Sąd Okręgowy w Tarnowie
IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IV Ua 29/13
Data wyroku: 2014-03-25 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: del/ Jacek Liszka, Dariusz Płaczek, Kazimierz Kostrzewa
Słowa kluczowe: Odszkodowanie Jednorazowe
Podstawa prawna: art. 12 ust. 1 ustawy z 30.10.2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawoadowych  (DzU z 2009 r. nr 167, poz. 1322)

Sygn. akt IV Ua 29/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 25 marca 2014 r.

Sąd Okręgowy w Tarnowie – Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie:

Przewodniczący:

SSO Dariusz Płaczek /spr/

Sędziowie:

SSO Kazimierz Kostrzewa
SSR /del/ Jacek Liszka

Protokolant:

st.sekr.sądowy Jolanta Stawarz

po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2014 r. w Tarnowie na rozprawie sprawy
z odwołaniaA. S.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych
o jednorazowe odszkodowanie
na skutek apelacji wniesionej przez organ rentowy
od wyroku Sądu Rejonowego w Tarnowie Wydziału IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
z dnia 21 maja 2013 r.   sygn. akt IV U 307/12
1.zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że w miejsce jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy z dnia 14 stycznia 2012 r. odpowiadającego 15 % długotrwałego uszczerbku na zdrowiu, tj. w kwocie 10 200 zł przyznajeA. S.jednorazowe odszkodowanie odpowiadające 10 % długotrwałego uszczerbku na zdrowiu tj. w kwocie 6 800 zł /słownie: sześć tysięcy osiemset zł/;
2.w pozostałej części apelację oddala.

Sygn. akt IV Ua 29/13

UZASADNIENIE

wyroku Sądu Okręgowego w Tarnowie

z dnia 25 marca 2014 r.

Decyzją z dnia 18 września 2012 r., nr(...), Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT., na podstawie przepisówustawy z dnia30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych(Dz. U. z 2009 r. Nr 167, poz. 1322 ze zm.) oraz przepisówrozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 grudnia 2002 r. w sprawie szczegółowych zasad orzekania o stałym lub długotrwałym uszczerbku na zdrowiu, trybu postępowania przy ustalaniu tego uszczerbku oraz postępowania o wypłatę jednorazowego odszkodowania(Dz. U. z 2002 r. Nr 234, poz. 1974 ze zm.), odmówiłA. S.prawa do wypłaty jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy, jakiemu uległ w dniu14 stycznia 2012 r., ponieważ komisja lekarska ZUS w orzeczeniu z dnia 5 września 2012 r. ustaliła, że u wnioskodawcy występuje 0% uszczerbek na zdrowiu w związku z wypadkiem przy pracy.

Odwołanie od tej decyzji wniósłA. S., domagając się jej zmiany i przyznania mu prawa do wypłaty jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy z dnia14 stycznia 2012 r. przy ustaleniu 15% długotrwałego uszczerbku na zdrowiu.W uzasadnieniu odwołujący podniósł, że stan naruszenia sprawności jego organizmu wskutek doznanego wypadku przy pracy uzasadnia ustalenie takiej wielkości poniesionego uszczerbku na zdrowiu.

W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wyrokiem z dnia 21 maja 2013 r., sygn. akt IV U 307/12, Sąd Rejonowyw Tarnowie Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznychzmienił zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT.z dnia 18 września 2012 r. w ten sposób, że przyznał odwołującemu jednorazowe odszkodowanie z tytułu wypadku przy pracy z dnia 14 stycznia 2012 r. odpowiadające 15% długotrwałego uszczerbku na zdrowiu,tj. w kwocie 10.200,00 zł.

Takie rozstrzygnięcie zapadło na tle następującego stanu faktycznego:A. S.w wypadku przy pracy z dnia 14 stycznia 2012 r. doznał rany ciętej podudzia prawego. Rana powikłana, zaopatrzona chirurgicznie, ostatecznie została wygojona przez ziarninowanie. Badany skarży się na ból w bliźnie oraz osłabienie czucia powierzchniowego bocznej powierzchni łydki i grzbietu stopy kończyny dolnej prawej. Przedmiotowo widoczna jest szpecąca blizna w połowie podudzia o długości 7 cm, bolesna przy dotknięciu oraz niedoczulica powierzchniowa w zakresie unerwienia prawego nerwu strzałkowego powierzchownego. Całość obrazu klinicznego wskazuje na istnienie u opiniowanego długotrwałego uszczerbku na zdrowiu w związku z wypadkiem przy pracy w dniu 14 stycznia 2012 r. w wysokości 15%, tj. 5% z tytułu uszkodzenia tkanki miękkiej podudziai 10% z tytułu uszkodzenia częściowego nerwu strzałkowego.

Stan faktyczny w sprawie Sąd Rejonowy ustaliłw oparciu o dokumenty i opinię biegłego sądowego specjalisty z zakresu neurologii. Odnośnie zgromadzonych w sprawie dokumentów wskazał, iż brak było podstaw do podważania ich prawdziwości,w szczególności, że nie były one kwestionowane w toku postępowania. Odnośnie zaś opinii sądowo- lekarskiej podał, że podziela ją w całości. Jak wskazał, wnioski zawarte w opinii zostały w sposób przekonujący uzasadnione, a poza tym w rzeczowy sposób odnosiły się do okoliczności niezbędnych dla ustalenia procentowego uszczerbku na zdrowiu u badanego. Podał, że opinia sporządzona została przez biegłego posiadającego odpowiednią wiedzę, kwalifikacje oraz doświadczenie zawodowe, po zapoznaniu się z dokumentacją oraz po osobistym przebadaniu wnioskodawcy. Zdaniem Sądu Rejonowego, w opinii tej brak jest usterek w zakresie poprawności metodologicznej. Oceniając wydaną w sprawie opinię neurologa, Sąd I instancji podał, że skoro u odwołującego wystąpiło uszkodzenie tkanki miękkiej podudzia, to dokonując oceny procentowego uszczerbku na zdrowiu u w/w należało zastosować punkt 160 załącznika dorozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznejz dnia 18 grudnia 2002 r. w sprawie szczegółowych zasad orzekania o stałym lub długotrwałym uszczerbku na zdrowiu, trybu postępowania przy ustalaniu tego uszczerbku oraz postępowania o wypłatę jednorazowego odszkodowania(Dz. U. Nr 234, poz. 1974 ze zm.). Jednocześnie Sąd podniósł, że w punkcie 181 lit. tego załącznika znajduje się zapis „Uszkodzenie częściowe lub całkowite- w zależności od stopnia zaburzeń nerwu strzałkowego”. W ocenie Sądu Rejonowego, skoro biegły sądowy stwierdził u opiniowanego uszkodzenie częściowe nerwu strzałkowego, to podzielić należy jego stanowisko, że za punkt 181u należy się odwołującemu dodatkowe 10% uszczerbku na zdrowiu. Sąd I instancji nie podzielił natomiast wniosków wynikających z opinii biegłego sądowego specjalisty chirurgii ogólnej (k. 26), gdyż jego zdaniem, biegły ten w przeciwieństwie do biegłego neurologa zaniechał osobistego badania odwołującego, a przez to pozbawił się możliwości rzeczywistej oceny stanu rany wnioskodawcy.

W tak ustalonym stanie faktycznym Sąd I instancji, powołując się na przepisyart. 12 ust. 1 i art. 13 ust. 5 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych(Dz. U. z 2009 r. Nr 167, poz. 1322 ze zm.) oraz przepisy obowiązującego w dniu wydania zaskarżonej decyzji obwieszczenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 28 lutego 2012 r. w sprawie wysokości kwot jednorazowych odszkodowań z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej (M.P. z dnia 7 marca 2012 r. poz. 127), stwierdził, że przedstawiona przez biegłego neurologa opinia wskazuje na długotrwały uszczerbek na zdrowiu u wnioskodawcy, oszacowany na łączną wartość 15%. Mając to na uwadze, Sąd zmienił zaskarżoną decyzjęi przyznał odwołującemu prawo do jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy z dnia 14 stycznia 2012 r. w wysokości odpowiadającej 15% długotrwałego uszczerbku na zdrowiu, tj. w kwocie 10.200 zł, w oparciu o powołane wyżej przepisy orazart. 47714§ 2 k.p.c.

Apelację od tego wyroku wywiódł organ rentowy. Zaskarżając orzeczeniew całości, zarzucił: 1) sprzeczność istotnych ustaleń Sądu z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego wskutek naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy, a mianowicieart. 233 § 1 k.p.c.poprzez dokonanie oceny dowodów: a) w sposób sprzeczny z zasadami logiki i błędne przyjęcie, że urazy, jakich doznał ubezpieczony można łącznie zakwalifikować według punktu 160 i punktu 181 lit. u załącznika dorozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 grudnia 2002 r. w sprawie szczegółowych zasad orzekania o stałym lub długotrwałym uszczerbku na zdrowiu, trybu postępowania przy ustalaniu tego uszczerbku oraz postępowania o wypłatę jednorazowego odszkodowania(Dz. U. z 2002 r. Nr 234, poz. 1974 ze zm.), b) w sposób dowolny i przyjęcie za trafną ocenę stopnia uszczerbku na zdrowiu u wnioskodawcyw zakresie chirurgicznym dokonaną przez biegłego neurologa z jednoczesnym pominięciem opinii chirurgicznej (merytorycznie właściwej); 2) naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez błędną wykładnię, a przez to niewłaściwe zastosowanie punkt 181 lit. u załącznika dorozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 grudnia 2002 r.i pominięcie uwagi wskazującej na właściwą wykładnię przepisów zawartej w tym załączniku, która jednoznacznie ustala przypadki zastosowania punktu 181. Wpetitumskarżący domagał się zmiany zaskarżonego wyroku i oddalenia odwołania. Jednocześnie, złożył wnioseko uzupełnienie postępowania dowodowego poprzez dopuszczenie w sprawie dowodu z opinii wydanej przez innego biegłego z zakresu neurologii, celem zweryfikowania dotychczasowego błędnego stanowiska biegłego. W uzasadnieniu apelujący podniósł, że Sąd Rejonowy podzielił stanowisko zajęte przez biegłego sądowego z zakresu neurologii, pomijając sformułowane do opinii tego biegłego zarzuty i opinię biegłego chirurga. Wskazał, że według punktu 181 załącznika dorozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia18 grudnia 2002 r., zgodnie z uwagą w nim zawartą, ocenie podlegają tylko uszkodzenia nerwów obwodowych, a w przypadkach współistnienia uszkodzeń kostnych, mięśniowychi nerwowych należy stosować ocenę według pozycji dotyczących uszkodzeń kończyn górnych i kończyn dolnych. W dalszej kolejności podał, że opinia biegłego neurologa, stanowiąca podstawę rozstrzygnięcia sprawy, pozostaje w sprzeczności z materiałem dowodowym, w szczególności z zapisami zawartymi w dokumentacji medycznej, tj. karcie informacyjnej z Oddziału Ratunkowego z dnia 14 stycznia 2012 r., gdzie zapisanow epikryzie: rana cięta 7 cm okolicy podudzia prawego, pełna ruchomość kończyny, bez zaburzeń ukrwienia i unerwienia. Wskazał w końcu, że biegły neurolog wypowiedział się co do urazu, który winien być przedmiotem oceny biegłego z zakresu chirurgii ogólnej.

Sąd Okręgowy rozważył, co następuje:
Apelacja zasługiwała na uwzględnienie.

Zgodnie zart. 11 ust. 1 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych(Dz. U. z 2009 r. Nr 167, poz. 1322 ze zm.), ubezpieczonemu, który wskutek wypadku przy pracy lub choroby zawodowej doznał stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu, przysługuje jednorazowe odszkodowanie. Jak wynika zust. 2tego artykułu, za stały uszczerbek na zdrowiu uważa się takie naruszenie sprawności organizmu, które powoduje upośledzenie czynności organizmu nierokujące poprawy. W ust. 3 wskazano zaś, że długotrwały uszczerbek na zdrowiu to takie naruszenie sprawności organizmu, które powoduje upośledzenie czynności organizmu na okres przekraczający 6 miesięcy, mogące ulec poprawie. Oceny stopnia uszczerbku na zdrowiu oraz jego związku z wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową dokonuje się po zakończeniu leczenia i rehabilitacji (art. 11 ust. 4 powołanej ustawy).
Szczegółowe zasady orzekania o stałym lub długotrwałym uszczerbku na zdrowiu oraz tryb postępowania przy ustalaniu tego uszczerbku i wypłacaniu jednorazowego odszkodowania określone zostały w przepisachrozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 grudnia 2002 r.(Dz. U. z 2002 r. Nr 234, poz. 1974 ze zm.)- branych przez Sąd pod uwagę według stanu na dzień wydania zaskarżonej decyzji. Integralną częścią tego rozporządzenia jest załącznik dotyczący oceny procentowej stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu.
Jednorazowe odszkodowanie w rozumieniu art. 11 ustawy wypadkowej nie jest odszkodowaniemsensu stricto, bowiem nie rekompensuje w pełni poniesionej szkody. Jednorazowe odszkodowanie jest wypłacane poszkodowanemu tylko raz i stanowi jedynie częściową kompensację szkód i zadośćuczynienie za doznaną krzywdę.
Mając na uwadze specyfikę spraw zainicjowanych odwołaniem od decyzji ZUSw przedmiocie jednorazowego odszkodowania, w których ocena wielkości uszczerbku na zdrowiu w związku z wypadkiem przy pracy odbywa się w oparciu o opinię specjalistów,w niniejszej sprawie zachodziła konieczność uzupełnienia postępowania dowodowego-w szczególności w kontekście zarzutów apelacji.
W tym celu, Sąd Okręgowy dopuścił w sprawie dowód z opinii biegłych sądowych: lek. med.J. S. (1)- specjalisty chirurga ortopedy- traumatologa i lek. med.J. S. (2)- specjalisty neurologa- celem ustalenia stopnia stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu u wnioskodawcy spowodowanego skutkami wypadku przy pracy, zgodnie z zasadami wynikającymi z przepisówrozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 grudnia 2002 r. w sprawie szczegółowych zasad orzekania o stałym lub długotrwałym uszczerbku na zdrowiu, trybu postępowania przy ustalaniu tego uszczerbku oraz postępowania o wypłatę jednorazowego odszkodowania, a w szczególności przy uwzględnieniu zasady wyrażonej w uwadze do poz. 181 załącznika do tego rozporządzenia.
W opinii sądowo- lekarskiej z dnia 21 stycznia 2014 r. biegli chirurg ortopeda- traumatolog i neurolog, rozpoznając u odwołującego ranę ciętą podudzia prawego wygojoną oraz urazowe częściowe uszkodzenie nerwu strzałkowego prawego wskazali, że długotrwały uszczerbek na zdrowiu spowodowany skutkami wypadku przy pracy z dnia 14 stycznia2012 r. wynosi u opiniowanego 10%. W uzasadnieniu tej opinii biegli sądowi podali, że procentowy stopień uszczerbku na zdrowiu u wnioskodawcy został oceniony na podstawie tabeli- załącznika dorozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 grudnia 2002 r.według punktu 160 tej tabeli (uszkodzenie tkanek miękkich podudzia 5-20%). Jak wskazali, uszkodzenie nerwu strzałkowego kwalifikuje się do oceny według punktu 181 lit. u, ale współistnienie uszkodzeń innych tkanek miękkich nakazuje ostatecznie ocenę uszczerbku z punktu 160. Podkreślili przy tym, że najniższa 5% wartość uszczerbku przewidziana dla uszkodzenia tkanek miękkich podudzia została podwyższona do 10% ze względu na dokuczliwy dla powoda i długotrwały, a może stały charakter zaburzeń czucia na podudziui stopie (k. 82-84).
Zadaniem biegłego jest udzielenie sądowi, na podstawie posiadanych wiadomości fachowych i doświadczenia zawodowego, informacji i wiadomości niezbędnych do ustalenia i oceny okoliczności sprawy (por. wyrok SN z dnia 6 lutego 2003 r., IV CKN 1763/00, LEX nr 78280). Specyfika oceny dowodu z opinii biegłego wyraża się w tym, że sfera merytoryczna opinii kontrolowana jest przez sąd, który nie posiada wiadomości specjalnych, w istocie tylko w zakresie zgodności z zasadami logicznego myślenia, doświadczenia życiowego i wiedzy powszechnej. Odwołanie się przez sąd do tych kryteriów oceny stanowi więc wystarczające i należyte uzasadnienie przyczyn uznania opinii biegłego za przekonującą (por. wyrok SN z dnia 7 kwietnia 2005 r., II CK 572/04, LEX nr 151656).
Uwzględniając powyższe wskazania, Sąd Okręgowy podzielił w całości wnioski wynikające z opinii sądowo- lekarskiej z dnia 21 stycznia 2014 r. Nie nasuwała bowiem wątpliwości zarówno fachowość biegłych sądowych, jak też rzetelność przeprowadzonego przez nich badania i analizy zgromadzonej w sprawie dokumentacji medycznej. Opiniaw sposób przejrzysty obrazuje stan zdrowia ubezpieczonego i w oparciu o aktualne wskazania wiedzy medycznej rozstrzyga kwestię wpływu zdiagnozowanych u niego schorzeń na wysokość uszczerbku na zdrowiu w związku z wypadkiem przy pracy. Odpowiada też na wszystkie istotne pytania, w pełni realizując dyspozycję Sądu wyrażoną w sentencji postanowienia z dnia 18 września 2013 r. Opinia sporządzona została po gruntownej analizie dokumentacji zgromadzonej w aktach ZUS, przy czym biegli sądowi legitymowali się fachową wiedzą oraz odpowiednim doświadczeniem zawodowym.W ocenie Sądu Okręgowego, wnioski płynące z opinii korespondują ze zgromadzoną dokumentacją medyczną, bazując w szczególności na wynikach badań specjalistycznych, co czyni wydaną w sprawie opinię wewnętrznie spójną, logiczną i kompletną. Wydając tę opinię i rozpoznając u badanego ranę ciętą podudzia prawego wygojoną oraz urazowe częściowe uszkodzenie nerwu strzałkowego prawego, a zatem uszkodzenie kończyny dolneji uszkodzenie nerwowe, biegli sądowi uwzględnili uwagę znajdującą się pod punktem181 załącznika (oceny procentowej stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu) dorozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 grudnia 2002 r. w sprawie szczegółowych zasad orzekania o stałym lub długotrwałym uszczerbku na zdrowiu, trybu postępowania przy ustalaniu tego uszczerbku oraz postępowania o wypłatę jednorazowego odszkodowania(Dz. U. z 2002 r. Nr 234, poz. 1974 ze zm.), stanowiącą, że w przypadkach współistnienia uszkodzeń kostnych, mięśniowych i nerwowych należy stosować ocenę według pozycji dotyczących uszkodzeń kończyn górnych i dolnych. W konsekwencji, dokonując ustalenia stopnia długotrwałego uszczerbku na zdrowiu u wnioskodawcy, biegli przyjęli wskazania z punktu 160 tabeli dotyczącego uszkodzenia tkanek miękkich podudzia (5-20%), nie zaś z punktu 181 lit. u dotyczącego uszkodzenia nerwu strzałkowego- z uwagi na współistnienie uszkodzeń innych tkanek miękkich z uszkodzeniami nerwu strzałkowego.
Taki sposób kwalifikacji jest w pełni poprawny i pozostaje w zgodziez obowiązującymi w tym zakresie przepisami.
Biegli sądowi wyjaśnili przy tym, dlaczego najniższą, przewidzianą pozycją 160 tabeli wartość uszczerbku (5%) dla uszkodzenia tkanek miękkich podudzia podwyższyli do 10%, wskazując na dokuczliwy dla odwołującego i długotrwały, a może stały charakter zaburzeń czucia na podudziu i stopie.
Wniosek ten Sąd Okręgowy w pełni akceptuje. Pozostaje on w zgodzie z treścią§ 8 ust. 2 powołanego wyżej rozporządzenia, który stanowi, że jeżeli dla danego rodzaju uszczerbku ocena procentowa określa dolną i górną granicę stopnia uszczerbku na zdrowiu, lekarz orzecznik określa stopień tego uszczerbku w tych granicach, biorąc pod uwagę obraz kliniczny, stopień uszkodzenia czynności organu, narządu lub układu oraz towarzyszące powikłania. Przepis ten dotyczy co prawda postępowania przed organem rentowym, jednak wyrażoną w nim zasadę uznać należy za aktualną również w przypadku dokonywania oceny stopnia uszczerbku na zdrowiu przez biegłych sądowych- skoro załącznik do rozporządzenia określa dolną i górną granicę stopnia uszczerbku, a powołany przepis § 8 ust. 2 wskazuje kryteria, jakimi należy kierować się ustalając ostatecznie stopień uszczerbku na zdrowiu.
Z tych też powodów, Sąd Okręgowy w pełni podzielił wnioski wynikające z opinii biegłych chirurga ortopedy- traumatologa i neurologa z dnia 21 stycznia 2014 r., tym bardziej, że żadna ze stron postępowania opinii tej nie kwestionowała.
Zasadne zatem okazały się zarzuty apelacji naruszeniaart. 233 § 1 k.p.c.oraz przepisów prawa materialnego poprzez błędną wykładnię, a przez to niewłaściwe zastosowanie punktu 181 lit. u załącznika dorozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 grudnia 2002 r., skoro Sąd Rejonowy oparł swoje rozstrzygniecie na treści opinii biegłego neurologa, który zdiagnozował u badanego między innymi następstwa zranienia podudzia prawego i orzekł o długotrwałym 15% uszczerbku na zdrowiu- przyjmując 5% uszczerbek z pozycji 160: uszkodzenie tkanki miękkiej i podudzia oraz 10% uszczerbekz pozycji 181 lit. u: uszkodzenia częściowe nerwu strzałkowego- z pominięciem istotnej uwagi zawartej w załączniku do rozporządzenia o tym, że w przypadkach współistnienia uszkodzeń kostnych, mięśniowych i nerwowych należy stosować ocenę według pozycji dotyczących uszkodzeń kończyn górnych i dolnych. Słuszny był również argument apelacji, że podstawą rozstrzygnięcia Sąd I instancji uczynił opinię biegłego neurologa, w sytuacji, gdy oceny stopnia uszczerbku na zdrowiu u wnioskodawcy należało dokonać według punktu załącznika dotyczącego uszkodzeń kończyn górnych i dolnych, o których to uszkodzeniach winien wypowiedzieć się biegły sądowy specjalista z zakresu chirurgii.
Uwzględniając zatem treść wydanej w toku postępowania apelacyjnego opinii biegłych chirurga ortopedy- traumatologa i neurologa, Sąd zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że w miejsce jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy z dnia14 stycznia 2012 r. odpowiadającego 15% długotrwałego uszczerbku na zdrowiu,tj. w kwocie 10.200,00 zł, przyznał odwołującemu jednorazowe odszkodowanie odpowiadające długotrwałego uszczerbku na zdrowiu, tj. w kwocie 6.800,00 zł. W tej mierze miał na uwadze przepisyart. 12 ust. 1 i 5 ustawy z dnia 30 października 2002 r.o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych(Dz. U. z 2009 r. Nr 167, poz. 1322 ze zm.). Zgodnie z art. 12 ust. 1 powołanej ustawy, jednorazowe odszkodowanie przysługuje w określonej kwocie za każdy procent stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu. Stosownie zaś do treści art. 12 ust. 5 tej ustawy, do ustalenia wysokości jednorazowego odszkodowania, o którym mowa wust. 1-4, przyjmuje się przeciętne wynagrodzenie obowiązujące w dniu wydania decyzji, o której mowa w art. 15. W przepisie tym jest mowa o decyzji Zakładu przyznającej lub odmawiającej przyznania jednorazowego odszkodowania oraz ustalającej jego wysokość. W niniejszej sprawie decyzja taka (o odmowie wypłaty wnioskodawcy jednorazowego odszkodowania) wydana zostaław dniu 18 września 2012 r. W myśl obowiązującego w tym dniu obwieszczenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 28 lutego 2012 r. w sprawie wysokości kwot jednorazowych odszkodowań z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej(M.P. z 2012 r. poz. 127), w okresie od dnia 1 kwietnia 2012 r. do dnia 31 marca 2013 r. kwoty jednorazowych odszkodowań z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej,o których mowa wart. 12 i art. 14 ust. 1-4 ustawy z dnia 30 października 2002 r.o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowychwynosiły: 1) 680,00 zł za każdy procent stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu(art. 12 ust. 1 ustawy).
Skoro więc u odwołującego stwierdzono 10% długotrwały uszczerbek na zdrowiu, Sąd uznał, że z tytułu jednorazowego odszkodowania należy mu się kwota 6.800,00 zł.
W pozostałej części apelacja podlegała oddaleniu.
Z wydanej w sprawie opinii sądowo- lekarskiej z dnia 21 stycznia 2014 r., którą Sąd Okręgowy w pełni podzielił, wyraźnie bowiem wynika, że u odwołującego występuje- wbrew temu, co twierdził organ rentowy- długotrwały uszczerbek na zdrowiu wywołany skutkami wypadku przy pracy z dnia 14 stycznia 2012 r. (w wysokości 10%).

Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd Okręgowy rozstrzygnął jak w punktach I i II wyroku na podstawie powołanych przepisów prawa materialnego orazart. 386 § 1 k.p.c.