Sąd Okręgowy w Łodzi
III Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: III Ca 1054/14
Data wyroku: 2015-01-05 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Słowa kluczowe: Testament
Podstawa prawna: art. 679 k.p.c.

Sygn. akt III Ca 1054/14

UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 11 marca 2014 roku Sąd Rejonowy w Zgierzu zmienił prawomocne postanowienie tego Sąduo stwierdzeniu nabycia spadku poE. M.wydane w dniu9 stycznia 1998 roku w sprawie o sygn. akt I Ns 1173/97 w ten sposób, że stwierdził, iż spadek poE. M., synuA.iW., zmarłym w dniu 25 marca 1988 roku wG., ostatnio stale zamieszkałym wG., na podstawie testamentu z dnia 30 czerwca1983 roku sporządzonego przed Naczelnikiem MiastaG., otwartegoi ogłoszonego przez Sąd Rejonowy w Zgierzu w dniu 16 stycznia 2012 roku nabyli córkaD. B.z domuM.oraz wnukowieJ. B.iR. B.po 1/3 części spadku każdy z nich; ponadto Sąd ustalił, że każdy z uczestników ponosi we własnym zakresie koszty związane z jego udziałem w sprawie.
Sąd Rejonowy ustalił, że spadkodawcaE. M.sporządził testament w dniu 30 czerwca 1983 roku oświadczając swoją ostatnią wolę ustnie Naczelnikowi MiastaG.J. T., w obecności dwóch świadków:A. J.iG. R.. Oświadczenie spadkodawcy zostało zaprotokołowane i odczytane spadkodawcy, a następnie podpisane przez spadkodawcę, świadkówi Naczelnika. W tak sporządzonym testamencieE. M.oświadczył, że całą należącą do niego część placu i budynku przyul. (...)wG.przeznacza po swojej śmierci dla córkiD. B.i wnukówJ. B.iR. B.. Powyższe wyczerpywało prawie cały spadek po zmarłym. W chwili składania oświadczenia spadkodawca był zdrowy i świadomy treści składanych oświadczeń. Sąd Rejonowy ustalił, żeE. M.zmarł w dniu25 marca 1988 roku wG., gdzie ostatnio stale zamieszkiwał. Jako spadkobierców ustawowych pozostawił żonęW. M.oraz córkęD. M.. Spadkodawca miał jeszcze córkęH. M., która zmarła w 1965 roku nie pozostawiając zstępnych. Nikt nie zrzekał się dziedziczenia, nie składano oświadczeń spadkowych, a w skład spadku nie wchodziło gospodarstwo rolne.D. B.zmarła w dniu 16 grudnia 1996 roku. Sąd Rejonowy ustalił także, żeW. M.w dniu5 grudnia 1997 roku złożyła wniosek o stwierdzenie nabycia spadku po mężuE. M.oraz po córceD. B.. Sprawa ta toczyła się pod sygn. akt I Ns 1173/97 i zakończyła się postanowieniem Sądu Rejonowego w Zgierzu z dnia 9 stycznia 1998 roku. W punkcie 1 tegoż postanowienia stwierdzono, że spadek poE. M.na podstawie ustawy nabyli żonaW. M.i córkaD. B.po 1/2 części każda z nich. W punkcie 2 tegoż postanowienia stwierdzono, że spadek poD. B.na podstawie ustawy nabyli mążA. B.oraz synowieR. B.iJ. B.po 1/3 części każde z nich. Sąd pierwszej instancji ustalił, że testamentE. M.został zatajony w pierwszym postępowaniu spadkowym. Testament tenM. B.po śmierci mężaJ. B.znalazła w jego dokumentach.
W tak ustalonym stanie faktycznym, Sąd Rejonowy uznał, że zachodzą podstawy w świetleart. 679 k.p.c.do zmiany postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku poE. M., gdyż wnioskodawczyniw niniejszej sprawieM. B.nie była uczestnikiem poprzedniego postępowania, spadkodawca sporządził ważny i prawidłowy testamentw trybieart. 951 § 1 i 2 k.c.(w brzmieniu obowiązującym w chwili śmierci spadkodawcy). W ocenie Sądu Rejonowego, uczestnikH. B.nie wykazał, że przedmiotowy testament został odwołany przez spadkodawcę. Zważywszy, że należący doE. M.udział w placu i budynku przyulicy (...)wG.wyczerpuje prawie cały jego majątek, stosownie doart. 961 k.c.osoby wskazane w testamencie należało poczytywać za spadkobierców w częściach równych.
O kosztach postępowania Sąd Rejonowy orzekł na podstawieart. 520§ 1 k.p.c., (postanowienie wraz z uzasadnieniem: k. 89 i k. 92 – 96).
UczestnikH. B.w apelacji od opisanego postanowieniaw całości wniósł o jego zmianę i oddalenie wniosku. Ponadto, wniósło zasądzenie kosztów postępowania, w tym koszty zastępstwa procesowego według norm przepisanych dla postępowania odwoławczego.
Skarżący zarzucił w apelacji naruszenie przepisów postępowania,tj.art. 679 § 1 k.p.c.poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że ograniczenie przewidziane w tym przepisie,a dotyczące nowych podstaw, nie obejmuje spadkobiercy uczestnika poprzedniego postępowania o stwierdzenie nabycia spadku oraz poprzez jego niezastosowanie w zakresie 1-rocznego terminu do wniesienia wnioskuw trybie tego przepisu i brak odniesienia się przez Sąd pierwszej instancjido uchybienia rocznemu terminowi do wniesienia wniosku o zmianę postanowienia przez wnioskodawczynię;art. 233 § 1 k.p.c.poprzez ustalenie przez Sąd Rejonowy, że „testament został zatajony w pierwszym postępowaniu spadkowym”, co zdaniem Sądu było okolicznością nowąw niniejszym postępowaniu, gdy tymczasem z zeznań wnioskodawczynii uczestników wynika, żeJ. B.,R. B.iM. B.wiedzieli o treści testamentu od co najmniej 1996 roku, a poprzednik prawny wnioskodawczyni –J. B.był w jego posiadaniu oraz przez ustalenie, że nie doszło do zmiany woli testatoraE. M.z dziedziczenia testamentowego na ustawowe i zniszczenia testamentu oraz przez pominięcie treści zapewnienia spadkowego uczestniczkiW. M.złożonego w sprawie I Ns 1173/97, w którym wskazała ona, iż wola spadkodawcyE. M.uległa zmianie po sporządzeniu testamentu i ograniczenie się do wskazania an stronie 4 uzasadnienia, że taka interpretacja zachowania uczestników postępowania jest zdecydowanie za daleko idąca i nie znajduje podstaw w aktach sprawy i prowadzonym postępowaniu dowodowym; ponadto skarżący zarzucił naruszenieart. 328§ 2 k.p.c.poprzez zaniechanie dokonania wszechstronnej analizy okoliczności określonych na gruncieart. 679 § 1 k.p.c.w zakresie spełnienia przesłanki nowości oraz zachowania terminu do wniesienia wniosku, (apelacja: k. 100 – 102).
Wnioskodawczyni wniosła o oddalenie apelacji, (protokół rozprawy:k. 121).

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelację jako zasadną w zakresie rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji z punktu 1 zaskarżonego postanowienia należało uwzględnić orazw konsekwencji zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że wniosek oddalić oraz oddalić apelację w pozostałym zakresie, czyli co do punktu 2 zaskarżonego postanowienia.
Należy na wstępie podnieść, że Sąd pierwszej instancji przeprowadził prawidłowo postępowanie dowodowe, na podstawie którego dokonał istotnych do rozstrzygnięcia sprawy ustaleń. Ustalenia te Sąd OkręgowywŁ.uznaje za prawidłowe i w przeważającym zakresie przyjmuje za własne. Należy przywołać utrwalone stanowisko Sądu Najwyższego, zgodniez którym w postępowaniu apelacyjnym nie wymaga się dokonywania ustaleń na podstawie dowodów przeprowadzonych we własnym zakresie oraz ich samodzielnej oceny, jeżeli sąd odwoławczy nie dostrzega potrzeby ponowienia dowodów dopuszczonych w postępowaniu pierwszoinstancyjnym oraz podziela ocenę ich wiarygodności wyrażoną przez sąd pierwszej instancji. Wówczas wystarczająca jest aprobata dla stanowiska przedstawionegow orzeczeniu sądu pierwszej instancji (zob. m.in. postanowienie SN z dnia22 lipca 2010 r., sygn. I CSK 313/09, niepubl.; wyrok SN z dnia 16 lutego 2005 r., sygn. IV CK 526/04, niepubl.; wyrok SN z dnia 20 maja 2004 r., sygn. II CK 353/03, niepubl.). Sąd Okręgowy w Łodzi podziela przedstawiony pogląd.
Natomiast Sąd Okręgowy w Łodzi zmienia ustalenie Sądu pierwszej instancji, iż testamentE. M.został zatajony w postępowaniu spadkowym prowadzonym w sprawie pod sygn. I Ns 1173/97 Sądu Rejonowego w Zgierzu oraz co do czasu odnalezienia testamentu przezM. B.. W tym zakresie zasadny okazał się zarzut apelacyjny naruszeniaart. 233 § 1w zw. zart. 13 § 2 k.p.c.Stosownie do wskazanego przepisu, sąd ma swobodę w ocenie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. W orzecznictwie Sądu Najwyższego słusznie przyjmuje się, że zarzut naruszeniaart. 233 k.p.c.może tylko wtedy być uznany za usprawiedliwiony, jeżeli sąd zaprezentuje rozumowanie sprzeczne z regułami logiki, zasadami wiedzy lub z doświadczeniem życiowym. Sprzeczność ta występuje, w szczególności w sytuacji, gdy z treści dowodu wynika, co innego niż przyjął sąd, gdy pewnego dowodu nie uwzględniono przy ocenie, gdy sąd przyjął pewne fakty za ustalone, mimo że nie zostały one w ogóle lubw dostatecznie potwierdzone, gdy sąd przyjął pewne fakty za nieudowodnione, mimo, że nie było ku temu podstawy. Ponadto, jeżeliz określonego materiału dowodowego sąd wyprowadza wnioski logicznie poprawne i zgodne z doświadczeniem życiowym, to ocena sądu nie narusza reguł swobodnej oceny dowodów i musi się ostać, chociażby w równym stopniu na podstawie tego samego materiału dowodowego udałoby się wysnuć wnioski odmienne (zob. postanowienie SN z dnia 10 stycznia 2002 r., sygn. II CKN 572/99; wyrok SN z dnia 27 września 2002 r., sygn. II CKN 817/00). Należy wskazać, że uczestnikami postępowania o stwierdzenie nabycia spadku poE. M.iD. B.w sprawieo sygn. akt I Ns 1173/97 byli:W. M.(żona spadkodawcyE. M.),A. B.(mąż spadkodawczyniD. B.),J. B.iR. B.(synowie spadkodawczyniD. B.). W toku postępowania, na rozprawie w dniu 9 stycznia 1998 rokuW. M.złożyła zapewnienie spadkowe, w którym podała, żeE. M.sporządził testament. DodatkowoW. M.podała, że testament ten został zniszczony jeszcze za życia spadkodawcy, (zapewnienie spadkowe: k. 13 załączonych akt I Ns 1173/97). Z treści zeznań złożonych w niniejszej sprawie przez wnioskodawczynię wprost wynika, że testament spadkodawcy i testamentW. M.znalazław dokumentach mężaJ. B.wraz z jego świadectwami pracy, już po pierwszej sprawie spadkowej poE. M., zaś o istnieniu tego testamentu wnioskodawczyni wiedziała jeszcze przed śmiercią jej teściowej –D. B.w grudniu 1996 roku. O testamencie wiedział także jej mążJ. B., który wspominał żonieM. B., że taki testamentE. M.istnieje. Testament został znaleziony przezJ. B.w czasie, gdyW. M.leczyła się, a on zajmował się nieruchomością, którą zamieszkiwała, (zeznaniaM. B.: k. 15 i k. 64 w zw. z k. 86odw.). Wobec powyższego, w toku pierwszego postępowania spadkowego poE. M.w sprawieo sygn. akt I Ns 1173/97 uczestnicy postępowania wiedzieli o istnieniu testamentu, a mąż wnioskodawczyni w niniejszej sprawie –J. B.wszedł w jego posiadanie najpóźniej po pierwszej sprawie spadkowej poE. M.w 1998 roku, gdyż z zeznańM. B.wynika, iż znalazła ten testament w dokumentach męża wraz z jego świadectwami pracy, już po pierwszej sprawie spadkowej poE. M..W konsekwencji, już w 1998 roku poprzednik prawny wnioskodawczyniM. B.mógł powołać testament spadkodawcy. W pozostałym zakresie zarzut naruszeniaart. 233 § 1 k.p.c.jest bezzasadny,w szczególności ze zgromadzonego materiału dowodowego nie można wysnuć wniosku, że doszło do zmiany woli testatoraE. M.z dziedziczenia testamentowego na ustawowe i zniszczenia przedmiotowego testamentu. Nie może o tym świadczyć samo stwierdzenieW. M.podane w zapewnieniu spadkowym w sprawie I Ns 1173/97, iż testament został zniszczony jeszcze za życia męża.
Jako bezzasadny należało ocenić zarzut naruszeniaart. 328 § 2 k.p.c.poprzez zaniechanie dokonania wszechstronnej analizy okoliczności określonych na gruncieart. 679 § 1 k.p.c.w zakresie spełnienia przesłanki nowości oraz zachowania terminu do wniesienia wniosku. Jak stanowiart. 328 § 2w zw. zart. 13 § 2 k.p.c., uzasadnienie postanowienia powinno zawierać wskazanie podstawy faktycznej rozstrzygnięcia, a mianowicie: ustalenie faktów, które sąd uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, i przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, oraz wyjaśnienie podstawy prawnej postanowieniaz przytoczeniem przepisów prawa. Ustalenia faktyczne oraz dokonana ocena prawna powinna zostać przedstawiona w uzasadnieniu orzeczenia. Skład orzekający w niniejszej sprawie podziela pogląd prezentowanyw orzecznictwie Sądu Najwyższego, zgodnie z którym naruszenie przez sąd pierwszej (drugiej) instancjiart. 328 § 2 k.p.c.przez sporządzenie uzasadnienia nie w pełni odpowiadającego wymaganiom, jakie stawia wymieniony przepis, może wyjątkowo wypełniać podstawę środka zaskarżenia. Ma to miejsce wówczas, gdy w wyniku uchybienia konkretnym wymaganiom określonym wart. 328 § 2 k.p.c.zaskarżone orzeczenie nie poddaje się kontroli instancyjnej, czyli gdy stwierdzone wady mogły mieć wyjątkowo wpływ na wynik sprawy. Powyższe stanowisko zajął Sąd Najwyższy m.in. w wyroku z dnia 20 kwietnia 2004 r. (V CK 92/04 niepubl.), w wyroku z dnia 13 listopada 2003 r. (IV CK 183/02 niepubl.), z dnia19 grudnia 2000 r. (II UKN 152/00, OSNAPiUS 2002, Nr 16), w wyrokuz dnia 9 listopada 2007 r. (V CSK 263/07 niepubl.), w wyroku z dnia29 maja 2008 r. (II CSK 39/08 niepubl). Mając na uwadze przedstawiony pogląd, należy stwierdzić, że uzasadnienie zaskarżonego postanowienia zawiera elementy wymagane treścią przywołanego przepisu w stopniu, który sprawia, że postanowienie to nie uchyla się kontroli instancyjnej, jako takiej. Sąd pierwszej instancji wyjaśnił podstawę faktyczną i prawną orzeczenia. Sąd Rejonowy ustalił, że testamentE. M.został zatajonyw pierwszym postępowaniu spadkowym (k. 93), zaś wnioskodawczyniM. B.nie była uczestnikiem poprzedniego postępowania spadkowego (k. 94).
Jako zasadny należało uznać zarzut naruszeniaart. 679 § 1 k.p.c.Stosownie do tego przepisu dowód, że osoba, która uzyskała stwierdzenie nabycia spadku, nie jest spadkobiercą lub że jej udział w spadku jest inny niż stwierdzony, może być przeprowadzony tylko w postępowaniu o uchylenie lub zmianę stwierdzenia nabycia spadku. Jednakże ten, kto był uczestnikiem postępowania o stwierdzenie nabycia spadku, może tylko wówczas żądać zmiany postanowienia stwierdzającego nabycie spadku, gdy żądanie opiera na podstawie, której nie mógł powołać w tym postępowaniu, a wnioseko zmianę składa przed upływem roku od dnia, w którym uzyskał tę możność.
W orzecznictwie słusznie przyjęto, że postępowanie o zmianę postanowienia spadkowego nie służy i nie może być wykorzystywane jako środek do usunięcia skutków bezczynności, czy wręcz błędów uczestnika postępowania spadkowego, (zob. postanowienie SN z dnia 6 czerwca 2007 roku, III CSK 19/07, Lex nr 461589). W odniesieniu do uczestnika poprzedniego postępowania o stwierdzenie nabycia spadku ustawodawca wprowadził ograniczenia dotyczące możliwości złożenia wniosku o zmianę postanowienia w trybieart. 679 k.p.c., gdyż podmiot taki może tylko wówczas żądać zmiany postanowienia stwierdzającego nabycie spadku, gdy żądanie opiera na podstawie, której nie mógł powołać w tym postępowaniu,a wniosek o zmianę składa przed upływem roku od dnia, w którym uzyskał tę możność. Zakreślony wart. 679 § 1 k.p.c.roczny termin do złożenia wniosku o zmianę postanowienia stwierdzającego nabycie spadku ma charakter zawity, (tak słusznie m.in., postanowienie SN z dnia 26 stycznia2001 r., II CKN 784/00, OSNC 2001, nr 7-8, poz. 118 i uchwała SNz dnia 21 marca 2001 r., III CZP 4/01, OSNC 2001, nr 10, poz. 144). Termin ten biegnie od daty, w której wnioskujący o zmianę postanowienia spadkowego uzyskał możliwość powołania podstawy uzasadniającej zmianę postanowienia, której nie mógł powołać w zakończonym prawomocnie postępowaniu. Należy także podkreślić, że uregulowanie przewidzianewart. 679 § 1 zdanie drugie k.p.c.odnosi się tak do uczestników postępowania o stwierdzenie nabycia spadku, jak i do ich następców prawnych, (tak, SN m.in. w postanowieniu z dnia 25 listopada 2011 r.,III CSK 17/11, Lex nr 1102860).
J. B.– mąż wnioskodawczyni w niniejszej sprawie, był uczestnikiem postępowania o stwierdzenie nabycia spadku poE. M., zakończonego postanowieniem Sądu Rejonowego w Zgierzuz dnia 9 stycznia 1998 roku, sygn. akt I Ns 1173/97, a to oznacza, że wniosek o zmianę tego postanowienia złożony przez jego spadkobierczynię podlega badaniu w świetle przesłanek ustalonych wart. 679 § 1 zdanie drugie k.p.c.Do zmiany postanowienia spadkowego mogło zatem doprowadzić tylko powołanie się przez wnioskodawczynię na taką nową podstawę faktyczną, która nie mogła być powołana w poprzednio toczącym się postępowaniu, a która uzasadniałby przyjęcie, że porządek dziedziczenia po spadkodawcy jest inny niż stwierdzony w postanowieniu spadkowym.W rozpoznawanej sprawie jest okolicznością bezsporną, że uczestnicy poprzedniego postępowania spadkowego mieli wiedzę o testamencieE. M., co zostało ujawnione w toku rozprawy. Wnioskodawczyniw niniejszej sprawie, jako spadkobierca uczestnika postępowania spadkowego wstąpiła w ogół praw i obowiązków swojego męża. Wśród tych praw mogłoby się znaleźć także jego uprawnienie zart. 679 k.p.c., jednak tylko wówczas, gdyby w chwili jego śmierci takie mu przysługiwało.J. B.uprawnienie takie już nie przysługiwało. Nie może zatem uprawnienie takie przysługiwać jego spadkobiercy, którym jest wnioskodawczyni. Z uregulowań zawartych wkodeksie postępowania cywilnegowynika, że spadkobiercy w odniesieniu do praw i obowiązków wchodzących w skład spadku znajdują się w takiej samej sytuacji w zakresie postępowania jak spadkodawca i mogą wykorzystywać tylko te środki, które mógłby wykorzystać spadkodawca. Zatem skoro nastąpiła prekluzja uprawnienia do zgłoszenia twierdzeń i środków dowodowych albo upływ terminu, o czym mowa wart. 679 § 1 k.p.c., dotyczy to także spadkobierców. Wymienionych ograniczeń nie można traktować jako dodatkowych obostrzeń stawiających spadkobierców w gorszej sytuacji, gdyż spadkodawca, będąc uczestnikiem poprzedniego postępowania, miał pełną możliwość przedstawienia materiału faktycznego i dowodowego, który z jego woli nie został wykorzystany w tamtym postępowaniu.
W niniejszej sprawie ustalono, że wnioskodawczyniM. B.znalazła testament spadkodawcy w dokumentach mężaJ. B.już po pierwszej sprawie spadkowej poE. M., zaś o istnieniu tego testamentu wnioskodawczyni wiedziała jeszcze przed śmiercią jej teściowej –D. B.w grudniu 1996 roku. O testamencie wiedział także jej mążJ. B., który wspominał żonie, że taki testamentE. M.istnieje. Testament został znaleziony przezJ. B.w czasie, gdyW. M.leczyła się, a on zajmował się nieruchomością, którą zamieszkiwała. Wobec powyższego, należy uznać, że do zmiany postanowienia spadkowego mogło zatem doprowadzić tylko powołanie się przez wnioskodawczynię na taką nową podstawę faktyczną, która nie mogła być powołana w poprzednio toczącym się postępowaniu, zaś przedmiotowy testament mógł zostać powołany w sprawie I Ns 1173/97. Dodatkowo, nawet przy przyjęciu, że w poprzednim postępowaniu spadkowymJ. B.nie miał możliwości powołania przedmiotowego testamentuE. M., to możliwość taką uzyskał najpóźniej po pierwszej sprawie spadkowej, tj. w styczniu 1998 roku, gdyż w tym czasie mąż wnioskodawczyni w niniejszej sprawie –J. B.wszedł w jego posiadanie. W konsekwencji, upłynął zawity termin roczny zart. 679 § 1 k.p.c., który rozpoczął bieg od stycznia 1998 roku, tj. od momentu, gdy poprzednik prawny wnioskodawczyni uzyskał możliwość powołania podstawy uzasadniającej zmianę postanowienia, której nie mógł powołaćw zakończonym prawomocnie postępowaniu. Wobec wygaśnięcia tego uprawnienia, nie istniało ono już w chwili śmierciJ. B., a zatem nie przysługuje także jego spadkobierczyni – wnioskodawczyniM. B..
Mając na uwadze powyższe, należało uznać, że apelacja jako zasadna podlega uwzględnieniu i na podstawieart. 386 § 1w zw. zart. 13 § 2 k.p.c.sąd drugiej instancji zmienił zaskarżone postanowienie w zakresie punktu 1i orzekł co do istoty sprawy, oddalając wniosek o zmianę postanowienia spadkowego. W pozostałym zakresie, na podstawieart. 385w zw. zart. 13§ 2 k.p.c.oddalił apelację.
Sąd Okręgowy nie znalazł podstaw do odstąpienia od zasadyzart. 520 § 1 k.p.c.w zakresie rozstrzygnięcia o kosztach postępowania nieprocesowego.
O kosztach postępowania apelacyjnego Sąd Okręgowy w Łodzi orzekł także na podstawieart. 520 § 1 k.p.c.Zgodnie z przepisem, każdy uczestnik ponosi koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Natomiast zgodnie zart. 520 § 2 k.p.c., jeżeli uczestnicy postępowania nieprocesowego są w różnym stopniu zainteresowani jego wynikiem lub ich interesy są sprzeczne, sąd może stosunkowo rozdzielić obowiązek zwrotu kosztów lub włożyć go na jednego z uczestników w całości. Sąd Okręgowy podziela stanowisko, zgodnie z którym zasada przewidziana wart. 520 § 1 k.p.c.jest nienaruszalna wtedy, gdy uczestnicy są w równym stopniu zainteresowani wynikiem postępowania lub - mimo braku tej równości - ich interesy są wspólne. W pozostałych wypadkach sąd może od niej odstąpići orzec według dyrektyw określonych wart. 520 § 2 lub 3 k.p.c., (tak SNw postanowieniu z dnia 22 marca 2012 r., V CZ 155/11, Lex nr 1164757).W niniejszej sprawie interes uczestników postępowania jest wspólny, bowiem dotyczy ostatecznego ustalenia praw do spadku.