Sąd Okręgowy w Kaliszu
II Wydział Cywilny
Sygnatura akt: II Cz 97/14
Data wyroku: 2014-02-24 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Paweł Szwedowski, Henryk Haak, Marian Raszewski –

Sygn. akt II Cz 97/14

POSTANOWIENIE
K., dnia 24 lutego 2014 r.

Sąd Okręgowy w Kaliszu, II Wydział Cywilny Odwoławczy
w składzie następującym:

Przewodniczący:S. S.O. Henryk Haak
Sędziowie:S.S.O. Marian Raszewski – spr.
S.S.O. Paweł Szwedowski

po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2014 r. w Kaliszu
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwaA. Ż.
przeciwko(...) S.a.(...)Oddział wP.
o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego

w przedmiocie zażalenia pełnomocnika ustanowionego z urzędu - adw.A. K.
na postanowienie Sądu Rejonowego w Kępnie VI Zamiejscowego Wydziału Cywilnego z siedzibą wO.
z dnia 21 czerwca 2013 r., sygn. akt VI C 300/13

postanawia:

1
zmienić zaskarżone postanowienie Sądu Rejonowego w Kępnie VI Zamiejscowego Wydziału Cywilnego z siedzibą wO.z dnia 21 czerwca 2013 r., wydane w sprawie sygn. akt VI C 300/13 w ten sposób, że przyznać od Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Kępnie VI Zamiejscowego Wydziału Cywilnego z siedzibą wO.na rzecz adw.A. K., prowadzącej kancelarię wG., kwotę 60 zł (sześćdziesiąt złotych) powiększoną o należny podatek od towarów iusług (...)tytułem pomocy prawnej udzielonej powodowiA. Ż.z urzędu

2
przyznać od Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Kępnie VI Zamiejscowego Wydziału Cywilnego z siedzibą wO.na rzecz adw.A. K., prowadzącej kancelarię wG., kwotę 60 zł (sześćdziesiąt złotych) powiększoną o należny podatek od towarów iusług (...)tytułem kosztów postępowania zażaleniowego

Sygn. akt II Cz 97/14

UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 21 czerwca 2013 r. Sąd Rejonowy w Kępnie VI Zamiejscowy Wydział Cywilny z siedzibą wO.odmówił adw.A. K.przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzęduA. Ż..
W uzasadnieniu wskazano, że w niniejszej sprawie skoro pełnomocnik ustanowiony z urzędu wniósł o zwolnienie go z obowiązku świadczenia pomocy prawnej, to nie świadczył on pomocy prawnej. W ocenie Sądu Rejonowego Skarb Państwa zobowiązany jest ponieść jedynie koszty udzielonej pomocy prawnej przez adwokata, a skoro w niniejszej sprawie pomoc taka nie została udzielona to niesłusznym jest przyznanie mu wynagrodzenia.

Zażalenie na powyższe orzeczenie wniósł pełnomocnik ustanowiony z urzędu dla powoda - adw.A. K.domagając się jego zmiany i przyznania kosztów postępowania zażaleniowego.

Sąd Okręgowy, zważył co następuje:
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Analizując zarzuty podniesione w zażaleniu i argumenty wskazane przez Sąd Rejonowy w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia podkreślenia wymaga, iż zgodnie z§ 19 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(t.j. Dz.U. z 2013, poz. 461) koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone zostają przez Skarb Państwa.
Nie ulega tym samym wątpliwości, że skoro adwokatA. K.została wyznaczona przez Okręgową Radę Adwokacką wT.jako pełnomocnik powodaA. Ż.w wyniku ustanowienia dla niego pełnomocnika z urzędu przez Sąd Rejonowy w Grudziądzu, to z całą pewnością należne jest jej wynagrodzenie stosowne do stawek określonych wRozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Podkreślenia przy tym wymaga, że nie sposób podzielić poglądu Sądu Rejonowego, iż pełnomocnik nie udzielił pomocy prawnej w niniejszej sprawie. Z akt sprawy wynika jasno, iż na wezwanie Sądu uzupełnił on pozew wniesiony wcześniej osobiście przez powoda, przy czym zauważyć trzeba, iż wezwano go do dokonania tej czynności procesowej dopiero w dniu 1 marca 2013 r. (k. 34, k. 35, k. 38), gdyż wcześniej, mimo wyznaczenia dla powoda pełnomocnika z urzędu, korespondencję Sąd Rejonowy kierował bezpośrednio do powoda (k. 25, k. 26). W ocenie Sądu Okręgowego nie sposób zgodzić się z twierdzeniami Sądu I instancji, że złożenie jednego pisma w sprawie nie stanowi udzielenia pomocy prawnej z urzędu, gdyż żaden przepis prawa nie wprowadza tego rodzaju ograniczeń. Wskazać przy tym trzeba, że pełnomocnikA. K.na ówczesnym etapie postępowania dokonała wymaganych prawem czynności procesowych, tj. zapoznała się z aktami sprawy, uzupełniła braki formalne pozwu oraz powołując się na zasady ekonomiki procesowej wniosła o zwolnienie jej z obowiązku świadczenia pomocy prawnej powodowi i wyznaczenie pełnomocnika z okręgu sądu, właściwego do rozpoznania sprawy.
W tym miejscu podkreślenia wymaga, ze przepisy prawa ściśle określają przypadki, w których pełnomocnik ustanowiony z urzędu może domagać się zwolnienia go z obowiązku świadczenia pomocy prawnej. Z tej przyczyny dowolne są twierdzenia Sądu Rejonowego o mogących mieć miejsce nadużyciach wskazanych w uzasadnieniu.
Nie ulega przy tym wątpliwości, że jak słusznie wskazała skarżąca, w niniejszej sprawie zasady ekonomiki procesowej, w tym w szczególności obowiązek poniesienia kosztów dojazdów do Sądu znacznie oddalonego od miejsca prowadzenia kancelarii uzasadniały zwolnienie adwokatA. K.z obowiązku udzielenia pomocy prawnej w niniejszej sprawie. W ten sposób wygenerowane koszty przekroczyłyby łączny koszt wynagrodzenia dwóch pełnomocników ustanowionych z urzędu do reprezentowania interesów powoda.
Nie ulega zatem wątpliwości, że słusznym było przyznanie obu pełnomocnikom ustanowionym z urzędu stosownego wynagrodzenia.
W myślart. 98 § 3 k.p.c.do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata zalicza się wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Z uwagi na brzmienie tego przepisu i ustanowienie dla powoda kolejnego pełnomocnika z urzędu niezasadnym byłoby obciążanie pozwanego również kosztami wynagrodzenia pełnomocnikaA. K.. Z tej przyczyny koszty te winien ponieść Skarb Państwa – Sąd Rejonowy właściwy do rozpoznania niniejszej sprawy, przed którym się ona toczyła.
O wysokości należnego wynagrodzenia orzeczono na podstawie§ 6 pkt 1w zw. z§ 2 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono na podstawie § 13 ust. 2 pkt 1 w zw. z § 6 pkt 1 w zw. z§ 2 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Z uwagi na brzmienieart. 95 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych(Dz.U. z 2010 r., Nr 90, poz. 594 z późn. zm.) skarżąca nie miała obowiązku uiszczenia opłaty od zażalenia w kwocie 30 zł, stąd Sąd Okręgowy nie orzekł o tej kwocie w sentencji orzeczenia a winna zostać ona zwrócona przez Sąd Rejonowy na podstawieart. 80 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych– punkt 2 sentencji postanowienia.