Sąd Rejonowy w Legnicy
VII Wydział Cywilny
Sygnatura akt: VII C 129/14
Data wyroku: 2014-10-07 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Aneta Murawska

Sygn. akt: VII C 129/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 7 października 2014 r.
Sąd Rejonowy VII Wydział Cywilny wL.
w składzie następującym:

Przewodniczący:

SSR Aneta Murawska

Protokolant:

st. sekr. sądowy Iwona Majchrzak

po rozpoznaniu w dniu 7 października 2014 r.
na rozprawie
sprawy z powództwaB. P.
przeciwko(...) S.A.wW.
o zapłatę

I
zasądza od strony pozwanej(...) S.A.wW.na rzecz powódkiB. P.kwotę 4.500 zł (słownie cztery tysiące pięćset złotych) z odsetkami ustawowymi od dnia 17.05.2013 r. do dnia zapłaty;

II
zasądza od strony pozwanej na rzecz powódki kwotę 1.242 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania;

III
nakazuje stronie pozwanej, aby uiściła na rzecz Skarbu Państwa (Kasa Sadu Rejonowego wL.) kwotę 342,74 zł tytułem nieopłaconych wydatków wyłożonych tymczasowo ze środków budżetowych sądu.

Sygn. akt VII C 129/14

UZASADNIENIE
W pozwie wniesionym w dniu 07 lutego 2014 roku a skierowanym przeciwko stronie pozwanej(...) SAwW.powódkaB. P.wniosła o zasądzenie od strony pozwanej na jej rzecz kwotę 4500 złotych wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia 17 maja 2013 roku do dnia zapłaty oraz o obciążenie strony pozwanej poniesionymi przez nią kosztami procesu. W uzasadnieniu żądania pozwu, powódka wskazała, że w dniu 05 marca 2013 roku kierujący pojazdem mechanicznymP. W.doprowadził do zderzenia z pojazdem, którym kierowałN. W.. W konsekwencji zdarzenia powyższych pojazdów, elementy, które odpadły z pojazdu markiV.uderzyły w samochód markiC.onr. Rej. (...), którym kierowała powódkaB. P.. Pojazd sprawcy posiadał aktualne na dzień zdarzenia ubezpieczenie OC u strony pozwanej. Na skutek wypadku powódka obrażeń ciała.
Doznała urazu kręgosłupa szyjnego.
Powódce zalecono noszenie kołnierza ortopedycznego, wykonano badania i prześwietlenie RTG, zalecono kontrolę w Poradni Neurologicznej i Ortopedycznej.
Powódka po wypadku skarżyła się na silny stres i lęk komunikacyjny. Zaczęła korzystać z pomocy psychologa. Powódka nadal odczuwa dolegliwości bólowe ze strony kręgosłupa szyjnego i piersiowego oraz bóle głowy.
W toku postępowania likwidacyjnego strona pozwana wypłaciła powódce jedynie kwotę 1500 złotych tytułem zadośćuczynienia w miejsce żądanej przez powódkę kwoty 7.000 złotych. W ocenie powódki przyznane jej zadośćuczynienie jest niewystarczające i nieadekwatne do wysokości krzywdy będącej następstwem zdarzenia szkodowego.
W odpowiedzi na pozew, strona pozwana(...) SAwW.- wniosła o oddalenie powództwa oraz obciążenie powódki poniesionymi przez stronę pozwaną kosztami postępowania w sprawie. W uzasadnieniu przyjętego stanowiska, strona pozwana wskazała m.in. że żądanie zapłaty tytułem zadośćuczynienia kwoty 4500 złotych nie znajduje oparcia w ustalonym stanie faktycznym i prawnym, zaś kwotę wypłaconą przez stronę pozwaną w toku postępowania likwidacyjnego w wysokości 1500 złotych traktować należy jako sumę odpowiednią w myślart. 445§1 k.c.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

W dniu 05 marca 2013 r. wL.kierujący pojazdem mechanicznym markiV.onr rej. (...)zderzył się z pojazdem markiM.onumerze rejestracyjnym (...), którym kierowałN. W.. Do zdarzenia doszło, kiedy powódka jechała swoim samochodem markiC.nr rej. (...). Elementy samochoduV.uderzyły w pojazd kierowany przez powódkę.
Sprawca zdarzenia posiadał u strony pozwanej ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych aktualne na dzień zdarzenia.
Dowód:
- dokumenty zgromadzone w aktach szkody
Powódka po zdarzeniu udała się do Szpitalnego Oddziału Ratunkowego wL., gdzie wykonano badanie RTG kręgosłupa szyjnego. Zalecono powódce kołnierz ortopedyczny i leki przeciwbólowe. Rozpoznano skręcenie odcinka szyjnego kręgosłupa.
Zalecono kontrolę w Poradni Ortopedycznej.
Z powodu utrzymywania się dolegliwości kręgosłupa szyjnego powódka kontynuowała leczenie w Poradni Neurologicznej oraz w Poradni Ortopedycznej.
Powódce wykonano ponadto badanie RTG .
Powódka pracuje przy komputerze. Leczyła się przez okres 3 miesięcy po wypadku. Zażywa nadal leki przeciwbólowe. Miała zleconą rehabilitację-12 zabiegów. Codziennie ćwiczy.
Dowód:
- dokumenty zgromadzone w aktach szkody
W następstwie w/w zdarzenia szkodowego powódka doznała 2% uszczerbku na zdrowiu. Powódka przebyła przyśpieszeniowo -opóźnieniowy uraz kręgosłupa szyjnego na skutek wypadku. Uraz ten może wywoływać uszkodzenie zarówno struktur kręgosłupa, jak i może zaburzać funkcjonowanie układu nerwowego. Uszkodzenie może dotyczyć układu kostnego, jak i tkanek miękkich.
Siły działające w trakcie takiego urazu powodują powstanie zmian w zakresie aparatu mięśniowo-więzadłowego kręgosłupa, jeżeli nie powodują złamania kręgu.
Na skutek wypadku u powódki stwierdzono uraz kręgosłupa szyjnego.
Powódka zaopatrzona była tego samego dnia w SOR(...)wL..
U powódki zastosowano kołnierz ortopedyczny.
Blizna powstała na skutek urazu w aparacie mięśniowo-więzadłowym kręgosłupa przez długi czas jest bolesnawa przeciążenie i oziębienie tej okolicy. W miarę upływu czasu dolegliwości te zanikają.
PowódkaB. P.ma 33 lata. Z zawodu jest psychologiem.
W następstwie zdarzenia szkodowego powódka przeszła rehabilitację- 12 zabiegów. Zgodnie z zaleceniem ortopedy powódka nosiła kołnierz ortopedyczny.
Aktualnie powódka boi się jeździć samochodem, z powodu utrzymującego się bólu powódka nadal zażywa środki przeciwbólowe.
Powódka przestała jeździć na wycieczki.
Dowód:
- akta szkody,
- opinia biegłego sądowego z zakresu chirurgii urazowej i ortopedii oraz biegłej sądowej z zakresu neurologii- k. 70-75;
- przesłuchanie powódki - k. 58.
Powódka zgłosiła pozwanemu szkodę oraz roszczenie o zapłatę kwoty 7.000 złotych tytułem zadośćuczynienia . Decyzją z dnia 21 sierpnia 2013 roku strona pozwana wypłaciła powódce tytułem zadośćuczynienia kwotę 1500 złotych oraz dokonała zwrotu kosztów leczenia w wysokości 1308,89 zł.
Powódka zaproponowała zawarcie ugody ubezpieczycielowi sprawcy wypadku komunikacyjnego.
Przedstawiciel ubezpieczyciela zaproponował ugodę na kwotę 3500 zł.
Dowód:
- akta szkody
Sąd zważył, co następuje:
Powództwo zasługuje na uwzględnienie w całości, tj. do kwoty 4.500 zł.
W sprawie pozostawało bezspornym, że sprawca zdarzenia, któremu uległa powódka w dniu 05 marca 2013 roku był ubezpieczony z tytułu obowiązkowego ubezpieczenia posiadaczy pojazdów mechanicznych u strony pozwanej. Wątpliwości nie budzą ani okoliczności zdarzenia, ani odpowiedzialność sprawcy, a także brak przyczynienia się powódki do przedmiotowego zdarzenia.
Istota sporu sprowadzała się w zasadzie do ustalenia następstw zdarzenia szkodowego na zdrowiu powódki i ewentualnej krzywdy, jakiej doznała ona na skutek kolizji, a dalej wysokości zadośćuczynienia.
Na wstępie wymaga przytoczeniaart. 822 k.c.statuujący odpowiedzialność odszkodowawczą ubezpieczyciela. Jego odpowiedzialność sprowadza się do tego, że zakład ubezpieczeń zobowiązuje się do zapłacenia odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, względem których odpowiedzialność za te szkody ponosi ubezpieczający albo osoba, na rzecz której zawarta została umowa ubezpieczenia. Szczegóły tej odpowiedzialności są unormowana wustawie z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych(Dz.U. Nr 124, poz.1152). Według art. 36 ust. 1 tej ustawy odszkodowanie ustala się i wypłaca w granicach odpowiedzialności cywilnej posiadacza lub kierującego pojazdem, najwyżej jednak do ustalonej w umowie sumy gwarancyjnej. Zgodnie natomiast z art. 34 ust. 1 tej ustawy z ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych przysługuje odszkodowanie, jeżeli posiadacz lub kierujący pojazdem mechanicznym są obowiązani - na podstawie przepisów prawa cywilnego - do odszkodowania za wyrządzoną w związku z ruchem tego pojazdu szkodę, której następstwem jest śmierć, uszkodzenie ciała, rozstrój zdrowia bądź też utrata, zniszczenie lub uszkodzenie mienia. Odpowiedzialność tą reguluje równieżustawa z dnia 22 maja 2003 r.działalności ubezpieczeniowej (Dz.U. Nr 124, poz. 1151).
Zgodnie z treściąart. 436 kcw zw. zart. 435 kcsamoistny posiadacz mechanicznego środka komunikacji poruszanego za pomocą sił przyrody ponosi odpowiedzialność za szkodę na osobie lub mieniu, wyrządzoną komukolwiek chyba że szkoda nastąpiła wskutek siły wyższej albo wyłącznie z winy poszkodowanego lub osoby trzeciej, za którą nie ponosi odpowiedzialności. Według zaśart. 361 § 1 kc, zobowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność tylko za normalne następstwa działania lub zaniechania z którego szkoda wynikła. W myśl natomiastart. 361 § 2 kcnaprawienie szkody obejmuje straty, które poszkodowany poniósł oraz korzyści, które mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono.
Szkoda majątkowa jest to różnica między stanem majątkowym poszkodowanego, który powstał po nastąpieniu zdarzenia powodującego uszczerbek, a stanem, jaki by istniał, gdyby to zdarzenie nie nastąpiło. Chodzi o utratę lub zmniejszenie aktywów bądź powstanie lub zwiększenie pasywów osoby poszkodowanej. Z przepisuart. 361 § 2 kcwynika obowiązek pełnej kompensacji szkody.
W orzecznictwie i w doktrynie przyjęte jest, że za szkodę powstałą w wyniku ruchu pojazdu mechanicznego odpowiadająin solidumposiadacz (kierowca) tego pojazdu i ubezpieczyciel, przy czym poszkodowany może dochodzić roszczenia bezpośrednio od zakładu ubezpieczeń.
Podstawową funkcją odszkodowania jest kompensacja, co oznacza, iż odszkodowanie powinno przywrócić w majątku poszkodowanego stan naruszony zdarzeniem wyrządzającym szkodę. W świetle zaśart. 445 § 1 kcw zw. zart. 444 kc, w razie uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia naprawienie szkody obejmuje wszelkie wynikłe z tego powodu koszty. Odszkodowanie, o którym mowa w w/w przepisie obejmuje wszelkie wydatki pozostające w związku z uszkodzeniem ciała lub rozstrojem zdrowia, jeżeli są konieczne i celowe. Są to zarówno koszty leczenia, nabycia protez i innych koniecznych aparatów. Nadto w świetleart. 362§2 k.c.naprawienie szkody obejmuje straty, które poszkodowany poniósł oraz korzyści, które mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono.
Sąd może przyznać nadto poszkodowanemu odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę. Chodzi tu o krzywdę ujmowaną jako cierpienie fizyczne (ból i inne dolegliwości), cierpienia psychiczne, ujemne uczucia przeżywane w związku z cierpieniami fizycznymi lub następstwami uszkodzenia ciała albo rozstroju zdrowia w postaci np. zeszpecenia, niemożności uprawiania działalności artystycznej, naukowej, wyłączenia z normalnego życia itp.
Zadośćuczynienie pieniężne ma na celu przede wszystkim złagodzenie tych cierpień. Obejmuje ono wszystkie cierpienia fizyczne i psychiczne, zarówno już doznane, jak i te, które zapewne wystąpią w przyszłości. Ma więc ono charakter całościowy i powinno stanowić rekompensatę pieniężną za całą krzywdę doznaną przez poszkodowanego, mowa jest bowiem o„odpowiedniej sumie tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę”, przyznawaną jednorazowo. Przy określaniu wysokości zadośćuczynienia należy mieć na uwadze, że jego celem jest wyłącznie złagodzenie doznanej przez poszkodowanego krzywdy, wobec czego utrata zdolności do pracy zarobkowej może mieć wpływ na wysokość zadośćuczynienia tylko o tyle, o ile łączy się z poczuciem krzywdy spowodowanej niemożnością wykonywania wybranego i wyuczonego zawodu. Krzywdą w rozumieniuart. 445 k.c.będzie z reguły trwałe kalectwo poszkodowanego powodujące cierpienia fizyczne oraz ograniczenie ruchów i wykonywanie czynności życia codziennego.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy wskazać należy, że Sąd orzekając w zakresie zadośćuczynienia za punkt wyjścia uznał przede wszystkim ustalenie rzeczywistych następstw zdarzenia, jakiemu uległa powódka- od ich skali zależy bowiem nie tylko ustalenie związku przyczynowego pomiędzy zdarzeniem a leczeniem i rehabilitacją powódki, ale także wysokość zadośćuczynienia przyjmując w uproszczeniu, że im więcej urazów, tym większa krzywda powódki.
Z uwagi na to Sąd przyjął za opiniującymi w sprawie biegłymi z zakresu ortopedii oraz neurologii, iż w następstwie zdarzenia szkodowego powódka doznała uszczerbku na zdrowiu. Biegli określili, że uszczerbek u powódki wynosi 2 %. Jak wskazali w sporządzonej opinii pisemnej biegli sądowi w następstwie tego wypadku powódka doznała urazu kręgosłupa szyjnego.
U powódki rozpoznano na skutek wypadku skręcenie kręgosłupa szyjnego, zalecono kołnierz ortopedyczny oraz 12 zabiegów rehabilitacyjnych w celu poprawy stanu zdrowia.
Powyższe okoliczności w ocenie Sądu rzutują na wysokość przyznanego powódce zadośćuczynienia w łącznej kwocie 4.500 złotych, która to kwota uwzględnia przyznane w toku postępowania likwidacyjnego zadośćuczynienie w wysokości 1.500 złotych.
Sąd rozstrzygając w tym zakresie miał przy tym na uwadze, że przy ustalaniu wysokości zadośćuczynienia obowiązuje zasada umiarkowania wyrażająca się w uwzględnieniu wszystkich okoliczności oraz skutków doznanego kalectwa (wyrok SN z dnia 3 maja 1972 r., I CR 106/72, Monitor Prawniczy - Zestawienie Tez 2001/8 str. 4). Zadośćuczynienie zart. 445 kcma przede wszystkim charakter kompensacyjny i tym samym jego wysokość musi przedstawiać jakąś ekonomicznie odczuwalną wartość. Wysokość ta nie może być jednak nadmierna w stosunku do doznanej krzywdy i aktualnych stosunków majątkowych społeczeństwa, a więc powinna być utrzymana w rozsądnych granicach. Określenie wysokości zadośćuczynienia powinno być nadto dokonane z uwzględnieniem wszystkich okoliczności mających wpływ na rozmiar doznanej krzywdy, a m.in. również wieku poszkodowanego i czasu trwania jego cierpień.
W wyniku przedmiotowego zdarzenia powódka doznała 2% uszczerbku na zdrowiu, przebyła okresowe leczenie i rehabilitację. To wszystko sprawia, że zasądzona wyrokiem kwota 4500 złotych jest adekwatna do doznanej przez powódkę krzywdy biorąc pod uwagę świadczenie wypłacone przez ubezpieczyciela w postępowaniu przesądowym. Należy zauważyć, że zdrowie i życie człowieka to wartości, które niezmiernie trudno wycenić.
Jednakże zdaniem Sądu przyznana kwota w wysokości łącznej 6000 zł (wypłacona dobrowolnie przez stronę pozwaną i zasądzona przez Sąd) w pełni zrekompensuje krzywdę powódki.
Powódka w dacie wypadku była osobą bardzo młodą. Miała wówczas 32 lata.
Powódce od zasądzonego świadczenia należą się odsetki ustawowe.
Zgodnie zart. 817 § 1 kcubezpieczyciel obowiązany jest spełnić świadczenie w terminie trzydziestu dni licząc od daty otrzymania zawiadomienia o wypadku. Powyższa regulacja jest koherentna tak z treściąart. 455 k.c.oraz w poglądem judykatury, a dalej z poglądem przedstawicieli piśmiennictwa w w/w zakresie. Wskazuje się, że skoro świadczenie z czynów niedozwolonych, jest świadczeniem bezterminowym, to zobowiązany do jego spełnienia, w tym także ubezpieczyciel, winien spełnić świadczenie niezwłocznie po wezwaniu przez wierzyciela. W realiach przedmiotowej sprawy na w/w niezwłoczność należy patrzeć przez pryzmatart. 817§1 k.c.Z chwilą wezwania do zapłaty( co powoduje przekształcenie zobowiązania bezterminowego w terminowe) oraz z upływem terminu do spełniania świadczenia, w tej sprawie z upływem 30 dni od daty wezwania, dłużnik- tu pozwany pozostaje w opóźnieniu ze spełnieniem danego świadczenia. Orzekając w tym przedmiocie Sąd miał na uwadze żądanie powoda w tym zakresie oraz odpowiednio datę zgłoszenia roszczenia powoda stronie pozwanej oraz datę wydania ostatniej decyzji podtrzymującej decyzję w przedmiocie przyznania zadośćuczynienia w wysokości 1500 złotych, negocjacje ugodowe między stronami oraz fakt, że zwrot kosztów leczenia nastąpił decyzją z dnia 21.08.2013 r. Decyzję tę należy traktować jako ostatnią decyzję ubezpieczyciela, albowiem zawiera ona również pouczenia o możliwości dochodzenia dalszych roszczeń na drodze postępowania sądowego.
Po tej dacie ubezpieczyciel nie wydawał już dalszych decyzji merytorycznych w sprawie.
Z uwagi na powyższe orzeczono jak w pkt I i II sentencji wyroku.
O kosztach orzeczono na podstawieart. 98 kpc.