Sąd Apelacyjny w Rzeszowie
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUz 4/14
Data wyroku: 2014-01-22 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Urszula Kocyłowska, Ewa Madera, Bogumiła Burda
Słowa kluczowe: Renta
Podstawa prawna: art. 477 ^9^ § 3 ^1^ kpc
Teza: odrzucenie odwołania na podstawie art 477 (9) par. 3 (1) kpc mozliwe jest tylko wówczas, gdy odwołanie to jest oparte wyłącznie na zarzutach dotyczących orzeczenia lekarza orzecznika ZUS.

III AUz 4/14

POSTANOWIENIE
Dnia22 stycznia 2014 r.

Sąd Apelacyjny w Rzeszowie, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie następującym:

Przewodniczący:

SSA Bogumiła Burda (spr.)

Sędziowie:

SSA Urszula Kocyłowska
SSA Ewa Madera

po rozpoznaniu w dniu22 stycznia 2014 r.
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z wnioskuS. K.
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wR.
o rentę z tytułu niezdolności do pracy
na skutekzażalenia wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w Przemyślu z dnia 12 grudnia 2013r. sygn. akt III U 1431/13

postanawia :

uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę przekazać do merytorycznego rozpoznania Sądowi Okręgowemu Sądowi Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Przemyślu.-

UZASADNIENIE
Rozpoznając odwołanieS. K.od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wR., odmawiającej wnioskodawcy ustalenia prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, postanowieniem z 12 grudnia 2013r., powołującart. 4779§ 31kpc, Sąd Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Przemyślu odrzucił odwołanie.
Sąd ten miał na uwadze fakt, że wnioskodawca, pomimo prawidłowego pouczenia, nie wniósł sprzeciwu od orzeczenia lekarza – orzecznika do komisji lekarskiej, a przedmiotem odwołania jest w istocie data powstania całkowitej niezdolności do pracy i niezdolności do samodzielnej egzystencji.

W zażaleniu od powyższego postanowieniaS. K.domagał się merytorycznego rozpoznania jego odwołania od decyzji odmawiającej ustalenia prawa do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy.
Wskazał, że nie składał sprzeciwu od orzeczenia lekarza orzecznika ZUS, a to z tego względu, że jego niezdolność do pracy i niezdolność do samodzielnej egzystencji powstała faktycznie w dacie określonej przez lekarza – orzecznika, skierował zaś odwołanie do Sądu Okręgowego od decyzji odmawiającej ustalenia prawa do renty w związku z przepracowaniem 25 lat.

Sąd Apelacyjny zważył co następuje:

Zażalenie wnioskodawcy zasługuje na uwzględnienie w stopniu nakazującym Sądowi I instancji merytoryczne rozpoznanie jego odwołania od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wR.odmawiającej przyznania prawa do renty.
Zaskarżone postanowienie zapadło w następującym stanie faktycznym:
S. K.z wnioskiem o ustalenie prawa do renty wystąpił 2 września 2013r.
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR.po ustaleniu na podstawie orzeczenia lekarza orzecznika ZUS, że wnioskodawca jest całkowicie niezdolny do pracy i niezdolny do samodzielnej egzystencji od 14 marca 2013r., zaskarżoną w niniejszym postępowaniu decyzją odmówił przyznania prawa do renty. W ocenie organu rentowego bowiem wnioskodawca nie spełnił wszystkich warunków zart. 57w zw. zart. 58 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(tekst jednolity Dz. U z 2013r. poz. 1440), gdyż nie udowodnił 5 lat okresów składkowych i nieskładkowych w dziesięcioleciu przed zgłoszeniem wniosku o rentę lub powstaniem niezdolności do pracy, a nadto niezdolność do pracy nie powstała w okresach wymienionych w ustawie.
W odwołaniu od powyższej decyzji skierowanym do Sądu Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w PrzemyśluS. K.– domagając się ustalenia prawa do świadczenia – podkreślił, że do 2004r. przepracował 25 lat, a po ustaniu zatrudnienia nie znalazł już żadnej pracy, z tytułu której podlegałby ubezpieczeniu.
Sąd Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Przemyślu rozpoznając odwołanie zaskarżonym postanowieniem odrzucił je, uznając, że w okolicznościach tej sprawy, po myśliart. 4779§ 31kpcodwołanie podlegało odrzuceniu.
Sąd Apelacyjny nie zgadza się ze stanowiskiem zajętym przez Sąd Okręgowy i dokonaną przez ten Sąd wykładnią powołanego wyżej przepisu.
Zgodnie zart. 4779§ 31kpcsąd odrzuci odwołanie w sprawie o świadczenia z ubezpieczeń społecznych, do którego prawo jest uzależnione od stwierdzenia niezdolności do pracy lub niezdolności do samodzielnej egzystencji, a podstawę do wydania decyzji stanowi orzeczenie lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, jeżeli osoba zainteresowana nie wniosła sprzeciwu od tego orzeczenia do komisji lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i odwołanie jest oparte wyłącznie na zarzutach dotyczących tego orzeczenia.
Odnosząc powołany przepis do okoliczności rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że wbrew stanowisku Sądu I instancji nie zaistniały podstawy do odrzucenia odwołania wnioskodawcy.
Treść odwołaniaS. K., jakkolwiek lakoniczna i wskazująca na pewną nieporadność w jego sformułowaniu, jednoznacznie wskazuje, że nie kwestionuje on orzeczenia lekarza orzecznika ZUS, a ewentualne prawo do renty wywodzi z faktu posiadania 25 lat okresów składkowych przed powstaniem całkowitej niezdolności do pracy i niezdolności do samodzielnej egzystencji.
Zdaniem Sądu Apelacyjnego ma to znaczenie przesądzające dla uznania, że Sąd Okręgowy w tej sytuacji zobligowany był do merytorycznego rozpoznania spornej kwestii uprawnień wnioskodawcy do świadczenia rentowego.
Odrzucenie bowiem odwołania na podstawieart. 4779§ 31kpcmożliwe jest wówczas, gdy oparte jest wyłącznie na zarzutach dotyczących orzeczenia lekarza orzecznika ZUS, a które to orzeczenie stanowiło podstawę wydania przez organ rentowy decyzji.
W tym stanie rzeczy, skoro zaskarżone postanowienie wydane zostało z naruszeniem prawa, Sąd Apelacyjny orzekł jak w sentencji stosownie doart. 386 § 4 kpcw zw. zart. 397 § 2 kpc.

(...)

(...)
(...)
(...)

(...)