Sąd Apelacyjnyw Warszawie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 77/14
Data wyroku: 2014-04-04 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Małgorzata Mojkowska, Ewa Plawgo
Słowa kluczowe: Naprawienie Szkody
Podstawa prawna: art.415 kpk

Sygn. akt II AKa 77/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 4 kwietnia 2014 r.
Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący Sędzia SA  - Paweł Rysiński
Sędziowie SA   - Małgorzata Mojkowska ( spr.)
SA - Ewa Plawgo
Protokolant   - st. sekr. sąd. Anna Grajber
przy udziale prokuratora Elżbiety Kozakiewicz - Jackowskiej i oskarżyciela posiłkowegoM. S. (1)
po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2014 r.
sprawyA. L. (1)
oskarżonej zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 294 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk
(2x)
na skutek apelacji, wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie
z dnia 2 września 2013 r. sygn. akt XII K 279 /12
I/ wyrok w zaskarżonej części wobecA. L. (1)zmienia w ten sposób, że uchyla orzeczenie w pkt. IV,
II/ zwalnia oskarżoną od ponoszenia kosztów za postępowanie odwoławcze obciążając nimi Skarb Państwa.

UZASADNIENIE
A. L. (1)została oskarżona o to, że:

I
W dniu 30 marca 2010 r. wW.doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniemM. S. (1)w kwocie 500.000 zł, w ten sposób, że zawarła z w/w umowę pożyczki na kwotę 500.000 zł, która miała zostać przeznaczona na zakup nieruchomości gruntowych w okolicyP., a po sprzedaży której to nieruchomości miała zwrócić mu udzieloną jej pożyczkę wprowadzając go w błąd co do zamiaru zakupu w/w nieruchomości oraz spłaty zaciągniętego zobowiązania,

tj. o czyn zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 11 k.k.

II
W dniu 10 lutego 2009 r. wW.działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniemC.B.w kwocie 344.802 zł w ten sposób że będąc umocowana na podstawie udzielonego jej notarialnie pełnomocnictwa przezC.B.z dnia 12 czerwca 2008 r.(...)do odbioru i sprzedaży lokalu mieszkalnego mieszczącego się przyul. (...)
  /(...), usytuowanego na 13 kondygnacji (określonego w umowie przedwstępnej sprzedaży nr(...)Budynek (...)) należącego do w/w zawarła w dniu 10 lutego2009 r. umowę cesji praw z w/w umowy przedwstępnej, na podstawie której otrzymała kwotę 344.802 zł o czym nie poinformowała pokrzywdzonego, jednocześnie informując go, iż do sprzedaży lokalu nie doszło, czym wprowadziła pokrzywdzonegow błąd co do zamiaru przekazania mu pieniędzy uzyskanych ze sprzedaży lokalu, wykorzystując przy tym fakt, iż pokrzywdzonyw okresie dokonywania w/w transakcji lokalu przebywał za granicą, tj. o czyn zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.

Sąd Okręgowy Warszawa wyrokiem z dnia 2 września 2013 r. sygn. akt XII K 279/12

I
oskarżonąA. L. (1)uznał za winną popełnienia zarzucanych jej w akcie oskarżenia czynów i za to, za czyn w punkcie I aktu oskarżenia na podstawieart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 11 k.k.skazał, zaś na podstawieart. 294 § 1 k.k.w zw.zart. 11 § 3 k.k.iart. 33 § 2 k.k.wymierzył jej karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 300 (trzystu) stawek dziennych w kwocie po 100 (sto) złotych każda, zaś za czynz punktu II aktu oskarżenia na podstawieart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2skazał ją, a na podstawieart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.iart. 33 § 2 k.k.wymierzył jej karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 200 (dwustu) stawek dziennych w kwocie po 100 (sto) złotych każda,

II
na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.wymierzył oskarżonejA. L. (1)karę łączną w wysokości 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności i karę łączną grzywny w wysokości 300 (trzystu) stawek w kwocie po 100 (sto) złotych,

III
na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.iart. 70 § 1 pkt 1 k.k.wykonanie orzeczonej wobec oskarżonejA. L. (1)kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres 5 (pięciu) lat próby,

IV
na podstawieart. 72 § 2 k.k.zobowiązał oskarżonąA. L. (1)do naprawienia powstałej szkody poprzez zapłatę na rzeczM. S. (1)kwoty 500.000 (pięćset tysięcy) złotych, a na rzeczC.B.kwotę 344.802 (trzysta czterdzieści cztery tysiące i osiemset dwa) złote w okresie 2 (dwóch) lat od uprawomocnienia wyroku,

V
na podstawieart. 626 § 1 k.p.k.art. 2 ust. 1 pkt. 4 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych(tekst jednolity Dz. U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223, z późn. zm.) zasądził od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa kwotę 110 (sto dziesięć) złotych tytułem kosztów postępowania oraz wymierzył jej opłatę w wysokości 300 (trzysta) złotych.

Z treścią wyroku nie zgodził się prokurator i zaskarżył go w części co do kary na korzyść oskarżonej.
Zarzucił obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia poprzez niezastosowanie przez Sądart. 415 § 5 k.p.k.zgodnie, z którym obowiązku naprawienia szkody przez oskarżonego nie orzeka się, jeżeli roszczenie wynikające z popełnienia przestępstwa jest przedmiotem innego postępowania albo o roszczeniu tym prawomocnie orzeczono.
Na podstawieart. 437 § 1 k.p.k.wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w zakresie pkt IV tj. nałożenia obowiązku naprawienia szkodyi przekazanie w tym zakresie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.

Sąd Apelacyjny zważył co następuje:
Apelacja prokuratora zaskarżająca wyrok Sądu Okręgowego w stosunku do oskarżonejA. L. (1), co do rozstrzygnięcia w pkt. IV wyroku jest zasadna gdyż trafnie jest sformułowany w apelacji zarzut rażącego naruszenia prawa procesowego , zaś naruszenie to bez wątpienia miało wpływ, i to istotny, na treść zaskarżonego orzeczenia w części rozstrzygnięcia o nałożeniu na oskarżoną obowiązku naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonychC.B.iM. S. (1)w trybieart. 72 § 2 kk.
Sąd orzekający dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych co do zachowań oskarżonej. Przyjęta w przedmiotowym wyroku kwalifikacja prawna przypisanych czynów jest również prawidłowa. Orzeczona kara pozbawienia wolności, z jej warunkowym zawieszeniem wykonania , jest karą , która w pełni realizuje zasady wynikające zart. 53 kk.
Jedyne zastrzeżenia budzi nałożenie na oskarżonąA. L. (1)w trybieart. 72 § 2 kkobowiązku naprawienia szkód, do jakich doszło w wyniku udowodnionej jej przestępczej działalności.
Stosownie doart. 415 § 5 zd. 2 kpkobowiązku naprawienia szkody nie orzeka się, jeżeli roszczenie wynikające z popełnienia przestępstwa jest przedmiotem innego postępowania albo o roszczeniu tym prawomocnie orzeczono. Wskazany zakaz odnosi się przy tym do każdego, określonego w ustawie, przypadku karnoprawnego obowiązku naprawienia szkody , a więc również do zobowiązania do naprawienia szkody przy warunkowym zawieszeniu wykonania kary.
Zobowiązanie do naprawienia szkody w oparciu oart. 72 § 2 kk, pomimo, że ma charakter probacyjny, jest także bez wątpienia jednym z rodzajów obowiązku naprawienia szkody, zaś zawierający klauzulę antykumulacyjnąart. 415 § 5 zd. 2 kpknie stawia w tym zakresie żadnych dodatkowych warunków rozróżniających poszczególne , uregulowane w prawie materialnym, przypadki jego orzekania.
Zakaz wynikający z dyspozycjiart. 415 § 5 zd. 2 kpkodnosi się do każdego określonego w ustawie wypadku orzekania karnoprawnego obowiązku naprawienia szkody i to niezależnie od tego, czy roszczenie zasądzone w postępowaniu cywilnym zostało w całości czy w części już skutecznie wyegzekwowane. Jak wynika z poczynionych przez Sąd I instancji ustaleń w wyniku przesłuchania obydwu pokrzywdzonych oskarżona już w drodze innych postępowań sądowych została zobowiązana do naprawienia szkód wyrządzonych przestępstwami oszustwa.
Zarówno św.C.B., jak iM. S. (1)zeznali, iż kwota 209.000 złotych na etapie toczącego się postępowania karnego została przez oskarżoną zwrócona pokrzywdzonemuB.w ramach toczącego się postępowania egzekucyjnego, zaś postępowanie egzekucyjne przeciwkoA. L.co do należności na rzeczM. S., jak wynika z zeznań świadka toczy się przeciwko dłużniczce (k. 417, 302, 315, 419, 316 akt sprawy). Sąd Okręgowy mając świadomość tego stanu rzeczy pominął jednak treśćart. 415 § 5 zd. 2 kpkokreślającego warunki orzekania o naprawieniu szkody.
Mając na uwadze powyższe rozważania, w ocenie Sądu Apelacyjnego, poprzez wydania orzeczenia o treści takiej jak w pkt. IV wyroku doszło do rażącego naruszeniaart. 415 § 5 zd. 2 kpk, które to uchybienie ma istotny wpływ na treść wyroku. Skumulowanie bowiem wbrew zakazowi zart. 415 § 5 zd. 2 kpkdwóch obowiązków naprawienia szkody skutkować musiało uchyleniem wyroku wyłącznie w części, w której doszło do obrazy wskazanego artykułu.
Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w części dyspozycyjnej wyroku.