Sąd Rejonowy w Giżycku
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 242/14
Data wyroku: 2014-10-23 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Katarzyna Garbarczyk
Słowa kluczowe: Uszkodzenie Mienia
Podstawa prawna: art. 288§1 kk w zw. z art. 12kk

Sygn. akt II K 242/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 23 października 2014 roku
Sąd Rejonowy w Giżycku w II Wydziale Karnymw składzie:
Przewodniczący – SSR Katarzyna Garbarczyk
Protokolant –sekr. sąd. Aneta Dybikowska
w obecności Prokuratora --------
po rozpoznaniu w dniu 23 października 2014 roku sprawy
R. K. (1)s.S.iA.z d.S.,ur. (...)wP.
oskarżonego o to, że:
w czasie od 21 marca 2014 roku do 23 marca 2014 roku w bloku nr 29A przyul. (...)wG.działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru dokonał zniszczenia drzwi wejściowych wmieszkaniu oznaczonym numerem (...)poprzez dwukrotne zaklejenie zamków oraz zalanie powierzchni drzwi klejem czym spowodował straty o łącznej wartości 1500 złotych na szkodęM. G.

tj. o czyn zart. 288§1 kkw zw. zart. 12 kk

1
OskarżonegoR. K. (1)uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawieart. 288§1 kkskazuje go na karę 3 ( trzy) miesięcy pozbawienia wolności.

2
Na podstawieart. 69 § 1 i 2 kk,art. 70 § 1 pkt 1 kkwykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza tytułem próby na okres 2 (dwa) lat.

3
Na podstawieart. 46§1 kkzobowiązuje oskarżonego do naprawienia szkody w całości w ten sposób, że nakazuje zapłacićR. K. (1)na rzecz pokrzywdzonegoM. G.kwotę 1500 ( jeden tysiąc pięćset) złotych.

4
Zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa 60 ( sześćdziesiąt) złotych tytułem opłaty i zwalania go od ponoszenia pozostałych kosztów sądowych.

Sygn. akt IIK 242/14

UZASADNIENIE
Na podstawie zebranych dowodów Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
R. K. (1)iE. S.pozostawali przez wiele lat w związku. KiedyE. S.zdecydowała o rozstaniu, oskarżony nie mógł się z tym pogodzić i nachodził kobietę w jej miejscu zamieszkania tj. przyul. (...)wG..R. K. (1)wszczynał awantury na klatce schodowej, zaklejał zamki w drzwiach wejściowych do mieszkaniaE. S..
SąsiademE. S.jestM. G., zamieszkujący pod numerem 37, w bloku przyul. (...), wG..
Oskarżony, podejrzewającM. G.o spotkania zE. S., w dniu 21 marca 2014 roku, około godz. 21.00, zakleił zamki w drzwiach wejściowych do mieszkania pokrzywdzonego, po czym zadzwonił przez domofon do pokrzywdzonego i wyzwał go słowami wulgarnymi. Tego samego wieczoru, przed północą, pokrzywdzony zobaczył przez wizjer, że oskarżony coś robi przy zamku w jego drzwiach. W dniu 23 marca 2014 roku oskarżony ponownie zakleił zamki w drzwiach do mieszkania pokrzywdzonego.
Na skutek działania oskarżonego, zniszczeniu uległy zamki, a także drzwi, których powierzchnia została zalana klejem. Pokrzywdzony w związku z działaniem oskarżonego poniósł szkodę w łącznej wysokości 1500 złotych.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie zeznańM. G.( k.25-26, 137-138), częściowo wyjaśnieńR. K. (1)(k. 211v, 18-19, 42-43, 143-144), w mniejszym stopniu w oparciu o zeznaniaE. S.(k. 2-3, 48-49, 80-81),B. Z.(k. 13-14, 59-60),R. K. (2)(k. 88-89),M. A.(k. 92-93),K. S.(k. 123-124), a także na podstawie kopii rachunków (k. 139-141).
Oskarżony przyznał się do winy. Początkowo twierdził, iż nie potrafi wytłumaczyć powodów, z jakich dokonał zaklejenia zamków w drzwiach pokrzywdzonego, po czym oświadczył, że zrobił to albowiem podejrzewałM. G.o spotkania zE. S.. Oskarżony utrzymywał, że zakleił dwa zamki jednego wieczoru. Nie wykluczył, że klej mógł spływać po powierzchni drzwi (wyjaśnieniaR. K. (1)k. 211v, 18-19, 42-43, 143-144).
W świetle wyjaśnień oskarżonego, przy uwzględnieniu zeznań pokrzywdzonegoM. G.( k.25-26, 137-138), przyjąć należy bez żadnych wątpliwości, że oskarżony dokonał zarzuconych mu aktem oskarżenia zniszczeń, na szkodęM. G.. Zdaniem Sądu nie ma żadnych powodów, by podważać w tym względzie zeznania pokrzywdzonego, co do okoliczności w jakich to nastąpiło.
R. K. (1)nie mógł się pogodzić z rozstaniem zE. S.i nachodził kobietę w jej miejscu zamieszkania tj. przyul. (...)wG.. Wszczynał awantury na klatce schodowej, zkalejał zamki w drzwiach wejściowych do mieszkaniaE. S.. Powyższe wynika z zeznańE. S.(k. 2-3, 48-49, 80-81),B. Z.(k. 13-14, 59-60),R. K. (2)(k. 88-89),M. A.(k. 92-93),K. S.(k. 123-124), a które to dowody są zbieżne i wzajemnie się uzupełniają. Oskarżony podejrzewającM. G.o spotkania zE. S., jak sam podał, „w emocjach”- dokonał zaklejenia zamków w drzwiach pokrzywdzonego. Sąd podzielił zeznaniaM. G., że oskarżony uczynił to dwukrotnie, w dniach 21 i 23 marca 2014 roku, a nie jednego wieczoru, jak podałR. K. (1). Zdaniem Sądu pokrzywdzony nie miał żadnych powodów, by w tym zakresie składać nieprawdziwe zeznania. Natomiast na odmienne w tej części wyjaśnieniaR. K. (1)należy spojrzeć poprzez pryzmat stanu psychicznego, w jakim wówczas oskarżony się znajdował. Jak sam przyznał, działał „w emocjach”, a to niewątpliwie mogło wpłynąć na zdolność odtworzenia okoliczności, w jakich dokonał przedmiotowego zniszczenia.
Sąd podzielił zeznaniaM. G.także w części dotyczącej powstałych szkód i ich wysokości. Pokrzywdzony musiał wymienić zamki w drzwiach, przy czym same drzwi też zostały zniszczone na skutek wyciekającego z zamków kleju. Wskutek działania oskarżonego,M. G.poniósł łącznie szkodę w wysokości 1500 złotych. Na jej sumę złożył się koszt wymiany zamków oraz wartość zniszczonych drzwi, które pokrzywdzony zamontował w 2012 roku, co kosztowało go wówczas 1550 zł ( zeznania pokrzywdzonego k.25-26, 137-138, kopie rachunków k. 139-141).
W świetle okoliczności sprawy, stwierdzić należy, żeR. K. (1)dział w krótkach odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru. Oskarżony podejrzewał pokrzywdzonego o spotkania zE. S.i poprzez niszczenie zamków drzwiM. G., chciał w ten sposób niejako „dać nauczkę” pokrzywdzonemu.
ZeznaniaA. K.(k.41),I. K.(k.57-58) iW. G.(k. 29-30) nic nie wniosły do przedmiotowej sprawy.
Na podstawie wyników przeprowadzonego postępowania Sąd uznał, żeR. K. (1)w okresie od 21 marca 2014 roku do 23 marca 2014 roku w bloku nr 29A przyul. (...)wG.działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru dokonał zniszczenia drzwi wejściowych domieszkania oznaczonego nr (...)poprzez dwukrotne zaklejenie zamków oraz zalanie powierzchni drzwi klejem, czym spowodował straty łącznej wartości 1500 zł na szkodęM. G., w konsekwencji dopuszczając się przestępstwa zart. 288§1 kkw zw. zart. 12kk.
Wina umyślna oskarżonego, w tym w świetle opinii biegłych (k. 102-106, 107-109, 157-160) – nie budzi wątpliwości.R. K. (1)musiał sobie zdawać sprawę z tego, że swoim zachowaniem spowoduje uszkodzenie mienia.
Przy wymiarze kary Sąd kierował się ogólnymi jej dyrektywami zawartymi wart. 53§1 i 2 kk, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu, winy sprawcy, sposób popełnienia przestępstwa, motywy i pobudki jakimi kierował się oskarżony.
ZachowanieR. K. (1)nie zasługuje na żadne usprawiedliwienie. Wydaje się, że oskarżony „winą” za rozstanie zE. S.obciążałM. G.i niszcząc mu mienie, chciał w ten sposób „odpłaci się” pokrzywdzonemu. Postępowanie oskarżonego niewątpliwie było w swych skutkach dlaM. G.bardzo uciążliwe.R. K. (1)swoim zachowaniem dał dowód lekceważenia obowiązujących norm prawnych, lekceważenia zasad współżycia społecznego. Z tych też względów Sąd, na podstawieart. 288§ 1 kkskazał oskarżonego na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności.
Zważywszy na dotychczasową niekaralność oskarżonego ( karta karna k. 184), przyznanie się sprawcy do winy, co uwzględniono jako okoliczności łagodzące, Sąd uznał, że w tych okolicznościach nie zachodzi konieczność orzeczenia wobec sprawcy kary bezwzględnej, aby wdrożyć go do przestrzegania porządku prawnego w przyszłości. Sąd miał przy tym na uwadze fakt, że oskarżony już wcześniej chciał zapłacił pokrzywdzonemu za zniszczone mienie - co każe przyjąć, że oskarżony zrozumiał nie tylko naganność swojego przestępczego zachowania, ale także widział potrzebę zrekompensowania wyrządzonej szkody. Z tych też względów Sąd działając w oparciu o przesłankiart. 69§1 i 2kk,art. 70§1 pkt.1 kkuznał, iż zastosowanie wobecR. K. (1)instytucji warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności, jest wystarczającą gwarancją tego, że oskarżony więcej na drogę przestępstwa już nie wkroczy. Zdaniem Sądu sama świadomość, iż kara może zostać wykonana w przypadku kolejnego złamania prawa, będzie skutecznie przeciwdziałać ewentualnemu naruszeniu przez oskarżonego norm prawnych w przyszłości. Zastosowanie okresu próby 2 lat jest w ocenie Sądu wystarczające do zweryfikowania postawionej wyżej tezy.
Na podstawieart. 46§1 kk, Sąd zobowiązał oskarżonego do naprawienia szkody w ten sposób, że nakazał zapłacićR. K. (1)na rzecz pokrzywdzonegoM. G.1500 złotych.
W ocenie Sądu orzeczona kara jest adekwatna do stopnia zawinienia i społecznej szkodliwości czynu, spełni cele w zakresie prewencji szczególnej, jak i ogólnej. Sąd tym samym, mając na uwadze przesłankiart. 387§1 kpkuwzględnił wniosek oskarżonego o skazanie go bez przeprowadzenia rozprawy i wymierzenie zaproponowanej przezR. K. (1)kary.
O kosztach rozstrzygnięto na zasadzieart. 624§1 kpk, zasądzając od oskarżonego 60 zł tytułem opłaty, a zwalniając go- z uwagi na sytuację osobistą i majątkową ( oświadczenie oskarżonego k. 211v)- od ponoszenia pozostałych kosztów sądowych.