Sąd Rejonowy w Ząbkowicach Śląskich
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 513/13
Data wyroku: 2014-04-08 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sędzia Sądu Rejonowego Maria Dulanowska

Sygn. akt II K 513/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 08 kwietnia 2014 r.

Sąd Rejonowy w Ząbkowicach Śl. w II Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący: Sędzia Sądu Rejonowego Maria Dulanowska
Protokolant: Elżbieta Staszel
w obecnościM. K. (1)- Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Ząbkowicach Śl.
po rozpoznaniu w dniu 01.10.2013 r., 17.10.2013 r., 19.11.2013 r., 05.12.2013 r., 08.04.2014 r., sprawy karnej
M. S.
synaB.iA.z domuM.
urodz. (...)wZ.

oskarżonego o to, że:
W dniu 09 stycznia 2013 roku w miejscowościZ.Śl. na skrzyżowaniuulicy (...)z(...)kierując samochodem osobowym markiR. (...)numer rejestracyjny (...), jadąc drogą, ulicą podporządkowaną, podczas pokonywania skrzyżowania nie zachował szczególnej ostrożności nie obserwując drogi przed pojazdem, nie udzielił pierwszeństwa prawidłowo idącej pieszejD. Z. (1), przez co doprowadził do jej potrącenia w wyniku czego pokrzywdzona doznała obrażeń ciała w postaci skręcenia i naderwania stawu skokowego lewego wymagającego założenia opatrunku gipsowego tj. obrażeń ciała określonych wart. 157 § 1 kk

tj. o czyn zart. 177 § 1 kk
I.oskarżonegoM. S.uniewinnia od popełnienia czynu opisanego wyżej i koszty postępowania zalicza na rachunek Skarbu Państwa.

Sygn. akt II K 513/13

UZASADNIENIE
Na podstawie przeprowadzonego przewodu sądowego ustalono następujący stan faktyczny:

W dniu 09 stycznia 2013 r. około godziny 16.00 oskarżonyM. S.jechał jako kierujący samochodem osobowym markiR.onr rej. (...)ul. (...)wZ.Śl. odul. (...). Poruszał się drogę jednokierunkową, która prowadzi do skrzyżowania zul. (...). Na skrzyżowaniu zamierzał jechać prosto wul. (...)i dalej w kierunkuul. (...). Z oskarżonym jechała właścicielka samochoduA. G.. Kobieta siedziała z przodu na miejscu pasażera.
W tym czasie do skrzyżowaniaul. (...)zul. (...)zbliżała sięD. Z. (1). Kobieta szła chodnikiemul. (...), który znajduje się po przeciwnej stronie skrzyżowania, do którego dojeżdżał oskarżony. Pokrzywdzona zamierzała przejść przez jezdnięul. (...).
Jezdnieul. (...)tworzą skrzyżowanie oznaczone znakami pionowymi iul. (...)jest drogą podporządkowaną w stosunku do jezdniul. (...).Ulica (...)jest ponadto drogą jednokierunkową o kierunku ruchu z lewej strony na prawą w stosunku do kierunku ruchu samochoduR.. Wzdłuż jezdniulicy (...)po obu jej stronach znajdują się chodniki o szerokości blisko 2 m, oddzielone od jezdni krawężnikami, przy czym przy złączeniu zul. (...)nie ma występujących ponad jezdnię krawężników. Natomiast wzdłuż jezdniul. (...)przed i za skrzyżowaniem przy jej krawędziach znajdują się ściany budynków. Na jezdniul. (...)nie ma wyznaczonego przejścia dla pieszych. Miejsce to znajduje się w terenie zabudowanym, gdzie obowiązuje ograniczenie prędkości do 50 km/h.
M. S.po dojechaniu do skrzyżowania zatrzymał samochód. Częściowo wyjechał na skrzyżowanie ponieważ zaparkowane z lewej strony samochody ograniczały mu widoczność.
W tym czasie pokrzywdzona znajdowała się przed jezdniąul. (...). Stała na chodniku przy gabinecie weterynaryjnym i obserwowała skrzyżowanie. Widziała, że nadjeżdżający z przeciwka zul. (...)samochód, którym jechał oskarżony zatrzymał się. Zauważyła również, że z dołuul. (...)jedzie inny samochód osobowy. Przypuszczała, żeM. S.zatrzymał się, aby przepuścić nadjeżdżający drogą z pierwszeństwem przejazdu samochód.
Także oskarżony po zatrzymaniu się przed skrzyżowaniem widział, że pokrzywdzona stoi przy gabinecie weterynaryjnym.
W momencie, gdyM. S.rozpoczął wjazd na drogę główną pokrzywdzonej nie było na jezdniul. (...). Gdy oskarżony wyjechał do przodu zauważył w oddali samochód jadący z lewej stronyul. (...), wtedy przyspieszył i przejechał skrzyżowanie.A. G.widząc przechodzącą z drugiej strony skrzyżowania kobietę krzyknęła „stój”. Oskarżony zaczął gwałtowanie zahamować.
D. Z. (1)będąc za połową przejścia usłyszała głośny ryk silnika. Widząc kątem oka, że auto jedzie na nią, przyspieszyła kroku. Nie zdążyła jednak opuścić jezdni i została uderzona okolicą lewego przedniego naroża samochodu w lewe podudzie. Kobieta poczuła silny ból. Rękoma oparła się o maskę samochodu.
Odgłos hamowania usłyszała pracownica gabinetu weterynaryjnego:M. K. (2). Gdy spojrzała przez drzwi zauważyła pokrzywdzoną, która stała i rękoma opierała się o maskę samochodu. Znajdowała się z przodu auta bliżej kierowcy.
M. S.po zatrzymaniu samochodu uchylił drzwi i zapytał pokrzywdzoną, czy coś się jej stało. Mówił również, że przeparkuje samochód i zaraz do niej przyjdzie.
Po chwiliD. Z. (1)sama odeszła od auta i oparła się o ścianę budynku znajdującego się po przeciwnej stronie gabinetu weterynaryjnego. Tam stała na jednej nodze.
M. S.odjechał z miejsca. Po przeparkowaniu samochodu podszedł do pokrzywdzonej. W rozmowie z nią prosił, aby sprawę załatwili bez udziału Policji. Mówił, że będzie miał problemy, bo samochód nie należy do niego.D. Z. (1)po rozmowie telefonicznej z mężem zażądała jednak wezwania Policji. Oskarżony powiadomił również pogotowanie ratunkowe. Pokrzywdzona została zabrana do szpitala św.A.wZ.Śl.

/dowód:zeznaniaD. Z. (1),M. K. (2), częściowo zeznaniaA. G., częściowo wyjaśnieniaM. S., protokół oględzin miejsca wypadku drogowego, materiał poglądowy, szkic miejsca wypadku, pisemna opinia wydana przez biegłych sądowych:W. K. (1)iD. K. (1)/

W wyniku w wyniku przedmiotowego zdarzenia stwierdzono u pokrzywdzonej skręcenie i naderwanie stawu skokowego lewego wymagające założenia opatrunku gipsowego, a następnie ortezę, powodujące powstanie dużego krwiaka wokół kostki bocznej lewej wymagającego opróżnienia ze skrzepów i założenia sączka.
Obrażenia te spowodowały naruszenie czynności narządów ciała inne niż określone wart. 156 § 1 kktrwające dłużej niż dni siedem –art. 157 § 1 kki powstały od działania narzędzi tępych, tępokrawędzistych lub od uderzenia się o takie narzędzia.

/dowód:karta informacyjna Szpitalnego Oddziału Ratunkowego Szpitala św.A.wZ.Śl., pisemne opinie oraz opinia ustana uzupełniająca wydana przez biegłego z zakresu medycyny sądowejM. B., dokumentacja lekarska dot.D. Z. (1)wydana przez(...) Szpital (...)wD., dokumentacja lekarska dot.D. Z.nadesłana przez Szpital św.A.wZ.Śl. /

/dowód:pisemna opinia wydana przez biegłych sądowych:W. K. (1)iD. K. (1)/

M. S.ma wyższe wykształcenie, jest instruktorem sportu. Jest stanu wolnego, ma troje małoletnich dzieci, na które płaci alimenty. Zatrudniony jest firmie w(...)wZ.Śl. na stanowisku administratora i osiąga miesięczny dochód w wysokości 400 zł. Nie był dotychczas karany sądownie.

/dowód:dane osobopoznawcze , dane o karalności/

M. S.słuchany na treść stawianego zarzutu nie przyznał się do jego popełniania. Podczas pierwszego przesłuchania w postępowaniu przygotowawczym odmówił składnia wyjaśnień. W trakcie drugie przesłuchania opisał swoje zachowanie zanim doszło do zdarzenia będącego przedmiotem niniejszego postępowania. Podał, że jechałul. (...)w kierunku skrzyżowania. Po dojechaniu do skrzyżowania zatrzymał pojazd, a następnie popatrzył w lustro drogowe oraz na wprost naul. (...), po czym zaczął powoli wjeżdżać do przodu, aby upewnić się, czy nic nie nadjeżdża z lewej stronyul. (...). Dodał, że w oddali widział nadjeżdżający samochód, który jego zdaniem był w bezpiecznej odległości, dlatego też podjął manewr przejazdu przez skrzyżowanie, aby kontynuować jazdęul. (...). Twierdził, że przed pojazdem nie było nikogo, a widział natomiast przed gabinetem weterynaryjnym kobietę. Dalej wyjaśnił, że przejeżdżając przez skrzyżowanie usłyszał krzyk pasażerki – „stój”, wtedy automatycznie nacisnął hamulec i samochód zatrzymał się praktycznie od razu. Oskarżony twierdził, że przed samochodem na środku maski zobaczył kobietę, która wykonywała ruch obrony tj. wyciągała ręce przed siebie w kierunku auta. Nie potrafił powiedzieć, czy oparła się o maskę. Stwierdził dalej, że szybko zeszła sprzed samochodu na jego lewą stronę. Oskarżony podał, że w momencie, gdy chciał wyjść z auta zauważył, że kobieta tak jakby się potknęła. Nie upadła, ani nie uklęknęła. Gdy wyszedł z samochodu i zapytał czy coś się stało, kobieta twierdziła, że nic się jej nie stało. Zaprzeczyła również temu, że został uderzona przez samochód. Stwierdził, że zwrócił uwagę na to, że kobieta stała na jednej nodze, a później gdy zrobiła krok zachwiała się. On podtrzymał ją, a następnie podprowadził ją do ściany budynku. Zdaniem oskarżonego do skręcenia kostki mogło dojść w momencie, gdy kobieta szybko przemieszczała się z przodu maski pojazdu na lewą jego stronę, wtedy potknęła się i oparła o samochód. Ponadto jak podkreślał miała buty na obcasie, a ulica wyłożona była kostką brukową.
Podczas konfrontacji z pokrzywdzoną wyjaśnił, że gdy zatrzymał samochód- jego przód był w okolicy połowy chodnika. Twierdził również, że gdy wysiadł z auta widział przed samochodem dziurę w chodniku, która została później załatana.
Przed Sądem oskarżony podtrzymał swoje wcześniejsze wyjaśnienia. Jednocześnie stwierdził, że nie spowodował u pokrzywdzonej żadnych obrażeń ciała, a jego zachowanie po zdarzeniu w stosunku doD. Z. (1)wynikało z troski o drugiego człowieka. Podał również, że gdy wyjeżdżał zul. (...)kontrolował całą sytuację, a gdy podejmował decyzję o przejeździe przez skrzyżowanie i przejeżdżał przez nie pokrzywdzona stała przy gabinecie weterynaryjnym. Zaprzeczył temu, aby obrażenia u pokrzywdzonej powstały na skutek dotknięcia jej samochodem. Twierdził, że potknęła się i skręciła nogę. Jednocześnie podał, że nie widział tego momentu. Widział tylko ruch tułowia pokrzywdzonej i miał wrażenie obserwując go, że kobieta potknęła się. Miało to miejsce wtedy gdy chciała szybko przejść obejść samochód i przejść na drugą stronę.

Sąd zważył:

Prokurator Rejonowy w Ząbkowicach Śl. zarzuciłM. S.popełnienie występku zart. 177 § 1 kkpolegającego na tym, że w dniu w dniu 09 stycznia 2013 roku w miejscowościZ.Śl. na skrzyżowaniuulicy (...)z(...)kierując samochodem osobowym markiR. (...)numer rejestracyjny (...), jadąc drogą, ulicą podporządkowaną, podczas pokonywania skrzyżowania nie zachował szczególnej ostrożności nie obserwując drogi przed pojazdem, nie udzielił pierwszeństwa prawidłowo idącej pieszejD. Z. (1), przez co doprowadził do jej potrącenia w wyniku czego pokrzywdzona doznała obrażeń ciała w postaci skręcenia i naderwania stawu skokowego lewego wymagającego założenia opatrunku gipsowego tj. obrażeń ciała określonych wart. 157 § 1 kk
Zebrany w sprawie materiał nie pozwala zdaniem Sądu na skuteczne przypisanie oskarżonemu sprawstwa i winy.
Ustaleń faktycznych w tym zakresie dokonano na podstawie zeznańD. Z. (1),M. K. (2)oraz częściowo zeznańA. G.oraz częściowo wyjaśnień samego oskarżonego.
Uzupełnieniem osobowych źródeł dowodowych była także zgromadzona w aktach sprawy dokumentacja dotycząca wypadku, w tym: protokół oględzin miejsca wypadku drogowego, materiał poglądowy, szkic miejsca wypadku, pisemna opinia wydana przez biegłych sądowych:W. K. (2)iD. K. (1)oraz dokumentacja lekarska dotyczącaD. Z. (1)tj. karta informacyjna Szpitalnego Oddziału Ratunkowego Szpitala św.A.wZ.Śl., dokumenty wydane przez(...) Szpital (...)wD.oraz nadesłane przez Szpital św.A.wZ.Śl., pisemne opinie oraz ustna opinia uzupełniająca wydana przez biegłego z zakresu medycyny sądowejM. B..
Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika jednoznacznie, że w dniu 09 stycznia 2013 r. około godziny 16.00 na skrzyżowaniuul. (...)zul. (...)doszło do zdarzenia drogowego, w którym udział brali: oskarżony kierujący samochodem osobowym markiR.onr rej. (...)oraz pieszaD. Z. (1). Dowody zgromadzone w niniejszym postępowaniu nie pozostawiają również żadnych wątpliwości co do tego, w jaki sposób uczestnicy tego zdarzenia poruszali się przed skrzyżowaniem zanim doszło do niego. Z wyjaśnieńM. S.wynikało, że tego dnia jechałul. (...)odul. (...)w kierunkuul. (...). Powyższe potwierdzałaA. G.. Także z zeznańD. Z. (1)wynikało, że oskarżony jechał od dołuul. (...). Pokrzywdzona zeznała natomiast, że szłaul. (...)w dół od strony(...). Potwierdzają to wyjaśnieniaM. S.oraz zeznaniaA. G.. Oboje zgodnie twierdzili, że zanim oskarżony pokonał skrzyżowanie widzieli kobietę, która stała po przeciwnej stronie przy gabinecie weterynaryjnym.
W świetle tych okoliczności, które są w istocie bezsprzeczne kluczową kwestią wymagającą wyjaśnienia w niniejszej sprawie było ustalenie sposobu zachowania obu uczestników zdarzenia bezpośrednio przed nim.
M. S.iD. Z. (1)zgodnie twierdzili, że przed pokonaniem skrzyżowania zatrzymali się przed nim.
Oskarżony wyjaśnił, że po dojechaniu do skrzyżowania zatrzymał pojazd. Następnie popatrzył w lustro drogowe oraz na wprost naul. (...), po czym zaczął powoli wjeżdżać do przodu, aby upewnić się, że nic nie nadjeżdża z lewej stronyul. (...). Twierdził, że widział w oddali nadjeżdżający samochód, który był w bezpiecznej odległości dlatego też podjął manewr przejazdu przez skrzyżowanie. Z jego wyjaśnień złożonych w postępowaniu przygotowawczym wynikało, że przed pojazdem nie było nikogo. Jedynie przed gabinetem weterynaryjnym widział kobietę. Dopiero przejeżdżając przez skrzyżowanie usłyszał krzyk pasażerki i automatycznie nacisnął hamulec. Przed Sądem oskarżony podał, że gdy podjął decyzję o przejeździe przez skrzyżowanie i przejeżdżał przez nie to pokrzywdzona stała przy gabinecie weterynaryjnym.
Zdaniem Sądu wyjaśnieniaM. S.częściowo zasługiwały na wiarę. Na fakt, iż oskarżony zatrzymał się przed przejazdem przez skrzyżowanie oraz, że w tym czasie pokrzywdzona stała przy gabinecie weterynaryjnym wskazują zeznaniaD. Z. (1)orazA. G.. Na podstawie zeznań w/w świadków nie można było jednak przyjąć, że oskarżony po zatrzymaniu auta powoli wyjeżdżał na skrzyżowanie. Z zeznańD. Z. (1)wynikało, że samochód kierowany przez oskarżonego dość sporo wjechał na skrzyżowanie, ponieważ auta parkujące z lewej strony zasłaniały mu widoczność. Powyższe potwierdziłaA. G.. Świadek zeznała, że kierujący musiał dość mocno wychylić się, aby zobaczyć, czy nic nie jedzie z lewej strony. Wszyscy zgodnie twierdzili, że w tym czasieul. (...)jechał samochód, aD. Z. (1)podała, że będąc już za połową przejścia usłyszała głośny warkot silnika. Powyższe przeczy wyjaśnieniomM. S., że po zatrzymaniu auta powoli wyjeżdżał na skrzyżowanie, aby upewnić się, że nic nie nadjeżdża z jego lewej strony. W ocenie Sądu oskarżony po tym jak zatrzymał się na skrzyżowaniu, a następnie zobaczył zbliżający się do skrzyżowania samochód jadącyul. (...)chciał jak najszybciej opuścić je. Powyższe dowodzi tego, że obserwował on to, o co dzieje się po jego lewej stronie i skupił się na samochodzie jadącyul. (...). Okoliczność ta nie świadczy jednak automatycznie o tym, że naruszył on zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Przede wszystkim zauważyć należy, że w chwili, gdyM. S.rozpoczął przejazd przez skrzyżowanieD. Z. (1)nie było jeszcze na jezdniul. (...). Wynika to z wyjaśnień oskarżonego potwierdzonych zeznaniamiA. G.oraz analizy czasowo przestrzennej wykonanej przez biegłychW. K. (2)iD. K. (1). Biegli uwzględniając prędkość ruchu pieszej od najmniejszej tj. bliskiej jej możliwej dolnej granicy (1,1 m/s) oraz bliskiej maksymalnej wartości (1,4 m/s) oraz sposób ruchu kierującego z zatrzymania oraz średnio intensywne rozpędzenie samochodu z przyspieszeniem 2 m/s2i dalej intensywne hamowanie z maksymalnym naciskiem na pedał hamulca z opóźnieniem 6 m/s2na mokrej asfaltowej nawierzchni jezdni w obu przypadkach wyprowadzali takie same wnioski. Stwierdzili bowiem, że oskarżony rozpoczął wjazd na drogę główną w chwili, gdy pieszej jeszcze nie było na jezdniul. (...). W tej sytuacji oskarżony widząc stojącą przed jezdniąul. (...)pokrzywdzoną mógł przypuszczać, że nie będzie ona kontynuowała przejścia na drugą stronę drogi. Niezależnie od tego podkreślić należy, że do zdarzenia doszło w obrębie skrzyżowania. Przy czymM. S.jechał drogą podporządkowaną w stosunku do jezdniul. (...). NatomiastD. Z. (1)przechodziła przez jezdnięulicy (...), na której nie było wyznaczonego przejścia dla pieszych. W tej sytuacji jak podkreślali biegliW. K. (2)iD. K. (1)piesza miała obowiązek ustąpienia pierwszeństwa pojazdom jadącymul. (...)z przeciwnej stronyul. (...), czego jednak jak wynika z materiału dowodowego nie uczyniła. Zdaniem biegłych stan zagrożenia i sytuację wypadkową wytworzyła piesza uczestniczka wypadku, nie ustępując pierwszeństwa kierującego samochodemR.przy przekraczaniu jezdni na skrzyżowaniu, ale poza przyjściem dla pieszych.
Sąd uwzględnił powyższą opinię, gdyż jest ona pełna i kompletna, a sporządzona została zgodnie ze sztuką. Ponadto opierała się na całym materiale dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy, poruszała wszystkie istotne dla sprawy kwestie, a przy jej sporządzaniu biegli korzystali z programu komputerowego. Także wyprowadzone przez biegłych wnioski były logiczne i zgodne z zasadami ruchu drogowego. Przechodzenie pieszego przez jezdnię jest szczególno uregulowane wustawie Prawo o ruchu drogowym. W zasadzie pieszy może przechodzić przez jezdnię po przejściu dla pieszych, tj. po powierzchni jezdni lub torowiska przeznaczonej do przechodzenia przez pieszych, oznaczonej odpowiednimi znakami drogowymi. Pieszy znajdujący się na przejściu ma pierwszeństwo przed pojazdem (art. 13 ust. 1), a kierujący pojazdem jest obowiązany przepuścić takiego pieszego (art. 26 ust. 1). Ustawa nadaje pieszemu uprzywilejowaną pozycję, ale tylko wówczas, gdy znajduje się już na przejściu dla pieszych. Nie ma jej natomiast zbliżając się do przejścia lub stając przed nim. Przechodząc przez jezdnię, także i po przejściu dla pieszych, jest obowiązany zachować szczególną ostrożność. Polega ona przede wszystkim na tym, że zamierzając wejść na jezdnię, powinien się upewnić, czy może bezpiecznie wejść na jezdnię i czy nie zmusi kierujących pojazdami do gwałtownego hamowania. Nie może wchodzić na jezdnię bezpośrednio przed jadący pojazd (art. 14 pkt 1 lit. a).Pieszy może przechodzić przez jezdnię poza przejściem dla pieszych, ale tylko wówczas, gdy odległość od przejścia przekracza 100 m. Chodzi o przejście dla pieszych wyznaczone na jezdni, jak i o przejście podziemne lub nadziemne. Możliwe jest przechodzenie przez jezdnię w odległości bliższej niż 100 m od wyznaczonego przejścia dla pieszych, ale tylko na skrzyżowaniu (ust. 2). Pieszy może przejść poza przejściem dla pieszych, jeżeli nie spowoduje to zagrożenia bezpieczeństwa ruchu lub utrudnienia ruchu pojazdów, oraz musi ustąpić pierwszeństwa pojazdom i do przeciwległej krawędzi jezdni iść drogą najkrótszą, prostopadłą do osi jezdni (ust. 3). Musi ustąpić pierwszeństwa pojazdom. Nie dotyczy to pojazdu, który skręca w drogę poprzeczną (art. 26 ust. 2).
Nie podzielono natomiast wniosków zawartych w opiniach biegłego z zakresu wypadków drogowychM. C., gdyż sporządzone przez niego opinie opierały się na niekompletnym materiale dowodowym. Poza tym pierwsza z pisemnych opinii została wydana na podstawie zeznańM. S.słuchanego w charakterze świadka , stąd też jej treść nie mogła stanowić podstawy ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie. Ponadto co istotne późniejsze opinie zawierały wnioski sprzeczne z zasadami ruchu drogowego omówionymi powyżej. Stąd też opinie wydane przez tegoż biegłego nie mogły być uznane za pełne i logicznie uzasadnione.
Biorąc pod uwagę omówiony wyżej materiał dowodowy oraz w pełni zaaprobowane wnioski zawarte w opinii biegłychW. K. (2)iD. K. (1)nie można było uznać, żeM. S.naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym i tym samym wytworzył sytuację wypadkową. Jego zachowanie jak podkreślali biegli można było jedynie analizować w zakresie możliwości uniknięcia wypadku. Jednak ocena dotycząca możliwości uniknięcia przez niego wypadku zależna jest od możliwości precyzyjnego ustalenia wielu istotnych dla analizy parametrów wypadku i ruchu jego uczestników, których jak zaznaczyli biegli przy braku ujawnionych śladów wypadku na drodze nie można ustalić. Powoduje to, że można dobrać tak parametry wypadku, w tym miejsce potrącenia, tory i sposoby ruchu kierującego samochodem i pieszej, które będą tworzyć logiczną całość, ale pomimo to będą prowadzić do odmiennych wniosków odnośnie uniknięcia wypadku przez oskarżonego. Jednym z bardziej istotnych parametrów jest prędkość ruch pieszej, to czy szła wolniej, czy też szybciej w granicach prędkości kroku opisywanego jako normalny krok pieszej. Im prędkość ruchu pieszej była mniejsza i bliższa jej możliwości dolnej granicy, to kierującyR.miał możliwość uniknięcia wypadku, a gdy szła z większa prędkością bliską maksymalnej prędkości to oskarżony nie miał możliwości uniknięcia wypadku. Biegli zaznaczyli przy tym, że z zawartego w aktach sprawy materiału dowodowego nie ma możliwości ustalenia rzeczywistej i precyzyjnej wartości prędkości ruchu pieszej.
W przedmiotowej sprawie należało wyjaśnić jeszcze jedną kwestię, a mianowicie, czy obrażenia ciała stwierdzone u pokrzywdzonej po wypadku tj. skręcenie i naderwanie stawu skokowego lewego powstały na skutek przedmiotowego zdarzenia. W tym zakresie należało przede wszystkim ustalić, czy rzeczywiście doszło do kontaktu samochodu kierowanego przez oskarżonego z pieszą. Wyjaśnienia oskarżonego i zeznania pokrzywdzonej w tej części znacznie różniły się. Pokrzywdzona stanowczo twierdziła, że do kontaktu takiego doszło i została ona uderzona w lewe podudzie, okolicą lewego przedniego naroża samochodu. Z jej zeznań wynikało, że gdy była za połową przejścia i usłyszała głośny warkot sinika poczuła wtedy ból w podudziu. Podała, że był to bardzo mocny ból i automatycznie przegięła się jej lewa stopa. Z jej zeznań wynikało również, że uderzenie w podudzie spowodowało u niej krwiaka, który po 6 dniach jak to określiła „spłynął” jej na kostkę.
Oskarżony natomiast zaprzeczał temu, że obrażenia ciała powstały na skutek jak to określił dotknięcia pokrzywdzonej jego samochodem. Z jego wyjaśnień wynikało, że sytuacja taka nie miała miejsca, a obrażenia ciała tj. skręcenia doszło na skutek tego, że potknęła, gdy chciała przejść, obejść samochód. Jednocześnie stwierdził, że momentu tego nie widział. Podał, że zaobserwował jednie ruch jej ciała, który jego zdaniem świadczył, że potknęła się. WersjeM. S.poparłaA. G..
Sąd analizując obie wersje doszedł do przekonania, że to zeznaniaD. Z. (1)zasługiwały na uwzględnienie. Wprawdzie na samochodzie nie ujawniono żadnych śladów, wskazujących na to, że doszło do kontaktu samochodu z ciałem pieszej, a w dokumentacji medycznej nie odnotowano krwiaka na podudziu, o którym mówiła pokrzywdzona, to jednak jej zeznania w tym zakresie były konsekwentne i stanowcze. Brak jest jakikolwiek podstaw, aby kwestionować ich prawdziwość. Pokrzywdzona nie miała żadnego powodu, aby tak właśnie twierdzić. Jak sama przyznała nie ma pretensji do oskarżonego. Także powołany w niniejszym postępowaniu biegły z zakresu medycyny sądowejM. B.nie wykluczył stanowczo wersji pokrzywdzonej. Wprawdzie stwierdził, że na podstawie dokumentacji medycznej nie można jednoznacznie ustalić, że doszło do bezpośredniego kontaktu elementu karoserii pojazdu z ciałem pieszej, to jednocześnie potwierdził szereg okoliczności, o których mówiłaD. Z. (1). Między innymi o możliwości przemieszczania się krwiaka w inne miejsce. Z opinii wydanych przez niego wynikało, że wynaczynienie podskórne jakim jest krwiak (podbiegnięcie krwawe) może grawitacyjne zmieniać swoją lokalizację i przemieszczać się w dystalne okolice ciała. Nie wykluczył, że krwiak, który został stwierdzony wokół kostki pierwotnie znajdował się w innym miejscu np. na podudziu. Zaznaczył również, że przy niewielkim nasileniu kontaktu elementów pojazdu z podudziem osoby pieszej do zmian urazowych bardzo dobrze widocznych nie dojdzie i mogą być one obserwowane dopiero po jakimś czasie.
Oceniając wiarygodność obu wersji Sąd miał na uwadze także zeznaniaM. K. (2). Świadek jest osobą obcą dla uczestników zdarzenia, a zaobserwowana przez nią sytuacja miała miejsce zaraz po zatrzymaniu się oskarżonego.M. K. (2)zeznała, że zaraz po tym jak usłyszała odgłos hamowania zerknęła przez drzwi. Widziała wtedy jak kobieta stoi oparta rękoma o maskę samochodu. Przed Sądem podała, że pokrzywdzona opierała sie o maskę samochodu z przodu bliżej kierowcy. Ta część zeznań świadka potwierdzała zeznaniaD. Z. (1), co do miejsca, w którym znajdowała się pokrzywdzona zaraz po tym jak usłyszała odgłos hamowania, czyli zaraz po zatrzymaniu. Nieprawdopodobnym jest, aby w tym czasie pokrzywdzona przemieściła się ze środka przodu maski na lewą stronę samochodu jak twierdził oskarżony. Istotny jest także fakt, iż świadek nie potwierdziła wyjaśnieńM. S., który rzekomo miał podtrzymać pokrzywdzoną i podprowadzić do ściany budynku.M. K. (2)w postępowaniu przygotowawczym zeznała, że kobieta przeszła normalnie do ściany budynku, a potem stała na jednej nodze.M. S.iA. G.odmiennie przedstawiali również miejsce, w którym pokrzywdzona zadowala się po zatrzymaniu auta. Oskarżony jak zaznaczony powyżej podał, że kobieta znajdowała się na środku maski. Tymczasem z zeznańA. G.wynikało, że pokrzywdzona znajdowała się przed maską na wysokości pasażera. Ponadto świadek nie wypominała o żadnych ruchach, które świadczyłyby o tym, że pokrzywdzona przechodząc na lewą stronę samochodu potknęła się. Sprzeczności w wyjaśnieniachM. S.i zeznaniachA. G.podważają wiarygodność ich wersji zdarzenia i dodatkowo przekonują Sąd o prawdziwości zeznańD. Z. (1). Także rzekome zainteresowanie się losem pokrzywdzonej zdaniem Sądu nie wynikało jedynie z troski o człowieka, jak twierdził oskarżony.M. S.chciał po prostu dowiedzieć się, co stało się pokrzywdzonej. Wskazują na to między innymi zeznaniaA. G.. Zeznała ona, że oskarżony poszedł do pokrzywdzonej, żeby sprawdzić, czy nic sie jej nie stało. Skoro nie doszło do kontaktu samochodu z pieszą, to po co oskarżony miałby sprawdzać, czy coś się stałoD. Z. (1).
Biorąc pod uwagę wiarygodne zeznaniaD. Z. (1)uznano, że obrażenia ciała stwierdzone u pokrzywdzonej bezpośrednio po zdarzeniu pozostawały w bezpośrednim związku z przedmiotowym zdarzeniem i były jego następstwem. Niemniej jednak materiał dowodowy, a przede wszystkim wnioski zawarte w opinii biegłychW. K. (2)iD. K. (2)nie pozwalały na uznanie, żeM. S.naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym i tym samym wytworzył sytuację wypadkowa. Tę bowiem spowodowała sama pokrzywdzona.
Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd uznał, żeM. S.nie można przypisać sprawstwa zarzucanego mu czynu, co skutkowało uniewinnieniem go od popełnienia czynu zart. 177 § 1 kk.