Sąd Okręgowy w Gliwicach
V Zamiejscowy Wydział Karny
Sygnatura akt: V Ka 771/13
Data wyroku: 2014-05-29 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Katarzyna Gozdawa-Grajewska, Olga Nocoń, Janusz Chmiel
Słowa kluczowe: Kara
Podstawa prawna: art. 437 § 1 kpk

Sygn. akt V  Ka 771/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia  29 maja 2014  r.

Sąd Okręgowy w Gliwicach

    V Wydział Karny Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku

w składzie:
Przewodniczący:SSO Janusz Chmiel
Sędziowie:SSR del. Katarzyna Gozdawa-Grajewska (spr.)
SSO Olga Nocoń
Protokolant: Monika Szymik
w obecności Wandy Ostrowskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej
po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2014 r.
sprawy:

G. S.

córkiJ.iG.

ur. (...)wR.

oskarżonej o przestępstwo zart. 178 a § 2 kkiart. 244 kk

w związku zart. 11 § 2 kk

na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonej
od wyroku Sądu Rejonowego w Raciborzu
z dnia 9 października 2013 r. sygn. akt II K 627/13
I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:
- ustala, że oskarżona w dniu 3 czerwca 2013 roku wZ.prowadziła rower po drodze publicznej wbrew nałożonemu na nią zakazowi prowadzenia rowerów
orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w Raciborzu sygn. akt II K 274/13 z dnia 25.04.2013 roku czym dopuściła się występku zart. 244 kki za to na podstawie tego przepisu wymierza jej karę 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności;
- ustala, że oskarżona w dniu 3 czerwca 2013 roku wZ.znajdując sięw stanie nietrzeźwości 0,35 i 0,32 mg/l w wydychanym powietrzu prowadziła na drodze publicznej rower, czym dopuściła się wykroczenia z art. 87 § 1 a kw i za to na podstawie art. 87 § 1 a kw w związku z art. 87 § 1 kw wymierza jej karę 10 (dziesięciu) dni aresztu;
- na podstawie art. 87 § 4 kw wymierza oskarżonej środek karny zakazu prowadzenia rowerów na okres 6 (sześciu) miesięcy;
- uchyla rozstrzygniecie zawarte w punkcie 2 zaskarżonego wyroku;
II. w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;
III.zwalniaG. S.od kosztów za postępowanie odwoławcze, obciążając nimi Skarb Państwa.
Sygn. akt V Ka 771/13

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Raciborzu wyrokiem wydanym w dniu 9 października 2013r. w sprawie o sygn. akt II K 627/13, uznał oskarżonąG. S.za winną popełnienia występku zart. 178 a § 2 kkiart. 244 kkw zw zart. 11 § 2 kkpolegającego na tym, iż w dniu 3 czerwca 2013r. wZ.naul. (...)znajdując się w stanie nietrzeźwości 0,35 mg/l i 0,32 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu prowadziła rower na drodze publicznej, nie stosując się do zakazu prowadzenia rowerów, orzeczonego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Raciborzu z dnia 25 kwietnia 2013r. sygn. akt II K 274/13 i ten występek skazał ją na podstawieart. 244 kkw zw zart. 11 § 3 kkna karę 3 miesięcy pozbawienia wolności. Na mocyart. 42 § 2 kkorzekł środek karny w postaci zakazu prowadzenia rowerów na okres 3 lat, i zwolnił oskarżoną od ponoszenia kosztów sądowych w całości.
Apelację wniósł obrońca oskarżonej i zaskarżył wyrok w całości. Wyrokowi zarzucił: 1. obrazę przepisu postępowania karnego, mającą wpływ na treść wyroku a toart. 202 kpkpoprzez zaniechanie zbadania stanu zdrowia psychicznego oskarżonej w celu ustalenia czyG. S.– jako osoba dotknięta zdiagnozowaną jednostką chorobową G40 z rozpoznaniem epilepsji może odpowiadać za występek zarzucany i przypisany jej zaskarżonym wyrokiem, co prowadzi także do naruszenia dyspozycjiart. 31 kkprzez nieustalenie czy oskarżona popełniony występek mogła zawinić, ergo: czy skazanie jej nie jest przedwczesne.
2. wymierzenie oskarżonej rażąco surowej kary w rozmiarze 3 miesięcy pozbawienia wolności, bez warunkowego zawieszenia co stanowi obrazęart. 53 § 1 kk
Podnosząc powyższe zarzuty autor apelacji wniósł o:

1
uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sadowi Rejonowemu w Raciborzu względnie

2
Zmianę zaskarżonego wyroku przez warunkowe zawieszenie orzeczonej kary pozbawienia wolności na stosowny okres próby z równoczesnym oddaniem oskarżonej pod dozór kuratora sądowego i nałożeniu obowiązku stosownie do treściart. 72 § 1 pkt 5 i 8 kk.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zarzut naruszenia prawa procesowego zgłoszony w apelacji obrońcy jest zasadny aczkolwiek przedmiotowy brak mógł zostać konwalidowany na etapie postępowania przed Sądem II instancji. Sąd Odwoławczy dopuścił dowód z pisemnej opinii dwóch biegłych lekarzy psychiatrów. BiegliW. M.iJ. P.wypowiedzieli się na temat stanu zdrowiaG. S.i stanu jej poczytalności w chwili czynu. Z opinii tej wynika, iż oskarżona mimo że jest uzależniona od alkoholu tempore criminis miała w pełni zachowaną zdolność rozpoznania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem, aart. 31 § 1 § 2 kknie mają zastosowania. Obecny stan zdrowia oskarżonej został oceniony jako dobry, może stawać i odpowiadać przed sądem. Opinia ta jako rzetelna, sporządzona przez fachowców w zakresie swojej wiedzy i umiejętności zasługuje na aprobatę. Brak jakichkolwiek przesłanek, by ją podważać czy kwestionować. Dlatego też Sąd Okręgowy uznał, iż ustalenie Sądu Rejonowego że oskarżona w chwili czynu miała zachowaną zdolność do rozpoznania jego znaczenia i pokierowania swoim postępowaniem było prawidłowe, a na obecnym etapie postępowania udokumentowane wymaganą opinią specjalistyczną.
Jeżeli chodzi o drugi z zarzutów to w pierwszej kolejności należy zauważyć, że między popełnieniem przez oskarżoną przypisanego jej czynu a chwilą orzekania przed Sądem II instancji nastąpiła zmiana stanu prawnego bowiem ustawodawca zdepenalizował jako przestępstwo prowadzenie rowerów w stanie nietrzeźwości po drogach publicznych, uznając takie zachowanie za wykroczenie. Dnia 9 listopada 2013r. weszła w życie ustawa z dnia 27 września 2013r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw Dz.U. 2013.1247 , z której treści wynika, że zachowanie oskarżonej na chwilę obecną byłoby zakwalifikowane jako wykroczenie. Zgodnie z treścią art. 87 § 1 a kw wykroczenia dopuszcza się osoba, która znajduje się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem podobnie działającego środka prowadzi na drodze publicznej , w strefie zamieszkania lub w strefie ruchu inny pojazd niż określony w§ 1. Zgodnie z treściąart. 4 § 1 kknależało zastosować ustawę nową wobecG. S.. Oceniając zachowanie przez pryzmat obecnie obowiązujących przepisów – niewątpliwie bardziej dla niej korzystnych- należy uznać, że oskarżona dopuściła się wykroczenia zart. 87 § 1 akw oraz przestępstwa zart. 244 kk.
Jak wynika z karty karnej oskarżonej oraz dołączonego odpisu wyroku skazującego jest ona osobą wielokrotnie karaną za jazdę w stanie nietrzeźwości na rowerze. Słusznie zatem wskazuje Sąd Rejonowy iż pomimo stosowania wcześniej wobec oskarżonej kar wolnościowych nie podziałały one wychowawczo na oskarżoną. Czynu objętego niniejszą sprawą dopuściła się w okresie próby zaledwie dwa miesiące po poprzednim skazaniu za taki sam czyn. Dotychczasowy sposób życia oskarżonej i wielokrotne naruszanie przez nią porządku prawnego wskazuje, że prognoza kryminologiczna odnośnie jej jest negatywna. Skoro każde kolejne skazanie nie zapobiegło popełnieniu przez oskarżoną następnego przestępstwa to wymierzenie w niniejszej sprawie kary wolnościowej celów kary nie spełni. Oskarżona była trzykrotnie karana za przestępstwa zart. 178a § 2 kk, nie stosowała się do orzeczonego zakazu prowadzenia rowerów lekceważąc wyrok sądu. Ponowne danie jej szansy i orzeczenie względem niej kary z warunkowym jej zawieszeniem utwierdziłoby ja tylko w poczuciu bezkarności.
Sad Odwoławczy mając na uwadze że jeden z zarzucanych oskarżonej czynów stał się wykroczeniem zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że ustalił iż:
- oskarżona w dniu 3 czerwca 2013r. wZ.prowadziła rower po drodze publicznej wbrew nałożonemu na nią zakazowi prowadzenia rowerów orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w Raciborzu sygn. akt II K 274/13 z dnia 25.04.2013r. czym dopuściła się występku zart. 244 kki za to na podstawie tego przepisu wymierzył jej karę 2 miesięcy pozbawienia wolności.
- oskarżona w dniu 3 czerwca 2013r. wZ.znajdując się w stanie nietrzeźwości 0.35 i 0,32 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu prowadziła na drodze publicznej rower, czym dopuściła się wykroczenia z art. 87 § 1a kw i za to wymierzył jej karę 10 dni aresztu.
-na podstawie art. 87 § 4 kw orzekł wobec oskarżonej środek karny w postaci zakazu prowadzenia rowerów na okres 6 miesięcy;
-uchylił rozstrzygnięcie zawarte w pkt 2 zaskarżonego wyroku.
Tak ukształtowane orzeczenie o karze i środku karnym zarówno za popełnione przestępstwo jak i wykroczenie z pewnością nie jest rażąco surowe. Wymierzone kary oscylują wokół dolnego progu zagrożenia ustawowego. Zaś środek karny zakazu prowadzenia rowerów został ukształtowany w najniższym z możliwych wymiarów. Tak wymierzone kary są zgodne z dyrektywami określonymi wart. 53 kkiart. 33kw, nie przekraczają stopnia winy i stopnia społecznej szkodliwości czynów. W sprawie zaś brak jest miarodajnych podstaw – o czym wyłuszczono wyżej- by wobec oskarżonej zastosować dobrodziejstwo warunkowego zawieszenia wymierzonych jej kar.
W pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymano w mocy uznając orzeczenie przesądzające winę oskarżonej za słuszne i prawidłowe.
Oskarżoną po myśliart. 624 § 1 kpkzwolniono od ponoszenia kosztów za postępowanie odwoławcze z uwagi na jej trudną sytuację majątkową.