Sąd Okręgowy w Świdnicy
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 863/14
Data wyroku: 2014-12-23 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Adam Pietrzak, Agnieszka Połyniak, Mariusz Górski
Słowa kluczowe: Oszustwo
Podstawa prawna: art. 437 § 1 k.p.k.

Sygnatura akt IV Ka 863/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 23 grudnia 2014 roku.
Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

Przewodniczący :

SSO Adam Pietrzak (spr.)

Sędziowie :

SSO Agnieszka Połyniak
SSO Mariusz Górski

Protokolant :

Marta Synowiec

przy udziale Barbary Chodorowskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej,
po rozpoznaniu dnia 23 grudnia 2014 roku
sprawy
A. G.

synaM.iS.z domuH.
urodzonego (...)wB.
oskarżonego zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 286 § 1 kk
i
A. G. (1)

córkiJ.iR.z domuM.
urodzonej (...)wK.
oskarżonej zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 286 § 1 kk
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonych
od wyroku Sądu Rejonowego w Kłodzku
z dnia 16 lipca 2014 roku, sygnatura akt II K 769/13

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok, uznając apelację za oczywiście bezzasadną;

II
zasądza od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe związane z postępowaniem odwoławczym, w tym wymierza po 320 zł opłaty za to postępowanie.

Sygn. akt IV Ka 863/14

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 16 lipca 2014 roku (sygn. akt II K 769/13) sad Rejonowy w Kłodzku po rozpoznaniu sprawyA. G.oskarżonego o to, że:

I
w dniach 26 października 2010 roku oraz 10 listopada 2010 roku wN.-S.i weW., działając z góry powziętym zamiarem, wspólnie i w porozumieniu zA. G. (1)oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej usiłował doprowadzić(...) S.AOddział weW.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem poprzez wypłatę odszkodowania komunikacyjnego w wysokości nie mniejszej niż 31.850,00 złotych z polisy AC pojazduB.onumerze rejestracyjnym (...)w ten sposób, że złożył za pośrednictwem(...) S.A.nieprawdziwe oświadczenie, co do okoliczności zaistnienia kolizji pojazdu markiB.onumerze rejestracyjnym (...)z dnia 25 października 2010 roku, czym wprowadził(...) S.A.Oddział weW.w błąd co do faktycznych okoliczności zdarzenia, lecz zamierzonego celu nie osiągnął wobec postawy pokrzywdzonego.

to jest o czyn zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 286 § 1
i

A. G. (1)
oskarżonej o to, że:

II
w dniach 10 listopada 2010 roku oraz 23 listopada 2010 roku wN.-S.i weW., działając z góry powziętym zamiarem, wspólnie i w porozumieniu zA. G.oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej usiłowała doprowadzić(...) S.AOddział weW.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem poprzez wypłatę odszkodowania komunikacyjnego w wysokości nie mniejszej niż 31.850,00 złotych z polisy AC pojazduB.onumerze rejestracyjnym (...)w ten sposób, że złożyła w placówce(...) S.A.wN.-S.nieprawdziwe oświadczenie, co do okoliczności zaistnienia kolizji pojazdu markiB.onumerze rejestracyjnym (...)z dnia 25 października 2010 roku, czym wprowadziła(...) S.AOddział weW.w błąd co do faktycznych okoliczności zdarzenia, lecz zamierzonego celu nie osiągnęła wobec postawy pokrzywdzonego,-

to jest o czyn zart. 13 § 1 kkw zw. zart 286 § 1 kk

A. G.uznał za winnego tego, że w dniach 26 października 2010 roku oraz 10 listopada 2010 roku wN.-S.i weW., działając z góry powziętym zamiarem, wspólnie i w porozumieniu zA. G. (1)oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej usiłował doprowadzić(...) S.AOddział weW.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem poprzez wypłatę odszkodowania komunikacyjnego w wysokości nie mniejszej niż 31.850,00 złotych z polisy AC pojazduB.onumerze rejestracyjnym (...)w ten sposób, że złożył za pośrednictwem(...) S.A.oraz do protokołu wywiadu przeprowadzonego przez przedstawiciela(...) S.A.nieprawdziwe oświadczenie, co do okoliczności zaistnienia kolizji pojazdu markiB.onumerze rejestracyjnym (...)z dnia 25 października 2010 roku, czym wprowadził(...) S.A.Oddział weW.w błąd co do faktycznych okoliczności zdarzenia, lecz zamierzonego celu nie osiągnął wobec postawy pokrzywdzonego, to jest przestępstwa zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 286 § 1 kki za to na podstawieart. 14 § 1 kkw zw. zart. 286 § 1 kkwymierzył mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności i na podstawieart. 33 § 2 kkwymierzył mu karę grzywny w wymiarze 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych określając wysokość jednej stawki na kwotę 20 (dwudziestu) złotych.

A. G. (1)uznał za winną tego, że w dniu 10 listopada 2010 roku wN.-S., działając z góry powziętym zamiarem, wspólnie i w porozumieniu zA. G.oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej usiłowała doprowadzić(...) S.AOddział weW.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem poprzez wypłatę odszkodowania komunikacyjnego w wysokości nie mniejszej niż 31.850,00 złotych z polisy AC pojazduB.onumerze rejestracyjnym (...)w ten sposób, że złożyła w placówce(...) S.A.wN.-S.do protokołu wywiadu przeprowadzonego przez przedstawiciela(...) S.A.nieprawdziwe oświadczenie, co do okoliczności zaistnienia kolizji pojazdu markiB.onumerze rejestracyjnym (...)z dnia 25 października 2010 roku, czym wprowadziła(...) S.AOddział weW.w błąd co do faktycznych okoliczności zdarzenia, lecz zamierzonego celu nie osiągnęła wobec postawy pokrzywdzonego, to jest przestępstwa zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 286 § 1 kki za to na podstawieart. 14 § 1 kkw zw. zart. 286 § 1 kkwymierzył jej karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności i na podstawieart. 33 § 2 kkwymierzył jej karę grzywny w wymiarze 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych określając wysokość jednej stawki na kwotę 20 (dwudziestu) złotych; na podstawieart. 69 § 1 i 2 kkiart. 70 § 1 pkt 1 kkwykonanie orzeczonej wobecA. G.w punkcie I iA. G. (1)w punkcie II części dyspozytywnej wyroku kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby wynoszący 2 (dwa) lata.
Powyższy wyrok zaskarżył obrońca oskarżonych na podstawieart. 425 § 1 kpkw całości, zarzucając na podstawieart. 427 § 2 kpk:

I
obrazę przepisów postępowania, co miało wpływ na treść wydanego orzeczenia, a to:

1
art. 6 kpkw zw. zart. 175 § 1 kpkorazart. 389 kpkpoprzez prowadzenie czynności procesowych z udziałem oskarżonejA. G. (1)w tym ponownego jej przesłuchiwania oraz odczytywania na rozprawie całości zaprotokołowanych jej wyjaśnień, gdy na etapie postępowania przygotowawczego korzystając z prawa do obrony odmówiła ona składania wyjaśnień w sprawie, czego żaden z organów prowadzących postępowanie nie konwalidował, co skutkowało w efekcie czynieniem ustaleń faktycznych w oparciu o dowód objęty bezwzględnym zakazem;

2
art. 6 kpkw zw. zart. 193 § 1 kpkpoprze oparcie się przy ustalaniu stanu faktycznego na wnioskach końcowych opinii biegłego sadowego, gdy biegły dokonując rekonstrukcji kolizji z dnia 25 października 2010 roku oparł się na wyjaśnieniachA. G. (1), gdy były one objęte bezwzględnym zakazem dowodowym;

3
art. 4 kpkw zw. zart. 410 kpkpoprzez bezkrytyczne przyjęcie za własne wniosków końcowych opinii biegłego sądowego, gdy pozostawały one w sprzeczności z pozostałym zebranym w sprawie materiałem dowodowym, tj.:

a
biegły przyjął, że po kolizji uszkodzony pojazd powinien znajdować się w pozycji zbliżonej do kąta prostego, gdzie samochód opierając się maską o drzewo miałby tylnią częścią zajmować pas drogi, gdy jest to wersja sprzeczna z warunkami drogi w miejscu zdarzenia, zeznaniamiA. G., czy świadkaW. L., którzy podali, że laweta przejechała koło uszkodzonego samochodu i nawróciła dopiero za nim, gdzie droga była szersza;

b
biegły nie dokonując oględzin pojazdu ustalił zakres uszkodzeń w oparciu o fragmentaryczna dokumentacje zdjęciową samochodu, gdy już tylko z tego względu nie można było prawidłowo określić ich pełnego rozmiaru, w tym głębokości zmiażdżenia elementów pojazdu, co czyni opinie jedynie hipotetyczna;

c
Biegły w oparciu o zdjęcia przyjął, że wybrane fragmenty samochodu nie miały kontaktu z drzewem, gdyż ich rdzawe zabarwienia są efektem korozji, gdy świadekR. S.– rzeczoznawca Towarzystwa, wykluczył na rozprawie kategorycznie taką hipotezę oraz podtrzymał treść złożonej przez siebie w tracie likwidacji szkody ocenę zdarzenia.

4
art. 4 kpk,art. 410 kpkorazart. 177 kpkpoprzez niewyjaśnienie w jaki sposóbA. G. (1)znajdując się w samochodzie z licznymi uszkodzeniami, bez przedniego koła miałaby samodzielnie zmienić jego położenie na uczęszczanej drodze publicznej, pozorując tym samym kolizje, gdy brak jest jakichkolwiek dowodów obecności w trakcie zdarzenia osób trzecich, sam, samochód posiadał dodatkowo automatyczna blokadę silnika uniemożliwiającą jego uruchomienie po kolizji. Ponadto Sąd bezzasadnie zdezawuował wersję zdarzenia przedstawianą przez oskarżonych, gdy miała ona potwierdzenie w szeregu dowodów, w tym zeznaniach świadków powołanych przez oskarżyciela publicznego.

5
art 4 kpkw zw. zart. 193 kpkpoprzez nieprzeprowadzenie dowodu z opinii zespołu biegłych z zakresu rekonstrukcji wypadków oraz medycyny sądowej, celem ustalenia, czy doznane i udokumentowane przezA. G. (1)urazy ciała, w tym kręgów szyjnych mogły powstać w podawanych przez nią okolicznościach w trakcie kolizji drogowej.

II
powyższe w efekcie skutkowało obrazą prawa materialnego, a toart. 13 § 1 kkw zw. zart. 286 kkpoprzez ich zastosowanie, gdy sprawstwo i wina oskarżonych budzą uzasadnione wątpliwości. Podnosząc powyższe zarzuty wnosił o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie obu oskarżonych od dokonania przypisanych im czynów wraz z zasądzeniem na ich rzecz solidarnie zwrotu poniesionych kosztów obrony przed Sądem wszystkich instancji, w tym przed sądem odwoławczym według norm przewidzianych, ewentualnie wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Kłodzku do ponownego jej rozpoznania.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja nie jest zasadna.
Sąd I instancji zgromadził obszerny materiał dowody, prawidłowo go ocenił, a wyprowadzone wnioski przekonująco uzasadnił.
Ocena materiału dowodowego zgodna jest z zasadami prawidłowego rozumowania oraz wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego.
Zawarty w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku obszerny wywód, w którym Sąd I instancji poddał zgromadzone dowody ocenie pod kątem ich wiarygodności (str. 2 – 7 uzasadnienia, k. 840 v. – 843 akt sądowych) czyni zadość wspomnianym zasadom i wskazaniom.
Wnioski, do których doszedł tenże sąd mieszczą się w granicach swobodnej oceny dowodów w żadnym wypadku nie można im zarzucić dowolności.
Sąd rejonowy rozpoznając ponownie sprawę po uchyleniu poprzedniego wyroku (sygn. akt II K 153/12 uwzględnił stanowisko i zrealizował wytyczne sądu odwoławczego zawarte w uzasadnieniu wyroku w sprawie IV Ka 590/13 Sądu Okręgowego w Świdnicy.
Brak jest w ocenie sadu odwoławczego podstaw do stwierdzenia obrazy przez Sąd I instancji przepisówart. 6 kpkw zw. zart. 175 § 1 kpkorazart. 389 kpkw szczególności uznania, że sąd ten dokonał ustaleń faktycznych w oparciu o dowód objęty bezwzględnym zakazem, jak również obrazy przepisuart. 6 kpkw zw. zart. 193 kk(oparcie ustaleń faktycznych na wnioskach końcowych opinii biegłego opartej na wyjaśnieniach oskarżonej objętych bezwzględnym zakazem dowodowym) stanowiącej podstawę poprzedniego zarzutu.
Z protokołu przesłuchaniaA. G. (1)w dniu 22 listopada 2011 roku wynika, że podejrzana nie będzie składała wyjaśnień, jednocześnie zaś podtrzymuje swoje uprzednie zeznania w charakterze świadka ani że nie będzie udzielała odpowiedzi z zadawane pytanie (k. 445 akt sądowych), jednakże w dalszym ciągu przesłuchania zamiast konsekwentnie odmawiać odpowiedzi na stawiane pytania udzielała na nie odpowiedzi.
Z treści protokołu nie wynika, by przesłuchiwana działała pod jakimkolwiek przymusem, wypowiedzi są obszerne, szczegółowe, protokół został na każdej stronie podpisany przez przesłuchiwaną bez jakichkolwiek zastrzeżeń. Nie sposób wyprowadzić z treści omawianego protokołu przesłuchania wniosku o niezrozumieniu przezA. G. (1)znaczenia pouczenia o odmowie składania wyjaśnień, a tym samym stwierdzenia, że wymieniona „…nie działała w warunkach swobody wypowiedzi…”. Wypowiedzi oskarżonej przed Sądem I instancji o rzekomym „zastraszaniu” przez policjanta i prokuratora (k.791 v. akt sądowych) nie zasługują w ocenie sądu odwoławczego na wiarę wobec faktu podniesienia ich dopiero przy powtórnym rozpoznaniu sprawy, po upływie ponad dwóch lat od przesłuchania do wspomnianego protokołu i naiwności tłumaczenia oskarżonej w tym zakresie:”… mnie się wtedy przed sądem nie pytali i nie było powodu, aby przed sądem powiedzieć, że mnie zastraszali. Dzisiaj taka potrzeba się pojawiła i powiedziałam, że mnie zastraszali…” (k. 791 v akt sądowych). Odnosząc się do przesłuchania oskarżonej przed sądem przy ponownym rozpoznaniu sprawy stwierdzić należy, że wówczas sąd odczytał wyjaśnienia oskarżonej z kart 445 – 448 akt sądowych i oskarżona je podtrzymała bez jakichkolwiek komentarzy w szczególności o rzekomym „zastraszaniu” (k.628 akt sądowych), co podniosła dopiero blisko dwa lata później podczas cytowanego wyżej przesłuchania w przedmiotowej sprawie.
Sąd odwoławczy nie znajduje również podstaw do kwestionowania wniosków opinii biegłego z zakresu rekonstrukcji wypadków drogowychW. K.w szczególności do uznania jej za niepełną lub niejasna w rozumieniu przepisuart. 201 kpk.
Podnoszone przez skarżącego zarzuty dotyczące tejże opinii sprowadzają się do polemiki z ustaleniami biegłego nie zawierając argumentów mogących podważyć trafność wniosków tejże opinii.
Sąd I instancji nie ustalił bynajmniej, że oskarżona „…znajdując się w samochodzie z licznymi uszkodzeniami, bez przedniego koła miałaby samodzielnie zmienić jego położenie na ruchliwej drodze publicznej, pozorując tym samym kolizję…”, opisane zachowanie nie znalazło się w opisie przypisanego oskarżonej czynu. Nic nie stoi na przeszkodzie przyjęciu, że w pozorowaniu kolizji brały udział inne osoby, co nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie. Co do zarzutu rzekomej obrazy przepisuart. 4 kpkw zw. zart. 193 kpkpoprzez nieprzeprowadzenie dowodu z opinii biegłych na okoliczność, czy doznane przez oskarżoną obrażenia ciała mogły powstać w podnoszonych przez nią okolicznościach w trakcie kolizji drogowej stwierdzić należy, że okoliczność ta również nie ma jakiegokolwiek znaczenia dla rozstrzygnięcia w sprawie.
Kwalifikacja prawna przypisanych obojgu oskarżonym czynów nie budzi zastrzeżeń. W świetle okoliczności sprawy i dyrektywart. 53 kkbrak jest podstaw do uznania wymierzonych oskarżonym kar za rażąco niewspółmiernie surowe w rozumieniu przepisuart. 438 pkt 4) kpk, wręcz przeciwnie w realiach tejże sprawy kary te jawią się jako relatywnie łagodne.
Mając na względzie powyższe sąd okręgowy orzekł jak na wstępie.
Orzeczenie o kosztach oparte jest na przepisieart. 636 § 1 kpkiart. 18 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych.
ap