Sąd Apelacyjnywe Wrocławiu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 379/14
Data wyroku: 2014-12-16 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Witold Franckiewicz, Andrzej Krawiec, do SA Robert Bednarczyk
Słowa kluczowe: Dozór
Podstawa prawna: art. 65 § 1 kk, art. 73 § 2 kk

Sygn. akt II AKa 379/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 16 grudnia 2014 r.
Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie:

Przewodniczący:

SSA Andrzej Krawiec (spr.)

Sędziowie:

SSA Witold Franckiewicz
SSO del. do SA Robert Bednarczyk

Protokolant:

Anna Turek

przy udziale prokuratora Prokuratury Okręg. del. do Prok. Apelacyjnej Grażyny Nowickiej
po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2014 r.
sprawyG. O.
oskarżonego z art. 59 ust. 1 oraz 58 ust. 1 ustawy dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. zart. 65§1 k.k.,art. 11 § 2 k.k.iart. 12 k.k.,art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 k.k.
z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Okręgowego w Opolu
z dnia 29 września 2014 r. sygn. akt III K 91/14
uchyla zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoG. O.i sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Opolu.

UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w Opolu rozpoznał na podstawie wniosku prokuratora w trybieart. 335 § 1 k.p.k.sprawęG. O.oskarżonego o czyny zart. 59 ust. 1 i art. 58 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 65 § 1 k.k.,art. 11 § 2 k.k.iart. 12 k.k.oraz zart. 62 ust. 2.
Po rozpoznaniu tej sprawy Sąd Okręgowy w Opolu wyrokiem z dnia 29 września 2014 r. wydanym na posiedzeniu, uwzględniając treść wniosku prokuratora, uznał oskarżonegoG. O.za winnego zarzucanych mu czynów i za czyn I na podstawie art. 59 ust. 1 powołanej ustawy w zw. zart. 11 § 3 k.k.orazart. 33 § 2 k.k.wymierzył mu karę 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 80 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na 40 zł.
Na podstawie art. 70 ust. 4 powołanej ustawy orzekł wobec oskarżonego nawiązkę w wysokości 800 zł. na rzeczStowarzyszenia (...)wZ..
Na podstawieart. 45 § 1 k.k.orzekł wobec oskarżonego przepadek korzyści majątkowej uzyskanej w wyniku przedmiotowego przestępstwa w wysokości 2.500 zł.
Tym samym wyrokiem za czyn II na podstawie art. 62 § 2 powołanej ustawy wymierzył oskarżonemu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności.
Na podstawieart. 86 § 1 k.k.wymierzył oskarżonemu karę łączną 1 roku i 10 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie na podstawieart. 69 § 1 k.k.iart. 70 § 1 k.k.warunkowo zawiesił na okres lat 3.
Zwolnił skazanego od kosztów sądowych.
Wyrok powyższy zaskarżył Prokurator Okręgowy w Opolu zarzucając (dosłowny cytat):
„ – obrazę przepisów prawa materialnego, a toart. 73 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.polegającą na pominięciu orzeczenia o oddaniuG. O.pod dozór kuratora, podczas gdy z uwagi na przyjęcie, że tenże oskarżony przypisany mu czyn (pkt. 67 części dyspozytywnej wyroku) dopuścił się w warunkach znamionujących uczynienie sobie z jego popełnienia stałego źródła dochodu, orzeczenie o oddaniu skazanego pod dozór kuratora, w okresie próby związanym z warunkowym zawieszeniem wykonania kary pozbawienia wolności, było obligatoryjne,
- obrazę przepisuart. 343 § 7 k.p.k.mającą wpływ na treść orzeczenia, poprzez uwzględnienie wniosku złożonego w trybieart. 335 k.p.k.dotkniętego wadą pominięcia obowiązku orzeczenia o oddaniuG. O.pod dozór kuratora, która to wada powodowała, iż nie zachodziły podstawy do uwzględnienia wniosku”.
Podnosząc wskazane zarzuty apelujący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.

Sąd Apelacyjny zważył co następuje.
Apelacja zasługuje na uwzględnienie. Jest rzeczą niewątpliwą, że Sąd I instancji z obraząart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.w zw. zart. 73 § 2 k.k.nie orzekł wobec oskarżonego obligatoryjnego dozoru kuratora. Wszystkie wywody autora apelacji dotyczące tej kwestii są trafne, w związku, z czym nie ma potrzeby ponownego powtarzania argumentów przedstawionych przez oskarżyciela publicznego we wniesionym przez niego środku odwoławczym.
Sąd Apelacyjny podjął próbę uzupełnienia porozumienia zawartego pomiędzy oskarżonym a prokuratorem w trybieart. 335 k.p.k., zwracając się doG. O.z zapytaniem czy wyraża zgodę na orzeczenie wobec niego dozoru kuratora sądowego (k. 581). Pismo to oskarżony odebrał w dniu 24 listopada 2014 r. (data stempla pocztowego –k. 583) jednakże swoje oświadczenie w owej kwestii wysłał dopiero w dniu 12 grudnia 2014 r. (data stempla pocztowego na kopercie).
Oświadczenie oskarżonego, że wyraża zgodę na objęcie go dozorem kuratora wpłynęło do Biura Podawczego Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu w dniu 15 grudnia 2014 r. jednakże pismo to do Wydziału Karnego tegoż Sądu wpłynęło dopiero w dniu 16 grudnia 2014 r. (w dniu rozprawy)o godz. 1300. W czasie rozprawy w dniu 16 grudnia 2014 r. w godzinach od 1200do 1220(k. 385) Sąd Apelacyjny w składzie orzekającym w niniejszej sprawie nie posiadał wiedzy o złożonym przez oskarżonego oświadczeniu, w którym wyrażał zgodę na objęcie go dozorem kuratora. W przedstawionej sytuacji Sąd Apelacyjny nie wydał zatem orzeczenia reformatoryjnego, lecz zaskarżony wyrok uchylił i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.
Sąd Okręgowy, dysponując wspomnianym wyżej oświadczeniem oskarżonego, winien skierować sprawę na posiedzenie w trybieart. 343 k.p.k.celem wydania prawidłowego orzeczenia, na podstawie pozbawionego wad wniosku prokuratora skierowanego wobec oskarżonegoG. O.w trybieart. 335 § 1 k.p.k.
Należy dodać, że sposób procedowania w zaistniałym w niniejszej sprawie przypadku przedstawił Sąd Najwyższy w podanym przez apelującego orzeczeniu z dnia 21 października 2009 r. (III KK 254/09, LEX nr 550665).