Sąd Okręgowy w Koninie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 77/14
Data wyroku: 2014-04-28 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Marek Ziółkowski, Waldemar Cytrowski –, Agata Wilczewska

Sygn. akt II Ka 77/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
28 kwietnia 2014 r.

Sąd Okręgowy w Koninie Wydział II Karny w składzie następującym:
Przewodniczący: SSO Waldemar Cytrowski – spr.
Sędziowie : SO Agata Wilczewska
SO Marek Ziółkowski

Protokolant: st. sekr. sąd. Irena Bąk
przy udzialeJ. G.Prokuratora Prokuratury Okręgowej

po rozpoznaniu 25.04.2014 r.
sprawyM. P.,J. W. (1)iJ. S. (1)
oskarżonych o przestępstwa zart. 276 kkw zw. zart. 12 kki inne
na skutek apelacji wniesionych przez prokuratora, pełnomocnika oskarżycieli posiłkowych i obrońcę
od wyroku Sądu Rejonowego w Kole z 13.11.2013 r.
sygn. akt II K 162/13

1
Przyjmując, iż oskarżonyM. P.ukrył wskazane w punkcie 1 dokumenty w listopadzie 2003 r. uchyla zaskarżony wyrok w tym punkcie i na podst.art. 17§1 pkt 6 kpkw zw. zart. 101§1 pkt 4 kkiart. 102 kkumarza postępowanie karne wobec oskarżonegoM. P.o zarzucany mu czyn, tj. przestępstwo zart. 276 kkw zw. zart. 12 kk.

2
Uchyla zaskarżony wyrok w punkcie 2 i na podst.art. 17§1 pkt 6 kpkw zw. zart. 101§1 pkt 4 kkiart. 102 kkumarza postępowanie karne wobec oskarżonegoM. P.o zarzucany mu czyn, tj. przestępstwo zart. 18§2 kkw zw. zart. 238 kkiart. 233§1 kkw zw. zart. 11§2 kk.

3
Utrzymuje zaskarżony wyrok w mocy w pozostałej części.

4
Na podst.art. 632a kpkkosztami procesu w części umarzającej postępowanie karne obciąża w całości oskarżonegoM. P., a w pozostałej części na podst.art. 632 pkt 2 kpkkosztami procesu obciąża Skarb Państwa.

/-/Marek Ziółkowski /-/Waldemar Cytrowski /-/Agata Wilczewska

Sygn. akt II Ka 77/14

UZASADNIENIE
Wyrokiem z 13.11.2013r. w sprawie o sygn. akt II K 162/13 Sąd Rejonowy w Kole uznał oskarżonegoM. P.winnym tego, że w okresie od listopada 2003 r. do 6 grudnia 2006 r. wL.gm.S.w woj.(...), działając w realizacji z góry powziętego zamiaru, ukrywał dokumenty(...) Spółki z o.o.(...)z siedzibą wW., w postaci co najmniej:

-

dokumentów dotyczących posiadanych przez Spółkę rachunków bankowych z lat 2000-2003 w postaci umów, wyciągów ze stanami gotówki, wykazów operacji dokonywanych na tych rachunkach, kart wzorów podpisów i wykazów osób uprawnionych do korzystania z nich,

raportów kasowych za okres od powstania Spółki do 22 września 2003 r.,

wykazów środków trwałych, wartości niematerialnych i prawnych za okres od powstania Spółki do 31 sierpnia 2003 r.,

wykazów stanów magazynowych za okres od powstania Spółki do 31 sierpnia 2003 r.,

faktur zakupów i sprzedaży za okres od powstania Spółki do 22 września 2003 r.,

poprzez uzgodnienie z inną ustaloną osobą przewiezienia tych dokumentów w listopadzie 2003 r. bez wiedzy nowych władzSpółki (...)doW.i zgłoszenia ich fikcyjnej kradzieży oraz przechowywania ich na terenieW.przez okres około dwóch miesięcy, a następnie po ich przewiezieniu doL.poprzez ich złożenie w miejscu nieznanym uprawnionym i nie wydanie ich pomimo żądań zarządowi tej Spółki, nie mając prawa wyłącznie rozporządzać tymi dokumentami, z uwagi na zmianę zarządu tej Spółki, to jest przestępstwa zart. 276 k.k.w zw. zart. 12 k.k.i za to na podstawieart. 276 k.k.skazał go na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności.
OskarżonegoM. P.Sąd uznał winnym tego, że w listopadzie 2003 r. wL.gm.S.w woj.(...), chcąc aby inna osoba dokonała czynu zabronionego, nakłonił Prezesa Spółki(...) Sp. z o.o.wW.B. W. (1)do powiadomienia, organu powołanego do ścigania, o niepopełnionym przestępstwie oraz do złożenia, mających służyć jako dowód w sprawie RSD(...)((...)D(...), prowadzonej przez Komendę Rejonową PolicjiW.III, fałszywych zeznań dotyczących włamania i kradzieży samochodu marki(...)onr rej. (...), wraz z dokumentami finansowo- księgowymispółek (...) Sp. z o.o.i(...) Sp. z o.o.z siedzibą wW., która faktycznie nie miała miejsca tj. przestępstwa zart. 18 § 2 k.k.w zw. zart. 238 k.k.iart. 233 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.i za to na podstawieart. 19 § 1 kkw zw. zart. 233 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.skazał go na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności.
Na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.wymierzył oskarżonemuM. P.karę łączną 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie na podstawieart. 69 § 1 i § 2 k.k.iart. 70 § 1 pkt 1 k.k.warunkowo zawiesił na okres 4 lat próby.
Na podstawieart. 71 § 1 k.k.Sąd skazał oskarżonegoM. P.na karę grzywny w liczbie 150 stawek dziennych po 50 złotych
Na podstawieart. 73 § 1 k.k.oddał oskarżonegoM. P.w okresie próby pod dozór kuratora.
Sąd uniewinnił oskarżonychJ. W. (1)iJ. S. (1)od tego, że okresie od 06 lipca 2004 r. do 19 grudnia 2006 roku wL., gm.S., w woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu zM. P.oraz w realizacji z góry powziętego zamiaru, odmawiali wydania, pomimo żądań ze strony nowego Zarządu Spółki z o.o.(...)oraz ukrywali dokumenty finansowo-księgowe i kadrowo-płacowefirmy (...) Sp. z o.o.z siedzibą wW., nie mając prawa wyłącznie nimi rozporządzać z uwagi na zmianę Zarządu Spółki, tj. od popełnienia przestępstwa zart. 276 k.k.w zw. zart. 12 k.k.
Wyrok zaskarżył prokurator, który zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę orzeczenia i mający wpływ na jego treść, a polegający na uznaniu przez Sąd I instancji, iż materiał dowodowy zebrany w sprawie, nie daje podstaw do przyjęcia, że oskarżeniJ. W. (1)iJ. S. (1), dopuścili się zarzucanego im w akcie oskarżenia czynu, zakwalifikowanego zart. 276 k.k.w zw. zart. 12 k.k.i w konsekwencji, prowadzący do uniewinnienia tych oskarżonych oraz do przyjęcia, iż oskarżonyM. P.czynu zart. 276 k.k.w zw. zart. 12 k.k., dopuścił się sam, podczas gdy prawidłowa ocena dowodów zebranych w sprawie, w ich wzajemnym powiązaniu, prowadzi do jednoznacznego wniosku, iż oskarżeniJ. W. (1)iJ. S. (1)dopuścili się zarzucanego im aktem oskarżenia czynu oraz, że czynu tego wszyscy wyżej wymienieni oskarżeni dopuścili się, działając wspólnie i w porozumieniu.
W oparciu o ten zarzut wniósł o uchylenie we wskazanym zakresie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy w części, dotyczącej czynu zart. 276 k.k.w zw. zart. 12 k.k., zarzuconego wszystkim oskarżonym, Sądowi Rejonowemu w Kole do ponownego rozpoznania.
Wyrok na niekorzyść oskarżonegoJ. W. (1)i oskarżonejJ. S. (1)zaskarżył pełnomocnik oskarżycieli posiłkowych, który zarzucił:

1
obrazę przepisów prawa materialnego (art. 438.pkt 1 k.p.k.) -art. 276. k.k.- poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie - wyrażające się w szczególności w przyjmowaniu, iż oskarżonyJ. W. (1)oraz oskarżonaJ. S. (1)- nie wypełnili znamion tego przestępstwa w zakresie objętym opisem czynu z aktu oskarżenia oraz opisu czynu przypisanego oskarżonemuM. P.w ramach wątku ukrywania dokumentów i odmowy wydania dokumentów;

2
obrazę przepisów prawa materialnego art. 438.pkt 1 k.p.k.-art. 18 § 3. k.k.- w związkuart. 276 k.k.- poprzez brak zastosowania - wyrażające się w szczególności w przyjmowaniu, iż oskarżonyJ. W. (1)oraz oskarżonaJ. S. (1)nie wypełnili co najmniej znamion pomocnictwa do przestępstwa w zakresie objętym opisem czynu z aktu oskarżenia oraz opisu czynu przypisanego oskarżonemuM. P.w ramach wątku ukrywania dokumentów i odmowy wydania dokumentów;

3
obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść zaskarżonego orzeczeniaart. 438.pkt. 2 k.p.k.- wyrażającą się w szczególności :

a
w naruszeniuart. 424. § I i 2k.p.k., w związku zart. 410 k.p.k.- polegającym w szczególności na:

-

braku ujawnienia wszystkich okoliczności sprawy – wskazujących na sprawstwo co do czynu - od jakiegoJ. W. (1)iJ. S. (1)zostali uniewinnieni,

braku rozważań - w zakresie dotyczącym możliwości przypisana oskarżonymJ. W. (1)iJ. S. (1)- co najmniej pomocnictwa do przestępstwa przypisanego oskarżonemuM. P.w ramach wątku ukrywania dokumentem i odmowy wydania dokumentów ;

b
w naruszeniuart. 424 § 1 i 2 k.p.k., w związku zart. 410 k.p.k.- polegającym na wewnętrznej sprzeczności uzasadnienia :

-

Sąd bowiem przyjął, iż oskarżeniJ. W. (1)iJ. S. (2)- podejmowali określone działania zgodne z wolą i interesemM. P.,

jednocześnie Sąd przyjął, iż oskarżeniJ. W. (1)iJ. S. (2)nie

popełnili przestępstwa

c
w naruszeniuart. 399. k.p.k.z jednoczesnym uznaniem istnienia zakazu orzekania na niekorzyść oskarżonych - podczas - gdy w całości zakres czynu przypisanego oskarżonemuM. P.w ramach wątku ukrywania dokumentów i odmowy wydania dokumentów - mieści się w zakresie opisu czynu dotyczącego oskarżonychJ. W. (1)orazJ. S. (2)- oraz w zakresie ustaleń faktycznych poczynionych w sprawie

4
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia - mający wpływ na treść zaskarżonego orzeczeniaart. 438 pkt. 3 k.p.k.- wyrażający się poprzez:

-

sprzeczność istotnych ustaleń Sądu - z treścią zebranego w sprawie materiału w odniesieniu do uniewinnienia oskarżonychJ. W. (1)iJ. S. (1)pomimo braku ku temu podstaw i nie budzących wątpliwości ustaleń faktycznych - pozwalających na przypisanie tym oskarżonym - co najmniej pomocnictwa do przestępstwa przypisanego oskarżonemuM. P.w ramach wątku ukrywania dokumentów i odmowy wydania dokumentów.

W oparciu o te zrzuty wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku wobec oskarżonegoJ. W. (1)i oskarżonejJ. S. (1)i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz orzeczenie o kosztach zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym według norm przepisanym - poprzez zasądzenie od wymienionych oskarżonych na rzecz oskarżycieli posiłkowych kosztów zastępstwa adwokackiego.
Apelację wniósł obrońca oskarżonegoM. P., który zarzucił:

1
obrazę prawa procesowego, a toart. 17 § 1pkt, 6kpkw związku zart. 101§ I pkt, 4kkiart. 102 kkpoprzez skazanie oskarżonegoM. P.za przestępstwo zart. 18 § 2 kkw zw. zart. 238 kki art, 233§ 1 kkw zw. zart 11 § 2 kk, bowiem od jego popełnienia upłynęło w listopadzie 2013r. 10 lat, a zatem ustała jego karalność i postępowanie o te przestępstwa winno być umorzone;

2
obrazę prawa materialnegoart. 276 kk, poprzez przypisanie oskarżonemu opisanego w pkt I wyroku, przestępstwa, mimo iż nie był on w tym okresie w zarządzie spółki(...), nie miał żadnych uprawnień władczych, nie ustalono gdzie, ani jakie dokumenty oskarżony miał ukrywać, ani czy dokumenty o których mowa w pkt 1 zaskarżonego wyroku zostały zabrane doW.przezB. W.i czy oskarżonyP.wiedział, jakie z powrotem zostały przezW.zwrócone i czy były w nich dokumenty, których ukrycie przypisał oskarżonemuP.Sąd I instancji, a jeśli były, to co dalej się z nimi działo i gdzie się znajdują;

3
obrazę prawa procesowego, która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie;art. 2 § 2 kpk,art. 5 § 2 kpkorazart. 7 kpk, poprzez dowolną ocenę zebranych w sprawie dowodów, niezgodną z zasadami logiki i doświadczenia, życiowego oraz wbrew zasadzie in dubio pro reo poprzez przyjęcie, że z zebranych dowodów wynikać miało, że oskarżonyP.mimo, że od 10 września 2002 r, nie był prezesem spółki, był we władaniu przedmiotowych, dokumentów, skoro przez cały czas składowane one były w pomieszczeniach księgowości, i były we władaniu oskarżonejS., mógł mieć wiedzę, gdzie się znajdowały i znajdują, że podejmował decyzje w przedmiocie wywiezienia, wskazanych w wyroku, dokumentów doW., a także miał wiedzę, jakie dokumenty zostały z powrotem przywiezione przezW.doL., i złożone w pomieszczeniach księgowości nie w obecności oskarżonegoP., ale w obecności księgowej oskarżonejS., mimo że brak było na to jakichkolwiek dowodów, co w konsekwencji doprowadziło do poczynienia, błędnych ustaleń faktycznych, że oskarżonyP.działał w zamiarze bezpośrednim ukrycia wskazanych w pkt 1 zaskarżonego wyroku dokumentów;

4
obrazę prawa, procesowego, która, mogła mieć wpływ na treść orzeczenia, a mianowicieart. 413 § 2 kpkpoprzez uzupełnienie opisu czynu poprzez dodanie do niego wszelkich wymaganych przez prawo kanie materialne znamion przestępstwa, których opis ten przed, zaskarżeniem orzeczenia na korzyść oskarżonego nie zawierał, orazart. 442 § 3 kpkpoprzez uchylenie się przez Sąd Rejonowy od analizy zaleconej w orzeczeniu, wyroku Sądu odwoławczego, jak równieżart. 410 kpkpoprzez wydanie wyroku w oparciu, o niepełny materiał dowodowy;

5
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za jego podstawę, mający wpływ na treść wyroku, polegający na bezzasadnym przyjęciu, że:

-

oskarżonyM. P.ukrywał dokumenty opisane w pkt, I. wyroku we wskazanym tam okresie, mimo braku jakichkolwiek dowodów to potwierdzających, czy to zeznań świadków, czy dowodów z dokumentów, zwłaszcza że dokumentów tych nigdy nie znaleziono, ani nie ustalono kiedy zniknęły. Żaden, ze świadków, ani oskarżonych nie mówi o tym, że oskarżonyP.działał w celu ukrycia dokumentów - oskarżonyW.zaprzeczył, aby oskarżonyP.nie kazał wydawać mu dokumentów, nic nie wspominając o ukrywaniu;

opisane w pkt. 1 wyroku dokumenty znajdowały się w posiadaniu oskarżonegoP.w listopadzie 2003 r. oraz że dokumenty te zostały zawiezione przezB. W.doW.i przez niego zwrócone, a następnie ukryte przez oskarżonegoP., podczas gdy do dnia dzisiejszego nie ustalono, gdzie się one znajdują, ani kiedy zaginęły (co Sąd ustala na str. 15),B. W.nie wiedział, jakie dokumenty wiózł, nikt nie sporządził ich spisu, a gdy je przywiózł, to odbierała je oskarżonaS., a nie oskarżonyP., a nadto jak znajdował się w biurze księgowej to nikt nie sprawdził, co to były za dokumenty;

oskarżonyP.swoich zachowaniem wypełnił znamiona przestępstwa zart. 276 k.k.podczas gdy od ostatniego pisma nowego zarządu spółki dot. wydania dokumentów nikt się więcej o te dokumenty nie zwracał, co pozwala przypuszczać, że znalazły się one w posiadaniuK.;

oskarżonyP.zarządzałspółką (...), wydając polecenia, jej pracownikom, w tym oskarżonemuJ. W. (2), podczas gdy z odpisu rejestru handlowego, jak i wyjaśnień oskarżonych, w tymJ. W. (1)(str. 22 uzasadnienia) i zeznań świadków wynika, że nie dysponował on uprawnieniami do podejmowania decyzji, ani nie wydawał poleceń, w tymJ. W. (1), bo został odwołany z funkcji prezesa zarządu w dniu 10 września 2002 r, i pełnił funkcję doradcy zarządu, organu którego uprawnień Sąd nie wyjaśnił, pomijając również ustalenia w zakresie struktury organizacyjnej w spółce;

B. W.pojechał z dokumentami doW.na polecenie oskarżonegoP.(został przez niego nakłoniony), podczas gdy z prośbą o przywiezienie dokumentów przezW.zwrócił sięR. K.w piśmie z dnia 23.09.2003 r., a rzekome nakłanianie nie wynika z żadnych, dowodów poza tym nie wiadomo o jakich konkretnie dokumentach zeznawałW.;

dokumenty finansowo-księgowe spółki zostały ukryte i nie jest znane ich położenie, mimo iż z wyjaśnień oskarżonych i zeznańR. K.wynika, iż cały czas znajdowały się one w dziale księgowości wL., aż do zabezpieczenia przez Policję i nowy zarząd spółki miał do nich dostęp; Sąd na str. 27 i 28 uzasadnienia, napisał wręcz: „Sąd. na podstawie zgromadzonego w toku postępowania dowodowego ustalił, że całość dokumentacji finansowo-kadrowo- płacowo-księgowej Spółki znajdowała się w budynku, biurowym wL.przyul. (...)w okresie od 6 lipca. 2003 do listopada. 2003 r. – wynika to z wyjaśnień oskarżonych, świadków, w tymW.iK., który potwierdził, że wiedział że tam jest dokumentacja, ale nie chciał jej zabierać siłą. W aktach, sprawy brak jest jakiegokolwiek dowodu, który by wskazywał, że wówczas całość dokumentacji Spółki, (poza. dokumentami w kontroli skarbowej) była przechowywana w innym miejscu. Zresztą trudno to sobie wyobrazić skoro wL.znajdował się dział księgowości spółki.K.w żaden sposób nie utrudniano dostępu do tych dokumentów, które znajdowały się w pomieszczeniu głównej księgowej oskarżonejS.,

B. W.zabrał doW.dokumenty finansowo-księgowe spółki, których, ukrycie Sąd przypisał oskarżonemuP., mimo iż samW.podał, że nie wiedział jakie konkretnie dokumenty przewozi, a nie sporządzano żadnego ich spisu, czy protokołu przekazania Sąd nie wskazał na podstawie jakich, dowodów dokonał tak dowolnych ustaleń;

nieprzekazanie nowemu, zarządowi dokumentacji związane było z wcześniejszym postępowaniem oskarżonegoP., bez konkretnego ustalenia, tego zachowania oraz wskazania dowodów na podstawie których Sąd taki wniosek wyciągnął;

późniejsze zachowania oskarżonych, będące przedmiotem, oceny w niniejszym postępowaniu, miały na celu niewydanie lub choćby opóźnienie w wydaniu dokumentacji finansowo - księgowej, mimo iż Sąd nie wskazał na podstawie jakich dowodów to ustalił, a co najważniejsze, czy ustalenia te poczynił odnośnie dokumentów, których ukrycie przypisał następnie oskarżonemuP.w wyroku;

wszystkie zachowania, oskarżeni podejmowali za wiedzą, oskarżonegoP.i że z wyjaśnień oskarżonegoW., wprost: wynikało, że działał on zgodnie z poleceniami oskarżonegoP., mimo że nie wiadomo jak Sąd doszedł do takiego wniosku., skoro na str. 22 uzasadnienia, ustalił, iż oskarżonyP.nie wydawał: oskarżonemu.W.żadnych poleceń odnośnie wydawania dokumentów. Sąd nie sprecyzował też o jakie działania chodziło i na jakiej podstawie przyjął, że były one za wiedzą oskarżonegoP.; dokumenty, o których mowa w pkt. I wyroku, zostały przez oskarżonegoP.ukryte, mimo że Sąd nie wyjaśnia, kiedy miały miejsce zdarzenia podane przez oskarżonegoP.(kradzież, pożar) i jakie dokumenty mogły wtedy zniknąć - zwłaszcza, że fakt kradzieży i pożaru, potwierdził świadekW.(str. 31 uzasadnienia);

B. W.nie miał interesu w ukrywaniu dokumentów, bądź pomówieniu oskarżonegoP., mimo że Sąd nie zweryfikował okoliczności podawanych przez oskarżonego, tj. działania świadka w grupie przestępczej, relacji zK.oraz uprzedniej karalności

bez dopuszczenia, dowodu z akt, Sądu. wG.W.., nie da się bowiem, tych faktów zweryfikować;

świadekW.odnośnie zwrócenia dokumentów doL.działał we współpracy z oskarżonymP., mimo że nie ma dowodów na taką współpracę. Świadek szczegółowo opisał przy tym okoliczności, zwrotu, podając że kartony z dokumentami zostawił w pomieszczeniu księgowości i to widziała oskarżonaJ.,S., a on sam. do kartonów nie zaglądał, i. nie wiedział jakie dokumenty tam były. Dlaczego więc Sąd przyjął, że taka współpraca, była, skoroW.przyjechał na prośbęK., dokumenty zwrócił: oskarżonejS.i nie ustalono, co dalej działo się tymi dokumentami, ani czy były to dokumenty opisane w piet. 1 wyroku;

zebrany materiał dowodowy ukazuje rzeczywiste intencje oskarżonych, a zwłaszcza oskarżonegoP., tj. że dokumentacja, zabezpieczona, w grudniu 2006 r. cały czas była wL., a doW.w listopadzie 2003 r, została zabrana część dokumentacji finansowo-księgowej, która, miała najistotniejsze znaczenie dla ustalenia co stało się z majątkiem spółki, mimo iż brak jest dowodów na poczynienie takich ustaleń, na, co Sąd zwraca uwagę na str . 48;

oskarżonyP., po tym jak osłabło zainteresowanie nowych władz spółki, dokumentacją, chciał mieć te dokumenty u siebie i że je ukrył, mimo że bruk jest na to jakichkolwiek dowodów, a miejsca, przechowywania, tej dokumentacji nie jest znane do dnia dzisiejszego, gdzie dokumenty te zostały przeniesione, ani kiedy, oraz przez kogo, jak i czy dokumentacja ta w ogóle istniała; a całość dokumentacji nie została, zabrana doW., mimo żeA. W.zeznał, żeK.zabrał zL.całość dokumentacji Spółki, poza. dokumentami kadrowymi - Sąd ocenił te zeznania, jako niewiarygodne, bo przeczy ternu korespondencja o wydanie dokumentów. Sąd pomija jednak, iż zgodnie z opinią świadekW.nie wszystkie pisma podpisał;

oskarżonyJ. W. (2)był figurantem wykonującym poleceniaP., który ustąpił z funkcji Prezesa właściwie po to, by przygotować sobie linię obrony, mimo iż fakty te nie wynikają z wyjaśnień samych, oskarżonych, ani z zeznań świadków;

6
błąd w ustaleniach, faktycznych przyjętych za jego podstawę, mający wpływ na treść wyroku, polegający na bezzasadnym pominięciu przez Sąd tego, że:

-

do oskarżonegoP.nikt nie zwracał się o wydanie dokumentów, bo nie był już prezesem zarządu - nie uczestniczył on w żadnej korespondencji w sprawie dokumentów;

oskarżonaS.podawała, że wszystkie dokumenty finansowo-księgowe spółki były wL.;

w ustalonym stanie faktycznym nie było mowy o roli oskarżonegoP.w popełnionym, przestępstwie;

dostęp do dokumentów miało wiele osób, że nikt nie sprawdzał jakie w księgowości, znajdowały się dokumenty (łącznie kilkadziesiąt teczek), których nawet Sąd w żaden sposób nie wymienił;

dokumenty mogły zaginąć w każdym czasie, w tym także podczas transportu przezW.bądź podczas ich przechowywania wW.;

brak jest dowodów na potwierdzenie, kto wydałW.dokumenty - jeśli zabierał je z księgowości, to tylko oskarżonaS.wiedziała, gdzie je przechowuje i musiała je wydać.

W oparciu o te zarzuty wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonegoM. P.od czynu przypisanego mu w pkt. I, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w tej części i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania oraz o uchylenie zaskarżonego wyroku w pkt. II i umorzenie postępowania na podstawieart. 17 § 1 pkt 6 kpkw zw z ark 101§ 1 pkt 4 kkw zw. zart. 102 k.k.

Częściowo zasadna jest apelacja obrońcy, natomiast pozostałe apelacje nie są zasadne.

Wobec treściart. 101§1 pkt 4 kkiart. 102 kkSąd odwoławczy na podst.art.17§1 pkt 6 kpkmusiał umorzyć postępowanie karne wobec oskarżonegoM. P.o zarzucany mu czyn, tj. przestępstwo zart. 18§2 kkw zw. zart. 238 kkiart. 233§1 kkw zw. zart. 11§2 kk. Przestępstwo zart. 238 kkzagrożone jest karą pozbawienia wolności do lat 2, natomiast przestępstwo zart. 233§1 kkkarą pozbawienia wolności do lat 3, a od czasu popełnienia tego przestępstwa, tj. od listopada 2003 r. upłynęło ponad 10 lat.
Z tych samych powodów Sąd musiał również umorzyć postępowanie karne wobec oskarżonegoM. P.o zarzucany mu czyn zart. 276kkw zw. zart. 12 kk. W przeciwnym razie wystąpiłaby wskazana wart. 439§1 pkt 9 kpkw zw. zart. 17§1 pkt 6 kpkbezwzględna przyczyna odwoławcza. Przestępstwo zart. 276 kknie ma bowiem charakteru trwałego. Istotą wskazywanych w tym przepisie czynności sprawczych nie jest utrzymywanie się przez określony czas przestępnego stanu rzeczy i należy uznać, wbrew wykładni gramatycznej, a za wykładnią celowościową i logiczną, iż przestępstwo to nie jest przestępstwem trwałym (Kodeks karny. Część szczególna. Komentarz do artykułów 222-316. Pod redakcją prof. Andrzeja Wąska). Przy przestępstwach trwałych przedawnienie zaczyna biec od momentu, gdy przerwany został stan bezprawny. Dlatego w przypadku przyjęcia, iż przestępstwo zart. 276 kkjest przestępstwem trwałym, to dopóki dokumenty byłyby ukrywane, nie mogłoby nastąpić przedawnienie karalności tego przestępstwa. Nie jest zatem prawidłowe ustalenie w zarzucie aktu oskarżenia, iż dokumenty były ukrywane do 19.12.2006 r. albowiem te najistotniejsze, wskazane przez Sąd I instancji, nadal są ukrywane.
Z nie budzących wątpliwości ustaleń Sądu wprost wynika, iżB. W. (3)w listopadzie 2003 r. wywiózł zL.doW.część najistotniejszych dokumentów finansowych spółki, a następnie 27.11.2003 r. złożył zawiadomienie o nie popełnionym przestępstwie kradzieży pojazdu ze znajdującymi się w nim ww. dokumentami. Aczkolwiek po umorzeniu postępowania karnego w sprawie kradzieży pojazdu, przywiózł te dokumenty z powrotem doL., to jednak nie było już wśród nich tych istotnych.
Wobec zatem takich ustaleń również wobec oskarżonychJ. W. (1)iJ. S. (1), którym zostało zarzucone współsprawstwo z oskarżonymM. P., zachodziłaby taka sama jak wobec oskarżonegoM. P.negatywna przesłanka procesowa. Sąd I instancji jednak prawidłowo uniewinnił ich od popełnienia zarzucanego im przestępstwa. Sąd przyjął jednak, iż swoim zachowaniem wypełnili znamiona innej czynności czasownikowej, tj. usunięcia dokumentów, ale wobec kierunku apelacji takiej czynności nie można było im przypisać –art. 434§1 kpkw zw. zart. 443 kpk. Sąd uznał, iż „usunięciem” dokumentu jest podjęcie wszelkich czynności prowadzących do uczynienia go niedostępnym dla osoby uprawnionej, choćby znane było miejsce jego przechowywania. Jednocześnie Sąd prawidłowo ustalił, iż do listopada 2003 r. całość dokumentacji spółki znajdowała się w budynku biurowym wL.przyulicy (...), i to w pomieszczeniu pracownika spółki, księgowejJ. S. (1), co wprost wynikało nie tylko z wyjaśnień oskarżonych i zeznań świadkaE. W., ale przede wszystkim z zeznań świadkaR. K.. Dokumenty te zatem znajdowały się w znanym nowemu zarządowi spółki miejscu, który nie był jednak zdeterminowany na ich szybkie przejęcie. Nie istniały bowiem żadne faktyczne przeszkody ażeby dokumentację spółki zabrać, chociażby podczas któregoś z odbywających się wL.spotkań, i to nawet bez jakichkolwiek uzgodnień w tym zakresie z oskarżonymi. Dokumentacja ta przecież – co należy ponownie podkreślić – znajdowała się w pomieszczeniu, w którym pracował pracownik spółki, księgowaJ. S. (1). Z ustaleń tych wprost zatem wynika, iż ww. oskarżeni nie usunęli dokumentów spółki. Dlatego nawet gdyby za zarzutem aktu oskarżenia przyjąć, iż oskarżeniJ. W. (1)iJ. S. (1)tylko odmawiali wydania tych dokumentów, to takie zachowanie nie stanowi żadnej czynności sprawczej przestępstwa zart. 276 kk.
Podstawę orzeczenia o kosztach procesu w części umarzającej postępowanie karne stanowiłart. 632a kpk, a w pozostałej częściart. 632 pkt 2 kpk.

Marek Ziółkowski Waldemar Cytrowski Agata Wilczewska