Sąd Okręgowy w Bydgoszczy
II Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: II Cz 787/14
Data wyroku: 2014-12-19 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Aurelia Pietrzak, Barbara Jankowska-Kocon Sędziowie Janusz Kasnowski
Słowa kluczowe: Odrzucenie Pozwu
Podstawa prawna: art. 199 § 1 pkt 1 k.p.c.

Sygn. akt II Cz 787/14

POSTANOWIENIE
Dnia 19 grudnia 2014 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy II Wydział Cywilny - Odwoławczy
w następującym składzie:
Przewodniczący: SSO Barbara Jankowska-Kocon  Sędziowie: SO Janusz Kasnowski
SO Aurelia Pietrzak (spr.)
po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2014 r. w Bydgoszczy
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwa Skarbu Państwa - Aresztu Śledczego wB.
przeciwkoM. K.
o zapłatę
na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 3 października 2014 r. w sprawie o sygn. akt I C 2819/14
postanawia:
uchylić zaskarżone postanowienie.
Na oryginale właściwe podpisy
II Cz 787/14

UZASADNIENIE
Powód Skarb Państwa – Areszt Śledczy wB.w pozwie przeciwkoM. K.wniósł pozew o zapłatę kwoty 2781,90 zł z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty. Powód podał, że pozwany przebywał w powodowej jednostce penitencjarnej na skutek samouszkodzenia i z tego powodu podlegał leczeniu na Oddziale Chirurgicznym Szpitala Aresztu Śledczego. Gdyby pozwany nadal przebywał u powoda, podstawą żądania zwrotu kosztów leczenia byłbyart. 115 kodeksu karnego wykonawczego, lecz skoro opuścił Areszt, podstawą żądania powoda stał sięart. 415 k.c.
W odpowiedzi na pozew pozwany wniósł o jego odrzucenie, twierdząc, że na mocyart. 199 § 1 pkt 1 k.p.c.droga sądowa jest niedopuszczalna, gdyż w tej sprawie winien orzekać sąd penitencjarny.
Postanowieniem z dnia 3 października 2014 r. Sąd Rejonowy w Bydgoszczy odrzucił pozew i przyznał kuratorowi pozwanego wynagrodzenie w kwocie 300 zł. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd wskazał, że powód roszczenie swe wywodzi zart. 119 k.k.w., a zgodnie z tym przepisem skazany, który w celu wymuszenia określonej decyzji lub postępowania organu wykonawczego lub uchylenia się od ciążącego na nim obowiązku powoduje u siebie uszkodzenie ciała lub rozstrój zdrowia, niezależnie od odpowiedzialności dyscyplinarnej, może być obciążony w całości lub w części kosztami związanymi z leczeniem. W ocenie Sądu Rejonowego wydanie decyzji w takiej sprawie jest fakultatywne i winno być poprzedzone złożeniem wniosku (a nie pozwu) do sądu penitencjarnego. W związku z powyższym Sąd I instancji uznał, iż droga sądowa jest niedopuszczalna i na podstawieart. 199 § 1 pkt 1 k.p.c.pozew odrzucił.
Zażalenie na powyższe orzeczenie złożył powód, domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu wskazał, iż Sąd Rejonowy błędnie przyjął podstawę prawną jego roszczenia. Powód wskazał, iż pozwany opuścił jednostkę penitencjarną i do niego nie mają zastosowania przepisykodeksu karnego wykonawczego, dlatego też jako podstawę prawną powództwa wskazałart. 415 k.c., a zatem droga sądowa w tej sprawie jest dopuszczalna.
W odpowiedzi na zażalenie kurator pozwanego wniósł o jego oddalenie.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie jest zasadne.
W ocenie Sądu Okręgowego, rację ma skarżący, że nie było podstaw do odrzucenia pozwu, a droga sądowa w niniejszej sprawie jest dopuszczalna. Powód bowiem jako podstawę swojego żądania wskazałart. 415 k.c., czyli wyrządzenie szkody czynem niedozwolonym. Jak słusznie skarżący wskazał pozwany po opuszczeniu jednostki penitencjarnej (po odbyciu kary) nie podlega pod przepisykodeksu karnego wykonawczego. Wart. 119 § 1 k.k.w.mowa bowiem jest o skazanym, czyli o osobie odbywającej karę (w tym przypadku pozbawienia wolności). Tylko w takim przypadku kognicja sądu penitencjarnego jest właściwa.
Natomiast w niniejszej sprawie pozwany opuścił zakład karny i nie podlega pod przepisykodeksu karnego wykonawczego, a zatem sąd penitencjarny nie może w stosunku do niego orzekać. Zresztą powód wskazał podstawę prawną (i faktyczną) swojego żądania czyn niedozwolony pozwanego i w związku z tym, należy uznać, że Sąd związany jest stanem faktycznym opisanym przez pozwanego, a zatem droga sądowa jest dopuszczalna, gdyż jest to sprawa cywilna (art. 2 ust. 1 k.c.).
W związku z powyższym, Sąd Okręgowy na podstawieart. 386 § 1 k.p.c.zmienił zaskarżone postanowienie poprzez jego uchylenie.
Na oryginale właściwe podpisy
Za zgodność z oryginałem