Sąd Rejonowy Wrocław Śródmieście we Wrocławiu
VI Wydział Karny
Sygnatura akt: VI W 3188/13
Data wyroku: 2014-01-20 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Krzysztof Korzeniewski
Teza: skazujący

Sygnatura akt VI W 3188/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 20 stycznia 2014r.

Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Śródmieścia VI Wydział Karny
w składzie:
PrzewodniczącySSR Krzysztof Korzeniewski
Protokolant:  Aleksandra Duczemińska
po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2014 r.
sprawy przeciwkoL. D. (1)synowiW.iH.z domuK.
urodzonemu (...)w miejscowościW.
obwinionego o to, że
W dniu 08.05.2013r. o godz. 17.45 weW.naul. (...)spożywał alkohol w postaci piwa w miejscu zabronionym, używał w miejscu publicznym słów nieprzyzwoitych oraz zanieczyścił miejsce publiczne poprzez pozostawienie puszek po piwie na chodniku.
tj. o czyn zart. 43 ust. 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi

******************

I
uznaje obwinionegoL. D. (2)za winnego czynu opisanego w części wstępnej wyroku, stanowiącego wykroczenie zart. 43‘ust. 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowiw zw. zart. 9 § 1kw orazart. 145kw i za to na podstawieart. 43‘ust. 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowiw zw. zart. 9 § 1kw orazart. 9 § 2kw iart. 39 § 1 i 2kw w zw. zart. 18 pkt 4kw wymierza mu karę nagany;

II
na podstawieart. 624 § 1 kpkw zw. zart. 119 kpwzwalnia obwinionego od ponoszenia kosztów postępowania zaliczając je na rachunek Skarbu Państwa.

UZASADNIENIE
W dniu 8 maja 2013 r. około godz. 17.45L. D. (1)wraz zP. W.przebywał w podwórku przyul. (...)weW.. Mężczyźni siedzieli na murku i spożywali piwo(...)z puszki. W tym czasie obchodu tej okolicy dokonywał dzielnicowyM. Ł.przy użyciu radiowozu. Później pomocy udzielił mu inny PolicjantS. K..M. Ł.zbliżył się do obu mężczyzn i zaproponował przyjęcie mandatu za spożywanie alkoholu.L. D. (1)odmówił przyjęcia mandatu. Nadto w trakcie spożywania piwa jak i interwencji wypowiadał się w sposób wulgarny używając słów „kurwa”, „chuj”. Później odrzucił puszkę po piwie i nie chciał jej uprzątnąć.P. W.w ostateczności przyjął mandat za to zachowanie.
dowód: notatka urzędowa k. 5;
zeznaniaM. Ł.k. 11, 24-25;
zeznaniaS. K.k. 25;
zeznaniaP. W.k. 34;

L. D. (1)nie pracuje. Pobiera zasiłek w kwocie 250 zł jak i zbiera surowce wtórne. Nie był dotychczas karany.
dowód: dane osobopoznawcze k. 2;
wyjaśnieniaL. D. (3)k. 29-30;

L. D. (1)nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów. Przyznał, iż w dniu 8 maja 2013 r. około godz. 17.45 wraz z innym mężczyzną przebywał w podwórku przyul. (...)weW.. Nie pił tam jednak piwa. Nie wyrażał się także wulgarnie. Puszki po piwie nie wyrzucał gdyż zajmuje się ich zbieraniem.
vide: wyjaśnieniaL. D. (3)k. 29-30;

Ustalając stan faktyczny Sąd oparł się na zeznaniachM. Ł.,S. K.orazP. W.a także na notatce urzędowej.

M. Ł.iS. K.to obiektywni Policjanci niemający żadnego powodu by bezpodstawnie pomawiaćL. D. (3). Swoich obserwacji dokonali w trakcie wykonywania służbowych powinności w ramach pełnienia służby.

Jako korespondującą z tymi zeznaniami uwzględniono notatkę służbową sporządzoną przezM. Ł..

ZeznaniaP. W.są zbieżne z zeznaniamiM. Ł.iS. K.. Dlatego też dano im wiarę.

Sąd nie dał wiary wyjaśnieniomL. D. (3)wobec sprzeczności z opisanym powyżej materiałem.

Sąd zważył.

Ustawa z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi(tekst jednolity Dz.U. z 2007 r. Nr 70, poz. 473 z późn. zm.) wart. 14 ust. 6w odniesieniu do § 4 ust. 2 pkt 5 uchwały nr XXX/241/11 Rady MiejskiejW.z dna 7 lipca 2011 r. wprowadziła zakaz spożywania napojów alkoholowych na podwórkach. Złamanie tego zakazu stanowi wybryk z art. 431ust.1 tejże ustawy. Tak też ujęto spożywanie przezL. D. (3)piwa w podwórku przyul. (...)weW.. Z kolei używanie słów nieprzyzwoitych, a za takowe należy uznać słowa wypowiadane przezL. D. (3)w trakcie interwencji, jest wybrykiem z art. 141 kw. Natomiast zanieczyszczenie miejsc dostępnych dla publiczności, czym było wyrzucenie przezL. D. (3)puszki po piwie w podwórku przyul. (...), stanowi wybryk z art. 145 kw.

W ocenie Sądu wulgarne wyrażanie się nachodziło na spożywanie alkoholu. Dlatego uznano, iż te zachowania stanowią jeden czyn. Natomiast takiej więzi nie dostrzeżono w zakresie wyrzucenia puszki po piwie, co miało miejsce już po zakończeniu spożywania alkoholu. Stąd koniecznym stało się zastosowanie instytucji zart. 9 § 1 i 2kw. W tym, jako podstawę ukarania przyjętoart. 431ust.1 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowijako przepis przewidujący karę najsurowszą.

Wymierzając karę Sąd kierował się dyrektywami przewidzianymi w art. 33 kw jak i art. 24 § 3 kw oraz art. 39 § 1 kw.
Jako okoliczność łagodzącą uznano prowadzenie przez obwinionego dotychczas nienagannego trybu życia jak i błahość – niską społeczność szkodliwość nawet jak na wykroczenia przypisanych mu wybryków. Oceny tej nie może zmienić jego postawa wobec Policjantów, jako niestypizowana karnie.

Z pośród czynów, które przypisanoL. D. (2), wybryki zart. 141kw iart. 145kw przewidują możliwość zastosowania kary nagany. Jedynie wybryk zart. 431ust.1 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowinie przewiduje takiej możliwości. W ocenie Sąd całokształt okoliczności sprawy, opisanych powyżej, przemawia za zasadnością wymierzenia takiej właśnie kary przy zastosowaniu instytucji nadzwyczajnego jej złagodzenia.
Za zastosowaniem instytucji nadzwyczajnego złagodzenia kary wobecL. D. (2)odnoszą się przede wszystkim kryteria przedmiotowe przypisanych mu czynów. Zdarzenie miało miejsce w zamkniętym obszarze, jakim jest podwórko przyul. (...). Dlatego nie wypłynęło ono szeroko demoralizująco na inne osoby, zapobieżenie czemu jest jednym z głównych celówustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowiopisanych wart. 2. Także sama ilość spożywanego alkoholu ograniczająca się do jednej puszki musi być uznana za niedużą. Ilość wulgaryzmów także nie może być uznana za znaczną. Natomiast jedna odrzucona puszka mogła zanieczyścić podwórko, co najwyżej w znikomym stopniu. W ocenie Sądu wystarczającą dolegliwością dla obwinionego, dotychczas niekaranego i dopuszczającego się błahych przewinień, co charakteryzuje kryterium podmiotowe, była konieczność udziału w niniejszym postępowaniu związana chociażby z kilkakrotnym stawiennictwem (por. W.Radecki/w/: Kodeks wykroczeń. Komentarz, Wydawnictwo C.H. Beck Warszawa 2005, s. 284).
To samo w sobie, mając na uwadze incydentalność postępowaniaL. D. (3), powinno wdrożyć go do przestrzegania porządku prawnego. Również, właśnie z uwagi na stopień społecznej szkodliwości czynów obwinionego w odniesieniu od jego dotychczasowej postawy, takie właśnie rozstrzygnięcie w ocenie Sądu jest w pełni społecznie zrozumiałym.

Dodatkowo Sąd zwrócił uwagę na treść art. 24 § 3 kw jak wskazano wcześniej.L. D. (1)utrzymuje się ze zbierania surowców wtórnych. W tej sytuacji, w ocenie Sądu zważając na treść art. 24 § 3 kw, z uwagi na wykonalność kary nie ma on możliwości bezpośredniego wykonania kary o charakterze dolegliwości majątkowej. W rezultacie, zważając na katalog kar, ukaranieL. D. (3)sprowadza się do wymierzenie mu kary wyłącznie o charakterze wychowawczym jak kara nagany lub też kary grzywny dającej możliwość jej zamiany na karę aresztu bezpośrednio lub po wcześniejszym zastosowaniu kary prac społecznie użytecznych. Z kolei zastosowanie kary izolacyjnej, czy też nawet kary prac społecznie użytecznych, za spożywanie piwa, wyrzucenie puszki, użycie kilku wulgaryzmów, dla osoby dotychczas prowadzącej nienaganny trybu życia, mając nawet na uwadze arogancję wobec Policjantów, byłoby nieuzasadnioną nadmierną represją.

O kosztach orzeczono z uwagi na sytuację obwinionego.