Sąd Okręgowy w Białymstoku
VIII Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VIII Ka 192/14
Data wyroku: 2014-05-21 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Dariusz Niezabitowski, Krzysztof Kamiński, Przemysław Wasilewski-spr
Słowa kluczowe: Narkomania
Podstawa prawna: art. 43 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 r o przeciwdziałaniu narkomanii w zb. z art. 46 ust. 1 tejże ustawy w zw. z art. 12 kk w zw. z art. 4 §1 kk i inne

Sygn. akt VIII Ka 192/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 21 maja 2014 roku
Sąd Okręgowy w Białymstoku VIII Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący:SSO Przemysław Wasilewski - spr
Sędziowie:SO Krzysztof Kamiński
SO Dariusz Niezabitowski
Protokolant   Agnieszka Malewska
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Białymstoku Jerzego Duńca
po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2014 roku
sprawy:

1
D. K.oskarżonego o czyn zart. 43 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zb. z art. 46 ust. 1 tejże ustawy w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 4  §  1 k.k.;

2
M. S.oskarżonego o czyny zart. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 k.k.; zart. 48 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 4  §  1 k.k.;

3
I. G.oskarżonej o czyny zart. 310  §  2 k.k.w zw. zart. 12 k.k., zart. 43 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 4  §  1 k.k.;

4
K. P.oskarżonego o czyn zart. 43 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zb. z art. 46 ust. 1 tejże ustawy w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 4  §  1 k.k.;

na skutek apelacji wniesionych przez prokuratora, obrońcę oskarżonegoD. K., obrońcę oskarżonejI. G., obrońcę oskarżonegoK. P.,
od wyroku Sądu Rejonowego w Białymstoku z dnia 29 listopada 2013 roku, sygnatura akt XV K 893/10

I
Zaskarżony wyrok zmienia w ten sposób, że za podstawę prawną wymiaru kar oskarżonymD. K.(punkt I części dyspozytywnej wyroku) orazK. P.(punkt V części dyspozytywnej wyroku) przyjmujeart. 43 ust. 3  ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 11  § 3 k.k.w zw. zart. 33 § 1 i 3 k.k.w zw. zart.  4  §  1 k.k.;

II
W pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy, uznając jednocześnie apelacje obrońcy  oskarżonegoD. K., obrońcy oskarżonejI. G., obrońcy oskarżonegoK. P.za oczywiście bezzasadne .

III
Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.H. S.kwotę 516,60 (pięćset szesnaście złotych sześćdziesiąt groszy) złotych, w tym 96,60 (dziewięćdziesiąt sześć złotych sześćdziesiąt groszy) złotych podatku VAT, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu odwoławczym.

IV
Zwalnia oskarżonych od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

UZASADNIENIE
D. K.został oskarżony o to, że:
w bliżej nieustalonych datach w przeciągu dwu miesięcy wiosną 2001 r. wB., działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w warunkach czynu ciągłego, w krótkich odstępach czasu, w realizacji z góry powziętego zamiaru, biorąc udział w obrocie znacznymi ilościami narkotyków udzielił innym osobom, w tymP. H.nie mniej niż 50 gram, czyli 250 jednorazowych porcji(...)w cenie po 30 zł za gram i 50 gram czyli 500 jednorazowych porcji(...)w cenie po 40 zł za gram
to jest o czyn zart. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiw zb. z art. 56 ust. 3 tejże ustawy w zw. zart. 12 k.k.
M. S.został oskarżony o to, że:
w bliżej nieustalonych datach w okresie od listopada 2002 r. do maja 2004 r. wB., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w warunkach czynu ciągłego, w krótkich odstępach czasu, w realizacji z góry powziętego zamiaru, uczyniwszy sobie z popełniania przestępstw stałe źródło dochodu, biorąc udział w obrocie znacznymi ilościami narkotyków nabył łącznie celem dalszej odsprzedaży 195 gram czyli około 1000 jednorazowych porcji(...), które to narkotyki następnie odsprzedał innym osobom,
to jest o czyn zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiw zb. z art. 59 ust. 1 tejże ustawy w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.
I. G.została oskarżona o to, że:

I
w bliżej nieustalonych datach od lipca 2000 r. do połowy sierpnia 2000 r. wB.,S.,E.,G.,K.,A.,Ł.,S.,S.,B.,H.i innych miejscowościach działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, uczyniwszy sobie z popełniania przestępstwa stałe źródło dochodu, czynem ciągłym, w krótkich odstępach czasu, w realizacji z góry powziętego zamiaru puszczała w obieg fałszywe banknoty polskie o nominale po 100 zł w ilości co najmniej 3000 sztuk

to jest o czyn zart. 310 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

II
w bliżej nieustalonych datach od sierpnia 2000 r. do października 2000 r. wB., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, uczyniwszy sobie z popełniania przestępstwa stałe źródło dochodu, czynem ciągłym, w krótkich odstępach czasu, w realizacji z góry powziętego zamiaru, brała udział w obrocie znacznymi ilościami środków odurzających w postaci(...)w ilości 2100 gram w ten sposób, że przechowywała w/w narkotyki w swoim mieszkaniu przyul. (...)

to jest o czyn zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.
K. P.został oskarżony o to, że:
w bliżej nieustalonych datach w przeciągu dwóch miesięcy wiosną 2001 r. wB., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w warunkach czynu ciągłego, w krótkich odstępach czasu, w realizacji z góry powziętego zamiaru, biorąc udział w obrocie znacznymi ilościami narkotyków udzielił innym osobom, w tymP. H.nie mniej niż 50 gram, czyli 250 jednorazowych porcji(...)w cenie po 30 zł za gram i 50 gram czyli 500 jednorazowych porcji(...)w cenie po 40 zł za gram,
to jest o czyn zart. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiw zb. z art. 56 ust. 3 tejże ustawy w zw. zart. 12 k.k.
Wyrokiem Sądu Rejonowego w Białymstoku z 29 listopada 2013 r. w sprawie o sygn. akt XV K 893/10 oskarżonyD. K.został uznany za winnego tego, że w bliżej nieustalonych datach w przeciągu dwóch miesięcy wiosną 2001 r. wB., działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy, uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami środka odurzającego i substancji psychotropowej w ten sposób, że posiadając nabyte uprzednio od nieustalonych osób ziele(...)innych niż włókniste w ilości nie mniej niż 50 gramów o łącznej wartości nie mniej niż 1.500 zł i(...)w ilości 50 gramów o łącznej wartości nie mniej niż 2.000 zł, udzielił ich następnie odpłatnie innym osobom, w tymP. H.iT. R., w celu dalszej odsprzedaży, a częściowo także do ich użytku, to jest czynu zart. 43 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiw zb. z art. 46 ust. 1 tejże ustawy w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.i za to na mocyart. 43 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiw zb. z art. 46 ust. 1 tejże ustawy w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.skazał go, zaś na mocyart. 46 ust. 1 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 kkw zw. zart. 11 § 3 k.k.w zw. zart. 33 § 1 i 3 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.wymierzył mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności i karę grzywny w wymiarze 100 (stu) stawek dziennych przyjmując, że jedna stawka dzienna równa się kwocie 50 (pięćdziesięciu) złotych.
OskarżonyM. S.w ramach zarzuconego mu czynu został uznany za winnego tego, że: w bliżej nieustalonych datach w okresie od grudnia 2003 r. do połowy marca 2004 r. wB., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru odpłatnie udzielił innym osobom środek odurzający w postaci ziela(...)innych niż włókniste w ilości co najmniej 15 gramów o łącznej wartości około 450 złotych, to jest czynu zart. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 k.k.i za ten czyn na mocyart. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 k.k.został skazany na karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności, oraz tego, że: w bliżej nieustalonych datach w okresie od listopada 2002 r. do końca kwietnia 2004 r. wB., w krótkich odstępach czasu, w realizacji z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy posiadał znaczną ilość środka odurzającego w postaci ziela(...)innych niż włókniste w ilości 180 gramów, to jest czynu zart. 48 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.i za ten czyn na mocyart. 48 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.skazał go, zaś na mocyart. 48 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 33 § 1 i 3 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.wymierzył mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności i karę grzywny w wymiarze 80 (osiemdziesięciu) stawek dziennych przyjmując, że jedna stawka dzienna równa się kwocie 50 (pięćdziesięciu) złotych.
OskarżonaI. G.została uznana za winną popełnienia czynu zarzuconego jej wpunkcie I.z tym, że wyeliminowano z opisu czynu zapis o uczynieniu sobie z popełniania przestępstwa stałego źródła dochodu i tak przypisany czyn zakwalifikowano zart. 310 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.i za to na mocyart. 310 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.skazano ją na karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.
OskarżonaI. G.została ponadto uznana za winną popełnienia czynu zarzuconego jej wpunkcie II.z tym, że uznano, że dopuściła się go w bliżej nieustalonych datach od połowy sierpnia 2000 r. do połowy października 2000 r. oraz wyeliminowano z opisu czynu zapis o uczynieniu sobie z popełniania przestępstwa stałego źródła dochodu i tak przypisany czyn zakwalifikowano zart. 43 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.i za to na mocyart. 43 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.została skazana, zaś na mocyart. 43 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 33 § 1 i 3 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.wymierzono jej karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności i karę grzywny w wymiarze 100 (stu) stawek dziennych przyjmując, że jedna stawka dzienna równa się kwocie 20 (dwudziestu) złotych. OskarżonyK. P.został uznany za winnego tego, że w bliżej nieustalonych datach w przeciągu dwóch miesięcy wiosną 2001 r. wB., działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy, uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami środka odurzającego i substancji psychotropowej w ten sposób, że posiadając nabyte uprzednio od nieustalonych osób ziele(...)innych niż włókniste w ilości nie mniej niż 50 gramów o łącznej wartości nie mniej niż 1.500 zł i amfetaminę w ilości 50 gramów o łącznej wartości nie mniej niż 2.000 zł, udzielił ich następnie odpłatnie innym osobom, w tymP. H.iT. R., w celu dalszej odsprzedaży, a częściowo także do ich użytku, to jest czynu zart. 43 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiw zb. z art. 46 ust. 1 tejże ustawy w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.i za to na mocyart. 43 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiw zb. z art. 46 ust. 1 tejże ustawy w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.został skazany, zaś na mocyart. 46 ust. 1 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.w zw. zart. 33 § 1 i 3 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.wymierzono mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności i karę grzywny w wymiarze 100 (stu) stawek dziennych przyjmując, że jedna stawka dzienna równa się kwocie 50 (pięćdziesięciu) złotych.
Na mocyart. 85 k.k.,art. 86 § 1 k.k.wymierzył oskarżonemuM. S.karę łączną pozbawienia wolności w wymiarze 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy.
Na mocyart. 85 k.k.,art. 86 § 1 k.k.wymierzył oskarżonejI. G.karę łączną pozbawienia wolności w wymiarze 2 (dwóch) lat.
Na mocyart. 69 § 1 i 2 k.k.,art. 70 § 1 pkt 1 k.k.wykonanie orzeczonych kar pozbawienia wolności, a w wypadku oskarżonegoM. S.i oskarżonejI. G.- orzeczonych kar łącznych pozbawienia wolności - warunkowo zawiesił wszystkim oskarżonym na okres próby wynoszący 4 (cztery) lata.
Na mocyart. 63 § 1 k.k.zaliczył oskarżonym na poczet orzeczonych kar grzywien okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie:
a/D. K.od dnia 27 kwietnia 2005 r. do dnia 15 czerwca 2005 r.
b/M. S.od dnia 5 maja 2005 r. do dnia 13 czerwca 2005 r.
c/K. P.od dnia 22 sierpnia 2005 r. do dnia 10 października 2005r.,
przyjmując, że jeden dzień pozbawienia wolności równa się dwóm stawkom dziennym grzywny, przy czym w przypadku wszystkich tych oskarżonych uznał grzywny za wykonane w całości.
Zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokataH. S.kwotę 3.099,60 zł (trzy tysiące dziewięćdziesiąt dziewięć złotych 60/100), w tym kwotę 579,60 zł (pięćset siedemdziesiąt dziewięć złotych 60/100) podatku VAT, tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu oskarżonegoD. K..
Zwolnił oskarżonych od obowiązku zwrotu na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.
Na zasadzieart. 425 § 1 i 2 k.p.k.iart. 444 k.p.k.prokuratorwniósł apelacjęod powyższego orzeczenia o karze wobec oskarżonychD. K.,M. S.iK. P.w następującym zakresie:
- wobecD. K.co do czynu opisanego w pkt. I sentencji wyroku na jego niekorzyść,
- wobecM. S.w zakresie czynów opisanych w pkt. II ppkt. 1 i ppkt. 2 sentencji wyroku oraz w zakresie kary łącznej na jego niekorzyść,
- wobecK. P.w zakresie czynu opisanego w pkt. V sentencji wyroku na jego niekorzyść,
Powołując się na treśćart. 427 § 1 i 2 k.p.k.,art. 438 pkt. 1 i 4 k.p.k.iart. 437 § 1 i 2 k.p.k.wyrokowi zarzucił:

1
w zakresie czynu opisanego w pkt. II ppkt. I zaskarżonego wyroku - obrazę przepisu prawa materialnego, a mianowicieart. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniipoprzez wymierzenie oskarżonemuM. S.na podstawie tegoż przepisu – kary pozbawienia wolności w wymiarze 10 miesięcy pozbawienia wolności tj. poniżej dolnej granicy zagrożenia, bowiem powołany przepis jako sankcję przewiduje karę pozbawienia wolności w wymiarze od 1 roku do 10 lat, co w konsekwencji rzutowało również na wymiar orzeczonej wobec oskarżonego kary łącznej

2
rażącą niewspółmierność kary orzeczonej oskarżonemuM. S.za czyn opisany w pkt. II ppkt. 2 wyroku poprzez wymierzenie mu na podstawieart. 48 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 33 § 1 i 3 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.kary 10 miesięcy pozbawienia wolności i kary grzywny w wysokości 80 stawek dziennych po 50 zł każda, a także rażącą niewspółmierność orzeczonej wobec oskarżonego kary łącznej w wymiarze 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, podczas gdy stopień społecznej szkodliwości i okoliczności popełnionego czynu, zwłaszcza znaczna ilość posiadanych narkotyków w postaci ziela(...)innych niż włókniste, nabywanych wielokrotnie i w dłuższym okresie, a także postawa oskarżonego, negującego na rozprawie sądowej jakikolwiek swój kontakt z substancjami psychoaktywnymi, nawet w postaci nabywania ich na własny użytek- przemawia za wymierzeniem mu za czyn z pkt. II ppkt. 1 kart surowszej – w wymiarze 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz kary łącznej w wymiarze 2 lat pozbawienia wolności

3
w zakresie czynów opisanych w pkt. I i w pkt. V zaskarżonego wyroku- obrazę przepisu prawa materialnego, a mianowicieart. 11 § 3 k.k.w zw. zart. 43 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 roku o przeciwdziałaniu narkomaniii w zw. z art. 46 ust. 1 cyt. ustawy – poprzez nie wskazanie przepisuart. 43 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 r. o przeciwdziałaniu narkomaniijako podstawy wymiaru kary orzeczonej oskarżonemuD. K.za czyn z pkt. I sentencji wyroku, a oskarżonemuK. P.za czyn z pkt. V sentencji wyroku, a błędne wykazanie jako podstawy prawnej wymiaru karyart. 46 ust. 1 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, podczas gdy surowszą sankcję przewidywał przepisart. 43 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiwskazany również przez Sąd w kumulatywnej kwalifikacji prawnej powyższych czynów jako podstawa skazania, wobec czego przy wymierzaniu oskarżonym kary przy zastosowaniuart. 11 § 3 k.k.powinien być wskazany przepis przewidujący najsurowszą sankcję czyli w tym przypadku -art. 43 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 r. o przeciwdziałaniu narkomanii.

Wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez:
- rozwiązanie kary łącznej orzeczonej wobec oskarżonegoM. S.i wymierzenie mu za czyn opisany w pkt. II ppkt 1 sentencji wyroku kary 1 roku pozbawienia wolności, natomiast za czyn opisany w pkt. II ppkt. 2 wyroku kary 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności i w konsekwencji orzeczenie kary łącznej 2 lat pozbawienia wolności
- wskazanie jako podstawy wymiaru kary orzeczonej wobec oskarżonegoD. K.za czyn z pkt. I sentencji wyroku oraz wobec oskarżonegoK. P.za czyn z pkt. V sentencji wyroku -art. 43 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.w zw. zart. 33 § 1 i 3 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.oraz utrzymanie wyroku w mocy w pozostałym zakresie.
Na zasadzieart. 444 k.p.k.w zw. zart. 425 § 1-3 k.p.k.obrońca oskarżonegoD. K.zaskarżył w całości orzeczenie w zakresie dotyczącymD. K.tj. w pkt. I przedmiotowego orzeczenia uznającym, iż oskarżonyD. K.dopuścił się popełnienia zarzucanego mu czynu zabronionego.
Na podstawieart. 427 § 2 k.p.k.w zw. zart. 438 § 3 k.p.k.zaskarżonemu wyrokowi zarzucił mającą wpływ na jego treść obrazę przepisów postępowania tj.art. 7 k.p.k., polegającą na:

a
dowolnym przyznaniu przymiotu prawdziwości i wiarygodności, zeznaniom świadkaT. R., w tym zwłaszcza potwierdzonych przez w/w 5 lipca 2013 r. na rozprawie wyjaśnień złożonych w charakterze podejrzanego w sprawie, prowadzonej przez Prokuraturę Okręgową w Białymstoku o sygn. VI Ds. 77/04/Sp w części dotyczącejD. K., podczas gdy przy uwzględnieniu zasad prawidłowego rozumowania, wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego oraz przy uwzględnianiu faktu, iżT. R.jest osobą o osobowości dyssocjalnej charakteryzującej się m. in. postawą ochronną oraz manipulacyjną, złożone przez niego w 2005 r., po blisko 4 latach od domniemanego zdarzenia, fragmentaryczne wyjaśnienia obciążające oskarżonego, które to następnie nie odnosząc się do ich szczegółów potwierdził on na w/w rozprawie, wobec faktu zasłaniania się przez niego niepamięcią, ocenione winny być jako niewiarygodne i nieodnoszące się do zdarzeń mających faktyczne miejsce w ich rzeczywistości,

b
dowolnym nieprzyznaniu przymiotu prawdziwości i wiarygodności, zeznaniom świadkaP. H.w których to, jak osoba współdziałająca wraz zT. R.w rzekomym nabywaniu środka odurzającego w postaci ziela(...)innych niż włókniste i substancji psychotropowej w postaci(...)od oskarżonego, konsekwentnie przyznał na rozprawie w dniu 5 lipca 2013 r., iż nie zna osobyD. K.ps. (...), a w potwierdzonych przez niego złożonych uprzednio przed Sądem Rejonowym w Białymstoku w sprawie o sygn. III K 1912/07 zeznań wynika, że nic mu nie jest wiadome byD. K.miał coś wspólnego z narkotykami. Prawidłowa ocena w/w dowodu skonfrontowanego z zeznaniamiT. R.pozwala wywieść wniosek, iż są one spójne, w pełni logiczne i odpowiadają prawdzie.

Na zasadzieart. 427 § 1w zw. zart. 437 § 1 i 2 k.p.k.wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonym zakresie i uniewinnienieD. K.od zarzucanego mu czynu i zasądzenie od Skarbu Państwa kosztów zastępstwa procesowego w związku z postępowaniem apelacyjnym według norm przypisanych.
Apelację od powyższego orzeczenia wniósłobrońca oskarżonegoK. P., zaskarżając wyrok w części dotyczącej oskarżonego w całości, zarzucając mu:

1
błąd w ustaleniach faktycznych polegający na uznaniu oskarżonegoK. P.winnym popełnienia przypisanego mu czynu,

2
naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na treść wyroku, a mianowicieart. 7 k.p.k.poprzez dowolną ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego w szczególności:

- zeznań świadkaT. R., w szczególności w kontekście złożonej do akt sprawy opinii biegłego psychologa, z której wynika, iż świadek ten cechuje się osobowością dyssocjalną, której przejawem jest między innymi postawa obronna i manipulacyjna, co może wskazywać na to, że składane przez świadka zeznania, w których obciąża oskarżonego nie są zeznaniami zgodnymi z prawdą, tym bardziej, iż relacje świadka dotyczą zdarzeń mających miejsce około 4 lat przez składaniem zeznań, składając je świadek w wielu miejscach mija się z rzeczywistością chociażby odnośnie czasu, po którym ponownie trafił do aresztu śledczego co samo w sobie wskazuje na niepamięć świadka, a nadto zeznania te nie zostały potwierdzone przez pozostały materiał dowodowy,
- opinii biegłej psycholog dotyczącej osoby świadkaT. R..
Wskazując na powyższe zarzuty wniósł o:

1
zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonegoK. P.od popełnienia zarzucanego mu czynu,

ewentualnie wniósł o:

2
uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Białymstoku.

Na podstawieart. 425 § 1, 2 k.p.k.iart. 444 k.p.k.obrońca oskarżonejI. G.zaskarżył powyższy wyrok w części dotyczącejI. G.- w całości.
Powołując się na przepisyart. 427 § 1 i 2 k.p.k.,art. 437 § 2 k.p.k.orazart. 438 pkt 3 k.p.k.wyrokowi temu zarzucił:
- błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, mający wpływ na jego treść, a polegający na uznaniu, że zeznaniaT. R.są w pełni wiarygodnym źródłem dowodowym, pozwalającym na uznanie winyI. G.w zakresie zarzucanych jej czynów, pomimo, że jego wyjaśnienia obciążające oskarżoną złożone w postępowaniu przygotowawczym, można rozpatrywać jedynie w kategoriach pomówienia - nie potwierdzonego w zeznaniach złożonych na rozprawie i nie mającego oparcia w żadnych innych ujawnionych dowodach bezpośrednich, czy chociażby pośrednich
- pozostającego nadto w sprzeczności z konsekwentnymi i wzajemnie spójnymi wyjaśnieniami oskarżonego i zeznaniamiR. K.vel.N., a zatem w konfrontacji z innymi dowodami i okolicznościami sprawy pomówienie to nie może stanowić podstawy skazania.
Powołując się na powyższy zarzut wniósł o:
- uniewinnienie oskarżonejI. G.od popełnienia czynów przypisanych jej w pkt. III i IV wyroku ewentualnie
- o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Białymstoku do ponownego rozpoznania.
Sąd Okręgowy zważył i ustalił co następuje:
Ponieważ wniosek o uzasadnienie orzeczenia wniósł jedynie oskarżyciel publiczny na mocyart. 457 § 2 k.p.k.w zw. zart. 423 § 1a k.p.k.ograniczono zakres uzasadnienia do tych części wyroku, których wniosek w/w dotyczył.
Zasadną okazała się apelacja prokuratora w części, w jakiej zmierzała do zmiany orzeczenia i przyjęcia wskazywanej przez rzecznika oskarżenia podstawy prawnej wymiaru kar orzeczonych w stosunku do oskarżonychD. K.iK. P..
Obraza przepisów prawa materialnego(error iuris)może polegać na błędnej wykładni przepisu, zastosowaniu niewłaściwego przepisu lub zastosowaniu go w niewłaściwy sposób, zastosowaniu danego przepisu, mimo zakazu określonego rozstrzygania lub niezastosowaniu normy, której stosowanie było obowiązkowe. Podzielić zatem należy tezę, że naruszenie prawa materialnego polegana jego wadliwym zastosowaniu (niezastosowaniu) w orzeczeniu,które oparte jest na trafnych i niekwestionowanych ustaleniach faktycznych (vide postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 maja 2008 roku, o sygn. V KK 89/08, OSNwSK 2008/1/1183, LEX 549359).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt stanu faktycznego niniejszej sprawy Sąd Okręgowy stwierdził, iż zarówno zarzut apelacji oskarżyciela publicznego, jak i wywody przytoczone na jego poparcie oraz refleksja Sądu orzekającego w I Instancji, zawarta w pisemnych motywach (str. 13-14, k. 845/845v, 40, k. 858v), w pełni zasługują na aprobatę. Sąd Okręgowy podzielił również sformułowany przez autora apelacji wniosek odwoławczy.
Czyn oskarżonegoD. K.iK. P.zakwalifikowany został zart. 43 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zb. z art. 46 ust. 1 tejże ustawy w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k., natomiast Sąd I Instancji jako podstawę prawną wymierzonych oskarżonym kar wskazałart. 46 ust. 1 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.w zw. zart. 33 § 1 i 3 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.
Zgodnie zart. 11 § 2 k.k.jeżeli czyn wyczerpuje znamiona określone w dwóch albo więcej przepisach ustawy karnej, sąd skazuje za jedno przestępstwo na podstawie wszystkich zbiegających się przepisów. Zgodnie zaś z§ 3tego przepisu - w wypadku określonym w§ 2sąd wymierza karę na podstawie przepisu przewidującego karę najsurowszą, co nie stoi na przeszkodzie orzeczeniu innych środków przewidzianych w ustawie na podstawie wszystkich zbiegających się przepisów.
Analizując sankcje przewidziane wart. 43 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 r. o przeciwdziałaniu narkomanii(kara grzywny i kara pozbawienia wolności do 10 lat) i 46 ust. 1 tejże ustawy (kara pozbawienia wolności od 1 roku do 10 lat) nie sposób nie zauważyć, że surowszą sankcję przewidywał art. 43 ust. 3 ustawy.
Mając na uwadze powyższe koniecznym okazała się zmiana wyroku w zaskarżonej części w ten sposób, że za podstawę prawną wymiaru kary oskarżonemuD. K.(pkt I części dyspozytywnej wyroku) iK. P.(pkt V części dyspozytywnej wyroku) przyjętoart. 43 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.w zw. zart. 33 § 1 i 3 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.
Na marginesie wskazać należy, iż przepisyart. 12 k.k.orazart. 4 § 1 k.k.nie stanowią podstawy w oparciu o którą Sąd wymierza karę sprawcy. Dlatego nie powinny być powoływane w podstawie prawnej wymiaru kary. Jednakże wobec braku zarzutu odnoszącego się do powyższego uchybienia zawartego w środku zaskarżenia, z uwagi na brzmienieart. 455 k.p.k.(poprawienie błędnej kwalifikacji prawnej), Sąd Odwoławczy nie był uprawniony do czynienia z urzędu korekty orzeczenia w powyższym zakresie.
Zaskarżony wyrok nie jest dotknięty innymi wadami, które powinny być brane przez Sąd Odwoławczy z urzędu.
Z tych wszystkich względów Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji wyroku.
O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu rozstrzygnięto na podstawie§ 2 ust. 3, § 14 ust. 2 pkt 4 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz.U. 2013.461 j.t.)
O kosztach orzeczono na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.mając na względzie zasady słuszności.
Końcowo Sąd Odwoławczy podczas sporządzania pisemnych motywów rozstrzygnięcia stwierdził, iż rzecznik oskarżenia zaskarżył orzeczenie również co do oskarżonegoM. S., w zakresie czynów opisanych w pkt. II ppkt. 1 i ppkt. 2 sentencji wyroku oraz w zakresie kary łącznej, na jego niekorzyść. Powyższe uszło uwadze Sądu Odwoławczego i apelacja oskarżyciela publicznego odnosząca się do tegoż oskarżonego nie została rozpoznana. Żaden inny środek odwoławczy nie odnosił się doM. S., ani rozstrzygnięcie wydane co do pozostałych apelacji nie jest związane z apelacją prokuratora w tym zakresie. W ocenie Sądu Okręgowego powyższa sytuacja procesowa różni się od zaistniałej w sprawie V KK 400/13 Sądu Najwyższego w Warszawie, rozstrzygniętej w dniu 12 lutego 2014 roku (Lex 1439398) i niewykluczona jest możliwość rozpoznania apelacji odnoszącej się do oskarżonegoM. S.przez inny skład orzekający Sądu Okręgowego w Białymstoku.