Sąd Okręgowy w Legnicy
V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: V Pa 116/14
Data wyroku: 2014-10-30 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jacek Wilga, Andrzej Marek, Adrianna Mongiałło
Słowa kluczowe: Rozwiązanie Stosunku Pracy Bez Wypowiedzenia Z Winy Pracownika
Podstawa prawna: art. 56 kp

Sygn. aktVPa 116/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia30 października 2014 roku

Sąd Okręgowy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Legnicy
w składzie następującym:
Przewodniczący – SSO Jacek Wilga (spr.)
Sędziowie: SSO Andrzej Marek
SSR del. Adrianna Mongiałło
Protokolant:Ewa Sawiak
po rozpoznaniu w dniu30 października 2014 rokuw Legnicy
na rozprawie
sprawy z powództwaK. B.iW. K.
przeciwkoMiejskiemu Centrum (...)wG.
o przywrócenie do pracy
na skutek apelacjipowodów
od wyrokówSądu Rejonowego - Sądu Pracy w Głogowie
z dnia30 maja 2014 roku
sygn. aktIV P 144/13, IVP 143/13

I
oddala apelacje,

II
zasądza od każdego z powodów na rzecz strony pozwanej kwoty po 60 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym.

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Głogowie Wydział IV Pracy w wyrokach z dnia 30 maja 2014r. w sprawach o sygn. akt IV P 143/13 i 144/13 z powództwaW. K.iK. B.przeciwkoMiejskiemu Centrum (...)wG.o przywrócenie do pracy w pkt I każdego z wyroków powództwa oddalił, w pkt II zasądził od powodów na rzecz strony pozwanej kwotę 60 zł. tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.
Sąd I instancji ustalił, iż powodowie byli zatrudnieni u strony pozwanej wMiejskim Centrum (...)wG.,W. K.od dnia 25 stycznia 2010 r., następnie od dnia 22 kwietnia 2011 r. na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony, na stanowisku porządkowego; natomiastK. B.od dnia 01 kwietnia 2009 r. na stanowisku porządkowego, następnie od dnia 16 kwietnia 2010 r. na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony i od 29 kwietnia na stanowisku opiekuna zmianowego. W dniu 19 maja 2013 r. powód podczas wykonywania swoich obowiązków pracowniczych, dopuścił się bezpodstawnego użycia siły wobec jednego z pacjentów poprzez uderzenie go kilkukrotnie w głowę w trakcie unieruchamiania pacjenta pasami; natomiastK. B.przyglądał się temu zachowaniu i przyjmując postawę zasłaniającą przed kamerą twarz i tułów leżącego pacjenta oraz ręceW. K.starał się ukryć zdarzenie przed kamerami monitoringu,.
Powyższe zachowanie powodów było przyczyną rozwiązania z nimi umowy o pracę bez wypowiedzenia w dniu 24 maja 2013 r. w trybieart. 52 § 1 pkt 1 k. p..W uzasadnieniu strona pozwana podała, iż powodem rozwiązania umowy o pracę było ciężkie naruszenie przez powodów w dniu 19 maja 2013 r. podstawowych obowiązków pracowniczych polegające na poniżającym i uwłaczającym godności człowieka traktowaniu przyjętego do Izby Wytrzeźwień klienta i zastosowaniu wobec niego nieuzasadnionej przemocy.
Sąd I instancji uzasadniając swoje rozstrzygnięcie powołał się na zapisy monitoringu na którym ewidentnie widać i słychać, iż powódW. K.uderza pacjenta, aK. B.przygląda się biernie temu zachowaniu, starając się ukryć zachowanie kolegi przed kamerami monitoringu. Za takim przebiegiem zdarzenia przemawiają nie tylko odgłosy uderzeń, lecz także fakt, iż powódW. K.wykonywał ruch ręką od strony zewnętrznej do środka w kierunku głowy leżącego, aK. B.celowo przyjął wymuszoną pozycję ciała w celu zasłonięcia kolegi. Gdyby faktycznie, jak zeznał powódW. K., strzepywał paprochy z materaca to oczywistym było, zdaniem Sądu Rejonowego, iż wykonywałby wtedy ruch ręką od środka na zewnątrz, a nie odwrotnie. To zachowanie powodów, z uwagi na umyślność ich działania, wyczerpywało w ocenie Sądu I instancji, znamiona ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków pracowniczych, do których należało traktowanie osób zatrzymanych do wytrzeźwienia poprawnie i otaczanie ich bezpośrednią opieką przez cały czas pobytu w izbie wytrzeźwień, z zachowaniem godności ludzkiej i poszanowania ich praw. Sąd I instancji zważył, iż przyczyna rozwiązania umowy o pracę z powodami została sprecyzowana w sposób dostatecznie konkretny, a powodowie wiedzieli o przyczynach rozwiązania z nimi umowy o pracę. Były im również okazywane zapisy monitoringu
W apelacjach od powyższych wyroków powodowie zarzucili:
- naruszenie prawa procesowego, tj.art. 235 § 1 k.p.c.polegające na przeprowadzeniu dowodu z przeglądnięcia nagrania monitoringu poza rozprawą, bez udziału stron, uniemożliwiające wyjaśnienie zarejestrowanych zachowań powodów, a nadto nie przeprowadzenie dowodu z całego nagrania monitoringu obejmującego pobytI.D.w izbie wytrzeźwień, mimo wniosku dowodowego w tym zakresie;
- sprzeczność istotnych ustaleń Sądu z treścią zebranego w sprawie materiału przez przyjęcie, iżW. K.bił leżącegoI.D., aK. B.zasłaniał zachowanie kolegi przed kamerami monitoringu, kiedy takie postępowanie nie miało miejsca, a interpretacja nagrania przez Sąd jest błędna.
Mając na uwadze powyższe zarzuty, powodowie wnieśli o zmianę zaskarżonych wyroków i przywrócenie ich do pracy.
Zarządzeniem z dnia 13 sierpnia 2014 r. na podstawieart. 219 k.p.c.w zw. zart. 391 k.p.c.sprawę o sygn. akt VPa 117/14 połączono do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia ze sprawą o sygn. VPa 116/14.
Strona pozwana wniosła o oddalenie obu apelacji.
Sąd Okręgowy uznając ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd Rejonowy za prawidłowe i przyjmując je za własne, zważył co następuje:
Apelacje były nieuzasadnione.
Niezasadnym były zarzuty skarżących odnośnie naruszenia przez Sąd I instancjiart. 235 k.p.c.. Wprawdzie nagranie z monitoringu nie zostało przeprowadzone na rozprawie, jednakże naruszenie to nie miało w tym konkretnym stanie faktycznym wpływu na merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy. Ponadto, wbrew twierdzeniom w apelacji, nie uniemożliwiono stronom wyjaśnienia ich zachowań przed Sądem, bowiem strony miały możliwość zapoznania się z powyższym nagraniem i wyrażenia swoich uwag, co uczyniły w piśmie z dnia 26 lutego 2014 r.. Powodowie byli również przesłuchiwani na rozprawie w dniu 20 stycznia 2014 r., przyznali fakt, iż widzieli nagranie z monitoringu i ustosunkowali się na rozprawie do powyższego nagrania, przedstawiając swoje stanowisko w sprawie. Nie pozbawiono zatem skarżących prawa do wypowiedzenia się co do przeprowadzonego poza rozprawą dowodu z monitoringu.
Sąd Odwoławczy nie dopatrzył się uchybień ze strony Sądu Rejonowego w przedmiocie dopuszczenia dowodu z nagrania z części monitoringu, bowiem to Sąd ocenia jakie fakty mają dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie i mają być przedmiotem dowodu. Nie było potrzeby przeprowadzania dowodu z całego nagrania, bowiem to właśnie tylko odtworzony fragment miał znaczenie dla oceny pracy powodów w kontekście należytego wypełniania przez nich podstawowych obowiązków pracowniczych.
Nadto kwestią sporną wymagającą rozstrzygnięcia Sądu było ustalenie czy zasadnym było rozwiązanie z powodami umów o pracę bez wypowiedzenie w trybieart. 52 § 1 k. p..Sąd I instancji zważył, opierając się na nagraniu monitoringu, iż powodowie dopuścili się umyślnie, ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków pracowniczych, używając bezzasadnie przemocy wobec przyjętego na izbę wytrzeźwień pacjenta. Skarżący twierdzą, iż Sąd błędnie zinterpretował nagranie,W. K.nie bił pacjenta, lecz usuwał okruchy z materaca, aK. B.jedynie pomagał mu w wykonywaniu czynności, poprawiając pasy.
W ocenie Sądu Okręgowego nie sposób zarzucić Sądowi I instancji, iż dokonał błędnej interpretacji nagrania.
Zasady logiki i doświadczenia życiowego wskazują, iż jego ocena dokonana przez Sąd I instancji jest prawidłowa. Tak samo zawartość nagrania ocenili przesłuchani w sprawie świadkowie:K. K.orazE. S., którzy zeznali, iż na nagraniu ewidentnie było widać, iż powódW. K.uderza pacjenta, aK. B.swoim ciałem zasłania kamery. Ponadto świadekE. S.zeznała, iż oglądała nagranie kilka razy, oglądały je także inne osoby i wszyscy stwierdzili, iż to było ewidentne uderzenie.
Twierdzenia powodów zaprzeczające takiemu rozumieniu treści nagrań były jedynie próbą uniknięcia negatywnych konsekwencji ich działań. Nie zasługiwały one, zdaniem Sądu Okręgowego na uwzględnienie jako sprzeczne z jednoznaczną treścią nagrań.
Sąd Odwoławczy podzielił stanowisko Sądu I instancji, iż zdarzenie jakiego dopuścili się powodowie w dniu 19 maja 2013 r. wobec pacjenta przyjętego do izby wytrzeźwień stanowiło ciężkie naruszenie przez nich podstawowych obowiązków pracowniczych, sformułowanych w punkcie IV.8 zakresu czynności pracownika ( obowiązków, uprawnień i odpowiedzialności ) – karta 2 akt osobowych; tj. traktowanie osób zatrzymanych do wytrzeźwienia poprawnie i otaczanie ich bezpośrednią opieką przez cały czas pobytu w izbie wytrzeźwień, z zachowaniem godności ludzkiej i poszanowaniu ich praw. W doktrynie i orzecznictwie podkreśla się, iż ciężkość naruszenia polega na znacznym stopniu winy sprawcy, który ocenia się w stosunku do naruszenia podstawowych obowiązków pracownika, jak i z uwzględnieniem naruszenia lub przynajmniej zagrożenia interesów pracodawcy.
Bezpodstawne użycie przez skarżących przemocy wobec pacjenta w postaci kilkukrotnego uderzenia w głowę oraz próba ukrycia tego faktu przed kamerami monitoringu przez drugiego z pracownikówK. B., wskazuje na świadome działanie powodów i wyczerpuje znamiona ciężkiego naruszenia ich obowiązków, skutkujące utratą zaufania pracodawcy do pracowników i w konsekwencji uzasadniające rozwiązanie z nimi umowy o pracę w trybieart. 52 § 1 pkt 1 kodeksu pracy.
Z uwagi na powyższe Sąd Odwoławczy na podstawieart. 385 k.p.c.w pkt. I wyroku oddalił apelacje powodów jako bezzasadne.
W pkt II wyroku zasądził od każdego z powodów na rzecz strony pozwanej kwoty po 60 zł. tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym. Rozstrzygnięcie powyższe Sąd oparł w oparciu oart. 98 § 1, 3 i 4 k.p.c.w związku z§ 11 ust.1 pkt 1 i §12 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu( Dz.U.2013.490 j.t. ).