Sąd Okręgowy w Sieradzu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 174/14
Data wyroku: 2014-10-10 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Janusz Adamski, Paweł Chlebicz, Jacek Klęk
Słowa kluczowe: Apelacja
Podstawa prawna: art. 437 § 1 kpk

Sygn. akt II Ka 174/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 10 października 2014 r.
Sąd Okręgowy w Sieradzu – II Wydział Karny,w składzie:

Przewodniczący

-

SSO Jacek Klęk (spr.)

Sędziowie

-

SO Janusz Adamski

-

SR del. Paweł Chlebicz

Protokolant

-

staż. Monika Szukalska

przy udziale Prokuratorów Prokuratury Okręgowej w Sieradzu Anny Duczmalewskiej i Ryszarda Kostrzewy, a także oskarżycieli posiłkowych:Zakładów (...) S.A.wN.,Przedsiębiorstwa (...) Sp. z o.o.wB.,(...) Sp. z o.o.wW.,(...) Sp. z o.o.wO.oraz(...) Sp. z o.o.(w likwidacji) weW., po rozpoznaniu w dniach 06 i 20 VIII oraz 08 X 2014 r. sprawy:L. Z.oskarżonego o czyn zart. 301§2 kk, na skutek apelacji obrońcy oskarżonego oraz pełnomocników oskarżycieli posiłkowych:Zakładów (...) S.A.wN.,(...) Sp. z o.o.wW.,(...) Sp. z o.o.(w likwidacji) weW., od wyroku Sądu Rejonowego w Sieradzu z 03 lutego 2014 r. w sprawie II K 1317/10,
na podstawieart. 437§1 kpkorazart. 633 kpkw zw. zart. 636§2 kpk

1
Utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok uznając apelacje za oczywiście bezzasadne;

2
Zasądza na rzecz Skarbu Państwa od:

a
L. Z.20 (dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu wydatków oraz 120 (sto dwadzieścia złotych) tytułem opłaty;

b
Zakładów (...) S.A.wN.,(...) Sp. z o.o.wW.oraz(...) Sp. z o.o.(w likwidacji) weW.po 20 (dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu wydatków postępowania odwoławczego.

Sygn. akt II Ka 174/14

UZASADNIENIE
Aktem oskarżenia wniesionym 29 grudnia 2010 r. Prokurator zarzuciłL. Z.to, że: w okresie od 2003 roku do 2005 roku wS., województwa(...), poprzez nieuzasadnione gospodarczo transakcje z(...) Sp. z o.o.z siedzibą wS.oraz niepodjęcie egzekucji należności od ww. Spółki doprowadził swojąfirmę (...)z siedzibą wS.do upadłości z możliwością zawarcia układu, na podstawie którego zredukowano o 40 % należności wierzycieli jego firmy, przewyższające kwotę 10 000 złotych, działając tym samym na szkodę wielu wierzycieli i powodując straty w wysokości:

–

7 486,95 złotych na szkodęJ. P.,

44 074,20 złotych na szkodęA. H.,

5 087,04 złotych na szkodę Urzędu MiastaS.,

5 924,33 złotych na szkodę(...) Sp. z o.o.z siedzibą wG.,

450 922,68 złotych na szkodę(...) Sp. z o.o.z siedzibą wW.,

1 271 307,26 złotych na szkodęZakładów (...) S.A.z siedzibą wN.,

19 479,45 złotych na szkodę(...) Sp. z o.o.z siedzibą wR.,

11 026,28 złotych na szkodę(...) Sp. z o.o.,

79 440 złotych na szkodę(...) Bank S.A.z siedzibą wK.,

59 703,74 złote na szkodęInstytutu (...)wP.,

82 746,53 złotych na szkodęPrzedsiębiorstwa (...) Sp. z o.o.z siedzibą wB.,

760 731,17 złotych na szkodę(...) Sp. z o.o.z siedzibą wW.,

4 905,90 złotych na szkodęM. W.,

9 279,49 złotych na szkodęS. (...).o.o. z siedzibą wO.,

8 043,73 złote na szkodę(...) Sp.z o.o.z siedzibą wK.,

47 206,34 złotych na szkodę(...) Sp. z o.o.z siedzibą weW.,

14 812,19 złotych na szkodę(...) s.c.z siedzibą wP.,

5 550,73 złotych na szkodęPrzedsiębiorstwa Handlowo-Usługowego (...)z siedzibą wM.,

11 784,99 złote na szkodę(...) S.A.z siedzibą wK.,

955 352,14 złotych na szkodę(...) Bank (...) S.A.wW.,

378 269,21 złotych na szkodęBanku (...) S.A.I O/S.,

8 000 złotych na szkodę(...) Sp. z o.o.z siedzibą wW..

W następstwie rozpoznania sprawy w postępowaniu zwyczajnym, wyrokiem z 03 lutego 2014 r. Sąd Rejonowy w Sieradzu, uznałL. Z., w miejsce zarzucanego mu czynu za winnego tego, że: w okresie od 2004 r. do 05 października 2005 r. wS., woj.(...), będąc dłużnikiem wielu wierzycieli, poprzez zaciąganie zobowiązań, w szczególności w firmach:Zakłady (...) S.A.wN.,(...) Sp. z o.o.z siedzibą wW.,Instytucie (...)wP.,(...) Sp. z o.o.z siedzibą wW.,P.P.H.U (...) Sp. z o.o.z siedzibą wK.,M. W.Handel (...)wB.z siedzibą wZ.,(...) Sp. z o.o.” z siedzibą weW.,(...) Sp. z o.o.z siedzibą wO.,Przedsiębiorstwa Handlowo - Usługowego (...)z siedzibą wM.,(...) S.A.z siedzibą wK.,Przedsiębiorstwa (...) Sp. z o.o.z siedzibą wB.,(...) Sp. z o.o.z siedzibą weW.,(...) Sp. z o.o.z siedzibą wR.,(...) s.c.z siedzibą wP.,A. H.-Hurtownia (...)wC.,(...) Sp. z o.o.z siedzibą wG.,(...) Bank S.A.z siedzibą wK.,J. P., Urzędu Miasta wS.,(...) Bank (...) S.A.wW.,Banku (...) S.A.I O/S.,(...) Sp. z o.o.z siedzibą wW.oraz poprzez nieuzasadnione gospodarczo transakcje z(...) Sp. z o.o.z siedzibą wS.polegające na sprzedaży towarów handlowych i niepodjęcie należytych działań w celu uzyskania zapłaty za sprzedane towary, doprowadził swojąfirmę (...)z siedzibą wS.do niewypłacalności skutkującej ogłoszeniem upadłości. Tak opisany czy Sąd zakwalifikował jako występek zart. 301§2 kki za to na podstawie wskazanego przepisu wymierzył mu karę 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności. Na podstawieart. 69§1 i §2 kkorazart. 70§1 pkt 1 kkwykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności Sąd warunkowo zawiesił na okres próby 2 (dwa) lat.
Nadto Sąd:

a
powołując się na 415§3 kpkpozostawił bez rozpoznania powództwo cywilne wytoczone przez(...) Sp. z o.o.w likwidacji z siedzibą weW.przeciwkoA.L. Z.wS.,

b
na podstawieart. 230§2 kpknakazał zwrócićfirmie (...)wS.dowody rzeczowe w postaci dokumentacji księgowej znajdującej się w dwóch segregatorach załączonych do akt sprawy,

c
zasądził od oskarżonego na rzecz:

–

oskarżyciela posiłkowegoZakładów (...) S.A.wN.kwotę 1.848 (jeden tysiąc osiemset czterdzieści osiem) złotych tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną oskarżycielowi posiłkowemu,

oskarżyciela posiłkowego(...) Sp. z o.o.wO.kwotę 420 (czterysta dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną oskarżycielowi posiłkowemu,

Skarbu Państwa kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem opłaty oraz kwotę 23.390,49 (dwadzieścia trzy tysiące trzysta dziewięćdziesiąt 49/100) złotych tytułem zwrotu wydatków poniesionych w postępowaniu.

Apelacje od wyroku wywiedli obrońca oskarżonego oraz pełnomocnicy oskarżycieli posiłkowych.
I Obrońca oskarżonego orzeczeniu zarzucił:

1
na zasadzieart. 438 pkt. 1 kpkobrazęart. 301§2 kkpoprzez jego zastosowanie w sytuacji, gdy należało najwyżej przyjąć kwalifikację zart. 301§3 kkalbowiem wszystkie ustalenia i dowody wskazują na to, że oskarżony działał w sposób, co najmniej lekkomyślny, co w pełni wyczerpuje znamiona czynu zart. 301§3 kk,

2
na zasadzieart. 438 pkt 3 kpkbłąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, mający wpływ na jego treść, przez ustalenie, niezgodne z treścią dowodów przeprowadzonych na rozprawie, że oskarżony sam doprowadził do upadłości swojej firmy bez uwzględnienia całokształtu sytuacji ekonomicznej zarówno w kraju (po wejściu do UE), jak i skutków dla jego przedsiębiorstwa w szczególności zapasów magazynowych po spadku cen, pożaru jak i włamań do magazynów przedsiębiorstwa oskarżonego,

3
na zasadzieart. 438 pkt 2 kpkobrazy przepisów postępowania, a to:

a
art. 4, 5, 7 i 410 kpk, co miało wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia przez nierozważnie wszystkich okoliczności sprawy, a szczególnie tych, które przemawiały na korzyść oskarżonego oraz rozstrzygnięcie nieusuwalnych wątpliwości na niekorzyść oskarżonego,

b
art. 404§2 kpkprzez prowadzenie sprawy mimo 12 miesięcznej przerwy, gdy nie miał miejsca żaden wyjątek uzasadniający dalsze jej prowadzenie,Konkretyzując zarzuty obrońca wskazał na następujące okoliczności:

1
Przyczynienie się pokrzywdzonych poprzez zawarcie układu z oskarżonym – układu, który został przez oskarżonego wykonany w całości.

2
Ustalenie winy oskarżonego w oderwaniu od realiów ekonomiczno- gospodarczych kraju i ich wpływu na takie przedsiębiorstwa jak firma oskarżonego – w czym upatruje się obrazyart. 7 kpkjak iart. 410 kpk– skonkretyzowane jako będący następstwem wstąpienia Polski do U.E. spadek o 20-30% cen towarów zalegających w magazynie oskarżonego o wartości 15,5 mln (strata 5 mln zł), przy czym towary te miały krótkie terminy dopuszczalności stosowania i musiały być zbyte po niższej cenie wobec obawy ich przeterminowania, co nie w pełni uwzględnili biegli opiniujący w sprawie,

3
Ustalenie winy oskarżonego z pominięciem strat magazynowych związanych z pożarem magazynu wR.(200.000 zł), strat wynikających z kradzieży (nieskonkretyzowanych), nakładów inwestycyjnych na siedzibę firmy (2 mln zł), tego, że prowadzenie egzekucji należności od dłużników wymaga nakładów z rezultatem niemożliwym do przewidzenia (bez skonkretyzowania),

4
Przygotowanie opinii przez biegłą mimo niezaznajomienia się z komputerową bazą danych firmy oskarżonego i bez siedziby w tej firmie, bez analizy porównawczej do innych podobnych przedsiębiorstw,

5
Błędne ustalenie przez sąd, że należności odfirmy (...)nie były egzekwowane, podczas gdy oskarżony czynił to we własnym zakresie,

6
Błędne ustalenie, iż to sprzedaż doA.była przyczyną zapaści przedsiębiorstwa oskarżonego skoro stanowiła ona łącznie 5,59% ogólnej sprzedaży firmy oskarżonego,

7
Pominięcie przy wymiarze kary tego, że oskarżony zlecił firmie zewnętrznej przygotowanie programu wyjścia z zadłużenia oraz rozważał sprzedaż całości przedsiębiorstwa,

Podnosząc opisane zarzuty obrońca wniósł alternatywnie o

–

zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie ewentualnie przez zakwalifikowanie czynu oskarżonego, jako występku zart. 301§3 kki umorzenie postępowania z powodu przedawnienia jego karalności, albo

uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Sieradzu.

II Pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego –Zakładów (...) S.A.zaskarżył wyrok w pkt. 1. oraz w części dotyczącej ustalenia w uzasadnieniu wyroku braku podstaw (przesłanek) do orzeczenia środka karnego, tj. obowiązku naprawienia przez oskarżonegoL. Z.szkody m.in.Zakładów (...) S.A.wyrządzonej przestępstwem przez zapłatę na ich rzecz kwoty 1.271.307,26 zł. Skarżący ten wyrokowi zarzucił:

1
na podstawieart. 438 pkt 1. kkobrazę przepisów prawa materialnego, tj.:

a
art. 46§1 kkpoprzez jego błędną wykładnię i niezastosowanie do oskarżonegoL. Z.w szczególności przez przyjęcie, iż skutkiem działania oskarżonego nie była szkoda wierzycieli rozumiana jako niezaspokojenie w całości lub części przysługujących im wierzytelności, a doprowadzenie do upadłości i niewypłacalnościfirmy (...)w dacie zakończenia działania oskarżonego nie oznaczało skutku w postaci szkody wierzycieli, a wierzyciele powinni dochodzić swoich wierzytelności na drodze postępowania cywilnego oraz przez przyjęcie, że dla zastosowaniaart. 46 kkskutek w postaci szkody musi być znamieniem popełnionego przestępstwa,

b
art. 301§2 kkpoprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie, że szkoda w postaci niezaspokojenia wierzycieli w przypadku tego typu przestępstwa nie jest skutkiem czynu;

2
na podstawieart. 438 pkt 2 kpkobrazę przepisów prawa procesowego, tj.art. 7 kpk, które miało wpływ na treść wyroku w zakresie dotyczącym orzeczenia obowiązku naprawienia szkody, m.in. skarżącego poprzez brak wszechstronnego rozważenia zebranego w sprawie materiału dowodowego, a także przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów, zarówno osobowych jak i z dokumentów oraz będącej wynikiem naruszenia ww. przepisu sprzeczność istotnych ustaleń faktycznych z treścią zebranego materiału dowodowego poprzez przyjęcie, żeL. Z.nie wyrządził szkody wierzycielom, w tymZakładom (...) S.A.doprowadzając do upadłościprzedsiębiorstwa (...).

Podnosząc powyższe zarzuty pełnomocnikZakładów (...) S.A.wniósł o:

–

zmianę zaskarżonego wyroku w pkt 1. poprzez zmianę opisu i kwalifikacji prawnej czynu oraz przyjęcie tych w ślad za aktem oskarżenia

orzeczenie wobec oskarżonegoL. Z.obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem względemZakładów (...) S.A.przez zobowiązanie oskarżonego do zapłaty na rzeczZakładów (...) S.A.kwoty 1.271.307,25 zł.

Skarżący wniósł również o zasądzenie od oskarżonego na rzecz oskarżyciela posiłkowegoZakładów (...) S.A.kosztów postępowania odwoławczego.
IIIPełnomocnik oskarżyciela posiłkowego(...) Sp. z o.o.wlikwidacjizaskarżył wyrok w części tj. co do rozstrzygnięć z pkt. 1. i 2. oraz odnośnie orzeczenia kary, w tym niezastosowania środka karnego w postaci naprawienia szkody.
Skarżący ten orzeczeniu zarzucił:

1
Na podstawieart. 438 pkt 1 kpkobrazę naruszenia przepisów prawa materialnego, a toart. 301§2 kkpoprzez jego błędną wykładnię, polegającą na uznaniu, iż czyn polegający na doprowadzeniu przez dłużnika do swojej upadłości, w sytuacji gdy doszło do zawarcia układu w postępowaniu upadłościowym i redukcji zadłużenia, nie powoduje po stronie wierzycieli, którzy przystąpili do układu szkody,

2
Na podstawieart. 438 pkt 2 kpkobrazę przepisów postępowania mających wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie,art. 7 kpkpoprzez naruszenia zasad swobodnej oceny dowodów, wyrażającej się w sprzecznym z zasadami doświadczenia życiowego i logicznego rozumowania, wybiórczej, bezkrytycznej i jednoznacznie ukierunkowanej, analizie, iż oskarżony nie popełni więcej czynu zabronionego,

3
Na podstawieart. 438 pkt 4 kpkrażąco niewspółmiernie niską karę w odniesieniu do popełnionego czynu, a także niezastosowanie środka karnego, o którym mowa wart. 39 pkt 5 kk.

Podnosząc powyższe zarzuty pełnomocnik(...) Sp. z o.o.w likwidacji wniósł o:

–

zmianę zaskarżonego wyroku w pkt 1 i 2 poprzez orzeczenie wobec oskarżonego bezwzględnej kary 4 lat pozbawienia wolności oraz zasądzenie na podstawieart. 46§1 kkna rzecz oskarżyciela posiłkowego(...) sp. z o.o.w likwidacji kwoty 47.206,34 zł tytułem naprawienia szkody,

ewentualnie wnoszę o:

–

uchylenie zaskarżonego wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.

IVPełnomocnik oskarżyciela posiłkowego(...) Sp. z o.o.zaskarżył wyrok na niekorzyść oskarżonegoL. Z.w części, tj.: w zakresie opisu czynu przypisanego oskarżonemu w pkt 1. oraz w zakresie rozstrzygnięcia o karze i środkach karnych. Skarżący ten orzeczeniu zarzucił:

1
na podstawieart. 438 pkt. 1 kkobrazę przepisów prawa materialnego, a mianowicieart. 46§1 kkw zw. zart. 301§2 kk, poprzez ich błędną wykładnię i niewłaściwie zastosowanie, wyrażające się w uznaniu, iż wskazana przezSpółkę (...) Sp. z o.o.szkoda, wyrażająca się w wartości 40% wymagalnych wierzytelności, jakie pokrzywdzona Spółka miała wobec oskarżonego, a o które zredukowano wierzytelności pokrzywdzonej Spółki w wyniku zawartego z oskarżonym w postępowaniu upadłościowym układu, nie stanowi następstwa czynu zabronionego przypisanego oskarżonemu, podczas gdy prawidłowa wykładnia i właściwe zastosowanie przedmiotowych norm prawa materialnego wskazuje na zasadność uwzględnienia wniosku o naprawienie szkody, bowiem ww. 40% wartości wierzytelności Spółki wobec oskarżonego to cześć szkody wyrządzonej przez oskarżonego, poprzez bezprawne działania, którymi doprowadził do niewypłacalnościA.L. Z., która to cześć szkody do chwili obecnej nie została nie przez oskarżonego naprawiona;

2
obrazę przepisów prawa procesowego, mającą istotny wpływ na treść orzeczenia, a to:

a
art, 2§1 pkt 3 kpkw zw. zart. 49§1, 49a oraz 415§5 kpk, poprzez nieuwzględnienie wnioskuSpółki (...) Sp. z o.o.o naprawienie szkody wyrządzonej Spółce przez oskarżonego, na skutek jego przestępczych działań, które doprowadziły do niewypłacalności oskarżonego, w sytuacji gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pozwala na ustalenie okoliczności jej powstania i wysokości szkody, tzn. wartości niezaspokojonych do dnia dzisiejszego wierzytelności Spółki;

b
art. 413§2 pkt 1 kpk, poprzez brak dokładnego opisu czynu zabronionego przypisanego oskarżonemu, który niezasadnie pomija opis szkody po stronie pokrzywdzonych, w tym również(...) Sp. z o.o., jaka powstała w wyniku przestępczych działań oskarżonego, który umyślnie doprowadził do niewypłacalnościA.L. Z., po to aby przynajmniej w części nie zaspokajać wymagalnych wierzytelności pokrzywdzonych;

c
błąd w ustaleniach faktycznych dokonanych przez Sąd Rejonowy, sprowadzający się do przyjęcia, iż szkoda jaka wystąpiła po stronieSpółki (...) Sp. z o.o.w związku z niezaspokojeniem wierzytelności Spółki wobec oskarżonego powstała na skutek zawartego w dniu 28 lipca 2006 r. układu, a nie w wyniku bezprawnych działań oskarżonego, który doprowadzając do swojej niewypłacalności, doprowadził również do tego, że wymagalne wierzytelności(...) Sp. z o.o.wobecA.L. Z.opiewające na kwotę 1.127.306,71 zł nie zostały zaspokojone w całości, a jedynie w części, tj.: do kwoty 676.384,03 zł.

Podnosząc wskazane zarzuty pełnomocnik(...) Sp. z o.o.wniósł alternatywnie o zmianę wyroku w zaskarżonym zakresie poprzez:

–

zmianę opisu czynu z pkt 1. zaskarżonego wyroku poprzez jego uzupełnienie i dodanie po słowach: „... do niewypłacalności skutkującej ogłoszeniem upadłości, ...”, a przed wskazaniem kwalifikacji prawnej czynu, następujących słów:

„działając tym samym na szkodę wielu wierzycieli i powodując straty w wysokości:

⚫

7.486,95 złotych na szkodęJ. P.,

44.074,20 złotych na szkodęA. H.,

5.087,04 złotych na szkodę Urzędu MiastaS.,

5.924,33 złotych na szkodę(...) Sp. z o. o.z siedzibą wG.,

450.922,68 złotych na szkodę(...) Sp. z o.o.z siedzibą wW.,

1.271.307,26 złotych na szkodęZakładów (...) S.A.z siedzibą wN.,

19.476,45 złotych na szkodę(...) Sp. z o.o.z siedzibą wR.,

11.026,28 złotych na szkodę(...) Sp. z o.o.,

79.440 złotych na szkodę(...) Bank S.A.z siedzibą wK.,

59.703,74 złotych na szkodęInstytutu (...)wP.,

82.746,53 złotych na szkodęPrzedsiębiorstwa (...) Sp. z o.o.z siedzibą wB.,

760.731,17złotych na szkodę(...) Sp. z o.o.z siedzibą wW.,

4.905,90 złotych na szkodęM. W.,

9.279,49 złotych na szkodę(...) Sp. z o.o.z siedzibą wO.,

8.043,73 złotych na szkodę(...) Sp. z o. o.z siedzibą wK.,

47.206,34 złotych na szkodę(...) Sp. z o. o.z siedzibą weW.,

14.812,19 złotych na szkodę(...) s.c.z siedzibą wP.

5.550,73 złotych na szkodęPrzedsiębiorstwa Handlowo-Usługowego (...)z siedzibą wM.

11.784,99 złotych na szkodę(...) S.A.z siedzibą wK.,

955.352,14 złotych na szkodę(...) Bank (...) S.A.wW.,

378.269,21 złotych na szkodęBanku (...) S.A.I O/S.,

8.000 złotych na szkodę(...) Sp. z o.o.z siedzibą wW.,

–

uwzględnienie wniosku oskarżyciela posiłkowego -Spółki (...) Sp. z o.o.o zobowiązanie oskarżonegoL. Z.do naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzeczSpółki (...) Sp. z o.o.kwoty 450.922,68 zł,

ewentualnie

–

uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania

oraz o:

zasądzenie na rzecz oskarżyciela posiłkowego od oskarżonego kosztów postępowania odwoławczego, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacje tak obrońcy oskarżonego, jak i pełnomocników oskarżycieli posiłkowych nie zasługiwały na uwzględnienie, bowiem podniesione w nich zarzuty okazały się chybione. Sąd w następstwie rozpoznania złożonych w sprawie apelacji nie stwierdził, by Sąd Rejonowy dopuścił się mającej wpływ na treść wyroku obrazy przepisów postępowania, tak jak i nie stwierdził by orzeczenie wydano w następstwie błędnych ustaleń faktycznych. Analizując uzasadnienie Sądu Rejonowego oraz prawidłowo ujawnione w przebiegu rozprawy dowody Sąd nie stwierdził także, by orzeczenie wydano z obrazą prawa materialnego oraz tego by wymagało ono korekty w zakresie rozstrzygnięć stanowiących o dolegliwości skazania.
Wobec treści zarzutów podniesionych przez apelujących na wstępie warto zaznaczyć, iż obraza prawa materialnego polega na wadliwym jego zastosowaniu albo niezastosowaniu w orzeczeniu opartym na niekwestionowanych ustaleniach faktycznych poczynionych w następstwie postępowania przeprowadzonego z poszanowaniem przepisów prawa procesowego. Nie zachodzi zatem obraza prawa materialnego jeżeli wadliwość orzeczenia w tym zakresie jest wynikiem błędnych ustaleń przyjętych za jego podstawę. Zarzut obrazy prawa materialnego ma rację bytu wyłącznie wtedy, gdy wnoszący odwołanie nie kwestionuje trafności poczynionych przez sąd I instancji ustaleń faktycznych. Oczywistym jest przy tym, że ocena zasadności takiego zarzutu i oparcia rozstrzygnięcia na błędnych ustaleniach faktycznych i obrazy prawa materialnego możliwa jest wyłącznie wówczas, gdy w sprawie nie podnosi się także i zarzutów natury procesowej, bowiem tylko w sytuacji niewadliwie przeprowadzonego postępowania w zakresie gromadzenia i ujawnienia dowodów w toku rozprawy, a także ich oceny celową jest analiza, czy przekonanie o zaistnieniu faktów przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia wywiedziono z uznanych za wiarygodne dowodów z poszanowaniem zasad logiki, wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego a dopiero udzielenie pozytywnej odpowiedzi na wskazane pytania uprawnia do oceny prawidłowości dokonanej przez organ meriti oceny prawnej.
Podniesienie w jednym środku odwoławczym wykluczających się zarzutów nie oznacza jednak niemożności rozpoznania takiego środka w ogóle lecz powoduje konieczność uporządkowania podnoszonych zarzutów a następnie rozważania w pierwszej kolejności zarzutów obrazy przepisów prawa procesowego, które, w wypadku trafności, wykluczyłyby konieczność oceny zasadności zarzutów związanych z ustaleniami faktycznymi, a w dalszej kolejności stosowaniem prawa materialnego czy karą. Stwierdzona trafność zarzutów natury procesowej, czy dotyczących ustaleń faktycznych, jeśli miały one istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia wykluczają bowiem możliwość rozpoznania zarzutu obrazy prawa materialnego (a tym bardziej kary) i dopiero stwierdzenie nieskuteczności podniesionych zarzutów zpkt. 2 i 3 art. 438 kpkotwiera drogę do rozpoznania zarzutów z pkt. 1 wskazanej normy. Co więcej, zarzut obrazyart. 5§2 kpkdotyczy wtórnej do ustaleń faktycznych płaszczyzny procedowania sądu, a zatem nie może być podnoszony jednocześnie z zarzutem obrazyart. 7 kpk, jak czyni to obrońca oskarżonego (videpostanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 lutego 2013 r. w sprawie V KK 270/12; System Informacji Prawnej Lex Nr 1293868).
Wśród zarzutów obrazy prawa procesowego obrońca oskarżonegoexpressis verbiswskazał na obrazęart. 4, 5, 7 i 410 kpkoraz art.art. 404§2 kpk.
Z treści uzasadnienia apelacji obrońcy wynika, iż obrazy przepisów postępowania wskazanych w pkt. 3.1 upatruje się on w nieuwzględnieniu przez Sąd podczas orzekania realiów ekonomiczno-gospodarczych kraju w 2004 r., a związanych z wstąpieniem Polski do U.E. i spowodowanym tym spadkiem o 20-30% cen mających krótkie terminy dopuszczalności stosowania towarów zalegających w magazynach oskarżonego, co wobec obawy ich przeterminowania wymusiło na oskarżonym ich zbycie po niższej cenie, pominięciu strat magazynowych związanych z pożarem magazynu wR.oraz wynikających z kradzieży, a także nakładów inwestycyjnych na siedzibę firmy oraz tego, że prowadzenie egzekucji należności od dłużników wymaga nakładów z rezultatem niemożliwym do przewidzenia.
Obrońca zdaje się nie dostrzegać oczywistej wręcz sprzeczności wskazanych zarzutów. Jako oczywiste jawi się wszak pytanie o gospodarcze uzasadnienie i cel ponoszenia olbrzymich nakładów inwestycyjnych na siedzibę firmy w sytuacji w jakiej znalazło się przedsiębiorstwo oskarżonego w 2004 r. a nawet wcześniej. Co tyczy się pozostałych zarzutów skarżący zdaje się nie dostrzegać, iż to oskarżony ponosi pełną odpowiedzialność za rozpoznanie rynku i dostosowanie zawieranych umów oraz zamówień do możliwości zbycia – tak, by działalność handlowa nie generowała strat. Twierdzenie apelującego jakoby przystąpienie Polski do Unii Europejskiej skutkowało obniżeniem cen o 30-40% są przy tym oczywiście bezpodstawne. Z uznanych za wiarygodne w tym zakresie (czego i apelujący nie kwestionuje) zeznańA. Z. (1)(3111v) wynika wprost, iż spadek cen dotyczył części towarów i postępował już od 2000 r. Co więcejA. Z.wprost wskazała na rok 2003 r. jako ten, w którym firma(...)straciła na obrocie środkami ochrony roślin z uwagi na spadek ich cen rynkowych i odmowę obniżenia ich cen przez dostawców. W zaistniałej sytuacji do oskarżonego jako przedsiębiorcy należała decyzja, co do realizacji uprzednio zawartych umów z dostawcami opiewającymi na jego zdaniem zbyt wygórowane ceny. To oskarżonego obciąża także ryzyko związane z niespełnieniem warunków dostawców, od których uzależniali oni przyznanie bonusów cenowych, skoro zasady ich przyznawania były jasno określone i znane oskarżonemu. Co tyczy się ustalenia, iż sprzedaż do(...) Sp. z o.o.była przyczyną zapaści przedsiębiorstwa oskarżonego należy podkreślić, iż wg ustaleń Sądu nie chodzi tu wyłącznie o „sprzedaż” ale także „brak należnych rozliczeń płatniczych ze spółką” (str. 62 uzasadnienia). Co przy tym istotniejsze Sądmeritinie poprzestał na samym stwierdzeniu owego faktu ale i wprost wskazał, iż to m.in. brak kompensaty wzajemnych należności pomiędzyfirmą (...)aspółką (...)w oczywisty sposób wpływał na płynność finansowąfirmy (...). To ustalenie Sądu Rejonowego ma niebagatelne znaczenie, skoro oboma podmiotami faktycznie zarządzał oskarżony (miał możliwość samodzielnego podejmowania decyzji w imieniu obu podmiotów), a kompensata wzajemnych zobowiązańspółki (...)ifirmy (...)polepszyłaby sytuację ekonomiczną tej firmy. Co tyczy się nieuwzględnienia przez Sąd strat magazynowych związanych z pożarem magazynu wR.i strat wynikających z kradzieży warto podkreślić, iż starty związane z pożarem miały opiewać na kwotę 200.000 zł, a wiec niewielką – uwzględniając wartość zobowiązańfirmy (...)zgłoszonych w postępowaniu upadłościowym. Co zaś tyczy się nieuwzględnienia strat wynikających z rzekomych kradzieży zebrany materiał dowody nie pozwala na ich sprecyzowanie, a nie precyzuje ich i sam obrońca.
Niezrozumiałym dla Sądu Okręgowego pozostaje twierdzenie obrony jakoby pokrzywdzeni sami przyczynili się do krzywdzącego ich zakończenia postępowania upadłościowego i zawarcia układu głosując za układem i nie wnosząc o jego uchylenie. Postępowanie upadłościowe było wyłącznie skutkiem wcześniejszych zachowań oskarżonego. W niniejszym postępowaniu, z uwagi na brzmienie zarzutu, nie oceniano tego czy oskarżony celowo wprowadził w błąd reprezentantów działających w imieniu wierzycieli układowych, by wymusić na nich zawarcie układu, a wyłącznie jego wcześniejsze zachowania, które doprowadziły do stanu niewypłacalności skutkującej ogłoszeniem upadłości – zachowania mające miejsce w okresie poprzedzającym zawarcie układu. Oczywistym, w kontekście brzmieniaart. 302 ust. 1 i 2 ustawy z 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe i naprawcze(Dz.U. z 201r. poz. 1112 ze zm.) jest przy tym i to, że żaden z wierzycieli układowych nie miał podstaw do wnioskowania o uchylenie układu skoro ten został wykonany.
Niezależnie od powyższego obrońca oskarżonego podniósł także i zarzut obrazyart. 404§2 kpk– tę polegającą na prowadzeniu odroczonej rozprawy w dalszym ciągu pomimo 12 miesięcznego okresu dzielącego kolejne terminy rozprawy, w sytuacji gdy nie miał miejsca żaden wyjątek uzasadniający dalsze jej prowadzenie.
Odnosząc się do powyższego stwierdzić należy, iż obrońca trafnie wskazał, że w rozpoznaniu sprawy przez Sąd Rejonowy pomiędzy terminami rozprawy zaistniała ponad dwunastomiesięczna przerwa. Ściślej, dotyczy to okresu pomiędzy 07 grudnia 2011 r. i 20 marca 2013 r. Niemniej jednak skarżący w uzasadnieniu apelacji przedmiotowego zarzutu w żaden sposób nie uzasadnił i nie podjął próby wykazania jaki wpływ rzeczone uchybienie miało na treść wyroku. A zważywszy charakter zarzutu odwoławczego zart. 428 pkt. 2 kpki ustawowe przesłanki jego uwzględnienia, obowiązkiem skarżącego jest wykazanie, że w okolicznościach konkretnej sprawy, istniała realna możliwość wpływu uchybienia przepisowi prawa postępowania na treść zaskarżonego wyroku. Brak uzasadnienia przedmiotowego zarzutu, a nawet stwierdzenia, by mógł on mieć istotny wpływ na treść wyroku zwalnia Sąd Odwoławczy z obowiązku jego szczegółowego omówienia. Za wystarczającą Sąd ten uznaje konstatację, iż w kontekście poczynionych przez Sądmeritiustaleń faktycznych to dowody ujawnione podczas rozpraw zaistniałych 20 III, 14 IV, 27 V, 21 VI, 18 VII, 28 VIII, 20 IX, 16 X, 13 XI, 04 i 05 XII 2013 r. oraz 22 I i 03 II 2014 r. miały kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia. Nie oznacza to, by Sąd pominął którykolwiek z dowodów ujawnionych w okresie rozpoznania sprawy od 25 III do 07 XII 2011 r. czego najistotniejszym dowodem jest treść uzasadnienia orzeczenia i szczegółowe w nim omówienie wszystkich dowodów przeprowadzonych w przebiegu rozprawy (także i tych ujawnionych w okresie rozpoznania sprawy od 25 III do 07 XII 2011 r.).
W uzasadnieniu apelacji obrońca podniósł także – choć nie wprost - zarzut obrazyart. 193§1 kpk. Powyższe wynika ze zdania: „Podkreślić należy także fakt, że biegła przed wydaniem opinii ani po nigdy nie była w siedzibie firmy oskarżonego gdzie miałaby pełen dostęp do zapisów komputerowych”. Powyższe oznacza, iż skarżący najpewniej uznaje opinię biegłej z zakresu księgowościE. S.za niepełną. I w tym wypadku nie podjął on jednak trudu wykazania jakie to dane zapisane w formie elektronicznej na urządzeniach pozostających w siedzibie firmy oskarżonego i istniejące w chwili opiniowania nie zostały uwzględnione i jakie istotne znaczenie dla treści wniosłoby ich uwzględnienie. Zastrzeżenie dotyczące „istnienia” danych na chwilę opiniowania jest o tyle istotne, iż z zeznańA. Z. (1)wynika wprost, że dane za lata 2002-2003 nie są możliwe do wydrukowania z uwagi na brak dostępu do danych programu księgowego z tych lat, przy czym już w śledztwie świadek podała, że doszło do awarii systemu komputerowego i dane z tego okresu zostały utracone. Powyższe oznacza, iż wskazany zarzut uznać należało za chybiony wobec niestwierdzenia naruszeniaart. 193§1 kpk.
Konkludując Sąd Okręgowy nie stwierdza, by kwestionowane rozstrzygnięcie oparto na błędnych ustaleniach faktycznych skonkretyzowanych w apelacji obrońcy. Sąd Okręgowy nie stwierdza także, by Sąd Rejonowy dopuścił się obrazy przepisów postępowania wskazanych w apelacji obrońcy mającej lub choćby mogącej mieć istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia.
Oskarżyciele posiłkowi, podnosząc zarzuty różnej treści wnosili o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie wobec oskarżonego bądź środka karnego obowiązku naprawienia szkody rozumianej jako równowartość zredukowanego zadłużenia. Każdy z nich przy tym podnosił zarzut obrazy prawa materialnego, a toart. 46§1 kkpoprzez nieorzeczenie obowiązku naprawienia szkody w sytuacji, gdy żądanie takie zostało w toku postępowania zgłoszone. Zarzut ten łączono z zarzutem obrazyart. 302§1 kkwyrażającym się uznaniem, iż wysokość wierzytelności, której zaspokojenie udaremniono nie należy do okoliczności istotnych z punktu widzenia opisu czynu, a także iż nie może być ona utożsamiana z wyrządzoną przestępstwem szkodą. W przypadku pełnomocnika(...) Sp. z o.o.w likwidacji zarzut ten połączono z zarzutem obrazyart. 415§3 kpk.
Odnosząc się do powyższego wskazać należy, iż czym innym są znamiona ustawowe czynu przestępnego decydujące, w przypadku wyroku skazującego, o tym jakie elementy winny zostać uwzględnione w opisie czynu przypisanego, by spełniał on wymogi określone wart. 413§2 pkt. 1 kpk, a czym innym szkoda majątkowa wyrządzona przestępstwem, która może ale nie musi do znamion czynu należeć.
O tym jakie okoliczności czynu należą do relewantnych z punktu widzenia opisu czynu przypisanego decyduje zawsze norma prawa karnego materialnego, przy czym wszystkie okoliczności służące dokładnemu określeniu przypisanego czynu muszą znaleźć się w jego opisie, bo tego wymaga wspomniany jużart. 413§1 pkt 2 kpk. To zaś oznacza, iż w wyroku skazującym dokładne określenie przypisanego oskarżonemu przestępstwa sprowadza się, poza wskazaniem czasu i miejsca jego popełnienia, niezbędnego z punktu widzenia ustawowych znamion danego przestępstwa opisu czynu, z pominięciem faktów i okoliczności nienależących do istoty tego czynu, zwłaszcza zaś mających znaczenie jedynie dla wymiaru kary (por.wyrok SN z 24 marca 1983 r. w sprawie II KR 49/83; OSP 1984/6/126 oraz System Informacji Prawnej LEX nr 20945). To zaś co jest istotą przypisanego czynu determinują ustawowe znamiona danego przestępstwa. Czynność sprawcza czynu zabronionego penalizowanegoart. 301§2 kkpolega na doprowadzeniu się przez dłużnika do upadłości lub niewypłacalności, przy czym przepis ten nie wskazuje sposobów, w jaki sprawca może doprowadzić się lub zarządzany podmiot do takiego skutku, należy zatem przyjąć, że chodzi o wszelkie środki prowadzące do tego celu. Z brzmienia wskazanej normy wynika wprost, iż jest to przestępstwo materialne, to jest takie dla zaistnienia którego wymagane jest dokonanie wymaganego skutku. W tym konkretnym wypadków owym skutkiem jest jednak nie szkoda majątkowa po stronie wierzycieli, a wyłącznie odnoszące się do dłużnika opisowe „doprowadza do swojej upadłości lub niewypłacalności”. Przepis zart. 301§2 kknie warunkuje odpowiedzialności karnej dłużnika doprowadzającego do swojej upadłości lub niewypłacalności tym jak wielu dłużnik miał wierzycieli (choć ważnym jest, by było ich co najmniej kilku), czy jak wiele i jakiej wartości miał wierzytelności. Ważne jest wyłącznie to, że sprawca będąc dłużnikiem kilku wierzycieli, niezależnie od wartości i ilości wierzytelności, doprowadził do swojej upadłości lub niewypłacalności. Powyższe nie pozostawia wątpliwości, iż nie można upatrywać się obrazyart. 413§1 pkt. 2 kpkw tym, iż w przypisanym oskarżonemu czynie Sądmeritipominął wartość wierzytelności poszczególnych wierzycieli.
Oczywistym jest przy tym, iż przedmiotowe uchybienie nie ma nic wspólnego z obrazą prawa materialnego (art. 301§2 kk), skoro prawo materialne nie warunkuje pociągnięcia dłużnika kilku wierzycieli do odpowiedzialności karnej od wartości zadłużenia, a jedynie od tego, czy doprowadził ondo swojejupadłości lub niewypłacalności kwalifikowaną liczbę wierzycieli.
Sąd Okręgowy nie podziela stanowiska Sadu Rejonowego jakoby szkoda jaką ponieśli wierzyciele układowi w postaci zredukowanego o 40% zadłużenia nie wynikała bezpośrednio z przypisanego przestępstwa. Oskarżony umyślnie dopuścił się upadłości oszukańczej i skutkiem doprowadzenia przezeń własnego przedsiębiorstwa do stanu niewypłacalności w oczywisty sposób spowodował szkodę w mieniu pokrzywdzonych w stopniu w jakim nie zostali oni zaspokojeni. Sąd Okręgowy podziela więc zapatrywania oskarżycieli posiłkowych, co do tego, iż zachowanie zart. 301§2 kkzawsze, po stronie każdego z wierzycieli skutkuje określoną szkodą majątkową, która może być naprawiona w ramach środka karnego zart. 46§1 kk– jednak tylko wówczas gdy pozwala na to w realiach konkretnej sprawyart. 415§5 kpk. Norma ta wszak wprost stanowi, iż w przypadku skazania oskarżonego lub warunkowego umorzenia postępowania w wypadkach wskazanych w ustawie sąd orzeka m.in. obowiązek naprawienia szkody. Jednakzdanie drugietej normy stanowi, iż wspomnianego obowiązku naprawienia szkodynie orzeka się, jeżeli roszczenie wynikające z popełnienia przestępstwa jest przedmiotem innego postępowania albo o roszczeniu tym prawomocnie orzeczono. Ta sytuacja dotyczy wszystkich oskarżycieli posiłkowych kwestionujących rozstrzygnięcie Sądu Rejonowego, a ściślej wszystkich wierzycieli, których wierzytelności znalazły się na zatwierdzonej w postępowaniu upadłościowym liście wierzytelności. W sprawie nie ulega wątpliwości, iż reprezentowane przez oskarżycieli posiłkowych podmioty zgłosiły wierzytelności w postępowaniu upadłościowym, jak i to, że wierzytelności te w pełnych kwotach znalazły się na prawomocnie zatwierdzonej liście wierzytelności. To równoznaczne jest z prawomocnym o nich orzeczeniu (argumentum adart. 295 i 296 ustawy z 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe i naprawcze(Dz.U. z 201r. poz. 1112 ze zm.). Oczywistym jest przy tym to, że wskazana argumentacja pozostaje aktualną wobec skutków wykonania układu (ściślej jego nieuchylenia).
Za oczywiście bezzasadny uznać należy podniesiony przez obrońcę oskarżonego zarzut nieprawidłowego zastosowaniaart. 415§3 kpk, który oparty został na twierdzeniu, iż(...) Sp. z o.o.w likwidacji nie zgłaszała powództwa cywilnego, a domagała się orzeczenia obowiązku naprawienia szkody (podniesiony wyłącznie w uzasadnieniu apelacji). Z akt sprawy wynika, iż 23 marca 2011 r.B. W. (1)działając w imieniu wskazanej spółki złożył do Sądumeritipozew adhezyjny (k. 2445-2446). Pierwotnie, Sąd powołując się naart. 65§1 pkt 4 kpkodmówił przyjęcia przedmiotowego powództwa, skutkiem czegoB. W.złożył wniosek o orzeczenie środka karnego zart. 46§1 kk(2506v- 2507). Jednakże na kolejnej rozprawieB. W.wniosek ten cofnął zaś Sąd dokonał reasumpcji postanowienia o odmowie przyjęcia powództwa cywilnego do rozpoznania orzekając ostatecznie o przyjęciu do rozpoznania pozwu adhezyjnego złożonego przez pełnomocnika pokrzywdzonejspółki (...)(k. 2616v-2617). W konsekwencji, skoro pozew został przyjęty do rozpoznania Sąd, zobligowany był w jego przedmiocie rozstrzygnąć – czemu uczynił zadość w pkt. 3. kwestionowanego wyroku. Inna rzeczą jest to czy w istniejącej sytuacji zasadnie przyjęto do rozpoznania powództwo skoro wierzytelność została w całości uwzględniona na prawomocnie zatwierdzonej liście wierzytelności upadłego, a następnie m.in. co do niej zawarto układ, który został wykonany. Okoliczność ta wykluczała rozstrzygnięcie co do powództwa po myśliart. 415§1 kpk, a tym samym Sąd zobligowany był rozstrzygnąć po myśliart. 415§2 kpknie zaśart. 415§3 kpk(pozew taki podlegałby odrzuceniu z uwagi na treśćart. 199§1 pkt 2 kpc). Powyższe uchybienie nie skutkuje ograniczeniem uprawnień(...) Sp. z o.o.w likwidacji bowiem z przyczyn wskazanych wart. 415§5 kpkSąd – także w wypadku odmowy przyjęcia powództwa do rozpoznania – nie mógłby orzec obowiązku naprawienia szkody – to wobec faktu, iż roszczenie wynikające z popełnienia przestępstwa jest przedmiotem innego postępowania albo o roszczeniu tym prawomocnie orzeczono (zdanie drugiewskazanego przepisu) – co omówiono powyżej.
Sąd nie podziela stanowiska obrońcy oskarżonego jakoby Sąd Rejonowy wadliwie ustalił postać winy oskarżonego, a w konsekwencji bezpodstawnie przypisał mu sprawstwo czynu zart. 301§2 kknie zaś, „co najwyżej”, czynu zart. 301§3 kk. Jest niekwestionowanym, że oskarżony znał kondycję takfirmy (...), jak i powiązanej z nią kapitałowospółki (...), w której był prezesem zarządu. Znał także sytuację rynkową w jakiej działały oba przedsiębiorstwa mające faktycznie taki sam zakres działalności. Mimo to i pomimo bardzo złej sytuacjispółki (...), w imieniufirmy (...)zbywał na rzeczspółki (...)towary, które mógł z powodzeniem zbyć w ramachfirmy (...). Jeśli do tego dodać rezygnację z zastosowania kompensaty wierzytelności wzajemnych konkluzja Sądu Rejonowego o przypisaniu oskarżonemu działania z zamiarem ewentualnym jest oczywiście uzasadniona. Jest przecież jasnym, że to nieuzasadniona gospodarczo z punktu widzeniafirmy (...)współpraca zespółką (...)w istotnej mierze skutkowała niewypłacalnością firmy. Sąd Okręgowy podziela zarazem stanowisko Sądumeritico do tego, iż wskazane okoliczności nie pozwalają na przypisanie oskarżonemu zamiaru bezpośredniego, a jedynie ustalenie, że działając w okresie od 2004 r. do 05 października 2005 r. nie chciał on doprowadzićfirmy (...)do stanu niewypłacalności ale taką możliwość przewidywał i na to się godził (to ma znaczenie w kontekście argumentów przytoczonych w uzasadnieniu apelacji pełnomocnika(...) Sp. z o.o.w likwidacji”). Należy w tym miejscu podkreślić, iż w sprawie powyższych ustaleń związanych z relacjami pomiędzyfirmą (...)ispółką (...)Sąd dokonał wyłącznie w oparciu o dokumentację księgową oraz zeznaniaA. Z. (1), z których nie sposób wywieść o tym, że oskarżony dążył celowo do oszukańczej upadłości. W oczywisty sposób przeczy temu choćby propozycja układu, który przecież w formie proponowanej przez oskarżonego nie musiał być zawarty i zatwierdzony, a jego ostateczny kształt zależny był od woli wierzycieli upadłego i decyzji sądu. Powyższe wyczerpuje także zarzuty sprowadzające się do twierdzenia, iż rzekomo bezpodstawnie Sąd ustalił, że oskarżony działał z zamiarem ewentualnym, podczas gdy zebrany materiał dowodowy nakazywał ustalenie, że działał on z zamiarem bezpośrednim.
Odnosząc się do, podniesionego przez obrońcę oskarżonego, wyłącznie w uzasadnieniu apelacji, zarzutu orzeczenia wobec oskarżonego rażąco surowej kary – wobec nieuwzględnienia przy jej wymiarze tego, że oskarżony zlecił firmie zewnętrznej przygotowanie programu wyjścia z zadłużenia firmy oraz rozważał jej sprzedaż należy podkreślić, iż oskarżony podjął takie starania już po stwierdzeniu, że firma jest niewypłacalna. Ponadto same, nawet najbardziej chwalebne „rozważania”, nie wystarczają do odwrócenia choćby w części następstw jakie swoim zawinionym zachowaniem oskarżony spowodował.
Odnosząc się do sprecyzowanego w apelacji pełnomocnika(...) Sp. z o.o.w likwidacji zarzutu orzeczenia wobec oskarżonego rażąco niewspółmiernie niskiej kary wyrażającej się w orzeczeniu kary 6 m-cy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 2 lat, podczas gdy:

–

oskarżony był uprzednio trzykrotnie karany za przestępstwa związane z prowadzoną działalnością gospodarczą;

pełnomocnik oskarżonego,A. Z. (1)skazana została za dokonanie czynu zart. 286§1 kk;

skutkiem przypisanego oskarżonemu czynu pracę straciły osoby zatrudnione w przedsiębiorstwach pokrzywdzonych;

dowolnie ustalono, iż pomimo niewykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności w związku z warunkowym zawieszeniem jej wykonania oskarżony nie powróci na drogę przestępczą;

w toku postępowania sądowego oskarżony zadłużył się wfirmie (...) S.A.na kwotę 1,6 mln zł

Sąd Okręgowy nie stwierdza, by w istocie Sądmeritiustalając wymiar kary pominął to, że oskarżony był uprzednio karany lub by okoliczności tej nie docenił. Warto podkreślić, iż omawiając okoliczności obciążające Sąd na pierwszym miejscu wskazał właśnie tę okoliczność (str. 65 uzasadnienia). Słusznie przy tym Sąd ten spostrzegł, iż czyny będące podstawą skazań, co do zasady popełnione zostały już po dokonaniu czynu przypisanego oskarżonemu w sprawie niniejszej. Warto w tym miejscu skonkretyzować, iż w dacie czynu oskarżony nie był karany (wyroki skazujące wydano 22.05.2009, 15.12.2009 i 06.08.2012 r.), a owe późniejsze skazania dotyczą zachowań zaistniałych nie wcześniej niż 14 kwietnia 2005 r. (kolejne dotyczą zachowań z 15 lipca 2005 r., 27 lipca 2005 r. i lat następnych), a gros z nich to przestępstwa zart. 79 pkt. 4 ustawy z 29 września 1994 r. o rachunkowościdotyczące nieskładania do KRS sprawozdań rocznych(...) Sp. z o.o.” za kolejne lata obrachunkowe.
W toku postępowania żaden z oskarżycieli nie skonkretyzował danych choćby jednej osoby, która straciłaby zatrudnienie w jego przedsiębiorstwie z uwagi na niewypłacalność firmy oskarżonego. Dotyczy to także pełnomocnika(...) Sp. z o.o.w likwidacji. Jest więc oczywistym, iż Sąd takiej okoliczności nie mógł uwzględnić wymierzając oskarżonemu karę w niniejszej sprawie, bowiem gdyby tak uczynił ustalenie takie miałoby charakter dowolny.
Odnosząc się do nieuwzględnienia przy wymiarze kary oskarżonemu faktu skazaniaA. Z. (1)za dokonanie czynu zart. 286§1 kkwystarczy odwołać się do treściart. 55 kkstanowiącego obowiązek i zarazem nakaz uwzględnienia przez Sąd przy wymiarze kary tylko okoliczności dotyczących podsądnego, którego dotyczą. Ani związek małżeński, ani umocowanieA. Z.do prowadzenia sprawfirmy (...)nie pozwalają na ustalenie, by przestępna działalnośćA. Z., realizowana bez wiedzy oskarżonego, miała decydować o jego odpowiedzialności karnej, czy choćby o wymiarze orzekanej wobec niego kary. Warto przy tym podkreślić, iż w postępowaniu przeciwkoA. Z.nie ustalono, by dokonując czynu zart. 286§1 kkna szkodę(...) Sp. z o.o.w likwidacji działała ona wspólnie z jakąkolwiek ustaloną lub nieustalona osobą. Po stronie okoliczności obciążających nie sposób także uwzględnić faktu, iż w toku postępowania karnego oskarżony zaciągał kolejne zobowiązania (w tym i wspomnienie 1,6 mln zł). Wszak mimo złożenia wniosku o upadłość oskarżony nadal prowadził działalność gospodarczą, któranbbyła warunkiem zawarcia układu i faktycznie pozwoliła oskarżonemu na jego wykonanie.
Wbrew stanowisku pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego(...) Sp. z o.o.w likwidacji, zdaniem Sądu Okręgowego orzeczona przez Sąd Rejonowy kara 6 m-cy pozbawienia wolności czyni zadość wymogomart. 53§1 i §2 kk. Jest to kara łagodna, jednak w kontekście postaci i stopnia winy, motywacji i sposobu zachowania się oskarżonego, rodzaju i stopnia naruszenia ciążących na nim obowiązków skutkujących dokonaniem przypisanego przestępstwa i rodzaju ujemnych następstw tegoż, a także właściwości i warunków osobistych oraz sposób życia oskarżonego przed popełnieniem przestępstwa i jego zachowania się po jego popełnieniu, kara ta zasługuje na miano kary sprawiedliwej. Należy pamiętać, iż nie przypisano oskarżonemu wyłudzenia mienia na szkodę pokrzywdzonych, a doprowadzenie firmy do niewypłacalności skutkującej ogłoszeniem upadłości z możliwością zawarcia układu, który to układ został zawarty i wykonany. Samo zaproponowanie układu przez upadłego jest wyrazem jego stosunku do obowiązków wobec wierzycieli, formą uznania odpowiedzialności za niewypłacalność przedsiębiorstwa, której istotą jest niezdolność zaspokojenia wszystkich wierzycieli w pełnej wysokości. Zawarcie układu okoliczności te jedynie potwierdza, a jego wykonanie dowodzi tego, że oskarżony nie tylko zobowiązał się do częściowego naprawienia szkody, ale i zadośćuczynił przyjętemu zobowiązaniu. Okoliczności te słusznie podniósł Sąd Rejonowy uznając, iż uzasadniają one orzeczenie kary w dolnych granicach zagrożenia ustawowego. Jak podkreślono wyżej, zdaniem Sądu Okręgowego kara 6 m-cy jest karą łagodną, jednak bez cech rażącej niewspółmierności, które zgodnie z brzmieniemart. 438 pkt 4 kpk, uzasadniałyby orzeczenie w postępowaniu odwoławczym kary surowszej.
Niewątpliwie Sąd Rejonowy obdarzył oskarżonego zaufaniem uznając, iż pomimo niewykonania kary 6 m-cy pozbawienia wolności będzie on w przyszłości przestrzegać porządku prawnego, skoro oskarżony kilkakrotnie w przeszłości wchodził w kolizję z prawem, w tym i dopuścił się przestępstwa p-ko mieniu popełnionego w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Sama jednak uprzednia karalność nie wyklucza zastosowania instytucji warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności. Przeciwnie, sam ustawodawca dopuszcza taka możliwość także i wobec multirecydywistów, a więc osób które uprzednio były, co najmniej dwukrotnie skazywane za dokonanie przestępstw umyślnych na kary bezwzględne pozbawienia wolności. Ważny jest bowiem nie sam fakt skazania, a to jakie warunki osobiste i właściwości określają oskarżonego. Ma więc znaczenie jego tryb życia, cechy osobowości, brak związków ze środowiskami kryminalistycznymi i brak właściwości kryminogennych. Należy tu podkreślić, iż wszystkie przypisane oskarżonemu czyny (w tym i innych postępowaniach) związane były z działalnością gospodarczą, a poczynione w toku niniejszego postępowania ustalenia nie pozwalaj na choćby przypuszczenie, że działalność ta miałby być dlań źródłem przestępnych dochodów czy celów przestępnych innych niż materialne. Ustalenia w zakresie warunków osobistych oskarżonego, dotychczasowego sposobu jego życia oraz zachowania po popełnieniu przestępstwa, zdaniem Sądu Okręgowego, pozwalały Sądowimeritina stwierdzenie, iż wystarczającym dla osiągnięcia celów kary orzekanej w sprawie będzie orzeczenie kary z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. A tym samym nie może być mowy o tym, iż Sąd orzekając karę niewłaściwie dokonał ustaleń faktycznych co do okoliczności zart. 69§1 i §2 kk, a w konsekwencji wadliwie zastosował wskazane normy.
O kosztach postępowania odwoławczego Sąd orzekł na podstawieart. 633 kpkw zw. zart. 636§2 kpk– to wobec faktu, iż nie uwzględniono wszystkich apelacji wywiedzionych w sprawie niniejszej. W konsekwencji zryczałtowanymi wydatkami Skarbu Państwa poniesionymi w postępowaniu odwoławczym, a związanymi z doręczeniami, obciążono każdą ze stron w imieniu której wywiedziono rozpoznane apelacje. Fakt, iż nie uwzględniono, nie tylko apelacji obrońcy oskarżonego, ale i pełnomocników oskarżycieli posiłkowych skutkował nieuwzględnieniem ich wniosków o zasądzenie od oskarżonego na rzecz ich mocodawców kosztów zastępstwa procesowego w postepowaniu apelacyjnym. Sąd uznał, iż powyższego wymagają względy słuszności oraz zasada, iż każda z apelujących stron powinna ponieść koszty związane z rozpoznaniem bezzasadnej apelacji wywiedzionej w jej imieniu.
Zgodnie zart. 8 ustawy z 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych(Dz.U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223 ze zm.) Sąd obciążył oskarżonego opłatą w kwocie 120 zł.
1 W uzasadnieniu, dla rozróżnienia i uproszczenia,przedsiębiorstwa (...)
z siedzibą wS.” oraz(...) Sp. z o.o.z siedzibą wS.” definiowano w skrócie:
- „A.L. Z.z siedzibą wS.” jako „firmę (...)”, – c.d. na kolejnej stronie
-(...) Sp. z o.o.z siedzibą wS.” jako „spółkę (...)”.