Sąd Rejonowy w Dzierżoniowie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Kp 406/14
Data wyroku: 2014-12-01 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Maciej Maciejewski
Słowa kluczowe: Zażalenie Na Postanowienie O Umorzeniu Dochodzenia
Podstawa prawna: art. 465 § 2 k.p.k

Sygn. akt II Kp 406/14

POSTANOWIENIE
Dnia 01 grudnia 2014 roku
Sąd Rejonowy w Dzierżoniowie Wydział II Karny w składzie:

Przewodniczący: SSR Maciej Maciejewski

Protokolant: Patryk Bartoszyński
po rozpoznaniu w sprawie o czyn zart. 157 § 1 k.k.
na skutek zażalenia pełnomocnika pokrzywdzonegoS. K. (1)
w przedmiocie umorzenia dochodzenia
na podstawieart. 465 § 2 k.p.k.w zw. zart. 329 § 1 k.p.k.

postanowił:
zażalenia pełnomocnika pokrzywdzonegoS. K. (1)z dnia 12 sierpnia 2014 roku na postanowienie Prokuratora Prokuratury Rejonowej wD.z dnia31 lipca 2014 roku w przedmiocie umorzenia dochodzenia o czyn zart. 157 § 1 k.k.nie uwzględnić i utrzymać w mocy zaskarżone w tej części postanowienie.

UZASADNIENIE
Postanowieniem Prokuratora Prokuratury Rejonowej wD.z dnia 31 lipca 2014 roku umorzono dochodzenie(...)(...)w sprawie:
1. spowodowania w dniu 21 listopada 2012 roku wP.obrażeń ciałaS. K. (1)w postaci: wybicia górnego zęba po stronie prawej, ukruszenia dolnego zęba po stronie lewej, stłuczenia głowy, ran na kikutach stóp i wstrząsu mózgu, to jest o czyn zart. 157 § 1 k.k., wobec stwierdzenia czynu prywatnoskargowego i braku interesu społecznegow jego ściganiu z urzędu;
2. zaboru w październiku 2012 roku wP.w celu krótkotrwałego użycia samochodu markiN.na szkodęS. K. (1), to jest o czyn zart. 289 § 1 k.k., wobec braku znamion czynu zabronionego.
Prokurator Prokuratury Rejonowej wD.w uzasadnieniu wydanego postanowienia wskazał, iżS. K. (1)w dniu 22 listopada 2013 roku złożyłw Sądzie Rejonowym wD.akt oskarżenia przeciwkoJ. P.o spowodowanie u niego w dniu 21 listopada 2012 roku obrażeń ciała. W toku prowadzonego przez Sąd postępowania pokrzywdzony przedłożył dokumentację lekarską dot. stanu jego zdrowia sugerując, iż odniesione w wyniku uderzeń i kopnięć po całym ciele, obrażenia, wyczerpują znamiona występku zart. 157 § 1 k.k., a w tej sytuacji Sąd przekazał sprawę do Prokuratury celem dalszego prowadzenia. Wskazał, iż w toku wszczętego postępowania powołany został biegły z zakresu medycyny sądowej, który uznał, iż stwierdzoneu pokrzywdzonego zmiany urazowe spowodowały u niego naruszenie czynności narządów ciała trwające nie dłużej niż 7 dni, co wyczerpuje znamiona występku zart. 157 § 2 k.k.(mylnie wskazanego przez prokuratora jako występek zart. 157 § 1 k.k.), którego ściganie następuje na drodze prywatnoskargowej. Organ przygotowawczy wskazał, iżS. K. (1)może sam bezpośrednio przed Sądem domagać się ukarania sprawcy czynu zabronionego.
Ponadto Prokurator wskazał, iżS. K. (1)stwierdził, że w październiku 2012 roku (kilka dni przed świętem zmarłych) podjechał swoim samochodem do sklepu, gdzie nieznany mu mężczyzna odebrał mu kluczyki uniemożliwiające dalszą jazdę twierdząc że pokrzywdzony znajduje się pod wpływem alkoholu. Ponadto pokrzywdzony wskazał, iż mężczyzna ten zużył mu paliwo w jego samochodzie, a wartość paliwa określił na kwotę 200 zł. Z tych względów organ przygotowawczy wskazał, iż takie zachowanie mężczyzny wynikało z faktu, iżS. K. (1)(jak sam stwierdził) ma problemy z poruszaniem się i sprawiał wrażenie, że znajduje się w stanie nietrzeźwości, dlatego też takie zachowanie mężczyzny nie nosi znamion występku krótkotrwałego użycia pojazdu, zaś wartość zużytego paliwa wyczerpuje znamiona wykroczenia (które uległo przedawnieniu).
W ustawowym terminie zażalenie na powyższe postanowienie złożył pełnomocnik pokrzywdzonegoS. K. (1), w którym zaskarżył wydane postanowieniew całości. Zarzucił naruszenieart. 7 k.p.k., w następstwie przyjęcia za zasadną opinii biegłego sądowego o przyjęciu lekkiego obrażenia ciała doznanego przez pokrzywdzonego, mimo, iż nie uwzględniono jego stanu zdrowia, a takie zachowanie stwarzało realne zagrożenie dla życia, tj. popełnienia czynu zart. 157 § 1 k.k.w zw. zart. 156 § 1 k.k.Pełnomocnik pokrzywdzonego wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia we wskazaniem zlecenia wykonania opinii o naruszeniu narządów ciała pokrzywdzonego, przy uwzględnieniu jego stanu chorobowego. W uzasadnieniu złożonego środka zaskarżenia pełnomocnik wskazał, iż przy wydaniu opinii należy wziąć pod uwagę stan zdrowiaS. K. (1), jego choroby, albowiem błędne jest przyjęcie oceny doznanych obrażeń bez uwzględnienia stanu zdrowia pokrzywdzonego.
W toku posiedzenia w dniu 01 grudnia 2014 roku pełnomocnik oświadczył, iż jego zażalenie dotyczy tylko i wyłącznie czynu zart. 157 § 1 k.k., nie dotyczy natomiast czynu zart. 289 § 1 k.k.
We wniosku z dnia 20 października 2014 roku Prokurator Rejonowy wD.zwrócił się o nieuwzględnienie zażalenia pełnomocnika pokrzywdzonegoS. K. (1)na postanowienie o umorzeniu dochodzenia i utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu wskazano, iż pełnomocnik pokrzywdzonego nie podniósł żadnych nowych okoliczności, które miałyby wpływ na podjętą decyzję lub wymagały sprawdzenia w trybieart. 327 k.p.k., a w złożonym środku zaskarżenia subiektywnie nie zgadza się z decyzją merytoryczną zapadłą w sprawie.
Sąd zważył:
Zarzuty podniesione w zażaleniu pełnomocnika pokrzywdzonego nie są zasadne.
Sąd, po dokonaniu analizy akt sprawy, w tym w szczególności w kontekście zażalenia pełnomocnika skarżącego uznał, iż decyzja procesowa podjęta przez Prokuratora Prokuratury Rejonowej wD.o umorzeniu postępowania przygotowawczego w sprawie o czyn zart. 157 § 1 k.k.jest w pełni zasadna i odpowiada prawu, a zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, w związku z czym utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy.
Z analizy akt sprawy jednoznacznie wynika, iż w trakcie postępowania przyjęto ustne zawiadomienie o przestępstwie od pokrzywdzonegoS. K. (1)oraz dołączono dokumentację z prowadzonego postępowania prywatnoskargowego przed Sądem Rejonowym wD..
Zauważyć należy, iż postanowieniem z dnia 27 czerwca 2014 roku (karta 103 akt) powołano biegłego sądowego z zakresu medycyny sądowej, celem ustalenia obrażeń ciała pokrzywdzonego. Biegły sądowy wydając w dniu 03 lipca 2014 roku opinię sądowo – lekarską wskazał, iż uS. K. (1)w wyniku wydarzenia z dnia 21 listopada 2012 roku rozpoznano: zmiany urazowe, to jest uraz głowy i bóle prawej połowy głowy, na kikutach stóp podsychające rany, w okolicach nadgarstka prawego płytka rana długości do0,1 cm – pokryta strupem. Ponadto rozpoznano zmiany chorobowe: nadciśnienie tętnicze, cukrzyca typu II, stan po udarze mózgu z niedowładem połowiczym prawostronnym (2009), stan po amputacji przodostopia obu stóp w przebiegu odmrożenia (2004). Biegły wykazał, iż zmiany urazowe powstały od działania narzędzi tępych, tępokrawędzistych, lub od uderzenia się o takie narzędzia i mogły one powstać w czasie i okolicznościach opisywanych przez pokrzywdzonego, aleo znacznie mniejszym nasileniu. Biegły podał, iż biorąc pod uwagę ilość i lokalizację zmian urazowych na ciele pokrzywdzonego należy uznać, że został on kilka razy uderzony w głowę, kończyny dolne i górne,a zmiany chorobowe powstały w innych okolicznościach i czasie. Biegły sądowy wykazał, iż stwierdzone u pokrzywdzonego zmiany urazowe spowodowały u niego naruszenie czynności narządów ciała inne niż określone wart. 156 § 1 k.k., trwające nie dłużej niż dni siedem –art. 157 § 2 k.k.
Ponadto, wobec powstałych wątpliwości przedstawionych przez pełnomocnika pokrzywdzonego w złożonym zażaleniu, postanowieniem z dnia 23 września 2014 roku (karta 118) powołano biegłego sądowegoM. B.w celu stwierdzenia odnośnie obrażeń w postaci ukruszenia zęba i utraty drugiego zęba, które to opisuje w zeznaniach pokrzywdzony i czy mogły one powstać w okolicznościach podanych przez pokrzywdzonego, czy obrażenia te mogły mieć wpływ na kwalifikację odniesionych przezS. K. (1)obrażeń w dniu 21 listopada 2012 roku i na jaki okres czasu obrażenia odniesione przez pokrzywdzonego w dniu 21 listopada 2012 roku naruszyły czynności narządów ciała.
Na podstawie uzupełniającej opinii sądowo – lekarskiej z dnia 24 września 2014 roku biegły sądowyM. B.wskazał, iż w punktach 3, 4 i 5 podtrzymuje spostrzeżenia zawarte we wcześniejszej opinii dot. zmian urazowych i zmian chorobowych (karta 123). Wskazał dalej, iż w nadesłanej dokumentacji lekarskiej pokrzywdzonego brak jest jakichkolwiek informacji co do stanu jego uzębienia, a także o fakcie uszkodzenia tego uzębienia. Podał, iż (opierając się na zeznaniach pokrzywdzonego co faktu uszkodzenia uzębienia podczas wydarzenia w dniu 21 listopada 2012 roku) można zakładać, że do takiego uszkodzenia mogło dojść, jednakS. K. (2)nie korzystał z pomocy stomatologicznej, co wskazuje, iż zakres opisywanych uszkodzeń nie był na tyle dolegliwy, aby leczeniu stomatologicznemu się poddać. Biegły wykazał, iż w nadesłanych materiałach brak dokumentacji stomatologicznej stanu uzębienia pokrzywdzonego z okresu przed jego pobiciem i nie ma możliwości jednoznacznej oceny stopnia ciężkości odniesionych przez niego obrażeń (biegły wskazał, że potrzebna byłaby dokumentacja stomatologiczna pokrzywdzonego z okresu z przed wydarzenia, a także po wydarzeniu). Na zakończenie biegły wskazał, iż w sprawie brak jest jakichkolwiek nowych faktów i dowodów mogących zmienić treść sporządzonej opinii z dnia 03 lipca 2014 roku (karta 124).
Z akt sprawy wynika, iż w toku dochodzenia zebrano wszystkie istotne dowodyoraz dołączono do akt wszystkie dokumenty mające znaczenie w sprawie. Co więcej z akt prowadzonego postępowania prywatnoskargowego wynika, iżJ. P.nie przyznała się do czynu opisanego przez pokrzywdzonego, a jej obrońca sygnalizowała, iżw tym dniuJ. P.była w szpitalu u syna, na co złożyła stosowną dokumentację (karta 64, 69-70). Odnosząc się natomiast do zarzutów pełnomocnika pokrzywdzonego wskazać należy, iż w przedmiotowej sprawie zarzut nie uwzględnienia stanu chorobowego pokrzywdzonego jest chybiony, albowiem biegły sądowy wykazał, iż„zmiany chorobowe powstały w innych okolicznościach i czasie” (karta, 105, 123). Odnośnie wniosku dowodowego złożonego w toku postępowania o przesłuchanie świadków wskazać należy, iż brak jest podstaw do jego uwzględnienia, albowiem w inkryminowanym dniu nie było ich na miejscu zdarzenia i zeznania te niewiele wniosłyby do prowadzonego postępowania. Ponadto Sąd uznał, iż twierdzenia pełnomocnika pokrzywdzonegoS. K. (1)o obrażeniach ciała pokrzywdzonego powodujących rozstrój zdrowia na okres powyżej 7 dni nie znajdują potwierdzenia w sporządzonej opinii biegłego sądowego. Nie ma żadnych powodów, aby kwestionować w/w opinię.
Tym samym, w ocenie Sądu, skoro jednocześnie przeprowadzone w sprawie postępowanie nie zawiera braków i uchybień mogących skutkować uchyleniem zaskarżonego postanowienia, w celu dokonania ewentualnych dalszych czynności procesowych, należało orzec jak w sentencji.
Z tych względów Sąd postanowił jak na wstępie.
(...)
(...)