Sąd Apelacyjnyw Białymstoku
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUa 139/14
Data wyroku: 2014-06-25 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Barbara Orechwa-Zawadzka, Maria Jolanta Kazberuk, Bohdan Bieniek
Słowa kluczowe: Nauczyciel
Podstawa prawna: art. 4, art. 39 § 2 kpc  ustawy z 22.05.2009r. o nauczycielskich świadczeniach kompensacyjnych

Sygn. akt III AUa 139/14

POSTANOWIENIE
Dnia 25 czerwca 2014r.
Sąd Apelacyjny w Białymstoku, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący: SSA Maria Jolanta Kazberuk (spr.)
Sędziowie: SA Barbara Orechwa-Zawadzka
SA Bohdan Bieniek
Protokolant:  Agnieszka Charkiewicz
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 czerwca 2014 r. wB.
sprawy z odwołaniaA. A.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wO.
o nauczycielskie świadczenia kompensacyjne
na skutek apelacji wnioskodawcyA. A.
od wyroku Sądu Okręgowego w Olsztynie IV Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 28 listopada 2013 r. sygn. akt IV U 2423/13
postanawia:

umorzyć postępowanie apelacyjne.

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 28 marca 2013 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wO.odmówiłA. A.prawa do nauczycielskiego świadczenia kompensacyjnego na podstawie przepisówustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(t.j.: Dz. U. z 2009 r., Nr 153, poz. 1227 ze zm.) orazustawy z dnia 22 maja 2009 r. o nauczycielskich świadczeniach kompensacyjnych(Dz. U. Nr 97, poz. 800).
W odwołaniu od powyższej decyzji wnioskodawca wniósł o ponowne rozpoznanie jego sprawy.
Wyrokiem z dnia 28 listopada 2013 r., Sąd Okręgowy oddalił odwołanie.
Za podstawę faktyczną wyroku Sąd Okręgowy przyjął następujące ustalenia:
WnioskodawcaA. A.,urodzony dnia (...), w dniu 19 grudnia 2012 r. złożył wniosek o nauczycielskie świadczenie kompensacyjne, przedkładając zaświadczenie Kurii Metropolitarnej ArchidiecezjiW., w której potwierdzone zostało jego zatrudnienie w charakterze wikariusza i nauczyciela religii.
Sąd Okręgowy ustalił, iż Zakład Ubezpieczeń Społecznych do wymaganego okresu pracy w wymiarze co najmniej 20 lat w jednostkach, o których mowa wart. 2 pkt 1 ustawy o nauczycielskich świadczeniach kompensacyjnych, zaliczył okres 12 lat, 10 miesięcy i 27 dni. Nie zaliczył natomiast okresów pracy nauczycielskiej – od dnia 1 września 1998 r. do dnia 31 sierpnia 1999 r. i od dnia 1 września 2009 r. do 31 sierpnia 2011 r. z uwagi na to, że wnioskodawca pracował w wymiarze niższym niż ½ obowiązkowego wymiaru zajęć. Nadto, do wymaganego stażu pracy nie zaliczył wnioskodawcy okresu pracy jako nauczyciela – od dnia 3 lutego 1981 r. do dnia 31 sierpnia 1990 r., z powodu nieprzedłożenia za ten okres świadectwa pracy lub zaświadczenia, że katecheza wykonywana była w ramach stosunku pracy. Sąd pierwszej instancji ustalił również, iż okresy te – katechizacji poza szkołą -potwierdzone zostały zaświadczeniem Kurii Metropolitarnej.
Oceniając stan faktyczny sprawy, Sąd pierwszej instancji powołał się na przepisyart. 4 ustawy z dnia 22 maja 2009 r. o nauczycielskich świadczeniach kompensacyjnych(Dz. U. Nr 97, poz. 800). Sąd ten podzielił również stanowisko wyrażone w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 13 czerwca 2001r. (III ZP 32/00) oraz w wyroku Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 17 kwietnia 2013 r. (sygn. akt III AUa 1059/12).
W ocenie Sądu Okręgowego, wnioskodawca w świetle powyższej regulacji nie spełnił warunków do przyznania nauczycielskiego świadczenia kompensacyjnego. Zdaniem Sądu pierwszej instancji, wbrew stanowiskuA. A.zaprezentowanego w odwołaniu, w jego sytuacji nie było wystarczającym legitymowanie się jedynie wymaganym co najmniej 20 letnim okresem pracy nauczycielskiej w 30-letnim ogólnym stażu pracy. Sąd Okręgowy, odwołując się do art. 4 ust. 3 ww. ustawy, wskazał na przesłankę ukończenia wieku 55 lat w ściśle określonym przez ustawę okresie, tj. 2009-2014 bez rozróżnienia na płeć. W rezultacie Sąd ten uznał, iż odwołanie podlegało oddaleniu na mocyart. 47714§ 1 k.p.c.
Sąd Apelacyjny ustalił i zważył:
Postępowanie w niniejszej sprawie podlega umorzeniu.
Zgodnie zart. 391 § 2 zdanie pierwsze k.p.c., w razie cofnięcia apelacji sąd drugiej instancji umarza postępowanie apelacyjne i orzeka o kosztach jak przy cofnięciu pozwu. Wobec skutecznego cofnięcia przez wnioskodawcę środka zaskarżenia, wydanie orzeczenia merytorycznego stało się zbędne i zaistniały przesłanki uzasadniające umorzenie postępowania apelacyjnego w sprawie.
Sąd Apelacyjny miał na uwadzeart. 469 k.p.c., który nakazuje badanie skutków związanych z cofnięciem środka odwoławczego w aspekcie słusznego interesu pracownika (ubezpieczonego). W realiach niniejszej sprawy, w której zapadł wyrok oddalający odwołanie, cofnięcie środka odwoławczego przezA. A.nie narusza jego słusznego interesu.
Wobec skutecznego cofnięcia apelacji, Sąd Apelacyjny, na podstawieart. 391 § 2 zdanie pierwsze k.p.c.orzekł, jak w sentencji postanowienia.