Sąd Apelacyjnyw Szczecinie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I ACz 334/14
Data wyroku: 2014-05-07 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Agnieszka Sołtyka, Maria Iwankiewicz, Eugeniusz Skotarczak
Słowa kluczowe: Odrzucenie Środka Zaskarżenia
Podstawa prawna: art. 370 k.p.c.

Sygn. akt I ACz 334/14

POSTANOWIENIE
Dnia 7 maja 2014 roku

Sąd Apelacyjny w Szczecinie I Wydział Cywilny w składzie następującym:
Przewodniczący: SSA Eugeniusz Skotarczak (spr.)
Sędziowie: SSA Maria Iwankiewicz
SSA Agnieszka Sołtyka

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym
w dniu 7 maja 2014 roku w Szczecinie
sprawy z powództwaP. S.
przeciwko Staroście(...)
o ustalenie opłaty z tytułu użytkowania wieczystego
na skutek zażalenia powoda
na postanowienie Sądu Okręgowego w Koszalinie
z dnia 29 stycznia 2014 roku, sygn. akt I C 528/13
p o s t a n a w i a:

oddalić zażalenie.

    SSA M. Iwankiewicz  SSA E. Skotarczak SSA A. Sołtyka

UZASADNIENIE
Zarządzeniem z dnia 7 stycznia 2014 r. Przewodniczący w Sądzie Okręgowym w Koszalinie na podstawieart. 130 § 1 i 2 k.p.c.zwrócił pozew. Powyższe zarządzenie zostało skierowane do powoda, które odebrała w jego imieniu i na jego rzeczE. S. (2), w dniu 17 stycznia 2014 r. W dniu 27 stycznia 2014 r. powód złożył zażalenie na to zarządzenie.
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy na podstawieart. 370 k.p.c.w zw. zart. 397 §2 k.p.c.odrzucił zażalenie jako spóźnione. W uzasadnieniu Sąd Okręgowy wskazał, że odpis zarządzenia z dnia 7 stycznia 2014 roku doręczono powodowi w dniu 17 stycznia 2014 roku. Powód wniósł zażalenie w dniu 27 stycznia 2014 roku, a zatem po upływie 7 – dniowego terminu do zaskarżenia zarządzenia z dnia 7 stycznia 2014 roku.
Powyższe rozstrzygnięcie zaskarżył zażaleniem powód wnioskując jednocześnie o uznaniu zażalenia na zarządzenie o zwrocie pozwu z dnia 27 stycznia 2014 roku. W konsekwencji wniósł o rozpoznanie zażalenia z dnia 27 stycznia 2014 roku.
W uzasadnieniu zażalenia skarżący wskazał, że o zwrocie pozwu dowiedział się dopiero dnia 21 stycznia 2014 roku, a o korespondencji kierowanej do niego dowiaduje się od osób trzecich. Jednocześnie wskazuje, ze korespondencja skierowana do skarżącego odbierana jest przez osobę do tego nie upoważnioną, bowiem doręczenia dokonywane są przez pracowników Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, której skarżący wynajmuje pomieszczenie do prowadzenia działalności gospodarczej.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Zażalenie powoda okazało się nieuzasadnione.
Kontrola instancyjna zaskarżonego postanowienia wykazała, że Sąd Okręgowy co do zasady prawidłowo odrzucił zażalenie powoda z dnia 27 stycznia 2014 r..
Analiza akt sprawy nie pozostawia zaś żadnych wątpliwości, że doręczenie zarządzenia o zwrocie pozwu nastąpiło prawidłowo, bowiem, jak słusznie zauważył Sąd Okręgowy korespondencję adresowaną do powoda odbierał ten sam domownik. Termin do wniesienia zażalenia na zarządzenie z dnia 7 stycznia 2014 roku, upłynął powodowi w dniu 24 stycznia 2014 roku, co oznacza, że złożenie przez powoda zażalenia w dniu 27 stycznia 2014 roku było spóźnione, a zatem skarżący uchybił w myślart. 394 § 2 k.p.c.tygodniowemu terminowi do jego wniesienia.
Zgodnie z treściąart. 370 k.p.c.w zw. zart. 397 § 2 k.p.c.Sąd pierwszej instancji odrzuca zażalenie wniesione po upływie przepisanego terminu, nieopłacone lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Argumentacja skarżącego przedstawiona w zażaleniu w żaden sposób nie wpływa jednak na uznanie jego zasadności. Podniesione przez powoda zarzuty i argumenty dotyczące nieprawidłowości w doręczeniu, w niniejszej sprawie nie mają jurydycznego znaczenia dla kwestii terminowego wniesienia zażalenia, nie mogą bowiem stanowić przedmiotu merytorycznego rozpoznania w postępowaniu wywołanym wniesieniem przez powoda niniejszego zażalenia. Tym niemniej właściwe mogą okazać się dla wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia.
W tej sytuacji nie znajdując podstaw do uwzględnienia zażalenia, Sąd Apelacyjny na podstawie przepisuart. 385 k.p.c.w zw. zart. 397 § 2 k.p.c.orzekł jak w sentencji.

    SSA M. Iwankiewicz  SSA E. Skotarczak SSA A. Sołtyka