Sąd Rejonowy w Bielsku Podlaskim
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 1405/13
Data wyroku: 2014-01-23 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Tadeusz Radziwon
Słowa kluczowe: Cesja
Podstawa prawna: art. 720kc, art. 509§1 i 2 kc

Sygn. akt I C 1405/13

WYROK ZAOCZNY
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 23 stycznia 2014 roku

Sąd Rejonowy w Bielsku Podlaskim I Wydział Cywilny
w składzie następującym:

Przewodniczący:

SSR Tadeusz Radziwon

Protokolant:

Ewa Trusiak

po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2014 roku w Bielsku Podlaskim
na rozprawie
sprawy z powództwa(...)Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego z siedzibą wW.
przeciwkoJ. M.
o zapłatę:

Oddala powództwo.

Sędzia

Sygn. akt I C 1405/13

UZASADNIENIE
Powód(...)Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą wW.wniósł o zasądzenie od pozwanegoJ. M.kwoty 2250,84 złotych z ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty. Wniósł nadto o zasądzenie kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych i kosztów opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. Uzasadniając żądanie pozwu wskazał, iż przedmiotowa wierzytelność wynika z umowy z dnia 10 października 2008 roku numer(...)zawartej przez pozwanego z(...) S.A., z której to warunków strona pozwana nie wywiązała się w ustalonym terminie. Przedmiotowa wierzytelność została przez powoda nabyta w dniu 06 czerwca 2013 roku od(...)spółki z siedzibą wL.w Anglii. Zbycie wierzytelności nastąpiło zgodnie zart. 509 kcoraz w oparciu oustawę z dnia 27 maja 2004 roku o funduszach inwestycyjnych. Powód wystosował do pozwanego wezwanie do zapłaty, jednakże wezwanie pozostało bezskuteczne.
PozwanyJ. M.nie stawił się na rozprawę i nie zajął stanowiska w sprawie.

Sąd Rejonowy ustalił i zważył, co następuje:

Zgodnie zart. 509 § 1 kcwierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew) chyba, że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. Wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki (§ 2).
W myślart. 513 § 1 kcdłużnikowi przysługują przeciwko nabywcy wierzytelności wszelkie zarzuty, które miał przeciwko zbywcy w chwili powzięcia wiadomości o przelewie.
W piśmiennictwie zauważono, że przy analizie stosunku dłużnik – cesjonariusz szczególnie uwidaczniają się dwie zasady, charakteryzujące ten stosunek. Pierwsza dotyczy nabycia przez cesjonariusza w drodze przelewu wierzytelności tylu praw, ile miał cedent. Wyraża to paremianemo plus iuris in alium transferre potest quam ipse habet. Cesjonariusz nie może, więc żądać od dłużnika świadczenia w większym rozmiarze niż cedent. Druga zasada dotyczy sytuacji prawnej dłużnika, która nie może ulec pogorszeniu na skutek przelewu w stosunku do tej, jaką dłużnik miał przed przelewem (J. Mojak (w:)Kodeks..., s. 162; H. Ciepła (w:)Komentarz..., s. 595; B. Łubkowski (w:)Kodeks..., s. 1225). Z wierzytelnością po przelewie pozostają zatem związane wszystkie zarzuty dłużnika, które mogły być podnoszone w stosunku do poprzedniego wierzyciela (cedenta). Wskazuje się na trzy rodzaje zarzutów: te, które przysługiwały dłużnikowi w stosunku do cedenta, zarzuty osobiste dłużnika oraz zarzuty dotyczące samej umowy cesji (nie będące zarzutami ani osobistymi, ani służącymi w stosunku do cedenta)
Zdaniem Sądu powództwo niniejsze winno ulec oddaleniu.
W myślart. 6 kcciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne.
Jeżeli chodzi o rozkład ciężaru dowodu, to powód powinien udowodnić fakty pozytywne, które stanowią podstawę jego powództwa to jest okoliczności prawo tworzące, a pozwany, jeżeli faktów tych nie przyznaje, ma obowiązek udowodnienia okoliczności niweczących prawo powoda.
W ocenie Sądu materiał dowodowy zgromadzony w sprawie, nie dawał podstaw do uznania, ażeby zaistniały przesłanki uzasadniające obciążenie pozwanego obowiązkiem zapłaty należnościami dochodzonymi pozwem.
Zgodnie zart. 339 § 1 kpcjeżeli pozwany nie stawił się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę albo mimo stawienia się nie bierze udziału w rozprawie, sąd wyda wyrok zaoczny. W myśl zaśart. 340 kpcwyrok wydany w nieobecności pozwanego nie będzie zaoczny, jeżeli pozwany żądał przeprowadzenia rozprawy w swej nieobecności albo składał już w sprawie wyjaśnienia ustnie lub na piśmie. PozwanyJ. M.nie stawił się na rozprawę, nie wnosiła o przeprowadzenie rozprawy w swojej nieobecności, nie złożyła też wyjaśnień, a zatem zachodziły podstawy do wydania wyroku zaocznego.
Zgodnie zart. 339 § 2 kpcwydając wyrok zaoczny, Sąd przyjmuje się za prawdziwe twierdzenie powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa. Podkreślić należy, iż twierdzenia faktyczne zawarte w pozwie, które są przyjmowane za podstawę wyroku zaocznego, muszą pozwalać sądowi na skonstruowanie podstawy prawnej roszczenia i jej ocenę. (orzeczenie SN z dnia 29 maja 1958 r., 1 CR 969/57, OSNC 1960, nr 1, poz. 14; wyroki SN: z dnia 15 września 1967 r., III CRN 175/67, OSNC 1968, nr 8-9, poz. 142; z dnia 15 marca 1996 r., I CRN 26/96, OSNC 1996, nr 7-8, poz. 108; z dnia 6 czerwca 1997 r., I CKU 87/97, Prok. i Pr. - wkładka 1997, nr 10, s. 44; z dnia 31 marca 1999 r., I CKU 176/97, Prok. i Pr. 1999, nr 9, s. 30). Jeżeli zatem w świetle przytoczonych przez powoda okoliczności brak podstaw do uwzględnienia żądania pozwu, sąd wyrokiem zaocznym oddala powództwo (zob. wyrok SN z dnia 6 czerwca 1972 r., III CRN 30/72, Biul. SN 1972, nr 10, poz. 178).
W ocenie Sądu, twierdzenia powoda zawarte w pozwie, budzą uzasadnione wątpliwości, skutkujące oddaleniem powództwa.
W kontekście przedstawionych przez powoda dowodów trudno uznać, aby powód w sposób należyty udowodnił zasadność dochodzonego powództwa.
W aktach sprawy brak jest umowy zawartej pomiędzy pozwanym a(...) Spółką Akcyjną, z której wynika wierzytelność, na którą powołuje się powód. Powyższe uniemożliwia Sądowi merytoryczną weryfikację wysokości i wymagalności dochodzonej pozwem należności z tytułu umowy z dnia 10 października 2008 roku o numerze(...). Przedłożony odpis z załącznika do umowy o przelew wierzytelności (k.8) nie może stanowić wystarczającego dowodu istnienia wierzytelności oraz jej wymagalności.
Oceny tej nie zmienia również treść umowy cesji wierzytelności z dnia 06 czerwca 2013 roku zawartej pomiędzy(...)spółki z siedzibą wL.w Anglii a powodem (k.5), w której znajduje się oświadczenie cedenta, że przedmiotem umowy są wierzytelności istniejące, które nie zostały spłacone w terminie wymagalności. Zgodnie, bowiem z przepisemart. 516 kczbywca wierzytelności ponosi względem nabywcy odpowiedzialność za to, że wierzytelność mu przysługuje. Oznacza to, że samo oświadczenie cedenta o treści wskazanej przez powoda nie może być wyłącznym dowodem potwierdzającym wymagalność wierzytelności przysługującej powodowi, skoro ustawodawca przewidział odpowiedzialność cedenta za wady prawne cedowanej wierzytelności, w tym zarówno w zakresie faktu istnienia wierzytelności, jak i jej rozmiaru określonego w umowie. Jeśli natomiast przesłanki i zasady odpowiedzialności zbywcy wierzytelności nie są określone w przepisach regulujących stosunek wewnętrzny, zasadne jest zastosowanie w tym zakresie przepisów regulujących odpowiedzialność za niewykonanie lub nienależyte wykonanie zobowiązania (art. 471 i n. kc); tak też K. Zagrobelny (w:) E. Gniewek,Komentarz, 2006, s. 891; H. Ciepła (w:) G. Bieniek,Komentarz, t. I, 2006, s. 670.
Ponadto powód wskazywał, że nabył wierzytelność przysługującą mu w stosunku do pozwanegoJ. M.od(...)spółki z siedzibą wL.w Anglii, która to spółka nabyła wierzytelność od(...) Spółki Akcyjnej. Powód nie przedłożył natomiast umowy o przelew wierzytelności zawartej pomiędzy(...) S.A.a poprzednikiem prawnym powoda- (...)spółki z siedzibą wL.w Anglii potwierdzającej owo przeniesienie wierzytelności.
Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd na podstawieart. 720 kc,art. 509 § 1 i 2 kcw zw. zart. 6 kcorzekł jak w sentencji wyroku.
Z uwagi na to, że pozwany nie zajął stanowiska w sprawie, wyrok na podstawieart. 339 § 1 kpcjest orzeczeniem zaocznym.
Obowiązek poniesienia kosztów procesu w myśl zasady odpowiedzialności za wynika procesu (art. 98§ 1 kpc) w całości spoczywał na stronie powodowej.
Sędzia