Sąd Okręgowy w Ostrołęce
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 152/14
Data wyroku: 2014-06-26 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Michał Pieńkowski, Magdalena Dąbrowska, Marek Konrad
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Bezpieczeństwu W Komunikacji
Podstawa prawna: art. 244 kk

Sygn. akt II Ka 152/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 26 czerwca 2014r.
Sąd Okręgowy w Ostrołęce II Wydział Karny
w składzie
Przewodniczący: SSO Magdalena Dąbrowska
Sędziowie: SSO Michał Pieńkowski
SSO Marek Konrad (spr.)
Protokolant:  Katarzyna Bojnicka
przy udziale Prokuratora:  Adama Kolbusa
po rozpoznaniu w dniu: 26.06.2014r.
sprawy przeciwko:Z. S.
Oskarżonemu zart. 244kkiart. 178a§2kkw zw. zart. 11§2kk
z powodu apelacji: Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Wyszkowie
od wyroku Sądu Rejonowego w Wyszkowie z dnia 10.03.2014r. w sprawie IIK 553/13
orzeka:

I
Uchyla zaskarżony wyrok w całości i sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Wyszkowie.

Sygn. akt II Ka 152/14

UZASADNIENIE
Z. S.został oskarżony o to, że w dniu 30 czerwca 2013 roku około godziny 10.05 w miejscowościW., gm.R., na drodze publicznej kierował rowerem, będąc w stanie nietrzeźwości, wynik badania na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu – I: 0,53 mg/l, II: 0,50 mg/l, czym nie zastosował się do orzeczonego wobec niego przez Sąd Rejonowy w Wyszkowie w sprawie sygn. akt II K 378/12 zakazu prowadzenia rowerów, tj. o czyn określony wart. 244 kkiart. 178a§2 kkw zw. zart. 11§2 kk.
Sąd Rejonowy w Wyszkowiewyrokiem z dnia 10 marca 2014r wydanym w sprawie II K 553/13 w ramach zarzucanego oskarżonemu czynu uznał go za winnego tego, że w dniu 30 czerwca 2013r około godziny 10.05 w miejscowościW., gm.R., na drodze publicznej kierował rowerem, czym nie zastosował się do orzeczonego wobec niego przez Sąd Rejonowy w Wyszkowie w sprawie o sygn. akt II K 378/12 zakazu prowadzenia rowerów, tj. popełnienia przestępstwa zart. 244 kki za to na podstawieart. 244 kkskazał go na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności, przy czym na podstawieart. 69§1 i 2 kkiart. 70§1 pkt. 1 kkwykonanie orzeczonej kary warunkowo zawiesił na okres 2 lat próby. Na podstawieart. 624§1 kpkzwolnił oskarżonego w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.
Apelacjęod powyższego orzeczenia w części dotyczącej kierowania rowerem przezZ. S.w stanie nietrzeźwości na niekorzyść oskarżonego złożył oskarżyciel publiczny. Orzeczeniu temu zarzucił obrazę przepisów prawa procesowego, a mianowicieart. 400 kpkpolegającego na zaniechaniu przez Sąd rozpoznania sprawy w zakresie kierowania przezZ. S.w dniu 30 czerwca 2013r około godz. 10:05 w miejscowościW., gm.R.na drodze publicznej rowerem w stanie nietrzeźwości.
W konkluzji apelacji prokurator wniósł o zmianę przedmiotowego wyroku poprzez ustalenie, iż obok czynu zart. 244 kkZ. S.dopuścił się również wykroczenia określonego w art. 87§1a kw i wymierzenie mu za ten czyn kary grzywny w wysokości 500 złotych.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja, co do zasady jest słuszna, bowiem zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego jest istotnie nieprawidłowy i dlatego powinien być uchylony. Rozmiar dostrzeżonych uchybień spowodował jednakże konieczności uchylenia całości wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, nie zaś - o co wnioskował skarżący – zmianę zaskarżonego orzeczenia.
Apelujący trafnie bowiem eksponuje zarzut obrazy przepisów postępowania polegający na nie odniesieniu się w zaskarżonym orzeczeniu do części zdarzenia historycznego zakreślonego w akcie oskarżenia. Z porównania opisów czynów – zarzuconego i przypisanego oskarżonemu – wynika, że w części dyspozytywnej wyroku, Sąd merytoryczny pominął odniesienie się do kierowania przezZ. S.rowerem po drodze publicznej w stanie nietrzeźwości. Rozważania na ten temat można znaleźć w pisemnych motywach orzeczenia. Na karcie 2 uzasadnienia Sąd wskazał przyczyny zmiany opisu i kwalifikacji prawnej przypisanego oskarżonemu czynu, co uznać należy oczywiście za prawidłowe.
Jednakże brak jest wskazania powodów i trybu postępowania, zgodnie z którym odstąpił od wydania rozstrzygnięcia w tym zakresie.
W zaistniałej więc sytuacji, prokurator słusznie wywiódł, iż w sprawie doszło do obrazy treściart. 400 kpk. Sąd orzekający, stwierdzając kontrawencjonalizację czynu zart. 178a§2 kodeksu karnegona czyn zart. 87§1a kodeksu wykroczeń, powinien rozpoznać kwestię odpowiedzialności za ten czyn i dać temu odpowiedni wyraz w części rozstrzygającej wyroku.
Zważywszy okoliczność, iż czyn zarzucony oskarżonemu pierwotnie został zakreślony w skardze zasadniczej jako jedno przestępstwo, na obecnym etapie postępowania nie można uchylić zaskarżonego wyroku w części dotyczącej wyłącznie kierowania rowerem w stanie nietrzeźwości.
Sąd Okręgowy uznał, iż jedynie uchylenie wyroku w całości, będzie zasadnym rozstrzygnięciem w sprawie niniejszej.
W zaskarżonym orzeczeniu brak jest rozstrzygnięcia co do ewentualnego popełnienia przez oskarżonego czynu z art. 87§1a kw. Konsekwencją tego faktu w kontekście wniosku skarżącego dotyczącego zmiany wyroku i ustalenia, iż oskarżony dopuścił się także czynu z art. 87§1a kw, stałyby się ustalenia Sądu Odwoławczego działającegode factojako Sąd I instancji, co z kolei w oczywisty sposób uniemożliwiałoby odwołanie się oskarżonego w tym zakresie. Jest to tym bardziej istotne, iż oskarżony przez Sąd Rejonowy za czyn z art. 87§1a kw skazany wszak nie został.
Reasumując, Sąd Rejonowy przy ponownym rozpoznaniu sprawy winien zatem dokonać ponownej oceny faktycznej i prawnej czynu oskarżonego w każdym jego aspekcie, i ustalić wzajemne relacje między poszczególnymi czynnościami wykonawczymi. Końcowym etapem tego procesu powinno być wydanie wyroku obejmującego kategoryczne ustosunkowanie się to wszystkich elementów czynu zakreślonego w akcie oskarżenia.
Nowa ocena dowodów powinna być przeprowadzona z zachowaniem wszystkich zasad procesowych, tak, aby strony występujące w tej sprawie miały także możliwość skorzystania z kontroli instancyjnej.
Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd Odwoławczy orzekł, jak na wstępie.