Sąd Okręgowy w Ostrołęce
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 128/14
Data wyroku: 2014-05-22 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Łaszczych, Michał Pieńkowski, Artur Bobiński
Słowa kluczowe: Kara Pozbawienia Wolności

Sygn. akt II Ka 128/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 22 maja 2014 r.
Sąd Okręgowy w Ostrołęce w składzie:
Przewodniczący: SSO Anna Łaszczych
Sędziowie: SSO Artur Bobiński
SSO Michał Pieńkowski (spr.)
Protokolant: Marlena Achcińska
przy udziale Andrzeja Ołdakowskiego Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Ostrołęce
po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2014 r.
sprawy:
W. N.oskarżonego o czyn zart. 209 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.
na skutek apelacji wniesionej przez Prokuratora Rejonowego w Wyszkowie
od wyroku Sądu Rejonowego w Wyszkowie z dnia 19 listopada 2013 roku
sygn. II K 153/13
orzeka:

I
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że uchyla orzeczenie w zakresie warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności,

II
w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy,

III
zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze przejmując je na rzecz Skarbu Państwa.

Sygn. akt II Ka 128/14

UZASADNIENIE
W. N.został oskarżony o to, że:

I
w okresie czasu od dnia 22 sierpnia 2008 roku do dnia 26 grudnia 2012 roku w miejscowościG., gm.D.uporczywie uchylał się od wykonywania ciążącego na nim z mocy ustawy i orzeczeń Sądu Rejonowego w Wyszkowie sygn. akt III RC 70/94 z dnia 13.09.1994 r., sygn. akt III RC 40/ 97 z dnia 27.08.1997 r., sygn. akt III RC 348/99 z dnia 20.12.1999 r. obowiązku opieki przez nie łożenie na utrzymanie swoich dzieci w ten sposób, że w okresie czasu od dnia 22 sierpnia 2008 roku do dnia 30 czerwca 2009 r. na rzeczE. N.oraz w okresie od dnia 22 sierpnia 2008 r. do dnia 26 grudnia 2012r. na rzeczA. N.przez co naraził je na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych i konieczność korzystania ze świadczeń Gminnego Ośrodka Pomocy wD.przy czym czynu tego dopuścił się przed upływem 5 lat po odbyciu kary 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne,

to jest o czyn zart. 209 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.
Sąd Rejonowy w Wyszkowie wyrokiem z dnia 19 listopada 2013 roku w sprawie II K 153/13:

1
oskarżonegoW. N.uznał za winnego dokonania zarzucanego mu czynu i za to na podstawieart. 209 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.skazał go na karę 6 ( sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,

2
na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.iart. 70 § 1 pkt 1 k.k.wykonanie kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił oskarżonemu na okres próby lat 3 ( trzech) lat,

3
na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.zwolnił oskarżonego od kosztów procesu i przejął je na rachunek Skarbu Państwa.

Apelację od powyższego wyroku na niekorzyść oskarżonego na podstawieart. 425 § 1 i 2 k.p.k.iart. 444 k.p.k.złożył Prokurator Rejonowy w Wyszkowie.
Na podstawieart. 427 § 2 k.p.k.iart. 438 pkt 4 k.p.k.orzeczeniu temu zarzucił:
- rażącą niewspółmierność orzeczonej wobec oskarżonegoW. N.kary, polegającą na wymierzeniu mu za przypisane przestępstwo kary 6 miesięcy pozbawienia wolności z zastosowaniem dobrodziejstwa jej warunkowego zawieszenia na okres 3 lat próby, podczas gdy okoliczności popełnienia zarzuconego mu czynu, wysoki stopień jego społecznej szkodliwości i stopień winy oskarżonego, a zwłaszcza jego uprzednia karalność za czyn zart. 209 § 1 k.k.oraz popełnienie zarzuconego czynu w warunkach powrotu do przestępstwa określonego wart. 64 § 1 k.k.uzasadniają przypuszczenie, iż po stronieW. N.brak jest pozytywnej prognozy odnośnie przyszłego postępowania, a w szczególności, iż nie powróci on na drogę przestępstwa i przemawiają tym samym za wymierzeniem wobec niego kary pozbawienia wolności we wskazanej wysokości bez jej warunkowego zawieszenia zgodnie z dyrektywami prewencji indywidualnej i ogólnej.
Na podstawieart. 427 §1 k.p.k.iart. 437 § 1 k.p.k.prokurator wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia poprzez wymierzenieW. N.kary 6 miesięcy pozbawienia wolności bez zastosowania instytucji jej warunkowego zawieszenia.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:

Apelacja prokuratora jest zasadna i została uwzględniona.
Sąd I instancji w sposób prawidłowy ustalił stan faktyczny oraz kwalifikację prawną czynu. Zebrany w sprawie materiał dowodowy nie pozostawia cienia wątpliwości, że oskarżony dopuścił się zarzucanego mu czynu. Prokurator słusznie zauważa, iż brak jest pozytywnej prognozy kryminologicznej co do osoby oskarżonego. Dotychczasowa karalność oskarżonego, wysoki stopień społecznej szkodliwości czynu oraz charakter i okoliczności popełnionego czynu przemawiają za orzeczeniem wobec oskarżonegoW. N.kary pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia wykonania kary.
Sąd Okręgowy nie podzielił stanowiska Sądu Rejonowego w kwestii zastosowania wobec oskarżonego instytucji warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności. Zdaniem Sądu Odwoławczego, Sąd I instancji przy wymiarze kary oskarżonemu nie uwzględnił w należyty sposób całokształtu okoliczności przedmiotowych i podmiotowych niniejszej sprawy przez co wymierzona kara nie jest adekwatna do stopnia zawinienia oskarżonego i nie spełnia swych celów wychowawczych i zapobiegawczych. Podstawową przesłanką stosowania warunkowego zawieszenia wykonania kary jest pozytywna prognoza, wyrażająca się w przekonaniu sądu, że sprawca wykona nałożone obowiązki próby, będzie przestrzegał porządku prawnego i nie powróci do przestępstwa, a zatem wykonanie wymierzonej mu kary nie jest konieczne. Ponadto kara orzeczona wobec oskarżonego winna również wzbudzać u sprawcy poczucie o nieuchronności i dolegliwości kary za popełnienie czynu zabronionego. O tym, że wymierzona przez Sąd Rejonowy kara jest niewspółmierna świadczy fakt, iż oskarżony był już karany sądownie za przestępstwo zart. 209 § 1 k.k.Sąd Rejonowy w Wyszkowie wyrokiem z dnia 10 kwietnia 2003 roku wymierzył mu karę 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania kary na okres próby lat 5 oraz nałożył na oskarżonego obowiązek bieżącego łożenia na utrzymanie dzieci. Pomimo nałożonego przez Sąd obowiązku łożenia na utrzymanie dzieci, oskarżony nie realizował tego obowiązku, co skutkowało zarządzeniem wykonania kary pozbawienia wolności. Podkreślenia wymaga fakt, że oskarżony swoim zachowaniem naraził swoje dzieci na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. Zachowanie oskarżonego cechowała zła wola, bowiem będąc młodym, zdrowym mężczyzną w sposób świadomy nie podejmował zatrudnienia. Stan taki utrzymywał się przez dłuższy czas. Rodzina oskarżonego zmuszona było do korzystania ze świadczeń Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej wD.. Zauważyć należy, iż od 1994 r. do 2012 r. oskarżonyW. N.alimenty regulował i to też nie w pełnej wysokości przez okres nieco ponad roku gdy przebywał w zakładzie karnym odbywając wcześniej orzeczoną karę pozbawienia wolności za czyn zart. 209 § 1 k.k.Odbywając karę oskarżony nie miał bowiem możliwości ukrycia swoich dochodów i część z nich przeznaczane było na zaspokojenie potrzeb małoletnich dzieci. Przebywając na wolności oskarżony przez okres 19 lat w zasadzie nic nie łożył na utrzymanie swoich dzieci. W związku z powyższym trudno zrozumieć przekonanie Sądu Rejonowego o istnieniu pozytywnej prognozy wobec oskarżonego, a wydane orzeczenie wręcz zachęca oskarżonego do dalszego łamania prawa. Nastawienia oskarżonego do realizacji obowiązku alimentacyjnego nie zmienił nawet jego uprzedni pobyt w zakładzie karnym. Skoro oskarżonyW. N.pozostając na wolności przez 19 lat nigdy nie płacił alimentów na rzecz dzieci to ustalanie kolejnego okresu próby, który ma rzekomo zweryfikować słuszność danej mu szansy jest zupełnym nieporozumieniem, a warunkowe zawieszenie wykonania kary nie tylko nie zrealizuje celów kary lecz jest wręcz sprzeczne z jej celami.
Zachowanie oskarżonegoW. N.wskazuje na to, że zlekceważył on wyroki Sądu (w sprawach cywilnych jak i w sprawie karnej) i wynikające z nich obowiązki. Zastosowanie wobec oskarżonego zawieszenia wykonania kary jest więc niecelowe i nie spełni celów kary.
Sąd Okręgowy uznał, że wobec oskarżonego brak jest przesłanek do zastosowania warunkowego zawieszenia wykonania kary i dokonał zmiany zaskarżonego wyroku uchylając orzeczenie w zakresie warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności.
O kosztach za postępowanie odwoławcze orzeczono na zasadzieart. 626 § 1 k.p.k.