Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 1162/14
Data wyroku: 2014-12-15 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Maria Migoń-Karwowska
Słowa kluczowe: Wyrok Łączny
Podstawa prawna: 85 kk

Sygn. akt II K 1162/14

WYROK ŁĄCZNY
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 15 grudnia 2014 r.
Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze Wydział II Karny w składzie:
Przewodniczący: SSR Maria Migoń - Karwowska
Protokolant: Bożena Cybin
po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2014 r.
s p r a w y :K. R.
synaM.iD.z domuH.
urodzonego w dniu (...)wJ.
skazanego prawomocnymi wyrokami :

1
wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 19.07.2013 r. w sprawie II K 640/13, za czyn zart. 158 § 1 k.k.iart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k., popełniony w dniu 5 grudnia 2012 r., na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności, z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 3 lata, postanowieniem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 13.06.2014 r. sygn. akt Ko 1274/14 zarządzono jej wykonanie;

2
wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 29.07.2013 r. w sprawie II K 398/13, za czyn zart. 280 § 1 k.k.,art. 275 § 1 k.k.iart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k., popełniony w dniu 13 marca 2013 r., na karę 2 lat pozbawienia wolności, z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 5 lat, postanowieniem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 30.04.2014 r. sygn. akt Ko 1273/14 zarządzono jej wykonanie;

3
wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 29.01.2014 r. w sprawie II K 1745/13, za czyn zart. 279 § 1 k.k., popełniony w nocy z 22 na 23 września 2013 r., na karę 1 roku pozbawienia wolności, z zaliczeniem na jej poczet okresu pozbawienia wolności w dniu 10 października 2013 r.;

4
wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 6.06.2014 r. w sprawie II K 463/14, za czyn z art. 62 ust. 1 w zw. z ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, popełniony w dniu 9 lutego 2014 r., na karę 6 miesięcy ograniczenia wolności, z zaliczeniem na jej poczet okresu pozbawienia wolności w dniach 9-10 luty 2014 r.;

5
wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 23.07.2014 r. w sprawie II K 354/14, za czyn zart. 279 § 1 k.k.iart. 278 § 5 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k., popełniony w dniu 26 grudnia 2013 r., na karę 1 roku pozbawienia wolności;

I
na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.kary pozbawienia wolności orzeczone wyrokami opisanymi w pkt 1 i 2 części wstępnej wyroku łączy i orzeka wobec skazanegoK. R.karę łączną 2 (dwóch) lat i 1 (jednego) miesiąca pozbawienia wolności;

II
na podstawieart. 63 § 1 k.k.w zw. zart. 577 k.p.k.na poczet orzeczonej kary łącznej zalicza skazanemu okres odbywania kary w dniu 13 marca 2013 r.;

III
na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.kary pozbawienia wolności orzeczone wyrokami opisanymi w pkt 3 i 5 części wstępnej wyroku łączy i orzeka wobec skazanegoK. R.karę łączną 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

IV
na podstawieart. 63 § 1 k.k.w zw. zart. 577 k.p.k.na poczet orzeczonej kary łącznej zalicza skazanemu okres odbywania kary w dniu 10 października 2013 r., i określa jako dzień rozpoczęcia odbywania kary łącznej 20 maja 2014 r.;

V
na podstawieart. 575 § 1 k.p.k.stwierdza, iż wyroki podlegające połączeniu ulegają osobnemu wykonaniu w zakresie nieobjętym wyrokiem łącznym;

VI
na podstawieart. 572 k.p.k.w zakresie wyroku opisanego w pkt 4 części wstępnej wyroku postępowanie umarza;

VII
na podstawieart. 29 ust 1 ustawy Prawo o adwokaturzezasądza na rzeczadw.J. J.kwotę 120 zł tytułem udzielonej obrony z urzędu oraz kwotę 27,60 zł tytułem podatku VAT;

VIII
na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.zwalnia skazanego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych związanych z wydaniem wyroku łącznego.

Sygn. akt II K 1162/14

UZASADNIENIE
W dniu 19 września 2014 roku skazanyK. R.wniósł o wydanie wyroku łącznego i połączenie kar pozbawienia wolności wymierzonych wyrokami Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze w sprawach o sygnaturach akt: II K 1745/13, II K 398/13, II K 354/114, II K 640/13 i II K 463/14
(dowód: wniosek skazanego k. 1-2)
Wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 19.07.2013 r. w sprawie II K 640/13,K. R.został skazany za czyn zart. 158 § 1 k.k.iart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k., popełniony w dniu 5 grudnia 2012 r., na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności, z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 3 lata. Postanowieniem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 13.06.2014 r. sygn. akt Ko 1274/14 zarządzono wykonanie kary pozbawienia wolności orzeczonej w/w wyrokiem.
(dowód: dane o karalności k. 6-8, wyrok Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia  19.07.2013 r. w sprawie II K 640/13 k. 9,  postanowienie Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia  13.06.2014 r. sygn. akt Ko 1274/14 k.10)
Wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 29.07.2013 r. w sprawie II K 398/13K. R.został skazany za czyn zart. 280 § 1 k.k.,art. 275 § 1 k.k.iart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k., popełniony w dniu 13 marca 2013 r., na karę 2 lat pozbawienia wolności, z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 5 lat. Postanowieniem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 30.04.2014 r. sygn. akt Ko 1273/14 zarządzono wykonanie kary pozbawienia wolności orzeczonej wskazanym wyżej wyrokiem.
(dowód: dane o karalności k. 6-8, wyrok Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia  29.07.2013 r. w sprawie II K 398/13 k. 11,  postanowienie Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia  30.04.2014 r. sygn. akt Ko 1273/14. k. 12)
Wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 29.01.2014 r. w sprawie II K 1745/13K. R.został skazany za czyn zart. 279 § 1 k.k., popełniony w nocy z 22 na 23 września 2013 r., na karę 1 roku pozbawienia wolności, z zaliczeniem na jej poczet okresu pozbawienia wolności w dniu 10 października 2013 r.
(dowód: dane o karalności k. 6-8, wyrok Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia  29.01.2014r. w sprawie II K 1745/13 k. 13)
Wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 6.06.2014 r. w sprawie II K 463/14K. R.został skazany za czyn z art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, popełniony w dniu 9 lutego 2014 r., na karę 6 miesięcy ograniczenia wolności, z zaliczeniem na jej poczet okresu pozbawienia wolności w dniach 9-10 lutego 2014 r.
(dowód: dane o karalności k. 6-8, wyrok Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia  6.06.2014 r. w sprawie II K 463/14 k. 14)
Wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 23.07.2014 r. w sprawie II K 354/14K. R.został skazany za czyn zart. 279 § 1 k.k.iart. 275 § 5 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k., popełniony w dniu 26 grudnia 2013 r., na karę 1 roku pozbawienia wolności.
(dowód: dane o karalności k. 6-8, wyrok Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia  23.07.2014 r. w sprawie II K 354/14 k. 15)
W miejscu zamieszkaniaK. R.posiada opinię przeciętną. W dniu 21 maja 2014 r. skazany zaczął odbywać karę pozbawienia wolności w Areszcie Śledczym wJ.. Następnie został on przetransportowany do Aresztu Śledczego weW., zaś w dniu 29 września 2014 r. został osadzony w Areszcie Śledczym wD.. Zachowanie skazanego w trakcie odbywania kary jest przeciętne.K. R.stara się przestrzegać regulaminu i porządku wewnętrznego, do funkcjonariuszy odnosi się regulaminowo. W całym okresie pobytu w jednostkach penitencjarnych był on trzykrotnie karany dyscyplinarnie, zaś raz nagradzany. Skazany ma problemy z utrzymywaniem czystości w celi mieszkalnej. Nie jest uczestnikiem podkultury więziennej. Wobec skazanego nie stosowano środków przymusu bezpośredniego, nie dokonywał samouszkodzeń ani prób samobójczych. Czas wolny spędza w celi mieszkalnej na oglądaniu telewizji, słuchaniu radia, uczestniczy w zajęciach k-o. Kontakt zewnętrzny utrzymuje z matką, siostrą i konkubiną. W jednostce penitencjarnejK. R.nie jest zatrudniony.
(dowód: opinia o skazanym k. 25, wywiad środowiskowy k.26)

Sąd zważył, co następuje:

Stosownie do treściart. 569 § 1 k.p.k.jeżeli zachodzą warunki do orzeczenia kary łącznej w stosunku do osoby prawomocnie skazanej wyrokami różnych sądów, właściwy do wydania wyroku łącznego jest ten sąd, który wydał ostatni wyrok skazujący w pierwszej instancji. Przepisart. 85 k.k.stanowi, iż jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw, zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z tych przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu, sąd orzeka karę łączną, biorąc za podstawę kary z osobna wymierzone za zbiegające się przestępstwa. Potrzeba wydania wyroku łącznego zachodzi wówczas, gdy sprawca przed datą pierwszego wyroku skazującego popełnił wiele przestępstw, ale z różnych przyczyn, nie został za nie skazany jednym wyrokiem, lecz wieloma wyrokami. Rodzi to konieczność w wyroku łącznym takiego łączenia kar orzeczonych za poszczególne przestępstwa, jak miałoby to miejsce, gdyby sprawy o te przestępstwa były rozpoznawane w jednym postępowaniu, a więc łączenia je w taki sposób, w jaki zostałyby połączone w pierwszym wyroku skazującym. Oznacza to, że granicą wyznaczającą możliwość łączenia kar w wyroku łącznym jest data wydania pierwszego wyroku skazującego. Przestępstwa popełnione po tej dacie mogą tworzyć odrębny zbieg, skutkujący orzeczeniem odrębnej kary łącznej. Wedługart. 86 § 1 k.k.Sąd wymierza karę łączną w granicach od najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy, nie przekraczając jednak 810 stawek dziennych grzywny, 2 lat ograniczenia wolności albo 15 lat pozbawienia wolności.
W przedmiotowej sprawie w stosunku do skazanegoK. R.zostały spełnione w całości przesłanki zart. 85 k.k.w stosunku do kar pozbawienia wolności orzeczonych wyrokami w sprawach o sygn. akt II 640/13 (pkt 1 części wstępnej wyroku) oraz II K 398/13 (pkt 2 wstępnej wyroku). Czyny, za któreK. R.został skazany, popełnił on przed wydaniem pierwszego chronologicznie wyroku z dnia 19 lipca 2013 roku w sprawie o sygn. akt II K 640/13. Kary wymierzone tymi dwoma wyrokami to kary pozbawienia wolności, a zatem podlegające łączeniu. Sąd mógł orzekać karę łączną w granicach od 2 lat do 2 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności. Z istoty kary łącznej wynika, że może ona zostać wymierzona przy zastosowaniu zasady absorpcji, kumulacji bądź też asperacji. System absorpcji kar znajduje zastosowanie w stosunku do skazanych, których wszystkie czyny wykazują bardzo bliską więź podmiotową i przedmiotową, popełnili oni przestępstwa o nieznacznym stopniu szkodliwości społecznej, niewielkim rozmiarze winy, orzeczono wobec nich kary w minimalnym rozmiarze, a nadto poddali się resocjalizacji, zrywając z dotychczasowym nagannym trybem życia. Natomiast system kumulacji kar stosuje się wobec sprawców niepoprawnych, którzy z popełniania przestępstw uczynili sobie źródło utrzymania, dopuścili się czynów o znacznej społecznej szkodliwości i wysokim rozmiarze winy. Szczególne dyrektywy, którymi Sąd winien się kierować przy podejmowaniu decyzji o wymiarze kary łącznej wymienia przepisart. 571 § 1 k.p.k.Zgodnie z jego treścią należało uwzględnić opinię o zachowaniu się skazanego podczas odbywania kary, informację o jego warunkach rodzinnych i majątkowych oraz o stanie jego zdrowia, jak również dane o odbyciu kar z poszczególnych wyroków. Poza tymi regułami należało mieć na uwadze także dyrektywy ogólne sformułowane wart. 53 § 1 i 2 k.k.
Uwzględniając powyższe dyrektywy należy podkreślić, iż skazanyK. R.nie wyciągnął jeszcze należytych wniosków z orzeczonych względem niego kar. Zdaniem Sądu skazany w niedostatecznym stopniu uświadomił sobie nieopłacalność popełniania przestępstw oraz wdrożył się do przestrzegania zasad porządku prawnego i współżycia społecznego. Świadczy o tym fakt, iż skazany jest osobą kilkakrotnie karaną sądownie. Jak wynika z danych o karalności na przestrzeni niewiele ponad roku (od 5 grudnia 2012 r. do 9 lutego 2014 r.)K. R.dopuścił się popełnienia pięciu przestępstw. Należy w tym miejscu podkreślić, iż skazany jest osobą bardzo młodą, zaledwie 19-letnią, przy czym czyny skazanego nie były incydentalne i przypadkowe, o czym świadczy ich ilość. Charakteryzowały się one też wysoką szkodliwością społeczną. Z tych też względów nie sposób skazanemu wymierzyć kary łącznej według zasady absorpcji. Powyższe stwierdzenia, wynikające z analizy związku podmiotowego i przedmiotowego, zachodzącego pomiędzy zbiegającymi się czynami, a także z opinii o skazanym, pozwalają na postawienie jedynie bardzo umiarkowanie pozytywnej prognozy kryminologicznej. Pozytywny wydźwięk ma natomiast fakt nagrodzenia skazanego w trakcie pobytu w jednostce penitencjarnej, co świadczy o poprawie zachowaniaK. R.w warunkach izolacji więziennej. Ta pozytywna okoliczność dotycząca osoby skazanego, zdaniem Sądu powoduje, iż niezasadne byłoby również wymierzenieK. R.kary łącznej zgodnie z zasadą kumulacji. Kierując się wskazanymi zasadami Sąd uznał za zasadne, by wymierzyćK. R.karę łączną 2 lat i 1 miesiąca pozbawienia wolności.
W przedmiotowej sprawie zaistniały także podstawy do orzeczenia kolejnej kary łącznej. I tak, połączeniu podlegały kary orzeczone wyrokami w sprawach o sygn. akt II K 1745/13 (pkt 3 części wstępnej wyroku) i II K 354/14 (pkt 5 części wstępnej wyroku). Sąd wymierzył karę łączną mając na względzie granice wymiaru tej kary, tj. od roku pozbawienia wolności do 2 lat pozbawienia wolności. Sąd orzekając karę łączną w wymiarze 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności uwzględnił bliskość czasową popełnionych przestępstw. Zostały one bowiem popełnione w niewielkim odstępie czasowym, w okresie pomiędzy 22 września 2013 r. a 26 grudnia 2013 r. Przy wymiarze kary miał też na względzie Sąd okoliczność, że czyny skazanego zostały skierowane w przeciwko temu samemu dobru chronionemu prawnie, tj. przeciwko mieniu. Sąd miał także wszystkie przywołane wyżej okoliczności przedmiotowe i podmiotowe dotyczące skazanego.
W ocenie Sądu obie kary łączne wymierzone skazanemu będą wystarczające dla osiągnięcia zakładanych wobecK. R.celów kary zarówno w zakresie prewencji indywidualnej, jak i ogólnej. Zdaniem Sądu taki wymiar kar łącznych zagwarantuje, że skazany w sposób trwały zmieni sposób swego życia i nie wkroczy ponownie na drogę przestępstwa, poddając się ostatecznie procesowi resocjalizacji.
Stosownie do treściart. 63 § 1 k.k.w zw. zart. 577 k.p.k.na poczet orzeczonych kar łącznych Sąd zaliczył skazanemu okresy odbytych przez niego kar pozbawienia wolności w poszczególnych sprawach.
Jednocześnie Sąd, w oparciu o treśćart. 572 k.p.k., umorzył postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego w pozostałym zakresie, tj. wyroku w sprawie o sygn. akt II K 463/14, gdyż brak było warunków do wydania wyroku łącznego w tym zakresie. Skazany bowiem przestępstwo objęte tym wyrokiem popełnił po wydaniu wcześniejszego chronologicznie orzeczenia zapadłego w sprawie II K 1745/13. Brak jest zatem spełnienia przesłanek, o których mowa wart. 85 k.k.
Pozostałe rozstrzygnięcia zawarte w wyrokach podlegających łączeniu, a co do których nie wydano orzeczenia o ich połączeniu, zostały utrzymane w mocy.
Na podstawieart. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26.05.1982 r. Prawo o adwokaturzeSąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw.J. J.kwotę 147,60 złotych tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu, w tym kwotę 27,60 złotych tytułem podatku VAT.
O kosztach Sąd orzekł na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.z uwagi na sytuację majątkową skazanego, przebywającego w jednostce penitencjarnej, uznając uiszczenie tych kosztów przez skazanego za zbyt uciążliwe.