Sąd Okręgowy w Ostrołęce
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III U 881/14
Data wyroku: 2014-12-18 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Grażyna Załęska-Bartkowiak
Słowa kluczowe: Emerytura
Podstawa prawna: art. 184 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych

Sygn. akt:III U 881/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 18 grudnia 2014 r.
Sąd Okręgowy w Ostrołęce III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący:

SSO Grażyna Załęska-Bartkowiak

Protokolant:

sekretarz sądowy Emilia Kowalczyk

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu18 grudnia 2014 r. wO.
sprawy z odwołaniaJ. T.
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wP.
oprawo do emerytury
na skutek odwołaniaJ. T.
od decyzjiZakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wP.
z dnia30.09.2014r.znak(...)
orzeka:

1
zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznajeJ. T.prawo do emerytury począwszy od dnia 19.10.2014r.;

2
stwierdza brak odpowiedzialności organu rentowego za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji.

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 30.09.2014r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wP.odmówiłJ. T.prawa do emerytury.
J. T.wniósł odwołanie od tej decyzji. Stwierdził, że pracował w szczególnych warunkach jako kierowca samochodu ciężarowego o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony przez wymagany okres 15 lat.
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie. Wskazał, żeJ. T.nie spełnia warunków do przyznania wcześniejszej emerytury, o których mowa wart.184 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, gdyż pomimo osiągnięcia wymaganego wieku emerytalnego 60 lat i legitymowania się ponad 25-letnim ogólnym stażem pracy, nie posiada wymaganego 15-letniego okresu pracy w szczególnych warunkach.
Przy czym na rozprawie z dnia 18.12.2014r. pełnomocnik ZUS pozostawił rozstrzygnięcie do uznania Sądu.
Sąd ustalił i zważył, co następuje:
W dniu 22.09.2014r.J. T.złożył w Oddziale ZUS wniosek o emeryturę z tytułu pracy w warunkach szczególnych. Po rozpoznaniu tego wniosku ZUS uznał, żeJ. T.osiągnął wymagany wiek emerytalny 60 lat, na dzień 01.01.1999r. legitymuje się on łącznym stażem pracy w wymiarze 26 lat, 5 miesięcy i 19 dni okresów składkowych i nieskładkowych, lecz nie przepracował 15 lat w szczególnych warunkach.
Organ rentowy nie zaliczył odwołującemu się żadnego okresu z tytułu pracy w szczególnych warunkach.
J. T.urodził się dnia (...)Zatem podstawą ubiegania się przez niego o prawo do emerytury jestart.184ustawyo emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń(tekst jedn. Dz.U. z 2013r., poz.1440 ze zm.) w zw. z§4rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983r.w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. Nr 8, poz. 43 z późn. zm.). Zgodnie z tymi przepisami prawo do emerytury przysługuje ubezpieczonemu urodzonemu po 31.12.1948r., jeżeli:
- osiągnął wiek emerytalny wynoszący 60 lat dla mężczyzn,
- nie przystąpił do otwartego funduszu emerytalnego lub złożył wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w OFE, za pośrednictwem Zakładu na dochody budżetu państwa,
- w dniu 01.01.1999r. udowodnił 25-letni okres składkowy i nieskładkowy, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach.
W przedmiotowej sprawie spór sprowadzał się do rozstrzygnięcia, czy odwołujący zgromadził 15 lat pracy w szczególnych warunkach, a w szczególności czy pracował w szczególnych warunkach w okresie od dnia 21.08.1978r. do dnia 30.09.1997r.
W spornym okresie odwołujący pracował wPrzedsiębiorstwie (...)wW., które po reorganizacji przekształciło się w(...) sp. z o.o.wW..
Na okoliczność pracy w u w/w pracodawcyJ. T.złożył do ZUS świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach z dnia 04.04.2007r., z którego wynika, że był tam zatrudniony w okresie od dnia 21.08.1978r. do dnia 30.09.1997r. i stale oraz w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał pracę na stanowisku kierowca samochodu ciężarowego o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony, które to stanowisko wymienione jest w wykazie A, części B, dziale VIII poz.2 pkt 1 wykazu zamieszczonego w Zarządzeniu nr 16 Ministra Rolnictwa, Leśnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 31.03.1988r. w sprawie stanowisk pracy, na których wykonywane są prace w szczególnych warunkach (k.7 a.e.).
ZUS nie uznał tego świadectwa pracy, gdyż pracodawca nie określił prawidłowo jego stanowiska pracy ściśle według wykazu, działu i pozycji. Wątpliwości ZUS wzbudził zapis, że jest to praca wykonywana w części B zarządzenia.
Na okoliczność charakteru pracyJ. T.w spornym okresie Sąd dysponował dokumentami zawartymi w aktach osobowych oraz zeznaniami świadkaB. C.(k.21v) oraz zeznaniami odwołującego złożonymi w charakterze strony (k.21v).
Z zeznań świadka oraz odwołującego wynika, żeJ. T.pracował na stanowisku kierowcy samochodu ciężarowego. Początkowo był to samochódI.. W późniejszym okresie jeździł takżeV., który także był paszo-wozem. Oba samochody służyły do przewozu pasz w stanie sypkim. Odwołujący jeździł takżeS., którym przewoził paszę w workach.
Sąd dał wiarę zeznaniom świadka oraz odwołującego, gdyż tworzą one logiczną całość. Świadek pracował na takim samym stanowisku, co odwołujący. Także z tego tytułu otrzymał emeryturę w oparciu o art.184 w/w ustawy. Świadek znał zatem doskonale specyfikę pracy odwołującego. Nadto ich zeznania znajdują potwierdzenie w dokumentach znajdujących się w aktach osobowych. Na wniosku odwołującego o przyjęcie do pracy znajduje się odręczna adnotacja, że zostaje przyjęty na stanowisko kierowcyI., który ma 8 ton (k.1 a.o.). We wszystkich dokumentach odwołujący określany jest jako „kierowca”. Przy czym na niektórych dokumentach znajdują się informacje, że był kierowcąS.Są to angaże datowane na dzień: 03.05.1980r., 20.05.1981r., 01.04.1985r., 25.04.1988r. Ponadto pracodawca wystawił świadectwo wykonywania pracy w szczególnych warunkach, z którego wynika, że przez cały okres zatrudnienia odwołujący był kierowcą samochodu ciężarowego o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony. Jedynie błędy formalne tego świadectwa spowodowały, że ZUS na jego podstawie nie uwzględnił odwołującemu spornego okresu jako pracy wykonywanej w szczególnych warunkach.
Mając na uwadze materiał dowodowy zgromadzony w sprawie Sąd doszedł do przekonania, żeJ. T.pracował w pełnym wymiarze czasu pracy jako kierowca samochodu ciężarowego o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony. Pracę tę świadczył w okresie od dnia 21.08.1978r. do dnia 30.09.1997r. Jest to okres wynoszący19 lat, 1 miesiąc i 11 dni.Jest to stanowisko wyszczególnione wwykazie A dziale VIII poz.2powoływanego na wstępie rozporządzenia.
NadtoJ. T.wraz z wnioskiem o emeryturę złożył oświadczenie o przekazanie środków zgromadzonych na OFE na dochody budżetu państwa.
Z tych względów Sąd uznał, żeJ. T.spełnił wszystkie przesłanki do uzyskania prawa do emerytury w oparciu o art.184 powoływanej na wstępie ustawy i przyznał mu prawo do emerytury począwszy od dnia 19.10.2014r. stosownie do treści art.129 ust.1 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z FUS. Albowiem od tego dnia zostały spełnione wszystkie przesłanki do przyznania prawa do emerytury, a wniosek o emeryturę został złożony przed tą datą.
Z tych względów Sąd Okręgowy zmienił zaskarżoną decyzję na mocyart.47714§2 kpc.
Stosownie do treści art.118 ust.1a w/w ustawy Sąd zobligowany był orzec, czy organ rentowy ponosi odpowiedzialność za nieustalenie ostatniej okoliczności do przyznania prawa do emerytury odwołującemu. Sąd uznał, że ZUS takiej odpowiedzialności nie ponosi. Dopiero postępowanie dowodowe przeprowadzone przed Sądem wykazało, że w spornym okresieJ. T.pracował w szczególnych warunkach.
Wobec powyższego Sąd orzekł o braku odpowiedzialności organu rentowego za nieprzyznanie prawa do emerytury stosownie do treściart.118 ust.1aw/w ustawy.