Sąd Okręgowy w Tarnowie
IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IV U 683/13
Data wyroku: 2014-01-16 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Mariusz Musiał
Słowa kluczowe: Renta
Podstawa prawna: art. 57 ustawy o emeryturach i rentach z FUS

Sygn. akt IV U 683/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 16 stycznia 2014 r.

Sąd Okręgowy w Tarnowie – Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie:

Przewodniczący:SSO Mariusz Musiał
Protokolant:    st. sekr. sądowy Jolanta Stawarz

po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2014 r. w Tarnowie na rozprawie
sprawy z odwołaniaZ. K.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT.
z dnia 19 marca 2013 r. nr(...)
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT.
o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy
zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje odwołującemuZ. K.rentę z tytułu całkowitej niezdolności do pracy od dnia 1 stycznia 2013 r. na okres 3 /trzech/ lat.

Sygn. akt IVU 683/13

UZASADNIENIE

wyroku z dnia 16 stycznia 2014 r.

Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT.decyzją z dnia 19 marca 2013 r. odmówiłZ. K.prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, ponieważ orzeczeniem komisji lekarskiej ZUS z dnia 14.03.2013 r. nie został uznany za niezdolnego do pracy.
Z. K.w odwołaniu od tej decyzji domagał się jej zmiany i przyznania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. Zaskarżona decyzja nie odzwierciedla jego stanu zdrowia, ponieważ z powodu schizofrenii paranoidalnej nie jest w stanie pracować w wyuczonym zawodzie ani podjąć prostych prac fizycznych.
Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie z przyczyn podanych w uzasadnieniu.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Z. K.urodzony w dniu (...), z wykształceniem wyższym inżynier budownictwa, pracował w wyuczonym zawodzie klika lat, następnie urzędnik skarbowy. Od 01.07.2003 r. do 31.12.2012 r. pobierał rentę, ostatnio z tytułu częściowej niezdolności do pracy. W dniu 19.12.2012 r. wystąpił z wnioskiem o rentę.
(dowód: wniosek z dnia 19.12.2012 r. –k.103 ar czII)

Celem wyjaśnienia istoty sporu tj. istnienia uZ. K.niezdolności do pracy zarobkowej w rozumieniuart. 12, art. 13 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. Nr 162 poz. 1118 z późń zm.) i jej stopnia, Sąd dopuścił dowód z opinii biegłego sądowego specjalisty z zakresu psychiatrii.

Na podstawie osobistego badania i analizy zebranej w aktach sprawy dokumentacji lekarskiej biegły psychiatra rozpoznał u odwołującego:
- schizofrenię paranoidalną.
Z powodu rozpoznanych schorzeń oraz stopnia ich nasilenia biegły uznał odwołującego za całkowicie niezdolnego do pracy okresowo na okres 3 lat od 01.01.2013 r.
Jak wynika z uzasadnienia opinii, odwołujący pozostaje w leczeniu psychiatrycznym od wielu lat, mimo leczenia utrzymują się negatywne objawy choroby w postaci apatii, wycofania, spowolnienia psychoruchowego, zaburzonego funkcjonowania społecznego, skupienie się na przeżyciach wewnętrznych, przy małym zainteresowaniu otoczeniem. Zaburzenia te prezentuje aktualnie. Zmiany osobowości w przebiegu choroby spowodowały u niego skłonność do izolacji społecznej oraz znacznie upośledziły jego zdolność w zakresie utrzymywania kontaktów interpersonalnych, a także umiejętność samodzielnego radzenia sobie z zadaniami i obowiązkami. Aktualny stan psychiczny czyni odwołującego całkowicie niezdolnym do pracy i nie jest możliwe odzyskanie zdolności do pracy nawet po przekwalifikowaniu.
/dowód : opinia sądowo-lekarska – k.28-29 as/

Sąd ustalając stan faktyczny niniejszej sprawy podzielił wnioski opinii biegłego sądowego z zakresu psychiatrii, gdyż zostały one w sposób przekonujący uzasadnione, a poza tym w rzeczowy sposób odnosiły się do okoliczności niezbędnych dla ustalenia stanu zdrowia odwołującego się, a w konsekwencji jego zdolności do pracy. Przedmiotowa opinia sporządzona została przez biegłego sądowego posiadającego odpowiednią wiedzę, kwalifikacje oraz doświadczenie zawodowe. Opinia ta jest rzetelna, przekonująca i w pełni pozwala ustalić stan zdrowia odwołującego. Specjalista wydał opinie po zapoznaniu się z dokumentacją oraz po osobistym badaniu odwołującego się, a zatem posiadał kompleksowe informacje niezbędne do sformułowania wniosków. Opinia jest spójna i udziela odpowiedzi na istotne dla rozstrzygnięcia sprawy pytania.
Żadna ze stron nie wniosła zastrzeżeń do opinii.

Opinia biegłego w ocenie Sądu spełnia ponadto wymogi przewidziane dla tego rodzaju środków dowodowych wart. 278 kpciart. 285 kpc, a także wRozporządzeniu Ministra Polityki Społecznej z dnia 14.12.2004 r. w sprawie orzekania o niezdolności do pracyw związku z art. 12-14 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS.

Sąd zważył, co następuje:
OdwołanieZ. K.od zaskarżonej decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT.z dnia 19 marca 2013 r. w świetle ustalonego stanu faktycznego i obowiązujących przepisów prawa zasługuje na uwzględnienie.

W myślart. 57 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz.U., Nr 162.,poz 1118, z późn. zm. ) renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnił łącznie warunki:
- jest niezdolny do pracy,
- ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy,
- niezdolność do pracy powstała w okresach, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 i 2, pkt 3 lit. b), pkt 4,6,7,9, ust. 2 pkt 1, 3-8 i 9 lit. a), pkt. 10 lit. a), pkt. 11-12, 13, lit. a), pkt. 14 lit. a) i pkt 15-17 oraz art. 7 pkt 1-4, lit. a), pkt 6 i 12, albo nie później niż wciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów.
Stosownie do dyspozycji art. 12 powołanej ustawy, niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu. Całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy (ust.2 powołanego przepisu). W myśl dyspozycji ustępu 3 powołanego artykułu, częściowo niezdolną jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z dotychczasowym poziomem kwalifikacji.
Równocześnie zgodnie z treścią art. 13 powołanej ustawy, przy ocenie stopnia i trwałości niezdolności do pracy oraz rokowania co do odzyskania zdolności do pracy uwzględnia się stopień naruszenia sprawności organizmu oraz możliwość przywrócenia niezbędnej sprawności w drodze leczenia, jak też możność wykonywania dotychczasowej pracy, względnie możność przekwalifikowania zawodowego. Dalej w myśl ustępu 3 cytowanego artykułu, trwałą niezdolność do pracy orzeka się, jeżeli według wiedzy medycznej nie ma rokowań odzyskania zdolności do pracy, zaś gdy rokowania takie istnieją, orzeka się okresową niezdolność do pracy.

Przedmiotem postępowania było ustalenie, czy ubezpieczony ze względu na stan zdrowia jest niezdolny do pracy, czy też jest zdolny do pracy, jak to wynika z decyzji ZUS wydanej w oparciu o orzeczenie komisji lekarskiej.
Sąd w oparciu o opinię biegłego lekarza psychiatrę sporządzoną na podstawie wyników badań i dokumentacji medycznej stwierdził u ubezpieczonego istnienie przesłanek uzasadniających przyjęcie, iżZ. K.z uwagi na chorobę psychiczna pod postacią schizofrenii paranoidalnej spełnia warunek w postaci całkowicie niezdolności do pracy okresowo od dnia 01.01.2013 r. na okres 3 lat.
Odwołujący ma wykształcenie wyższe inżynier budownictwa pracował w zawodzie, a następnie jako urzędnik skarbowy. Mimo leczenia psychiatrycznego u odwołującego utrzymują się negatywne objawy choroby w postaci apatii, wycofania, spowolnienia psychoruchowego, zaburzonego funkcjonowania społecznego, skupienie się na przeżyciach wewnętrznych, przy małym zainteresowaniu otoczeniem. Zaburzenia te prezentuje aktualnie. Zmiany osobowości w przebiegu choroby spowodowały u niego skłonność do izolacji społecznej oraz znacznie upośledziły jego zdolność w zakresie utrzymywania kontaktów interpersonalnych, a także umiejętność samodzielnego radzenia sobie z zadaniami i obowiązkami. Z tych przyczyn nie jest w stanie podjąć jakiegokolwiek zatrudnienia tak jako pracownik umysłowy jak i pracownik fizyczny.
Pozostałych warunków z art. 57 ust. 1 ustawy organ rentowy nie kwestionował.

W niniejszym przypadku odwołujący spełnia przesłanki zart. 12, 13 i 57 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. Nr 162, poz. 1118 z późn. zm.) orazart. 47714§2 kpcnależało orzec jak sentencji wyroku i zmienić zaskarżoną decyzję z dnia 19 marca 2013 r. przyznającZ. K.rentę z tytułu całkowitej niezdolności do pracy od dnia 01.01.2013 r. na okres 3 lat.

SSO Mariusz Musiał

(...)
(...)
(...)
(...)