Sąd Okręgowy w Łodzi
V Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: V Ka 1671/13
Data wyroku: 2014-02-20 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Słowa kluczowe: Przestępstwa - Rodzaje
Podstawa prawna: art. 437 § 1 pkt 2 k.p.k., art. 438 pkt 2 k.p.k.

Sygn. akt: V Ka 1671/13

UZASADNIENIE
E. Z.został oskarżony o to, że w dniu 29 sierpnia 2013 roku o godz. 19: 35 w miejscowościG., gm. Oporów prowadził pojazd mechaniczny samochód osobowyF. (...)nr rej. (...)w ruchu lądowym będąc w stanie nietrzeźwości – I badanie: 0,94 mg/l; II badanie: 0,98 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu,
tj. o przestępstwo określone wart. 178a § 1 k.k.
Wyrokiem z dnia 13 listopada 2013 roku, sygn. akt II K 925/13, Sąd Rejonowy w Kutnie uznał oskarżonegoE. Z.za winnego dokonania zarzucanego mu czynu przestępczego i za to na podstawieart. 178a § 1 k.k.wymierzył mu karę 4 miesięcy pozbawienia wolności, przy czym na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.orazart. 70 § 1 pkt 1 k.k.wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił oskarżonemu na okres 3 lat próby.
Na podstawieart. 42 § 2 k.k.w zw. zart. 43 § 1 k.k.orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 2 lat, przy czym na podstawieart. 63 § 2 k.k.na poczet orzeczonego środka karnego zaliczył oskarżonemu okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 29 sierpnia 2013 roku.
Na podstawieart. 49 § 2 k.k.sąd orzekł w stosunku do oskarżonegoE. Z.świadczenie pieniężne w wysokości 500 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej.
Ponadto sąd ten zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwoty: 120 zł tytułem opłaty sądowej oraz 130 zł tytułem kosztów postępowania.

Apelację od powyższego wyroku wniósł prokurator zaskarżając powyższy wyrok, na podstawieart. 425 k.p.k.,art. 444 k.p.k.iart. 447 § 2 k.p.k.w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze na niekorzyść oskarżonegoE. Z..
We wniesionym środku odwoławczym na podstawieart. 427 § 1 i 2 k.p.k.iart. 438 pkt 2 k.p.k.powyższemu orzeczeniu prokurator zarzucił obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia to jestart. 343 § 7 k.p.k.w zw. zart. 335 § 1 k.p.k., a polegającą na uwzględnieniu prawidłowego wniosku prokuratora o wydanie wyroku skazującego i orzeczenie uzgodnionej z oskarżonymE. Z.kary i środka karnego bez przeprowadzenia rozprawy i wydanie następnie wyroku niezgodnego z tym wnioskiem poprzez orzeczenie zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym, podczas gdy wniosek prokuratora zawierał żądanie orzeczenia zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych bez ograniczenia do jakiejkolwiek strefy ruchu.
W konkluzji apelacji prokurator na podstawieart. 427 § 1 k.p.k.,art. 437 § 2 k.p.k.iart. 456 k.p.k.wniósł o zmianę wyroku w zaskarżonej części poprzez orzeczenie wobecE. Z.zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres dwóch lat.
Sąd Okręgowy w Łodzi zważył, co następuje:
Apelacja prokuratora zasługuje na uwzględnienie.
Sąd rejonowy przeprowadził bowiem postępowanie sądowe z naruszeniem przepisówart. 335 § 1 k.p.k.iart. 343 § 7 k.p.k., co miało wpływ na treść rozstrzygnięcia (art. 438 pkt 2 k.p.k.).
W pierwszej kolejności należy zaznaczyć, że w przesłanym do sądu rejonowego akcie oskarżenia prokurator zamieścił w trybieart. 335 § 1 k.p.k.wniosek o wydanie wyroku skazującego wobecE. Z.bez przeprowadzenia rozprawy i orzeczenie wobec niego kary 4 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności na okres 3 lat próby, świadczenia pieniężnego w wysokości 500 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej oraz środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 2 lat.
W świetle tych okoliczności Sąd Rejonowy w Kutnie, wbrew uzgodnieniom stron, błędnie określił w wyroku środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, zawężając go jedynie do ruchu lądowego. Fakt, iż nastąpiło to wbrew uzgodnieniom stron wynika zarówno z protokołu przesłuchania podejrzanego z dnia 18.09.2013 roku (k. 12-13), jak i ze złożonego przez prokuratora wniosku w trybieart. 335 § 1 k.p.k.Zaznaczyć przy tym należy, iż wniosek o wydanie wyroku skazującego bez przeprowadzenia rozprawy nie został zmodyfikowany przez żadną ze stron w toku posiedzenia w tym przedmiocie, które odbyło się w dniu 13.11.2013 roku.
Dodatkowo należy wskazać, że sąd pierwszej instancji orzekając na posiedzeniu na podstawieart. 335 § 1 k.p.k.jest związany treścią uzgodnień pomiędzy oskarżonym, a prokuratorem, co wiąże się z tym, że nie może orzec innej kary ani środka karnego od uzgodnionych przez strony. Złożony zatem w trybieart. 335 § 1 k.p.k.wniosek prokuratora o orzeczenie uzgodnionej z oskarżonym kary jest w tym sensie wiążący dla sądu, że potrzeba dokonania zmiany w jego treści wymaga dokonania modyfikacji wniosku z udziałem stron albo rozpoznania sprawy na zasadach ogólnych, w myślart. 343 § 7 k.p.k., który stanowi, że jeżeli sąd uzna, iż nie zachodzą podstawy do uwzględnienia wniosku, sprawa podlega rozpoznaniu na zasadach ogólnych. W związku z powyższym sądmeritinie może samodzielnie dokonywać zmian w treści złożonego przez prokuratora na podstawieart. 335 § 1 k.p.k.wniosku, a każda zmiana treści takiego wniosku przez sąd orzekający stanowi zmianę warunków porozumienia zawartego pomiędzy prokuratorem, a oskarżonym, co w konsekwencji oznacza, że sąd wymierza oskarżonemu karę, na którą ani prokurator, ani oskarżony nie wyrazili zgody. Nie ulega zatem wątpliwości, że w sytuacji, w której sąd I instancji uznałby, że zachodzi potrzeba zmiany ustalonego przez strony środka karnego poprzez jego zawężenie jedynie do ruchu lądowego powinien albo skierować sprawę na rozprawę i rozpoznać ją na zasadach ogólnych, albo wezwać strony do rozważenia potrzeby uzgodnienia modyfikacji złożonego wniosku. Podsumowując powyższe rozważenia, należy zauważyć, że Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 22 sierpnia 2013 roku (sygn. akt II KK 199/13) stwierdził, iż sąd pierwszej instancji, orzekając na posiedzeniu w trybieart. 343 § 1-6 k.p.k.jest związany treścią uzgodnień pomiędzy oskarżonym i prokuratorem, poczynionych na podstawieart. 335 § 1 k.p.k.i nie może wydać innego wyroku niż skazujący i orzec innej kary lub środka karnego od uzgodnionych przez strony (LEX nr 1350542). Ponadto Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 01 sierpnia 2013 roku (sygn. akt II KK 80/13) podniósł, że sąd może wniosek prokuratora złożony w trybieart. 335 § 1 k.p.k.zmodyfikować, i tym samym wydać wyrok nie respektujący jego pierwotnej treści, tylko wówczas, gdy na te wprowadzone przez siebie zmiany uzyska zgodę obu stron tego porozumienia; gdy tak się jednak nie stanie, wówczas – mocą treści przepisuart. 343 § 7 k.p.k.– sąd powinien rozpoznać tę sprawę na zasadach ogólnych (LEX nr 1353961).
Orzekając o środku karnym odmiennie niż w zawartym wniosku prokuratora, bez uprzedniej modyfikacji stanowiska stron, sądmeritinaruszyłart. 335 § 1 k.p.k.iart. 343 § 7 k.p.k., co miało wpływ na treść zapadłego orzeczenia. Z tego względu zaskarżony wyrok wymagał korekty w zakresie pkt 3. poprzez wyeliminowanie z jego treści sformułowania „w ruchu lądowym”.
Z uwagi na powyższe, sąd odwoławczy na mocyart. 437 § 1 i 2 i art. 438 pkt 2 k.p.k.zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że w punkcie 3. wyeliminował sformułowanie „w ruchu lądowym”, zaś w pozostałym zakresie utrzymał tenże wyrok w mocy jako odpowiadający prawu.
Ponadto na podstawieart. 624 § 1 k.p.k., mając na względzie zasady słuszności, sąd odwoławczy zwolnił oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze bowiem zmiana zaskarżonego wyroku była wyłącznie spowodowana wadliwym rozstrzygnięciem sądu pierwszej instancji, niezawinionym przezE. Z..