Sąd Rejonowy w Szczytnie
VII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Piszu
Sygnatura akt: VII K 126/13
Data wyroku: 2014-03-17 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Słowa kluczowe: Groźba Bezprawna
Podstawa prawna: art. 191 § 2 kk

Sygn. akt VII K 126/13

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:

W dniu 07 czerwca 2012 r w godzinach popołudniowych na schodach dosalonu (...)przyul. (...)siedział pokrzywdzonyP. D.w towarzystwie kolegiR. W.. W tym czasie od strony centrum miasta nadszedłB. S.wtowarzystwie (...). Kierowali się oni w stronę miejsca zamieszkaniaB. S.. Około rok wcześniejB. S.pożyczył pokrzywdzonemu kwotę 50 zł i od tego czasu bezskutecznie domagał się jej zwrotu. OskarżeniB. S.iB. D.gdy dostrzegliP. D.podeszli do niego. Wówczas pokrzywdzony wstał.B. S.zapytał go czy ma dla niego 50 zł. GdyP. D.odpowiedział , że nie ma pieniędzy został uderzony w twarz przezB. D.. Na skutek uderzeniaP. D.upadł na schody. Następnie podniósł się i pospiesznie oddalił się w kierunku znajdującej się obok klatki schodowej prowadzącej do jego mieszkania. Oskarżeni szli za nim wykrzykując , że zostanie pobity jeszcze nie raz. GdyP. D.wszedł do mieszkania obecni tam członkowie jego rodziny dostrzegli , że z rozbitej wargi leci mu krew. Pokrzywdzony poinformował ojcaA. D.i brataS. D. (1), że na dole czekają na niego oskarżeni. Ojciec i brat pokrzywdzonego zeszli na dół i zastali czekających na klatce schodowej oskarżonych. W związku z tym, że obaj oskarżeni byli agresywniA. D.iS. D. (1)używając siły wyrzucili ich z klatki schodowej na zewnątrz . OdchodzącB. S.odgrażał sięA.iS. D. (1), że im tego nie daruje i zostaną pobici. Groźbami tymi wymienieni mężczyźni mocno się nie przejęli.
Upadając na schodyP. D.doznał stłuczenia kości V śródręcza lewego , które to obrażenie naruszyło czynności narządu ciała na czas poniżej 7 dni.
Przypisanego mu przestępstwa oskarżonyB. D.dopuścił się w warunkach recydywy określonej wart.64 § 1 kkprzed upływem 5 lat od odbycia kary pozbawienia wolności w wymiarze ponad 6 miesięcy będąc skazanym za umyślne przestępstwo podobne.B. D.był między innymi karany na mocy wyroku Sądu Rejonowego w Piszu z dn.16.06.2003r w sprawie sygn. II K 119/03 za czyn zart.280 § 1 kkna karę 2 lat i 6 m-cy pozbawienia wolności. Wymienionym wyrokiem skazany został też za inne przestępstwa i orzeczono wobec niego karę łączną 4 lat pobawienia wolności. Wymienioną karę skazany odbywał w okresie 21.06.2005 r – 21.01.2008 r z zaliczeniem okresu 09.01.2004 r -10.06.2005 r.

    /dowód: zeznanieP. D.– k.9v-10v,63v-64,133v-134; zeznanieS. D. (1)k. 6v-7,61v-62,134-134v; zeznanieA. D.k.3-3v,59-60,134v-135; zeznanieL. D.k.16v-17,135v; zeznanieA.D.k. 18v-19,135v-136; zeznanieK. W.k.156v;zeznanieR. W.k.156v-157; zeznanieM. W.k.163v; zeznanieM. P.k.17-17v akt postępowania II Ko 1852/13 SR w Olsztynie; dokumentacja medyczna dot. leczeniaP. D.k.26-31; opinia sądowo lekarska k.33; odpis wyroku k.78-79; informacja KPP wP.; wyjaśnienia oskarżonegoB. S.k.132v-133; wyjaśnienia oskarżonegoB. D.k.133 /

      OskarżonyB. S.

nie przyznał się do popełnienia stawianych mu zarzutów. W swych wyjaśnieniach podał , że od roku 2011 był winny kwotę 50 złP. D.. Gdy przechodził wtowarzystwie (...)obok zakładu fryzjerskiegoD., pokrzywdzony upomniał się o dług. Doszło wówczas między nimi do wymiany słów. NastępnieP. D.pobiegł do swego mieszkania. Oskarżeni wtowarzystwie (...).W.ruszyli w kierunku miejsca zamieszkaniaB. S.. Gdy przechodzili obok klatki schodowej , gdzie mieszka rodzinaD.wybiegli stamtądA. D.wraz z synamiS.iP.. Rzucili się oni na oskarżonych i bili ich pięściami , kopali oraz wciągali ich do klatki schodowej aby ludzie nie widzieli. Następnego dnia w mieszkaniuB. S.zjawili się policjanci , którzy widzieli u niego ślady pobicia. Oskarżony zaprzeczył że komukolwiek groził

    (zob. wyjaśnienia k.132v-133).

      OskarżonyB. D.

nie przyznał się do popełnienia stawianych mu zarzutów. W swych wyjaśnieniach podał , że dokładnie nie pamięta przebiegu zdarzenia , gdyż w tym czasie był pod wpływem alkoholu. Zaprzeczył temu , że groziłP. D.i go uderzył
    (zob. wyjaśnienia k.50,133).

Sąd zważył, co następuje:
Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom nie przyznających się do winy oskarżonych. Przede wszystkim nie uwierzył twierdzeniomB. S., że to on był winien pieniądze pokrzywdzonemuP. D.. Według jego wyjaśnień toP. D.miał powód aby zaatakować przechodzących oskarżonych , zaś powodu takiego nie mieli oskarżeni. W świetle zeznań członków rodzinyP. D., którym to zeznaniom Sąd dał wiarę , pokrzywdzony ma problem z alkoholem. W związku z tym zaciąga różnorodne zobowiązania aby zdobyć pieniądze na jego zakup. Osoby najbliższe dla pokrzywdzonego odnoszą się z dezaprobatą wobec takiego postępowaniaP. D.. Trudno zatem uwierzyć , że stateczni ojciec i brat pokrzywdzonego wyszli z mieszkania aby biciem egzekwować rzekomy dług odB. S., jak sugerował ten oskarżony. Według Sądu to pokrzywdzony był od dłuższego czasu dłużny pieniądzeB. S.i to była rzeczywista przyczyna wydarzeń. Sąd nie dał również wiaryB. S.twierdzącemu, że został wciągnięty do klatki i dotkliwie pobity przezA. D.i jego synów. Zdaniem Sądu doszło do szarpaniny między oskarżonymi aA.iS. D. (1). W trakcie tego zajścia mogły zostać zadane uderzenia, natomiast w wyniku tego oskarżeni nie zostali pobici tak dotkliwie jak przedstawił toB. S.. Według Sądu okoliczności spowodowania obrażeń ciała u oskarżonych nie potwierdza żaden wiarygodny dowód. Oskarżeni nie zawiadomili Policji oraz nie zgłosili się do lekarza. Opisywana przezB. S.wizyta policjantów w jego mieszkaniu w dniu następnym nie miała miejsca , co wynika z informacji KPP wP.

    (zob. k. 144). Sąd nie dał również wiary depozycjomB. S., że opróczA.iS. D. (1)w pobiciu oskarżonych brał również udziałP. D.. Podzielając zeznania członków rodzinyD.Sąd ustalił , żeP. D.pozostał w domu gdy jego ojciec i brat zeszli na dół. Zdaniem SąduB. S.twierdził w ten sposób aby wywołać w Sądzie mylne przekonanie ,że stłuczenie lewej dłoni pokrzywdzonego powstało w czasie gdy bił on oskarżonych. W związku z poczynionymi ustaleniami Sąd nie miał żadnych podstaw aby dać wiarę wyjaśnieniom oskarżonegoB. D.twierdzącego, że nie uderzył on pokrzywdzonego.

Jak wyżej wskazano Sąd obdarzył zaufaniem zeznania pokrzywdzonegoP. D.(k.9v-10v,63v-64,133v-134)oraz członków jego najbliższej rodzinyS. D. (1)(k. 6v-7,61v-62,134-134v) ,A. D.(k.3-3v,59-60,134v-135),L. D.(k.16v-17,135v)orazA.D.(k. 18v-19,135v-136).Zeznanie pokrzywdzonego koresponduje z innymi dowodami w postaci dokumentacji medycznej(k.26-31), opinii sądowo lekarskiej(k.33)jak również częściowo z zeznaniami świadkaR. W.(k.156v-157). Ponadto nie stwierdzono istotnych rozbieżności między zeznaniami wskazanych świadków co nakazywałoby wątpić w ich szczerość. Wersja wydarzeń wynikająca z powyższych dowodów jest logiczna i spójna , czego nie da się powiedzieć analizując wyjaśnienia oskarżonych.

Sąd jedynie częściowo podzielił zeznanie świadkaR. W.

     (k.156v-157).Świadek ten zeznawał w sposób mocno zachowawczy wielokrotnie zasłaniając się tym , że dokładnie nie widział przebiegu zajścia. Trudno w to uwierzyć zwłaszcza ,że jak sam świadek przyznał , stał w odległości 3 metrów odP. D.. Według świadka po uprzednim przywitaniu się z oskarżonymi ,P. D.zaczął szamotać się zB. D.. Jak twierdziłR. W.P. D.nie upadł na ziemię. Sąd dał wiarę świadkowi co do tego , że w początkowej fazie zajścia doszło do aktu przemocy, czemu zaprzeczali oskarżeni. Natomiast nie dał wiary co do opisu przebiegu zdarzenia. Nie jest logicznym w świetle pozostałych dowodów twierdzenie świadka,żeP. D.kłócił się zB. D.a następnie złapał go za ubrania. Pokrzywdzony nie miał żadnego powodu aby tak uczynić. Zdaniem Sądu świadek z uwagi na fakt zamieszkiwania w najbliższym sąsiedztwie pokrzywdzonego i oskarżonych nie chciał angażować się zbytnio w sprawie po którejkolwiek ze stron. Dlatego zeznawał pokrętnie oraz tłumaczył , że wielu szczegółów nie widział ,co oczywiście nie polega na prawdzie.

Z dużą dozą ostrożności Sąd podszedł do zeznań świadkówM. W.

    (k.163v)
K. W.

     (k.156v)orazM. P.

     (k.17-17v akt postępowania II Ko 1852/13 SR w Olsztynie).RelacjaM. W.zbieżna jest z wyjaśnieniami oskarżonegoB. S.. Sąd nie dał wiary wyjasnieniom tego oskarżonego a zatem z tych samych powodów nie uwierzył równieżM. W.. Świadek jest bliską znajomą oskarżonych dlatego swym zeznaniem chciała ich wspomóc przed Sądem.M. W.twierdziła ,że ojciec i braciaD.wciągnęli oskarżonych do klatki schodowej a następnie „strasznie ich pobili”. Jak wyżej wskazanoA.iS. D. (1)nie mieli wyraźnego powodu aby tak dotkliwie bić oskarżonych.Poza tym nie istnieją przekonywające dowody świadczące o tym ,że oskarżeni doznali obrażeń ciała. Dowodem takim nie są zeznaniaK. W.orazM. P..K. W.twierdziła ,żeB. S.miał twarz pobitą do tego stopnia ,że nie widział na oczy. Również świadekM. P.miał widzieć dotkliwie pobitych oskarżonych wracających do domu. Byli zakrwawieni i mieli podarte ubrania. Budzi zdziwienie ,że po dokonanej na nich napaści i ich dotkliwym pobiciu , oskarżeni nie zawiadomili Policji ani nie skorzystali z pomocy medycznej. Sąd dostrzegł ,żeK. W.to przyjaciółkaB. S., natomiastM. P.zamieszkuje w sąsiedztwie tegoż oskarżonego. Najwyraźniej bliskie relacje łączące świadków z oskarżonym były dla nich przeszkodą w obiektywnym zeznawaniu przed Sądem. Zdaniem Sądu podczas szarpaninyA.iS. D. (1)z oskarżonymi , mogły paść uderzenia , natomiast nie spowodowały one większego szwanku dlaB. S.iB. D.. Podczas zajścia to oskarżeni byli napastnikami inicjującymi jego przebieg, także nie byli zainteresowani tym aby na miejsce wzywać Policję.

Sąd dał wiarę pozostałym dowodom zawartym w aktach sprawy , w szczególności opinii sądowo lekarskiej(k.33).W świetle opinii stłuczenie V kości śródręcza lewego , jakiego doznałP. D., mogło powstać w wyniku upadku i uderzenia ręką o schody. Sąd nie miał zastrzeżeń do wiedzy i fachowości biegłegoK. Z.. Sformułowane przez niego wnioski są logiczne oraz niesprzeczne z danymi zawartymi w aktach sprawy. Strony nie składały zastrzeżeń co do treści opinii.

Reasumując zebrany materiał dowodowy Sąd nie miał wątpliwości co do sprawstwaB. S.w zakresie obu zarzuconych mu czynów. Jak wynika z karty karnej oraz odpisów wyroków załączonych do akt
    (k. 80-81)nie zachodzą podstawy aby w stosunku do tego oskarżonego przyjąć działanie w warunkach recydywy określonej wart.64 § 1 kkjak wynika to z aktu oskarżenia.B. S.odbywał karę 1 roku i 8 m-cy pozbawienia wolności orzeczoną na mocy wyroku łacznego Sądu Rejonowego w Piszu z dnia 12.12.2005r w sprawie sygn. II K 261/05 . Zakończył odbywanie kary w dn. 25.09.2008r . Karę orzeczoną w wyroku łączym orzeczono za zbiegające się kary za popełnienie występków zart.284 § 2 kk,art. 286 § 1 kkiart. 270 § 1 kk
    (k.81). Przestępstwa te z uwagi na przedmiot ochrony (mienie , wiarygodność dokumentów) nie są podobne do przestępstw , których popełnienie zarzucono aktualnie oskarżonemu (wolność).B. S.był ponadto skazany na mocy wyroku Sądu Rejonowego w Piszu z dnia 21.03.2005r sygn.II K 174/04 za popełnienie czynu zart. 13 § 1 kkw zw. zart.282 kkna karę 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności. Karę orzeczoną tym wyrokiem skazany zakończył odbywać w dn.25.01.2007r
    (k.80). Zatem od czasu opuszczenia przezB. S.Zakładu Karnego do dnia 07.06.2012 r minęło ponad 5 lat.

Sąd również nie miał wątpliwości co do sprawstwaB. D.w zakresie zarzuconych mu czynów. Przyjęto jednak, że oba zarzucone temu oskarżonemu czyny stanowią w rzeczywistości jeden czyn zabroniony kwalifikowany zart. 191 § 2 kkw zb. zart.157 § 2 kkw zw. zart.11 § 2 kkw zw. zart.64 § 1 kk. Zdaniem Sądu brak jest podstaw aby zachowanieB. D.polegajace na wypowiedzeniu gróźb wobecP. D.wyodrębnić jako osobny czyn zabroniony. Między użyciem przemocy przez oskarżonego a wypowiedzeniem przez niego gróźb minęła krótka chwila. Oba zachowania skierowane były wobec tego samego pokrzywdzonego. Ponadto tożsamy był cel z jakim działał oskarżony. Jego działanie nakierowane było na wyegzekwowanie od pokrzywdzonego wierzytelności na rzeczB. S..

Orzekając w przedmiocie kary Sąd kierował się zasadami i dyrektywami sądowego wymiaru kary określonymi wart.53 § 1 i 2 kk. Sąd miał na uwadze przede wszystkim to ,że zdarzenie z dnia 07.06.2012 r zarówno w przebiegu jak i w skutkach było w istocie dość błahe. Jako błahe ocenili je również pokrzywdzeni w niniejszej sprawie. Nie mogąc przez około rok czasu odzyskać swych pieniędzyB. S.uciekł się do gróźb karalnych wobec nierzetelnego dłużnika jakim okazał się byćP. D.. Nieterminowość pokrzywdzonego w niczym nie usprawiedliwiała zachowania oskarżonego .Mimo tego , kara pozbawienia wolności za czyn tego oskarżonego to reakcja zbyt surowa i nieadekwatna do stopnia jego winy , której stopień nie jest znaczny. Agresja oskarżonego spotkała się z reakcją ze strony ojca i brata pokrzywdzonego , którzy używając siły wyrzucili natrętnych oskarżonych z klatki schodowej .A.iS. D. (1)nie zaprzeczyli temu ,że mogli zadawać ciosy obu oskarżonym. Należy zatem przyjąć ,że oskarżony ucierpiał w wyniku zajścia , choć nie w takim stopniu jak usiłował to wmówić Sądowi. Sąd uznał ,że adekwatną do stopnia zawinienia i stopnia szkodliwości społecznej przypisanemuB. S.czynu zart.191 § 2 kkjest kara ograniczenia wolności. Dlatego przy zastosowaniuart.58 § 3 kkwymierzył temu oskarżonemu karę 6 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cel społezny w wymiarze 24 godzin w stosunku miesięcznym (pkt I wyroku). Wykonywanie pracy w ramach orzeczonej kary zadziała wychowawczo na oskarżonego , przyniesie również pożytek społeczeństwu. OskarżonyB. S.był wprawdzie wielokrotnie karany sądownie na kary pozbawienia wolności
    (k.171), co jednak nie odwiodło go od zachowania niezgodnego z porządkiem prawnym. Sąd ma jednak nadzieję ,że w czasie wykonywania pracy na cel społęczny oskarżony będzie miał sposobność do przemyślenia swego zachowania i wyciągnięcia właściwych wniosków na przyszłość. Odnośnie drugiego zarzuconego oskarżonemu aktem oskarżenia czynu Sąd stanął na stanowisku,że z uwagi na minimalny ładunek społecznej szkodliwości , nie jest on godny kary. Oskarżony wypowiedział groźby pobicia wobecA.iS. D. (1)w odpowiedzi na użycie przez nich siły wobec jego osoby. Biorąc pod uwagę kontekst sytuacyjny , wypowiedź oskarżonego zabrzmiała raczej jako żart. Mniej więcej tak słowa oskarżonego odebrałA. D.,który określił je jako „rzucone na wiatr” (
    k.134v). Pokrzywdzeni po wyrzuceniu oskarżonych z pomieszczenia klatki schodowej nie zawiadamiali o zdarzeniu Policji uznając ,że sytuacja tego nie wymagała.A. D.uczynił to dopiero w dn.29.06.2012r po tym jak nieustalony mężczyzna wszedł w dniu 24.06.2012r na teren jego posesji przyul. (...)i wypowiadał wobec niego groźby karalne. Pokrzywdzony sądził ,że zaistniały incydent ma związek z wydarzeniami z dnia 07.06.2012r i stoi za nimB. S.. Nie ma jednak dowodów na istnienie takiego powiązania , czego wyrazem jest postanowienie Prokuratora o umorzeniu postępowania w zakresie zdarzenia z dnia 24.06.2012r
    (k.73). Oceniając czyn zarzuconyB. S.jako drugi pod kątem okoliczności wymienionych wart.115 § 2 kkSąd zdecydowal postępowanie w tym zakresie umorzyć na zasadzieart.17 § 1 pkt 3 kpkw zw. zart.1 § 2 kk(pkt II wyroku) .

Za popełnienie przypisanegoB. D.występku zart. 191 § 2 kkw zb. zart.157 § 2 kkw zw. zart.11 § 2 kkw zw. zart.64 § 1 kkSąd wymierzył temu oskarżonemu na podstawieart.191 § 2 kkw zw. zart.11 § 3 kkkarę 6 miesięcy pozbawienia wolności (pkt III wyroku). Należy zauważyć ,żeB. D.zastosował przemoc wobecP. D.uderzając go w twarz a następnie groził mu pobiciem. Sąd uznał ,że stopień zawinienia tego oskarżonego jest wyższy niż w przypadkuB. S.,który nie stosował przemocy wobec pokrzywdzonego. W wyniku upadku na schody pokrzywdzony doznał stłuczenia lewego śródręcza. Poza przemijającymi dolegliwościami bólowymi obrażenia doznane przezP. D.nie wiązały się z poważniejszymi konsekwencjami

    (zob. karta informacyjna k.28).W trakcie wizyty wPogotowiu (...)pokrzywdzony otrzymał skierowanie do(...), jednak nie zdecydował się na podjęcie dalszego leczenia

    (k.12). W czasie zajścia od ciosów zadawanych przezA.iS. D. (1)ucierpiał również oskarżonyB. D.. Podczas zdarzeniaB. D.znajdował się pod działaniem alkoholu , jego działanie było impulsywne i nieprzemyślane. Na jego niekorzyść świadczy również jego wielokrotna karalność i działanie w warunkach recydywy. Sąd uznał ,że wymierzona oskarżonemu kara pozbawienia wolności jest adekwatna do stopnia jego zawinienia oraz stopnia szkodliwości społecznej przypisanego mu czynu.

Mimo uprzedniej karalności oskarżonegoB. D.Sąd dopatrzył się po jego stronie pozytywnej prognozy uzasadniającej warunkowe zawieszenie kary pozbawienia wolności. Po zwolnieniu go w dn.12.04.2013 r z Zakładu Karnego oskarżony przebywa w miejscu swego zamieszkania i przestrzega porządku prawnego. Wprawdzie był on wielokrotnie karany , jednak nie jest to okoliczność wykluczająca zastosowanie wobec niego instytucji zart.69 § 1 i 2 kk. Dlatego Sąd w oparciu o przepisy powołane w pkt IV wyroku zdecydował warunkowo zawiesić wykonanie orzeczonej wobecB. D.kary pozbawienia wolności na maksymalny okres próby 5 lat i na podstawieart.73 § 1 kkoddał go w tym okresie pod dozór kuratora sądowego. Mimo uprzedniej karalności oskarżonego zdecydowano dać mu szansę na trwałą poprawę postępowania.

Na podstawieart. 46 § 1 kkSąd orzekł wobec tego oskarżonego zadośćuczynienie w kwocie 100 zł na rzeczP. D.(pkt V wyroku). Za zadośćuczynieniem w symbolicznym wymiarze przemawiało to , że obrażenia ciała doznane przez pokrzywdzonego były powierzchowne a nadto to, że w czasie zajścia ucierpiał również oskarżony.

Na podstawieart.630 kpkSąd wydatkami postępowania w części umarzającej postępowanie wobecB. S.obciążył Skarb Państwa (pkt VI wyroku).

W oparciu o przepisy powołane w pkt VII wyroku Sąd zasądził wynagrodzenie na rzecz adw.J. G.za obronę z urzędu oskarżonegoB. D..

Z uwagi na trudną sytuację majątkową oskarżonych Sąd zwolnił ich od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych przejmując je na rachunek Skarbu Państwa.

Zarządzenie:
- odnotować;
- odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć PR wP.;
- za 14 dni lub z apelacją.
P., dnia 17.03.2014 r