Sąd Okręgowy w Bydgoszczy
VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VI U 259/14
Data wyroku: 2014-10-16 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Ewa Milczarek
Słowa kluczowe: Renta Z Tytułu Niezdolności Do Pracy
Podstawa prawna: art. 57 ustawy FUS

Sygn. akt VI U 259/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 16 października 2014 r.
Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący SSO Ewa Milczarek
Protokolant – sekr. sądowy Sylwia Sawicka
po rozpoznaniu w dniu 16 października 2014 r. w Bydgoszczy
na rozprawie
odwołania:L. T.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wB.
z dnia 30 grudnia 2013 r., znak:(...)
w sprawie:L. T.
przeciwko: Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wB.
o rentę z tytułu niezdolności do pracy

1
zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje ubezpieczonemuL. T.prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy na okres od dnia(...)r. do dnia(...)r.,

2
stwierdza, że organ rentowy ponosi odpowiedzialność za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji.

Na oryginale właściwy podpis.
Sygn. akt VI U 259/14

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 30 grudnia 2013 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wB.odmówił ubezpieczonemuL. T.prawa do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy. Decyzję wydano w oparciu oart. 57 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz.U. z 2009r. Nr 153, poz. 1227 ze zm.) oraz orzeczenie Komisji Lekarskiej ZUS z dnia 18.12.2013 r., w którym nie stwierdzono niezdolności do pracy.
W odwołaniu od decyzji ubezpieczony wniósł o jej zmianę .
Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie i przytoczył argumenty zawarte w uzasadnieniu decyzji.

Sąd ustalił i zważył, co następuje:
W dniu 20.09.2013 r. ubezpieczony złożył wniosek o przyznanie prawa do renty. Do wniosku dołączył zaświadczenie o stanie zdrowia, dokumentację leczniczą oraz dokumenty potwierdzające staż pracy. Lekarz Orzecznik ZUS stwierdził w orzeczeniu z dnia 28.10.2013 r., że ubezpieczony nie jest niezdolny do pracy. Komisję Lekarską ZUS, w wydanym dnia 18.12.2013 r. orzeczeniu również nie stwierdziła niezdolności badanego do pracy.
dowód:orzeczenie Lekarza Orzecznika ZUS – akta ZUS
orzeczenie Komisji lekarskiej ZUS – akta ZUS
Sąd poddał weryfikacji orzeczenie Komisji Lekarskiej ZUS dopuszczając dowód z opinii biegłych lekarzy sądowych o specjalnościach: neurolog i internista. Powołany zespół specjalistów po przeprowadzeniu badania, zebraniu wywiadu od ubezpieczonego oraz uwzględnieniu dokumentacji medycznej rozpoznał u badanego
-wielopoziomową dyskopatię szyjna i lędźwiową , przewlekły zespół bólowy szyjny i lędźwiowo krzyżowy objawowy z zaostrzeniami oraz obecnymi objawami ubytkowymi o charakterze rwy kulszowej lewostronnej porażennej.
- nadciśnienie tętnicze WHO i/II stopnia
- przerost gruczołu krokowego
W dalszej części orzeczenia biegli wskazali, że nie są zgodni z orzeczeniem Komisji Lekarskiej ZUS. W ocenie biegłych objawy chorobowe ze strony kręgosłupa są upośledzające istotnie sprawność ustroju pojawiły się 1,5 roku temu. Występują objawy ubytkowe o charakterze rwy kulszowej lewostronnej porażennej – chory porusza się o kuli. Zastosowane leczenie nie przyniosło poprawy. Odzyskanie sporności może nastąpić po leczeniu operacyjnym , Aktualnie powód jest niezdolny do pracy częściowo do dnia(...)r.

dowód:

opinia biegłych sądowych z dnia 10.07.2014 r. (k. 19-21 akt)
Organ rentowy nie wniósł zastrzeżeń do opinii biegłych (k. 38 akt)
Sąd podzielił wydaną opinię. Oceny stanu zdrowia powoda dokonał zespół doświadczonych specjalistów. Wydali oni opinię po przeprowadzeniu badania przedmiotowego i podmiotowego. Orzeczenie zostało prawidłowo uzasadnione, a wnioski w nim zawarte nie nasuwają wątpliwości co do ich trafności. Stąd też przedstawiona opinia jako rzetelny i fachowy dowód w sprawie została uznana za wystarczającą podstawę rozstrzygnięcia. Schorzenie kręgosłupa nie tylko uniemożliwia mu wykonywanie pracy ale również utrudnia zwykłe funkcjonowanie.
Zgodnie a zart. 12 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz.U. z 2004 r. Nr 39, poz. 353 ze zm.) niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności po przekwalifikowaniu. Częściowo niezdolną do pracy jest zgodnie z ust. 3 cytowanego przepisu osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem kwalifikacji. Oceniając stopień niezdolności do pracy należy, w myśl art. 13 wymienianej ustawy, uwzględnić stopień naruszenia sprawności organizmu, możliwość przywrócenia niezbędnej sprawności w drodze leczenia, możliwość wykonywania dotychczasowej pracy lub podjęcia innej oraz celowość przekwalifikowania zawodowego biorąc pod uwagę rodzaj i charakter dotychczas wykonywanej pracy, poziom wykształcenia, wiek i predyspozycje psychofizyczne. Dokonując analizy stanu zdrowia ubezpieczonego przez pryzmat wszystkich wymienionych wyżej przesłanek, Sąd doszedł do przekonania, że schorzenie ubezpieczonego w znaczny sposób ogranicza jego możliwości zarobkowania w dotychczasowy sposób i ogranicza możliwości przekwalifikowania, poszukiwania zatrudnienia i wykonywania pracy odpowiadającej poziomowi jego wykształcenia. Jak z powyższego wynika powód spełnia przesłanki uzasadniające przyznanie prawa do renty wymienione w art. 57 cytowanej ustawy na okres wskazany w opinii biegłych, tj. do(...).
Mając na względzie powyższe, Sąd na zasadzieart. 47714§ 2 k.p.c.zmienił zaskarżoną decyzję orzekając jak w punkcie 1 wyroku.
Przedmiotem rozstrzygnięcia pozostawało także w niniejszej sprawie, czy organ rentowy w ramach swoich uprawnień i kompetencji poczynił wszystkie możliwe ustalenia faktyczne i wyjaśnił wszystkie okoliczności konieczne do wydania decyzji. W zakresie tym Sąd ustalił, iż Zakład Ubezpieczeń Społecznych na etapie postępowania orzeczniczego dysponował odpowiednimi dowodami pozwalającymi na ustalenie, że występuje u badanego częściowa niezdolność do pracy. Wywiad zebrany od badanego przez Lekarza Orzecznika ZUS i Komisję Lekarską ZUS odpowiada swą treścią danym zebranym przez biegłych lekarzy sądowych. Zespół specjalistów powołanych przez Sąd dysponował dokładnie tymi samymi dokumentami leczenia i wynikami badań, jakie stanowiły podstawę wadliwego orzeczenia Komisji Lekarskiej ZUS. W niniejszej sprawie niewątpliwe jest, że zmiana decyzji w postępowaniu odwoławczym była uzasadniona ustaleniami faktycznymi, które powinny być i były znane organowi rentowemu. Opinia biegłych została wydana w oparciu o dokładnie takie same dokumenty diagnostyczne jakimi dysponował organ rentowy. Kliniczny stan ubezpieczonego również nie uległ zmianie albowiem dane z wywiadu i badanie fizykalne nie wskazują na to by powód w trakcie badania przez biegłych zgłaszał i cierpiał na inne dolegliwości aniżeli te, które znane były lekarzom wchodzącym w skład Komisji Lekarskiej ZUS. Z uwagi na powyższe w punkcie II wyroku stwierdzono, że organ rentowy ponosi odpowiedzialność za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji, zgodnie z art. 118 ust 1a ustawy emerytalnej.
SSO Ewa Milczarek