Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 2838/13
Data wyroku: 2014-01-22 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Dorota Walczyk
Słowa kluczowe: Eksmisja
Podstawa prawna: art. 222 k.c.

sygn. akt I C 2838/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 22 stycznia 2014 roku
Sąd Rejonowy dla Warszawy Śródmieścia Wydział I Cywilny w składzie następującym:
Przewodniczący SSR Dorota Walczyk
Protokolant Kinga Romanowska
po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2014 r. w Warszawie
na rozprawie
sprawy z powództwaE. K.
przeciwkoJ. S.
z udziałem interwenienta ubocznegoMiasta S.W.
o eksmisję
orzeka

1
nakazujeJ. S.opróżnić i opuścićlokal mieszkalny nr (...), położony wW.przyulicy (...)wraz z osobami prawa jej reprezentującymi i rzeczami oraz wydać go powodowi,

2
ustala, żeJ. S.przysługuje uprawnienie do otrzymania lokalu socjalnego,

3
nakazuje wstrzymanie wykonania eksmisji w stosunku do pozwanej do czasu zaproponowania jej najmu lokalu socjalnego,

4
zasądza od pozwanej na rzecz powoda kwotę 337 (trzysta trzydzieści siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Sygn. akt I C 2838/13

UZASADNIENIE
Pozwem z dnia 6 listopada 2013 r. (data prezentaty)E. K.wniosła o nakazanieJ. S.opuszczenia i opróżnienialokalu mieszkalnego nr (...)przyul. (...)wW.oraz wydanie go powódce. Powódka wniosła również o zasądzenie kosztów postępowania wg norm przepisanych w tym kosztów zastępstwa procesowego.
W uzasadnieniu ww. wskazała, że przedmiotowy lokal pozwana zajmuje bez tytułu prawnego. Podniosła również, że pismem z dnia 29 sierpnia 2013 roku wypowiedziała pozwanej stosunek prawny zajmowanego przez nią lokalu oraz wezwała do jego opuszczenia w terminie jednego miesiąca od dnia otrzymania wezwania (pismo z zpo - k.36-37)
W odpowiedzi na pozew z dnia 12 grudnia 2013 roku pozwana wniosła o oddalenie powództwa uzasadniając swoje stanowisko w sprawie faktem zawarcia w dniu 11 kwietnia 2013 roku umowy najmu lokalu z Zarządem(...)z siedzibą wW..J. S.powołała się w uzasadnieniu naart. 5 k.c., w myśl którego nie można czynić ze swego prawa użytku sprzecznego ze społeczno – gospodarczym przeznaczeniem tego prawa lub zasadami współżycia społecznego. Ponadto podniosła treść art.. 222§ 1 k.c.stanowiącego, ze właściciel może żądać od osoby, która włada faktycznie jego rzeczą, ażeby rzecz została mu wydana, chyba że osobie tej przysługuje skuteczne względem właściciela uprawnienie do władania rzeczą( odpowiedź na pozew – k.43-44).
Pismem z dnia 20 grudnia 2013 roku pozwana wystąpiła z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych(k.47-58).
W piśmie procesowym złożonym w dniu 20 stycznia 2014 rokuMiasto S.W.zgłosiło swój udział w sprawie jako interwenient uboczny po stronie powódki oraz wniosło o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych(pismo procesowe– k 49-52).
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
E. K.jest właścicielkąlokalu mieszkalnego nr (...)przyul. (...)wW.(bezsporne). Umową z dnia 9 listopada 2006 rokuZakład (...)wD.Ś.przekazał w administrowanieZ. B.część budynku przyul. (...)wW.(protokół przekazania – k.8-9).
26 września 2008 r.m. s.
W.oddało w wieczyste użytkowanie udział do 0,9895 części(...)o NrKW (...)(dowód: umowa o oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste – k. 10-17).
Umową darowizny z dnia 21 października 2009 roku powódka –E. K.nabyła od swojej matkiZ. B.własność nieruchomości w skład której wchodzilokal mieszkalny nr (...)przyul. (...)wW.(umowa darowizny – k.18 – 25).
Lokal mieszkalny nr (...)wchodzący w skład budynku mieszkalnego położonego wW.przyul. (...)na podstawie umowy najmu z dnia 11 kwietnia 2002 r. zajmowała pozwanaJ. S.(umowa najmu – k.27-31).
Najemca nie wywiązała się z uiszczenia zaległej opłaty tytułem czynszu w wysokości 15.633,49 złotych w terminie miesiąca od dnia otrzymania wezwania do dnia zapłaty tj. od 15 lipca 2013 roku,(wezwanie do zapłaty dnia 28 czerwca 2013 roku wraz z zpo – k.32-33).16 września 2013 roku pozwana otrzymała wypowiedzenie umowy najmu zajmowanego przez nią lokalu wraz z wezwaniem do jego opuszczenia( k.36-37).
Pozwana nie ma innego lokalu w którym mogłaby mieszkać.J. S.mieszka sama. Utrzymuje się z emerytury w wysokości 1327,00 złotych, którą na poczet długu częściowo zajmuje komornik. W rezultacie pozostaje jej do dyspozycji 900 złotych miesięcznie. Pozwana nie posiada oszczędności ani tytułu prawnego do innego lokalu. Ponadto leczy się na chorobę afektywno-dwubiegunową. Nie utrzymuje kontaktu z synem, który odmówił udzielenia jej pomocy.(dowody: zeznania pozwanej – k.65; oświadczenie majątkowe – k.47v - 48v).
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie zeznań pozwanej(protokół rozprawy – k.65)oraz wszechstronnej analizy dokumentów wskazanych i opisanych w treści, które nie były kwestionowane przez żadną ze stron.
Sąd zważył co następuje:
Powództwo zasługuje na uwzględnienie.
Przedmiotowe powództwo zasługiwało na uwzględnienie na podstawie przepisuart. 222 § 1 k.c., zgodnie z którym, właściciel może żądać od osoby, która włada faktycznie jego rzeczą, ażeby rzecz została mu wydana, chyba że osobie tej przysługuje skuteczne względem właściciela uprawnienie do władania rzeczą. Przewidziane wart. 222 § 1 k.c.roszczenie windykacyjne przysługuje zatem właścicielowi z takim zastrzeżeniem, że osobie, która faktycznie rzeczą włada przysługuje skuteczne wobec właściciela uprawnienie, np. wynikające z łączącego go z właścicielem stosunku najmu, do władania rzeczą. Dopóki stosunek taki trwa, dopóty wynikające z niego uprawnienie do posiadania rzeczy wyprzedza roszczenie windykacyjne właściciela.
Pozwana nie posiada tytułu prawnego do lokalu, w szczególności nie łączy ją z powódką umowa najmu. Powódka nie wykazała, iż posiada inny tytuł prawny do zajmowania przedmiotowego lokalu. Dlatego też, żądanie powoda należało uznać za zasadne. Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w pkt. 1 wyroku.
Rozstrzygnięcie w zakresie pkt. 2 i 3 wyroku Sąd oparł na przepisieart. 14 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego(tekst jednolity: Dz. U. z 2005 r., Nr 31, poz. 266), zgodnie z którym: ust. 1.w wyroku nakazującym opróżnienie lokalu sąd orzeka o uprawnieniu do otrzymania lokalu socjalnego bądź o braku takiego uprawnienia wobec osób, których nakaz dotyczy; obowiązek zapewnienia lokalu socjalnego ciąży na gminie właściwej ze względu na miejsce położenia lokalu podlegającego opróżnieniu; 2. jeżeli w wyroku orzeczono o uprawnieniu, o którym mowa w ust. 1, dwóch lub więcej osób, gmina jest obowiązana zapewnić im co najmniej jeden lokal socjalny; 3. sąd, badając z urzędu, czy zachodzą przesłanki do otrzymania lokalu socjalnego, orzeka o uprawnieniu osób, o których mowa w ust. 1, biorąc pod uwagę dotychczasowy sposób korzystania przez nie z lokalu oraz ich szczególną sytuację materialną i rodzinną. W rozpatrywanym przypadku zachodzi szczególna sytuacja materialna i rodzinna. Pozwana nie ma innego lokalu w którym mogłaby mieszkać.J. S.mieszka sama. Utrzymuje się z emerytury, którą na poczet długu częściowo zajmuje komornik. Pozwana nie posiada oszczędności ani tytułu prawnego do innego lokalu. Ponadto leczy się na chorobę afektywno-dwubiegunową. Nie utrzymuje kontaktu z synem, który odmówił udzielenia jej pomocy.
Pozwana wykazała trudną sytuację materialną i zdrowotną.
Za przyznaniem jej lokalu socjalnego przemawiają również względy współżycia społecznego. Nie przyznanie prawa do lokalu socjalnego mogłoby negatywnie wpłynąć naJ. S., w szczególności na jej stan zdrowia tj. stopień zaawansowania choroby afektywno-dwubiegunowej.
Mając na względzie powyższe Sąd orzekł jak w pkt. 2 i 3 wyroku.
Należy zaznaczyć, iż podstawową zasadą dotyczącą kosztów procesu jest zasada odpowiedzialności za wynik postępowania. Stosownie doart. 98 § 1 k.p.c.strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji.