Sąd Rejonowy w Wałbrzychu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 179/14
Data wyroku: 2014-09-23 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Maciej R. Socha
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Wolności
Podstawa prawna: 190a§1 kk
Teza: skazanie

Sygn. akt II K 179/2014

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 23 września 2014 r.
Sąd Rejonowy w Wałbrzychu w II Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący: S.S.R. Maciej R. Socha
Protokolant: Ewa Kasperska
w obecności Marcina Jawnego - Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Wałbrzychu
po rozpoznaniu w dniach 2 kwietnia, 13 maja, 9 lipca, 16 września oraz 23 września 2014 r.
sprawyS. A.
urodz. (...)wZ.
synaS.iW.z domuŻ.
oskarżonego o to, że:
I. w okresie od 14 września 2013 r. do 16 stycznia 2014 r. wW., woj.(...), uporczywie nękałE. B.w ten sposób, że wysyłał wiadomości tekstowe SMS, wykonywał połączenia telefoniczne, w których znieważał słowami powszechnie uznawanymi za obelżywe, groził pozbawieniem życia, uszkodzeniem ciała, zwolnieniem z pracy, wszczynał awantury w miejscach publicznych, obrażał i poniżał w/w w rozmowach z innymi osobami, nachodził w miejscu zamieszkania, uniemożliwiał otwieranie drzwi wejściowych do mieszkania pokrzywdzonej poprzez zapychanie zamka, oblewaniem ich fekaliami, farbą oraz kałem, tym samym wzbudzał u pokrzywdzonej uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia i istotnie naruszył jej prywatność,
tj. o czyn zart. 190a§1 kk;
II. w okresie od 17 września 2013 r. do 06 listopada 2013 r. wW., woj.(...), działając z góry powziętym zamiarem w krótkich odstępach czasu, stosując groźbę bezprawną użycia przemocy i uszkodzenia ciała zmuszałT. K.do określonego działania - zaprzestania spotykania się zE. B.,
tj. o czyn zart. 191§1 kkw zw. zart. 12 kk;
sprawyJ. C. (1)
urodz. (...)wW.
synaJ.iG.z domuM.
oskarżonego o to, że:
III. w okresie od 18 listopada 2013 r. do 16 stycznia 2014 r. wW., woj.(...), uporczywie nękałE. B., w ten sposób, że uniemożliwiał otwieranie drzwi wejściowych do mieszkania pokrzywdzonej poprzez zapychanie zamka, oblewaniem ich fekaliami, farbą oraz kałem, tym samym wzbudził u pokrzywdzonej uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia i istotnie naruszył jej prywatność,
tj. o czyn zart. 190a§1 kk;
I oskarżonegoS. A.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w punkcie I części wstępnej wyroku, z tym, iż modyfikuje opis czynu poprzez przyjęcie, że oskarżony w okresie od 18 września 2013 r. do 4 grudnia 2013 r. wW., woj.(...), uporczywie nękałE. B.w ten sposób, że wysyłał wiadomości tekstowe SMS, wykonywał połączenia telefoniczne, w których znieważał słowami powszechnie uznawanymi za obelżywe, groził pozbawieniem życia, uszkodzeniem ciała, spowodowaniem zwolnienia z pracy, wszczynał awantury w miejscach publicznych, obrażał i poniżał w/w w rozmowach z innymi osobami, nachodził w miejscu zamieszkania, uniemożliwiał otwieranie drzwi wejściowych do mieszkania pokrzywdzonej poprzez zapychanie zamka, oblewaniem ich fekaliami, farbą oraz kałem, tym samym wzbudzał u pokrzywdzonej uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia i istotnie naruszył jej prywatność, tj. popełnienia występku zart. 190a§1 kk, i za czyn ten na podstawieart. 190a§1 kkwymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności ;
II oskarżonegoS. A.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w punkcie II części wstępnej wyroku, z tym, iż za czas popełnienia czynu przyjmuje okres od 18 września 2013 r. do 6 listopada 2013 r., tj. popełnienia występku zart. 191§1 kkw zw. zart. 12 kk, i za czyn ten na podstawieart. 191§1 kkwymierza mu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności ;
III na podstawieart. 85 kkiart. 86§1 kkłączy kary jednostkowe pozbawienia wolności orzeczone wobec oskarżonegoS. A.w punktach I i II części dyspozytywnej wyroku i wymierza oskarżonemu karę łączną 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności ;
IV na podstawieart. 69§1 i 2 kkorazart. 70§1 pkt 1 kkwykonanie kary łącznej pozbawienia wolności orzeczonej wobec oskarżonegoS. A.warunkowo zawiesza tytułem próby na okres lat 2 (dwóch) ;
V oskarżonegoJ. C. (1)uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w punkcie III części wstępnej wyroku, z tym, iż za czas popełnienia czynu przyjmuje okres od 18 listopada 2013 r. do 4 grudnia 2013 r., tj. popełnienia występku zart. 190a§1 kk, i za czyn ten na podstawieart. 190a§1 kkwymierza mu karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności ;
VI na podstawieart. 69§1 i 2 kkorazart. 70§1 pkt 1 kkwykonanie kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec oskarżonegoJ. C. (1)warunkowo zawiesza tytułem próby na okres lat 2 (dwóch) ;
VII zwalnia oskarżonychS. A.orazJ. C. (1)od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa wydatków poniesionych przez Skarb Państwa od chwili wszczęcia postępowania, zaliczając je na rachunek Skarbu Państwa, natomiast wymierza im opłaty w kwotach po 120 zł.

Sygnatura akt II K 179/2014

UZASADNIENIE

Na podstawie przeprowadzonego przewodu sądowego ustalono następujący stan faktyczny dotyczący oskarżonegoS. A.( uzasadnienie sporządzone zgodnie zart. 423§1a kpk):

PokrzywdzonaE. B.pozostawała z oskarżonymS. A.w nieformalnym związku partnerskim  przez okres około 6 lat, aż do dnia 14 września 2013 roku. W dniu 14 września 2013 rokuE. B.powiedziała oskarżonemuS. A., że nie chce się już z nim spotykać, zaś oskarżonyS. A.wtedy powiedziałE. B., że ją zniszczy, że zachowała się jak „szmata”, gorzej jak jego poprzednia partnerka.
/Dowód: - zeznania świadkaE. B.– k. 132-136, 1-2 ;
- zeznania świadkaT. K.– k. 136-137, 16-18 ;
- zeznania świadkaA. B.– k. 169-170, 29-30 ;
- zeznania świadkaM. S. (2)– k. 170, 14-15 /.
Po powiadomieniu przezE. B.o „zerwaniu” oskarżonyS. A.nie potrafił się z tym pogodzić emocjonalnie. Począwszy od dnia 18 września 2013 roku aż do dnia 4 grudnia 2013 roku oskarżonyS. A.uporczywie nękałE. B.w ten sposób, że wysyłał wiadomości tekstowe SMS ( w których odnosił się w wulgarny sposób do związku emocjonalnegoE. B.zT. K.), wykonywał połączenia telefoniczne, w których znieważał słowami powszechnie uznawanymi za obelżywe, groził pozbawieniem życia, uszkodzeniem ciała, spowodowaniem zwolnienia z pracy, wszczynał awantury w miejscach publicznych, obrażał i poniżał w/w w rozmowach z innymi osobami, nachodził w miejscu zamieszkania, uniemożliwiał otwieranie drzwi wejściowych do mieszkania pokrzywdzonej poprzez zapychanie zamka, oblewaniem ich fekaliami, farbą oraz kałem ( w tym celu oskarżonyS. A.nakłonił do swoistego współdziałaniaJ. C. (1), który kilkakrotnie własnoręcznie dokonywał zapychanie zamka, oblewaniem drzwi fekaliami, farbą oraz kałem ), tym samym wzbudzał u pokrzywdzonej uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia i istotnie naruszył jej prywatność. Po tym jak w dniu 18 września 2013 roku oskarżonyS. A.kilkanaście razy dzwonił do pokrzywdzonejE. B., przyszedł pod jej mieszkanie i kopał w drzwi, a także wysłał jej wiadomość tekstową, że jeżeli się z nim nie spotka to, że zepsuje jej reputację, w bloku i w pracy, pokrzywdzonaE. B.zgodziła się na spotkanie w centrum miasta. W czasie tego spotkania oskarżonyS. A.powiedziałE. B., że jak mogła mu to zrobić, chciał żeby pokrzywdzona poszła z nim doparku S., na co pokrzywdzona nie wyraziła zgody ; wówczas nieopodal podjechał samochód i wysiedli z auta obcy mężczyźni, w związku z czym oskarżony powiedział, że on naśle na pokrzywdzoną swoich kolesi. W czasie kolejnego spotkania na które po kilku dniach wyraziła zgodę pokrzywdzona, oskarżonyS. A.namawiałE. B.żeby wróciła do niego i zapytał ją na kim jej bardziej zależy, zadając pytanie - czy jakT. K.nie będzie chciał z nią być to czy ona będzie z nim ; pokrzywdzona powiedziała wprost oskarżonemu, że nie chce z nim być, zaś oskarżony powiedział, że zabijeE. B.iT. K.jak ich razem zobaczy.
/Dowód: - zeznania świadkaE. B.– k. 132-136, 1-2 ;
- zeznania świadkaT. K.– k. 136-137, 16-18 ;
- zeznania świadkaA. B.– k. 169-170, 29-30 ;
- zeznania świadkaM. S. (2)– k. 170, 14-15 ;
- protokół oględzin telefonu – k. 9-10 /.
OskarżonyS. A.spotkał się zT. K.w okresie od 18 września 2013 roku do 6 listopada 2013 roku kilkakrotnie i w rozmowach z nim stosując groźbę bezprawną użycia przemocy i uszkodzenia ciała zmuszałT. K.do określonego działania - zaprzestania spotykania się zE. B.. Kiedy oskarżonyS. A.został powiadomiony przezE. B.o zakończeniu ich związku to w dniu 18 września 2013 roku oskarżonyS. A.powiedział napotkanemuT. K.: „spierdalaj, bo ciebie zabiję”. Kiedy następnieT. K.został poinformowany przezE. B., że oskarżonyS. A.chce się z nim spotkać, to doszło do spotkania pokrzywdzonegoT. K.z oskarżonymS. A.. W czasie tego spotkania oskarżonyS. A.mówił, żeE. B.nie będzie się zT. K.spotykać, żeT. K.„wszedł buciorami w ich pościel” ; oskarżonyS. A.powiedział, że jakT. K.nie będzie się zE. B.spotykał toE. B.wróci do niego, zadzwonił doE. B.i zapytał ją czy jakT. K.nie będzie się z nią spotykał to czy ona nie będzie o niego zabiegać, wówczas oskarżony powiedziałT. K., że jego iE. B.zabije i siebie na końcu. Do następnego spotkania obu mężczyzn doszło 5 listopada 2013 roku ; oskarżonyS. A.spotkałT. K.w centrum miasta, podszedł do niego i zaczął go obrażać, następnie oskarżony wypowiadał pod adresemT. K.groźby cyt. „zaraz ci skurwysynu połamię ręce”, mówiąc przy tym, że nigdyE. B.z nim nie będzie, że nie da im obojgu spokoju, żeE. B.przyjdzie do niego na kolanach, że oskarżony dowie się gdzieT. K.mieszka i pracuje, że go połamie, że zrobią to ludzie zW.. PokrzywdzonyT. K.obawiał się zachowania oskarżonego, bał się zarówno o siebie, jak i oE. B.. Podczas tego spotkania oskarżony wskazał na grupkę mężczyzn i wymienił imiona i powiedział, że na miejscu ubiją oni pokrzywdzonegoT. K.. Pod wpływem zachowania oskarżonego,T. K.powiedział oskarżonemu, że zadzwoni doE. B., że nie będzie się z nią spotykać, dla dobra jej, córki i samegoT. K.;T. K.zadzwonił doE. B.w obecności oskarżonegoS. A.. W dniu 6 listopada 2013 roku o 8 rano oskarżonyS. A.ponownie zaczepiłT. K.i mówił, że jednak się z spotyka zE. B., na coT. K.odparł, że nie, ale idzie sprawdzić czy nikt nie olał jej drzwi moczem, na co oskarżonyS. A.powiedział, że pokrzywdzona jest obserwowana.
/Dowód: - zeznania świadkaE. B.– k. 132-136, 1-2 ;
- zeznania świadkaT. K.– k. 136-137, 16-18 ;
- protokół oględzin telefonu – k. 9-10 /.
W tym czasie aż do dnia 4 grudnia 2013 roku oskarżonyS. A.kontynuował uporczywe nękanieE. B.w ten sposób, że wysyłał wiadomości tekstowe SMS ( w których odnosił się w wulgarny sposób do związku emocjonalnegoE. B.zT. K.), wykonywał połączenia telefoniczne, w których znieważał słowami powszechnie uznawanymi za obelżywe, groził pozbawieniem życia, uszkodzeniem ciała, spowodowaniem zwolnienia z pracy, wszczynał awantury w miejscach publicznych, obrażał i poniżał w/w w rozmowach z innymi osobami, nachodził w miejscu zamieszkania ( np. 30 września 2013 roku ), uniemożliwiał otwieranie drzwi wejściowych do mieszkania pokrzywdzonej poprzez zapychanie zamka, oblewaniem ich fekaliami, farbą oraz kałem ( np. 14 października 2013 roku, 28 października 2013 roku, 18 listopada 2013 roku, 19 listopada 2013 roku, 4 grudnia 2013 roku ; w tym celu oskarżonyS. A.nakłonił do swoistego współdziałaniaJ. C. (1), który począwszy od 18 listopada 2013 roku własnoręcznie dokonywał zapychanie zamka, oblewaniem drzwi fekaliami, farbą oraz kałem ).
/Dowód: - zeznania świadkaE. B.– k. 132-136, 1-2 ;
- zeznania świadkaT. K.– k. 136-137, 16-18 ;
- zeznania świadkaA. B.– k. 169-170, 29-30 ;
- zeznania świadkaM. S. (2)– k. 170, 14-15 ;
- zeznania świadkaJ. J. (2)– k. 167-168, 27-28 ;
- zeznania świadkaS. S. (1)– k. 168, 20-21 ;
- protokoły odtworzenia zapisów – k. 12, 24 ;
- protokół oględzin telefonu – k. 9-10 /.
Dopiero po powzięciu wiedzy o zainicjowaniu przez pokrzywdzonych postępowania karnego, oskarżonyS. A.zaprzestał dalszego uporczywego nękania pokrzywdzonej. Po dniu 4 grudnia 2013 roku oskarżonyS. A.nie dopuszczał się nagannych zachowań w stosunku doE. B.orazT. K..
/Dowód: - zeznania świadkaE. B.– k. 132-136, 1-2 ;
- zeznania świadkaT. K.– k. 136-137, 16-18 /.
OskarżonyS. A.nie był uprzednio karany sądownie. Oskarżony posiada pozytywną opinię środowiskową.
/Dowód: - dane o karalności oskarżonegoS. A.– k. 62 ;
- opinia środowiskowa dot. oskarżonego – k. 122-123 /.
OskarżonyS. A.zarówno w toku postępowania przygotowawczego, jak i na rozprawie głównej, nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów.

Ponadto Sąd Rejonowy w Wałbrzychu zważył, co następuje:

Oceniając zebrany w sprawie materiał dowodowy uznać należy, iż sprawstwo i wina oskarżonegoS. A.w zakresie popełnienia przypisanych mu występków nie może budzić jakichkolwiek wątpliwości. Sprawstwo i winę oskarżonego potwierdza zebrany w toku postępowania materiał dowodowy, a w szczególności zeznania świadków - pokrzywdzonychE. B.( oceniane poprzez pryzmat opinii sądowo – psychologicznej sporządzonej przez biegłą psychologG. S.) orazT. K., potwierdzone częściowo zeznaniami świadkówM. S. (2),A. B.,J. J. (2)orazS. S. (2), jak również potwierdzone protokołem oględzin telefonu komórkowego oraz zapisem monitoringu wizyjnego. Za wiarygodny dowód Sąd uznał wreszcie opinię sądowo – psychologiczną dotyczącą sylwetki osobowościowej oskarżonegoS. A., którą sporządził biegły psychologM. G..
Zeznania świadków - pokrzywdzonychE. B.( oceniane poprzez pryzmat opinii sądowo – psychologicznej sporządzonej przez biegłą psychologG. S.) orazT. K.należy uznać za całkowicie wiarygodne. ŚwiadekE. B.opisała w sposób nader dokładny zachowanie oskarżonegoS. A., które nastąpiły po tym, gdy pokrzywdzona powiedziała oskarżonemu, że nie chce kontynuować związku z nim. ŚwiadekE. B.rozróżniała przy tym poszczególne zachowania oskarżonego, których tenże dopuszczał się w okresie od 18 września 2013 roku ( pokrzywdzonaE. B.powiedziała oskarżonemuS. A., że nie chce kontynuować związku z nim w sobotę - 14 września 2013 roku, wówczas oskarżony użył wobec pokrzywdzonej niecenzuralnych słów i powiedział, że ją zniszczy, natomiast pierwszych zachowań stanowiących czynności sprawcze stalkingu dopuścił się 18 września 2013 roku, kiedy rozpoczął telefoniczne nękanie pokrzywdzonej, nachodzenie miejsca jej zamieszkania, wyzywanie ) do 4 grudnia 2013 roku ( kiedy to oskarżony po raz kolejny doprowadził do zanieczyszczenia drzwi wejściowych do mieszkania pokrzywdzonej ). Z zeznań świadkaE. B.wynika konkretnie jakich zachowań w tym okresie dopuszczał się oskarżonyS. A.w stosunku do niej ( uporczywe nękanie w ten sposób, że wysyłał wiadomości tekstowe SMS, wykonywał połączenia telefoniczne, w których znieważał pokrzywdzoną słowami powszechnie uznawanymi za obelżywe, groził pozbawieniem życia, uszkodzeniem ciała, spowodowaniem zwolnienia z pracy, wszczynanie awantury w miejscach publicznych, obrażanie i poniżanie w/w w rozmowach z innymi osobami, w tym w miejscu pracy, nachodzenie w miejscu zamieszkania, uniemożliwianie otwierania drzwi wejściowych do mieszkania pokrzywdzonej poprzez zapychanie zamka, oblewaniem ich fekaliami, farbą oraz kałem ), jak również wynika jednoznacznie, że takie konkretne zachowania oskarżonego wzbudzały u pokrzywdzonej uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia i istotnie naruszyły jej prywatność. ŚwiadekE. B.odniosła się również do tego w jaki sposób oskarżonyS. A.wpływał naT. K., zmuszając go do określonego zachowania, a mianowicie zaprzestania spotykania się zE. B.. Zeznania świadka – pokrzywdzonejE. B.stanowią szczegółowe, plastyczne wręcz odzwierciedlenie zachowań jakich dopuszczał się oskarżonyS. A.. Pomimo emocji jakie muszą występować po stronie pokrzywdzonej, nie sposób wręcz racjonalnie zarzucić ażeby jej relacja nie była obiektywna ; świadek po prostu opisała to co naprawdę zaszło.
Oceniając zeznania świadka – pokrzywdzonejE. B.jako wiarygodne, Sąd miał na uwadze również opinię biegłej psychologG. S., która uczestniczyła w przesłuchaniu pokrzywdzonej na rozprawie głównej, a która dokonała rzetelnej oceny rozwoju intelektualnego świadka oraz oceny stanu emocjonalnego świadka. Biegła psychologG. S.oceniła, iż sprawność procesów poznawczych świadka pozwala na zapamiętywanie i odtwarzanie zdarzeń, w których uczestniczy, nie stwierdzono skłonności świadka do konfabulacji i patologicznego fantazjowania ; analiza zeznań wskazuje, że relacje świadka bazują na konkretach, jej własnych spostrzeżeniach i przeżyciach ; świadek relacjonując podaje szczegółowe opisy zaistniałych sytuacji, ujmuje okoliczności czasowe i przyczynowe ; relacjom świadka towarzyszą reakcje emocjonalne adekwatne do  przeżyć i sytuacji – takie jak smutek, płacz – które nie stoją w sprzeczności z treścią składanych zeznań ; z psychologicznego punktu widzenia nie znaleziono przesłanek, które ograniczałyby wiarygodność zeznańE. B.( opinia biegłejG. S.– k. 139-143 akt ). Opinię biegłej psychologG. S.należy uznać za pełną i rzetelną, zawierającą kompletną ocenę zeznań pokrzywdzonejE. B.w aspekcie psychologicznym, przy czym brak jest jakichkolwiek podstaw do podważania wniosków wyrażanych w tejże opinii.
Z zeznaniami świadkaE. B.pozytywnie korespondują zeznania świadka – pokrzywdzonegoT. K., które również należy uznać za całkowicie wiarygodne. ŚwiadekT. K.opisał w sposób nader dokładny zachowanie oskarżonegoS. A., który zmuszał pokrzywdzonego do określonego zachowania, a mianowicie zaprzestania spotykania się zE. B.. Równocześnie świadekT. K.zrelacjonował to co wiedział o konkretnych zachowaniach oskarżonegoS. A.względemE. B., których oskarżony dopuszczał się w okresie od 18 września 2013 roku do 4 grudnia 2013 roku, jak również odniósł się do stanu emocjonalnegoE. B.w zaistniałej sytuacji, gdy pokrzywdzona czuła się zagrożona ( zeznania świadkaT. K.z dnia 13 maja 2014 r.: „Nie spotykaliśmy się zE.przez kilka dni, choć dzwoniła do mnie, dla naszego dobra, bezpieczeństwa. Definitywnie nie zerwałem z nią kontaktu, stan psychiczny i fizycznyE.był straszny, 22 listopada siedziała u mnie skulona, płakała, nie mogę jej zostawić. Od momentu kiedy wszczęto postępowanie jest cisza, ja zaproponowałemE.żeby zaczęła się leczyć i zgłosiła to na Policję” ). Zeznania świadka – pokrzywdzonegoT. K.są spójne i logiczne, zarazem wzajemnie się potwierdzają i uzupełniają z zeznaniami świadkaE. B., prezentując szczegółowe, plastyczne wręcz odzwierciedlenie zachowań jakich dopuszczał się oskarżonyS. A.. Nie sposób racjonalnie zarzucić ażeby relacja świadkaT. K.nie była obiektywna ; świadek po prostu opisał to co naprawdę zaszło.
Dodatkowym potwierdzeniem i uzupełnieniem wersji zdarzeń wynikającej z zeznań świadków – pokrzywdzonychE. B.orazT. K.są zeznania świadkówM. S. (2),A. B.,J. J. (2)orazS. S. (2). Zeznania świadkówM. S. (2)orazA. B.( córki pokrzywdzonejE. B.) stanowią wiarygodne uzupełnienie i potwierdzenie zeznań świadków – pokrzywdzonychE. B.orazT. K.zarówno co do poszczególnych zachowań oskarżonegoS. A., jak również co do poczucia zagrożenia jakie oskarżony wzbudził wE. B.( zeznania świadkaM. S. (2)z dnia 9 lipca 2014 r.: „ Ja nigdy nie byłam bezpośrednio świadkiem scysji, ale ona zaraz do mnie dzwoniła, gdy panA.ją wyzywał w galerii. Widziałam, żeE.schudła, obawiałam się też oA..E.była w biały dzień na ulicy wyzywana przez oskarżonegoA.. Był taki moment, że zaproponowałam, że zabioręA.do siebie, potem mówiłam jej, że zabiorę je obie. Na pierwszym nagraniu z wizjera rozpoznałam panaA., on ma specyficzny chód, znam go kilka lat. Ja zadzwoniłam kiedyś doS., żeby przestał niszczyćE.życie, ale zostałam tylko wyzywana” ; zeznania świadkaA. B.z dnia 9 lipca 2014 r.: „Po rozstaniu panA.dokuczał mamie, często przychodził do domu, często dzwonił. Któregoś dnia o 5 rano obudził mnie hałas w kuchni, to była kłótnia panaA.i mamy, ona płakała, później dowiedziałam się, że chyba ją uderzył, bo mówiła do niego „jak mogłeś uderzyć kobietę”. On wtedy krzyczał, że zniszczy mamę, że bez niego sobie nie poradzi. Kiedyś usłyszałam natarczywe pukanie do drzwi, to był panA., kopał w drzwi, krzyczał, że nie odejdzie dopóki ktoś nie otworzy.O.drzwi, to był panA., był wyraźnie wściekły, powiedziałam, że mamy nie ma. Kilkakrotnie mieliśmy oblane drzwi  fekaliami, moczem, kilka razy zapychano nam zamek w drzwiach. Te sytuacje wiązaliśmy z panemA.. Jakiś czas temu to się skończyło. Mama mówiła, że nie mogła po nocach spać, brała tabletki nasenne, była zmęczona, często płakała” ). Tym samym świadkowieM. S. (2)orazA. B.w obiektywny i tym samym wiarygodny sposób potwierdziły okoliczności, które wynikają wprost z zeznań świadkaE. B..
Dodatkowym potwierdzeniem i uzupełnieniem wersji zdarzeń wynikającej z zeznań świadków – pokrzywdzonychE. B.orazT. K.są zeznania świadkówJ. J. (2)orazS. S. (2). Świadkowie ci są w ocenie Sądu jedynie częściowo wiarygodni, gdyż wykazali się częstokroć w sprawach o takim charakterze występującym podejściem, ażeby „nie mieszać się do spraw prywatnych innych ludzi”. Nawet jednak przy takim podejściu do sprawy świadkowie częściowo potwierdzili, iżE. B.miała problemy ze strony oskarżonegoS. A.( zeznania świadkaJ. J. (2)z dnia 9 lipca 2014 r.: „PaniB.mówiła mi o problemach osobistych z oskarżonymS. A.. Mówiła, że nie są już razem. PaniE.chciała zamknąć ten związek, a panS.chciał by trwał dalej. PaniE.wspominała, że panS.wykonywał telefony do niej mówiła, że panF.( czyli oskarżony ) ma jakiś związek ze szkodami wyrządzonymi w jej mieszkaniu, oraz z zanieczyczaniem wycieraczek i drzwi. PaniE.przyniosła nagranie, na którym filmowano przez wizjer, osoby, które wykonywały czynności zmierzające do zanieczyszczenia drzwi i wycieraczek. Ja nie rozpoznałem tych osób w sposób jednoznaczny, ale po sposobie poruszania się i innych cechach, mogę wywnioskować, że to był panJ. C. (2)” ; zeznania świadkaS. S. (2)z dnia 9 lipca 2014 r.: „Jak naprawiałem jej zamek, to paniE.twierdziła, że to zrobił jej mąż czyliA.. Ja sam nie wiem kto to zrobił, za rękę nikogo nie złapałem” ). ŚwiadkowieJ. J. (2)orazS. S. (2)w powyższy sposób potwierdzili zeznania świadkaE. B., zaś nie sposób wręcz racjonalnie przyjmować, ażebyE. B.konstruowała jakąkolwiek intrygę skierowaną przeciwko oskarżonemu i reżyserował zdarzenia, ażeby zapewnić sobie świadków.
Dodatkowe potwierdzenie i uzupełnienie wersji zdarzeń wynikającej z zeznań świadków – pokrzywdzonychE. B.orazT. K.stanowią dowody z protokołu oględzin telefonu komórkowego ( z dowodu tego wynika jakiej treści wiadomości sms-owe przesyłał oskarżonyS. A.na telefonE. B.; duża część wiadomości świadczy o tym, iż oskarżony nie potrafił się pogodzić z rozstaniem zE. B., a jeszcze bardziej z tym, iżE. B.związała się z innym mężczyzną –T. K.) oraz z zapisu monitoringu wizyjnego ( k. 12, 24 akt – zapis przedstawia zanieczyszczanie drzwi do mieszkaniaE. B.przezJ. C. (1)).
Za wiarygodny dowód Sąd uznał wreszcie opinię sądowo – psychologiczną dotyczącą sylwetki osobowościowej oskarżonegoS. A., którą sporządził biegły psychologM. G.. BiegłyM. G.po przeprowadzeniu ( za zgodą oskarżonego ) badań oskarżonego, wskazał, iżS. A.wykazuje deficyt wglądu i niedostatek samokrytycyzmu, czemu towarzyszy skłonność do nieautentycznej, nadmiernie pozytywnej autoprezentacji ; oskarżony jest osobą o niskich kompetencjach psychologicznych, która rzeczywistość ocenia w sposób katatymiczny, tj. subiektywistyczno – życzeniowy, wykazuje deficyt empatii, który można uznać za podłoże zarzucanych mu zachowań agresywnych ; przyczyną silnej frustracji oskarżonego i zarazem mechanizmem spustowym zachowań agresywnych było odejście parterki, którą oskarżony darzył uczuciem przywiązania i miłości ; ponieważ prośby, naciski i inne starania oskarżonego nie przynosiły efektu, nie wpływały na modyfikację postawE. B., to frustracja, gniew, uraza i poczucie krzywdy eskalowały wywołując gotowość do zachowań odwetowych. Opinię biegłego psychologaM. G.należy uznać za pełną i rzetelną, zawierającą kompletną ocenę rysu osobowościowego oskarżonegoS. A.; brak jest jakichkolwiek podstaw do podważania wniosków wyrażanych w tejże opinii. Opinia biegłego psychologaM. G.jest co oczywiste dowodem pomocniczym, jednakże widoczne jest, iż w sposób pełny koreluje ona z wersją zdarzeń wynikającą z zeznań świadkówE. B.orazT. K.. BiegłyM. G.wykazał jakie cechy osobowościowe oskarżonegoS. A.pchnęły go do określonych zachowań oraz dlaczego opis zdarzeń przedstawiony przez pokrzywdzonych jest realny.
Oceniając przeprowadzone w przedmiotowej sprawie dowody końcowo konieczne jest odniesienie się do wyjaśnień oskarżonegoS. A.. OskarżonyS. A.zarówno w toku postępowania przygotowawczego, jak i na rozprawie głównej, konsekwentnie nie przyznawał się do popełnienia zarzucanych mu czynów. Oceniając wyjaśnienia oskarżonegoS. A.w kontekście całokształtu materiału dowodowego, przy uwzględnieniu zasad doświadczenia życiowego, Sąd uznał wyjaśnienia oskarżonego za niewiarygodne. Wyjaśnienia oskarżonegoS. A.są nielogiczne, a częściowo wręcz absurdalne, gdy oskarżony przedstawia się jako ofiarę intrygi pokrzywdzonych i nie potrafi zrozumieć niewłaściwości swoich zachowań. Oceniając wyjaśnienia oskarżonegoS. A., w zestawieniu z zeznaniami pokrzywdzonych oraz pozostałym materiałem dowodowym, Sąd Rejonowy w Wałbrzychu uznał wyjaśnienia oskarżonego za niewiarygodne.
OskarżonyJ. C. (1)ograniczył się do negacji zarzutu i konsekwentnie odmawiał składania wyjaśnień.
Pozostałe dowody, w tym zeznania świadkówS. K.iI. G., nic do sprawy nie wniosły.
Na podstawie całokształtu okoliczności sprawy należy ocenić, iż zachowanie oskarżonegoS. A.opisane w punkcie I części dyspozytywnej wyroku wyczerpało znamiona występku zart. 190a§1 k.k., albowiem oskarżony w okresie od 18 września 2013 r. do 4 grudnia 2013 r. wW., woj.(...), uporczywie nękałE. B.w ten sposób, że wysyłał wiadomości tekstowe SMS, wykonywał połączenia telefoniczne, w których znieważał słowami powszechnie uznawanymi za obelżywe, groził pozbawieniem życia, uszkodzeniem ciała, spowodowaniem zwolnienia z pracy, wszczynał awantury w miejscach publicznych, obrażał i poniżał w/w w rozmowach z innymi osobami, nachodził w miejscu zamieszkania, uniemożliwiał otwieranie drzwi wejściowych do mieszkania pokrzywdzonej poprzez zapychanie zamka, oblewaniem ich fekaliami, farbą oraz kałem, tym samym wzbudzał u pokrzywdzonej uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia i istotnie naruszył jej prywatność. Zachowanie oskarżonegoS. A.składało się z wielu fragmentów wykonawczych działania przestępnego, których całość stanowi jeden czyn zabroniony, albowiem przepisart. 190a§1 k.k.implikuje częstotliwość czynności podejmowanych przez oskarżonego. O uporczywym zachowaniu się sprawcy świadczyć będzie z jednej strony jego szczególne nastawienie psychiczne, wyrażające się w nieustępliwości nękania, tj. trwaniu w swego rodzaju uporze, mimo próśb i upomnień pochodzących od pokrzywdzonego lub innych osób o zaprzestanie przedmiotowych zachowań, z drugiej natomiast strony - dłuższy upływ czasu, przez który sprawca je podejmuje. Skutkiem zachowania się sprawcy musi być wytworzenie u pokrzywdzonego uzasadnionego poczucia zagrożenia lub poczucia istotnego naruszenia jego prywatności. By zachowanie mogło być uznane za stalking, nękanie przez sprawcę musi być uporczywe, a  zatem polegać na nieustannym oraz istotnym naruszaniu prywatności innej osoby oraz na wzbudzeniu w pokrzywdzonym uzasadnionego okolicznościami poczucia zagrożenia. Ustawodawca nie wymaga przy tym, aby zachowanie stalkera niosło ze sobą element agresji. Nadto prawnie irrelewantne jest w kontekście strony podmiotowej tego przestępstwa, czy czyn sprawcy powodowany jest żywionym do pokrzywdzonego uczuciem miłości, nienawiści, chęcią dokuczenia mu, złośliwością czy chęcią zemsty. Dla bytu tego przestępstwa nie ma znaczenia, czy sprawca ma zamiar wykonać swoje groźby. Decydujące jest tu subiektywne odczucie zagrożonego, które musi być oceniane w sposób zobiektywizowany ( w ten sposób postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 grudnia 2013 r., sygn.. akt III KK 417/13 ). Poszczególne czynności sprawcze oskarżonegoS. A.względemE. B.składają się tym samym na modelowy przykład stalkingu. Wszak ze swej definicji  z jawisko zwane stalkingiem ( ang.  stalk  znaczy podkradać się, podchodzić), obejmuje przede wszystkim powtarzalność zachowań, brak zgody pokrzywdzonego, dokuczliwość emocjonalną dla pokrzywdzonego ; typowymi przejawami stalkingu są: wysyłanie niechcianych wiadomości e-mailowych czy SMS-ów, nękanie telefonami, częste oczekiwanie na pokrzywdzonego przed wejściem do jego mieszkania, podążanie za pokrzywdzonym. Zachowania oskarżonegoS. A.wobec pokrzywdzonejE. B.należy uznać za stalking, biorąc pod uwagę ocenę obiektywną, a nie tylko subiektywne odczucie pokrzywdzonej.
Zachowanie oskarżonegoS. A.opisane w punkcie II części wstępnej wyroku ( doprecyzowane w punkcie II części dyspozytywnej wyroku ) wyczerpało znamiona występku zart. 191§1 k.k.w zw. zart. 12 kk, albowiem oskarżony w okresie od 18 września 2013 r. do 6 listopada 2013 r. wW., woj.(...), działając z góry powziętym zamiarem w krótkich odstępach czasu, stosując groźbę bezprawną użycia przemocy i uszkodzenia ciała zmuszałT. K.do określonego działania - zaprzestania spotykania się zE. B.. Oskarżony popełnił przestępstwo, gdyż działał w celu zmuszeniaT. K.do określonego działania, przy czym stosował groźbę bezprawną użycia przemocy i uszkodzenia ciała.
OskarżonyS. A.popełnił oba czyny zabronione z winy umyślnej w zamiarze bezpośrednim, albowiem chciał je popełnić.
OskarżonemuS. A.tempore criminis należy przypisać winę ; oskarżony w czasie popełniania obu czynów posiadał w pełni zachowaną zdolność do rozumienia znaczenia czynów i kierowania swoim postępowaniem.
Kary jednostkowe pozbawienia wolności wymierzone oskarżonemuS. A.za popełnione występki są współmierne do stopnia zawinienia oskarżonego oraz stopnia społecznej szkodliwości poszczególnych czynów, przy czym wymiar kar uwzględnia motywację oskarżonego ( emocje związane z rozstaniem z pokrzywdzonąE. B.) oraz uprzednią niekaralność oskarżonego. Sąd wymierzając kary jednostkowe baczył na osobowość oskarżonegoS. A., jego właściwości i warunki osobiste oraz rodzaj i rozmiar ujemnych następstw przestępstw. Ponadto Sąd uwzględnił cele zapobiegawcze i wychowawcze, które ma osiągnąć w stosunku do oskarżonegoS. A., a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, zwłaszcza w środowisku lokalnym pokrzywdzonych oraz oskarżonego.
Z uwagi na popełnienie przez oskarżonegoS. A.obu przypisanych mu czynów zanim zapadł pierwszy wyrok co do któregokolwiek z tych przestępstw, w sytuacji gdy wymierzone za poszczególne czyny kary są tego samego rodzaju, Sąd Rejonowy na podstawieart. 85 k.k.orazart. 86 § 1 k.k.połączył kary pozbawienia wolności orzeczone w punktach I oraz II części dyspozytywnej wyroku i wymierzył oskarżonemu karę łączną sześciu miesięcy pozbawienia wolności. Przy wymiarze kary łącznej, Sąd Rejonowy wziął pod uwagę przede wszystkim prewencyjne oddziaływanie kary w znaczeniu prewencji indywidualnej i generalnej. Fakt popełnienia przez oskarżonegoS. A.obydwu przestępstw w związku z tą samą de facto motywacją ( emocje związane z rozstaniem z pokrzywdzonąE. B.) i w tym samym czasie przemawia za zastosowaniem pełnej absorbcji kar. W ocenie Sądu Rejonowego jakakolwiek kumulacja kar stanowiłaby dolegliwość przekraczającą w stosunku do oskarżonegoS. A.cele jakie winna spełnić kara łączna.
Sąd warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej wobec oskarżonegoS. A.kary łącznej sześciu miesięcy pozbawienia wolności, uznając, iż zastosowanie środka probacyjnego spełni swe wychowawczo – prewencyjne cele, będzie wystarczające dla osiągnięcia wobec sprawcy celów kary, a w szczególności zapobieżenia powrotowi do przestępstwa. Stosownie do dyspozycjiart. 69 § 2 k.k., zawieszając wykonanie kary, Sąd wziął pod uwagę przede wszystkim postawę sprawcy, jego właściwości i warunki osobiste, dotychczasowy sposób życia oraz zachowanie się po popełnieniu przestępstwa. OskarżonyS. A.pracuje zawodowo, nie miał dotychczas problemów z prawem ; obecna postawa życiowa oskarżonego nakazuje wręcz dać mu szansę i warunkowo zawiesić wykonanie orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności na okres próby lat dwóch. Sąd stosując wobec oskarżonegoS. A.dobrodziejstwo warunkowego zawieszenia wykonania kary łącznej pozbawienia wolności wyraża przekonanie, iż oskarżony będzie przestrzegał reguł porządku prawnego, w szczególności zaś nie popełni kolejnego przestępstwa.
Sąd kategorycznie przekreślił możliwość zastosowania względem oskarżonegoS. A.dalej idącego środka probacji w postaci warunkowego umorzenia postępowania karnego. Nie sposób bowiem nie zauważyć stosunku oskarżonego do popełnionych przestępstw ; oskarżony nie ograniczył się do negacji zarzutów, lecz wręcz insynuował niegodne zachowania oskarżonym ; linia obrony oskarżonego świadczy o tym, iż nie wyciągnął on do tej pory żadnych konstruktywnych wniosków z tejże sprawy.
Mając na względzie obecną sytuację majątkową oskarżonego, Sąd zwolnił oskarżonegoS. A.od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa wydatków poniesionych przez Skarb Państwa od chwili wszczęcia postępowania, zaliczając je na rachunek Skarbu Państwa, natomiast wymierzy mu opłatę w kwocie 120 zł.