Sąd Okręgowy w Koninie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 44/14
Data wyroku: 2014-03-14 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Waldemar Cytrowski, Agata Wilczewska, Robert Rafał Kwieciński –

Sygn. akt II Ka 44/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 14 marca 2014 r.

Sąd Okręgowy w Koninie II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSO Waldemar Cytrowski
Sędziowie: SO Agata Wilczewska
SO Robert Rafał Kwieciński – spr.
Protokolant: st. sekr. sąd. Irena Bąk
przy udzialeJ. G.Prokuratora Prokuratury Okręgowej
po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2014 roku
sprawyT. C.oskarżonego zart. 286§1 k.k.
R. C. (1)oskarżonego zart. 271§1 k.k.
iP. S.oskarżonego zart. 18§3 k.k.w zw. zart. 286§1 k.k.w zw. zart. 271§1 k.k.w zw. zart. 11§2 k.k.
na skutek apelacji wniesionych przez prokuratora i obrońcę oskarżonych
od wyroku Sądu Rejonowego w Kole
z dnia 26 listopada 2013 roku sygn. akt II K 253/10

uchyla zaskarżony wyrok w całości i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Kole do ponownego rozpoznania.

R. R. K.W. C.A. W.

Sygn. akt: II Ka 44/14

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 26 listopada 2013 r. Sąd Rejonowy w Kole, sygn. akt II K 253/10 oskarżonegoT. C.uznał za winnego tego, że w dniu 8 lipca 2009 r. wK.w woj.(...)działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził(...) S.A.wW.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 53.900,00 zł za pomocą wprowadzenia w błąd tegoż pokrzywdzonego w ten sposób, że w załączniku zgłoszenia szkody nr(...)z dnia 8 lipca 2009 r. przedstawił nieprawdziwy przebieg zdarzenia drogowego z udziałem jego samochodu markiM.nr rej. (...)będącego podstawą wypłaty odszkodowania z tytułu zawartej w dniu 22 maja 2009 r. z(...) S.A.umowy(...)
seria (...)tj. popełnienia przestępstwa zart. 286 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 286 § 1 k.k.iart. 33 § 1-3 k.k.wymierzył mu karę 1 /jednego/ roku miesięcy pozbawienia wolności i grzywny w rozmiarze /stu/ stawek dziennych w wysokości po 20 /dwadzieścia/ złotych każda z nich. Na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.iart. 70 §1 pkt. 1 k.k.wykonanie orzeczonejT. C.kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby wynoszący 4 /cztery/ lata. Tym samym wyrokiemR. C. (1)uznał za winnego tego, że w dniu 21 maja 2009 r. wG.gm.K., w woj.(...)będąc zatrudnionym w(...)nr(...)i uprawnionym na podstawie posiadanych uprawnień diagnosty do przeprowadzania badań technicznych pojazdów nr(...)wydanych w dniu 1 lutego 2008 r. przez StarostęK.oświadczył nieprawdę w Zaświadczeniu o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu nr(...), żę samochód ciężarowy markiM.onr rej. (...)spełnia wymagania techniczne określone wart. 66 ustawy Prawo o ruchu drogowym, a ponadto, że ustały przyczyny zatrzymania dowodu rejestracyjnego tego pojazdu, gdy faktycznie pojazd ten w tym czasie posiadał uszkodzenia powstałe w wyniku kolizji drogowej, w której uczestniczył w dniu 11 maja 2009 r. i które były podstawą zatrzymania dowodu rejestracyjnego tj. popełnienia przestępstwa zart. 271 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 271 § 1 k.k.wymierzył mu karę 8 /osiem/ roku pozbawienia wolności. Na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.iart. 70 § 1 pkt. 1 k.k.wykonanie orzeczonejR. C. (1)kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby wynoszący 3 /trzy/ lata. Na podstawieart. 71 § 1 k.k.wymierzył oskarżonemuR. C. (2)karę grzywny w rozmiarze 80 /osiemdziesiąt/ stawek dziennych w wysokości po 15 /piętnaście/ złotych każda z nich. Na podstawieart. 41 § 1 k.k.w zw. zart. 43 § 1 pkt. 1 k.k.orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu zajmowania stanowisk związanych z przeprowadzaniem badań technicznych pojazdów na okres 2 /dwóch/ lat. Tym samym wyrokiem oskarżonegoP. S.uznał za winnego tego, że w dniu 22 maja 2009 r. wK.w woj.(...)chcąc, abyT. C.doprowadził(...) S.A.wW.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 53.900,00 zł za pomocą wprowadzenia w błąd tegoż pokrzywdzonego w ten sposób, że w załączniku do zgłoszenia szkody nr(...)z dnia 8 lipca 2009 r. przedstawił przebieg zdarzenia drogowego z udziałem jego samochodu markiM.nr rej. (...), któe faktycznie nie miało miejsca, a było podstawą do wypłaty odszkodowania z tytułu zawartej z(...) S.A(...); umowy(...), pomógł mu w dokonaniu tego czynu w ten sposób, że zawarł zT. C.umowę ubezpieczeniaSeria (...)poświadczając we wniosku o zawarcie tej umowy nieprawdę co do stanu technicznego ubezpieczonego pojazdu markiM.nr rej. (...)poprzez nieuwzględnienie widocznych uszkodzeń tego pojazdu powstałych w wyniku kolizji drogowej z dnia 11 maja 2009 r. tj. popełnienia przestępstwa zart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 271 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.i za to na podstawieart. 19 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.iart. 33 § 1-3 k.k.wymierzył mu karę 10 /dziesięć/ miesięcy pozbawienia wolności i grzywny w rozmiarze 80 /osiemdziesiąt/ stawek dziennych w wysokości po 15 /piętnaście/ złotych każda z nich. Na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.iart. 70 § 1 pkt. 1 k.k.wykonanie orzeczonej oskarżonemuP. S.kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby wynoszący 3 /trzy/ lata. Na podstawieart. 46 § 1 k.k.orzekł wobec oskarżonychT. C.,R. C. (1)iP. S.obowiązek naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonego(...) S.A.wW.w kwocie 53.900,00 zł wynikającej ze skazania oskarżonych za czyny wyżej opisane. Na podstawie 44§ 1 k.k.orzekł wobec oskarżonegoT. C.przepadek poprzez pozostawienie w aktach sprawy dowodó rzeczowych opisanych jak w wykazie dowodów rzeczowych nr I/41/10 znajdującym się na k. 442 pod poz. 1-3. Na podstawieart. 627 k.p.k.iart. 633 k.p.k.orazart. 1, art. 2 ust. 1 pkt. 4 i art. 3 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych(t.j. Dz. U. Z 1983 r., Nr 49, poz. 223 ze zm.) zasądził od oskarżonychT. C.,R. C. (1)iP. S.na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe po 1/3 części, w tym wymierzył im opłatę w kwocie:T. C.w kwocie 580,00 zł,R. C. (1)w kwocie 300,00 zł aP. S.w kwocie 420,00 zł.
Apelację od powyższego wyroku wniósł prokurator oraz obrońca oskarżonych. Oskarżyciel publiczny wniesionym środkiem odwoławczym zaskarżył powyższy wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze, na niekorzyść oskarżonychR. C. (1),T. C.iP.S.. Na podstawieart. 438 pkt. 2w zw. zart. 427 § 1 i 2 k.p.k.wyrokowi zarzucił obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na jego treść, tj.art. 413 § 2 pkt. 2 k.p.k.polegającą na orzeczeniu o karze pozbawienia wolności, w sposób uniemożliwiający wykonanie wyroku, poprzez wskazanie wpkt. Iwydanego rozstrzygnięcia, iż wymierzono karę „1 /jednego/ roku miesięcy pozbawienia wolności” określając, że orzeczono karę pozbawienia wolności w latach i miesiącach bez wskazania okresu na który wymierzono karę pozbawienia wolności w miesiącach. Na podstawieart. 438 pkt. 2w zw. zart. 427 § 1 i 2 k.p.k.wyrokowi zarzucił obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na jego treść, tj.art. 413 § 2 pkt. 2 k.p.k.polegającą na orzeczeniu w pkt. VI wyroku zakazu zajmowania stanowisk związanych z przeprowadzeniem badań technicznych pojazdów, w sposób uniemożliwiający wykonanie wyroku, poprzez niewskazanie wobec którego spośród oskarżonych przedmiotowy zakaz zastosowano. Na podstawieart. 438 pkt. 1 k.p.k.w zw. zart. 427 § 1 i 2 k.p.k., wyrokowi zarzucił obrazę przepisów prawa materialnego, tj.art. 271 § 1 k.k.poprzez wymierzenie na jego podstawie kary 8 /ośmiu/ roku pozbawienia wolności, podczas gdy przytoczony powyżej przepis przewiduje zagrożenie karą pozbawienia wolności, której górna granica nie przekracza lat 5. Na podstawieart. 438 pkt. 1 k.p.k.w zw.art. 427 § 1 i 2 k.p.k.wyrokowi zarzucił obrazę przepisów prawa materialnego, tj.art. 43 § 1 k.k.poprzez jego niezastosowanie i wyznaczenie okresu zakazu zajmowania stanowisk związanych z przeprowadzaniem badań technicznych pojazdów na okres dwóch lat na podstawie nieistniejacego przepisuart. 43 § 1 pkt. 1 k.k., podczas gdy okres tego zakazu należało określić na podstawieart. 43 § 1 k.k.Stawiając te zarzuty, na podstawieart. 437 § 1 k.p.k.wniósł o uchylenie powyższego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.
Obrońca oskarżonych zaskarżył wyrok w całości i w oparciu o przepisart. 438 pkt. 1 i 2 k.p.k.zarzucił mu błąd w ustaleniach faktycznych przyjęty za podstawę orzeczenia polegający na przyjęciu przez Sąd I instancji, że zebrany materiał dowodowy jest wystarczający do stwierdzenia , iż oskarżeniT. C.,R. C. (1)iP. S.dopuścili się czynów opisanych w wyroku podczas gdy prawidłowa ocena tego materiału dowodowego nie daje podstaw do takiego stwierdzenia. Wyrokowi zarzucił także obrazę przepisów postępowania w szczególnościart. 4, 5 § 2, 7, 9 § 1, 167, 172, 193 § 1 i 2, 352, 366 § 1, 410 i 424 § 1 pkt. 1 k.p.k.mającą wpływ na jego treść poprzez: zaniechanie przez Sad I instancji zażądania tarczki tachografu z samochoduM.od(...) S.A.i przeprowadzenie badań tej tarczki w drodze stosownej opinii biegłego, zaniechania zażądania z Komendy Miejskiej Policji wŁ.akt dochodzenia w sprawie kradzieży na szkodęP. S., zaniechanie konfrontacji wyjaśnień oskarżonegoT. C.z zeznaniami świadkaR. K.celem wyjaśnienia sprzeczności wynikających z tych dowodów, pominięcie jako dowodu opinii wydanej przez inż.J. C.i jego zeznań mimo że zachodziła konieczność przeprowadzenia tych dowodów i istniała możliwość ich przeprowadzenia. Stawiając te zarzutu wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonychT. C.,R. C. (1)iP. S.ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Sąd Okręgowy zważył co następuje

Apelacja wniesiona przez prokuratora okazała się zasadna i w konsekwencji jej wniesienie skutkowało wydaniem orzeczenia o charakterze kasatoryjnym.
Oskarżyciel publiczny zasadnie podnosi, iż Sąd I instancji wydał wyrok z uchybieniem przepisów postępowania, jednakże zarzut wskazany w pkt. I wniesionej apelacji winien wskazywać na bezwzględną przyczynę odwoławczą określoną wart. 439 § 1 pkt. 7 k.p.k.Zgodne z utrwalonym orzecznictwem za określone w w/w przepisie uchybienie uznaje się jedynie sprzeczność między poszczególnymi jego rozstrzygnięciami i to nie każdą, lecz tylko taką, która powoduje, że niemożliwe staje się jego wykonanie. Przepis ten nie obejmuje zatem ani sytuacji, gdy sprzeczność w treści wyroku utrudnia jedynie, ale nie uniemożliwia jego wykonania, ani sprzeczności zachodzącej między samym wyrokiem, a więc jego treścią (dyspozytywną częścią) a jego uzasadnieniem, jako że uzasadnienie to nie stanowi integralnego elementu treści wyroku (post. SN z 15.09.2010 r., II KK 42/10, LEX 653636). Odnosząc powyższe do zaskarżonego orzeczenia należy wskazać, że wymierzenie przez Sąd Rejonowy oskarżonemuT. C.– w pkt. I wyroku – „kary 1 /jeden/ roku miesięcy pozbawienia wolności” powoduje sprzeczność w treści jego rozstrzygnięcia. Niemożliwe jest bowiem ustalenie czy Sąd w rzeczywistości wymierzył karę 1 roku pozbawienia wolności, 1 miesiąca pozbawienia wolności, czy też zamierzał wymierzyć karę 1 roku i określonej liczby miesięcy pozbawienia wolności jednakże poprzez nieuwagę nie zawarł powyższego w treści rozstrzygnięcia. W konsekwencji orzeczenie z pkt. I zaskarżonego wyroku, w ocenie Sądu odwoławczego, należało uznać za wewnętrznie sprzeczne i uniemożliwiające jego wykonanie.
W przedmiotowej sprawie doszło również do oczywistej obrazy przepisuart. 413 § 2 pkt. 2 k.p.k., który miał istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku. Wymierzenie bowiemR. C. (1)w pkt. III wyroku, na podstawieart. 271 § 1 k.k.„kary 8 /osiem/ roku pozbawienia wolności” – z uwagi na użyte sformułowanie „8 roku” – powoduje pojawienie się uzasadnionej wątpliwości co do treści rozstrzygnięcia. Brak jest bowiem pewności czy zamiarem Sąd było wymierzenie oskarżonemuR. C. (1)kary 8 lat pozbawienia wolności (z uwagi iż czyn zart. 271 § 1 k.k.zagrożony jest karą pozbawienia wolności, której górna granica wynosi 5 lat, doszłoby wówczas do obrazy prawa materialnego tj. przywołanegoart. 271 § 1 k.k.), czy może w istocie zamiarem Sądu było wymierzenie oskarżonemu kary 8 miesięcy pozbawienia wolności. Wątpliwość ta jest tym bardziej uzasadniona gdyż w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd wskazuje iż w istocie oskarżonemu, za zarzucony mu czyn, wymierzył karę 8 miesięcy pozbawienia wolności. Taki sposób określenia czasookresu trwania wymierzonej kary jest sprzeczny z wynikającym z treściart. 413 § 2 pkt. 2 k.p.k.wymogiem redagowania orzeczenia, w tym rozstrzygnięcia co do kary, w sposób zrozumiały i jednoznaczny. Sąd dopuścił się obrazyart. 413 § 2pkt.k.p.k.również w odniesieniu do rozstrzygnięcia o środku karnym, zawartego w pkt. VI zaskarżonego wyroku. Nie wymieniając w jego treści wobec którego z oskarżonych – pamiętając iż wyrok zawiera rozstrzygnięcia co do trzech osób – Sąd Rejonowy orzekł środek karny w postaci zakazu zajmowania stanowisk, uniemożliwił w konsekwencji jego wykonanie powyższego rozstrzygnięcia. Sposób zredagowania zapisu niniejszego orzeczenia w sposób oczywisty sprzeczny jest więc z treścią przepisuart. 413 § 2 pkt. 2 k.p.k.
Oczywiście zasadny okazał się również zarzut oskarżyciela publicznego z pkt V wniesionego środka odwoławczego, dotyczący orzeczenia środka karnego – zakazu zajmowania stanowisk związanych z przeprowadzaniem badań technicznych pojazdów – na podstawie nieistniejącego przepisuart. 43 § 1 pkt 1 k.k.Podstawą prawną w/w środka winien być bowiemart. 43 § 1 k.k.
Ponieważ kontrola instancyjna ujawniła istnienie w badanej sprawie bezwzględnej przesłanki odwoławczej zart. 439 § 1 pkt. 7 k.p.k., Sąd Okręgowy kierując się dyspozycjąart. 436 k.p.k.ograniczył się do rozpoznania zarzutów zawartych w środku odwoławczym wniesionym przez prokuratora stwierdzając, że rozpoznanie w tym zakresie jest wystarczające do wydania orzeczenia, a rozpoznanie pozostałych uchybień – podniesionych w apelacji obrońcy oskarżonych – byłoby przedwczesne dla dalszego toku postępowania.
Mając na uwadze stwierdzone w/w uchybienia przepisów zachodziła konieczność – na podstawieart.437 § 1 k.p.k.– uchylenia zaskarżonego wyroku w całości i przekazania sprawy Sądowi I Instancji do ponownego rozpoznania. Przy ponownym rozpoznawaniu sprawy Sąd Rejonowy uwzględni treść naruszonych przepisów postępowania, w szczególnościart. 413 § 2 pkt. 2 k.p.k.tj. i płynący z niego nakaz zrozumiałego i jednoznacznego zredagowania rozstrzygnięć co do orzeczonych kar i środków karnych. Jednocześnie Sąd będzie miał baczenie na powołanie właściwych zastosowanych przepisów ustawy karnej.
Z wyżej wymienionych względów orzeczono jak w sentencji.

R. R. K.W. C.A. W.