Sąd Okręgowy w Białymstoku
VIII Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VIII Ka 46/14
Data wyroku: 2014-04-01 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Wiesław Oksiuta
Słowa kluczowe: Naruszenie Nietykalności Cielesnej

Sygn. akt VIII Ka 46/14

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 1 kwietnia 2014 roku
Sąd Okręgowy w Białymstoku VIII Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący: SSO Wiesław Oksiuta
Protokolant Agnieszka Malewska
przy udziale Prokuratora Małgorzaty Zińczuk
po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2014 roku
sprawyS. S.
oskarżonego o czyn zart.224 § 2 kkw zb. zart. 222 §1 kk
na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Białymstoku
z dnia 25 listopada 2013 roku sygn. akt XVK 1267/13

I
Wyrok w zaskarżonej części zmienia w ten sposób, że w punkcie I części dyspozytywnej wyroku za podstawę wymiaru kary przyjmujeart. 224 § 2 kkw zw. zart. 224 § 1 kkw zw. zart. 11 § 3 kk.

II
W pozostałym zakresie wyrok w zaskarżonej części utrzymuje w mocy.

III
Zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

UZASADNIENIE
S. S.został oskarżony o to, że w 2 sierpnia 2013 r. wB.przyul. (...)zmuszał do odstąpienia od czynności służbowych funkcjonariuszy Policji w trakcie przeprowadzanej kontroli drogowej w ten sposób, że nie reagował na wydawane polecenia, uderzał pięściami w szybę radiowozu, odpychał rękami st. post.Ł. A.i kilkakrotnie kopnął w kość piszczelową nogi sierż. szt.A. K.czym naruszył ich nietykalność cielesną tj. o czyn zart. 224§2 k.k.w zb. zart. 222§1 k.k.
Sąd Rejonowy w Białymstoku wyrokiem zaocznym z dnia 25 listopada 2013 r. w sprawie o sygn. akt XV K 1267/13 oskarżonegoS. S.uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawieart. 224§2 k.k.w zb. zart. 222§1 k.k.w zw. zart. 11§2 k.k.skazał go, zaś na podstawieart. 224§2 k.k.w zw. zart. 11§3 k.k.wymierzył mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.
Na podstawieart. 69§1 i 2 k.k.,art. 70§1 pkt 1 k.k.wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił oskarżonemu na okres próby wynoszący 2 (dwa) lata.
Jednocześnie pobrał od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 120 (stu dwudziestu) zł. tytułem opłaty i obciążył go pozostałymi kosztami sądowymi w części, tj. w kwocie 380 (trzystu osiemdziesięciu) zł., w pozostałym zakresie zwolnił od ponoszenia kosztów sądowych.
Powyższy wyrok, na zasadzieart. 425§1, 2 k.p.k.,art. 444 k.p.k.w części dotyczącej orzeczenia o karze, na niekorzyść oskarżonego, zaskarżył prokurator. Na zasadzieart. 427§1 i 2 k.p.k.,art. 438 pkt 1 k.p.k.zarzucił temu wyrokowi obrazę przepisów prawa materialnego, a mianowicieart. 224§1 k.k.poprzez jego niezastosowanie przy wymiarze kary w sytuacji, gdyart. 224§2 k.k.nie może stanowić samodzielnej podstawy w tym zakresie.
Na zasadzieart. 437§ 1 i 2 k.p.k.wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uzupełnienie podstawy wymiaru kary oart. 224§1 k.k.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja prokuratora jest zasadna i zasługuje na uwzględnienie.
Należy przyznać rację apelującemu, iż w realiach przedmiotowej sprawy podstawę prawną wymiaru kary winien stanowićart. 224§2 k.k.w zw. zart. 224§1 k.k.w zw. zart. 11§3 k.k.
Przede wszystkim nie ulega wątpliwości, że w świetle zgromadzonego w sprawie i prawidłowo ocenionego materiału dowodowego wykazane zostało, żeS. S.swoim zachowaniem dopuścił się czynu wyczerpującego znamiona zarównoart. 224§2 k.k., jak iart. 222§1 k.k.Jako, że ustalenia w zakresie sprawstwa i winy nie były przedmiotem wniesionego środka odwoławczego niecelowym jest szersze odnoszenie się do tych kwestii.
Odnosząc się więc do kwalifikacji prawnej łączącej się następnie z podstawą skazania i wymiaru kary, która skupiła uwagę apelującego przypomnieć należy, że w myślart. 11§2 k.k.jeżeli czyn wyczerpuje znamiona określone w dwóch albo więcej przepisach ustawy karnej, Sąd skazuje za jedno przestępstwo na podstawie wszystkich zbiegających się przepisów. Z kolei w myślart. 11§3 k.k.wypadku określonym w§ 2sąd wymierza karę na podstawie przepisu przewidującego karę najsurowszą, co nie stoi na przeszkodzie orzeczeniu innych środków przewidzianych w ustawie na podstawie wszystkich zbiegających się przepisów.
Porównując sankcje obu przepisów, na podstawie którychS. S.został skazany tj.art. 224§2 k.k.iart. 222§1 k.k.nie ulega wątpliwości, że przepisem przewidującym karę surowszą jestart. 224§2 k.k.(przestępstwo w nim stypizowane zagrożone jest wyłącznie karą pozbawienia wolności do lat 3). Przy czym z uwagi na fakt, że przepisart. 224§2 k.k.– w zakresie sankcji – odwołuje się doart. 224§1 k.k.za podstawę prawną wymiaru kary temu oskarżonemu należało przyjąćart. 224§2 k.k.w zw. zart. 224§1 k.k.(oba te przepisy w powiązaniu ze sobą przewidują „karę najsurowszą” w rozumieniuart. 11§3 k.k.).
Dlatego też wyrok w zaskarżonej części należało zmienić w ten sposób, że w punkcie I części dyspozytywnej wyroku za podstawę wymiaru kary przyjąćart. 224§2 k.k.w zw. zart. 224§1 k.k.w zw. zart. 11§3 k.k.
Nie dopatrując się innych uchybień w pozostałym zakresie wyrok w zaskarżonej części należało utrzymać w mocy.
Na mocyart. 624§1 k.p.k.w zw. zart. 634 k.p.k.ze względów słusznościowych (przyczyną zainicjowania postępowania odwoławczego było uchybienie ze strony Sądu I instancji), zwolniono oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.