Sąd Okręgowy w Koninie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 98/14
Data wyroku: 2014-05-30 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Robert Rafał Kwieciński, del Przemysław Kowalski, Ewa Miastkowska-spr

Sygn. akt II Ka 98/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 30 maja 2014 roku
Sąd Okręgowy w Koninie II Wydział Karny w składzie :
Przewodniczący : SSO Ewa Miastkowska - spr
Sędziowie : SO Robert Rafał Kwieciński
SSR del Przemysław Kowalski
Protokolant : st. sekr. sąd Arleta Wiśniewska
przy udziale Jacka Górskiego Prokuratora Prokuratury Okręgowej
po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2014roku
sprawyR. R.
oskarżonego zart. 177 § 2 kk
na skutek apelacji, wniesionej przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego
od wyroku Sądu Rejonowego w Koninie
z dnia 31 stycznia 2014 roku sygn. akt. II K 1756/12
Uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Koninie do ponownego rozpoznania.
Robert Rafał Kwieciński Ewa Miastkowska Przemysław Kowalski

II Ka 98/14

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Koninie wyrokiem z dnia 31 stycznia 2014 roku sygn. akt II K 1756/12 uznałR. R.za winnego tego ,że w dniu 3 kwietnia 2012 roku wN.Gm.K., kierując samochodem osobowym markiV. (...)nr rej. (...)umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym w ten sposób, że jadąc drogą podporządkowaną od stronyM.w kierunkuN., dojeżdżając do skrzyżowania z drogą z pierwszeństwem przejazdu, prowadzącą od stronyK.doB.nie upewnił się, czy może bezpiecznie wykonać manewr wjazdu na skrzyżowanie i nie ustąpił pierwszeństwa przejazdu nadjeżdżającemu z prawej strony samochodowi osobowemu markiV. (...)nr rej. (...)kierowanemu przezZ. L.i doprowadził do zderzenia obu pojazdów, w wyniku czegoZ. L.doznał obrażeń ciała w postaci stłuczenia prawego barku z częściowym uszkodzeniem prawego mięśnia nadgrzebieniowego, które to obrażenia naruszyły czynności narządów jego ciała na cza dłuższy niż 7 dni, a pasażerkaA. L.doznała obrażeń ciała w postaci sińca górnej części klatki piersiowej po stronie prawej, sińca lewego łuku żebrowego, sińca lewej okolicy lędźwiowej, sińca grzbietu prawej ręki i prawego przedramienia, sińca grzbietu lewej ręki, lewego przedramienia i lewego ramienia, sińca prawego stawu kolanowego, dwóch ran prawego podudzia i lewego ramienia, sińca prawego stawu kolanowego, dwóch ran prawego podudzia, rany lewego podudzia, rozległego sińca lewego podudzia,  złamania żeber II-V po stronie prawej i VI – VIII po stronie lewej, które to obrażenia spowodowały naruszenie czynności narządów ciała na czas dłuższy niż 7 dni , tj przestępstwa zart. 177 § 1 kki za to na podstawie tego przepisu wymierzył oskarżonemu karę 10 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawiesił oskarżonemu na okres 2 lat próby, a na podstawieart. 71 § 1 kkw zw. zart. 33 § 3 kkorzekł wobec oskarżonego karę 100 stawek dziennych grzywny, określając wysokość jednej stawki na kwotę 10 złotych.
Powyższy wyrok zaskarżył pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego zarzucając:
-błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, polegający na braku ustalenia wzajemnego związku między faktami ustalonymi przez sąd, a mianowicie między doznanymi przezA. L.na skutek wypadku obrażeniami ciała, a jej śmiercią;
- obrazę przepisów postępowania tj.art. 7 kpkpoprzez mało wnikliwą i w konsekwencji błędną ocenę dowodów, która doprowadziła do poczynienia błędnych ustaleń faktycznych w sprawie.
Apelujący podnosząc powyższe zarzuty wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego okazała się zasadna.
Sąd Rejonowy trafnie wskazując na wagę problemu oceny skutków wypadku i obrażeń ciała, jakich doznałaA. L.oraz związku przyczynowo- skutkowego między nimi opierając się jednak jedynie na opinii biegłego z medycyny sądowej drJ. K.nie wyjaśnił, czy zgonA. L.nastąpił na skutek obrażeń odniesionych przez nią w wypadku, ewentualnie czy i które z odniesionych przez nią obrażeń spowodowało jej zgon.
Analiza opinii biegłego drJ. K.wskazuje, że biegły ten zbyt powierzchownie przeanalizował obrażenia, jakich doznałaA. L., w szczególności w pierwszej opinii nie zwrócił uwagi na urazy nóg, jakich doznała w wypadku.
Biegły , jak wynika z tej opinii zajął się bardziej pobytemA. L.na oddziale nefrologii, pomijając zasadniczo okres pobytu jej na oddziale kardiologicznym, stwierdzając jedynie, iż nie można wykluczyć, że pomiędzy obrażeniami, a zgonem istnieje pośredni związek przyczynowy.
Tymczasem w opinii sporządzonej łącznie z inż.P.we wnioskach znalazł się zapis, że na nagłe pogorszenie się stanu zdrowiaA. L.po wypadku mogły mieć wpływ skutki mechanicznych uszkodzeń ciała w postaci złamań żeber i stosunkowo rozległych ran kończyn dolnych i licznych stłuczeń/ . 152 akt/.
Mimo takiego wniosku biegły w toku postępowania sądowego nie zajął się obrażeniami kończyn dolnych pokrzywdzonej, a jedynie wypowiadał się na temat związku między złamaniem żeber, a śmierciąA. L..
Również z opinii biegłejA. P.wynikało, że okres pobytuA. L.na oddziale kardiologicznym z niewydolnością krążenia nie został w sposób dostateczny przeanalizowany, tymczasem w badaniu sekcyjnymA. L.stwierdzono zakrzepice żyły podkolanowej lewej, a w płucach liczne zmiany zakrzepowo zatorowe w tętnicach płucnych średniego kalibru oraz ognisko zawałowe w płucu z odczynem opłucnowym.
Objawy te mogły zatem wskazywać , że przyczyną jej zgonu nie była ostra niewydolność nerek , ale zatorowatość płucna związana z urazem podudzia lewego.
W związku z powyższym opinia biegłego nie mogła być uznana za pełną, skoro nie wyjaśniała tej kwestii i skoro biegły z medycyny sądowej nie zajął się zbadaniem związku między zgonem a obrażeniami podudzi a jedynie ogólnikowo stwierdził, że do zgonu doszło na skutek rozwinięcia się zespołu niewydolności wielonarządowej.
Apelujący pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego słusznie zatem wskazywał, że wnioski opinii biegłego z medycyny sądowej zostały przyjęte przez sąd orzekający w sposób bezkrytyczny, który nie zauważył w sposób właściwy braków tej opinii.
Zdaniem Sądu Okręgowego, sąd I instancji nie powinien poprzestawać na wiedzy jedynie biegłego z medycyny sądowej, ale winien starać się wyjaśnić, korzystając z pomocy biegłych specjalistów z kardiologii i nefrologii, czy obrażenia, jakich doznałaA. L.miały związek z wypadkiem, czy też nie.
Wyjaśnienie tej kwestii jest aczkolwiek zawsze trudne, jednakże w niniejszej sprawie nie wydaje się niemożliwe z uwagi na bardzo obszerną dokumentację lekarską znajdującą się w aktach.
Nie wyjaśnienie tego istotnego problemu miało decydujący wpływ na kwalifikację prawną czynu i musiało skutkować uchyleniem zaskarżonego wyroku i przekazaniem sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.
Ponownie rozpoznając sprawę Sąd Rejonowy winien powołać biegłych z kardiologii i nefrologii , którzy mają się wypowiedzieć, czy liczne obrażenia ,bądź ewentualnie, które z nich pozostawały w związku przyczynowym ze zgonemA. L.po zapoznaniu się z dokumentami związanymi z jej leczeniem przed wypadkiem oraz bardzo obszerną dokumentacją dotyczącą leczenia po wypadku, a także z protokołem sekcji zwłokA. L.i zeznaniami lekarzaK., który miał kontakt zA. L.bezpośrednio po wypadku.
W związku z bardzo szczegółowy postępowaniem dowodowym przeprowadzonym przez Sąd Rejonowy przy ponownym rozpoznaniu ponownym sprawy sąd orzekający będzie mógł szeroko skorzystać zart. 442 § 2 kpki nie przeprowadzać dowodów, które nie miały wpływu na uchylenie zaskarżonego wyroku.
Robert Rafał Kwieciński Ewa Miastkowska Przemysław Kowalski