Sąd Okręgowy w Kielcach
IX Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IX Ka 452/14
Data wyroku: 2014-10-14 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Leszek Grzesiak, Jan Klocek, Aleksandra Babilon-Domagała

Sygn. akt IX Ka 452/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 14 października 2014 roku
Sąd Okręgowy w Kielcach IX Wydział Karny-Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący: SSO Aleksandra Babilon- Domagała
Sędziowie: SSO Leszek Grzesiak
SSO Jan Klocek (spr.)
Protokolant: st.sekr.sądowy Iwona Stefańska
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Kielcach Jerzego Kraski
po rozpoznaniu w dniu 14 października 2014 roku
sprawyD. K.
oskarżonego o przestępstwo zart. 300 § 2 kkw zw. zart. 308 kk
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Ostrowcu Świętokrzyskim VII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Opatowie
z dnia 12 grudnia 2013 roku sygn. akt VII K 98/13

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok uznając apelację za oczywiście bezzasadną;

II
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.A. P.kwotę 723,24 (siedemset dwadzieścia trzy 24/ 100) złotych tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu oskarżonegoD. K.w postępowaniu odwoławczym;

III
zasądza od oskarżonegoD. K.na rzecz Skarbu Państwa kwotę 743, 24(siedemset czterdzieści trzy 24/ 100) złotych tytułem kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

IX Ka 452/14

UZASADNIENIE
Prokurator Prokuratury Rejonowej w Opatowie oskarżyłD. K.o to, że w okresie od dnia 2 listopada 2011 roku do dnia 11 kwietnia 2012 roku wJ.województwa(...)zajmując się jako prokurent sprawami majątkowymi(...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąz siedzibą wJ.pod numerem 123 udaremnił wykonanie orzeczeń: Sądu Rejonowego w Radomiu wydanego w dniu 6 czerwca 2011 roku w sprawie o sygnaturze akt V GC 485/11 i Sądu Rejonowego w Kielcach z dnia 28 maja 2009 roku wydanego w sprawie o sygnaturze akt V GC 625/09 oraz administracyjnych tytułów wykonawczych o numerach(...)/11 z dnia 21 lipca 2011 roku wystawionych przez Naczelnika Urzędu Skarbowego wO.i udaremnił zaspokojenie wierzycielispółki (...): Skarbu Państwa reprezentowanego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego wO., Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Inspektorat wO.,D. T.oraz(...) spółka jawnaH. J.iB. W., posiadających wierzytelność wobec tej spółki w łącznej kwocie 131 353,18 złotych poprzez zbycie składników majątkuspółki (...)zagrożonych zajęciem w postaci wkładów do zniczy, prętów żebrowanych, cementu workowanego, kleju do siatki, smażalnia ciśnieniowego, lady mroźniczej i zmywarki o łącznej wartości 285 663,41 złotych, czym wyczerpał znamiona przestępstwa zart. 300 § 2 kkw zw. zart. 308 kk.
Sąd Rejonowy w Ostrowcu Świętokrzyskim VII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą wO.wyrokiem z dnia 12 grudnia 2013 roku oskarżonegoD. K.uznał za winnego popełnienia zarzuconego mu aktem oskarżenia czynu, to jest przestępstwa zart. 300 § 2 kkw zw. zart. 308 kki za to na podstawieart. 300 § 2 kkskazał oskarżonego na karę jednego roku pozbawienia wolności.
Na podstawieart. 41 § 2 kkw zw. zart. 43 § 1 kkorzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkiej działalności gospodarczej w zakresie handlu materiałami budowlanymi oraz orzekł zakaz pełnienia jakichkolwiek stanowisk w spółkach prawa handlowego i w spółkach cywilnych przez okres siedmiu lat.
Zasądził od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adwokatA. P.kwotę osiemset dwadzieścia złotych pięćdziesiąt sześć groszy tytułem kosztów obrony oskarżonego w postępowaniu sądowym.
Zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę jeden tysiąc dziewięćdziesiąt sześć złotych tytułem kosztów sądowych.
Apelację od wyroku Sądu Rejonowego w Ostrowcu Świętokrzyskim VII Zamiejscowy Wydział Karny w Opatowie z dnia 12 grudnia 2013 roku wniósł obrońca oskarżonegoD. K.i na podstawieart. 444 kkzaskarżył wyżej opisany wyrok na korzyść oskarżonego w całości.
Na podstawieart. 427 § 1 i 2 kpkorazart. 438 pkt 2 i 3 kpkzaskarżonemu wyrokowi zarzucił:

1
obrazę przepisów postępowania mających wpływ na treść wyroku, a mianowicieart. 2 § 2, 4, 7 kpk,art. 366 § 1 kpkorazart. 410 kpkpoprzez:

a
art. 170 § 1 kpkw zw. zart. 193 § 1 kpkiart. 6 kpkpoprzez nieuzasadnione oddalenie wniosku dowodowego obrońcy oskarżonego o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego z zakresu rachunkowości i księgowości celem analizy dokumentacji księgowej prowadzonej przezM.sp. z o.o z siedzibą wJ.i firmy pokrzywdzone oraz rozliczeń księgowo – finansowych spółki z pozostałymi kontrahentami w latach 2010 – 2012, a także okresu szerszej współpracy z pokrzywdzonymi firmami oraz istniejących zabezpieczeń poszczególnych wierzycieli spółki, a także majątku spółki w/w okresie – co w konsekwencji doprowadziło do wadliwej oceny dowodów i błędnego ustalenia okoliczności faktycznych, które miały istotne znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy i poważnie ograniczyło prawo do obrony oskarżonego,

b
art. 167 Kpkw zw. zart. 410 Kpkpoprzez zaniechanie inicjatywy dowodowej z urzędu, zmierzającej do wszechstronnego wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy i bazowanie przez Sąd na przypuszczeniach m.in. w zakresie obrotu kwotą uzyskaną przez oskarżonego ze sprzedaży ruchomości,

c
art. 424 § 1 Kpkpoprzez nienależyte rozważenie wszystkich okoliczności podmiotowych i przedmiotowych czynu zarzucanego oskarżonemu w akcie oskarżenia mających wpływ na wymiar kary oraz nienależyte wyjaśnienie podstawy prawnej wyroku wyrażające się w zaniechaniu prawnokarnej oceny zamiaru oskarżonego, niedokonaniu kategorycznych ustaleń i wskazania jakie fakty zostały udowodnione oraz w oparciu o jakie szczegółowe i konkretne dowody dokonano takich ustaleń, a jedynie zbiorcze wymienieniu dowodów stanowiących podstawę stanu faktycznego – co w konsekwencji uniemożliwia Sądowi Odwoławczemu merytoryczną kontrolę orzeczenia, gdyż wskazuje na niewłaściwy proces podejmowania przez Sąd I Instancji decyzji o winie lub niewinności oskarżonego.

2
Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku i mogących mieć wpływ na jego treść poprzez dowolne, nie poparte dowodami, niezgodne z zasadami wiedzy, doświadczenia życiowego i logicznego rozumowania przyjęcie, iż oskarżony dopuścił się popełnienia zarzucanego mu czynu, podczas gdy analiza zebranego materiału dowodowego nie pozwalała na takowe ustalenia – co w konsekwencji doprowadziło do niesłusznego uznania oskarżonegoD. K.za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w akcie oskarżenia.

Podnosząc powyższe zarzuty i powołując się na treśćart. 437 § 1 i 2 Kpkorazart. 438 pkt 2 i 3 Kpkobrońca oskarżonego wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I Instancji, ewentualnie zmianę zaskarżonego wyroku w całości poprzez uniewinnienie oskarżonego od popełnienia czynu zarzucanego mu aktem oskarżenia.
Sąd Okręgowy zważył:
Apelacja obrońca oskarżonego nie zasługiwała na uwzględnienie i końcowo jawiła się jako oczywiście bezzasadna.
Zasadniczo argumentacja zawarta w apelacji zmierzała do wykazania, że poprzez nie uwzględnienie przez Sąd wniosku dowodowego obrońcy o poddanie analizie dokumentacji księgowej w formie opinii biegłego, dotyczącej kondycji(...) spółki (...), nie wyjaśniono wszystkich okoliczności sprawy, także wskutek nie podjęcia z urzędu przez Sąd inicjatywy dowodowej.
Z takim stanowiskiem nie sposób się zgodzić. Zasadnie bowiem Sąd Rejonowy wskazał, iż przedmiotowa analiza nie miała żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, bowiem ponad wszelką wątpliwość ustalono, że sytuacja finansowa spółki była w okresie objętym aktem oskarżenia na tyle zła, że spółka w zasadzie zaprzestała regulować swoje zobowiązania. Oskarżony okoliczności tej nie podważył.
Zasady logicznego rozumowania podpowiadają, że gdybyspółka (...)nie miała poważnych problemów z płynnością finansową to spłacałaby swoje długi.
Niezależnie od tego należy podkreślić, że dla istoty rozstrzygnięcia przesądzającego o odpowiedzialności sprawcy za czyn określony wart. 300 § 2 Kknie ma znaczenia czy określony podmiot pozostaje w dobrej bądź gorszej sytuacji finansowej, lecz istotne jest czy istnieją orzeczenia sądowe bądź innych organów państwowych przesądzają o pretensjach do majątku dłużnika i czy sprawca mający tego świadomość podejmuje działania zmierzające do udaremnienia skuteczności takich orzeczeń. W związku z tym teoretycznie można wyobrazić sobie taką sytuację, w której podmiot zobowiązany pozostaje wcale w dobrej kondycji finansowej, ale zbywa bądź ukrywa majątek by udaremnić z niego zaspokojenie wierzytelności przez uprawnionych.
Zatem raz jeszcze należy podkreślić, że zasobnośćfirmy (...)nie miała żadnego znaczenia. Ważne było to, iż istniały orzeczenia sądowe oraz organów finansowych tudzież Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, których wykonanie stało się wręcz niemożliwe wobec wyzbywania majątku spółki przez oskarżonego.
W związku z tym zarzut naruszenia przepisówart. 366 § 1 Kpk,art. 170 § 1 Kpk,art. 193 § 1 Kpkiart. 167 Kpkokazał się całkowicie bezzasadny.
Podobnie należało potraktować zarzuty wskazujące na naruszenieart. 7 Kpk,art. 410 Kpkiart. 424 Kpk.
W apelacji bowiem nie wskazano w sposób przekonujący jakich to uchybień dopuścił się Sąd przy ocenie zebranego w sprawie materiału dowodowego opartego w głównej mierze na dokumentach będących orzeczeniami wspomnianych podmiotów. Przecież dowody z odpisu wyroków bądź decyzji nie mogły być w żaden sposób zakwestionowane.
W tym kontekście niezrozumiałe jest stwierdzenie, iż Sąd rozpoznający sprawę w I Instancji nie oparł swojego orzeczenia na podstawie całokształtu okoliczności ujawnionych w sprawie. Ocenione przecież zostały z jednej strony dowody zawnioskowane aktem oskarżenia wskazujące – jak już o tym była mowa – przede wszystkim na podejmowane przez oskarżonego transakcje ukierunkowane na wyzbycie się majątku, także niekorzystne dla spółki oraz potwierdzające istnienie orzeczeń i decyzji w oparciu, o które mogły być kierowane roszczenia do majątku spółki, a z drugiej strony wzięte zostały pod uwagę wyjaśnienia oskarżonego, w którychD. K.w żadnej mierze nie zakwestionował wartości powyżej wymienionych dowodów.
Z powyższych rozważań nasuwa się wniosek, że i ostatni zarzut zawarty w apelacji a dotyczący naruszenia prawa procesowego czyliart. 424 Kpkjest niezasadny. Sąd Rejonowy wyjaśnił bowiem wszystkie okoliczności podmiotowe i przedmiotowe czynu zarzucanego oskarżonemu odnoszące się do osoby oskarżonego oraz kwalifikacji rozstrzygnięcia.
Podkreślenia wymaga, że wspomniany Sąd zebrał i przeprowadził całość istotnych dowodów w sprawie, poddał je wnikliwej analizie, której podstawy i sposób rozumowania przedstawił w aż nadto szczegółowym, ale oczywiście spełniającym wszelkie ustawowe wymogi uzasadnieniu. Przez to mogła nastąpić pełna kontrola instancyjna zapadłego orzeczenia, która dla niego wypadała pozytywnie.
Na koniec nie można także podzielić zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych mającego polegać na przyjęciu, że oskarżony dopuścił się popełnienia zarzucanego mu czynu. Sąd Rejonowy poczynił w tym zakresie ustalenia po przeprowadzeniu właściwej weryfikacji zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Poczynione przez Sąd Rejonowy ustalenia Sąd Odwoławczy w pełni podziela, bowiem odpowiadają one rzeczywistości, gdyż w procesie dochodzenia do nich Sąd I Instancji nie dopuścił się żadnych błędów. Już tylko z tych powodów nie ma powodów by szerzej odnosić się do bezpodstawnego zarzutu zawartego w apelacji.
Jakkolwiek podkreślenia raz jeszcze wymaga, iż kwestiami nie budzącymi żadnych wątpliwości było to, że oskarżonyD. K.pozostawał prokurentemspółki (...), zbywał jej majątek kiedy istniały orzeczenia sądów i innych organów kierujące roszczenia do majątku spółki, których realizację oskarżony udaremnił swoimi działaniami.
Mając powyższe na uwadze Sąd Odwoławczy uznał, że wina i sprawstwo oskarżonego ustalone przez Sąd Rejonowy są oczywiste a kwestionująca zasadność tego rozstrzygnięcia apelacja nie zasługuje na uwzględnienie.
Skoro zarzuty przedstawione w apelacji nie potwierdziły się a przy tym nie zaistniały w sprawie bezwzględne przyczyny odwoławcze o jakich mowa wart. 439 Kpkoraz te zart. 440 Kpkto wywiedzioną apelację należało potraktować jako oczywiście bezzasadną.
Apelacja wywiedziona na rzecz oskarżonego nie została uwzględniona wobec czego zgodnie zart. 636 § 1 Kpkkoszty sądowe powinien ponieśćD. K.. Zważywszy jednak, że sytuacja materialna oskarżonego nie jest całkiem dobra Sąd Okręgowy, po zasądzeniu stosownego wynagrodzenia dla adwokata udzielającego obrony z urzędu oskarżonemu uznał, iżD. K.zostaje obciążony tylko kosztami tej obrony oraz zryczałtowanymi wydatkami za postępowanie odwoławcze.
SSO J. Klocek SSO A. Babilon – Domagała SSO L. Grzesiak