Sąd Apelacyjny w Krakowie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I ACa 959/14
Data wyroku: 2014-10-17 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Hanna Nowicka de Poraj, Barbara Baran, Zbigniew Ducki
Słowa kluczowe: Przelew Wierzytelności
Podstawa prawna: art. 509 kc

Sygn. akt I ACa 959/14

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 17 października 2014 r.
Sąd Apelacyjny w Krakowie – Wydział I Cywilny
w składzie:

Przewodniczący:

SSA Hanna Nowicka de Poraj (spr.)

Sędziowie:

SSA Zbigniew Ducki
SSO del. Barbara Baran

Protokolant:

sekr.sądowy Marta Matys

po rozpoznaniu w dniu 17 października 2014 r. w Krakowie na rozprawie
sprawy z powództwa(...)wK.
przeciwkoZakładom (...) SAwT.
o zapłatę
na skutek apelacji strony powodowej
od wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie
z dnia 16 kwietnia 2014 r. sygn. akt IX GC 787/13

1
zmienia zaskarżony wyrok poprzez nadanie mu treści:

„I. zasądza od strony pozwanejZakładów (...) SAwT.na rzecz strony powodowej(...)wK.kwotę 921.488,38 zł (dziewięćset dwadzieścia jeden tysięcy czterysta osiemdziesiąt osiem złotych 38/100) z  ustawowymi odsetkami od dnia 17 lipca 2013 r., a w pozostałej części powództwo oddala;
II. zasądza od strony pozwanej na rzecz strony powodowej kwotę 46.075 zł (czterdzieści sześć tysięcy siedemdziesiąt pięć złotych) tytułem kosztów procesu”;

2
oddala apelację w pozostałej części;

3
zasądza od strony pozwanej na rzecz strony powodowej kwotę 46.075 zł (czterdzieści sześć tysięcy siedemdziesiąt pięć złotych) tytułem kosztów postępowania apelacyjnego.

I ACa 959/14

UZASADNIENIE
PowódG.(...)wK.domagał się zasądzenia od pozwanegoZakładów (...) spółki akcyjnejwT.kwoty 921 883,71 zł z ustawowymi odsetkami i kosztami procesu.
W uzasadnieniu powód podał, że Sąd Rejonowy w Tarnowie nadał w 2000r. przeciwko pozwanemu klauzulę wykonalności w zakresie § 6 aktu notarialnego, co do obowiązku zapłaty kwoty 1 652 102,23 zł tytułem kary umownej należnej powodowi od pozwanego. W/w kwota ostatecznie została przez pozwanego zapłacona.
Przed Sądem Okręgowym w Krakowie toczył się proces z powództwa osoby trzeciej –W. Ś. (1)– nabywcy wierzytelności przysługującej powodowi przeciwko pozwanemu, o zapłatę odsetek za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, tj. w zapłacie wymienionej wyżej kary umownej. Wskutek śmierciW. Ś. (2)powód stał się na powrót wierzycielem w zakresie wierzytelności odsetkowej obejmującej skapitalizowane odsetki od w/w kwoty za okres od 1 stycznia 2001r. do 13 kwietnia 2004r. Brak zgody pozwanego uniemożliwił powodowi przystąpienie do toczącego się wówczas procesu, a w rezultacie Sąd Okręgowy umorzył postępowanie w wyniku cofnięcia pozwu przez spadkobiercęW. Ś.– Miasto(...)W..
Sąd Okręgowy w Krakowie wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym.
(...) spółka akcyjnawT.wniósł sprzeciw od nakazu zapłaty, domagając się oddalenia powództwa i zasądzenia kosztów procesu.
Pozwany zarzucił, 1/ że stronie powodowej nie przysługuje legitymacja procesowa, 2/ przedawnienie roszczenia, 3/ naruszenie dyspozycjiart.482 kc.
Wskazał, że spadkobiercą zmarłego w dniu 14 września 2008r.W. Ś. (2)jestMiasto S.W.Postępowanie o zapłatę, wszczęte przezW. Ś. (2), zostało umorzone wskutek cofnięcia pozwu przez jego następcę prawnego(M.S. W.). Pozwany przyznał, że powód złożył oświadczenie o odstąpieniu od umowy współpracy z dnia 13 kwietnia 2004r. zawartej pomiędzy powodem aW. Ś. (2). Jednakże przedmiotem postępowania w sprawie IX GC 254/12 nie była skuteczność oświadczenia o odstąpieniu od umowy.
Zdaniem pozwanego jedynieMiasto S.W., jako następca prawnyW. Ś. (2)jest upoważnione do dochodzenia roszczenia o zapłatę kwoty będącej przedmiotem pozwu i w/w podmiot pierwotnie wstąpił do sprawy w miejsce zmarłegoW. Ś. (2). Decyzja o cofnięciu pozwu wynikała zapewne z faktu, iżW. Ś. (2)pozostawił długi w kwocie powyżej 2,5 mln zł. Pozwany zakwestionował skuteczność złożonego w dniu 30 marca 2012r. przez powoda oświadczenia o odstąpieniu od umowy i twierdził, że oświadczenie powyższe nie wywołało skutku prawnego, a gdyby nawet uznać, że wywołało skutek prawny to nie nastąpiło zwrotne przejście wierzytelności na powoda, gdyż umowa cesji stanowiła odrębną umowę od umowy o współpracy. Za fałszywe należy uznać twierdzenie powoda, że przyczyną odstąpienia od umowy jest to, że umowa współpracy uwarunkowana była szczególnymi więzami osobistymi łączącymiW. Ś. (2)i powoda w obliczu faktu, że do odstąpienia doszło 4 lata po śmierciW. Ś.. Ponadto powód nie miał prawa do odstąpienia od umowy z tej przyczyny, że jedyną przesłanką odstąpienia był – zgodnie z umową – brak wywiązania się w umówionym terminie z zobowiązania. Tymczasem do dzisiaj termin wykonania zobowiązania nie nastąpił, gdyż nie wierzytelność nie została potwierdzona prawomocnym orzeczeniem sądu.
Sąd Okręgowy w Krakowie wyrokiem z dnia 16 kwietnia 2014 r, sygn. akt IX GC 787/13,oddalił powództwo i zasądził od powoda na rzecz pozwanego kwotę 7200 zł, tytułem kosztów procesu.
W uzasadnieniu Sąd Okręgowy ustalił, że Sąd Rejonowy w Tarnowie nadał w 2000r. na rzecz powoda klauzulę wykonalności w zakresie § 6 aktu notarialnego, co do kwoty 1 652 102,23 zł tytułem kary umownej należnej powodowi od pozwanego. W/w kwota została ostatecznie przez pozwanego zapłacona.
Powód iW. Ś. (2)zawarli umowę o współpracy i umowę cesji wierzytelności przysługującej powodowi wobec pozwanego co do odsetek od kwoty 1 652 102,23 zł za okres 15 kwietnia 2001r. do 13 kwietnia 2004r, w wysokości 921 883,71 zł .
Na mocy umowy o współpracy powód iW. Ś. (1)zobowiązali się do zorganizowania wspólnego przedsięwzięcia gospodarczego, w ramach któregoW. Ś. (2)miał przygotować projekt tego przedsięwzięcia pomiędzy stroną powodową i przedsiębiorcą polskim, z zaangażowaniem kapitału, który stanowić miała wyegzekwowana odZakładów (...)suma wierzytelności w postaci skapitalizowanych odsetek za okres od 15 kwietnia 2001r. do 14 kwietnia 2004r, w kwocie 921 883,71 zł oraz dalszych odsetek od w/w kwoty, przy czym wierzytelność ta została zbyta na rzeczW. Ś. (2)za kwotę 20 000 zł.
W. Ś. (2), jako nabywca wierzytelności pozwał stronę pozwaną o zapłatę w/w kwoty. W toku procesu w dniu 14 września 2008r.W. Ś. (2)zmarł, a jego następca prawny (spadkobierca) –Miasto S.W.– cofnął pozew, a Sąd umorzył postępowanie.
W dniu 30 marca 2012r. powód strona powodowa złożyła oświadczenie o odstąpieniu od umowy o współpracy i od umowy o cesji wierzytelności.
Oceniając powyższe fakty Sąd Okręgowy wskazał, że spór między stronami sprowadza się do dwóch kwestii: legitymacji czynnej strony powodowej i zarzutu przedawnienia. Dla oceny obu aspektów sprawy kluczowym zdarzeniem jest śmierćW. Ś. (2).
Sąd Okręgowy przyjął, że powód ma legitymację czynną w niniejszej sprawie. Sąd Okręgowy odwołał się tu i przyjął za własną argumentację w tym przedmiocie wyrażoną przez Sąd Apelacyjny w Krakowie w postanowieniu z dnia 25 lutego 2013 r, sygn. akt I ACz 160/13. Z chwilą odstąpienia od umów o współpracy i cesji powód ponownie nabył uprawnienia dotyczące wierzytelności dochodzonej pozwem. Sąd Okręgowy zwrócił uwagę, że okoliczności tej nie kwestionuje spadkobiercaW. Ś.Miasto
(...)
W.. Sąd Okręgowy podzielił twierdzenia powoda dotyczące osobistego stosunku pomiędzy powodem iW. Ś., jaki legł u podstaw zawarcia umów współpracy i cesji, zwracając uwagę, że powód nigdy nie zawarłaby umowy o analogicznej treści zMiastem S.W.. W wyniku śmierciW. Ś. (2)element

    osobistyłączący strony stał się na tyle wyrazisty, że potrzeba odstąpienia od umowy była oczywista.
Uzasadniony jest w ocenie Sądu Okręgowego zarzut przedawnienia roszczenia. Termin przedawnienia w sprawie wynosi 3 lata zgodnie z dyspozycjąart.118 kc.Dochodzona pozwem kwota to skapitalizowane odsetki za okres od 1 stycznia 2001r. do 13 kwietnia 2004r., a zatem przedawniają się one za każdy dzień z osobna. Skoro zatem powód domaga się zasądzenia odsetek od 15 kwietnia 2001r. do 13 kwietnia 2004r. to w/w roszczenie winno się przedawnić po upływie trzech lat za każdy dzień – czyli od 15 kwietnia 2004r. do 13 kwietnia 2007r. Powód stoi na stanowisku, że przedawnienie przerwało bieg z dniem 13 kwietnia 2004r.– wtedy bowiemW. Ś. (2)wniósł do sądu pozew o zapłatę i termin przedawnienia nie biegł aż do zakończenia postępowania w sprawie czyli do wydania przez Sąd Apelacyjny w Krakowie postanowienia o odrzuceniu zażalenia na postanowienie o umorzeniu postępowania, czyli od dnia 25 lutego 2013r.
W ocenie Sąd Okręgowego stanowisko to nie jest prawidłowe .
Nie można bowiem zgodzić się z powodem, jakoby pozew wniesiony przezW. Ś. (2)przerwał bieg przedawnienia roszczenia dochodzonego obecnie przez stronę powodową.Art.203 § 2 kcjednoznacznie wskazuje, że pozew cofnięty nie wywołuje żadnych skutków, jakie ustawa wiąże z wytoczeniem powództwa. Pozew został cofnięty przez następcę prawnegoW. Ś. (2)w związku z jego śmiercią, ale nie ma to żadnego prawnego znaczenia w sprawie. O ile w sprawie IX GC 254/12 występowało dwóch powodówW. Ś., a po jego śmierci M.S. W., wywodzi dalej Sąd Okręgowy – o tyle cały czas mieliśmy do czynienia z jednym pozwem. Ustawodawca wart.203 § 2 kcnie wyodrębnia przyczyn cofnięcia pozwu i nie wskazuje wyjątków od reguły. W rezultacie należało uznać, że pomiędzy 13 kwietnia 2004r. (wniesienie pozwu przezW. Ś. (2)) a 3 października 2012r. (umorzenie postępowania) nie wystąpiło zdarzenie, które wywołało skutek w postaci przerwania biegu przedawnienia. To z kolei oznacza, że odsetki za ostatni dochodzony dzień – 13 kwietnia 2004r. przedawniły się z dniem 13 kwietnia 2007r. Skoro zatem pozew został wniesiony 30 kwietnia 2013r. to roszczenie jest w całości przedawnione.
Wadliwość próby wykazania swoistego następstwa prawnego niniejszego procesu ze sprawą IX GC 254/12 uwidacznia się w zakresie roszczenia odsetkowego. Strona powodowa żąda bowiem odsetek od dochodzonej kwoty od 13 kwietnia 2004r. wskazując jako podstawę swojego roszczenia dyspozycjęart.482 kc.Tymczasem zgodnie zart.482 § 1 kcodsetek od zaległych odsetek można żądać dopiero od chwili wytoczenia o nie powództwa. A zatem, aby uwzględnić niniejsze powództwo w zakresie roszczenia odsetkowego należałoby uznać, że niniejsza sprawa toczy się od 2004r., a pismo nazwane pozew o zapłatę z dnia 30 kwietnia 2013r. nie jest pozwem, a powództwo o zapłatę dochodzonej kwoty zostało wytoczone 9 lat wcześniej. Zdaniem Sądu nie ma żadnych podstaw do przyjęcia takiej koncepcji.
Podsumowując, uznanie, że roszczenie nie jest przedawnione i uwzględnienie powództwa w zakresie dochodzonym przez stronę powodową wymagałoby negacji znaczenia i treści przywoływanych przepisów.
W ocenie Sądu Okręgowego uwzględnienie zarzutu przedawnienia nie prowadzi do pokrzywdzenia strony powodowej. Sąd Okręgowy podkreślił, że nie przesądza ale też nie wyklucza, że proces wszczęty przezW. Ś. (2)zakończyłby się uwzględnieniem powództwa. Sąd nie kwestionuje też prawa strony do zawarcia umowy o współpracy i umowy cesji, które niewątpliwie mieszczą się w swobodzie umów. Jednakże ryzyko wynikające z takiego ułożenia stosunków prawnych ponosi powód, jako profesjonalista w obrocie gospodarczym.
Mając powyższe na względzie Sąd Okręgowy oddalił powództwa, orzekając o kosztach procesu na zasadzieart.98 § 1 i 3 kpc.
Wyrok Sądu Okręgowego zaskarżył w całości apelacją powód,zarzucając:
1/ naruszenieart. 5 k.c.przez przyjęcie, z naruszeniem zasad współżycia społecznego, że powód, który na żadnym etapie postępowań w sprawie dochodzenia roszczeń nie dopuścił się bezczynności lub zaniechania, mógł doprowadzić do przedawnienia roszczenia;
2/art. 117 i art. 118 k.c.przez błędną ocenę skutków umorzenia postępowania w sprawie IX GC 254/12 i jego wpływu na bieg terminu przedawnienia roszczenia powoda oraz uznanie, że sprzeciw pozwanego względem wstąpienia powoda do procesu w sprawie IX GC 254/12mógł doprowadzić do przedawnienia roszczenia;
3/art. 482 k.c.przez nieuwzględnienie, że odsetki od kwoty dochodzonej są elementem całej wierzytelności, która przeszła na powoda w następstwie przejęcia tej wierzytelności,
4/ naruszenieart. 203 § 2 k.p.c.w zw. zart. 355 § 1 k.p.c.przez ich błędne zastosowanie i bezpodstawne przyjęcie, że powód, nie będący strona procesu w sprawie IX GC 254/12, jest związany podstawa faktyczną i prawna umorzenia postępowania w tej sprawie, a ponadto przez błędne przyjęcie, że Miato(...)W.było uprawnione do cofnięcia pozwu ze skutkami materialno prawnymi;
5/art. 233 §1 k.p.c.przez pominięcie w swoich rozważaniach i nie przeprowadzenie wnikliwej analizy prawnej przesłanek umorzenia postępowania w sprawie IX GC 254/12 w aspekcie przyjętego przedawnienia roszczeń powoda,
6/art. 355 k.p.c.przez przyjęcie, że umorzenie postępowania w sprawie IX GC 254/12 anulowało skutki, jakie ustawa wiąże z wniesieniem pozwu,
7/art. 365 k.p.c.przez bezpodstawne przyjęcie, że Sąd w tej sprawie jest związany treścią i podstawą postanowienia kończącego postępowanie w sprawie sygn. akt IX GC 254/12.
Powód wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku przez uwzględnienie powództwa w całości, ewentualnie o uchylenie tego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. W obu przypadkach powód domagał się zasądzenia na jego rzecz od pozwanego kosztów postępowania apelacyjnego.
SĄD APELACYJNY ZWAZYŁ CO NASTĘPUJE.
Apelacja powoda jest w znaczącej części uzasadniona, choć z innych przyczyn niż podnoszone w uzasadnieniu jej zarzutów.
Ustalenia fatyczne Sądu Okręgowego są prawidłowe, obejmują one fakty wynikające z dokumentów, apelujący ich nie kwestionuje. Ustalenia te wymagają uzupełnienia o dalsze, bezsporne (również wynikające z dokumentów) okoliczności. Powód iW. Ś. (2)zawarli w tym samym dniu umowę współpracy i umowę cesji wierzytelności. W §(...)umowy współpracy kontrahenci postanowili: „umowa cesji została zawarta w wykonaniu niniejszej umowy w, która ma charakter nadrzędny w stosunku do umowy cesji wierzytelności, jak również wszelkich jej uzupełnień w formie aneksów. Wygaśnięcie niniejszej umowy współpracy, wskutek jej rozwiązania bądź odstąpienia od niej przez(...)ma skutek rozwiązujący także wobec umowy cesji wierzytelności oraz jej aneksów. §(...)umowy współpracy stanowił, że w przypadku gdyW. Ś. (2)nie przedstawi w umówionym terminie projektu, o którym mowa w §(...)(projektu przedsięwzięcia gospodarczego) bądź też, gdy projekt ten nie uzyska akceptacji ze strony(...),(...)przysługuje prawo jednostronnego odstąpienia od niniejszej umowy współpracy, które powoduje jej wygaśnięcie w trybie natychmiastowym. W §(...)kontrahenci postanowili; „wygaśnięcie niniejszej umowy powoduje także rozwiązanie umowy cesji wierzytelności zawartej w wykonaniu niniejszej umowy pomiędzy(...)aW. Ś. (2), z uwagi na to, że niniejsza umowa współpracy ma charakter nadrzędny, w stosunku do umowy cesji wierzytelności.”
Tak uzupełnione ustalenia faktyczne na gruncie obowiązującego prawa materialnego prowadzą do wniosków następujących.
Stosunek zobowiązaniowy łączący strony miał charakter mieszany. W umowie współpracy dominują elementy charakterystyczne dla stosunku zlecenia. Istota umowy zlecenia wyraża się w tym, że przyjmujący zlecenie zobowiązuje się do dokonania określonej czynności prawnej dla dającego zlecenie. Należy ona do kategorii umów z zakresu szeroko rozumianego pośrednictwa. Zasadniczymi elementami wyodrębnionymi w definicji tej umowy są: dokonanie czynności prawnej (określonej) oraz działanie dla dającego zlecenie. Stanowi ona konstrukcję umożliwiającą dokonywanie czynności prawnych przy wykorzystaniu zastępstwa. Zastępstwo to polega na dokonywaniu czynności prawnej dla innej osoby (dającego zlecenie), a tym samym może się wyrażać zarówno w działaniu w jego imieniu i z bezpośrednim skutkiem prawnym dla niego, jak i w działaniu w imieniu własnym, ale na rachunek (dla) dającego zlecenie. Umowa współpracy polegała na tym, żeW. Ś. (2)zobowiązał się do wystąpienia we własnym imieniu, choć na rzecz dającego zlecenie(...)do realizacji (w drodze Procesu przeciwkoZakładom (...)) wierzytelności odsetkowej przysługującej powodowi a następnie, po jej wyegzekwowaniu, do sporządzenia projektu przedsięwzięcia gospodarczego pomiędzy powodem a polskim przedsiębiorcą. ObowiązkiemW. Ś. (2)było zatem znalezienie takiego przedsiębiorcy. W umowie współpracy dominują cechy zlecenia (art. 734 k.p.c), przygotowanie przedsięwzięcia gospodarczego nosi cechy umowy o dzieło (art. 627 k.c.). Nie budzi wątpliwości, że w zawartej przez strony umowie osoba zleceniobiorcy ma kluczowe znaczenie – co trafnie zauważył Sąd Okręgowy. Strony obu umów musiały darzyć się szczególnym zaufaniem, osoby reprezentujące powodową spółkę musiały dobrze znaćW. Ś. (2)i wiedzieć o tym, że z uwagi na swoje osobiste przymioty, jest on zdolny zrealizować tego rodzaju umowę. Nie budzi też wątpliwości, że umowa cesji wierzytelności stanowiła element całego stosunku zobowiązaniowego. Względem umowy współpracy miała charakter akcesoryjny; jedynym jej celem, było ułatwienie wykonania umowy współpracyW. Ś. (2). Okoliczność ta została wyeksponowana w umowie współpracy, gdzie kilkakrotnie mowa o nadrzędnym jej charakterze, względem umowy cesji, oraz o tym, że umowa cesji dzieli los umowy współpracy – ulega rozwiązaniu wraz z rozwiązaniem, czy też wygaśnięciem umowy współpracy.
W ocenie Sądu Apelacyjnego obie w/w umowy wygasły w dacie śmierciW. Ś. (2). Wynika to z ich istoty. Zgodnie z treściart. 748 k.c.w braku odmiennej umowy zlecenie wygasa wskutek śmierci przyjmującego zlecenie. Również umowa o dzieło, którego wykonanie zależy od osobistych przymiotów przyjmującego zamówienie, rozwiązuje się wskutek jego śmierci (art. 645 § 1 k.c.). Wygaśnięcie umowy współpracy wydaje się w świetle w/w przepisów oczywiste natomiast wygaśnięcie umowy cesji wynika z akcesoryjnego (podrzędnego) charakteru tej umowy i z woli samych stron, które postanowiły, że umowa cesji rozwiązuje się w razie wygaśnięcia bądź rozwiązania umowy współpracy. Wygaśnięcie umowy cesji następować miało z mocy prawa – strony nie musiały składać dodatkowych oświadczeń woli w tym przedmiocie (w §(...)umowy współpracy mowa jest o „(...)”).
Konsekwencją powyższej oceny jest to, że wierzytelność będąca przedmiotem postępowania w sprawie IX GC 25412 nigdy nie weszła w skład spadku poW. Ś. (4). Uprawnienie do dochodzenia w/w wierzytelności było uprawnieniem osobistymW. Ś. (2), związanym wyłącznie z realizacją umowy o współpracę, i nie przeszło na jego spadkobiercę. Wierzytelność ta, wskutek rozwiązania umowy cesji, „wróciła” do powoda.Miasto S.W.nie było zatem następcą prawnym, jak chodzi o roszczenie realizowane przezW. Ś. (2)w sprawie IX GC 254/12. W ocenie Sądu Apelacyjnego oświadczenie o cofnięciu pozwu złożone przezMiasto S.W.było bezprzedmiotowe – postępowanie winno zostać umorzone nie wobec cofnięcia pozwu, lecz wobec śmierciW. Ś., na zasadzieart. 355 § 1 k.p.c.. Z procesowego punktu widzenia również powód w tamtym procesie nie mógł być traktowany jako następca prawnyW. Ś. (2)– nabył on wierzytelność nie na skutek śmierci wymienionego, lecz wskutek postanowień umowy współpracy z dnia 13 kwietnia 2004 r. Jego uczestnictwo w procesie mogło być rozważane wyłącznie w kategoriachart. 192 pkt 3 k.p.c., jednakże wstąpienie do procesu było w tym przypadku niemożliwe, już to wobec śmierciW. Ś. (2).
W tych okolicznościach problem przedawnienia roszczenia powoda należy jednak ocenić odmiennie. Wygaśnięcie umowy cesji wierzytelności wywołało skutek w postaci powrotnego przejścia wierzytelności na powoda. Sytuację powoda należy zatem oceniać przy zastosowaniu przepisów o przelewie wierzytelności. Jak wynika z treściart. 509 § 2 k.p.cwraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki. Należy jednak podkreślić, że chodzi tu o prawa natury materialnoprawnej. Wniesienie pozwu o zapłatę przedmiotowej wierzytelności przez uprawnionego wówczasW. Ś. (5)wywołało skutek materialnoprawny w postaci przerwania biegu przedawnienia roszczenia tej wierzytelności (art. 123 § 1 k.c.). ŚmierćW. Ś. (2)nie zniweczyła skutku tej przerwy, bieg przedawnienia rozpoczął się na nowo od daty uprawomocnienia się postanowienia w przedmiocie umorzenia postępowania (art. 124 § 1 k.p.c.). Stąd też, wbrew temu co przyjął Sąd Okręgowy roszczenie powoda nie jest przedawnione.
Mając powyższe na względzie Sąd Apelacyjny zmienił zaskarżony wyrok Sadu I instancji i zasądził na rzecz powoda od pozwanego kwotę 921 448, 38 zł. Jak wynika z niezakwestionowanych ustaleń Sądu Okręgowego, roszczenie procesowe powoda zostało zawyżone o 395,40 zł. Powyższą kwotę Sąd Apelacyjny zasądził od dnia 17 lipca 2013 r czyli od dnia doręczenia odpisu pozwu pozwanemu w niniejszej sprawie. Roszczenie o zaległe odsetki, które przechodzi na powoda w związku z powrotnym przelewem wierzytelności to roszczenie materialnoprawne nie roszczenie procesowe, które stanowiło konsekwencje wniesienia pozwu przezW. Ś. (2). Jak już wcześniej wskazano powód nie jest następcą prawnymW. Ś. (6), nie nabywa wierzytelności dochodzonej pozwem w sprawie IX GC 254/12, lecz wierzytelność wskazaną w umowie przelewu z dnia 13 kwietnia 2004 r. Odsetki od wierzytelności, którą powrotnie nabył powód mogą być dochodzone najwcześniej od daty doręczenia odpisu pozwu w niniejszej sprawie – zgodnie z regułą ogólna z art.art. 482 § 2 k.c.. Powództwo o zasądzenie odsetek ustawowych za wcześniejszy okres podlega oddaleniu, jako bezzasadne.
Mając na względzie powyższe uwagi Sąd Apelacyjny orzekł jak na wstępie. O kosztach procesu rozstrzygnięto na zasadzieart. 100 k.p.c.,zdanie drugiew zw. zart. 108 § 2 k.p.c.. Pozwany winien zwrócić powodowi koszty procesu w pełnym wymiarze, gdyż powód – co do żądania głównego, uległ jedynie w nieznacznej części swojego żądania. Na rzecz strony powodowej zasądzono zwrot opłat sądowych w wysokości obliczonej od uwzględnieniem części roszczenia.