Sąd Okręgowy w Szczecinie
VIII Wydział Gospodarczy
Sygnatura akt: VIII Gz 247/13
Data wyroku: 2014-02-28 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Agnieszka Woźniak, Agnieszka Górska, Natalia Pawłowska – Grzelczak
Słowa kluczowe: Wynagrodzenie Biegłego
Podstawa prawna: art. 288 kpc

Sygn. akt VIII Gz 247/13

POSTANOWIENIE
Dnia 28 lutego 2014 roku

Sąd Okręgowy w Szczecinie Wydział VIII Gospodarczy
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSO Agnieszka Woźniak
Sędziowie:  del. (SR) Natalia Pawłowska – Grzelczak
SO Agnieszka Górska (spr.)

po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2014 roku w Szczecinie
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwa(...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąwP.
przeciwkoGminie M.S.Zarządowi Dróg i(...)Miejskiego
o zapłatę

na skutek zażalenia powódki na postanowienie Sądu Rejonowego Szczecin – Centrum w Szczecinie z dnia 7 czerwca 2013 roku, sygn. akt XI GC 300/10
postanawia:

oddalić zażalenie

UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 14 lutego 2013 r. Sąd Rejonowy Szczecin – Centrum w Szczecinie dopuścił dowód z opinii biegłego ad hocM. C.w celu ustalenia, jaki wpływ na wzrost składki ubezpieczeniowej miała szkoda wywołana zdarzeniem z dnia 18 czerwca 2007 r., o jaką kwotę wzrosła z tej przyczyny składka ubezpieczeniowa w następnym okresie ubezpieczeniowym.
W dniu 8 kwietnia 2013 r. biegły złożył opinię wraz z rachunkiem, opiewającym na kwotę 990,66 zł. Stawkę za godzinę pracy biegły przyjął na poziomie 30,02 zł. Wskazał, że na zaznajomienie się z aktami sprawy przeznaczył 8 godzin co odpowiada wynagrodzeniu w wysokości 240,16 zł, na pozyskanie dodatkowych informacji - 9 godzin (270,18 zł), przeprowadzenie analizy całości zagadnienia i wydanie ekspertyzy na piśmie - 15 godzin (450,30 zł) i obecność na posiedzeniu 1 godzina (30,02 zł).

Postanowieniem z dnia 7 czerwca 2013 r. Sąd Rejonowy Szczecin – Centrum w Szczecinie przyznał biegłemu ad hocM. C.kwotę 990,66 zł tytułem wynagrodzenia za sporządzenie opinii.
W uzasadnieniu Sąd Rejonowy powołał się na brzmienieart. 288 k.p.c.,art. 89 ust. 1 i 2 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych z dnia 28 lipca 2005 rokuoraz wysokość stawek określonych wrozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 grudnia 1975 r. w sprawie kosztów przeprowadzenia dowodu z opinii biegłych w postępowaniu sądowym. Sąd Rejonowy wskazał, że podstawę obliczenia wynagrodzenia biegłych sądowych za wykonaną pracę stanowi kwota bazowa uregulowana ustawą z dnia 31 sierpnia 2012 roku o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw – 1.766,46 zł. Sąd Rejonowy uznał, że biegły przedstawił pisemną opinię, odpowiadającą zakresowi wskazanemu w zleceniu Sądu. Kwota wynagrodzenia określona w rachunku odpowiada nakładowi pracy biegłego i obowiązującym stawkom, gdyż stanowi iloczyn ilości przepracowanych godzin i stawki godzinowej.

Powód wywiódł zażalenie na powyższe postanowienie w części przekraczającej kwotę 420,42 zł i wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i przyznanie biegłemu kwoty 420,42 zł, ewentualnie uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. W obu przypadkach wniósł o zwrócenie całej uiszczonej opłaty od zażalenia na podstawie art. 79 ust. 1 pkt 1 lit d. ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił:
- naruszenieart. 233 § 1 k.p.c.w zw. z art. 89 ust. 2 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych poprzez jego niewłaściwe zastosowanie przejawiające się w błędnym przyjęciu, iż na sporządzenie opinii biegły potrzebował 33 godzin,
- naruszenieart. 328 § 2 k.p.c.w zw. zart. 361 k.p.c.w zw. z art. 89 ust. 2 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych poprzez jego niezastosowanie polegające na zaniechaniu dokonania przez Sąd w uzasadnieniu do zaskarżonego postanowienia oceny, czy kwota na która opiewa rachunek złożony przez biegłego za sporządzoną opinię odpowiada posiadanym przez biegłego kwalifikacjom oraz czasowi i nakładowi pracy potrzebnym do wydania opinii,
- naruszenieart. 288 k.p.c.poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na przyznaniu biegłemu wynagrodzenia znacznie przewyższającego nakład pracy i czas poświęcony na jej sporządzenie.
W uzasadnieniu skarżący wskazał, że Sąd I instancji zaniechał dokonania oceny, czy kwota wskazana w rachunku odpowiada kwalifikacjom oraz czasowi i nakładowi pracy potrzebnym do wydania opinii. Sąd winien natomiast dokonać oceny czy liczba przepracowanych godzin i przyjęta stawka odpowiadają przesłankom z art. 89 ust. 2 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Skarżący uznał, iż podana przez biegłego liczba godzin znacznie przewyższa czas potrzebny do sporządzenia opinii w niniejszej sprawie. Akt sprawy nie sposób uznać za obszerne, a wystarczający czas na zapoznanie się z nimi oscyluje w granicach 8 godzin. Opinia liczy zaś 6 niepełnych stron, na jej napisanie biegły powinien poświęcić nie więcej niż 6 godzin. Nadto opinia nie wymagała sięgania do fachowej literatury, została sporządzona jedynie w oparciu o analizę materiału dowodowego. Przedmiot opinii nie był nadto skomplikowany dla osoby zajmującej się zawodowo zbieżnymi kwestiami.
W odpowiedzi na zażalenie biegły wskazał, że sporządzenie opinii zajęło dokładnie tyle czasu ile wykazał w opisie do rachunku i insynuacja, jakoby czas na sporządzenie opinii był zawyżony jest niegodna. Uznał, że materiał dowodowy był niewystarczający i musiał zabiegać o jego uzupełnienie, a opinię przygotował z należytą starannością.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Za chybiony uznał Sąd odwoławczy zarzut naruszeniaart.328 § 2 k.p.c.w zw. zart. 361 k.p.c.Zgodnie z powołanym uregulowaniem uzasadnienie wyroku powinno zawierać wskazanie podstawy faktycznej rozstrzygnięcia, a mianowicie: ustalenie faktów, które sąd uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, i przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, oraz wyjaśnienie podstawy prawnej wyroku z przytoczeniem przepisów prawa. Analogiczne wymagania należy odnosić do uzasadnienia postanowień. W orzecznictwie wskazuje się, że o uchybieniu przepisowiart. 328 § 2 k.p.c.można mówić jedynie wtedy, gdyby uzasadnienie zaskarżonego orzeczenia nie zawierało danych pozwalających na kontrolę tego orzeczenia (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 listopada 2001 r., sygn. I CKN 185/01, Lex nr 52726; wyrok SN z dnia 18 marca 2003 r., sygn. IV CKN 1862/00, Lex nr 109420). Uzasadnienie zaskarżonego orzeczenia nie jest wprawdzie obszerne, jednak zawiera podstawę prawną rozstrzygnięcia – przepisy, na podstawie których Sąd dokonuje ustalenia wysokości wynagrodzenia biegłego. Nadto Sąd uznał, że wskazana przez biegłego ilość godzin i kwota wynagrodzenia odpowiadają nakładowi pracy. W tej sytuacji nie można przyjąć, aby niemożliwe było dokonanie kontroli orzeczenia, oceny jego prawidłowości.

Skarżący zarzucając Sądowi pierwszej instancji naruszenieart. 233 § 1 k.p.c.wywodzi, iż Sąd ten niezasadnie przyjął iż na sporządzenie opinii biegły potrzebował 33 godzin.

W orzecznictwie niejednokrotnie zwracano uwagę na to, że ilość czasu, którą trzeba zużyć na określoną czynność, jest zależna od wielu czynników, a wśród nich także od indywidualnych cech wykonawcy i indywidualnych cech czynności, co powoduje, że podany w rachunku czas zużyty na wykonanie czynności może być z natury rzeczy skontrolowany tylko w przybliżeniu. Jeżeli więc nie istnieją ogólnie obowiązujące normy czasu wykonania danej czynności, kwestionowanie rachunku przez biegłego na tej podstawie, że czynność wymagała mniej czasu, niż to wykazano w rachunku, może być skuteczne tylko wtedy, gdy podane w rachunku ilości zużytego czasu są jaskrawo wygórowane, iż opierając się na zwykłym doświadczeniu życiowym można od razu stwierdzić, że biegły niewątpliwie zużył znacznie mniej czasu, niż podaje w rachunku (zob. wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 22 lipca 2013 r., I ACz 1176/13, System Informacji Prawnej LEX nr 1362758, orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 18 sierpnia 1959 r., I CZ 82/59, OSNCK 1961/2/41).
Biegły wraz z rachunkiem złożył kartę pracy, wskazując w niej podejmowane w sprawie czynności i czas na nie przeznaczony. Skarżący nie podjął w zażaleniu polemiki z tymi danymi i nie odniósł się do nich, wskazując jedynie, że czas na lekturę akt nie powinien przekraczać 8 godzin, zaś czas na opracowanie opinii – 6 godzin.

Zauważyć zatem trzeba, że biegły w karcie pracy określił czas na zapoznanie się z aktami na 8 godzin, na udział w posiedzeniu sądu – 1 godzinę, pozyskanie dodatkowych informacji i analizę danych liczbowych 9 godzin oraz na sporządzenie opinii 15 godzin.

Dwie pierwsze z wymienionych pozycji nie budzą żadnych wątpliwości i nie są podważane przez skarżącego. Powód wywodzi natomiast, że po stronie biegłego nie powstała konieczność sięgania do fachowej literatury i dokonywania dodatkowych czynności, które mogłyby mieć wpływ na wydłużenie czasu sporządzania opinii. Trzeba wskazać, że w przedstawionej opinii biegły w sposób szczegółowy odniósł się do zgromadzonego materiału dowodowego i dokonał jego analizy. Wywody opinii w znacznej mierze opierają się na tej właśnie analizie, odnoszą się do zeznań świadków oraz dokumentów – m.in. ofert cenowych ubezpieczycieli. Ponadto biegły na k. 5 (k. 355 akt sprawy) opinii odnosi się także do danych publikowanych przez Komisję Nadzoru Bankowego – raportu rocznego(...) S.A.i (...) S.A.za 2009 rok, a także do informacji z prasy branżowej. Okoliczności ustalone na podstawie powołanych źródeł – warunki panujące wewnątrz firm ubezpieczeniowych, koniunkturę dla ubezpieczycieli, biegły odnosi bezpośrednio do kosztów ubezpieczenia i wysokości składek na ubezpieczenie. Stąd wniosek, że powołane informacje przyczyniły się do sformułowania wniosków, opracowania zagadnienia wskazanego przez Sąd Rejonowy w tezie dowodowej. Zbyt daleko idący jest zatem wniosek, aby biegły opierał się wyłącznie na materiale dowodowym, zgromadzonym w aktach sprawy i ograniczył się tylko do jego analizy. Nie może również umknąć uwadze okoliczność, że biegły we własnym zakresie uzyskał oferty cenowe od(...) S.A.i (...) S.A.(k. 337, 342). Do powyższych dokumentów biegły odnosił się zaś w treści opinii, stanowiły one podstawę do opracowania wniosków. Mając to na uwadze nie można uznać czasu wskazanego na pozyskanie dalszej dokumentacji i jej analizę za rażąco wygórowany.

Opinia w sposób szczegółowy odnosi się do materiału dowodowego, zawiera analizę rynku ubezpieczeniowego i panujących na nim tendencji. Ponadto, mimo że liczy niespełna 6 stron wszystkie przedstawione informacje są istotne z punktu widzenia zakreślonej tezy dowodowej, nie zawiera one zbędnych elementów, powtórzeń czy rozważań czysto teoretycznych. Nie może również umknąć uwadze okoliczność, iż w jej treści przedstawiono wyliczenia, dokonano porównania wysokości składek za poszczególne okresy. To zaś pozwala na przyjęcie, że analiza zgromadzonego materiału, wyciągnięcie wniosków i ich opisanie, a następnie edycja tekstu i wydrukowanie mogły zająć łącznie 15 godzin.
Wskazanego przez biegłego czasu pracy nie można zatem podważyć uwzględniając kryteria wskazane na wstępie rozważań, a co za tym idzie przyznane mu wynagrodzenie jest adekwatne do nakładu pracy biegłego.

Z tego względu, na podstawieart. 385 k.p.c.w zw. zart. 397 § 2 k.p.c.orzekł jak w sentencji postanowienia. Z uwagi na fakt, że zażalenie powódki nie zostało uwzględnione nie zaistniały podstawy do zwrotu uiszczonej opłaty od zażalenia na podstawieart. 79 ust. 1 pkt 1 lit. d ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych(t. jedn. Dz. U. 2010 r., Nr 90, poz. 594 ze zm.)