Sąd Okręgowy w Szczecinie
II Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: II Cz 559/14
Data wyroku: 2014-04-22 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Karina Marczak, Agnieszka Bednarek-Moraś, Sławomir Krajewski
Słowa kluczowe: Wznowienie Postępowania
Podstawa prawna: art. 385 kpc

Sygn. akt II Cz 559/14

POSTANOWIENIE
Dnia 22 kwietnia 2014 roku

Sąd Okręgowy w Szczecinie Wydział II Cywilny Odwoławczy
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSO Sławomir Krajewski (spr.)
Sędziowie: SO Agnieszka Bednarek-Moraś
SO Karina Marczak
po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2014 roku w Szczecinie na posiedzeniu niejawnym
sprawy ze skargi pozwanejA. J.o wznowienie postępowania w sprawie Sądu Rejonowego w Świnoujściu, sygn. akt I C 222/12,
z powództwaJ. B.
przeciwkoA. J.
o zapłatę
na skutek zażalenia pozwanej na postanowienie Sądu Rejonowego w Świnoujściu z dnia 19 października 2012 roku, sygn. akt I C 761/12
postanawia:

oddalić zażalenie.

UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 19 października 2012 roku, Sąd Rejonowy w Świnoujściu, odrzucił skargę o wznowienie postępowania.
W uzasadnieniu podniósł, iż w jego ocenie skarżąca wykazała skutecznie, że wyrok zaoczny wydany w sprawie I C 222/12 nie został jej prawidłowo doręczony, wobec czego w dniu 18 października 2012 roku wydane zostało zarządzenie o doręczeniu jej na wskazany przez nią adres wyroku zaocznego z dnia 10 maja 2012 roku.
Sąd Rejonowy zwrócił uwagę, iż zgodnie z treściąart. 399 § 1 kpcstrona może żądać wznowienia postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym orzeczeniem. Ze względu zaś na to, że wyrok zaoczny wydany w sprawie I C 222/12, w chwili wniesienia skargi o wznowienie postępowania nie został pozwanej skutecznie doręczony, co potwierdza zarządzenie o jego ponownym doręczeniu, nie można przyjąć, iż się w stosunku do niej uprawomocnił. Dlatego też niedopuszczalna jest skarga o wznowienie postępowania w sprawie niezakończonej prawomocnym orzeczeniem i z tego też względu podlega ona odrzuceniu.

Na powyższe postanowienie skarżąca złożyła zażalenie i zaskarżając postanowienie w całości, wniosła o jego uchylenie.
Skarżąca zarzuciła postanowieniu naruszenie przepisów prawa proceduralnego tj.art. 399 § 1 kpci410 § 1 kpc, poprzez przyjęcie, że wyrok zaoczny z dnia 10 maja 2012 roku jest wyrokiem nieprawomocnym, stad też niedopuszczalna jest skarga o wznowienie.
W uzasadnieniu podniosła, iż w zaskarżonym postanowieniu Sąd Rejonowy przyznał jej rację co do zasadności wniesienia skargi o wznowienie z powodu naruszenia przepisów o doręczeniu pism sądowych i wadliwości doręczenia jej w ten sposób wyroku zaocznego wydanego przez Sąd Rejonowy w Świnoujściu w dniu 10 maja 2012 roku, w sprawie I C 222/12. Skarżąca wskazała, iż z treści uzasadnienia zrozumiała, że Sąd I instancji pod wpływem jej interwencji zarządził prawidłowe doręczenie wyroku zaocznego zarządzeniem z dnia 18 października 2012 roku i potwierdziła fakt jego otrzymania w dniu 1 listopada 2012 roku. Skarżąca stwierdziła jednak, iż niezrozumiałe jest dla niej stanowisko Sądu, że z przyczyn proceduralnych wyrok zaoczny nie jest już wyrokiem prawomocnym, co jej zdaniem jest nieprawdą. Według skarżącej, obecnie przysługiwać jej będzie sprzeciw od wyroku zaocznego, jednakże wyłącznie z wnioskiem o przywrócenie terminu, gdyż jej zdaniem nie jest to tak oczywiste jak wskazuje Sąd Rejonowy. Dodała, iż wyroki sądów polskich powinny być zrozumiałe, i nie powinny wprowadzać chaosu w procedurze. Skarżąca podkreśliła, iż nie jest przekonana, że Sąd I instancji przywróci jej termin do wniesienia sprzeciwu od wyroku zaocznego dlatego, że zarządził doręczenie wyroku zaocznego, wobec czego zdecydowała się zaskarżyć postanowienie o odrzuceniu skargi i skorzystać z tej drogi postępowania.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenie okazało się bezzasadnym i jako takie podlegało oddaleniu.
Niezależnie od treści rozważań zawartych w zaskarżonym postanowieniu i odnoszących się do nich zarzutów zażalenia, wskazać należy, że postępowanie w sprawie I C 222/12 jest obecnie zakończonym, prawomocnymi postanowieniami z dnia 14 marca 2012 roku i 12 sierpnia 2013 roku.
Zgodnie zart. 399 § 1 kpcw wypadkach przewidzianych w dziale niniejszym można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym wyrokiem. Wedle § 2 tego art. na podstawie określonej wart. 4011postępowanie może być wznowione również w razie zakończenia go postanowieniem.
Skarżąca w rozpoznawanej sprawie nie powoływała się na tą ostatnią podstawę wznowienia.
W tym stanie rzeczy przyjąć należało, że skarga, jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu, na podstawieart. 410 § 1 kpc.
W tym stanie rzeczy, wobec bezzasadności zażalenia, na podstawieart. 385 kpc, w zw. zart. 397 § 2 kpciart. 13 § 2 kpc, orzeczono jak w sentencji postanowienia.

(...)
-(...)
-(...)
(...)
-(...)