Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 86/14
Data wyroku: 2014-03-04 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sławomir Gosławski, Tomasz Ignaczak, Agnieszka Szulc-Wroniszewska
Słowa kluczowe: Środki Karne

Sygn. akt IV Ka 86/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 4 marca 2014 roku.
Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący SSO Sławomir Gosławski (spr.)
Sędziowie SO Tomasz Ignaczak
SO Agnieszka Szulc-Wroniszewska

ProtokolantDagmara Szczepanik

przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Piotrkowie Trybunalskim Izabeli Stachowiak
po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2014 roku
sprawyT. M.
oskarżonego zart. 87§1akw,art.229§1 kk
z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Piotrkowie Trybunalskim
z dnia 4 grudnia 2013 roku     sygn. akt VII K 684/13

na podstawieart.437§1 kpk,art.438 pkt 1 kpk,art.624§1 kpk
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że w miejsce art.87§3 kw za podstawę prawną orzeczonego w punkcie 3 środka karnego zakazu prowadzenia rowerów przyjmuje art.87§4 kw;
w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;
zwalnia oskarżonego od wydatków poniesionych przez Skarb Państwa w postępowaniu odwoławczym.

IV Ka 86/13

UZASADNIENIE
T. M.został oskarżony o to, że:
I. w dniu 15.08.2013 roku w miejscowościZ.gm.T., pow.(...), woj.(...)umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchudrogowych w ten sposób, że kierował rowerem po drodze publicznej będąc wstanie nietrzeźwości potwierdzonym badaniem prowadzącym do stężenia ogodzinie 21:07 z wynikiem 0,27 mg/l, o godzinie 21:09 z wynikiem 0,29 mg/l,o godzinie 21:26 z wynikiem 0,29 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu,
tj. o czyn określony w art. 87 § la kw;
II. w dniu 15.08.2013 roku w miejscowościZ.gm.T., pow.(...), woj.(...)na terenieposesji nr (...)przyulicy (...)podczas zatrzymania zw. z kierowaniem rowerem w stanie nietrzeźwościwręczył korzyść majątkową pełniącym funkcję publiczną funkcjonariuszom zKP wT.- sierż.M. S.w kwocie 20 złotych i mł.asp.M. R.w kwocie 10 złotych w celu skłonienia tychfunkcjonariuszy do odstąpienia od czynności służbowych,
tj. o czyn zart. 229 § 1 kk.

Sąd Rejonowy w Piotrkowie Tryb. wyrokiem z dnia 4 grudnia 2013 roku w sprawie VII K 684/13:
1.oskarżonegoT. M.uznał za winnego popełnienia obu zarzuconych mu czynów i za czyn opisany wpkt Ina podstawieart. 87§ la kw wymierzył mu karę 500 złotych grzywny, za czyn opisany wpkt IIna podstawieart. 229 §1 kkwymierza mu karę 8 miesięcy pozbawienia wolności;
2.na podstawieart. 69 § 1 i 2 kkorazart. 70 § 1 pkt 1 kkwykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił oskarżonemu na okres próby 2  lat;
3.na podstawie art. 87 § 3 kw orzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia rowerów na drogach publicznych, w strefach zamieszkania i w strefach ruchu na okres 6 miesięcy;
4.zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych, przy czym wydatki przejął na rachunek Skarbu Państwa.

Powyższy wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze na niekorzyść oskarżonego zaskarżył prokurator.
Wyrokowi zarzucił:
obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść orzeczenia, a toart. 413§ 1 pkt 6 kpkpoprzez wskazanie - w przypadku skazania za czyn z pkt I aktu oskarżenia - błędnej podstawy prawnej w przypadku orzeczenia wobec oskarżonego zakazu prowadzenia rowerów na drogach publicznych , w strefach zamieszkania i w strefach ruchu na okres 6 miesięcy ,tj. zart. 87§3kw zamiast prawidłowej zart.87§4kw.
W konkluzji wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i wskazanie w zarzucie z pkt I aktu oskarżenia właściwej podstawy prawnej w przypadku orzeczenia wobec oskarżonego zakazu prowadzenia rowerów na drogach publicznych, w strefach zamieszkania i w strefach ruchu na okres 6 miesięcy ,tj. z art. 87 § 4 kw.

Sąd okręgowy zważył, co następuje:
apelacja zasługuje na uwzględnienie, chociaż skarżący w istocie zarzuca w niej obrazę prawa materialnego – niezastosowanie właściwego przepisu.
Na wstępie należy podnieść, iż sąd I instancji prawidłowo ustalił sprawstwo oskarżonego, które w skardze apelacyjnej nie jest kwestionowane; nie musi być więc przedmiotem szczegółowych rozważań sądu okręgowego. Ponadto do czynu I, którego dotyczy skarga sąd ten zastosował właściwą kwalifikację prawną.
Słusznie podniósł skarżący, iż w przedmiotowym wyroku w związku z ukaraniemT. M.za czyn I wyczerpujący dyspozycję art. 87§ 1a kw sąd merytoryczny za podstawę prawną zakazu prowadzenia rowerów przyjął nieprawidłowo art. 87 § 3 kw, który przewiduje wprawdzie obowiązek orzeczenia zakazu prowadzenia pojazdów ale wobec sprawcy wykroczenia określonego w art. 87 § 1 kw – prowadzącego pojazd mechaniczny po użyciu alkoholu. TymczasemT. M.w stanie nietrzeźwości kierował po drodze publicznej rowerem, czym wypełnił dyspozycję art. 87 § 1a kw; w odniesieniu do sprawcy wykroczenia z art. 87 § 1a kw można orzec zakaz prowadzenia pojazdów ( innych niż mechaniczne ) na podstawie art. 87 § 4 kw.
Okoliczności tych sąd I instancji nie analizował w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. W tych realiach nie sposób uznać tego uchybienia za obrazę przepisów postepowania. Natomiast obraza prawa materialnego jest oczywista, wynika wprost z treści przytoczonych wyżej uregulowań i wymagała korekty zaskarżonego wyroku zgodnej z wnioskami apelacji.
Z tych względów sąd okręgowy zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że w miejsce art. 87 § 3 kw za podstawę prawną orzeczonego w punkcie 3 środka karnego zakazu prowadzenia rowerów przyjął art. 87 § 4 kw.
Zasady słuszności ( postępowanie odwoławcze zostało wywołane błędem sądu I instancji ) uzasadniały zwolnienie oskarżonego od wydatków poniesionych przez Skarb Państwa w tym postępowaniu.