Sąd Okręgowy w Elblągu
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 133/14
Data wyroku: 2014-06-05 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Elżbieta Kosecka-Sobczak, Małgorzata Kowalczyk-Przedpełska, Irena Linkiewicz
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Mieniu
Podstawa prawna: art. 284§ 1 kk i inne

Sygn. akt VI Ka 133/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 5 czerwca 2014 r.
Sąd Okręgowy w Elblągu VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie:

Przewodnicząca:

SSO Małgorzata Kowalczyk-Przedpełska (spr.)

Sędziowie:

SSO Irena Linkiewicz
SSO Elżbieta Kosecka - Sobczak

Protokolant

stażysta Kinga Opałka

przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej Mirosławy Mazurek
po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2014r.,
sprawyZ. Z.
oskarżonego zart. 284 § 1 kki inne
na skutek apelacji wniesionej przez oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Iławie
z dnia 11 października 2013 r., sygn. akt II K 351/13
uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Iławie do ponownego rozpoznania.
Sygn. akt VI Ka 133/14

UZASADNIENIE
Wyrokiem Sądu Rejonowego w Iławie z dnia 11 października 2013 roku oskarżonyZ. Z.uznany został za winnego popełnienia czynu wyczerpującego dyspozycję zart. 284 par. 2 kkw zw. z 64par. 1 kka polegającego na tym , że w dniu 20 marca 2013 r. wI.dokonał przywłaszczenia powierzonego mu młota pneumatycznegomarki H. (...)MB o wartości 3.500 zł. czym działał na szkodęM. S., przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu kary co najmniej sześciu miesięcy pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Iławie sygn. akt II K 1037/09 z dnia 22 grudnia 2009 r. , którą odbył w okresie od 27.11 2010 r. do 22.06.2011 r. i za to na mocyart. 284 par. 2 kkzostał skazany na karę 8/ ośmiu / miesięcy pozbawienia wolności.
Oskarżony został zwolniony od ponoszenia kosztów sądowych.
Wyrok zaskarżył oskarżonyZ. Z.podnosząc , iż nie został doprowadzony na rozprawy i tym samym został pozbawiony prawa do obrony.
Sąd Okręgowy zaważył , co następuje :
Apelacja oskarżonegoZ. Z.była zasadna i zasługiwała na uwzględnienie. Analiza akt sprawy potwierdza zaistnienie uchybień podnoszonych w apelacji.
Z analizy tej wynika , iż oskarżonyZ. Z.nie uczestniczył w rozprawie w dniu 11 października 2013 roku bowiem w dniu 02 września 2013 roku został osadzony w Zakładzie Karnym wI.. W dniu 04 września 2013 roku oskarżony również nie uczestniczył w rozprawie prowadzonej w trybie uproszczonym , o jej terminie został osobiście zawiadomiony. Sąd Rejonowy postanowił na mocyart. 479 par. 1 kpkprowadzić rozprawę pod nieobecność oskarżonego oraz na mocyart. 479 par. 2 kpkodczytał jego wyjaśnienia z postępowania przygotowawczego. Istotne jest zaś to , że oskarżony nie uczestniczył również w rozprawie w dniu 11 października 2013 r. a Sąd na mocyart. 404 par. 2 kpkpostanowił odroczoną rozprawę prowadzić w dalszym ciągu. Tym samym nastąpiła zmiana trybu z uproszczonego na zwyczajny ze wszystkimi tego konsekwencjami a więc obowiązkową obecnością oskarżonego na rozprawie o czym stanowiart. 374 par. 1 kpk. Zgodnie z brzmieniem tego przepisu obecność oskarżonego na rozprawie głównej jest obowiązkowa , jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Takie odstępstwa przewidują przepisyart. 375-377 kpk,art. 390 par. 2kpk,art. 479 kpkorazart. 485 kpki tylko w sytuacjach w nich określonych nie uczestniczenie oskarżonego w rozprawie nie stanowi uchybienia , o którym mowa wart. 439 par. 1 pkt 11 kpk. Przytoczone powyżej okoliczności jednoznacznie natomiast wskazują , że w poddanej kontroli sprawie nie wystąpił ustawowo przewidziany wyjątek pozwalający odstąpić od zasady obligatoryjnej obecności oskarżonego na rozprawie głównej w trybie zwyczajnym.
Należy w tym miejscu wskazać , iż zachowuje nadal aktualność pogląd SN , że każdy przypadek dokończenia sprawy w czasie nieobecności oskarżonego / wbrew obowiązującym przepisom prawa / , który nie miał faktycznych możliwości wzięcia w niej udziału – i to nawet niezależnie od przyczyn, które to spowodowały – stanowi naruszenie obowiązku rozpoznania sprawy w obecności oskarżonego , o jakim mowa wart. 439 par. 1 pkt 11 kpk, stwarzając domniemanie , że w ten sposób został on pozbawiony możliwości obrony. Domniemanie to można wzruszyć jedynie w tak oczywistych wypadkach , w których zapadł wyrok dla oskarżonego najbardziej korzystny , to jest w zasadzie wyrok uniewinniający ( SN I KZP 14/91, OSNKW 1992,nr 1-2, poz. 11) W porównaniu z uprzednim unormowaniem –art. 388 pkt9d.k.p.k.- ustawa nie łączy powyższej bezwzględnej przyczyny odwoławczej z wymogiem wykazania , że nieobecność ta pozbawiła oskarżonego możliwości obrony.
Stwierdzone uchybienie zart. 439 par. 1 pkt 11 kpkzobowiązuje instancję odwoławczą do uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji. Ustawa uznaje to uchybienie za tak rażące , że dotknięte nim postępowanie nie może być uznane za odpowiadające pojęciu procesu zgodnego z prawem.
Konsekwencją powyższego było uchylenie na mocyart. 437 par . 2 kpkzaskarżonego wyroku i przekazania sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.