Sąd Okręgowy w Olsztynie
VII Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VII Ka 135/14
Data wyroku: 2014-04-17 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Leszek Wojgienica, Karol Radaszkiewicz, Dariusz Firkowski
Słowa kluczowe: Postępowanie Odwoławcze
Podstawa prawna: art. 437§2 kpk

Sygn. akt VII Ka 135/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 17 kwietnia 2014 r.

Sąd Okręgowy w Olsztynie w VII Wydziale Karnym Odwoławczym
w składzie:
Przewodniczący: SSO Dariusz Firkowski (spr.),
Sędziowie: SO Karol Radaszkiewicz,
SO Leszek Wojgienica,

Protokolant  st. sekr. sądowy Rafał Banaszewski

przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej Małgorzaty Stypułkowskiej
po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2014r.

sprawyA. M.
oskarżonego o przestępstwa zart. 190§1kk

na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 26 listopada 2013r., sygn. akt VII K 286/13

I wyrok w zaskarżonej części uchyla i sprawę w tym zakresie do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Olsztynie przekazuje,
II zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokataP. S.kwotę 420 ( czterysta dwadzieścia ) zł tytułem opłaty za obronę z urzędu oskarżonegoA. M.wykonywanej w postępowaniu odwoławczym oraz kwotę 96,60 (dziewięćdziesiąt sześć złotych i sześćdziesiąt groszy ) zł tytułem podatku VAT od tej opłaty.
Sygn. akt VII Ka 135/14

UZASADNIENIE
A. M.został oskarżony o to, że:

I. w nocy z 30.06.2012r. na 1 lipca 2012r. w m.K.gm.P., działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą, kierował groźby pozbawienia życiaA. K.oraz uszkodzenia mienia należącego doA. K.iK. K. (1), przy czym groźby te wzbudziły u pokrzywdzonych stan uzasadnionej obawy, że mogą zostać spełnione,
tj. o czyn zart. 190 § 1 kk,
II na przełomie listopada i grudnia 2012r. w m.K.gm.P.kierował pod adresemK. K. (2)groźby pozbawienia życia, które wzbudziły u w/w stan uzasadnionej obawy, że mogą zostać spełnione,
tj. o czyn zart. 190 § 1 kk.

Sąd Rejonowy w Olsztynie wyrokiem z dnia 26 listopada 2013r. w sprawie VII K 286/13

oskarżonegoA.uznał za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów z tym ustaleniem, że czynów z pkt.I i II dopuścił się działając w warunkach ciągu przestępstw tj. w krótkich odstępach czasu i w podobny sposób a ponadto w zakresie czynu z pkt. I z tym tylko, iż dodatkowo ustalił, że kierował groźby pozbawienia życiaK. K. (1)tj przestępstwa zart.190§1 kkw zw. zart.91§1 kki za to z mocyart.190§1 kkwzw. zart.91§1 kkopierając wymiar kary oart.190§1 kkw zw. zart.91§1 kkskazał go na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności.

Powyższy wyrok zaskarżył obrońca z urzędu oskarżonego w części dotyczącejA. M.i zarzucił mu:
1. na mocyart. 438 pkt 2 k.p.k.obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia, tj.art. 7 kpkpoprzez dokonanie dowolnej oceny dowodów i uznanie, za wiarygodne zeznań pokrzywdzonychA. K.,K. K. (1)orazK. K. (2), a także świadkaD. K. (1), pomimo, że pokrzywdzeni i świadek pozostają z oskarżonym -A. M., w długotrwałym konflikcie, a przy tym odmowa uznania zeznań świadkaS. M.za wiarygodne;
2. na mocyart. 438 pkt 3 k.p.k.błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mogący mieć wpływ na treść tego orzeczenia, polegający na przyjęciu, ze oskarżony wypowiadał w kierunkuA. K.iK. K. (1)groźby pozbawienia życia i zniszczenia mienia, a wobecK. K. (2)groźby pozbawienia życia.
Wskazując na powyższe zarzuty wniósł o uniewinnienie oskarżonego od stawianych mu aktem oskarżenia zarzutów, ewentualnie o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:

Nie przesądzając ostatecznego rozstrzygnięcia w sprawie podnieść należy, że apelacja jest o tyle zasadna o ile z jej treści wynika potrzeba uchylenia wyroku w zaskarżonej części do ponownego rozpoznania.
Przede wszystkim konieczne jest dokonanie dalszych ustaleń poprzez wnikliwe i wszechstronne przesłuchanie pokrzywdzonych oraz świadków tak w zakresie faktycznych sformułowań, które miał wypowiadać oskarżony jak i tego czy te treści wzbudziły w pokrzywdzonych uzasadnioną obawę ich spełnienia.
Zwrócić bowiem uwagę należy, że pokrzywdzonyK. K. (1)zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa złożył w dniu 4 listopada 2013r.-k.1, przy czy tak w treści pisma jak i swoich zeznaniach z dnia 9 listopada 2013r. nie wspominał o zdarzeniu z dnia 30 czerwca / 1 lipca 2013r.-k.2-4. Zawiadomienie i zeznania dotyczyły zachowaniaZ. M.z dnia 1 listopada 2012r. Także z pisma jak na k.13 nie wynika aby w wskazanej na wstępie dacieA. M.mu groził.
Jeśli zaś chodzi o pokrzywdzonąA. K., to po raz pierwszy o przedmiotowym zdarzeniu zeznała ona w dniu 21 listopada 2013r. Ponadto analiza tych jej twierdzeń zdaje się wskazywać, że opisywała ona zachowanie ojca oskarżonego tj.Z. M., który miał podżegać swoich synów, w tym i oskarżonego do wybicia szyb w oknach jej mieszkania oraz do zrobienia z nią oraz rodzinąK.„porządku”-k.18-20. Również podczas kolejnego przesłuchaniaA. K.podała, że „zachęty” wybicia szyb padły z ustZ. M.-k.35 odw.
Wreszcie jeśli chodzi o pokrzywdzonegoK. K. (2), to pierwsze zeznania w sprawie złożył on w dniu 22 stycznia 2013r. przy czym opisywał zdarzenie z końca 2012r.; zarzut dotyczy przełomu listopada i grudnia 2012r. Jednocześnie zauważyć należy, że tenże pokrzywdzony podał, że obawia się o swoje zdrowie i życie gdy jest u rodziców wK.. Natomiast podczas tego przesłuchania pokrzywdzony nie wprost nie wypowiedział się czy zachowanie oskarżonego po zwróceniu mu uwagi odnośnie kierowania pojazdem wzbudziło u pokrzywdzonego uzasadnioną obawę ich spełnienia-k.53.

Mając powyższe na uwadze wyrok w zaskarżonej części uchylono i sprawę przekazano do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji-art.437§2 kpk,art.438pkt.2-3 kpk.

Przy ponownym rozpoznaniu w odpowiedni sposób należy się odnieść do wskazanych okoliczności co winno pozwolić na prawidłowe określenie kwestii odpowiedzialności oskarżonego za zarzucane im czyny i ewentualnych konsekwencji karnych związanych z tymi czynami. W szczególności dążyć należy do wyjaśnienia przyczynniebezpośredniego w czasiezłożenia zeznań czy też zawiadomień przez pokrzywdzonych o zachowaniach oskarżonego oraz czy wzbudziły one w pokrzywdzonych uzasadnioną obawę ich spełnienia. Jeśli zaś chodzi o czyn dotyczący pokrzywdzonejA. K.to wyjaśnienia wymaga czy groźby ze stronyA. M.w ogóle miały miejsce. Wprawdzie bowiem o wypowiadaniu gróźb także przez tego oskarżonego zeznałaD. K.-k.24, to również na rozprawie pokrzywdzona zeznała o podżeganiu ze stronyZ. M.–k.244.
O opłatach dla obrońcy z urzędu orzeczono na podstawieart.29 ustawy prawo o adwokaturzei stosownego rozporządzenia wykonawczego do tej ustawy.