Sąd Rejonowy w Wyszkowie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 32/14
Data wyroku: 2014-04-09 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Tomasz Królik
Słowa kluczowe: Środki Karne
Podstawa prawna: art. 279§1 kk

Sygn. akt II K 32/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 09 kwietnia 2014 r.
Sąd Rejonowy w Wyszkowie w II Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący : Sędzia SR Tomasz Królik
Protokolant: st. sekr. sąd. Hanna Augustyniak
w obecności Prokuratora: -
po rozpoznaniu w dniu 09 kwietnia 2014 r. sprawyR. S.s.K.iM.z d.K.,ur. (...)wW.,
oskarżonego o to, żew dniu 14 marca 2011 r. w placówce(...) Banku S.A.przyul. (...)wW., w celu uzyskania pożyczki pieniężnej w wysokości 27.135,95 złotych przedłożył poświadczający nieprawdę dokument w postaci zaświadczenia o uzyskiwanym dochodzie wfirmie Handel (...) Spółka jawnaM. J.iB. J.(...)-(...) W., co miało istotne znaczenie dla otrzymania wymienionego wsparcia finansowego, wprowadzając tym samym w błąd przedstawiciela pożyczkodawcy co do swoich możliwości finansowych,
to jest o przestępstwo zart. 297 § 1 k.k.

orzeka:

1
oskarżonegoR. S.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawieart. 297 § 1 k.k.skazuje go i wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

2
na podstawieart. 69 § 1 i § 2 k.k.,art. 70 § 1 pkt. 1 k.k.wykonanie wymierzonej oskarżonemu kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres 2 (dwóch) lat próby;

3
na podstawieart. 46 § 1 k.k.zobowiązuje oskarżonego do naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego(...) Banku S.A.z siedzibą weW.całkowitej kwoty udzielonego oskarżonemu kredytu tj. kwoty 27.135,95 złotych (dwudziestu siedmiu tysięcy stu trzydziestu pięciu złotych dziewięćdziesięciu pięciu groszy);

4
na podstawieart. 230 § 2 k.p.k.zwrócić pokrzywdzonemu(...) Bankowi S.A.z siedzibą weW.dowody rzeczowe w postaci: umowy pożyczki z dnia 14 marca 2011 r. o nr(...)oraz zaświadczenia o zarobkach z dnia 14 marca 2011 r. – ujęte w wykazie dowodów rzeczowych Nr 02/2013 r. pod poz. 1 i 2, przechowywane w aktach sprawy na k.2;

5
na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.zwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.

UZASADNIENIE
Na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Na początku 2011 r.R. S.zaczął myśleć o przeprowadzeniu remontu w swoim domu i pozyskaniu na ten cel stosownego kredytu. W związku z tym zgłosił się do swojego pracodawcy o wystawienie mu zaświadczenia o dochodach. Reprezentująca pracodawcęA. J.wystawiła mu na druku, który ww. otrzymał z banku, kwotę rzeczywiście uzyskiwanego dochodu w wysokości 1386 zł. Po uzyskaniu tego zaświadczeniaR. S.zgłosił się do placówki(...) Banku S.A.wW., ale zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na zbyt niską ocenę jego zdolności kredytowej. Ponieważ mocno zależało mu na tym kredycie, a chodziło mu o kwotę około 25.000 zł, postanowił, że przedstawi w banku zaświadczenie z takim dochodem, który uprawni go do otrzymania pożyczki. W tym celu wziął z placówki drugi druk zaświadczenia o zarobkach i przystawił na nim pieczątkę firmy, w której był zatrudniony, a w której posiadaniu jako kierowca się znajdował. Następnie przekraczając przejście graniczne poprosił stojącego przed nim w kolejce mężczyznę o wypełnienie tego druku. Osoba ta wpisała w zaświadczeniu dochód 2500 zł brutto i podpisała się imieniem i nazwiskiem osoby reprezentującej pracodawcęR. S.tj.A. J.. W dniu 14 marca 2011 r.R. S.ponownie stawił się w placówce(...) Banku S.A.przyul. (...)wW.i wówczas przedstawił pracownikowibanku (...)sfabrykowane zaświadczenie o uzyskiwanych przez niego dochodach. Wówczas na jego podstawie uzyskał pożyczkę w wysokości 27.135,95 zł.
Powyższy stan faktyczny został skonstruowany w oparciu o:zaświadczenie o dochodach oraz umowę pożyczki (k.2); zeznaniaB. J.(k.15v.); zeznaniaA. J.(k.17v.); zeznaniaM. W.(k.22v.); zeznaniaJ. K.(k.25v.); wyjaśnienia oskarżonego (k.33), informację z Krajowego Rejestru Karnego (k.28).
Oskarżony składając wyjaśnienia w postępowaniu przygotowawczym przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Dokładnie opisał przedsięwzięty przez niego proceder oraz wyjaśnił motywy, jakie nim kierowały. Podał, że zależało mu na uzyskaniu pożyczki w wysokości około 25.000 zł w celu przeprowadzenia remontu w mieszkaniu. Gdy stawił się z prawdziwym oświadczeniem o dochodach, pożyczki nie uzyskał. Wtedy mając świadomość, iż jest w posiadaniu pieczątki firmy postanowił dopomóc sobie w uzyskaniu pieniędzy. Wziął z placówki drugi druk, przystawił na nim pieczątkę zakładu pracy, a nieznany mu mężczyzna na jego polecenie wypełnił na przejściu granicznym ten druk i wstawił nierzeczywistą kwotę uzyskiwanego przezeń dochodu. Wtedy na jego podstawie oskarżony otrzymał pożyczkę.

Sąd zważył, co następuje:

Materiał dowodowy zgormadzony w aktach sprawy był niewątpliwy zarówno jeśli chodzi o dowody osobowe, jak i nie osobowe. Wszystkie dowody wzajemnie się potwierdziły i uzupełniły. Wyjaśnienia oskarżonego korespondują z obiektywnymi zeznaniami świadków, jak również dowodami nieosobowymi w postaci poświadczającego nieprawdę zaświadczenia o zarobkach, jak również umową uzyskanej na jego podstawie pożyczki. Z tych powodów Sąd w całości dał wiarę wszystkim dowodom, w oparciu o które poczyniono ustalenia faktyczne w sprawie.
Wyjaśnienie podstawy prawnej.
R. S.stanął pod zarzutem, że w dniu 14 marca 2011 r. w placówce(...) Banku S.A.przyul. (...)wW., w celu uzyskania pożyczki pieniężnej w wysokości 27.135,95 złotych przedłożył poświadczający nieprawdę dokument w postaci zaświadczenia o uzyskiwanym dochodzie wfirmie Handel (...) Spółka jawnaM. J.iB. J.(...)-(...) W., co miało istotne znaczenie dla otrzymania wymienionego wsparcia finansowego, wprowadzając tym samym w błąd przedstawiciela pożyczkodawcy co do swoich możliwości finansowych, to jest o przestępstwo zart. 297 § 1 k.k.Ustalony w sprawie stan faktyczny dał podstawę, by przyjąć, że oskarżony dopuścił się zarzucanego mu czynu.
Oskarżony świadomie przedstawił w banku zaświadczenie o dochodach, których faktycznie nie uzyskiwał. To zaś przyczyniło się albo do nabycia zdolności kredytowej w ogóle, albo co do sumy, o której udzielenia pożyczki się ubiegał. Tak czy inaczej, gdyby nie to, że kwotę uzyskiwanego dochodu zawyżono w tym zaświadczeniu, to pożyczki by nie otrzymał. Nie budzi wątpliwości fakt, że dokument ten poświadczał nieprawdę. Informacje w nim zawarte zostały sporządzone na oryginalnym druku z firmy zatrudniającej oskarżonego i podbity oryginalną pieczątką zakładu pracy, wypełniony i podpisany przez osobę reprezentującą pracodawcę oskarżonego. Natomiast dochód w nim wskazany nie był zgodny z faktycznym. Znamienne jest, że zachowanie oskarżonego cechowała umyślność i jasny do odczytania zamiar uzyskania pożyczki na podstawie poświadczającego nieprawdę dokumentu. Dlatego Sąd uznał, że oskarżony wypełnił komplet znamionart. 297 § 1 k.k., a jego czyn był zawiniony i społecznie szkodliwy w stopniu znacznym.
Uzasadnienie reakcji prawno – karnej.
Trzeba mieć na uwadze, że wyrok, do którego odnosi się niniejsze uzasadnienie zapadł w wyniku uwzględnienia wniosku Prokuratora o wydanie orzeczenia w trybieart. 335 k.p.k.Oskarżony składając wyjaśnienia w postępowaniu przygotowawczym (k.33) przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i wyraził chęć dobrowolnego poddania się karze 6 m-cy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 2 lat próby oraz obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem. Treść tej propozycji zaakceptował również Prokurator, co znalazło odzwierciedlenie w treści wniosku o wydanie wyroku skazującego w trybieart. 335 k.p.k.Sąd przeanalizował materiał dowodowy oraz sytuację oskarżonego i doszedł do przekonania, że wniosek zasługiwał na uwzględnienie. Okoliczności popełnienia przestępstwa nie budziły najmniejszych wątpliwości, a postawa oskarżonego, dotychczas niekaranego, wskazywała, że cele postępowania, mimo nie przeprowadzania rozprawy, zostaną osiągnięte. Uzgodniony wymiar kary 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania spełnił, w ocenie Sądu, kryteria narzucone treściąart. 53 k.k.. Natomiast zasadne zastosowanie wobec oskarżonego środka probacyjnego powinno zapobiec ponownemu popełnieniu przez niego kolejnego przestępstwa. Słusznie zastosowany 2 –letni okres próby był jednocześnie okresem najkrótszym, acz jednocześnie adekwatnym do wagi czynu i właściwości i warunków osobistych oskarżonego. Dlatego orzeczono jak w pkt. 1 i 2 wyroku.
Obowiązek naprawienia szkody.
W ocenie Sądu brak było jakichkolwiek podstaw, by nie uwzględnić wniosku Prokuratora o orzeczenie wobec oskarżonego środka karnego w postaci obowiązku naprawienia szkody. Sąd nie dopatrzył się jakichkolwiek sprzeczności pomiędzy treścią wniosku Prokuratora, a oświadczeniem oskarżonego w tym zakresie. W obu przypadkach strony zbornie uzgodniły, że wobec oskarżonego ma zostać orzeczony obowiązek naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonego. To, co w dalszej części oświadczenia o dobrowolnym poddaniu się karze zaoferował oskarżony, a mianowicie, że wykona obowiązek w ciągu roku od uprawomocnienia się wyroku poprzez zapłatę zaległości kredytowych, nie mogło być w ogóle przedmiotem uzgodnień, albowiem: 1) obowiązek naprawienia szkody dotyczy jedynie szkody powstałej na skutek popełnienia przestępstwa i ze swej natury prawnej nie może uwzględniać zadłużenia powstałego w wyniku nie terminowego regulowania rat pożyczki; 2) podany przez oskarżonego roczny termin wykonania obowiązku również nie mógł być przedmiotem konsultacji z prokuratorem ponieważ czas wykonania obowiązku określa się jedynie w razie jego orzeczenia na podstawieart. 72 § 2 k.k.Natomiast podstawa prawna orzeczenia tego obowiązku nie była przedmiotem tej konsultacji, wiec jej wybór został pozostawiony woli Sądu, co też nastąpiło w kierunkuart. 46 § 1 k.k.Co się tyczy wniosku Prokuratora, to Ten wnosząc o orzeczenie obowiązku naprawienia szkody uczynił to zgodnie z wolą oskarżonego. Po drugie, nie zawężając zakresu naprawienia szkody poprzez użycie sformułowania „w części” dał wyraz temu, że szkoda ma być naprawiona w całości. Również oskarżony nie użył w swym oświadczeniu sformułowania „częściowego naprawienia szkody”. Sąd w tej sytuacji uznał, że skoro szkodą jest ta, która powstała w wyniku popełnienia przestępstwa, to w realiach niniejszej sprawy stanowi ją całkowita kwota uzyskanej przez oskarżonego pożyczki, tj. 27.135,95 zł. Gdyby oskarżony nie przedstawił poświadczającego nieprawdę zaświadczenia o osiąganych przezeń zarobkach, nie uzyskałby pożyczki w takiej wysokości. Dlatego Sąd uznał, że nie zachodziła podstawa do korekty stanowisk stron, co do wysokości szkody. Sąd określając w wyroku wartość szkody spełnił jedynie swój obowiązek i tak sformułował treść przedmiotowego rozstrzygnięcia, żeby nie naruszała ona uzgodnień oskarżonego z Prokuratorem. Rozstrzygnięcie nie pomija też wpłaconych p już rzez oskarżonego rat pożyczki, co daje do zrozumienia, że jeśli oskarżony dojdzie w spłacie długu u pokrzywdzonego do kwoty 27.135,95 zł, to orzeczony obowiązek można będzie uznać za wykonany. Jeśli zważy się na dynamiczną relację finansową pomiędzy oskarżonym, a pokrzywdzonym, bo ten pierwszy reguluje przecież zobowiązania, to próba zdefiniowania wartości szkody w dacie orzekania, przy uwzględnieniu wpłaconych już ratach pożyczki, przysporzyłaby tylko trudności i interpretacyjnych komplikacji. Rozstrzygnięcie to uwzględnia również żądanieJ. K.- osoby upoważnionej do reprezentowania pokrzywdzonego, o orzeczenie obowiązku naprawienia szkody w całości. Oczywistym jest również, że jedyną formą wykonania komentowanego obowiązku mogła być zapłata. Z tych powodów Sąd nie widział podstaw do wzywania stron na posiedzenie w celu sprecyzowania konsultacji w przedmiocie tego obowiązku, ani wzywania Prokuratora w celu liczbowego wskazania wartości szkody, do której naprawienia oskarżony miał zostać zobowiązany. Natomiast kwestie narastania zadłużenia w wyniku nieterminowej spłaty pożyczki dotyczą materii prawa cywilnego i z punktu widzenia prawa karnego materialnego stanowią, zdaniem Sądu, okoliczności irrelewantne. W ocenie Sądu rozstrzygnięcie zawarte w pkt. 3. wyroku nie narusza gwarancji oskarżonego wynikających zart. 335 k.p.k.Jakkolwiek ostateczny wniosek w tym temacie Sąd pozostawia do oceny oskarżyciela publicznego, a następnie ewentualnie sądu odwoławczego.
Dowody rzeczowe i koszty postępowania.
Sąd w pkt. 4. wyroku zwrócił pokrzywdzonemu umowę pożyczki z dnia 14 marca 2011r. oraz zaświadczenie o zarobkach uznając, że jako dokumentyprawa bankowegopowinny wrócić do instytucji, która na ich podstawie udzieliła oskarżonemu pożyczki.
Sąd ocenił sytuację majątkową oskarżonego za trudną i uznał, iż niesłusznym było zasądzenie od niego kosztów procesu. Oskarżony, jak wynika z akt sprawy, nie radzi sobie z pogodzeniem kosztów związanych z utrzymaniem domu i rodziny z obowiązkiem terminowej spłaty rat pożyczki. Włożenie na niego dodatkowych zobowiązań finansowych byłoby więc w tej sytuacji nadto uciążliwe. Dlatego orzeczono jak w pkt. 5 wyroku.