Sąd Rejonowy w Lubaniu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 459/13
Data wyroku: 2014-02-06 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Dariusz Kliś
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Zdrowiu
Podstawa prawna: art. 157 §1 kk

Sygn.akt IIK 459/13
1Ds.619/12

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 06 lutego 2014r.
Sąd Rejonowy w Lubaniu Wydział II Karny w składzie :
Przewodniczący SSR Dariusz Kliś
Protokolant Tomasz Kilarski
przy udziale Prokuratora - Haliny Frydryk
po rozpoznaniu w dniach 09.10.2013r. , 22.10.2013r. , 16.01.2014r. i 06.02.2014r. sprawy karnej

D. D.

urodz. (...)wŁ.
synaR.iM.zd.S.

oskarżonego o to, że:w dniu 27 lipca 2012 roku wL.woj.(...), dokonał uszkodzenia ciałaT. P.w ten sposób, że uderzył wymienionego pięścią w twarz w wyniku czego pokrzywdzony doznał obrażeń ciała w postaci złamania nosa z przemieszczeniem, skutkujące rozstrojem zdrowia na okres powyżej dni 7,

tj. o czyn zart. 157§1 k.k.

I
uznaje oskarżonegoD. D.za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w części wstępnej wyroku tj. występku zart. 157§1 kki za to na podstawieart. 157§1 kkwymierza mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności,

II
na podstawieart. 69§1 i 2 kkiart. 70§1 pkt.1 kkwarunkowo zawiesza oskarżonemuD. D.wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności na okres próby wynoszący 3 (trzy) lata,

III
na podstawieart. 46§2 kkorzeka wobec oskarżonegoD. D.na rzecz pokrzywdzonegoT. P.nawiązkę w kwocie 500 zł (pięćset złotych),

IV
na podstawieart. 29 ust.1 ustawy Prawo o Adwokaturzezasądza od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw.J. K.koszty udzielonej pomocy prawnej oskarżycielowi posiłkowemuT. P.w kwocie 1.549,80 zł (jeden tysiąc pięćset czterdzieści dziewięć złotych 80/100), w tym podatek VAT,

V
na podstawieart. 29 ust.1 ustawy Prawo o Adwokaturzezasądza od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw.D. M.koszty nieopłaconej obrony z urzędu oskarżonegoD. D.w kwocie 1.416,96 zł (jeden tysiąc czterysta szesnaście złotych 96/100), w tym podatek VAT,

VI
na podstawieart. 624§1 kpkiart. 17 ust.1 ustawy z dnia 23.06.1973r. o opłatach w sprawach karnychzwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie i nie wymierza mu opłaty.

sygn.akt IIK 459/13

UZASADNIENIE
F. P.mieszka wL.przyulicy (...). Tam w/w prowadzi zakład protetyczny. W godzinach rannych w dniu 27.07.2012r. do mieszkania świadka przyszli kolejnoT. P.,M. O.z zamiarem naprawy protez orazI. K.iD. D., którzy przyszli w zamiarze pożyczenia pieniędzy. Wszyscy w/w znali się wcześniej i wielokrotnie spotykali w mieszkaniu świadkaF. P..
Podczas pobytu uF. P.zarówno on, jak teżT. P.,M. O., ale teżD. D.spożywali alkohol w różnych ilościach w postaci piwa oraz nalewek. PomiędzyT. P., aD. D.wywiązała się kłótnia na temat pracy oskarżonego.T. P.twierdził bowiem, iżD. D.kłamie oświadczając, iż podjął zatrudnienie,D. D.w odwecie nazwał pokrzywdzonego „kapusiem” i „donosicielem”. Tak trwająca utarczka słowna w pewnym momencie przerodziła się w szarpaninę między mężczyznami, podczas którejD. D.uderzył pięścią w twarzT. P., skutkiem czego doszło do złamania u pokrzywdzonego kości nosa z przemieszczeniem. Szarpiących się mężczyzn widzieli obecni na miejscuF. P.orazM. O.. Podczas tego zajścia oboje mężczyźni byli wobec siebie agresywni. Wzajemnie się atakowali i bronili.

Dowód:wyjaśnienia oskarżonegoD. D.k. 32-33, 56-57, 139v-140, zeznania świadkaT. P.k. 140v-141, 176, zeznania świadkaF. P.k. 11-12, 57v-58, 148-149,M. O.k. 24-25, 58-58v, 160v,M. G.k. 77v, 175v-176,I. K.k. 176,K. W.k. 77v, 176,

Obrażenia, które na skutek zdarzenia odniósłT. P.skutkowały rozstrojem zdrowia na okres powyżej siedmiu dni.

Dowód:karta informacyjna leczenia szpitalnego k. 2-2a, opinia sądowo-lekarska k. 13.

D. D.był w przeszłości wielokrotnie karany sądownie. Jest osobą bezrobotną, utrzymującą się z prac dorywczych. Nie był w przeszłości leczony psychiatrycznie, ani neurologicznie.

Dowód:wyjaśnienia oskarżonegoD. D.k. 32-33, 56-57, 139v-140, karta karna k. 22-23, 74-76, odpis wyroku Sądu Rejonowego w Lubaniu k. 28.

Oskarżony nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, iż przebywając krytycznego dnia w mieszkaniuF. P.został zaatakowany przezT. P., który wyzywał go i usiłował uderzyć, przy czym podczas wymachiwania rękami w jego kierunkuT. P.potknął się i upadając twarzą uderzył się w jego bark, skutkiem czego mogło dojść do obrażeń ciała u pokrzywdzonego. Kategorycznie zaprzeczył, aby on sam atakował oskarżyciela posiłkowego i podczas tego zajścia uderzył go pięścią w nos.

Sąd zważył co następuje:

W świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wyjaśnienia oskarżonegoD. D.okazały się prawdziwe jedynie w tej części, w której potwierdził ustalony przez Sąd orzekający stan faktyczny.
W pozostałym, zaś zakresie, w szczególności w tej części, w którejD. D.twierdził, iż podczas inkryminowanego czynu to on był osobą atakowaną przez pokrzywdzonego i nie uderzył w/w pięścią w twarz, zaś obrażenia jakie odniósłT. P.były następstwem jego ataku na oskarżonego i upadku na bark sprawcy – były odosobnione i nie poparte żadnym z przeprowadzonych w toku niniejszego postępowania dowodem.
Stanowisku prezentowanym przezD. D.przeczyły bowiem nie tylko zeznania samego oskarżyciela posiłkowegoT. P., który stwierdził, iż podczas spotkania krytycznego dnia w mieszkaniu świadkaF. P.pomiędzy nim, a oskarżonym doszło do ostrej wymiany zdań związanej z rzekomym zatrudnieniemD. D., wzajemnych wyzwisk, a w konsekwencji szarpania się mężczyzn i uderzenia przez oskarżonego pięścią w twarzT. P., skutkiem czego – jak później ustalono – doszło do złamania kości nosa pokrzywdzonego z przemieszczeniem.
Tak przedstawioną wersję zdarzenia potwierdzili w swoich zeznaniach obecni na miejscu świadkowieF. P.orazM. O.i choć nie widzieli samego faktu uderzenia albowiem sytuacja była bardzo dynamiczna, zaś w/w stali bezpośrednio za atakującymi się mężczyznami – to jednak bezpośrednio po tym zauważyli sączącą się z nosaT. P.krew i co ważkie zaprzeczyli, aby pokrzywdzony doznał tego urazu na skutek – jak to wyjaśnił oskarżony – upadku twarzą na bark sprawcy.
Opisane wyżej dowody uzupełniały się wzajemnie, potwierdzały i wspólnie z wersją przedstawioną przezT. P.stanowiły asumpt dla podejmowanego przez Sąd rozstrzygnięcia.
Nadto korelowały one z kartą leczenia szpitalnego przedstawioną przez oskarżyciela posiłkowego i w szczególności z opinią biegłego z zakresu medycyny sądowejZ. K., który odpowiadając na pytania oskarżyciela publicznego w zakresie mechanizmu powstania obrażeń ciałaT. P.jednoznacznie stwierdził, iż doszło do nich na skutek działania urazu mechanicznego zadanego narzędziem twardym, tępym, a takim – w ocenie Sądu – była pięść sprawcy.
Powyższe dowody rozpoznawane łącznie i oceniane swobodnie przekonywały Sąd, iż okoliczności sprawy, wina i sprawstwoD. D.były bezsporne i niewątpliwe.
Sąd pominął ocenę dowodów pozostałych świadków albowiem w/w nie wnieśli żadnych istotnych nowych elementów, które mogłyby zmienić podejmowane rozstrzygnięcie. W/w bowiem nie byli naocznymi świadkami inkryminowanego czynu i jego przebieg znali jedynie z relacji osób przebywających krytycznego dnia w mieszkaniuF. P..
W świetle powyższego należało stwierdzić, iżD. D.w dniu 27 lipca 2012 roku wL.woj.(...), działając z zamiarem bezpośrednim, dokonał uszkodzenia ciałaT. P.w ten sposób, że uderzył wymienionego pięścią w twarz w wyniku czego pokrzywdzony doznał obrażeń ciała w postaci złamania nosa z przemieszczeniem, skutkujące rozstrojem zdrowia na okres powyżej dni 7. Swoim czynem wyczerpał ustawowe znamiona czynu zabronionego opisanego w treściart. 157§1 k.k.
Wymierzając karę Sąd orzekający za okoliczności obciążające uznał dotychczasową wielokrotną karalność oskarżonegoD. D.. Nie dopatrzył się elementów łagodzących karę.
Zdaniem Sądu orzekającego wina i społeczna szkodliwość czynu jakiego dopuścił sięD. D.– pomimo przyjęcia, iż w pewnej części sam pokrzywdzony przyczynił się do wywołania niniejszego konfliktu i również był stroną atakującą – były znaczne.
Za przyjęciem takiego stanowiska przemawiało w szczególności to, iż czyn ten godził w dobro prawne jakim jest ludzkie zdrowie i życie.
Co istotneD. D.był karany za podobne czyny w przeszłości. Jeśli dodatkowo uwzględnić wielość tego typu czynów na terenie działania Sądu Rejonowego w Lubaniu – to przyjęta wyżej teza o stopniu winy i społecznej szkodliwości czynu – w ocenie Sądu – była prawidłowa.
W konsekwencji za popełnione przestępstwo należało wymierzyć sprawcy karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności. Uwzględniając jednakże, iżD. D.był ostatnio karany za przestępstwa w 2010r. na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, to słuszne wydawało się również w niniejszej sprawie – pomimo przyjęcia znacznego stopnia winy i społecznej szkodliwości – ponowne zawieszenie wykonania orzeczonej kary 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności na okres próby wynoszący 3 (trzy) lata.
Z uwagi na fakt, iż na skutek tego zdarzenia doszło do uszkodzenia ciałaT. P., którego sprawcą był oskarżony – na podstawieart. 46§2 kk- orzeczono odD. D.na rzecz oskarżyciela posiłkowego nawiązkę w kwocie 500 zł.
Na podstawieart. 29 ust.1 ustawy Prawo o Adwokaturzezasądzono na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw.J. K.kwotę 1.549,80 zł, zaś na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw.D. M.kwotę 1.416,96 zł tytułem kosztów obrony i pełnomocnictwa z urzędu.
D. D.nie pracuje, utrzymuje się z prac dorywczych. W świetle powyższego na podstawieart. 624§1 kpkiart. 17 ust.1 ustawy z dnia 23.06.1973r. o opłatach w sprawach karnychzwolniono w/w od ponoszenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie i nie wymierzono mu opłaty.