Sąd Okręgowy w Świdnicy
II Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: II Ca 103/14
Data wyroku: 2014-03-25 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Alicja Chrzan, Jerzy Dydo, Piotr Rajczakowski
Słowa kluczowe: Depozyt Sądowy
Podstawa prawna: art. 467 pkt 1 kc

Sygn. akt II Ca 103/14

POSTANOWIENIE
Dnia 25 marca 2014 r.
Sąd Okręgowy w Świdnicy, II Wydział Cywilny Odwoławczy
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSO Jerzy Dydo
Sędziowie: SO Piotr Rajczakowski
SO Alicja Chrzan
Protokolant: Violetta Drohomirecka
po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2014 r. w Świdnicy
na rozprawie
sprawy z wniosku dłużnikaA. K.
przy uczestnictwie wierzycielkiT. S.
o złożenie do depozytu sądowego kwoty 360.493 zł
na skutek apelacji wnioskodawcy
od postanowienia Sądu Rejonowego w Ząbkowicach Śląskich
z dnia 7 stycznia 2014 r., sygn. akt I Ns 801/13
p o s t a n a w i a:

zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że zezwolić na złożenie do depozytu sądowego w Sądzie Rejonowym w Ząbkowicach Śląskich przezA. K.nrpesel (...)kwoty 360.493 (trzysta sześćdziesiąt tysięcy czterysta dziewięćdziesiąt trzy) zł wynikającej z wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 30 sierpnia 2012 r., sygn. akt II C 628/11, przy czym przedmiot depozytu zostanie wydanyT. S.nrpesel (...)lub osobie przez nią upoważnionej.

Sygn.akt II Ca 103/14

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Ząbkowicach Śląskich postanowieniem z dnia 7 stycznia 2014 roku w sprawie sygn. akt I Ns 801/13 oddalił wniosek dłużnikaA. K.przy udziale wierzycielkiT. S.o złożenie do depozytu sądowego kwoty 360.493 zł z tej przyczyny, że wnioskodawca we wniosku nie wskazał żadnej z przesłanek wymienionych wart. 467 k.c., które uzasadniałyby złożenie przedmiotu świadczenia do depozytu sądowego. Z wniosku wynika, iż dłużnik wie, kto jest wierzycielką, zna miejsce jej pobytu, jej pełnomocnika w kraju i zna numer rachunku bankowego, na który winien wpłacić zasądzoną kwotę (przyznał, że na podane przez wierzycielkę konto jej synaD. S.wpłacał wcześniejsze zobowiązania), a przytoczone przez dłużnika we wniosku okoliczności (chęć uniknięcia kosztów egzekucyjnych), nie uzasadniają złożenia świadczenia do depozytu sądowego.
Sąd Rejonowy wydając powyższe postanowienie wskazał na treśćart. 467 k.c.,art. 692 k.p.c.,art. 693 k.p.c.iart. 6931k.p.c.
Wnioskodawca zaskarżając powyższe postanowienie apelacją, zarzucił naruszenieart. 476 k.c.,art. 692 k.p.c.,art. 693 k.p.c.,art. 6931k.p.c.przez błędne przyjęcie, że nie zachodzą przesłanki do złożenia przedmiotu świadczenia do depozytu sądowego, wniósł o zmianę tego orzeczenia i uwzględnienie wniosku, ewentualnie uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Apelacja jest zasadna.
Zgodnie zart. 387 § 1 k.p.c.sąd drugiej instancji rozpoznaje sprawę w granicach apelacji; w granicach zaskarżenia bierze jednak z urzędu pod uwagę nieważność postępowania. Redakcja powyższego przepisu powoduje, że sąd odwoławczy jest związany zarzutami naruszenia przepisów prawa procesowego, a zatem nie może oceniać prawidłowości postępowania sądu I instancji w zakresie, w jakim nie jest ono kwestionowane przez skarżącego (wyjąwszy przypadki, gdy wadliwość tego postępowania prowadzi do jego nieważności ). Sąd odwoławczy jest natomiast zawsze - bez względu na treść zarzutów - zobowiązany do zbadania zgodności zaskarżonego rozstrzygnięcia z prawem materialnym ( vide: uchwała Sądu Najwyższego z dnia 31 stycznia 2008 roku, sygn. akt III CZP 49/07, LEX Nr 341125 ).
Wbrew poglądom wnioskodawcy fakt, że wierzycielka w akcie notarialnym z dnia 25 maja 2010 roku umowy sprzedaży nieruchomości na rzeczA.iM. K.wskazała nazwę banku i rachunek bankowy, który nie jest identyczny z nazwą banku i rachunkiem bankowym wskazanym jako miejsce dla spełnienia świadczenia pieniężnego w faksie uczestniczki z dnia 10 grudnia 2013 roku sporządzonym wS., zaadresowanym bezpośrednio do Sądu Rejonowego (vide: k. 19) w niniejszym postępowaniu nie ma istotnego znaczenia w sprawie.
Nadto nie jest trafny zarzut wnioskodawcy, że syn uczestniczkiD. S.nie ma umocowania wierzycielki do jej reprezentowania w niniejszym postępowaniu, bowiem uczestniczka postępowania udzieliła pełnomocnictwa do zastępstwa procesowego w niniejszej sprawie (vide: k. 43).
Przede wszystkim wskazać należy, że zgodnie z treściąart. 52. 1. ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku prawo bankowe(Dz.U. 2012. 1376 t.j. ze zm.) umowa rachunku bankowego jest zawierana na piśmie. Uczestniczka postępowania nie jest stroną umowy zawartej zBankiem (...)o prowadzenie rachunku bankowego wskazanego w jej faksie z dnia 10 grudnia 2013 roku. Oznacza to, że nie jest ona uprawniona do wskazania rachunku w tym Banku, jako właściwego w rozumieniuart. 454 § 1 k.c.miejsca spełnienia świadczenia pieniężnego. Bank ten, jako miejsce spełnienia świadczenia wnioskodawcy jako dłużnika, mógłby wskazać tylko posiadacz tego rachunku - który zgodnie z treściąart. 50 ust. 1 prawa bankowegodysponuje swobodnie środkami pieniężnymi zgromadzonymi na rachunku - o ile przedłożyłby umowę cesji przedmiotowej wierzytelności.
Skoro taki dowód nie został przedłożony, to z przyczyn innych niż wskazane w apelacji Sąd Rejonowy naruszyłart. 467 pkt 1 k.c.przyjmując, iż znana jest siedziba wierzyciela, w której może nastąpić spełnienie świadczenia pieniężnego.
Wobec tego w okolicznościach niniejszej sprawy zasadny jest zarzut apelującego naruszenia przez Sąd Rejonowyart. 692 k.p.c.,art. 693 k.p.c.,art. 6931k.p.c.
W świetle powyższych rozważań wniosek o złożenie przedmiotu świadczenia do depozytu jest zasadny w rozumieniuart. 467 pkt1 k.c, bowiem uczestniczka jako wierzycielka nie wskazała swojego miejsca zamieszkania lub siedziby Banku, dla spełnienia świadczenia pieniężnego
Zatem Sąd Okręgowy na podstawieart. 386 § 1 k.p.c.w zw. zart. 13 § 2 k.p.c.zmienił zaskarżone postanowienie i orzekł jak w sentencji.