Sąd Rejonowy Wrocław Śródmieście we Wrocławiu
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 716/13
Data wyroku: 2015-01-13 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Paweł Kwiatkowski
Słowa kluczowe: Najem
Podstawa prawna: art. 7 ustawy o najmie lokali mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowych

Sygnatura akt I C 716/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
W., dnia 13 stycznia 2015 roku
Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu I Wydział Cywilny w następującym składzie:
Przewodniczący:SSR Paweł Kwiatkowski
Protokolant:Marta Dziemiańczuk
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 stycznia 2015 roku weW.
sprawy z powództwaM. S. (1)
przeciwkoG.W.,M. Z.
- o ustalenie istnienia lub nieistnienia stosunku prawnego lub prawa

I
ustala, iż pozwanaM. Z.(uprzednioS.) utraciła status najemcy do lokalu mieszkalnego położonego weW., przyul. (...)z dniem 4 lutego 2000 roku;

II
zasądza od strony pozwanejG.W.na rzecz powodaM. S. (1)kwotę 180 zł (sto osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu;

III
nie obciążaM. Z.obowiązkiem zwrotu kosztów procesu powodowi.

I C 716/13

UZASADNIENIE
Pozwem złożonym dnia 11 czerwca 2013 r., sprecyzowanym pismem z dnia 29 grudnia 2013 r. powódM. S. (1)domagał się ustalenia, żeM. S. (2)(obecnieZ.) utraciła status najemcy lokalu położonego przyul. (...)weW., z dniem 4 lutego 2000 r.
W uzasadnieniu pozwu powód wskazał, że pozwana nie zamieszkuje w spornym lokalu. Wyprowadziła się z niego bezpośrednio po rozwodzie stron w 2000 r. i od tego czasu powód nie ma z nią kontaktu.
Obecnie powód ma interes prawny w wytoczeniu powództwa, albowiem chciałby wykupić mieszkanie z pominięciem drugiego najemcy.
PozwanaM. Z.przyznała w odpowiedzi na pozew, że bezpośrednio po rozwodzie wyprowadziła się z w/w lokalu, nie wymeldowała się z niego jedynie na skutek niewiedzy i nie rości sobie praw do tego lokalu.
PozwanaG.W.wniosła o oddalenie powództwa, zarzucając, że powód i pozwana stali się najemcami w/w lokalu na podstawieart. 6801§ 1 kc, a przysługujące im prawo najmu weszło do ich majątku wspólnego. W tej sytuacji powód nie ma interesu prawnego w wytoczeniu powództwa, albowiem powinien złożyć wniosek o dokonanie podziału prawa najmu w ramach podziału majątku wspólnego. Niezależnie od tegoG.W.zarzuciła, że nie zamieszkiwanie pozwanej w lokalu nie świadczy jeszcze o wygaśnięciu przysługującego jej prawa najmu.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny.
W dniu 17 marca 1995 r. powódM. S. (1)zawarł z pozwanaG.W.umowę najmu lokalu położonego weW., przyul. (...).
(dowód: umowa najmu z 17.03.1995 r. – k. 6-13)
MałżeństwoM. S. (1)zM. Z.trwało od 17 sierpnia 1990 r. do 28 lutego 2000 r.
(dowód: fakt znany Sądowi z urzędu – por. wyrok(...)weW.z 4.02.2000 r.(...))
Bezpośrednio po ogłoszeniu wyroku pozwana wyprowadziła się trwale z w/w lokalu.
(dowód: fakt przyznany przez pozwaną, por. także zeznania świadkówJ. G.i E.R.– rozprawa w dniu 13 stycznia 2015 r.)
W dniu 17 czerwca 2008 r. strona pozwanaG.W.zawiadomiła powoda o przeznaczeniu wynajmowanej nieruchomości do zbycia, informując go następnie w dniu 9 kwietnia 2013 r., że uprawniony jest do wytoczenia powództwa o ustalenie, że współnajmeca utracił prawo najmu w wyniku stałego opuszczenia lokalu.
(dowód: pismo z 17.06.2008 r. – k. 16-17, pismo z 9.04.2013 r. – k. 20)
Mając powyższe na uwadze, Sąd zważył, co następuje.
Powództwo zasługiwało na uwzględnienie.
W rozpoznawanej sprawie umowę najmu spornego lokalu bezspornie zawarł powód. PozwanejM. Z.prawo najmu przysługiwało natomiast z mocy prawa, stosownie doart. 7 ustawy z 2 lipca 1994 r. o najmie lokali mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowych. Pozwana wprost przyznała przy tym, że lokal trwale opuściła bezpośrednio po ogłoszeniu wyroku rozwodowego, w lutym 2000 r. W tej sytuacji utraciła prawo najmu, albowiem jak to trafnie zauważył Sąd Najwyższy w wyroku z 6 października 1998 r. (sygn. II CKU 46/98) konieczną przesłanką trwania wspólności prawa najmu jest okoliczność wspólnego zamieszkania małżonków, a ustanie stosunku najmu może być także wynikiem czynności konkludentnych (por.art. 60 kc).
Wypada też zauważyć, że skoro pozwana opuściła na stałe lokal jeszcze w 2000 r., nie mógł mieć do niej zastosowanie przepisart. 6801§ 1 kc, który wszedł w życie 10 lipca 2001 r.
Zdaniem Sadu powód miał interes prawny w wytoczeniu powództwa w rozumieniuart. 189 kpc. Określenie ilości współnajemców zajmowanego lokalu wpływa bowiem wprost na zakres jego uprawnień do tego lokalu, w tym także zakres uprawnienia do jego wykupu. Należy podkreślić, że zniesienie wspólności prawa najmu jest możliwe jedynie wtedy, gdy prawo faktycznie objęte jest wspólnością. W sytuacji, gdy jeden z byłych współmałżonków z prawa tego zrezygnował, podział staje się bezprzedmiotowy. Poza sporem było natomiast ostatecznie, że pozwana ze swojego prawa zrezygnowała jeszcze w 2000 r. Powód miał prawo do ustalenia, że wspólność najmu ustała w inny sposób, niż w drodze podziału majątku wspólnego.
Jest rzeczą zawstydzającą, że oświadczenie przedstawicieliG.W.były w tym zakresie sprzeczne. Dyrektor(...)W.wprost pouczył powoda o możliwości wytoczenia powództwa o ustalenie, zaś pełnomocnik pozwanego uprawnieniu zaprzeczył.
Wobec powyższego Sąd uznał, że pozwanaM. Z.utraciła status współnajemcy po trwałym opuszczeniu lokalu w 2000 r., a powód miał interes prawny w ustaleniu tej okoliczności. Mając to na uwadze, orzeczono, jak w pkt I wyroku.
O kosztach procesu orzeczono na podstawieart. 98 kpc, zasądzając od pozwanejG.W.zwrot opłaty sądowej od pozwu w kwocie 80 zł i kosztów wynagrodzenia kuratora w kwocie 100 zł.
Odstąpiono natomiast od obciążenia kosztami pozwanejM. Z., albowiem przy pierwszej czynności uznała ona w istocie żądanie pozwu, wskazując, że do lokalu powoda nie rości sobie żadnych praw. W związku z tym orzeczono na podstawieart. 101 kpc, jak w pkt III wyroku.