Sąd Apelacyjnyw Warszawie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 220/14
Data wyroku: 2014-10-02 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Mirosława Strzelecka, Jarosław Góral, del do – Małgorzata Janicz
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Mieniu
Podstawa prawna: art.280§1 kk, art.280§2 kk

Sygn. akt II AKa 220/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 2 października 2014r.
Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSA – Jarosław Góral (spr.)
Sędziowie: SA – Mirosława Strzelecka
SO del do SA – Małgorzata Janicz
Protokolant: – sekr. sąd. Kazimiera Zbysińska
przy udziale Prokuratora Leszka Woźniaka
po rozpoznaniu w dniu 26 września 2014 r.
sprawy: 1)M. B. (1), 2)M. F. (1),3)W. G., 4)M. K. (1),5)M. R. (1), 6)T. S. (1), 7)D. S. (1), 8)P. W. (1)
oskarżonych:  
ad. 1
          - zart.280§l kkw zb. zart.227 kkw zw. zart. 11§2 kk;  
ad. 2-
          zart.258§2 kk,art.280§2 kkw zb. zart.227 kkw zw. zart.11§2 kkw zw. zart.65§l kk,art.280§l kkw zb. zart.227 kkw zw. zart.11§2 kkw zw. zart.65§l kkw zw. zart.64§l kk;  
ad. 3
          - zart.258§2 kk,art.280§2 kkw zb. zart.227 kkw zw. zart.11§2 kkw zw. zart.65§l kk,art.280§l kkw zb. zart.227 kkw zw. zart.11§2 kkw zw. zart.65§l kkw zw. zart.64§l kk;  
ad.4
         - zart. 280 § 1 k.k.w zb. zart. 227 kkw zw. zart. 11 § 2 kk;  
ad. 5
          - zart. 258 § 1 kk, zart. 280 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 64 § 1 kkw zw. zart. 65 § 1 kkw zw. zart. 91 § 1  k.k 
.;  ad. 6
          - zart. 280 § 1 kkw zb. z 227kkw zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 kk;  
ad. 7
          - zart.258§l kk,art.280§l kkw zb. zart.227 kkw zw. zart.11§2 kkw zw. zart.65§l kk;  
ad 8
          - zart.258§l kkw zw. zart 4§1 kk,art.280§l kkw zb. zart.227 kkw zw. zart.11§2 kkw zw. zart.65§l kk,art.280§l kkw zw. zart.65§l kk
na skutek apelacji, wniesionych przez obrońców oskarżonych i Prokuratora od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 24 października 2013 r., sygn. akt XVIII K 20/11
I. wyrok w zaskarżonej części utrzymuje w mocy;
II. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.A. J., Kancelaria Adwokacka wW., kwotę 1476 zł (jeden tysiąc czterysta siedemdziesiąt sześć), w tym 23% VAT, tytułem wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną oskarżonymM. B. (1)iM. F. (1)z urzędu w postępowaniu odwoławczym;

III
zasądza ponadto od Skarbu Państwa na rzecz adw. adw.P. J.,M. Z.,M. D.,A. I.,A. W.orazP. D.Kancelarie Adwokackie wW., kwoty po 738 (siedemset trzydzieści osiem) zł, w tym 23% VAT, dla każdego z nich, tytułem wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną oskarżonymW. G.,M. K. (1),M. R. (1),T. S. (1),D. S. (1)iP. W. (1)z urzędu w postępowaniu odwoławczym;

IV
zwalnia oskarżonych od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, obciążając nimi Skarb Państwa.

UZASADNIENIE
Prokurator oskarżyłM. B. (1)o to, że:

I
w dniu 7 sierpnia 2002 roku na trasieW.-S., w miejscowościJ., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi mężczyznami, w ramach zorganizowanej grupy mającej na celu dokonywanie przestępstw, podając się za funkcjonariusza Policji i posługując się akcesoriami policyjnymi, w tym używając przerobionego na radiowóz policyjny samochodu, posługując się bronią palną, dokonał rozboju na osobieA. S. (1)w ten sposób, że pod pozorem dokonywania kontroli drogowej, usiłowali zatrzymać kierowany przezA. S. (1)samochód dostawczy markiP. (...)nr rej. (...), a następnie, gdy pokrzywdzony nie reagował na ich polecenia, zajechali mu drogę, zmuszając tym samym do zatrzymania, grożąc użyciem broni palnej oraz pozbawieniem życia, zmusili go do opuszczenia pojazdu i udania się w kierunku samochodu przerobionego na radiowóz policyjny, użyli przemocy polegającej na wepchnięciu go na tylne siedzenie, uderzeniu pięścią w twarz w okolice prawego łuku brwiowego, zarzuceniu na głowę kurtki, skrępowaniu rąk taśmą samoprzylepną, zarzuceniu na głowę worka, skrępowaniu nóg sznurkiem, zaklejeniu oczu taśmą samoprzylepną, przystawianiu do głowy broni palnej, grożąc pozbawieniem życia jego oraz członków jego rodziny, wywieźli go z miejsca dokonania rozboju w okolicę miejscowościA., po czym zabrali w celu przywłaszczenia samochód dostawczy markiP. (...)nr rej. (...)o wartości około 45000 złotych na szkodę(...) Sp. z o.o.oraz(...) S.A.wraz z ładunkiem w postaci papierosów różnych marek, kart telefonicznych, o łącznej wartości 213.286,86 złotych na szkodę(...) Sp. z o.o., portfel z zawartością prawa jazdy, świadectwa kwalifikacji, karty do tankowania, pieniędzy w kwocie 5 EURO, 25 USD, 150 złotych, notesu na szkodęA. S. (1), dowodu rejestracyjnego samochodu, ubezpieczenia samochodu, telefon komórkowymarki N. (...)na szkodę(...) Sp. z o.o.,

tj. o czyn zart. 280 § 2 k.k.w zb. zart. 227 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.
M. F. (1)oskarżono o to, że:

II
w okresie miesiąca listopada 2004 roku na terenie całego kraju brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym mającej na celu dokonywanie rozbojów na kierowcach ciągników siodłowych, samochodów ciężarowych, przewożących różnego rodzaju towary i środki pieniężne, na terenie całego kraju,

tj. o czyn zart. 258 § 2 k.k.

III
w dniu 17 listopada 2004 roku w miejscowościL.gm.Z.woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w ramach zorganizowanej grupy mającej na celu dokonywanie przestępstw, podając się za funkcjonariusza Policji i posługując się akcesoriami policyjnymi, w tym używając przerobionego na radiowóz policyjny samochodu, dokonał rozboju na osobieK. N.w ten sposób, że pod pozorem dokonywania kontroli drogowej, zatrzymali kierowany przezK. N.ciągnik siodłowy marki(...)nr rej. (...)z naczepąmarki P.nr rej. (...), polecili opuścić pojazd kierującemu, kiedy wsiadł do pojazdu przerobionego na radiowóz policyjny, został schwycony za szyję i przyciśnięty do podłoża, grozili pozbawieniem życia przy użyciu okazanej pokrzywdzonemu broni palnej, umieścili go w pozycji leżącej na tylnym siedzeniu, zakleili mu oczy taśmą samoprzylepną skrępowali ręce taśmą samoprzylepną, a następnie zabrali w celu przywłaszczenia ciągnik siodłowy markiM.(...)nr rej. (...)o wartości 35 000 złotych z naczepąmarki P.nr rej. (...)o wartości 10000 złotych wraz z ładunkiem krzeseł i taboretów o wartości około 11.162 funtów angielskich stanowiącej równowartość kwoty około 67.976 złotych na szkodę(...) SA, dokumenty przewozowe, CB radiomarki A. (...)o wartości 400 złotych, radioodtwarzacz markiM.o wartości 800 złotych, dwa telefony komórkowemarki N. (...)o wartości 800 złotych, telefon komórkowymarki S.o wartości 200 złotych, telewizor wartości 100 złotych, butlę gazową z palnikiem o wartości 100 złotych, lodówkę turystyczną wartości 50 złotych, kable o wartości 100 złotych, bluzę o wartości 200 złotych, dwie latarki o łącznej wartości 100 złotych, o łącznej wartości w wysokości 47.850 złotych oraz pieniądze w kwocie 400 złotych, o łącznej wartości strat w wysokości 48.250 złotych na szkodęK. N.,

tj. o czyn zart. 280 § 2 k.k.w zb. zart. 227 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.zw. zart. 65 § 1 k.k.
IV. w dniu 26 listopada 2004 roku w miejscowościE.gm.G.woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w ramach zorganizowanej grupy mającej na celu dokonywanie przestępstw, podając się za funkcjonariusza Policji i posługując się akcesoriami policyjnymi, w tym używając przerobionego na radiowóz policyjny samochodu, dokonał rozboju na osobieW. W. (1)w ten sposób, że pod pozorem dokonywania kontroli drogowej, zatrzymali kierowany przezW. W. (1)ciągnik siodłowy marki(...)onr rej. (...)wraz z naczepą marki(...)nr rej. (...), a następnie, gdy wsiadł do samochodu przerobionego na radiowóz policyjny, używając przemocy poprzez przytrzymanie go rękami i przyciśnięcie głowy do fotela, zaklejenie oczu taśmą samoprzylepną i skrępowanie rąk taśmą samoprzylepną oraz grożąc mu pozbawieniem życia, wywieźli go z miejsca dokonania rozboju do lasu w okolicach miejscowościP.gm.B., po czym zabrali w celu przywłaszczenia ciągnik siodłowy marki(...)onr rej. (...)o wartości 173 000 złotych na szkodęfirmy (...) sp. z o.o.wraz z naczepą marki(...)nr rej. (...)o wartości 92 000 złotych oraz telefon komórkowy marki(...)o wartości 100 złotych na szkodęH. Ż.wraz z ładunkiem w postaci odzieży tj. piżam, koszul i bluzek nocnych o wartości 17000 USD na szkodę(...) sp. z o.o.i pieniądze w kwocie 300 złotych na szkodęW. W. (1), przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu ponad 6 miesięcy kary za umyślne przestępstwo podobne,
tj. o czyn zart. 280 § 1 k.k.w zb. zart. 227 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.
W. G.oskarżono o to, że:

V
w okresie miesiąca listopada 2004 roku na terenie całego kraju brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym mającej na celu dokonywanie rozbojów na kierowcach ciągników siodłowych, samochodów ciężarowych, przewożących różnego rodzaju towary i środki pieniężne, na terenie całego kraju,

tj. o czyn zart. 258 § 2 k.k.

VI
w dniu 17 listopada 2004 roku w miejscowościL.gm.Z.woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w ramach zorganizowanej grupy mającej na celu dokonywanie przestępstw, podając się za funkcjonariusza Policji i posługując się akcesoriami policyjnymi, w tym używając przerobionego na radiowóz policyjny samochodu, dokonał rozboju na osobieK. N.w ten sposób, że pod pozorem dokonywania kontroli drogowej, zatrzymali kierowany przezK. N.ciągnik siodłowy marki(...)nr rej. (...)z naczepąmarki P.nr rej. (...), polecili opuścić pojazd kierującemu, kiedy wsiadł do pojazdu przerobionego na radiowóz policyjny, został schwycony za szyję i przyciśnięty do podłoża, grozili pozbawieniem życia przy użyciu okazanej pokrzywdzonemu broni palnej, umieścili go w pozycji leżącej na tylnym siedzeniu, zakleili mu oczy taśmą samoprzylepną skrępowali ręce taśmą samoprzylepną a następnie zabrali w celu przywłaszczenia ciągnik siodłowy marki(...)nr rej. (...)o wartości 35 000 złotych z naczepąmarki P.nr rej. (...)o wartości 10000 złotych wraz z ładunkiem krzeseł i taboretów o wartości około 11.162 funtów angielskich stanowiącej równowartość kwoty około 67.976 złotych na szkodę(...) SA, dokumenty przewozowe, CB radiomarki A. (...)o wartości 400 złotych, radioodtwarzacz markiM.o wartości 800 złotych, dwa telefony komórkowemarki N. (...)o wartości 800 złotych, telefon komórkowymarki S.o wartości 200 złotych, telewizor o wartości 100 złotych, butlę gazową z palnikiem o wartości 100 złotych, lodówkę turystyczną o wartości 50 złotych, kable o wartości 100 złotych, bluzę o wartości 200 złotych, dwie latarki o łącznej wartości 100 złotych, o łącznej wartości w wysokości 47.850 złotych oraz pieniądze w kwocie 400 złotych, o łącznej wartości strat w wysokości 48.250 złotych na szkodęK. N.,

tj. o czyn zart. 280 § 2 k.k.w zb. zart. 227 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.zw. zart. 65 § 1 k.k.

VII
w dniu 26 listopada 2004 roku w miejscowościE.gm.G.woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w ramach zorganizowanej grupy mającej na celu dokonywanie przestępstw, podając się za funkcjonariusza Policji i posługując się akcesoriami policyjnymi, w tym używając przerobionego na radiowóz policyjny samochodu, dokonał rozboju na osobieW. W. (1)w ten sposób, że pod pozorem dokonywania kontroli drogowej, zatrzymali kierowany przezW. W. (1)ciągnik siodłowy marki(...)onr rej. (...)wraz z naczepą marki(...)nr rej. (...), a następnie, gdy wsiadł do samochodu przerobionego na radiowóz policyjny, używając przemocy poprzez przytrzymanie go rękami i przyciśnięcie głowy do fotela, zaklejenie oczu taśmą samoprzylepną i skrępowanie rąk taśmą samoprzylepną oraz grożąc mu pozbawieniem życia, wywieźli go z miejsca dokonania rozboju do lasu w okolicach miejscowościP.gm.B., po czym zabrali w celu przywłaszczenia ciągnik siodłowy marki(...)onr rej. (...)o wartości 173 000 złotych na szkodęfirmy (...) sp. z o.o.wraz z naczepą marki(...)nr rej. (...)o wartości 92 000 złotych oraz telefon komórkowy marki(...)o wartości 100 złotych na szkodęH. Ż.wraz z ładunkiem w postaci odzieży tj. piżam, koszul i bluzek nocnych o wartości 17000 USD na szkodę(...)i pieniądze w kwocie 300 złotych na szkodęW. W. (1), przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu ponad roku kary pozbawienia wolności będąc uprzednio skazany w warunkach określonych wart. 64 § 1 k.k.,

tj. o czyn zart. 280 § 1 k.k.w zb. zart. 227 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart.64§2k.k.
M. K. (1)oskarżono o to, że:

VIII
w dniu 14 października 2004 roku wC., gm.S., pow.G., woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w ramach zorganizowanej grupy mającej na celu dokonywanie przestępstw, podając się za funkcjonariusza Policji i posługując się akcesoriami policyjnymi, w tym używając przerobionego na radiowóz policyjny samochodu, dokonał rozboju na osobieZ. O.w ten sposób, że pod pozorem dokonywania kontroli drogowej, zatrzymali kierowany przezZ. O.ciągnik siodłowy marki(...)onr rej. (...)wraz z naczepąnr rej. (...), a następnie, gdy pokrzywdzony wsiadał do samochodu przerobionego na radiowóz policyjny, użyli wobec niego przemocy poprzez popchnięcie z tyłu i przyciśnięcie głowy do fotela, zadawanie ciosów w głowę, skrępowanie ciała, w tym rąk i oczu taśmą, przytrzymywanie, grożąc pozbawieniem życia, wywieźli go z miejsca dokonania rozboju, po czym zabrali w celu przywłaszczenia ciągnik siodłowy marki(...)onr rej. (...)wraz z naczepąnr rej. (...), dokumenty przewozowe, dokumenty pojazdu i naczepy, dokumentacja firmowa, stanowiące własnośćZ. Ś. (1), wraz z ładunkiem w postaci paczek pomocniczych z USA zawierających artykuły spożywcze, używany sprzęt ogrodowy, sportowy, AGD, odzież używaną o wartości 12 250 USD na szkodę(...) INC - (...)M. K. (2),dowód osobisty seria (...), prawo jazdy kat.(...), świadectwo kwalifikacji, kurtkę jeansową, pieniądze w kwocie 100 złotych na szkodęZ. O., butlę gazową o pojemności 5 kg, CB radio, 2 telefony komórkowemarki N. (...)i 6210 o wartości 40 300 złotych na szkodęZ. Ś. (1),

tj. o czyn zart. 280 § 1 k.k.w zb. zart. 227 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.
M. R. (1)oskarżono o to, że:

IX
w okresie od sierpnia 2004 roku do listopada 2004 roku na terenie całego kraju brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym mającej na celu dokonywanie rozbojów na kierowcach ciągników siodłowych, samochodów ciężarowych, przewożących różnego rodzaju towary i środki pieniężne, na terenie całego kraju,

tj. o czyn zart. 258 § 2 k.k.

X
w dniu 30 sierpnia 2004 roku podM., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w ramach zorganizowanej grupy mającej na celu dokonywanie przestępstw, podając się za funkcjonariusza Policji i posługując się akcesoriami policyjnymi, w tym używając przerobionego na radiowóz policyjny samochodu, dokonał rozboju na osobieP. Z.w ten sposób, że pod pozorem dokonywania kontroli drogowej, zatrzymali kierowany przezP. Z.ciągnik siodłowy markiM.nr rej. (...)z naczepą nr rej.(...), polecili opuścić pojazd kierującemu, przycisnęli go do podłogi pojazdu przerobionego na radiowóz policyjny, przystawili mu do głowy broń palną grozili jej użyciem, zakleili oczy taśmą samoprzylepną, a następnie zabrali w celu przywłaszczenia ciągnik siodłowy markiM.nr rej. (...)z naczepąnr rej. (...)wraz z ładunkiem waty szklanej, dokumenty przewozowe, ubezpieczeniowe na szkodęM. (...), pieniądze w kwocie 200 USD, 130 złotych, prawo jazdy na szkodęP. Z.,tj. o czyn zart. 280 § 2 k.k.w zb. zart. 227 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.zw. zart. 65 § 1 k.k.

XI
w dniu 7 września 2004 roku wS., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w ramach zorganizowanej grupy mającej na celu dokonywanie przestępstw, podając się za funkcjonariusza Policji i posługując się akcesoriami policyjnymi, w tym używając przerobionego na radiowóz policyjny samochodu, dokonał rozboju na osobieM. P. (1)w ten sposób, że pod pozorem dokonywania kontroli drogowej, zatrzymali kierowany przezM. P. (1)ciągnik siodłowy markiV.
(...)nr rej. (...)(...)z naczepąnr rej. (...)(...), polecili opuścić pojazd kierującemu, używali wobec wymienionego przemocy w postaci objęcia za szyję, włożenia palców do oczu, uderzenia pięścią w prawą skroń, uderzenia w głowę bronią palną w wyniku czego pokrzywdzony stracił przytomność, zakleili oczy i uszy taśmą samoprzylepną skrępowali ręce taśmą samoprzylepną, grozili pozbawieniem życia, umieścili go w pozycji leżącej na tylnym siedzeniu, a następnie zabrali w celu przywłaszczenia ciągnik siodłowy markiV.nr rej. (...)
(...)o wartości 25 000 USD z naczepąnr rej. (...)
(...)o wartości 12000 USD na szkodę(...)wraz z ładunkiem bel wykładzin podłogowych o łącznej wartości 40 602,03 EURO na szkodę(...), listy przewozowe i CMR, dowody rejestracyjne, polisy ubezpieczeniowe, zezwolenia na przejazd, radiomarki B., radiostacjęmarki P., telefonmarki N. (...)na szkodę(...), prawo jazdy, paszport, karty kredytoweV.,(...),(...), pieniądze w kwocie 800 USD, 1085 EURO, 450 złotych, 700 hrywien ukraińskich, sygnet o wartości około 200 USD, dwa telewizorymarki P.orazG., video o wartości około 125 EURO, dwie lodówki samochodowe o wartości 270 EURO i około 20 EURO, odzież w postaci dwóch kurtek, kamizelki, marynarki, czterech koszul, bielizny osobistej o łącznej wartości około 200 EURO, pościel, butlę turystyczną telewizormarki B., wiertarkę o wartości około 32 EURO, o łącznej wartości strat w wysokości 1 732 EURO, 1000 USD, 450 złotych, 700 hrywien ukraińskich stanowiących równowartość około 450 złotych na szkodęM. P. (1),

tj. o czyn zart. 280 § 2 k.k.w zb. zart. 227 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.zw. zart. 65 § 1 k.k.

XII
w dniu 14 października 2004 roku wC., gm.S., pow.G., woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w ramach zorganizowanej grupy mającej na celu dokonywanie przestępstw, podając się za funkcjonariusza Policji i posługując się akcesoriami policyjnymi, w tym używając przerobionego na radiowóz policyjny samochodu, dokonał rozboju na osobieZ. O.w ten sposób, że pod pozorem dokonywania kontroli drogowej, zatrzymali kierowany przezZ. O.ciągnik siodłowy marki(...)onr rej. (...)wraz z naczepąnr rej. (...), a następnie, gdy pokrzywdzony wsiadał do samochodu przerobionego na radiowóz policyjny, użyli wobec niego przemocy poprzez popchnięcie z tyłu i przyciśnięcie głowy do fotela, zadawanie ciosów w głowę, skrępowanie ciała, w tym rąk i oczu taśmą przytrzymywanie, grożąc pozbawieniem życia, wywieźli go z miejsca dokonania rozboju, po czym zabrali w celu przywłaszczenia ciągnik siodłowy marki(...)onr rej. (...)wraz z naczepąnr rej. (...), dokumenty przewozowe, dokumenty pojazdu i naczepy, dokumentacja firmowa, stanowiące własnośćZ. Ś. (2), wraz z ładunkiem w postaci paczek pomocniczych z USA zawierających artykuły spożywcze, używany sprzęt ogrodowy, sportowy, AGD, odzież używaną o wartości 12 250 USD na szkodę(...) INC - (...)M. K. (2),dowód osobisty seria (...), prawo jazdy kat.(...), świadectwo kwalifikacji, kurtkę jeansową, pieniądze w kwocie 100 złotych na szkodęZ. O., butlę gazową o pojemności 5 kg, CB radio, 2 telefony komórkowemarki N. (...)i 6210 o wartości 40 300 złotych na szkodęZ. Ś. (1), przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu ponad 6 miesięcy kary za umyślne przestępstwo podobne,

tj. o czyn zart. 280 § 1 k.k.w zb. zart. 227 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.

XIII
w dniu 9 listopada 2004 roku w miejscowościP.gminaR.(...), działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w ramach zorganizowanej grupy mającej na celu dokonywanie przestępstw, podając się za funkcjonariusza Policji i posługując się akcesoriami policyjnymi, w tym używając przerobionego na radiowóz policyjny samochodu, dokonał rozboju na osobieM. C. (1)w ten sposób, że pod pozorem dokonywania kontroli drogowej, zatrzymali kierowany przezM. C. (1)ciągnik siodłowy marki(...)onr rej. (...)wraz z naczepą marki(...)nr rej. (...), a następnie, gdy pokrzywdzony wsiadł do samochodu przerobionego na radiowóz policyjny, używając przemocy poprzez przytrzymanie go rękami i przyciśnięcie głowy do fotela, zaklejenie oczu taśmą samoprzylepną skrępowanie rąk taśmą samoprzylepną oraz grożąc mu pozbawieniem życia, wywieźli go z miejsca dokonania rozboju do lasu w okolicachmiejscowości W., po czym zabrali w celu przywłaszczenia ciągnik siodłowy marki(...)onr rej. (...)o wartości około 30 000 złotych na szkodęfirmy (...) sp. cywilna-D. P.iE. P.wraz z naczepą marki(...)nr rej. (...)o wartości około 12000 złotych na szkodęW. Z.wraz z ładunkiem w postaci kaloryferów(...)o wartości 15 000 złotych na szkodę(...)oraz przesyłki z towarem o wartości 38 340 złotych na szkodę(...)z siedzibą wR.oraz(...) SAoraz telefon komórkowy marki(...)o wartości około 300 złotych i pieniądze w kwocie około 700 złotych na szkodęM. C. (1), przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu ponad 6 miesięcy kary za umyślne przestępstwo podobne,

tj. o czyn zart. 280 § 1 k.k.w zb. zart. 227 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.

XIV
w dniu 17 listopada 2004 roku w miejscowościL.gm.Z.woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w ramach zorganizowanej grupy mającej na celu dokonywanie przestępstw, podając się za funkcjonariusza Policji i posługując się akcesoriami policyjnymi, w tym używając przerobionego na radiowóz policyjny samochodu, dokonał rozboju na osobieK. N.w ten sposób, że pod pozorem dokonywania kontroli drogowej, zatrzymali kierowany przezK. N.ciągnik siodłowy markiM.
(...)2nr rej. (...)z naczepąmarki P.nr rej. (...), polecili opuścić pojazd kierującemu, kiedy wsiadł do pojazdu przerobionego na radiowóz policyjny, został schwycony za szyję i przyciśnięty do podłoża, grozili pozbawieniem życia przy użyciu okazanej pokrzywdzonemu broni palnej, umieścili go w pozycji leżącej na tylnym siedzeniu, zakleili mu oczy taśmą samoprzylepną skrępowali ręce taśmą samoprzylepną, a następnie zabrali w celu przywłaszczenia ciągnik siodłowy marki(...)nr rej. (...)o wartości 35 000 złotych z naczepąmarki P.nr rej. (...)o wartości 10000 złotych wraz z ładunkiem krzeseł i taboretów o wartości około 11.162 funtów angielskich stanowiącej równowartość kwoty około 67.976 złotych na szkodę(...) SA, dokumenty przewozowe, CB radiomarki A. (...)o wartości 400 złotych, radioodtwarzacz markiM.o wartości 800 złotych, dwa telefony komórkowemarki N. (...)o wartości 800 złotych, telefon komórkowymarki S.o wartości 200 złotych, telewizor o wartości 100 złotych, butlę gazową z palnikiem o wartości 100 złotych, lodówkę turystyczną o wartości 50 złotych, kable o wartości 100 złotych, bluzę o wartości 200 złotych, dwie latarki o łącznej wartości 100 złotych, o łącznej wartości w wysokości 47.850 złotych oraz pieniądze w kwocie 400 złotych, o łącznej wartości strat w wysokości 48.250 złotych na szkodęK. N.,

tj. o czyn zart. 280 § 2 k.k.w zb. zart. 227 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.zw. zart. 65 § 1 k.k.

XV
w dniu 26 listopada 2004 roku w miejscowościE.gm.G.woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w ramach zorganizowanej grupy mającej na celu dokonywanie przestępstw, podając się za funkcjonariusza Policji i posługując się akcesoriami policyjnymi, w tym używając przerobionego na radiowóz policyjny samochodu, dokonał rozboju na osobieW. W. (1)w ten sposób, że pod pozorem dokonywania kontroli drogowej, zatrzymali kierowany przezW. W. (1)ciągnik siodłowy marki(...)onr rej. (...)wraz z naczepą marki(...)nr rej. (...), a następnie, gdy wsiadł do samochodu przerobionego na radiowóz policyjny, używając przemocy poprzez przytrzymanie go rękami i przyciśnięcie głowy do fotela, zaklejenie oczu taśmą samoprzylepną i skrępowanie rąk taśmą samoprzylepną oraz grożąc mu pozbawieniem życia, wywieźli go z miejsca dokonania rozboju do lasu w okolicach miejscowościP.gm.B., po czym zabrali w celu przywłaszczenia ciągnik siodłowy marki(...)onr rej. (...)o wartości 173 000 złotych na szkodęfirmy (...) sp. z o.o.wraz z naczepą marki(...)nr rej. (...)o wartości 92 000 złotych oraz telefon komórkowy marki(...)o wartości 100 złotych na szkodęH. Ż.wraz z ładunkiem w postaci odzieży tj. piżam, koszul i bluzek nocnych o wartości 17000 USD na szkodą(...) sp. z o.o.i pieniądze w kwocie 300 złotych na szkodąW. W. (1), przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu ponad 6 miesięcy kary za umyślne przestępstwo podobne,

tj. o czyn zart. 280 § 1 k.k.w zb. zart. 227 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.
co do którego Sąd Okręgowy w Warszawie wyrokiem z dnia 20 stycznia 2010 r. sygn. akt XVIII K 181/08, uchylonym w zaskarżonej części na mocy wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 18 stycznia 2011 r. sygn. akt II Aka 349/10 uznałM. R. (1)za winnego:

⚫

czynu zarzucanego mu w pkt XVI aktu oskarżenia przy czym ustalił, iż za funkcjonariuszy Policji podawali sięD. S. (1)i inny mężczyzna, a w trakcie rozboju sprawcy wypowiadali groźby użycia broni palnej, jednak nie posługiwali się taką bronią i nie używali samochodu przerobionego na radiowóz policyjny, przy czym zarzucanego czynu dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu ponad 6 miesięcy kary pozbawienia wolności, będąc uprzednio skazanym za umyślne przestępstwo podobne i za to na podstawieart. 280§ 1 k.k.w zb. zart. 227 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.skazał go,

czynu zarzucanego mu w pkt XVII aktu oskarżenia przy czym ustalił, iż za funkcjonariuszy Policji podawali sięD. S. (1)i inny mężczyzna, a w trakcie rozboju sprawcy nie posługiwali się bronią palną, przy czym zarzucanego czynu dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu ponad 6 miesięcy kary pozbawienia wolności, będąc uprzednio skazanym za umyślne przestępstwo podobne i za to na podstawieart. 280 § 1 k.k.w zb. zart. 227 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.skazał go,

czynu zarzucanego mu w pkt XVIII aktu oskarżenia przy czym ustalił, iż za funkcjonariuszy Policji podawali sięD. S. (1)i inny mężczyzna, ogólna wartość paczek wyniosła 19.329,06USD, a wartość ciągnika siodłowego wynosiła około 10.000 zł, zaś naczepy około 10.000 zł i za to na podstawieart. 280 § 1 k.k.w zb. zart. 227 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart 64 § 1 k.k.skazał go,

czynu zarzucanego mu w pkt XIX aktu oskarżenia przy czym ustalił, iż miał on miejsce w nocy z 9 na 10 listopada 2004r., za funkcjonariuszy Policji podawali sięD. S. (1)i inny mężczyzna i za to na podstawieart. 280 § 1 k.k.w zb. zart. 227 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65§ 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.skazuje go,

czynu zarzucanego mu w pkt XX aktu oskarżenia przy czym ustalił, iż miał on miejsce w nocy z 16 na 17 listopada 2004r., za funkcjonariuszy Policji podawali sięD. S. (1)i inny mężczyzna, a w trakcie rozboju sprawcy nie posługiwali się bronią palną, przy czym zarzucanego czynu dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu ponad 6 miesięcy kary pozbawienia wolności, będąc uprzednio skazanym za umyślne przestępstwo podobne i za to na podstawieart. 280 § 1 k.k.w zb. zart. 227 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.skazał go,

czynu zarzucanego mu w pkt XXI aktu oskarżenia przy czym ustalił, iż za funkcjonariuszy Policji podawali sięD. S. (1)i inny mężczyzna, a wartość ciągnika siodłowegoM.stanowiącego własność(...) Sp. z o.o.nie przekraczała 65.000 EURO i za to na podstawieart. 280 § 1 k.k.w zb. zart. 227 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.skazał go.

T. S. (1)oskarżono o to, że:
XVI. w dniu 14 października 2004 roku wC., gm.S., pow.G., woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w ramach zorganizowanej grupy mającej na celu dokonywanie przestępstw, podając się za funkcjonariusza Policji i posługując się akcesoriami policyjnymi, w tym używając przerobionego na radiowóz policyjny samochodu, dokonał rozboju na osobieZ. O.w ten sposób, że pod pozorem dokonywania kontroli drogowej, zatrzymali kierowany przezZ. O.ciągnik siodłowy marki(...)onr rej. (...)wraz z naczepąnr rej. (...), a następnie, gdy pokrzywdzony wsiadał do samochodu przerobionego na radiowóz policyjny, użyli wobec niego przemocy poprzez popchnięcie z tyłu i przyciśnięcie głowy do fotela, zadawanie ciosów w głowę, skrępowanie ciała, w tym rąk i oczu taśmą, przytrzymywanie, grożąc pozbawieniem życia, wywieźli go z miejsca dokonania rozboju, po czym zabrali w celu przywłaszczenia ciągnik siodłowy marki(...)onr rej. (...)wraz z naczepąnr rej. (...), dokumenty przewozowe, dokumenty pojazdu i naczepy, dokumentacja firmowa, stanowiące własnośćZ. Ś. (2), wraz z ładunkiem w postaci paczek pomocniczych z USA zawierających artykuły spożywcze, używany sprzęt ogrodowy, sportowy, AGD, odzież używaną o wartości 12 250 USD na szkodę(...) INC - (...)M. K. (2),dowód osobisty seria (...), prawo jazdy kat.(...), świadectwo kwalifikacji, kurtkę jeansową, pieniądze w kwocie 100 złotych na szkodęZ. O., butlę gazową o pojemności 5 kg, CB radio, 2 telefony komórkowemarki N. (...)i 6210 o wartości 40 300 złotych na szkodęZ. Ś. (1), przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu ponad 6 miesięcy kary za umyślne przestępstwo podobne,
tj. o czyn zart. 280 § 1 k.k.w zb. zart. 227 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.
D. S. (1)oskarżono o to, że:

XVII
w okresie od sierpnia 2004 roku do listopada 2004 roku na terenie całego kraju brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym mającej na celu dokonywanie rozbojów na kierowcach ciągników siodłowych, samochodów ciężarowych, przewożących różnego rodzaju towary i środki pieniężne, na terenie całego kraju,

tj. o czyn zart. 258 §2 k.k.

XVIII
w dniu 30 sierpnia 2004 roku podM., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w ramach zorganizowanej grupy mającej na celu dokonywanie przestępstw, podając się za funkcjonariusza Policji i posługując się akcesoriami policyjnymi, w tym używając przerobionego na radiowóz policyjny samochodu, dokonał rozboju na osobieP. Z.w ten sposób, że pod pozorem dokonywania kontroli drogowej, zatrzymali kierowany przezP. Z.ciągnik siodłowy markiM.nr rej. (...)z naczepąnr rej. (...), polecili opuścić pojazd kierującemu, przycisnęli go do podłogi pojazdu przerobionego na radiowóz policyjny, przystawili mu do głowy broń palną, grozili jej użyciem, zakleili oczy taśmą samoprzylepną, a następnie zabrali w celu przywłaszczenia ciągnik siodłowy markiM.nr rej. (...)z naczepą nr rej.(...)wraz z ładunkiem waty szklanej, dokumenty przewozowe, ubezpieczeniowe na szkodęM. (...), pieniądze w kwocie 200 USD, 130 złotych, prawo jazdy na szkodęP. Z.,

tj. o czyn zart. 280 § 2 k.k.w zb. zart. 227 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.zw. zart. 65 § 1 k.k.

XIX
w dniu 7 września 2004 roku wS., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w ramach zorganizowanej grupy mającej na celu dokonywanie przestępstw, podając się za funkcjonariusza Policji i posługując się akcesoriami policyjnymi, w tym używając przerobionego na radiowóz policyjny samochodu, dokonał rozboju na osobieM. P. (1)w ten sposób, że pod pozorem dokonywania kontroli drogowej, zatrzymali kierowany przezM. P. (1)ciągnik siodłowy marki(...)
nr rej. (...)(...)z naczepąnr rej. (...)
(...), polecili opuścić pojazd kierującemu, używali wobec wymienionego przemocy w postaci objęcia za szyję, włożenia palców do oczu, uderzenia pięścią w prawą skroń, uderzenia w głowę bronią palną, w wyniku czego pokrzywdzony stracił przytomność, zakleili oczy i uszy taśmą samoprzylepną skrępowali ręce taśmą samoprzylepną, grozili pozbawieniem życia, umieścili go w pozycji leżącej na tylnym siedzeniu, a następnie zabrali w celu przywłaszczenia ciągnik siodłowy markiV.nr rej. (...)(...)o wartości 25 000 USD z naczepąnr rej. (...)(...)o wartości 12000 USD na szkodę(...)wraz z ładunkiem bel wykładzin podłogowych o łącznej wartości 40 602,03 EURO na szkodę 000 Liga 3, listy przewozowe i CMR, dowody rejestracyjne, polisy ubezpieczeniowe, zezwolenia na przejazd, radiomarki B., radiostacjęmarki P., telefonmarki N. (...)na szkodę(...), prawo jazdy, paszport, karty kredytoweV.,(...),(...), pieniądze w kwocie 800 USD, 1085 EURO, 450 złotych, 700 hrywien ukraińskich, sygnet o wartości około 200 USD, dwa telewizorymarki P.orazG., video o wartości około 125 EURO, dwie lodówki samochodowe o wartości 270 EURO i około 20 EURO, odzież w postaci dwóch kurtek, kamizelki, marynarki, czterech koszul, bielizny osobistej o łącznej wartości około 200 EURO, pościel, butlę turystyczną, telewizormarki B., wiertarkę o wartości około 32 EURO, o łącznej wartości strat w wysokości 1 732 EURO, 1000 USD, 450 złotych, 700 hrywien ukraińskich stanowiących równowartość około 450 złotych na szkodęM. P. (1),

tj. o czyn zart. 280 § 2 k.k.w zb. zart. 227 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.zw. zart. 65 § 1 k.k.

XX
w dniu 14 października 2004 roku wC., gm.S., pow.G., woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w ramach zorganizowanej grupy mającej na celu dokonywanie przestępstw, podając się za funkcjonariusza Policji i posługując się akcesoriami policyjnymi, w tym używając przerobionego na radiowóz policyjny samochodu, dokonał rozboju na osobieZ. O.w ten sposób, że pod pozorem dokonywania kontroli drogowej, zatrzymali kierowany przezZ. O.ciągnik siodłowy marki(...)onr rej. (...)wraz z naczepąnr rej. (...), a następnie, gdy pokrzywdzony wsiadał do samochodu przerobionego na radiowóz policyjny, użyli wobec niego przemocy poprzez popchnięcie z tyłu i przyciśnięcie głowy do fotela, zadawanie ciosów w głowę, skrępowanie ciała, w tym rąk i oczu taśmą, przytrzymywanie, grożąc pozbawieniem życia, wywieźli go z miejsca dokonania rozboju, po czym zabrali w celu przywłaszczenia ciągnik siodłowy marki(...)onr rej. (...)wraz z naczepąnr rej. (...), dokumenty przewozowe, dokumenty pojazdu i naczepy, dokumentacja firmowa, stanowiące własnośćZ. Ś. (2), wraz z ładunkiem w postaci paczek pomocniczych z USA zawierających artykuły spożywcze, używany sprzęt ogrodowy, sportowy, AGD, odzież używaną o wartości 12 250 USD na szkodę(...) INC - (...)M. K. (2),dowód osobisty seria (...), prawo jazdy kat.(...), świadectwo kwalifikacji, kurtkę jeansową pieniądze w kwocie 100 złotych na szkodęZ. O., butlę gazową o pojemności 5 kg, CB radio, 2 telefony komórkowemarki N. (...)i 6210 o wartości 40 300 złotych na szkodęZ. Ś. (1),

tj. o czyn zart. 280 § 1 k.k.w zb. zart. 227 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

XXI
w dniu 9 listopada 2004 roku w miejscowościP.gminaR.(...), działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w ramach zorganizowanej grupy mającej na celu dokonywanie przestępstw, podając się za funkcjonariusza Policji i posługując się akcesoriami policyjnymi, w tym używając przerobionego na radiowóz policyjny samochodu, dokonał rozboju na osobieM. C. (1)w ten sposób, że pod pozorem dokonywania kontroli drogowej, zatrzymali kierowany przezM. C. (1)ciągnik siodłowy marki(...)onr rej. (...)wraz z naczepą marki(...)nr rej. (...), a następnie, gdy pokrzywdzony wsiadł do samochodu przerobionego na radiowóz policyjny, używając przemocy poprzez przytrzymanie go rakami i przyciśnięcie głowy do fotela, zaklejenie oczu taśmą samoprzylepną skrępowanie rąk taśmą samoprzylepną oraz grożąc mu pozbawieniem życia, wywieźli go z miejsca dokonania rozboju do lasu w okolicach miejscowościW.P., po czym zabrali w celu przywłaszczenia ciągnik siodłowy marki(...)onr rej. (...)o wartości około 30 000 złotych na szkodęfirmy (...) sp. cywilna-D. P.iE. P.wraz z naczepą marki(...)nr rej. (...)o wartości około 12000 złotych na szkodęW. Z.wraz z ładunkiem w postaci kaloryferów(...)o wartości 15 000 złotych na szkodę(...)oraz przesyłki z towarem o wartości 38 340 złotych na szkodę(...)z siedzibą wR.oraz(...) SAoraz telefon komórkowy marki(...)o wartości około 300 złotych i pieniądze w kwocie około 700 złotych na szkodęM. C. (1),

tj. o czyn zart. 280 § 1 k.k.w zb. zart. 227 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

XXII
w dniu 17 listopada 2004 roku w miejscowościL.gm.Z.woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w ramach zorganizowanej grupy mającej na celu dokonywanie przestępstw, podając się za funkcjonariusza Policji i posługując się akcesoriami policyjnymi, w tym używając przerobionego na radiowóz policyjny samochodu, dokonał rozboju na osobieK. N.w ten sposób, że pod pozorem dokonywania kontroli drogowej, zatrzymali kierowany przezK. N.ciągnik siodłowy markiM.typ 19 - 322nr rej. (...)z naczepąmarki P.nr rej. (...), polecili opuścić pojazd kierującemu, kiedy wsiadł do pojazdu przerobionego na radiowóz policyjny, został schwycony za szyję i przyciśnięty do podłoża, grozili pozbawieniem życia przy użyciu okazanej pokrzywdzonemu broni palnej, umieścili go w pozycji leżącej na tylnym siedzeniu, zakleił mu oczy taśmą samoprzylepną, skrępowali ręce taśmą samoprzylepną, a następnie zabrali w celu przywłaszczenia ciągnik siodłowy markiM.typ 19 - 322nr rej. (...)o wartości 35 000 złotych z naczepąmarki P.nr rej. (...)o wartości 10000 złotych wraz z ładunkiem krzeseł i taboretów o wartości około 11.162 funtów angielskich stanowiącej równowartość kwoty około 67.976 złotych na szkodę(...) SA, dokumenty przewozowe, CB radiomarki A. (...)o wartości 400 złotych, radioodtwarzacz markiM.o wartości 800 złotych, dwa telefony komórkowemarki N. (...)o wartości 800 złotych, telefon komórkowymarki S.o wartości 200 złotych, telewizor o wartości 100 złotych, butlę gazową z palnikiem o wartości 100 złotych, lodówkę turystyczną o wartości 50 złotych, kable o wartości 100 złotych, bluzę o wartości 200 złotych, dwie latarki o łącznej wartości 100 złotych, o łącznej wartości w wysokości 47.850 złotych oraz pieniądze w kwocie 400 złotych, o łącznej wartości strat w wysokości 48.250 złotych na szkodęK. N.,

tj. o czyn zart. 280 § 2 k.k.w zb. zart. 227 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.zw. zart. 65 § 1 k.k.

XXIII
w dniu 26 listopada 2004 roku w miejscowościE.gm.G.woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w ramach zorganizowanej grupy mającej na celu dokonywanie przestępstw, podając się za funkcjonariusza Policji i posługując się akcesoriami policyjnymi, w tym używając przerobionego na radiowóz policyjny samochodu, dokonał rozboju na osobieW. W. (1)w ten sposób, że pod pozorem dokonywania kontroli drogowej, zatrzymali kierowany przezW. W. (1)ciągnik siodłowy marki(...)onr rej. (...)wraz z naczepą marki(...)nr rej. (...), a następnie, gdy wsiadł do samochodu przerobionego na radiowóz policyjny, używając przemocy poprzez przytrzymanie go rękami i przyciśnięcie głowy do fotela, zaklejenie oczu taśmą samoprzylepną i skrępowanie rąk taśmą samoprzylepną oraz grożąc mu pozbawieniem życia, wywieźli go z miejsca dokonania rozboju do lasu w okolicach miejscowościP.gm.B., po czym zabrali w celu przywłaszczenia ciągnik siodłowy marki(...)onr rej. (...)o wartości 173 000 złotych na szkodęfirmy (...) sp. z o.o.wraz z naczepą marki(...)nr rej. (...)o wartości 92 000 złotych oraz telefon komórkowy marki(...)o wartości 100 złotych na szkodęH. Ż.wraz z ładunkiem w postaci odzieży tj. piżam, koszul i bluzek nocnych o wartości 17000 USD na szkodę(...) sp. z o.o.i pieniądze w kwocie 300 złotych na szkodęW. W. (1),

tj. o czyn zart. 280 § 1 k.k.w zb. zart. 227 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.
P. W. (1)oskarżono o to, że:

XXIV
w okresie od grudnia 2003 roku do lutego 2004 roku na terenie całego kraju brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym mającej na celu dokonywanie rozbojów na kierowcach ciągników siodłowych, samochodów ciężarowych, przewożących różnego rodzaju towary i środki pieniężne, na terenie całego kraju,

tj. o czyn zart. 258 § 2 k.k.

XXV
w dniu 1 grudnia 2003 roku wM., gm.S., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi mężczyznami, w ramach zorganizowanej grupy mającej na celu dokonywanie przestępstw, podając się za funkcjonariusza Policji i posługując się akcesoriami policyjnymi, w tym używając przerobionego na radiowóz policyjny samochodu, dokonał rozboju na osobieK. R., w ten sposób, że pod pozorem dokonywania kontroli drogowej, zatrzymali kierowany przezK. R.samochód dostawczy markiF. (...)nr rej. (...), a następnie wepchnęli go do wnętrza pojazdu przerobionego na radiowóz policyjny i używając przemocy polegającej na zadawaniu ciosów, przyciskaniu ciała pokrzywdzonego do dołu, obezwładnieniu, oklejeniu rąk i oczu taśmą samoprzylepną, grożąc użyciem broni palnej i pozbawieniem życia, wywieźli go z miejsca dokonania rozboju, po czym zabrali w celu przywłaszczenia marki samochód dostawczy markiF. (...)nr rej. (...)o wartości 55 000 złotych wraz z ładunkiem w postaci papierosów różnych marek, chemii gospodarczej, zapałek, kart telefonicznych o łącznej wartości towaru w wysokości około 146 200 złotych na szkodę(...)-L. S.iA. S. (2), telefon komórkowyN. (...)na szkodęK. R.,

tj. o czyn zart. 280 § 2 k.k.w zb. zart. 227 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

XXVI
w dniu 2 lutego 2004 roku wM., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi mężczyznami, w ramach zorganizowanej grupy mającej na celu dokonywanie przestępstw, dokonał rozboju na osobachR. O.,D. M.,W. P.,R. S.,M. M.,L.L.Q.,L.L.
W., w ten sposób, że podczas rozładunku ciągnika siodłowego markiV. (...)nr rej. (...)wraz z naczepą(...)nr rej. (...)z zawartością odzieży, używając przemocy polegającej na chwyceniu za kołnierz i wyciągnięciu z pojazdu, wprowadzeniu do magazynu, do którego był wnoszony towar, rzuceniu na podłoże, grożąc pozbawieniem życia, używając broni palnej, zadając ciosy w twarzR. O., grożąc użyciem broni palnej, a następnie uderzając jej kolbą w plecy celem zmuszenia do położenia się na podłożu, zmuszając do pozostawania w tym położeniu poprzez używanie przemocy wobecD. M., grożąc użyciem broni palnej, obezwładniającR. O.,D. M.,W. P.,R. S.,M. M., używając przemocy wobec pokrzywdzonych, grożąc jej eskalacją poprzez użycie broni palnej, zabrali w celu przywłaszczenia ciągnik siodłowymarki V. (...)nr rej. (...)wraz z naczepą(...)nr rej. (...)o wartości 135 000 złotych i dokumentacją przewozową oraz samochodu i naczepy - dowody rejestracyjne, OC, tzw. zieloną kartę na szkodęM. K. (3),Z. K.,E. K., z zawartością odzieży o wartości 40 000 złotych na szkodęM. S.-PHU (...)iM. K. (3)-(...), paszport,dowód osobisty seria (...), prawo jazdy, świadectwo kwalifikacji, pieniądze w kwocie 200 złotych, stałe zezwolenie na wjazd do Niemiec, licencję na przewóz towaru, kartę płatniczą(...), wypis z licencji, dokument celny Tl, CMR, winietę, o łącznej wartości strat w wysokości 600 złotych na szkodęR. O., portfel z zawartością prawa jazdy, dowodu rejestracyjnego samochodu markiF. (...), świadectwa kwalifikacji, pieniędzy w kwocie około 80 złotych, o łącznej wartości strat w wysokości 300 złotych na szkodęW. P., 2 telefony komórkowe Samsung, w tym Samsung 668, torebkę z zawartością paszportu, pieniędzy w kwocie około 2000 złotych, o łącznej wartości strat w wysokości około 3000 złotych na szkodęL.L.Q., telefon komórkowyN. (...)orazN. (...), pieniądze w kwocie około 1500 złotych, paszport i prawo jazdy , o łącznej wartości strat w wysokości 4500 złotych na szkodęL.L.W.,

tj. o czyn zart. 280 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

XXVII
w dniu 17 lutego 2004 roku wŁ., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi mężczyznami, w ramach zorganizowanej grupy mającej na celu dokonywanie przestępstw, podając się za funkcjonariusza Policji i posługując się akcesoriami policyjnymi, w tym używając przerobionego na radiowóz policyjny samochodu oraz broni palnej, dokonał rozboju na osobieM. P. (2)w ten sposób, że pod pozorem dokonywania kontroli drogowej, zatrzymali kierowany przezM. P. (2)samochód dostawczy markiI.nr rej. (...), polecili opuścić pojazd kierującemu, zadali mu w głowę cios przy użyciu broni palnej i wepchnęli go do innego pojazdu, obezwładnili, przyciskali głowę do siedzenia, skrępowali ręce taśmą samoprzylepną, taką samą taśmą zakleili oczy, grozili pozbawieniem życia, zadawali kolejne ciosy w głowę przy użyciu broni palnej, a następnie zabrali w celu przywłaszczenia samochód dostawczy markiI.nr rej. (...)o wartości 50000 złotych wraz z ładunkiem papierosów o wartości 140000 złotych o łącznej wartości strat w wysokości 190000 złotych na szkodę(...), portfel z zawartością prawa jazdy, dowodu osobistego, karty od bankomatu(...) Bank SA, telefon komórkowymarki N. (...)o wartości około 250 złotych na szkodęM. P. (2),

tj. o czyn zart. 280 § 2 k.k.w zb. zart. 227 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.zw. zart. 65 § 1 k.k.
Wyrokiem z dnia 24 października 2013 r. Sąd Okręgowy w Warszawie sygn. akt XVIII K 20/11:

I
M. B. (1)uznał za winnego popełnienia czynu zarzuconego wpkt Ikomparycji, przy czym ustalił, że za funkcjonariuszy Policji podawali się dwaj inni mężczyźni, oraz że w trakcie rozboju sprawcy nie posługiwali się bronią palną, to jest czynu wyczerpującego dyspozycjęart. 280 § 1 k.k.w zb. zart. 227 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.i za to skazał go, zaś na podstawieart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.wymierzył mu karę 4 (czterech) lat pozbawienia wolności;

II
oskarżonegoM. F. (1)uniewinnił od popełnienia czynu zarzuconego w pkt II komparycji;

III
oskarżonegoM. F. (1)uznał za winnego popełnienia:

⚫

czynu zarzuconego w pkt III komparycji, z tym że ustalił, iż oskarżony nie działał w ramach zorganizowanej grupy mającej na celu dokonywanie przestępstw, miał on miejsce w nocy z 16 na 17 listopada 2004r., za funkcjonariuszy Policji podawali sięD. S. (1)i inny mężczyzna, a w trakcie rozboju sprawcy nie posługiwali się bronią palną, przy czym zarzuconego czynu dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu ponad roku kary pozbawienia wolności będąc uprzednio skazanym w warunkachart. 60 § 2 k.k. z 1969r.(obecnie 64§ 2 k.k.) i za to na podstawieart. 280 § 1 k.k.w zb. zart. 227 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.skazał go,

czynu zarzuconego w pkt IV komparycji, z tym, że ustalił, iż oskarżony nie działał w ramach zorganizowanej grupy mającej na celu dokonywanie przestępstw, za funkcjonariuszy Policji podawali sięD. S. (1)i inny mężczyzna, a wartość ciągnika siodłowegoM.stanowiącego własność(...) Sp. z o.o.nie przekraczała 65.000 EURO, przy czym zarzuconego czynu dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu ponad roku kary pozbawienia wolności będąc uprzednio skazanym w warunkachart. 60 § 2 k.k. z 1969r.(obecnie 64§ 2 k.k.) i za to na podstawieart. 280 § 1 k.k.w zb. zart. 227 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.skazał go,

zaś na podstawieart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.wymierzył mu karę 5 (pięciu) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,

IV
oskarżonegoW. G.uniewinnił od popełnienia czynu zarzuconego w pkt V komparycji;

V
oskarżonegoW. G.uznał za winnego popełnienia:

⚫

czynu zarzuconego w pkt VI komparycji, z tym, że ustalił iż oskarżony nie działał w ramach zorganizowanej grupy mającej na celu dokonywanie przestępstw, miał on miejsce w nocy z 16 na 17 listopada 2004r., za funkcjonariuszy Policji podawali sięD. S. (1)i inny mężczyzna, a w trakcie rozboju sprawcy nie posługiwali się bronią palną, przy czym zarzucanego czynu dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu ponad roku kary pozbawienia wolności będąc uprzednio skazanym w warunkachart. 64 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 280 § 1 k.k.w zb. zart. 227 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.skazał go,

czynu zarzuconego mu w pkt VII komparycji, z tym, że ustalił, iż oskarżony nie działał w ramach zorganizowanej grupy mającej na celu dokonywanie przestępstw, za funkcjonariuszy Policji podawali sięD. S. (1)i inny mężczyzna, a wartość ciągnika siodłowegoM.stanowiącego własność(...) Sp. z o.o.nie przekraczała 65.000 EURO, przy czym zarzucanego czynu dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu ponad roku kary pozbawienia wolności będąc uprzednio skazanym w warunkachart. 64 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 280 § 1 k.k.w zb. zart. 227 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.skazał go,

zaś na podstawieart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.wymierzył mu karę 5 (pięciu) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,

VI
oskarżonegoM. K. (1)uznał za winnego popełnienia czynu zarzuconego w pkt VIII komparycji, z tym, że ustalił, iż oskarżony nie działał w ramach zorganizowanej grupy mającej na celu dokonywanie przestępstw, za funkcjonariuszy Policji podawali sięD. S. (1)i inny mężczyzna, ogólna wartość paczek wyniosła 19.329,06 USD, a wartość ciągnika siodłowego wynosiła około 30.000 zł, zaś naczepy około 10.000 zł i za to na podstawieart. 280 § 1 k.k.w zb. zart. 227 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.skazał go, zaś na podstawieart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.wymierzył mu karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności,

VII
oskarżonegoM. R. (1)w ramach czynu zarzuconego w pkt IX komparycji uznał za winnego tego, że od sierpnia do listopada 2004 r. na terenie woj.(...),(...)i(...)brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu dokonywanie rozbojów na kierowcach samochodów ciężarowych, przewożących różnego rodzaju towary tj. czynu wyczerpującego dyspozycjęart. 258 §1 kki za to skazał go, oraz na podstawieart. 258 §1 kkwymierzył mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

VIII
oskarżonemuM. R. (1)za czyny przypisane w pkt XVI sentencji wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 20 stycznia 2010 r. sygn. akt XVIII K 181/08, na podstawieart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.wymierzył karę 9 (dziewięciu) lat pozbawienia wolności;

IX
na podstawieart. 91 § 2 k.k.w zw. zart. 85 k.k.w zw. zart. 86 § 1 k.k.połączył kary orzeczone w pkt VII i VIII sentencji i wymierzyłM. R. (1)karę łączną 9 (dziewięciu) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,

X
oskarżonegoT. S. (1)uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego w pkt XVI komparycji, z tym, że ustalił, iż oskarżony nie działał w ramach zorganizowanej grupy mającej na celu dokonywanie przestępstw, za funkcjonariuszy Policji podawali sięD. S. (1)i inny mężczyzna, ogólna wartość paczek wyniosła 19.329,06USD, a wartość ciągnika siodłowego wynosiła około 30.000 zł, a naczepy około 10.000 zł i za to na podstawieart. 280 § 1 k.k.w zb. zart. 227 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.skazał go, zaś na podstawieart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.wymierzył mu karę 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,

XI
oskarżonegoD. S. (1)w ramach czynu zarzuconego w pkt XVII komparycji uznał za winnego tego, że w od sierpnia do listopada 2004 r. na terenie woj.(...),(...)i(...)brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu dokonywanie rozbojów na kierowcach samochodów ciężarowych, przewożących różnego rodzaju towary tj. czynu wyczerpującego dyspozycjęart. 258 §1 kki za to skazał go, oraz na podstawieart. 258 § 1 k.k.wymierzył mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

XII
oskarżonegoD. S. (1)uznał za winnego popełnienia:

⚫

czynu zarzucanego wpkt XVIIIkomparycji przy czym ustalił, iż w trakcie rozboju sprawcy wypowiadali groźby użycia broni palnej, jednak nie posługiwali się taką bronią i nie używali samochodu przerobionego na radiowóz policyjny i za to na podstawieart. 280 § 1 k.k.w zb. zart. 227 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.skazał go,

czynu zarzucanego wpkt XIXkomparycji przy czym ustalił, iż w trakcie rozboju sprawcy nie posługiwali się bronią palną i za to na podstawieart. 280 § 1 k.k.w zb. zart. 227 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.skazał go,

czynu zarzucanego wpkt XXkomparycji przy czym ustalił, iż ogólna wartość paczek wyniosła 19.329,06USD, a wartość ciągnika siodłowego wynosiła około 30.000zł, zaś naczepy około 10.000 zł i za to na podstawieart. 280 § 1 k.k.w zb. zart. 227 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65§ 1 k.k.skazał go,

czynu zarzucanego wpkt XXIkomparycji przy czym ustalił, iż miał on miejsce w nocy z 9 na 10 listopada 2004r. i za to na podstawieart. 280 § 1 k.k.w zb. zart. 227 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.skazał go,

czynu zarzucanego wpkt XXIIkomparycji przy czym ustalił, iż miał on miejsce w nocy z 16 na 17 listopada 2004r., a w trakcie rozboju sprawcy nie posługiwali się bronią palną i za to na podstawieart. 280 § 1 k.k.w zb. zart. 227 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.skazał go,

czynu zarzucanego w pkt XXIII komparycji przy czym ustalił, iż wartość ciągnika siodłowegoM.stanowiącego własność(...) Sp. z o.o.nie przekraczała 65.000 EURO i za to na podstawieart. 280 § 1 k.k.w zb. zart. 227 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.skazał go,

zaś na podstawieart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.wymierzył mu karę 8 (ośmiu) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

XIII
na podstawieart. 91 § 2 k.k.w zw. zart. 85 k.k.w zw. zart. 86 § 1 k.k.połączył kary orzeczone w pkt XI i XII sentencji i wymierzyłD. S. (1)karę łączną 9 (dziewięciu) lat pozbawienia wolności,

XIV
oskarżonegoP. W. (1)w ramach czynu zarzucanego w pkt. XXIV komparycji uznał za winnego tego, że od grudnia 2003 r. do lutego 2004 roku na terenie woj.(...)i(...)brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu dokonywanie rozbojów na kierowcach samochodów ciężarowych, przewożących różnego rodzaju towary tj. czynu zart. 258 §1 k.k.w zw. zart. 4 §1 k.k.i za to skazał go oraz na podstawieart. 258 § 1 k.k.w zw. zart. 4 §1 k.k.wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności,

XV
oskarżonegoP. W. (1)uznał za winnego popełnienia:

⚫

czynu zarzuconego w pkt XXV komparycji, z tym że ustalił, iż sprawcy działali pod pozorem dokonania kontroliK. R., który uprzednio z własnej inicjatywy zatrzymał kierowany przez siebie samochód dostawczy, a w trakcie rozboju sprawcy wypowiadali groźby użycia broni palnej jednak nie posługiwali się taką bronią i za to na podstawieart. 280 § 1 k.k.w zb. zart. 227 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.skazał go,

czynu zarzuconego w pkt XXVII komparycji, z tym, że ustalił, iż za funkcjonariuszy Policji podawali się dwaj inni mężczyźni, jednak nie posługiwali się taką bronią, a wartość skradzionych papierosów wynosiła 127.822,76zł, zaś łączna wartość strat na szkodęfirmy (...)nie przekraczała 177.822,76 zł i za to na podstawieart. 280 § 1w zb. zart. 227 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.skazał go,

zaś na podstawieart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.wymierzył mu karę 5 (pięciu) lat pozbawienia wolności,
XVI. oskarżonegoP. W. (1)uznał za winnego popełnienia czynu zarzuconego w pkt XXVI komparycji, z tym, że ustalił, iż w trakcie rozboju sprawcy nie posługiwali się bronią palną, oraz, że szkoda poniesiona przez(...)M. S.wyniosła 40.502,40 zł i za to na podstawieart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.skazał go na karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności,
XVII. na podstawieart. 91 § 2 k.k.w zw. zart. 85 k.k.w zw. zart. 86 § 1 k.k.połączył kary orzeczone w pkt XIV, XV, XVI sentencji i wymierzyłP. W. (1)karę łączną 6 (sześciu) lat pozbawienia wolności,
XXXI. na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.zwolnił skazanych oskarżonych w całości od opłat i ponoszenia kosztów sądowych obciążając nimi Skarb Państwa, a na podstawieart. 632 pkt 2 k.p.k.kosztami w części uniewinniającej obciążył Skarb Państwa.
Z powyższym rozstrzygnięciem nie zgodzili się obrońcy oskarżonych oraz prokurator i wnieśli od niego apelacje.
ObrońcaM. B. (1)na zasadzieart. 425 §1 i § 2 k.p.k.,art. 444 k.p.k.zaskarżył wyżej wymieniony wyrok w całości na korzyść oskarżonego.
Na podstawieart. 427 i 438 pkt. 2 i 3 k.p.k.zarzucił:

1
naruszenie przepisów postępowania karnego , która miały wpływ na treść zapadłego orzeczenia a mianowicie:

-art. 2 § 2, 4, 5 § 2, 7 k.p.k.poprzez przyjęcie niejednoznacznych okoliczności i zdarzeń na niekorzyść oskarżonego, uznanie ewidentnych sprzeczności w zeznaniach świadkaR. C. (1)w odtworzeniu przebiegu zdarzeń będących podstawą oskarżenia za spójne, logiczne i jednolite, pozwalające ustalić w sposób jednoznaczny przebieg zdarzenia, a także poprzez uznanie, że zeznania tylko jednego świadka wystarczą do przypisania winy oskarżonemu w sytuacji gdy inni świadkowie przesłuchani w sprawie tego absolutnie nie uczynili w zakresie wskazania osoby oskarżonego, uznanie braku jakiegokolwiek jednoznacznego dowodu wskazującego winę oskarżonego za wystarczające by w oparciu o „zasady logiki i doświadczenia życiowego” sądu orzekającego uznać oskarżonego winnego zarzuconych mu czynów np. właściciela posesji przyul. (...)wP., badań daktyloskopijnych z samochoduO. (...)którym rzekomo poruszał się oskarżony;
-art. 170§1 kodeksu postępowania karnegopoprzez nieuzasadnione oddalenie wniosku dowodowego o zwrócenie się do AŚM.o nadesłanie dokumentacji medycznej osadzonego tamR. C. (1)z roku 1995, gdzie zgodnie z jego zeznaniami miał się „leczyć psychiatryczne po próbie samobójczej oraz paleniu marihuany” co wynika z podpisywanych przez świadka protokołów przesłuchań w prokuraturze ( np.: k. 174, 388, 135), a czemu zaprzeczył samR. C. (1)w trakcie postępowania sądowego na okoliczność ustalenia stanu poczytalności i wiarygodności świadka w odtwarzaniu przebiegu zdarzeń i spostrzeżeń;
-art. 192 § 2 k.p.k.w zw. zart. 193 §1 k.p.k.poprzez oddalenie wniosku o przesłuchanie świadka w obecności biegłego psychologa zarówno na okoliczność zapamiętywania przebiegu zdarzenia i sposobu jego odtwarzania, która w odniesieniu doR. C. (1)wyjaśniłaby m. in. ujawnienia dopiero po 2 latach faktu używania broni przez uczestników napadów, kwestionowania faktu próby samobójczej, faktu leczenia psychiatrycznego w ASM.w 1995 r, palenia marihuany, zażywania amfetaminy, o których to świadek pamiętał w postępowaniu przygotowawczym, a czemu zaprzeczył w postępowaniu sądowym (k. 8293-8294), co nie pozwala zeznaniom świadka nadać waloru wiarygodności;
-art. 442 k.p.k.w zw. zart. 410 kodeksu postępowania karnegopoprzez uznanie iż nastąpiło ograniczenie w zakresie przeprowadzenia postępowania w niniejszej sprawie ograniczając się do udziału w rozbojach oraz broni palnej w sytuacji gdyż przyczyną zwrotu sprawy do ponownego rozpoznania była bezwzględna przyczyna wskazana wart. 439 §1 pkt 2 k.p.k.skutkująca prowadzeniem sprawy od początku zwłaszcza iż w zakresie opisanym przez sąd w uzasadnieniu , Sąd Apelacyjny nie zakreślił żadnych wytycznych na które powołuje się Sąd w uzasadnieniu - str. 1 i 2 uzasadnienia,
2) błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za jego podstawę, a mających wpływ na treść wyroku przez ustalenie:
- na podstawie nieprawidłowej oceny dowodów, że oskarżonyM. B. (1)dokonał zarzucanego mu czynu, skutkująca błędną kwalifikacją prawną zachowania oskarżonego zart. 280 § 1 k.k.w zb. zart. 227 k.k.w zw. zart. 11 §2 i 3k.k., gdy tymczasem z przeprowadzonego postępowania dowodowego wynika, że oskarżonegoM. B. (1)należałoby jedynie uniewinnić od stawianego zarzutu,
- iż zeznania świadkaC.znajdują potwierdzenie w materiale dowodowym, nadto Sąd dał im wiarę w sytuacji, gdy zeznania innych świadkówG. C.,M. C. (2),K. Ś. (1)potwierdzają jako osoby biorące udział w owym napadzie iż nie było z nimiM. B. (1), co podważa wiarygodność świadkaC.,

-

iż zeznania świadkaC.są uznane za szczere i wyczerpujące w kontekście deklaracji o chęci zmiany życia dla małej córki, nowego początku (k.38 uzasadnienia), co jednak okazało się nieprawda, gdyż po zapadnięciu wyroku wobecR. C.gdzie dobrowolnie poddał się karze w wymiarze 4 lat i 6 m-cy pozbawienia wolności w zawieszeniu na 9 lat (sygn. akt XVIII K 309/12 wyrok z dnia 10 czerwca 2013 roku ), w tym samym roku postawiono mu kolejne zarzuty za napady tożsame w przebiegu, których dopuścił się w latach 2011 i 2012, a sprawę skierowano aktem oskarżenia do Sądu w Pruszkowie,

Na zasadzieart. 427§1 k.p.k.wnosił o:

1
uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I Instancji,

ewentualnie uniewinnienie oskarżonego od stawianych mu zarzutów;

2
zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu, a przez niego nieopłaconej ani w części, ani w całości za II instancję.

ObrońcaM. F. (1)na zasadzieart. 425 § 1 i § 2 k.p.k.,art. 444 k.p.k.zaskarżył wyżej wymieniony wyrok w całości na korzyść oskarżonego.
Na podstawieart. 427 i 438 pkt. 2 i 3 k.p.k.zarzucił:
1) naruszenie przepisów postępowania karnego , która miała wpływ na treść zapadłego orzeczenia a mianowicie :
-art. 2 § 2, 4, 5 § 2, 7 k.p.k.poprzez przyjęcie niejednoznacznych okoliczności i zdarzeń na niekorzyść oskarżonego, uznanie ewidentnych sprzeczności w zeznaniach świadkaR. C. (1)w odtworzeniu przebiegu zdarzeń będących podstawą oskarżenia za spójne, logiczne i jednolite, pozwalające ustalić w sposób jednoznaczny przebieg zdarzenia, a także poprzez uznanie, że zeznania tylko tego jednego świadka wystarczą do przypisania winy oskarżonemu w sytuacji gdy świadkowie w tym pokrzywdzeni przesłuchani w sprawie tego absolutnie nie uczynili w zakresie wskazania osoby oskarżonego, uznanie braku jakiegokolwiek jednoznacznego dowodu wskazującego winę oskarżonego za wystarczające by w oparciu o „zasady logiki i doświadczenia życiowego” sądu orzekającego uznać oskarżonego winnego zarzuconych mu czynów,
-art. 170§1 kodeksu postępowania karnegopoprzez nieuzasadnione oddalenie wniosku dowodowego o zwrócenie się do ASM.o nadesłanie dokumentacji medycznej osadzonego tamR. C. (1)z roku 1995, gdzie zgodnie z jego zeznaniami miał się „leczyć psychiatryczne po próbie samobójczej oraz paleniu marihuany” co wynika z podpisywanych przez świadka protokołów przesłuchań w prokuraturze (np.: k. 174, 388, 135), a czemu zaprzeczył samR. C. (1)w trakcie postępowania sądowego na okoliczność ustalenia stanu poczytalności i wiarygodności świadka w odtwarzaniu przebiegu zdarzeń i spostrzeżeń ;
-art. 192 § 2 k.p.k.w zw. zart. 193 §1 k.p.k.poprzez oddalenie wniosku o przesłuchanie świadka w obecności biegłego psychologa zarówno na okoliczność zapamiętywania przebiegu zdarzenia i sposobu jego odtwarzania, która w odniesieniu doR. C. (1)wyjaśniłaby m. in. ujawnienia dopiero po 2 latach faktu używania broni przez uczestników napadów, kwestionowania faktu próby samobójczej, faktu leczenia psychiatrycznego w ASM.w 1995 r, palenia marihuany, zażywania amfetaminy, o których to świadek pamiętał w postępowaniu przygotowawczym, a czemu zaprzeczył w postępowaniu sądowym (k. 8293-8294), co nie pozwala zeznaniom świadka nadać waloru wiarygodności;
2) błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za jego podstawę, a mających wpływ na treść wyroku przez ustalenie:
- na podstawie nieprawidłowej oceny dowodów, że oskarżonyM. F. (1)dokonał zarzucanych mu czynów, skutkująca błędną kwalifikacją prawną zachowania oskarżonego zart. 280 § 1 k.k.w zb. zart 227 k.k.w zw. zart. 64§2 k.k., gdy tymczasem z przeprowadzonego postępowania dowodowego wynika, że oskarżonemuM. F. (2)można było postawić jedynie zarzut paserstwa umyślnego zart. 291 § 1 k.k., postulując zmianę kwalifikacji prawnej czynów naart. 291 § 1 k.k.
- iż zeznania świadkaC.znajdują potwierdzenie w materiale dowodowym, nadto Sąd dał im wiarę w sytuacji , gdy zeznania jedynego postronnego świadkaD. B.iA. T.potwierdzają jedynie fakt zainteresowania przez oskarżonegoM. F. (1)znajdującym się na jego posesji towarem, oraz że był w miejscu gdzie składowano łupy z napadów, jednak nie znajduje potwierdzenia w jakimkolwiek innym dowodzie wskazującym na uczestniczeniu w zarzucanych rozbojach, gdyż żaden z pokrzywdzonych nie wskazał na osobę oskarżonegoF.jako osobę uczestniczącą w napadach, a nawet sam świadek oskarżeniaR. C. (1)mylnie wskazał oskarżonego podczas okazywania tablic z wizerunkami - k. 233 i na k.8371 i co istotnie osoba oskarżonego nie pojawiła się od razu w „szczerych” zeznaniach świadka tylko znacznie później (na k.000083 jako zR.) brak danych o udziale oskarżonego;
- iż zeznania świadkaC.są uznane za szczere i wyczerpujące a deklaracje o chęci zmiany życia dla małej córki, nowego początku (k.38 uzasadnienia), co jednak okazało się nieprawda, gdyż po zapadnięciu wyroku wobecR. C., gdzie dobrowolnie poddał się karze w wymiarze 4 lat i 6 m-cy pozbawienia wolności w zawieszeniu na 9 lat (sygn. akt XVIII K 309/12, wyrokiem z dnia 10 czerwca 2013 r.), w tym samym roku postawiono mu kolejne zarzuty za napady tożsame w przebiegu których dopuścił się w latach 2011 i 2012 a sprawę skierowano aktem oskarżenia do Sądu.
Na zasadzieart. 427§1 k.p.k.wnosił o:

1
uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I Instancji, ewentualnie uniewinnienie oskarżonego od stawianych mu zarzutów;

2
zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu, a przez niego nieopłaconej ani w części, ani w całości za II instancję.

ObrońcaW. G.wyrokowi temu zarzucił:

I
obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia szczególnościart. 5§2, 424 k.p.k.polegającą m.in. na tłumaczeniu nie dających się usunąć wątpliwości co do faktu popełnienia przez oskarżonego przypisanych mu czynów na jego niekorzyść, nieuwzględnienie całości zebranego materiału dowodowego w sprawie, danie wiary zeznaniomR. C. (1)co do popełnienia przez osk.G.przypisanych mu czynów pomimo ich wewnętrznej sprzeczności i niepotwierdzenia ich przez pozostały materiał dowodowy, niewystarczającym uzasadnieniem wyroku m.in. w zakresie podania dlaczego Sąd dał wiarę zeznaniomR. C. (1)co do udziału osk.G.w przypisanych mu czynach,

II
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia polegający na ustaleniu, iż oskarżonyW. G.popełnił przypisane mu czyny chociaż z materiału dowodowego zebranego w sprawie wynika, że w przypisanych zdarzeniach nie brał udziału.

Wnosił o:

I
zmianę wyroku w zaskarżonej części i uniewinnienie oskarżonegoW. G.od popełnienia przypisanych mu wyrokiem czynów  ewentualnie

II
uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy SądowiI-szej instancji do ponownego rozpoznania.

ObrońcaM. K. (1)zaskarżył powyższy wyrok w całości na korzyść oskarżonego.
Na podstawieart. 427 § 2 k.p.k.iart. 438 pkt 2 i 3 k.p.k.zarzucił:

1
obrazę przepisów postępowania tj.art. 4, 5 § 2, 7, art. 171 § 7 oraz art. 193 § 1 k.p.k., mającą wpływ na treść orzeczenia, poprzez:

dopuszczenie przez Sąd jako dowód zeznańR. C. (1)złożonych w warunkach wyłączających swobodę wypowiedzi i uznanie tych zeznań za spójne i logiczne, pomimo zawartych w nich sprzeczności,

nieuwzględnienie korzystnych dla oskarżonego okoliczności i przyjęcie okoliczności niejednoznacznych na niekorzyść oskarżonego

ocenę dowodów z naruszeniem zasad prawidłowego rozumowania, prowadzącą do uznania, że świadek potwierdził wersjęR. C. (1), gdy tymczasem brak jest takiego potwierdzenia w zakresie wskazania osoby oskarżonego,

nie dopuszczenie dowodu z opinii biegłego psychologa, który dokonałby oceny zachowania świadkaR. C. (1)pod kątem właściwości charakteru, poziomu intelektualnego, zdolności do spostrzegania i zapamiętywania, również na okoliczność zapamiętywania przebiegu zdarzenia i sposobu jego odtwarzania, która w odniesieniu doR. C. (1)wyjaśniłaby m. in. ujawnienia dopiero po 2 latach faktu używania broni przez uczestników napadów, kwestionowania faktu próby samobójczej, faktu leczenia psychiatrycznego w AŚM.w 1995 r, palenia marihuany, zażywania amfetaminy, o których to świadek pamiętał w postępowaniu przygotowawczym, a czemu zaprzeczył w postępowaniu sądowym,

co w konsekwencji doprowadziło do błędnych wniosków i wydania nieprawidłowego wyroku;

2
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia i mający wpływ na jego treść a polegający na przyjęciu, iż oskarżony dopuścił się zarzuconego mu czynu, podczas gdy całokształt zebranego w sprawie materiału dowodowego nie pozwala na uznanie, iż oskarżonyM. K. (1)popełnił zarzucone mu przestępstwo; błąd w ustaleniach faktycznych, który miał wpływ na treść zapadłego orzeczenia w postaci uznania : iż zeznania świadkaC.znajdują potwierdzenie w materiale dowodowym , gdyż tymczasem pokrzywdzonyZ. O.nie wskazał na osobę oskarżonegoM. K. (1)jako osobę uczestniczącą w napadzie, a nawet sam świadek oskarżeniaR. C. (1)mylnie wskazał oskarżonego podczas pierwszej rozprawy, myląc goT. S. (1).

Na podstawieart. 427 § 1 i art. 437 § 1 k.p.k.wnosił o:

-

uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji

zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu, a przez niego nieopłaconej ani w części, ani w całości za II instancję.

ObrońcaM. R. (1)na podstawieart. 444 k.p.k.orazart. 425 § 2 k.p.k.zaskarżył wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie XVIII Wydział Karny z dnia 24 października 2013 r. o sygn. akt XVIII K 20/11 co do oskarżonegoM. R. (1)w całości na jego korzyść.
Na podstawieart. 427 § 2 k.p.k.orazart. 438 pkt 2 i 3 k.p.k.zaskarżonemu wyrokowi Sądu I instancji zarzucił:

1
w zakresie pkt VII sentencji wyroku obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść wydanego orzeczenia, tj.:

a
art. 4 k.p.k.w związku zart. 7 k.p.k.orazart. 410 k.p.k.poprzez ich nieprawidłowe zastosowanie, w zakresie w jakim Sąd I instancji uznał zeznania świadkaR. C. (1)za wiarygodne pomimo ich wewnętrznej sprzeczności oraz niepotwierdzeniu tych zeznań w pozostałym materiale dowodowym; skutkujące wystąpieniem:

b
błędu w ustaleniach faktycznych będących podstawą orzeczenia, mających wpływ na jego treść, polegającym na przyjęciu, iżM. R. (1)dopuścił się popełnienia czynu zart. 258 § 1 k.k., w sytuacji gdy prawidłowa analiza całokształtu zgromadzonego materiału dowodowego, zwłaszcza właściwa ocena zeznań świadkaR. C. (1)nie pozwala na akceptację powyższego wniosku,

2) w zakresie pkt VIII sentencji wyroku obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść wydanego orzeczenia, tj.:art. 413 § 1 pkt 5 k.p.k.poprzez jego niezastosowanie, w zakresie w jakim Sąd I instancji nie orzekł o winie oskarżonegoM. R. (1)w zakresie czynów wskazanych w pkt X-XV komparycji wyroku a jedynie wymierzył mu karę.
Na podstawieart. 427 § 1 k.p.k.iart. 437 § 1 i 2 k.p.k.wnosił o uchylenie wyroku Sądu I instancji w części dotyczącejM. R. (1)oraz przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Jednocześnie wnosił o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przed Sądem II instancji, które nie zostały opłacone w całości ani w części, wraz z należnym podatkiem VAT.
ObrońcaT. S. (1)na podstawieart. 427 § 1 i 2 k.p.k.w zw. zart. 438 pkt 2 i 3 k.p.k.wyrokowi temu zarzucił:
1. obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść wyroku:

a
tj.art. 410 k.p.k.w zw. zart. 7 k.p.k.poprzez dowolną a nie swobodną ocenę przeprowadzonych dowodów, a także nie oparcie wyroku o całokształt okoliczności ujawnionych w toku rozprawy i w konsekwencji uznanie, że oskarżonyT. S. (1)brał udział w popełnieniu czynu przestępczego opisanego w pkt XVI sentencji wyroku, podczas gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie pozwala stwierdzić, iżT. S. (1)uczestniczył w rozboju, który odbył się dnia 14 października 2004 r., a tym samym nie można przypisać oskarżonemuT. S. (1)zarzucanego mu czynu;

b
tj.art. 4, art. 410 i art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.przez oparcie orzeczenia stwierdzającego o winie oskarżonego w zakresie zarzucanego mu czynu tylko na jednym dowodzie obciążającym, tj. zeznaniach świadkaR. C. (1)i pominięciu materiału dowodowego w zakresie, w jakim przemawia na korzyść oskarżonego, bez należytego uzasadnienia takiego stanowiska;

c
tj.art. 5 § 2 k.p.k.,art. 410 k.p.k.w zw. zart. 424 k.p.k.poprzez brak spójnego i logicznego rozumowania Sądu i uznanie przez Sąd, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pozwolił nie budząc wątpliwości uznać oskarżonego winnego popełnienia zarzucanego mu czynu tj. udziału w rozboju w dniu 14 października 2004 r. podczas gdy z przeprowadzonego materiału dowodowego nasuwa się co najmniej dwie wersje zdarzenia w dniu 14 października 2004 r. co nie pozwala jednoznacznie stwierdzić winy oskarżonego;

d
tj.art. 5 § 1 k.p.k.poprzez uznanie oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu mimo braku obiektywnych dowodów przemawiających za twierdzeniem, że oskarżony dopuścił się rozboju w dniu 14 października 2004 r.;

e
art. 5 § 2 k.p.k.poprzez nie rozstrzygnięcie poważnych, niedających się usunąć wątpliwości dotyczących udziału oskarżonegoT. S. (1)w rozboju, który odbył się dnia 14 października 2004 r., na korzyść oskarżonego, w konsekwencji czego Sąd uznał, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy dał wystarczającą podstawę do uznania oskarżonegoT. S. (1)za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, podczas gdy przeprowadzone w sprawie dowody wzajemnie się wykluczały (a jedyny dowód, który rzekomo wskazuje na udział oskarżonego w popełnieniu zarzucanego mu czynu tj. zeznania świadkaR. C. (1)obarczone były brakiem wiarygodności) i nie dało usunąć się wątpliwości, co do tego, która wersja zdarzeń, w tym również wersja jaką podawał oskarżony, jest prawdziwa;

2
mający wpływ na treść zaskarżonego wyroku błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, poprzez przyjęcie, wyłącznie w oparciu o zeznania świadkaR. C. (1), że oskarżonyT. S. (1)brał udział w popełnieniu zarzucanego mu czynu, w sytuacji gdy świadekR. C. (1)(którego zeznania są jedynym dowodem w sprawie świadczącym o rzekomym popełnieniu przez oskarżonegoT. S. (1)zarzucanego mu czynu) podczas okazania pomyliłT. S. (1)z oskarżonymM. K. (1)(k. 8256) i nie potrafił podać szczegółów dotyczących udziałuT. S. (1)w napadzie z 14 października 2004 r. (k. 8296);

3
mający wpływ na treść zaskarżonego wyroku błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, będący wynikiem mającej wpływ na treść orzeczenia obrazy przepisów postępowania, tj.art. 4 i art. 7 k.p.k., który to błąd wyraża się w przyjęciu tezy, że zgromadzony w niniejszej sprawie materiał dowodowy pozwala na ustalenie, iż oskarżonyT. S. (1)jest winnym popełnienia zarzucanego mu czynu, podczas gdy materiał dowodowy jest niepełny, niespójny i nie potwierdza winy oskarżonego, a wręcz przeczy temu wnioskowi.

Mając na uwadze powyższe zarzuty na podstawieart. 427 § 1 k.p.k.orazart. 437 § 1 i 2 k.p.k.wnosił o:

1
zmianę wyroku w zaskarżonej części poprzez uniewinnienie oskarżonegoT. S. (1)od zarzucanego mu czynu zart. 280 § 1 k.k. KKw zb. zart. 227 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.

względnie

2
uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania Sądowi I Instancji.

ObrońcaD. S. (1)na podstawieart. 425 § 1 i art. 444 k.p.k., zaskarżył wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie XVIII Wydziału Karnego z dnia 24 października 2013 r. w stosunku doD. S. (1)w całość na korzyść oskarżonego.
Zaskarżonemu wyrokowi, na podstawieart. 438 pkt 2 i 3 k.p.k.zarzucił:

1
naruszenie przepisów postępowania karnego, a mianowicie obrazęart. 4, 5 § 2 i 7 k.p.k.wyrażającą się w braku obiektywizmu oraz dokonaniu dowolnej, a nie swobodniej oceny materiału dowodowego przejawiającej się w naruszeniu zasad wiedzy, doświadczenia życiowego i prawidłowego rozumowania przy ocenie wyjaśnień oskarżonegoD. S. (1)w zakresie popełnienia przez oskarżonego zarzucanych mu czynów oraz rozstrzygnięcie związanych z tym wątpliwości na niekorzyść oskarżonego, a w konsekwencji uznanie oskarżonego winnym zarzucanych mu czynów, pomimo braku w tym zakresie wiarygodnego dowodu;

2
naruszenie przepisów postępowania karnego tj.art. 169 § 2 k.k.iart. 192 § 2 k.p.k.w zw. zart. 193 §1 k.p.k.poprzez oddalenie wniosku o przesłuchanie świadka w obecności biegłego psychologa, który dokonałby obserwacji zachowaniaR. C. (1)w trakcie rozprawy, chociaż z orzecznictwa Sądu Najwyższego wynika, że oceniając dowód z pomówienia należy zbadać także osobowość osoby pomawiającej;

3
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za jego podstawę, a mających wpływ na treść wyroku przez ustalenie na podstawie nieprawidłowej oceny dowodów, że oskarżonyD. S. (1)dokonał zarzucanych mu czynów, jak również, iż oskarżony działał w ramach zorganizowanej grupy, podczas gdy materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy nie pozwała na uznanie, iż w niniejszej sprawie mamy do czynienia z zorganizowaną grupą przestępczą.

Wnosił o:

1
zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzutów popełnienia przypisanych mu czynów;

ewentualnie

2
uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd 1 Instancji,

a nadto wnosił o
zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu, a przez niego nieopłaconej ani w części, ani w całości za II instancję.
ObrońcaP. W. (1)na zasadzieart.425 k.p.k., zaskarżył wyżej wskazany wyrok w całości w części dotyczącej oskarżonegoP. W. (1).
Zaskarżonemu wyrokowi na zasadzieart. 427 § 2 k.p.k.iart. 438 pkt 2 k.p.k.zarzucił rażącą obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia, a mianowicieart.7 k.p.k.,art.5§2 k.p.k.,art.4 k.p.k.,art.410 k.p.k.iart.424§l k.p.k.poprzez:
1. dokonanie całkowicie dowolnych, nieuprawnionych, sprzecznych z zasadami logiki oraz doświadczenia życiowego na podstawie niewystarczającego do przypisania oskarżonemu winy materiału dowodowego, w postaci depozycji jedynego świadkaR. C. (1), ustaleń w zakresie zarzucanego mu czynu, pozwalających na przypisanie mu winy, pomimo istotnych wątpliwości co do wiarygodności i rzetelności tychże depozycji oraz pominięcie okoliczności świadczących o niemożności uznania ich za wiarygodne;
2. niewłaściwą ocenę dowodów skutkującą błędnym ustaleniem stanu faktycznego w zakresie istnienia grupy przestępczej tzw. „grupyG.” oraz przynależnościP. W. (1)do tejże grupy, podczas gdy z zeznań świadków opisujących przebieg zdarzeń w żaden sposób nie wynika aby działalność ta była zorganizowana w stopniu umożliwiającym ustalenie istnienie grupy przestępczej.
Na zasadzieart. 427 § 1 k.p.k., podnosząc powyższe zarzuty, wnosił o:

a
zmianę zaskarżonego wyroku przez uniewinnienie Oskarżonego od zarzucanych mu czynów względnie o:

b
uchylenie zaskarżonego wyroku w całości w części dotyczącej oskarżonego i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Prokuratorna podstawieart. 425 § 1, 2 i 3 k.p.k.iart. 444 k.p.k.zaskarżył powyższy wyrok w części -

1
co do winy

⚫

w zakresie oskarżonegoM. F. (1)- co do czynu z pkt II oraz czynów z pkt III i IV komparycji wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 24 października 2013 roku;

w zakresie oskarżonegoW. G.- co do czynu z pkt V oraz czynów z pkt VI i VII komparycji wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 24 października 2013 roku;

2) co do kary

⚫

w zakresie oskarżonegoM. B. (1)- za czyn I komparycji wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 24 października 2013 roku;

w zakresie oskarżonegoM. F. (1)- za czyn III i IV komparycji wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 24 października 2013 roku;

w zakresie oskarżonegoW. G.- za czyn VI i VII komparycji wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 24 października 2013 roku;

w zakresie oskarżonegoM. K. (1)- za czyn VIII komparycji wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 24 października 2013 roku;

w zakresie oskarżonegoM. R. (1)- za czyn IX komparycji wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 24 października 2013 roku i czyny przypisane w pkt XVI sentencji wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 20 stycznia 2010 roku oraz kary łącznej - pkt IX sentencji wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 24 października 2013 roku;

w zakresie oskarżonegoT. S. (1)- za czyn XVI komparycji wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 24 października 2013 roku;

w zakresie oskarżonegoD. S. (1)- za czyn XVII, XVIII, XIX, XX, XXI, XXII i XXIII komparycji wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 24 października 2013 roku oraz kary łącznej - pkt XIII sentencji wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 24 października 2013 roku;

w zakresie oskarżonegoP. W. (1)- za czyn XXIV, XXV, XXVI i XXVII komparycji wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 24 października 2013 roku oraz kary łącznej - pkt XVII sentencji wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 24 października 2013 roku;

i na podstawieart. 427 § 1 i § 2 k.p.k.orazart. 438 pkt 3 i 4 k.p.k.wyrokowi temu zarzucił:

1
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku mający wpływ na treść tego orzeczenia, polegający na nieprawidłowym ustaleniu, iż oskarżonyM. F. (1)nie brał udziału w listopadzie 2004 roku na terenie województwa(...)i województwa(...)w zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu dokonywanie rozbojów na kierowcach samochodów ciężarowych, przewożących różnego rodzaju towary, a co za tym idzie - czynów z pkt III i IV dopuścił się działając poza ramami tej grupy, podczas gdy z materiału dowodowego, w szczególności z wyjaśnień i zeznańR. C. (1), jednoznacznie wynika, iżM. F. (1)brał w opisanym okresie udział w zorganizowanej grupie przestępczej, po jego stronie istniała świadomość i wola takiego uczestnictwa, zarzucanych mu przestępstw z pkt III i IV dopuścił się działając w ramach tej grupy;

2
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku mający wpływ na treść tego orzeczenia, polegający na nieprawidłowym ustaleniu, iż oskarżonyW. G.nie brał udziału w listopadzie 2004 roku na terenie województwa(...)i województwa(...)w zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu dokonywanie rozbojów na kierowcach samochodów ciężarowych, przewożących różnego rodzaju towary, a co za tym idzie - czynów z pkt VI i VII dopuścił się działając poza ramami tej grupy, podczas gdy z materiału dowodowego, w szczególności z wyjaśnień i zeznańR. C. (1), jednoznacznie wynika, iżW. G.brał w opisanym okresie udział w zorganizowanej grupie przestępczej, po jego stronie istniała świadomość i wola takiego uczestnictwa, zarzucanych mu przestępstw z pkt VI i VII dopuścił się działając w ramach tej grupy;

3
rażącą niewspółmierność kar pozbawienia wolności orzeczonych w stosunku do oskarżonych uznanych za winnych zarzucanych im czynów, w stosunku do całokształtu okoliczności związanych z czynami przypisanymi oskarżonym i z osobami samych oskarżonych -M. B. (1)- za czyn I komparycji wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 24 października 2013 roku,M. F. (1)- za czyn III i IV komparycji wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 24 października 2013 roku,W. G.- za czyn VI i VII komparycji wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 24 października 2013 roku,M. K. (1)- za czyn VIII komparycji wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 24 października 2013 roku,M. R. (1)- za czyn IX komparycji wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 24 października 2013 roku i czyny przypisane w pkt XVI sentencji wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 20 stycznia 2010 roku oraz kary łącznej - pkt IX sentencji wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 24 października 2013 roku,T. S. (1)- za czyn XVI komparycji wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 24 października 2013 roku,D. S. (1)- za czyn XVII, XVIII, XIX, XX, XXI, XXII i XXIII komparycji wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 24 października 2013 roku oraz kary łącznej - pkt XIII sentencji wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 24 października 2013 roku,P. W. (1)- za czyn XXIV, XXV, XXVI i XXVII komparycji wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 24 października 2013 roku oraz kary łącznej - pkt XVII sentencji wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 24 października 2013 roku, która to niewspółmierność spowoduje nieosiągnięcie przez kary celów prewencji ogólnej i szczególnej, stanowiące naruszenie przepisuart. 53 § 1 i 2 k.k.

Podnosząc powyższe zarzuty na podstawieart. 427 § 1 k.p.k.iart. 437 § 1 i 2 k.p.k.wnosił o: uchylenie rozstrzygnięcia w zaskarżonej części i przekazanie sprawy Sądowi I Instancji do ponownego rozpoznania.
Na rozprawie apelacyjnej prokurator cofnął apelację wniesioną na niekorzyść oskarżonych:M. B.,M. K.,M. R.,T. S.,D. S.orazP. W..
Wobec powyższego Sąd Apelacyjny na podstawieart. 432 k.p.k.postanowił pozostawić apelację prokuratora w tej części bez rozpoznania.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje.
Apelacje wniesione przez obrońców jak i apelacja wywiedziona przez prokuratora okazały się niezasadne.
Wobec tego, że w zasadzie wszystkie środki odwoławcze łączyła jedna, wiodąca intencja procesowa, tj. podważenie wiarygodnościR. C. (1), Sąd Apelacyjny uważa za możliwe, w znacznym zakresie, łączne ustosunkowanie się do tak czytelnie wyartykułowanych stanowisk. Jednocześnie podkreśla, że dostrzega trzy zasadnicze kwestie wymagające głębszego pochylenia się nad zasadnością podniesionych zarzutów. Jest to trafność oceny relacji świadkaR. C. (1), zagadnienie obrazyart. 192 § 2 k.p.k.oraz problem częściowej prawomocności wyroku określony w apelacji jako obrazaart. 413 § 1 pkt 5 k.p.k.
Niespornym jest, że materiał dowodowy stanowiący podstawę ustaleń faktycznych zasadniczo ograniczał się do zeznań świadkaR. C. (1)a wsparcie jego depozycji innymi dowodami należało uznać za umiarkowane. Pomimo zaistnienia tych niekwestionowanych przez żadną ze stron okoliczności, Sąd Okręgowy dał wiarę relacjom świadkaR. C. (1)uznając, iż można na ich podstawie dokonać prawdziwych ustaleń faktycznych. Podkreślenia wymaga w tej sytuacji, że skarżone rozstrzygnięcie zapadło po bezpośrednim przesłuchaniuR. C.przed Sądem. Wyeksponowanie tej okoliczności ma w przypadku tak zawężonego materiału dowodowego znaczenie istotne, jako że jednym z kryteriów kształtujących przekonanie tego organu o wiarygodności dowodu jest wrażenie będące efektem bezpośredniego z nim zetknięcia. Sąd Okręgowy w pisemnych motywach wyeksponował to uwarunkowanie a trafności jego przekonania nie podważyły argumenty podniesione w apelacjach. Pozbawiony tej możliwości Sąd drugiej instancji, nie mógł go w sposób dowolny negować.
Poza dyskusją pozostaje naturalnie, że wyłącznie „korzystne wrażenie” nie jest wystarczającym fundamentem do czynienia ustaleń stanowiących następnie podstawę orzeczenia. Sąd Apelacyjny oczywiście dostrzega oraz aprobuje tezy orzecznicze zaprezentowane w apelacjach obrońców. Zwraca jednocześnie uwagę, iż obowiązująca procedura karna, statuująca zasadę swobodnej oceny dowodów, nie dyskwalifikuje ustaleń dokonanych w oparciu o relacje jednego świadka, przy zachowaniu niezbędnej ostrożności w ich ocenie. Poza ramy zakreśloneart. 7 k.p.k.Sąd pierwszej instancji nie wykroczył, dokonując prawdziwych ustaleń faktycznych i wysnuwając z nich zasadne wnioski o winie oskarżonych. Co więcej nie tylko dostrzegł okoliczności przemawiające na korzyść oskarżonych ale odniósł się do nich w sposób umożliwiający kontrolę instancyjną.
Nie zaistniała też sytuacja określonaart. 5 § 2 k.p.k.a powzięte i niedające usunąć się wątpliwości tyczyły udziału w grupie, posłużenia się bronią czy też zbrojnego charakteru grupy i zostały rozstrzygnięte przez Sąd meriti na korzyść oskarżonych. Sąd Apelacyjny nie dostrzegł również powodów do powzięcia w realiach sprawy dalszych, gdyż na taką powinność nie wskazuje nawet analiza treści skarg odwoławczych, sprowadzając uzasadnienie głoszonych tez do polemiki z ustaleniami Sądu pierwszej instancji.
Niezależnie od przyczyny odwoławczej wskazanej w zarzutach tj obrazy przepisów postępowania czy też błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku to jest oczywistym, że ostrze skarg odwoławczych skierowane zostało przeciwko uznaniu za wiarygodne zeznań świadkaR. C. (1), na którego relacjach oparł się Sąd pierwszej instancji, ustalając zaistnienie faktów głównych. Kontestowanie tych ustaleń, zdaniem Sądu odwoławczego, okazało się nieskuteczne gdyż argumenty podniesione w apelacjach nie dowiodły ani dopuszczenia się przez Sąd meriti obrazy przepisów postępowania ani błędu w ustaleniach faktycznych, mogących wywrzeć wpływ na treść rozstrzygnięcia. Ta ostatnia przyczyna w swojej istocie sprowadziła się zresztą do jej formalnego wyartykułowania. Nie dowiedziono ani „błędu braku” ani „błędu dowolności” a wszyscy skarżący powstrzymali się zgodnie od oceny całokształtu ujawnionego materiału dowodowego i wykazania, że w jego realiach zasadność ocen i wniosków wysnutych przez Sąd pierwszej instancji z tychże okoliczności nie odpowiada prawidłowości logicznego rozumowania. Reasumując, obrońcy winni wykazać, że Sąd Okręgowy dokonał wprawdzie ustaleń na podstawie kompleksowej oceny dowodów, ale oceny podsumowanej błędem logicznym /błąd dowolności/. Za oczywiście niewystraczające należy zatem uznać wskazywanie na wybrane fragmenty materiału dowodowego i jedynie na ich podstawie argumentowanie o błędności dokonanych ustaleń /apelacje obrońcówM. B. (1)M. F. (1),W. G.,M. K. (1),M. R. (1),T. S. (1)iD. S. (1)./ Sąd Apelacyjny nie dopatrzył się też w prezentowanych wywodach tzw. „błędu braku”, gdyż do wszystkich wskazanych przez obrońców okoliczności Sąd pierwszej instancji ustosunkował się w sposób umożliwiający kontrolę odwoławczą a powtarzanie akceptowanych argumentów należy uznać za zbędne.
Jednocześnie Sąd Apelacyjny stwierdza, że wobec sporządzenia apelacji przez podmioty fachowe, nie dostrzega powodów do przypominania konkretnych przesłanek uprawniających do postawienia zarzutu obrazy wskazanych w środkach odwoławczych przepisów postępowania. Dokonaną ocenę materiału dowodowego Sąd Okręgowy poprzedził ujawnieniem wszelkich istotnych okoliczności sprawy oraz rozważeniem tych, które w ocenie skarżących przemawiały na korzyść oskarżonych, nadając kwestii wiarygodności świadkaR. C. (1)znaczenie priorytetowe. Błędności tego przekonania nie podważyły skargi odwoławcze. Co więcej skarżący podważając prawdziwość jego relacji popadali nierzadko w sprzeczność w prezentowanej argumentacji. Podnosili mianowicie swojego rodzaju „przygotowanie” świadka do zeznań poprzez okazanie mu akt spraw umorzonych a jednocześnie wskazywali na niekonsekwencje w jego opisach i zdarzające się pomyłki. Sąd Apelacyjny zwraca zatem uwagę, że takie „przygotowanie” powinno wszelkie rozbieżności wyeliminować. Słusznie zatem Sąd Okręgowy uznał je za naturalne i wytłumaczalne wielością zdarzeń, czasową odległością i zawodnością ludzkiej pamięci. Uzupełniając te argumenty Sąd Apelacyjny odwołując się do życiowego doświadczenia przypomina, że profit udzielony świadkowi przez wymiar sprawiedliwości uzależniony był od prawdziwości jego relacji. Z drugiej strony świadomość, że nawet prawdziwe relacje nie wzbudzą entuzjazmu w oczach dotychczasowych kolegów, na pewno nie działała tonizująco na zdolność świadka do koncentracji. Zarzut świadomego wprowadzania w błąd nie znajduje uzasadnienia nie tylko z powodu kolizji zeznań fałszywych z oczekiwaniami świadka osadzonymi w jasno regulujących je przepisach. Takie relacje, jak uczy wspomniane wyżej doświadczenie życiowe, wywołują zwykle, nawet u osób w przeszłości naruszających normy prawa karnego, zachowania przekraczające miarę zwykłego ostracyzmu. Nie zrozumiała byłaby zatem, sugerowana w apelacjach postawa świadka, powodująca najdelikatniej mówiąc, niechęć oskarżonych a nie przynosząca przewidzianych ustawą korzyści.
Stanowiska Sądu II instancji nie zmienia też dostrzeganie złożoności problemu zarzutu obrazyart. 192 § 2 k.p.k.w powiązaniu z akcentowaniem nieodległej czasowo przestępczej przeszłości świadka i przyświecającemuR. C.interesowi osobistemu /apelacje obrońcówM. B. (1),M. F. (1),D. S. (1)/. Sąd Okręgowy nie powziął wątpliwości co do stanu psychicznego świadka, stanu jego rozwoju umysłowego czy też zdolności postrzegania lub odtwarzania postrzeżeń. Dał temu wyraz w motywach zaskarżonego wyroku, odnosząc się precyzyjnie również do zgłoszonych na tę okoliczność wniosków dowodowych / odnośnie obrazyart. 170 k.p.k./. Sąd odwoławczy akceptuje to stanowisko, nie znajdując podstaw do podważenia jego słuszności. Dostrzega jednocześnie sprzeczność w argumentowaniu skarżących. Z jednej bowiem strony zarzucają oni świadkowi intencje świadomego wprowadzenia w błąd wymiaru sprawiedliwości poprzez fałszywe /kłamliwe/ zeznania, z drugiej zaś dowodzą konieczności uruchomienia możliwości płynących z treściart. 192 § 2 k.p.k.co wskazuje raczej na podejrzenia wystąpienia u świadka stanów utrudniających postrzeganie lub odtwarzanie zdarzeń. Przypomnieć zatem wypada, że ocena prawdomówności świadka należy do Sądu orzekającego w sprawie. Jak wielokrotnie podkreślał Sąd Najwyższy, biegły psycholog może się co najwyżej wypowiedzieć czy zeznania świadka są prawdziwe w tym sensie, że o ich prawdziwości przekonany jest sam świadek. Taka wątpliwość w ogóle nie została w skargach wyartykułowana.
Dodatkowo odnośnie poszczególnych apelacji.
Apelacja obrońcyM. B. (1).
Sąd Okręgowy nie tylko dostrzegł okoliczności wskazane w skardze ale je omówił na tle całego materiału dowodowego /zeznania świadkaK. Ś.iD. A./. Sąd Apelacyjny zajęte w tym przedmiocie stanowisko Sądu pierwszej instancji aprobuje i nie dostrzega powodów do ponownego przytaczania jego treści. Zwraca jednak uwagę na zabieg skarżącego obligujący do czasochłonnej weryfikacji tezy obrońcy opartej wyłącznie na fragmencie treści dowodu. Prawdą jest zatem co podnosi apelujący, żeR. C. (1)nie widziałM. B.odjeżdżającego z miejsca przestępstwa dokonanego w dniu 7 sierpnia 2002r. Sąd Apelacyjny zwraca jednak uwagę, że przytoczone zeznania świadka zawierają również informacje m.in. o dostarczeniu przezM. B.samochodu do dokonania rozboju i przybyciu na miejsce czynu. Nie dostrzeżenie opuszczenia miejsca przestępstwa przez tegoż oskarżonego nie niweluje w treści dowodu informacji o jego uprzednim uczestnictwie w czynie.
Również podniesione w apelacji obrońcyM. F.poszczególne argumenty stanowią jedynie polemikę ze stanowiskiem Sądu wyrażonym m.in. na str 53-54 uzasadnienia i nie dowodzą ani błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia ani obrazy przepisów postępowania mogącego wywrzeć wpływ na treść wyroku. Kontrola instancyjna nie może sprowadzać się do ponownego przytaczania argumentów Sądu meriti, nawet jeżeli miałoby to potwierdzić bezzasadność tez obrońcy fragmentarycznie podchodzącego do okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej.
Dodatkowo odnośnie apelacji obrońcyW. G..
Nie znalazł potwierdzenia argument mający podważyć rzetelność postępowania przygotowawczego tj złożenia zeznań konkretnych dopiero po okazaniuR. C. (1)akt spraw umorzonych. Wbrew twierdzeniom skarżącego taka okoliczność nie wynika z akt niniejszej sprawy i Sąd Okręgowy przekonująco się do niej ustosunkował /str. 39 uzasadnienia/. Uwaga powyższa jest aktualną także w stosunku do apelacji obrońcyM. K. (1).
Nie podważa ustaleń Sądu Okręgowego odnośnie sprawstwaW. G.w zakresie „zaboru krzeseł”, okoliczność oskarżenia go następnie o „paserstwo tychże krzeseł”. Są to dwa historycznie odrębne zdarzenia. Oskarżenie o paserstwo nie wyklucza skazania za rozbój /kradzież/ krzeseł będących przedmiotem paserstwa.
Dodatkowo odnośnie apelacji obrońcyM. K. (1).
Akcentowaną przez obrońcę pomyłkę w rozpoznaniu osobyM. K.Sąd Okręgowy dostrzegł, poddał wnikliwej analizie a następnie swoje stanowisko zajęte w tej materii logicznie i przekonująco uzasadnił. Jego słuszności nie podważyły argumenty przedłożone w skardze odwoławczej. Także uniewinnienie oskarżonego od popełnienia czynu zart. 258 § 2 k.k.nie znajduje prostego przełożenia na konieczność uwolnienia go od odpowiedzialności za rozbój.
Dodatkowo odnośnie apelacji obrońcyM. R.to na uwagę i pogłębioną analizę rzeczywiście zasługuje zarzut określony w skardze jako obrazaart. 413 § 1 pkt 5 k.p.k.
O.intencję Sądu pierwszej instancji wyartykułowane w motywach wyroku należy powrócić do treści zarzutów obrońcy osk.R.zwróconych przeciwko pierwszemu zapadłemu w sprawie rozstrzygnięciu. Obrońca zaskarżył wyrok w odniesieniu do czynu zart. 258 § 1 k.k.zarzucając obrazę przepisu prawa materialnego co wskazuje, że nie kwestionował on poczynionych w tej materii ustaleń faktycznych, którą to okoliczność Sąd Okręgowy najwyraźniej pominął. Nie jest wykluczone, że owa powściągliwość Sądu była wynikiem nie tyle akceptacji poczynionych ustaleń ile kontestowania w skardze „konstytucyjności” cytowanego przepisu. Skarżący podnosił następnie, że wobec konieczności uniewinnieniaM. R. (1)od wyżej wymienionego czynu to naturalną tego konsekwencją będzie obniżenie orzeczonej kary. Zasady logicznego rozumowania obligują do przyjęcia, że obrońca miał na uwadze karę łączną, gdyż uniewinnienie od jednego z czynów nie wywiera wpływu na rozmiar dolegliwości ustalony przez Sąd za pozostałe. Wydaje się pozostawać poza dyskusją, że Sąd Okręgowy uznał niekwestionowanie przez obrońcę ustaleń faktycznych w odniesieniu do czynów przypisanych jego mandantowi za wyjątkiem występku zart. 258 § 1k.k. Skarżący dał temu wyraz w treści apelacji od skarżonego wyroku ograniczając ją do negowania rozmiaru kar za przestępstwa przypisane wyrokiem Sądu Okręgowego z dnia 20 stycznia 2010r. sygn. akt XVIII K 181/08 (pkt VIII wyroku). Rzecz w tym, że Sąd Apelacyjny, orzekając o zaistnieniu bezwzględnej przyczyny odwoławczej przewidzianej wart. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.wyrokiem z dnia 18 stycznia 2011 r. uchylił pierwszy wyrok i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu „w zaskarżonej części”. Tak zredagowany wyrok Sądu Apelacyjnego nie został zaskarżony kasacją i uprawomocnił się, na co zwrócił uwagę również prokurator, zachowując stosowną elegancję procesową. Wobec powyższego Sąd Okręgowy ferujący kolejny wyrok uznał, nie bez racji, że zaistniała częściowa prawomocność wyroku i rozstrzygał jedynie w zakresie rozmiaru kary.
Sąd Apelacyjny dostrzega problem podniesiony w apelacji obrońcyM. R. (1), akcentowany również w skargach innych obrońców a sprowadzający się do tezy, że skład Sądu nienależycie obsadzony nie może poczynić prawdziwych ustaleń faktycznych. Nie jest jednak władny ingerować w niniejszym postępowaniu nawet w wadliwy ale prawomocny wyrok innego Sądu, chociaż zachowuje w świadomości fakt ciążenia tej okoliczności na niniejszym postępowaniu odwoławczym.
Na tle niniejszej sprawy jawi się jednak problem szerszej natury.
Prawdą jest, że wobec stanowiska, tak doktryny jak i orzecznictwa wyroki Sądów stwierdzające zaistnienie bezwzględnej przyczyny odwoławczej nabierają niekiedy cech niepokojącego automatyzmu, nierzadko niweczącego wielomiesięczny wysiłek Sądów pierwszej instancji, wydających wyroki pozbawione innych uchybień. Pojawiają się zatem pytania czy w każdej sytuacji nawet bardzo naganna pomyłka winna rodzić skutki tak radykalne jakie zaistniały w sprawie niniejszej. Przechodząc na jej grunt to pamiętać należy, że w 90 % wyznaczonych terminów Sąd był należycie obsadzony, jako że sędzia był delegowany do orzekania w składach sądu z prawem przewodnictwa przez organ uprawniony, czyli przez Ministra Sprawiedliwości. W pozostałych delegacja została udzielona przez Prezesa Sądu oraz w jednym przez vice Prezesa co było oczywistym błędem i to pomimo, że rozprawie przewodniczył ten sam sędzia. Brak jest też powodów do przypuszczeń, że Minister Sprawiedliwości utracił do sędziego zaufanie i nie delegowałby go z zachowaniem przepisów(...), umożliwiając zakończenie sprawy niewątpliwie złożonej. De lege ferenda nasuwa się zatem uwaga o potrzebie stworzenia możliwości zatwierdzenia przez organ właściwy ewidentnej pomyłki organu nieuprawnionego. Otwarcie Sądowi odwoławczemu drogi do zainicjowania takiej akcji zminimalizowało by z kolei okazje do popełnienia pomyłki, tym razem przez Sąd uchylający pierwszy wyrok Sądu Okręgowego z użyciem zwrotu „w zaskarżonej części”. Nie wymaga też szczególnej argumentacji uzasadnienie tezy, że Sąd „nienależycie obsadzony”, nie może poczynić, z formalnego punktu widzenia, prawdziwych ustaleń faktycznych. Czyli, że wyrok powinien być uchylony w zakresie szerszym niż „w zaskarżonej części”.
Dodatkowo odnośnie apelacji obrońcy osk.T. S. (1).
Wielokrotne powtórzenie tezy o niewinnościT. S. (1)wyrażonej pod postacią obrazy przepisów postępowania czy też błędu w ustaleniach faktycznych nie znalazło przełożenia na moc wytoczonych argumentów i w tym względzie pozostaje aktualne stanowisko Sądu Apelacyjnego wyrażone na wstępie. Wszystkie podniesione w skardze okoliczności dostrzegł Sąd pierwszej instancji i omówił je w pisemnych motywach. Także w odniesieniu do mocno akcentowanych w odwołaniu pomyłek w rozpoznaniu oskarżonego Sąd odwoławczy nie znajduje powodów do zastosowania zabiegu wielokrotnego powtarzania argumentów Sądu meriti, jako że apelacja nie podważyła zajętego stanowiska, ograniczając się do nieskutecznej z nim polemiki.
W odniesieniu do apelacji obrońcyD. S. (1)to aktualne pozostają uwagi Sądu Odwoławczego odnoszące się łącznie do wniesionych skarg.
Na uwagę zasługują podniesione również w innych skargach, wątpliwości obrońcy w zakresie ustaleń istnienia grupy w rozumieniu nadanym przezart. 258 k.k.Za trafne należy uznać twierdzenia o konieczności rozróżniania tej instytucji od sprawstwa wieloosobowego. Obrońca słusznie akcentuje „luźny charakter grupy”, wspólne nakreślanie celów i planów realizacji. Sąd Apelacyjny zwraca jednak uwagę, że wprowadzenie elementów demokracji w proces decyzyjny, nie pozbawia grupy cech zorganizowania ani nie zaciera rzeczywistego celu działania. Można co najwyżej rozważać, czy kierowanie taką grupą z wykorzystaniem „zasad demokracji” nie zmniejsza zawartej w niej społecznej szkodliwości. Rozłożenie odpowiedzialności może skutkować złagodzeniem agresywności grupy i zwiększeniu przewidywalności jej działań. Wydaje się, że okoliczność powyższą dostrzegł jednak Sąd meriti i dał temu wyraz w mocno wytonowanej reakcji karnej zarówno w zakresie kary jednostkowej jak i łącznej, orzeczonej na zasadzie asperacji, zbliżonej do zasady absorpcji.
Dodatkowo odnośnie apelacji obrońcy osk.P. W. (1).
W celu uprządkowania dalszych rozważań należy mieć na uwadze lojalne przyznanie oskarżonego uczestniczenia w grupie osób popełniających przestępstwa a kontestowanie ustaleń, iż była to grupa przewidzianaart.258 k.k.
Sąd Apelacyjny aprobuje przytaczane przez autora skargi poglądy doktryny i orzecznictwa w przedmiecie oceny zeznań świadków koronnych czy też osób korzystających z profitów przewidzianych przepisemart. 60 k.k.Argumenty mające wspierać tezę o niewiarygodnościR. C. (1)dowodzą jedynie determinacji i zaangażowania obrońcy, nie podważając słuszności powziętego w tej materii przekonania przez Sąd pierwszej instancji. Stanowią jedynie obszerną polemikę z ustaleniami opartą nie tylko o niewskazane ale i o nieokreślone fragmenty materiału dowodowego. Nie dowodząc ani błędu w ustaleniach faktycznych ani obrazy przepisów postępowania skarga nie może ona wywołać oczekiwanych efektów procesowych. Sąd Apelacyjny nie podejmie rozważań w takiej polemicznej konwencji, nie mając ku temu ustawowego umocowania.
Obrońca wskazuje na konkretną okoliczność w odniesieniu do tzw. „napadu na złotników” akcentując odmienne relacjeM. C. (2)co do udziału w nim osk.W.niż wynika to z zeznańR. C. (1). Również ta okoliczność nie może sama przez się świadczyć o potrzebie zdezawuowania zeznańR. C.. Kwestię wiarygodności zeznań rozstrzygnie Sąd rozpoznający sprawę o wskazany rozbój, dokonując ustaleń na podstawie wszystkich istotnych okoliczności ujawnionych na rozprawie głównej.
Odnośnie apelacji prokuratora.
Nie sposób wykluczyć, iż teza o uczestnictwie w grupie, o której mowa wart. 258 § 1 k.k.M. F. (1)iW. G.jest prawdziwa. Nie sposób jednak wykluczyć również prawdziwości tezy o incydentalności działań obu oskarżonych w omawianych strukturach. Sąd Okręgowy nabrał w tej materii wątpliwości i rozstrzygnął je na korzyść oskarżonych, co oczywiście nie czyni stanowiska prokuratora pozbawionym podstaw. Na jej prawdopodobieństwo wskazują podniesione w apelacji argumenty o wspólnym użyciu do popełnienia dwóch rozbojów „grupowych samochodów”, „grupowych dziupli” czy też planowania akcji przez oskarżonych oraz jej zabezpieczania. Rzecz w tym, że wskazane wyżej okoliczności nie wykluczają możliwości współsprawstwa bez uczestnictwa w grupie realizującej znamiona czynu przewidzianego wart. 258 k.k., na co w uzasadnieniu czytelnie wskazał Sąd pierwszej instancji a czego nie podważyła wniesiona apelacja. Należy również zauważyć, że skarga przybrała postać wstępnej analizy inicjującej dopiero czynności procesowe, zezwalające przetworzyć wiedzę zawartą w uzasadnieniu głoszonej tezy na apelację zawierającą oprócz wniosków, także fakty powiązane z precyzyjnie określonymi dowodami. Domniemywać należy, iż skarga swoje racje wywodzi z zeznańR. C. (1). Wobec tego, że jest to w zasadzie jedyny dowód na całe wniesione oskarżenie to ogólne przytoczenie jest niewystarczające z powodów oczywistych. Skarga przedmiotowa jest środkiem odwoławczym pochodzącym od oskarżyciela publicznego i powinna zawierać nie tylko wskazanie zarzutów stawianych rozstrzygnięciu lecz również ich uzasadnienie /art. 427 § 2 k.p.k./ Nie należy pomijać, że pozostaje kontynuacją tezy aktu oskarżenia o realizacji przezM. F. (1)iW. G.ustawowych znamion czynu przewidzianego wart. 258 § 1 k.p.k.w formie ukształtowanej przez postępowanie sądowe. Odżywa zatem niejako obowiązek płynący z treściart. 332 § 2 k.p.k.przytoczenia faktów i dowodów aktualizujących powyższą tezę pomimo stanowiska Sądu Okręgowego. Aktualizacja stanowiska prokuratora wskazująca na błąd w ustaleniach faktycznych winna poddawać analizie „całokształt okoliczności ujawnionych w toku rozprawy” i taką właśnie procesowo uznaną metodą dowodzić błędności dokonanych ustaleń. Uzasadnienie złożonej apelacji tych wymogów nie spełniło, przybierając jak wyżej wspomniano, formę „wyjściowego” materiału operacyjnego. Nie negując słuszności zawartych w nim wniosków wywiedzionych na podstawie realiów funkcjonowania grup przestępczych, to koniecznym jest nadanie takiemu stanowisku formy procesowej nadającej się do wykorzystania w postępowaniu przed sądem. Uzasadnienie skargi nie zezwalało na kontrolę rozumowania apelującego i podejmując jedynie polemikę z poczynionymi ustaleniami oczekiwanego efektu wywołać nie mogło. Zważyć w tym miejscu wypada na okoliczność, czego nie negował skarżący, że przedmiotowa grupa miała luźną” strukturę ze słabo określonym podziałem ról. Dostrzegając ewolucję orzecznictwa „łagodzącego” wymogi w zakresie koniecznych ustaleń zaistnienia grupy w rozumieniuart. 258 k.k.Sąd Apelacyjny w niniejszym składzie zwraca uwagę, iż nie może to prowadzić do zrównywania tej instytucji ze współsprawstwem wieloosobowym samym w sobie stanowiącym o możliwości zaostrzenia reakcji karnej. Mając na uwadze doniosły przedmiot ochrony objęty przepisem, domaganie się a następnie orzekanie kary w dolnych granicach zagrożenia świadczy o zarysowaniu się niezwykle cienkiej granicy, w realiach konkretnych spraw, między cytowanymi wyżej instytucjami. Wobec tego, że wywiedziona apelacja nie wykazała przekroczenia tej granicy zgodnie z kierunkiem skargi, jej wniosek końcowy nie mógł zostać uwzględniony.
Z podanych wyżej powodów Sąd Apelacyjny orzekł jak w wyroku.