Sąd Okręgowy w Warszawie
X Wydział Karny
Sygnatura akt: X Ka 551/14
Data wyroku: 2014-07-16 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: del) Magdalena Roszkowska-Matusik, Beata Wehner –, Katarzyna Wróblewska
Słowa kluczowe: Dobrowolne Poddanie Się Karze
Podstawa prawna: art. 335 § 1kpk
Teza: Nietrafnie zatem Sąd Rejonowy nie zbadał zasadności wniosku prokuratora złożonego w trybie 335 § 1 k.p.k. pod względem przepisów prawa.

Sygn. akt X Ka 551/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 16 lipca 2014 roku
Sąd Okręgowy w Warszawie X Wydział Karny Odwoławczy
w składzie:
Przewodniczący:  SSO Beata Wehner – spr.
Sędziowie: SO Katarzyna Wróblewska
SR (del) Magdalena Roszkowska - Matusik
Protokolant:  sekr. sąd. Elżbieta Łopacińska
Przy udziale prokuratora Marii Syta
po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2014 roku
sprawyP. W.oskarżonego zart. 116 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych
na skutek apelacji prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Piasecznie z dnia 31 stycznia 2014 roku, sygn. akt II K 1336/13
uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w Piasecznie do ponownego rozpoznania.
Sygn. akt X Ka 551/14

UZASADNIENIE
P. W.został oskarżony o to, że:

1
w dniu 01 października 2011 r. w godz. 19:32- 19:38 wG.przyul. (...)(...)bezprawnie rozpowszechniał w sieci Internet, przy wykorzystaniu programu(...). utwory autorstwa(...)w postaci e-booków:(...),(...),(...),(...),(...),(...)(...), czym działał na szkodę(...) sp. z .o.o.z siedzibą wP., to jest o czyn zart. 116 ust. 1 Ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych;

2
w dniu 14 października 2011 r. o godz. 12:11 – 12:17 wG.przyul. (...)(...)bezprawnie rozpowszechniał w sieci Internet przy wykorzystaniu programu(...)utwór autorstwaS.C.w postaci e-booka:(...), czym działał na szkodę(...) Sp. z o.o.z siedzibą wP., tj. o czyn zart. 116 ust. 1 Ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych

Wyrokiem z dnia 31 stycznia 2014 roku Sąd Rejonowy w Piaseczniew sprawie o sygn. akt II K 1336/13:

1
oskarżonegoP. W.uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego wpunkcie 1i za to na podstawieart. 116 ust. 1 Ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnychskazał go, a na podstawieart. 116 ust. 1 Ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnychiart. 33 § 2 kkwymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 25 stawek dziennych określając wysokość jednej stawki na kwotę 10 złotych;

2
oskarżonegoP. W.uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego wpunkcie 2i za to na podstawieart. 116 ust. 1 Ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnychskazał go, a na podstawieart. 116 ust. 1 Ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnychiart. 33 § 2 kkwymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 25 stawek dziennych określając wysokość jednej stawki na kwotę 10 złotych;

3
na podstawieart. 85 k.k.art. 86 § 1 i § 2 k.k.połączył orzeczone kary za zbiegające się przestępstwa i orzekł wobec oskarżonegoP. W.karę łączną 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 50 stawek dziennych określając wysokość jednej stawki na kwotę 10 złotych;

4
na podstawieart. 69 § 1 k.k.w związku zart. 70 § 1 pkt 1 k.k.wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby 2 lat;

5
na podstawieart. 116 ust. 2 Ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnychorzekł przepadek dowodów rzeczowych opisanych w wykazie dowodów rzeczowych z k. 121 w postaci 2 dysków twardych na rzecz Skarbu Państwa.

Wyrok został zaskarżony przez prokuratora w całości na niekorzyść oskarżonegoP. W..
Wyrokowi zarzucono:

1
obrazę przepisów prawa procesowego w postaci naruszenia przepisuart.335 § 1 k.p.k.w zw. zart. 343 § 7 k.p.k.polegającą na wydaniu przez Sąd orzeczenia wobec oskarżonego w zakresie jego treści sprzecznego z wymogami prawa, a mianowicie orzeczenie kary grzywny na podstawieart. 116 ust. 1 Ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnychiart. 33 § 2 k.k.w sytuacji, gdyart. 116 ust. 1 Ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnychnie przewiduje takiej kary obok kary pozbawienia wolności, aart. 33 § 2 k.k.dotyczy tylko czynu popełnionego w celu osiągnięcia korzyści materialnej, zamiast nieuwzględnienia wniosku skierowanego w trybieart. 335 § 1 k.p.k.i dokonania modyfikacji wniosku z udziałem stron bądź skierowania sprawy do rozpoznania na zasadach ogólnych.

2
obrazę przepisów prawa karnego materialnego w postaci naruszenia przepisuart. 33 § 2 k.k.polegającą na zastosowaniu, jako podstawy prawnej orzeczenia grzywny, w sytuacji, gdy przepis ten przewiduje możliwość wymierzenia grzywny obok kary pozbawienia wolności jedynie w sytuacji, gdy sprawca dopuszcza się czynu w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub gdy korzyść majątkową osiągnął.

3
obrazę przepisów prawa karnego materialnego w postaci naruszenia przepisuart. 116 ust. 2 Ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, polegającą na orzeczeniu przepadku dowodów rzeczowych w postaci zabezpieczonych w toku postępowania dysków twardych na podstawieart. 116 ust. 2 Ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w sytuacji, gdy winien orzec ich przepadek na podstawieart. 44 § 2 k.k.

Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja prokuratora jest zasadna.
Za prawidłowy i zasługujący na uwzględnienie należało uznać zawarty w niej postulat uchylenia wyroku Sądu Rejonowego i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.
W pierwszej kolejności podnieść należy, że sprawca występku zart. 116 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych„podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2”, natomiast Sąd Rejonowy za przypisane czyny orzekł wobec oskarżonego karę pozbawienia wolności oraz wymierzył mu na podstawieart. 33 § 2 k.k.grzywnę. Orzeczenie co do kary zawarte w wyroku było zresztą zgodne z wnioskiem złożonym w tym zakresie przez prokuratora w trybieart. 335 § 1 k.p.k.
Oczywiste jest, że sąd pierwszej instancji, orzekając na posiedzeniu w trybieart. 343 k.p.k., jest związany treścią uzgodnień pomiędzy oskarżonym i prokuratorem, poczynionych na podstawieart. 335 § 1 k.p.k.i nie może wydać innego wyroku niż skazujący i orzec innej kary lub środka karnego od uzgodnionych przez strony. Rozpoznając jednak taki wniosek, Sąd nie może się uchylić od zbadania sprawy zarówno pod kątem ustaleń faktycznych i zawinienia, a także zastosowanych przepisów prawa materialnego. W sytuacji dostrzeżenia jakichkolwiek wad propozycji oskarżyciela publicznego, nie tylko nie może wniosku takiego uwzględnić, ale zobligowany jest skierować sprawę do rozpoznania na zasadach ogólnych, chyba, że w toku posiedzenia prokurator za zgodą oskarżonego dokona modyfikacji wniosku w kierunku przez sąd postulowanym (tak: Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 19 kwietnia 2013 w sprawie o sygn. akt V KK 17/13, opubl. Prokuratura i Prawo 2013/7 – 8/9).
W niniejszej sprawie poza polem widzenia prokuratora, jak i Sądu I instancji było to, że dyspozycja przepisu art. 116 ust. 1 cytowanej powyżej ustawy zawiera możliwość wymierzenia grzywny (przepis ten zawiera alternatywnie skonstruowaną sankcję). Niemniej jednak Sąd Rejonowy w sposób nieuzasadniony odwołał się do przepisuart. 33 § 2 k.k.i wymierzył oskarżonemu także grzywnę. Przepisart. 33 § 2 k.k.zaś przewiduje możliwość wymierzenia grzywny w sytuacji, gdy sprawca działa w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, co w niniejszej sprawie nie zostało ustalone. Zaistniał zatem dysonans pomiędzy czynem przypisanym, który w swoich znamionach nie odwołuje się do sposobu działania uprawniającego zastosowanieart. 33 § 2 k.k.a wymierzoną karą. Uwzględniając tak sformułowany wniosek w trybieart. 335 § 1 k.p.k.uszło uwadze Sądu I instancji, że prokurator konstruując zarzut nie odniósł się do okoliczności związanych z działaniem przez oskarżonego w celu osiągnięcia korzyści majątkowej.
Nietrafnie zatem Sąd Rejonowy nie zbadał zasadności wniosku prokuratora złożonego w trybie 335§ 1 k.p.k.pod względem przepisów prawa. Sąd orzekający winien mieć na uwadze koronną zasadę, a mianowicie, iż Sąd zna prawo(iura novit curia).Właściwie procedowanie Sądu Rejonowego w niniejszej sprawie powinno sprowadzać się do nieuwzględnienia obarczonego błędami merytorycznymi wniosku prokuratora, a następnie sprawa winna zostać skierowana do rozpoznania na zasadach ogólnych (art. 343 § 7 k.p.k.), chyba że doszłoby do zmiany tego wniosku - za zgodą oskarżonego - w taki sposób, aby był on zgodny z obowiązującymi przepisami prawa.
Reasumując, podnieść należy, że uchybienie jest także skutkiem naruszenia przez Sąd Rejonowy dyspozycji przepisuart. 343 § 7 k.p.k., poprzez zaniechanie dokonania prawidłowej kontroli wniosku, o którym mowa wart. 335 § 1 k.p.k.Wniosek prokuratora pozostał bowiem w sprzeczności z treściąart. 116 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnychi z tego powodu brak było podstaw do jego uwzględnienia i wydania wyroku w trybie przewidzianym wart. 343 k.p.k.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy, Sąd Rejonowy dokładnie zweryfikuje złożony w trybie 335§ 1 k.p.k.wniosek prokuratora i wyda stosowne decyzje w jego przedmiocie.
Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji.