Sąd Okręgowy w Rzeszowie
VI Wydział Gospodarczy
Sygnatura akt: VI Gz 85/14
Data wyroku: 2014-04-30 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Barbara Frankowska, Anna Harmata, Anna Walus – Rząsa

Sygn. aktVI Gz 85/14

POSTANOWIENIE
Dnia 30 kwietnia 2014 r.

Sąd Okręgowy w Rzeszowie VI Wydział Gospodarczy
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSO Barbara Frankowska
Sędziowie: SO Anna Walus – Rząsa
SO Anna Harmata (spr.)
Protokolant: sekr. sądowy Joanna Stafska
po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2014 r. w Rzeszowie
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z wniosku Prokuratury Rejonowej dla miastaR.
z udziałem(...)Związku Piłki Nożnej wR.i Polskiego Związku Piłki Nożnej wW.
o uchylenie uchwał

w przedmiocie zażalenia uczestnika(...)Związku Piłki Nożnej na postanowienie Sądu Rejonowego w(...)XII Wydziału Krajowego Rejestru Sądowego z dnia 22 listopada 2013r., sygn. akt RZ.XII NsRej.(...)

postanawia:
oddalić zażalenie.

UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy oddalił wniosek uczestnika(...)Związku Piłki Nożnej, którym ten wnosił o odrzucenie wniosku na podstawie art. 28 i 29 ustawy o stowarzyszeniach, albowiem najpierw, zgodnie z ustawą o stowarzyszeniach powinno być wszczęte postępowanie naprawcze, czego prokuratura nie uczyniła. Prokurator Rejonowy dla miastaR.wniósł o jego oddalenie wskazując, iż prokurator nie jest organem nadzorczym.
W uzasadnieniu Sąd Rejonowy wskazał, powołując się na przepisy ustawy o stowarzyszeniach art. 28 i art. 29, że organ nadzorujący ma prawo wyboru środka jaki chce zastosować w zależności od rodzaju i stopnia stwierdzonych nieprawidłowości, ponadto podzielił pogląd wnioskodawcy, iż prokurator zgodnie z brzmieniem art. 29 w/w ustawy nie jest organem nadzorującym, ale posiada legitymację do wystąpienia do sądu o uchylenie niezgodnych z prawem lub statutem uchwał stowarzyszenia bez konieczności przeprowadzania wcześniejszego postępowania naprawczego.
Zażalenie na powyższe orzeczenie wniósł uczestnik(...)Związek Piłki Nożnej, zarzucając błędne zastosowanie art. 28 i 29 ustawy o stowarzyszeniach w zw. zart. 199 par. 1 pkt. 1 kpc.
W ocenie żalącego Sąd dokonał błędnej wykładni, przeprowadzając jedynie wykładnię językową mylnie zakładając, iż prokuratura nie powinna w pierwszej kolejności wzywać stowarzyszenia do usunięcia dostrzeżonych nieprawidłowości w wyznaczonym terminie, podczas gdy wykładnia celowościowa i funkcjonalna prowadzi do przekonania, iż istnieje gradacja sankcji za dokonywanie czynności niezgodnych ze statutem czy przepisami prawa, a prokurator powinien najpierw żądać wyjaśnień od stowarzyszenia i wyznaczyć mu termin do usunięcia nieprawidłowości. Dokonywanie na gruncie tej sprawy interpretacji przepisów art. 28 i 29 w/w ustawy winno odbywać się zatem z dbałością o przestrzegania prawa do suwerenności stowarzyszeń i prawa zrzeszania się.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Sąd Okręgowy podziela stanowisko Sądu Rejonowego wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia, w tym dokonaną wykładnię art. 28 i 29 ustawy o stowarzyszeniach.
Stosownie do treści art. 28 ustawy o stowarzyszeniach,w razie stwierdzenia, że działalność stowarzyszenia jest niezgodna z prawem lub narusza postanowienia statutu w sprawach, o których mowa w art. 10 ust. 1 i 2,organ nadzorujący, w zależności od rodzaju i stopnia stwierdzonych nieprawidłowości, może wystąpić o ich usunięcie w określonym terminie, udzielić ostrzeżenia władzom stowarzyszenia, wystąpić do sądu o zastosowanie środka określonego w art. 29.
Powyższa norma prawna ustanawia uprawnienie w ściśle określonym zakresie, określając podmiot będący jednocześnie adresatem tej normy i wskazując wyraźnie, iż uprawnienie ujęte w art. 28 przysługuje - organowi nadzorującemu. Organem nadzorującym jest zaś stosownie do treści art. 8 ust. 5 w/w ustawy, bądź wojewoda bądź starosta, właściwi ze względu na siedzibę stowarzyszenia. Jak wynika z treści omawianej normy organem nadzorującym nie jest prokurator wskazany odrębnie treścią art. 8 ust. 6. Wobec treści art. 1 par. 2 w/w ustawy i wynikającej zeń zasady, iż prawo zrzeszania się w stowarzyszeniach może podlegać ograniczeniom przewidzianym jedynie przez ustawy, wyłączona jest możliwość jakiejkolwiek rozszerzającej wykładni art. 28
również w zakresie podmiotowym. Innymi słowy uprawnienia wynikające z art. 28 w zakresie wyznaczenia terminu do usunięcia nieprawidłowości i udzielenia ostrzeżenia przysługują tylko organowi nadzorującemu, a prokurator nie jest organem nadzorującym. Tym samym nie można podzielić argumentacji żalącego, iż prokuratorowi służy prawo do wystąpienia o usunięcie nieprawidłowości w określonym terminie przed złożeniem wniosku do Sądu w trybie art.29 w/w ustawy. Dodać zresztą należy, co zasadnie Sąd Rejonowy stwierdził, nawet organowi nadzorczemu przysługuje prawo wyboru środka jaki chce zastosować w zależności od rodzaju i stopnia stwierdzonych nieprawidłowości i brak podstaw dla przyjęcia koniecznego ich w kolejności zastosowania.
Stosownie do treści art. 29 ust. 1 Sąd,  
na wniosek
          organu nadzorującego lub  
prokuratora
         , może:
1)  udzielić upomnienia władzom stowarzyszenia,
2)  uchylić niezgodną z prawem lub statutem uchwałę stowarzyszenia,
3)  rozwiązać stowarzyszenie, jeżeli jego działalność wykazuje rażące lub uporczywe naruszanie prawa albo postanowień statutu i nie ma warunków do przywrócenia działalności zgodnej z prawem lub statutem.
To z niniejszej więc normy wynika rodzaj uprawnienia przysługującego prokuratorowi, ograniczającego się więc do przewidzianego w art. 29 ust. 1 złożenia wniosku do sądu w zakresie m.in. uchylenia niezgodnej z prawem lub statutem uchwały stowarzyszenia.
Powyższej analizy i wniosków nie zmieniały dalsze zarzuty zażalenia, w tym motywów i przesłanek dla złożenia przez prokuraturę niniejszego wniosku , jako pozostających bez wpływu dla oceny zarzutu zażalenia w zakresieart. 199 par. 1 pkt 1 kpc. .
Mając niniejsze na uwadze Sąd Rejonowy zasadnie odmówił odrzucenia wniosku na zasadzieart. 199 par. 1 pkt 1 kpc, dlatego też Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji na mocyart. 385 kpcw zw. zart. 397 § 2 i art. 13 § 2 kpc.

(...)

1
(...)

2
(...)