Sąd Okręgowy w Koninie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 93/14
Data wyroku: 2014-05-09 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Agata Wilczewska-, Waldemar Cytrowski, Ewa Miastkowska

Sygn. akt II Ka 93/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 9 maja 2014r.
Sąd Okręgowy w Koninie II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący : SSO Waldemar Cytrowski
Sędziowie : SSO Ewa Miastkowska
SSO Agata Wilczewska - spr.
Protokolant : st. sekr. sąd. Arleta Wiśniewska
przy udziale Haliny Lewandowskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej
po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2014r.
sprawyZ. K.
oskarżonego z art.177§1k.k.
na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Kole

z dnia 18 lutego 2014r. sygn. akt II K 1523/13

I
Zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że podstawę wymiaru kary wobec oskarżonego uzupełnia o przepis art.58§3k.k. oraz art.33§1i3k.k.

II
Utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok w pozostałej części.

III
Zwalnia oskarżonego w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze w tym od opłaty za to postępowanie.

Agata Wilczewska Waldemar Cytrowski Ewa Miastkowska

Sygn. akt II Ka 93/14

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 18 lutego 2014 r. Sąd Rejonowy w Kole, sygn. akt II K 1523/13, oskarżonegoZ. K.uznał za winnego tego, że w dniu 8 maja 2013 r. wZ.gm.D.w woj.(...)kierując ciągnikiem rolniczymmarki Z.nr rej. (...)nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym w ten sposób, że wyjeżdżając z terenu swojej posesji na drogę publiczną nie zachował należytej ostrożności i zaczepionym do ciągnika ładowaczem czołowym uderzył w pojazd markiV. (...)nr rej. (...)kierowany przezH. U., w wyniku czego siedząca na miejscu pasażeraE. U.doznała obrażeń ciała w postaci urazu głowy ze wstrząśnieniem mózgu, niepamięcią zdarzenia, następowymi bólami oraz zawrotami głowy i wstrząśnieniem błędnika prawego, co naruszyło prawidłowe funkcjonowanie organizmu na czas powyżej 7 dni tj. przestępstwa zart. 177 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 177 § 1 k.k.wymierzył oskarżonemu karę grzywny w liczbie 140 stawek dziennych po 10 złotych każda. Nadto, na podstawieart. 627 k.p.k.w zw. zart. 1, art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych(Dz. U. z 1983 r., Nr 49, poz. 223 ze zm.) Sąd zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe, w tym opłatę w wysokości 140 złotych.
Apelację od powyższego wyroku wniósł prokurator zaskarżając go w części dotyczącej orzeczenia o karze na korzyść oskarżonegoZ. K..
Powołując się na treśćart. 438 pkt. 1 k.p.k.w zw. zart. 427 § 1 i 2 k.p.k.prokurator zarzucił orzeczeniu obrazę przepisów prawa materialnego tj.art. 58 § 3 k.k.polegającą na jego niezastosowaniu i orzeczeniu wobec oskarżonegoZ. K., sprawcy przestępstwa zart. 177 § 1 k.k., kary grzywny w wymiarze 140 stawek dziennych po 10 zł każda, podczas gdy przestępstwo zart. 177 § 1 k.k.zagrożone jest wyłącznie karą pozbawienia wolności do lat 3.
W oparciu o ten zarzut, na podstawieart. 427 § 1 k.p.k.iart. 437 § 1 k.p.k., prokurator wniósł o zmianę zaskarzonego orzeczenia poprzez zastosowanie w podstawie wymiaru kary, obokart. 177 § 1 k.k.,art. 58 § 3 k.k.i wymierzenie kary grzywny w wysokości 140 stawek dziennych po 10 zł każda.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Apelacja okazała zasadna, w związku z czym zachodziła konieczność wydania orzeczenia o charakterze reformatoryjnym.
Sąd I instancji prawidłowo przeprowadził postępowanie i w trybieart. 335 § 1 k.p.k.w zw. zart. 343 k.p.k.wydał wyrok skazujący wobec oskarżonego. Sąd I instancji na podstawie prawidłowo ocenionego ujawnionego materiału dowodowego, poczynił prawidłowe ustalenia faktyczne i wyprowadził słuszne wnioski zarówno co do winy oskarżonego w zakresie przypisanego mu przestępstwa, jak i subsumcji prawnej jego zachowania pod wskazany przepis prawny.
Sąd Okręgowy za zasadny uznał jednak zarzut prokuratora. Wskazać bowiem należy, że wyrokiem z dnia 18 lutego 2014 r. Sąd Rejonowy w Kole, sygn. akt II K 1523/13 oskarżonegoZ. K.uznał za winnego przestępstwa zart. 177 § 1 k.k.i na podstawie tego przepisu wymierzył oskarżonemu karę grzywny w liczbie 140 stawek dziennych po 10 zł każda stawka. Zgodnie zaś z przepisem 177§ 1 k.k.przestępstwo przypisane oskarżonemu zagrożone jest wyłącznie karą pozbawienia wolności do lat 3. Wymierzenie więc oskarżonemu kary grzywny wymagało powołania w podstawie wymiaru kary przepisuart. 58 § 3 k.k., jak słusznie wskazał skarżący, a nadto zdaniem Sądu odwoławczego wymagało powołania w podstawie wymiaru kary również przepisuart. 33 § 1 i 3 k.k.Przepisart. 58 § 3 k.k.pozwala bowiem Sądowi orzec zamiast kary pozbawienia wolności grzywnę albo karę ograniczenia wolności do lat 2 w sytuacji, gdy przestępstwo zagrożone jest karą pozbawienia wolności nieprzekraczającą 5 lat. Niewątpliwie przestępstwo którego dopuścił się oskarżony spełnia warunki określone wart. 58 § 3 k.k.Sąd korzystając z uprawnienia określonego w tymże przepisie winien więc wskazać ten przepis w podstawie wymiaru kary wobec oskarżonego.
W przedmiotowej sprawie brak wskazania w/w przepisów w podstawie wymiaru kary – w ocenie Sądu Okręgowego – miał charakter pewnego przeoczenia na co wskazuje chociażby treść uzasadnienia zaskarżonego wyroku. Sąd Rejonowy dostrzegł bowiem swoje uchybienie i wskazał na konieczność powołania równieżart. 58 § 3 k.k.jako przepisu pozwalającego na orzeczenie wobecZ. K.kary grzywny określonej wart. 33§1 k.k.Sąd zauważając w/w fakt „przeoczenia” i dając temu wyraz w uzasadnieniu wyroku, nie mógł jednak uzupełnić tego poprzez skorzystanie z instytucji sprostowania orzeczenia, gdyż istnieje bezsprzecznie pewien zakres rozstrzygnięć, których sprostowanie jest niedopuszczalne, są nimi wymiary kary i wskazanie rodzaju kar, a także środków karnych oraz przepisy kwalifikacji prawnej stanowiące podstawę skazania; w tym wypadku doszłoby bowiem nie tyle do sprostowania omyłki, co do zmiany merytorycznej treści orzeczenia, co dopuszczalne jest wyłącznie w innym trybie –art. 437 k.p.k.(wyr. SN z 28.06.2012 r., III KK 416/11, LEX 1212892).
Sąd Odwoławczy, zaaprobował zaś wymiar orzeczonej przez Sąd I instancji kary grzywny wobec oskarżonego uznając, iż kara ta została orzeczona w rozmiarze proporcjonalnym tak co do społecznej szkodliwości czynu oskarżonego jak i stopnia jego zawinienia, z uwzględnieniem wszystkich dyrektyw określonych wart. 53 k.k.
Mając na względzie wszystkie przedstawione powyżej okoliczności, Sąd odwoławczy – nie znajdując przy tym innych uchybień podlegających uwzględnieniu z urzędu, powodujących konieczność zmiany bądź uchylenia zaskarżonego rozstrzygnięcia – na podstawieart.437 § 1 i 2 k.p.k.orzekł jak w wyroku.
Ponieważ oskarżony nie przyczynił się do zaistnienia pomyłki Sądu Rejonowego, Sąd Okręgowy stosując regułę słuszności, na podstawieart. 634 k.p.k.w zw. zart. 624 § 1 k.p.k.iart. 17 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnychzwolnił go w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.
Agata Wilczewska Waldemar Cytrowski Ewa Miastkowska