Sąd Okręgowy w Płocku
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 318/13
Data wyroku: 2014-02-04 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Renata Wanecka
Słowa kluczowe: Nienależne Świadczenie
Podstawa prawna: art.410 kc, art. 6 kc
Teza: oddala powództwo

Sygn. akt I C 318/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 4 lutego 2014r.
Sąd Okręgowy w Płocku, I Wydział Cywilny
w składzie:
Przewodniczący SSO Renata Wanecka
Protokolant: Monika Kaszanek
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 stycznia 2014r. wP.
sprawy z powództwaJ. F.
przeciwkoS. W.
o zapłatę

1
oddala powództwo;

2
nie obciąża powodaJ. F.procesu.

Sygn. akt I C 318/13

UZASADNIENIE
J. F.w dniu 9 grudnia 2010r. złożył pozew przeciwkoL. W.iS. W.o zasądzenie na jego rzecz kwoty 45.549,90 zł wraz z odsetkami.
W uzasadnieniu wskazał, że jako wspólnikspółki cywilnej (...)zawarł z pozwanymi, również prowadzącymi działalność gospodarczą w formiespółki cywilnej (...), porozumienie zgodnie z którym pozwani zobowiązali się do ponoszenia części kosztów wynikających z prowadzenia biura handlowego na terenie Stałej Wystawy Budownictwa wW.przyulicy (...). PaństwoW.nie wywiązali się z postanowień tej umowy, a jednocześnie złożyli pozew przeciwko(...) spółki (...)i uzyskali pozytywny dla siebie wyrok w sprawie IX GC 570/08. Po przeprowadzeniu postępowania egzekucyjnego w sprawie Km 124/08, pozwani uzyskali należność w kwocie 45.549 zł powiększoną o odsetki. W ocenie powoda było to świadczenie nienależne, ponieważ wskutek potrącenia wierzytelności przysługującej(...) spółki (...), pozwanym nie przysługiwała żadna wierzytelność.
Na żądanie Sądu, w dniu 11 kwietnia 2011r. powód sprecyzował swoje żądanie odnośnie odsetek w ten sposób, że skapitalizował odsetki ustawowe od kwoty 45.549,90 zł za okres od 8 kwietnia 2008r. do 8 kwietnia 2011r. do kwoty 54.816,90 zł i określił wartość dochodzonego roszczenia na kwotę 144.254,96 zł.
Na rozprawie w dniu 12 września 2011r.J. F.sprecyzował, że domaga się zasądzenia kwoty 144.254,96 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 8 kwietnia 2008r.
Postanowieniem z 12 września 2011r. Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy odrzucił pozew wobecL. W.na podstawieart. 199 § 1 pkt. 3 kpc, zaś w pozostałym zakresie uznał się niewłaściwym i przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu w Warszawie na podstawieart. 17 pkt. 4 kpc.
Z kolei Sąd Okręgowy w Warszawie w dniu 17 lutego 2012r. postanowił stwierdzić swoją niewłaściwość i przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu w Płocku do rozpoznania.
Na rozprawie w dniu 25 kwietnia 2013r.J. F.potwierdził, że w/w suma stanowi sumę należności wynikających z porozumienia zawartego między wspólnikami współpracujących spółek cywilnych, a mianowicie: czynsz za podnajem powierzchni wystawienniczej naB.wW.(36 m2) w wysokości 2.500 zł miesięcznie, połowę wynagrodzenia dla pracownika obsługującego także sprzedaż towarówL.iS. W.B. O., a nadto sprzedaż bramy garażowej za 7.500 zł, za którą wspólnicy(...)T.nie otrzymali zapłaty. Mimo prowadzenia rokowań w sprawie uzgodnienia wzajemnych rozliczeń, państwoW.nie podpisali ugody. Po wydaniu wyroku przez Sąd Rejonowy w Ciechanowie, uwzględniającego roszczenia(...) spółki (...), powód i jego wspólnik w ramach spełnienia długu przekazali pozwanym bramy garażowe za 17.000 zł.
Pozwany na rozprawie 25 kwietnia 2013r. wniósł o oddalenie powództwa. Przyznał, że współpracował z powodem i jego wspólnikiem, co prawda korzystał z ich powierzchni handlowej naB.wW., ale nie dostał nigdy faktury za czynsz, a jeśli idzie o pracownika, to jego zdaniem zatrudniona przezJ. F.osoba świadczyła pracę tylko na rzeczF.–T.. Natomiast za sprzedane bramy wszelkie należności zostały uregulowane. Stwierdził, że nie mieli wobec wspólnikówF.–T.żadnych długów.

Sąd ustalił, co następuje:

S. L.iJ. F.w dniu 25 stycznia 1996r. zawarli umowę spółki cywilnej, postanawiając, że każdy z nich wnosi do niej wkład po 100 zł w gotówce, że zyski będą dzielić po połowie oraz solidarnie będą odpowiadać za straty. Przedmiotem ich działalności było projektowanie i doradztwo techniczne, wykonywanie pełnego zakresu prac mechanicznych, ślusarskich, blacharskich, spawalniczych, montażowo – konstrukcyjnych, wykonywanie prac elektrycznych, instalacji i sanitarnych, wykonywanie robót drogowych, usług budowlanych, eksport – import, handel artykułami przemysłowymi i spożywczymi. W latach 1996 – 1997 zajmowali się produkcją, sprzedażą i montażem bram garażowych, byli przedstawicielami handlowymiH.Polska. Podpisali wówczas umowę najmu powierzchni handlowej na terenie Stałej Wystawy Budownictwa wW.przyulicy (...)o powierzchni 108 m2. (zeznania świadkaS. L.– nagranie rozprawy z 29 października 2013r. czas: 00:07:17 – 00:56:44, dowód z przesłuchania stron – zeznania powodaJ. F.– nagranie rozprawy z 28 stycznia 2014r. czas: 00:04:55 – 00:19:00 w nawiązaniu do informacyjnego wysłuchania z 29 października 2013r., czas: 00:06:23 – 00:56:44, umowa spółki cywilnej k: 171, zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej z 16 lutego 1999r. k: 174,)
W dniu 3 lutego 1997r.(...) spółki (...)iS. L.podpisali porozumienie zeS. W., który działał wówczas jako przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą pod nazwąP. (...). Następnie w dniu 12 lutego 1997r.S. L.podpisał umowę spółki cywilnej ze swoją żonąL. L. (2)podfirmą (...). MałżonkowieW.byli przedstawicielami handlowymi(...), zajmowali się sprzedażą okien. W ramach współpracy, na terenie wynajmowanym przez powoda iS. L.przyulicy (...)wW.eksponowane były towary(...) spółki (...)na powierzchni 36 m2razem z bramami garażowymi, którymi handlowali wspólnicyF.–T.. Obsługę biura handlowego prowadziła pracownica zatrudniona przez powoda i jego wspólnika –B. O.. (zeznania świadkaS. L.– nagranie rozprawy z 29 października 2013r. czas: 00:07:17 – 00:56:44, dowód z przesłuchania stron – zeznania powodaJ. F.– nagranie rozprawy z 28 stycznia 2014r. czas: 00:04:55 – 00:19:00 w nawiązaniu do informacyjnego wysłuchania z 29 października 2013r., czas: 00:06:23 – 00:56:44, porozumienie dotyczące współdziałaniaspółek cywilnych (...)iP. (...)z 3 lutego 1997r. k: 160 – 162, zaświadczenie o wpisie do działalności gospodarczejS. W., działającego podfirmą (...),(...)z 25 października 1994r. k: 175, zaświadczenie o wpisie do działalności gospodarczejS. W.iL. W., działających podfirmą Przedsiębiorstwo Handlowo – Usługowe (...) s.c.z 20 marca 1997r. k: 176 )
W czasie trwania współpracy tych dwóch podmiotów gospodarczychJ. F.iS. L.sprzedali okna należące do pozwanego i jego żony za 45.549,90 zł. Na potwierdzenie tej czynności w dniu 10 marca 1998r. została wystawionafaktura VAT nr (...). W imieniu wspólnikówspółki cywilnej (...)fakturę przyjęłaH. T.. (kopiafaktury VAT nr (...)z 10 marca 1998r. k: 186)
MałżonkowieW.nigdy nie przyjęli faktur wystawianych przez powoda i jego wspólnika. Kooperanci podjęli próbę rozliczenia wzajemnych należności, ustalając wstępnie, że wskutek potrącenia, długJ. F.iS. L.w stosunku doL. W.iS. W.wynosi 314,62 zł. Pozwany i jego żona nie podpisali jednak ugody. W interesie(...) spółki (...)w negocjacjach uczestniczył równieżK. B.. (zeznania świadkaS. L.– nagranie rozprawy z 29 października 2013r. czas: 00:07:17 – 00:56:44, dowód z przesłuchania stron – zeznania powodaJ. F.– nagranie rozprawy z 28 stycznia 2014r. czas: 00:04:55 – 00:19:00 w nawiązaniu do informacyjnego wysłuchania z 29 października 2013r., czas: 00:06:23 – 00:56:44, notatki na potrzeby wzajemnych rozliczeń k: 163 – 166, kopia wezwania do zapłaty kwoty 45.549,90 zł k: 187, kopia listu przesłanego faksem przezK. B.doL. W.z 1 października 1998r. k: 197, kopia listu przesłanego faksem przezK. B.w odpowiedzi na wezwanie do zapłaty 45.549,90 zł k: 196, )
W dniu 20 lipca 1999r.L. W.iS. W.złożyli pozew w postępowaniu nakazowym przeciwkoJ. F.iS. L.o zapłatę na ich rzecz 45.549,90 zł z odsetkami ustawowymi od dnia 10 marca 1998r. do dnia zapłaty oraz kosztów procesu, wskazując, że kwota ta wynika zfaktury nr (...)z 10 marca 1998r. Sąd Rejonowy w Ciechanowie, V Wydział Gospodarczy w dniu 3 grudnia 1999r. wydał nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym, uwzględniając w całości żądanie(...) spółki (...)oraz nakazując zapłatę na ich rzecz kosztów procesu w wysokości 3.825,12 zł. (kopia pozwu z 12 lipca 1999r. k: 184 – 185, kopiafaktury VAT nr (...)z 10 marca 1998r. k: 186, kopia nakazu zapłaty z 3 grudnia 1999r. k: 190)
Pozwani złożyli zarzuty od nakazu zapłaty, w których zgłosili zarzut potrącenia, twierdząc, że ich dług wynosi 5.618,05 zł. Postanowieniem z 31 maja 2000r. Sąd Rejonowy wC.odrzucił zarzuty, jako nieopłacone w terminie. Ich zażalenie na w/w postanowienie zostało potraktowane jako wniosek o przywrócenie terminu do złożenia zarzutów. Po przeprowadzeniu postępowania dowodowego Sąd Rejonowy wC., V Wydział Gospodarczy wyrokiem wydanym 6 marca 2002r. w sprawie VGC 35/00 utrzymał w całości w mocy nakaz zapłaty wydany w sprawie V Ng 754/99 w dniu 3 grudnia 1999r., prostując jednocześnie oczywistą omyłkę pisarską w nakazie zapłaty w ten sposób, że odsetki ustawowe zasądzone są od dnia 10 marca 1998r., a nie od 10 marca 1999r. Apelacja pozwanych została odrzucona postanowieniem z 28 kwietnia 2004r. (kopia wyroku Sądu Rejonowego wC.z 6 marca 2002r. k: 226 – 227, kopia postanowienia Sądu Rejonowego wC.z 28 kwietnia 2004r. k: 229 - 230, kopia zarzutów od nakazu zapłaty, mylnie oznaczonych, jako sprzeciw od nakazu zapłaty k: 172 – 173, kopie protokołów rozprawy przed Sądem Rejonowym wC., V Wydziałem Gospodarczym k: 200 - 216)
Z dniem 31 marca 2001r.J. F.iS. L.zakończyli prowadzenie działalności gospodarczej. Burmistrz GminyW.– Centrum decyzją z 20 czerwca 2001r. wykreślił z ewidencji działalności gospodarczej z dniem 1 maja 2001r. wpis dokonany 22 stycznia 1996r. (kopia decyzji Burmistrza GminyW.– Centrum z 20 czerwca 2001r. k: 54)
Wierzyciele otrzymali pierwszy tytuł wykonawczy w dniu 23 kwietnia 2002r., zaś drugi tytuł – 24 stycznia 2005r. Złożyli wniosek o wszczęcie egzekucji zarówno przeciwkoJ. F., jak iS. L.. Postępowania toczyły się wW.przed różnymi komornikami sądowymi. W pierwszym wypadku egzekucja została skierowana do rachunku bankowego, na który została wpłacona spłata byłej żony dłużnika z tytułu podziału majątku wspólnego, zaś w drugim – nastąpiła sprzedaż mieszkania w drodze licytacji. Z uwagi na uzyskanie kwoty przewyższającej dług, komornik zwróciłS. L.nadwyżkę w wysokości 180.000 zł. (zeznania świadkaS. L.– nagranie rozprawy z 29 października 2013r. czas: 00:07:17 – 00:56:44, dowód z przesłuchania stron – zeznania powodaJ. F.– nagranie rozprawy z 28 stycznia 2014r. czas: 00:04:55 – 00:19:00 w nawiązaniu do informacyjnego wysłuchania z 29 października 2013r., czas: 00:06:23 – 00:56:44, kopia wyroku Sądu Rejonowego wC.z 6 marca 2002r. k: 226 – 227)
W dniu 3 października 2006r.S. L.złożył oświadczenie wobecL. W.iS. W.o potrąceniu wierzytelności w kwocie 41.003,35 zł, na którą składają się: 32.773,57 zł z tytułu nienależytego wykonania umowy podnajmu (należność główna 27.500 zł + 5.273,57 zł odsetki), 8.229,78 zł z tytułu zakupionych od spółki towarów oraz wykonanych na rzecz(...)usług (należność główna 7.726 zł + odsetki 503,78 zł) przysługującej solidarnieJ. F.iS. L.z wierzytelnością w kwocie 45.549,90 zł przysługującąL. W.iS. W.wynikającej z faktury VAT z 10 marca 1998r. (oświadczenie o potrąceniu wierzytelności z 3 października 2006r. k: 167 – 168, k: 169 – 170)
W dniu 7 maja 2008r.J. F.złożył pozew przeciwkoL. L. (2)iS. L.o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego w postaci nakazu zapłaty Sądu Rejonowego wC.z 3 grudnia 1999r. wydanego w postępowaniu nakazowym w sprawie V Ng 754/99, utrzymanego w mocy na podstawie wyroku z 6 marca 2002r. w sprawie VGC 35/00. Sąd Rejonowyd. m. s. W.wW.wyrokiem wydanym w dniu 22 maja 2009r. w sprawie I C 259/09 oddalił powództwo. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że skoro cała należność została już wyegzekwowana, to nie ma podstaw do uwzględnienie powództwa przeciwegzekucyjnego. ApelacjaJ. F.została oddalona przez Sąd Okręgowy wW.w dniu 1 grudnia 2009r. w sprawie VACa(...). (kopia wyroku Sądu Rejonowegod. m. s. W. w.W.z 22 maja 2009r. k: 254 z uzasadnieniem k: 255 – 256, wyrok Sądu Okręgowego wW.z 1 grudnia 2009r. k: 257 z uzasadnieniem k: 258 – 261)
L. W.zmarła 1 sierpnia 2010r. Pozostawiła po sobie mężaS. W.i dwoje dzieci. Sprawa o stwierdzenie nabycia spadku nie została przeprowadzona.(...) spółki cywilnejz pozwanym została rozwiązana jeszcze przed jej śmiercią. (kopia skróconego aktu zgonu k: 111, bezsporne)
J. F.ma 56 lat, z wykształcenia jest inżynierem środowiska, utrzymuje się z pracy dorywczej, zarabia 100 – 200 zł miesięcznie. Nie posiada żadnego majątku. Prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną – nauczycielką języka niemieckiego i historii, która pracuje na pół etatu z wynagrodzeniem ok. 1.000 zł na miesiąc. Powód z żoną ma na utrzymaniu niepełnosprawnego syna. (dowód z przesłuchania stron – zeznania powodaJ. F.– nagranie rozprawy z 28 stycznia 2014r. czas: 00:04:55 – 00:19:00)

Sąd ustalił stan faktyczny na podstawie powołanych wyżej dokumentów oraz częściowo zeznań świadkaS. L.(nagranie rozprawy z 29 października 2013r. czas: 00:07:17 – 00:56:44) i dowodu z przesłuchania stron – zeznań powodaJ. F.(nagranie rozprawy z 28 stycznia 2014r. czas: 00:04:55 – 00:19:00).
Sąd dał wiarę świadkowiS. L.i powodowi, którzy twierdzili, że w 1997r. podpisali porozumienie zeS. W., okoliczność tę potwierdza umowa. Z jej treści nie wynika jednak, że strony ustaliły, że pozwany powinien płacić czynsz za podnajem powierzchni wystawowej przyulicy (...)wW., połowę kosztów wynagrodzenia dla pracownicy obsługującej biuro oraz obowiązek zwrotu ceny za sprzedane przezS. W.bramy garażowe.
Nie ma sporu co do tego, że pozwany istotnie korzystał z powierzchni na terenie Stałej Wystawy Budownictwa wW.. Jednak twierdzenia byłych wspólnikówspółki cywilnej (...)co do powierzchni, a nade wszystko co do wysokości czynszu, nie są jednoznaczne.J. F.wskazuje, że była to powierzchnia 36 m2, zaś czynsz najmu wynosił 2.500 zł miesięcznie. Nie potwierdza tego faktuS. L., który zeznał, że było to ok. 40 m2, a ze względu na upływ czasu, nie potrafił podać wysokości czynszu. Powód powołał się na notatki z okresu negocjacji prowadzonych przez strony porozumienia po wystawieniu faktury przez małżonkówW.za sprzedane okna. Same zapiski, które nigdy nie zostały zaakceptowane przez drugą stronę, nie są jednak dowodem w sprawie. Byli wspólnicyspółki cywilnej (...)wystawili fakturę na tę okoliczność, ale w toku postępowania jej nie złożyli. Nie ma ani umowy najmu między nimi, aS. W., ani umowy najmu z Polską Akademią Nauk, jako wyjmującą powierzchnię wystawienniczą powodowi iS. L.. W sytuacji, w której pozwany nie uznaje żądania pozwu i twierdzi, że nigdy nie został wezwany do zapłaty czynszu i nie otrzymał faktury, to strona powodowa, jest obowiązana udowodnić swoje roszczenie tak co do zasady, jak i co do wysokości. Same ogólne twierdzenia powoda i świadkaS. L.nie są wystarczające.
Strona powodowa nie wykazała także, że pozwany był zobowiązany do ponoszenia połowy kosztów wynikających z zatrudnienia pracownicy obsługującej biuro naB.wW..S. W.zaprzeczył również tej okoliczności. ZeznaniaJ. F.i świadkaS. L.nie przekonują o tym, że między stronami porozumienia były jakiekolwiek uzgodnienia w tym przedmiocie. PaniB. O.podpisała umowę ze wspólnikamispółki cywilnej (...). Jeśli istotnie pozwany miał obowiązek ponosić połowę kosztów wynikających z jej zatrudnienia, to bardziej racjonalnym rozwiązaniem byłoby zawarcie umowy o pracę na pół etatu przez każdego z umawiających się przedsiębiorców. Poza twierdzeniami powoda i jego byłego wspólnika, nie ma na tę okoliczność żadnych dowodów, tym bardziej, żeJ. F.cofnął wniosek o przeprowadzenie dowodu z zeznań świadkaB. O., zaś nie przedłożył żadnego dokumentu wskazującego choćby w pośredni sposób, że koszty wywołane jej zatrudnieniem, miały obciążać zarówno wspólnikówspółki cywilnej (...), jak iS. W.. W tym wypadku notatki czynione przez powoda iS. W.na potrzeby negocjacji w sprawie wzajemnych rozliczeń nie przedstawiają również żadnej mocy dowodowej.
J. F.twierdził również, że z tytułu sprzedaży bramy garażowejS. W.winien był im 7.500 zł. Z koleiS. L.zeznał, że chodziło o bramę garażową za 1.000 zł oraz usługę serwisową za 1.600 zł. Powód w tym wypadku również nie dysponował żadnymi dokumentami poza notatkami, które miały służyć przy wzajemnych rozliczeniach, a które nigdy nie zostały zakończone ugodą.
W aktach nie ma także żadnego dokumentu potwierdzającego, że już po zakończeniu postępowania w Sądzie Rejonowym wC., V Wydziale Gospodarczym, wspólnicyspółki cywilnej (...)w ramach spełnienia świadczenia, przekazali pozwanemu jakieś bramy garażowe.
Według notatek złożonych do akt sprawy (k: 162 – 166) na skutek wzajemnych rozliczeń wspólnicyF.–T.mieli zwrócićS. W.314,62 zł. Tymczasem, gdyby Sąd uznał za zgodne z prawdą twierdzeniaJ. F.iS. L., to na skutek potrącenia, byliby winni 5.874,90 zł (2.500 zł x 11 miesięcy + brama garażowa 7.500 zł + 850 zł x ½ etatu x 11 miesięcy = 27.500 zł + 7.500 zł + 4.675 zł = 39.675 zł - 45.549,90 zł = - 5.874,90 zł). Z kolei w zarzutach od nakazu zapłatyJ. F.iS. L.podnosili, że ich dług wobec małżonkówL.wynosi 5.618,05 zł. Natomiast już w oświadczeniu o potrąceniu z 3 października 2006r. zgłosili kwotę 41.003,35 zł, na którą składają się: 32.773,57 zł z tytułu nienależytego wykonania umowy podnajmu (należność główna 27.500 zł + 5.273,57 zł odsetki) i 8.229,78 zł z tytułu zakupionych od spółki towarów oraz wykonanych na rzecz(...)usług (należność główna 7.726 zł + odsetki 503,78 zł), pomijając należności z tytułu kosztów zatrudnienia pracownika.
Wobec tych rozbieżności i braku uznania długu przez stronę pozwaną, choćby w części, nie można uznać, że twierdzenia powoda i świadkaS. L.są wystarczającymi dowodami w sprawie dla precyzyjnego ustalenia wysokości dochodzonych roszczeń. W szczególności bez większego znaczenia dowodowego pozostają listy wysyłane faksem przez poprzedniego współpracownika powoda i jego wspólnika, mianowicie przezK. B., który w negocjacjach na temat wzajemnych rozliczeń, wspierał ich stanowisko. Świadczą one tylko i wyłącznie o tym, że od samego początku wspólnicyF.–T.nie uznawali w całości roszczenia w stosunku doS. W..

Sąd zważył, co następuje:

Podstawę prawną żądania powoda stanowią w jego ocenie przepisy o bezpodstawnym wzbogaceniu.J. F.wychodzi bowiem z założenia, że sumy wyegzekwowane w toku postępowania egzekucyjnego stanowią nienależne świadczenie. Zgodnie zart. 410 kcświadczenie jest nienależne, jeżeli ten, kto je spełnił, nie był w ogóle zobowiązany względem osoby, której świadczył, albo jeżeli podstawa świadczenia odpadła lub zamierzony cel świadczenia nie został osiągnięty, albo jeżeli czynność prawna zobowiązująca do świadczenia była nieważna i nie stała się ważna po spełnieniu świadczenia.
Zdaniem powoda, świadczenie objęte tytułem wykonawczym i wyegzekwowane od niego i jego wspólnika, nigdy nie powinno być spełnione, ponieważ nie byli oni do tego zobowiązani. W ich ocenie, na skutek potrącenia, nie byli nigdy dłużnikami pozwanego. Ich przekonaniu towarzyszy duże poczucie krzywdy i do dziś nie potrafią pogodzić się ze sposobem postępowania byłego kontrahenta, który doprowadził do pozbawienia ich znacznego majątku. Trzeba jednak zauważyć również brak profesjonalizmu w działaniu osób, które podjęły się prowadzenia działalności gospodarczej, bez należytej dbałości o dokumentację księgową i zawieranie umów tylko w formie ustnej. Obrona swoich interesów w toku postępowania przed Sądem Rejonowym wC., V Wydziałem Gospodarczym również może budzić poważne zastrzeżenia.J. F.iS. L.nie składali pism procesowych w terminie, nie stawiali się na wszystkich terminach rozprawy, nade wszystko zaś, nawet w tamtym okresie, nie udowodnili swoich twierdzeń, co skutkowało utrzymaniem nakazu zapłaty w mocy. Z uwagi na to, że treść wyroku nie odnosiła się w żaden sposób do zarzutu potrącenia, nie zachodziła w sprawie powaga rzeczy osądzonej. Dlatego też, mimo upływu ponad dziesięciu lat od zakończenia procesu w Sądzie Gospodarczym, Sąd w niniejszym postępowaniu ponownie analizował żądania powoda.
Sąd stoi na stanowisku, że gdybyJ. F.zdołał udowodnić swoje roszczenia nie tylko co do zasady, ale i co do wysokości, wówczas jego powództwo byłoby uzasadnione. Niemniej jednak należy podkreślić, że w myślart. 6 kcciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Sąd ocenił jednak, że same twierdzenia byłych wspólnikówF.–T.na poparcie ich twierdzeń w tym zakresie nie są wystarczające dla ustalenia wysokości roszczeń. Dlatego też powództwo, jako niezasadne, podlegało oddaleniu.
O kosztach procesu Sąd orzekł w myślart. 102 kpci nie obciążył nimi powoda, mając na uwadze jego sytuację osobistą i materialną, o jakiej mowa wyżej.
Z tych wszystkich względów, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku, stosując przytoczone wyżej przepisy prawa.

SSO Renata Wanecka