Sąd Okręgowy w Tarnowie
IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IV U 791/14
Data wyroku: 2014-11-14 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Kazimierz Kostrzewa
Słowa kluczowe: Emerytura Wcześniejsza
Podstawa prawna: art. 184 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2009 r. nr 153, poz. 1227 ze zm.)

Sygn. akt IV U 791/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 14 listopada 2014 roku
Sąd Okręgowy w Tarnowie – Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący: SSO Kazimierz Kostrzewa
Protokolant: protokolant sądowy Marta Bartusiak
po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2014 roku w Tarnowie na rozprawie
sprawy z odwołaniaA. B.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT.
z dnia 28 maja 2014 roku nr(...)
w sprawieA. B.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT.
o prawo do emerytury
oddala odwołanie.
Sygn. akt IVU 791/14

UZASADNIENIE

wyroku z dnia 14 listopada 2014 r.
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT.decyzją z dnia 28 maja 2014 r. odmówiłA. B.przyznania prawa do emerytury. W uzasadnieniu swej decyzji organ rentowy wskazał, iż odwołujący nie spełnia przesłanek przyznania świadczenia emerytalnego określonych wustawie z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(tekst jednolity: Dz. U. 2004 r. Nr 39 poz. 353 z póź. zm.), bowiem nie udokumentował 15-letniego okresu zatrudnienia w warunkach szczególnych lub w szczególnym charakterze wymienionej w wykazie A bądź B stosownie dorozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze( Dz. U. 1983 r. nr 8, poz. 43 z póź. zm.), a tylko 11 lat, 7 miesięcy i 23 dni.
A. B.w odwołaniu od tej decyzji domagał się jej zmiany i przyznania emerytury na podstawie przepisów ustawy o emeryturach i rentach z FUS, ponieważ ukończył 60 lat, ma wymagany okres zatrudnienia, w tym 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Domagał się uwzględnienia jako pracy w tym charakterze jego zatrudnienia w okresie od 01.08.1983 r. do 31.12.1986 r., ponieważ przez cały okres zatrudnienia od 17.11.1982 r. do 31.12.1998 r. pracował u tego samego pracodawcy na stanowisku robotnik magazynowy. Zmiany organizacyjne w zakładzie pracy spowodowały zmiany nazewnictwa stanowisk pracy, ale zakres obowiązków służbowych i wynagrodzenia pozostawał bez zmian. Sporne okoliczności zamierza udowodnić zeznaniami świadków.
Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie z przyczyn podanych w uzasadnieniu.
Bezsporne były następujące okoliczności sprawy:

A. B.urodzony w dniu (...)w dniu(...)ukończył 60 lat. Na dzień(...)legitymuje się okresem zatrudnienia wynoszącym 25 lat okresów składkowych, nieskładkowych i uzupełniających. Odwołujący w dniu 24.03.2014 r. wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa do emerytury.
(okoliczności bezsporne)
Ponadto Sąd ustalił następujące okoliczności:
Odwołujący w okresie od 17.11.1982 r. do 31.12.1999 r. pracował w(...) S.A.wB.w pełnym wymiarze czasu pracy. W okresach od 17.11.1982 r. do 31.07.1983 r. i od 01.01.1987 r. do 31.03.1987 r. pracował na stanowisku robotnik magazynowy, a w okresie od 01.04.1987 r. do 31.12.1998 r. pracował na stanowisku robotnik magazynowy brygadzista. Okresy te zostały w oparciu o świadectwo wykonywania pracy w szczególnych warunkach w całości uwzględnione przez organ rentowy jako praca w warunkach szczególnych w łącznym wymiarze 11 lat, 7 miesięcy i 23 dni. W okresie od 01.08.1983 r. do 31.12.1986 r. odwołujący był zatrudniony na stanowisku robotnika pomocniczego i w tym okresie nie wykonywał pracy w brygadzie za i wyładunkowej. Przebywał na urlopie bezpłatnym w okresie od 16.02.1990 r. do 31.07.1990 r.
(dowód: częściowo zeznania odwołującego –k.17 as,
częściowo zeznania świadkaM. O.–k. 22 as,
częściowo zeznania świadkaS. Z.–k.14 as,
częściowo zeznania świadkaW. N.–k.13-14 as,
zmiana warunków pracy z dnia 18.07.1983 r. – akta osobowe,
świadectwo wykonywania pracy w warun. szczególnych z dnia 28.05.2012 r. – ar.
świadectwo pracy z dnia 30.12.1999 r. – akta osobowe).
Podstawą ustaleń w niniejszej sprawie były dowody z dokumentów oraz w niewielkim stopniu zeznania świadkówS. Z.,W. N.iM. O.oraz zeznania odwołującego słuchanego w charakterze strony.
Sąd pozytywie ocenił dowody z dokumentów zalegających w aktach rentowych odwołującego oraz w jego aktach osobowych, których autentyczność oraz wiarygodność, jak również poprawność materialna i formalna nie budziły wątpliwości Sądu, zarówno treść jak i forma dokumentów nie były kwestionowane prze strony postępowania. Brak było zatem jakichkolwiek podstaw, także takich jakie należałoby uwzględnić urzędu, aby dokumentom tym odmówić właściwego im znaczenia dowodowego w tym wynikającego zart. 244 i art.245 k.p.c.
Sąd dał wiarę zeznaniom świadkówS. Z.,W. N.częściowo. Sąd nie uznał za wiarygodne zeznań tych świadków w tym zakresie, w którym twierdzili, że odwołujący zawsze pracował jako robotnik magazynowy w brygadzie za i wyładunkowej i nie było różnicy pomiędzy praca na tym stanowisku a pracą na stanowisku robotnika pomocniczego. Ponadto świadkowie nie pamiętali czy odwołujący miał przerwy w pracy na stanowisku robotnika magazynowego. Świadkowie wprawdzie konsekwentnie zeznawali, że odwołujący przez cały okres zatrudnienia u tego pracodawcy robił zawsze to samo, ale nie znajduje to potwierdzenia w dowodach z dokumentów tj. angażu z dnia 18.07.1983 r. i w świadectwie wykonywania pracy w warunkach szczególnych. Poza tym wbrew twierdzeniom świadków o braku przerw w zatrudnieniu odwołujący u tego pracodawcy przebywał na urlopie bezpłatnym w okresie od 16.02.1990 r. do 31.07.1990 r. W tej sytuacji Sąd uznał, że świadkowie z uwagi na upływ czasu nie do końca pamiętają istotne w sprawie okoliczności. Jeżeli chodzi o zeznania świadkaM. O.to owszem świadek była przełożoną odwołującego, ale w okresie późniejszym niż sporny w niniejszej sprawie okres, ponieważ w tym okresie odwołujący był zatrudniony na stanowisku brygadzisty. We wcześniejszym okresie świadek ten nie miała wiadomości co do rzeczywistego stanowiska pracy odwołującego.
Zeznaniom odwołującego odnośnie jego zatrudnienia w(...) S.A.wB.Sąd dał wiarę jedynie częściowo w zakresie zgodnym z dowodami z dokumentów i uznał, że praca na stanowisku robotnik pomocniczy to nie to samo co praca na stanowisku robotnik magazynowy.
Sąd rozważył, co następuje:
Przedmiotem postępowania było rozstrzygnięcie czyA. B.przysługuje prawo do emerytury w obniżonym wieku emerytalnym z tytułu wykonywania pracy w warunkach szczególnych.
Zgodnie zart. 184 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. z 2004 r. Nr 39, poz. 353 z późn. zm.) ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli:
1)okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat - dla kobiet i 65 lat - dla mężczyzn oraz
2)okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27.
Stosownie do treści art. 32 ust. 1 i 2 ustawy o emeryturach i rentach z FUS ubezpieczonym urodzonym przed dniem 1 stycznia 1949 r., będącym pracownikami, o których mowa w ust. 2-3, zatrudnionymi w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, przysługuje emerytura w wieku niższym niż określony w art. 27 pkt 1. Za pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach uważa się pracowników zatrudnionych przy pracach o znacznej szkodliwości dla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości lub wymagających wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo własne lub otoczenia w podmiotach, w których obowiązują wykazy stanowisk ustalone na podstawie przepisów dotychczasowych.
Z koleiart. 32 ust.4stanowi, że wiek emerytalny, o którym mowa w ust. 1, rodzaje prac lub stanowisk oraz warunki, na podstawie których osobom wymienionym w ust. 2 i 3 przysługuje prawo do emerytury, ustala się na podstawie przepisów dotychczasowych, to jest na podstawieRozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz.U. Nr 8, poz.43 z późn. zm.). Z §1 Rozporządzenia wynika, że jego treść stosuje się do pracowników wykonujących prace w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze , wymienione w §4-15 rozporządzenia oraz w wykazach stanowiących załącznik do rozporządzenia. § 2 ust.1 rozporządzenia ustala, ze za okresy uzasadniające nabycie prawa do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu uważa się okresy, w których praca w szczególnych warunkach jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy. §4 pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki:

1
osiągnął wiek emerytalny wynoszący 60 lat dla mężczyzn;

2
ma wymagany okres zatrudnienia, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach.

Kwestią sporną pomiędzy stronami było ustalenie, czyA. B.był zatrudniony w warunkach szczególnych w(...) S.A.wB.przez cały okres zatrudnienia czy też jednak organ rentowy zasadnie w oparciu o świadectwo wykonywania pracy w szczególnych warunkach z dnia 28.05.2012 r. wyłączył z tego okresu okres od 01.08.1983 r. do 31.12.1986 r.
Rozporządzenie Rady Ministrów z 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. Nr 8, poz. 43) w § 2 ust. 2 zobowiązuje zakłady pracy do stwierdzenia okresów zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wyłącznie na podstawie posiadanej dokumentacji. Natomiast wrozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno-rentowe i zasad wypłaty tych świadczeń(Dz. U. Nr 10, poz. 49) określone zostały środki dowodowe, które powinny być dołączone do wniosku, stwierdzające okoliczności uzasadniające przyznanie tego świadczenia (§ 4 ust. 3). W myśl § 21 ust. 1, 4 i 5 powołanego rozporządzenia środkiem dowodowym stwierdzającym okresy zatrudnienia są pisemne zaświadczenia zakładów pracy, wydane na podstawie posiadanych dokumentów, oraz legitymacje ubezpieczeniowe, a także inne dowody z przebiegu ubezpieczenia. W przypadku zaś ubiegania się pracownika o przyznanie emerytury lub renty z tytułu zatrudnienia w szczególnym charakterze, zaświadczenie zakładu pracy powinno stwierdzać charakter i stanowisko pracy w poszczególnych okresach oraz inne okoliczności, od których jest uzależnione przyznanie takiej emerytury lub renty. Wyjątek od zasady ustalonej w powołanym przepisie jest zawarty w § 22 wymienionego rozporządzenia, który przewiduje, że okresy zatrudnienia mogą być udowodnione zeznaniami świadków, gdy zainteresowany wykaże, że nie może przedstawić zaświadczenia zakładu pracy.
Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 27 maja 1985 r., III UZP 5/85 wyjaśnił, że w postępowaniu o świadczenia emerytalno-rentowe dopuszczalne jest przeprowadzenie przed sądem pracy i ubezpieczeń społecznych dowodu z zeznań świadków na okoliczność zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, jeżeli zainteresowany wykaże, że nie może przedstawić zaświadczenia zakładu pracy.
Pogląd ten został rozwinięty w znowelizowanymart. 473 kpc, który stanowi, że w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych nie stosuje się przepisów ograniczających dopuszczalność dowodu ze świadków i z przesłuchania stron. W postępowaniu przed tymi sądami okoliczności mające wpływ na prawo do świadczeń mogą być udowadniane wszelkimi dostępnymi środkami dowodowymi (por. wyr. SN z dnia 02.02.1996 r. II URN 3/95 OSNP 1996/16/239).
Skoro w niniejszej sprawie organ rentowy kwestionował wykonywanie pracy w szczególnych warunkach przez odwołującego kierując się treścią świadectwa pracy w szczególnych warunkach, konieczne stało się ustalenie rodzaju czynności faktycznie wykonywanych przez odwołującego w trakcie zatrudnienia w(...) S.A.wB.. Na podstawie wszechstronnie rozważonego materiału dowodowego dostępnego w niniejszej sprawie Sąd ustalił, że odwołujący w trakcie zatrudnienia u tego pracodawcy pracował w okresach od 17.11.1982 r. do 31.07.1983 r. i od 01.01.1987 r. do 31.03.1987 r. na stanowisku robotnik magazynowy, a w okresie od 01.04.1987 r. do 31.12.1998 r. na stanowisku robotnik magazynowy brygadzista. W tych okresach świadczył pracę w brygadzie za i wyładunkowej. Okresy te zostały w oparciu o świadectwo wykonywania pracy w szczególnych warunkach w całości uwzględnione przez organ rentowy jako praca w warunkach szczególnych w łącznym wymiarze 11 lat, 7 miesięcy i 23 dni. Pracodawca wyłączył okres od 01.08.1983 r. do 31.12.1986 r. z okresów wykonywania pracy w warunkach szczególnych, kiedy to odwołujący był zatrudniony na stanowisku robotnika pomocniczego i nie wykonywał pracy w brygadzie za i wyładunkowej. Jak wynika z zeznań odwołującego i zeznań świadków praca na stanowisku robotnika magazynowego i na stanowisku robotnika pomocniczego były tożsame, ale w ocenie Sądu nie można wyprowadzić takiego wniosku. Z dokumentacji pracowniczej wynika, że stanowisko odwołującego było precyzyjnie określone. Praca w szczególnych warunkach ma być wykonywania stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Sąd uznał, że odwołujący nie wykazał okresu 15 lat, kiedy to stale i w wymiarze pełnego etatu wykonywał pracę w warunkach szczególnych określoną w Wykazie A dziale IV, poz. 40 tj. prace magazynowe, załadunkowe, rozładunkowe, transport oraz konfekcjonowanie surowców, półproduktów i wyrobów gotowych - pylistych, toksycznych, żrących, parzących i wybuchowych, ani nie wykazał wykonywania w spornym okresie prac wymienionych w Wykazie A dziale X, tj. prac w rolnictwie i przemyśle rolno-spożywczym.
Sąd uznał zatem, że odwołujący nie wykazał mimo ciążącego na nim obowiązku zgodnie zart. 6 k.c.co najmniej 15-letniego okresu pracy w warunkach szczególnych określonej w wykazie A stanowiącym załącznik doRozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.
Mając na względzie powyższe Sąd oddaliłA. B.od zaskarżonej decyzji organu rentowego na podstawie powołanych przepisów prawa materialnego iart.47714§1 k.p.c.