Sąd Rejonowy w Gorlicach
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 253/14
Data wyroku: 2015-01-16 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jerzy Augustyn
Słowa kluczowe: Przestępstwa - Rodzaje
Podstawa prawna: art.190a§1 kk
Teza: brak

Sygn. akt. IIK 253/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 16 stycznia 2015 r.
Sąd Rejonowy w Gorlicach Wydział II Karny
w składzie:
Przewodniczący – SSR Jerzy Augustyn
Sędziowie –
Ławnicy –
Protokolant: sekr. sąd. Robert Wałęga
w obecności Prokuratora Tadeusza Cebo
po rozpoznaniu dnia 22-10-2014 r., 09-01-2015 r.,
sprawy karnejK. G. (1)c.J.iW.zd.C.,ur. (...)wB., zam.K.(...)
oskarżonej o to, że:
w okresie od czerwca 2013 r. do 24 lutego 2014 r. weF.woj.(...)uporczywie nękałaE. S. (1)iB. S. (1)poprzez poniżanie ich i znieważanie, pomawianie o popełnienie przestępstw, odgrażanie się popełnieniem samobójstwa, grożenie naruszeniem nietykalności cielesnej w czasie rozmów telefonicznych oraz bezpośrednich z pokrzywdzonymi oraz rozmów z mieszkańcamiF.i osobami zatrudnionymi w miejscu pracy pokrzywdzonej, przesyłanie listów do pokrzywdzonych, członków ich rodziny oraz mieszkańców wsiF. (...)co wzbudziło u pokrzywdzonych poczucie zagrożenia.
tj. o czyn zart. 190a§1 kk
uznaje osk.K. G. (1)za winną popełnienia zarzucanego jej czynu stanowiącego przestępstwo zart. 190a§1 kk, z tym, że przyjmuje, że zachowanie oskarżonej także istotnie naruszyło prywatność pokrzywdzonych i za to na mocy powołanego przepisu ustawy i przy zastosowaniuart. 58§3 kk
skazuje

I
osk.K. G. (1)na karę grzywny w wysokości 60 (sześćdziesiąt) stawek dziennych, ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięć) złotych,-

II
na zasadzieart. 627 kpkzasądza od osk.K. G. (1)na rzecz oskarżycieli posiłkowychE. S. (1)iB. S. (1)kwoty po 504 (pięćset cztery) złote tytułem zwrotu kosztów zastępstwa adwokackiego,-

III
na zasadzieart. 624 §1 kpkzwalnia osk.K. G. (1)od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych,-

IV
zasądza od Skarbu Państwa (kasa Sądu Rejonowego w Gorlicach) na rzecz adw.J. S.kwotę 504 zł plus 23% VAT w kwocie115,92 zł, to jest łącznie kwotę 619,92 (sześćset dziewiętnaście 92/100) złotych tytułem udziału w sprawie obrońcy z urzędu,-

Sygn.akt II K 253/14

UZASADNIENIE
wyroku z dnia 16 stycznia 2015 r.
Na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego sąd ustalił i uznał za udowodniony następujący stan faktyczny.
PokrzywdzeniB. S. (1)iE. S. (1)poznali oskarżonąK. G. (1)i jej mężaT. G.w 2002 r. w sanatorium wU.. Utrzymywali przyjazne stosunki. 27.08.2010 r.K. G. (1)wraz z mężemT. G.zawarli zB. S. (1)iE. S. (1)notarialną umowę o dożywocie w trybieart. 908 kc, zgodnie z którymT. G.iK. G. (1)przenieśli własność mieszkania wK.na rzeczB. S. (1)iE. S. (1)w zamian za dożywotnie utrzymanie polegające na przyjęciu ich jako domowników, dostarczenie wyżywienia, ubrania, mieszkania, pomocy i pielęgnowaniu w chorobie oraz sprawienie im własnym kosztem pogrzebu. W grudniu 2010 r. mąż oskarżonejK. G. (1)zmarł. Po zawarciu tej umowy o dożywocie oraz po śmierciT. G.oskarżonaK. G. (1)była zapraszana do miejsca zamieszkaniaB. S. (1)iE. S. (1)weF., w tym również na święta, była tam 3 do 4 razy. NaŚ.W.w 2013 r. również oskarżona dostała zaproszenie do przyjazdu doF.ale nie przyjechała, gdyż poczuła się oburzona tym, że w rozmowie telefonicznejB. S. (1)zapytał ją czy nie potrzebuje pomocy lekarza psychologa, czy jej się coś z głową dzieje.
W okresie od czerwca 2013 r. do 24.02.2014 r. oskarżonaK. G. (1)uporczywie nękała pokrzywdzonychE. S. (1)iB. S. (1), nękanie polegało na tym, że zarówno w czasie rozmów telefonicznych oraz bezpośrednich rozmowach z pokrzywdzonymi oraz z mieszkańcamiF.i osobami zatrudnionymi w miejscu pracy pokrzywdzonejE. S. (1), przesyłanych do pokrzywdzonych listach oraz do członków ich rodzin oraz mieszkańców wsiF. (...)poniżała ich i znieważała, pomawiała o popełnienie przestępstw, odgrażała się popełnieniem samobójstwa, groziła naruszeniem nietykalności cielesnej. W kierowanych listach poniżała ich i znieważała, pisząc, że są oszustami, cwaniakami, niegodziwcami, złoczyńcami, złodziejami, odgrażała się popełnieniem samobójstwa pisząc w liście do mieszkańcówF., że pod ich kościołem skończy swoje życie. Pisząc list do sołtysaF.L. G. (1), również nazywała pokrzywdzonych świniami, oszustami, złodziejami, niegodziwcami, napisała, że oni ją otrują lub zamordują. W pismach do mieszkańcówF.podnosiła kwestię, żeB. S. (1)iE. S. (1)przyjmują komunię, czy są katolikami, pomawiała ich o popełnienie przestępstw przywłaszczenia mienia, również w liście do rodziny pokrzywdzonych pisała, że może przyjść pod kościół i się powiesić z powodu chamstwa, obłudy, niewdzięcznościB. S. (1)iE. S. (1). Podczas rozmów telefonicznych znieważała pokrzywdzonych nazywając ich oszustami, szulerami, chamami, skur…i, groziła im, że pod kościołem „wytrzaska ich po pysku”. Oskarżona była również w miejscu pracyE. S. (1)w szkole wF., gdzie wyzywała ją i przeklinała, mówiła o niej, że jest z kazirodztwa, oskarżona wysłała również list do dyrektora szkoły weF., z którym dyrektor szkoły nie zapoznawała się, tylko zniszczyła go w niszczarce.
PokrzywdzonejE. S. (1)oskarżona zarzucała nawet, że jest z kazirodztwa, matkaE. S. (1)E. K. (1)gdy dowiedziała się o tym od córki w rozmowie z córką powiedziała jej, że to nieprawda. Słowa oskarżonej pod adresem pokrzywdzonych, że pod kościołem „wytrzaska ich po pyskach” spowodowało, że nawet idąc do komunii oglądali się, czy gdzieś nie stoi oskarżona. Ostatni list z takimi treściami został wysłany w dniu 24-02-2014 r. do brata pokrzywdzonegoB. S. (1)W. S. (1).
Takie zachowanie oskarżonejK. G. (1)wzbudziło u pokrzywdzonychB. S. (1)iE. S. (1)poczucie zagrożenia, w jednej z rozmów telefonicznychK. G. (1)zB. S. (1), oskarżona powiedziała nawet doB. S. (1), że życzy mu aby jego dzieci, weszły do tej grupy 6 tysięcy dzieci, którym nerki, wątroby wyrywają.
(dowód: zeznania świadkówB. S.k. 103-104/2, 22-24, 48,E. S.k. 102-103, 29-30, 37-38,Z. P.k. 105/2-106, 33-34,E. K.k. 105-105/2, 35-36,A. S.k. 104/2-105, 41,W. S.k. 105, 42,J. K.k. 106-106/2, 43,L. G.k. 106/2, 44, M.S.k. 107, 45, częściowo wyjaśnienia oskarżonejK. G.k. 100/2-101/2, 51-52, kserokopia aktu notarialnego – umowy dożywocia k. 4-6, 157, kserokopia listów i pism oskarżonej k. 11-20, kserokopia listuB. S. (1)iE. S. (1)do oskarżonej k. 8-9, stenogramy rozmów telefonicznych międzyK. G. (1)iB. S. (1)k. 134-143)
OskarżonaK. G. (1)wniosła w dniu 25-11-2013 r. pozew o rozwiązanie umowy dożywocia. Natomiast pokrzywdzeniE. S. (1)iB. S. (1)wnieśli przeciwkoK. G. (1)05-12-2013 r. pozew o ochronę dóbr osobistych.
(dowód: kserokopie pozwu i wniosku k. 54-55, 128-129, 131-132, kserokopie dokumentów k. 116-127, 130, 133)
OskarżonaK. G. (1)dotychczas nie była karana, ma wykształcenie podstawowe, jest emerytem, pobiera emeryturę w kwocie 1880 zł, jest wdową, nie ma nikogo na utrzymaniu.
(dowód: dane o karalności k. 57, dane o oskarżonej k. 51/2)
OskarżonaK. G. (1)zarówno w postępowaniu przygotowawczym jak i przed sądem nie przyznała się do zarzucanego jej czynu i wyjaśniła w dochodzeniu, że zarzut jest nieprawdziwy, że to ona jest nękana przezS., że oni chcą ją zrobić wariatem, że okradli ją, oszukali, podali do sądu o naruszenie dóbr a to oni jej naruszyli dobra, że wzięli jej cały majątek, że to oni prowadzą wojnę od ubiegłego roku i chcą ją zrobić wariatem, że to oni powinni iść do więzienia a nie ona chodzić po policji, że oni dostali od niej i od męża majątek. Na rozprawie wyjaśniła, że było dobrze dopóki nie zostało przepisane notarialnie mieszkanie, że dostali również samochód Matiz, dwa sygnety męskie, pierścionek z brylantem. Wyjaśniła, że mieszkanie zostało przepisane dobrowolnie za opiekę, przedmioty również zostały dane za opiekę, że mąż zmarł w grudniu 2010 r. Że wówczas odczuła, że jest jakieś niezadowolenie jak była na święta zapraszana, że zaprosili ją na Święta Wielkanocne 2013 r., zeB. S. (1)przed przyjazdem po nią zadzwonił i pytał, dlaczego nie dzwoni, że ją wyzywał od wariatów, żeby się leczyła psychiatrycznie. Wyjaśniła, ze nigdy nie leczyła się psychiatrycznie a na rentę poszła z uwagi na stan zdrowia, chorobę kręgosłupa. Wyjaśniła, że nie była u nich na tych świętach bo ją nie przeprosili. Wyjaśniła, że w okresie objętym aktem oskarżenia nie nękałaE. S. (1)iB. S. (1)w sposób opisany w akcie oskarżenia, że ich nie poniżała i nie znieważała, nie pomawiała, że pisała prawdę. Wyjaśniła, że odgrażała się popełnieniem samobójstwa i to dalej podtrzymuje, jeżeli jej psychika nie wytrzyma tego, że nie groziła im naruszeniem nietykalności cielesnej, przyznała, że była u dyrektorki w szkole bo chciała rozmawiać z paniąS.o przekazaniu mieszkania z powrotem na nią. Wyjaśniła dalej, że przesyłała listy o których mowa w zarzucie ale nie nękające tylko o pomoc i modlitwę, że nękana to jest ona przez pełnomocnika pokrzywdzonych i dlatego podtrzymuje groźbę samobójstwa. Przyznała w wyjaśnieniach, że w 2013 r. wniosła sprawę o rozwiązanie umowy dożywocia. Stwierdziła, ze pisząc te listy nie znieważała i nie pomawiałaS.bo pisała prawdę. Wyjaśniła, żeS.poznała wU.w 2002 r., do czasu podpisania umowy w 2010 r., żyli w zgodzie i było przedobrze, byli w dobrych stosunkach, zaczęło się psuć po podpisani umowy a całkiem po śmierci męża, że rozmowa przedŚ.Wielkanocnymi 2013 r. dopełniła wszystkiego, że po śmierci męża do czasu tej rozmowy była uS.ze 3 do 4 razy, że byli niezadowoleni chyba z tego, że przyjechała. Wyjaśniła nadto, na pytanie co takiego zrobili, że wypisywała takie pisma, że chodzi o tę rozmowę przedW.2013 r., że w tych pismach prosiła tylko o pomoc, bo została bez samochodu, bez pieniędzy, bez mieszkania, bo wszystko dałaS.a on wyzywał ją od wariatów, że nie chce nic od nich, niech jej zwrócą wszystko co jej, nie chce ich widzieć na oczy. Stwierdziła, że uważa, że mówi prawdę nazywającS., że są świnie, oszuści, złodzieje, przyznała, że pisała list do dyrektora szkoły.
Wyjaśnienia oskarżonejK. G. (1)zasługują na wiarę o ile nie odbiegają od ustalonego wyżej stanu faktycznego. W szczególności zasługują na wiarę w tej części, w której wyjaśniła, żeS.wnieśli sprawę o ochronę dóbr osobistych, że mieszkanie z mężem przepisali naS.dobrowolnie umową o dożywocie, żeS.poznała wraz z mężem w 2002 r. wU., że żyli w zgodzie, byli w dobrych stosunkach, że po zawarciu umowy o dożywocie i po śmierci męża jeszcze 3 do 4 razy przyjeżdżała doS.doF.. Zasługują również na wiarę jej wyjaśnienia, że pisała listy o których mowa w zarzucie, w których odgrażała się, że popełni samobójstwo. Zasługują również na wiarę jej wyjaśnienia, że nie leczyła się psychiatrycznie oraz że po telefonieB. S. (1)przed Świętami Wielkanocnymi w 2013 r. nie pojechała do nich doF.na święta.
W pozostałym istotnym dla sprawy zakresie wyjaśnienia oskarżonejK. G. (1)nie zasługują na wiarę jako nielogiczne, niezrozumiałe, nieprzekonujące, naiwne, sprzeczne z ustalonym wyżej stanem faktycznym. W szczególności nie zasługują na wiarę w tej części gdzie wyjaśniła, że jest nękana przezS., że chcą zrobić z niej wariata, że ją okradli, oszukali, wzięli jej cały majątek i prowadzą z nią wojnę, że powinni iść do więzienia. Tej treści wyjaśnienia są niezrozumiałe, nielogiczne, sama przecież oskarżona przyznała, że mieszkanie zostało przepisane dobrowolnie, że przedmioty o których zeznała zostały daneS.za opiekę. Zupełnie niezrozumiałe, nielogiczne, sprzeczne z zebranym w sprawie materiałem dowodowym w postaci zeznań świadków i treścią listów wysłanych przez oskarżoną są jej wyjaśnienia, że nie poniżała, nie znieważała i nie pomawiałaS.o popełnienie przestępstw, że nie groziła im naruszeniem nietykalności cielesnej, że ich nie nękała. Naiwne są wyjaśnienia oskarżonej, że odgrażała sięS.popełnieniem samobójstwa, co jak stwierdziła, dalej to podtrzymuje, bo jest nękana przez ich pełnomocnika kierowanymi do niej pismami. Niewiarygodnie również zeznała, że była w miejscu pracyE. S. (1)czyli w szkole wF.po to aby rozmawiać o przekazaniu mieszkania, bo przecież z zeznańZ. P. (2)wynika jednoznacznie, że oskarżona wyzywała i przeklinała pokrzywdzoną, doZ. P. (2)mówiła o tym, żeE. S. (1)pochodzi z kazirodztwa. Naiwne i nielogiczne są wyjaśnienia oskarżonej, żeS.byli niezadowoleni z jej przyjazdów po zawarciu umowy o dożywocie, bo gdyby tak było to nie przyjeżdżałaby 3 do 4 razy. Zupełnie nieprzekonujące, naiwne są wyjaśnienia oskarżonej, że w listach pisała prawdę, nazywającS.świniami, oszustami i złodziejami, że w tych listach prosiła tylko o pomoc i modlitwę, że nie były to listy nękające bo nękana jest ona przezS.. Tak samo należy ocenić jej wyjaśnienia, że rozmowa telefonicznaB. S. (1)z nią dopełniła całej goryczy. Mając na uwadze treść zeznańB. S. (1)iE. S. (1)również dotyczące rozmowy telefonicznejB. S. (1)przedW.2013 r. w których to zeznaniachB. S. (1)przyznał, że powiedział wówczas do oskarżonej, czy nie potrzebuje pomocy, czy coś się jej z głową nie dzieje, że w rozmowie tej chodziło o jej zdrowie psychiczne, trudno uznać za wiarygodne wyjaśnienia oskarżonej, że takie stwierdzeniaB. S. (1)były powodem pisania takiej treści listów. W ocenie sądu również treść listu skierowanego do oskarżonej przezE. S. (1)iB. S. (1)którego kserokopia znajduje się na k. 8-9, przeczy twierdzeniom oskarżonej o negatywnym nastawieniu pokrzywdzonych do oskarżonej, świadczy o chęci porozumienia się i o pozytywnym stosunku pokrzywdzonych doK. G. (1). Wyjaśnienia oskarżonejK. G. (1), ze to ona jest nękana przez pokrzywdzonych są zupełnie niewiarygodne, sprzeczne z zebranym w sprawie materiałem dowodowym. Z materiału dowodowego nie wynika aby oskarżona była w jakikolwiek sposób nękana przez pokrzywdzonych, nie wynika to ani z zeznań przesłuchanych w sprawie świadków ani z treści nagranych rozmów telefonicznychB. S. (1)zK. G. (1).
Sąd dał wiarę zeznaniom przesłuchanych w sprawie świadkówB. S. (1),E. S. (1),Z. P. (2),E. K. (1),A. S. (2),W. S. (1),J. K. (2),L. G. (1),M. S.jako obiektywnym, szczerym, logicznym, przekonującym. PokrzywdzeniB. S. (1)iE. S. (1)przekonująco zeznali, że byli nękani przezK. G. (1), które to nękanie wzbudziło u nich poczucie zagrożenia, że obawiali się również o swoje dzieci bo w rozmowie telefonicznej zB. S. (1)oskarżona mówiła mu, że życzy aby jego dzieci weszły do grupy 6 tysięcy dzieci, którym nerki, wątroby wyrywają, pokrzywdzeni obawiali się również tego, żeK. G. (1)może popełnić samobójstwo w związku z treścią jej listów pisanych do mieszkańcówF.. Ich zeznania potwierdzają listyK. G. (1), których kserokopie znajdują się w aktach sprawy oraz treść nagranych rozmów telefonicznych.
Zdaniem sądu zebrany w sprawie materiał dowodowy dał podstawę do przyjęcia, że oskarżonaK. G. (1)w okresie od czerwca 2013 r. do 24.02.2014 r. dopuściła się zarzucanego jej przestępstwa uporczywego nękania a więc czynu zart. 190a§1 kk. OskarżonaK. G. (1)uporczywie nękała pokrzywdzonychB. S. (1)iE. S. (1), przez to nękanie wzbudziła u pokrzywdzonych poczucie zagrożenia. Sąd przyjął, że zachowanie oskarżonej także istotnie naruszyło prywatność pokrzywdzonychB. S. (1)iE. S. (1)mając na uwadze okoliczność, że zarówno w listach pisanych do rodziny pokrzywdzonych jak i w listach pisanych do obcych osób, jakim był sołtysF.i parafianie zF.oskarżona podnosiła okoliczności dotyczące prywatnych spraw pokrzywdzonych, w szczególności kwestii zapisanego im mieszkania i otrzymanych przedmiotów od oskarżonej i jej męża. Nadto w liście do parafian zF.zatytułowany „Akt rozpaczy” podnosiła kwestie tego, że pokrzywdzeni są katolikami, że przyjmują komunię. Natomiast w rozmowie zZ. P. (2)w miejscu pracy pokrzywdzonejE. S. (1)– w szkole wF.mówiła, żeE. S. (1)jest z kazirodztwa.
Uznając oskarżonąK. G. (1)za winną popełnienia zarzucanego jej czynu zart. 190a§1 kksąd przy zastosowaniuart. 58§3 kkwymierzył oskarżonejK. G. (1)karę grzywny w wysokości 60 stawek dziennych, ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 10 zł.
Zdaniem sądu wymierzona kara jest proporcjonalna do stopnia winy i stopnia społecznej szkodliwości czynu i stanowić będzie dla oskarżonej stosowną dolegliwość i ostrzeżenie i sprawi, że w przyszłości będzie przestrzegać porządku prawnego.
Jako okoliczność łagodzącą miał sąd na uwadze dotychczasową niekaralność oskarżonej oraz jej podeszły wiek.
Jako okoliczność obciążającą miał sąd na uwadze nagminność przestępstw przeciwko wolności.
Na podstawie przepisów powołanych w wyroku sąd zasądził od oskarżonejK. G. (1)na rzecz oskarżycieli posiłkowych zwrot kosztów zastępstwa adwokackiego oraz zwolnił oskarżoną od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, mając na uwadze, że oskarżona jest wdową utrzymującą się z emerytury.