Sąd Okręgowy w Lublinie
XI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: XI Ka 1075/14
Data wyroku: 2015-01-08 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Ewa Bogusz-Patyra, Magdalena Kurczewska-Śmiech-spr.
Słowa kluczowe: Postępowanie Odwoławcze

Sygn. akt XI Ka 1075/14

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 8 stycznia 2015r.
Sąd Okręgowy w Lublinie w XI Wydziale Karnym Odwoławczym
w składzie:Przewodniczący: SOElżbieta Daniluk
Sędziowie: SOEwa Bogusz - Patyra
SOMagdalena Kurczewska - Śmiech -spr.
Protokolant: st. prot. Małgorzata Polaczek
przy udziale Prokuratora Urszuli Komor
po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2015r.
sprawyJ. R.
oskarżonego zart. 286 §1 kkiart. 270 §1 kki inne
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Puławach
z dnia 17 czerwca 2014r. sygn. akt II K 726/11
uchyla zaskarżony wyrok i sprawę oskarżonegoJ. R.przekazuje Sądowi Rejonowemu w Puławach do ponownego rozpoznania.
XI Ka 1075/14

UZASADNIENIE
J. R.został oskarżony o to, że oskarżonego o to, że w dniu 28 stycznia 2008 roku wP., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami w celu osiągnięcia korzyści majątkowej posłużył się jako autentycznym, podrobionym przezM. K.zaświadczeniem o zatrudnieniuM. M.jako pracownika fizycznego wCementowni (...)w celu doprowadzenia(...) Bank S.A.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem poprzez udzielenieM. M.kredytu w wysokości około 5.000 zł na zakup telewizora(...)oraz telefonu komórkowego bliżej nieokreślonej marki i wartości, wprowadzając bank w błąd co do jego zatrudnienia i osiąganych zarobków oraz zamiaru spłaty przez wyżej wymienionego kredytu,
t.j. o czyn zart. 286 § 1 k.k.iart. 270 § 1 k.k.iart. 297 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.
Wyrokiem z dnia 17 czerwca 2014 r. Sad Rejonowy w Puławach oskarżonegoJ. R.uznał za winnego tego, że w dniu 28 stycznia 2008 roku wP., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami w celu osiągnięcia korzyści majątkowej posłużył się jako autentycznym, podrobionym przez inną osobę zaświadczeniem o zatrudnieniuM. M.jako pracownika fizycznego wCementowni (...), który to dokument miał istotne znaczenie dla uzyskania wymienionego wsparcia finansowego, czym usiłował doprowadzić(...) Bank S.A.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem poprzez udzielenieM. M.kredytu w wysokości około 5000 zł na zakup telewizora(...)oraz telefonu komórkowego bliżej nieokreślonej marki i wartości, wprowadzając bank w błąd co do jego zatrudnienia i osiąganych zarobków oraz zamiaru spłaty przez wyżej wymienionego kredytu, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na interwencję pracownika banku, to jest czynu wyczerpującego dyspozycjęart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 270 § 1 k.k.w zb. zart. 297 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.i za to na podstawieart. 14 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.skazał go na karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności;
na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.orazart. 70 § 1 pkt 1 k.k.wykonanie tak orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił oskarżonemuJ. R.na okres próby wynoszący 2 (dwa) lata;
na podstawieart. 33 § 2 k.k.orzekł wobec oskarżonegoJ. R.grzywnę w rozmiarze 70 (siedemdziesięciu) stawek dziennych, ustalając w oparciu oart. 33 § 3 k.k.wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięć) złotych;
zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokataW. M.kwotę(...)(tysiąc osiemset pięćdziesiąt dziewięć) złotych 76 (siedemdziesiąt sześć) groszy tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu;
zwolnił oskarżonegoJ. R.od ponoszenia kosztów sądowych ustalając, iż wchodzące w ich skład wydatki ponosi Skarb Państwa.
Apelację od powyższego wyroku wniósł obrońca oskarżonego. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił:

1
obrazę przepisów postępowania, tj.art. 4 kpk,7 kpk, mającą wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie nierozważenie okoliczności sprawy przemawiających na jego korzyść oraz dowolną, nieuwzględniającą doświadczenia życiowego oraz zasad poprawnego rozumowania ocenę wyjaśnień oskarżonego i uznanie ich za niewiarygodne w zakresie, w jakim nie przyznawał się do popełnienia czynu, w sytuacji gdy pomiędzy oskarżonym a świadkiemK. K. (1)istnieje otwarty konflikt, stosunki między nimi są negatywne;

2
obrazę przepisów postępowania, tj.art. 391 § 1 kpk, mającą wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie poprzestanie na odczytaniu protokołów przesłuchań istotnych świadków postępowania, tj.K. K. (1)iM. M., podczas gdy bezpośrednie złożenie przez nich zeznań było istotne dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie;

3
błąd w ustaleniach faktycznych mający wpływ na treść wyroku poprzez niezasadne przyjęcie przez Sąd ferujący orzeczenie, iż osobą, która towarzyszyłaM. M.wsklepie (...)wP.był oskarżonyJ. R..

Podnosząc powyższy zarzut wniósł o uniewinnienie oskarżonego, ewentualnie o przekazanie sprawy do Sądu Rejonowego w Puławach do ponownego rozpoznania.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Apelacja obrońcy oskarżonego jest zasadna, o ile domaga się uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawyJ. R.do ponownego rozpoznania.
Obrońca oskarżonego stawiając zarzuty odwoławcze zakwestionował między innymi prawidłowość zastosowania przez sąd rejonowy treściart. 391 par. 1 kpk, co miało wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie poprzestanie na odczytaniu protokołów przesłuchań istotnych świadków postępowania tj.K. K. (1)iM. M., podczas gdy bezpośrednie złożenie przez nich zeznań było istotne dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy.
Należy zgodzić się z obrońcą oskarżonego, który nadał właściwy przymiot istotności wskazanym wyżej osobom. Na zeznaniach głównieK. K. (1)iK. G.sąd rejonowy poczynił ustalenia faktyczne, mając na uwadze treść zeznań oraz w oparciu o te dowody przypisując winę oskarżonemu.
Rzecz jednak w tym, że czyniąc ustalenia w oparciu o zeznaniaK. K. (1)sąd rejonowy naruszył treśćart. 410 kpk, który stanowi, że podstawę wyroku może stanowić tylko całokształt okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej. Dowód zaś z zeznańK. K. (1)nie został w ogóle przez sąd przeprowadzony, tak w postaci bezpośredniego przesłuchania jak i odczytania jego zeznań – o ile zachodzą ku temu ustawowe przesłanki – w oparciu oart. 391 par. 1 kpk.
W toku postępowania pierwszo instancyjnego Sąd Rejonowy w Puławach w uwzględnieniu wniosku prokuratora ( k. 578) dążył do bezpośredniego przesłuchaniaK. K. (1), który jako świadek oskarżenia miał przedstawić okoliczności związane z popełnieniem czynu zarzuconego oskarżonemu. Poczynając od 15 lipca 2013 r sąd rejonowy dysponował informacją, że świadekK. K. (1)przebywa za granicą ( notatka k. 595). Pomimo tegoK. K. (1)był wzywany na kolejne rozprawy, na które się nie stawiał ( protokoły rozpraw k. 597, 609, 625, 638, 642, 644, 650). Nie stawił się także na rozprawę w dniu 10 czerwca 2014 r, pomimo prawidłowo doręczonego wezwania.
Protokół rozprawy z dnia 10 czerwca 2014 r odzwierciedlający czynności przeprowadzone przez sąd rejonowy dowodzi, że ostatnią czynnością dotyczącąK. K. (1), było odczytanie notatki urzędnika sądowego - niewątpliwie dotyczącej tego - , że świadek przebywa za granicą i nie stawi się do sądu. Informacja ta mogła być podstawą do odczytania zeznańK. K. (1)zgodnie z treściąart. 391 par. 1 kpkstanowiącego, że sąd ma uprawienie do odczytania zeznań świadka, gdy ten przebywa za granicą. Dalsze zapisy protokołu stanowią jednak o tym, że sąd nie odczytał zeznań tego świadka a także nie ujawnił go bez odczytywania na mocyart. 394 par. 2 kpk. Odczytał jedynie protokół zeznańM. M., w sposób prawidłowy stosując normęart. 391par. 1 kpk, gdyż miejsce zamieszkania świadka pozostaje nieznane, a co za tym idzie, nie można mu doręczyć wezwania.
To uchybienie stanowiące obrazę przepisów postępowania tj.art. 410 kpkmogło mieć wpływ na treść wyroku, co nakazywało sądowi okręgowemu uchylenie go do ponownego rozpoznania. Nie sposób bowiem, przy omówionej wadliwości postępowania, dokonać oceny instancyjnej w odniesieniu do zarzutu I stawianego przez obrońcę oskarżonego, który wskazał na okoliczności dyskwalifikujące wiarygodność zeznańK. K. (1), z uwagi na podnoszony przez niego konflikt z oskarżonym, który miał determinować jego zeznania obciążająceJ. R.. Przedwczesnym jest również odniesienie się do zarzutu III stawianego przez obrońcę oskarżonego a polegającego na błędnym ustaleniu, że osobą która towarzyszyłaM. M.był oskarżony. Dopiero przeprowadzenie w sposób prawidłowy dowodu z zeznańK. K. (1)będzie stanowiło o kompletności materiału dowodowego, w oparciu o który sąd będzie mógł należycie wnioskować o tym czy oskarżony był wsklepie (...)wP.i jaką odegrał tam rolę, czy osoby jedynie towarzyszącej czy też działającej wspólnie i w porozumieniu.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Rejonowy w Puławach od nowa przeprowadzi postępowanie dowodowe, odbierze wyjaśnienia od oskarżonego – o ile będzie chciał je złożyć – i podejmie wówczas próbę wyjaśnienia sprzeczności w jego stanowisku odnośnie przyznania się lub nie do winy. Przesłucha wszystkich świadków – w tymK. K. (1)– lub zastosuje normęart. 391 par. 1 kpk, o ile w stosunku doK. K. (1)iM. M.w dalszym ciągu będą zachodziły przeszkody do bezpośredniego przeprowadzenia dowodu przed sądem. Zgromadzony materiał dowodowy sąd orzekający oceni we wzajemnym powiązaniu uwzględniając wymogiart. 5 i 7 kpk. Dokona rekonstrukcji zdarzenia będącego przedmiotem osądu. Uznane - o ile zostanie udowodnione - zachowanie oskarżonego właściwie oceni pod względem prawnym, co przy ewentualnym przyjęciu realizacji znamion czynu zabronionego znajdzie swoje odzwierciedlenie w jego prawidłowym opisie i kwalifikacji prawnej. Dokona oceny stopnia szkodliwości społecznej czynu oraz stopnia zawinienia i na tej podstawie wyda rozstrzygnięcie w sprawie. Swoje stanowisko w razie potrzeby uzasadni zgodnie z wymogamiart. 424 par. 1 kpk.
Mając powyższe na uwadze sąd okręgowy orzekł jak w sentencji.
Ewa Bogusz – Patyra Elżbieta Daniluk Magdalena Kurczewska - Śmiech