Sąd Okręgowy w Rzeszowie
VI Wydział Gospodarczy
Sygnatura akt: VI Gz 28/14
Data wyroku: 2014-02-18 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Renata Bober, Andrzej Borucki, Anna Harmata
Podstawa prawna: art. 34 kpc i art 20 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych

Sygn. akt VI Gz 28/14

POSTANOWIENIE

Dnia 18 lutego 2014 r.
Sąd Okręgowy w Rzeszowie VI Wydział Gospodarczy
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSO Andrzej Borucki (spr.)
Sędziowie: SO Renata Bober
SO Anna Harmata
Protokolant: st. sekr. sądowy Joanna Mikulska
po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2014 r. w Rzeszowie
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwa(...) Centrum Spółki z o.o.wR.
przeciwkoTowarzystwu (...) S.A.wW.
o zapłatę
na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Rejonowego w Rzeszowie V Wydziału Gospodarczego z dnia 10 grudnia 2013 r., sygn. akt V GC 1536/13
postanawia:
uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę Sądowi Rejonowemu w Rzeszowie V Wydziałowi Gospodarczemu do dalszego prowadzenia, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego.

UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Rzeszowie stwierdził swą niewłaściwość i przekazał niniejszą sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu dla Miasta Stołecznego Warszawy wW.- Sądowi Gospodarczemu.
Uzasadniając to orzeczenie Sąd stwierdził, że co prawda powódw uzasadnieniu pozwu wskazał, jako podstawę właściwości Sądu Rejonowego w Rzeszowie przepisart. 34 kpc, w związku zart. 454 kcoraz art. 20 ust. 1 ustawy z 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, jednakże żadnaz w/w podstaw dla ustalenia właściwości Sądu w Rzeszowie nie zachodzi. Sprawa nie dotyczy bowiem roszczeń z umowy, co wyklucza właściwość przemienną, a ponadto powód nie jest poszkodowanym, co uniemożliwia ustalenie właściwości na podstawie przepisu szczególnego, jakim jest art. 20 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł powód domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia.
W uzasadnieniu zażalenia skarżący powołał orzeczenia Sądu Najwyższego na poparcie swojego poglądu, co do spełnienia przesłanek uzasadniających rozpoznanie przedmiotowej sprawy przez Sąd RejonowywR..
Sąd Okręgowy rozpoznając przedmiotowe zażalenie uznał je za zasadne.
Powód wytaczając przedmiotowe powództwo przeciwko pozwanemu ubezpieczycielowi swoje roszczenie wywodził z umowy przelewu wierzytelności, jaką zawarł z właścicielem uszkodzonego pojazdu.W uzasadnieniu pozwu, co nie było kwestionowane, wskazał przepisy, które uzasadniały jego zdaniem skierowanie sprawy do rozpoznania przez Sąd Rejonowy w Rzeszowie. W sprawie mamy zatem do czynienia z sytuacją, gdy powód występuje przeciwko pozwanemu z roszczeniem, które przysługiwało uprzednio poszkodowanemu. Podzielić zatem należy pogląd wyrażony wielokrotnie przez Sąd Najwyższy (a ostatnio w postanowieniu z dnia16 listopada 2012 r., sygn. akt III CZP 69/12), że roszczenie, które przysługiwało uprzednio poszkodowanemu cedentowi przeciwko ubezpieczycielowi nie zmienia swego charakteru w następstwie dokonania przez poszkodowanego cesji na rzecz osoby trzeciej – cesjonariusza. Podstawą dochodzonego przeciwko pozwanemu roszczenia nie jest bowiem umowny przelew wierzytelności na rzecz powoda, gdyż z chwilą dokonania tej cesji nastąpił tylko skutek w postaci nabycia przez następcę prawnego cedenta przysługującej wcześniej cedentowi wierzytelności wobec jego dłużnika. Oznacza to więc, że zmieniła się jedynie osoba wierzyciela, natomiast nie uległ zmianie charakter jej roszczenia o zapłatę wobec dłużnika, celem zaspokojenia wierzytelności przysługującej już nowemu wierzycielowi.
Mając na uwadze powyższe, oraz fakt, że powód wskazał na przepisy prawne uzasadniające właściwość Sądu Rejonowego w Rzeszowie, to Sąd ten jest władny niniejszą sprawę rozpoznać.
Dlatego też Sąd Okręgowy działając na podstawieart. 386 § 1 kpc,w związku zart. 397 § 2 kpcuchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę w/w Sądowi do dalszego prowadzenia, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego (art. 108 § 2 kpc).