Sąd Apelacyjnywe Wrocławiu
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I ACa 1506/13
Data wyroku: 2014-01-29 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Magdalena Cichocka, Dariusz Kłodnicki, Jolanta Solarz
Słowa kluczowe: Skarga Pauliańska
Podstawa prawna: art. 527 k.c.

Sygn. akt I A Ca 1506/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 29 stycznia 2014 r.
Sąd Apelacyjny we Wrocławiu – Wydział I Cywilny w składzie:

Przewodniczący:

SSA Dariusz Kłodnicki

Sędziowie:

SSA Jolanta Solarz (spr.)
SSO del. Magdalena Cichocka

Protokolant:

Justyna Łupkowska

po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2014 r. we Wrocławiu na rozprawie
sprawy z powództwaT. C.
przeciwkoM. G. (1)
o uznanie czynności prawnej za bezskuteczną
na skutek apelacji pozwanej
od wyroku Sądu Okręgowego wL.
z dnia 23 lipca 2013 r. sygn. akt I C 125/12

1
oddala apelację;

2
zasądza od pozwanej na rzecz powódki 2.700 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego.

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 23 lipca 2013 r. Sąd Okręgowy wL.uznał za bezskuteczną w stosunku do powódkiT. C.ugodę zawartą przed Sądem Rejonowym wZ.w dniu 30 listopada 2011 r. w sprawie sygn. akt I Ns 84/11, zawartą pomiędzy pozwanąM. G. (1), a dłużnikiemM. G. (2), w której ustalili oni składniki ich majątku wspólnego na dzień zawarcia umowy majątkowej małżeńskiej z dnia 06 marca 2008 r. o ustanowieniu rozdzielności majątkowej, oświadczyli, że ich udziały w majątku wspólnym nie są równe i wynoszą, dlaM. G. (1)3/4 części, a dlaM. G. (2)1/4 części oraz dokonali podziału majątku wspólnego w ten sposób, że dłużnik zbył wszystkie składniki majątku na rzecz pozwanejM. G. (1), z obowiązkiem spłaty swojego udziału w kwocie 206.250 zł, płatnej w ośmiu ratach kwartalnych w kwocie po 25.781,25 zł każda, poczynając od31 marca 2015 r. – celem zaspokojenia wierzytelności wynikającej z tytułu egzekucyjnego prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego wL.z dnia10 maja 2010 r. sygn. akt IC 7/10 w kwocie 175.000 zł z ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia 16 lipca 2009 r. i kosztami procesu w kwocie 12.367 zł.
Sąd Okręgowy orzeczenie swoje oparł na następujących ustaleniach faktycznych: PozwanaM. G. (1)i dłużnikM. G. (2)związek małżeński zawarli w dniu 1 października 1988 r. w USC wC.i z tego związku posiadają troje dzieci w wieku : 20,19, i 13 lat.
W dniu 6 marca 2008 r. małżonkowie przed notariuszemM. K.w Kancelarii Notarialnej wL.wyłączyli małżeńską wspólność ustawową i ustanowili dla swoich stosunków majątkowych ustrój rozdzielności majątkowej. O treści tej umowy nie została poinformowana powódkaT. C.ani w dniu zawarcia zM. G. (2)umowy sprzedaży swoich udziałów w wysokości 50 % wSpółce (...)z siedzibą wC., to jest w dniu 3 czerwca 2008 r. ani w dniu zawarcia porozumienia w sprawie wypłaty na jej rzecz z tego tytułu odszkodowania w kwocie 175.000 zł. W czasie wspólności ustawowej małżeńskiej małżonkowie nabyli wspólnie:lokal mieszkalny numer (...)położony przyulicy (...)wZ., o  powierzchni 45 m2z udziałem(...)części w prawie użytkowania wieczystego gruntu oraz częściach wspólnych budynku i urządzeń, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali, o wartości 150.000 zł, niezabudowaną działkę gruntu onumerze ewidencyjnym (...)o powierzchni 0,6000 ha położoną wJ., gminaC., o wartości 100.000 zł, nieruchomość gruntową onumerze ewidencyjnym (...)o powierzchni 0,0483 ha, zabudowaną budynkiem mieszkalnym położonym wZ.przyulicy (...), wraz z wyposażeniem o wartości 500.000 zł; wyposażenie gabinetu dentystycznego o wartości 60.000 zł oraz samochód osobowy markiS. (...)kat, rok prod. 2001 o wartości 15.000 zł.
W czasie trwania związku małżeńskiego pozwana i dłużnik prowadzili i prowadzą nadal działalność gospodarczą zarówno na własny rachunek, jak i w ramach spółek. Pomimo zawarcia umowy o ustanowieniu rozdzielności majątkowej małżeńskiej pozwana i dłużnik oraz ich dzieci zamieszkują we wspólnym domu położonym wZ.przyul. (...)i faktycznie prowadzą wspólne gospodarstwo domowe.M. G. (2)opłaca część świadczeń związanych z korzystaniem z lokalu mieszkalnego, dokonuje różnych zakupów do domu, przekazuje środki na swoje utrzymanie i nie płaci żadnych alimentów na rzecz dzieci.
W dniu 9 lutego 2011 r.M. G. (1)złożyła do Sądu Rejonowego wZ.wniosek o dokonanie podziału majątku wspólnego dorobkowego jej i jej mężaM. G. (2), domagając się w nim przyznania na jej własność wszystkich składników wyszczególnionych powyżej, z obowiązkiem spłaty udziału dłużnika odpowiadającej wartości ¼ części w łącznej kwocie 206.250 zł, poczynając od dnia 31 marca 2015 r., w ratach kwartalnych. Swój wniosekM. G. (1)uzasadniła tym, że od 2008 roku włada ona wyłącznie wszystkimi składnikami majątku dorobkowego, który służy do zaspokajania potrzeb rodziny oraz wykonywania przez nią pracy zarobkowej, zaś mąż w niewielkim stopniu przyczyniał się do powstania przedmiotowego majątku oraz dbania o jego stan, co miało uzasadniać ustalenie nierównych udziałów w tym majątku – ¾ dlaM. G. (1)i ¼ dla jej męża, bowiemM. G. (2)od szeregu lat popadał w liczne tarapaty finansowe, konieczne było zaciągnięcie kredytu.
Na rozprawie w dniu 30 listopada 2011 r., bez przeprowadzenia jakiegokolwiek postępowania dowodowego, strony zawarły ugodę sądową, na mocy której małżonkowie ustalili, iż ich udziały w majątku wspólnym nie są równe i wynoszą : udziałM. G. (1)¾ części iM. G. (2)¼ części. Własność wszystkich składników majątkowych o wartości 810.000 złotych została przyznana na wyłączną własnośćM. G. (1)z obowiązkiem spłaceniaM. G. (2)kwotą 206.250 zł w ratach kwartalnych, poczynając od dnia 31 marca 2015 r., na co dłużnik wyraził zgodę.
Sąd Okręgowy ustalił ponadto, żeSpółka z ograniczoną odpowiedzialnością (...)z siedzibą wC.rozpoczęła swoją działalność w roku 2000, a funkcję Prezesa Zarządu pełniłM. G. (2)– mąż pozwanej, zaś wiceprezesa – mążT. B.C..T. C.była dyrektorem handlowym posiadającym w spółce 50% udziałów i początkowo także pozwanaM. G. (1)posiadała 50 % udziałów w przedmiotowej spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, które ostatecznie odsprzedała swojemu mężowiM. G. (3)za kwotę 6.000 zł. Od roku 2008T. C.posiadała 25 % udziałów także współce (...) spółka jawnawC., takie same udziały mieli takżeB. C., pozwanaM. G. (1)iM. G. (2). W roku 2008 współce (...)wystąpiły problemy finansowe, a wspólnicy nie mogli dojść do porozumienia co do sposobu prowadzenia firmy lub jej podziału i powódkaT. C.zdecydowała się sprzedać swoje udziały w tejspółce z ograniczoną odpowiedzialnością (...). W dniu 3 czerwca 2008 r.M. G. (2)nabył od powódki jej udziały w wysokości 50 % i tego samego dniaT. C.iM. G. (4)– po konsultacji zM. G. (1)- zawarli porozumienie do umowy kupna sprzedaży udziałów dotyczące wypłacenia powódce odszkodowania w związku z zaprzestaniem prowadzenia przezT. C.spraw spółki w charakterze wspólnika – rekompensata za utracone przychody z tytułu udziałów w spółce w kwocie 175.000 zł, płatnej do dnia15 lipca 2009 r. Ponadto na mocy porozumienia powódka zobowiązała się do nie prowadzenia działalności konkurencyjnej. Sytuacja finansowaspółki (...) spółka z o.o.wC.uległa pogorszeniu w październiku 2008 roku, kiedy to całkowicie zaprzestała ona działalności produkcyjnej.M. G. (2)końcem 2008 roku sprzedał maszyny należące dospółki (...).
PonieważM. G. (2)do dnia 15 lipca 2009 r. nie uiścił na rzecz powódki odszkodowania,T. C.w dniu 10 listopada 2009 r. złożyła pozew o zapłatę i prawomocnym wyrokiem z dnia 10 maja 2010 r. Sąd Okręgowy wL.zasądził na rzeczT. C.odM. G. (2)kwotę 175.000 zł z ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia 16 lipca 2009 r. oraz koszty procesu w łącznej kwocie 12.367 zł.
W dniu 14 stycznia 2010 r.M. G. (2)iM. G. (1)wnieśli do Sądu Rejonowego wL.pozew przeciwkoB. C.iT. C.o rozwiązaniespółki jawnej (...),G.z siedzibą wC.wraz z wnioskiem o ustanowienie likwidatora. Na uzasadnienie swojego żądania powodowie twierdzili, że przedmiotowa spółka została utworzona w dniu28 lutego 2001 roku i powstała w wyniku przekształcenia spółki cywilnej, którą prowadzili wspólnie powodowie i pozwani, a od kilku lat wspólnicy nie mogli się porozumieć nawet w podstawowych sprawach prowadzenia spółki, co sparaliżowało jej działanie.(...) spółki jawnejrozpoczęły się z momentem ogłoszenia upadłości likwidacyjnejspółki (...)z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą wC., która miała zaciągnięty kredyt wR.Bank, a którego poręczycielem była spółka jawna. Ponadto kredyt ten był zabezpieczony hipoteką na nieruchomości spółki jawnej.(...) spółka jawnazaciągnęła kolejne kredyty w Banku(...). na kwotę 400.000 zł oraz w(...)Banku(...)wZ.. Zadłużenie w części zostało spłacone. Od roku 2008 spółka jawna znalazła się w trudnej sytuacji finansowej, bieżące przychody spółki nie wystarczały na spłatę rat kredytów. Od września 2008 roku jedyną prowadzoną działalnością spółki był najem lokalu użytkowego położonego wC.przyul. (...). Stan taki spowodował, że spółka jawna od roku 2004 pogrążona jest w długach. Sprawozdania finansowe sporządzane za każdy kolejny rok obrotowy, poczynając od 2004 do 2010 roku, wykazują jedynie pasywa, które na styczeń 2011 roku wyniosły 800.000 zł. Sąd Rejonowy wL.prawomocnym wyrokiem w sprawie sygn. akt V GC 29/11 z dnia 22 października 2012 r. rozwiązał spółkę jawną działającą pod nazwą(...)Spółka jawna z siedzibą wC.i umorzył postępowanie w zakresie żądaniaB. C.iT. C.o przyznanie prawa przejęcia majątku spółki. Nadal trwa likwidacja przedmiotowej spółki jawnej.
WierzycielkaT. C.w dniu 10 grudnia 2010 r. złożyła do Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym wZ.wniosek egzekucyjny o wszczęcie i przeprowadzenie egzekucji wobecM. G. (2)w celu wyegzekwowania należności głównej w kwocie 175.000 zł z ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia 16 lipca 2009 r., kosztów postępowania w kwocie 12.367 zł oraz kosztów postępowania egzekucyjnego. Wniosła o przeprowadzenie egzekucji z udziału dłużnika we współwłasności nieruchomości położonej wC.przyul. (...), zwrotu nadpłaty podatków we właściwym Urzędzie Skarbowym, ruchomości dłużnika znajdujących się w miejscu zamieszkania, udziałów dłużnika w(...) Sp. z o.o.wC.i wynagrodzenia ze stosunku pracy, zlecenia lub innych umów cywilnoprawnych.
Zawiadomienie o wszczęciu postępowania egzekucyjnego dłużnik otrzymał w dniu 21 lutego 2011 r. Pismem z dnia 14 grudnia 2011 r. wierzycielka wniosła ponadto o wszczęcie egzekucji z udziału dłużnika wlokalu nr (...)wZ., a 2 lutego 2012 r. Komornik SądowyA. M.poinformował wierzycielkę, iż w wyniku ugody sądowej z dnia 30 listopada 2011 r. dłużnik nie jest już właścicielem powyższych nieruchomości.
Na dzień orzekania to jest 23 lipca 2013 r., na poczet zadłużenia dłużnikM. G. (2)nie dokonał żadnej wpłaty, zaś na zadłużenie obok należności głównej w kwocie 175.000 zł składają się również odsetki ustawowe, koszty procesu i koszty egzekucji.
Na podstawie takich ustaleń faktycznych Sąd Okręgowy uznał, że powództwo zasługuje na uwzględnienie w oparciu oart. 527 k.c.
Według Sądu Okręgowego dłużnikM. G. (2)zawarł 30 listopada 2011 r. przed Sądem Rejonowym wZ.w sprawie sygn. akt I Ns 84/11 ugodę sądową, na mocy której zbył swoje udziały w nieruchomościach stanowiących majątek wspólny małżonków, ze świadomością pokrzywdzenia wierzycielkiT. C., wiedział bowiem, że na podstawie prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego wL.z dnia 10 maja 2010 r. w sprawie sygn. akt I C 7/10, prowadzone jest już przeciwko niemu postępowanie egzekucyjne przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym wZ.w sprawie sygn. akt Km 2570/10, o której zawiadomienie otrzymał w dniu 21 lutego 2011 r.
Dłużnik słuchany w charakterze świadka zeznał, że kłopoty finansowe spółek przez niego prowadzonych trwały już od kilku lat, a pozwana nawet chciała zaciągnąć kolejny kredyt na spłatę zadłużeniaspółki z ograniczoną odpowiedzialnością (...),G.z siedzibą wC.. Zbieżność czasowa pomiędzy zawarciem przedmiotowej ugody sądowej, a wiedząM. G. (2)o braku płynności finansowej obu prowadzonych przez siebie Spółek, w ocenie Sądu I instancji, wskazuje, iż dłużnik, dokonując tej czynności, musiał uświadomić sobie skutek w postaci uszczuplenia aktywów swojego majątku, z którego może być prowadzone postępowanie egzekucyjne. Również pozwana posiadała wiedzę o zobowiązaniach finansowych swojego męża ponieważ była wspólnikiem współce z ograniczoną odpowiedzialnością (...),G.z siedzibą wC., a w chwili zawarcia ugody sądowej wiedziała o pogarszającej się sytuacji majątkowej dłużnika, o czym świadczy także treść uzasadnienia wniosku o podział majątku dorobkowego.
Na skutek zawartej ugody dłużnikM. G. (2)stał się w istotny sposób mniej wypłacalny, czego dowodem jest nieskuteczność egzekucji prowadzonej od trzech lat przeciwko mężowi pozwanejM. G. (1),a niewypłacalność istniała w chwili, kiedy wierzycielka wystąpiła z powództwem opartym o przepisart. 527 k.c.i istnieje nadal.
Sąd Okręgowy wskazał, że pozwana w toku procesu nie obaliła domniemania zart. 527 § 3 k.c., a także zwrócił uwagę, iż zbycie przezM. G. (2)wszystkich udziałów w majątku wspólnym małżonków nastąpiło za nieekwiwalentną, drastycznie zaniżoną cenę i z naruszeniem domniemania prawnego, że udziały małżonków w majątku wspólnym są równe. W tym kierunku nie było prowadzone przez Sąd żadne postępowanie dowodowe, choć jak twierdziła pozwana, była bardzo skłócona z mężem. Do majątku dłużnika nie wpłynęły żadne pieniądze, kwota 206.250 zł, która ma być uiszczona w ratach kwartalnych, poczynając od 31 marca 2015 r., nie będzie w stanie zaspokoić wierzytelności powódki. Niewypłacalność dłużnika zwiększyła się w stosunku do stanu jaki istniałby, gdyby do zawarcia przedmiotowej ugody sądowej nie doszło, zatem spełnione zostały przesłanki zart. 527 k.c.

Pozwana zaskarżyła powyższy wyrok w całości, zarzucając:

1
naruszenie przepisów prawa materialnego, a to:

- przepisuart. 527 k.c.poprzez jego zastosowanie w sprawie, podczas gdy dłużnikM. G. (2)nie jest niewypłacalny,
- przepisuart. 533 k.c.poprzez jego nieuwzględnienie do oceny i w konsekwencji jego niezastosowanie w sprawie, podczas gdy pozwana wskazała majątek dłużnikaM. G. (2)pozwalający na zaspokojenie się z niego powoda,

2
przepisu prawa procesowego, a to przepisuart. 233 § 1 k.p.c.poprzez:

a) sprzeczność istotnych ustaleń Sądu z treścią zebranego w sprawie materiału poprzez przyjęcie, że pasywaspółki (...),G.Sp.j. wynoszą ponad 800.000 zł, podczas, gdy bilans tejże spółki sporządzony na dzień 27 grudnia 2012 r. wykazuje, iż spółka ta posiada aktywa na poziomie 924.528,07 zł, a jej majątek trwały stanowią grunty i budynki o wartościach bilansowych: 890.187 zł,160.031,42 zł, 730.155,58 zł, a w pasywach ujęte są zasadniczo należności dla wspólników z tytułu ich wkładów, które to wynoszą 871.472,14 zł, w tym z tytułu wkładu samego dłużnikaM. G. (2)- 416.317,86 zł,
b) nie dokonanie wszechstronnej oceny całości materiału dowodowego zebranego w sprawie, w szczególności poprzez:
- nieuwzględnienie do tej oceny, iż dłużnikM. G. (2)nie jest niewypłacalny i nie stał się bardziej niewypłacalny przez czynność zawartą z pozwaną jak i że pozwany wskazał mienie dłużnikaM. G. (2), które wystarcza na zaspokojenie powoda, a do którego powód nie kierował egzekucji (wkład dłużnikaM. G. (2)o wartości 416.317,86 zł współce (...),G.Sp.j. z siedzibą wC.i wierzytelność dłużnikaM. G. (2)wobec pozwanego wartości 206.250 zł),
-  niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy, przede wszystkim nie zbadanie, nie wyjaśnienie i całkowite pominięcie dla oceny zobowiązania pozwanego okoliczności, iż postępowanie egzekucyjne wobec dłużnikaM. G. (2)było prowadzone w sposób wyznaczony we wniosku egzekucyjnym powoda, który to sposób nie obejmował całego majątku dłużnikaM. G. (2), a szczególności zaś nie dotyczył jego mienia w w/w spółce i wierzytelności dłużnikaM. G. (2)wobec pozwanego.
Skarżąca wniosła o zmianę wyroku i oddalenie powództwa oraz zasądzenie od powódki na rzecz pozwanej kosztów procesu za obie instancje, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych oraz kosztów opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Apelacja pozwanej jest bezzasadna.
Sąd Apelacyjny podziela i uznaje za własne ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd I instancji na podstawie materiału dowodowego zaoferowanego przez obie strony oraz wywiedzione z tego materiału wnioski i oceny prawne.
Skarżąca zarzuciła Sądowi I instancji przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów (art. 233 § 1 k.p.c.), a więc dopuszczenie się błędów i uchybień w zakresie zbierania i oceny materiału dowodowego, a w konsekwencji wadliwego i niezgodnego z wynikami postępowania dowodowego, ustalenia stanu faktycznego będącego podstawą rozstrzygnięcia sporu.
Przypomnieć należy, że tylko w przypadku, gdy brak jest logiki w wiązaniu wniosków z zebranymi dowodami lub gdy wnioskowanie sądu wykracza poza schematy logiki formalnej albo wbrew zasadom doświadczenia życiowego, nie uwzględnia jednoznacznych praktycznych związków przyczynowo-skutkowych, to przeprowadzona przez sąd ocena dowodów może być skutecznie podważona (por. wyrok SN z dnia 27.09.2002 r., II CKN 817/00, Lex nr 56906).
Skarżąca nie zdołała skutecznie wykazać jakichkolwiek błędów w rozumowaniu Sądu I instancji, który dokonał oceny wszystkich dowodów zebranych w sprawie, poddał je dokładnej i obszernej analizie w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia.
Podstawę prawną żądania powódki stanowiłart. 527 k.c.i Sąd Okręgowy zbadał sprawę w kontekście zastosowania i przesłanek skargi pauliańskiej, co do stanu finansowego, umniejszenia majątku dłużnika w sposób uniemożliwiający zaspokojenie wierzytelności powódki, świadomości pokrzywdzenia wierzycielki zachodzącej po stronie dłużnika, a także wiedzy pozwanej strony co do tej świadomości. Sąd Apelacyjny w pełni aprobuje wywód prawny przeprowadzony przez Sąd I instancji i przedstawione w nim argumenty.
Niesporne jest, że dłużnik nie spełnił dobrowolnie należnego powódce świadczenia pieniężnego w kwocie 175.000 zł z ustawowymi odsetkami, na podstawie prawomocnego wyroku sądowego Sądu Okręgowego wL.z10 maja 2010 r. w sprawie I C 7/10. Posiadając wiedzę o wszczętym postępowaniu egzekucyjnym dłużnik wraz z małżonką, z którą nadal mieszka i prowadzi gospodarstwo domowe, zawarł ugodę w przedmiocie podziału majątku wspólnego, przy ustaleniu nierównych udziałów w majątku wspólnym. Wszystkie składniki majątku wspólnego stały się własnością pozwanej, natomiast spłatę tytułem wyrównania udziałów w majątku wspólnym w kwocie 206.250 zł, dłużnik ma otrzymać w 8 kwartalnych ratach, poczynając dopiero od 31 marca 2005 r.
W postępowaniu o podział majątku I Ns 84/11, wobec propozycji ugody, Sąd Rejonowy nie przeprowadzał żadnego postępowania dowodowego, w tym również co do możliwości dokonania spłaty jednorazowo, a wypada zauważyć, że pozwana ma dobrą sytuację finansową. Z jej przesłuchania w niniejszej sprawie (e-protokół z 23.07.2013 r.) wynika, iż prowadzi dwa gabinety, z których osiąga dochód około 12.000 zł miesięcznie.
Biorąc pod uwagę te okoliczności Sąd Okręgowy trafnie ocenił, że dłużnik przy dokonywaniu czynności w postaci ugody z 30 listopada 2011 r. zdawał sobie sprawę z tego, że stanie się niewypłacalny i spowoduje pokrzywdzenie wierzycielki.
Niewypłacalność, o jakiej mowa wart. 527 § 2 k.c.nie jest synonimem braku jakiegokolwiek majątku po stronie dłużnika i wystarczy, aby czynność prawna zakłóciła zdolności płatnicze dłużnika. Niewypłacalność to aktualny (w chwili orzekania) brak możliwości wywiązania się z zobowiązań finansowych. Oznacza to taki obiektywny stan majątku dłużnika, w którym egzekucja prowadzona zgodnie z przepisamik.p.c.nie może odnieść zaspokojenia wierzytelności pieniężnej przysługującej od dłużnika.
Za niewypłacalnego można uznać nawet takiego dłużnika, którego aktywa majątkowe równoważą zobowiązania, ale są niedostępne dla wierzyciela roszczeń pieniężnych.
Nie miało zatem dla oceny zasadności żądania w niniejszej sprawie znaczenia, że dłużnik ma udziały w(...)Spółka Jawna, która została rozwiązana wyrokiem Sądu Rejonowego wL.z 22 października 2012 r. Nie było również istotne dla rozstrzygnięcia sprawy jaki był wynik bilansu tejże spółki na dzień 27 grudnia 2012 r. wykazuje, co podnosi skarżąca.
Dopiero bowiem po zakończeniu likwidacji spółki, uregulowaniu wszelkich zobowiązań okaże się w jakiej wysokości przypada majątek na dłużnika.
Na chwilę obecną, jak zostało wykazane, powódka nie może wyegzekwować swojej wierzytelności, co byłoby możliwe, gdyby nie zawarta ugoda w sprawie I Ns 84/11, zwłaszcza, iż egzekucja skierowana miała być do składników, które zostały objęte ugodą. Prowadzi do jednoznacznego wniosku, że podjęte przez dłużnika działania wprost zmierzały do uniemożliwienia egzekucji.
Stąd też zarzut naruszenia przepisuart. 533 k.c.poprzez jego nieuwzględnienie okazał się bezzasadny, bowiem pozwana nie zaspokoiła roszczenia powódki i nie wskazała, na tą chwilę, majątku dłużnika, z którego powódka mogłaby się skutecznie zaspokoić.
Mając powyższe na uwadze, Sąd Apelacyjny stwierdza, że Sądu I instancji dokonał prawidłowej wykładni i zastosowałart. 527 kodeksu cywilnegooraz niewadliwie przyjął, iż spełnione zostały wszystkie przesłanki skuteczności złożonej przez powoda skargi pauliańskiej.
Wbrew zarzutom apelacji, Sąd I instancji nie dopuścił się wskazanych przez apelującego uchybień przepisom postępowania oraz przepisom prawa materialnego, a zaskarżony wyrok jest prawidłowy.
Dlatego też apelacja pozwanej, jako bezzasadna podlegała oddaleniu, na podstawieart. 385 k.p.c.
Orzeczenie o kosztach postępowania apelacyjnego oparto naart. 98 § 1 i § 3 k.p.c.w związku zart. 391 § 1 k.p.c.oraz§ 6 pkt 6 i § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, mając na uwadze, że pozwana przegrała proces.

bp