Sąd Apelacyjny w Krakowie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I ACz 1985/14
Data wyroku: 2014-11-13 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Józef Wąsik
Słowa kluczowe: Opłata Sądowa
Podstawa prawna: art. 3 ust. 2 i 10 ksco (ust. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych) w zw. z art. 80 ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Sygn. akt I ACz 1985/14

POSTANOWIENIE
Dnia 13 listopada 2014 r.
Sąd Apelacyjny w Krakowie, Wydział I Cywilny w składzie:
Przewodniczący: Sędzia SA Józef Wąsik (spr.)
po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2014 r. w Krakowie
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwaA. S.
przeciwko Miastu i Gminie(...)M.

o ustalenie
na skutek zażalenia powoda na zarządzenie Przewodniczącego składu Sądu Okręgowego w Nowym Sączu z dnia 10 września 2014 r. w sprawie o sygn. akt. I C 1098/14
postanawia: oddalić zażalenie.
Sygn. akt I ACz 1985/14

UZASADNIENIE
Zarządzeniem przewodniczącego z dnia 10 września 2014 r. wezwano powoda do uiszczenia opłaty w kwocie 4.214 zł w terminie 7 dni pod rygorem zwrotu pozwu.
Powód zaskarżył powyższe rozstrzygnięcie, wnosząc o jego uchylenie w całości. Wyjaśnił, iż postępowanie w przedmiocie opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste jest specyficzne, autonomicznie uregulowane przepisamiustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. Na podstawie art. 80 ust. 1 tej ustawy od orzeczenia Samorządowego Kolegium Odwoławczego użytkownik wieczysty może wnieść sprzeciw do sądu powszechnego, co też miało miejsce w niniejszej sprawie. Sprzeciw ten nie podlega jednaj żadnej opłacie, w braku przepisu, który nakładałby na wnoszącego sprzeciw obowiązek jego opłacenia. Z kolei zgodnie z art. 80 ust. 2 ww. ustawy: „Wniosek , o którym mowa wart. 78 ust. 2zastępuje pozew.” Z tego przepisu nie wynika, że złożenie sprzeciwu należy traktować jak wniesienie powództwa w rozumieniuUstawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Sens tego przepisu sprowadza się bowiem, w przekonaniu powoda do tego, żeby wskazać punk odniesienia dla zakreślenia ram procesu, jego przedmiotu i stron. Wniosek inicjujący postępowanie przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym nie jest natomiast pozwem i na żadnym etapie postępowania się nim nie staje. Sąd pierwszej instancji nie był więc uprawniony do wezwania powoda do uiszczenia opłaty pod rygorem zwrotu pozwu, podstawy takiej w szczególności nie dawały przepisyart. 130 - 1303k.p.c.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje.
Zażalenie okazało się niezasadne i jako takie nie zasługiwało na uwzględnienie.
W toku kontroli instancyjnej stwierdzono, że zaskarżone zarządzenie zostało wydane na podstawie i w granicach prawa. W skierowanym do powoda wezwaniu w rzeczywistości nie podano podstawy prawnej zwrotu pozwu. Określenie właściwych przepisów znajdujących w tym przypadku zastosowanie nie sprawiło jednak żadnych trudności profesjonalnemu pełnomocnikowi reprezentującemu powoda w niniejszej sprawie, przepisy te zostały bowiem prawidłowo zidentyfikowane przez skarżącego w uzasadnieniu złożonego środka odwoławczego.
Za całkowicie chybiony uznać należało przy tym zarzut skarżącego, iż brak jest w przedmiotowym wypadku podstawy prawnej do zastosowania unormowań dotyczących wniesienia opłaty sądowej od pozwu. Co istotne, zgodnie zart. 80 ustawy o gospodarce nieruchomościami z dnia 21 sierpnia 1997 r.od orzeczenia kolegium właściwy organ lub użytkownik wieczysty mogą wnieść sprzeciw w terminie 14 dni od dnia doręczenia orzeczenia. Wniesienie sprzeciwu jest równoznaczne z żądaniem przekazania sprawy do sądu powszechnego właściwego ze względu na miejsce położenia nieruchomości. Samorządowe Kolegium Odwoławcze przekazuje właściwemu sądowi akta sprawy wraz ze sprzeciwem. W takim wypadku wniosek o ustalenie, że aktualizacja opłaty jest nieuzasadniona albo jest uzasadniona w innej wysokości, zastępuje pozew. Ustawodawca posługuje się tu zatem fikcją prawną wniesienia pozwu, którego strona w rzeczywistości nie składa. Wniosek, zart. 78 ust. 2GospNierU, który z woli ustawodawcy "zastępuje pozew", jest bowiem adresowanym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego żądaniem ustalenia, że aktualizacja opłaty jest nieuzasadniona albo uzasadniona w innej wysokości. Na skutek wniesienia sprzeciwu od orzeczenia Kolegium i przekazania sprawy sądowi wniosek ten zaczyna pełnić funkcję pozwu, podlegającego powtórnemu rozpoznaniu merytorycznemu, tym razem na drodze sądowej. We wcześniejszym postępowaniu przed kolegium wniosek podlegał opłacie skarbowej (art. 79 ust. 1 zd. 2GospNierU). Skoro na etapie postępowania sądowego traktuje się go jak pozew, podlega on stosownej opłacie sądowej (art. 3 ust. 2 pkt 1 Ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych z dnia 28 lipca 2005 r.), którą zgodnie zart. 10KSCU, należy uiścić "przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie". Ponieważ jednak pismo to nie było wnoszone do sądu, lecz do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, należy zgodnie z wykładnią gramatyczną przyjąć, żeart. 10KSCU nie będzie miał tu zastosowania, a tym samym, że nie może wchodzić w grę rygor zart. 130((
    2))§ 1 k.p.c.w postaci zwrotu pozwu wniesionego przez profesjonalnego pełnomocnika, od którego nie została uiszczona należna opłata stosunkowa bez wezwania sądu. Opłacenie pozwu powinno zatem nastąpić zgodnie z ogólną zasadą zart. 130 § 1 k.p.c., według której przewodniczący wzywa do uiszczenia w terminie tygodniowym opłaty od pisma, przy czym okoliczność, że strona jest reprezentowana przez radcę prawnego lub adwokata, nie ma w tym wypadku znaczenia. W takich okolicznościach uznać należało, iż działanie Sądu pierwszej instancji było w przedmiotowym stanie faktycznym prawidłowe i zgodne z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa.
W konsekwencji, Sąd Apelacyjny w Krakowie działając na zasadzieart. 385 k.p.c.w zw. zart. 397 § 2 k.p.c.w zw. zart. 398 k.p.c., postanowił jak w sentencji.