Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 1274/13
Data wyroku: 2014-06-27 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: Włodzimierz Szyszkowski, Hanna Zielińska, Włodzimierz Suwała
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Porządkowi Publicznemu
Podstawa prawna: art. 224 § 2 kk, art. 226 § 1 kk

Sygn. akt VI Ka 1274/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 27 czerwca 2014 r.
Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie :
Przewodniczący: SSO Hanna Zielińska
Sędziowie:  SSO Włodzimierz Suwała (spr.)
SSR del. Włodzimierz Szyszkowski
Protokolant asystent Michał Stachowiak
przy udziale Prokuratora  Ireny Lipińskiej
po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2014 r.
sprawyD. Z.
oskarżonego o przestępstwa zart. 226§1kkiart. 224§1kk
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę
od wyroku Sądu Rejonowego w Legionowie
z dnia 29 sierpnia 2013 r.    sygn. akt II K 1137/12
zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy uznając apelację obrońcy za oczywiście bezzasadną; zwalnia oskarżonegoD. Z.od kosztów postępowania odwoławczego przejmując je na rachunek Skarbu Państwa.
Uzasadnienie( VI Ka 1274/13 )Sąd Rejonowy w Legionowie wyrokiem z dnia 29 sierpnia 2013r. , Sygn.akt IIK 1137/12,oskarżonegoD. Z.uznał za winnego popełnienia obydwóch zarzucanych mu w akcie oskarżenia czynów ( bez dokonywania zmian w opisie tych czynów ) , to jest: występkuzart. 226 §1KK– za której wymierzył karę 6 miesięcy pozbawienia wolnośći , oraz występku zart. 224 §2KK– za który wymierzył karę 10 miesięcy pozbawienia wolności ; na podstawieart. 85KKiart. 86 §1KKorzekł wobec oskarżonego kare łączną 1 roku pozbawienia wolośći, której wymierzenie na podstawieart. 69 §1 i 2 KKiart. 70 §1pkt. 1KKwarunkowo zawiesił na okres próby lat 5; orzekł o kosztach postępowania.
Wyrok zaskarżył, poza orzeczeniem o kosztach, w całości obrońcaD. Z., lecz wywiedziona przez niego apelacja nie mogła być uwzględniona przez Sąd Okręgowy gdyż jest oczywiście bezzasadna.
W pierwszym rzędzie Sąd Odwoławczy uznał bezskuteczny wywód skarżącego wyrok jakoby Sąd I instancji dopuścił się jakiejkolwiek obrazy przepisów procesowych w postaciart. 7 KPKw zw. Zart. 5 §2 KPK. Bez spornie w toku swojego postępowania Sąd Orzekający dysponował dwoma grupami dowodów, z których każda odmiennie przedstawiała przebieg krytycznego zdarzenia. Przy czym dowodami obciążającymi były zeznania interweniujących funkcjonariuszy policjiT. G. (1)iP. B. (1)a dowodami obciążającymi wyjaśnienia D.Z.i zeznania towarzyszących mu w krytycznym czasie osób:E.W.iM. P. (1). Niemniej wbrew sugestiom z apelacji obrońcy, zdaniem Sądu Okręgowego Sąd I instancji dokonał równie wnikliwej co i prawidłowej w świetle tego dotyczących przepisówKpk, oceny każdej ze wskazanej grupy dowodów, co pozwoliło mu na nie budzące wątpliwości ustalenia, że to świadkowieT. G.iP. B.wiarygodnie przedstawili przebieg przedmiotowego zajścia, a nie osoby objęte ich, opartą na podstawach prawych, policyjna interwencją. Co wiecej w pisemnym uzasadnieniu do zaskarżonego wyroku Sąd Rejonowy wskazał konkretne okoliczności i przedstawił istotne merytoryczne argumenty, dla których odrzucił nie przyznanie się do winy D.Z.a złożone przez niego wyjaśnienia i mające je popierać depozycjeE. W.iM. P., uznał jedynie za nie mogącą mieć powodzenia próbę ekskulpacji oskarżonego od zarzucanych mu czynów. Argumenty te w całości podziela Sąd Okręgowy. Argumentów nie podważa też opinia biegłego odnosząca się do doznanych przez oskarżonego obrażeń ciała – wszak świadkowieT. G.iP. B.przyznali fakt, iż byli zmuszeni zastosować wobec oskarżonego środki przymusu bezpośredniego, np. w postaci użycia pałki służbowej. Użycie tych środków odbyło się jednak w dozwolonych granicach i adekwatnie do sytuacji wywołanej agresywnymi
zachowaniami ze strony D.Z.. Stąd oczywiście , obrażenia ciała u oskarżonego – nie mniej bez ich wypływu na ocenę: wiarygodności zeznań odydwu funkcjonariuszy policji czy też zasadności i prawidłowości przebiegu podjętej przez nich interwencji. Na marginesie: wyniki przeprowadzonego przez Prokuraturę Rejonową w Legionowie postępowania o czyn zart. 231§1KK( zał.akta 4DS 3/13 ) bynajmniej nie maja nie korzystnego wpływu na prawidłowości dokonanej przez Sąd Rejonowy analizy ( i jej wyników ) wszystkich dowodów występujących w nin. postępowaniu. Opisana wyżej prawidłowa ocena materiału dowodowego skutkowała w konsekwencji równie prawidłowymi ustaleniami Sądu Rejonowego w zakraesie stanu faktycznego. Z tego też względu uznanie winy D.Z.w zakresie popełnienia zarzucanych mu w a/o czynów zyskało też pełna aprobatę ze strony Sądu II Instancji. Odnosząc się urzędu do rozstrzygnięcia o karze wobec oskarżonego, to Sąd Okręgowy nie znalazł żadnych powodów do rewidowania. Jest to kara o wolnościowym charakterze, przy wymiarze której, jak to wynika z zapisu ów stosowanej części pisemnych motywów do zaskarżonego wyroku , Sąd I Instancji należycie – stosownie do treściart. 53KK– uwzglednił wszelkie uwarunkowania tak korzystnie jaki i nie korzystnie dla oskarżonego. Na koniec, wbrew wnioskowi z apelacji, Sąd Okręgowy w swoim wyroku pominął orzeczenie o wynagrodzeniu dla obrońcy z urzędu za występowanie w postępowaniu drugo instancyjnym. Jedyną bowiem czynnościa w tym postępowaniu wykonaną przez obrońcę było sporządzenie rozpoznanej apelacji – a to objęte jest już wynagrodzeniem przyznawanym przez Sąd Rejonowy obrońcy za postępowanie pierwszo instancyjne ( K.132 ).Dla tych wszystkich przyczyn Sąd Okręgowy orzekł jak w wyroku.