Sąd Okręgowy w Świdnicy
II Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: II Cz 384/14
Data wyroku: 2014-04-24 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Barbara Nowicka, Anatol Gul, Grażyna Kobus
Słowa kluczowe: Uchybienie I Przywrócenie Terminu
Podstawa prawna: art. 169§4 kpc

Sygn. akt II Cz 384/14

POSTANOWIENIE

Dnia, 24 kwietnia 2014 r.

Sąd Okręgowy w Świdnicy, II Wydział Cywilny Odwoławczy

w składzie następującym:

Przewodniczący: SSO Anatol Gul

Sędziowie: SO Barbara Nowicka
SO Grażyna Kobus

po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2014 r. w Świdnicy

na posiedzeniu niejawnym

zażalenia uczestniczkiT. M.

na postanowienie Sądu Rejonowego w Dzierżoniowie

z dnia 21 lutego 2014 r., Nr Dz.KW(...),

Nr Rep.KW (...)

odrzucające jej skargę na orzeczenie referendarza o wpisie hipoteki przymusowej

postanawia:

I oddalić zażalenie;

II zasądzić od uczestniczki na rzecz wnioskodawcy 60 zł tytułem

kosztów postępowania zażaleniowego.

UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Dzierżoniowie w następstwie oddalenia wniosku wnioskodawczyni o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na orzeczenie referendarza sądowego w przedmiocie dokonania wpisu hipoteki przymusowej na nieruchomości, dla której Sąd Rejonowy w Dzierżoniowie prowadziksięgę wieczystą (...), odrzucił tę skargę, jako spóźnioną.
Sąd Rejonowy wskazał, że uczestniczka nie udowodniła, aby w sprawie zachodziły szczególne okoliczności, pozwalające na przyjęcie, że zachodzi wypadek wyjątkowy, który uzasadnia uwzględnienie jej wniosku o przywrócenie

terminu do wniesienia skargi na wpis hipoteki przymusowej, po upływie roku od

    uchybionego terminu. Analizując dokumentację, zawartą w aktach księgi wieczystej Sąd Rejonowy zauważył, że zawiadomienia dlaT. K.( obecnieM.) o dokonanych wpisach wksiędze wieczystej (...)zakazu zbywania nieruchomości i hipoteki przymusowej były wysłane na adres wskazany przezT. M.(K.) –P.,ul. (...), o zmianie którego uczestniczka nie powiadomiła. Odbiór zawiadomień potwierdzała za każdym razemM. T.– w dniu 31 stycznia 2012 r. skarżony wpis, a w dniu 20 lipca 2010 r. – zakaz zbywania nieruchomości. Przy czym na poświadczeniu odbioru w dniu 20 lipca 2010 r.M. T.dopisała, że jest upoważniona do odbioru przesyłki. Z uzasadnienia postanowienia Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia 12 kwietnia 2010 r., sygn.. akt I C 710/10 wynika zaś, że nie jest ona osobą obcą dlaT. M., stąd trudno uznać, że nie była ona zawiadamiana o dokonanych wpisach. Nadto miał Sąd Rejonowy na uwadze, że skarżąca nie uprawdopodobniła terminu, kiedy to dowiedziała się o dokonanym wpisie hipoteki przymusowej.

     W zażaleniu, skarżąc na podstawieart. 380 kpcw zw. zart. 397 § 2 kpciart. 13 § 2 kpcpostanowienie o oddaleniu wniosku o przywrócenie terminu, uczestniczka podniosła, że błędnie przyjął Sąd Rejonowy, iżM. T.dysponowała pełnomocnictwemT. M.do odbioru korespondencji, że przekazała uczestniczce postanowienie o wpisie hipoteki przymusowej oraz naruszenie prawa procesowego, tj.art. 136 § 1 kpcpoprzez przyjęcie, żeT. M.miała obowiązek informowania Sądu Wieczystoksięgowego o każdej zmianie miejsca zamieszkania, gdy tymczasem obowiązek ten istnieje w trakcie postępowania, a więc istniałby od dnia otrzymania postanowienia o wpisie hipoteki przymusowej do dnia prawomocnego zakończenia postępowania. Zaprzeczyła, abyM. T.była jej pełnomocnikiem, a Sąd Rejonowy powinien był przynajmniej przesłuchaćM. T.na te okoliczności. Uczestniczka nie złożyła wniosku w tym zakresie albowiem nie wiedziała, że korespondencja do niej była podejmowana przez kogokolwiek.

W związku z powyższym zarzuciła też naruszenieart. 109 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece( t.j. Dz.U. z 2001 r., Nr 124, poz. 1361 ze zm. ) w zw. zart. 527 § 1 kciart. 531 § 1 kcprzez ustanowienie hipoteki przymusowej, w sytuacji gdy wnioskodawca nie dysponował tytułem wykonawczym przeciwko uczestniczce postępowania, będącej właścicielką nieruchomości.
Wskazując na powyższe wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.
W odpowiedzi na zażalenie wnioskodawca domagał się jego oddalenia, gdyż skarżąca nie wykazała kiedy dowiedziała się o wpisie, a także aby nie złożyła wskazanej skargi w terminie bez swojej winy. Podniósł, że w dacie  dokonania przez uczestniczkę czynności prawnej na niekorzyść wnioskodawcy zM.
Sygn. akt II Cz 384/14
T.,M. T.była konkubiną syna uczestniczki i należy uznać, że skarżąca próbuje obecnie wprowadzić tut. Sąd w błąd co do faktów, mających miejsce w przeszłości . Wystarczy zaś prześledzić akta sprawy prowadzonej przed tut. Sądem I C 710/10, akta postępowania egzekucyjnego przeciwko uczestniczce
– KM 1441/11, prowadzonego przed Komornikiem Sądowym wS.P. P.czy akta postępowania egzekucyjnego – KM 80/12, prowadzonego przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w DzierżoniowieW. S., aby dojść do przekonania, że uczestniczka na każdym etapie postępowania była należycie informowana i miała pełną wiedzę o wszelkich prowadzonych przeciwko niej czynnościach procesowych.
Na poparcie tego wnioskodawca wniósł o przeprowadzenie dowodu ze zwrotnego poświadczenia odbioru przesyłki z orzeczeniem Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w SkierniewicachP. P.przezM. T.w dniu 11 października 2011 r. i pismaT. K.z dnia 10 kwietnia 2012 r. , kierowanego do Komornika SądowegoP. P.w związku z wszczętą przeciwko niej egzekucją w sprawie KM 1441/11.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenie nie podlega uwzględnieniu.
Stosownie do treściart. 169 § 4 kpcprzywrócenie terminu po roku od jego upływu dopuszczalne jest tylko w wypadkach wyjątkowych. Dlatego też, nawet oczywisty brak winy w uchybieniu terminu nie uzasadnia jego przywrócenia, jeśli rozpoznawany wypadek nie ma takiego charakteru. A ponieważ ustawodawca nie definiuje pojęcia „wypadek wyjątkowy”, stąd też ocena w tym zakresie należy do sądu, który rozpoznając wniosek, musi wyważyć – przy uwzględnieniu całokształtu okoliczności występujących w konkretnej sprawie, czy zachodzi wypadek, który można uznać za wyjątkowy ( tak m.in. Sąd Najwyższy w uzasadnieniu postanowienia z dnia 9 lutego 1999 r., I CKN 802/98 ).

    Takiej wszechstronnej oceny dokonał Sąd Rejonowy. Przeanalizował przy tym Sąd dokumentację zgromadzoną w aktach księgi wieczystej, z której wynikało, że korespondencję dla skarżącej odbierałaM. T., podpisująca się na zwrotnych poświadczeniach odbioru pism, jako „osoba upoważniona”. Jeśli zaś odbierane przezM. T.w urzędzie pocztowym przesyłki dla skarżącej były wcześniej awizowane, to niewątpliwie można przyjąć za mało prawdopodobne, aby wydanoM. T.w urzędzie pocztowym przesyłkę sądową bez legitymowania się przez nią stosownym pełnomocnictwem, bądź bez uprzedniego złożenia przez samą skarżącą w urzędzie pocztowym takiego pełnomocnictwa. Mało wiarygodne tym samym stają się zapewnienia skarżącej w zażaleniu, że nie wiedziała, że  korespondencja do niej była podejmowana przez kogokolwiek, tym bardziej zaś, jeśli z dołączonych przez wnioskodawcę do pisma z dnia 3 kwietnia 2014 r. dokumentów wynika, że właśnieM. T.odebrała przesyłkę z dnia 28-09-2011r., kierowaną do

skarżącej przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowy m wS.P. P.( w dniu 14 października 2011 r. ), w sprawie KM 1441/11
z zawiadomieniem o wszczęciu egzekucji, a skarżąca o tym dowiedziała się, skoro w związku z wszczęciem egzekucji udzieliła Komornikowi informacji o dokonaniu zapłaty m.in. na poczet należności z wyroku Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia 9 marca 2011 r., sygn.. akt I C 710/10.
Skoro zaś sama skarżąca, poza twierdzeniami o braku swej winy w uchybieniu terminu, a których to słusznie nie uznał Sąd Rejonowy za wiarygodne, nie wskazuje nadto na żadne inne okoliczności, które uzasadniałyby w ramach wyjątku przywrócenie uchybionego terminu, to zasadnie też wniosek uczestniczki Sąd Rejonowy oddalił.
W konsekwencji oddalenia wniosku o przywrócenie terminu, prawidłowo odrzucił Sąd złożoną przez uczestniczkę skargę na czynności referendarza sądowego, jako spóźnioną.
Z powyższych względów zażalenie jest nieuzasadnione i na podstawieart. 385 kpcw zw. zart. 397 § 2 zd.1 kpciart. 13 § 2 kpcSąd Okręgowy je oddalił.
O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono zgodnie zart. 520 § 2 kpcoraz § 8 pkt 5 rozporządzenia Rady Ministrów z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm. ).