Sąd Okręgowy w Białymstoku
III Wydział Karny
Sygnatura akt: III K 69/14
Data wyroku: 2014-07-08 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Hordyńska
Słowa kluczowe: Wyrok Łączny, Kara Łączna
Podstawa prawna: art. 85 k.k., art. 86 § 1 i 2 k.k.

Sygn. akt III K 69/14

WYROK ŁĄCZNY
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 8 lipca 2014 r.
Sąd Okręgowy w Białymstoku III Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący SSO Anna Hordyńska
Protokolant Justyna Szmurło
przy udziale Prokuratora Jarosława Walędziaka
po rozpoznaniu dnia 8 lipca 2014 r. sprawy
A. B.z d.B.urodzonej (...)wP., c.R.iZ.z d.B.
skazanej prawomocnymi wyrokami:
1/ Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 19 kwietnia 2011 r. sygn. aktXVIII K 186/10za czyn popełniony w okresie od co najmniej maja 2006 r. do co najmniej grudnia 2008 r.na mocyart.55 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 65 § 1 k.k.na karę 9 (dziewięciu) lat pozbawienia wolności i 360 (trzysta sześćdziesiąt) stawek dziennych grzywny przyjmując, że jedna stawka jest równa200 (dwieście) złotych, na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczono okres tymczasowego aresztowania, zwolniono oskarżoną od kosztów procesu;
2/ Sądu Okręgowego w Białymstoku z dnia 15 maja 2013 r. sygn. aktIII K 152/11za czyn popełniony w kwietniu 2009 r. na mocyart. 55 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.o przeciwdziałaniu narkomaniina karę 4 (czterech) lat pozbawienia wolności oraz grzywnęw wysokości 100 (sto) stawek dziennych przyjmując wysokość jednej stawki za równoważną kwocie 30 (trzydzieści) złotych, orzeczono o kosztach obrony z urzędu, zwolniono oskarżoną od kosztów sądowych;
I. Na mocyart. 85 k.k.,art. 86 § 1 i 2 k.k.łączy kary orzeczone wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie w sprawieXVIIIK 186/10oraz wyrokiem Sądu Okręgowego w Białymstokuw sprawieIII K 152/11i wymierzaA. B.karę łączną 10 (dziesięć) lat pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 360 (trzysta sześćdziesiąt) stawek dziennych przyjmując wysokość jednej stawki za równoważną kwocie 200 (dwieście) złotych.
II. Na mocyart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zalicza skazanejA. B.okresy rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawach podlegających łączeniu.
III. W pozostałym zakresie wyroki jednostkowe podlegające łączeniu pozostawiado odrębnego wykonania.
IV. Zwalnia skazanąA. B.od kosztów sądowych.
Sygn. akt III K 69/14

UZASADNIENIE
Na podstawie całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
A. B.została skazana prawomocnymi wyrokami:
1/ Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 19 kwietnia 2011 r. sygn. aktXVIII K 186/10za czyn popełniony w okresie od co najmniej maja 2006 r. do co najmniej grudnia 2008 r.na mocyart.55 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 65 § 1 k.k.na karę 9 (dziewięciu) lat pozbawienia wolności i 360 (trzysta sześćdziesiąt) stawek dziennych grzywny przyjmując, że jedna stawka jest równa200 (dwieście) złotych, na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczono okres tymczasowego aresztowania, zwolniono oskarżoną od kosztów procesu;
2/ Sądu Okręgowego w Białymstoku z dnia 15 maja 2013 r. sygn. aktIII K 152/11za czyn popełniony w kwietniu 2009 r. na mocyart. 55 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.o przeciwdziałaniu narkomaniina karę 4 (czterech) lat pozbawienia wolności oraz grzywnęw wysokości 100 (sto) stawek dziennych przyjmując wysokość jednej stawki za równoważną kwocie 30 (trzydzieści) złotych, orzeczono o kosztach obrony z urzędu, zwolniono oskarżoną od kosztów sądowych.
ObrońcaA. B.zwrócił się do Sądu z wnioskiem o wydanie wyroku łącznego i połączenie kar orzeczonych wyżej wymienionymi wyrokami
Zart. 569 § 1 Kodeksu postępowania karnegowynika, że sąd wydaje wyrok łączny, jeżeli zachodzą warunki do orzeczenia kary łącznej. Z kolei warunki orzeczenia kary łącznej określa przepisart. 85 Kodeksu karnego, który stanowi, że jeżeli sprawca popełnił dwalub więcej przestępstw, zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny,co do któregokolwiek z tych przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzajualbo inne podlegające łączeniu Sąd orzeka karę łączną biorąc za podstawę kary z osobna wymierzone za zbiegające się przestępstwa.
Pierwszym wyrokiem skazującym był wyrok w sprawie XVIII K 186/10 Sądu Okręgowego w Warszawie wydany w dniu 19 kwietnia 2011 r..
Kolejny wyrok to wyrok wydany w dniu 15 maja 2013 r. w sprawie III K 152/11 Sądu Okręgowego w Białymstoku. Dotyczył on skazania za czyn popełniony w kwietniu 2009 r.,a zatem przed datą wydania pierwszego wyroku skazującego.
Sad uznał zatem, że w odniesieniu do wyżej wymienionych wyroków zostały spełnione przesłanki temporalne określone wart. 85 Kodeksu karnego.
W odniesieniu do wyżej wymienionych wyroków spełniona jest także przesłanka tożsamości kar – wyrokiem w sprawie XVIII K 186/10 wymierzono karę 9 lat pozbawienia wolności i grzywnę, wyrokiem w sprawie III K 152/11 wymierzono karę 4 lat pozbawienia wolności i grzywnę.
Wymiar kary łącznej określaart. 86 § 1 Kodeksu karnego. Zgodnie z jego treścią,przy orzekaniu kary łącznej mogą mieć zastosowanie różne systemy m.in.: system kumulacji, polegający na podsumowaniu (skumulowaniu) kar wymierzonych za zbiegające się przestępstwa, system absorpcji (pochłaniania), według którego najsurowsza z kar wymierzonych staje się karą łączną, system asperacji (podwyższenia), w którym najwyższa kara jednostkowa podlega zaostrzeniu w przyjęty przez ustawodawcę sposób
Zgodnie z art. 86 § 1, mającym podstawowe znacznie dla regulacji omawianej problematyki, dolną granicę kary łącznej wyznacza najwyższa z kar wymierzonych za jednoz pozostających w zbiegu przestępstw. Górną granicę kary łącznej tworzą dwa kryteria: suma kar orzeczonych za poszczególne przestępstwa oraz wskazany wyraźnie w ustawie maksymalny wymiar kar poszczególnego rodzaju.
Jakkolwiek - zgodnie zart. 86 § 1 k.k.- przy orzekaniu kary łącznej możliwe jest zastosowanie zarówno zasady pełnej absorpcji, jak i zasady pełnej kumulacji, to jednak należy pamiętać, że zastosowanie każdej z tych zasad jest rozstrzygnięciem skrajnym, które może być stosowane wyjątkowo i wymaga wnikliwego umotywowania w uzasadnieniu wyroku(por. wyrok SN z dnia 2 grudnia 1975 r., Rw 628/75, OSNKW 1976, nr 2, poz. 33).W szczególności zasada absorpcji przy wymierzaniu kary łącznej może być zastosowana, gdy pomiędzy poszczególnymi przestępstwami zachodzi bliski związek przedmiotowyi podmiotowy, a przesłanka prognostyczna pozwala na stwierdzenie, że kara łącznaw wysokości najwyższej z wymierzonych kar jednostkowych jest wystarczającą oceną zachowania się sprawcy(por. wyrok SA w Gdańsku z dnia 23 stycznia 1997 r., II AKa 321/96, Orz. Prok. i Pr. 1997, nr 7-8, poz. 19 oraz wyrok SN z dnia 17 maja 2000 r., IV KKN 39/99, LEX nr 51104).Z reguły bowiem popełnienie dwóch lub więcej przestępstw jest czynnikiem prognostycznym, przemawiającym za orzekaniem kary łącznej surowszej od wynikającejz dyrektywy absorpcji(por. SA w Warszawie w wyroku z dnia 12 lipca 2000 r., II AKa 171/00, OSA 2001, nr 1, poz. 5).
Nie bez znaczenia dla wymiaru kary łącznej pozostaje opinia o skazanejA. B.znajdująca się w aktach sprawy (k. 24-26). Wynika z niej, że skazana był wielokrotnie nagradzany regulaminowo, była również karana dyscyplinarnie. W stosunkudo przełożonych prezentuje regulaminową postawę, jest grzeczna i zdyscyplinowana,nie notuje się problemów natury wychowawczej, przestrzega regulaminu.
Mając wyżej wymienione okoliczności na uwadze Sąd wymierzyłA. B.karę łączną 10 (dziesięciu) lat miesięcy pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywnyw wymiarze 360 (trzysta sześćdziesiąt) stawek dziennych przyjmując wysokość jednej stawki za równoważną kwocie 200 (dwieście) złotych.
Zgodnie z treściąart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary łącznej zaliczono skazanej okresy kar rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawach podlegających łączeniu.
W pozostałym zakresie wyroki jednostkowe podlegające łączeniu pozostawionodo odrębnego wykonania.
O kosztach orzeczono na mocyart. 624 § 1 k.p.k.