Sąd Okręgowy w Kielcach
IX Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IX Ka 1057/13
Data wyroku: 2013-12-30 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Krzysztof Sójka

Sygn. akt IX Ka 1057/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 30 grudnia 2013 r.

Sąd Okręgowy w Kielcach, IX Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący:  SSO Krzysztof Sójka
Protokolant: st.sekr.sądowy Dorota Ziółkowska

przy udziale oskarżyciela publicznego Państwowej Inspekcji Pracy wK.
po rozpoznaniu w dniach 13 września i 30 grudnia 2013 r.
sprawyB. G.
obwinionego o wykroczenie zart. 281 pkt 1, art. 283 § 1, art. 281 § 1 ustawyz dn. 26.06.1974r kodeksu pracy(Dz. U. z 1998r Nr 21, poz. 94 ze zm.)
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę obwinionego
od wyroku Sądu Rejonowego w Busku-Zdroju VI Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Kazimierzy Wielkiej
z dnia 26 kwietnia 2013r. sygn. akt VI W 18/13

I
zmienia wyrok w zaskarżonej części w ten sposób, że uniewinnia obwinionegoB. G.od popełnienia przypisanego mu wykroczenia zart. 281 pkt 1w zw. zart. 22 § 1 ustawy z 26.06.1974r. kodeks pracyzwiązanego z zatrudnianiemŁ. B.iM. N., a kosztami postępowania w tej części obciąża Skarb Państwa;

II
wymierzoną obwinionemu karę grzywny w pkt 1 zaskarżonego wyroku łagodzi do 1000 (jednego tysiąca) złotych;

III
zasądza od obwinionegoB. G.na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100 (sto) złotych tytułem opłaty za obie instancje.

Sygn. akt IXKa1057)13

UZASADNIENIE
B. G.obwiniony został o to, że :

1
będąc pracodawca - właścicielemfirmy (...)wT.w okresie od 01.01.2012r. do 11.10.2012r. zawierał z 6 osobami umowy zlecenia w warunkach , w których zgodnie zart. 22§1kodeksu pracypowinny być zawarte umowy o pracę , w tym z :B. B.,Ł. B.,A. K.,B. K.,M. N.iP. N., tj. o wykroczenie zart. 281pkt.1 ustawy z dn. 26.06.1974r. kodeks pracyw zw. zart. 22§1,§11, §12ustawy z dn. 26.06.1974r. kodeks pracy

2
będąc pracodawca - właścicielemfirmy (...)wT.w okresie od 01.01.2012r. do 11.10.2012r. dopuszczał pracownikaG. K.do pracy bez aktualnego orzeczenia lekarskiego ze wstępnych badań profilaktycznych , stwierdzającego brak przeciwskazań do pracy na zajmowanym stanowisku , tj. o wykroczenie zart. 283§1 ustawy z dn. 26.06.1974r. kodeks pracyw zw. zart. 229§1i4ustawy z dn. 26.06.1974r. kodeks pracy,

3
będąc pracodawcą - właścicielemfirmy (...)wT.w okresie od 28.09.2012r. do 11.10.2012r. dopuszczał pracownikaK. B.do pracy bez aktualnego orzeczenia lekarskiego z okresowych badań profilaktycznych , stwierdzającego brak przeciwwskazań do pracy na zajmowanym stanowisku tj. o wykroczenie zart. 281§1 ustawy z dn. 26.06.1974r. kodeks pracyw zw. zart. 229§2i4ustawy z dn. 26.06.1974r. kodeks pracy,

4
będąc pracodawcą – właścicielemfirmy (...)wT., w okresie co najmniej od 01.06.2012r. do 11.10.2012r. nie poddał 2 pracowników , w tymK. B.iJ. W.szkoleniu okresowemu z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy , utrzymując stan bezprawny od 16.05.2011r. , tj. o wykroczenie zart. 283§1 ustawy z dn. 26.06.1974r. kodeks pracyw zw. zart. 2373§2 ustawy z dn. 26.06.1974r. kodeks pracy.

Sąd Rejonowy w Busku Zdroju VI Zamiejscowy Wydział Karny w Kazimierzy Wielkiej wyrokiem z dnia 26 kwietnia 2013r. uznał obwinionegoB. G.za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów tj. wykroczeń zart. 281pkt.1 ustawy z 26.06.1974r. kodeks pracyw zw. zart. 22§1, §11i §12ustawy z 26.06.1974r. kodeks pracy, zart. 281§1 ustawy z 26.06.1974r. kodeks pracyw związku zart. 229§2i4ustawy z 26.06.1974r. kodeks pracyiart. 283§1 ustawy z 26.06.1974r. kodeks pracyw związku zart. 2373§2 ustawy z 26.06.1974r. kodeks pracyz tym, że co do wykroczenia zpkt. 1przyjął, że tylko z dwoma osobami tj.Ł. B.iM. N.zawierał umowy zlecenia w warunkach , w których zgodnie zart.22§1 kodeksu pracypowinny być zawarte umowy o pracę i za to na podstawieart. 281pkt.1 kpw zw. zart. 9§2kw wymierzył obwinionemu łączną karę grzywny w kwocie 1.500 zł . Na podstawieart. 118§1kpwzasądził od obwinionegoB. G.na rzecz Skarbu Państwa kwotę 250 zł tytułem kosztów postepowania w sprawie .
Apelację od tego wyroku wniósł obrońca obwinionego , który zaskarżył wyrok w części odnoszącej się do uznaniaB. G.za winnego tego, że w okresie od 1 stycznia 2012r. do dnia 11 października 2012r. będąc właścicielemFirmy (...)wT.zawierał umowy zlecenia zŁ. B.orazM. N.w warunkach w których zgodnie zart. 22§1kppowinien zawrzeć umowy o pracę tj. o wykroczenie zart. 281pkt.1 ustawy z 26.06.1974r. kodeks pracyw zw. zart. 22§1,§11i §12kodeksu pracy, w tym zakresie zarzucił rozstrzygnięciu błędne ustalenia faktyczne stanowiące podstawę wydanego w sprawie rozstrzygnięcia , polegające na tym, że organ pierwszej instancji przyjął za udowodnione okoliczności stanowiące podstawę oceny, iż stosunek prawny łączący obwinionego ze wskazanymi wyżej osobami nie nosił znamion stosunku pracy , jak też nie ustalił innych faktów będących podstawą sformułowania oceny w tej mierze , czemu jednak przeczy prawidłowo oceniony i ustalony stan faktyczny , wynikający ze zgromadzonego materiału dowodowego , poddanego właściwej weryfikacji . Nadto skarżący zarzucił rozstrzygnięciu błędną wykładnię , w efekcie nieprawidłowe zastosowanie przepisu prawa materialnego w postaci normyart. 22kp– co miało polegać na przyjęciu przez Sąd , że stosunek prawny między obwinionym, a wskazanymi wyżej osobami miał charakter stosunku pracy , mimo, że taka ocena prawna jest zupełnie nieuprawniona w świetle przesłanek wynikających z powołanego przepisu .
W konkluzji skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku przez przyjęcie, że obwiniony nie był winny zarzucanych mu czynów, bądź uchylenie orzeczenia w tym zakresie i przekazanie Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania .

Sąd Okręgowy zważył co następuje:

Apelacja obrońcy obwinionego zasługuje na uwzględnienie .
Analiza materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie , w zestawieniu z pisemnym uzasadnieniem zaskarżonego wyroku, prowadzi do wniosku , że zasadny jest zarzut błędu w ustaleniach faktycznych na podstawie których Sąd Rejonowy przyjął, iżB. G.– jako pracodawca zawarł w okresie od 1.01.2012r. do 11.10.2012r. zŁ. B.iM. N.umowy zlecenia w warunkach, w których zgodnie zart. 22§1 kodeksu pracypowinny być zawarte umowy o pracę . W istocie zaś z pisemnego uzasadnienia zaskarżonego wyroku nie wynika w oparciu o jakie dowody Sąd Rejonowy uznał, iż charakter obowiązków wykonywanych przezŁ. B.iM. N., różnił się od tych wykonywanych przezB. B.,A. K.,B. K.iP. N., co do których uznał, iż z obwinionym łączyła ich umowa cywilnoprawna tj. umowa zlecenie. Ustalenia faktyczne w zakresie charakteru stosunku prawnego łączącegoB. B.,A. K.,B. K.iP. N.z obwinionym , Sąd Rejonowy ustalił na podstawie zeznań tych osób, z których wynikało, że świadkowie mieli pełną świadomość tego, że wykonują pracę na podstawie umowy zlecenie, jak też to, że nie byli poddani rygorom charakterystycznym dla stosunku pracy, a więc nie podpisywali listy obecności, nie było obowiązku osobistego wykonywania pracy - mogli korzystać z zastępstw , nie wykonywali jej również pod nadzorem pracodawcy . Uznając te zeznania za wiarygodne Sąd Rejonowy przyjął, iż osoby te świadomie zawarły umowę zlecenie z obwinionym i warunki wskazane w tej umowie realizowały. Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku nie wynika, by Sąd Rejonowy powziął jakiekolwiek wątpliwości co do wiarygodności zeznańM. N.iŁ. B., a zatem nie do końca są jasne motywy , którymi kierował się tenże Sąd , czyniąc ustalenia faktyczne wbrew rzeczywistej wymowie tych dowodów . Zauważyć bowiem należy , że z zeznańM. N.składanych w toku niniejszego postepowania oraz w toku postepowania prowadzonego przed Sądem Pracy (k. 140 i 125) w sposób jednoznaczny wynika, że ona również miała pełną świadomość tego , że zawarła z obwinionym umowę zlecenie , wykonywała czynności, które były wskazane w umowie , miała swobodę w kształtowaniu godzin pracy , obwiniony nie nadzorował jej w wykonywaniu obowiązków , jak też nie ingerował w czas pracy , któryM. N.ustalała z jeszcze jedną zatrudnioną koleżanką . Z akt sprawy niniejszej wynika, żeM. N.wykonywała obowiązki w sklepie wS.wspólnie zB. K., z której to zeznań wynika , iż była zastępowana w wykonywaniu pracy przez koleżankę z pracy. Biorąc pod uwagę zatem zeznania zarównoM. N., jak teżB. K.brak jest podstaw do uznania , żeB. K.nie musiała osobiście wykonywać pracy , mogła być zastępowana przez koleżankę , zaśM. N.musiała tą pracę wykonywać osobiście , które to kryterium , jak wynika z pisemnego uzasadnienia zaskarżonego wyroku , było decydującym o uznaniu , iżM. N.w istocie świadczyła pracę w warunkach w których winna być zawarta umowa o pracę. Sąd Rejonowy w żaden sposób nie uzasadnił dlaczego przyjął, iż spośród osób zatrudnionych w tym samym sklepie, wykonujących podobne czynności , jedna tj.B. K.realizowała umowę zlecenie , druga zaś tj.M. N.umowę o pracę , tym bardziej , że powołana w uzasadnieniu okoliczność, iż nie organizowała sobie zastępstw , nie wynika z jej zeznań.
Również Sąd Rejonowy nie zakwestionował wiarygodności zeznańŁ. B., choć ustalenia faktyczne poczynił sprzecznie z ich rzeczywistą treścią. Z dowodu tego (k. 112 i 138) wynika bowiem , żeŁ. B.nie podpisywał listy obecności, pracę wykonywał bez nadzoru , miał swobodę w kształtowaniu czasu pracy , jak skończył wykonywać zlecone czynności mógł iść do domu , w wykonywaniu obowiązków mógł go również zastępować kolega z pracy . Brak jest podstaw do kwestionowania powyższych zeznań świadka, a w konsekwencji nie ma również podstaw do tego , by uznać, iż stosunek prawny łączący go z obwinionym wynikał nie z umowy zlecenie , a umowy o pracę , tym bardziej wbrew twierdzeniomŁ. B., iż miał on pełną świadomość tego, że zawarł z obwinionym taką właśnie umowę i ją realizował.
Zwrócić uwagę należy także na konsekwencję zeznańM. N.iŁ. B., którzy w toku postepowania zainicjowanego pozwem wniesionym przez Inspektora Pracy , a domagającym się ustalenia istnienia stosunku pracy , wycofali pozwy, które to postepowania : wobecŁ. B.zakończyło się umorzeniem, podobnie jak w przypadkuM. N.- choć tam na skutek zawartej ugody (k. 205-207).
Biorąc pod uwagę wyżej wskazane argumenty Sąd Okręgowy uniewinniłB. G.od popełnienia przypisanego mu wykroczenia zart. 281 pkt.1w zw. zart. 22§1 ustawy z dnia 26.06.1974r. kodeks pracyzwiązanego z zatrudnieniemŁ. B.iM. N., a kosztami w tej części na podstawieart. 118§2kpwobciążył Skarb Państwa .
Konsekwencją uniewinnieniaB. G.od jednego z zarzucanym mu czynów była konieczność złagodzenia orzeczonej wobec niego kary grzywny do 1000 złotych , a więc do wysokości przewidzianej jako ustawowe minimum za pozostałe przypisane mu wykroczenia .
Mając na uwadze powyższe argumenty należało na podstawieart. 109§2kpww zw. zart. 437§1kpkorzec jak w wyroku .
O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawieart. 119kpww zw. zart. 634kpkw zw.§1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 10.10.2001r.w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania w sprawach o wykroczenia ( Dz.U. nr118 poz.1269 z 2001r. ).

SSO Krzysztof Sójka