Sąd Okręgowy w Gliwicach
III Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: III Ca 150/14
Data wyroku: 2014-05-28 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Mirella Szpyrka, Roman Troll, Lucyna Morys-Magiera
Słowa kluczowe: Alimenty
Podstawa prawna: art. 138 k.r.o., art. 27 k.r.o.

Sygn. akt III Ca 150/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 28 maja 2014 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący - Sędzia SO Mirella Szpyrka (spr.)
Sędzia    SO Lucyna Morys - Magiera
Sędzia    SR (del.) Roman Troll
Protokolant    Aleksandra Sado-Stach
po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2014 r. w Gliwicach
na rozprawie
sprawy z powództwaF. K.
przeciwkoM. K.
o alimenty
na skutek apelacji powódki
od wyroku Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach
z dnia 18 października 2013 r., sygn. akt III RC 214/13

1
odrzuca apelację w części obejmującej zaskarżenie pkt. 1 wyroku;

2
uchyla zaskarżony wyrok w pkt. 2,3 i 4 i w zakresie nimi objętym przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Tarnowskich Górach, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania odwoławczego.

SSR (del.) Roman Troll SSO Mirella Szpyrka SSO Lucyna Morys-Magiera
Sygn.akt IIICa 150/14

UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem Sąd Rejonowy zasądził odM. K.na rzeczF. K.alimenty w kwocie po 700 zł miesięcznie , płatne do dnia 15-go każdego miesiąca poczynając od 11 października 2013r. ( pkt.1 wyroku ), a w pozostałym zakresie powództwo oddalił
( pkt.2 wyroku ) i orzekł o kosztach postępowania ( pkt.3 i 4 wyroku ).
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd Rejonowy porównując sytuację rodzinno-majątkową stron z daty zawarcia ugody sądowej ( tj. 13 grudnia 1996r. , zawartej w sprawie IIIRC 693/96 Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach) - ustalającej obowiązek świadczenia przez pozwanego na rzecz powódki i dwojga małoletnich dzieci stron kwoty 450 zł miesięcznie tytułem kosztów utrzymania rodziny - oraz z daty orzekania stwierdził , iż zaszły przesłanki zart.138w zw. zart.27 krouzasadniające zmianę wysokości dotychczasowego świadczenia alimentacyjnego. Zgodnie z poczynionymi przez Sąd Rejonowy ustaleniami strony wprawdzie nadal mieszkają razem, ale od dwóch lat pozostają w faktycznej separacji. Powódka nadal nie pracuje zawodowo i nadal posiada stały umiarkowany stopień niepełnosprawności umożliwiający jej pracę lekką w warunkach chronionych, ale ma obecnie 60 lat, choruje i od października 2012r. otrzymuje świadczenie stałe w wysokości 392 zł, z czego 200 zł przeznacza na lekarstwa. W ocenie Sądu zmianie uległa także sytuacja pozwanego, który ma 63 lata i miast renty w wysokości 680 zł otrzymuje obecnie emeryturę w wysokości 1.890 zł , a jego dochód z pracy w charakterze ochroniarza wzrósł z 320 zł w 1996r. do 700-800 zł miesięcznie. Pozwany ponosi koszty utrzymania mieszkania i świadczy na rzecz powódki kwotę 300 zł miesięcznie; powódka czasem gotuje obiady. W tak ustalonym stanie faktycznym Sąd Rejonowy uznał, iż pozwany z uwagi na swoje możliwości finansowe i stan zdrowia winien przyczyniać się do pokrywania potrzeb dwuosobowej rodziny w większej części niż uznana w toku postępowania kwota 600 zł miesięcznie, natomiast w pozostałym zakresie powódka winna pokrywać swoje potrzeby w ramach posiadanych, a niewykorzystywanych możliwości zarobkowych.
Wyrok w części uwzględniającej i oddalającej powództwo zaskarżyła powódka. Zarzuciła sprzeczność ustaleń Sądu z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego polegającą na przyjęciu, iż w nieuwzględnionym zakresie jest w stanie pokrywać samodzielnie własne koszty utrzymania mimo iż wiek oraz stan zdrowia na to nie pozwala, a pozwany nigdy nie proponował żonie pracy w ochronie oraz przez pominięcie faktu świadczenia przez pozwanego nieregularnych opłat z tytułu utrzymania mieszkania, co czyni zasądzone świadczenie nieadekwatnym zarówno do potrzeb skarżącej jak i możliwości finansowych pozwanego.
Powołując się na powyższe zarzuty powódka wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku przez uwzględnienie powództwa w wysokości 1.000 zł miesięcznie z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia powództwa.
Sąd Okręgowy zważył co następuje :
W pierwszej kolejności stwierdzić należy, iż apelacja w części obejmującej zaskarżenie wyroku w części uwzględniającej powództwo , nie mogła odnieść oczekiwanego skutku.
Przesłanką zaskarżenia orzeczenia w postępowaniu cywilnym jest istnienie interesu prawnego w zaskarżeniu orzeczenia. Interes prawny w zaskarżeniu orzeczenia oznacza pokrzywdzenie polegające na niekorzystnej dla strony różnicy między zgłoszonym przez nią żądaniem a sentencją orzeczenia, wynikającej z porównania zakresu żądania i treści rozstrzygnięcia. Środek zaskarżenia jest dopuszczalny tylko od orzeczenia niekorzystnego dla strony. Tymczasem zaskarżone rozstrzygnięcie zawarte w punkcie 1 wyrok jest dla powódki korzystne , stanowi bowiem częściowe uwzględnienie zgłoszonego przez nią żądania. Z tego względu apelacja w zakresie obejmującym zaskarżenie wyroku sądu pierwszej instancji punkcie 1 podlegała odrzuceniu na zasadzieart.373w zw. zart.370 kpc.
W pozostałej części apelacja powódki musiała odnieść skutek aczkolwiek z innych przyczyn niż w niej podniesione.
Porównanie treści zaskarżonego wyroku Sądu Rejonowego z treścią jego pisemnego uzasadnienia wskazuje, iż pomiędzy orzeczeniem a uzasadnieniem zachodzi sprzeczność uniemożliwiająca sądowi odwoławczemu ocenę podniesionych przez powódkę zarzutów apelacyjnych. Jak wynika z zaskarżonego wyroku rozstrzygnięciem Sąd Rejonowy objął żądanie alimentów zgłoszone przezF. K., a dochodzonych odM. K., a zatem roszczenie zart.27 kro, natomiast z uzasadnienia tegoż wyroku – żądanie podwyższenia alimentów ustalonych już pomiędzy tymi stronami , a zatem roszczenie zart.138w zw. zart.27 kro. Nie ulega wątpliwości, iż różne przesłanki uzasadniają oba roszczenia. Brak uzasadnienia przyczyn rozpoznania przez Sąd Rejonowy sprawy jako żądania alimentów mimo poczynionych w sprawie ustaleń co do istnienia ugody kształtującej już obowiązek alimentacyjny pomiędzy stronami.
Z tych względów na zasadzieart.386 § 4 kpczaskarżony wyrok w punktach 2,3 i 4 uchylono przekazując sprawę do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji.
Ponownie rozpoznając sprawę Sąd Rejonowy poczyni ustalenia faktyczne w zakresie istotnym dla rozstrzygnięcia sprawy, dokona oceny przeprowadzonych dowodów w granicach wyznaczonychart.233 kpc, a wydane rozstrzygnięcie uczyni zgodnym z zastosowaną w sprawie normą prawa materialnego.
O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na zasadzieart.108 § 2 kpc.
SSR (del.) Roman Troll SSO Mirella Szpyrka SSO Lucyna Morys-Magiera