Sąd Okręgowy w Gliwicach
III Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: III Ca 1580/13
Data wyroku: 2014-03-05 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Marcin Rak, Gabriela Sobczyk, Tomasz Pawlik
Słowa kluczowe: Alimenty, Przedawnienie, Ustawa O Kosztach Sądowych W Sprawach Cywilnych
Podstawa prawna: art. 133 § 1 krio, art. 137 § 1 krio, art. 117 § 1 k.c., art. 117 § 2 k.c., art. 29 ust. 1 pkt 1e ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych.
Teza: 1) Roszczenie o stwierdzenie wygaśnięcia obowiązku alimentacyjnego nie jest roszczeniem majątkowym, a zatem nie ulega przedawnieniu.
2) Uwzględnienie przedawnienia jako przesłanki niweczącej powództwo, w sytuacji gdy pozwane nie zgłaszały takiego zarzutu, stanowi oczywiste naruszenie prawa, uzasadniając zwrot opłaty od apelacji na zasadzie art. 79 ust. 1 pkt 1e ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych.

Sygn. akt III Ca 1580/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 5 marca 2014 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący - Sędzia SO Tomasz Pawlik (spr.)
Sędzia    SO Gabriela Sobczyk
Sędzia    SR del. Marcin Rak
Protokolant    Iwona Reterska
po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2014 r. w Gliwicach na rozprawie
sprawy z powództwaZ. G.
przeciwkoM. G.iA. G.
o ustalenie wygaśnięcia obowiązku alimentacyjnego
na skutek apelacji powoda
od wyroku Sądu Rejonowego w Zabrzu
z dnia 1 lipca 2013 r., sygn. akt III RC 103/13

1
zmienia zaskarżony wyrok w punkcie 1 o tyle, że datę wygaśnięcia obowiązku alimentacyjnego określa na dzień 31 grudnia 2008r.;

2
zwraca powodowi uiszczoną przez niego opłatę od apelacji w wysokości 600 zł (sześćset złotych), polecając wypłatę tej kwoty Sądowi Rejonowemu w Zabrzu.

SSR del. Marcin Rak   SSO Tomasz Pawlik    SSO Gabriela Sobczyk
Sygn. akt III Ca 1580/13

UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem Sąd Rejonowy uchylił obowiązek powoda w stosunku do pozwanych wynikający z ugody sądowej zawartej 13 października 2004 r., z dniem 4 lutego 2010 r..
Sąd Rejonowy ocenił, że obowiązek alimentacyjny pozwanego wynikający z treściart.133 § 1 k.r.i.o.wygasł, gdyż pozwane są dorosłe i utrzymują się samodzielnie. Jednocześnie nie uwzględnił żądania uchylenia alimentów za okres od 31 grudnia 2008 r. do 4 lutego 2010 r., pomimo uznania powództwa przez pozwane, oceniając, że roszczenie powoda uległo w tym zakresie przedawnieniu na podstawieart.137 § 1 k.r.i.o.
Od opisanego wyroku apelację wniósł powód, który domagał się jego zmiany i uwzględnienia żądania pozwu także za okres od 31 grudnia 2008 r. do 3 lutego 2010 r.; względnie uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu. Skarżący zarzucił Sądowi I instancji błędną wykładnięart.137 § 1 k.r.i.o., poprzez zastosowanie go do żądania ustalenia wygaśnięcia obowiązku alimentacyjnego, podczas gdy dotyczy on jedynie roszczeń alimentacyjnych.
Na rozprawie apelacyjnej, pozwane poparły żądania apelacji.

Sąd Okręgowy zważył:

Apelacja jest oczywiście uzasadniona.
Przede wszystkim trzeba zauważyć, że instytucja przedawnienia dotyczy tylko roszczeń o charakterze majątkowym (art.117 § 1 k.c.). Roszczenie o stwierdzenie wygaśnięcia obowiązku alimentacyjnego niewątpliwie nie ma charakteru majątkowego (podobnie jak np. roszczenie o stwierdzenie nieważności umowy), a zatem rację ma skarżący, że w rozpatrywanej sprawie nie znajdował w ogóle zastosowaniaart.137 § 1 k.r.i.o..
Niezależnie pod powyższego nie można pominąć, że ze względu na skutki przedawnienia roszczeń majątkowych (art.117 § 2 k.c.), przedawnienie, jako przesłanka unicestwiająca powództwo, może być brane pod uwagę tylko na zarzut pozwanego. Tymczasem pozwane uznały żądanie pozwu i nie podniosły żadnych zarzutów. Sąd Rejonowy nie był zatem w ogóle uprawniony do rozważania kwestii przedawnienie. Rozpatrując możliwość przedawnienia roszczenia powoda Sąd ten dopuścił się zatem oczywistego naruszenia przepisów prawa.
Bezspornym było w sprawie, że co najmniej od grudnia 2008 r. pozwane były osobami dorosłymi, samodzielnymi życiowo i zdolnymi do samodzielnego utrzymania. W tej sytuacji zasadność żądania pozwu, także biorąc pod uwagę uznanie powództwa przez pozwane, nie budzi jakichkolwiek wątpliwości, gdyż odpadły przesłanki obowiązku alimentacyjnego powoda zart.133 § 1 k.r.i.o., co najmniej od 31 grudnia 2008 r..
Z tych wszystkich względów, gdy apelacja okazała się zasadna, na podstawieart.386 § 1 k.p.c.orzeczono jak w sentencji.
O kosztach postępowania rozstrzygnięto przy zastosowaniu art.79 ust.1 pkt 1e ustawy o kosztach w sprawach cywilnych, gdyż apelacja została uwzględniona z powodu oczywistego naruszenia prawa, stwierdzonego przez sąd odwoławczy.
SSR (del.) M. Rak SSO T. Pawlik (spr.) SSO G. Sobczyk