Sąd Okręgowy w Kielcach
IX Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IX Ka 1441/14
Data wyroku: 2014-12-02 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Bogna Kuczyńska, Artur Polut, Adam Kabziński

Sygn. akt IX Ka 1441/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 2 grudnia 2014 roku
Sąd Okręgowy w Kielcach IX Wydział Karny-Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący: SSO Bogna Kuczyńska
Sędziowie: SSO Adam Kabziński (spr.)
SSO Artur Polut
Protokolant: st. sekr. sądowy Anna Misztal
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Kielcach Roberta Jagusiaka
po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2014 roku
sprawyA. S. (1)
oskarżonego o przestępstwo zart. 202 § 4a kk
na skutek apelacji wniesionej przez oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Kielcach
z dnia 7 sierpnia 2014 roku sygn. akt XII K 106/14

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok, uznając apelację za oczywiście bezzasadną;

II
zasądza od oskarżonegoA. S. (1)na rzecz Skarbu Państwa kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

Sygn.akt IX Ka 1441 /14

UZASADNIENIE
Prokurator Rejonowy w Pile oskarżyliA. S. (1)o to, że:
I . w nieustalonym okresie nie później niż do dnia 11 września 2012r. wP.na twardym dysku notebookamarki A. (...)posiadał treści pornograficzne z udziałem małoletnich dziewczynek poniżej lat 15, w postaci 6 plików graficznych –fotografii o nazwach:
-(...)o rozmiarze(...)
-D. (...). jgp o(...)
-(...)o rozmiarze(...)
-(...)o rozmiarze(...)
-(...)I.(...)o rozmiarze(...)

-(...)o rozmiarze(...)
tj. o przestępstwo zart. 202 § 4a kk
Sąd Rejonowy w Kielcach w sprawie sygn. akt XII K 106/14 wyrokiem z dn. 7 sierpnia 2014r. w ramach czynu zarzucanego aktem oskarżenia uznał osk.A. S. (1)za winnego tego, że w okresie od 22 września 2012r. wP.na twardym dysku notebookamarki A. (...)posiadał treści pornograficzne z udziałem małoletnich dziewczynek poniżej lat 15, w postaci 6 plików graficznych –fotografii o nazwach:
-(...)o rozmiarze(...)
-D. (...). jgp o(...)
-(...)o rozmiarze(...)
-(...)o rozmiarze(...)
-(...)
I.(...)jgp o rozmiarze(...)

-(...)o rozmiarze(...)
tj. popełnienia przestępstwa zart. 202 § 4a kkwymierzył temuż oskarżonemu karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, a na podstawieart. 69 § 1 i 2 kk,art. 70 § 1 pkt 1 kkwykonanie tej kary warunkowo zawiesił na okres próby wynoszący lat 3.
Na podstawieart. 41 § 1 kkSąd orzekł względem oskarżonego środek karny w postaci zakazu wykonywania zawodu policjanta na okres lat 2.
Z mocyart. 202 § 5 kkorzekł nadto przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodu rzeczowego w postaci laptopaA. (...)z dyskiem twardym o oznaczeniach wskazanych w treści wyroku.
Z mocyart. 627 kpkzasądził od oskarżonegoA. S.na rzecz Skarbu Państwa kwotę 6.106,57 zł. oraz kwotę 822,05 zł. tytułem kosztów procesu.
Apelację od powyższego wyroku złożył oskarżony, zaskarżając powyższy wyrok w całości.
Zarzucił, w oparciu o treśćart. 438 pkt 2 i 3 kpk, obrazę przepisów postępowania mającą istotny wpływ na treść orzeczenia przez naruszenie:
-art. 5 § 2 kpkprzez rozstrzygniecie wszelkich wątpliwości na niekorzyść skarżącego – w szczególności wątpliwości związanym ze stanem świadomości co do zawartości nośników w laptopie;
-art. 7 kpkprzez dowolną ocenę zebranych w sprawie dowodów i uznanie, iż zachowanie skarżącego wypełnia znamiona występku choć przemawiają przeciwko temu reguły logicznego rozumowania, tyczące w szczególności oceny opinii biegłego informatyka; przez dowolną ocenę zeznań świadków słuchanych w sprawie poprzez pominięcie występujących w ich zeznaniach sprzeczności i nieuwzględnienie, iż świadkowie ci mogli mieć powody do nieprawdziwego opisu zachowań oskarżonego;
–art.366 § 1 kpkprzez zaniechanie wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy, a w szczególności pominięcie ustaleń związanych z czasem umieszczenia w pamięci laptopa przedmiotowych zdjęć.
Skarżący zarzuca błąd w ustaleniach faktycznych Sądu przyjętych za podstawę wyroku polegający na przyjęciu, iż popełnił zarzucany mu czyn i w konkluzji swych wywodów wnosi o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie od zarzucanego czynu lub też o uchylenie tegoż wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji celem ponownego rozpoznania sprawy.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja oskarżonego jest oczywiście bezzasadna.
Zarzut naruszenia reguły określonej w treściart. 5 § 2 kpkwynika z niezrozumienia przez skarżącego tejże reguły. Naruszenie zasady „in dubio pro reo” jest możliwe tylko i wyłącznie w sytuacji, gdy to orzekający w sprawie Sąd – a nie strona postępowania - w rzeczywistości powziął wątpliwość co do ustaleń faktycznych i wobec niemożności jej usunięcia rozstrzygnął ją na niekorzyść oskarżonego ( tak też SN w wyroku 2.11.2002 sygn. V KKN 251/01 LEX Polonica nr 366 545).
W analizowanej sprawie żadnych tego rodzaju wątpliwości – zarówno co do stanu faktycznego jak i wykładni prawa – Sąd I instancji nie wskazał i nie rozstrzygał.
Deklarowanie przez skarżącego co do stanu faktycznego źródło swoje znajdują w jego ocenie – a nie ocenie Sądu – zgromadzonego materiału dowodowego i oparcie znajdować mogą - o ile są zasadne - w treściart. 7 kpk, tj. w zarzucie dowolności ocen Sądu, przenoszących reguły swobodnej oceny dowodów.
W tym zakresie skarżący winien jednakowoż wykazać jakie konkretne błędy – w zakresie logiki rozumowania; w zakresie reguł doświadczenia życiowego, wskazań wiedzy fachowej w zakresie informatyki czy antropologii (vide złożone opinie) – popełnił Sąd I instancji dochodząc do swoich ocen. W przeciwnym wypadku sformułowane zarzuty stanowią jedynie własna wizję zdarzeń, niewystarczająca do wykazania dowolności ustaleń.
Powinności tej skarżący nie zrealizował.
Zarzut, iż Sąd nie uwzględnił tezy o istnieniu swoistego spisku, nakierowanego na celowe działania wobec oskarżonego i wgranie treści pornograficznych do jego laptopa, oskarżony „wspiera” wskazaniami, iż „… może po prostu mnie nie lubili … z nieznanych mi powodów postanowili zaszkodzić … motywy takiego postępowania nie są mi znane”(k. 519 – uzasadnienie apelacji).
Nikłość tej argumentacji jest oczywista; w szczególności wobec wagi zarzutu sformułowanego przez oskarżonego (pkt d zarzutu apelacji –k.518). W myśl jego twierdzeń świadkowie słuchani w sprawie – w bliżej nieustalonej konfiguracji osobowej – nie tylko świadomie fałszywie relacjonowali okoliczności ujawnienie treści pornograficznych ale uprzednio świadomie i celowo - naruszając szereg zakazów prawno karnych , wgrali do jego komputera te treści, dążąc do wszczęcia postępowania karnego przeciwko oskarżonemu.
Oskarżony nie wskazuje jakichkolwiek zachowań , które uzasadniałyby powody tego rodzaju postąpień – dla wytłumaczenia ich wskazuje, iż …”być może mnie nie lubili … chcieli się wykazać jako przyszli policjanci …” (k.518/519 uzasadnienie apelacji ). Argumentacja ta jest na tyle nieprzekonywująca, iż usuwa potrzebę pogłębionej polemiki.
Wbrew twierdzeniom apelacji (pkt b jej zarzutów – k. 516) skarżący nie wykazał żadnych sprzeczności w złożonych relacjach świadków. Sprzecznością tą w żadnej mierze nie jest ocenaśw. R. S., iż zdjęcia pozostawione w odsprzedanym mu telefonie komórkowym są pornografią z udziałem małoletnich. Do ocen tych świadek był z zupełności uprawniony z punktu widzenia jego wiedzy życiowej, a odmienne treści opinii antropologicznej – uwzględniające standardy wiedzy medycznej z zakresu antropologii człowieka - ocen tych w żadnej mierze nie podważają. Innymi bowiem kryteriami posługiwali sięśw.R. S., a innymi biegłaD. L.–(...)albowiem inne były ich role w toczącym się postępowaniu.
Dając wiarę zeznaniom świadków – kolegów oskarżonego ze szkolnej jednostki policyjnej (R. S.,S. S.,K. P.,D. M.,A. B.,K. P.) Sąd I instancji zasadnie wskazał na ich konsekwencję, logiczność i wewnętrzną spójność – w konsekwencji na widoczną spontaniczność składanych relacji. Niebagatelnym pozostaje, iż - w przekonywujący sposób wskazują powody zainteresowania się treściami które odkryli – w późniejszym czasie w zapisach laptopaA. S.(pozostawienie w zapisach telefonu zdjęć i treści któreR. S.ocenił jako tak dalece nieobyczajne, że niedopuszczalne dla przyszłego policjanta; niechęć do udostępnienia kolegom wglądu do swego laptopa). Znamienne jest (vide relacjaR. S.,K. P.) iż świadkowie ci mieli wątpliwości co do zasadności swoich podejrzeń i konsultowali się co do dalej podejmowanych kroków (samodzielne podglądnięcie laptopa przed zawiadomieniem przełożonego kursantów).
Ocena zeznań tychże świadków w niczym nie narusza reguł określonych w treściart. 7 kpki zasadnie pozwala w oparciu o nie zrekonstruować stan faktyczny tyczącyokoliczności ujawnienia zawartości plików- z treściami pornograficznymi –zapisanymiw laptopieA. S..
Zasadnie – wobec oczywistej bezzasadności twierdzeń o celowym działaniu kolegówosk. A. S.w sprokurowaniu zdarzenia – Sąd wskazał na szereg dowodów pośrednich, utwierdzających w przekonaniu o sprawstwie oskarżonego w realizacji zarzucanego czynu.
Trafnie wskazuje, iż niewątpliwa treść korespondencjiosk. A. S.- niekwestionowana przez oskarżonego – zawarta w tzw. komunikatorach GG świadczy o jego zainteresowaniach osobami (dziewczyny o wieku nie przekraczającym 15 lat) które mogły być potencjalnymi „dostawami” przedmiotowych treści pornograficznych. Aczkolwiek identyfikacji tego rodzaju nie poczyniono to sam fakt prowadzenia tego rodzaju korespondencji wspiera tezy oskarżenia i stanowi istotny dowód pośredni w tej mierze.
Podobnie Sąd ocenił – jako dowód pośredni a nie bezpośredni – fakt wymiennego usytuowania zdjęć o charakterze pornograficznych - … od zdjęć stanowiących przedmiot postępowania (k.492 – uzasadnienia) – zarówno w komputerze stacjonarnym jak i w pamięci laptopaosk. A. S..
To samo należy odnieść – co szczegółowo wskazuje Sąd I instancji ( k. 493) – do zdjęcia skopiowanego z telefonu (później odsprzedanegoR. S.) komórkowego do pamięci laptopaosk. A. S..
Tak też Sąd I instancji – dostrzegając wskazaną przez biegłegoD. B.teoretyczną możliwość modyfikacji dat utworzenia przedmiotowych plików traktuje daty widniejące w odniesieniu do plików będących przedmiotem postępowania. Niewątpliwym jest, iż daty te odbiegały od dat w których do laptopaA. S.mieli dostęp koledzy ze szkoły policyjnej. I ta poszlaka przekonywująco neguje tezę o domniemanym spisku p-ko oskarżonemu.
Dowodem bezpośrednim pozostaje natomiast fakt pozostawania w pamięci laptopaosk. A. S.plików - szczegółowo opisanych w treści wyroku - zawierających treści pornograficzne przedstawiające osoby małoletnie płci żeńskiej poniżej 15 lat. Ustalenia w przedmiocie przymiotu małoletniości - poczynione w oparciu o niewątpliwe dane klasyfikacyjne , charakterystyczne dla określonego przedziału wiekowego człowieka, wskazane przez biegłą drD. L.–(...)- nie zostały w apelacji w żaden skuteczny sposób zanegowane.
Dowód ten wespół z wcześniej wskazanymi - zasadnie przyjętymi przez Sąd I instancji w toku procesu oceny dowodów – dowodami pośrednimi pozwala uznać iż ustalenia Sądu co do stanu faktycznego w sprawie są niewadliwe.
Równie trafne i przekonywujące są wskazania Sądu tyczące kwalifikacji prawnej przypisanego czynu i podstaw wymiaru kary oraz orzeczonych środków karnych .
Wymiar orzeczonej kary pozbawienia wolności uwzględnia należycie dyrektywy wskazane w treściart. 53 § 1 i 2 kk– trafnie w motywach zaskarżonego wyroku Sąd wskazuje na znaczny stopień zawinienia płynący w szczególności z pełnionych, w dacie czynu, funkcji zawodowych.
Zasadnie Sąd sformułował pozytywną prognozę kryminologiczną uzasadniająca probacyjne oddziaływanie wymierzonej kary pozbawienia wolności.
Prymat funkcji zabezpieczającej, tyczącej osób pełniących funkcje związane z ochroną porządku prawnego,, uzasadnienia zastosowanie orzeczonego wobecosk. A. S.środka karnego w postaci zakazu wykonywania zawodu policjanta na okres klat 2.
Niewadliwie Sąd I instancji orzekł w przedmiocie dowodów rzeczowych i kosztów postępowania – z modyfikacją wynikającą z treści postanowienia z dn.22 sierpnia 2014r.
Stąd orzeczono z mocyart. 437 § 1 kpkjak w treści wyroku; o kosztach w oparciu o treśćart. 627 kpkiart. 636 § 1 kpk.
SSO Bogna Kuczyńska SSO Adam Kabziński SSO Artur Polut