Sąd Rejonowy w Brzegu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 593/12
Data wyroku: 2014-01-02 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Podstawa prawna: 190§1kk

Sygn. akt II K 593/12

UZASADNIENIE

Sąd ustalił następujący stan faktyczny

MałżonkowieL. K.iW. K.- w okresie grudzień 2011 roku byli w trakcie sprawy rozwodowej a jaką wniosłaW. K.. Zamieszkiwali razem w domu położonym wK.ul. (...). Często jednak przebywali za granicą . WK.mieszkali w sąsiedztwie z synemT. K., który wejście do swojej części mieszkalnej miał z drugiej strony domu . Pomiędzy małżonkami już od dłuższego czasu istniały złe relacje , w tym istniał konflikt na tle majątkowym .
Prawomocnym wyrokiem z dnia 20.09.2011 rokuL. K.uznano za winnego przestępstwa znęcania się psychicznego i fizycznego nad żonąW. K..
Po Świętach Bożego Narodzenia 2011 roku oskarżonyL. K.ponownie zaczął niewłaściwie odnosić się do żonyW. K.w tym przewracał meble , niszczył rzeczy , zniszczył w korytarzu ścianę postawioną bez jego zgody . Takie zachowania powtarzały się przez kilka dni , co było powodem interwencji policji .
W dniu 31.01.2011 roku oskarżony już w godzinach rannych wszczął awanturę, krzyczał na pokrzywdzoną . Był już wówczas po spożyciu alkoholu , miał pretensje do żony , że dorobiła do wymienionego zamka klucze , oskarżał ją o zabranie swojej torby , oskarżał o zabór telefonu . Gdy za którymś razem przyszedł na górę do pokrzywdzonej - było wówczas około godziny 19.00 - zaczął przeszukiwać jej kieszenie w ubraniach , sprawdzał rzeczy w szafkach twierdząc , że jest tam klucz . Wcześniej gdy wchodził po schodach krzyczał „ zabiję cię” . Gdy zaś pokrzywdzona udała się na dół i wyszła na zewnątrz domu w obawie przed zachowaniem męża , oskarżony dobiegł do pokrzywdzonej i próbował uderzyć pokrzywdzoną, łapał ją , stawał jej na nogi próbując przewrócić . Wówczas obawiając się oskarżonego zadzwoniła ona po swojego synaP. K.. Po przybyciu do domu ,P. K.zaczął szukać kluczy i telefonu komórkowego ojca , dowiedział się bowiem wcześniej od matki o pretensjach związanych z tymi przedmiotami , o zarzutach oskarżonego pod adresem matki że zabrała te rzeczy . Po chwili doszło pomiędzy ojcem a oskarżonym do kłótni , zaczęli oni szarpać się ,wówczas oskarżony skierował pod jego adresem słowa „ że go załatwi , jak będzie po operacji i pokaże mu jak się bije”. Oskarżony w czasie tego zdarzenia wziął piwo, przewracając się z nim na podłogę . Po chwili oskarżony wziął do ręki siekiero - młot , zaczął nim machać . Do mieszkania pokrzywdzonej wszedł w tym czasie sąsiadC. B.- przyszedł on z życzeniami . Wówczas oskarżony powiedział do sąsiada że będzie świadkiem i zamachnął się nad głową pokrzywdzonej trzymanym siekiero – młotem grożąc jej w ten sposób pozbawieniem życia . Pokrzywdzona szybko wówczas zbiegła po schodach aby uniknąć ciosu . Sąsiad krzyknął zaś do oskarżonego , że nie chce tego widzieć co on robi i nie będzie świadczył, po czym zabrał oskarżonemu siekiero- młot i wyniósł na podwórko . W tym czasieP. K.był obrócony tyłem , słyszał jednak słowa sąsiada , wcześniej zaś widział oskarżonego jak machał siekiero-młotem . O zachowaniu wobec samej pokrzywdzonej dowiedział się zaraz po tym z relacji matki. NastępnieC. B.udał się do sąsiadkiJ. P.relacjonując jej co się stało , że oskarżony siekiero- młotem groził swojej żonie , komentując , że będzie dzisiaj nieszczęście i coś strasznego się tam wydarzy .
Na wezwanie pokrzywdzonej przyjechali na miejsce interweniujący funkcjonariusze .
Pokrzywdzona obawiała się spełnienia groźby pozbawienia życia .
PokrzywdzonyP. K.oświadczeniem złożonym w formie pisemnej przed rozpoczęciem przewodu sądowego cofnął wniosek o ściganie i ukaranieL. K.za groźby . Następnie w ustnej formie na rozprawie potwierdził swoje oświadczenie , podtrzymując je .

Dowód :zeznania świadkaP. K.k.90,267
zeznania świadkaW. K.k.3-5, 27,34, 204-205
zeznania świadkaJ. P.k16,205,266, 306-307
zeznania świadkaT. K.k. 33,39,238
zeznania świadkaM. S.k.236
zeznania świadkaŁ. B.k.266
zeznania świadkaM. K.k. 31,184
zeznania świadkaA. K.k. 22,205
zeznania świadkaA. P.k. 306-307
zeznania świadkaK. Z.k. 23,184

W toku postępowania oskarżony nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów podnosząc , iż zaczął wybijać dziurę siekiero – młotem i wówczas żona z synem , powalili go i uderzył głową w lustro i stracił przytomność . Nie wiedział nawet , że byłC. B.. Gdy zaś doszedł do siebie wezwał policję bo leciała mu krew . policjanci kazali mu się umyć . Oskarżony oświadczył dalej , że był wówczas trzeźwy , zaś syn był pod wpływem alkoholu . Nie groził wówczas ani synowi , ani żonie.Dodał przy tym, że pewnych okoliczności z tego dnia nie pamięta , że ma zaniki pamięci .
Dowód :wyjaśnienia oskarżonego k.146-147

Oskarżony pracuje wN.z wynagrodzeniem(...)zł miesięczne , rozwiedziony , ojciec dorosłych dzieci , ma chorobę żołądka i depresję .Oskarżonego w związku z wątpliwościami poddano badaniu przez biegłych z zakresu psychiatrii sądowej. Biegli nie stwierdzili u oskarżonych choroby psychicznej ani upośledzenia umysłowego, stwierdzili jedyne zaburzenia adaptacyjne o typie reakcji depresyjnej .Z opinii biegłych psychiatrów wynika , iż oskarżony w chwili czynu nie miał zniesionej ani też ograniczonej w stopniu znacznym poczytalności. Biegli nie stwierdzili również przeszkód do jego udziału w toczącym się postępowaniu karnym. Karany za przestępstwo zart. 207 § 1 kk.

Dowód :wyjaśnienia oskarżonego k.146
karta karna k.264
opinia k. 62
dokumentacja medyczna k. 6,35
wyrok(...)k. 48

Sąd zważył co następuje

Patrząc przez pryzmat materiału zebranego w sprawie sprawstwo i wina oskarżonego w zakresie czynu popełnionego na szkodęW. K.wątpliwości nie budzi . W zakresie zaś czynu popełnionego na szkodęP. K.wobec braku wniosku o ściganie postępowanie umorzono w oparciu o treśćart. 17 § 1 pkt 10 kpk.
Dokonując ustaleń w sprawie sąd oparł się na zeznaniach świadkówW. K.,P. K.,T. K.,J. P.,A. P., które to relacje korespondują ze sobą , uzupełniają się, tworząc logiczną całość . Nie bez znaczenia dla czynionych ustaleń były również relacjeM. S.,K. Z.,Ł. B.,M. K.,A. K..
Dając wiarę pokrzywdzonym – nie tracąc z pola widzenia złych relacji pomiędzy oskarżonym a członkami rodziny – sąd nie tylko patrzył przez pryzmat , iż relacje te korelują ze sobą tworząc logiczną całość ale również zeznania pokrzywdzonych korespondują z relacjami innych świadków – osób obcych dla stron – którzy w ocenie sądu nie mają powodu aby kreować fałszywy a niekorzystny dla oskarżonego obraz zdarzeń . Poza tym o wiarygodności relacji świadkaP. K.oraz o jej obiektywizmie w ocenie organu orzekającego świadczy również okoliczność złożenia przez tegoż świadka oświadczenia o cofnięciu wniosku o ściganie oskarżonego – swojego ojca - za groźby . W ocenie sądu gdyby bowiem pokrzywdzony chciał wykreować fałszywy a niekorzystny obraz dla oskarżonego to zainteresowany byłby również ściganiem oskarżonego za te czyny , czego wyraźnie świadek nie chciał . Mimo , iż relacje pomiędzy ojcem a świadkiemP. K.nie są dobre to jak przyznał sam oskarżony , świadek ten zaprosił oskarżonego na uroczystość ślubną co świadczy o stosunku świadka do oskarżonego . To wszystko tworzy obraz świadkaP. K.jako świadka wiarygodnego i obiektywnego . Oczywiście w relacjach powyżej wskazanych świadków istnieją pewne rozbieżności jednak nie są one istotne i nie wpływają na odmienną ocenę a wynikają zdaniem sądu z dynamicznego przebiegu zdarzenia . Niektóre rozbieżności wynikają natomiast z upływu czasu jak na przykład w relacjachJ.iA. P., czy też pokrzywdzonej która w późniejszych relacjach podawała okoliczności , które istotnie miały miejsce ale przed dniem 31.12.2011 roku . Dlatego dużą wartość dowodową miały relacje złożone bezpośrednio po zdarzeniu.
Co istotne pokrzywdzeni konsekwentnie od samego początku wskazali na przebieg zdarzeń ( co do istotnych kwestii ) w tymP. K.z oczywistych względów - nie było go bowiem wcześniej – dopiero od momentu pojawienia się . Jak wyjaśnił sądowiP. K.– a co również świadczy o jego obiektywizmie , nie widział samego aktu zamachnięcia się na matkę ( wie o tym z jej bezpośredniej po zdarzeniu relacji ) był bowiem odwrócony , natomiast słyszał reakcję świadkaB., widział również chwilę wcześniej jak oskarżony chodził z siekiero-młotem i machał nim . To z kolei koreluje z tym co zeznała pokrzywdzona w kwestii przyczyn takiej reakcji , a co tworzy logiczną całość przebiegu zdarzeń z dnia 31.12.2011 roku . Sąd w tym miejscu zaznacza , iż choć z relacjiP. K.słuchanego po raz pierwszy może wyraźnie nie wynikać, iż o tym wie jedynie z relacji matki ( choć w ocenie Sądu wywieść to można z wypowiedzi poprzedzającej ) , to z jego pierwszej relacji nie wynikało również aby zaobserwował to . Dlatego nie sposób zdyskredytować tej relacji tylko dlatego , iż wyraźnie nie wskazał na źródło swojej wiedzy w tym zakresie .
Choć świadkowieT. K.orazM. K.jedynie z relacji słyszeli , iż miały miejsce groźby to relacja tej treści podkreśla autentyczność zdarzenia . Dodatkowo świadekT. K.jak zeznał , widział iż matka relacjonując o zdarzeniu boi się , zaśM. K.wskazał na agresywne zachowania ojca jeszcze wcześniej , oceniając iż ojciec jest nieobliczalny .
Zeznania interweniujących funkcjonariuszyK. Z.,A. K.potwierdzają zaś przedstawiony przez pokrzywdzonąW. K.obraz zdarzeń poprzedzających datę 31.12.2011 roku
Przechodząc do zeznań świadkówJ.iA. P., dając wiarę tym relacjom , poza powodami wskazanymi powyżej , Sąd zaznacza , iż analiza treści tych relacji w żadnym razie nie pozwala na przyjęcie , iż zeznania te były uzgodnione , wykreowane dla potrzeb niniejszej sprawy. W tym miejscu sąd akcentuje , iż istotnie świadkowie ci co do szczegółów wizyty świadkaB., nieistotnych dla organu orzekającego , zeznawały nieco odmiennie . Natomiast w przypadku tych świadków , w tym właśnie sąd upatruje wiarygodność i obiektywizm relacji . Gdyby bowiem świadkowie uzgadniali treść zeznań, okoliczności podawane przezA. P.słuchaną 2 lata po zdarzeniu byłyby tożsame z tymi na jakie wskazałaJ. P.– jej matka . Tak jednak nie jest . I nie świadczy to o kreowaniu fałszywego obrazu zdarzeń ( jak w przypadku zeznań świadkaB.słuchanego krótki czas po zdarzeniu) ale jest to wynikiem znacznego upływu czasu , zatarcia w pamięci niektórych okoliczności przez świadkaA. P., która po raz pierwszy zeznawała po 2 latach od zdarzenia . Istotnym jest natomiast , iż zarównoA. P.jak iJ. P.potwierdziły wizytę świadkaB.u nich w domu oraz relację jaką złożył z przebiegu zdarzeń opisanych w stanie faktycznym .
Dodatkowo , wezwanie na interwencję funkcjonariuszy przezW. K.w żadnym razie nie koreluje z wersją oskarżonego , który przyjął rolę pokrzywdzonego . Sam natomiast fakt braku informacji w notatniku służbowym , iż pokrzywdzona mówiła o użyciu siekiero – młota , wobec innych istotnych dowodów o czym mowa powyżej , nie może wpływać na odmienną ocenę . Tym bardziej iż , jak zeznał sam funkcjonariusz, pokrzywdzona mówiła o groźbach , z drugiej strony jak wskazał interweniującyŁ. B.nie opisują oni szczegółowo przebiegu interwencji. Sami zaś funkcjonariusze nie pamiętali jej przebiegu.
Z drugiej strony wyjaśnienia oskarżonego oraz świadkaB.– kolegi oskarżonego , z którym podczas powrotów do Polski spotyka się iF. B.- siostry oskarżonego a zatem zainteresowanej w korzystnym dla oskarżonego rozstrzygnięciu , nie tylko stoją w sprzeczności z szerokim materiałem dowodowym ale i wzajemnie w istotnych kwestiach zeznania te nie korelują ze sobą . Stąd sąd odmówił waloru wiarygodności tym relacjom uznając dodatkowo , iż wyjaśnienia oskarżonego stanowią dozwoloną prawem linię obrony .
Sąd wskazuje , iż relacja jaką złożył oskarżony siostrzeF. B.z przebiegu zdarzenia stoi w sprzeczności z tym co zeznali - poza oczywiście pokrzywdzonymi - interweniujący funkcjonariusze . Przede wszystkim oskarżony wskazał odmiennie , iż interwencja była przeprowadzona na jego żądanie w związku z awanturą wywołaną przez pokrzywdzoną . Wskazał on również , iż był wówczas trzeźwy , że stracił przytomność na skutek pchnięcia przez syna i nie wiedział nawet , że przyszedł świadekB., wskazał również na obrażenia jakie poniósł na skutek działań syna , a które mieli widzieć interweniujący . RównieżF. B.twierdzi , że widziała obrażenia u brata. Okoliczności obrażeń nie potwierdził natomiast interweniującyŁ. B.zeznając , iż „obrażeń nie miał nikt” , wskazał on również , na stan nietrzeźwości oskarżonego , zaś jak zeznał funkcjonariusz ,interwencję przeprowadzili na skutek zawiadomienia pokrzywdzonej . Z relacji świadkaB.nie wynika natomiast w żadnym razie , iż oskarżony był nieprzytomny , wręcz przeciwnie , jak zeznał , gdy świadek wszedł do mieszkania oskarżonego,L. K.miał krzyczeć że go boli , świadekB.miał zwracać wówczas uwagęP. K.aby nie kopał ojca i stał tam blisko przy nich przez chwilę .
Sąd akcentuje, iż sam oskarżony wskazał na luki w pamięci z przebiegu zdarzenia .
Zeznania świadkaK. C.do sprawy nic istotnego nie wniosły .
Ustalone okoliczności bezsprzecznie świadczą , że oskarżony swoim zachowaniem polegającym na machaniu siekiero -młotem nad głowąW. K., grożąc w ten sposób pozbawianiem życia  , czym wzbudził u niej uzasadnioną obawę, że groźba ta zostanie spełniona, wyczerpał znamiona przestępstwa zart. 190 § 1 kk. . Zachowanie oskarżonego niewątpliwie uzewnętrzniało groźbę popełnienia tegoż przestępstwa . Oddziaływało na psychikę pokrzywdzonej i wskazywało na gotowość popełnienia przestępstwa . Mając na względzie całokształt okoliczności przedmiotowej sprawy, zważyć należy, iż pokrzywdzona zasadnie mogła obawiać się spełnienia gróźb. Zaakcentować należy, iż w wypadku przestępstwa opisanego przepisamiart. 190 § 1 kk, obawa spełnienia gróźb musi być uzasadniona, co znaczy, że pokrzywdzony groźby musi traktować poważnie. In concreto pokrzywdzona niewątpliwie spełnienie gróźb oskarżonego uważała za możliwe, realne . Do przypisania przestępstwa zart. 190 § 1 kkwystarczające jest, aby groźby wzbudziły w pokrzywdzonym obawę spełnienia, przy czym obawa ta powinna być oceniana subiektywnie i subiektywnie musi być uzasadniona . W przedmiotowej sprawie- mając zwłaszcza na względzie stan nietrzeźwości oskarżonego , całokształt jego agresywnego zachowania jeszcze przed groźbą , zachowania objęte poprzednim skazaniem za czyn z art.. 207kk- obawa spełnienia gróźb była jak najbardziej uzasadniona . Powstanie u pokrzywdzonej obawy, podkreśla również wezwanie na interwencję policji . Jednocześnie z okoliczności sprawy wynika , że oskarżony działał umyślnie .
Za przypisany oskarżonemu czyn , stanowiący przestępstwo zart. 190 § 1 kkSąd wymierzył karę 3 miesięcy pozbawienia wolności. Przy wymiarze kary Sąd na względzie miał ogólne dyrektywy wymiaru kary zawarte w przepisachart. 53 § 1 kk, bacząc, aby wymierzona oskarżonemu kara była współmierna do stopnia szkodliwości społecznej czynu, stopnia zawinienia sprawcy, czyniła też zadość wymogom w zakresie prewencji szczególnej, jak również ogólnej. Wymierzając oskarżonemu karę Sąd na uwadze miał przede wszystkim fakt uprzedniej karalności oskarżonego, wziął pod uwagę także okoliczności w jakich do popełnienia czynu doszło oraz towarzyszące mu agresywne zachowanie a także działanie pod wpływem alkoholu .
Zarazem Sąd uznając, iż wobec oskarżonego zachodzą przesłanki warunkowego zawieszenia wykonania kary zastosował tenże środek probacyjny. Treśćart. 58 §1 kkpodpowiada ,iż kara bezwzględna pozbawienia wolności ma stanowić ostateczność , gdy inna nie jest w stanie swej roli spełnić . To co determinuje zastosowanie instytucji dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wykonania kary w niniejszej sprawie to przekonanie Sądu, iż dla wdrożenia oskarżonego do przestrzegania porządku prawnego ,nie jest konieczne wymierzenie kary izolacyjnej , przeciwnie cel ten zrealizuje danie oskarżonemu szansy na poprawę swojego zachowania w warunkach wolnościowych . Poprzednie jednokrotne skazanie nie stoi na przeszkodzie zastosowaniu instytucji warunkowego zawieszenia kary .Wymierzając oskarżonemu 2 -letni okres próby, Sąd uznał , iż będzie on odpowiednim czasem weryfikacji postawionej wobec niego pozytywnej prognozy kryminologicznej
Oskarżony osiąga dochód a zatem zasądzono od niego koszty procesu w sprawie.