Sąd Okręgowy w Warszawie
VIII Wydział Karny
Sygnatura akt: VIII Kop 130/14
Data wyroku: 2014-08-12 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Agnieszka Radojewska

Sygn. akt VIII Kop 130/14

POSTANOWIENIE
Dnia 12 sierpnia 2014 roku
Sąd Okręgowy w Warszawie w VIII Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący:SSO Agnieszka Radojewska
Protokolant: sekretarz sądowy Anna Kopeć
przy udziale Prokuratora: Krystyny Nogal – Załuskiej
po rozpoznaniu sprawyH. Y.
z wniosku Ministra Sprawiedliwości
w przedmiocie wydania postanowienia o prawnej dopuszczalności przekazania do wykonania kary 12 (dwunastu) lat pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 21 lutego 2013 roku, sygn. akt VIII K 265/12
na podstawieart. 610 § 2 kpk,art. 611 § 3 kpk

postanawia:

1
stwierdzić prawną dopuszczalność przekazania do wykonania w Republice Turcji kary 12 (dwunastu) lat pozbawienia wolności orzeczonej wobecH. Y.synaH.iA.z d.Y.,ur. (...)wE.(Turcja) – obywatela Republiki Turcji, prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 21 lutego 2013 roku, sygn. akt VIII K 265/12;

2
na podstawieart. 618 § l pkt 11 kpkiart. 29 ust. 1 ustawy Prawo o adwokaturzezasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw.S. Z.kwotę 600 zł (sześćset złotych) plus VAT tytułem wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną skazanemu z urzędu przed Sądem Okręgowym jako pierwszą instancją;

3
na podstawieart. 624 § 1 kpkkoszty postępowania przejąć na rachunek Skarbu Państwa.

UZASADNIENIE
Wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 21 lutego 2013 roku, sygn. akt VIII K 265/12, skazanoH. Y.za popełnienie zbrodni zabójstwa (art. 148 § 1 kk), na karę 12 (dwunastu) lat pozbawienia wolności. W wyroku zaliczono skazanemu na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres tymczasowego aresztowania w sprawie od dnia 29 listopada 2011 roku do dnia 21 lutego 2013 roku.
Powyższy wyrok utrzymany został w mocy wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 21 czerwca 2013 roku, sygn. akt II AKa 183/13.
ObecnieH. Y.odbywa karę w Zakładzie Karnym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Do tut. Sądu wpłynął wniosek Ministra Sprawiedliwości z dnia 29 maja 2014 roku, o wydanie postanowienia w przedmiocie dopuszczalności przekazania do wykonania w Republice Turcji kary orzeczonej wobecH. Y.wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 21 lutego 2013 roku, sygn. akt VIII K 265/12.
Obecny na posiedzeniu w dniu 12.08.2014 rokuH. Y.oświadczył, że wyraża zgodę na przekazanie jego osoby do Republiki Turcji celem wykonania wobec niego kary 12 lat pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem w sprawie VIII K 265/12.
Sąd zważył co następuje
Rolą Sądu w postępowaniu o przekazanie do wykonania kary, jest ocena prawnej dopuszczalności dokonania przedmiotowego przekazania. Podstawę przekazania w niniejszej sprawie stanowią przepisy Konwencji o przekazywaniu osób skazanych z dnia 21 marca 1983 roku, której Polska jest sygnatariuszem, a takżeart. 611 b § 2 kpk, który wskazuje negatywne przesłanki przekazania kary do wykonania w państwie obcym. Zaistnienie choćby jednej z negatywnych przesłanek wskazuje na niedopuszczalność przekazania orzeczenia, do wykonania w państwie obcym. Natomiast art. 3 Konwencji w ust. 1 ustanawia bezwzględne przesłanki o charakterze pozytywnym, co oznacza, iż wszystkie muszą zostać spełnione, aby nastąpiło przekazanie orzeczenia do wykonania w państwie obcym.
W przedmiotowej sprawie Sąd nie stwierdził istnienia żadnych prawnych przeszkód do przekazania kary 12 lat pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie.
Przedmiotowy wyrok uprawomocnił się z dniem 21 czerwca 2013 roku i podlega wykonaniu, zaś przedawnienie wykonania kary nastąpi w dniu 12 kwietnia 2043 roku.H. Y.jest obywatelem Republiki Turcji i nie korzysta w Rzeczypospolitej Polskiej z prawa azylu. Czyn, za któryH. Y.został skazany, jest również karalny sądownie według prawa karnego Republiki Turcji.
W tym stanie rzeczy Sąd uznał przekazanie wyżej wymienionego orzeczenia do wykonania za granicę za dopuszczalne. O kosztach za obronę skazanego wykonywaną z urzędu, która nie została opłacona w całości ani w części, orzeczono na podstawieart. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 roku Prawo o adwokaturze(t.j. Dz. U. z 2009 r. Nr 146, poz. 1188 z późn. zm.). Podstawą zaś naliczenia wysokości wynagrodzenia były§ 2 ust. 3 oraz § 14 ust. 2 pkt. 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz. U. z dnia 3 października 2002 r. Nr 163 poz. 1348 z późn. zm.).
Mając na uwadze powyższe, postanowiono jak w sentencji.