Sąd Okręgowy w Toruniu
IX Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IX Ka 232/14
Data wyroku: 2014-07-03 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Marzena Polak, Barbara Plewińska, Rafał Sadowski
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Bezpieczeństwu W Komunikacji
Podstawa prawna: art. 177 § 2 kk i art. 178a § 1 kk

Sygn. akt IX Ka 232/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 3 lipca 2014 roku
Sąd Okręgowy w Toruniu Wydział IX Karny w składzie:
Przewodniczący: SSO Barbara Plewińska / spr/
Sędziowie: SO Marzena Polak
SO Rafał Sadowski
Protokolant: stażysta Marzena Chojnacka
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Toruniu Grażyny Roszkowskiej
po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2014 roku
sprawyS. E.
oskarżonego zart. 177 § 2 kkiart. 178a § 1 kk
na skutek apelacji wniesionych przez: obrońcę oskarżonego i prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Brodnicy VII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibąw Golubiu - Dobrzyniu

z dnia 19 lutego 2014 roku sygn. akt VII K 295/13

I
na podstawieart. 105 § 1 i 2 kpkprostuje oczywiste omyłki pisarskie w części wstępnej wyroku :

a/ w punkcie I w miejsce słowa „w6yniu” wpisuje „wyniku”,
b/ w punkcie II poprawia rok w dacie czynu z „2012” na „2013”,
c/ wpunkcie IIpoprawia kwalifikację prawną z „art. 178 § 1 kkna „art. 178a§ 1 kk”,

II
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że wpunkcie IIpoprawia podstawę prawną orzeczonego środka karnego zart. 42 § 2 kknaart. 42 § 1 kk;

III
w pozostałym zakresie i uznając apelację obrońcy oskarżonego za oczywiście bezzasadną, zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

IV
zasądza od Skarbu Państwa / Sądu Rejonowego w Brodnicy / na rzecz adwokataB. W.kwotę 516,60 zł. / pięciuset szesnastu złotychi sześćdziesięciu groszy / brutto tytułem nieopłaconej pomocy udzielonej oskarżonemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym;

V
zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za drugą instancję, obciążając wydatkami postępowania odwoławczego Skarb Państwa.

Sygn. akt IX Ka 232/14

UZASADNIENIE
S. E.został oskarżony o to, że:

1
w dniu 2 października 2012 roku w miejscowościO.gm.G., woj.(...)- (...), nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym, określone wart. 24 ust. 2 oraz art. 25 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku – Prawoo ruchu drogowym, poprzez nie zachowanie szczególnej ostrożności oraz umyślnie naruszając zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym, określone wart. 66 ust. 1 pkt 1, wart. 20 ust. 3 pkt 1 lit.doraz wart. 24 ust. 7 pkt 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku – Prawoo ruchu drogowym, poprzez kierowanie samochodem z niesprawnym układem hamulcowym, powodując zmniejszenie intensywności hamowania, poprzez nie zastosowanie się do ograniczonej administracyjnie, dopuszczalnej do 90 km/h, prędkości na tej drodze oraz poprzez wyprzedzenie pojazdu silnikowego jadącego po jezdni na skrzyżowaniu, spowodował nieumyślnie wypadek, w następstwie, którego śmierć poniosła inna osoba, w ten sposób, że kierował w miejscowościO.po drodze publicznej z kierunku miejscowościG.w kierunku miejscowościK., gdzie dopuszczalna prędkość na tej drodze wynosiła 90 km/h, samochodem osobowym markiV. (...)nr rej. (...)z niesprawnym układem hamulcowym, powodując zmniejszenie intensywności hamowania, mając świadomość tej niesprawności oraz jechał z prędkością w granicach 117-131 km/h i zbliżając się do oznakowanego skrzyżowania z drogą podporządkowaną , nie zachował wymaganej szczególnej ostrożności oraz podjął manewr wyprzedzania jadącego przed nim po jezdni w tym samym kierunku motorowerumarki R.nr rej. (...), kierowanego przezJ. B., który przed skrzyżowaniem zbliżył się do osi jezdni i rozpoczął manewr skrętu w lewo na skrzyżowaniu, w wyniku czego, znajdując się na skrzyżowaniu na pasie ruchu przeznaczonym do jazdy w kierunku przeciwnym, uderzył kierowanym przez siebie samochodem w opisany motorower, skutkiem czegoJ. B.zmarł w dniu 6 października 2012 roku w w6yniu odniesionych w tym wypadku obrażeń ciała,

-tj. o przestępstwo zart. 177 § 2 kk;

2
w dniu 12 kwietnia 2012 roku wG.gm.G.,woj.(...)- (...), będąc w stanie nietrzeźwości wynoszącym 0,81 mg/l alkoholuw wydychanym powietrzu, kierował po drodze publicznej pojazdem mechanicznym– samochodem osobowym markiO. (...)nr rej. (...)

- tj. o przestępstwo zart. 178 § 1 kk.
Wyrokiem z dnia 19 lutego 2014 roku Sąd Rejonowy w Brodnicy VII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Golubiu-Dobrzyniu, uznał oskarżonego za winnego popełnienia:
- zarzuconego mu w punkcie I aktu oskarżenia czynu, tj. przestępstwa zart. 177 § 2 kki za to, na mocyart. 177 § 2 kk, wymierzył mu karę 1 roku 10 miesięcy pozbawienia wolności;
- zarzuconego mu w punkcie II aktu oskarżenia czynu, tj. przestępstwa zart. 178a§ 1 kki za to, na mocyart. 178a § 1 kk, wymierzył mu karę 8 miesięcy pozbawienia wolności.
Na mocy 85kkiart. 86 § 1 kkw miejsce w/w jednostkowych kar pozbawienia wolności sąd wymierzył oskarżonemu karę łączna 2 lat pozbawienia wolności, której wykonanie, na mocyart. 69 § 1 i 2 kkw zw. zart. 70 § 1 pkt 1 kk, warunkowo zawiesił na okres próby wynoszący 5 lat oraz na mocyart. 71 § 1 kkw zw. zart. 33 § 1 i 3 kk- karę grzywny w wysokości 60 stawek dziennych po 10 zł każda.
Za czyn z pkt I aktu oskarżenia na mocyart. 42 § 2 kkw zw. zart. 43 § 1 kksąd orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 2 lat, zaś za czyn z pkt II aktu oskarżenia - na mocyart. 42 § 2 kkw zw. zart. 43 § 1 kkśrodek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 2 lat.
Na mocy 85kkiart. 86 § 1 kkw zw. zart. 90 § 2 kkw miejsce w/w środków karnych sąd orzekł wobec oskarżonego łączny zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 3 lat, na mocyart. 63 § 2 kk, zaliczając na jego poczet okres zatrzymania prawa jazdy od 12 kwietnia 2013 roku.
Za czyn zpkt Ina mocyart. 46 § 2 kksąd orzekł wobec oskarżonego nawiązkę na rzecz matki zmarłego pokrzywdzonego -P. B.w kwocie 20.000 złotych.
Sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokataB. W.kwotę826, 56 zł tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu.
Sąd zwolnił oskarżonego od obowiązku uiszczenia opłaty sądowej, zaś wydatkami poniesionymi w sprawie obciążył Skarb Państwa.
Wyrok ten zaskarżyli na korzyść oskarżonego: w części dotyczącej orzeczeniao karze oskarżyciel publiczny oraz w całości w odniesieniu do rozstrzygnięć dotyczących czynu z pkt I aktu oskarżenia jego obrońca.
Oskarżyciel publicznyzaskarżonemu wyrokowi zarzucił obrazę przepisu prawa materialnego w postaciart. 42 § 2 kkpoprzez orzeczenie środka karnego zakazu prowadzenia pojazdów na jego podstawie za czyn zarzucany oskarżonemu w pkt I aktu oskarżenia, mimo, że w wypadku tego rodzaju czynu orzeczenie w/w środka ma charakter fakultatywny, a nie obligatoryjny.
Wskazując na powyższe skarżący domagał się zmiany zaskarżonego wyroku poprzez przyjęcieart. 42 § 1 kkw miejsceart. 42 § 2 kkza podstawę prawną środka karnego orzeczonego w pkt II.
Obrońca oskarżonegozaskarżonemu wyrokowi rzuciła:

1
błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę wyroku, polegający na przyjęciu, że oskarżony był sprawcą wypadku opisanego w pkt I aktu oskarżenia;

2
mające wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów postępowania, tj.art. 4 kpk,art. 5 § 2 kpk,art. 7 kpkpoprzez dokonanie jednostronnej i schematycznej oceny materiału dowodowego podporządkowanej apriorycznemu założeniu o sprawstwie i winie oskarżonego i odmówienie wiary wyjaśnieniom oskarżonego na temat warunków atmosferycznych panujących w dniu zdarzenia

Powołując się powyższe skarżąca domagała się zmiany zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt I aktu oskarżenia oraz utrzymanie w mocy kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania orzeczonej za czyn z pkt II aktu oskarżenia przy skróceniu okresu próby do 2 lat, ewentualnie o uchylenie go w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania sądowi I instancji.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja obrońcy oskarżonego okazała się bezzasadna w stopniu oczywistym. Natomiast uwzględnienie apelacji oskarżyciela publicznego skutkowało zmianą zaskarżonego wyroku.
Z uwagi na fakt, że obrońca oskarżonego nie wniósł wniosku o uzasadnienie wyroku, sporządzając je – po myśliart. 457 § 2 kpk– sąd odwoławczy ograniczył jego zakres do wyjaśnienia, czym kierował się oceniając zasadność apelacji prokuratora i dokonując rozstrzygnięć z urzędu.
I tak, jeśli chodziło o apelację prokuratora, stwierdzić należało, że odwołując się do treści przepisuart. 42 kktrafnie wskazał on, że zaskarżony wyrok wymagał korektyw zakresie orzeczenia o karze. Na gruncie prawidłowo - w ocenie sądu odwoławczego- ustalonego stanu faktycznego nie ulegała wprawdzie wątpliwości celowość czasowego wyeliminowania oskarżonego z ruchu poprzez orzeczenie wobec niego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym, niemniej jednak faktycznie nie sposób było zaaprobować przyjętej w wyroku podstawy prawnej tego rozstrzygnięcia. Stwierdzenie powyższego uchybienia implikowało konieczność dokonania modyfikacji zaskarżonego wyroku w tym zakresie.
Mając na uwadze, że sąd meriti słuszne uznał okres 3 lat za adekwatny do stopnia zagrożenia związanego z uczestnictwem w ruchu oskarżonego w charakterze osoby prowadzącej pojazd, sąd odwoławczy dokonał zmiany pkt II zaskarżonego wyroku poprzez przyjęcieart. 42 § 1 kkzamiastart. 42 § 2 kkw podstawie prawnej orzeczonego tamże środka karnego.
Sąd odwoławczy nie dopatrzył się w zaskarżonym orzeczeniu żadnych uchybień mogących stanowić bezwzględne przyczyny odwoławcze, będących podstawą do uchylenia wyroku z urzędu, dlatego też - wobec uznania za oczywiście bezzasadne zarzutów postawionych przez obrońcę oskarżonego - w pozostałym zakresie należało utrzymać gow mocy.
Jednocześnie - na podstawieart. 105 § 1 i 2 kk- sąd odwoławczy sprostowałz urzędu dostrzeżone w trakcie kontroli instancyjnej oczywiste omyłki pisarskie zawartew części wstępnej zaskarżonego poprzez wpisanie: w pkt I słowa: „wyniku” w miejsce słowa: „w6yniu”, w pkt II – zmianę roku w dacie czynu z 2012 na 2013 oraz zastąpienieart. 178 § 1 kkw kwalifikacji prawnej przepisemart. 178a § 1 kk. Treść wniesionego aktu oskarżenia już „na pierwszy rzut oka” wskazywała na to, że komparycja wyroku nie przytaczała wiernie treści postawionych oskarżonemu zarzutów, a w wypadku czynu z pkt II dodatkowo wadliwie określała jego kwalifikację prawną.
O kosztach zastępstwa procesowego orzeczono w oparciu o przepisy§ 14 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Na podstawieart. 633 kpkw zw. zart. 624 kpkiart. 634 kpk, mając na uwadze możliwości finansowe oskarżonego, sąd odwoławczy zwolnił go od kosztów sądowych za II instancję, obciążając wydatkami poniesionymi w postępowaniu odwoławczym Skarb Państwa.