Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 277/14
Data wyroku: 2014-05-23 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Tomasz Ignaczak, Ireneusz Grodek, Agnieszka Szulc-Wroniszewska
Słowa kluczowe: Grzywna
Podstawa prawna: art. 33§2 kk

Sygn. akt IV Ka 277/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 23 maja 2014 roku.
Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący SSO Tomasz Ignaczak (spr.)
Sędziowie SO Ireneusz Grodek
SO Agnieszka Szulc-Wroniszewska
Protokolant Agnieszka Olczyk
przy udziale Prokuratora Rejonowego w Radomsku del. do Prokuratury Okręgowej w Piotrkowie Trybunalskim - Cezarego Zawadzkiego
po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2014 roku
sprawyS. P.
oskarżonego zart. 291 § 1 kk, zart. 53 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii
z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Tomaszowie Mazowieckim
z dnia 14 lutego 2014 roku     sygn. akt II K 1265/13
na podstawieart. 437 § 1 i 2 kpk,art. 438 pkt 1 kpk,art. 624 § 1 kpk
1. zmienia zaskarżony wyrok w stosunku do oskarżonegoS. P.w ten sposób, żejako podstawę prawną grzywny orzeczonej w pkt. 9 zaskarżonego wyroku przyjmujeart. 33 § 2 kki wskazuje, że grzywna ta orzeczona jest w związku ze skazaniem za czyn z pkt. IV aktu oskarżenia;
2. w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;
3. zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.
Sygn. akt: IV Ka 277/14

UZASADNIENIE
S. P.został oskarżony o to, że:

I
w dniu 16 sierpnia 2013 roku wT.pomógłD. C.ukryć szczegółowo wymienione w zarzucie przedmioty wartości 1548 zł. pochodzące z przestępstwa kradzieży z włamaniem ( dokonanego w dniu z 15 na 16 sierpnia 2013 roku przezD. C.), tj. o czyn zart. 291 § 1 kk

II
w nieustalonym okresie do dnia 20 sierpnia 2013 roku wT.wytwarzał środki odurzające w postaci marihuany, tj. o czyn zart. 53 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii.

Sąd Rejonowy w Tomaszowie Mazowieckim wyrokiem z dnia 14 lutego 2014 roku w sprawie II K 1265/13:

-

-

oskarżonegoS. P.uznał za winnego popełnienia zarzuconych mu czynów ( z drobną zmianą opisu jednego z nich) i za to:

1
za czyn zart. 291 § 1 kkna podstawie tego przepisu wymierzył mu karę 8 miesięcy pozbawienia wolności,

2
za czyn zart. 53 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniina podstawie tego przepisu wymierzył mu karę 1 roku pozbawienia wolności;

na podstawieart. 85 kkiart. 86 § 1 kkwymierzył oskarżonemu karę łączną 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności;

na podstawieart. 69 § 1 i 2 kkiart. 70 § 1 pkt 1 kkwykonanie kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec oskarżonegoS. P.warunkowo zawiesił na okres próby 3 lat;

na postawieart. 73 § 1 kkoddał oskarżonego pod dozór kuratora;

na podstawieart. 71 § 1 kkwymierzył oskarżonemu karę 30 stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 zł.;

orzekł o dowodach rzeczowych;

orzekł o kosztach sądowych.

Powyższy wyrok został zaskarżony przez prokuratora w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze na niekorzyść oskarżonego.
Prokurator zarzucił wyrokowi:

-

obrazę prawa karnego materialnego mającą wpływ na treść wyroku, tj.art. 71 § 1 kkiart. 33 § 2 kkpoprzez błędne zastosowanieart. 71 § 1 kk, podczas gdy grzywna w tej sprawie powinna zostać orzeczona na podstawieart. 33 § 2 kk.

W konkluzji prokurator wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wyeliminowanie z podstawy prawnej rozstrzygnięcia o grzywnieart. 71 § 1 kki wskazanie jako tej podstawyart. 33 § 2 kk, zaś w pozostałej części o utrzymanie wyroku w mocy.
Na rozprawie apelacyjnej prokurator podtrzymywał swoją apelację.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Apelacja okazała się zasadna
Sąd Rejonowy prawidłowo ustalił, że oskarżonyS. P.pomagałD. C.ukryć przedmioty, o których wiedział, że dzień wcześniej tenżeD. C.ukradł je dokonując włamania. Zatem logiczne i oczywiste jest, żeS. P.– nawet jeżeli sam nie osiągnął żadnej korzyści – to działał w celu osiągnięcia korzyści ( w postaci łupu z włamania ) przezD. C..
Zgodnie zart. 115 § 4 kkkorzyścią majątkową lub osobistą jest korzyść zarówno dla siebie, jak i dla kogo innego.
Co prawda w świetle obecnie obowiązującegoart. 291 § 1 kkdziałanie w celu uzyskania korzyści majątkowej nie należy już do znamion przestępstwa, (por. wyrok Sądu Najwyższego - Izba Karna z 2000-09-13, II KKN 327/99, opubl: Prokuratura i Prawo rok 2001, Nr 3, str. 8).Dlatego słusznie w opisie czynu przypisanego sprawcy nie zawarto znamienia „działania w celu osiągnięcia korzyści majątkowej”. Jednak nie jest to powód, aby orzekać w tej sprawie grzywnę za podstawieart. 71 § 1 kk. Dopuszczenie się czynu przez sprawcę w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub osiągnięcia przez niego tej korzyści może,lecz nie musistanowić znamienia czynu zabronionego. Konieczne jest ustalenie przez Sąd wystąpienia tych okoliczności (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie - II Wydział Karny z 2013-01-21, II AKa 413 /12, opubl: www.orzeczenia.ms.gov.pl). Jak na wstępie zaznaczono, z uzasadnienia zaskarżonego wyroku logicznie wynika, że oskarżony działał w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w rozumieniuart. 115 § 4 kk.
Wymierzenie grzywny na podstawieart. 33 § 2 kkjest w świetlekodeksu karnegozawsze fakultatywne i może wystąpić w dwóch przypadkach: gdy sprawca dopuścił się czynu w celu osiągnięcia korzyści majątkowej ( przez siebie lub przez kogoś innego) lub gdy taką korzyść osiągnął. Zaś orzeczenie grzywny na podstawieart. 71 § 1 kkjest dopuszczalne, gdy jej wymierzenie na innej podstawie nie jest możliwe. Jeżeli więc Sąd orzekł karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania za przestępstwo popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub w sytuacji gdy sprawca przestępstwa taką bezprawną korzyść osiągnął, podstawą orzeczenia wobec niego grzywny może być nieart. 71 § 1 kkleczart. 33 § 2 kk(vide postanowienie SN z dn. 17 maja 2000 r. I KZP 12/00). Jeżeli wśród przypisanych oskarżonemu przestępstw choćby jedno jest zagrożone grzywną lub można było za nie taką karę orzec na podstawie przepisu innego niżart. 71 § 1 kk, a wymierzoną karę pozbawienia wolności lub ograniczenia wolności zawieszono tytułem próby, należy uznać, że nie są spełnione warunki do stosowania kary grzywny przewidzianej wart. 71 § 1 kk(por. wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu - II Wydział Karny z 2012-12-28, II AKa 380/12, opubl: www.orzeczenia.ms.gov.pl).
Z powyższego wynika, że Sąd Rejonowy orzekając w tej sprawie karę grzywny na podstawieart. 71 § 1 kknaruszył prawo karne materialne w stopniu mającym wpływ na treść wyroku. Dlatego Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok i jako podstawę prawną rozstrzygnięcia o karze grzywny wskazałart. 33 § 2 kkprecyzując, iż kara ta orzeczona jest za czyn z pkt IV aktu oskarżenia.
W pozostałym zakresie zaskarżony wyrok jako sprawiedliwy, odpowiadający prawu karnemu materialnemu i nie uchybiający prawu karnemu procesowemu należało utrzymać w mocy.
Na wydatki w postępowaniu odwoławczym złożył się ryczałt za doręczenia pism procesowych w kwocie 20 złotych.
Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim na podstawieart. 624 § 1 kpkzwolnił oskarżonego od kosztów sądowych, albowiem przemawiają za tym względy słuszności, gdyż to nie z jego winy musiało dojść do zmiany wyroku.
Z powyższych względów orzeczono jak w wyroku.