Sąd Okręgowy w Gliwicach
V Zamiejscowy Wydział Karny
Sygnatura akt: V Ka 284/14
Data wyroku: 2014-10-27 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anita Ossak, Katarzyna Gozdawa-Grajewska, Olga Nocoń
Słowa kluczowe: Młodociany
Podstawa prawna: art. 437 § 1 kpk

Sygn. akt V  .2 Ka 284/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia  27 października 2014  r.

Sąd Okręgowy w Gliwicach

    V Wydział Karny Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku

w składzie:
Przewodniczący:SSO Anita Ossak
Sędziowie:SSR del. Katarzyna Gozdawa-Grajewska (spr.)
SSO Olga Nocoń
Protokolant:  Monika Brzoza
w obecności Magdaleny Szymańskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej
po rozpoznaniu w dniu 27 października 2014 r.
sprawy:

W. B./B./

synaC.iW.

ur. (...)wJ.

oskarżonego o przestępstwo zart. 226 § 1 kkw zw. zart. 57 a § 1 kk

na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Jastrzębiu Zdroju
z dnia 10 kwietnia 2014r. sygn. akt II K 115/14
I. zmienia zaskarżony wyrok :
- wpunkcie 2w ten sposób, że jako podstawę warunkowego zawieszenia oskarżonemu wykonania kary pozbawienia wolności wskazujeart. 69 § 1, 2, 4 kkiart. 70 § 2 kk;
- wpunkcie 3w ten sposób, że jako podstawę oddania oskarżonego pod dozór kuratora sądowego wskazujeart. 73 § 2 kk;
II. w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;
III. kosztami postępowania odwoławczego obciąża Skarb Państwa.
Sygn. akt V.2 Ka 284/14

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Jastrzębiu Zdroju, wyrokiem z dnia 10 kwietnia 2014 r. wydanym w sprawie o sygn. akt II K 115/14, uznał oskarżonegoW. B.za winnego popełnienia występku z 226§ 1 k.k.w zw. zart. 57a § 1 kkpolegającego na tym, żew dniu 22 grudnia 2013r. wJ.przyul. (...)w rejonie lokalu(...)publicznie i bez powodu albo z oczywiście błahego powodu , okazując przez to rażące lekceważenie porządku prawnego, poprzez używanie słów wulgarnych powszechnie uznawanych za obelżywe, dokonał znieważenia umundurowanych funkcjonariuszy Komendy MiejskiejJ.st. post.M. P.i st. post.R. B.podczas i w związku z z pełnieniem przez nich obowiązków służbowychi za to, na mocyart. 226 § 1 k.k.w zw zart. 57a § 1 kkskazał go na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności. Następnie na mocyart.69 § 1 , 2 i 4 k.k.iart.70 § 1 pkt 1 k.k.warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności na okres lat 3 tytułem próby. Na podstawieart.73 § 1 k.k.oddał oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora sądowego, a na mocyart. 57a § 2 k.k.orzekł wobec oskarżonego nawiązkę w wysokości po 100 zł na rzecz każdego z pokrzywdzonych;M. P.iR. B.i obciążył go kosztami sądowymi w sprawie. Wyrok został wydany w trybieart. 335 kpk.
Apelację wniósł prokurator i zaskarżył wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze na niekorzyść oskarżonego.
Wyrokowi zarzucił:
- obrazę przepisów prawa materialnego, a mianowicieart. 70 § 1 pkt 1 kkjako podstawy zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności w sytuacji gdy oskarżonyW. B.jest sprawcą młodocianym w rozumieniuart. 115 § 10 kkco skutkować winno przyjęciemart. 70 § 2 kkjako podstawy zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności;
- obrazę przepisów prawa materialnego, a mianowicie poprzez przyjęcieart. 73 § 1 kkjako normy określającej okres próby zawieszenia wykonania orzeczonej wobec oskarżonegoW. B.kary pozbawienia wolności zamiast wskazanieart. 73 § 2 kkw sytuacji oskarżonyW. B.jest sprawcą młodocianym w rozumieniuart. 115 § 10 kk.
Podnosząc powyższe zarzuty prokurator wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie wobec oskarżonego na podstawieart. 73 § 2 kkobligatoryjnego środka probacyjnego w postaci oddania go w okresie próby pod dozór kuratora sądowego, oraz przyjęcieart. 70§ 2 kkza podstawę prawną zawieszenia wykonania orzeczonej wobecW. B.kary pozbawienia wolności w wysokości 6 miesięcy.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
apelacja zasługuje na uwzględnienie, a stawiane w niej zarzuty są zasadne.
Sąd Rejonowy prawidłowo ustalił w sprawie stan faktyczny i przyjął trafną kwalifikację prawną przypisanego w efekcie oskarżonemu występku. Rację ma jednak skarżący, że Sąd I instancji wyrokując w niniejszej sprawie dopuścił się obrazy prawa materialnego. Sąd Rejonowy wyrokując w sprawie błędnie przyjął, iż oskarżonyW. B.nie jest sprawcą młodocianym w rozumieniuart. 115 § 10 kk. Konsekwencją takiego ustalenia było wskazanie nieprawidłowej i niepełnej podstawy prawnej warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności i oddania oskarżonego pod dozór kuratora sądowego. Tymczasem należało przyjąć, iż oskarżonyW. B.jest sprawcą młodocianym, urodził się bowiem w dniu 28 stycznia 1miana dokonana przez(...). a czyn, którego się dopuścił miał miejsce 22 grudnia 2013 r. Zatem w chwili czynu miał 18 lat. Natomiast w dacie wyrokowania przez Sąd I instancji ( 10 kwietnia 2014r.) oskarżony miał ukończone zaledwie 19 lat. W pisemnych motywach wyroku Sąd przyznaje iż omyłkowo wskazał podstawy prawne warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności i oddania oskarżonego pod dozór kuratora sądowego bowiem w istocie oskarżony jest sprawcą młodocianym w rozumieniuart. 115 § 10 kk.
Zatem właściwą podstawą do zastosowania dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności winien byćart.70 § 2 k.ka nie jak to określił Sąd I instancjiart. 70 § 1 pkt 1 kk. Jednocześnie zgodnie z treściąart. 73 § 2 kkoskarżony winien był zostać oddany pod dozór kuratora na podstawie tego przepisu. Środek ten w niniejszej sprawie był obligatoryjny, bowiem oskarżony będąc sprawcą młodocianym dopuścił się przestępstwa umyślnego zart. 226 § 1 kkw zw zart. 57 a § 1 kk.
W tym stanie rzeczy, ponieważ doszło do naruszenia wskazanych wyżej przepisów prawa materialnego, mających wpływ na treść wyroku, należało zmienić punkt 2 wyroku w części dotyczącej wskazania podstawy prawnej warunkowego zawieszenia kary pozbawienia wolności i przyjąć, że winny nią być przepisyart.69 § 1, 2 i 4 k.k.iart.70 § 2 k.koraz pkt. 3 zaskarżonego wyroku w ten sposób, żeart. 73 § 2 kknależało wskazać jako podstawę oddania oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora sądowego. Zmiana
dokonana przez Sąd odwoławczy w żaden sposób nie narusza konsensualnego trybu wydania wyroku. Nie pogarsza ona bowiem sytuacji skazanego treść rozstrzygnięć pozostaje ta sama; zmieniono jedynie ich podstawę prawną.
W pozostałym zakresie zaskarżony wyrok jako słuszny należało utrzymać w mocy, a kosztami za postępowanie odwoławcze obciążyć Skarb Państwa, zwalniając oskarżonego od ich ponoszenia z uwagi na to, że przemawiają za tym względy słuszności ( art.624 § 1k.p.k.). Postępowanie odwoławcze nie zostało bowiem zainicjowane przez oskarżonego, a konieczność dokonania korekty orzeczenia Sądu I instancji wywołana została wyłącznie pomyłką tegoż Sądu.