Sąd Okręgowy w Lublinie
XI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: XI Ka 1254/14
Data wyroku: 2015-01-15 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: Katarzyna Żmigrodzka, Elżbieta Kowalska
Słowa kluczowe: Postępowanie Odwoławcze

Sygn. akt XI Ka 1254/14

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 15 stycznia 2015r.
Sąd Okręgowy w Lublinie w XI Wydziale Karnym Odwoławczym
w składzie:Przewodniczący: SOSławomir Kaczor –spr.
Sędziowie: SOKatarzyna Żmigrodzka
SOElżbieta Kowalska
Protokolant: st. prot. Małgorzata Polaczek
przy udziale Prokuratora Ireneusza Kuny
po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2015r.
sprawyW. C.,M. C.
oskarżonych zart. 178a § 4 kkw zw. zart. 178a § 1 kk
na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Białej Podlaskiej
z dnia 23 września 2014r. sygn. akt VII K 509/14

I
uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej oskarżonegoW. C.i sprawę w tym zakresie przekazuje Sądowi Rejonowemu w Białej Podlaskiej do ponownego rozpoznania;

II
w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

III
wydatkami poniesionymi w postępowaniu odwoławczym w zakresie oskarżonegoM. C.obciąża Skarb Państwa.

XI Ka 1254/14   UZASADNIENIE
W. C.oskarżony został o to, że w dniu 20 kwietnia 2014r. wP.woj.(...)będąc uprzednio prawomocnie skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego w Białej Podlaskiej z dnia 03.10.2001r. za kierowanie pojazdem mechanicznym w ruchu lądowym w stanie nietrzeźwości sygn. akt VII K 1060/07 prowadził w ruchu lądowym samochód osobowy markiD. (...)onr rej. (...)znajdując się w stanie nietrzeźwości wynoszącym 0,95 mg/l, 0,97 mg/l i 0,98 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu
tj. o przestępstwo określone wart.178a § 4 k.k.w zw. zart.178a § 1 k.k.
M. C.oskarżony został o to, że w dniu 20 kwietnia 2014r. wP.woj.(...)swoim zachowaniem ułatwił popełnienie czynu zabronionego polegającego na prowadzeniu samochodu osobowego w stanie nietrzeźwości w ten sposób, że udostępnił należący do siebie samochód markiD. (...)onr rej. (...)W. C.wiedząc, iż znajduje się on w stanie nietrzeźwości
tj. o przestępstwo określone wart.18 § 3 k.k.w zw. zart.178a § 1 k.k.
Wyrokiem z dnia 23 września 2014r. Sąd Rejonowy w Białej Podlaskiej:
I.W. C.uznał za winnego tego, że w dniu 20 kwietnia 2014r. wP.woj.(...)prowadził w ruchu lądowym samochód osobowy markiD. (...)onr rej. (...)znajdując się w stanie nietrzeźwości wynoszącym 0,95 mg/l, 0,97 mg/l i 0,98 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu to jest czynu wyczerpującego dyspozycjęart.178a § 1 k.k.i za to na podstawieart.178a § 1 k.k.wymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności;
II. na podstawieart.69 § 1 i 2 k.k.w zw. zart.70 § 1 pkt 1 k.k.wykonanie tak orzeczonej kary warunkowo zawiesił na okres próby 2 lat;
III. na podstawieart.71 § 1 k.k.wymierzył oskarżonemu grzywnę w wysokości 100 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 zł;
IV. na podstawieart.42 § 2 k.k.w zw. zart.43 § 1 k.k.orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 3 lat;
V.M. C.uznał za winnego popełnienia zrzuconego mu czynu wyczerpującego dyspozycjęart.18 § 3 k.k.w zw. zart.178a § 1 k.k.i za to na podstawieart.19 § 1 k.k.w zw. zart.178a § 1 k.k.wymierzył mu grzywnę w wysokości 100 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 zł;
VI. zwolnił oskarżonych od kosztów sądowych, zaś wchodzącymi w ich skład wydatkami obciążył Skarb Państwa.
Od wyroku tego apelację wniósł prokurator. Zaskarżając rozstrzygnięcie w całości na niekorzyść oskarżonych zarzucił:
I. błąd w ustaleniach faktycznych polegający na ustaleniu, iż wobec oskarżonegoW. C.doszło do zatarcia skazania za czyn zart. 178a § 1 k.k.w sytuacji gdy prawidłowa analiza prowadzi wniosku, iż wobec oskarżonegoW. C.nie doszło do zatarcia skazania za czyn zart. 178a § 1 k.k., wobec brzmieniaart.108 k.k., który stanowi o jednoczesnym zatarciu wszystkich skazań;
II. obrazę przepisów prawa materialnego, a mianowicieart.42 § 2 k.k.poprzez zaniechanie orzeczenia wobec oskarżonegoM. C.środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, mimo obligatoryjnego charakteru przepisuart. 42 § 2 k.k.
Podnosząc powyższe zarzuty prokurator wniósł o:
a) zmianę zaskarżonego wyroku w stosunku doM. C.poprzez wymierzenie temu oskarżonemu środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres roku;
b) uchylenie i przekazanie do ponownego rozpoznania zaskarżonego wyroku w stosunku doW. C..
Sąd Okręgowy zważył, co następuje.
Na uwzględnienie zasługuje apelacja kwestionująca rozstrzygnięcie zapadłe wobec oskarżonegoW. C.. Rację ma więc prokurator zarzucając, iż Sąd Rejonowy wadliwie ustalił, że uległo zatarciu skazanie oskarżonego na mocy wyroku Sądu Rejonowego w Białej Podlaskiej z dnia 24 września 2007r. w sprawie VII K 1060/07. Jeżeli bowiem – jak to ustalił Sąd I instancji – orzeczona na mocy tego wyroku kara ograniczenia wolności została wykonana w dniu 24 czerwca 2008r. to istotnie od tej daty rozpoczął bieg przewidziany wart.107 § 4 k.k.5 letni okres wymagany do zatarcia skazania, który kończył się 24 czerwca 2013r. Rzecz jednak w tym, że z danych, którymi dysponował Sąd Rejonowy (k.48) wynika, że w trakcietego okresutj. w dniu 18 marca 2013r. oskarżony został skazany na karę grzywny za przestępstwo zart.178a § 2 k.k., a wyrok ten uprawomocnił się w dniu 26 marca 2013r. (k.113). W takiej natomiast sytuacji zgodnie z regulacją zignorowanego przez Sąd Rejonowyart.108 k.k.dopuszczalne jest tylko jednoczesne zatarcie wszystkich skazań.
Powyższa nieprawidłowość, czyni oczywiście wadliwą kwalifikację prawną czynu przypisanego oskarżonemu. W konsekwencji przedwczesnym jest rozstrzygnięcie o warunkowym zawieszeniu wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności, a to wobec regulacjiart.69 § 4 k.k., który pozostał poza zakresem uwagi Sądu Rejonowego. Ze wskazanych powodów wyrok odnośnie tego oskarżonego podlega uchyleniu, a sprawa przekazaniu do ponownego rozpoznania.
Nie ma natomiast racji prokurator w zakresie drugiego z zarzutów apelacji.
Nie kwestionując poglądów Sądu Najwyższego wyrażonych w szeroko cytowanych w apelacji judykatach stwierdzić należy, iż poglądy te w żadnej mierze nie czynią wadliwą decyzji Sądu Rejonowego o nie orzekaniu wobecM. C.zakazu prowadzenia pojazdów. Rzecz w tym, żeart.42 § 2 k.k.w powiązaniu z treścią§ 1tego przepisu, nakłada obowiązek orzeczenia środka karnego zakazu prowadzenia pojazdów wobec osoby skazanej za przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji, która dopuściła się go uczestnicząc w ruchu i znajdując się w stanie nietrzeźwości. Jakkolwiek w istocie zgodnie z regulacjąart.2 ust.1 pkt 17) ustawy z 20 czerwca 1997r. prawo o ruchu drogowympasażer pojazdu jest uczestnikiem ruchu, wszak pod warunkiem, że pojazd znajduje się na drodze. Tymczasem nie sposób uznać byM. C.w momencie udostępniania pojazduW. C., a więc w chwili popełnienia przypisanego mu przestępstwa, uczestniczył w ruchu.
Powyższe okoliczności przesądziły o nieuwzględnieniu apelacji w tej części.
Z tych względów Sąd Okręgowy na podstawieart.437 § 1 i 2 k.p.k.orzekł jakw wyroku.
Rozstrzygnięcie w przedmiocie wydatków za postępowanie odwoławcze poniesionych w sprawie oskarżonegoM. C.nastąpiło na podstawieart.636 § 1 k.p.k.

    Katarzyna Żmigrodzka Sławomir Kaczor Elżbieta Kowalska