Sąd Okręgowy w Poznaniu
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 406/14
Data wyroku: 2014-06-06 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sławomir Jęksa, Ewa Taberska, Dariusz Śliwiński

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 6 czerwca 2014 r.
Sąd Okręgowy w Poznaniu IV Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący: SSO Ewa Taberska
Sędziowie: SSO Dariusz Śliwiński (spr.)
SSO Sławomir Jęksa
Protokolant sekr. sąd. Marzena Szymaś
przy udzialeM. F.Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Poznaniu oraz przy udzialeK. S.oskarżyciela skarbowego z Urzędu Skarbowego wG.
po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2014 r.
sprawyT. Ł.
oskarżonego zart. 55 § 1 kksw zw. zart. 6 § 2 kksw zw. zart. 9 § 1 i § 2 kks
na skutek apelacji, wniesionej przez oskarżyciela publicznego
od wyroku Sądu Rejonowego w Gnieźnie
z dnia 11 grudnia 2013 r. sygn. akt II K 942/12
uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Gnieźnie do ponownego rozpoznania.
SSO Sławomir Jęksa SSO Ewa Taberska SSO Dariusz Śliwiński
Sygn. akt IV Ka 406/14

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 11 grudnia 2013 roku Sąd Rejonowy w Gnieźnie uznałT. Ł.
oskarżonego o to, że:
wG.działając czynem ciągłym w okresie od października 2006 roku do lipca 2007 roku, prowadząc działalność gospodarczą w zakresie handlu używanymi samochodami osobowymi pod nazwą(...) – Handel (...)T. Ł., naruszyłart. 5 ust. 1, art. 19 ust. 1, ust. 20, art. 99 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług(Dz. u. Nr 54, poz. 535 ze zm.) bowiem w składanych w Urzędzie Skarbowym deklaracjach dla podatku od towarów iusług (...)-7 za okresy miesięczne od listopada 2006 roku do lipca 2007 roku, podawał nieprawdę, nie ujawniając całego podatku należnego uzyskiwanego ze sprzedaży samochodów osobowych, przez co uszczuplił podatek w kwocie 3.151.909 złtj. o przestępstwo skarbowe zart. 56 § 1 kksw zw. zart. 6 § 2 kks
za winnego popełnienia przestępstwa zart. 55 § 1 kksw zw. zart. 6 § 2 kksw zw. zart. 9 § 1 i § 2 kkspolegającego na tym, że w okresie od października 2006 roku do lipca 2007 roku wG.mając zgłoszoną w Urzędzie Skarbowym wG.działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży detalicznej pojazdów samochodowych pod nazwą(...) -HANDEL (...)z siedzibą(...)-(...) G.os. (...), działając czynem ciągłym wspólnie i w porozumieniu zM. A.zam.(...)-(...) G.,M.5E umożliwił się posługiwaniem swoim iminiem i nazwiskiem oraz firmą w celu dokonywania sprzedaży samochodów osobowych w sposób zorganizowany, ciągły, mający niewątpliwie charakter pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie sprzedaży samochodów osobowych w celu zatajenia rzeczywistych rozmiarów tej działalności, której to działalności gospodarczej na własny rachunekM. A.nie zgłosił w Urzędzie Skarbowym wG., przez co doprowadził do uszczuplenia podatku od towarów i usług w kwocie nie mniejszej niż 3.151.909 zł i za to na podstawie powołanych przepisów wymierza mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności i karę grzywny w wysokości 100 (stu) stawek dziennych po 60 (sześćdziesiąt) złotych.
Na podstawieart. 20 § 2 kksw zw. zart. 69 § 1 k.k.iart. 70 § 1 pkt 1 k.k.wykonanie kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres 5 (pięciu) lat i w tym czasie oddaje go na podstawieart. 73 § 1 k.k.pod dozór kuratora sądowego.
Na podstawieart. 41 § 2 i § 4 pkt 1 kksorzekł obowiązek uiszczenia należności publicznoprawnej w kwocie 3.151.909 zł w terminie 5 lat od uprawomocnienia się wyroku oraz orzekł o kosztach postępowania. zwalniając oskarżonego od obowiązku zwrotu Skarbowi Państwa kosztów postępowania sądowego w całości i nie wymierzył mu opłaty.
Apelację od powyższego wyroku złożył oskarżyciel publiczny Urząd Skarbowy wG.zarzucając mu błąd w ustaleniach faktycznych polegający na błędnym stwierdzeniu, że działanie oskarżonego wypełniło znamiona czynu z art. zart. 55 § 1 kksw zw. zart. 6 § 2 kkspodczas gdy prawidłowa ocena prowadzić może tylko do przypisania mu czynu zart. 56 § 1 kksw zw. zart. 6 § 2 kks. W konkluzji wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania ewentualnie o wydanie decyzji reformatoryjnej i przyjcie popełnienia przez oskarżonego czynu z zart. 56 § 1 kksw zw. zart. 6 § 2 kks.
Sąd Okręgowy stwierdza, co następuje:
Apelacja okazała się potrzebna albowiem spowodowała konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.
Należy stwierdzić, że w ocenie Sądu Okręgowego, iż uzasadnienie wyroku Sądu I instancji nie odpowiada wymogom przewidzianym wart. 424 § 1 i 2 kpki tym samym nie poddaje się kontroli instancyjnej.
Wskazać należy, iż uchybieniem przemawiającym za koniecznością uchylenia orzeczenia był brak wyjaśnienia podstawy prawnej wyroku. Sąd Rejonowy w części zważającej uzasadnienia ograniczył się jedynie do rozważań dotyczących przyjętej kwalifikacji prawnej zart.55 §1 kks. Jednocześnie jednak w żaden sposób, nawet jednym słowem, nie odniósł się, do dokonanej przez siebie zmiany kwalifikacji prawnej. Całkowicie bowiem pominął wyjaśnienie dlaczego dokonał w/w zmiany a zwłaszcza dlaczego nie uznał, że proponowana przez oskarżyciela publicznego kwalifikacja prawna zart.56 §1 kksjest prawidłowa. Taka konstrukcja uzasadnienia jest oczywiście błędna albowiem całkowicie pozbawia Sąd Okręgowy możliwości skontrolowania toku rozumowania Sądu Rejonowego w kwestii dokonanej zmiany kwalifikacji prawnej przypisanego oskarżonemu czynu a zwłaszcza wyjaśnienia dlaczego uznał, że kwalifikacja zart. 56 §1 kksjest nieprawidłowa. Podkreślić też należy, że w niniejszej sprawie jest to o tyle istotne, że właśnie zmiana kwalifikacji prawnej został zakwestionowana w apelacji oskarżyciela publicznego, który domaga się powrotu do kwalifikacji zart.56 §1 kks. Brak więc rozważań Sądu Rejonowego w zakresie wyjaśnienia jakie okoliczności przemawiały w jego ocenie za nie przyjęciem kwalifikacji prawnej zart.56 § 1 kkspowoduje, że nie jest możliwe w żaden sposób skontrolowanie prawidłowości rozstrzygnięcia Sądu Rejonowego w tym zakresie zwłaszcza w świetle argumentów powoływanych w apelacji. Na pewno nie jest wystarczające w tym zakresie uzasadnienie li tylko przyjętej kwalifikacji prawnej zart.55 §1 kksjak to uczynił Sąd Rejonowy. Na marginesie tylko zauważyć należy, że nawet uzasadniając kwalifikację prawna zart. 55 §1 kksSąd Rejonowy nie ustrzegł się błędu albowiem wyjaśnił tylko „część” znamion. O ile bowiem wyjaśniona została kwestia działania jednej osoby w miejsce innej i zatajenia tej okoliczności to jednak w żaden sposób Sąd Rejonowy nie wyjaśnił czy takie działanie oskarżonego i współsprawcy faktycznie narażało podatek na uszczuplenie. Dopiero bowiem stwierdzenie zaistnienia wszystkich tych znamion pozwala na przyjęcie zaistnienia przestępstwa „firmanctwa”. Tymczasem analiza uzasadnienia zaskarżonej decyzji prowadzi do wniosku, że element narażenia nie został prawidłowo wyjaśniony zwłaszcza w zakresie jego związku z kwestią zatajenia osoby faktycznie prowadzącej działalność gospodarczą.
Reasumując stwierdzić należy, że uzasadnienie z uwagi na wskazane powyżej braki nie pozwala na jakąkolwiek kontrolę wyroku a zwłaszcza toku rozumowania Sądu Rejonowego w zakresie dokonanej zmiany kwalifikacji prawnej. Sąd Rejonowy przy kolejnym rozpoznaniu sprawy winien do minimum ograniczyć postępowanie dowodowe do zakresu wynikającego z argumentów podniesionych w apelacji i przede wszystkim skupić się na prawidłowej ocenie tego materiału dowodowego a następnie sporządzeniu uzasadnienia wyroku w sposób, który umożliwi jego ewentualną kontrolę merytoryczną zwłaszcza w zakresie ewentualnych zmian kwalifikacji prawnej.
Sławomir JęksaE. D.Ś.