Sąd Okręgowy w Kielcach
IX Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IX Ka 1164/14
Data wyroku: 2014-10-16 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Leszek Grzesiak, Ewa Opozda-Kałka, Aleksandra Babilon-Domagała

Sygn. akt IX Ka 1164/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 16 października 2014 roku
Sąd Okręgowy w Kielcach IX Wydział Karny-Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący: SSO Ewa Opozda-Kałka (spr.)
Sędziowie: SSO Aleksandra Babilon- Domagała
SSO Leszek Grzesiak
Protokolant: protokolant sądowy Anna Wołowiec - Piłat
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Kielcach Roberta Jagusiaka
po rozpoznaniu w dniu 16 października 2014 roku
sprawyŁ. S. (1),W. T.iD. W. (1)
oskarżonych o przestępstwo zart.157 § 1 kkw zw. zart.57 a § 1 kk
na skutek apelacji wniesionych przez oskarżonegoŁ. S. (1), oskarżonegoD. W. (1)i obrońcę oskarżonegoW. T.
od wyroku Sądu Rejonowego w Busku - Zdroju
z dnia 16 czerwca 2014 roku sygn. akt II K 390/13

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok uznając wszystkie apelacje za oczywiście bezzasadne;

II
zasądza na rzecz Skarbu Państwa od oskarżonychŁ. S. (1),D. W. (1)iW. T.kwoty po 206 (dwieście sześć) złotych tytułem kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym.

Sygn. akt. IX Ka 1164/14

UZASADNIENIE
Ł. S. (1),M. J.,W. T.orazD. W. (1)zostali oskarżeni o to, że 18 maja 2013 roku wB., w woj.(...)wzięli udział we wspólnej bójce, w trakcie której zadawali sobie nawzajem uderzenia pięściamii kopnięcia, w wyniku czegoD. W. (1)doznał obrażeń w postaci nieznacznych otarć naskórka z lekkim guzem 3x3 cm, krwiaka, otarcia pod kolanem 0, 5 x 0, 5 cm, natomiastW. T.doznał obrażeń ciała w postaci uszkodzenia błony śluzowej od strony jamy ustnej o długości 0, 5 cm, które z uwagi na siłę i umiejscowienie zadawanych ciosów skutkowały narażeniem wystąpienia bezpośredniego niebezpieczeństwa skutku określonego wart. 157 § 1 kk, przy czym czyn ten miał charakter chuligański – to jest o przestępstwo zart. 157 § 1 kkw zw. zart. 57 a § 1 kk.
Sąd Rejonowy w Busku - Zdroju wyrokiem z dnia 16 czerwca 2014 roku orzekł, co następuje:
I w ramach zarzuconego oskarżonym i opisanego aktem oskarżenia czynu uznał za winnychŁ. S. (1),M. J.,W. T.orazD. W. (1)za winnych tego, że w dniu 18 maja 2013 roku wB., w woj.(...)działając publicznie i bez powodu oraz okazując przez to rażące lekceważenie porządku prawnego wzięli udział w bójce zadając sobie wzajemnie  uderzenia pięściami, kopiąc się oraz szarpiąc w wyniku czegoD. W. (1)doznał nieznacznego otarcia naskórka części czoła z lekkim guzem wielkości 3x3 cm, otarcia pod kolanem 0,5x0,5 cm, zaśW. T.uszkodzenia błony śluzowej od strony jamy ustnej o długości 0,5 cm, które to obrażenia skutkowały naruszeniem czynności narządów ich ciała na czas poniżej 7 dni, jednakże ze względu na liczbę, siłę oraz umiejscowienie zadawanych ciosów byli oni narażeni na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia skutku określonego wart. 157 § 1 kki czyn ten zakwalifikował jako występek zart. 158 § 1 kkw zw. zart. 57 a § 1 kki za ten czyn na podstawie powołanych przepisów wymierzył im kary po 6/ sześć/ miesięcy pozbawienia wolności;
II na podstawieart. 69 § 1, 2 i 4 kk,art. 70 § 1 pkt 1 kkw stosunku do oskarżonychŁ. S. (1),M. J.orazD. W. (1), zaś na podstawieart. 70 § 2 kkw stosunku do oskarżonegoW. T.zawiesił wykonanie orzeczonych kar pozbawienia wolności wyznaczając okresy próby na 3 / trzy/ lata;
III na podstawieart. 73 § 2 kkw okresie próby oddaje oskarżonegoW. T.pod dozór kuratora;
IV na podstawieart. 71 § 1 kk,art. 33 § 1 i 3 kkorzekł wobec każdego z oskarżonych kary grzywien w wysokości po 80 /osiemdziesięciu/ stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę l0 /dziesięć/ złotych.
V na podstawieart. 63 § 1 kkna poczet orzeczonych w punkcie IV wyroku kar grzywien zaliczył oskarżonym okresy zatrzymania w dniach od 18 maja 2013r. do dnia 20 maja 2013 roku i po tak dokonanym zaliczeniu uznał kary grzywien za uiszczone do wysokości 6 /sześciu/ stawek dziennych.
VI na podstawieart. 57a § 2 kkorzekł od każdego z oskarżonych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej nawiązki w wysokości  po 500 /pięćset/ złotych;
VII na podstawieart. 627 kpkw zw. zart. 633 kpkzasądził od każdego z oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa kwoty po 410 / czterysta dziesięć/ złotych tytułem kosztów sądowych.
Apelację od powyższego wyroku złożyli oskarżeniŁ. S. (1)orazD. W. (1), a także obrońca oskarżonegoW. T..
OskarżonyŁ. S. (1)zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych, mającywpływ na treść orzeczenia, a polegający na przyjęciu, że dopuścił się on przypisanego mu czynu.
W konkluzji wniósł o zmianę wyroku Sądu Rejonowego w Busku - Zdrojui uniewinnienie go od przypisanego mu czynu, ewentualnie o uchylenie przedmiotowego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
OskarżonyD. W. (1)również zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych, mającywpływ na treść orzeczenia, a polegający na przyjęciu, że dopuścił się on przypisanego mu czynu i w konsekwencji również wniósł o zmianę wyroku Sądu Rejonowego w Busku - Zdroju i uniewinnienie go od przypisanego mu czynu, ewentualnie o uchylenie przedmiotowego wyroku przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Obrońca oskarżonegoW. T.zarzucił obrazę przepisów postępowania –art.4, 5, 7,410 i 424 § 1 kpkmającą wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia przez dokonanie oceny materiału dowodowego w sposób wybiórczy z uwzględnieniem jedynie okoliczności niekorzystnych dla oskarżonego z pominięciem  zasady tłumaczenia wątpliwości na korzyść oskarżonego, w szczególności poprzez poczynienie ustaleń na podstawie ogólnikowych i niespójnych z innymi dowodami  zeznaniach świadkaA. G.oraz zeznaniach świadkaG. M.w zakresie przytoczonej przez niego wypowiedzi oskarżonegoD. W.przy równoczesnej odmowie przyznania przymiotu wiarygodności temu oskarżonemu, a także przez odmowę wiarygodności zeznaniom wszystkich pozostałych świadków, a w szczególności świadkaK. G.i w następstwie tego – błąd w ustaleniach faktycznych mający wpływ na treść wyroku polegający na przyjęciu, że oskarżonyW. T.wziął udział w bójce, podczas gdy prawidłowo przeprowadzona analiza materiału dowodowego nie daje podstaw do takich ustaleń.
W konkluzji skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego.
Wniosek o uzasadnienie złożył jedynie oskarżonyŁ. S. (1), a zatem zgodnie zart. 457 § 2 kpkuzasadnienie wyroku Sądu odwoławczego utrzymującego w mocy rozstrzygniecie Sądu Rejonowego i uznającego wszystkie apelacje za oczywiście bezzasadne sporządzone zostało jedynie w odniesieniu do tego oskarżonego.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja oskarżonegoŁ. S. (1)jest oczywiście bezzasadna.
Sąd Rejonowy starannie przeprowadził przewód sądowy, zgromadził niezbędne dla rozstrzygnięcia dowody, a następnie poddał je właściwej analizie i ocenie, zaprezentowanejw prawidłowy sposób w motywacyjnej części swego rozstrzygnięcia. Nie popełnił zatem, wskazywanego przez skarżącego błędu w ustaleniach faktycznych.
W pierwszej kolejności przypomnieć trzeba, że błąd ten może mieć miejsce jedynie wówczas, gdy Sąd orzekający w I instancji dopuścił się uchybienia przy ocenie materiału dowodowego, polegającego na nieuwzględnieniu przy jej dokonaniu zasad logiki, wskazań wiedzy oraz doświadczenia życiowego, jak też całokształtu ujawnionych okoliczności. Taka sytuacja nie ma miejsca w niniejszej sprawie. Z prawidłowo ocenionego przez Sąd I instancji materiału dowodowego jednoznacznie wynika, że oskarżonyŁ. S. (1)dopuścił się przypisanego mu czynu. Podkreślić należy, że stan faktyczny w niniejszej sprawie ustalony został na podstawie zeznań naocznych oraz bezstronnych świadków zdarzenia, a mianowicie relacji interweniujących funkcjonariuszy Policji w osobachA. C.,G. M.,M. P.,A. G.orazM. B.. Trafnie zaznacza w tym miejscu Sąd Rejonowy, że zeznania wymienionych osób są wewnętrznie spójne oraz wzajemnie ze sobą korespondują. Wszyscy wymienieni świadkowie zeznali, że podczas meczu pomiędzy drużynami(...)u”B.oraz(...)P.widzieli grupę co najmniej kilku osób, którzy wzajemnie zadawali sobie uderzenia pięściami, kopali się oraz szarpali. Wśród tych osób okazał się być również oskarżonyŁ. S. (1), który został zatrzymany przez interweniujących funkcjonariuszy PolicjiM. P.orazA. C.. Jak wynika z wiarygodnej, szczegółowo omówionej przez Sąd Rejonowy, relacji wymienionych świadków bezpośredniego zatrzymania oskarżonegoŁ. S. (1)dokonałA. C., który następnie przekazał zatrzymanegoM. P., a ten doprowadził go do radiowozu i wylegitymował. Wówczas okazało się, że zatrzymanym uczestnikiem bójki jest oskarżonyŁ. S. (1). Rozważania Sądu I instancji w powyższym zakresie Sąd odwoławczy w pełni podziela i aprobuje jako trafne i przekonywujące (k.279-280). W tej więc sytuacji trafnie za niewiarygodne uznane zostały wyjaśnienia nie przyznającego się do winy oskarżonegoŁ. S. (1), tym bardziej, że jego relacja jest także niekonsekwentna i zawiera sprzeczności. Słusznie bowiem zwraca w tym miejscu Sąd Rejonowy uwagę na to, że oskarżony w postępowaniu przygotowawczym przyznał, że razemzD. W. (1)przyszedł na mecz oraz, że w trakcie szamotaniny został popchniętyi się przewrócił, a gdy się podniósł zamierzając oddać napastnikowi został wówczas zatrzymany przez funkcjonariusza Policji. Natomiast na rozprawie przed Sądem oskarżonyS.zaprzeczył, aby znał wcześniej któregokolwiek z oskarżonych, a tym bardziej widział ich uczestniczących w przepychance, a także, że zaprzeczył, aby on lub ktokolwiek inny został w związku z tą przepychanką uderzony, czy też doznał obrażeń, zaś wezwany do wyjaśnienia tych rozbieżności zasłaniał się niepamięcią, wskazując ostatecznie, że stał tyłem do zdarzenia w związku z czym nie widział ani nie uczestniczył w szamotaninie, a jedynie ją słyszał. Rozważania Sądu I instancji zatem i w tym zakresie Sąd Okręgowy w pełni podzielai aprobuje jako trafne i przekonywujące (k. 280-281).
W tym stanie rzeczy jeszcze raz podkreślić należy, że prawidłowo oceniony materiał dowodowy w niniejszej sprawie, o czym mowa była wyżej, jednoznacznie wskazuje, że oskarżonyŁ. S. (1)dopuścił się przypisanego mu przestępstwa, zaś złożoną apelację uznać należy za jedynie gołosłowną i nieprzekonywującą polemikę z prawidłowymi ustaleniami i wywodami Sądu I instancji i z tej też przyczyny nie mogła ona wzruszyć zaskarżonego orzeczenia.
W świetle zatem powyższego przyjęta przez Sąd Rejonowy kwalifikacja prawna jest prawidłowa i Sąd odwoławczy podziela rozważania tegoż Sądu również i w tym względzie (k.286-288).
Także wymiar orzeczonej oskarżonemuŁ. S. (2)kary jest właściwy. Sąd Okręgowy podziela rozważania Sądu Rejonowego także w powyższym zakresie (k.289-290).
Mając zatem powyższe na uwadze Sąd odwoławczy działając w oparciu o art. 437 § 1 orzekł, jak w wyroku.
Na podstawieart. 636 § 1 kpkSąd Okręgowy zasądził na rzecz Skarbu Państwa od oskarżonegoŁ. S. (1)kwotę 206 złotych tytułem kosztów sądowychw postępowaniu odwoławczym uznając, że z uwagi jego sytuację osobistą i materialną,a mianowicie to, że nie ma nikogo na utrzymaniu, a pracuje i osiąga stały dochód ich uiszczenie nie będzie dla niego nadmiernie uciążliwe uciążliwe.
Z też względów orzeczono jak wyżej.
SSO A. Babilon – Domagała  SSO E. Opozda – Kałka  SSO Leszek Grzesiak