Sąd Okręgowy w Legnicy
II Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: II Ca 75/14
Data wyroku: 2014-04-30 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sabina Ziser, Robert Figurski, Elżbieta Piotrowska
Słowa kluczowe: Zadośćuczynienie
Podstawa prawna: art. 445 k.c.

Sygn. akt II Ca 75/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 30 kwietnia 2014 roku

Sąd Okręgowy w Legnicy II Wydział Cywilny Odwoławczy
w składzie następującym:

Przewodniczący:

SSO Robert Figurski

Sędziowie:

SO Elżbieta Piotrowska
SO Sabina Ziser (spraw.)

Protokolant:

st. sekr. sąd. Roksana Babiarczyk

po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2014 roku w Legnicy
na rozprawie
sprawy z powództwa małoletniegoM. W.reprezentowanego przez przedstawicielkę ustawowąI. W.
przeciwko stronie pozwanej(...) S.A.wW.
o zapłatę
na skutek apelacji małoletniego powoda
od wyroku Sądu Rejonowego w Legnicy
z dnia 29 listopada 2013 roku
sygn. akt VII C 1433/12

uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi RejonowemuwL.do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia o kosztach postępowania apelacyjnego.

Sygn. akt II Ca 75/14

UZASADNIENIE
PowódM. W.reprezentowany przez przedstawicielkę ustawowąI. W.domagał się zasądzenia od strony pozwanej(...) S.A.wW.kwoty 6.000 zł z ustawowymi odsetkami i kosztami procesu, tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę w związku ze zdarzeniem z dnia 14.07.2012r.

Wyrokiem z dnia 29 listopada 2013r. Sąd Rejonowy w Legnicy powództwo oddalił oraz zasądził od małoletniego powoda na rzecz strony pozwanej kwotę 1.217 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. W uzasadnieniu swojego stanowiska wskazał, że wychowawcy sprawujący opiekę nad powodem w czasie podróży na kolonię nie wyrazili zgody aby powód oddalił się z miejsca postoju zobowiązując go do wspólnego oczekiwania w kolejce do toalety a powód mimo ich protestów przeskoczył przez ogrodzenie. Było to zdarzenie na tyle dynamiczne, że nie było możliwości zapobieżenia mu zwłaszcza, że pod ich opieką były inne dzieci. W ocenie Sądu Rejonowego powód nie przedstawił żadnych dowodów, że udał się poza miejsce postoju za zgodą wychowawcy a zebrany materiał dowodowy przeczy jego twierdzeniom.

Z rozstrzygnięciem powyższym w całości nie zgodził się powód wnosząc apelację, w której zarzucił:
- błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia poprzez przyjęcie, że powód samowolnie wbrew zakazowi wychowawców oddalił się poza parking przechodząc przez płot, wskutek czego doszło do zdarzenia skutkującego jego urazem,
-naruszenie prawa procesowegoart. 233 par. 1 kpci brak wszechstronnego rozważenia zebranego materiału dowodowego,
- nieuwzględnienie wniosku dowodowego strony powodowej o powołanie biegłego,
- naruszenie prawa materialnegoart. 445 kcw zw. zart. 444 kcpoprzez nie przyznanie powodowi należnego zadośćuczynienia za doznaną krzywdę podczas gdy przy prawidłowo ustalonym stanie faktycznym istniały podstawy do przyznania zadośćuczynienia,
- naruszenie prawa materialnegoart. 430 kci427 kcpoprzez nie ustalenie, że nastąpiła wina w nadzorze.
Wskazując na powyższe zarzuty skarżący domagał się zmiany zaskarżonego wyroku poprzez uwzględnienie powództwa w całości i zasądzenie kosztów procesu za obie instancje. Jako żądanie ewentualne złożył wniosek o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja jest uzasadniona choć z innych przyczyn niż w niej wskazane.
W pierwszej kolejności należy wskazać, że w ocenie Sądu Okręgowego w niniejszej sprawie doszło do naruszenia przez Sąd pierwszej instancjiart. 328 par. 2 kpc, który określa konieczne elementy uzasadnienia wyroku sądu pierwszej instancji. Przepis ten może stanowić podstawę do uchylenia zaskarżonego orzeczenia tylko wtedy, gdy uzasadnienie zaskarżonego wyroku nie zawiera wszystkich istotnych elementów bądź zawiera oczywiste braki, które uniemożliwiają kontrolę instancyjną i w ocenie Sądu odwoławczego taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie. Uzasadnienie zaskarżonego orzeczenia wydanego przez Sąd Rejonowy w Legnicy jest bowiem bardzo lakoniczne i nie zawiera wyjaśnienia podstawy prawnej wyroku wraz z przytoczeniem przepisu prawa, który stanowił podstawę prawną wydanego rozstrzygnięcia, co uniemożliwia jego kontrolę instancyjną i odniesienie się do zarzutów sformułowanych w apelacji a dotyczących zarówno naruszenia prawa procesowego jak i materialnego. Wyjaśnienie podstawy prawnej wyroku w rozumieniuart. 328 § 2 k.p.c.polega bowiem na wyjaśnieniu, dlaczego sąd zastosował określony przepis i w jaki sposób wpływa on na treść rozstrzygnięcia, a więc jakie elementy stanu faktycznego uzasadniają zastosowanie tego przepisu (por. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 28 czerwca 2001 r., I PKN 498/00, OSNAPiUS 2003 nr 9, poz. 222 i z dnia 29 maja 2008 r., II CSK 39/08, LEX nr 420381). Tymczasem w niniejszej sprawie Sąd pierwszej instancji nie wskazał żadnego przepisu będącego postawą wydanego orzeczenia. Należy przy tym zauważyć, że w sprawie mieliśmy do czynienia z odpowiedzialnością odszkodowawczą albowiem powód domagał się zapłaty zadośćuczynienia zaś przepisykodeksu cywilnegoprzewidują wiele podstaw takiej odpowiedzialności, między innymiart. 415 kclubart. 471 kc(albowiem powoda i organizatora kolonii łączył stosunek umowny) czy też wskazany w apelacjiart. 429 kci430 kc.Jednakże w każdym z tych przypadków inny jest rozkład ciężaru dowodowego obciążający strony procesu. Przyart. 415 kcto powód winien udowodnić istnienie wszystkich przesłanek tej odpowiedzialności, w tym winę, natomiastart. 471 kcwprowadza domniemanie winy podmiotu zobowiązanego do naprawienia szkody, co przerzuca na pozwanego ciężar dowodu, że szkoda powstała na skutek okoliczności, za które nie ponosi on winy. Z treści pism procesowych powoda nie wynika w sposób jednoznaczny na jakiej podstawie prawnej opiera on dochodzone roszczenie dlatego też Sąd Rejonowy winien był zobowiązać powoda do jej sprecyzowania w szczególności, że jest on w sprawie reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika.

Ponadto niemożliwe jest w spawie zapoznanie się z całością zebranego materiału dowodowego i przeprowadzenie kontroli oceny dowodów dokonanej przez Sąd pierwszej instancji, w związku z podniesionym zarzutem naruszeniaart. 233 kpc, albowiem płyta z nagraniem protokołu rozprawy z dnia 20.06.2013r. przeprowadzonej przed Sądem Rejonowym dla Wrocławia - Krzyków we Wrocławiu jest uszkodzona (znajdują się w niej dwie dziury) co uniemożliwia jej odtworzenie i zapoznanie się z zeznaniami świadkaM. M.– wychowawczyni, pod której opieką w chwili zdarzenia miał pozostawać powód.

Wszystkie te okoliczności te w ocenie Sądu Okręgowego uzasadniały uchylenie zaskarżonego wyroku do ponownego rozpoznania na podstawieart. 386 par. 4 kpc.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Rejonowy winien ustalić jaka jest podstawa prawna żądania pozwu i powołać ją w pisemnych motywach swego rozstrzygnięcia oraz stosownie do tej postawy ocenić rozkład ciężaru dowodowego obciążającego strony procesu i dokonać oceny materiału dowodowego zgodnie ze wskazaniamiart. 233 kpc. Jednocześnie Sąd pierwszej instancji winien zwrócić się do Sądu Rejowego dlaW.weW.o przesłanie płyty z nagraniem z rozprawy z dnia 20.06.2013r., w sprawie VI Cps 51/13, zawierającej zeznania świadkaM. M., celem dokonania oceny całości zebranego w sprawie materiału dowodowego. Ponadto Sąd Rejonowy winien ustalić ile lat miał powód w chwili zdarzenia z dnia 14.07.2013r. i czy o jakimkolwiek ewentualnym zawinieniu z jego strony może być mowa.

Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy orzekł jak na wstępie na podstawieart. 386 par. 4 kpcpozostawiając Sądowi Rejonowemu orzeczenie o kosztach postępowania apelacyjnego w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.