Sąd Rejonowy w Kętrzynie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 175/14
Data wyroku: 2014-07-29 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Małgorzata Olejarczyk
Słowa kluczowe: Warunkowe Umorzenie Postępowania
Podstawa prawna: art. 66kk i art. 67kk

Sygn. akt II K 175/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 29 lipca 2014 r.
Sąd Rejonowy w Kętrzynie II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSR Małgorzata Olejarczyk
Protokolant: p.o. sekr. sądowy Emilia Juszko
Prokurator Prokuratury Rejonowej: Jarosława Duczmalewskiego
po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2014r. sprawy:

P. S.

s.F.iN.z domuZ.
ur. (...)wK.

oskarżonego o to, że:
w nocy 27 grudnia 2013r. wK., uderzając otwartą dłonią w głowęP. D.spowodował u niego obrażenia ciała w postaci stłuczenia głowy z raną tłuczoną okolicy potylicznej i rozerwania błony bębenkowej po lewej stronie, które to obrażenia naruszają prawidłową czynność funkcjonowania organizmu na okres powyżej siedmiu dni.
tj. o przestępstwo zart. 157 § 1 k.k.

I
na podstawieart. 66 § 1 i 2 k.k.,art. 67 § 1 k.k.postępowanie karne wobecP. S.warunkowo umarza na okres próby 1 (jednego) roku;

II
na podstawieart. 67§3 k.k.orzeka wobec oskarżonego obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonegoP. D.kwoty 1.000 ( jeden tysiąc) złotych;

III
na podstawieart.624 § 1 k.p.k.zwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych w całości.

II K 175/14

UZASADNIENIE
Na podstawie całokształtu materiału dowodowego Sąd ustalił następujący stan faktyczny :
W dniu 26 grudnia 2013 r.P. D.wraz z bratemA. D.udali się doklubu (...)wK.. Tam w towarzystwie znajomych spożywali alkohol.P. D.wypił od 4 do 5 piw, po czym zasnął przy stoliku na kanapie.A. S.pracownik ochrony w lokalu(...)próbował dobudzić śpiącego, gdy to nie poskutkowało, wyprowadził go na zewnątrz. Po niedługim czasieP. D.ponownie próbował wejść do środka, jednakże pracujący tam ochroniarzeA. S.iP. S.nie chcieli go wpuścić. Mężczyzna zaczął krzyczeć, używać słów powszechnie uznanych za obelżywe w stosunku do ochroniarzy oraz grozić, że zaraz ich potnie i zabije. Sytuację obserwował obecny tamP. G., do którego równieżP. D., kierował groźby i słowa obraźliwe.P. S.widząc, żeP. D.wkłada rękę do kieszeni spodni, sądził że wyciągnie z niej nóż lub inne niebezpieczne narzędzie. Uderzył go otwartą dłonią w okolicę głowy.P. D.upadł na ścianę. Za chwilę w lokalu pojawił sięA. D., który wspólnie z bratem po wymianie zdań z ochroniarzami, opuścił lokal.
P. D.w wyniku uderzenia przezP. S.doznał stłuczenia głowy z raną tłuczoną okolicy potylicznej i rozerwania błony bębenkowej po lewej stronie, które to obrażenia naruszyły prawidłową czynność funkcjonowania organizmu na okres powyżej siedmiu dni.
Prokuratura Rejonowa w Kętrzynie postanowieniem z dnia 4 marca 2014 r. umorzyła dochodzenie w części w sprawie obrażeń ciała w postaci złamania nasady dalszej lewej kości promieniowej doznanych w dniu 27 grudnia 2013 r. przezP. D.wobec braku danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienia przestępstwa.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o następujące dowody : wyjaśnienia oskarżonegoP. S.k. 55, zeznania świadkówJ. K.k. 30-31,P. G.k. 28-29,A. S.k. 28-29,M. S. (1)k. 23-23v,W. Ł.k. 19-20, opinię sądowo- lekarską k. 46-48, protokół oględzin płyty k. 32-33, postanowienie o umorzeniu dochodzenia w części k. 51 .
OskarżonyP. S.przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu w całości i złożył wyjaśnienia zgodne z ustalonym stanem faktycznym.
W niniejszej sprawie Prokurator wystąpił z wnioskiem o warunkowe umorzenie postępowania karnego wobec podejrzanego na okres próby 1 roku oraz zasądzenie na rzecz pokrzywdzonego nawiązki w kwocie 1000 złotych oraz zwolnienie z kosztów sądowych (wniosek k. 73 ).

Sąd zważył, co następuje:
P. S.przyznał się do stawianego mu zarzutu, a dowody zgromadzone w sprawie potwierdzają jego winę. Wyjaśnienia podejrzanego odnośnie samego zajścia korespondują z zeznaniami bezpośrednich świadków zdarzenia, a mianowicieJ. K.,P. G.,A. S.,M. S. (1),W. Ł.. Płyta z zapisem monitoringu z lokalu(...)stanowi niepodważalny i obiektywny dowód w sprawie, obrazujący zachowanie pokrzywdzonego i samego podejrzanego. W tym miejscu należy zaakcentować, żeP. D.z uwagi na stan nietrzeźwości, nie pamiętał w jakich okolicznościach doznał obrażeń ciała ( zeznania k. 7-9). Natomiast ze zbieżnej ze sobą relacji podejrzanego i świadków wynika, że był on agresywny, wypowiadał słowa powszechnie uznane za obelżywe, groził i nie chciał opuścić lokalu pomimo zdecydowanych żądań ochroniarzy.
Sąd podzielił w całości opinię sądowo- lekarską k. 46-48 oraz protokół z oględzin płyty k. 32-33. Natomiast zeznania świadkówM. S. (2)k. 40-41,I. S.k. 38-39,M. S. (3)k. 22v,A. D.k. 17-18 nie przyczyniły się w sposób istotny do dokonania ustaleń w sprawie, albowiem świadkowie ci nie widzieli zajścia, a wiedzę na jego temat uzyskali z relacji innych osób.
W świetle omówionych dowodów okoliczności popełnienia przez oskarżonego zarzucanego mu czynu nie budzą żadnych wątpliwości, a wina i społeczna szkodliwość zarzucanego występku, w ocenie Sądu nie są znaczne. Zebrany materiał dowodowy dał podstawę do ustalenia faktu popełnienia przezP. S.przestępstwa zart. 157 §1 kk.
Przy ocenie stopnia społecznej szkodliwości czynu Sąd kierował się kryteriami wskazanymi w§ 2 art. 115 kk, a więc charakterem naruszonego dobra, rozmiarami wyrządzonej lub grożącej szkody, sposobem i okolicznościami popełnienia czynu, wagą naruszonych przez sprawcę obowiązków, jak również postacią zamiaru, motywacją sprawcy, rodzajem naruszonych reguł ostrożności i stopniem ich naruszenia.
Oceniając stopień społecznej szkodliwości czynu, tak elementów podmiotowych jak i przedmiotowych Sąd uznał, że stopień ten nie jest znaczny. Postępowania oskarżonego nie można oceniać w oderwaniu od zachowania pokrzywdzonego, który nie chciał się podporządkować poleceniom ochroniarzy, był zaczepny i agresywny. Działanie oskarżonego było zatem ukierunkowane na zaprowadzenie porządku, uspokojenie awanturującego się i nietrzeźwego klienta. Jednakże środki użyte przez niego nie były adekwatne do zaistniałej sytuacji, co czyni zachowanie oskarżonego bezprawnym. Sąd uwzględnił przy warunkowym umorzeniu postępowania okoliczność, że oskarżony przeprosił w obecności Sądu pokrzywdzonego, a pokrzywdzony przeprosiny przyjął. Powyższa sytuacja daje podstawę do twierdzenia, że konflikt został zażegnany, albowiem pokrzywdzony pojednał się ze sprawcą.
W tym stanie rzeczy wobec spełnienia wszystkich ustawowych wymogów, Sąd przychylił się do wniosku prokuratora i warunkowo umorzył wobec podejrzanego postępowanie karne na okres próby 1 roku. W ocenie Sądu roczny okres próby pozwoli zweryfikować pozytywną prognozę, co do przestrzegania porządku prawnego przezP. S.. Oskarżony nie był dotychczas karany sądownie, a jego właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, iż pomimo warunkowego umorzenia postępowania karnego będzie on przestrzegał porządku prawnego, a w szczególności nie popełni nowego przestępstwa, zaś czyn popełniony przez niego miał charakter incydentalny. ( karta karna k. 58).
Jednocześnie orzekł wobec oskarżonego, na podstawieart. 67 § 3 kkobowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego kwoty 1000 złotych.
W tym miejscu należy podnieść, że wniosek prokuratora w zakresie orzeczenia środka karnego został zmodyfikowany na posiedzeniu (art. 341 § 3 kpk). Przy warunkowym umorzeniu postępowania przepisy nie przewidują bowiem zasądzenia nawiązki na rzecz pokrzywdzonego, lecz na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej lub też w razie skazania sprawcy za przestępstwo przeciwko środowisku, Sąd może orzec nawiązkę na rzecz Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej (art. 47-48 kk).
Kodeks karnyprzy instytucji warunkowego umorzenia postępowania ustanawia obligatoryjny obowiązek naprawienia przez sprawcę wyrządzonej szkody w całości lub w części. Ustawodawcy chodziło o to, aby warunkowe umorzenie nie było kojarzone z uwolnieniem od odpowiedzialności, a także o uwzględnienie interesów pokrzywdzonego przestępstwem. Ogólną przesłanką, od której uzależniona jest możliwość nałożenia obowiązku naprawienia szkody, jest ustalenie, iż pokrzywdzony poniósł szkodę bezpośrednio w wyniku przestępstwa, przy czym szkoda ta może wynikać zarówno z przestępstw przeciwko mieniu, jak i doznanego przez pokrzywdzonego uszczerbku na zdrowiu( por. komentarz do kodeksu karnego art. 67 kk pod redakcją M. Marka ).
Określając wysokość szkody i sposób jej naprawienia, Sąd kierował się zasadami obowiązującymi przy orzekaniu środka karnego w postaci obowiązku naprawienia szkody, mając na uwadze karnoprawny, a nie cywilnoprawny obowiązek naprawienia szkody. Oznacza to konieczność uwzględniania przez Sąd celów prewencyjno-wychowawczych, w tym miarkowania wielkości czy ciężaru nałożonego zobowiązania przez uwzględnienie kryterium winy w rozumieniu prawa karnego (por. wyrok SN z dnia 12 czerwca 1997 r., V KKN 288/96, Orz. Prok. i Pr. 1998, nr 1, poz. 3).
Pokrzywdzony zaakceptował kwotę 1000 złotych tytułem odszkodowania, dlatego też taką sumę Sąd zasądził w wyroku, uwzględniając tym samym wniosek prokuratora w całości.
O kosztach orzeczono zgodnie zart. 624§1 kpk.