Sąd Rejonowy w Wyszkowie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 127/14
Data wyroku: 2014-05-26 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Magdalena Brzostek
Słowa kluczowe: Kara
Podstawa prawna: art. 279§1 kk, 13§1 kk w zw. z 280§1 kk i 157§2 kk w zw. z 11§2 kk

1.Sygn. akt II K 127/14

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 26 maja 2014 r.
Sąd Rejonowy w Wyszkowie w II Wydziale Karnym
w składzie:
Przewodniczący:SSR Magdalena Brzostek
Protokolant: st. sekr. sąd. Hanna Witkowska
w obecności Prokuratora Katarzyny Kozłowskiej – Szmitko
po rozpoznaniu w dniu: 26 maja 2014 r.
na rozprawie
sprawy:J. Ż.s.M.iK.zd.W.
urodz. (...)wJ.
oskarżonego o to, że:

1
w dniu 13.10.2013 roku wP.gm.Z., dokonał kradzieży z włamaniem na szkodęG. D.orazS. T. (1), w ten sposób, że po wejściu na teren posesjiS. T. (1), wykręcił klosz i żarówkę lampy oświetlającej teren nieruchomości, a następnie kopiąc nogą drzwi wejściowe wszedł do wnętrza domu, skąd zabrał w celu przywłaszczenia telefon komórkowymarki S. (...)1200 wraz z kartą SIM o łącznej wartości 84 zł należący doG. D., oraz uszkadzając drzwi na szkodęS. T. (1)w wysokości 500 zł

tj. o czyn zart. 279 § 1 k.k.

2
w dniu 13.10.2013 roku wP.gm.Z.działając, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, usiłował dokonać rozboju na szkodęG. D.lecz zamierzonego celu nie osiągnął ze względu na ucieczkę pokrzywdzonej, w ten sposób, że bijąc ją pięściami po głowie oraz tułowiu zażądał wydania pieniędzy, a gdy pokrzywdzona odmówiła ich wydania, popychając ją oraz uderzając polecił jej udać się do kuchni, a następnie po schodach na górę domu, wówczas to pokrzywdzona idąc po schodach wykorzystała chwilę nieuwagi sprawcy wybiegła z domu krzycząc pomocy, pobiegła do mieszkającego obok syna, przy czym na skutek zadawanych uderzeńG. D.doznała stłuczenia wielomiejscowego: głowy, ramienia lewego i uda prawego, co naruszyło sprawność czynności narządów jej ciała na czas poniżej siedmiu dni

tj. o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 280 § 1 k.k.iart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2
k.k.

orzeka:

I
oskarżonegoJ. Ż.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu w pkt. 1 aktu oskarżenia czynu i za to na podstawieart. 279 § 1 k.k.skazuje go i wymierza mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;

II
na podstawieart.39 pkt. 5 k.k.orzeka wobec oskarżonego tytułem środka karnego obowiązek naprawienia szkody w całości poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonegoS. T. (1)kwoty 500 (pięćset) złotych;

III
oskarżonegoJ. Ż.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu w pkt. 2 aktu oskarżenia czynu i za to na podstawieart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 280 § 1 k.k.iart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.skazuje go i na podstawieart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.wymierza mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności;

IV
na podstawieart.39 pkt. 5 k.k.orzeka wobec oskarżonego tytułem środka karnego obowiązek zadośćuczynienia poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonejG. D.kwoty 1000 (jeden tysiąc) złotych;

V
na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.orzeczone wpkt. I i IIIkary pozbawienia wolności łączy i wymierza oskarżonemu karę łączną 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności;

VI
na podstawieart. 69 § 1 k.k.iart. 70 § 1 pkt. 1 k.k.wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary łącznej 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres próby wynoszący 5 ( pięć ) lat;

VII
na podstawieart. 73 § 1 k.k.w okresie próby oddaje skazanegoJ. Ż.pod dozór kuratora;

VIII
na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.zwalnia oskarżonego w całości od zapłaty kosztów sądowych i koszty postępowania w sprawie przejmuje na rachunek Skarbu Państwa.

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 13.10.2013 roku wP.gm.Z.G. D.przebywała w domu należącym doS. T. (1), gdzie nocowała. W miejscowości tej przebywał wówczas równieżJ. Ż., który znajdując się w stanie nietrzeźwości, około godz. 5.30 wszedł na teren posesjiS. T. (1), wykręcił klosz i żarówkę lampy oświetlającej teren nieruchomości, a następnie kopiąc nogą w drzwi wejściowe wszedł do wnętrza domu, skąd zabrał w celu przywłaszczenia telefon komórkowymarki S. (...)1200 wraz z kartą SIM o łącznej wartości 84 zł należący doG. D.. Dostając się do budynku uszkodził drzwi, czym wyrządził szkodęS. T. (1)w wysokości 500 zł. Słysząc odgłosy włamaniaG. D.udała się w tym kierunku. WówczasJ. Ż.zażądał od niej wydania pieniędzy, a kiedy odmówiła, bił ją pięściami po głowie oraz tułowiu i popychając ją oraz uderzając polecił jej udać się do kuchni, a następnie po schodach na górę domu. Wówczas pokrzywdzona idąc po schodach wykorzystała chwilę nieuwagi sprawcy i wybiegła z domu wzywając pomocy. Pobiegła do mieszkającego obok syna. Na skutek zadawanych uderzeńG. D.doznała stłuczenia wielomiejscowego: głowy, ramienia lewego i uda prawego, co naruszyło sprawność czynności narządów jej ciała na czas poniżej siedmiu dni.
J. Ż.był uprzednio karany m.in. za czyny zart. 193 k.k.,157 § 1 k.k.,art. 286 § 1 k.k.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o następujący materiał dowodowy: częściowo wyjaśnienia oskarżonegoJ. Ż.(k. 50-51, 119-120, 126-127, 260v-261, 261v), zeznania świadków:G. D.(k. 2-5v, 42-42v, 70-70v),J. R.(k. 10-11v, 17-18),M. S.(k. 12-13),E. S.(k. 25-26),J. S.(k. 30-30v),S. T. (1)(k. 56-57), materiał poglądowy (k. 8-9, 43-44, 62-63), protokół oględzin (k. 14-16, 37-39), protokół przeszukania (k. 22-23, 27-28), karta karna (k. 73-74), zaświadczenie o zameldowaniu (k. 29), protokół zatrzymania rzeczy (k. 31-33), protokół użycia alkomatu (k. 34), protokół zatrzymania osoby (k. 35), zaświadczenie lekarskie (k. 45), kopia rachunku (k. 46), informacja (k. 55), ślad traseologiczny (k. 64), opinia lekarska (k. 65), pokwitowanie (k. 72), opinia sądowo - psychiatryczna (k. 153-159), karta karna (k. 207-209).
OskarżonyJ. Ż.w postępowaniu przygotowawczym początkowo nie przyznał się do winy, natomiast później przyznał się do zarzutów częściowo, jednak nie sprecyzował, co to określenie oznacza. Na posiedzeniu w przedmiocie wniosku o zastosowanie tymczasowego aresztowania ponownie nie przyznał się do winy. Na rozprawie oświadczył, że nie przyznaje się do popełnienia zarzucanych mu czynów ze względu na to, że był wówczas w stanie upojenia alkoholowego i niewiele pamięta z tego, co się wtedy działo.
W postępowaniu przygotowawczym oskarżony podał, że nie chciał żadnych pieniędzy odG. D.. Twierdził też, że to od niej dostał należący do pokrzywdzonej telefon komórkowy. Zaprzeczył, aby bił, uderzałG. D., a także aby działał w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Na rozprawie oskarżony podał, że udał się doS. T. (1), aby wyjaśnić sprawę zaginięcia jego psa oraz że w tym dniu pił alkohol i że ocknął się w pobliżu jego posesji z należącym doG. D.telefonem komórkowym w ręku. Odnośnie niewygodnych dla oskarżonego kwestii zasłaniał się on niepamięcią.
W tej części Sąd uznał zeznania oskarżonego za całkowicie niewiarygodne. Są one bowiem niespójne, nielogiczne, wewnętrznie sprzeczne i niekonsekwentne, a ponadto stoją w sprzeczności z zeznaniami przesłuchanych w sprawie świadków. W ocenie Sądu oskarżony pamiętał z przebiegu zdarzenia znacznie więcej, niż podał, jednakże unikał przedstawiania tych okoliczności, by się nie obciążać.
Sąd uznał wyjaśnienia oskarżonego za wiarygodne w części, w której twierdził on, że zna pokrzywdzonych oraz że był w dniu zdarzenia na posesjiS. T., bowiem w tej części znajdują one potwierdzenie w pozostałym materiale dowodowym zgromadzonym w sprawie, w tym w zeznaniach przesłuchanych świadków.
Sąd zważył co następuje:
W niniejszej sprawie ważnym dowodem były zeznania świadków.
ŚwiadekG. D.zeznała, że przyjechała w odwiedziny do swojego syna, który mieszka wP.i miała spędzić noc w domu należącym doS. T. (1), którym to budynkiem opiekował się jej syn. Przebywając w w/w budynku około 5.30 rano usłyszała pukanie do drzwi. W oświetleniu lampy, która włącza się pod wpływem ruchu zobaczyła za drzwiami znanego jej osobiście oskarżonego. Z zeznań świadka wynika, żeJ. Ż.wykręcił z tej lampy klosz i żarówkę, a następnie kopał w drzwi, aż się otworzyły. Po wejściu do środka oskarżony zabrał leżący nieopodal telefon komórkowy należący doG. D., a następnie zażądał od niej pieniędzy. Pokrzywdzona odpowiedziała, że nie ma, a wtedy oskarżony zaczął ją bić i popychać. Świadek zeznał, że oskarżony kazał jej iść na górę i wtedy, będąc na schodach, udało jej się uciec. Pokrzywdzona wybiegła z domu krzycząc o pomoc, a wówczas oskarżony uciekł.
Sąd uznał zeznania tego świadka za wiarygodne w całości, ponieważ są one spójne, logiczne, konsekwentne oraz korespondują z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie, w tym z zeznaniami pozostałych świadków oraz zgromadzonymi dowodami, w tym dokumentacją. Podkreślić należy, że świadek zna oskarżonego, mimo doznanej krzywdy nie sprzeciwiał się wymierzeniu oskarżonemu kary z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, brak więc podstaw do przyjęcia, że zeznania świadka nie są obiektywne.
ŚwiadekJ. R.zeznał, że w dniu 13.10.2014 r. obudził go krzyk jego matki, która boso przyszła na drogę i opowiedziała o zdarzeniu z udziałemJ. Ż.. Z zeznań świadka wynika, żeG. D.opowiedziała mu również, że oskarżony zabrał jej telefon komórkowy. Podał, że w domu należącym doS. T. (1)nikt nie mieszka na stałe, czasem nocuje tam jego matka, gdy przyjeżdża w odwiedziny. Zeznał, że żarówka i klosz od lampy były przerzucone przez płot, a drzwi uszkodzone. Z zeznań świadka wynika też, że dzień wcześniejJ. Ż.chciał pożyczyć pieniądze od pokrzywdzonej i awanturował się, ale świadek i obecny wówczas na posesjiS. T. (1)wyprowadzili oskarżonego.
W ocenie Sądu zeznania tego świadka są wiarygodne w całości, ponieważ korespondują one z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie, w tym z zeznaniami pozostałych świadków, są rzeczowe, logiczne i konsekwentne.
ŚwiadekM. S.zeznała, że matka jej chłopaka –G. D.w dniu zdarzenia około godz. 5.30 przyszła do nich boso i opowiedziała, że napadł na nią znany jejJ. Ż.. Pokrzywdzona opisała przebieg zdarzenia i podała, że oskarżony żądał od niej pieniędzy i ukradł jej telefon. Świadek widziała u pokrzywdzonej obrażenia na ciele.
Zeznania tego świadka Sąd uznał za wiarygodne, ponieważ są one spójne, logiczne i konsekwentne oraz znajdują potwierdzenie w pozostałym materiale dowodowym zgromadzonym w sprawie.
ŚwiadekE. S.zeznała, że w dniu 13.10.2013 r. około godz. 9.00 przyszedł do niejJ. Ż.i chciał, aby zrobiła mu kawę. Wyjął telefon komórkowy marki(...)i powiedział, że chce go sprzedać, bo nie ma pieniędzy. Na pytanie świadka, czy aparat nie jest kradziony odpowiedział, że wziął go sobie ze stołu odG., a następnie z tym telefonem poszedł pod sklep.
W ocenie Sądu zeznania tego świadka są wiarygodne w całości, ponieważ są rzeczowe i logiczne oraz korespondują one z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie, w tym z zeznaniami pozostałych świadków.
ŚwiadekJ. S.zeznała, że w dniu 13.10.2013 r. przyszedł do jego córkiJ. Ż., a następnie, gdy opuścił dom, świadek zauważyła na okienku na korytarzu telefon komórkowy w miejscu, gdzie wcześniej rozmawiała z oskarżonym.
ŚwiadekS. T. (1)zeznał, że jest właścicielem domu w miejscowościP., ale w nim nie mieszka, więc zlecił dozorowanie tego domuJ. R.i zezwolił, aby w domu tym nocowała jego matka.J. R.powiadomił go o włamaniu do domu. Z zeznań świadka wynika, że po przybyciu na miejsce stwierdził on, że zostały uszkodzone drzwi balkonowe, w których zostały wyłamane mechanizmy blokujące drzwi. Podał, że budynek nie był ubezpieczony od włamań, a koszt naprawy wynosi około 500 zł.
Sąd uznał zeznania tych świadków, podobnie jak wszystkich pozostałych - za zgodne z rzeczywistością.
Świadkowie ci nie mieli żadnych powodów, aby podawać nieprawdę, ich zeznania są logiczne, spójne, konsekwentne, rzeczowe, korespondują ze sobą, wzajemnie się uzupełniają, znajdują potwierdzenie w pozostałym materiale dowodowym zgromadzonym w sprawie oraz opisują i łączą się w logiczny ciąg zdarzeń.
Z zeznań wymienionych świadków jasno wynika, że oskarżony w przeważającej części swoich wyjaśnień mijał się z prawdą. Brakowało mu pieniędzy, więc najpierw próbował je pożyczyć, a kiedy to się nie udało, postanowił zdobyć je poprzez włamanie i wymuszenie ich wydania przez zastaną na miejscuG. D.. Z zeznań świadkaE. S.w sposób jednoznaczny wynika, że oskarżony zabrał należący do pokrzywdzonej telefon komórkowy w celu przywłaszczenia, o czym dobitnie świadczy fakt, że oznajmiłE. S., że chce go sprzedać, ponieważ nie ma pieniędzy.
O winie oskarżonego i celu jego działań świadczy też niezbicie fakt, że wykręcił żarówkę i klosz z lampy na posesjiS. T. (1), która włączała się pod wpływem czujnika ruchu. Gdyby oskarżony rzeczywiście chciał tylko wyjaśnić kwestię zaginięcia jego psa, nie musiałby w tym celu eliminować oświetlenia na posesji. Jego zachowanie niezbicie świadczy o tym, że były to czynności mające pomóc mu w dokonaniu włamania do budynku tak, aby nie został zauważony i rozpoznany.
Tak więc wyjaśnienia oskarżonego, w świetle zeznań świadków okazały się całkowicie niewiarygodne i miały na celu uniknięcie odpowiedzialności karnej za popełnione czyny. W kwestiach niewygodnych dla oskarżonego zasłaniał się on niepamięcią i stanem upojenia alkoholowego.
W sprawie dopuszczono dowód z opinii sądowo - psychiatrycznej, w której u oskarżonego rozpoznano uzależnienie od alkoholu w fazie powikłań, jednak stwierdzono, że ten stan psychiczny nie znosił, ani nie ograniczał w znacznym stopniu jego zdolności rozpoznania znaczenia zarzucanych mu czynów, ani zdolności do pokierowania swoim postępowaniem. Biegli orzekli też, że może on brać udział w procesie, a jego poczytalność w okresie objętym zarzutami i postępowania procesowego nie budzi wątpliwości.
Sąd uznał opinię za fachową i rzetelną. Została ona sporządzona przez osoby posiadające odpowiednią wiedzę i kwalifikacje do jej wydania.
Za wiarygodne i istotne dla ustalenia stanu faktycznego w sprawie należy uznać również pozostałe dokumenty zgromadzone w sprawie, w szczególności: materiał poglądowy, protokół oględzin, protokół przeszukania, protokół zatrzymania rzeczy, protokół użycia alkomatu, protokół zatrzymania osoby, zaświadczenie lekarskie, kopię rachunku, informację, opinię lekarską, pokwitowanie, karty karne. Czynności te zostały przeprowadzone zgodnie z procedurą, zaś dokumenty zgromadzone w sprawie zostały wystawione przez uprawnione do tego organy, a ich treść nie pozostawia wątpliwości co do prawdziwości zawartych w nich informacji.
Zdaniem Sądu w świetle poczynionych ustaleń faktycznych, dokonanych na podstawie analizy materiału dowodowego znajdującego się w aktach sprawy, nie ma wątpliwości co do tego, że oskarżonyJ. Ż.w czasie wskazanym w akcie oskarżenia dokonał kradzieży z włamaniem oraz usiłował dokonać rozboju na osobieG. D., w wyniku czego doznała ona wymienionych w a/o obrażeń ciała. Czynem swym wypełnił dyspozycję przepisu zart. 279 § 1 k.k.oraz zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 280 § 1 k.k.iart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.i naruszył dobro prawnie chronione, jakim jest prawo własności.
W niniejszej sprawie akt oskarżenia został oparty m.in. o wskazaną przez pokrzywdzonego szkodę, która została zidentyfikowana, wskazana i oszacowana na kwotę 500 zł. Oskarżony w toku postępowania nie kwestionował podanej wartości. Zatem nie wychodząc poza granice aktu oskarżenia bezspornie ustalono wartość uszkodzonego mienia i Sąd przyjął te okoliczności za udowodnione.
Przestępstwo zart. 279 § 1 k.k.zagrożone jest karą pozbawienia wolności od roku do 10 lat, natomiast zart. 280 § 1 k.k.– karą pozbawienia wolności od lat 2 do 12, zaśart. 14 § 1 k.k.stanowi, że Sąd wymierza karę za usiłowanie w granicach zagrożenia przewidzianego dla danego przestępstwa.
Natomiast w myślart. 11 § 2 k.k.jeżeli czyn wyczerpuje znamiona określone w dwóch albo więcej przepisach ustawy karnej, sąd skazuje za jedno przestępstwo na podstawie wszystkich zbiegających się przepisów, zaś wg§ 3tego przepisu w wypadku określonym w§ 2sąd wymierza karę na podstawie przepisu przewidującego karę najsurowszą.
W niniejszej sprawie oskarżony złożył wniosek w trybieart. 387 k.p.k.o wydanie wyroku skazującego i wymierzenie mu określonej kary bez przeprowadzania postępowania dowodowego. Wnosił o wymierzenie mu za czyn I karę 1 roku pozbawienia wolności, za czyn II karę 2 lat pozbawienia wolności i karę łączną 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 5 lat próby, a także orzeczenie tytułem środka karnego: zapłaty zadośćuczynienia na rzecz pokrzywdzonejG. D.w kwocie 1000 złotych i na rzecz pokrzywdzonegoS. T. (1)kwoty 500 zł tytułem naprawienia szkody oraz orzeczenie dozoru kuratora.
Prokurator wyraził zgodę na wymierzenie tak zaproponowanej kary i środków karnych.
Powyższemu nie sprzeciwili się również obecni na rozprawie pokrzywdzeni pouczeni o możliwości zgłoszenia przez oskarżonego tego wniosku.
Po stwierdzeniu, że zachodzą do tego warunki, Sąd na podstawieart. 387 § 2 k.p.k.uwzględnił wniosek oskarżonego o wydanie wyroku skazującego uznając, że okoliczności popełnienia przestępstwa nie budzą wątpliwości i cele postępowania zostaną osiągnięte mimo nieprzeprowadzenia rozprawy w całości. W ocenie SąduJ. Ż.przyznał się do winy pośrednio, składając wniosek o dobrowolne poddanie się karze.
Sąd na podstawieart. 387 § 4 k.p.k.uznał za ujawnione dowody wymienione w akcie oskarżenia, a także uznał za ujawnione w całości bez odczytywania zeznania świadków.
Wobec przytoczonych okoliczności Sąd uznając oskarżonegoJ. Ż.za winnego popełnienia zarzucanego mu w pkt. 1 aktu oskarżenia czynu na podstawie na podstawieart. 279 § 1 k.k.wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności oraz uznając go za winnego popełnienia zarzucanego mu w pkt. 2 aktu oskarżenia czynu na podstawieart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 280 § 1 k.k.iart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.skazał go i na podstawieart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.wymierzył mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności. Sąd na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.wymierzył oskarżonemu karę łączną 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 5 ( pięć ) lat, jednocześnie oddając skazanego w okresie próby pod dozór kuratora.
W ocenie Sądu odnośnie oskarżonego spełnione zostały przesłanki, o których mowa wart. 69 k.k., zaś wymierzona oskarżonemu kara pozbawienia wolności, także z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, spełni swoje cele, wpływając pouczająco, wychowawczo i zapobiegawczo na sprawcę. Oskarżony przeprosił pokrzywdzonych, zadeklarował chęć wynagrodzenia im krzywd. Na rozprawie podał, że do sierpnia 2013 r. pracował jako pracownik budowy metra wW.na stanowisku kierownika zmiany.
Okres próby, na jaki zawieszono wykonanie orzeczonej kary, zdaniem Sądu będzie wystarczający, aby sprawdzić trafność pozytywnej prognozy, że oskarżony nie wejdzie ponownie w konflikt z prawem. Należy przewidywać, że orzeczona kara zmotywuje oskarżonego do przestrzegania porządku prawnego chociażby z uwagi na możliwość odbywania kary izolacyjnej w razie zarządzenia wykonania orzeczonej wobec niego kary pozbawienia wolności, zwłaszcza, że w okresie próby będzie nadzorowany przez kuratora.
Ponadto Sąd orzekł wobec oskarżonego tytułem środków karnych wymienionych wart. 39 pkt. 5 k.k.: obowiązek naprawienia szkody w całości poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonegoS. T. (1)kwoty 500 (pięćset) złotych oraz obowiązek zadośćuczynienia poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonejG. D.kwoty 1000 (jeden tysiąc) złotych.Art. 46 § 1 k.k.stanowi, że w razie skazania sąd może orzec, a na wniosek pokrzywdzonego lub innej osoby uprawnionej orzeka, obowiązek naprawienia wyrządzonej przestępstwem szkody w całości albo w części lub zadośćuczynienia za doznaną krzywdę; przepisów prawa cywilnego o przedawnieniu roszczenia oraz możliwości zasądzenia renty nie stosuje się.
Wymierzona oskarżonemu kara oraz środki karne będą stanowiły dla niego dostateczną dolegliwość i w ocenie Sądu spowodują, że oskarżony nigdy więcej nie zdecyduje się na drogę przestępstwa, zaś obowiązek naprawienia szkody oraz zadośćuczynienia mają również charakter kompensacyjny odnośnie poniesionej przez pokrzywdzonego starty materialnej oraz doznanej przezG. D.krzywdy.
Sąd przy wymiarze kary wziął pod uwagę charakter i okoliczności popełnionych czynów, ich społeczną szkodliwość oraz stopień winy oskarżonego, jego zachowanie się po popełnieniu przestępstwa, jak również charakter naruszonego przez oskarżonego przypisanymi mu czynami dobra prawem chronionego. Jako okoliczność łagodzącą Sąd uznał fakt, że oskarżony jest dotknięty uzależnieniem od alkoholu, co niewątpliwie miało wpływ na popełnienie przez niego zarzucanych mu czynów.
Zdaniem Sądu wymierzona oskarżonemu kara jest adekwatna i proporcjonalna do stopnia jego zawinienia, stopnia społecznej szkodliwości czynu, a także zrealizuje swoje cele w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa i umocni przekonanie, że sprawcy przestępstw ponoszą odpowiedzialność adekwatną do popełnionych czynów.
O kosztach rozstrzygnięto w oparciu o treśćart. 624 § 1 k.p.k., który stanowi, że Sąd może zwolnić oskarżonego lub oskarżyciela posiłkowego w całości lub w części od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, jeżeli istnieją podstawy do uznania, że uiszczenie ich byłoby dla nich zbyt uciążliwe ze względu na sytuację rodzinną, majątkową i wysokość dochodów, jak również wtedy, gdy przemawiają za tym względy słuszności.
W niniejszej sprawie oskarżony był tymczasowo aresztowany i od września 2013 r. nie osiągał żadnych dochodów. Wobec powyższego został zwolniony od ponoszenia kosztów sądowych w przedmiotowym postępowaniu.