Sąd Okręgowy w Kielcach
IX Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IX Ka 1659/13
Data wyroku: 2014-01-20 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Ewa Opozda-Kałka, Zbigniew Karamara, Anna Szeliga

Sygn. akt IX Ka 1659/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 20 stycznia 2014 roku
Sąd Okręgowy w Kielcach IX Wydział Karny-Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący: SSO Anna Szeliga (spr.)
Sędziowie: SO Ewa Opozda-Kałka
SO Zbigniew Karamara

Protokolant: st.sekr.sądowy Dorota Ziółkowska

przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Kielcach Jerzego Kraski
po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2014 roku
sprawyS. M. (1)
oskarżonego o przestępstwo zart. 73 a§2 kksw zw. zart. 6§2 kks,art. 61§1 kksiart. 62§2 kks
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Końskich
z dnia 30 lipca 2013 roku sygn. akt II K 1/12

uchyla zaskarżony wyrok i na podstawieart. 44 § 1 pkt 5 i § 2 kksiart. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.postępowanie karne wobecS. M. (1)umarza, a kosztami procesu obciąża Skarb Państwa.

IX Ka 1659/13

UZASADNIENIE
Wyrokiem Sądu Rejonowego w Końskich z dnia 30 lipca 2013r. w sprawie o sygn. akt II K 1/12 oskarżonyS. M. (1)został uznany za winnego tego, że:
prowadząc działalność gospodarczą pod nazwą(...) .H.U. (...)wK.w zakresie obrotu paliwami płynnymi i z tego tytułu będąc odpowiedzialnym za prawidłowe rozliczanie zobowiązań podatkowych tego podmiotu gospodarczego, działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru, w okresie od 1 grudnia 2002 roku do 25 marca 2003 roku wystawiając w sposób nierzetelny faktury VAT dokumentujące sprzedaż dopuścił tym samym do nierzetelnego prowadzenia ksiąg oraz na skutek zmiany przeznaczenia oleju opałowego na cele inne niż grzewcze naraził podatek akcyzowy na uszczuplenie w łącznej wysokości 57.502 zł, w tym za grudzień 2002 roku w wysokości 22.650 zł, za styczeń 2003 roku w wysokości 20.658 zł i za luty 2003 roku w wysokości 14.194 zł czym naruszył przepisart. 35 ust. 6 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 8 stycznia 1993 roku o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym[Dz. U. Nr 11 z 1993 roku poz. 50 ze zmianami]
tj. przestępstwa zart. 73 a par. 2 k.k.s.w zw. zart. 6 par. 2 k.k.s.iart. 62 par. 2 k.k.s.w zb. zart. 7 par. 1 k.k.s.i na podstawieart. 73 a par. 2 k.k.s.w zw. zart. 7 par. 2 k.k.s.iart. 23 par. 1 i 3 k.k.s.wymierzył mu karę grzywny w wysokości 200 stawek dziennych przy przyjęciu, że jedna stawka jest równoważna kwocie 60 złotych; zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 1.580 złotych tytułem kosztów sądowych.

Apelację od tego wyroku wniósł obrońca oskarżonego zaskarżając powyższy wyrok w całości na jego korzyść i zarzucając:
I. obrazę przepisów postępowania mających wpływ na treść wyroku tj.:
1/art. 170 par. 1 k.p.k.w zw. zart. 7 k.p.k.w zw. zart. 113 k.k.s.poprzez oddalenie wniosku dowodowego obrońcy oskarżonego zgłoszonego na rozprawie w dniu 30 lipca 2013 roku, podczas gdy okoliczność mająca być udowodniona tym dowodem miała znaczenie dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy, a dowody, na których oparł się Sąd wydając wyrok w niniejszej sprawie były niepełne,
2/art. 4 k.p.k.,art. 7 k.p.k.iart. 410 k.p.k.wszystkie w zw. zart. 113 k.k.s polegające na:
a/ dowolnej a nieswobodnej ocenie dowodu z zeznań świadków:S. K.orazM. J., tj. osób kontrolujących przedsiębiorstwo oskarżonego, a w konsekwencji przyjęcie, iż ich wiedza na temat stanu faktycznego przedmiotowej sprawy w zakresie dotyczącym rodzaju wprowadzanego do obrotu paliwa oraz sposobu dokumentowania tych transakcji jest wystarczająca do przypisania oskarżonemu odpowiedzialności za przedmiotowe czyny,
b/dowolnym przypisaniu działaniu oskarżonego zamiaru ewentualnego, w sytuacji, gdy wniosek ten nie wynikał ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i oparcie powyższego stanowiska wyłącznie na supozycji, iż każdy podatnik, w stosunku, do którego wydano decyzje określające wysokość zobowiązania podatkowego w wysokości odmiennej od wykazanej w deklaracji podatkowej działa, co najmniej z zamiarem ewentualnym,
3/art. 4 k.p.k.,art. 7 k.p.k.iart. 424 par. 1 pkt 2w zw. zart. 113 k.k.s.poprzez:
a/ brak wyjaśnienia przyczyn oddalenia wniosku dowodowego zgłoszonego przez obrońcę na rozprawie w dniu 30 lipca 2013 roku w przedmiocie wystąpienia przez Sądmeritido NSA o nadesłanie odpisu uzasadnienia wyroku tegoż Sądu z dnia 28 maja 2013 roku zapadłego w sprawie oskarżonego, mimo, iż zawierało ono istotne ustalenia dotyczące sytuacji prawnej oskarżonego i mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy,
b/ braku wyjaśnienia, które transakcje zapisane w zeszytach dotyczą obrotu olejem opałowym na cele grzewcze, które zaś dotyczą innych transakcji, co miało wpływ na określenie wysokości uszczerbku jakiego doznał Skarb Państwa w wyniku rzekomych działań oskarżonego,
c/ braku wyjaśnienia na czym miałaby polegać ciągłość czyny, którego dopuścił się oskarżony,
II. naruszenie przepisów prawa materialnego tj.art. 53 par. 14 k.k.s.w zw. zart. 2 par. 2 k.k.s.poprzez zastosowanie w dacie orzekania, jako kryterium wymiaru kary stawki minimalnej wynagrodzenia obowiązującej w dacie popełnienia czynu, nie zaś stawki minimalnej wynagrodzenia obowiązującej w dacie wyrokowania.
Podnosząc powyższe zarzuty obrońca obwinionego wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Na rozprawie apelacyjnej obrońca oskarżonego podniósł także, że na obecnym etapie postępowania doszło już do przedawnienia karalności czynu zarzucanegoS. M.i złożył alternatywny wniosek o uchylenie wyroku i umorzenie postępowania.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja obrońcy oskarżonego doprowadziła do uchylenia zaskarżonego wyroku i umorzenia postępowania wobecS. M. (1)z uwagi na przedawnienie orzekania.
Niezależnie od zarzutów podniesionych w pisemnej apelacji zauważyć należy, że podniesiony przez obrońcę oskarżonego na rozprawie odwoławczej zarzut przedawnienia karalności jest zasadny.S. M. (1)przypisano zaskarżonym wyrokiem popełnienie przestępstwa skarbowego kwalifikowanego zart. 73 a par. 2 k.k.s.w zw. zart. 6 par. 2 k.k.s.,art. 61 par. 1 k.k.s.iart. 62 par. 2 k.k.s.w zb. zart. 7 par. 1 k.k.s.w okresie od 1 grudnia 2002 roku do 25 marca 2003 roku.
Przestępstwo zart. 73 a par. 2 k.k.s.zagrożone jest karą grzywny do 720 stawek dziennych a czyny zart. 61 par. 1 k.k.s.iart. 62 par. 2 k.k.s.karą do 240 stawek dziennych grzywny.
Przypomnieć należy, że zgodnie z treściąart. 44 par. 1 pkt 1k.w. karalność przestępstwa skarbowego ustaje - w przypadku przestępstw zagrożonych karą grzywny - jeżeli od czasu jego popełnienia upłynęło 5 lat, a z treściart. 44 par. 5 k.k.s.wynika, że jeżeli w terminie tym wszczęto postępowania to karalność ustaje z upływem kolejnych 5 lat od zakończenia tego okresu. Zgodnie z treściąart. 44 par. 3 k.k.s.bieg przedawnienia przestępstwa skarbowego polegającego na uszczupleniu lub narażeniu na uszczuplenie należności publicznoprawnej rozpoczyna się z końcem roku, w którym upłynął termin płatności tej należności.
W przedmiotowej sprawie z dniem 31 grudnia 2013 roku upłynęły już okresy wskazane w/ w przepisach.
Przedawnienie orzekania określone wart. 44 par. 1 k.k.s.stanowi ujemną przesłankę procesową w myślart. 17 par. 1 pkt 6 k.p.k.i jest podstawą do uchylenia zaskarżonego wyroku oraz umorzenia postępowania wobec stwierdzenia przedawnienia (zob. wyrok SN z dnia 22 października 2003 r., V KK 223/2003, OSNKW 2003, poz. 2183; wyrok SN z dnia 8 września 2005 r., V KK 235/2005, OSNKW 2005, poz. 1628) .
Mając na uwadze powyższe Sąd Okręgowy działając na zasadzieart. 437 par. 2 k.p.k.uchylił zaskarżony wyrok i umorzył postępowanie.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawieart. 632 k.p.k.

SSO Z. Karamara SSO A. Szeliga SSO E. Opozda - Kałka