Sąd Rejonowy Wrocław Śródmieście we Wrocławiu
VI Wydział Karny
Sygnatura akt: VI W 1184/14
Data wyroku: 2014-10-15 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Wojciech SAWICKI
Teza: ukaranie

Sygn. akt VI W 1184/14

WYROK ZAOCZNY
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 15 października 2014 roku.
Sąd Rejonowy dla Wrocławia - Śródmieścia VI Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący SSR Wojciech SAWICKI
Protokolant   Aleksandra DZIAŁAK
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 października 2014 roku,
w obecności osk. publicznego –E. Z.ze Straży MiejskiejW.,
sprawy przeciwkoS. G.
synowiM.iB.,
urodzonemu (...)wS.,
obwinionego o to, że:
w dniu 07 listopada 2013 roku o godzinie 09:30 weW.naul. (...)zaparkował samochód osobowy markiM.onr rej. (...)na chodniku nie przy krawędzi jezdni,
tj. o wykroczenie zart. 97kw w zw. zart. 47 ust. 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym:

I
uznaje obwinionegoS. G.za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w części wstępnej wyroku, tj. za winnego wykroczenia z art. 97 kw przyjmując, iż obwiniony zapakował użytkowany przez siebie pojazd we wskazanym dniu weW.naul. (...)przed godziną 09:30 i za to na podstawie art. 97 kw wymierza mu karę grzywny w wysokości 100 (stu) złotych;

II
obciąża obwinionego kosztami postępowania w wysokości 100 (stu) złotych oraz wymierza mu opłatę w kwocie 30 (trzydziestu) złotych.

UZASADNIENIE

W toku przewodu sądowego ustalono następujący stan faktyczny:

W dniu 07 listopada 2013 roku przed godziną 09:30 obwinionyS. G.zaparkował użytkowany przez siebie pojazd mechaniczny (samochód osobowy markiM.onr rej. (...)) naulicy (...)weW.w sposób nieprawidłowy – wskazany pojazd został zaparkowany przez obwinionego na chodniku nie przy krawędzi jezdni, tj. osią wzdłużną pojazdu pod pewnym kątem do krawędzi jezdni. Około godziny 09:30 we wskazanym dniu funkcjonariusze Straży MiejskiejW.prowadząc kontrolę prawidłowości parkowania pojazdów naulicy (...)założyli na przednie koło samochodu osobowego markiM.onr rej. (...)techniczne urządzenie blokujące – następnie około godziny 16:30 tego samego dnia funkcjonariusze Straży MiejskiejW.M. G.iŁ. K.udali się ponownie naulicę (...)celem rozblokowania wskazanego pojazdu. Przy wskazanym samochodzie oczekiwałS. G., wobec którego interwencję podjął funkcjonariuszM. G.– obwiniony na zadane mu pytanie potwierdził, iż to właśnie on zaparkował samochód osobowy markiM.onr rej. (...)we wskazanym miejscu. FunkcjonariuszM. G.poinformowałS. G.o rodzaju popełnionego wykroczenia i nałożył na obwinionego mandat karny kredytowany w wysokości 100 złotych – przy czymS. G.oświadczył, że taki mandat jest dla niego krzywdzący i powinien on zostać pouczony. Nie wykluczono możliwości, iż pomiędzy obwinionym i funkcjonariuszemM. G.faktycznie doszło do dyskusji odnośnie zasadności nałożenia blokady na wskazany pojazd. Po odmowie przyjęcia mandatu karnego kredytowanegoS. G.został pouczony o skierowaniu przeciwko niemu wniosku o ukaranie.

(dowód: zeznania świadkaŁ. K., karty 4 i 44-45 akt; częściowo wyjaśnienia obwinionego, karty 5 i 35 akt; także: notatka służbowa, karta 6 akt; szkic sytuacyjny, karta 8 akt oraz dokumentacja fotograficzna przedstawiona przez obwinionego, karta 37 akt)

S. G.studiował uprzednio na Uniwersytecie(...), a obecnie przebywa i pracuje na terytorium Wielkiej Brytanii. Stan rodzinny - wolny, bez osób na utrzymaniu. Obwiniony był uprzednio karany sądownie za wykroczenie zart. 92§1 Kodeksu wykroczeńi wykroczenie zart. 97 Kodeksu wykroczeń.

(dowód: dane osobo-poznawcze, karty 5 i 35 akt oraz informacja z ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego, karta 31 akt)

S. G.na każdym etapie postępowania konsekwentnie nie przyznawał się do zarzuconego mu czynu – aczkolwiek obwiniony ani razu nie zakwestionował okoliczności, iż w krytycznym czasie zaparkował użytkowany przez siebie samochód osobowy markiM.onr rej. (...)weW.naulicy (...)na chodniku osią wzdłużną tegoż pojazdu pod pewnym kątem do krawędzi jezdni. Podkreślić w tym miejscu należy, iż w tym zakresie nie ma praktycznie żadnej sprzeczności pomiędzy dokumentacją fotograficzną złożoną do akt sprawy przezS. G.a szkicem sytuacyjnym sporządzonym przez funkcjonariusza Straży MiejskiejW.M. G.(wprost przeciwnie) – tym samym sposób parkowania wskazanego pojazdu we wskazanym miejscu tak naprawdę stanowi okoliczność bezsporną.
Podczas przesłuchania w toku czynności wyjaśniających (w charakterze podejrzanego o popełnienie wykroczenia)S. G.oświadczył m.in. że „nałożony na mnie mandat był nieadekwatny do zaistniałej sytuacji i zarzucanego mi czynu”. Obwiniony wprost stwierdził, iż użytkowane przez niego auto „stało zaparkowane po skosie do krawędzi jezdni, jako dowód tego posiadam zdjęcia”. WedługS. G.między nim a funkcjonariuszem Straży MiejskiejW.doszło do dyskusji („dłuższej wymiany zdań”) odnośnie zasadności nałożenia blokady na wskazany pojazd, tj. funkcjonariusz ten miał rzekomo podnosić okoliczność, że podstawą założenia technicznego urządzenia blokującego na przednie koło samochodu osobowego markiM.onr rej. (...)był rzekomy fakt parkowania tegoż pojazdu prostopadle do krawędzi jezdni (vide: karta 5 akt).
W piśmie procesowym z dnia 14 sierpnia 2014 rokuS. G.zwrócił uwagę na „niewielki moim zdaniem stopień zawiłości sprawy” – według obwinionego użytkowany przez niego samochód osobowy został zapakowany w krytycznym czasie „przy spełnieniu wszystkich warunków określonych w art. 47 PoRD”, tj. pojazd ten stał przy krawędzi jezdni, nie obowiązywał w tym miejscu zakaz zatrzymywania się ani też zakaz postoju i nie był utrudniony ruch pieszych (vide: karta 35 akt).
Obwiniony (prawidłowo zawiadomiony) nie stawił się na żaden z dwóch wyznaczonych terminów rozpraw – dlatego też przewód sądowy w niniejszej sprawie przeprowadzono w trybie zaocznym uznając, iż osobista obecnośćS. G.na rozprawie nie jest niezbędna – przy czym sam obwiniony temu się nie sprzeciwiał (vide: karta 35 akt).

Sąd Rejonowy zważył, co następuje:

Dokonując wnikliwej oceny zgromadzonego w niniejszej sprawie materiału dowodowego uznać należy, iż sprawstwo oraz winaS. G.odnośnie zarzucanego mu czynu są oczywiste, jednoznaczne i nie mogą budzić absolutnie żadnych wątpliwości. Podkreślić w tym miejscu należy, iż przepisart. 47 ust. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku Prawo o ruchu drogowym(tj. Dz.U. z 2005 roku, Nr 108, poz. 908 ze zmianami) jest na tyle klarowny, iż nie powinien budzić praktycznie żadnych wątpliwości interpretacyjnych.
Ustalając stan faktyczny w niniejszej sprawie Sąd Rejonowy oparł się przede wszystkim na zeznaniach funkcjonariusza Straży MiejskiejW.Ł. K.oraz dowodach z powołanych dokumentów, a także (co do okoliczności niespornych) na wyjaśnieniach obwinionego. Zeznania wskazanego świadka w ocenie Tutejszego Sądu uznać należy za w pełni wiarygodne, ponieważ są one logiczne i spójne oraz całkowicie korespondują z dowodami z dokumentów. Należy również podkreślić, iż funkcjonariusze Straży MiejskiejW.M. G.iŁ. K.są dla obwinionego osobami zupełnie obcymi, którzy znaleźli się naulicy (...)weW.w krytycznym czasie wykonując tylko i wyłącznie swoje obowiązki służbowe. Nie ma żadnych podstaw do przyjęcia założenia, iż świadekŁ. K.jest osobą negatywnie nastawioną doS. G.i celowo podaje w swoich zeznaniach okoliczności niegodne z prawdą – tak samo doświadczony funkcjonariusz Straży MiejskiejW.M. G.nie miałby przecież żadnego powodu ani interesu w fałszowaniu dokumentacji służbowej na niekorzyść obwinionego (takie przypuszczenie byłoby wręcz absurdalne). Poza tym tak naprawdę nie ma żadnej sprzeczności między linią obronyS. G.i pozostałymi dowodami w sprawie, jeżeli chodzi o sposób parkowania samochodu osobowego markiM.onr rej. (...)naulicy (...)weW.w krytycznym czasie. Dlatego też w przekonaniu Tutejszego Sądu powołane dowody (w tym także dokumentacja fotograficzna złożona przez obwinionego do akt sprawy) pozwalają na całkowite obalenie linii obrony obwinionegoS. G..
Twierdzeniom obwinionego zawartym w złożonych przez niego wyjaśnieniach Sąd Rejonowy dał wiarę tylko co do okoliczności niespornych. W pozostałym zakresie zdaniem Tutejszego Sądu wyjaśnieniaS. G.są po prostu nielogiczne oraz stanowią wyłącznie nieudolną próbę realizacji przyjętej przez jego osobę linii obrony. Na podkreślenie zasługuje okoliczność, iż w toku przewodu sądowego nie przeprowadzono praktycznie żadnego dowodu mogącego świadczyć o niewinności obwinionego lub mogącego choćby budzić jakiekolwiek wątpliwości co do faktu popełnienia przezeń zarzuconego mu wykroczenia – wręcz przeciwnie, panS. G.po prostu potwierdził, iż użytkowany przez niego pojazd we wskazanym miejscu i czasie został zaparkowany na chodniku (okoliczność całkowicie bezsporna) niezgodnie z jednoznaczną dyspozycjąart. 47 ust. 2 powołanej ustawy Prawo o ruchu drogowym. Obwiniony sam nie dostrzega oczywistych sprzeczności w swojej linii obrony i dalsze rozważania Sądu w tym zakresie uznać należy za zbyteczne.
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Rejonowy uznał, iżS. G.swym zachowaniem w krytycznym czasie naulicy (...)weW.jako kierujący samochodem osobowym markiM.onr rej. (...)wyczerpał ustawowe znamiona czynu stypizowanego przez ustawodawcę wart. 97 Kodeksu wykroczeńw zw. zart. 47 ust. 2 powołanej ustawy Prawo o ruchu drogowym. W przekonaniu Tutejszego Sądu winaS. G.co do zarzucanego mu wykroczenia przyjmuje postać winy umyślnej (co najmniej zamiaru ewentualnego), jako że bez wątpienia miał on świadomość, iż w krytycznym czasie parkuje użytkowany przez siebie pojazd mechaniczny w sposób nieprawidłowy (osią wzdłużną pod kątem do krawędzi jezdni) – bo tak po prostu było mu wygodniej.
UznającS. G.za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu Sąd Rejonowy wymierzył obwinionemu karę grzywny w wysokości 100 (stu) złotych. Kara ta w przekonaniu Tutejszego Sądu jest adekwatna do stopnia winy i społecznej szkodliwości wykroczenia będącego przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie. Sąd nie widział możliwości odstąpienia od wymierzenia kary bądź poprzestania na zastosowaniu wobecS. G.środków oddziaływania wychowawczego. Taka decyzja Sądu była konieczna. Obwiniony dopuścił się bowiem zarzucanego mu wykroczenia z winy umyślnej i niestety nie było to pierwsze naruszenie przez jego osobę przepisów regulujących porządek i bezpieczeństwo ruchu na drogach publicznych. Sąd zważył także na nagminność wykroczeń przeciwko bezpieczeństwu i porządkowi w komunikacji na terenie miastaW.– dobrze wiadomym jest przecież, jak uciążliwe dla osób pieszych potrafią być samochody zaparkowane nieprawidłowo na chodnikach. Uwzględniono ponadto społeczne oddziaływanie oraz cele zapobiegawcze i wychowawcze orzeczonej kary, które mają stanowić adekwatną względem popełnionego czynu represję wobec sprawcy oraz piętnować w oczach społeczeństwa naganne zachowanie, któregoS. G.w krytycznym czasie się dopuścił.
Orzeczenie o kosztach postępowania w niniejszej sprawie oparto o przepisart. 118§1 k.p.k.iart. 616§2 k.p.k.w zw. zart. 119 k.p.w., albowiemS. G.pracując poza granicami kraju niewątpliwie jest w stanie pokryć w całości koszty postępowania w tejże sprawie, tj. zryczałtowane wydatki postępowania oraz opłatę.