Sąd Rejonowy w Olsztynie
IX Wydział Karny
Sygnatura akt: IX W 1885/14
Data wyroku: 2014-07-09 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Wojciech Kottik

Sygn. akt IX W 1885/14

WYROK ZAOCZNY
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 09 lipca 2014 r.
Sąd Rejonowy w Olsztynie Wydział IX Karny
w składzie:
Przewodniczący - SSR Wojciech Kottik
Protokolant – sekr. sąd. Jolanta Jarmołowicz
w obecności oskarżyciela publ.M. N.
po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2014r., sprawy
Z. N.
synaE.iJ.z domuT.
ur. (...)wN.
obwinionej o to, że:
w dniu 04 października 2013 r., ok. godz. 1235na drodze publicznej wO.przyul. (...), kierując pojazdemmarki S. (...)onr rej. (...)z naczepą nie zachował szczególnej ostrożności podczas cofania, w wyniku czego najechał na metalową bramę wjazdową do posesji powodując jej uszkodzenie, a następnie odjechał z miejsca zdarzenia
- tj. za wykroczenie zart. 97kw w zw. zart. 23 ust.1 pkt. 3 i art. 44 ustawy Prawo o ruchu drogowym,
ORZEKA

I
obwinionegoZ. N.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu zart. 97kw w zw. zart. 23 ust.1 pkt. 3 i art. 44 ustawy Prawo o ruchu drogowymi za to z mocyart.97kwskazuje go nakarę grzywny w wymiarze 300 (trzysta) złotych;

II
na podstawieart. 118 § 1 kpwiart. 3 ust. 1w zw. zart. 21 pkt. 2 ustawy o opłatach w sprawach karnychobciąża obwinionego zryczałtowanymi wydatkami postępowania w kwocie 100 (sto) złotych i opłatą w kwocie 30 (trzydzieści) złotych.

UZASADNIENIE

Sąd ustalił, następujący stan faktyczny:

ObwinionyZ. N.mieszka wK.. Pracuje jako kierowca wfirmie (...). Otrzymuje wynagrodzenie(...)złotych netto. Na utrzymaniu posiada dwoje dzieci w wieku 23 i 17 lat.
Z. N.nie był dotychczas karany za wykroczenia i przestępstwa w ruchu drogowym.
(dowód: wyjaśnienia obwinionego k.7,wyjaśnienia świadkaR. N.k.20, wydruk z bazy(...)k.14)
W dniu 04 października 2013 r., około godziny 12:35 na drodze publicznej wO.przyul. (...), kierując ciągnikiem siodłowymmarki S. (...)onumerze rejestracyjnym (...)z naczepą, nie zachował szczególnej ostrożności podczas cofania, w wyniku czego najechał na metalową bramę wjazdową do posesji(...) Spółdzielni (...), powodując jej uszkodzenie, a następnie odjechał z miejsca zdarzenia.
(dowód: protokół odtworzenia utrwalonych zapisów k.17)
Obwiniony, w wyjaśnieniach złożonych w toku prowadzenia czynności wyjaśniających nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i wyjaśnił, że w dniu zdarzenia prowadził wymienioną ciężarówkęmarki S.z Estonii do okolicS.. Przejeżdżał wprawdzie przezO.ale jak sam przyznał nie kojarzył aby jadąc tego dnia uszkodził bramę na posesji, a gdyby to zrobił to by się zatrzymał, bo właściciel firmy, w której pracuje jest ubezpieczony i mógłby pokryć ewentualne poniesione straty.
(Wyjaśnienia obwinionego k. 7 )

Sąd zważył, co następuje:

Wyjaśnienia obwinionego nie zasługują na wiarę i stanowią wyłącznie wyraz przyjętej przez niego linii obrony, a co najważniejsze są sprzeczne z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym. Wprawdzie w niniejszej postępowaniu obwiniony nie stawił się - wezwany prawidłowo na rozprawę ale ciąg dowodów zgromadzonych w niniejszej sprawie pozwala na przyjęcie jego sprawstwa.
Przebieg niniejszego zdarzenia w sposób szczegółowy został zarejestrowany przez kamerę zamontowaną przy bramie wjazdowej do(...) Spółdzielni (...)wO.przyul. (...). Na nagraniu z tej kamery dokładnie widać jak obwiniony kierując pojazdemmarki S.onumerze rejestracyjnym (...)z naczepą, podczas wykonywania manewru cofania lewym tylnym bokiem naczepy uderza w lewe przęsło bramy wjazdowej do ww. posesji, a następnie po kilku minutach manewrowania pojazdem odjeżdża z miejsca zdarzenia. Na nagraniu wyraźnie widać numer rejestracyjny pojazduS.tj.(...), którym kierował obwiniony.
Co więcej, przesłuchiwany na rozprawie świadekJ. K.– prezes pokrzywdzonej firmie w rozmowie z pracownikami z sąsiedniej posesji tj.(...), dowiedział się, że obwiniony wykonywał manewru cofania z uwagi na to, że prawdopodobnie pomylił drogę. Świadek dodał również, że wcześniej wymienionych pracowników obwiniony pytał o drogę na budowęGalerii (...)wO., co jest dowodem na to, że faktycznie zabłądził.
(dowód: zeznania świadkaJ. K.k.38)
Powiązanie wszystkich wyżej wskazanych dowodów jest na tyle logiczne, iż pozwala, w ocenie Sądu, na przyjęcie, że to właśnie obwinionyZ. N.był sprawcą zarzucanego mu czynu wyczerpującego dyspozycję art. 97 kw.
Przepisart. 97kw chroni porządek i bezpieczeństwo ruchu na drogach publicznych odsyłając do norm zawartych pozakodeksem wykroczeń, tzn. w ustawach wydanych na ich podstawie rozporządzeniach regulujących bezpieczeństwo i porządek na drogach publicznych. Zachowanie sprawcy wykroczenia określonego wart. 97kw polega na wykroczeniu przeciwko innym przepisom o bezpieczeństwie zawartych przede wszystkim wustawie Prawo o ruchu drogowymi w rozporządzeniach wydanych na jego podstawie [
    B.Kurzępa;Kodeks wykroczeń. Komentarz;W.2008 Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis].

Wykonując manewr cofania, kierujący pojazdem jest obowiązany zachować szczególną ostrożność i zwłaszcza sprawdzić, czy wykonywany manewr nie spowoduje zagrożenia bezpieczeństwa ruchu lub jego utrudnienia, upewnić się, czy za pojazdem nie znajduje się przeszkoda, a w razie trudności w osobistym upewnieniu się – zapewnić sobie pomoc innej osoby (art. 23 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym). Z kolei oddalenie się obwinionego z miejsca zdarzenia i nie pozostawienie właścicielowi posesji swoich danych personalnych jest niedopełnieniem obowiązku wynikającego zart. 44 ust.1 pkt 1 i 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym.
W ustalonym stanie faktycznym, wina obwinionego nie budzi najmniejszych wątpliwości i została należycie udowodniona w toku przeprowadzonego postępowania. Obwiniony w dniu 04 października 2013r. ok. godziny 12:35 na drodze publicznej wO.przyul (...), kierując pojazdemmarki S. (...)onumerze rejestracyjnym (...)z naczepą, nie zachował szczególnej ostrożności podczas cofania, w wyniku czego najechał na metalową bramę wjazdową do posesji, powodując jej uszkodzenie, a następnie odjechał z miejsca zdarzenia nie pozostawiając swoich danych personalnych. Zachowanie obwinionego wyczerpało dyspozycję przepisówart. 97kw w zw. zart. 23 ust. 1 pkt 3 i art. 44 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo o ruchu drogowymi z mocy tego przepisu został on skazany i wymierzono mu karę jak w sentencji wyroku.
Przy wymiarze kary obwinionemu, poza jego dotychczasową niekaralnością, Sąd nie dopatrzył się w jego zachowaniu żadnych istotnych przesłanek łagodzących. Przesłankami obciążającymi są natomiast znaczny stopień społecznej szkodliwości czynu przez niego popełnionego oraz fakt oddalenia się przez niego z miejsca zdarzenia nie wyjaśniając okoliczności zdarzenia.
Sąd mając na względzie całokształt powyższych okoliczności, doszedł do wniosku, iż wymierzona obwinionemu kara grzywny w kwocie 300,- złotych jest karą adekwatną do stopnia społecznej szkodliwości przypisywanego mu wykroczenia oraz zawinienia. Kara ta spełnia też swoje cele w zakresie prewencji generalnej i indywidualnej, a przede wszystkim zmotywuje ona obwinionego do zachowania baczniejszej uwagi podczas poruszania się w ruchu drogowym. Kara w tej postaci jest też wyraźnym sygnałem dla społeczeństwa, że tego typu zachowania, spotykają się z reakcją wymiaru sprawiedliwości. W opinii Sądu warunki materialne i rodzinne pozwalają obwinionemu na również na poniesienie kosztów postępowania i opłaty.