Sąd Rejonowy Katowice-Wschód w Katowicach
IV Wydział Karny
Sygnatura akt: IV W 168/14
Data wyroku: 2014-04-30 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Maja Łapińska
Słowa kluczowe: Nadużycie, Mienie
Podstawa prawna: 124§1kw

Sygn. akt IV W 168/14

POSTANOWIENIE
Dnia 30 kwietnia 2014 r.
Sąd Rejonowy Katowice-Wschód w Katowicach, Wydział IV Karny, w składzie:
Przewodniczący: SSR Maja Łapińska
Protokolant:  Monika Standio
po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 30 kwietnia 2014 r.
sprawyM. M.(M.)
obwinionego o czyn z art. 124 § 1 k.w.
w przedmiocie umorzenia postępowania
na podstawieart. 59 § 2 k.p.w.w zw. zart. 5 § 1 pkt 2 k.p.w.

postanawia:

1
odmówić wszczęcia postępowania przeciwkoM. M.o czyn z art. 124 § 1 k.w. polegający na tym, że w dniu 16 września 2013 r. wK.przyul. (...)uczynił niezdatnym do użytku pojazd markiO. (...)onr rej. (...)poprzez nieuprawnione założenie blokady na koło pojazdu powodując stratę o wartości 150 zł na szkodęJ. O.;

2
na mocyart. 118 § 2 k.p.w.kosztami postępowania obciążyć Skarb Państwa.

UZASADNIENIE
Komisariat I Policji wK.wystąpił do tut. Sądu z wnioskiem o ukaranieM. M.za czyn z art. 124 § 1 k.w., zarzucając obwinionemu, iż w dniu 16 września 2013 r. wK.przyul. (...)uczynił niezdatnym do użytku pojazd markiO. (...)onr rej. (...)poprzez nieuprawnione założenie blokady na koło pojazdu powodując stratę o wartości 150 zł na szkodęJ. O..
Sąd zważył, co następuje:
W przedmiotowej sprawie, zainicjowanej wniesieniem wniosku o ukaranieM. M.należało odmówić wszczęcia postępowania, wobec stwierdzenia, iż zarzucany mu czyn nie zawiera znamion wykroczenia, tj. wobec zaistnienia negatywnej przesłanki postępowania unormowanej wart. 5 § 1 pkt 2 k.p.w.
Dla porządku rozważań wskazać przyjdzie, iż warunkiem do uznania, iż doszło do popełnienia czynu zabronionego ustawą, jest wypełnienie wszystkich wskazanych przepisem znamion. Stąd też wykluczenie jakiegokolwiek ze znamion czynu zabronionego wyłącza możliwość uznania jego zaistnienia.
Przedmiotem ochrony zarzucanego obwinionemuM. M.wykroczenia zart. 124 § 1k.w. jest własność i posiadanie rzeczy. Odpowiedzialności za ten czyn podlega m.in. ten kto czyni cudzą rzecz niezdatną do użytku, jeżeli szkoda nie przekracza ¼ minimalnego wynagrodzenia. Wykroczenie to posiada swój odpowiednik wkodeksie karnymopisany wart. 288 k.k.Granicę między tym wykroczeniem, a wskazanym występkiem wyznacza wielkość szkody wyrządzonej zachowaniem sprawcy.
W przedmiotowej sprawie, koniecznym jawi się wyeksponować, iż dla bytu czynu z art. 124 § 1 k.w. koniecznym jest wystąpienie szkody majątkowej. Tak w doktrynie, jak i orzecznictwie nie budzi wątpliwości, że w odniesieniu do zniszczenia, uszkodzenia lub uczynienia niezdatną do użytku cudzej rzeczy, szkodę majątkową należy rozumieć jako sumę rzeczywistego uszczerbku w mieniu (damnum emergens) i utraconych przyszłych korzyści (lucrum cessans).
W zakresie zaś uczynienia rzeczy niezdatną do użytku w literaturze znany jest pogląd, że nie jest ono relewantne prawnokarnie, jeżeli dla przywrócenia normalnej użyteczności rzeczy nie jest potrzebny nakład kosztów ani pracy (Makarewicz,
    Kodeks, s. 439; Dąbrowska-Kardas, Kardas (w:) Zoll III, s. 367-368). Częściowo odmienne stanowisko doktryny w tym zakresie wskazuje, iż jeżeli dla przywrócenia normalnej użyteczności rzeczy nie były potrzebne nakłady (rzutujące na możliwość poniesienia rzeczywistego uszczerbku w mieniu), jednakże właściciel lub posiadacz poniósł szkodę majątkową (np. w postaci utraconych spodziewanych korzyści), brak jest racji dla uznania czynu sprawcy za bezkarny (M. Kulik,
    Z prawnokarnej, s. 84 i n.; tenże,
    Przestępstwo, s. 83 i n.) Podobnie W. Kotowski (
    Komentarz do Kodeksu Wykroczeń,art. 124 k.w.) ogranicza możliwość wystąpienia szkody w tym przypadku tylko do postaci
    lucrum cessans.

Niezależnie od przytoczonych wyżej stanowisk, każdorazowy brak wystąpienia szkody majątkowej jednoznacznie wyklucza możliwość oceny takiego zdarzenia przez pryzmat karnoprawny tak wykroczenia zart. 124k.w., jak i występku penalizowanego treściąart. 288 k.k.
Wprawdzie w okolicznościach sprawy niniejszej bezsporną pozostaje okoliczność uczynienia przejściowo niezdatnym do użytku pojazdu markiO. (...)onr rej. (...)poprzez założenie blokady na koło tego pojazdu, takkolwiek brak podstaw do uznania prawnokarnego charakteru ustalonego działania obwinionego na szkodę użytkownika rzeczonego pojazdu.
Stanowczo należy zaakcentować, że w związku z zablokowaniem w dniu 16 września 2013r. wK.naul. (...)przez pracownikafirmy PARK- (...)–M. M.za pomocą blokady koła pojazdu użytkowanego przezJ. O., czyniąc go przejściowo niezdatnym do użytku z wolą kierującej tym pojazdem, nie powstała żadna szkoda.
Z powyższych względów brak elementarnych podstaw dla przypisania obwinionemu zarzucanego mu wykroczenia, albowiem w jego zachowaniu nie sposób upatrywać znamion wykroczenia zart. 124 § 1 k.k.i czyn ten pozostaje prawnokarnie obojętny. Samo zdarzenie w ocenie Sądu winno być ewentualnie rozpatrywane na gruncie cywilnoprawnym.
Jedynie na marginesie wskazać przyjdzie, iż tożsame stanowisko zostało zaprezentowane w sprawach o podobnym stanie faktycznym, zainicjowanych w tut. Sądzie, o sygn. IV W 194/13, IV W 52/13, czy też IV W 572/13.
Mając powyższe na względzie, wobec stwierdzenia przeszkody procesowej opisanej wart. 5 § 1 pkt 2 k.p.w., Sąd na mocyart. 59 § 2 k.p.w.orzekł jak w punkcie 1 sentencji. Brak możliwości stwierdzenia zaistnienia znamion zarzucanego obwinionemu czynu nie wymaga prowadzenia postępowania dowodowego w sprawie. Sam wniosek o ukaranie należy zaś poczytać za efekt nieprawidłowej interpretacji istoty zarzucanego obwinionemu wykroczenia.
O kosztach postępowania orzeczono zgodnie z powołanym w punkcie 2 sentencji przepisem.