Sąd Okręgowy w Kaliszu
II Wydział Cywilny
Sygnatura akt: II Ca 364/14
Data wyroku: 2014-12-18 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Janusz Roszewski, Paweł Szwedowski, Wojciech Vogt

Sygn. akt II Ca 364/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
K., dnia 18 grudnia 2014 r.
Sąd Okręgowy w Kaliszu II Wydział Cywilny Odwoławczy
w składzie:

Przewodniczący:

SSO Wojciech Vogt (spr.)

Sędziowie:

SSO Paweł Szwedowski
SSO Janusz Roszewski

Protokolant:

st. sekr. sąd. Elżbieta Wajgielt

po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2014 r. w Kaliszu
na rozprawie
sprawy z powództwaTowarzystwa (...) SAz siedzibą wW.
przeciwkoŁ. C.
o zapłatę
na skutek apelacji pozwanego
od wyroku Sądu Rejonowego w Kaliszu
z dnia 29 kwietnia 2014r. sygn. akt I C 1520/13

1
oddala apelację,

2
zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 600 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym,

3
nakazuje pobrać od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Kaliszu kwotę 90 zł tytułem opłacenia kosztów uzupełniającej opinii biegłego.

II Ca 364/14

UZASADNIENIE
Towarzystwo (...) S.A.z siedzibą wW.wniósł o zasądzenie od pozwanegoŁ. C.kwoty 5.294,40 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 6 marca 2013 r. oraz zwrotu kosztów procesu.
Sąd Rejonowy w Kaliszu wydał nakaz zapłaty, w którym uwzględnił powództwo w całości. W sprzeciwie od powyższego nakazu pozwany wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie kosztów.
Sąd Rejonowy w Kaliszu wyrokiem z dnia 29 kwietnia 2014 r. zasądził od pozwanegoŁ. C.na rzecz powodaTowarzystwa (...) S.A.z siedzibą wW.kwotę 5.219,95 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 6 marca 2013 r., oddalił powództwo w pozostałym zakresie i orzekł o kosztach postępowania. Rozstrzygnięcie swoje oparł na następujących ustaleniach:
PozwanyŁ. C.jeździ samochodem markiF. (...)nr rej. (...)i rozwozi przesyłki kurierskie(...). W dniu 16 października 2012 r.M. O.zaparkowała samochód markiK. (...)onr rej. (...)naulicy (...). Pod usytuowanym tam blokiem są dwie zatoczki parkingowe, jedna ma trzy miejsca parkingowe, a druga dwa miejscaM. O.zaparkowała w zatoczce z dwoma miejscami parkingowymi, opuściła pojazd i poszła do pracy. W zatoczce z trzema miejscami parkingowymi stał inny samochód, w którym siedziałaM. D.. Wówczas jechał w kierunkuul. (...)duży białyF. (...)z logo firmy kurierskiej(...)kierowany przez pozwanegoŁ. C.. Samochód ten skręcił w prawo w wjazd do posesji(...), a następnie wycofał na jezdnięul. (...)z równoczesnym skrętem tyłem w kierunkuul. (...). Samochód wykonał zawracanie Zatrzymał się tyłem około metra od stojącego w zatoce parkingowej, wcześniej prawidłowo tam zaparkowanego przezM. O., samochoduK. (...). Przejechał następnie parę metrów w przód, zatrzymał się i wykonał cofanie z skrętem w kierunkuul. (...). Cofając uderzył tylnym prawym narożnikiem w stojący samochódK.i przejechał w tył w kontakcie z stojącym samochodem. Kierujący pojazdemT.zatrzymał samochód w kontakcie z samochodem osobowym. Pojazd osobowy zatrząsł się, został poruszony w bok, a samochódF. (...)ruszył w przód i odjechał. Pozwany oddalił się z miejsca zdarzenia. Przebieg tego zdarzenia zarejestrowałaM. D.przy pomocy rejestratora i zawiadomiła Policję. Policja ustaliła sprawcę szkody, który przyjął mandat karny w wysokości 250 zł między innymi za oddalenie się z miejsca kolizji.
R. O.otrzymał odszkodowanie od powoda u którego był ubezpieczony pozwany.
Sąd ocenił, że pozwany musiał zauważyć, że doszło do kontaktu jego samochodu z samochodemK.. Pozwany bowiem obserwował pojazd w lusterku i musiał dostrzec uderzenie samochodu, a ponadto przyjął mandat wymierzony między innymi za oddalenie się z miejsca kolizji.
Apelacjęod tego rozstrzygnięcia złożył pozwany zaskarżając wyrok w całości. Zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęcie, że pozwany musiał zauważyć kolizję i że opuścił miejsce wypadku w calu uniknięcia odpowiedzialności, czyli zbieg z miejsca zdarzenia. W oparciu o te zarzuty wniósł o zmianę wyroku i oddalenie powództwa i zasądzenie kosztów.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie.
Sąd Okręgowy przeprowadził uzupełniające postępowania dowodowe celem ustalenia, czy pozwany musiał zauważyć, że doszło do kontaktu jego samochodu z samochodemK.. Sąd uznał, że ustalenie to powinno zostać dokonane w oparciu o opinie biegłego, gdyż do dokonania tego typu ustaleń potrzebna jest wiedza specjalistyczna. W tym cele Sąd przesłuchał biegłego z dziedziny techniki samochodowej i ruchu drogowegoJ. P.. W oparciu o ustna opinie biegłego Sąd Okręgowy ustalił, że pozwany dokonując manewru cofania w wyniku którego uszkodził on samochód markiK. (...)onr rej. (...)naulicy (...)musiał zauważyć, że doszło do kontaktu jego samochodu z samochodemK.. Przy dokonywaniu tego manewru wystąpiły bowiem trzy efekty:

1
dźwiękowy,

2
zakłócenia ruchu samochodu,

3
zakołysanie samochodu, w który uderzono.

Dwa pierwsze efekty: dźwiękowy z uwagi na słaby efekt przy małej prędkości, zakłócenie ruchu pojazdu z uwagi na różnice mas stykających się samochodów były efektami na tyle słabymi, że mogły być niezauważalne dla pozwanego. Natomiast efekt trzeci – zakołysanie samochodu, w który pozwany uderzył był efektem na tyle silnym, że zjawisko to było widoczne w prawym lusterku samochodu pozwanego. W czasie wykonywania manewru cofania pozwany był zobowiązany obserwować przestrzeń znajdującą się za pojazdem w lusterku wstecznym. Z tych przesłanek wynika jasno wniosek, że pozwany musiał zauważyć, że doszło do kontaktu jego samochodu z samochodem markiK.. Skoro widział to i oddalił się z miejsca zdarzenia, to tym samym spełnił przesłanki wymienione w art. 43 pkt. 4 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych (Dz.U. 2013.392)
Sąd Okręgowy w całości podzielił uzupełniająca opinie biegłego i uznał ją za wyczerpująca. Biegły wyjaśnił wszystkie wątpliwości, które do przedmiotowej opinii wysunął pozwany i to w sposób logiczny i przekonywujący. Nie było więc podstaw aby uwzględniać wniosek o powołanie innego biegłego celem wydania opinii dotyczącej wyżej wymienionych zagadnień.
Po uzupełnieniu materiału dowodowego należy więc ocenić, że wszystkie ustalenia Sądu Rejonowego są trafne, a dokonana przez Sąd ocena mieści się w granicach zastrzeżonej dla sądów swobodnej oceny dowodów.
Mając na uwadze powyższe okoliczności należało, zgodnie zart. 385 k.p.c.i98 k.p.c.orzec jak w sentencji.