Sąd Okręgowy w Poznaniu
XVII Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: XVII Ka 1175/14
Data wyroku: 2014-11-26 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Agata Adamczewska, Mariusz Sygrela, Małgorzata Susmaga

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 26 listopada 2014 r.
Sąd Okręgowy w Poznaniu w XVII Wydziale Karnym-Odwoławczymw składzie:
Przewodniczący:  SSO Mariusz Sygrela
Sędziowie: SO Małgorzata Susmaga
SO Agata Adamczewska (spr.)
Protokolant: sekr. sąd. Agata Gorzałczany
przy udziale Prokuratora Wojskowej Prokuratury Okręgowej del. do Prokuratury Okręgowej w Poznaniu Agnieszki Hildebrandt
po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2014 r.
sprawyR. K. (1)iR. L. (1)oskarżonych o przestępstwa zart. 279 § 1 k.k.i inne
na skutek apelacji wniesionych przez prokuratora i obrońców oskarżonych
od wyroku Sądu Rejonowego Poznań-Grunwald i Jeżyce w Poznaniu
z dnia 4 czerwca 2014 roku, sygn. akt. III K 209/13

1
utrzymuje zaskarżony wyrok w mocy uznając apelacje za oczywiście bezzasadne,

2
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. Marty Olejarnik kwotę 516,60 zł brutto tytułem kosztów pomocy prawnej z urzędu za postępowanie odwoławcze, świadczonej na rzecz oskarżonegoR. K. (1),

3
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. Dominika Jędrzejko kwotę 516,60 zł brutto tytułem kosztów pomocy prawnej z urzędu za postępowanie odwoławcze, świadczonej na rzecz oskarżonegoR. L. (1),

4
zwalnia oskarżonych od obowiązku zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów procesu za postępowanie odwoławcze, w tym nie wymierza im opłaty za II instancję.

Agata Adamczewska Mariusz Sygrela Małgorzata Susmaga

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 4 czerwca 2014r. Sąd Rejonowy Poznań-Grunwald i Jeżyce w Poznaniu w sprawie o sygn. akt III K 209/13 uznał oskarżonegoR. K. (1)za winnego tego, że:

I
w dniu 30 marca 2012 r. wP.naos. (...)działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru działając wspólnie i w porozumieniu zR. L. (1)iM. K. (1)po uprzednim wybiciu szyby dokonał włamania do pojazduO. (...)nr rej (...), a następnie zaboru w celu przywłaszczenia torby z zawartością laptopamarki D. (...), torebki damskiej z zawartością dowodu osobistego, prawa jazdy, ubezpieczenia, dowodu rejestracyjnego w/w pojazdu, karty płatniczej(...) Bank (...)oraz karty płatniczej(...), w wyniku czego powstały straty w wysokości 4350zł na szkodęA. M., a następnie po uprzednim wybiciu bocznej tylnej szyby od strony kierowcy dokonał włamania do pojazdu markiS. (...)nr rej (...), a następnie zaboru w celu przywłaszczenia notebookamarki A., dysku twardegomarki T., dysku twardegomarki S., dysku twardego nieustalonej marki, torby, etui, oraz pieczątek firmowych w wyniku czego powstały straty łączne w kwocie 2800zł na szkodęM. U. (1),

II
w dniu 2 kwietnia 2012 r. wP.naos. (...)działając wspólnie i w porozumieniu z nieustaloną osobą po uprzednim wybiciu tylnej szyby dokonał włamania do pojazdu markiF. (...)nr rej. (...), a następnie zaboru w celu przywłaszczenia laptopamarki S.w wyniku czego powstały straty łączne w kwocie 2000 zł. na szkodęM. G.,

III
w dniu 2 kwietnia 2012r wP.naos. (...)działając wspólnie i wporozumieniu z nieustaloną osobą po uprzednim wybiciu tylnej szyby dokonał włamania do pojazdu markiS. (...)nr rej. (...), a następnie zaboru w celu przywłaszczenia notebooka markiH.w wyniku czego powstały straty łączne w kwocie 1500 zł. na szkodęK. K.,

IV
w dniu 17 marca 2012 r. wP.przyul. (...)działając wspólnie i w porozumieniu zR. L. (1)po uprzednim wybiciu szyby tylniej prawej dokonał włamania do pojazdu markiS. (...)nr rej (...)a następnie zaboru w celu przywłaszczenia dwóch toreb z zawartością laptopaH. (...)wraz z osprzętem oraz dalmierza laserowegomarki H.wraz z ładowarką, aparatu fotograficznegomarki S., pendriva, dokumentów od w/w pojazdu w postaci polisy ubezpieczeniowej, karty pojazdu, książki serwisowej, w wyniku czego powstały straty w łącznej kwocie 4600zł na szkodęD. P.orazPPHU (...)- (...) Sp. z o. o.,

V
w dniu 27 marca 2012 r. wP.przyul. (...)działając wspólnie i w porozumieniu zR. L. (1)po uprzednim wybiciu szyby w drzwiach kierowcy dokonał włamania do pojazdu markiF. (...)nr rej (...)a następnie zaboru w celu przywłaszczenia torby z zawartością laptopaL.wraz z osprzętem, w wyniku czego powstały straty łączne w kwocie 1500zł na szkodęS. J., tj. ciągu przestępstw zart. 279 § 1 k.k.iart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k., i za ciąg ten wymierzył oskarżonemu karę 2 lat pozbawienia wolności.

Wskazanym wyrokiem Sąd Rejonowy uznał oskarżonegoR. K. (1)również za winnego tego, że w dniu 12 kwietnia 2012 r. wP.przyul. (...)działając wspólnie i w porozumieniu zR. L. (1)z otwartego pojazdu markiV. (...)onr rej. (...), dokonał zaboru w celu przywłaszczenia torby z zawartością laptopamarki A., dwóch ładowarek do telefonów komórkowych, iPodaS.wraz z ładowarką i aparatu fotograficznegomarki S.w wyniku czego powstały straty łączne w kwocie 3000 zł na szkodęA. W., tj. przestępstwa zart. 278 § 1 k.k., za które wymierzył oskarżonemu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności.
OskarżonegoR. K. (1)uznano też za winnego tego, że w okresie pomiędzy 15 a 17 kwietnia 2012r., działając wspólnie i w porozumieniu zR. L. (1), przyjął od nieustalonej osoby pochodzący z kradzieży laptopL.Idea Pad Z 570, wiedząc, iż pochodzi z przestępstwa, a następnie ukrył w miejscu swojego zamieszkania, działając na szkodęU. K.iM. M. (2), tj. przestępstwa zart. 291 § 1 k.k., za które wymierzono oskarżonemu karę 5 miesięcy pozbawienia wolności.
Sąd Rejonowy połączył wskazane wyżej kary pozbawienia wolności i orzekł wobecR. K. (1)karę łączną 2 lat pozbawienia wolności.
Jednocześnie Sąd I instancji uniewinnił oskarżonegoR. K.od popełnienia przestępstwa zart. 279 § 1 k.k., polegającego na tym, że w dniu 24 września 2012 r. wP.przyul. (...)działając wspólnie i w porozumieniu zR. L. (1)po uprzednim wybiciu szyby w pokrywie bagażnika dokonał włamania do pojazdu markiF. (...)nr rej. (...)a następnie zaboru w celu przywłaszczenia rzutnikamarki B.w wyniku czego powstały straty w kwocie 2500 zł. na szkodęfirmy (...)oraz w kwocie 800zł na szkodęfirmy (...) S.A.
Przywołanym wyżej wyrokiem Sąd Rejonowy Poznań-Grunwald i Jeżyce w Poznaniu uznał oskarżonegoR. L. (1)za winnego tego, że:

I
w dniu 30 marca 2012 r. wP.naos. (...)działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru działając wspólnie i w porozumieniu zR. K. (1)iM. K. (1)po uprzednim wybiciu szyby dokonał włamania do pojazduO. (...)nr rej (...)a następnie zaboru w celu przywłaszczenia torby z zawartością laptopamarki D. (...), torebki damskiej z zawartością dowodu osobistego, prawa jazdy, ubezpieczenia, dowodu rejestracyjnego w/w pojazdu karty płatniczej(...) Bank (...)oraz karty płatniczej(...)w wyniku czegopowstały straty w wysokości 4350zł na szkodęA. M., a następnie po uprzednim wybiciu bocznej tylnej szyby od strony kierowcy dokonał włamania do pojazdu markiS. (...)nr rej (...), a następnie zaboru w celu przywłaszczenia notebookamarki A., dysku twardegomarki T., dysku twardegomarki S., dysku twardego nieustalonej marki, torby, etui, oraz pieczątek firmowych w wyniku czego powstały straty łączne w kwocie 2800zł na szkodęM. U. (1),

II
w dniu 17 marca 2012 r. wP.przyul. (...)działając wspólnie i w porozumieniu zR. K. (1)po uprzednim wybiciu szyby tylniej prawej dokonał włamania do pojazdu markiS. (...)nr rej (...)a następnie zaboru w celu przywłaszczenia dwóch toreb z zawartością laptopaH. (...)wraz z osprzętem oraz dalmierza laserowegomarki H.wraz z ładowarką, aparatu fotograficznego,marki S., pendriva i dokumentów w/w pojazdu w postaci polisy ubezpieczeniowej, karty pojazdu i książki serwisowej w wyniku czego powstały straty łączne w kwocie 4600zł na szkodęD. P.orazPPHU (...)- (...) Sp. z o.o.,

III
w dniu 27 marca 2012 r. wP.przyul. (...)działając wspólnie i wporozumieniu zR. K. (1)po uprzednim wybiciu szyby w drzwiach kierowcy dokonał włamania do pojazdu markiF. (...)nr rej (...), a następnie zaboru w celu przywłaszczenia torby z zawartością laptopaL.wraz z osprzętem, w wyniku czego powstały straty łączne w kwocie 1500 zł na szkodęS. J., tj. ciągu przestępstw zart. 279 § 1 k.k.iart. 279 § 1w zw. zart. 12 k.k., i za to wymierzył oskarżonemu karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności.

OskarżonegoR. L. (1)uznano również za winnego tego, że w dniu 12 kwietnia 2012 r. wP.przyul. (...)działając wspólnie i w porozumieniu zR. K. (1)z otwartego pojazdu markiV. (...)onr rej. (...)dokonał zaboru w celu przywłaszczenia laptopamarki A., dwóch ładowarek do telefonów komórkowych, iPodaS.wraz z ładowarką i aparatu fotograficznegomarki S.w wyniku czego powstały straty łączne w kwocie 3000 zł. na szkodęA. W., tj. występku zart. 278 § 1 k.k., za który wymierzono mu karę 4 miesięcy pozbawienia wolności.
Sąd Rejonowy uznałR. L. (1)za winnego też, że w okresie pomiędzy 15 a 17 kwietnia 2012r., działając wspólnie i w porozumieniu zR. K. (1), przyjął od nieustalonej osoby pochodzący z kradzieży laptopL.Idea Pad Z 570, wiedząc, iż pochodzi z przestępstwa, a następnie ukrył w miejscu swojego zamieszkania, działając na szkodęU. K.iM. M. (2), tj. przestępstwa zart. 291 § 1 k.k., za które wymierzono oskarżonemu karę 4 miesięcy pozbawienia wolności.
Wskazane wyżej kary pozbawienia wolności wymierzone oskarżonemuR. L.sprowadzono do kary łącznej 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności.
Jednocześnie Sąd I instancji uniewinnił oskarżonegoR. L.od popełnienia przestępstwa zart. 279 § 1 k.k., polegającego na tym, że w dniu 24 września 2012 r. wP.przyul. (...)działając wspólnie i w porozumieniu zR. K. (1), po uprzednim wybiciu szyby w pokrywie bagażnika dokonał włamania do pojazdu markiF. (...)nr rej. (...)a następnie zaboru w celu przywłaszczenia rzutnikamarki B.w wyniku czego powstały straty w kwocie 2500 zł. na szkodęfirmy (...)oraz w kwocie 800zł na szkodęfirmy (...) S.A.
Sąd Rejonowy na podstawieart. 46 § 1 k.k.nałożył na obu oskarżonych obowiązek solidarnego naprawienia szkody pokrzywdzonym, którzy nie odzyskali skradzionych przedmiotów:A. M.,M. U. (1),D. P.iS. J., a także zobowiązał oskarżonegoR. K.do naprawienia szkody pokrzywdzonym:K. K.iM. G..
Oskarżonych zwolniono od kosztów sądowych i nie wymierzono im opłat.
Apelacje od powyższego wyroku wnieśli obrońcy obu oskarżonych oraz prokurator.
Obrońca oskarżonegoR. K. (1)zaskarżyła orzeczenie w całości w zakresie uznania tego oskarżonego winnym.
Apelująca zarzuciła rozstrzygnięciu Sądu I instancji:

I
obrazę przepisów postępowania, która w istotny sposób wpłynęła na treść wyroku, a mianowicie:

1
art. 7 k.p.k.w zw. zart. 410 k.p.k.poprzez błędną, sprzeczną ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego oraz z zasadami prawidłowego rozumowania ocene materiału dowodowego, w szczególności przez uznanie, że oskarżony posiadał wiedzę na temat nielegalnego pochodzenia laptopamarki L. (...), który został znaleziony w jego mieszkaniu,

2
art. 193 § 1 k.p.k.poprzez zaniechanie przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego na okoliczność ustalenia wartości przedmiotów opisanych w punktach I-IV skarżonego wyroku

II
dokonany wskutek powyższych naruszeń błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, co miało wpływ na treść wyroku, a polegający na uznaniu, iż szkoda wyrządzona poszczególnym pokrzywdzonym stanowi równowartość kwot wskazanych w zaskarżonym wyroku.

Podnosząc powyższe zarzuty obrońca oskarżonegoR. K. (1)wniosła o uniewinnienie oskarżonego od czynu przypisanego mu w punkcie 4 skarżonego wyroku oraz uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania w pozostałym zakresie.
Jednocześnie skarżąca wniosła o zasądzenie nieopłaconych nawet w części kosztów obrony udzielonej oskarżonemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym, według norm prawem przepisanych.
Obrońca oskarżonegoR. L. (1)zaskarżył wyrok Sądu Rejonowego w części tj. w punktach 6, 7, 9, 10 i 11 na korzyść oskarżonego.
Zarzucił rozstrzygnięciu:
1. na podstawieart. 439 § 1 pkt 9 k.p.k.w zw. zart. 17 § 1 pkt 9 k.p.k.bezprawne uznanie oskarżonegoR. L. (1)za winnego przestępstwa umyślnego paserstwa (art. 291 § l k.k.) w pkt 9 zaskarżanego wyroku, pomimo braku skargi uprawnionego oskarżyciela w tym zakresie,
na podstawie 438pkt 2 k.p.k., w odniesieniu do pkt 11 zaskarżanego wyroku, mającą wpływ na treść orzeczenia obrazę przepisów postępowania polegającą na naruszeniu:
a. przepisuart. 2 § 2 k.p.k.poprzez ustalenie wartości szkodyponiesionej przez pokrzywdzonych:A. K.-M.,M. U. (1),D. P.orazS. J.jedynie na podstawie nieprecyzyjnych zeznańpokrzywdzonych, co stwarza uzasadnione wątpliwości co dorzeczywistej wysokości ustalonej szkody,
b. przepisuart. 7 k.p.k.poprzez dokonanie dowolnej, mylnej,sprzecznej z zasadami prawidłowego rozumowania orazwskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego oceny zebranych wsprawie dowodów, polegającej na określeniu przez Sąd I Instancjiwysokości szkody poniesionej przez pokrzywdzonych tylko napodstawie ich zeznań, bez przeprowadzenia innych, obiektywnychdowodów, mogących wskazywać na wartość poniesionych szkód,
c. przepisuart. 167w zw. zart. 352 k.p.k.poprzeznieprzeprowadzenie przez Sąd I Instancji dowodów na okolicznośćwartości szkody poniesionej przez pokrzywdzonych (poza dowodemz zeznań pokrzywdzonych), których potrzeba przeprowadzenia,zgodnie z zasadami logicznego rozumowania, była oczywista,
d. przepisuart. 410w zw. zart. 424 k.p.k.bowiem uzasadnienieorzeczenia kończącego postępowanie zawiera wewnętrznesprzeczności, co w konsekwencji uniemożliwia przeprowadzeniekontroli apelacyjnej zaskarżonego orzeczenia, a tym samymzweryfikowanie jego słuszności oraz merytoryczne odniesienie się dowszystkich zarzutów i twierdzeń przez obrońcę.
2. na podstawieart. 438 pkt 3 k.p.k.w odniesieniu do pkt 11 zaskarżanego wyroku mający wpływ na treść orzeczenia błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na nieuzasadnionym przyjęciu, że:
a. wartość należących do pokrzywdzonejA. M.: torby z laptopem makiD.L., torebki damskiej, w której znajdował się dowód osobisty, prawo jazdy, ubezpieczenie, dowód rejestracyjny, karta płatnicza(...) Bank (...)oraz(...)wynosiła 4350 zł,
b. wartość należących do pokrzywdzonegoM. U. (1):notebookamarki A., dysku twardegomarki T., dyskutwardegomarki S., dysku twardego nieustalonej marki, torbyetui oraz pieczątek firmowych wynosiła łącznie 2800 zł,
c. wartość strat po stronie pokrzywdzonegoD. P.orazPPHU (...)- (...) sp. z o.o., obejmujących dwietorby, w których znajdował się laptopH. (...)wraz z osprzętem,dalmierz laserowymarki H., ładowarka, aparat fotograficzny markiSamsung, pendrive, dokumenty od pojazdu w postaci polisyubezpieczeniowej, karta pojazdu, książka serwisowa wynosiłałącznie 4600 zł,
d. wartość należących do pokrzywdzonegoS. J.:torby z laptopemmarki L.wraz z osprzętem wynosiła łącznie1500 zł.
3. na podstawie 438pkt 4 k.p.k.,
w odniesieniu do pkt 6,7,10 zaskarżanego wyroku rażącą niewspółmierność kary polegającą na wymierzeniu oskarżonemu kary o wysoce nieproporcjonalnie dużej dolegliwość przede wszystkim w stosunku o ustalonych okoliczności przypisanego mu czynu oraz jego warunków osobistych.
Podnosząc sformułowane zarzuty, na podstawieart. 427 § l k.p.k.obrońca oskarżonegoR. L.wniósł o:
uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I Instancji, ewentualnie o:
- zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonegoR. L. (1)w zakresie czynów określonych w pkt 9 wyroku,
- zmianę zaskarżonego wyroku w pkt 6, 7, 10 poprzez wymierzenie oskarżonemu kary pozbawienia wolności z jej warunkowym zawieszeniem podstawieart. 69 k.k., zarówno w zakresie kar jednostkowych, jak i kary łącznej lub znaczne obniżenie wymierzonych kar jednostkowych, a w konsekwencji kary łącznej,
- zmianę zaskarżonego wyroku w pkt 11 przez ustalenie obowiązku naprawienia szkody w stosunku do pokrzywdzonych:A. M.(4350 zł),M. U. (2)(2800 zł),D. P.(300 zł),S. J.(1500 zł) zgodnie z rzeczywistą wartością poniesionych szkód, ustalonych na podstawie obiektywnych wskaźników.
ObrońcaR. L.wniósł także o zasadzenie na jego rzecz zwrotu kosztów obrony udzielonej oskarżonemu z urzędu w postępowaniu przed sądami obu instancji, bowiem Sąd Rejonowy pominął jego wniosek w tym zakresie.
Prokuratorzaskarżył wyrok Sądu Rejonowego w części dotyczącej uniewinnienia oskarżonych oraz w części dotyczącej orzeczenia o karze.
Apelujący zarzucił rozstrzygnięciu:
- obrazę przepisów postępowania polegającą na przekroczeniu zasady swobodnej oceny dowodów wyrażonej w treściart. 7 k.p.k.w zw. zart. 167 k.p.k.i nieuzasadnionego zaniechania przeprowadzenia dowodów zawnioskowanych w akcie oskarżenia takich jak: przesłuchanie w charakterze świadkaM. K. (2)oraz przeprowadzenia dowodu z urzędu polegającego na przesłuchaniu przedstawicielafirmy (...)na okoliczność czasu i sposobu użytkowania projektoramarki B.mw512, którego zaboru w celu przywłaszczenia po uprzednim włamaniu dopuścić się mieli oskarżeniR. K.iR. L.,
- rażącą niewspółmierność kary wymierzonej oskarżonym w stosunku do stopnia społecznej szkodliwości oraz ich winy, wynikającą z orzeczenia zbyt niskiej kary.
Podnosząc powyższe zarzuty prokurator wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje.
Wszystkie apelacje wniesione w niniejszej sprawie okazały się bezzasadne i to w stopniu oczywistym.
Apelacja oczywiście bezzasadna, o której mowa wart. 457 § 2 k.p.k., to taka apelacja, co do której w sposób oczywisty brak jest wątpliwości co do tego, że w sprawie nie wystąpiły uchybienia określone wart. 438 k.p.k.orazart. 439 k.p.k., a ponadto nie zachodzi przesłanka zart. 440 k.p.k., a żadne z uchybień, które zostały podniesione w środku odwoławczym nie jest trafne.
W ocenie Sądu Okręgowego Sąd I instancji w sposób właściwy, a w związku z tym wnikliwy i skrupulatny przeprowadził postępowanie dowodowe w sprawie przeciwko oskarżonymR. K. (1)iR. L. (1)i wszechstronnie rozważył wszystkie dowody i okoliczności ujawnione w toku rozprawy, na ich podstawie poczynił prawidłowe ustalenia faktyczne oraz należycie wykazał zarówno sprawstwo jak i winę obu oskarżonych. Ocena materiału dowodowego przez Sąd Rejonowy dokonana została z uwzględnieniem reguł sformułowanych w przepisachart. 5 i 7 k.p.k., jest oceną wszechstronną i bezstronną, nie narusza granic oceny swobodnej, jest zgodna z zasadami wiedzy i doświadczenia życiowego oraz nie zawiera błędów faktycznych lub logicznych. Swoje stanowisko Sąd I instancji w sposób szczegółowy i przekonywujący umotywował w pisemnym uzasadnieniu. Uzasadnienie to jako pełne, jasne i logiczne, odpowiada wymogom zart. 424 k.p.k., umożliwiając kontrolę odwoławczą zaskarżonego rozstrzygnięcia.
Odnosząc sięin concretodo zarzutów apelacyjnych zawartych w środku odwoławczym obrońcy oskarżonegoR. L. (1)należy na wstępie stwierdzić, że żaden z nich, nie zasługiwał na uwzględnienie.
Nie sposób zgodzić się z forsowanym przez apelującego obrońcą zarzutem, iż w niniejszej sprawie zachodzi ujemna przesłanka procesowa w postaci braku skargi uprawnionego oskarżyciela. Przypomnieć w tym miejscu należy, że oskarżyciel zakreśla ramy procesu karnego do konkretnego zdarzenia faktycznego, stanowiącego przedmiot postępowania. Nie ma przy tym absolutnie znaczenia, jaką nada kwalifikację prawną temu zdarzeniu, a Sąd, obracając się zakreślonych przez prokuratora granicach, ma możliwość uznania, że owo zdarzenie należy zakwalifikować z innego, niż to uczynił oskarżyciel, przepisu ustawy karnej. Warunkiem stwierdzenia poprawności takiego działania Sądu, jest uczynienie stosownego uprzedzenia stron w trybieart. 399 § 1 k.p.k.Sytuacja taka miała miejsce w niniejszej sprawie. W przypadku przestępstwa popełnionego na szkodęU. K.iM. M. (2)(pkt XIV aktu oskarżenia, pkt 9 wyroku) Sąd uznał, że zachowanieR. L. (1), którego przedmiotem był laptopmarki L. (...), które prokurator zakwalifikował jako kradzież z włamaniem (art. 279 § 1 k.k.) wyczerpało znamiona umyślnego paserstwa (art. 291 § 1 k.k.). Na rozprawie w dniu 23.04.2014r., na której osobiście obecny był skżrzący, strony zostały uprzedzone o możliwości przyjęcia takiej kwalifikacji prawnej (k. 1174-1175). Wywody obrońcy oskarżonegoL.o nieświadomości po stronie oskarżonego i jego obrońcy, że postępowanie toczy się o umyślne paserstwo, o naruszeniu prawa do obrony, niemożności przygotowania się do obrony potraktować należy jako całkowicie nieuprawnione, mijające się z prawdą, wręcz naruszające zasady fair play. Wskazać w tym miejscu trzeba, że, owszem, po zamknięciu przewodu sądowego, ale jednocześnie po jego następnie wznowieniu, miało miejsce stosowne uprzedzenie stron w trybieart. 399 § 1 k.p.k., czego apelujący zdaje się nie zauważać.
Obrońca oskarżonegoR. L. (1)zarzucił Sądowi I instancji nieprawidłowe ustalenie wartości szkody, wyłącznie na podstawie zeznań pokrzywdzonych. Zarzut taki postawiła również obrońca oskarżonegoR. K. (1), wytykając Sądowi Rejonowemu jednocześnie naruszenieart. 193 k.p.k., w związku z czym Sąd II instancji ustosunkuje się do obu apelacji w tym zakresie łącznie.
Zdaniem Sądu Okręgowego Sąd Rejonowy prawidłowo dokonał ustaleń faktycznych w zakresie wskazanym powyżej. Wiadomości specjalne, o których mowa w przepisieart. 193 k.p.k.to wiedza, jakiej nie posiada, z racji wykształcenia, prawnik - absolwent studiów akademickich, a nie wynika ona również z doświadczenia życiowego przeciętnego człowieka(por. SN II KR 48/76, OSNKW 1976, nr 10-11, poz. 133; SN II KR 186/82, OSNPG 1983, nr 5, poz. 59). Przepisart. 193 § 1 k.p.k.obliguje organ procesowy do zasięgnięcia opinii biegłych, ilekroć stwierdzenie okoliczności o istotnym znaczeniu dla sprawy wymaga wiadomości specjalnych, to jest takich, które wykraczają poza granice wiedzy powszechnie występującej w społeczeństwie w danym czasie(por. wyrok SA we Wrocławiu z dnia 13.06.2012r. II AKa 151/12). W niniejszej sprawie wartość skradzionych z poszczególnych samochodów przedmiotów, ustalona została prawidłowo i brak jest w materiale dowodowym sprawy jakichkolwiek przesłanek uzasadniających potrzebę powoływania na tę okoliczność opinii biegłego. Sąd Rejonowy ustalił wartość powstałej szkody na podstawie zeznań pokrzywdzonych, których wypowiedzi w tym zakresie słusznie zostały przez Sąd I instancji uznane za w pełni wiarygodne. Ustalenia faktyczne w ten sposób w tej materii poczynione pozostają pod ochronąart. 7 k.p.k., bowiem dla oceny ich poprawności wystarczające jest kryterium doświadczenia życiowego, którym dysponuje skład sędziowski, a nie jest konieczne posiadanie wiadomości specjalnych (art. 193 k.p.k.) –vide: postanowienie SN z dnia 22.12.2010r. II KK 291/10.
W tym miejscu zaznaczenia wymaga, że obrońca oskarżonegoR. L., zarzucając Sądowi I instancji ocenę dowodów niezgodną z zasadami logicznego rozumowania nie wskazuje, jakie konkretnie elementy tej oceny pozostają w sprzeczności z logiką. W uzasadnieniu omawianego środka odwoławczego nie ma też ani słowa o sformułowanym w punkcie 1d apelacji zarzucie obrazyart. 410w zw. zart. 424 k.p.k., nie sposób zatem odnieść się do niego.
Przechodząc do zarzutu postawionego w punkcie 1a apelacji przez obrońcę oskarżonegoR. K. (1)stwierdzić trzeba, że Sąd Rejonowy należycie zakwalifikował popełniony przez oskarżonego czyn, którego przedmiotem był laptopL.Idea Pad Z 570 (pkt 4 wyroku).
Zgodzić należy się z Sądem I instancji, iż brak jest wystarczających dowodów, by przypisać oskarżonym udział w kradzieży z włamaniem do pojazdu markiH. (...)onr rej. (...)w dniu 15.04.2012r. Ujawnienie wśród przedmiotów pochodzących z innych przestępstw rzeczonego laptopa w mieszkaniu zajmowanym przez oskarżonych, w świetle zeznań świadkaM. W.(k. 59v), która podała, że sprzęt ten oskarżeni znosili, a pochodził on z kradzieży, przesądza o świadomości oskarżonych co do przestępczego pochodzenia tego laptopa. Przypisanie im zatem sprawstwa występku zart. 291 § 1 k.k.było konieczne i uzasadnione.
W odniesieniu do apelacji prokuratora stwierdzić należy, że również ten środek odwoławczy nie zasługiwał na uwzględnienie. Analiza podejmowanych przez Sąd I instancji czynności zmierzających do doręczenia wezwania świadkowiM. K. (1)prowadzi do wniosku, iż świadkowi temu, mimo wyczerpania inicjatywy w omawianym zakresie, nie można było skutecznie doręczyć wezwania na rozprawę. Wobec braku informacji na temat miejsca pobytu rzeczonego świadka wszelkie próby przymusowego doprowadzenia go do Sądu z gruntu skazane były na niepowodzenie. W obliczu logicznych i wyczerpujących wypowiedzi tego świadka w postępowaniu przygotowawczym, należycie omówionych i ocenionych w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, stwierdzić należy, że słusznie Sąd Rejonowy skorzystał z możliwości przewidzianej wart. 391 § 1 k.k.i poprzestał na ujawnieniu treści protokołu przesłuchaniaM. K. (1).
Oskarżyciel zarzucił Sądowi Rejonowemu, że nie przeprowadził z urzędu dowodu z zeznań przedstawiciela pokrzywdzonejspółki (...)na okoliczność czasu i sposobu użytkowania projektoramarki B.. Zauważenia wymaga, że oskarżyciel, będący przecież na każdej rozprawie, stosownego wniosku dowodowego w tym zakresie nie wyartykułował. Pomijając już nawet tę kwestię uznać trzeba, że nawet ustalenie, że projektormarki B.należący dofirmy (...)„miał wyświetlone” 159 godzin, a o tak zużytym projektorze mowa była w sms-ieR. L. (1)wysłanym doM. K. (2), nie jest to wystarczające dla kategorycznego uznania, że chodzi o ten sam sprzęt. Dopuszczalna jest bowiem w świetle doświadczenia życiowego wersja, że chodzi tu otaki sam, nie zaśten samprzedmiot. W tych okolicznościach uniewinnienie oskarżonych od stawianego im w punktach VII i XIII aktu oskarżenia zarzutu uznać należało, w świetle zasady wyrażonej wart. 5 § 2 k.p.k.za słuszne.
Przechodząc do analizy tej części zaskarżonego wyroku, która zawiera orzeczenia o karze w kontekście jej rażącej z jednej strony surowości (apelacja obrońcy oskarżonegoR. L.), z drugiej zaś łagodności (apelacja prokuratora) Sąd Odwoławczy pragnie przypomnieć, że dyrektywy wymiaru kary zostały sformułowane wart. 53 k.k., zgodnie z którymi sąd wymierza karę według swojego uznania, w granicach przewidzianych przez ustawę, bacząc by jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu oraz biorąc pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, które ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Wymierzając karę sąd uwzględnia w szczególności motywację i sposób zachowania się sprawcy, rodzaj i stopień naruszenia ciążących na sprawcy obowiązków, rodzaj i rozmiar ujemnych następstw przestępstwa, właściwości i warunki osobiste sprawcy, sposób życia przed popełnieniem przestępstwa i zachowanie się po jego popełnieniu, a zwłaszcza starania o naprawienie szkody lub zadośćuczynienie w innej formie społecznemu poczuciu sprawiedliwości.
Zgodnie ze stanowiskiem Sądu Najwyższego rażąca niewspółmierność wymierzonej oskarżonemu kary w rozumieniuart. 438 pkt 4 k.p.k.zachodzi wtedy, gdy suma zastosowanych kar i środków karnych orzeczonych za przypisane oskarżonemu przestępstwo nie uwzględnia należycie stopnia społecznego niebezpieczeństwa tego czynu (obecne określenie ustawowe odnosi się do szkodliwości społecznej czynu sprawcy) oraz nie realizuje w wystarczającej mierze celów kary w zakresie społecznego jej oddziaływania oraz celów zapobiegawczych i wychowawczych, jakie ma osiągnąć w stosunku do skazanego (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 05 lutego 1980 r., III KR 9/80, OSNPG 1980, z.11, poz. 139).
Rażąca niewspółmierność kary może zajść tylko wówczas, gdy na podstawie ujawnionych okoliczności można by przyjąć, że zachodziłaby wyraźna różnica pomiędzy karą wymierzoną w I instancji, a karą, która byłaby prawidłowa w świetle dyrektywart. 53 k.k.iart. 54 k.k.
Sąd Okręgowy po wnikliwej analizie całokształtu ustaleń Sądu Rejonowego w przedmiotowej sprawie nie dopatrzył się okoliczności, które uzasadniałyby przychylenie się do wniosku obrońcy oskarżonegoR. L.i złagodzenie kary wymierzonej oskarżonemu zaskarżonym wyrokiem, poprzez zastosowanie instytucji warunkowego zawieszenia jej wykonania. Brak jest jednocześnie powodów, by przyjąć, że oskarżeni zasługują na kary surowsze, niż wymierzył im Sąd I instancji. Kar wymierzonych oskarżonym z pewnością nie można uznać za rażąco niesprawiedliwie surowe, bowiem wymierzone one zostały w dolnych granicach ustawowego zagrożenia. Sąd odwoławczy w pełni podziela stanowisko Sądu Rejonowego, który wykazywał, że zachodzące po stronie oskarżonych okoliczności obciążające nie pozwalają na zastosowanie wobec nich dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonych kar.
Wymienione i należycie wyważone w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku okoliczności łagodzące zachodzące po stronieR. L.iR. K.nie pozwalają, zdaniem Sądu Okręgowego, także na uznanie, że wymierzone im kary należą do rażąco niewspółmiernie łagodnych.
O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu odwoławczym orzeczono na podstawie§ 2 ust. 1, 2 i 3 oraz § 14 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, zasądzając na rzecz obrońców z urzędu kwoty po 516,60 zł brutto za postępowanie odwoławcze. Jednocześnie Sąd Okręgowy stanął na stanowisku, iż zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej oskarżonemuR. L.w postępowaniu przed Sądem I instancji, adwokat winien dochodzić przed Sądem Rejonowym.
W pkt 4 wyroku Sąd Okręgowy orzekł na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.i zwolnił oskarżonych w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów procesu za postępowanie odwoławcze, bowiem oskarżeni nie osiągają żadnych legalnych dochodów, nie posiadają też żadnego majątku.
Agata Adamczewska Mariusz Sygrela Małgorzata Susmaga