Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 546/14
Data wyroku: 2014-10-14 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Ireneusz Grodek, Tomasz Ignaczak, Agnieszka Szulc-Wroniszewska
Słowa kluczowe: Kara, Przestępstwo Przeciwko Zdrowiu
Podstawa prawna: art. 158§1 kk

Sygn. akt IV Ka 546/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 14 października 2014 roku.
Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący SSO Ireneusz Grodek (spr.)
Sędziowie SO Tomasz Ignaczak
SO Agnieszka Szulc-Wroniszewska
Protokolant sekr. sądowy Agnieszka Olczyk
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Piotrkowie Trybunalskim Roberta Wiznera
po rozpoznaniu w dniu 14 października 2014 roku
sprawyD. R.
oskarżonego zart. 158§1 kk
z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku zaocznego Sądu Rejonowego w Bełchatowie
z dnia 26 czerwca 2014 roku     sygn. akt II K 339/14
na podstawieart. 437 § 1 i 2 kpk,art. 438 pkt 4 kpk,art. 635 kpk,art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych(tekst jednolity: Dz. U. Nr 49 poz. 223 z 1983 roku z późniejszymi zmianami)
-zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, żewymierzoną oskarżonemuD. R.karę pozbawienia wolności podwyższa do 1 (jednego) roku;
- w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;
- zasądza od oskarżonegoD. R.na rzecz Skarbu Państwa kwotę 180,00 (sto osiemdziesiąt) złotych opłaty za obie instancje oraz kwotę 20,00 (dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu wydatków poniesionych w postępowaniu odwoławczym.
Sygn. akt IV Ka 546 / 14

UZASADNIENIE
D. R.oskarżony został o to, że w dniu 14 lutego 2014 roku wB., woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu zM. K.iD. G., dokonała pobiciaK. T.poprzez zadawanie kopnięć po całym ciele, po powaleniu go na ziemię ciosem zadanym przezM. K., czym naraził go na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienia skutku określonego wart. 156 § 1 kklubart. 157 § 1 kk, to jest o przestępstwo określone wart. 158 § 1 kk.
Sąd Rejonowy w Bełchatowie wyrokiem z dnia 26 czerwca 2014 roku w sprawie II K 339 / 14:

1
oskarżonegoD. R.w ramach zarzucanego mu czynu uznał za winnego tego, że w dniu 14 lutego 2014 roku wB., woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu zM. K.iD. G.dokonał pobiciaK. T.poprzez zadawanie mu kopnięć po całym ciele, po uprzednim powaleniu go na ziemię – zadanym przezM. K.uderzeniem ręką w twarz, przez co naraził go na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienia skutku określonego wart. 156 § 1 kklubart. 157 § 1 kk, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Bełchatowie z dnia 05.09.2011 r. w sprawie sygn. akt II K 775/11 za umyślne przestępstwo podobne, która to kara następnie została objęta wyrokiem łącznym wydanym przez Sąd Rejonowy w Bełchatowie w dniu 16.01.2013 r. w sprawie sygn. akt II K 1117 / 12, tj. przestępstwa wypełniającego dyspozycjęart. 158 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kki za to na podstawieart. 158 § 1 kkwymierzył mu karę 3 miesięcy pozbawienia wolności;

2
na podstawieart. 63 § 1 kkna poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemu okres zatrzymania w dniu 16.02.2014 r. przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności jest równoważny jednemu dniowi kary pozbawienia wolności;

3
zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa 60 złotych opłaty i 116,66 złotych z tytułu zwrotu wydatków.

Powyższy wyrok został zaskarżony przez prokuratora, który podniósł zarzut rażącej niewspółmierność ( łagodności ) orzeczonej wobecD. R.kary w wymiarze zaledwie 3 miesięcy pozbawienia wolności min. w sytuacji, gdy oskarżony był już karany za przestępstwo określone wart. 158 § 1 kki odbywał karę co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności, co wskazuje, iż winna mu zostać wymierzona kara 1 roku pozbawiania wolności. W konkluzji wnosił o zmianę zaskarżonego orzeczenia poprzez podwyższenie wymierzonej oskarżonemu kary pozbawienia wolności do 1 roku.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Apelacja jest zasadna. Bazując na ustaleniach poczynionych przez Sąd I instancji uznać należy, iż wymierzona oskarżonemu kara jest łagodna w stopniu nie do zaakceptowania. Wynika to z faktu, iż nadmierną rangę przydano okolicznościom dla niego korzystnym ( zwłaszcza zaś temu, iżD. R.jest osobą młodocianą ), przy jednoczesnym niedoszacowaniu tego, iż oskarżony, mimo tak młodego wieku, był już wielokrotnie karany oraz, że odpowiada w warunkach recydywy zart. 64 § 1 kk. Podkreślenia zwłaszcza wymaga, iż z danych o karalności oraz odpisów orzeczeń, na które Sąd Rejonowy powołał się w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku dla wykazania powyższych okoliczności, wynika, iż przypisane mu obecnie przestępstwo jest kolejnym przez niego popełnionym przy użyciu przemocy. Jeśli więc oskarżony znów dopuszcza się podobnego czynu, działając przy tym w sposób brutalny, uprzednio zaplanowany, którego następstwem są obrażenia ciała pokrzywdzonego naruszające czynności narządów jego ciała na okres przekraczający 7 dni, to wymierzenieD. R.kary nieznacznie tylko przekraczającej dolny prób ustawowego zagrożenia musi się jawić w kategoriach rażącej łagodności. Wymowy powyższych okoliczności nie może przesłaniać wiek oskarżonego. Ujęta wart. 54 § 1 kkdyrektywa, by wymierzając karę młodocianemu, sąd kierował się przede wszystkim tym, aby sprawcę wychować, nie może być odczytywana jako bezwzględny nakaz liberalnego traktowania młodocianych sprawców poważnych przestępstw z tego tylko powodu, iż nie ukończyli jeszcze wieku, o jakim mowa wart. 115 § 10 kk. W szczególności pamiętać należy, iż przepisart. 54 § 1 kknie eliminuje pozostałych zasad wymiaru kary określonych wart. 53 kk. Wzgląd na stopień winy sprawcy, stopień jego demoralizacji, społeczna szkodliwość czynu oraz potrzeba społecznego oddziaływania kary mogą przemawiać za wymierzeniem sprawcy młodocianemu kary surowszej, gdy jedynie taka kara będzie odpowiadała wymogom prewencyjnym oraz czyniła zadość kryteriom zart. 53 kk. Nie ma więc żadnego automatyzmu w wymierzaniu sprawcom młodocianym kar łagodnych.Art. 54 § 1 kkobliguje jedynie sąd do tego, by dokonał szczególnie wnikliwej analizy okoliczności czynu i osoby sprawcy i – w zależności od stopnia jego demoralizacji – wymierzył mu taką karę, jaka jest niezbędna i właściwa do reedukacji oraz resocjalizacji. Dotyczyć to winno zwłaszcza tych sprawców, których cechuje szczególna „ odporność ” w wyciąganiu wniosków z poprzednich skazań, co do których na wychowawczą rolę kar łagodnych żadnej pozytywnej prognozy już nie ma. Oskarżony – o czym świadczy dotychczasowy przebieg jego życia – do tej właśnie grupy należy.
Nie powinien mieć też wiodącego znaczenia rozmiar kar wymierzonych współsprawcom. Rola, jaką każdy z nich odegrał w przestępstwie, jest co prawda bardzo istotną, ale tylko jedną z wielu okoliczności uwzględnianych przy wymiarze kary. Nie ma zatem przeszkód, by ukarany już współsprawca, którego udział w przestępstwie był co prawda bardziej znaczący ( skoro był on także inicjatorem zajścia ), podlegał łagodniejszej odpowiedzialności, aniżeli oskarżony, jeśli to tego ostatniego obciążają tak ważkie okoliczności, jak uprzednia, wielokrotna karalność za przestępstwa podobne oraz działanie w warunkach recydywy zart. 64 § 1 kk. Pamiętać należy, iż z uwagi na treśćart. 55 kkprzy wymiarze kary obowiązuje zasada indywidualizacji odpowiedzialności karnej osób współdziałających. Wymiar kary winien być więc kształtowany w odniesieniu do każdego współdziałającego z osobna, nawet, jeśli odpowiadają za to samo przestępstwo. Każdy ze współdziałających powinien ponieść karę adekwatną nie tylko z uwagi na rolę, jaką odegrał w zdarzeniu, ale także uwzględniającą pozostałe okoliczności, o jakich mowa wart. 53 kk. W związku z powyższym należało orzec jak w sentencji.