Sąd Okręgowy we Wrocławiu
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 675/14
Data wyroku: 2014-09-24 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Ewa Kilczewska, Grzegorz Szepelak, do Magdalena Sroka-Barwińska
Słowa kluczowe: Apelacja
Podstawa prawna: art.437kpk

Sygn. akt. IV Ka 675/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 24 września 2014 r.
Sąd Okręgowy we Wrocławiu Wydział IV Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący  SSO  Grzegorz Szepelak
Sędziowie  SSO  Ewa Kilczewska
SSR del. do SO  Magdalena Sroka – Barwińska (spr.)
Protokolant Justyna Gdula
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej Tomasza Fedyka
po rozpoznaniu w dniu 24 września 2014 r.
sprawyB. P.
oskarżonego o przestępstwa zart. 280 § 1 kk,art. 13 § 1 kkw zw. zart. 280 § 1 kk, zart. 291 § 1 kkoraz zart. 270 § 1 kk
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Fabrycznej
z dnia 25 marca 2014 r.   sygn. akt XII K 339/13

I
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:

a
uchyla orzeczenie o karze łącznej pozbawienia wolności zawarte w pkt VII części dyspozytywnej wyroku;

b
uznając, że przypisany oskarżonemu w pkt V części dyspozytywnej czyn stanowi wykroczenie z art. 122 § 1 kw uchyla zaskarżony wyrok w tej części i na podstawie art. 45 § kw w zw. z art. 5 § 1 pkt 4 kpsw postępowanie karne o ten czyn umarza, zaś kosztami sądowymi w tym zakresie obciąża Skarb Państwa;

c
na podstawieart. 85 kkw zw. zart. 86 § 1 kkorzeka wobec oskarżonego nową karę łączną 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności

II
w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

III
zasądza od Skarbu Państwa (Kasa Sądu Rejonowego dla Wrocławia - Fabrycznej) na rzecz adwokataB. S.kwotę 516,60 złotych (pięciuset szesnastu i  
60
           / 100 , w tym VAT), tytułem nieopłaconej obrony z urzędu w postępowaniu odwoławczym;

IV
zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

Sygn. akt IV Ka 675/14

UZASADNIENIE
B. P.został oskarżony o to, że:

1
w dniu 22 października 2012 r. weW.przyul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu z nieletnimiA. P.iA. T.dokonał rozboju na małoletnimR. T.w ten sposób, że po uprzednim złapaniu za szyję i uderzeniu pięścią w twarz, a także jednoczesnym zagrożeniu pobiciem, zażądali wydania im telefonu komórkowego i pieniędzy, a następnie przeszukali jego plecak, po czym zabrali w celu przywłaszczenia wydane im przez pokrzywdzonego telefon komórkowymarki L. (...)o wartości nie mniejszej niż 1 000 zł oraz pieniądze w kwocie nie mniejszej niż 30 zł, czym działał na szkodęR. T.,

tj. o czyn zart. 280 § 1 k.k.;

2
w dniu 22 października 2012 r. weW.przyul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu z nieletnimiA. P.iA. T.usiłował dokonać rozboju na małoletnimJ. D.w ten sposób, że po uprzednim uderzeniu go pięścią w twarz zażądali wydania im telefonu komórkowegomarki S. (...)o wartości 400 zł, lecz zamierzonego celu nie osiągnęli z uwagi na ucieczkę pokrzywdzonego z miejsca zdarzenia, czym działał na szkodęJ. D.,

tj. o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 280 § 1 k.k.;

3
w dniu 23 października 2012 r. weW.przyul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu z nieletnimiA. P.iA. T.dokonał rozboju na małoletnimK. B.w ten sposób, że po uprzednim uderzeniu go pięścią w twarz, zabrali w celu przywłaszczenia telefon komórkowymarki S. (...)o wartości nie mniejszej niż 1 200 zł, a następnie ponownie uderzyli go pięścią w twarz i grozili pobiciem, czym działał na szkodęK. B.,

tj. o czyn zart. 280 § 1 k.k.;

4
w czerwcu 2011 r. weW.przyul. (...)dokonał kradzieży z włamaniem do samochoduN. (...)onr rej. (...), z którego po uprzednim wybiciu szyby w drzwiach bocznych lewych oraz otwarciu pokrywy silnika dokonał zaboru w celu przywłaszczenia akumulatora o wartości 50 zł, czym działał na szkodęK. N.iB. N.,

tj. o czyn zart. 279 § 1 k.k.;

5
w okresie od dnia 16 czerwca 2011 r. do dnia 28 sierpnia 2011 r. weW.przyjął telefon komórkowymarki S. (...)o nr(...)o wartości 300 zł, pomagał w jego ukryciu, a następnie w zbyciu, wiedząc, iż uzyskany został za pomocą kradzieży dokonanej na szkodęJ. K.,

tj. o czyn zart. 291 § 1 k.k.;

6
w dniu 17 września 2011 r. weW.przyul. (...)posłużył się przerobioną legitymacją szkolną nr(...)w ten sposób, że okazał funkcjonariuszom Policji podczas czynności legitymowania własnoręcznie przerobioną w nieustalonym miejscu i czasie legitymację szkolną nr(...)wystawioną przez Dyrektora Gimnazjum(...)przyul. (...)weW.na daneP. P.zamieszkałyW.ul. (...), w której uprzednio wkleił zdjęcie ze swoim wizerunkiem w miejsce zdjęciaP. P.,

tj. o czyn zart. 270 § 1 k.k.
Wyrokiem z dnia 25 marca 2014 r., wydanym w sprawie o sygn. akt XII K 339/13, Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Fabrycznej:

I
uznał oskarżonegoB. P.winnym popełnienia czynu opisanego wpkt 1, tj. popełnienia przestępstwa zart. 280 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 280 § 1 k.k.wymierzył mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności;

II
uznał oskarżonegoB. P.winnym popełnienia czynu opisanego wpkt 2, tj. popełnienia przestępstwa zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 280 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 14 § 1 k.k.w zw. zart. 280 § 1 k.k.wymierzył mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności;

III
uznał oskarżonegoB. P.winnym popełnienia czynu opisanego wpkt 3, tj. popełnienia przestępstwa zart. 280 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 280 § 1 k.k.wymierzył mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności;

IV
uniewinnił oskarżonegoB. P.od popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt 4;

V
uznał oskarżonegoB. P.winnym popełnienia czynu opisanego wpkt 5, tj. popełnienia przestępstwa zart. 291 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 291 § 1 k.k.wymierzył mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

VI
uznał oskarżonegoB. P.winnym popełnienia czynu opisanego wpkt 6, tj. popełnienia przestępstwa zart. 270 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 270 § 1 k.k.wymierzył mu karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności;

VII
na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.połączył oskarżonemu wyżej wymienione w pkt od I do III, V i VI wobec niego kary pozbawienia wolności i wymierzył mu karę łączną 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności;

VIII
na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemuB. P.okres zatrzymania w dniu 17 września 2011 r., 18 września 2011 r., 19 września 2011 r. oraz okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania w dniach od 19 stycznia 2013 r. do dnia 2 lipca 2013 r., przyjmując, że jeden dzień pozbawienia wolności równa się jednemu dniowi kary pozbawienia wolności;

IX
zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw.B. S.kwotę 1 505,52 zł (w tym podatek VAT) tytułem kosztów obrony udzielonej oskarżonemu z urzędu;

X
na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.iart. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnychzwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych i opłaty sądowej, zaliczając je na poczet Skarbu Państwa.

Apelację od powyższego wyroku wywiódł obrońca oskarżonegoB. P., zaskarżając go w całości oraz zarzucając rażącą niewspółmierność kary poprzez orzeczenie kary łącznej 2 lat pozbawienia wolności bez jednoczesnego warunkowego zawieszenie orzeczonej kary, pomimo zaistnienia przesłanek uzasadniających zastosowanie wobec oskarżonego instytucji warunkowego zawieszenia wykonania kary. Skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie wobec oskarżonego warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary łącznej. W uzasadnieniu wskazano, że Sąd I instancji stwierdził, iż orzeczenie kary o wyższym wymiarze niż kara łączna 2 lat bezwzględnego pozbawienia wolności byłaby przy uwzględnieniu wszystkich okoliczności podmiotowych i przedmiotowych inkryminowanego czynu karą nazbyt surową o charakterze ściśle odwetowym, wobec czego ze stwierdzenia tego wprost wynika, że orzeczona kara była maksymalną karą, jaką w ocenie Sądu można było orzec. Tym samym wszelkie okoliczności świadczące o pozytywnej prognozie wobec oskarżonego powinny skutkować złagodzeniem jej skutków. Apelujący wskazał ponadto na orzecznictwo, w którym stwierdzono, że nie stanowi przeszkody dla zastosowania warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary dotychczasowa karalność sprawcy, w tym za przestępstwo umyślne. Zdaniem obrońcy oskarżony wykazał w trakcie postępowania krytyczny stosunek do popełnionych czynów, o czym świadczy już jego samo przyznanie się do nich w toku całego postępowania Dodatkowo w stosunku do oskarżonego orzeczono o potrzebie kształcenia specjalnego z uwagi na rozwój intelektualny na poziomie upośledzenia w stopniu lekkim z jednoczesnym bardzo nieharmonijnym rozwojem poszczególnych funkcji, co wprost wskazuje, że oskarżony wymaga pomocy, która na odpowiednim poziomie są w stanie zapewnić bardziej najbliższe mu osoby, niż Zakład Karny. Warunkowe zawieszenie wykonania orzeczonej kary oraz jej ciążenie nad oskarżonym zdaniem skarżącego pozwoli oskarżonemu uczestniczyć w życiu społecznym, na co w pełni zasługuje, ponieważ zrozumiał swoje błędy, a orzeczenie w stosunku do niego bezwzględnej kary pozbawienia wolności może spowodować nieodwracalną zmianę w życiu oskarżonego i nabranie nieznanych negatywnych wzorców zachowania.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja obrońcy oskarżonego był niezasadna i nie podlegała uwzględnieniu, natomiast wyrok Sądu I instancji podlegał zmianie z innych przyczyn.
Uzasadniając konieczność zmiany wyroku Sądu I instancji, wskazać należy, iż oskarżonyB. P.został w pkt V wyroku uznany winnym popełnienia czynu polegającego na tym, że w okresie od dnia 16 czerwca 2011 r. do dnia 28 sierpnia 2011 r. weW.przyjął telefon komórkowymarki S. (...)o nr(...)o wartości 300 zł, pomagał w jego ukryciu, a następnie w zbyciu, wiedząc, iż uzyskany został za pomocą kradzieży dokonanej na szkodęJ. K., tj. popełnienia przestępstwa zart. 291 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 291 § 1 k.k.Sąd I instancji wymierzył mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.
W kontekście powyższego Sąd Okręgowy zważył, iż ustawą z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2013 r., poz. 1247) zmieniony został m.in. art. 122 § 1 k.w., który w aktualnie obowiązującym brzmieniu stanowi, że kto nabywa mienie, wiedząc o tym, że pochodzi ono z kradzieży lub z przywłaszczenia, lub pomaga do jego zbycia albo w celu osiągnięcia korzyści majątkowej mienie to przyjmuje lub pomaga do jego ukrycia, jeżeli wartość mienia nie przekracza 1/4 minimalnego wynagrodzenia, podlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny. Od dnia 1 stycznia 2014 r. minimalne wynagrodzenie, wynikające zgodnie zart. 47 § 9k.w. zustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę(Dz. U. z 2002 r., Nr 200, poz.1679 ze zm.), wynosi 1 680 zł, a zatem biorąc pod uwagę wartość telefonu komórkowegomarki S. (...)o nr(...), która wynosiła 300 zł, zauważyć należało, że czyn oskarżonego opisany w pkt V aktu oskarżenia stanowił w dacie orzekania przez Sąd I instancji wykroczenie z art. 122 § 1 k.w.
Sąd I instancji pomimo prawidłowych ustaleń faktycznych dokonał błędnej kwalifikacji prawnej wyżej opisanego czynu zabronionego popełnionego przez oskarżonegoB. P., co w konsekwencji skutkowało jej poprawieniem przez sąd odwoławczy na podstawieart. 455 k.p.k.Jednocześnie Sąd Okręgowy zważył, iż czyn ten został popełniony w okresie od dnia 16 czerwca 2011 r. do dnia 28 sierpnia 2011 r., a zatem na podstawieart. 45 § 1k.w. jego karalność w dacie orzekania przez Sąd I instancji ustała, wobec czego na podstawieart. 5 § 1 pkt 4 k.p.w.należało w tym zakresie umorzyć postępowania karne oraz obciążyć kosztami sądowymi Skarb Państwa.
Powyższe uchybienie Sądu I instancji skutkowało również koniecznością uchylenia orzeczenia o karze łącznej pozbawienia wolności, zawartego w pkt VII części dyspozytywnej wyroku Sądu I instancji, która to kara łączna obejmowała skazanie oskarżonegoB. P.na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności za popełnienie przestępstwa zart. 291 § 1 k.k.Sąd Okręgowy wymierzył w tym zakresie na podstawieart. 85 k.k.w zw. zart. 86 § 1 k.k.nową karę łączną 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności.
Uzasadniając wymiar kary łącznej, Sąd Okręgowy podzielił stanowisko Sądu I instancji, że wobec oskarżonego należało zastosować zasadę absorpcji i orzec karę łączną w wymiarze odpowiadającym najwyższej z orzeczonych kar pozbawienia wolności. Przemawiały za tym względy przedmiotowo-podmiotowe najcięższych z popełnionych przestępstw, a więc dwóch rozbojów oraz jednego usiłowania rozboju. Czyny te zostały popełnione w ciągu dwóch dni, a więc w bardzo krótkich odstępach czasu. Sposób działania oskarżonego był w każdym przypadku niemalże identyczny i polegał na współdziałaniu z innymi współsprawcami w uzyskaniu za pomocą przemocy telefonów komórkowych od przypadkowo napotkanych małoletnich pokrzywdzonych. Ponadto rolę oskarżonego w popełnieniu zarzucanych rozbojów należało ocenić jako najmniej aktywną. Oskarżony nie używał przemocy w stosunku do pokrzywdzonych i sam nie dokonywał zaboru ich mienia. Jego rola sprowadzała się w gruncie rzeczy do biernego uczestnictwa w popełnieniu oraz usiłowaniu popełnienia rozbojów oraz następczej sprzedaży skradzionych przedmiotów w okolicznych lombardach, ponieważ jako jedyny ze sprawców posiadał dowód osobisty. Z kolei czyn zart. 270 § 1 k.k.polegający na przerobieniu legitymacji szkolnej należało w ocenie Sądu Okręgowego zakwalifikować jako dużo lżejsze przestępstwo, które nie wpłynęło w sposób istotny na wymiar orzeczonej kary łącznej.
Odnosząc się do zarzutu apelacyjnego obrońcy oskarżonego, Sąd Okręgowy uznał, iż Sąd I instancji w sposób prawidłowy ocenił prognozę kryminologiczną względem oskarżonegoB. P.i całkowicie słusznie nie zastosował wobec niego warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności. Oskarżony jest osobą karaną sądownie za popełnienie wielu czynów zabronionych, w tym zart. 14 § 1 k.k.w zw. zart. 278 § 1 k.k., zart. 279 § 1 k.k., zart. 279 § 1 k.k.oraz zart. 278 § 1 k.k.W niniejszej sprawie został dodatkowo oskarżony o czyny zart. 280 § 1 k.k., zart. 280 § 1 k.k., zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 280 § 1 k.k.oraz zart. 270 § 1 k.k.Wskazane okoliczności świadczą zdaniem Sądu Okręgowego o całkowitej demoralizacji i niepoprawności oskarżonego oraz o tym, iż przejawia on rażąco lekceważący stosunek do norm prawa karnego, zwłaszcza jeśli chodzi o przestępstwa przeciwko mieniu. Tutejszy Sąd podziela w całości stanowisko Sądu I instancji, iż oskarżony popełnianie czynów zabronionych traktował jako źródło stałych zarobków, co należało poczytać mu za okoliczność dodatkowo obciążającą. Ponadto oskarżonyB. P.świadomie z zamiarem bezpośrednim popełnił przestępstwa rozboju na osobach małoletnich. Celowo wraz z współsprawcami wybierał na swoje ofiary osoby słabsze, które z założenia nie powinny stawiać oporu.
Powyższe okoliczności całkowicie uniemożliwiają skonstruowanie pozytywnej prognozy kryminologicznej względem oskarżonego. Na taką ocenę żadnego istotnego wpływu nie miało deklarowanie chęci poprawy przez oskarżonego, żalu za popełnione przestępstwa, czy też opinia psychologiczno-pedagogiczna o oskarżonym oraz przyznanie się do winy w sytuacji, gdy jego sprawstwo w świetle zeznań pokrzywdzonych nie budziło najmniejszej wątpliwości, na które to okoliczności powoływał się w apelacji obrońcaB. P..
Wobec powyższego Sąd orzekł, jak w pkt I i II wyroku na podstawieart. 437 § 1 k.p.k.
OskarżonemuB. P.został w niniejszej sprawie wyznaczony obrońca z urzędu, wobec czego na podstawieart. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. – Prawo o adwokaturzezasądzono od Skarbu Państwa na rzecz adwokataB. S.kwotę 516,60 zł (w tym podatek od towarów i usług) tytułem nieopłaconej obrony udzielonej oskarżonemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym. Wedle przepisów§ 2, § 14 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz. U. z 2013 r., poz. 461) stawka minimalna wynosi za obronę przed sądem okręgowym jako drugą instancją – 420 zł, która to kwota po doliczeniu należnego podatku od towarów i usług stanowi przyznane wynagrodzenie.
Mając na uwadze, że oskarżonyB. P.nie posiada pracy, nie uzyskuje żadnego dochodu i pozostawał tymczasowo aresztowany, Sąd Okręgowy uznał, iż nie będzie w stanie ponieść kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze i z tego względu na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.zwolnił oskarżonego od ich ponoszenia.