Sąd Okręgowy w Białymstoku
VIII Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VIII Ka 144/14
Data wyroku: 2014-04-17 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Ilona Simonowicz
Słowa kluczowe: Znamiona Czynu Zabronionego
Podstawa prawna: art. 437§1 i 2 kpk

Sygn. akt VIII Ka 144/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 17 kwietnia 2014r.
Sąd Okręgowy w Białymstoku  VIII Wydział Karny Odwoławczy
w składzie:
PrzewodniczącySSO Ilona Simonowicz
ProtokolantAneta Chardziejko
z udziałem prokuratora Prokuratury Okręgowej w Białymstoku Ewy Minor-Olszewskiej
po rozpoznaniu w dniu 17.IV.2014r. 2014r.
sprawyJ. K.
oskarżonego o czyn zart. 244 kkw zb. zart. 178a §2 kk
na skutek apelacji, wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Białymstoku
z dnia 23 grudnia 2013r. sygn. akt XV K 1462/13

I
Wyrok w zaskarżonej części zmienia w ten sposób, iż:

1
w zakresie czynu z art. 87 §1a kw, przypisanego oskarżonemu w pkt. III części dyspozytywnej , uzupełnia opis czynu i przyjmuje, że oskarżony w dniu 17 sierpnia 2013r. naul. (...)wB.prowadził rower w stanie nietrzeźwości z wynikiem: I – 0,81 mg/dm3, II – 1,10 mg/dm3i III – 1,12 mg/dm3alkoholu w wydychanym powietrzu;

2
za podstawę prawną kary orzeczonej wobec oskarżonego za czyn zart. 87 §1akw przyjmuje przepisyart. 87 §1akw w zw. zart. 87 §1kw w zw. zart. 4 §1 kk.

II
W pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy.

III
Zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

UZASADNIENIE
J. K.został oskarżony o to, żew dniu 17 sierpnia 2013r. o godz. 9:10 naul. (...)wB.nie zastosował się do orzeczonego w dniu 14 stycznia 2013r. przez Sąd Rejonowy w Białymstoku sygn. akt XV K 1758/12 zakazu prowadzenia pojazdów rowerowych na okres 2 lat w ten sposób, że prowadził rower będąc w stanie nietrzeźwości z wynikiem I – 0,81, II – 1,10, III – 1,12 w wydychanym powietrzu, tj. o czyn zart. 244 k.k.w zb. zart. 178a § 2 k.k.
Wyrokiem Sądu Rejonowego w Białymstoku z dnia 23 grudnia 2013r. sygn. akt XV K 1462/13 oskarżonyJ. K.został uznany za winnego tego, że: w dniu 17 sierpnia 2013r. naul. (...)wB.nie zastosował się do orzeczonego w dniu 14 stycznia 2013r. przez Sąd Rejonowy w Białymstoku sygn. akt XV K 1758/12 zakazu prowadzenia pojazdów rowerowych na okres 2 lat w ten sposób, że prowadził rower tj. popełnienia czynu zart.244 kki za to na mocyart.244 kkskazał go na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności
Na mocyart.69 § 1 i 2 kk,art.70 § 1 pkt 1 kkwykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił tytułem próby na okres 2 (dwóch) lat
Nadto został uznany za winnego tego, że w dniu 17 sierpnia 2013r. naul. (...)wB.prowadził rower będąc w stanie nietrzeźwości z wynikiem I – 0,81, II – 1,10, III – 1,12 w wydychanym powietrzu tj. popełnienia czynu zart. 87 § 1 lit. akw i za to na mocyart.87 § 1 lit. akw w zw. zart. 4 § 1 kkskazał go na karę 550 (pięciuset pięćdziesięciu) złotych grzywny
Na podstawie art. 87 § 4 kw orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów rowerowych określając czas jego trwania na okres 1 (jednego) roku
Zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów procesu i obciążył nimi Skarb Państwa

Powyższy wyrok w części dotyczącej czynu z art. 87 §1a kw na niekorzyść oskarżonego zaskarżył prokurator. Orzeczeniu zarzucił obrazę przepisów prawa procesowego, która miała wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie:
● art. 82 § 2 pkt 1 kps w poprzez pominięcie w opisie przypisanegoJ. K.czynu z art. 87 § 1a kw wskazania jednostek w których zostały wyrażone wyniki badań oraz wskazania, że dotyczyły one zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu;
●art. 413 § 1 pkt 6 kpkw zw. zart. 82 § 1kpsw poprzez niewskazanie w podstawie prawnej wymiaru kary za czyn z art. 87 § 1a kw zastosowanego przepisu ustawy karnej – art. 87§ 1 kw.
Na zasadzieart. 437 § 1 i 2 kpkwniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez:
● uzupełnienie opisu czynu o sformułowanie „mg/dm3przy każdym z wyników badań oraz o słowo „alkoholu” przed słowami „w wydychanym powietrzu”,
●uzupełnienie podstawy prawnej wymiaru kary o art. 87 § 1 kw.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja jako w pełni zasadna zasługiwała na uwzględnienie. Podzielić należy stanowisko prokuratora, iż wyrok w zaskarżonej części dotyczącej przypisanego w pkt. III jego sentencji czynu z art. 87 §1a kw, dotknięty jest obrazą prawa procesowego, która ma wpływ na treść orzeczenia.
I tak, wskazać należy przede wszystkim, iż w zakresie opisu przypisanego oskarżonemu wykroczenia polegającego na prowadzeniu roweru w stanie nietrzeźwości (art. 87 §1akw), zaskarżony wyrok dotknięty jest obraząart. 82 §2 pkt.1 kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia, który m.in. stanowi, iż wyrok skazujący winien zawierać dokładne określenie przypisanego obwinionemu czynu. Istotą tego nakazu jest dbałość o takie sprecyzowanie opisu przypisanego sprawcy czynu, aby zawierał on wszystkie elementy, niezbędne i jednoznaczne od strony wymaganych znamion oraz nie nasuwał w tym względzie żadnych wątpliwości. Na Sądzie też spoczywa obowiązek ewentualnego doprecyzowania lub uzupełnienia opisu czynu, jeżeli jakiekolwiek nieprawidłowości lub braki w zakresie tego opisu zawiera zarzut aktu oskarżenia/wniosku o ukaranie. Niniejsza sprawa jednoznacznie wskazuje, iż w zakresie opisu przypisanegoJ. K.czynu dotyczącego prowadzenia roweru w stanie nietrzeźwości, Sąd bezkrytycznie powielił treść zarzutu z aktu oskarżenia, która zawierała istotny brak dotyczący pominięcia wskazania jednostek, w których zostały wyrażone wyniki badań oskarżonego na trzeźwość, a dodatkowo Sąd nie zawarł w opisie przedmiotowego czynu wskazania, że wyniki te dotyczyły zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu. Przedmiotowe braki należy uznać za istotne, gdyż odnoszą się one wprost do „stanu nietrzeźwości”, a więc jednego z głównych znamion wykroczenia z art. 87 §1a kw. W konsekwencji koniecznym było wskazane braki w opisie przedmiotowego czynu uzupełnić.
Podzielić należy też zarzut prokuratora, iż wyrok w odniesieniu do podstawy prawnej kary, orzeczonej wobec oskarżonego za przypisane mu wykroczenie z art. 87 §1a kw, jest niepełny. Sąd Rejonowy jako podstawę wymiaru orzeczonej za ten czyn kary wskazał jedynie art. 87 §1a kw, podczas gdy przepis ten nie określaexpressis verbisgranic sankcji karnej, lecz odwołuje się w tym względzie do art. 87 §1 kw. Tym samym skazującJ. K.za przypisany czyn zart. 87 §1akw na karę grzywny, Sąd winien jako podstawę prawną jej orzeczenia wskazać obokart. 87 §1akw iart. 4 §1 kktakżeart. 87 §1kw.
Mając na uwadze powyższe, uznając iż w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok nie jest dotknięty żadnym błędem – Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji swojego wyroku.
Na mocyart. 624 § 1 kpk, biorąc pod uwagę charakter uchybień, jakich dopuścił się Sąd Rejonowy oraz kierując się względami słuszności – zwolnił oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.