Sąd Okręgowy w Krakowie
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 935/13
Data wyroku: 2014-02-06 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Mariusz Sitko, Ireneusz Bieniek, Lidia Haj
Słowa kluczowe: Groźba Bezprawna
Podstawa prawna: art. 437 § 1 kpk

Sygn. akt IV Ka 935/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 6 lutego 2014 roku
Sąd Okręgowy w Krakowie, Wydział IV Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący:  SSO Ireneusz Bieniek (spr.)
Sędziowie:  SO Lidia Haj
SR del. Mariusz Sitko
Protokolant: st. prot. Ewa Krzyk
przy udziale Joanny Kowalskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej,
po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2014 roku, sprawy

Z. L.
oskarżonego o przestępstwa zart. 190 § 1 kkw zw. zart. 31 § 2 kk;art. 244 kkw zw. zart. 31 § 2 kk;art. 157 § 2 kkw zw. zart. 31 § 2 kk
na skutek apelacji wniesionej przez oskarżyciela posiłkowego
od wyroku Sądu Rejonowego dla Krakowa - Krowodrzy w Krakowie z dnia 5 czerwca 2013r. sygn. akt II K 871/12/K
uznając apelację za oczywiście bezzasadną zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy i zwalnia oskarżyciela posiłkowegoS. C.od zwrotu należnych Skarbowi Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze; zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.G. C.(Kancelaria Adwokacka wK.) kwotę 516,60 (pięćset szesnaście 60/100) złotych tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu w postępowaniu przed Sądem drugiej instancji.

SSO Lidia Haj   SSO Ireneusz Bieniek  SSR Mariusz Sitko

Sygn akt IV Ka 935/13

UZASADNIENIE
Z. L.został oskarżony to, że:
1. w dniu 21 lutego 2012 r. wK.wypowiadał pod adresemS. C.groźby pobicia, które wzbudziły w zagrożonym uzasadnioną obawę że zostaną spełnione przy czym czynu tego dopuścił się mając w stopniu znacznym ograniczoną zdolność rozpoznania znaczenia swojego czynu i pokierowania swoim postępowaniem,
- tj. o przestępstwo zart. 190 §1 KKw zw. zart. 31 §2 KK,
2. w dniu 21 lutego 2012 r. wK.nie zastosował się do orzeczonego Wyrokiem Sądu Rejonowego dla Krakowa – Krowodrzy(...)w Krakowie z dnia 19-04-2011 r., sygn. akt II K 179/11/K zakazu powstrzymywania się od jakichkolwiek kontaktów zeS. C.w ten sposób iż przynajmniej dwukrotnie spotkał się zeS. C.przy czym czynu tego dopuścił się mając w stopniu znacznym ograniczoną zdolność rozpoznania znaczenia swojego czynu i pokierowania swoim postępowaniem,
- tj. o przestępstwo zart. 244 KKw zw. zart. 31 §2 KK,
3. w dniu 21 lutego 2012 r. wK.najpierw poprzez uderzenie pięścią w okolice lewego policzka i lewego oka, a następnie poprzez uderzenie z tzw. „główki” w twarzS. C.spowodował u niego złamanie kości nosa, a obrażenia te naruszyły czynności narządów ciała na okres czasu trwający nie dłużej niż siedem dni przy czym czynu tego dopuścił się mając w stopniu znacznym ograniczoną zdolność rozpoznania znaczenia swojego czynu i pokierowania swoim postępowaniem,
- tj. o przestępstwo zart. 157 §2 KKw zw. zart. 31 §2 KK,
4. w dniu 31 marca 2012 r. wK.wypowiadał pod adresemS. C.groźby zabicia, które wzbudziły w zagrożonym uzasadnioną obawę że zostaną spełnione przy czym czynu tego dopuścił się mając w stopniu znacznym ograniczoną zdolność rozpoznania znaczenia swojego czynu i pokierowania swoim postępowaniem,
- tj. o przestępstwo zart. 190 §1 KKw zw. zart. 31 §2 KK,
Sąd Rejonowy dla Krakowa – Krowodrzy w Krakowie wyrokiem z dnia 5 czerwca 2013r. sygn akt II K 871/12/K orzekł w tym przedmiocie następująco:

I
Orzekając w granicach czynu zarzucanegoZ. L.w pkt 3 aktu oskarżenia uznaje oskarżonego za winnego tego że w 21 lutego 2012 r. przekroczył granice obrony koniecznej odpierając atakS. C.polegający na próbach uderzenia oskarżonego rękoma, w ten sposób że uderzyłS. C.głową w twarz i w ten sposób spowodował uS. C.złamanie kości nosa, które to obrażenia naruszyły czynności narządów ciałaS. C.na okres nieprzekraczający siedmiu dni, a czynu tego oskarżony dopuścił się mając w stopniu znacznym ograniczoną zdolność rozpoznania znaczenia swojego czynu i pokierowania swoim postępowaniem, i tak opisany czyn uznaje za występek zart. 157 §2 KKw zw. zart. 31 §2 KKi w zw. zart. 25 §2 KK, a na podstawieart. 25 §2 KKodstępuje od wymierzenia oskarżonemu kary;

II
na podstawieart. 17 §1 pkt 1 KPKw zw. zart. 414 §1 KPKoskarżonegoZ. L.uniewinnia od popełnienia czynów zarzuconych mu w pkt 1, 2 i 4 aktu oskarżenia, a na zasadzieart. 632 pkt 2 k.p.k.kosztami postępowania związanymi z rozpoznaniem tych zarzutów obciąża Skarb Państwa;

III
na mocyart. 46 §2 KKtytułem częściowego naprawienia szkody wyrządzonej popełnionym występkiem zasądza od oskarżonegoZ. L.na rzeczS. C.nawiązkę w kwocie 500 (pięćset) złotych;

IV
na podstawieart. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 roku Prawo o adwokaturze(Dz.U. nr 16, poz. 124 ze zmianami) zasądza od Skarbu Państwa na rzecz Adw.G. C.kwotę 1402,20 (tysiąc czterysta dwa i 20/100) złotych brutto (w tym 262,20 złotych VAT), tytułem zwrotu kosztów udzielonej oskarżonemu obrony z urzędu;

V
na podstawieart. 624 §1 KPKzwalnia oskarżonegoZ. L.od kosztów sądowych w całości.

Osobistą apelację wywiódł oskarżyciel posiłkowyS. C.i zaskarżając wyrok w całości zarzucił:
błąd w ustaleniach faktycznych w zakresie istotnych okoliczności sprawy, a do czynu opisanego w pkt. I działanie oskarżonego w obronie koniecznej. Skarżący podnosi, iż Sąd Rejonowy niesłusznie oparł się w tym zakresie na wyjaśnieniach oskarżonego odmawiając waloru wiarygodności zeznaniom apelującego.
Oskarżyciel posiłkowy wniósł o zmianę wyroku i skazanie oskarżonego, ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Sąd Odwoławczy zważył co następuje:
Apelacja nie jest zasadna, a podniesiony w niej zarzut nietrafny.
Ocena dowodów przedstawiona w wyczerpujący sposób w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku prezentuje sposób wnioskowania Sądu meriti, który jest zgodny z zasadami prawidłowego rozumowania i doświadczenia życiowego, a więc dyrektywami określonymi wart. 7 kpk.
Ocena dowodów dokonana przez Sąd Rejonowy jest zatem oceną swobodną pozbawioną cech dowolności, Sąd Odwoławczy ją akceptuje i nie ma potrzeby w tym miejscu jej powtarzać. Treść apelacji sprowadza się w istocie jedynie do powtórzenia przez oskarżyciela posiłkowego własnej wersji wydarzeń, w żaden zaś sposób nie podejmuje nawet próby wykazania, iż ocena dowodów dokonana przez Sąd I instancji nie jest zgodna z dyrektywami określonymi wart. 7 kpk.
W pełni przekonujące są ustalenia Sądu, iż do ,,kontaktu” pomiędzy oskarżonym, a oskarżycielem posiłkowym nie doszło z inicjatywy oskarżonego. Przestępstwo zart. 244 kkjest przestępstwem umyślnym. Skoro zatem oskarżony nie miał zamiaru kontaktować się z oskarżycielem posiłkowym, a do takich kontaktów doszło, czy to przypadkowo, czy to wręcz z inicjatywy oskarżyciela posiłkowego, który chciał zastawić na oskarżonego ,,pułapkę”, o czym ten ostatni nie wiedział, gdyż umawiał się tylko z żoną oskarżyciela, to nie można mówić o umyślnym, świadomym złamaniu zakazu sądowego.
W pełni przekonywująca jest także argumentacja Sądu meriti, dokonana po prawidłowej ocenie dowodów, jak chodzi o zarzuty gróźb bezprawnych. Dotyczy to obu zarzutów. Podkreślić jedynie należy, iż nawet gdyby przyjąć, że dnia 21.02.2012r. groźby takie rzeczywiście padły, to niewątpliwie nie wzbudziły one u oskarżyciela posiłkowego obawy, że zostaną spełnione, skoro gonił on następnie oskarżonego.
Odnośnie czynu zarzuconego w pkt 3 Sąd Rejonowy trafnie przyjął, w ustalonym prawidłowo stanie faktycznym, konstrukcję obrony koniecznej z przekroczeniem jej granic.
W związku z powyższym uznając apelację za niezasadną, a nadto mając na uwadze, iż Sąd Rejonowy nie dopuścił się żadnych uchybień, które należałoby uwzględnić niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów (art. 439, 440 kpk) Sąd Odwoławczy zaskarżony wyrok utrzymał w mocy (art. 437 § 1 kpk) i zwolnił oskarżyciela posiłkowego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze (art. 624 § 1 kpk).

SSO Lidia Haj    SSO Ireneusz Bieniek   SSR Mariusz Sitko