Sąd Okręgowy w Poznaniu
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 371/14
Data wyroku: 2014-05-30 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Ewa Taberska, Dariusz Śliwiński, do Jacek Bytner

Sygn. akt IV Ka 371/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 30 maja 2014r.
Sąd Okręgowy w Poznaniu Wydział IV Karny- Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący: SSO Dariusz Śliwiński /spr./
Sędziowie: SO Ewa Taberska
SR del. do SO Jacek Bytner
Protokolant: p.o.staż.A. P.
przy udzialeM. N.Prokuratora Prokuratury Wojskowej del. do Prokuratury Okręgowej w Poznaniu
po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2014r.
sprawyZ. D.skazanego prawomocnymi wyrokami
na skutek apelacji wniesionej przez skazanego od wyroku Sądu Rejonowego w Szamotułach z dnia 4 marca 2014r. sygn. akt. II K 1247/13

1
utrzymuje zaskarżony wyrok w mocy, uznając apelację za oczywiście bezzasadną,

2
zwalnia skazanego od obowiązku zwrotu Skarbowi Państwa kosztów za postępowanie odwoławcze.

E. T.D. J.B.

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 04 marca 2014 roku Sąd Rejonowy w Szamotułach orzekał w sprawieZ. D.skazanego prawomocnymi wyrokami:

I
Sądu Rejonowego w Szamotułachz dnia 09 grudnia 2010 roku,w sprawie II K 578/10, za przestępstwo z art. 244, popełnione w dniu29 marca 2010 roku, na karę 4 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania kary na okres 5 lat próby oraz grzywnę w wysokości 80 stawek dziennych po 10 złotych każda;

II
Sądu Rejonowego w Szamotułach z dnia8 lipca 2011 roku,w sprawie II K 551/11, za przestępstwo zart. 207 § 1 kk, popełnione w okresie odstycznia 2010 roku do marca 2010 roku i od czerwca 2010 roku do listopada 2010 rokuna karę 6 miesięcy pozbawienia wolności;

III
Sądu Rejonowego w Szamotułachz dnia 8 listopada 2011 roku,w sprawie II K 555/11, za przestępstwo zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk, popełnione w nocy na dzień25 lutego 2011 roku, na karę 2 lat pozbawienia wolności

i na podstawieart. 85 kkiart. 86 § 1 kkpołączył skazanemu kary pozbawienia wolności orzeczone wyrokami opisanymi wyżej w punktach: I (Sądu Rejonowego w Szamotułach z dnia 09 grudnia 2010 roku, sygn. akt II K 578/10) i II (Sądu Rejonowego w Szamotułach z dnia 08 lipca 2011 roku, sygn. akt II K 551/11) i wymierzył skazanemukarę łączną 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.
Orzekł również na podstawieart. 577 kpkw zw. zart. 71 § 2 kkiart. 577 kpko zaliczeniu na poczet orzeczonej w punkcie 1 wyroku kary łącznej pozbawienia wolności zaliczając skazanemu grzywnę w wysokości 80 (osiemdziesiąt) stawek dziennych uiszczoną w sprawie II K 578/10, uznając karę orzeczoną wyrokiem łącznym za odbytą co do 80 (osiemdziesięciu) dni pozbawienia wolności i zaliczył okres odbywania kary pozbawienia wolności w sprawie Sądu Rejonowego w Szamotułach o sygnaturze akt II K 551/11 od dnia 17 maja 2012 roku do 17 listopada 2012 roku, uznając tym samym karę łączną za wykonaną w całości.
Uznał, że pozostałym zakresie wyroki łączone wyżej opisane podlegają odrębnemu wykonaniu.
Na podstawieart. 572 kpk, umorzył postępowanie w zakresie objęcia wyrokiem łącznym kary orzeczonej w sprawie II K 555/11.
Na podstawieart. 624 § 1 kpkiart. 6 ustawy z dnia 23.06.1973r. o opłatach w sprawach karnychzwolnił skazanego od obowiązku zwrotu Skarbowi Państwa kosztów sądowych..
Apelację od powyższego wyroku złożył skazany kwestionując fakt zarządzenia mu wyrokiem wykonania kary pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem w sprawie II K 578/10 oraz stwierdził, że jego ocenie korzystniejsze dla niego byłoby połączenie kar orzeczonych wyrokami w sprawach II K 551/11 i II K 555/11.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja skazanego okazała się oczywiście bezzasadna.
Na wstępie należy zauważyć, że apelacja jest oczywiście bezzasadna, jeżeli w sposób oczywisty brak jest wątpliwości, co do tego, że w sprawie nie wystąpiły uchybienia określone wart. 438 k.p.k.orazart. 439 k.p.k., a nadto nie zachodzi przesłanka zart. 440 k.p.k.
Apelacją oczywiście bezzasadną jest taka, której bezpodstawność, niezasadność nie budzi wątpliwości. Zasadność (lub jej brak) apelacji wiązać należy bowiem z oceną trafności uchybień, jakie w apelacji zostały wskazane.
Wskazane powyżej okoliczności uzasadniające określenie przedmiotowej apelacji za oczywiście bezzasadną niewątpliwie zachodziły w niniejszej sprawie. Dokonując oceny w tym zakresie Sąd Odwoławczy posiłkował się orzecznictwem i poglądami doktryny wypracowanymi na gruncieart. 535 § 2 k.p.k.(vide: F. Prusak „Komentarz do kodeksu postępowania karnego” Wyd. Prawnicze W-wa 1999 s. 1446 teza 17, P. Hofmański „Kodeks postępowania karnego, komentarz” Wyd. C. H. Beck W-wa 1999 s. 857 teza 9, W. Grzeszczyk „Oczywista bezzasadność kasacji w świetle orzecznictwa Sądu Najwyższego” publ. Prok. i Pr. 2002/11/153- t.1, R. Stefański „Rozpoznawanie kasacji na posiedzeniu” Prok. I Pr. 2001/2/62 t.2, S. Zabłocki „Kodeks postępowania karnego Komentarz” pod redakcją Z. Gostyńskiego Wyd. ABC 002/11/153 W-wa 1998 tom II).
Uzasadnienie wyroku odpowiada wymogomart. 424 § 1 k.p.k.i pozwala w pełni na kontrolę prawidłowości rozstrzygnięcia przez Sąd odwoławczy.
Przechodząc natomiast do istoty rozważań w sprawie, w pierwszym rzędzie należy zauważyć, że zgodnie zart. 565 § 1 kpkwyrok łączny może zapaść, gdy zachodzą warunki do orzeczenia kary łącznej wymienione wart. 85 kkw stosunku do osoby prawomocnie skazanej wyrokami różnych sądów. Te warunki to:
1. popełnienie przez sprawcę dwu albo więcej przestępstw,
2. popełnienie ich zanim zapadł pierwszy, choćby nieprawomocny wyrok co do któregokolwiek z tych przestępstw,
3. wymierzenie za te przestępstwa kar tego samego rodzaju albo podlegających łączeniu.
Jak trafnie zauważył Sąd Rejonowy w sprawieZ. D.możliwe było orzeczenie kary łącznej pozbawienia wolności obejmującej kary pozbawienia wolności wymierzone w wyrokach zapadłych w sprawach II K 578/10 i II K 555/11.
Nie ulega wątpliwości, że pierwszym z rozważanych wyroków, jaki zapadł przeciwko skazanemu, a który można rozpatrywać jakopierwszy chronologiczniedla utworzenia wyroku łącznego, był wyrok Sądu Rejonowego w Szamotułachz dnia 09 grudnia 2010 roku,w sprawie II K 578/10, za przestępstwo zart. 244, popełnione w dniu29 marca 2010 roku. Przestępstwa, jakich dopuścił się skazany w pozostałych sprawach musiały więc zostać popełnioneprzed wskazaną datą w/w wyroku czyli 9 grudnia 2010r.tak, aby czyniąc zadość wymogom zart. 85 kkmożliwe było połączenie orzeczonych kar i wydanie wyroku łącznego. Jak prawidłowo wskazał Sąd Rejonowy, warunek ten spełniony został w odniesieniu do przestępstwa ukaranego wyrokiem w sprawie II K 551/11 (czyn do listopada 2011r). Natomiast warunku tego nie spełniała kara orzeczona wyrokiem w sprawie II 555/11 albowiem ukarane nim przestępstwo zostało popełnione w dniu 25 lutego 2011 r. a więc już po wydaniu wyroku w sprawie II K 578/10, a co za tym idzie kara orzeczona wyrokiem w sprawie II K 555/11 nie mogła podlegać połączeniu.
Połączeniu podlegały zatem następujące kary: 4 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 5 lat próby oraz 6 miesięcy pozbawienia wolności, które to kary zostały sprowadzone do kary łącznej 6 miesięcy pozbawienia wolności. Sąd Rejonowy zastosował więc wobec skazanego zasadę pełnej absorpcji a więc najbardziej korzystną dla skazanego gdyż powoduje, iż w praktyce skazany odbył (albowiem została ona uznana za odbytą w całości) tylko jedną karę a mianowicie 6 miesięcy pozbawienia wolności. Skazanemu Sąd Rejonowy zarządził formalnie wykonanie kary pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem w sprawie II K 578/10 ale decyzja ta w żaden sposób nie wpłynęła niekorzystnie na sytuację skazanego albowiem zastosowanie zasady pełnej absorpcji spowodowała, że z kolei ta kara nie będzie wykonywana. .Sąd Okręgowy pragnie podkreślić, że skazany zdaje się tych okoliczności całkowicie nie dostrzegać. Podkreślić tu należy, że z uwagi na zastosowanie zasady pełnej absorpcji, uznanie kary łącznej za wykonaną w całości oraz skierowania apelacji na korzyść skazanego nie ma żadnej prawnej możliwości ingerencji w rozstrzygnięcie Sadu Rejonowego w zakresie orzeczenia kary łącznej albowiem prowadziłaby do pogorszenia aktualnej sytuacji skazanego.
Sąd Okręgowy podkreśla także, że z wyżej wskazanych przyczyn nie było możliwe połączenie kar w sposób wskazywany przez skazanego w apelacji albowiem wyroki w sprawie 555/11 nie spełniał wymienionych powyżej przesłanek zwłaszcza z punktu 1. Aktualne orzecznictwo Sądu Najwyższego wprost wskazuje, że dla możliwości wymierzenia kary łącznej konieczne jest ustalenie pierwszego chronologicznie wyroku i decyduje tu wyłącznie data jego wydania. Następnie do tej daty odnosi się daty kolejnych przestępstw popełnionych przez skazanego. Nie ma możliwości wyboru pierwszego chronologicznie wyroku albowiem decyduje tu data a nie korzystność rozstrzygnięcia dla skazanego a tego zdaje się żądać skazany w swojej apelacji. Jest bezsporne, że czyn ukarany wyrokiem w sprawie II K 555/11 popełniony został po dniu wydania wyroku w sprawie II K 578/10 a więc nie zostały spełnione opisane powyżej przesłanki.
W tym stanie rzeczy Sąd Okręgowy nie znalazł żadnych podstaw do zmiany lub uchylenia zaskarżonego wyroku.
Biorąc pod uwagę fakt odbywania przez skazanego kar pozbawienia wolności Sąd Okręgowy na podstawieart. 624 §1 kpkzwolnił go od obowiązku zwrotu Skarbowi Państwa kosztów procesu za postępowanie odwoławcze.
J. B.D. E.T.