Sąd Rejonowy w Bielsku Podlaskim
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 1427/13
Data wyroku: 2014-02-03 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Małgorzata Hajduczenia
Słowa kluczowe: Sprzedaż, Wyrok Zaoczny
Podstawa prawna: art. 535§1 kpc, art. 355§1 kpc

Sygn. akt: I C 1427/13

WYROK
zaoczny wobec pozwanejA. B. (1)

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 3 lutego 2014 roku
Sąd Rejonowy w Bielsku Podlaskim I Wydział Cywilny
w składzie następującym:

Przewodniczący:

SSR Małgorzata Hajduczenia

Protokolant:

Magdalena Kalata

po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2014 roku w Bielsku Podlaskim
na rozprawie
sprawy z powództwa(...) Spółka jawnaS. M.iK. A.z siedzibą wB.
przeciwkoS. B.iA. B. (1)
o zapłatę

I
Zasądza od pozwanychS. B.iA. B. (1)solidarnie na rzecz powódki(...) Spółki jawnejS. M.iK. A.z siedzibą wB.kwotę 596,47 zł (pięćset dziewięćdziesiąt sześć złotych czterdzieści siedem groszy) z odsetkami:

-

umownymi w wysokości czterokrotności stopy kredytu lombardowego NBP w stosunku rocznym liczonymi od kwoty 411 zł od dnia 18 września 2013 roku do dnia zapłaty

ustawowymi w wysokości 13% w stosunku rocznym liczonymi od kwoty 141,77 zł od dnia 2 grudnia 2013 roku do dnia zapłaty

ustawowymi w wysokości 13% w stosunku rocznym liczonymi od kwoty 43,70 zł od dnia 2 grudnia 2013 roku do dnia zapłaty.

II
Umarza postępowanie w zakresie kwoty 160 złotych.

III
Oddala powództwo w pozostałym zakresie.

IV
Zasądza od pozwanychS. B.iA. B. (1)solidarnie na rzecz powódki(...) Spółki jawnejS. M.iK. A.z siedzibą wB.kwotę 179,67 zł (sto siedemdziesiąt dziewięć złotych sześćdziesiąt siedem groszy) tytułem zwrotu kosztów procesu.

V
Wyrokowi co do punktu I nadaje rygor natychmiastowej wykonalności.

Sygn. akt I C 1427/13

UZASADNIENIE
Powódka(...) Spółka JawnaS. M.iK. A.z siedzibą wB.pierwotnie wnosiła o zasądzenie od pozwanychS. B.iA. B. (1)solidarnie na jej rzecz kwoty 753,54 złotych, w tym od kwot: 182,54 złotych i 160 złotych z odsetkami ustawowymi liczonymi od dnia wytoczenia powództwa do dnia zapłaty oraz z odsetkami umownymi w wysokości 4-krotności stopy kredytu lombardowego NBP od kwoty 411 złotych od dnia 18 września 2013 roku do dnia zapłaty. Domagała się nadto zasądzenia od pozwanych kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych oraz kwoty 17 złotych tytułem opłaty skarbowej za udzielenie pełnomocnictwa. Uzasadniając żądanie pozwu powoływała się na umowy kupna-sprzedaży z października 2011 roku i listopada 2011 roku, na podstawie których pozwanyS. B.zakupił u powódki towary na łączną kwotę 1311 złotych. Podała, że pierwszej wpłaty pozwany dokonał po upływie terminu płatności wpłacając w dniu 20 kwietnia 2012 roku kwotę 700 złotych. Argumentowała, że z uwagi na nieuregulowanie pozostałej części należności, w dniu 25 lipca 2013 roku powódka dostarczyła do pozwanego ostateczne przedsądowe wezwanie do zapłaty, konsekwencją czego było podpisanie w dniu 17 września 2013 roku przez pozwanychS. B.iA. B. (1)oświadczenia, w którym uznali należność za bezsporną i wymagalną i zobowiązali się do spłaty pozostałej należności z odsetkami umownymi w wysokości 4-krotniści stopy kredytu lombardowego NBP oraz kosztami windykacji w wysokości 160 złotych. Płatność została rozłożona na raty po 200 złotych każda, płatne od 10 października 2013 roku. Podała, że pozwani w dniu podpisania oświadczenia wpłacili jedynie 200 złotych i do dnia dzisiejszego zalegają z płatnością pozostałej części należności. Uzasadniając żądanie powódka wskazała, że na wartość przedmiotu sporu składają się: kwota 411 złotych- pozostała nieuregulowana należność zfaktury VAT nr (...)wraz z odsetkami umownymi, kwota 182,54 złotych – skapitalizowane odsetki ustawowe za zwlokę w płatności z odsetkami ustawowymi od dnia wytoczenia powództwa i kwota 160 złotych- koszty windykacyjne, do których pozwani zobowiązali się w oświadczeniu podpisanym w dniu 17 września 2013 roku z odsetkami ustawowymi od dnia wytoczenia powództwa. Na rozprawie w dniu 3 lutego 2014 roku pełnomocnik powódki zmodyfikował powództwo w ten sposób, że wniósł o zasądzenie od pozwanych na rzecz powódki solidarnie kwoty 596,47 złotych, w tym kwoty 411 złotych z odsetkami umownymi liczonymi od dnia 18 września 2013 roku oraz kwoty 185,54 złotych z odsetkami ustawowymi od dnia wytoczenia powództwa oraz cofnął powództwo ze zrzeczeniem się roszczenia w zakresie kwoty 160 złotych. Argumentowała, że żądanie zasądzenia kwoty 160 złotych było od samego początku bezpodstawne.
PozwanyS. B.uznał powództwo w zmodyfikowanym kształcie.
PozwanaA. B. (1)nie zajęła stanowiska w sprawie.

Sąd Rejonowy ustalił i zważył, co następuje:
Bezsporne w sprawie jest, że pozwaniS. B.iA. B. (1)są małżeństwem i wspólnie prowadzą gospodarstwo rolne w miejscowości(...), gminaB..
Poza sporem pozostaje, że pozwanyS. B.zakupił u powódki(...) Spółka JawnaS. M.iK. A.z siedzibą wB.towar niezbędny do prowadzenia w/w gospodarstwa rolnego w postaci paszy: w dniu 28 października 2011 roku na kwotę 716,00 złotych i w dniu 18 listopada 2011 roku na kwotę 595,00 złotych, co znajduje potwierdzenie odpowiednio wfakturach VAT: Nr (...)z płatnością do 11 listopada 2011 roku i(...)( k. 26-27 akt).
Nie było kwestionowane, że pozwani częściowo uregulowali należności wynikające z przedmiotowych faktur.
Dnia 25 lipca 2013 roku strona powodowa wystawiła skierowane do pozwanych ostateczne przedsądowe wezwanie do zapłaty na łączną kwotę 782,05 złotych. (k. 28).
W dniu 17 września 2013 roku pozwaniS. B.iA. B. (1)złożyli oświadczenie, w którym uznali zobowiązanie wobec powódki wynikające zfaktur VAT: Nr (...)na łączną kwotę 782,05 złotych wraz z odsetkami umownymi w wysokości 4-krotności stopy kredytu lombardowego NBP liczonymi do dnia zapłaty za bezsporne wymagalne oraz zrzekli się zarzutu przedawnienia. Ponadto pozwani zobowiązali się do pokrycia kosztów windykacyjnych w kwocie 160 złotych. W/w kwota miała zostać spłacona do końca roku w ratach po 200 złotych miesięcznie począwszy od 10 października 2013 roku. (k. 29).
W dniu 17 września 2013 roku pozwani wpłacili powódce kwotę 200 złotych, zaś pozostała do spłaty część należności nie została przez nich uregulowana. ( nie kwestionowane).
Zgodnie z treściąart. 535 § 1 kcprzez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę.
W myśl natomiastart. 5351kcprzepisy niniejszego działu stosuje się do sprzedaży konsumenckiej w takim zakresie, w jakim sprzedaż ta nie jest uregulowana odrębnymi przepisami.
Materiał zgromadzony w sprawie potwierdza zarówno istnienie zobowiązania pozwanych, jak i wysokość ciążącego na nich zobowiązania.
Przedstawione przez powódkę dokumenty i wyliczenia nie zostały przez pozwanych skutecznie zakwestionowane i podważone. PozwanyS. B.na rozprawie w dniu 3 lutego 2014 roku uznał powództwo w zmodyfikowanym zakresie, nie kwestionował ani faktu zaciągnięcia zobowiązania ani wysokości zadłużenia podnosząc, że część należności zostało już spłaconych.
Zgodnie z treściąart. 213 § 2 kpcSąd jest związany uznaniem powództwa, chyba że uznanie jest sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierza do obejścia prawa.
Przyjmuje się, że uznanie powództwa jest aktem dyspozycyjności materialnej pozwanego, który za zasadne uznaje zarówno roszczenie powoda, jak i przyznaje uzasadniające je przytoczone przez powoda okoliczności faktyczne, a w konsekwencji godzi się na wydanie wyroku uwzględniającego żądanie pozwu (zob. wyrok SN z dnia 14 września 1983 r., III CRN 188/83, OSNC 1984, nr 4, poz. 60).
Sąd jest związany uznaniem. Obowiązany jest jednak dokonać oceny, czy czynność ta nie jest sprzeczna z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierza do obejścia prawa.
Dokonując analizy materiału dowodowego Sąd nie dopatrzył się jakichkolwiek przesłanek, określonych wart. 213 § 2 kpc, do uznania tego aktu dyspozycji procesowej pozwanego za niedopuszczalne.
Mając na względzie powództwo w zmodyfikowanym kształcie Sąd zasądził solidarnie od pozwanych na rzecz powódki kwotę 596,47 złotych w oparciu oart. 535 § 1 kc.
O odsetkach Sąd rozstrzygnął w myślart. 481§ 1 i 2 kcorazart. 482§1 kczasądzając je zgodnie z żądaniem pozwu.
Na rozprawie w dniu 3 lutego 2014 roku pełnomocnik powódki cofnął powództwo w zakresie kwoty 160 złotych ze zrzeczeniem się roszczenia.
Zgodnie zart. 355 § 1 kpcSąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli powód cofnął ze skutkiem prawnym pozew (…). W myśl natomiastart. 203 § 1 k.p.c.pozew może być cofnięty bez zezwolenia pozwanego aż do rozpoczęcia rozprawy, a jeżeli z cofnięciem połączone jest zrzeczenie się roszczenia- aż do wydania wyroku. Gdy skuteczność cofnięcia pozwu zależy od zgody pozwanego, niezłożenie przez niego oświadczenia w tym przedmiocie w dwutygodniowym terminie uważa się za wyrażenie zgody. (§3 zd. 2 kpc)
W niniejszej sprawie cofnięcie pozwu co do kwoty 160 złotych nastąpiło po rozpoczęciu rozprawy, ale ze zrzeczeniem się roszczenia, a zatem dla skuteczności w/w czynności dyspozytywnej powódki nie była wymagana zgoda pozwanych.
Biorąc pod uwagę powyższe stwierdzić należy, że cofnięcie pozwu wywarło skutek prawny w rozumieniuart. 203 § 1 kpc. Sąd nie dopatrzył się także jakichkolwiek przesłanek, określonych wart. 203 § 4 kpc, do uznania tego aktu dyspozycji procesowej za niedopuszczalne.
Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawieart. 355 § 1 i 2 kpcorzekł jak w pkt II w sentencji wyroku.
W pozostałej części powództwo podlegało oddaleniu. Powódka w pierwotnym pozwie domagała się zasądzenia od pozwanych kwoty 753,54 złotych z odsetkami, zaś na rozprawie w dniu 3 lutego 2014 roku modyfikując powództwo wnosił o zasądzenie kwoty 596,47 złotych z odsetkami i cofnęła powództwo co do kwoty 160 złotych. Sąd oddalił zatem powództwo w zakresie kwoty stanowiącej różnicę pomiędzy kwotą pierwotnego żądania a kwotą należności głównej dochodzoną na rozprawie w dniu 3 lutego 2014 roku w części, co do której powódka nie cofnęła powództwa i jednocześnie go nie popierała.
O kosztach procesu Sąd orzekł w oparciu oart. 100 kpcw zw.§6 pkt 2 rozporządzenia MINISTRA SPRAWIEDLIWOŚCI z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu(Dz.U.2013.490 j.t.) stosunkowo je rozdzielając- powódka wygrała w 79,15%, zaś uległa w 20,85%). Uznać należało, że w zakresie cofniętego powództwa oraz w części powództwa oddalonego powódka przegrała. Zgodnie bowiem zart. 203 § 2 kpc§ pozew cofnięty nie wywołuje żadnych skutków, jakie ustawa wiąże z wytoczeniem powództwa. Na żądanie pozwanego powód zwraca mu koszty, jeżeli sąd już przedtem nie orzekł prawomocnie o obowiązku ich uiszczenia przez pozwanego.
Analiza w/w przepisu wskazuje, że zasadą jest, iż w wypadku cofnięcia pozwu obowiązek zwrotu kosztów procesu na rzecz pozwanego, na jego żądanie, obciąża powoda bez względu na przyczynę cofnięcia (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 lutego 2011 r., II CZ 203/10, niepubl.). Dopuszczalne jest wprawdzie odstępstwo od tej zasady, ale w sytuacji, gdy powód wykaże, że wystąpienie z powództwem było niezbędne dla celowego dochodzenia praw lub celowej obrony, z uwzględnieniem okoliczności istniejących w dacie wytoczenia pozwu. Dotyczy to zwłaszcza sytuacji, gdy cofnięcie pozwu jest konsekwencją zaspokojenia przez pozwanego wymagalnego w chwili wytoczenia powództwa roszczenia powoda. W realiach niniejszej sprawy powódka częściowo cofnęła pozew, gdyż jak wskazał jej pełnomocnik na rozprawie w dniu 3 lutego 2014 roku, żądanie zasądzenia kwoty 160 złotych od „samego początku było bezpodstawne”, a zatem w rozumieniu przepisów o kosztach procesu (art. 98 k.p.c.) powódkę należy uznać za stronę przegrywającą sprawę w w/w zakresie (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 lutego 2010 r., V CZ 1/10, niepubl. z dnia 10 lutego 2011 r., IV CZ 111/10, niepubl., z dnia 24 sierpnia 2011 r., IV CZ 34/11, niepubl., z dnia 12 stycznia 2012 r., IV CZ 117/11, niepubl).
Z uwagi na fakt, że pozwanyS. B.uznał powództwo co do kwoty 596,47 złotych, zaś wyrok wobec pozwanejA. B. (2)jest zaoczny, Sąd na podstawieart. 333§1 pkt 2 i 3 kpcwyrokowi co do pkt I nadał rygor natychmiastowej wykonalności.

SSR Małgorzata Hajduczenia