Sąd Apelacyjny w Gdańsku
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 56/14
Data wyroku: 2014-04-02 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Dariusz Malak, Jerzy Sałata, Dorota Paszkiewicz
Słowa kluczowe: Wyrok Łączny
Podstawa prawna: art. 91 § 2 k.k.

Sygn. akt II AKa 56/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 2 kwietnia 2014 r.

Sąd Apelacyjny w Gdańsku II Wydział Karny
w składzie:
Przewodnicząca:  SSA Dorota Paszkiewicz (spr.)
Sędziowie:   SSA Dariusz Malak
SSA Jerzy Sałata

Protokolant:  referent-stażysta Aleksandra Urbanowicz
przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Gdańsku Mirosława Kido

po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2014 r.
sprawy
Z. C.
o wydanie wyroku łącznego
na skutek apelacji wniesionej przez Prokuratora Prokuratury Rejonowej wP.
od wyroku łącznego Sądu Okręgowego w Gdańsku
z dnia 17 grudnia 2013 r., sygn. aktIV K 164/13

I
zmienia zaskarżony wyrok w punkcie IV. w ten sposób, że za podstawę wymiaru kary łącznej przyjmujeart. 86 § 1 k.k.i91 § 2 k.k.;

II
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok w pozostałej części;

III
kosztami postępowania odwoławczego obciąża Skarb Państwa.

UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w Gdańsku, po rozpoznaniu wniosku obrońcy skazanegoZ. C., wyrokiem łącznym z dnia 17 grudnia 2013 r. o sygn. akt IV K 164/13 :
I. na podstawieart. 85 k.k.,art. 86 § 1 i 2 k.k.iart. 33 § 1 i 3 k.k.połączył jednostkowe kary pozbawienia wolności oraz grzywny orzeczone wobecZ. C.wyrokami:
- Sądu Rejonowego Gdańsk - Południe w Gdańsku z dnia 9 sierpnia 2007 roku w sprawie sygn. akt X K 761/06,
- Sądu Rejonowego Gdańsk - Południe w Gdańsku z dnia 31 marca 2008 roku w sprawie sygn. akt II K 565/07,
i orzekł karę łączną w wysokości 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywny w wysokości 200 (dwieście) stawek dziennych ustalając wysokość stawki dziennej na 20 zł (dwadzieścia złotych);
II. na podstawieart. 89 § 3 k.k.,art. 69 § 1 i 2 k.k.iart. 70 § 1 pkt 1 k.k.wykonanie orzeczonej wpunkcie Ikary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby wynoszący 4 (cztery) lata;
III. na podstawieart. 89 § 3 k.k.,art. 73 § 1 k.k.oddał skazanego w okresie próby pod dozór kuratora sądowego;
IV. na podstawieart. 85 k.k., zart. 86 § 1 k.k.połączył jednostkowe kary pozbawienia wolności orzeczone wobec skazanegoZ. C.wyrokami:
a.Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 13 września 2012 roku w sprawie sygn. akt IV K 89/11,
b.Sądu Rejonowego Gdańsk-Południe w Gdańsku w Gdańsku z dnia 27 września 2012 roku w sprawie sygn. akt X K 315/11,
i orzekł karę łączną w wysokości 2 (dwóch) lat 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności;
V. w pozostałym zakresie połączone wyroki pozostawił do odrębnego wykonania;
VI. na podstawieart. 572 k.p.k.umorzył postępowanie w zakresie kary orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Kartuzach z dnia 12 listopada 2009 roku w sprawie sygn. akt II K 692/09;
VII. na podstawieart. 577 k.p.k.oznaczył jako początek odbywania orzeczonej wpunkcie IVkary łącznej pozbawienia wolności dzień 14 czerwca 2013 roku;
VIII. na podstawieart. 626 § 1 k.p.k.orazart. 624 § 1 k.p.k.zwolnił skazanego w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.

Od powyższego wyroku apelację wywiódł Prokurator Rejonowy wP., zaskarżając wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze.
Wyrokowi temu zarzucił obrazę przepisów prawa materialnego:
-art. 91 § 2 k.k.poprzez jego niezastosowanie w punkcie IV wyroku przy połączeniu kar jednostkowych orzeczonych w wyroku Sądu Rejonowego Gdańsk - Południe w Gdańsku z dnia 27 września 2012 r. w sprawie o sygnaturze akt X K 315/11 oraz w wyroku Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 13 września 2012 r. w sprawie o sygnaturze akt IV K 89/11 i wymierzenieZ. C.kary łącznej w pkt IV wyroku łącznego na podstawieart. 85 k.k.,art. 86 § 1 k.k.podczas, gdy połączenie kar jednostkowych pozbawienia wolności i wymierzenie w ich miejsce kary łącznej winno nastąpić na podstawieart. 86 § 1 k.k.iart. 91 § 2 k.k.albowiem jedna z kar pozbawienia wolności, podlegających łączeniu, wymierzona w wyroku Sądu Rejonowego Gdańsk - Południe w Gdańsku w sprawie o sygnaturze akt X K 315/11, orzeczona została w warunkach ciągu przestępstw.
W konsekwencji powyższego zarzutu prokurator o zmianę powyższego wyroku łącznego w jego punkcie IV poprzez wymierzenieZ. C.kary łącznej w wysokości 2 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności na podstawieart. 86 § l k.k.iart. 91 § 2 k.k., zaś w pozostałym zakresie o utrzymanie wyroku w mocy.
Sąd Apelacyjny zważył co następuje:
Apelacja Prokuratora Rejonowego okazała się zasadna i skutkowała zmianą zaskarżonego wyroku w punkcie IV.
Za uzasadniony uznać należało sformułowany w apelacji zarzut obrazy przepisów prawa materialnego, a to przepisuart. 91 § 2 k.k.poprzez orzeczenie wobecZ. C.kary łącznej pozbawienia wolności w punkcie IV wyroku na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.Skoro bowiem przepisart. 85 k.k.określa zasady orzekania kary łącznej w przypadku, gdy sprawca popełnił przypisane mu przestępstwa w ich realnym zbiegu, aart. 91 § 2 k.k.dotyczy sytuacji, w której sprawca popełnił w warunkach określonych wart. 85 k.k.dwa lub więcej ciągów przestępstw określonych w§ 1 art. 91 k.k.lub ciąg przestępstw oraz inne przestępstwo, to powołanie w podstawie prawnej wymiaru kary łącznejart. 85 k.k.jest wadliwe. Niewątpliwe w niniejszej sprawie jest to, że Sąd Okręgowy obowiązany był orzec karę łączną sprawcy, któremu wymierzono kary jednostkowe za ciąg przestępstw i za inne przestępstwa. W takiej sytuacji, podstawą prawną wymiaru kary łącznej winien byćart. 86 § 1 k.k.iart. 91 § 2 k.k., bo zasady orzekania kary łącznej w takiej sytuacji są określone w tych właśnie przepisach. Trzeba zaakcentować, że przepisart. 91 § 2 k.k., regulujący kwestie wymiaru kary w przypadku realnego zbiegu ciągów przestępstw bądź ciągu z innym przestępstwem (jak w tym przypadku), wprost odsyła do odpowiednio stosowanych przepisów rozdziału dotyczącego kary łącznej, a więc także doart. 86 § 1 k.k.Ten z kolei przepis przewiduje, że górną granicą kary łącznej jest suma kar podlegających łączeniu (zob.wyrok Sądu Najwyższego z dnia 09 września 2010r. w sprawie III KK 249/10, opubl. OSNwSK 2010/1/1695). Natomiast odpowiednie stosowanieart. 86 k.k.oznacza, że w sytuacji określonej wart. 91 § 2 k.k.sąd ma wymierzyć karę łączną - nie w granicach od najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy, z uwzględnieniem górnych granic poszczególnych rodzajów kar wskazanych wart. 86 § 1 k.k., lecz - w granicach od najwyższej z kar wymierzonych za ciąg przestępstw lub za jednostkowe czyny, w zależności od tego, która z nich jest surowsza, do sumy orzeczonych w danym postępowaniu kar za ów ciąg lub ciągi przestępstw i za czyny jednostkowe, oczywiście z uwzględnieniem górnych granic poszczególnych rodzajów kar (zob.wyrok Sądu Najwyższego z dnia 25 lutego 2010r. w sprawie IV KK 397/09, opubl. OSNwSK 2010/1/441).
Sąd Apelacyjny z wyżej wskazanych powodów, uznając trafność zarzutu i wniosku zawartych w apelacji prokuratora, zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że za podstawę orzeczonej w pkt IV. wyroku kary łącznej pozbawienia wolności przyjąłart. 86 § 1 k.k.iart. 91 § 2 k.k., a w pozostałej części orzekł o utrzymaniu zaskarżonego wyroku w mocy, obciążając kosztami postępowania odwoławczego Skarb Państwa (art. 626 §1 k.p.k.w zw. zart. 635 k.p.k.w zw. zart. 633 k.p.k.).