Sąd Rejonowy w Świdnicy
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 20/12
Data wyroku: 2014-05-27 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Joanna Zaganiacz

Sygn. akt II K 20/12

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 27 maja 2014 roku
Sąd Rejonowy II Wydział Karny wŚ.w składzie:
Przewodniczący: SSR Joanna Zaganiacz
Protokolant: Barbara Lesiak
przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej w ŚwidnicyM. D.
po rozpoznaniu w dniach 5.06.2012r., 28.06.2012r., 26.07.2012r., 25.09.2012r., 8.10.2013r., 12.11.2013r., 22.05.2014r. sprawy karnej

A. J.

urodzonego (...)wW., synaA.iL.z domuG.

oskarżonego o to, że:
w okresie od 28 stycznia do 14 lutego 2009 roku wR.w woj.(...), działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru i w krótkich odstępach czasu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 8.235 zł i 52.801,60 zł, wprowadzając w błąd przedstawicielaPHU (...)z siedzibą wS.J. Ż.oraz przedstawicielaPPHU (...)A. Ż.co do zamiaru zapłaty za zakup i transport 192 ton kostki brukowej zamówionej w PPHU(...)- (...)oraz nie uiścił zapłaty za zamówiony towar oraz transport,

tj. o czyn zart. 286 § 1 kkw zw. zart. 12 kk

I
oskarżonegoA. J.uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego w części wstępnej wyroku, tj. występku zart. 286§1 kkw zw. zart. 12 kki za to na podstawieart. 286§1 kkpowołanego przepisu wymierza oskarżonemu karę roku pozbawienia wolności;

II
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.Ł. K.kwotę 1 136,52 zł (jeden tysiąc sto trzydzieści sześć złotych pięćdziesiąt dwa grosze) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu;

III
zwalnia oskarżonego od uiszczenia opłaty oraz od ponoszenia wydatków powstałych od chwili wszczęcia postępowania zaliczając te wydatki na rachunek Skarbu Państwa.

Sygn. akt II K 20/12

UZASADNIENIE

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
A. Ż.prowadzi firmęo nazwie G. (...), której przedmiotem działalności jest m.in. produkcja i sprzedaż kostki granitowej. W prowadzeniu firmy pomaga mu jego żonaM. Ż..
W dniu 28 stycznia 2011 rokuA. Ż.otrzymał wiadomość e-mail od firmy o nazwie(...)z zapytaniem o cenę kostki granitowej. Jako nadawca wiadomości podpisał sięJ. M.. Mail zawierał dane firmy: adres oraz informacje potwierdzające jej wiarygodność tj. NIP, REGON, wpis do działalności gospodarczej. Po kilku etapach korespondencji mailowej oraz telefonicznej pomiędzyA. Ż.afirmą (...),firma (...)sprzedałafirmie (...)kostkę granitową w ilości 192 ton o wartości 52,801,60 zł. Rozmowy telefoniczne były prowadzone z osobą, która przedstawiała się jakoA. J.. Sprzedaż nastąpiła w 7 etapach. Strony ustaliły, iżA. Ż.zorganizuje transport kostki, a za transport zapłaci odbiorca. Transport został zleconyfirmie PHU (...)prowadzonej przez ojca pokrzywdzonego -J. Ż..K.została zawieziona w kilku transportach na wyznaczone miejsce tj. na plac budowyFirmy (...)z/s przyul. (...)wD.. Plac był wynajmowany przezA. J.odE. C.. Za dostawęfirma PHU (...)wystawiła dwie faktury na łączną kwotę 8235 zł brutto, z 7 dniowym terminem płatności każda. Z uwagi na to, iż była to zima i w tym okresie nie ma popytu na kostkę granitowąA. Ż.nie chcąc blokować miejsca na kolejne wyprodukowane partie towaru zgodził się na odroczony do 30 dni termin płatności.

-

Dowód:

zeznania świadkaM. Ż., k. 2-5,

zeznania świadkaA. Ż.k. 51 – odwrót,

zeznania świadkaE. C.k. 74 – 75

wydruk korespondencji mailowej prowadzonej między stronami k. 6 -8

kopie faktur k. 9, 10, 11, 13, 15, 17, 19, 21, 23

Cały towar został odebrany przez właścicielafirmy (...)i jego odbiór został udokumentowany na zasadzie kwitów(...). Działalność(...)została zarejestrowana naA. J.. Po upływie terminu płatnościfirma (...)nie uregulowała swoich zobowiązań, ani wobec(...)ani wobecfirmy PHU (...). Mimo wielokrotnych prób ze strony zarównoM. Ż.jak iA. Ż.nie udało nawiązać się kontaktu z przedstawicielamifirmy (...). Do chwili obecnej zadłużenie nie zostało w żaden sposób uregulowane.
- zeznania świadkaM. Ż., k. 2-5
- zeznania świadkaA. O.k.60 – odwrót
- kopie kwitów WZ k. 12, 14, 16, 18, 20, 22, 24
A. J.ma 47 lata, jest rozwiedziony, ma jedno dorosłe dziecko, nikt nie pozostaje na jego utrzymaniu. Ma wykształcenie wyższe techniczne, a jego wyuczony zawód to technik mechanik precyzyjny, bezrobotny. Był uprzednio karany sądownie.

Dowód:

-

wyjaśnienia oskarżonego, k. 234 -236

zaświadczenie Centralnej Bazy Danych Systemu Informatycznego Prokuratury k. 179-181

-

dane o karalności, k. 482-483

OskarżonyA. J.zarówno w postępowaniu przygotowawczym jak i na rozprawie nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i zaprzeczył aby zajmował się kontraktami związanymi z materiałami budowlanymi i kostką granitową.
W toku postępowania przygotowawczego wyjaśnił, że prowadził działalność gospodarczą pod nazwą(...), jednakże firma jego zajmowała się pośrednictwem handlowym m.in. sprzedażą naczyń emaliowanych na rynek bułgarski. Zaprzeczył, aby zawierał umowy z pokrzywdzonymi : „nic mi nie mówią nazwiskoŻ.jak też nazwyfirm (...)iB.”. Wskazał, iż w jego firmie umowami i negocjacjami zajmował sięM. P.i być może to on zawarł umowy.
Na rozprawie przed Sądem oskarżony przedstawił wersję tożsamą, z tą którą przedstawił w trakcie postępowania przygotowawczego. Podtrzymał zeznania złożone w postępowaniu przygotowawczym. Ponownie zaprzeczył, aby kiedykolwiek składał zamówienie na kostkę granitową, podpisywał umowę bądź zamówienie lub aby kiedykolwiek prowadził w tym przedmiocie rozmowy. Zaprzeczył również, aby kontaktował się z przedstawicielamifirmy (...). Na pytania podał, że do pomieszczeń biurowych w których znajdowały się m.in. pieczątka jego firmy miał dostępM. P.. Zeznał, że nie korzystał z adresu djexpress@op.pl, a podpis, który znajduje się na umowie najmu placu nie jest jego podpisem.

-

wyjaśnienia oskarżonegoA. J., k. 234-236, 342 - odwrót

kopia umowy najmu zE. C.k. 76-77

Sąd zważył, co następuje:
Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy wykazał ponad wszelką wątpliwość, że oskarżonyA. J.dopuścił się zarzucanego mu czynu.
Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonegoA. J., który usiłował wywieść, że nigdy nie zamawiał on kostki granitowej i nigdy nie kontaktował się z przedstawicielamifirmy (...).
Oskarżony podał swoją wersję przebiegu zdarzenia. Jednakże w ocenie Sądu postępowanie dowodowe obaliło te twierdzenia. Wyjaśnienia oskarżonego należy uznać za niewiarygodne i stanowiące całkowicie chybioną linię obrony.
Rekonstrukcja ustalonych faktów opierała się w głównej mierze na zeznaniach świadków:M. Ż.,A. Ż.,J. Ż.,A. O.orazE. C., a także dowodach wynikających z dokumentów w postaci: korespondencji mailowej, kserokopii faktur, umowy najmu zE. C.oraz informacji od operatora sieci informatycznej oraz odP. C.. .
Sąd dał wiarę zeznaniomM. Ż.orazA. Ż.. W spójnych i konsekwentnych zeznaniach przedstawili oni okoliczności w jakich doszło do nawiązania współpracy zA. J.i jego firmą podając przy tym jaka ilość kostki granitowej została mu przekazana, jak wyglądał jej transport oraz opisując jak miała wyglądać zapłata za nią.
Konsekwencja, jednolitość oraz zgodność z pozostałymi materiałami dowodowymi, nie pozostawiają wątpliwości, iż zeznaniomM. Ż.iA. Ż.należało przyznać przymiot wiarygodności
ŚwiadekJ. Ż.w swoich zeznaniach podał, iż za przewóz materiałów wystawił on 5 faktur na łączna kwotę ok. 8200 zł. Wskazał, iż za usługę miał zapłacićA. J.. Zeznał również, że kierowca przekazał mu informację, iż dokumenty WZ i listy przewozowe podpisał oskarżony.
Twierdzenia w/w znajdują potwierdzenie w załączonych do zawiadomienia o przestępstwie dokumentach. Wobec powyższego także zeznaniomJ. Ż.należało przyznać przymiot wiarygodności.
ŚwiadekA. O.kierowca, który wykonywał transport kostki granitowej doD.zeznał, iż co prawda, nie pamięta on imienia i nazwiska osoby która odbierała od niego towar, jednakże pamięta, iż osoba ta przedstawiła się jako szeffirmy (...).
Ustalając stan faktyczny w sprawie Sąd uwzględnił również zeznaniaE. C.– właściciela placu przyul. (...)wD.. Zeznał on, iż zawarł on umowę zfirmą (...), a w jej zakres wchodził wynajem placu pod składanie materiałów budowlanych. Świadek przedstawił umowę najmu, na której widnieje popis oskarżonego. NadtoE. C.wskazał, iż widział jak kostka granitowa była kilkakrotnie dostarczana na plac, a zaraz potem na drugi dzień była zabierana. Dodał, że do chwili obecnej należności odfirmy (...)nie zostały wobec niego uregulowane.
Za w pełni wiarygodny materiał dowodowy Sąd uznał ujawnione i zaliczone w poczet dowodów dokumenty. Ich autentyczność, wiarygodność i wartość dowodowa nie budziły wątpliwości Sądu. Ich wiarygodność nie była również kwestionowana przez żadną ze stron, a Sąd nie znalazł podstaw, aby czynić to z urzędu.
Istotą przestępstwa określonego wart. 286 § 1 kkjest posłużenie się fałszem jako czynnikiem sprawczym, który ma doprowadzić pokrzywdzonego do podjęcia niekorzystnej decyzji majątkowej. Sformułowanie znamion strony przedmiotowej przestępstwa oszustwa wskazuje na to, że dla bytu tego przestępstwa wymagane jest wprowadzenie w błąd albo wyzyskanie błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania oraz doprowadzenie tymi sposobami innej osoby do niekorzystnego rozporządzenia własnym lub cudzym mieniem. Natomiast z punktu widzenia strony podmiotowej przypisanie czynu zart. 286 § 1 k.k.wymaga wykazania, że oskarżony działał wyłącznie z zamiarem bezpośrednim, szczególnie zabarwionym, obejmującym zarówno cel (osiągnięcia korzyści majątkowej), jak i sposób działania (wprowadzenia w błąd albo wykorzystanie błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania) (por. wyrok SN z dnia 16.01.1980r., V KRN 317/79, wyrok SA w Lublinie z dnia 21.02.1997r., II AKa 4/97).
Oskarżony swoim zachowaniem wypełnił znamiona czynu zart. 286 § 1 kk, ponieważ w okresie 28 stycznia do 14 lutego 2009 roku, wR., woj.(...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 8.235 zł i 52.801,60 zł za pomocą wprowadzenia w błąd przedstawicielaPHU (...)z/s wS.–J. Ż.oraz przedstawicielaPPHU (...)–A. Ż., co do zamiaru zapłaty za zakup i transport 192 ton kostki granitowej. WinaA. J.jest oczywista.
Kierując się dyrektywami określonym wart. 53 kkSąd orzekł karę za przypisane oskarżonemu przestępstwo według swego uznania w granicach określonych ustawą, biorąc pod uwagę cele prewencji indywidualnej i generalnej, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu.
UznającA. J.za winnego przestępstwa zart. 286 § 1 kkw zw zart. 12 kkSąd na podstawie powołanego przepisu wymierzył oskarżonemu karę roku pozbawienia wolności.
Odnosząc się do wymiaru orzeczonej kary, Sąd uwzględnił jako okoliczność obciążającą uprzednia karalność oskarżonego. Jednocześnie Sąd nie doszukał się istotnych okoliczności łagodzących. Sąd uznał, iż tak orzeczona kara jest współmierna do stopnia zawinienia oskarżonego i społecznej szkodliwości jego czynu, spełnia również swe cele w zakresie prewencji indywidualnej, stanowi bowiem zasłużoną dolegliwość dla sprawcy, a także w zakresie prewencji generalnej, przyczyniając się do kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.
O kosztach pomocy prawnej udzielonej oskarżonym z urzędu orzeczono na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 ma 1982 roku –Prawo o adwokaturze, zasądzając od Skarbu Państwa na rzecz adw.Ł. K.kwotę 1136, 52 zł zł, którą to wyliczono w oparciu o§ 14 ust. 1 pkt 1, ust. 2 pkt 1, § 16 i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Na podstawieart. 624 § 1 kpkSąd zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych w sprawie zaliczając wydatki na rachunek Skarbu Państwa i nie obciążył go opłatą sądową.