Sąd Okręgowy w Gliwicach
V Zamiejscowy Wydział Karny
Sygnatura akt: V Ka 140/14
Data wyroku: 2014-06-05 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anita Ossak, Jacek Myśliwiec, Katarzyna Gozdawa-Grajewska
Podstawa prawna: art. 437 § 1 kpk

Sygn. akt V  Ka 140/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia  5 czerwca 2014  r.

Sąd Okręgowy w Gliwicach

    V Wydział Karny Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku

w składzie:
Przewodniczący:SSO Jacek Myśliwiec
Sędziowie:SSO Anita Ossak
SSR (del.) Katarzyna Gozdawa-Grajewska (spr.)
Protokolant: Ewelina Grobelny
w obecności Wandy Ostrowskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej
po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2014 r.
sprawy:J. F./F./,

synaJ.iH.,

ur. (...)wR.

oskarżonego o przestępstwo zart. 62 § 1 kks
na skutek apelacji, wniesionej przez oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Raciborzu
z dnia 16 stycznia 2014r. sygn. akt II K 879/13
uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Raciborzu do ponownego rozpoznania.
Sygn. akt V Ka 140/14

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Raciborzu wyrokiem z dnia 16 stycznia 2014r. uznał oskarżonegoJ. F.za winnego czynu zart. 62 par. 1 kkspolegającego na tym, że w dniu 25 lipca 2013r. wB.prowadząc działalność gospodarczą wbrew obowiązkowi wystawienia faktury za wykonanie świadczenia wynikającemu zart. 106 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług(tj. Dz.U. z 2011r. nr 177 poz 1054 ze zm.) a także wbrew obowiązkowi wynikającemu z par. 20 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011r. (Dz.U nr 68 poz 360) o zwrocie podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług nie wystawił duplikatufaktury nr (...)z dnia 10.12.2008r. na żądanieA. R.tzn. osoby fizycznej nie prowadzącej działalności gospodarczej oraz do ponownego jej wystawienia przez niego pismem z dnia 15 lipca 2013r. doręczonym 18 lipca 2013r. i za ten występek na podstawieart. 62 par. 1 kksw zw zart. 23 ust. 1 i 3 kksskazał go na karę grzywny w wymiarze 20 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 55 zł. Nadto zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe na które złożyły się opłata w kwocie 110 zł i wydatki postępowania w kwocie 90 zl.
Z wyrokiem tym nie zgodził się oskarżony i zaskarżył powyższy wyrok w całości. Wyrokowi zarzucił:

1
błędy w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mające wpływ na jego treść, a polegające na przyjęciu przez sąd I instancji – wbrew treści i wymowie zgromadzonego materiału dowodowego, że oskarżony jako przedsiębiorca wbrew dyspozycjiart. 62par.kksw dniu 25 lipca 2013r. odmówiłA. R.sporządzenia i doręczenia duplikatufaktury VAT nr (...)z dnia 10 grudnia 2008r. podczas gdy z treści przeprowadzonych dowodów jednoznacznie wynika, iżA. R.otrzymał od oskarżonego i to dwukrotnie wskazaną fakturę VAT pomimo, że jej nie utracił,

2
obrazęart. 424 kpkpoprzez niewłaściwe uzasadnienie wyroku w szczególności na pominięciu w pisemnych motywach okoliczności podnoszonych w wyjaśnieniach oskarżonego, wynikających z dowodów zgromadzonych już w postępowaniu przygotowawczym co – dodatkowo – skutkuje obraząart. 5 par. 2 kpkw zw zart. 7 kpkspowodowane przekroczeniem zasady swobodnej oceny dowodów

Wskazując na powyższe podstawy, oskarżony wniósł o uniewinnienie go od popełnienia zarzucanego mu czynu względnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Sąd Okręgowy zważył co następuje.
Apelacja okazała się zasadna, z tą konsekwencją że doprowadziła do uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania niniejszej sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.
Na wstępie wypada przypomnieć, że prawidłowość nie tylko zaskarżonego ale jakiegokolwiek orzeczenia uzależniona jest od zrealizowania przez sąd dwóch podstawowych obowiązków. Pierwszego polegającego na przeprowadzeniu postępowania dowodowego w sposób wyczerpujący, a do tego przewidziany przepisamikodeksu postępowania karnegooraz drugiego sprowadzającego się do oceny wszystkich okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej.
Instancja kontrolna zaskarżonego wyroku prowadzi do wniosku, że Sąd Rejonowy rozpoznający przedmiotową sprawę , nie uczynił zadość ani pierwszemu, ani drugiemu wymaganiu i w konsekwencji doprowadził do sytuacji, że dokonana przez niego ocena zgromadzonego materiału nie może uchodzić za wszechstronną. Nadto Sąd Rejonowy nie odniósł się w ogóle do obowiązującego na chwilę orzekania stanu prawnego , nie ocenił go przez pryzmatart. 2 kks. Trafny jest na tle tych uwag również zarzut obrazyart. 424 kpk.
Na wstępie należy zauważyć - czego zdaje się w ogóle nie dostrzegł Sąd I instancji, - żeart. 106 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług(t.j. Dz.U. z 2011r nr 177, poz 1054 ze zm. ) a także par. 20 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011r. (Dz.U. nr 68 poz 360) o zwrocie podatku niektórym podatnikom, wystawianiu faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług nie obowiązują od 1 stycznia 2014r. Normy te zostały uchylone  przez art. 1 pkt 49 ustawy z dnia  7 grudnia  2012r. o
zmianieustawy o podatku od towarów i usługoraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z dnia 9 stycznia 2013r.) Jednakże wspomniana ustawa wprowadziła doustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług(Dz.U. z 2011r Nr 177 poz 1054, z późn. zm. Art. 106l w którym reguluje postępowanie wystawienia duplikatu faktury gdy oryginał ulegnie zaginięciu lub zniszczeniu. Treść tej normy zdaje się odpowiadać par. 20 uchylonego rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011r. (Dz.U. nr 68 poz 360) o zwrocie podatku niektórym podatnikom, wystawianiu faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług.
Sąd Rejonowy nie porównał brzmień obu przepisów uchylonego i aktualnie obowiązującego, nie zastanowił się nad kwestią, czy nowo brzmiąca ustawa nie jest aby korzystniejsza dla sprawcy. Nie ulega natomiast jakiejkolwiek wątpliwości, że obie normy uchylona i obecnie obowiązująca wyraźnie wskazują kiedy podatnik jest obowiązany do wystawienia duplikatu faktury. Obowiązek ten ciąży na podatniku gdy faktura ulegnie

    zaginięciualbo

    zniszczeniu. Zgodnie z Komentarzem Władysława Vargi do uchylonego par. 20 cytowanego Rozporządzenia (System Informacji Prawnej LEX OMEGA 01/2014) Podatnik może żądać potwierdzenie spełnienia zasadniczej przesłanki wystawienia duplikatu, tj. złożenia przez nabywcę oświadczenia, że oryginał faktury zaginął albo został zniszczony. Sprzedawca może wymagać, aby oświadczenie miało formę pisemną i pochodziło od podatnika. Uzależnienie wystawienia duplikatu od otrzymania oryginału takiego oświadczenia może ograniczyć zbyt częste żądanie duplikatów przez nabywców. Tą kwestia Sąd Rejonowy w ogóle się nie zajmował. Nie ustalił, by faktura zaginęłaA. R., czy też uległa zniszczeniu, a tylko wtedyA. R.mógłby skutecznie domagać się wydania mu duplikatu faktury. (3 miesięczny termin do żądania wydania oryginału już minął).A. R.wzywając oskarżonego w dniu 15 lipca 2013r. nie zawarł w piśmie oświadczenia, że faktura mu zaginęła , czy też uległa zniszczeniu. Kwestia ta, ma kluczowe znaczenie dla ustalenia odpowiedzialności karnoskarbowejJ. F.. Brak ustaleń w tym przedmiocie spowodował konieczność uchylenia zaskarżonego orzeczenia.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Rejonowy winien ustalić, czyA. R.w ogóle otrzymał fakturę za wykonaną usługę. W tym celu powinien przesłuchać właśnie jego jako świadka ( o ile będzie to możliwe), a nie poprzestać na zeznaniach jego żony. Powinien ustalić, czy otrzymując odpis pozwu w sprawie I Cupr 82/10 otrzymał odpis wspomnianej faktury, co powinno było nastąpić, gdyż tak stanowią przepisy procedury cywilnej. W dalszej kolejności należy ustalić czy faktura uległa zaginięciu bądź zniszczeniu i czy stosowne oświadczenie złożył oskarżonemu chociażby ustnieA. R.żądając wydania duplikatu. Tak jak już bowiem zaznaczono wyżej z pewnością nie uczynił tego w pisemnym wezwaniu co wynika wprost z karty 21 akt sprawy. Wydaje się niezbędnym przesłuchanie właśnieA. R., a w razie konieczności poczynienie ustaleń także na podstawie akt prawy I Cupr 82/10, która toczyła się przed Sądem Rejonowym w Rybniku.
Dopiero gdy Sąd Rejonowy poczyni ustalenia w tym przedmiocie powinien ocenić czy stan faktyczny niniejszej sprawy pozwoli przypisać oskarżonemu wypełnienie znamion zart. 62 kks. Sąd Rejonowy winien też porównać pod względem zakresu znamion przepis par. 20 uchylonego rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011r. (Dz.U. nr 68 poz 360) o zwrocie podatku niektórym podatnikom, wystawianiu faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług zart. 106 l ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług(Dz.U. z 2011r Nr 177 poz 1054, z późn. zm.
Charakter dostrzeżonych przez Sąd Odwoławczy uchybień w szczególności niepełna, mało wnikliwa ocena materiału dowodowego a także przeprowadzenie jej w sposób mało wszechstronny powoduje, że ustosunkowanie się do zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych jest nie tyle utrudnione co wręcz niemożliwe. Istnienie takiego stanu rzeczy wymuszało więc konieczność uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania przedmiotowej sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.
Procedując po raz drugi Sąd Rejonowy obowiązany będzie ponownie przeprowadzić cały proces orzeczniczy. Mając na uwadze powyższe wydano wyrok o charakterze kasatoryjnym przekazując sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Raciborzu.