Sąd Okręgowy w Kielcach
IX Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IX Ka 798/13
Data wyroku: 2013-12-30 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Wojciech Arczyński

Sygn. akt IX Ka 798/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 30 grudnia 2013 roku
Sąd Okręgowy w Kielcach IX Wydział Karny-Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący: SSO Wojciech Arczyński
Protokolant: st.sekr.sądowy Iwona Stefańska

bez udziału oskarżyciela publicznego
po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2013 roku
sprawyT. K.
obwinionego o wykroczenie z art. 86 § 1 kw
na skutek apelacji wniesionej przez obwinionego
od wyroku Sądu Rejonowego w Kielcach
z dnia 18 lutego 2013 roku sygn. akt XI W 2157/12

zaskarżony wyrok zmienia i obwinionegoT. K.od popełnienia przypisanego mu czynu uniewinnia a kosztami postępowania w sprawie w obu instancjach obciąża Skarb Państwa.

IXKa 798/ 13

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Kielcach wyrokiem z dnia 18 lutego 2013 roku sygn. XI W 2157/ 12 uznał oskarżonegoT. K.winnym tego, że w dniu 22 marca ok. godz. 7. 10 w miejscowościB.naul. (...)II skrzyżowanie zul. (...)spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym w ten sposób, iż kierując rowerem i wykonując w sposób nieprawidłowy manewr omijania nieznanego pojazdu osobowego z prawej strony , doprowadził do uderzenia w w/w pojazd narażając siebie i wysiadająca z tego pojazdu pasażerkęG. C.na niebezpieczeństwo i kwalifikuje ten czyn jako wykroczenie zart. 86 § 1kw i za to na mocy tegoż przepisu w zw. zart. 24 § 1 i 3kw wymierzył mu karę 300 zł grzywny, na zasadzieart. 119kpsw iart. 624 § 1 kpkzwolnił obwinionego od ponoszenia kosztów postępowania.

Apelację od tego wyroku wywiódł obwiniony zarzucając, jak to wynika z jej treści błąd w ustaleniach faktycznych polegający na bezzasadnym przypisaniu mu winy za wykroczenie, którego nie popełnił w konkluzji wnoszą o zmianę zaskarżonego wyroku i o uniewinnienie go od przypisanego mu czynu.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Apelacji nie można odmówić słuszności. Z treści uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika iż przebieg będącego przedmiotem osądu zachowania Sąd Rejonowy ustalił w oparciu o zeznaniaG. C.i częściowo w oparciu o wyjaśnienia obwinionego. Żaden z pozostałych ujawnionych w sprawie dowodów nie stanowił podstawy ustaleń, gdyż poza wymienionymi osobami świadków tego zdarzenia nie ustalono i nie został również ujawniony żaden ślad zdarzenia, który mógłby być przydatny dla odtworzenia jego przebiegu, a tym samym dla oceny zachowania się jego uczestników. Analiza zeznań świadkaG. C.prowadzi do wniosku, iż w oparciu o nie można przyjąć, iż jechała ona jako pasażerka w nieustalonym samochodzie, a gdy ten zatrzymał się przed skrzyżowaniem, zamierzała wysiąść z samochodu i otworzyła tylne prawe drzwi, w które uderzył jadący rowerem obwiniony. Wyjaśnienia obwinionego wskazują na to, iż dojeżdżając do skrzyżowania sygnalizował zamiar skrętu w prawo, przed skrzyżowaniem został wyprzedzony przez nieustalony samochód, który zatrzymał się przed nim, a on uderzył rowerem w otwarte prawe tylne drzwi samochodu, przez które zamierzała wysiąśćG. C.. Sąd Rejonowy zasadnie zauważył zmienność w wyjaśnieniach obwinionego, dokonał oceny tych wyjaśnień i w jej wyniku przyjął wyżej opisaną wersję zdarzenia.
Szczupłość i nieprecyzyjność informacji pochodzących od obojga uczestników zdarzenia nie pozwala na dokładne ustalenie jego przebiegu.

W oparciu o te informacje, nie można ustalić sposobu wyprzedzania obwinionego przez samochód, którym jechałaG. C., odległości w której owo wyprzedzanie nastąpiło, od miejsca zatrzymania samochodu, i samego miejsca zatrzymania tego samochodu. Nie wiadomo czy kierowca tego samochodu sygnalizował również kręt na skrzyżowaniu a jeśli tak, to w którą stronę. Tym samym nie można wykluczyć, że nie doszło do zajechania drogi obwinionemu przez kierowcę nieustalonego samochodu i zaistnienie sytuacji w której obwiniony uwzględniając zamiar skrętu w prawo przed skrzyżowaniem mógł omijać zatrzymany przed skrzyżowaniem samochód z jego prawej strony. Brak ustaleń tych koliczności i niemożność ich poczynienia nie pozwala bez wątpliwości twierdzić, iż obwiniony stworzył zagrożenie i naraziłG. C.(bo siebie nie mógł) na niebezpieczeństwo a to prowadzi do zmiany zaskarżonego wyroku i uniewinnienia oskarżonego.

(SSO Wojciech Arczyński)