Sąd Rejonowy w Środzie Śląskiej
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II W 160/13
Data wyroku: 2014-04-04 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Radosław Gluza
Słowa kluczowe: Wykroczenie

Sygn. akt II W 160/13
R.(...)

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 04 kwietnia 2014 r.

Sąd Rejonowy w Środzie Śląskiej Wydział II Karny, w składzie:
Przewodniczący: SSR Radosław Gluza
Protokolant:  Agnieszka Chmielowiec

po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 14 lutego 2014r. i 04 kwietnia 2014 r.
sprawy
1.T. K.
synaC.iW.z d.K.
ur. (...)weW.

2.B. K.z d.B.
córkiA.iC.z d.B.
ur. (...)weW.

obwinionych o to, że
w dniu 18 kwietnia 2013 roku w godz. 4.00-5.30 w miejscowościC.2a wspólnie i w porozumieniu zakłócili ciszę nocnąA. R.poprzez głośne krzyki i awantury,

tj. o wykroczenie z art. 51 § 1 k.w.;

orzeka:

I
na podstawieart. 5 § 1 pkt. 2 k.p.w.uniewinnia obwinionegoT. K.od zarzucanego mu czynu opisanego w części wstępnej wyroku;

II
uznaje obwinionaB. K.za winną tego, że w dniu 18 kwietnia 2013 roku około godz. 5.00 w miejscowościC.2a, poprzez głośne krzyki zakłóciła spoczynek nocnyA. R., tj. popełnienia wykroczenia z art. 51 § 1 k.w. i za to na, podstawie art. 51 § 1 k.w. w zw. z art. 39 § 1 i 2 k.w. wymierza jej karę nagany;

III
na podstawieart. 118 § 2 k.p.w.kosztami postępowania związanymi ze sprawą obwinionegoT. K.obciąża Skarb Państwa;

IV
na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.w zw. zart. 119 k.p.w.iart. 17 ust. 1w zw. z art. 21 ust. 2 ustawy z dnia 23.06.1973 r. opłatach w sprawach karnych, zwalnia obwinionąB. K.od ponoszenia kosztów sądowych, w tym opłaty, zaliczając je na rachunek Skarbu Państwa.

UZASADNIENIE WYROKU
Komisariat Policji wK.obwiniłB. K.iT. K.o to, że w dniu 18 kwietnia 2013 r. w godz. 04:00-05:30 w miejscowościC.2a wspólnie i w porozumieniu zakłócali cisze nocnąA. R.poprzez głośne krzyki i awantury, tj. o wykroczenie z art. 51 § 1 k.w.

Na podstawie przeprowadzonego przewodu sądowego Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:

Obwinieni - małżonkowieT. K.iB. K.zamieszkują w miejscowościC.2a wraz z synem i córką. W tym samym budynku mieszka takżeA. R.wraz z narzeczonymM. S..

Dowód:
zeznania świadkaA. R., k. 25v – 26,
zeznania świadkaM. S., k. 41v – 42,
wyjaśnienia obwinionegoT. K., k. 24v,
wyjaśnienia obwinionejB. K., k. 24v – 25;

RodzinyR.iK.pozostają w wieloletnim konflikcie, czego odzwierciedleniem są m.in. sprawy toczące się między nimi w Sądzie Rejonowym w Środzie Śląskiej.

Dowód:
fakt znany z urzędu;

W dniu 18 kwietnia 2013r.A. R.spała w swoim mieszaniu, w pokoju znajdującym się na piętrze budynku. W tym czasie, około godz. 5.00 rano, w lokalu obwinionych znajdującym się na parterze, doszło do kłótni pomiędzyB. K.iT. K..B. K.miała pretensje do męża, dotyczące rozłożenia przez niego bron na posesji. Obwiniona wykrzykiwała głośno doT. K., zaś ten odpowiadał jej, lecz nie krzyczał. W pewnym momencie córka obwinionychK. K.zaczęła głośno wołać „ratunku”, co zbudziłoA. R.. Usłyszała wówczas krzykiB. K., jak też znacznie cichszy głosT. K..A. R.obudziłaM. S.i zaczęła nagrywać telefonem odgłosy dobiegające do jej mieszkania, po to aby mieć dowód gdy na miejsce przyjedzie wezwana przez nią Policja. NastępnieA. R.wraz zM. S.zeszli na parter, w pobliże drzwi lokaluK.i nadal rejestrowali ich kłótnię.

Dowód:
zeznania świadkaA. R., k. 25v – 26,
zeznania świadkaM. S., k. 41v – 42,
częściowo wyjaśnienia obwinionegoT. K., k. 24v,
częściowo wyjaśnienia obwinionejB. K., k. 24v – 25,
protokół odtworzenia nagrania, k. 42;

Po otworzeniu drzwi przez obwinionych,M. S.poinformował ich że wezwał Policję. Patrol który przybył na miejsce nie stwierdził podstaw do interwencji i pouczyłA. R.o możliwości złożenia zawiadomienia o wykroczeniu, co ta uczyniła w dniu 19 kwietnia 2013r.

Dowód:
zeznania świadkaA. R., k. 25v – 26,
zeznania świadkaM. S., k. 41v – 42,
wyjaśnienia obwinionegoT. K., k. 24v,
wyjaśnienia obwinionejB. K., k. 24v – 25;

ObwinionaB. K.ma 53 lata, jest zatrudniona na stanowisku dozorczyni i osiąga miesięcznie 1.200 zł. ObwinionyT. K.ma 56 lat, jest kierowcą zawodowym, uzyskuje miesięcznie około 1400 zł. Obwinieni mają na utrzymaniu 23 – letniego syna i 19 – letnią córkę. Nie byli karani sądownie.

Dowód:
wyjaśnienia obwinionegoT. K., k. 24v,
wyjaśnienia obwinionejB. K., k. 24v – 25.

B. K.iT. K.nie przyznali się do zarzucanego im czynu. Wyjaśnili, że nie krzyczeli lecz mówili podniesionym głosem, zaś zawiadomienie sąsiadów jest wynikiem złośliwości z ich strony.

Ponadto Sąd Rejonowy zważył, co następuje:

Ustalenia stanu faktycznego sąd poczynił przede wszystkim w oparciu o wiarygodne zeznania świadkówA. R.iM. S., jak też korespondujący z nimi dowód w postaci protokołu odtworzenia nagrania na płycie CD-R. Opierając się na wskazanych dowodach sąd wziął jedynie częściowo pod uwagę wyjaśnienia obwinionychB. K.iT. K.. Sąd dał im wiarę jedynie w takim zakresie w jakim pokrywały się z dowodami stanowiącymi podstawę ustaleń faktycznych w sprawie, uznając je w pozostałej części za wyraz przyjętej przez nich linii obrony.

Dokonując oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego sąd ustalił sprawstwo i winęB. K.w zakresie wykroczenia z art. 51 § 1 k.w. oraz uniewinnił od tegoż czynu obwinionegoT. K..
PrzypisującB. K.popełnienie czynu zabronionego z art. 51 § 1 k.w. sąd uznał, że zrealizowała jego znamiona tak w zakresie strony przedmiotowej, jak i podmiotowej. Odnośnie tej pierwszej kwestii, nie budziło wątpliwości sądu to, żeB. K.w porze kiedy obowiązuje cisza nocna, swoim krzykiem zakłóciła spoczynek nocnyA. R.. Jak wynika bowiem z relacji pokrzywdzonej, po tym jak się przebudziła wskutek krzyku córki obwinionych, wyraźnie słyszała w swoim mieszkaniu donośny głosB. K., co zakłóciło jej dalszy sen. Powyższe potwierdza jednoznacznie protokół odtworzenia nagrania na płycie CD-R, przedłożonej przezA. R.. Sąd mając na uwadze to, w jaki sposóbB. K.wykrzykiwała do męża w dniu 18 kwietnia 2013r. uznał, że było to tak głośno, że niewątpliwie przewidywała i godziła się na to, że może to zakłócić spoczynek nocny sąsiadów. Powyższe spowodowało przypisanieB. K.czynu z art. 51 § 1 k.w.
Odmienne stanowisko sąd przyjął w przypadku obwinionegoT. K.. Ustalając co prawda, że wziął on udział w kłótni zB. K., sąd jednocześnie stwierdził, iż jego zachowanie nie wykraczało poza powszechnie przyjęte normy.T. K.mówił wszakże podniesionym głosem, lecz nie krzyczał, tak jak jego małżonka. Powyższe potwierdzili w swoich zeznaniachA. R.iM. S.. Ta pierwsza stwierdziła przy tym wprost, że gdyby nie krzyki córki obwinionych iB. K., to nie obudziłaby się na słowa wypowiadane przez obwinionego. Tym samym sąd uznał, że zachowanieT. K.nie wyczerpuje znamion ustawowych czynu z art. 51 § 1 k.w. i uniewinnił go od zarzucanego mu czynu.

Wymierzając obwinionejB. K.karę za przypisane jej wykroczenie sąd uznał za zasadne zastosowanie instytucji nadzwyczajnego złagodzenia i na podstawie art. 39 § 1 i 2 k.w. wymierzył jej naganę. Zdaniem sądu całokształt okoliczności sprawy, tj. czas popełnienia wykroczenia (godz. 5.00 tuż przed godz. 6.00, stanowiącą zwyczajowo koniec ciszy nocnej), to że obwiniona nie działała z zamiarem bezpośrednim zakłócenia spoczynku nocnego sąsiadom, jak również właściwości i warunki osobiste obwinionej, przemawiają za łagodniejszym potraktowaniem jej czynu. Kara nagany stanowi sankcję o charakterze adekwatnym, przez którą realizują się wszelkie dyrektywy wskazane w art. 33 k.w.

Orzekając o kosztach sądowych sąd zwolniłB. K.od ich ponoszenia, mając na uwadze niską wysokość jej dochodów. W przypadkuT. K., który został uniewinniony do zarzucanego mu czynu, sąd na podstawie art. 118 § 2 k.w. kosztami postępowania związanymi z jego sprawą obciążył Skarb Państwa.