Sąd Rejonowy w Zgierzu
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 542/15
Data wyroku: 2014-08-21 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Ewelina Iwanowicz

Sygn. akt I C 542/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 21 sierpnia 2014 roku
Sąd Rejonowy w Zgierzu, I Wydział Cywilny w składzie następującym:
Przewodniczący: Sędzia SR Ewelina Iwanowicz
Protokolant: Patrycja Łuczak
po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2017 roku w Zgierzu na rozprawie sprawy
z powództwaPowiatu(...)– Zarządu Powiatu(...)
przeciwkoFundacji (...)z siedzibą wG.
o zapłatę

1
zasądza odFundacji (...)z siedzibą wG.na rzecz Powiatu(...)– Zarządu Powiatu(...)kwotę 19.680,00 (dziewiętnaście tysięcy sześćset osiemdziesiąt) złotych z odsetkami:

a
ustawowymi od dnia 26 lutego 2014 roku do dnia 31 grudnia 2015 rokui ustawowymi za opóźnienie do dnia 1 stycznia 2016 roku do dnia zapłatyod kwoty 9.840,00 (dziewięć tysięcy osiemset czterdzieści) złotych,

b
ustawowymi od dnia 26 marca 2014 roku do dnia 31 grudnia 2015 rokui ustawowymi za opóźnienie do dnia 1 stycznia 2016 roku do dnia zapłatyod kwoty 9.840,00 (dziewięć tysięcy osiemset czterdzieści) złotych;

2
zasądza odFundacji (...)z siedzibą wG.na rzecz Powiatu(...)– Zarządu Powiatu(...)kwotę 3.484,00 (trzy tysiące czterysta osiemdziesiąt cztery) złote tytułem zwrotu kosztów procesu.

Sygn. akt I C 542/15

UZASADNIENIE
Pozwem z dnia 9 maja 2014 r. Powiat(...)reprezentowany przez Zarząd Powiatu(...)wniósł o zasądzenie odFundacji (...)z siedzibą wG.kwoty 19.680 złotych wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 26 lutego 2014 r. do dnia zapłaty od kwoty 9.840 złotych i od dnia 26 marca 2014 r. do dnia zapłaty od kwoty 9.840 złotych oraz kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.Na żądaną kwotę składa się 9.840 złotych z tytułu czynszu dzierżawnego za luty 2014 r.i 9.840 złotych z tytułu czynszu dzierżawnego za marzec 2014 r. Uzasadniając pozew powód wskazał jako źródło wierzytelności umowę dzierżawy nieruchomości z budynkiem Domu Pomocy Społecznej wG.z dnia 7 stycznia 2014 r. zawartą między powodem,a pozwaną Fundacją.
[pozew – k. 4-6]
W dniu 14 sierpnia 2014 r. referendarz sądowy wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym uwzględniający powyższe powództwo.
[nakaz zapłaty – k. 23]
W sprzeciwie od nakazu zapłatyFundacja (...)z siedzibą wG.wniosłao odrzucenie pozwu na podstawieart. 199 § 1 pkt 2 k.p.c., ewentualnie o zawieszenie postępowania na podstawieart. 177 § 1 pkt 1 k.p.c., a na wypadek nieuwzględnienia powyższych wniosków o oddalenie powództwa. W uzasadnieniu strona pozwana przyznała fakt zawarcia ze stroną powodową umowy dzierżawy, ale stwierdziła, iż na mocy umowy zawartej ze Starostwem Powiatowym wZ.podjęła się ona realizacji zadania publicznego z zakresu pomocy społecznej dotyczącego prowadzenia Domu Pomocy Społecznej wG.. Zakwestionowała jednakże uprawnienie pozwanego do pobierania czynszu za dzierżawę nieruchomości w tej sytuacji. Dodała, iż kwota dotacji ze Starostwa Powiatowego wZ.jest zbyt niska dla prawidłowej realizacji zleconego zadania. Pozwana Fundacja wskazała, iż pozew w niniejszej sprawie powinien zostać odrzucony ewentualnie postępowanie w sprawie powinno zostać zawieszone z uwagi na pozew Fundacji przeciwko Powiatowi(...)o zwrot kwot czynszu za cały okres współpracyz Powiatem z tytułu bezpodstawnego wzbogacenia, w którym zakwestionowano podstawę naliczania czynszu i jego zasadność.
[sprzeciw od nakazu zapłaty – k. 32-35]
W odpowiedzi na sprzeciw od nakazu zapłaty strona powodowa podtrzymała żądanie pozwu.
[pismo procesowe powoda – k. 93-95]
W dniu 21 lipca 2017 r. wpłynęło pismo pozwanej, w którym cofnięty został wniosek o zawieszenie postępowania.
[pismo procesowe pozwanej – k. 131]
Na terminie rozprawy w dniu 7 sierpnia 2017 r. pełnomocnik powoda poparł powództwo i wniósł o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Pełnomocnik pozwanego nie uznał powództwa, wniósł o jego oddalenieoraz o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Nadto, cofnął wniosek o odrzucenie pozwu.
[protokół rozprawy – k. 138]

Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 7 marca 2012 r. Powiat(...)reprezentowany przez Zarząd Powiatu(...)zawarł zFundacją (...)z siedzibą wG.umowę nr (...)o powierzenie realizacji zadania publicznego z zakresu pomocy społecznej dotyczącego prowadzenia Domu Pomocy Społecznej wG.dla 62 osób w podeszłym wieku. Zgodnie z umową pozwana miała realizować powyższe zadanie w terminie od dnia 1 maja 2012 r.do dnia 31 grudnia 2014 r. Zadanie to miało być finansowane z dotacji przekazywanej przez Powiat(...).
[potwierdzona za zgodność z oryginałem przez występującego w sprawie w charakterze pełnomocnika pozwanego radcę prawnego kserokopiaumowy nr (...)z dnia 7 marca 2012 r. – k. 38-50]
W dniu 7 stycznia 2014 r. Powiat(...)reprezentowany przez Zarząd Powiatu(...)zawarł zFundacją (...)z siedzibą wG.umowę dzierżawy zabudowanej nieruchomości położonej wG.przyul. (...)stanowiącej własność Powiatu(...), dla której Sąd Rejonowy w Zgierzu prowadziksięgę wieczystą o numerze (...)wraz z ruchomościami wpisanymi do ewidencji środków trwałych i ewidencji wyposażenia(...). Przedmiotowa umowa została zawarta na okres od 1 stycznia 2014 r. do dnia 31 sierpnia 2014 r. Wskazana nieruchomość została wydzierżawiona z przeznaczeniem na działalność Domu Pomocy Społecznej wG.. Zgodnie z umową dzierżawca zobowiązany był do zapłaty czynszu dzierżawnegow wysokości 8.000 złotych netto w stosunku miesięcznym. Czynsz miał być płatny miesięcznie z dołu na rachunek bankowy wydzierżawiającego, w terminie do 25-go dnia każdego miesiąca. Za dzień zapłaty przyjęto datę wpływu należności na konto wydzierżawiającego. Przy czym, wydzierżawiający zobowiązał się do wystawiania rachunku do 10-go dnia każdego miesiąca i przekazania go dzierżawcy.
[potwierdzona za zgodność z oryginałem przez występującego w sprawie w charakterze pełnomocnika powoda radcę prawnego kserokopia umowy dzierżawy z dnia 7 stycznia 2014 r. – k. 7-11, potwierdzona za zgodność z oryginałem przez występującego w sprawiew charakterze pełnomocnika pozwanego radcę prawnego kserokopia umowy dzierżawyz dnia 7 stycznia 2014 r. – k. 67-71]
Umowa powyższa poprzedzona była analogicznymi umowami z 7 marca 2012 r.,28 lutego 2013 r., 31 maja 2013 r. i 30 sierpnia 2013 r.
[potwierdzone za zgodność z oryginałem przez występującego w sprawie w charakterze pełnomocnika pozwanego radcę prawnego kserokopie umów dzierżawy – k. 51-66]
Pozwana Fundacja nie uiściła należności wynikającej z umowy dzierżawy za lutyi marzec 2014 r. Powód wystawił za ten czasfakturę VAT nr (...)ma kwotę 8.000 złotych netto powiększoną o 23 % VAT, tj. 9.840 złotych brutto z terminem płatnościna dzień 25 lutego 2014 r. orazfakturę VAT nr (...)ma kwotę 8.000 złotych netto powiększoną o 23 % VAT, tj. 9.840 złotych brutto z terminem płatności na dzień 25 marca 2014 r. Powód doręczył powyższe faktury pozwanej odpowiednio w dniach 5 lutego 2014 r.i 6 marca 2014 r.
[potwierdzone za zgodność z oryginałem przez występującego w sprawie w charakterze pełnomocnika powoda radcę prawnego kserokopie faktur VAT – k. 12, k. 14, potwierdzone za zgodność z oryginałem przez występującego w sprawie w charakterze pełnomocnika powoda radcę prawnego kserokopie dowodów doręczenia – k. 13, k. 15]
Pismem z 10 kwietnia 2014 r., doręczonym 11 kwietnia 2014 r., Powiat(...)wezwałFundację (...)do zapłaty kwot wynikających z faktur za luty i marzec 2014 r. w łącznej kwocie 19.680 złotych.
[potwierdzona za zgodność z oryginałem przez występującego w sprawie w charakterze pełnomocnika powoda radcę prawnego kserokopia przedsądowego wezwania do zapłatyz dowodem doręczenia – k. 16]
Fundacja (...)z siedzibą wG.wytoczyła przeciwko Powiatowi(...)powództwo o ustalenie, że Powiat(...)jest zobowiązany do zapłaty na rzecz Fundacji kwoty 184.670 złotych tytułem bezpodstawnego wzbogacenia w postaci nienależnie naliczonego czynszu za dzierżawę nieruchomości, w tym przez 13 miesięcy po 8.150 złotych i przez 10 miesięcy po 9.840 złotych na podstawie umów dzierżawy z 7 marca 2012 r.,28 lutego 2013 r., 31 maja 2013 r., 30 sierpnia 2013 r. i 7 stycznia 2014 r. Sprawa zawisła przed Sądem Okręgowym w Łodzi X Wydział Gospodarczy pod sygn. akt X GC 458/14. Pozew został prawomocnie zwrócony wobec nieuiszczenia przez Fundację opłaty sądowej.
[bezsporne, a ponadto potwierdzona za zgodność z oryginałem przez występującegow sprawie w charakterze pełnomocnika powoda radcę prawnego kserokopia pozwu– k. 78-83]
W sprawie z powództwa Powiatu(...)– Domu Pomocy Społecznej wG.przeciwkoFundacji (...)z siedzibą wG.o zapłatę kwoty 29.340 złotych tytułem II raty czynszu dzierżawnego z marzec 2013 r., II raty czynszu za kwiecień 2013 r. i II raty czynszu za maj 2013 r. Fundacja zgłosiła powództwo wzajemne o zapłatę kwoty 184.670 złotych tytułem bezpodstawnego wzbogacenia w postaci nienależnie naliczonego czynszuza dzierżawę nieruchomości, w tym przez 13 miesięcy po 8.150 złotych i przez 10 miesięcy po 9.840 złotych na podstawie umów dzierżawy z 7 marca 2012 r., 28 lutego 2013 r., 31 maja 2013 r., 30 sierpnia 2013 r. i 7 stycznia 2014 r. Prawomocnym wyrokiem z dnia 28 kwietnia 2016 r. wydanym w sprawie o sygn. akt II C 871/15 Sąd Okręgowy w Łodzi, II Wydział Cywilny uwzględnił w całości powództwo Powiatu(...), a w zakresie powództwa wzajemnego umorzył postępowanie co do kwoty 81.500 złotych, a w pozostałym zakresie oddalił je.
[bezsporne, a ponadto pozew – k. 4-6, załączonych akt II C 871/15, sprzeciw od nakazu zapłaty z powództwem wzajemnym – k. 63-70 załączonych akt II C 871/15, wyrok – k. 298-298v załączonych akt II C 871/15]
Ustalając powyższy stan faktyczny Sąd oparł się na powołanych dowodowychw postaci dokumentów uznając je za wiarygodne i wystarczające dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Sąd oddalił wniosek o przesłuchanie prezesa pozwanej Fundacji i świadka zgłoszonych przez stronę pozwaną na okoliczność opóźnień w przekazywaniu dotacji przez powoda, jako nieprzydatnych dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, bowiem spór w niniejszej sprawie sprowadzał się do kwestii, czy powód miał podstawę do naliczania czynszu dzierżawnego oraz czy pozwany tenże czynsz uiścił. Kwestia, że powód przekazywał pozwanej dotacje na prowadzenie(...)w umówionej wysokości, z których pozwana mogła także opłacać należność za dzierżawę, nie była praktycznie sporna, a ewentualne opóźnienia w tym zakresie nie wyjaśniają braku regulowania należności z tytułu dzierżawy przez Fundację.

Sąd Rejonowy zważył, co następuje:
Powództwo podlegało uwzględnieniu.
Stosownie doart. 693 § 1 k.c.przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
W niniejszej sprawie wydzierżawiający – Powiat(...)zawarł z dzierżawcą–Fundacją (...)z siedzibą wG.umowę dzierżawy nieruchomości, na której posadowiony jest budynek, w którym prowadzony jest(...). Pozwana Fundacja zobowiązała się przy tym do uiszczania miesięcznie czynszu dzierżawnego po 8.000 złotych netto z dołu do 25-go dnia każdego miesiąca. Przy czym, pozwana Fundacja zawarła powyższą umowę dzierżawy celem realizacji umowy zawartej w Powiatem(...), do zadań własnych którego należy, zgodnie z art. 19 pkt 10 ustawy z dnia z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (t.j. Dz.U. 2017/1769 z zm.) prowadzenie i rozwój infrastruktury domów pomocy społecznej o zasięgu ponadgminnym oraz umieszczanie w nich skierowanych osób. Powiat zlecił bowiem pozwanej Fundacji realizację zadania z zakresu pomocy społecznej stosownie do art. 25 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej, zobowiązując się jednocześnie do udzielenia dotacji na sfinansowanie realizacji zleconego stronie pozwanej zadania (art. 127 ust. 1 pkt 1 lit. e i art. 221 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych– t.j. Dz.U. 2016/1870 z zm.). Z powyższego wynika, iż pozwana miała do dyspozycji środki finansowe na realizację powierzonego jej zadania i ze środków tych miała obowiązek finansować jego realizację, w tym opłacać czynsz dzierżawny, skoro w celu realizacji przyjętego na siebie zadania wydzierżawiła określoną zabudowaną nieruchomość (wraz z pewnymi ruchomościami). Trzeba mieć przy tym również na uwadze przepis art. 67 ust. 1 pkt 3 lit. b) ustawy o pomocy społecznej, z którego wynika, że aby pozwana otrzymała niezbędne zezwolenie Wojewody na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia placówki zapewniającej całodobową opiekę osobom w podeszłym wieku musiała przedstawić dokumenty potwierdzające tytuł prawny do nieruchomości, na której jest usytuowany dom. Ustawa nie wprowadza w tym zakresie wyjątków co do charakteru i rodzaju tego prawa,a zatem może to być prawo do dysponowania nieruchomością wynikające z umowy dzierżawy. Choć umowa dzierżawy zawierana była w praktyce dopiero przy zawieraniu umowy o powierzenie zadania albo w trakcie jej realizacji, to już na etapie złożenia ofertydo konkursu (art. 25 ust. 4) Fundacja musiała określić, że dysponuje nieruchomościąi wskazać wysokość czynszu. Jak podniósł powód, bez tego nie zostałaby zakwalifikowanado konkursu. Przystępując zatem do niego Fundacja akceptowała fakt, iż będzie musiała zawrzeć z właścicielem gruntu, tj. Powiatem umowę dzierżawy, z której wynikają określone wKodeksie cywilnymobowiązki finansowe po stronie dzierżawcy.
Wobec powyższego Sąd zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 19.680 złotych, na którą złożyły się należności czynszowe za luty 2014 r. i marzec 2014 złotych,po 9.840 złotych brutto (8.000 złotych netto).
O odsetkach za opóźnienie Sąd orzekł na podstawieart. 481 § 1 i § 2 k.c.Pozwany zobowiązany był do zapłaty czynszu za luty 2014 r. i marzec 2014 r. do 25-go dnia każdego miesiąca, co to potwierdzone w wystawionych fakturach, a nie płacąc tych należności pozostaje w opóźnieniu. Zatem zgodnie z żądaniem pozwu Sąd zasądził odsetki począwszy odpowiednio od 26 lutego 2014 r. i 26 marca 2014 r.
Mając na uwadze, iż wyrok w niniejszej sprawie został wydany w dacie obowiązywania znowelizowanych przepisów w zakresie odsetek określonych wKodeksie cywilnym, niezbędnym było uwzględnienie przedmiotowych zmian w treści wyroku. Zgodnie z art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 9 października 2015 r. o zmianie ustawy o terminach zapłatyw transakcjach handlowych, ustawy – Kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw(Dz.U. 2015/1830)art. 481 k.c.otrzymał, począwszy od jego § 2, następujące brzmienie: Jeżeli stopa odsetek za opóźnienie nie była oznaczona, należą się odsetki ustawoweza opóźnienie w wysokości równej sumie stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiegoi 5,5 punktów procentowych. Jednakże gdy wierzytelność jest oprocentowana według stopy wyższej, wierzyciel może żądać odsetek za opóźnienie według tej wyższej stopy. Nadto,w dodanych § 21-24powołanego przepisu, wskazano, iż: maksymalna wysokość odsetekza opóźnienie nie może w stosunku rocznym przekraczać dwukrotności wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie (odsetki maksymalne za opóźnienie) (§ 21); jeżeli wysokość odsetek za opóźnienie przekracza wysokość odsetek maksymalnych za opóźnienie, należą się odsetki maksymalne za opóźnienie (§ 22); postanowienia umowne nie mogą wyłączać ani ograniczać przepisów o odsetkach maksymalnych za opóźnienie, także w przypadku dokonania wyboru prawa obcego. W takim przypadku stosuje się przepisy ustawy (§ 23); Minister Sprawiedliwości ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, wysokość odsetek ustawowych za opóźnienie(§ 24).
W dotychczasowym brzmieniu powołanegoart. 481 k.c., wskazywano jedynie, iż odsetki za opóźnienie, w przypadku, gdy ich wysokość nie była z góry oznaczona, równe są wysokości odsetek ustawowych. W przypadku natomiast, gdy wierzytelność była oprocentowana według stopy wyższej niż stopa ustawowa, wierzyciel mógł żądać odsetek za opóźnienie według tej wyższej stopy.
W myśl art. 56 powołanej ustawy nowelizującej do odsetek należnych za okres kończący się przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe. Zgodnie natomiast z art. 57 tejże ustawy, z wyjątkiem art. 50, art. 51 i art. 54, wchodzi ona w życie z dniem 1 stycznia 2016 r.
Powyższe rozróżnienie odsetek zasądzonych w wyroku jest tym bardziej uzasadnione, iż do 31 grudnia 2015 r.Kodeks cywilnyposługiwał się jednakowym pojęciem odsetek ustawowych na oznaczenie odsetek kapitałowych (art. 359 § 2 k.c.) i odsetek za opóźnienie (art. 481 § 1 i § 2 k.c.) oraz miały one jednakową wysokość, podczas gdy od 1 stycznia 2016 r. funkcjonują w tej ustawie dwa pojęcia, a mianowicie odsetek ustawowych i odsetek ustawowych za opóźnienie, a nadto drugie z nich są wyższe od pierwszych.
Mając na uwadze powyższe, koniecznym było zasądzenie odsetek począwszyod wskazanych powyżej dat do dnia 31 grudnia 2015 roku (tj. dnia poprzedzającego wejście w życie przedmiotowej ustawy nowelizującej) w wysokości odsetek ustawowych, określonych wart. 481 k.c.w brzmieniu sprzed 1 stycznia 2016 r., które wynosiłydo 22 grudnia 2014 r. 13 %, a od 23 grudnia 2014 r. 8 % rocznie, a od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia zapłaty, odsetek ustawowych za opóźnienie, o których mowa wart. 481 k.c.w aktualnym brzmieniu, które wynoszą obecnie 7 % w skali roku.
O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawieart. 98 § 1 i § 3 k.p.c.zasądzającod pozwanej na rzecz powoda kwotę 2.400 złotych tytułem kosztów zastępstwa procesowego stosownie do§ 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(t.j. Dz.U. 2013/461) i 984 złote tytułem opłaty sądowej od pozwu.