Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 380/14
Data wyroku: 2014-09-23 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Andrzej Tekieli
Słowa kluczowe: Funkcja Publiczna
Podstawa prawna: art. 2242kk

Sygn. akt VI Ka 380/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 23 września 2014 r.
Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący – Sędzia  SO Andrzej Tekieli
Protokolant  Jolanta Kopeć
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Jeleniej Górze Roberta Remiszewskiego
po rozpoznaniu w dniu 23 września 2014r.
sprawyA. M. (1)
oskarżonego zart. 224 § 1 kk
z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Lubaniu
z dnia 5 maja 2014 r. sygn. akt II K 25/14
I. zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoA. M. (1)w ten sposób, że przyjmuje, iż przypisany mu czyn wyczerpuje znamiona przestępstwa zart. 224 § 2 kki jako podstawę wymiaru kary przyjmujeart. 224 § 1 kkw zw. zart. 224 § 2 kkprzy zastosowaniuart. 58 § 3 kk,
II. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy,
III. zwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze obciążając nimi Skarb Państwa.
Sygn. akt VI Ka 380/14

UZASADNIENIE
A. M. (1)oskarżony został o to, że w dniu 11 sierpnia 2013roku wB., pow.(...), woj.(...), groził pobiciem dlaB. S.strażnika(...)L., w związku z wykonywanymi przez niego czynnościami służbowymi, chcąc zmusić go do zaniechania prawnej czynności służbowej tj. o czyn zart. 224 § 1 kk.
Sąd Rejonowy w Lubaniu wyrokiem z dnia 5 maja 2014 r. w sprawie o sygn. akt IIK 25/14:
uznał oskarżonegoA. M. (1)za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, opisanego w części wstępnej wyroku, z tą zmianą, że przyjął, iż czyn ten stanowi występek zart. 190 § 1 kki za to na podstawieart. 190 § 1 k.k.wymierzył mu karę grzywny w wysokości 40 (czterdziestu) stawek dziennych ustalając wartość jednej stawki dziennej na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych,
na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.zwolnił oskarżonegoA. M. (1)w całości od zapłaty kosztów sądowych obciążając nimi Skarb Państwa, a na podstawieart. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnych(t.j.Dz.U.1983.49.223 z późn. zm.) nie wymierzył mu opłaty.
Apelację od powyższego wyroku złożył prokurator, który zarzucił obrazę przepisu prawa materialnego, wyrażonego wart. 224 § 1 kkw zw. zart. 25 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym(t. jednolity Dz. U. z 2009 r. , nr 189, poz 1471 z późn. zm.) poprzez jego nieprawidłową wykładnię i uznanie, iż czyn przypisany oskarżonemu stanowi występek zart. 190 § 1 kk, w sytuacji gdy pokrzywdzony w realiach niniejszej sprawy korzystał z ochrony prawnej, przewidzianej dla funkcjonariuszy publicznych, a zatemA. M. (2)swoim zachowaniem wyczerpał znamiona określone wart. 224 § 2 kk.
Stawiając powyższe zarzuty prokurator wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w jego pkt I, poprzez wskazanie, iż czyn oskarżonego stanowi występek zart. 224 § 2 kkoraz przywołanie tegoż przepisu jako podstawy prawnej wymiaru kary orzeczonej wobecA. M. (1).
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Apelacja zasługiwała na uwzględnienie.
Sprawstwo i wina oskarżonegoA. M. (1)jak również wymiar kary są bezsporne w niniejszej sprawie, oskarżony nie wniósł apelacji, apelacja oskarżyciela publicznego koncentruje się na zarzucie obrazy prawa materialnego w kontekście kwalifikacji prawnej czynu, zdaniem Sądu Okręgowego nie zachodzą w niniejszej sprawie okoliczności zart. 439 k.p.k.iart. 440 k.p.k.
Przechodząc do zarzutu apelacji podkreślić należy że Sąd I instancji kwestię kwalifikacji prawnej czynu oskarżonego szeroko i wyczerpująco rozważył w pisemnym uzasadnieniu wyroku stając na stanowisku że oskarżony wyczerpał swoim zachowaniem znamiona przestępstwa zart.190 § 1 k.k.( str.4 – 5 uzasadnienia, k. 48 odwrót – 49 akt ). Z interpretacją przepisów zaprezentowaną przez ten Sąd nie sposób się jednak zgodzić. Bezspornie pokrzywdzonyB. S.jako strażnik(...)nie jest funkcjonariuszem publicznym w rozumieniuart. 115 § 13 k.k., nie należy bowiem do kategorii osób wymienionych w tym przepisie. Interpretacja ta jest oczywista, niekwestionowana w poglądach doktryny i komentatorów których publikacje powołano w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. Problem prawny występujący w niniejszej sprawie nie sprowadza się jednak do tego czy strażnik(...)jest funkcjonariuszem publicznym tylko czy – gdy wykonuje swoje ustawowe obowiązki – przysługuje mu ochrona prawna jak funkcjonariuszowi publicznemu. Kwestię tą przesądza jednoznacznie powołany w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku art. 25 ust.2 pkt.1 ustawy z dnia 18.04.1985 r.(...)zgodnie z którym strażnik(...)podczas i w związku z wykonywaniem czynności…korzysta z ochrony prawnej przysługującej funkcjonariuszom publicznym. Dla Sądu Okręgowego nie ulega wątpliwości że dotyczy to także ochrony prawno – karnej ( przewidzianej wkodeksie karnym), która ma węższe pojęcie niż „ochrona prawna”. Z woli ustawodawcy więc strażnik(...)nie będący funkcjonariuszem publicznym ( a więc np. nie odpowiadający prawnie zart. 231 k.k.), wykonując czynności o których mowa w art. 23 pkt.1 -3 i 4 lit.b w/w ustawy korzysta z ochrony prawno – karnej jak funkcjonariusz publiczny, w tym także tej jaką dajeart. 224 § 2 k.k.Na marginesie jedynie wspomnieć należy, że analogicznie wygląda ochrona prawna adwokata wykonującego obowiązki zawodowe, w kontekścieart.7 ust.1 ustawy z dnia 26.05.1982 r. Prawo o adwokaturze( zob. post. S.O. wJ.VI Kz 287/14 ).
Jak prawidłowo ustalił Sąd I instancji, w niniejszej sprawieB. S.wykonywał wobec oskarżonegoA. M.czynności kontrolne przewidziane w w/w przepisach ustawy o(...), ten zaś użył groźby bezprawnej zamierzając zmusić pokrzywdzonego do odstąpienia od wykonywanych czynności. Tym samym oskarżony wyczerpał swoim zachowaniem ustawowe znamiona przestępstwa zart. 224 § 2 k.k.
W tym stanie rzeczy Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoA. M. (1)w ten sposób że przyjął iż przypisany mu czyn wyczerpuje ustawowe znamiona przestępstwa zart. 224 § 2 k.k., zaś jako podstawę wymiaru kary przyjąłart. 224 § 1 k.k.w zw. zart. 224 § 2 k.k.przy zastosowaniuart.58 § 3 k.k.Umieszczenie w podstawie wymiaru karyart. 58 § 3 k.k.było konieczne, jako żeart. 224 § 1 k.k.( do którego w zakresie rodzaju kary odwołuje sięart. 224 § 2 k.k.) nie przewiduje kary grzywny. W pozostałej części Sąd Okręgowy zaskarżony wyrok utrzymał w mocy
Na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.w zw. zart. 634 k.p.k.Sąd Okręgowy kierując się względami słuszności zwolnił oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze obciążając nimi Skarb Państwa.