Sąd Okręgowy w Przemyślu
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III U 852/14
Data wyroku: 2014-12-10 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Kicman
Słowa kluczowe: Emerytura Wcześniejsza
Podstawa prawna: 1.	art 184 w zw. z art 32 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 1440 ze zm.) w zw. z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze (Dz. U. Nr 8 poz. 43 ze zm.).

Sygn. akt III U 852/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 10 grudnia 2014 r.
Sąd Okręgowy w Przemyślu III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie następującym :
PrzewodniczącySSO Anna Kicman
Protokolantst. sekr. sądowy Katarzyna Maziarczyk - Kotwica
po rozpoznaniu w dniu10 grudnia 2014 r. w Przemyślu
na rozprawie
sprawyS. F.
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wR.
o emeryturę
na skutek odwołaniaS. F.
od decyzjiZakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wR.
z dnia22 maja 2014 r.,znak:(...)
zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje wnioskodawcyS. F.prawo do emerytury, począwszy od 18 lutego 2014 r.
Sygn. akt III U 852/14

UZASADNIENIE

wyroku z dnia 10 grudnia 2014 r.
Decyzją z dnia 22 maja 2014 r., znak:(...), Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR.odmówił wnioskodawcyS. F.prawa do emerytury.
W podstawie prawnej powołanoart. 24 i art. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. z 2013, poz. 1440 ze zm.) oraz§ 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 ze zm.).
W uzasadnieniu wskazano, że Zakład odmówił przyznania emerytury, ponieważ wnioskodawca nie osiągnął wieku uprawniającego do emerytury wynoszącego 65 lat i 5 miesięcy, a także nie został udowodniony wymagany 15-letni okres pracy w szczególnych warunkach, wykonywanej stalei w pełnym wymiarze czasu pracy.
Odwołanie od powyższej decyzji złożył wnioskodawcaS. F., wnosząc o przyznanie emerytury z uwzględnieniem okresu zatrudnienia w szczególnych warunkach.
Na uzasadnienie swojego stanowiska podał, że był zatrudnionywZakładzie (...)wJ.od 20 maja 1972 r. do 2 lipca 1989 r. na stanowisku kierowcy – operatora dźwigu przy montażu, remoncie i eksploatacji urządzeń elektroenergetycznych określonych w załączniku dorozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lubw szczególnym charakterze(wykaz A, Dział II).
W odpowiedzi na odwołanie Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR.wniósł o jego oddalenie i podtrzymał stanowisko zawartew zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu organ rentowy podniósł, że wnioskodawca w dniu 18 lutego 2014 r. złożył wniosek o emeryturę wcześniejszą z tytułu pracyw warunkach szczególnych, a we wniosku zawarł oświadczenie, że nie jest członkiem OFE. Wnioskodawca na dzień 1 stycznia 1999 r. udowodnił 28 lat, 9 miesięcy i 25 dni okresów składkowych i nieskładkowych, co pozwala na przyjęcie, że posiada wymagany ogólny staż pracy, tj. 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych. Wnioskodawca nie udokumentował natomiast 15 lat pracy w szczególnych warunkach, przedkładając jedynie świadectwo pracy w szczególnych warunkach z dnia 28 kwietnia 1989 r. na okres od 1 października 1977 r. do 30 kwietnia 1989 r., jednakżew świadectwie tym nie określono dokładnie charakteru wykonywanej pracy według wykazu, działu i pozycji przepisów rozporządzenia Rady Ministrów na podstawie, których zakład pracy zakwalifikował okres pracy na wymienionym tam stanowisku jako okres pracy wykonywanejw szczególnych warunkach. Świadectwo to nie stanowi więc dla organu rentowego prawidłowego środka dowodowego.

Sąd Okręgowy w Przemyślu ustalił następujący stan faktyczny:
WnioskodawcaS. F.,ur. dnia (...),w dniu 18 lutego 2014 r. złożył wniosek o emeryturę, oświadczając w nim,iż nie jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego.
W aktach organu rentowego zalega dokumentacja poświadczająca przebieg zatrudnienia wnioskodawcy, w tym m.in.: świadectwo pracy z dnia 25 kwietnia 1986 r. wystawione przezWojewódzką Spółdzielnię Budownictwa (...)wP.z siedzibą wM., z którego wynika, że wnioskodawca był zatrudniony w tej Spółdzielni w okresie od 5 listopada 1968 r. do 19 maja 1972 r. na stanowisku traktorzysty; świadectwo pracyz dnia 6 lipca 1999 r. wystawione przez(...) Spółka AkcyjnawR., z którego wynika, że wnioskodawca był zatrudniony w tym zakładzie pracy w okresie od 18 maja 1972 r. do 31 grudnia 1975 r. na stanowisku operatora dźwigu, a w punkcie 8 tego świadectwa zaznaczono, że wnioskodawca wykonywał pracę w szczególnych warunkach/charakterze jako kierowca – operator dźwigu od dnia 18 maja 1972 r. do 31 grudnia 1975 r.; zaświadczenie z dnia 24 czerwca 1999 r. wystawione przez(...) Spółka AkcyjnawZ., z którego wynika, że wnioskodawca był zatrudnionywZakładzie (...)w okresie od 1 stycznia 1976 r. do 30 września 1977 r., w pełnym wymiarze czasu pracy, na stanowisku operatora wyżki; świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach z dnia 28 kwietnia 1989 r. wystawione przezZakład (...)Oddział TerenowyR., z którego wynika, że wnioskodawca był zatrudniony w tym zakładzie pracy od 1 października 1977 r. do 30 kwietnia 1989 r., stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, wykonywał pracę maszynisty żurawia samojezdnego kołowego – według rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r., na stanowisku maszynisty żurawia wymienionym w wykazie A, Dziale V, poz. 3, pkt 35 wykazu stanowiącego załącznik nr 1 do zarządzenia nr 17 Ministra Górnictwa i Energetyki z dnia 12 sierpnia 1983 r. w sprawie określenia stanowisk pracy w resorcie górnictwa i energetyki, na których są wykonywane prace w szczególnych warunkach, z tym że w okresach od 27 września 1978 r. do 3 października 1979 r., od 24 sierpnia 1987 r. do 28 sierpnia 1987 r., od 2 października 1987 r. do 30 listopada 1988 r., od 1 lutego 1989 r. do 30 kwietnia 1989 r. przebywał na urlopach bezpłatnych; opinia służbowa zPrzedsiębiorstwa (...)–(...),w której stwierdzono, że wnioskodawca był zatrudniony w(...)–E. M.w okresie od 27 września 1978 r. do 2 października 1979 r. na stanowisku kierowcy samochodowego.
Z zalegających w aktach sprawy dokumentów wynika, że wnioskodawca na dzień 1 stycznia 1999 r. wykazał ponad 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych.
Na podstawie całości zgromadzonej w aktach rentowych dokumentacji, ZUS wydał decyzję z dnia 22 maja 2014 r., którą odmówił wnioskodawcy prawa do emerytury.
Dowód – akta organu rentowego:
- wniosek o emeryturę z dnia 18.06.2014 r.,
- świadectwa pracy, świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach, opinia służbowa,
- karta przebiegu zatrudnienia z dnia 22.05.2014 r.,
- zaskarżona decyzja ZUS z dnia 22.05.2014 r.
Ponadto Sąd ustalił, że wnioskodawca w okresie od 5 listopada 1968 r. do 17 maja 1972 r. był zatrudniony wSpółdzielni Usługowo (...)wM.. Wnioskodawca został przyjęty do pracy jako traktorzysta. Jeździł ciągnikiem(...)z dwoma przyczepami. Pracował przy budowie kółek rolniczych, przewożąc materiały budowlane – żwir, cement, prefabrykaty - płyty betonowe, słupy. Praca odbywała się przez cały rok, w tym również zimą. Pod koniec zatrudnienia w Spółdzielni wnioskodawca odbył kurs, po którym uzyskał prawo jazdy kat. 2 i wówczas jeździł samochodem ciężarowym(...)o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony.
Następnie wnioskodawca był zatrudniony w(...) S.A.w okresie od 18 maja 1972 r. do 31 grudnia 1975 r. jako kierowca samochodów ciężarowych o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony oraz operator dźwigu samojezdnego. Wnioskodawca pracował przy usuwaniu awarii, stawianiu słupów za pomocą dźwigu, remoncie, przebudowie sieci napowietrznych, linii niskiego i średniego napięcia. Przy tych pracach pracował stale i w pełnym wymiarze czasu pracy.
W związku z reorganizacją zakładu pracy wnioskodawca od dnia 1 stycznia 1976 r. został zatrudniony wZakładzie (...)(obecnie(...) S.A.), gdzie pracował do 30 września 1977 r. Wnioskodawca pracował wówczas jako kierowca samochodu ciężarowego o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony, operator dźwigu, a także jako operator wyżki, czyli podnośnika hydraulicznego, który służył do naprawy sieci, wymiany i konserwacji oświetlenia ulicznego. Pracował przy usuwaniu awarii, remontach, stalei w pełnym wymiarze czasu pracy.
W związku z reorganizacją zakładu pracy wnioskodawca od dnia 1 października 1977 r. został zatrudniony wZakładzie (...) OddziałwR.Ekspozytura wP., gdzie pracował do dnia 30 kwietnia 1989 r. na stanowisku maszynisty żurawia, maszynisty podnośnika hydraulicznego, kierowcy samochodów ciężarowycho dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony. Zakład wR.swoich pracowników wynajmował doZakładu (...)w celu usuwania awarii, wykonywania remontów, stawiania słupów ulicznych, budowy rozdzielni. Wnioskodawca pracował stale i w pełnym wymiarze czasu pracy.
W zasadzie w każdym z tych zakładów pracy zakres czynności wnioskodawcy się nie zmieniał, wykonywał on te same prace.
W trakcie zatrudnienia wZakładzie (...) OddziałwR.Ekspozytura wP.wnioskodawca korzystałz urlopu bezpłatnego w okresie od 27 września 1978 r. do 3 października 1979 r. w trakcie, którego został oddelegowany doPrzedsiębiorstwa (...)i przydzielony dofirmy (...), skąd wyjechał na budowę eksportową do Libii. Pracował wówczas, jako kierowca samochodu ciężarowego powyżej 3,5 tony, przy budowie dróg, przewożąc kruszywo, masę bitumiczną. Wnioskodawca pracował wówczas w pełnym wymiarze czasu pracy, nawet 10-12 godzin dziennie. Następnie w okresie od 2 października 1987 r. do 30 listopada 1988 r. korzystał z urlopu bezpłatnego w macierzystym zakładzie pracy, ponieważ zPrzedsiębiorstwa (...)wyjechał do pracy na budowę eksportową do ZSRR, gdzie pracował przy budowie elektrowni atomowej. Wnioskodawca pracował wówczas jako operator dźwigu samojezdnego 18-tonowego naJ..
ZUS dokonał wyliczenia stażu pracy wnioskodawcy w szczególnych warunkach przy uwzględnieniu okresów takiego zatrudnienia od 18 maja 1972 r. do 31 grudnia 1975 r., od 1 stycznia 1976 r. do 30 września 1977 r.i od 1 października 1977 r. do 31 stycznia 1989 r., po wyłączeniu okresów przebywania na urlopach bezpłatnych i podał, że wyniesie on 16 lat, 7 miesięcy i 6 dni. Przy założeniu jednak, że w trakcie pracy na eksporcie od 27 września 1987 r. do 2 października 1979 r. oraz od 2 października 1987 r. do 26 października 1988 r. wnioskodawca nie wykonywał pracyw szczególnych warunkach, staż pracy w szczególnych warunkach wyniesie 14 lat, 6 miesięcy i 5 dni.
Dowód:
- dokumentacja zawarta w aktach osobowych wnioskodawcy z okresu zatrudnienia wSpółdzielni Usługowo (...)wM.,
- dokumentacja zawarta w aktach osobowych wnioskodawcy z okresu zatrudnienia wZakładzie (...)orazZakładzie (...),
- zeznania świadkaA.(...)
- zeznania świadkaZ. K.,
- przesłuchanie wnioskodawcy,
- pisma ZUS z dnia 19.11.2014 r. i pismo z dnia 9.12.2014 r. wraz z wyliczonym hipotetycznym stażem pracy w szczególnych warunkach – k. 45 i 50-51.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dowodówz dokumentów zgromadzonych w aktach organu rentowego, aktach osobowych wnioskodawcy, których domniemanie prawdziwości wynika zart. 244 i nast. k.p.c., a ponadto ich wiarygodność nie została obalona przez żadną ze stron.
Sąd dał wiarę zeznaniom świadkówA.L.iZ. K.oraz wnioskodawcyS. F., jako logicznym, spójnym, wzajemnie się uzupełniającym, a ponadto znajdującym potwierdzeniew dowodach z dokumentów. Wynika z nich jednoznacznie, w jakim charakterze i przy jakich pracach był zatrudniony wnioskodawcawSpółdzielni Usługowo (...)wM.orazw każdym z zakładów energetycznych.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Odwołanie wnioskodawcyS. F.należy uznać za uzasadnione.
Na podstawieart. 184 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r.o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(t.j. Dz. U.z 2013 r. poz. 1440 ze zm.) ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianegow art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli:
1)okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat - dla kobiet i 65 lat -dla mężczyzn oraz
2)okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27.
Emerytura, o której mowa w ust. 1, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa(ust. 2 art. 184).
Zgodnie zart. 32 ust. 1powołanej wyżejustawy o emeryturachi rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychubezpieczonym urodzonym przed dniem 1 stycznia 1949 r., będącym pracownikami, o których mowawust. 2 i 3, zatrudnionymi w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, przysługuje emerytura w wieku niższym niż określony wart. 27 ust. 2 i 3.
Przy ustalaniu okresu zatrudnienia w szczególnych warunkachlub w szczególnym charakterze nie uwzględnia się: okresów niewykonywania pracy, za które pracownik otrzymał po dniu 14 listopada 1991 r. wynagrodzenie lub świadczenia z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (art. 32 ust. 1a pkt 1).
Dla celów ustalenia uprawnień, o których mowa w ust. 1, za pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach uważa się pracowników zatrudnionych przy pracach o znacznej szkodliwości dla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości lub wymagających wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo własne lub otoczenia (art. 32 ust. 2).
Wiek emerytalny, o którym mowa w ust. 1, rodzaje prac lub stanowisk oraz warunki, na podstawie których osobom wymienionym w ust. 2 i 3 przysługuje prawo do emerytury, ustala się na podstawie przepisów dotychczasowych (ust. 4 art. 32).
Przepisy dotychczasowe torozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionychw szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. Nr 8,poz. 43 ze zm.).
Zgodnie z§ 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r.w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43ze zm.) - pracownik, który wykonywał pracę w szczególnych warunkach określonych w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeśli osiągnął wiek emerytalny wynoszący 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn, ma wymagany okres zatrudnienia, w tym co najmniej 15 lat pracy w warunkach szczególnych.
Ponadto według § 2 ust. 1 cyt. rozporządzenia, okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonychw rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkachlub w szczególnym charakterze była wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy.
Okresy pracy w szczególnych warunkach stwierdza zakład pracyna podstawie posiadanej dokumentacji, w świadectwie wykonywania pracw szczególnych warunkach, wystawionym według wzoru stanowiącego załącznik do przepisów wydanych na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia, lub w świadectwie pracy.
W myśl § 3 powołanego rozporządzenia za okres zatrudnienia wymagany do uzyskania emerytury, zwany dalej "wymaganym okresem zatrudnienia", uważa się okres wynoszący 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, liczony łącznie z okresami równorzędnymi i zaliczalnymi do okresów zatrudnienia.
Istotą sporu w niniejszej sprawie była kwestia ustalenia, czy wnioskodawca był zatrudniony co najmniej 15 lat w warunkach szczególnych.
Bezsporne pozostaje, że wnioskodawca w dniu(...)r. ukończył 60 lat, nie jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego oraz wykazał na dzień 1 stycznia 1999 r. ponad 25 lat okresów składkowychi nieskładkowych.
Przeprowadzone w sprawie postępowanie dowodowe wykazało nadto,że wnioskodawca był zatrudniony w warunkach szczególnych:
- wSpółdzielni Usługowo – (...)wM.w okresie od 5 listopada 1968 r. do 17 maja 1972 r., stale i w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku kierowcy ciągnika i kierowcy samochodu ciężarowego o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony,
Wskazane wyżej stanowiska wymienione zostały wrozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 ze zm.) w wykazie A, Dziale VIII – „W transporcie i łączności”, poz. 2 – „Prace kierowców samochodów ciężarowych o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony, specjalizowanych, specjalistycznych (specjalnych), pojazdów członowychi ciągników samochodowych balastowych, autobusów o liczbie miejsc powyżej 15, samochodów uprzywilejowanych w ruchu w rozumieniu przepisów o ruchu na drogach publicznych, trolejbusów i motorniczych tramwajów”, poz. 3 – „Prace kierowców ciągników, kombajnów lub pojazdów gąsienicowych” oraz w załączniku nr 1 do zarządzenia nr 16 Ministra Rolnictwa, Leśnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 31 marca 1988 r.w sprawie stanowisk pracy, na których wykonywane są prace w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze w wykazie A, Dziale VIII, poz. 2, pkt 1 – „kierowca samochodu ciężarowego o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony”, poz. 3, pkt 1 – „kierowca ciągnika kołowego”.
- w(...) S.A.wR.w okresie od 18 maja 1972 r. do 31 grudnia 1975 r., stale i w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku kierowcy samochodów ciężarowych o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony oraz operatora dźwigu samojezdnego,
- wZakładzie (...)(obecnie(...) S.A.) w okresie od 1 stycznia 1976 r. do 30 września 1977 r., stale i w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku kierowcy samochodu ciężarowego o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony, operatora dźwigu, a także operatora wyżki, czyli podnośnika hydraulicznego,
- wZakładzie (...) OddziałwR.Ekspozytura wP.w okresie od 1 października 1977 r. do 30 kwietnia 1989 r. (z wyłączeniem okresów przebywania na urlopach bezpłatnych od 27 września 1978 r. do 3 października 1979 r., od 24 sierpnia 1987 r. do 28 sierpnia 1987 r., od 2 października 1987 r. do 30 listopada 1988 r., od 1 lutego 1989 r. do 30 kwietnia 1989 r.), stalei w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku maszynisty żurawia, maszynisty podnośnika hydraulicznego, kierowcy samochodów ciężarowych o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony.
Wskazane wyżej stanowiska wymienione zostały wrozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 ze zm.) w wykazie A, Dziale V „W budownictwie i przemyśle materiałów budowlanych”, poz. 3 – „Prace maszynistów ciężkich maszyn budowlanych lub drogowych” i Dziale VIII –„W transporcie i łączności”, poz. 2 – „Prace kierowców samochodów ciężarowych o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony, specjalizowanych, specjalistycznych (specjalnych), pojazdów członowychi ciągników samochodowych balastowych, autobusów o liczbie miejsc powyżej 15, samochodów uprzywilejowanych w ruchu w rozumieniu przepisów o ruchu na drogach publicznych, trolejbusów i motorniczych tramwajów” oraz w zarządzeniu nr 17 Ministra Górnictwa i Energetyki z dnia 12 sierpnia 1983 r. w sprawie określenia stanowisk pracy w resorcie górnictwa i energetyki, na których są wykonywane prace w szczególnych warunkach w wykazie A, Dziale V, poz. 3, pkt 19 – maszynista / operator / samojezdnego podnośnika montażowego /suwnicy montażowej, pkt 35 – „maszynista / operator / żurawia samojezdnego kołowego i gąsienicowegoi Dziale VIII, poz. 2, pkt 2 – „kierowca samochodu ciężarowegoo dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony”.
Podkreślić należy, iż w postępowaniu wszczętym odwołaniem od decyzji organu rentowego Sąd kieruje się regułami dowodzenia określonymi wart. 227-309 k.p.c., zwłaszcza że w przepisach regulujących postępowaniew sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych (art. 4778i nast. k.p.c.) nie ma jakichkolwiek odrębności lub ograniczeń. Przeciwnie,art. 473 § 1 k.p.c.stanowi, że w sprawach z tego zakresu nie stosuje się przepisów ograniczających dopuszczalność dowodu ze świadków i z przesłuchania stron, co oznacza, że fakty, od których uzależnione jest prawo do emeryturyi renty oraz wysokość tych świadczeń, mogą być wykazywane wszelkimi środkami dowodowymi, w tym także zeznaniami świadków i stron.
Z poczynionych wyżej ustaleń wynika, że wnioskodawca na dzień 1 stycznia 1999 r. wykazał łącznie ponad 15 lat pracy w warunkach szczególnych, a tym samym spełnił wszystkie przesłanki niezbędnedo przyznania mu prawa do emerytury w świetle wyżej powołanych przepisów.
Zgodnie z art. 129 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r.o emeryturach i rentach z FUS, świadczenia wypłaca się poczynając od dnia powstania prawa do tych świadczeń, nie wcześniej jednak niż od miesiąca,w którym zgłoszono wniosek lub wydano decyzję z urzędu.
W niniejszej sprawie wnioskodawca wszystkie przesłanki do nabycia świadczenia spełnił od dnia 18 lutego 2014 r., a więc od dnia złożenia wniosku o emeryturę.
Mając powyższe na uwadze, na podstawieart. 47714§ 2 k.p.c.w związku z powołanymi wyżej przepisami prawa orzeczono, jak w sentencji wyroku.