Sąd Okręgowy w Sieradzu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 70/14
Data wyroku: 2014-04-16 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Marek Podwójniak
Słowa kluczowe: Apelacja
Podstawa prawna: art. 437 § 1 i 2 kpk w zw. z art. 438 pkt 2 kpk

Sygn. akt II Ka 70/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 16 kwietnia 2014 r.
Sąd Okręgowy w Sieradzu w II Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący: SSO Marek Podwójniak
Protokolant: staż. Monika Szukalska
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Sieradzu Ryszarda Kostrzewy
po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2014 r.
sprawyW. N. (1)
oskarżonej zart. 278 § 1 kk
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonej
od wyroku Sądu Rejonowego w Sieradzu
z dnia 23 stycznia 2014 roku sygn. akt. II K 1009/13

na podstawieart. 437 § 1 i 2 kpkw zw. zart. 438 pkt 2 kpk:
- uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Sieradzu do ponownego rozpoznania.
Sygn. akt II Ka 70/14

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 23 stycznia 2014 r. wydanym w sprawie II K 1009/13 Sąd Rejonowy w Sieradzu uznałW. N. (1)winną tego, że w dniu 12 marca 2013 roku wS.woj.(...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej oraz wspólnie i w porozumieniu z nieletnią, odpowiadającą w odrębnym postępowaniu, pod pretekstem udzielenia pomocy finansowej z(...) Funduszu Pomocy (...), dostała się do wnętrza mieszkania zajmowanego przez samotnąK. R. (1), gdzie w trakcie, gdy nieletnia prowadziła wywiad z pokrzywdzoną, wykorzystując sytuację z drugiego pomieszczenia lokalu dokonała zaboru pieniędzy w kwocie 850 PLN oraz dwóch pierścionków złotych o wartości 1000 PLN każdy, czym spowodowała straty w łącznej wartości 2850 zł na szkodęK. R. (1), a także dokonała zaboru pieniędzy w kwocie 770 PLN pozostawionych w tym lokalu przezB. Z. (1), to jest dokonania czynu zart. 278 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 278 § 1 k.k.orazart. 33 § 2 k.k.wymierzył mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz 70 (siedemdziesiąt) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięć) złotych. Na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.orazart. 70 § 1 pkt. 1 k.k.Sąd wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby 3 (trzech) lat. W oparciu oart. 72 § 2 k.k.Sąd zobowiązałW. N. (1)do naprawienia w całości szkody wyrządzonej przestępstwem poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonychK. R. (1)kwotę 2.850 (dwa tysiące osiemset pięćdziesiąt) złotych,B. Z. (1)kwoty 770 (siedemset siedemdziesiąt) złotych. Sąd zwolnił w całościW. N. (1)od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.
Apelację od powyższego wyroku w całości na korzyść oskarżonejW. N. (1)wywiódł jej obrońca, który zarzucił rozstrzygnięciu:

1
obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść orzeczenia tj:

a
art. 7 k.p.k.w zw. zart. 410 k.p.k.poprzez całkowite pominięcie rozbieżności, wynikających z zeznań złożonych przezB. Z.w postępowaniu przygotowawczym a sądowym, co do istotnych okoliczności zdarzenia, co bez wątpienia ma wpływ na ocenę wiarygodności zeznań tego świadka,

b
art. 7 k.p.k.poprzez dokonanie oceny dowodów w sposób sprzeczny z zasadami prawidłowego rozumowania oraz wskazaniami doświadczenia życiowego, co doprowadziło do niesłusznego przypisania oskarżonejW. N.winy i sprawstwa czynu zart. 278 § 1 k.k.,

c
art. 167 k.p.k.poprzez

-

nie przeprowadzenie dowodów w postaci zwrócenia się do ZUS-u udzielenie informacji czyK. R.pobiera emeryturę oraz czyB. Z.pobiera rentę, a jeśli tak to w jakiej wysokości są pobierane świadczenia na okoliczność określenia wartości poniesionej szkody oraz oceny wiarygodności świadków

nie przeprowadzenie dowodu w postaci zwrócenia się do jednostki pocztowej celem ustalenia, czy w dniu 12.03.2013 r.B. Z.pokwitował odbiór emerytury,

nie przeprowadzenie dowodu w postaci zwrócenia się do Gimnazjum nr wS.o udzielenie informacji, czy w dniu 12.03.2013 r. małoletniaA. N.była obecna na zajęciach lekcyjnych w szkole i w jakich godzinach,

co w konsekwencji uniemożliwiło zweryfikowanie istotnych okoliczności dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy,

2
art. 424 § 1 pkt. 1 k.p.k.poprzez zawarcie na k. 3 uzasadnienia treści dotyczących przyznaniu waloru wiarygodności dokumentom zaliczonym w poczet materiału dowodowego, ale nie wskazanie, o jakie dowody z dokumentów chodzi i jakie fakty z nich uznano za udowodnione

W konkluzji skarżący wniósł o zmianę przez Sąd Odwoławczy zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonejW. N. (1)od zarzucanego jej czynu, ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Dodatkowo obrońca oskarżonej wniósł o przeprowadzenie dowodu poprzez zwrócenie się do Gimnazjum nr 2 wS.o udzielenie informacji czyA. N.w dniu 12.03.2013 r. była obecna na zajęciach lekcyjnych w szkole na okoliczność stwierdzenia braku możliwości pobytu małoletniej uK. R. (1)w godzinie zdarzenia.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Złożona w sprawie apelacja obrońcyW. N. (1)skutkować musi uchyleniem zaskarżonego wyroku i przekazaniem sprawy Sądowi Rejonowemu w Sieradzu do ponownego rozpoznania.
Tego rodzaju stanowisko wynika z uznania zasadności podniesionych w tym ośrodku odwoławczym zarzutów. Przez ich pryzmat przede wszystkim uznać należy, że dokonania przez organ ferujący zaskarżony wyrok ocena zgromadzonego dowodowego przede wszystkim nie respektuje określonych wart. 7 k.p.k.reguł. W tej sytuacji zasadnym będzie przypomnienie poglądu, że ustalenia faktyczne dokonane przez sąd meriti w toku rozprawy głównej mogą być skutecznie zakwestionowane, a ich poprawność zdyskwalifikowana wtedy dopiero, gdy w procesie dochodzenia do nich tenże sąd uchybił dyrektywom wskazanego przepisukodeksu postępowania karnego, pominął istotne w sprawie dowody lub oparł się na dowodach nieujawnionych w trakcie przewodu sądowego, sporządził uzasadnienie niezrozumiałe, nadmiernie lapidarnie, wewnętrznie sprzeczne bądź sprzeczne z regułami logicznego rozumowania wyłączające możliwość logicznego rozumowania, wyłączające możliwość merytorycznej oceny kontrolno-odwoławczej. Zarzut przy tym obrazyart. 7 k.p.k.i w związku z tym dokonania błędnych ustaleń faktycznych może być skuteczny tylko wtedy, gdy skarżący wykaże, że sąd orzekający- oceniając dowody- naruszy zasady logicznego rozumowania, nie uwzględni przy ich weryfikacji wskazań wiedzy oraz doświadczenia życiowego. Ocena dowodów dokonana z zachowaniem wymienionych kryteriów pozostaje pod ochronąart. 7 k.p.k., gdy sąd nie orzeknie z obrazą wymogów zakreślonych przepisamiart. 410 k.p.k.iart. 424 § 2 k.p.k.oraz nie uchybi dyrektywieart. 5 § 2 k.p.k.Tak zakreślonym elementom nie sprostał Sąd Rejonowy w Sieradzu w niniejszej sprawie.
Stosownie do zawartych w apelacji zarzutów wymogi przy ocenie zebranych dowodów nie były respektowane w analizie zeznań świadkówK. R. (1)orazB. Z. (1). W zakresie wypowiedzi tego ostatniego organ I instancji uznał ich prawdziwość w elemencie poniesionej szkody nie znajdując podstaw do ich kwestionowania. Równocześnie stwierdzono, że pozostałe przekazane przezB. Z.informacje- w zakresie wskazania osób odpowiedzialnych za kradzież- stanowią przedstawienie posiadanej przez niego wiedzy jaką pozyskał on od pokrzywdzonejK. R.. Słusznie przy tym autor apelacji podnosi brak odpowiedniego odniesienia się do ujawnionych rozbieżności w zeznaniachB. Z. (1). Nie można przy tym- weryfikując również tak istotny dowód jak zeznaniaK. R.- wskazać tylko, że posiada on istotną dla rozstrzygnięcia sprawy wiedzę jedynie pozyskaną od wymienionej pokrzywdzonej. Pomijając kwestie miejsca zamieszkaniaB. Z., to odpowiedniego potraktowania wymaga przedstawiony przez niego w postępowaniu przygotowawczym czas, w którymK. R.poinformowała go o dokonanej kradzieży, co miało nastąpić po godzinie 17.00 w dacie zdarzenia i wtedy też miał on ustalić, że zabrano jego rentę w kwocie 770 złotych. Natomiast na rozprawie podał on, że dopiero następnego dnia dowiedział się o kradzieży mówiąc, że zginęła również jego świadczenie rentowe. Te relację z pewnością odniesione winny być do twierdzeńK. R. (1), co do których uznano, że zasługują na nadanie im waloru wiarygodności. W pisemnych motywach zaskarżonego wyroku podkreślono, że „wprawdzie istnieją pewne okoliczności, które mogą osłabić zaufanie co od ich prawdziwości, ale całokształt przekazywanych informacji i ich analiza pozwalają na zidentyfikowanie sprawców przestępstwa” (k. 87 odwr.- strona 2 uzasadnienia). Zwrócono przy tym uwagę, że podczas czynności konfrontacji ta pokrzywdzona zeznała, iż oskarżoną pierwszy raz widzi i nie jest to osoba, która dopuściła się przestępstwa na jej szkodę, ale wygląd „jest bardzo zbliżony, ale nie identyczny z wyglądem sprawczyni” (także k. 87- strona 2 uzasadnienia). Te zeznania zostały diametralnie przezK. R.zmienione w kolejnym jej przesłuchaniu w dniu 18 czerwca 2013 roku. Pokrzywdzona miała widzieć dwie kobiety, które dokonały przestępstwa na jej (orazB. Z.) szkodę. Pośród nich znajdowała się ta, która uczestniczyła w czynności konfrontacji. Podając przy tym różnice w jej wyglądzie, gdy ją dostrzegła 9 czerwca ubiegłego roku wobec jej wyglądu (w tym i ubioru) w dniu 29 maja 2013 roku, kiedy to wskazana czynność na terenie Komendy(...)Policji wS.była przeprowadzona. Organ meriti wywodzi z tego, że pokrzywdzona zidentyfikowała w tym kolejnym przesłuchaniu oskarżoną. Pomijając stosunkowo krótki okres, jaki upłynął pomiędzy konfrontacją (29.05.2013r.), a tym kolejnym (18.06.2013r.) przesłuchaniemK. R. (1)to weryfikacji tej dokonano przez, jak to określono, kontrowersyjny wyglądA.N.. Rodzi się przez to pytanie, czy taki sposób rozumowania winien być aprobowany. Z pewnością trzeba tu udzielić odpowiedzi negatywnej. Zaznaczyć przy tym należy, żeW. N. (1)wraz z dziećmi zamieszkuje przyul. (...), a mieszkanie pokrzywdzonejK. R. (1)znajduje się również wS.przyul. (...). Oba budynki położone są w niewielkiej od siebie odległości. W tym kontekście więc trudno uznać za odpowiadające rzeczywistości wypowiedzi pokrzywdzonej, jakobyW. N.widziała pierwszy raz dopiero po upływie dwóch miesięcy po przedmiotowym zdarzeniu. Analizując zeznaniaK. R.koniecznym jest zwrócenie uwagi- tak jak w przypadkuB. Z. (1)- na daleko idącą ich zmienność i to w równie istotnych elementach, jak „rozpoznanie” oskarżonej. Przy określeniu wyglądu oskarżonej, który w trakcie konfrontacji miał odbiegać od tego, co pokrzywdzona widziała w dniu 12 czerwca 2013 roku, należy przede wszystkim odwołać się do zagadnienia ujawnionych przez nią wyznaczników opisujących sprawczynie dokonanej także na jej szkodę kradzieży, co uczynić należy w kontekście opisywanego ubioru tych kobiet. Jak już zaznaczono relacjeK. R. (1)obarczone są cechą zmienności również w innych istotnych dla rozstrzygnięcia zagadnieniach. W pierwotnym przesłuchaniu podała ona bowiem, że brak pieniędzy w kwocie 850 złotych zauważyła 13 marca 2013 roku około godz. 13.00 dodając, że zginęły jej dwa złote pierścionki, a wedługB. Z.o kradzieży pokrzywdzona poinformowała go w dniu zdarzenia.
Analiza zgromadzonego materiału dowodowego winna być dokonana w całokształcie zebranych elementów, w tym również w kwestiach podniesionych w apelacji obrońcy oskarżonej. W tym ujęciu określone znaczenie ma informacja nadesłana z Gimnazjum Nr(...)wS.im.(...)dotycząca obecnościA.N.na zajęciach lekcyjnych w dniu 12 marca 2013 roku. Weryfikacja tej dokumentacji winna być dokonana w kontekście podawanej przezK. R. (1)godziny przybycia do niej w tej dacie dwóch kobiet, które następnie miały dokonać zaboru mienia na jej orazB. Z.szkodę.
Wskazaną problematykę należy w niniejszej sprawie rozstrzygnąć w aspekcie reguł procesu karnego, w tym zgodnie z wyrażoną wart. 4 k.p.k.zasadą obiektywizmu, ale i respektując zawartą wart. 5 § 2 k.p.k.zasadę in dubio pro reo.
Stwierdzone uchybienia uzasadniają uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Sieradzu do ponownego rozpoznania. W trakcie tego kolejnego rozpatrzenia sprawy organ meriti zgromadzi materiał dowodowy oraz dokona jego oceny tak, aby czynności te nie były obarczone ujawnionymi w postępowaniu odwoławczym uchybieniami.