Sąd Okręgowy w Krakowie
XII Wydział Gospodarczy Odwoławczy
Sygnatura akt: XII Gz 193/14
Data wyroku: 2014-03-12 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Bożena Cincio – Podbiera, Janusz Beim, Agata Pierożyńska
Słowa kluczowe: Doręczenia
Podstawa prawna: art. 139 § 1 kpc, art. 136 § 2 kpc

Sygn. akt XII Gz 193/14

POSTANOWIENIE
Dnia 12 marca 2014 r.

Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział XII Gospodarczy-Odwoławczy
w składzie:

Przewodniczący:SSO Janusz Beim
SSO Bożena Cincio – Podbiera
SSO Agata Pierożyńska

protokolant: asystent sędziego Agata Irla – Łuczyńska

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 marca 2014 r.
sprawy z urzędu
przy uczestnictwie(...)wW.

o przymuszenie
na skutek zażaleniaI. A.na pkt V postanowienia Sądu Rejonowego dla Krakowa – Śródmieścia w Krakowie Wydział XI Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego z dnia 16 grudnia 2013 r., sygn. akt KR XI Ns Rej. KRS 9055/12/256

postanawia:

uchylić zaskarżone postanowienie.

UZASADNIENIE
Postanowieniem wydanym dnia 16 grudnia 2013 r. Sąd Rejonowy dla Krakowa – Śródmieścia w Krakowie, Sąd Rejestrowy oddalił w pkt I – IV wnioskiI. A.z dnia 4 października 2013 r. o przywrócenie terminu do wniesienia skarg na orzeczenia referendarza sądowego z dnia: 22 kwietnia 2012 r. (o nałożeniu grzywny), 4 czerwca 2012 r. (o nadaniu klauzuli wykonalności postanowieniu z dnia 22 kwietnia 2012 r.), 19 czerwca 2012 r. (o nałożeniu grzywny), w pkt V Sąd odrzucił skargiI. A.z dnia 4 października 2013 r. na orzeczenia referendarza sądowego z dnia 4 czerwca 2013 r., 22 kwietnia 2013 r. i 19 czerwca 2012 r., w pkt VI umorzył postępowanie przymuszające wobecI. A.i w pkt VII odpisał nałożone naI. A.grzywny orzeczeniem z dnia 19 czerwca 2012 r. oraz orzeczeniem z dnia 22 kwietnia 2013 r. w części w jakiej nie zostały wyegzekwowane.
W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że ukarana karą porządkową członek zarząduI. A.we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skarg na orzeczenia referendarza sądowego nie uprawdopodobniła, że uchybiła terminom do wniesienia skarg nie ze swej winy. W ocenie Sądu rejestrowego odpisy orzeczeń referendarza sądowego był skutecznie doręczane wnioskodawczyni na podany przez nią we wniosku o rejestrację stowarzyszenia adres (ul. (...),(...)-(...) K.), a wnioskodawczyni nie poinformowała należycie Sądu o zmianie adresu zamieszkania ujawnionego w oświadczeniu założycielskim. Zdaniem Sądu nie wywołało takiego skutku złożenie przez wnioskodawczynię w 2008 r. pisma procesowego zawierającego nowy adres (ul. (...),(...)-(...) K.), ponieważ było to jednorazowe wskazanie, do konkretnej sprawy rejestrowej o sygn. KR XI Ns rej.KRS (...). Zatem wnioskodawczyni nie aktualizując swojego adresu zamieszkania, a jedynie podając adres do korespondencji w konkretnej sprawie rejestrowej, dopuściła się zaniedbania, co dyskwalifikuje złożony przez nią wniosek o przywrócenie terminu i skutkuje odrzuceniem skarg na orzeczenie referendarza sądowego jako wniesionych po upływie ustawowego terminu. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia wskazał Sądart. 186 k.p.c.w zakresiepkt I – IV, art. 39822§ 5 k.p.c.w zakresiepkt V, art. 355 k.p.c.co dopkt VI i art. 1052 k.p.c.odnośnie dopkt VI.
Powyższe postanowienie w zakresie pkt V zaskarżyła zażaleniemI. A.i wniosła o uchylenie zaskarżonego pkt V postanowienia, na podstawieart. 380 k.p.c.w zw. zart. 397 § 2 k.p.c.o rozpoznanie pkt I – IV postanowienia i ich zmianę poprzez przywrócenie terminu do wniesienia skarg na orzeczenia referendarza sądowego i ich merytoryczne rozpoznanie, a także o rozpoznanie pkt VII postanowienia w zakresie w jakim Sąd nie odpisał grzywien nałożonych orzeczeniami z dnia 19 czerwca 2012 r. i 22 kwietnia 2013 r.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła:
- sprzeczność istotnych ustaleń faktycznych Sądu z treścią materiału dowodowego zalegającego w aktach rejestrowych poprzez pominięcie dokumentu z k. 166 akt obejmującego „Wniosek o zmianę danych podmiotu w KRS” z dnia 8 października 2008 r., w którym zamieszczono aktualny adres zamieszkania wnioskodawczyni
- naruszenie prawa procesowego:
*art. 233 § 1 k.p.c.poprzez brak wszechstronnej oceny dowodów, w szczególności pominięcie w/w wniosku z dnia 8 października 2008 r., nieuwzględnienie, że wniosek ten został złożony na urzędowym formularzu, pominięcie, że nowy adres podawany był także w kolejnych, późniejszych pismach procesowych, a w konsekwencji bezzasadne przyjęcie, że Sąd nie został zawiadomiony o zmianie miejsca zamieszkania i adresu
*art. 168 § 1 k.p.c.przez jego błędne zastosowanie i przyjęcie, że niezłożenie skarg w terminie było zawinione przez skarżącą, pomimo, że w 2008 r. zgłaszała FAT zmiany adresu
*art. 169 § 4 k.p.c.przez jego błędne zastosowanie i przyjęcie, że nie zachodzi wyjątkowy przypadek uzasadniający przywrócenie terminu w sytuacji, gdy wyłączną przyczyną niewniesienia w terminie skarg na orzeczenia referendarza sądowego było skierowanie korespondencji na nieaktualny adres, mimo, że Sądowi znany był nowy adres zamieszkania
*art. 136 § 2 k.p.c.przez jego niezastosowanie i pominięcie faktu, że Sądowi znany był aktualny adres zamieszkania, na który powinna być kierowana korespondencja
*art. 139 § 1 k.p.c.przez jego błędną wykładnię i stwierdzenie, że tzw. doręczenie zastępcze było skuteczne mimo wysłania korespondencji na nieaktualny adres
W uzasadnieniu zażalenia skarżąca podniosła, że w dniu 8 października 2008 r. złożyła na urzędowym formularzu „Wniosek o zmianę danych podmiotu w KRS” w treści którego podała swój aktualny adres zamieszkania, nadto adres ten wskazywała w innych pismach procesowych składanych w toku postępowania przymuszającego. Zatem, w ocenie skarżącej, Sąd powinien był dokonywać doręczeń na nowy adres, a nie bazować na danych ujawnionych w liście założycieli złożonej w 2002 r. Żaląca podkreśliła, że podając nowy adres zamieszkania dochowała należytej staranności, a we wniosku o przywrócenie terminu obaliła domniemanie skuteczności doręczenia zastępczego w trybieart. 139 § 1 k.p.c.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenie jest uzasadnione i zasługuje na uwzględnienie.
W niniejszej sprawie brak podstaw do uznania, że skarżąca nie dochowała należytej staranności nie poinformowała Sądu rejestrowego o zmianie swojego adresu, a w konsekwencji brak podstaw do uznania za skuteczne doręczenia skarżącej korespondencji sądowej (odpisów orzeczeń referendarza sądowego) w trybieart. 139 § 1 k.p.c.na adres ujawniony we wniosku o rejestrację stowarzyszenia (ul. (...),(...)-(...) K.). Wnioskodawczyni bowiem, w ocenie Sądu Okręgowego, należycie zawiadomiła Sąd rejestrowy o zmianie adresu. Już w dniu 20 maja 2008 r.I. A.złożyła (za pośrednictwem poczty – k. 125) pismo procesowe, w którym podała nowy adres (ul. (...),(...)-(...) K.; adres ten zamieszczony został także na kopercie zawierającej korespondencję skierowaną do Sądu). Jak wynika z akt sprawy Sąd dalszą korespondencję wysyłał na nowy adres podany przezI. A.(k. 135, 144, 149, 150, 158). Również wszystkie pisma procesowe składane przezI. A.zwierały nowy adres, tj. ul.(...)(...)
K.. Nadto w dniu 8 października 2008 r.I. A.złożyła w Sądzie rejestrowym wniosek na formularzu KRS-Z20, w którym w rubryce B.2 podała adres do korespondencji, tożsamy z adresem wskazanym w swoich pismach procesowych z 2008 r. Wniosek o wpis zmian w KRS dotyczył wprawdzie ujawnienia nr NIP stowarzyszenia, ale skoro wnioskodawczyni podała adres inny niż ujawniony w liście założycieli, a jednocześnie pokrywający się z adresem podawanym w ostatnich pismach procesowych, to należy uznać, że skutecznie zawiadomiła Sąd o zmianie swego adresu. Nie może również uchodzić uwadze, że odpis postanowienia o wpisaniu nr NIP stowarzyszenia został wysłany wnioskodawczyni na adresul. (...),(...)-(...) K.. Także kolejne pisma procesoweI. A.(z dnia 2 października 2013 r. i 25 listopada 2013 r.) składane do niniejszych akt rejestrowych zawierały w/w adres. Zauważyć też trzeba, że w zarządzeniu o doręczeniu wnioskodawczyni odpisu postanowienia referendarza sądowego z dnia 4 grudnia 2013 r. wskazano adres przyul. (...)wK., w aktach brak jednakże zwrotnego potwierdzenia odbioru tej korespondencji.
Przedstawione powyżej okoliczności prowadzą do wniosku, żeI. A.skutecznie zawiadomiła Sąd rejestrowy o zmianie swojego adresu, spełniła więc obowiązek wynikający zart. 136 § 1 k.p.c.Dlatego wysłanie odpisów postanowień referendarza sądowego z dnia 19 czerwca 2012 r., 22 kwietnia 2013 r. i 4 czerwca 2013 r. na adres przyul. (...)wK.nie mogło być skuteczne w świetle przepisówk.p.c.o doręczeniach. Wszak nowy adres był Sądowi znany. Zaznaczyć tu trzeba, że zgodnie ze stanowiskiem judykatury zart. 136 § 1 i 2 k.p.c.ani też z innych przepisów dotyczących sposobu zawiadamiania sądu o zmianie adresu lub informowania o innych okolicznościach nie wynika obowiązek dokonania tego w określonej formie, np. w formie pisemnej bądź w sposób sygnalizujący z góry treść pisma (np. „zawiadomienie o zmianie adresu”). Strona czyni więc zadość wymienionemu obowiązkowi, gdy zawiadamia o zmianie adresu zarówno na piśmie, jak i ustnie (wyrok SN z dnia 18 grudnia 2003 r., I PK 117/03, LEX nr 108206). Nie sposób zatem przyjąć, że wskazywanie w kilku kolejnych pismach procesowych nowego adresu nie stanowiło skutecznej informacji dla Sądu o zmianie adresu.
Nie można wobec tego zgodzić się ze stanowiskiem Sądu rejestrowego, że wnioskodawczyni nie dochowała należytej staranności i nie zaktualizowała swoich danych adresowych. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skarg na orzeczenia referendarza sądowego zasługiwał na uwzględnienie, a uchybienia Sądu rejestrowego w zakresie doręczeń uzasadniają uwzględnienie tego wniosku mimo upływu rocznego terminu do jego złożenia w odniesieni do postanowienia z dnia 19 czerwca 2012 r. (doręczonego skarżącej w dniu 10 lipca 2012 r.). Zażalenie zatem na pkt V postanowienia z dnia 16 grudnia 2013 r. było uzasadnione, a wobec wniosku skarżącej zawartego w zażaleniu o rozpoznanie w trybieart. 380 k.p.c.także pkt I – IV Sąd Okręgowy dokonał oceny prawidłowości rozstrzygnięcia w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia skarg na orzeczenia referendarza sądowego. W tym kontekście należy również rozważyć prawidłowość orzeczenia zawartego w pkt VII postanowienia z dnia 16 grudnia 2013 r.
Będzie wobec tego rzeczą Sądu Rejonowego nadanie sprawie biegu z pominięciem zaistniałych uchybień.

Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na zasadzieart. 386 § 4 k.p.c.w zw. zart. 397 § 2 k.p.c.

s.ref. SSR M. Szmudzińska