Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim
II Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: II Ca 313/14
Data wyroku: 2014-09-04 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Stanisław Łęgosz, Dariusz Mizera, Arkadiusz Lisiecki

Sygn. akt II Ca 313/14

POSTANOWIENIE
Dnia 4 września 2014 roku
Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim II Wydział Cywilny Odwoławczy
w składzie następującym:

Przewodniczący:

SSO Arkadiusz Lisiecki

Sędziowie:

SSO Stanisław Łęgosz (spr.)
SSO Dariusz Mizera

Protokolant:

stażysta Agnieszka Misterkiewicz

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 września 2014 roku
sprawy z wnioskuS. K. (1)
z udziałemD. K.,T. K.,M. K. (1),D. U.,A. K. (1),M. K. (1),I. K.,H. K.,A. K. (2)
o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie
na skutek apelacji uczestników:D. K.,T. K.,M. K. (1)od postanowienia Sądu Rejonowego w Opocznie z dnia 26 listopada 2013 roku, sygn. akt I Ns 296/12
postanawia:

1
z urzędu sprostować omyłkę w oznaczeniu uczestników postępowania w ten sposób, że w miejsce błędnych imion(...)dwóch uczestniczek o nazwiskuK.wpisać prawidłowe imiona(...),

2
odrzucić apelację uczestników postępowaniaT. K.iM. K. (1),

3
z apelacji uczestnika postępowaniaD. K.zmienić zaskarżone postanowienie w ten tylko sposób, że stwierdzić, iż zasiedzenie nieruchomości nastąpiło z dniem 5 lipca 2005 roku, a w pozostałej części apelację oddalić,

4
ustalić, że każdy z uczestników ponosi koszty postępowania odwoławczego związane ze swoim udziałem w sprawie.

II Ca 313/14

UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 26 listopada 2013 roku w sprawie I Ns 296/12 Sąd Rejonowy w Opocznie stwierdził, żeS. K. (1)synJ.iG.nabył przez zasiedzenie z dniem 1 stycznia 1999 roku własność działki położonej wW., gminaP., oznaczonej w ewidencji gruntów numerem(...)o powierzchni 0,30 ha, dla której Sąd Rejonowy w Opocznie Wydział Ksiąg Wieczystych prowadziksięgę wieczystą KW Nr (...).
Podstawę powyższego rozstrzygnięcia stanowi przytoczone poniżej ustalenia i rozważania Sądu Rejonowego.
A.iF.małż.K.byli współwłaścicielami gospodarstwa rolnego położonego wW..F. K.zmarła 28 czerwca 1928 r. i spadek po niej odziedziczył w całości synJ. K. (1), a mężowiA. K. (2)przysługiwało prawo dożywotniego użytkowania na połowie spadku.

A. K. (2)zawarł ponownie związek małżeński zA.i z tego związku mieli czworo dzieci:T. K.,Z. K.,J. K. (2)iM. S..J. K. (1)s.A.iF.po zawarciu związku małżeńskiego zamieszkał z żonąG.na działce siedliskowej, na której zamieszkiwali rodzice jego żony, a po śmierci rodziców mieszkali tamJ.iG.małż.K.. Jest to działka położona wW., która w aktualnej ewidencji gruntów nosi nr(...), stary nr(...).
Jego ojciecA. K. (2)mieszkał nadal na działce, która należała do niego i jego pierwszej żonyF.. Po wyprowadzeniu się dzieci z drugiego małżeństwa na działce tej ostatecznie zamieszkiwaliA.iA.małż.K.oraz synT. K., który po zawarciu związku małżeńskiego zamieszkał tam z żonąM. K. (2).
Jest to działka, która w aktualnej ewidencji gruntów nosi numery(...)i(...). a w dawnej ewidencji nosiła odpowiednio numery(...)i(...).
A. K. (2)zmarł 22 lutego 1980 r. pozostawiając jako spadkobierców żonęA. K. (3)i dzieci:J. K. (1),T. K.,J. K. (2),M. S.iZ. K..
W sprawie o dział spadku poF. K.zmarłej dnia 28 czerwca 1928 r. iA. K. (2)zmarłym dnia 22 lutego 1980 r. postanowieniem z dnia 29 listopada 1990 r. Sąd Rejonowy w Opocznie dokonał działu spadku w ten sposób, że wchodzące w skład spadku po spadkodawcach gospodarstwo rolne przyznał w częściJ. K. (1)o łącznej powierzchni 3.60 ha iT. K.o łącznej powierzchni 7,08 ha.
Aktem własności ziemi wydanym w trybieustawy z dnia 26 października 1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnychnr ON-(...)J. K. (1)został uwłaszczony na nieruchomość położoną wW.o łącznej powierzchni 32,19 ha w tym między innymi nadziałki nr (...)obecnie nr(...)i nadziałkę nr (...)obecnie nr(...)
Aktem notarialnym darowizny z dnia 23 kwietnia 1991 r.J.iG.małż.K.przekazali własność nieruchomości o powierzchni 32,19 ha i nieruchomości o powierzchni 3.60 ha synowiS. K. (1).
Dla nieruchomości tych prowadzone są w Sądzie Rejonowym w Opocznie księgi wieczyste KW nr(...)i(...)na nazwisko wnioskodawcyS. K. (1).
Aktem własności ziemi wydanym w trybie ustawy uwłaszczeniowej z dnia 26 października 1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych nr ON-(...)T.iM.małż.K.zostali uwłaszczeni na nieruchomość rolną położoną wW.o łącznej powierzchni 16,07 ha w tym między innymi nadziałkę nr (...)- w aktualnej ewidencji gruntów działka ta jest oznaczona nr(...)i jest przedmiotem wniosku o zasiedzenie.
Na nieruchomości te, jak również na nieruchomości, któreT. K.otrzymał w dziale spadku o powierzchni 7,08 ha w Sądzie Rejonowym w Opocznie prowadzona jestksięga wieczysta KW Nr (...), w której jako właściciel ujawniony jestD. K.s.T.iM., któremu rodzice przekazali gospodarstwo rolne umową darowizny z dnia 8 sierpnia 1997 r.

Działkę nr (...)(stary nr(...))T. K.kupił około połowy lat 60-tych odW.. Razem z tą działką, na której znajdowały się stare zabudowania kupił też odW.działki, które rozciągały się naprzeciwko tej działki siedliskowej po drugiej stronie drogi (od nr(...)do(...)).
T..K.rozebrał stare budynki i zabrał materiał z rozbiórki. Działki po drugiej stronie drogi (grunt orny i łąki) użytkował rolniczo.
T. K.zarówno przed zawarciem związku małżeńskiego jak i po zawarciu małżeństwa pracował również poza gospodarstwem rolnym między innymi przy melioracjach. Pracował wP.przez okres 4 lat, wW.i w innych miejscach, gdzie był delegowany. W latach 80-tych pracował na kolei. W 1985 r. zachorował i wtedy przestał pracować poza rolnictwem. W 1981 r.A. K. (3)przekazała synowiT. K.swoją część gospodarstwa, a w 1990 r. w wyniku działu spadku po ojcuA. K. (2)otrzymał on na własność część jego gospodarstwa o powierzchni 7,08 ha.
Do 1980 r.T. K.uprawiał tylko grunty, które kupił i pracował poza rolnictwem. Gospodarstwo rolne prowadził jego ojciecA. K. (2), aż do czasu swojej śmierci w 1980 r.
SiedliskoA. K. (2)znajdowało się nadziałkach (...)(obecnie nr(...)i(...). Te dwa numery na gruncie stanowiły zawsze i stanowią nadal jedną działkę, na której przy drodze przez wieś jest siedlisko, a za nim w stronę rzekiP.las. Nadziałce nr (...)(stary nr(...)) znajduje się obora wybudowana jeszcze w latach 30-tych, a następnie rozbudowana przezA. K. (2)w latach 60-tych. Również stodoła częściowo zachodzi nadziałkę nr (...).Działka nr (...)(stary nr(...)) stanowi na gruncie jedną całość zdziałką nr (...)(stary nr(...)). Od strony drogi przez wieś na obu działkach znajduje się siedlisko, dalej jest las, a następnie, aż do rzekiP.nieużytek porośnięty głównie krzakami, zaroślami.
Nadziałce nr (...)w drugiej połowie lat 60-tychJ. K. (1)wybudował oborę, a następnie kuchnię letnią, a w 1985 r. wybudował budynek mieszkalny, który w połowie stoi nadziałce nr (...), a w połowie nadziałce nr (...).
Od tego czasu działki te na gruncie stanowią jedną całość będącą w posiadaniuJ.iG.małż.K., a następnieS. K. (1).
J.iG.małż.K.byli samoistnymi posiadaczami połączonych w jedną całośćdziałek nr (...)i uważali siebie i byli uważani przez innych za właściciel tych działek.
Wszystkie działki siedliskowe wW.położone na północ od drogi przez wieś rozciągają się od drogi do rzekiP.i przy drodze są zabudowane, za zabudowaniami jest część lasu, a dalej nieużytki.

D. K.o tym, że jego siedlisko ma dwa numery(...)i(...)i żedziałka (...)jest jego własnością dowiedział się dopiero około 2005-2006 roku z załączników graficznych jakie przysłano w związku z dopłatami unijnymi dla rolników.
Po kilku latach od dowiedzenia się o tym fakcie wystąpił doS. K. (1)z propozycją zamianydziałki nr (...)ze spornądziałką nr (...).Działka (...)jest własnościąS. K. (1)i graniczy z siedliskiemD. K..D. K.korzystał z przejazdu przez tę działkę dodziałek (...)za siedliskiem.J. K. (1)nabyłdziałkę nr (...)około 1973 r. odK..
Brak porozumienia co do zamiany działek doprowadził do konfliktu, skutkiem którego była sprawa o naruszenie posiadaniadziałki nr (...)sygn. akt IC 167/12, a następnie przedmiotowa sprawa o zasiedzenie i kolejna sprawa o naruszenie posiadania IC 126/13.
W operacie technicznym wykonanym w roku 1963, a wpisanym do ewidencji Starostwa Powiatowego wO.w dniu 12.11.1967 r. za nr(...)naA. K. (2)zapisano między innymidziałkę nr (...)(stary nr(...)), a naJ. K. (1)zapisano między innymidziałkę (...)(stary nr(...)) i(...)(stary nr(...)natomiastdziałkę (...)(stary nr(...)) zapisano naT. K.i na te działki wyżej wymienieni zostali następnie uwłaszczeni.
Do nabycia własności przez zasiedzenie w trybieart. 172 k.c.konieczne jest kumulatywne spełnienie dwóch przesłanek: samoistne posiadanie, upływ przewidzianego w ustawie terminu.
W przedmiotowej sprawie sporne jest kiedy i w jakich okolicznościachJ.iG.małż.K.weszli w posiadanie spornejdziałki nr (...).
Z ustaleń Sądu i jest to w zasadzie okoliczność bezsporna wynika, że miało to miejsce w latach 60-tych XX wieku.
Trudności z precyzyjnym ustaleniem tych okoliczności wynikają z tego, że osoby, które w tym czasie podejmowały decyzje już nie żyją, a ich dzieci tzn. dzieciJ.iG.małż.K.były zbyt małe, aby dobrze pamiętać te zdarzenia z własnych obserwacji. W przypadku natomiastT. K.i jego żonyM. K. (2)- najstarszych uczestników postępowania - problem sprowadza się do tego, że mają oni trudności, szczególnieT. K., z przypomnieniem sobie okoliczności związanych z posiadaniem działki. Do tego dochodzi jeszcze dążenie do przedstawienia okoliczności w sposób korzystny z jednej strony dla osób ubiegających się o nabycie własności przez zasiedzenie i z drugiej strony przeciwników tego nabycia.
Dlatego analizując i oceniając zeznania wszystkich zainteresowanych w sprawie Sąd miał na uwadze pierwotne stosunki majątkowe, które, w ocenie Sądu, przynajmniej częściowo wyjaśniają stan jaki powstał na gruncie w tym między innymi jeśli chodzi odziałkę nr (...).
Przede wszystkim z postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku poF. K.wynika, że cały majątek po matce odziedziczył zgodnie z obowiązującym wówczas prawem (Kodeks Napoleona) synJ. K. (1). Oznacza to, że w działce siedliskowej (jak i w innych działkach)J. K. (1)należała się połowa działki. Podczas pomiarów w 1963 r. naJ. K. (1)zapisana została tylko działka o powierzchni 0,13 ha, a więc mniej niż 1/4 części, caładziałka (...)((...)i(...)((...)ma bowiem powierzchnię 0,58 ha. To, w ocenie Sądu, tłumaczy dlaczegoA. K. (2)zgodził się na to, aby jego synJ. K. (1)objął we władanie działkę, która graniczyła z działką siedliskową jego żonyG. K., na której małżonkowieJ.iG. K.zamieszkali i założyli swoje siedlisko. Wprawdziedziałka nr (...)nie pochodziła zgospodarstwa (...)tylko została nabyta odW., ale uzasadnieniem dla takiej zamiany było zapewne to, że drogi życiowe synówA. K. (2)ułożyły się już w ten sposób, że wiadomym było, żeJ. K. (1)zostanie na działce należącej do jego żony, a na działce siedliskowejA. K. (2)iJ. K. (1)(tej części po matceF.) pozostanie synA. K. (2)z drugiego małżeństwa -T. K..
To, w ocenie Sądu, tłumaczy dlaczego doszło do zamianydziałki nr (...)na połowędziałki nr (...). Dopiero przy takiej zamianie powierzchnie działek zamienionych odpowiadają sobie.Działka (...)- w pierwotnej ewidencji(...)- miała powierzchnię 0,29 ha i połowa powierzchnidziałek (...)((...)),(...)tj. 0,58 ha daje powierzchnię 0,29 ha.
Mimo. iż w czasie pomiarów w 1963 r. ustalono stan władania, zapewnie na podstawie informacji samych zainteresowanych, odmiennie to jednak na skutek późniejszych wydarzeń zdecydowano inaczej. GdyJ. K. (1)wyprowadził się od ojca na działce z nim pozostał jedynie synT., który następnie ożenił się i zamieszkał z rodzicami i żoną w siedlisku rodziców.
A. K. (2)w pierwszej połowie lat 60-tych rozbudował oborę, która znajdowała się na działce zapisanejJ. K. (1), czyli nadziałce nr (...), w latach późniejszych rozbudowana została również stodoła, która stoi częściowo nadziałce nr (...).
Podkreślić jednak należy, iż mimo podziału geodezyjnegodziałki (...)stanowiły na gruncie zawsze jedną całość i nigdy fizycznie nie zostały podzielone.
Potwierdzeniem tego, żedziałka nr (...)została przekazanaJ. K. (1)w wyniku rozliczeń majątkowych pomiędzyA. K. (2), ale też pomiędzyT. K., który pozostał w siedlisku z rodzicami, jest to co działo się z tą działką przez następnych kilkadziesiąt lat, aż do czasu sporu w 2012 r.
W drugiej połowie lat 60-tych na obecnejdziałce nr (...)J.iG.małż.K.budują pierwszy budynek gospodarczy - oborę. Również co do daty budowy tego budynku daty są rozbieżne, każdy z uczestników widzi tę okoliczność przez pryzmat swoich doświadczeń z dzieciństwa.
S. K. (1)zeznał, że obora była wybudowana w latach 60-tych, bardziej szczegółowo nie potrafił określić.H. K.twierdzi, że w 1963 r. i że pamięta to, bo miał wtedy 3 lata co, w ocenie Sądu sprawia, że nie jest to przekonywujące, a uczestniczka postępowaniaM. K. (2)- żonaT. K.twierdzi, że obora została wybudowana w latach 1967-1968 r. Również świadekS. K. (2)zeznał, że obora była wybudowana w 1967 r. W tej sytuacji, w ocenie Sądu, należy przyjąć, że z całą pewnością już w 1969 r. działka ta była w posiadaniuJ.iG.małż.K., którzy za 2 lub 3 lata - co potwierdzają sami uczestnicyM.iT.małż.K.- wybudowali nadziałce nr (...)kuchnię letnią, a następnie w połowie lat 80-tych budynek mieszkalny, który w połowie stoi również na tej działce. Wybudowanie na przedmiotowej działce w przeciągu około 20 lat trzech budynków świadczy, w ocenie Sądu, w sposób jednoznaczny o posiadaniu tej nieruchomości przezJ.iG.małż.K.i o charakterze tego posiadania. Było to z całą pewnością posiadanie mające wszelkie cechy posiadania właścicielskiego.
Działki nr (...)na gruncie zostały połączone w jedną całość, zabudowane i ogrodzone w części siedliskowej tak, że dzieciJ.iG.małż.K.przez wiele lat nawet nie wiedziały o tym, że są to dwie działki.
Podobnie jak synT.iM.małż.K., kiedy zeznał, że również nie wiedział o tym i dowiedział się dopiero w latach 2005-2006 z załączników do dopłat unijnych
Pokazuje to, że nie tylko fizycznie, ale i w świadomości samych zainteresowanych działki te funkcjonowały jako jedna całość podobnie jakdziałki (...).
Mając świadomość, że oznaki posiadaniadziałki nr (...)w części siedliskowej są trudne, a wręcz niemożliwe do zakwestionowania uczestnicyD. K.orazT.iM.małż.K.podjęli próbę wykazania, że byli w posiadaniu części leśnej i nieużytków nadziałce nr (...).
W ustaleniach Sąd wskazał, że wszystkie działki siedliskowe wW.rozciągające się na północ od drogi przez wieś ciągną się od drogi, aż po rzekęP.co pokazuje najlepiej mapa z wypisem z rejestru gruntów złożona do akt sprawy.
Również w czasie oględzin Sąd mógł naocznie przekonać się, żedziałki nr (...)na całej długości stanowią jedną całość. Od drogi przez wieś to typowe siedlisko zabudowane budynkiem mieszkalnym i budynkami gospodarczymi.
Za siedliskiem również stanowią one jedną całość.Z.jest część wolnej przestrzeni służącej do wyjazdu ze stodoły. Ślady przejazdu za siedliskiem są tylko nadziałce nr (...). Należy podkreślić, że las rozciągający się za siedliskiem nadziałkach nr (...)jest mieszany z pojedynczymi grubszymi sosnami i brzozami i licznymi samosiejkami. Jest to las jakościowo gorszy od tego rosnącego zadziałkami (...), który jest lasem zadbanym, porośniętym dużymi drzewami. Przy drodze leśnej obok kępy brzóz samosiejekT. K.wskazywał miejsce, gdzie wypasał bydło. Za drogą leśną znajdują się nieużytki porośnięte trawą, zaroślami, krzewami. W czasie oględzin uczestnikT. K.wskazał też jeden pień po ściętym drzewie twierdząc, że to on ściął to drzewo i co należy podkreślić był to jedyny pień po ściętym drzewie.
W ocenie Sądu twierdzenia uczestników, że posiadalidziałkę nr (...)za stodołą nie zasługują na wiarę przede wszystkim dlatego, że są nielogiczne i nieżyciowe z przyczyn, które Sąd wskazał już rozważając okoliczności, które doprowadziły do przekazaniadziałki nr (...), ale również dlatego, że uczestnicy nie wykazali, aby kiedykolwiek nastąpił poprzeczny podziałdziałki nr (...), i w którym miejscu ta linia podziału miałaby przebiegać 5,10 czy może 15 metrów za stodołą, bo jak już zaznaczono na gruncie nie widać śladów żadnego poprzecznego podziału.
W ocenie Sądu twierdzenia o wypasaniu bydła czy owiec, których już nikt nie hoduje od ponad 20 lat, jak również twierdzenia o wycinaniu drzewa, czyszczeniu lasu są tworzone tylko na potrzeby tej sprawy.
Osoby, które potwierdzają te okoliczności to przede wszystkim osoby bliskie uczestnikom postępowania:A. P.iB. K.zainteresowani w zeznaniach na ich korzyść. ŚwiadekB. K.chcąc przedstawić obraz posiadania w sposób jak najbardziej korzystny dla brata i rodziców zeznał między innymi, że z działki za stodołą korzystali zbierając ściółkę i ścinając drzewa, aS. K. (1)korzystał z lasu za stodołą rodziców czego nie twierdzą nawet sami zainteresowani. Co jednak najważniejsze za wyjątkiem jednego pnia po ściętym drzewie Sąd w czasie oględzin nie stwierdził żadnych innych śladów po wyciętych drzewach.
Co do wypasania bydła na kilku metrach łąki czy też w zaroślach to również, w ocenie Sądu, zeznania uczestników jak i wyżej wymienionych świadków nie zasługują na wiarę, jeżeli zważyć na fakt. iż po drugiej stronie drogi uczestnikT. K.ma zarówno łąki jak i pastwiska.
Z tych samych przyczyn Sąd nie dał wiary zeznaniom świadkówG. P.iK. P., którzy wykazali się wyjątkowo wybiórczą pamięcią widząc tylko jakT. K.użytkujedziałkę nr (...), wycina drzewa, wypasa bydło, mimo że mieszkają jeszcze za siedliskiemT. K.i doprawdy trudno wyobrazić sobie, że widzą co dzieje się na działceS. K. (1)mimo, że dzieli ich siedliskoT. K., a następniedziałki (...), na których stoi stara stodoła uniemożliwiająca pełną widoczność z działkiT. K., a co dopiero z działkiP.. Ponadto skądG. P.miałby wiedzieć, żedziałka nr (...)jest działkąT. K.skoro, co jest w sprawie bezsporne, ani w siedlisku ani za siedliskiem nie widać, że są to dwie działki i nawet samD. K.nie wiedział o tym do 2005-2006 r., a więc tym bardziej nieprawdopodobne jest, że wiedział o tymG. P.i potrafił jeszcze ocenić, na której działce jestT. K.. ŚwiadekJ. P.zeznał natomiast, że wyjechał zW.w 1960 r. i nie ma od tego czasu własnych obserwacji co do tej działki.
Mając powyższe na uwadze, w ocenie Sądu Rejonowego, należało uznać, że w wyłącznym samoistnym posiadaniudziałki nr (...)co najmniej od 1968 r. byli małż.J.iG. K., którzy w 1991 r. przekazali posiadanie tej działki synowiS. K. (1), który nabył własność tej działki z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r.
Od powyższego postanowienia apelację złożyli uczestnicyD. K.,M. K. (1)orazT. K.zaskarżając je w całości zarzucając:
I. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na treść orzeczenia tj.:

-

art. 233 § 1 k.p.c.w zw. zart. 13 § 2 k.p.c.wskutek braku wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego i powzięcia błędnej oceny z naruszeniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego w zakresie oceny zeznań świadkówK. P.,G. P.,E. S.,J. P.oraz uczestników postępowania;

art. 233 § 1 k.p.c.w zw. zart. 244 § 1 k.p.c.w zw. zart. 13 § 2 k.p.c.wskutek braku wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego i powzięcia błędnej oceny z naruszeniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego w zakresie oceny dokumentów urzędowych pochodzących z Urzędu Gminy wP.oraz zeznańT. K.iD. K.w zakresie ponoszenia obowiązku podatkowego od nieruchomości będącej przedmiotem dochodzonego zasiedzenia;

art. 6 § 2 k.p.c.w zw. zart. 230 k.p.c.w zw. zart. 13 § 2 k.p.c.- poprzez pominięcie w swoich rozważaniach, iż wnioskodawca co do sposobu użytkowaniadziałki nr (...)nie zaprzeczał w czasie przeprowadzanych oględzin, jak również nie zaprzeczał twierdzeniom uczestnikówD. K.iT. K.co do miejsca przeprowadzania częściowej wycinki drzew nadziałce nr (...), a dopiero podnosił takie twierdzenia na rozprawie, powodując, że w czasie oględzin przyznał twierdzenia uczestników za prawdziwe.

art. 234 k.p.c.w zw. zart. 13 par 2 k.p.c.poprzez uznanie, że dokumenty urzędowe oraz zeznania świadków i uczestników postępowania nie obaliły domniemania płynącego z treściart. 336 k.c.co do wykonywania przezS. K. (1)władztwa jak posiadacz samoistny.

II. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.:
-art. 172 § 1 i § 2 k.c.w zw.art. 336 k.c.w zw. zart. 339 k.c.poprzez ich błędną wykładnię i uznanie, że zostały spełnione przesłanki zasiedzenia przedmiotowej nieruchomości w złej wierze przez wnioskodawcę, podczas gdy nie została spełniona przesłanka władania nieruchomością jak właściciel wobec:



podejmowania już od lat 60-tych jak i w czasie trwania sprawy o naruszenie posiadania rozmów na temat zamiany nieruchomości(...)lub(...)na nieruchomość(...),

nieopłacanie podatków od nieruchomości(...)podczas gdy należności podatkowe przynajmniej od 08.08.1997 roku regulował uczestnikD. K., a wcześniej jej poprzedni właścicielT. K.od około 1965 roku;

-art. 173 KCw zw. zart. 172 § 2 KCprzez niezastosowaniuart. 173 KCmimo istniejących przesłanek jego zastosowania poprzez stwierdzenie nabycia przez wnioskodawcę własności nieruchomości wskazanej we wniosku także przeciwko uczestnikowiD. K.urodzonemu w (...)roku tj. przed upływem dwóch lat od uzyskania pełnoletności przez tego uczestnika będącego właścicielem nieruchomości przedmiotowej, a tym samym poprzez zastosowanie w tym zakresie wprostart. 172 § 2 KC, mimo iż powinien on być w tym zakresie zastosowany a contrario i prowadzić do oddalenia wniosku w stosunku do uczestnikaD. K.;
Występujący z tymi zarzutami uczestnicy wnieśli o zmianę zaskarżonego postanowienia i oddalenie wniosku o zasiedzenie i zasądzenie na ich rzecz od wnioskodawców zwrotu kosztów postępowania.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Ze wszystkich zarzutów zgłaszanych w apelacji zasadny jest jedynie zarzut naruszenia przepisuart. 173 k.c.Sąd pierwszej instancji przeoczył, że w okresie biegu zasiedzenia właścicielem nieruchomości byłD. K., który osiemnaście lat ukończył 4 lipca 2003 roku. Naruszenie to jednak nie skutkuje oddaleniem wniosku o zasiedzenie ale przesunięciem daty nabycia przez wnioskodawcę nieruchomości na dzień 5 lipca 2005 roku. Stosownie bowiem do przepisuart. 173 k.c.jeżeli właściciel nieruchomości, przeciwko któremu biegnie zasiedzenie jest małoletni, zasiedzenie nie może skończyć się wcześniejszej niż z upłynięciem dwóch lat od uzyskania pełnoletności przez właściciela.
W tym tylko zakresie Sąd Okręgowy w uwzględnieniu apelacji, na podstawie art. 386 § 1 k.pc., dokonał zmiany zaskarżonego postanowienia.
Nie są natomiast uzasadnione zarzuty zmierzające do zakwestionowania ustalenia samoistności posiadania przedmiotowej nieruchomości przez wnioskodawcę. Ustalenie powyższe znajduje oparcie w zebranym w sprawie materiale dowodowym, który wbrew twierdzeniu skarżących został właściwie oceniony.
Sąd Okręgowy ocenę tego materiału w pełni aprobuje, uznając ją za dokonaną z zachowaniem zasad określonych w przepisieart. 233 § 1 k.p.c.Argumenty na których bazuje apelacja nie mogą podważyć prawidłowości ustaleń przez pierwszą instancję. W przedmiotowej sprawie nie może mieć decydujące znaczenie okoliczność, że to uczestnicy postępowania opłacili podatki należne od przedmiotowej nieruchomości, skoro podstawą dokumentacji podatkowe były tytuły własności. W konsekwencji również to wnioskodawca opłacał podatek z nieruchomości, której był właścicielem a która jest w posiadaniu samoistnym uczestnika.
Także okoliczności, że w okresie biegu zasiedzenia prowadzone, były rozmowy na temat formalnego przeniesienia własności nie uniemożliwia zakwalifikowanie władztwa wnioskodawcy jako posiadania samoistnego. Ma ona znaczenie jedynie dla określenia, że posiadanie to było w złej wierze. Tak też zostało określone przez sąd pierwsze instancji.
Z tych względów apelacja, jako pozbawiona uzasadnionych podstaw, podległa oddaleniu –art. 385kpc.