Sąd Okręgowy w Lublinie
IV Wydział Karny
Sygnatura akt: IV K 425/13
Data wyroku: 2014-05-28 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON

IV K 425/13

UZASADNIENIE
Na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego Sąd Okręgowy w Lublinie ustalił następujący stan faktyczny:
Ł. T.w okresie od 1 lutego 2013 roku do dnia 9 kwietnia brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, która w różnych miastach na terenie całej Polski zajmowała się wyłudzaniem pieniędzy od starszych osób metodą na tzw. „wnuczka". Modus operandi działania sprawców polegał na telefonicznym kontaktowaniu się z losowo wytypowanymi starszymi osobami, a następnie poprzez podszywanie się pod osoby z najbliższej rodziny bądź przyjaciół, a także funkcjonariusza Policji, informowanie pokrzywdzonych o zaistniałym wypadku drogowym, którego sprawcą miał być wnuczek, wnuczka, syn bądź bliski znajomy. Sprawcy informowali pokrzywdzonych o osobach, które rzekomo miały ucierpieć w wypadkach i o konieczności wpłacenia stosownych kwot pieniężnych w zamian za polubowne „załatwienie" sprawy. Zazwyczaj osoby pokrzywdzone dowiadywały się, iż „sprawca" wypadku zostanie zatrzymany przez policję o ile nie wpłaci pieniędzy na poczet odszkodowania dla poszkodowanego. Gdy osoba pokrzywdzona wyrażała zgodę na przekazanie środków finansowych, w krótkim czasie zgłaszał się po ich odbiór kurier, który następnie oddawał je członkowi grupy przestępczej działającej na terenieP..
Połączenia telefoniczne do osób pokrzywdzonych wykonywane były z terenu Wielkiej Brytanii (nr o prefiksie +44), bądź też za pośrednictwem operatorów brytyjskich. Na podstawie dostarczonych przez operatorów sieci stacjonarnych i komórkowych wykazów rozmów ustalono, iż na numery osób pokrzywdzonych w dniach zaistniałych przestępstw nawiązywano połączenia z numerów:(...),(...),(...),(...),(...),(...),(...),(...),(...),(...),(...),(...),(...),(...),(...),(...),(...),(...),(...),(...),(...),(...),(...),(...),(...),(...),(...),(...),(...),(...),(...),(...),(...),(...),(...).
Sprawcy kontaktujący się z pokrzywdzonymi za pomocą numerów z angielskim numerem kierunkowym korzystali w ciągu jednego dnia z różnej ilości kart sim. Najczęściej jedna karta sim była używana tylko w ciągu jednego dnia. Z jednego numeru(...)wykonywano połączenia do różnych osób pokrzywdzonych oraz dzwoniono do tego samego pokrzywdzonego z różnych numerów(...)posiadających angielski prefiks.
RolaŁ. T.w grupie przestępczej polegała na odbiorze pieniędzy bezpośrednio od osób pokrzywdzonych, a następnie ich przekazywaniuN. A.w stałym punkcie wP.. Dwukrotnie odebrał też przesyłki odP. K., który uprzednio otrzymał je od pokrzywdzonych. W dniu w których miała być przeprowadzona „akcja” lub poprzedniego dnia wieczorem, z oskarżonym kontaktowali się nieustaleni mężczyźni używający imionT.iM., którzy zlecali mu wyjazd w godzinach rannych do określonego miasta. Oskarżony jechał w konkretne miejsce, najczęściej było to centrum miasta. Tam oczekiwał na dalsze dyspozycje ze strony zleceniodawców, którzy informowali go pod jaki adres ma się udać. Zdarzało się, że w międzyczasie dzwoniono do niego z informacją, że sprawa jest nieaktualna.Ł. T.utrzymywał z mocodawcami wyłącznie kontakt telefoniczny, nigdy ich nie poznał. Zarówno w czasie odbierania pieniędzy od pokrzywdzonych jak i przekazywania ichN. A., pozostawał w stałym kontakcie telefonicznym z mężczyznami przedstawiającymi się jako(...)i(...). Z odbieranych pieniędzy oskarżony odliczał swoje wynagrodzenie ustalone w wysokości 300 złotych za dzień „pracy", opłacał zakup benzyny oraz koszt ewentualnego noclegu w hotelu. Zlecone kursy wykonywał od poniedziałku do piątku, a weekendy miał wolne. Gdy nie jeździł otrzymywał 70 złotych „dniówki”. W krótkim czasie od popełnienia pierwszego przestępstwaŁ. T.zorientował się, iż pełni rolę „odbiorcy" w grupie przestępczej zajmującej się wyłudzeniami pieniędzy metodą „na wnuczka". Odbierając paczki,Ł. T., uprzednio poinstruowany przezT., przedstawiał się najczęściej jako policjantM. N.. Wynikało to z faktu, iż sprawcy telefonicznie kontaktując się z pokrzywdzonymi informowali ich, iż po odbiór pieniędzy zgłosi się policjant o takich danych personalnych. W okresie współpracy z grupą przestępczą oskarżony zarobił 10.000 złotych (wyjaśnieniaŁ. T.k. 30-35, 278-281, 287v, 1789-1793, 1806-1809, 1812-181, 1831-1835, 2265-2266).
Ł. T.posługiwał się numerami(...),(...)(numer był aktywny w sieci GSM w okresie od 12 lutego 2013 roku do 10 kwietnia 2013 roku) i(...)(numer aktywny od 2 kwietnia 2013 roku). Podawał również jako numer do kontaktu z nim, numer którym posługiwała się jego żonaB. T.tj.(...). W dniach, w których dokonano wyłudzeń lub doszło do usiłowania ich dokonania numery telefonów użytkowane przezŁ. T.logowały się do nadajników(...)obejmujących swoim zasięgiem obszar, na którym dokonano w/wym. przestępstw lub zgodnie z zapisami(...)pojazdu, którym poruszał sięŁ. T., był on w tych miejscach lub w ich pobliżu (raport z analizy materiałów w sprawie oszustw metodą „na wnuczka” k. 69-93; opinia biegłego z zakresu odzyskiwania danych z telefonów komórkowych, kart SIM, kart pamięci oraz innych nośników służących do przechowywania danych - k. 1660-1690).
W/w rozpoczął współpracę z grupą przestępczą na początku lutego 2013 roku. Wówczas skontaktował się z nim telefonicznie mężczyzna, który przedstawił się jakoT.i zaproponował mu pracę w charakterze kuriera. Jego zadaniem miało być odbieranie paczek spod wskazanych adresów.Ł. T.zgodził się na tę propozycję. Kontaktując się poprzedniego dnia, mężczyzna ten polecił oskarżonemu, aby w dniu 11 lutego 2013 roku przyjechał o godzinie 9.00 doB.i czekał na dalsze instrukcje. GdyŁ. T.był już na miejscu zadzwonił do niegoT.i powiedział, że pod adresemul. (...)jest przesyłka do odebrania. Oskarżony pojechał tam i odebrał od pokrzywdzonejI. P. (1)kwotę 6000 złotych. W trakcie odbioru tych pieniędzy oskarżony był w stałym kontakcie telefonicznym ze zleceniodawcą. Po wykonaniu zleceniaT.nakazał mu przeliczenie zawartości koperty, a potem powiedział, że oskarżony musi pojechać wynająć samochód i zapłacić za to z otrzymanych pieniędzy. Kazał mu udać do wypożyczalni aut(...)znajdującej się wB.przyul. (...), której właścicielami są małżonkowieN.. Tam czekał już na niego, zarezerwowany telefonicznie przezT.samochód osobowy markiO. (...)onr. rej. (...). Umówione było, że auto wypożycza na miesiąc czasu. Rachunek był na jego nazwisko. Oskarżony zapłacił 2900 złotych, przy czym 1000 złotych stanowiła kaucja. W samochodzie była zamontowana nawigacja samochodowa, którąŁ. T.użytkował wpisując adresy i miejscowości, do których miał jechać (wyjaśnienia oskarżonego k. 31-34, 1789-1793, zeznaniaB. N.k. 372-373, 1130-1131, kserokopia umowy wypożyczenia samochoduO. (...)nr. rej. (...)- k. 374; kserokopia protokołu zdawczo-odbiorczego samochoduO. (...)nr. rej. (...)- k. 375; kserokopia prawa jazdyŁ. T.- k. 376)
GdyŁ. T.miał już samochód,T.poinformował go, że z odebranej kwoty ma potrącić wynagrodzenie dla siebie w wysokości 300 złotych, sfinansować zakup benzyny oraz opłacić wynajęcie pokoju w hotelu. Z pozostałą sumą zleceniodawca polecił mu pojechać tego samego dnia doP.naul. (...)i przekazać ją na parkingu dworcowym kurierowi. Mężczyzna był z nim w stałym kontakcie telefonicznym i na bieżąco przekazywał mu co ma robić. Stwierdził, że jak będzie na miejscu, podejdzie do niego kobieta, której odda kopertę z resztą pieniędzy. Naul. (...)wP.dojechał późnym wieczorem. Gdy siedział w samochodzie podeszła do niegoN. A., której przekazał kopertę z pieniędzmi.T.kazał mu czekać. Kobieta w tym czasie odeszła od auta i przeliczyła pieniądze z koperty. Po chwiliT.powiedział, że się zgadza i żebyT.znalazł sobie jakiś hotel, przespał się, a on rano do niego zadzwoni. W tej sytuacji wynajął pokój na swoje nazwisko whotelu (...)wP.(wyjaśnieniaŁ. T.k. 31-34, 1789-1793, zeznaniaA. S. (1)k. 382-383).
Zanim oskarżony odebrał pieniądze odI. P. (1), tego samego dnia w godzinach przedpołudniowych, pokrzywdzona odebrała połączenie z angielskiego numeru od nieustalonego mężczyzny na swój numer telefonu stacjonarnego(...). Mężczyzna ten podał się za jej brataJ.. Wyjaśnił, że ma zachrypnięty głos ponieważ jest przeziębiony. Powiedział, że potrącił samochodem kobietę, obecnie dogaduje się odnośnie pokrycia kosztów jej leczenia i potrzebne są mu pieniądze w wysokości 65.000 złotych. Pokrzywdzona odparła, że może mu dać 6.000 złotych. Mężczyzna stwierdził, że uzgodni czy taka kwota wystarczy. Rozłączył się, a gdy ponownie zadzwonił przekazał telefon mężczyźnie który powiedział, że jest policjantem. Poinformował onI. P. (1), że jej brat spisuje umowę w której zobowiązał się do tego, że da obecnie 6.000 złotych, a resztę pieniędzy uzbiera w ciągu miesiąca. Mężczyzna ten powiedział, że zaraz wyśle kuriera po odbiór pieniędzy, który przedstawi się jakoM. N.i powie, że jest odJ.. Kazał przygotować pieniądze i wyjść na klatkę schodową za 10 minut. Po pewnym czasie zadzwonił domofon. Kobieta zeszła na dół i wpuściła na klatkę mężczyznę, który powiedział, że nazywa sięM. N.i przysłał goJ.. Wtedy dała mu kopertę z pieniędzmi. Mężczyzna ten, którym w rzeczywistości byłŁ. T., wziął ją i wyszedł. Po powrocie do domu pokrzywdzona poinformowała osobę podającą się za policjanta, że był już kurier i odebrał pieniądze. Rozmówca powiedział, żeby z nikim się nie kontaktowała w tej sprawie. Kobieta zadzwoniła jednak do brataJ. M. (1)i słysząc jego głos zorientowała się, że została oszukana. Opowiedziała mu o tym co się wydarzyło. Mężczyzna zaprzeczył, że miał wypadek i polecił jej zawiadomić Policję (zeznania:I. P. (1)k. 740,J. M. (1)k. 746-747; wyjaśnieniaŁ. T.k. 31-34, 1789-1793).
Rano 12 lutego 2013 roku do oskarżonego zadzwoniłT.i kazał mu jechać doK.. WK.Ł. T.nie odebrał żadnej paczki z pieniędzmi (wyjaśnieniaŁ. T.k. 31-34, 1789-1793).
W tym samym dniu, po godzinie 12,M. G.zamieszkała wK.przyul. (...), odebrała połączenie z angielskiego numeru od nieustalonej kobiety na swój numer telefonu stacjonarnego(...). Kobieta ta przedstawiła się jako jej wnuczka i powiedziała że spowodowała wypadek samochodowy w wyniku którego poszkodowana trafiła do szpitala, a jej auto zostało uszkodzone. Stwierdziła, że osoba ta zgodziła się na polubowne załatwienie sprawy poprzez zapłacenie na jej rzecz kwoty 60.000 złotych.M. G.odparła, że nie ma takich pieniędzy. Stwierdziła też, że nie posiada złota. Wtedy kobieta podająca się za wnuczkę zaproponowała jej wzięcie pożyczki, ale na to pokrzywdzona również nie przystała. Wtedy rozmówczyni się rozłączyła.M. G.zadzwoniła wówczas do mieszkającej wW.wnuczkiK. G., która poleciła zgłosić sprawę na Policję (zeznaniaM. G.k. 466).
W dniu 13 lutego 2013 roku, przed godziną 10,I. H.odebrała pierwsze połączenie z angielskiego numeru od nieustalonego mężczyzny na swój numer telefonu stacjonarnego(...). Mężczyzna ten, który przedstawił się jako pracujący w Anglii policjant o nazwisku Zaborowski, poinformował, że córka pokrzywdzonej miała za granicą wypadek samochodowy.I. H.spytała się czy może z nią rozmawiać. Wówczas rozmówca podał do telefonu jakąś kobietę i pokrzywdzona myślała, że jest to przebywająca w Anglii córkaW. B.. Kobieta ta stwierdziła, że potrzebuje 7000 funtów szterlingów, które musi przekazać na rzecz osoby poszkodowanej w wypadku. Pieniądze miały być przygotowane do południa.I. H.poszła razem z wnuczkąP. H.do banków. W jednym z nich wypłaciła 12.211,36 złotych oraz zaciągnęła kredyt w wysokości 13.000 złotych, a w drugim wypłaciła 300 funtów i 12,06 złotych. W czasie pobytu w mieście pokrzywdzona miała przy sobie telefon stacjonarny oraz komórkowy o numerze(...), na które dzwoniły z angielskich numerów(...)i(...)osoby, które wcześniej przedstawiły się jako policjant oraz jej córka. W pewnym momencieI. H.przestała odbierać rozmowy telefoniczne. Po powrocie do domu zadzwoniła do niej osoba podająca się za jej córkę z pytaniem ile zgromadziła pieniędzy. Pokrzywdzona podała jej numer telefonu komórkowego do wnuczkiP. H.. Po chwili na ten numer zatelefonował mężczyzna podający się za policjanta pracującego w brytyjskiej Policji dopytując się ile pieniędzy zebrała babcia. W kolejnych rozmowach z osobą podającą się za córkę, pokrzywdzona otrzymała instrukcję, aby pieniądze włożyła do ciemnych reklamówek oraz, że po ich odbiór zgłosi się mężczyzna o imieniuP.. Zarówno „policjant” jak i „córka” w trakcie rozmów nalegali aby o sprawie nikogo nie informować.I. H.i jej wnuczka spakowały do toreb 29.000 złotych oraz 675 funtów. Na kwotę tą składały się pieniądze wypłacone w bankach, zaciągnięty kredyt oraz oszczędności przechowywane w domu. Przed przyjazdem zaanonsowanego mężczyzny pokrzywdzona dostała telefon, że ma wyjść przed blok z zapakowanymi pieniędzmi. Kobieta powiedziała, że nie zrobi tego bo ma problemy w chodzeniem. Po chwili w mieszkaniu pojawił sięP. K., któremuI. H.przekazała pieniądze (zeznania:I. H.k. 101-102, 233 iP. H.k. 122-123; wyjaśnieniaP. K.k. 138-141).
W dniu 13 lutego 2013 rokuT.zlecił oskarżonemu kurs doK.. WK.Ł. T.nie odebrał żadnej paczki z pieniędzmi. PotemT.kazał mu pojechać doJ.. Powiedział, że przyjedzie tam taksówkarz, który ma dla niego paczkę. Taksówkarzem tym byłP. K..T.kazał mu zapłacić kilkaset złotych tytułem wynagrodzenia za wykonaną usługę i odebrać paczkę. Oskarżony zrobił tak jak miał polecone. Dał taksówkarzowi pieniądze a on przekazał mu paczkę, w której były zapakowane pieniądze przekazane przezI. H.. Z odebranymi pieniędzmiŁ. T.pojechał doP.i przekazał jeN. A.na parkingu dworcowym przyul. (...). Tego dnia nocował whotelu (...)wP.(wyjaśnienia:Ł. T.k. 31-34, 1789-1793,P. K.k. 138-141, 144-147, 153, 156-157, 243-244, 416-418; kserokopia karty meldunkowej k. 384; kserokopia grafiku pokojowego k. 385).
W tym samym dniu o godzinie 10:23,I. S.zamieszkała wK.przyul. (...), odebrała pierwsze połączenie z angielskiego numeru(...)od nieustalonej kobiety na swój numer telefonu stacjonarnego(...)(wykaz połączeń k. 229). Kobieta ta przedstawiła się jako jej wnuczkaD.i poinformowała, że spowodowała wypadek, ale jeżeli zapłaci w ciągu dwóch godzin 38.000 złotych to sprawę da się załatwić polubownie. Stwierdziła, że można zapłacić w ratach. Zabroniła mówić komukolwiek o tej sprawie i się rozłączyła. Po kilkunastu minutach znowu zadzwoniła z pytaniem czyI. S.ma już pieniądze. Pokrzywdzona odparła, że musi się zorientować ile może uzbierać. Po zakończonej rozmowie skontaktowała się zJ. P., której opowiedziała o zdarzeniu i wspólnie zaczęły gromadzić wymaganą kwotę. W pewnym momencieI. S.odnalazła numer telefonu do wnuczkiD., zadzwoniła do niej i dowiedziała się, że nie miała ona żadnego wypadku i że ktoś próbuje jej babcię oszukać. Osoba, która chciała wyłudzić pieniądze więcej razy już się nie kontaktowała (zeznania:I. S.k. 106-107,D. P. (1)k. 124).
W dniu 13 lutego 2013 roku przed godziną 10,I. C.zamieszkała wK.przyul. (...), odebrała połączenie z angielskiego numeru od nieustalonego mężczyzny na swój numer telefonu stacjonarnego(...). Mężczyzna ten, podając się za jej kuzynaR., powiedział, że potrzebuje pomocy, gdyż spowodował wypadek samochodowy w którym poszkodowane zostały dwie starsze osoby, a jedna z nich przebywa w szpitalu. Stwierdził, że znajduje się na Policji, ale jeśli przekaże poszkodowanym kwotę 50.000 złotych to sprawa zostanie załatwiona polubownie.I. C.odparła, że nie ma pieniędzy i mu nie pomoże. Po zakończonej rozmowie zadzwoniła do córkiA. P. (1)i opowiedziała jej o całym zdarzeniu. Następnie córka skontaktowała się z kuzynemR. K., który zaprzeczył, aby uczestniczył w wypadku. WówczasA. P. (1)zadzwoniła do matki, informując, że ktoś próbuje ją oszukać (zeznaniaI. C.k. 109-110).
W dniu 13 lutego 2013 roku oskarżony pojechał również doB.. WB.Ł. T.nie odebrał żadnej paczki z pieniędzmi (wyjaśnieniaŁ. T.k. 31-34, 1789-1793).
Tego dnia po godzinie 12,M. K. (1)zamieszkała wB.przyul. (...), odebrała połączenie z angielskiego numeru od nieustalonej kobiety na swój numer telefonu stacjonarnego(...). Osoba ta poinformowała pokrzywdzoną, że jej wnuczka spowodowała wypadek samochodowy i że musi zapłacić 30.000 złotych żeby nie ponieść odpowiedzialności karnej. Powiedziała też, że zadzwoni do niej jeszcze raz, żeby powiedzieć jak przekazać pieniądze. Więcej razy się już jednak nie kontaktowała.M. K. (1)zadzwoniła do wnuczki i dowiedziała się, że ta nie miała żadnego wypadku (zeznaniaM.K.k. 1857-1858).
W tym samym dniu o godzinie 12G. M.zamieszkała wB.przyul. (...), odebrała pierwsze połączenie z angielskiego numeru od nieustalonej kobiety na swój numer telefonu stacjonarnego(...). Po chwili rozmowyG. M.przekazała telefon mieszkającej z nią córceM. M. (1). Osoba, która się z nią skontaktowała, przedstawiła się jako jej córkaJ.. Poinformowała, że ma problemy ponieważ spowodowała wypadek samochodowy i potrzebuje 7.000 euro na polubowne załatwienie sprawy. Spytała się, czyM. M. (2)pożyczy jej pieniądze. Gdy usłyszała od pokrzywdzonej, że nie dysponuje taką kwotą, spytała się, czy pożyczki może jej udzielić babcia. Pokrzywdzona odparła, że babciaG.nie ma takich pieniędzy i żeby zapytała babcięI.. Następnie osoba podszywająca się pod córkęM. M. (2)poprosiła o numer telefonu do babciI.. Na sugestię, że zna ten numer, odparła, iż ma zniszczony telefon. Powiedziała, że dzwoni z Policji. Pokrzywdzona podała rozmówczyni żądany numer telefonu i poszła do pracy. Po kilkudziesięciu minutach zadzwoniła do niejG. M.informując, że otrzymała kolejny telefon, od tej samej kobiety, która prosiła o podanie numeru telefonu komórkowego doM. M. (2). Przekazała też, że osoba ta kontaktowała się telefonicznie z przebywającą weW.babciąI.i ta jej powiedziała, że pieniądze ma na koncie w Polsce, do którego upoważnienie ma pokrzywdzona. Tego samego dnia doM. M. (2)zadzwoniła córkaJ.i wówczas wyjaśniło się, że ktoś się pod nią podszywał (zeznaniaM. M. (2)k. 2109).
W dniu 14 lutego 2013 roku, w godzinach rannych, oskarżony pojechał na zlecenieT.doK.i gdy był już na miejscu otrzymał polecenie odbioru przesyłki pod adresemul. (...).Ł. T.udał się pod ten adres i odebrał od pokrzywdzonejM. M. (3)pieniądze w kwocie 25.000 złotych. Zanim oskarżony otrzymał te pieniądze, tego samego dnia przed godziną 11M. M. (3)odebrała pierwsze połączenie z angielskiego numeru od nieustalonego mężczyzny na swój numer telefonu stacjonarnego(...). Mężczyzna ten, zwracając się do wymienionej „babciu”, powiedział, że z powodu anginy ma dziwny, zachrypnięty głos. Po tych słowach pokrzywdzona była przekonana, że rozmawia z wnukiemM.. Podająca się za niego osoba zakomunikowała, że odda telefon policjantowi, który wszystko jej wyjaśni. Po chwili zgłosił się przedstawiający się jako policjant mężczyzna, którego tożsamości nie ustalono. Poinformował on, żeM.uczestniczył w wypadku samochodowym, w którym są poszkodowani ze złamaniami. Twierdził, że jeśli zapłaci im 46.000 złotych to nie poniesie konsekwencji prawnych. Powiedział, że jest z nim prokurator nadzorujący sprawę i dlatego trzeba szybko dostarczyć pieniądze. Nie zgodził się aby pieniądze na miejsce dostarczyła pokrzywdzona.M. M. (3)stwierdziła, że jest w stanie pożyczyć 25.000 złotych. Po konsultacji z prokuratorem, „policjant” zgodził się na taką kwotę i oświadczył, że po odbiór pieniędzy za kilka minut zgłosi się mężczyzna o nazwiskuN. M. (1). Pokrzywdzona wyszła wówczas przed dom, gdzie spotkała anonsowanego wcześniej mężczyznę, którym w rzeczywistości byłŁ. T.i przekazała mu kopertę z pieniędzmi. Po powrocie do mieszkania potwierdziła „policjantowi”, że oddała pieniądze i wtedy dopiero się rozłączyła. Tego samego dnia skontaktowała się z wnukiemM. M. (5), który powiedział, że o niczym nie wie. Z odebranymi pieniędzmi oskarżony pojechał doP.i przekazał jeN. A.na parkingu dworcowym przy naul. (...)(zeznania:M. M. (3)k. 983,M. M. (5)k. 987; wyjaśnieniaŁ. T.k. 31-34, 1789-1793).
Tego dnia o godzinie 15,L. S.zamieszkała wK.przyul. (...), odebrała pierwsze połączenie z angielskiego numeru od nieustalonego mężczyzny na swój numer telefonu stacjonarnego(...). Mężczyzna ten podał się za jej siostrzeńcaJ.i powiedział, że chciałby od niej pożyczyć 4.000 złotych, których potrzebuje na sprowadzenie samochodu z Anglii. Pokrzywdzona odpowiedziała, że może uzbiera 3.500 złotych i żeby zadzwonił za dwie godziny. Następnie zatelefonowała do siostrzeńcaJ. Z., który zaprzeczył, aby dzwonił do niej i chciał pożyczyć pieniądze. Po jakimś czasie zadzwonił podszywający się pod siostrzeńca mężczyzna i powiedział, że pożyczka jest nieaktualna (zeznaniaL. S.k. 886-887).
W dniu 14 lutego 2013 roku oskarżony pojechał zK.doG.. Gdy był już na miejscu otrzymał odT.polecenie odbioru przesyłki pod adresemul. (...).Ł. T.udał się pod ten adres i odebrał od pokrzywdzonejA. P. (2)26.000 złotych i 800 euro. Zanim oskarżony otrzymał te pieniądze tego samego dnia o godzinie 12,A. P. (2)odebrała pierwsze połączenie z angielskiego numeru od nieustalonego mężczyzny na swój numer telefonu stacjonarnego(...). Mężczyzna ten podał się za jej synaZ.i powiedział zachrypniętym głosem, że spowodował wypadek w którym jest ranna osoba i potrzebuje 42.000 złotych żeby nie pójść siedzieć. Wyjaśnił, że jego dziwny głos wynika z tego, że jest chory, ma anginę. Wtedy zaczął z pokrzywdzoną rozmawiać jakiś inny mężczyzna, który stwierdził, iż jest u prokuratora i jeśliA. P. (2)nie przekaże szybko pieniędzy to jej syn zostanie zamknięty. Kobieta powiedziała, że nie ma w domu takich pieniędzy, a oszczędności trzyma w banku. Rozmówca powiedział żeby w takim razie poszła do banku i wybrała pieniądze. Ona wtedy odparła, że jest schorowana i nie da rady dojść do banku. Wtedy mężczyzna zaproponował, że przyśle po nią taksówkę, która zawiezie ją do banku a potem odwiezie do domu. Po jakimś czasie zadzwonił do niej taksówkarz mówiąc, że czeka na nią przed blokiem. Pojechali do(...)Banku, gdzieA. P. (2)wypłaciła 26.000 złotych. Po powrocie do domu otrzymała telefon od rzekomego policjanta, któremu powiedziała, że zgromadziła 26.000 złotych i 800 euro. Mężczyzna stwierdził, że zaraz pojawi się ktoś po odbiór tych pieniędzy. Po chwili zadzwoniła osoba, która powiedziała, że przyjechała po pieniądze i czeka przed blokiem. Po wyjściu z domu pokrzywdzona przekazała kopertę z pieniędzmi mężczyźnie, który przysłany został przez jej telefonicznego rozmówcę. Osobą tą byłŁ. T..A. P. (2)poszła za nim, ale po pewnym czasie zniknął jej z pola widzenia. Po powrocie do domu ponownie zadzwonił do niej mężczyzna podający się za policjanta chcąc upewnić się, czy kurier odebrał już pieniądze i ile ich było. Następnie kobieta zadzwoniła do wnuczki oraz synowej i opowiedziała im o tym co się stało. Potem odebrała telefon od synaZ., który poinformował ją, że nie miał żadnego wypadku. Wtedy zdała sobie sprawę, że padła ofiarą oszustwa. Z odebranymi pieniędzmiŁ. T.pojechał doP.i przekazał jeN. A.na parkingu dworcowym przy naul. (...)(zeznania:A. P. (2)k. 920,C. L.k. 928; wyjaśnieniaŁ. T.k. 31-34, 1789-1793).
W dniu 15 lutego 2013 roku oskarżony pojechał na zlecenieT.doW.i gdy był już na miejscu otrzymał polecenie odbioru przesyłki pod adresemul. (...).Ł. T.udał się pod ten adres i odebrał od pokrzywdzonejM. Ł.pieniądze w kwocie 13.000 złotych. Zanim oskarżony odebrał te pieniądze, tego samego dnia po godzinie, pokrzywdzona odebrała pierwsze połączenie z angielskiego numeru od nieustalonej kobiety na swój numer telefonu stacjonarnego(...). Osoba która się z nią skontaktowała podała się za jej wnuczkęK.. Miała zachrypnięty głos, jak twierdziła, z powodu anginy. Opowiedziała, że spowodowała wypadek samochodowy, jej dwie koleżanki są w szpitalu a ona sama ma stłuczone żebra i boli ją noga. Stwierdziła, że potrzebuje pieniędzy w kwocie 38.000 złotych, żeby uniknąć konsekwencji prawnych. Pozytywnym załatwieniem sprawy miał się zająć policjant znający prowadzącego sprawę prokuratora. Pokrzywdzona zgodziła się dać 10.000 złotych. Kobieta podająca się za wnuczkę powiedziała, że to za mało i przekazała telefon nieustalonemu mężczyźnie, podającemu się za policjanta. Mężczyzna ten oświadczył, że zaproponowana kwota jest za niska. WówczasM. Ł.zaoferowała kwotę 13.000 złotych i „policjant” odparł, że to wystarczy. Następnie udała się do dwóch banków z których wybrała pieniądze. Po powrocie do domu otrzymała kolejny telefon, od tego samego co wcześniej mężczyzny. Przedstawił się on jakoB.i spytał o pieniądze, które polecił spakować w małą ciemną reklamówkę, a następnie w dużą koloru czarnego i zakleić. Oświadczył, że po odbiór gotówki przyśle mężczyznę o imieniuW., który powie, ze jest odK.. Po kilku minutach zjawił się anonsowany wcześniej mężczyzna, którym w rzeczywistości byłŁ. T..M. Ł.przekazała mu pieniądze. Następnego dnia pokrzywdzona skontaktowała się z wnuczkąK. Ł., która zaprzeczyła, aby zwracała się do niej o pomoc finansową. Z odebranymi pieniędzmi oskarżony pojechał doP.i wręczył jeN. A.na parkingu dworcowym przyul. (...)(zeznaniaM. Ł.k. 960-962, wyjaśnieniaŁ. T.k. 31-34, 1806-1810).
W dniu 18 lutego 2013 roku oskarżony pojechał na zlecenieT.doL.i gdy był już na miejscu otrzymał polecenie odbioru przesyłki pod adresemul. (...).Ł. T.udał się pod ten adres i odebrał od pokrzywdzonejI. P. (2)pieniądze w kwocie 17.000 złotych. Zanim oskarżony odebrał pieniądze odI. P. (2), tego samego dnia po godzinie 12, pokrzywdzona odebrała pierwsze połączenie z angielskiego numeru od nieustalonej kobiety na swój numer telefonu stacjonarnego(...). Osoba która się z nią skontaktowała przedstawiła się jako jej wnuczkaA.. Poinformowała, że spowodowała wypadek samochodowy, auto jest do kasacji i muszą wraz z mężem zapłacić 32.000 złotych. Spytała się czy babcia ma tyle. Stwierdziła, że ma dziwny głos bo bolą ją żebra i klatka piersiowa. Pokrzywdzona odpowiedziała, że dysponuje kwotą 17.000 złotych. W pewnym momencie do rozmowy włączył się nieustalony mężczyzna podający się za policjanta. Powiedział, że jeśli wnuczka nie zapłaci 32.000 złotych to pójdzie do więzienia. Ostatecznie zgodził się na kwotę 17.000 złotych, a reszta kwoty miała być dopłacona do końca miesiąca. Mężczyzna podający się za policjanta stwierdził, że przyśle po pieniądze mężczyznę o nazwisku(...)lub(...). Powiedział, żeby wpuścić go do mieszkania i nie mówić mu za co są pieniądze. Obiecał, że za pół godziny przywiezie do domu wnuczkę i jej męża. Po tym telefonieI. P. (2)zeszła na dół klatki schodowej, żeby otworzyć drzwi wejściowe bo nie działał domofon. Przed drzwiami stał mężczyzna, który przedstawił się tak jak zapowiedział to rzekomy policjant. W rzeczywistości mężczyzną tym byłŁ. T..O.poszli do mieszkania pokrzywdzonej, gdzieI. P. (2)przekazała mu pieniądze w trzech kopertach. Po pół godzinie po raz kolejny zadzwoniła kobieta podająca się za wnuczkęA.. Powiedziała, że wszystko zostało pomyślnie załatwione, ale ona musi iść do szpitala bo po wypadku źle się czuje. Obiecała że później oddzwoni. Około godz. 17.00 do pokrzywdzonej zadzwoniła jej córkaE. M..I. P. (2)zapytała się ją co się stało wnuczce Ani. Ona się zdziwiła i powiedziała, że zadzwoni w tej sprawie do swojej córki. Później zadzwoniła jeszcze raz i powiedziała, żeby pokrzywdzona się nie martwiła bo wnuczka jest w pracy i nic jej się nie stało. Z odebranymi pieniędzmi oskarżony pojechał doP.i przekazał jeN. A.na parkingu dworcowym przyul. (...)(zeznaniaI. P. (2)k. 1544; wyjaśnieniaŁ. T.k. 31-34, 1806-1810).
W tym samym dniu po godzinieZ. M.odebrała pierwsze połączenie z angielskiego numeru od nieustalonego mężczyzny na swój numer telefonu stacjonarnego(...). Mężczyzna ten przedstawiając się jako jej synJ., stwierdził, że ma wielkie kłopoty i przekazał telefon osobie podającej się za policjanta o nazwiskuM.. Osoba ta poinformowała pokrzywdzoną, że jej syn spowodował wypadek drogowy w wyniku którego trzy osoby trafiły do szpitala. Obecnie jest zatrzymany na komisariacie i prokurator zastosuje wobec niego areszt jeśli nie dogada się z poszkodowanymi i nie zapłaci im kwoty 32.000 złotych. Policjant powiedział, żeby w sprawie tej propozycji z nikim się nie kontaktować.Z. M.odparła, że nie posiada takich pieniędzy. Wówczas rozmówca spytał się, czy byłaby w stanie zdobyć je w krótkim czasie, bo jak nie to syna zamkną. Kobieta odpowiedziała, że postara się zgromadzić pieniądze. Policjant oznajmił, że odezwie się potem.Z. M.skontaktowała się ze znajomąT. S.i synowąL. M., które pożyczyły jej odpowiednio kwoty 12.700 i 11.000 złotych. Gdy po raz kolejny zadzwonił do niej mężczyzna podający się za policjanta, podała mu sumę jaką udało jej się uzbierać. Po jakimś czasie oddzwonił on do niej i stwierdził, że sprawa została dogadana z prokuratorem i poszkodowanymi. Kazał jej włożyć pieniądze do dwóch kopert, do jednej 2.000 złotych, a do drugiej resztę kwoty i zapakować do ciemnej reklamówki. Powiedział, że po pieniądze zgłosi się od niego mężczyzna o imieniuP.i żeby z nim nie rozmawiać. Po chwili do mieszkania przyszedłP. K., przedstawił się tak jak zapowiadał to policjant i odebrał od pokrzywdzonej reklamówkę z pieniędzmi. Około godziny 18.00 doZ.M.zadzwonił a potem przyszedł syn i zaczął wypytywać się o wypadek, który rzekomo spowodował. Wówczas kobieta zdała sobie sprawę, że została oszukana (zeznania:Z.M.k. 203-205,J. M. (2)k. 208,L. M.k. 210-211,T. S.k. 239; wyjaśnieniaP. K.k. 139-141).
Tego dniaŁ. T.otrzymał też zlecenie wyjazdu doP.. Miał tam zaczekać w umówionym miejscu na osobę, która przywiezie paczkę. Osobą tą okazał się, znany mu już zJ.,P. K.. Taksówkarz, po odliczeniu swojego wynagrodzenia, wręczył mu pieniądze, które wcześniej odebrał wL.odZ.M.. Pieniądze te oskarżony przekazał naul. (...)(wyjaśnienia:Ł. T.k. 31-34, 1806-1810,P. K.k. 138-141, 144-147, 153, 156-157, 243-244, 416-418).
W dniu 18 lutego 2013 roku o godzinie przed godziną,Z. P.zamieszkała wL.przyul. (...), odebrała pierwsze połączenie z angielskiego numeru od nieustalonego mężczyzny na swój numer telefonu stacjonarnego(...). Osoba, która się z nią skontaktowała przedstawiła się jako jej syn i wyjaśniła, że mówi zachrypniętym głosem z powodu zapalenia węzłów chłonnych. W związku z tym, że pokrzywdzona była przekonana, iż nie rozmawia z synem, odłożyła słuchawkę. Po paru minutach telefon znowu zadzwonił i odezwał się wówczas nieustalony mężczyzna, który przedstawił się jako policjantJ. M. (3), komisarz ds. ruchu drogowego. Poinformował on pokrzywdzoną, że jej syn, który przebywa obecnie w Prokuraturze, spowodował wypadek samochodowy i trzy osoby walczą o życie. Następnie mężczyzna ten stwierdził, że synowi grozi wysoka kara i można mu pomóc płacąc kwotę 26.000 złotych.Z. P.zorientowała się wówczas, że ktoś chce od niej wyłudzić pieniądze. Odpowiedziała, że nie ma takich pieniędzy. Na jej pytanie rzekomy policjant nie chciał odpowiedzieć, gdzie mieści się komisariat z którego dzwoni. Stwierdził, że daje jej czas na zastanowienie się i zadzwoni do niej ponownie. Po zakończeniu rozmowy pokrzywdzona natychmiast zadzwoniła do synowej, od której dowiedziała się, że jej syn przebywa w pracy, tego dnia nie jeździł samochodem i nic mu się nie stało. Mężczyzna podający się za policjanta więcej razy już się nie kontaktował (zeznaniaZ.P.k. 1467).
W dniu 18 lutego 2013 roku o godzinie 16J. S. (1)zamieszkały wL.przyul. (...), odebrał połączenie z angielskiego numeru od nieustalonego mężczyzny na swój numer telefonu stacjonarnego(...)Osoba która się z nim skontaktowała przedstawiła się jako jego siostrzeniecD. R..(...)poinformował, że potrzebuje tego samego dnia 17.000 złotych na załatwienie interesu w Anglii i że odda pieniądze w piątek. Wyjaśnił, że jest przeziębiony i dlatego ma zachrypnięty głos. Pokrzywdzony, a także jego żona, która również rozmawiała z mężczyzną podającym się za siostrzeńca, zadeklarowali, że mogą przelać na jego konto kwotę 15.000 złotych. Mężczyzna podał wówczas dane do przelewu WESTERNU.doi UKR. D.Wielka Brytania. Żona pokrzywdzonego przekazała mu numer telefonu komórkowego(...), na który miał oddzwonić. W związku z tym, że małżonkowieS.zorientowali się, że jest możliwość zebrania pełnej kwoty 17.000 złotych,J. S. (1)zadzwonił do siostrzeńcaD. R., żeby go o tym poinformować. Wówczas okazało się, że siostrzeniec o niczym nie wie, przebywa w mieszkaniu wP.i nie kontaktował się w sprawie pożyczki. Za jakiś czas na komórkę żony pokrzywdzonego zadzwonił ten sam mężczyzna co poprzednio i zapytał się czy sprawa jest już załatwiona.J. S. (1)odpowiedział, że sprawa jest w trakcie załatwiania i żeby podał swój numer telefonu bo na wyświetlaczu żaden się nie wyświetla. Rozmówca stwierdził, że go nie poda ponieważ dzwoni z budki telefonicznej. Wówczas pokrzywdzony poinformował tego mężczyznę, że zorientował się, iż ma do czynienia z oszustwem i zgłosił sprawę na Policji (zeznaniaJ. S. (1)k. 1444).
W dniu 19 lutego 2013 roku oskarżony pojechał na zlecenieT.doC.. Gdy był już na miejscu otrzymał polecenie odbioru przesyłki pod adresemul. (...).Ł. T.udał się pod ten adres i odebrał od pokrzywdzonejI. Z. (1)pieniądze w kwocie 14.300 złotych. Zanim oskarżony wziął pieniądze odI. Z. (1), tego samego dnia przed godziną 12, pokrzywdzona odebrała pierwsze połączenie z angielskiego numeru od nieustalonego mężczyzny na swój numer stacjonarny(...). Osoba która się z nią skontaktowała przedstawiła się jako jej wnukT.i powiedziała, że miała wypadek samochodowy w którym ranna została kobieta. Rozmówca stwierdził, że pokrzywdzona zgodziła się na polubowne załatwienie sprawy jeśli otrzyma 45.000 złotych. Wyjaśnił, że jest chory i dlatego ma zachrypnięty głos. Po chwili słuchawkę przejął od niego mężczyzna podający się za policjanta. Spytał się pokrzywdzonej ile może dać. Ona odpowiedziała, że 12.500 złotych, 200 euro i złotą biżuterię. Rozmówca oznajmił, że po odbiór gotówki zgłosi się wkrótce jego znajomy. Za moment pojawił się w mieszkaniu anonsowany mężczyzna, któremuI. Z. (2)przekazała pieniądze oraz biżuterię w postaci trzech pierścionków, kolczyków i bransoletki. Mężczyzną tym w rzeczywistości byłŁ. T.. Po tej wizycie pokrzywdzona odebrała telefon od rzekomego wnuczka, który poinformował, że już go wypuścili z komisariatu, teraz idzie na prześwietlenie do szpitala i wracając stamtąd, wstąpi do babci. Pokrzywdzona zadzwoniła na telefon komórkowy wnukaT.i dowiedziała się, że jest on w pracy i nie miał żadnego wypadku. Z odebranymi pieniędzmi oskarżony pojechał doP.i przekazał je naul. (...)(zeznaniaI. Z. (2)k. 1959-1961, wyjaśnieniaŁ. T.k. 31-34, 1806-1810).
W dniu 19 lutego 2013 roku o godzinie 12,M. K. (2)zamieszkała wC.przyul. (...), odebrała połączenie z angielskiego numeru od nieustalonego mężczyzny na swój numer telefonu stacjonarnego(...). Osoba, której tożsamości nie ustalono, zwracając się do wymienionej „babciu”, powiedziała, że miała wypadek samochodowy, dwoje poszkodowanych jest w szpitalu, ona też jest ranna i potrzebuje pożyczyć 36.000 złotych, bo inaczej pójdzie siedzieć. Pokrzywdzona odpowiedziała, że nie dysponuje pieniędzmi. Wówczas rozmówca się rozłączył i już więcej nie dzwonił (zeznaniaG. G.k. 1484).
W dniu 19 lutego 2013 roku o godzinie 11,I. J.zamieszkała wC.przyul. (...).H. D.(...), odebrała pierwsze połączenie z angielskiego numeru od nieustalonej kobiety na swój numer telefonu stacjonarnego(...). Osoba, która się z nią skontaktowała podała się za jej wnuczkę i powiedziała, że miała wypadek i potrzebuje pieniędzy. Po pewnym czasie pokrzywdzona przekazała słuchawkę mieszkającemu z nią wnukowiT. K.. Osoba dzwoniąca przedstawiła się mu jako wnuczkaA.. Powiedziała, że spowodowała wypadek samochodowy w którym została ranna osoba, a ona też ucierpiała, ponieważ bolą ją żebra. Stwierdziła, że przebywa na komisariacie i potrzebuje 38.000 złotych na załatwienie sprawy, tak żeby nie trafiła do Prokuratury.T. K.powiedział, że ustali z babcią ile może zapłacić i umówił się na telefon za parę minut. Gdy kobieta zadzwoniła ponownie wnukI. J.poinformował ją, że babcia może dać 12.000 złotych. Rozmówczyni stwierdziła, że spróbuje się dogadać z poszkodowanym małżeństwem i że przedzwoni i powie co załatwiła. Więcej razy już się jednak nie kontaktowała.T. K.rozmawiał później z kuzynkąA., która stwierdziła, że nie dzwoniła doI. J.(zeznaniaT. K.k. 1496).
W dniu 19 lutego 2013 roku po godzinie 10,B. K. (1)zamieszkały wC.przyul. (...), odebrał pierwsze połączenie z angielskiego numeru od nieustalonego mężczyzny na swój numer telefonu stacjonarnego(...). Osoba która się z nim skontaktowała przedstawiła się jako jego wnuk i powiedziała, że miała wypadek samochodowy i będzie potrzebowała większej gotówki, żeby opuścić komisariat Policji. Mężczyzna wyjaśnił, że się przeziębił i dlatego ma zachrypnięty głos. Pokrzywdzony zorientował się wówczas, że ma do czynienia z oszustwem, gdyż jego wnuk mieszka z rodzicami w Niemczech i mówi z niemieckim akcentem, a rozmówca posługiwał się czystą polszczyzną. Poza tym wnuk ma 15 lat i nikt by mu nie udostępnił samochodu. Dzwoniący w pewnym momencie zakończył połączenie i więcej razy nie kontaktował się już zB. K. (1)(zeznaniaB. K. (1)k. 1519-1520).
Kolejny wyjazdŁ. T.miał miejsce 19 lutego 2013 roku doR.. WR.Ł. T.nie odebrał żadnej paczki z pieniędzmi (wyjaśnieniaŁ. T.k. 31-34, 1806-1810).
Tego dnia po godzinie 12,A. T. (1)zamieszkała wR.przyul. (...), odebrała połączenie z angielskiego numeru od nieustalonego mężczyzny na swój numer telefonu stacjonarnego(...). Osoba ta podała się za jej synaG. T.i powiedziała zachrypniętym głosem, że oddaje telefon policjantowi. Mężczyzna przedstawiający się jako policjant stwierdził, iż syn pokrzywdzonej, który jest posłem na sejm, jadąc do lekarza spowodował wypadek, w którym ranne zostały trzy osoby. Obecnie przebywa na komisariacie policji wW.i nie może mówić bo ma wysoką temperaturę i boli go gardło. Potrzebne są pieniądze na kaucję, żeby syn wyszedł, bo inaczej prokurator zatrzyma go w areszcie. Nie wskazał jaka to ma być kwota. Zapowiedział, że skontaktuje się następnego dnia. Po zakończonej rozmowieA. T. (1)zadzwoniła do swojego syna, który poinformował ją, że znajduje się w sejmie, jest cały i zdrowy i nie miał żadnego wypadku (zeznaniaA. T. (1)k. 903).
W tym samym dniu po godzinie 12K. Ś., zamieszkała wR.przyul. (...), odebrała pierwsze połączenie z angielskiego numeru od nieustalonego mężczyzny na swój numer telefonu stacjonarnego(...). Mężczyzna ten podał się za jej wnukaF.i stwierdził, że miał wypadek samochodowy w którym potrącił kobietę i ona ma złamaną nogę. Powiedział, że jest teraz na komisariacie i jak nie wypłaci kobiecie odszkodowania w wysokości 38.000 złotych to pójdzie siedzieć.K. Ś.odparła, że nie ma takiej kwoty. Mężczyzna oświadczył, że zadzwoni za pół godziny, żeby zapytać, czy udało się zebrać taką kwotę. Kiedy zadzwonił ponownie pokrzywdzona poinformowała, że ma 10.000 złotych, a 5.000 złotych pożyczy. W rzeczywistości nie miała gotówki, ale przypuszczając, że ma do czynienia z oszustem, który podszywa się pod jej wnuka, chciała, żeby ujęła go wezwana przez nią Policja. Mężczyzna oznajmił, że zadzwoni za kolejne pół godziny, żeby zapytać czy udało się zebrać całą kwotę. W czasie gdy przybyli funkcjonariusze policji, zadzwonił po raz trzeci.K. Ś.nie przekazała ostatecznie żadnych pieniędzy (zeznania:K. Ś.k. 808-809,F. Ś.k. 818).
W dniu 21 lutego 2013 roku oskarżony pojechał na zlecenieT.doL.. Gdy był już na miejscu otrzymał polecenie odbioru przesyłki pod adresemul. (...).Ł. T.udał się pod ten adres i odebrał od pokrzywdzonejI. M.pieniądze w kwocie 100.000 złotych. Zanim oskarżony odebrał pieniądze od pokrzywdzonej, tego samego dnia o godzinie 11:09, pokrzywdzona odebrała pierwsze połączenie z angielskiego numeru od nieustalonej kobiety na swój numer telefonu stacjonarnego(...). Osoba, która się z nią skontaktowała przedstawiła się jako jej przebywająca w Danii wnuczkaM.. Powiedziała, że jest przeziębiona, ma zgniecione żebra i dlatego ma zmieniony głos i że zaraz babcia będzie rozmawiała z policjantem polskiego pochodzenia, który obiecał jej pomóc. Po chwili zgłosił się podający się za policjanta mężczyzna, informując, że wnuczka spowodowała wypadek samochodowy, w którym poturbowane zostały dwie osoby oraz zniszczony samochód i że obecnie przebywa na Policji. Stwierdził on, że jeśli tytułem odszkodowania poszkodowanym w wypadku przekazana zostanie kwota 100.000 złotych, toM. M. (9)zostanie zwolniona. Potem do rozmowy włączyła się podająca się za wnuczkę kobieta i prosiła babcię o pomoc. Następnie telefon ponownie przejął mężczyzna i spytał sięI. M., czy będzie miała takie pieniądze. Gdy udzieliła twierdzącej odpowiedzi powiedział, że daje jej godzinę na zgromadzenie całej kwoty. Po zakończeniu rozmowy pokrzywdzona pojechała taksówką do banku i wypłaciła pieniądze. Gdy wróciła do domu zadzwonił do niej wymieniony wcześniej mężczyzna z zapytaniem, czy ma już pieniądze. Gdy uzyskał potwierdzenie, powiedział, że przyjdzie do pokrzywdzonej policjant zL., tylko po cywilnemu, który odbierze pieniądze i kanałem policyjnym przekaże je do Danii. Zaraz po tym telefonie pojawił się mężczyzna, przedstawiający się jako policjant o nazwiskuN., a w rzeczywistości był toŁ. T., któremuI. M.przekazał pieniądze. Ostatnie odebrane połączenia, były z innego angielskiego numeru. Po tej wizycie, kobieta zadzwoniła do matki chrzestnej swojej wnuczki, aby przekazałaM. M. (9)prośbę o pilny kontakt.W.wkrótce zadzwoniła i powiedziała, że nie miała żadnego wypadku. Wówczas pokrzywdzona uświadomiła sobie, że została oszukana i wyłudzono od niej pieniądze. Wieczorem w swojej komórce o numerze(...)stwierdziła kilkadziesiąt nieodebranych połączeń z angielskich numerów(...)i(...). Z odebranymi pieniędzmi oskarżony pojechał doP.i przekazał je naul. (...)(zeznania:I. M.k. 246-247, 252-253,A. M. (1)k. 476-477; wyjaśnieniaŁ. T.k. 31-34, 1806-1810; kserokopia umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych k. 254).
W dniu 21 lutego 2013 roku po godzinie 10,I. P. (3)zamieszkała wL.przyul. (...), odebrała połączenie z angielskiego numeru od nieustalonej kobiety na swój numer telefonu stacjonarnego(...). Osoba która się z nią skontaktowała podała się za jej wnuczkęM. D.. Kobieta stwierdziła, że miała wypadek samochodowy, w którym jest osoba poszkodowana i że będzie to dużo kosztować, ale prokurator zgodził się „uciszyć” sprawę. Do rozmowy włączył się wtedy mężczyzna, rzekomo policjant, który podał, że ustalił z prokuratorem kwotę 40.000 złotych. Zaznaczył żeby nikomu o tej sprawie nie mówić. Pokrzywdzona powiedziała, że nie ma takiej sumy i może dać 10.000 złotych, a w końcu stanęło na 6.000 złotych. Osoba podająca się za wnuczkę poinformowała, że po odbiór pieniędzy zgłosi się ktoś z Policji, żeby przekazać je prokuratorowi. Pokrzywdzona zaznaczyła, iż nie odda pieniędzy jeżeli osoba ta nie wylegitymuje się legitymacją służbową. W czasie tej rozmowy na komórkę pokrzywdzonej zadzwoniła jej prawdziwa wnuczka.I. P. (3)powiedziała wtedy głośno do telefonu komórkowego „M.nareszcie jesteś”. Osoba dzwoniąca na telefon stacjonarny, musiała to usłyszeć, gdyż się rozłączyła. Nie doszło do przekazania żadnych pieniędzy, nikt nie zgłosił się po ich odbiór (zeznaniaI. P. (3)k. 263).
W dniu 22 lutego 2013 rokuŁ. T.był uN.wB., żeby uregulować pozostałą część należności za wypożyczone auto, a następnie w dniu 25 lutego 2013 roku pojechał na zlecenieT.doC.. WC.Ł. T.nie odebrał żadnej paczki z pieniędzmi (wyjaśnieniaŁ. T.k. 31-34, 1806-1810).
Tego dnia po godzinie 9I. R.zamieszkała wC.przyul. (...), odebrała połączenie z angielskiego numeru od nieustalonego mężczyzny na swój numer telefonu stacjonarnego(...). Osoba która się z nią skontaktowała miała zachrypnięty głos. Podała się za jej wnuka i powiedziała, że miała wypadek samochodowy, że jest na Policji i że potrzebuje 20.000 złotych bo inaczej pójdzie do więzienia. Wówczas pokrzywdzona odparła, że ma tylko 7.000 złotych, ale dała je na przechowanie zięciowi. Mężczyzna spytał się wówczas o kosztowności, którychI. R.nie posiadała. Kazał jej nic nie mówić rodzinie i zapowiedział, że zadzwoni później, ale więcej razy już się nie kontaktował. Po tym telefonie rozmówczyni zadzwoniła do córki, od której dowiedziała się, że wnukK.jest cały i zdrowy i że nie miał żadnego wypadku (zeznaniaI. R.k. 2161).
W tym samym dniu o godzinie 10:32G. N.zamieszkała wC.przyul. (...), odebrała pierwsze połączenie z numeru(...)od nieustalonego mężczyzny na swój numer telefonu stacjonarnego(...)(wykaz połączeń k. 2071). Osoba która się z nią skontaktowała podała się za jej wnuka i powiedziała, że miała wypadek. Pokrzywdzona nie ma wnuka, tylko wnuczkęO.i spytała się o nią. Wówczas w słuchawce odezwała się kobieta, której tożsamości nie ustalono i zakomunikowała, iż miała wypadek, jest w szpitalu i potrzebuje 40.000 złotych żeby załatwić sprawę polubownie bez udziału Policji. Pokrzywdzona odpowiedziała, że nie ma takich pieniędzy. Wówczas rozmówczyni zaproponowała jej wypłatę środków z konta, na coG. N.odparła, że nie ma konta. W tym momencie dzwoniąca kobieta się rozłączyła. Po tym zdarzeniu pokrzywdzona skontaktowała się z synemK., który ustalił, że wnuczkaO.nie miała wypadku i nic jej się nie stało (zeznaniaG. N.k. 2149-2150).
W dniu 25 lutego 2013 roku oskarżony pojechał zC.doB.. Gdy był już na miejscu otrzymał polecenie odbioru przesyłki pod adresemul. (...).Ł. T.udał się pod ten adres i odebrał od pokrzywdzonejA. K.pieniądze w kwocie 5.000 złotych oraz 2.000 USD. Zanim oskarżony odebrał pieniądze odA. K., tego samego dnia o po godzinie 14, pokrzywdzona odebrała pierwsze połączenie z angielskiego numeru od nieustalonego mężczyzny na swój numer telefonu stacjonarnego(...). Osoba, która się z nią skontaktowała przedstawiła się jako policjant o nazwiskuZ. W., pracujący od 13 lat w policji wB.. Następnie mężczyzna powiedział, że jej znajomyW. K. (1)spowodował wypadek samochodowy. Ucierpiała w nim starsza kobieta, która doznała złamania nogi i ręki i obecnie przebywa w szpitalu.W. K. (1)został zatrzymany i przebywa w areszcie, a jego wypuszczenie wiąże się z wpłaceniem kaucji w wysokości 35.000 złotych, bo inaczej prokurator skieruje sprawę do Sądu. Prosił, żebyA. K.wpłaciła tyle ile może na poczet jego kaucji. Pokrzywdzona powiedziała rozmówcy, że może dać 200 złotych. Mężczyzna podający się za policjanta powiedział, żeby nie żartowała. Wtedy odparła, że da więcej, ale w obecnościW. K. (1). Rozmówca zbył ją stwierdzając, że czas nagli i jeżeli nie zapłaci pieniędzy to sprawa idzie do Sądu. Kazał przygotować pieniądze i czekać na policyjnego kuriera, który przyjdzie je odebrać.A. K.zebrała pieniądze w kwocie 2000 USD i 5000 złotych. Po pewnym czasie pojawił się mężczyzna, który przedstawił się jako policyjny kurier o nazwiskuN. M. (1). W rzeczywistości był toŁ. T.. Pokrzywdzona przekazała mu przygotowane pieniądze. Za jakiś czas zadzwoniła osoba podająca się za policjanta z zapytaniem czy był już kurier i czy wziął pieniądze. Mężczyzna powiedział, żeW. K. (1)trafił do szpitala na prześwietlenie i za pół godziny zostanie odwieziony do domu pokrzywdzonej. Gdy znajomy się nie pojawił i nie było więcej telefonów,A. K.zadzwoniła doW. K. (1). Gdy zrelacjonowała mu to co się stało, mężczyzna był zaskoczony tym co usłyszał. Pokrzywdzona postanowiła zawiadomić o wszystkim Policję. Poza wskazanym wyżej numerem doA. K.dzwoniono również z innego angielskiego numeru. W dniu 27 lutego 2013 roku doA. K.ponownie zadzwoniła kobieta, która telefonowała do niej w dniu zdarzenia przedstawiając się jako sekretarka z Policji. Rozłączyła się gdy pokrzywdzona spytała się jej o imię, nazwisko i numer telefonu z którego dzwoni. Z odebranymi pieniędzmi oskarżony pojechał do domu wZ.(zeznania:A. K.k. 698, 703-704,W. K. (1)k. 705-706; wyjaśnieniaŁ. T.k. 31-34, 1806-1810).
W dniu 25 lutego 2013 roku około godziny 14A. L.zamieszkała wB.przyul. (...), odebrała połączenie z angielskiego numeru od nieustalonego mężczyzny na swój numer telefonu stacjonarnego(...). Osoba która się z nią skontaktowała podała się za jej wnukaS.i powiedziała, że miała wypadek samochodowy, w którym przejechała człowieka. Stwierdziła, że przebywa na komisariacie i potrzebuje pieniędzy żeby „nie pójść siedzieć”. Mężczyzna wyjaśnił, że się przeziębił i dlatego ma inny głos. Pokrzywdzona zaproponowała pożyczenie 500 złotych. Rozmówca odparł, że na załatwienie sprawy potrzebuje 20.000 złotych. GdyA. L.oznajmiła, że zadzwoni do matki wnuka, rozmowa się zakończyła. Kontaktując się z rodziną, pokrzywdzona ustaliła, że wnuk nie miał wypadku i wszystko jest z nim w porządku (zeznaniaA. L.k. 1853-1854).
Następny wyjazd miał miejsce w dniu 27 lutego 2013 roku. Oskarżony pojechał na zlecenieT.doK.. WK.Ł. T.nie odebrał żadnej paczki z pieniędzmi (wyjaśnieniaŁ. T.k. 31-34, 1812-1816).
Tego dnia o godzinie 10:38K. N.zamieszkała wK.przyul. (...), odebrała pierwsze połączenie z angielskiego numeru od nieustalonego mężczyzny na swój numer telefonu stacjonarnego(...). Osoba która się z nią skontaktowała przedstawiła się jako policjant zL.i powiedziała, że syn pokrzywdzonej spowodował wypadek samochodowy, w którym trzy osoby zostały ranne. Dodała, że przebywa on obecnie w prokuraturze, ale rodzina poszkodowanych za 45.000 złotych zgodziła się na polubowne załatwienie sprawy. Po chwili „policjant” przekazał słuchawkę nieustalonemu mężczyźnie, który podając się za synaK. N., potwierdził, że miał wypadek i jest w prokuraturze. Następnie do rozmowy ponownie włączyła się osoba podająca się za policjanta, która powiedziała, żeby pokrzywdzona zebrała 20.000 złotych, a resztę spłaci syn. Po pieniądze miał się zgłosić mężczyzna o nazwiskuN. M. (1).K. N.odparła, że nie przekaże pieniędzy jeśli nie dostanie potwierdzenia, albo nie przyjedzie syn lub synowa. Mężczyzna więcej już nie dzwonił. Pokrzywdzona skontaktowała się telefonicznie z synemZ. N., który poinformował ją, że do niej nie dzwonił, nie miał żadnego wypadku i polecił zgłosić sprawę na Policji (zeznania:K. N.k. 1891,Z. N.k. 1897).
Na marginesie zaznaczyć należy, iż w wyroku skazującym Sąd Okręgowy w ślad za Prokuratorem, błędnie przyjął dzień 25 lutego 2013 roku jako datę dokonania czynu zabronionego na szkodęK. N.. Tymczasem z jednoznacznych i zgodnych zeznańK.iZ. N.wynika, że do popełnienia przestępstwa doszło w dniu 27 lutego 2013 roku (k. 1891, 1897).
W dniu 27 lutego 2013 roku oskarżony pojechał zK.doO.. WO.nie odebrał żadnej paczki z pieniędzmi. Przenocował whotelu (...)wR.kołoR.(zeznaniaP. P. (3)k. 1864; wyjaśnieniaŁ. T.k. 31-34, 1812-1816; kserokopia z książki meldunkowej - k. 1866).
Tego dnia przed godziną 13W. K. (2), zamieszkała wO.przyul. (...), odebrała połączenie z angielskiego numeru od nieustalonego mężczyzny na swój numer telefonu stacjonarnego(...). Osoba, która się z nią skontaktowała przedstawiła się jako policjant i powiedziała, że jej syn miał wypadek i trzeba przygotować 45.000 złotych, żeby go ratować. Zaznaczyła przy tym, żeby nikomu o tym nie mówić. Pokrzywdzona powiedziała, żeby dać jej do wieczora czas na zebranie pieniędzy. Wtedy mężczyzna podający się za policjanta, zdenerwował się, mówiąc, że pieniądze muszą być na teraz. Pytał się też o kosztowności i pieniądze w obcej walucie, którychW. K. (2)nie posiadała. Po zakończonej rozmowie kobieta zadzwoniła do synaS. K. (1), siostryJ. S. (2)i brataS. K. (2)z prośbą o pożyczkę. Siostra zgodziła się dać 1000 złotych, a brat powiedział, że to oszustwo. O tym zdarzeniu pokrzywdzona poinformowała też znajomegoM. B., który zgłosił to na Policję. Za jakiś czas znowu zadzwonił rzekomy policjant mówiąc, że wie o tym, iż poinformowała ona o sprawie inne osoby i ma o to do niej żal. Po zakończeniu tej rozmowy więcej razy już nie dzwonił (zeznaniaW. K. (2)k. 643, 666).
W tym samym dniu przed godziną 13M. S., zamieszkała wO.przyul. (...), odebrała pierwsze połączenie z angielskiego numeru od nieustalonej kobiety na swój numer telefonu stacjonarnego(...). Osoba która się z nią skontaktowała podała się za jej wnuczkę i powiedziała, że jest chora, znajduje się na Policji gdyż spowodowała wypadek w którym została pokrzywdzona kobieta i potrzebuje kwoty 45.000 złotych, aby policja nie skierowała sprawy do Prokuratury. Rozmówczyni poprosiła, żeby pokrzywdzona natychmiast wypłaciła pieniądze i nikomu nic nie mówiła.M. S.odparła, że nie ma ich w domu tylko w banku. Spytała się też jak ma przekazać te pieniądze. Kobieta powiedziała, że ktoś się po nie zgłosi. Pokrzywdzona pojechała do(...).P., gdzie wypłaciła 6.800 złotych, natomiast w(...)Banku nic nie wybrała, ponieważ kasjerka poradziła jej, żeby o całej sprawie zawiadomiła Policję. Do domu przyjechała z policjantami. Po powrocie zadzwoniła do niej ta sama kobieta co wcześniej i spytała się, czy ma już pieniądze. Policjanci kazali jej potwierdzić. Po chwili zadzwonił mężczyzna, który przedstawił się jako policjant o nazwiskuZ.i powiedział, że zaraz po pieniądze przyjedzie niebieskim samochodem kobieta o nazwiskuN. M. (2). Po pieniądze nikt się jednak nie zgłosił. Pokrzywdzona odebrała natomiast telefon od rzekomego policjanta, który powiedział „Ty k…. masz w domu dwóch policjantów”. DoM. S.dzwoniono z kilku nangielskich numerów (zeznania:M. S.k. 635-636,D. P. (2)k. 681-682; wykaz połączeń k. 2180v).
W dniu 3 marca 2013 rokuŁ. T.pojechał razem z żoną doB., gdzie zwrócił wypożyczonegoO. (...). Stamtąd pojechali wspólnie pociągiem doC., gdzie zatrzymali się u brata oskarżonegoS. T..Ł. T.kupił wówczas od niegoO. (...)z 1996 roku. Zapłacił za niego pieniędzmi odebranymi odA. K..
W tym okresieT.poinformował go, że odtąd będzie się z nim kontaktował mężczyzną o imieniuM., który jest „głównym szefem” (wyjaśnieniaŁ. T.k. 31-34, 1812-1816; zeznania:B. T.k. 301-303, 363-364,B. N.k. 372-373, 1130-1131,S. T.k. 453).
W dniu 8 marca 2013 roku oskarżony pojechał na zlecenieM.doH.. Gdy był już na miejscu otrzymał polecenie odbioru przesyłki pod adresemul. (...).Ł. T.udał się pod ten adres i odebrał od pokrzywdzonejA. S. (2)pieniądze w kwocie 22.000 złotych oraz 2.000 USD. Zanim oskarżony odebrał pieniądze odA. S. (2), tego samego dnia o godzinie 13:57, pokrzywdzona odebrała pierwsze połączenie z angielskiego numeru(...)od nieustalonego mężczyzny na swój numer telefonu stacjonarnego(...)(wykaz połączeń k. 574). Osoba która się z nią skontaktowała podała się za jej syna i powiedziała zachrypniętym głosem, że spowodowała wypadek wO., potrzebuje pieniędzy i przekaże telefon policjantowi, który wszystko wyjaśni. Mężczyzna podający się za policjanta poinformował, że syn miał wypadek, w którym poszkodowane zostały dwie, przebywające obecnie w szpitalu osoby. Zaznaczył, że aby syn uniknął odpowiedzialności karnej trzeba zapłacić co najmniej 26.000 złotych.A. S. (2)stwierdziła, że nie ma takich pieniędzy. Rozmówca oznajmił, że pójdzie skonsultować to z prokuratorem. Pokrzywdzona oświadczyła, że ma w domu i banku łącznie około 20.000 złotych, a resztę kwoty od kogoś pożyczy. Osoba podająca się za policjanta zabroniła pożyczania pieniędzy i stwierdziła, że 20.000 złotych wystarczy, a brakującą sumę rozłoży się na raty. Kobieta powiedziała, żeby dać jej godzinę czasu na wypłacenie pieniędzy z banku. Po zakończeniu rozmowy pojechała do(...)i podjęła kwotę 16.629,97 złotych. Gdy dotarła do domu zadzwonił zaraz telefon i osoba podająca się za policjanta poinformowała, że kurier, który nazywa sięM. N., jest już pod bramą i nie może wejść. Gdy kobieta wyszła na zewnątrz, przy bramie czekał młody mężczyzna, który przedstawił się jakoM. N., kurier od prokuratora. W rzeczywistości był toŁ. T..A. S. (2)zaprosiła go do domu i przekazała zapakowane w torbę foliową pieniądze w kwocie 22.000 złotych. Gdy wróciła do mieszkania, ponownie zadzwonił mężczyzna podający się za policjanta, pytając się czy był już kurier i czy zostały mu przekazane pieniądze i w jakiej kwocie. Stwierdził, że 10.000 złotych rozłożone zostanie na raty, a syna za 40 minut wypuszczą z komisariatu i on wtedy zadzwoni. W związku z tym, że nie było zapowiadanego telefonu,A. S. (2)zadzwoniła na numer telefonu komórkowego syna, który powiedział, że nie miał żadnego wypadku i wszystko jest z nim w porządku. Wówczas pokrzywdzona uświadomiła sobie, ze została oszukana. Z odebranymi pieniędzmi oskarżony najpierw wrócił do domu wZ., a potem razem z żoną pojechał doP.. Gdy późną nocą dotarł naul. (...)polecił mu żeby się przespał, a pieniądze oddał następnego dnia. MałżonkowieT.nocowali whotelu (...). W dniu 9 marca 2013 roku oskarżony przekazał pieniądzeN. A.naul. (...)wP.. (zeznania:A. S. (2)556-558,W. S.k. 561,A. S. (1)k. 382-383; wyjaśnieniaŁ. T.k. 31-34, 1812-1816, kserokopia karty meldunkowej - k. 386; kserokopia grafiku pokojowego - k. 387).
W dniu 11 marca 2013 roku oskarżony pojechał na zlecenieM.doO.. WO.Ł. T.nie odebrał żadnej paczki z pieniędzmi (wyjaśnieniaŁ. T.k. 31-34, 1812-1816).
Tego dnia,E. R.zamieszkała wO.przyul. (...), odebrała telefon od nieustalonego mężczyzny na swój numer stacjonarny(...). Osoba która się z nią skontaktowała poinformowała zachrypniętym i niewyraźnym głosem, że jest jej synem i w trakcie powrotu od lekarza, który stwierdził u niej zapalenie płuc, miała wypadek samochodowy. Mężczyzna powiedział, że przekazuje telefon policjantowi, który wszystko wyjaśni. Po chwili w słuchawce odezwał się nieustalony mężczyzna, który powiedział, że jest policjantem i że syn pokrzywdzonej miał wypadek, ale sprawę można załatwić polubownie płacąc poszkodowanym 26.000 złotych.E. R.odparła wówczas, że nie ma pieniędzy i domyślając się że ma do czynienia z próbą oszustwa, odłożyła słuchawkę. Po tym telefonie zadzwoniła do syna, który powiedział jej, że jest w ZUS-ie i nie uczestniczył w żadnym wypadku (zeznania:E. R.k. 1726-1727,K. R.k. 1735).
Kolejnym etapem działań oskarżonego w dniu 11 marca 2013 roku byłL., do którego udał się zO.. WL.Ł. T.nie odebrał żadnej paczki z pieniędzmi (wyjaśnieniaŁ. T.k. 31-34, 1812-1816).
Tego dnia przed godziną 15A. M. (2), zamieszkała wL.przyul. (...), odebrała połączenie z angielskiego numeru od nieustalonego mężczyzny na swój numer telefonu stacjonarnego(...). Osoba ta podała się za jej syna i powiedziała zachrypniętym głosem, że spowodowała wypadek wO., potrąciła dwie osoby, które zostały w ciężkim stanie odwiezione do szpitala. Obecnie przebywa na policji i potrzebuje pomocy. Przekazała telefon mężczyźnie podającemu się za policjanta. Mężczyzna ten stwierdził, iż jej syn miał wypadek i trzeba mu udzielić pieniężnej pożyczki, bo jeśli nie to będzie miał kłopoty. Nie określił jej wysokości. Gdy pokrzywdzona spytała się rozmówcy z jakiej jest policji, ten się rozłączył i więcej już nie dzwonił.A. M. (2)skontaktowała się z synemM. M. (10), który w rzeczywistości nie miał żadnego wypadku (zeznania:A. M. (2)k. 834-835,M. M. (10)k. 877).
W tym samym dniu przed godziną 14K. S., zamieszkała wL.przyul. (...), odebrała połączenie z angielskiego numeru od nieustalonego mężczyzny na swój numer telefonu stacjonarnego(...). Mężczyzna ten podał się za jej syna i powiedział zachrypniętym głosem, że jest chory, ma anginę. Stwierdził, iż spowodował wypadek w którym trzy osoby zostały poszkodowane i leżą teraz w ciężkim stanie w szpitalu. Powiedział, że nie może mówić i podaje do telefonu policjanta, który wszystko wyjaśni. Mężczyzna podający się za policjanta o nazwiskuŻ., przekazał, iż jeśli zostanie zapłacone odszkodowanie w wysokości 32.000 złotych to syn nie będzie ukarany. Rodzina poszkodowanych zrzeknie się wówczas pretensji do sprawcy wypadku. Powiedział, że pieniądze trzeba przekazać od razu. Dał pokrzywdzonej czas do godziny 16.00 i oświadczył, że będzie z nią w kontakcie. Więcej już jednak nie przedzwonił (zeznaniaK. S.k. 841-842).
W dniu 13 marca 2013 roku oskarżony pojechał na zlecenieM.doS.. WS.Ł. T.nie odebrał żadnej paczki z pieniędzmi (wyjaśnieniaŁ. T.k. 31-34, 1812-1816).
Tego dnia o godzinie 11S. B. (1)zamieszkały wS.przyul. (...), odebrał pierwsze połączenie z angielskiego numeru od nieustalonego mężczyzny na swój numer telefonu stacjonarnego(...). Osoba, która się z nim skontaktowała podała się za funkcjonariusza Policji z komendy wS..(...)poinformował, że syn pokrzywdzonegoZ., spowodował wypadek drogowy w którym poszkodowane zostały trzy osoby. Powiedział, że jak się zgodzi prokurator, sprawę będzie można załatwić polubownie, płacąc na rzecz tych osób kwotę 35.000 złotych.S. B. (1)zobowiązał się sprawdzić w banku stan swoich oszczędności, ale zaznaczył, iż kwoty w żądanej wysokości nie ma. Następnie udał się do placówkiBanku (...), ale nie wypłacił żadnych środków, ponieważ nie zgadzał się jego podpis. Po powrocie do domu, otrzymał telefon, od tego samego co poprzednio mężczyzny podającego się za policjanta. Gdy dowiedział się, że pokrzywdzony nie ma pieniędzy, rozłączył się.S. B. (1)zadzwonił wtedy do synowejB. B. (2), od której dowiedział się, że jego synJ. B.nigdzie nie jeździł i przebywa w domu. Kobieta nakazała teściowi nie dawać pieniędzy i nikogo nie wpuszczać do domu. Po tym telefonie jeszcze kilkakrotnie kontaktował się z nim rzekomy policjant. Pokrzywdzony zakomunikował mu, iż dowiedział się, że jego syn nigdzie nie wyjeżdżał i nie miał żadnego wypadku (zeznania:S. B. (2)k. 1005-1007,J. B.k. 1026,D. B.k. 1028).
W dniu 13 marca 2013 roku oskarżony udał się zS.doA.. WA. T. (2)nie odebrał żadnej paczki z pieniędzmi(wyjaśnieniaŁ. T.k. 31-34, 1812-1816).
Tego dnia po godzinie 13Z. B., zamieszkała wA.przyul. (...), odebrała połączenie z angielskiego numeru od nieustalonego mężczyzny na swój numer telefonu stacjonarnego(...)Mężczyzna ten podał się za jej wnukaR.. Mówił zachrypniętym głosem twierdząc, że ma anginę. Poinformował, że spowodował wypadek samochodowy i dziewczyna leży w szpitalu z podejrzeniem wstrząśnienia mózgu. Stwierdził, że chcąc załatwić sprawę polubownie musi zapłacić ojcu dziewczyny 40.000 złotych. Obecnie przebywa na Policji, jest prokurator i jeśli nie zapłaci to zostanie aresztowany.Z. B.odparła, że może dać 3.000 złotych, a potem podniosła tę kwotę do 5.000 złotych. Po chwili słuchawka przekazana została mężczyźnie, który powiedział, że nazywa sięR. C.i jest policjantem. Oznajmił on, że wyśle po pieniądze kuriera policyjnego o nazwiskuN. M. (1). Kobieta powiedziała, że pieniądze przekaże tylko bezpośrednio do rąkR.. Rozmawiając ponownie z mężczyzną podającym się za jej wnuka, zorientowała się, że nie jest tym za kogo się podaje i powiedziała, że nikomu nie da pieniędzy. Wtedy rozmówca zakończył połączenie. Pokrzywdzona zadzwoniła do żony swojego wnuka i poinformowała ją o tym co się zdarzyło. Dowiedziała się, że jest on w pracy i nic mu się nie stało (zeznaniaZ. B.k. 773-774).
W tym samym dniu przed godziną 14M. P., zamieszkała wA.przyul. (...), odebrała połączenie z angielskiego numeru od nieustalonego mężczyzny na swój numer telefonu stacjonarnego(...). Mężczyzna ten podał się za jej synaA.. Powiedział, że ma zachrypnięty głos bo jechał do lekarza, po drodze miał wypadek samochodowy, a teraz jest na Policji. Po chwili słuchawka przekazana została mężczyźnie, który powiedział, że jest policjantem. Stwierdził on, że w wypadku poszkodowane zostały dwie osoby i trzeba zapłacić 20.000 złotych, żeby prokurator nie zamknął jej syna w więzieniu. Kobieta powiedziała, że ma 10.000 złotych ale załatwi resztę pieniędzy. Mężczyzna odparł, że ma na to 20 minut i rozłączył się. WtedyM. P.zadzwoniła najpierw do synowej, a potem do syna i dowiedziała się, że od 11 marca 2013 roku przebywa on w szpitalu i nie miał żadnego wypadku. Potem, gdy po raz kolejny zadzwonił mężczyzna podający się za policjanta i spytał się czy ma już pieniądze, odpowiedziała, że nie i odłożyła słuchawkę (zeznaniaM. P.k. 782-783).
W dniu 14 marca 2013 roku oskarżony pojechał na zlecenieM.doŁ.. WŁ.Ł. T.nie odebrał żadnej paczki z pieniędzmi (wyjaśnieniaŁ. T.k. 31-34, 1812-1816).
Tego dnia po godzinie 13T. T. (4), zamieszkały wŁ.przyul. (...), odebrał pierwsze połączenie z angielskiego numeru nieustalonego mężczyzny na swój numer telefonu stacjonarnego(...). Osoba, która się z nim skontaktowała podała się za Komendanta Policji wD..(...)poinformował, że syn pokrzywdzonegoA., spowodował wypadek drogowy i potrzebuje pieniędzy, aby wypłacić poszkodowanym w wypadku zadośćuczynienie w kwocie 28.000 złotych.T. T. (4)odparł, że ma w domu 6.000 złotych, ale może spróbować pożyczyć pieniądze w banku lub od drugiego syna. Rozmówca odpowiedział jednak żeby nigdzie nie chodził. Przekazał też informację, że prokurator zŁ.wysłał już kogoś po odbiór pieniędzy i nakazał, żebyT. T. (4)się nie rozłączał. Następnie podał do słuchawki nieustaloną osobę, która przedstawiła się jak syn pokrzywdzonego. W trakcie rozmowy zorientował się jednak, że nie jest on jego prawdziwym synem, gdyż zwracał się do niego „tato”, a nie jak zwykle mówił do niego „dziadku”. Podejrzewając, że pada ofiarą oszustwa, powiedział do słuchawki, że zaraz idzie dzwonić na policję i poszedł w tym celu do sąsiadki. Wówczas rozmówca rozłączył się. Po upływie krótkiego czasu znowu jednak zadzwonił z zapytaniem czy był ktoś z Prokuratury po odbiór pieniędzy. Po usłyszeniu przeczącej odpowiedzi ponownie kazał się nie rozłączać, ale tym razemT. T. (4)odłożył słuchawkę. Następnie zadzwonił do syna, który powiedział mu, że nie miał żadnego wypadku. W międzyczasie do mieszkania przyszli funkcjonariusze Policji (zeznaniaT. T. (4)k. 1047-1048).
W tym samym dniu o godzinie 13,J. W.zamieszkała wŁ.przyul. (...), odebrała połączenie z angielskiego numeru od nieustalonego mężczyzny na swój numer telefonu stacjonarnego(...). Osoba która się z nią skontaktowała przedstawiła się jako policjant z Komendy Policji wP.. Mężczyzna poinformował pokrzywdzoną, że jej synJ.spowodował wypadek drogowy w którym ucierpiały dwie osoby. Są one w ciężkim stanie, ale syn się z nimi dogadał i potrzebuje 20.000 tysięcy złotych, aby im zapłacić to wtedy nie wniosą oskarżenia. Stwierdził też, że przebywa on wraz z żoną i dzieckiem na komendzie. Na żądanie pokrzywdzonej do telefonu podszedł mężczyzna mający być jej synem. Na pytanie, dlaczego ma zmieniony głos, odparł, że ma chore gardło. Na prośbęJ. W.o umożliwienie rozmowy z wnukiemJ., rzekomy policjant stwierdził, iż komenda policji to nie miejsce w którym można z każdym rozmawiać. Powiedział też, że za chwilę ktoś do niej przyjdzie i odbierze pieniądze. Po chwiliJ. W.odrzekła, iż nie pomoże bo nie ma takich pieniędzy i odłożyła słuchawkę. Następnie przebieg zdarzenia zrelacjonowała córceB. S., która z kolei zadzwoniła do brataJ.i jego synaJ., ustalając, że nie uczestniczyli w żadnym wypadku (zeznaniaB. S.k. 1053,J. W.k. 1061-1062).
W dniu 14 marca 2013 roku następną miejscowością byłM.. WM.Ł. T.nie odebrał żadnej paczki z pieniędzmi (wyjaśnieniaŁ. T.k. 31-34, 1812-1816).
Tego dnia o godzinie 15,R. S.zamieszkały wM.przyul. (...), odebrał połączenie z angielskiego numeru od nieustalonego mężczyzny na swój numer telefonu stacjonarnego(...). Mężczyzna ten podał się za jego syna. Poinformował, że miał wypadek samochodowy i dwoje ludzi leży w szpitalu. Stwierdził, że przebywa w areszcie i przekazał telefon policjantowi. Osoba podająca się za funkcjonariusza policji powiedziała, iż za syna trzeba zapłacić 23.000 złotych.R. S.odparł, że posiada tylko 1800 złotych. Odpowiadając na pytanie rozmówcy podkreślił, że nie ma też książeczki oszczędnościowej. Wtedy osoba podająca się za policjanta oświadczyła, żeby zapłacił tyle ile ma, a resztę kwoty uiścił w ratach. Stwierdził, iż syn wyjdzie wieczorem. Powiedział, że po pieniądze zgłosi się do niego policjantM. N.zM.. Kazał, żeby pokrzywdzony wziął pieniądze i wyszedł przed blok. GdyR. S.tam się znalazł, podszedł do niego nieznany mężczyzna, który przedstawił się jakoM. N.. Powiedział, że nie ma przy sobie żadnego dokumentu, bo zostawił go w komisariacie, po czym odebrał pieniądze. Mężczyzną tym w rzeczywistości byłŁ. T.. Oskarżony z odebranych pieniędzy odebrał 900 złotych tytułem zaległego wynagrodzenia i wrócił doZ.(zeznaniaR. S.k. 501; wyjaśnieniaŁ. T.k. 31-34, 1812-1816).
W dniu 20 marca 2013 rokuŁ. T.pojechał na zlecenieM.doJ.. Gdy był już na miejscu otrzymał polecenie odbioru przesyłki pod adresemul. (...). Między godz. 11 a 12Ł. T.przyszedł do mieszkającej tam pokrzywdzonejG. P.i przedstawił się jej jako policjant z drogówki. Stwierdził, że przyjechał po pieniądze ponieważ wnuk miał wypadek wD.i jest w areszcie. Powiedział, żeby pokrzywdzona dała pieniądze, to wtedy wnuk zostanie wypuszczony. Kobieta przekazała mu kwotę 6.000 złotych. Oskarżony na jej prośbę sporządzili pokwitowanie odbioru, że otrzymał pieniądze w kwocie 6.000 złotych (zeznaniaG. P.k. 581; wyjaśnieniaŁ. T.k. 31-34, 1832-1835; protokół zatrzymania rzeczy - k. 582-583; okładka z oświadczeniem - k. 584; protokół oględzin rzeczy - k. 589).
Tego dniaD. Z.zamieszkała wJ.przyul. (...), odebrała telefon od nieustalonego mężczyzny na swój numer telefonu stacjonarnego(...). Osoba, która się z nią skontaktowała podała się za jej wnukaM.i poinformowała, iż spowodowała wypadek samochodowy w którym potrąciła ojca z małym dzieckiem. Następnie rozmówca stwierdził, że pod warunkiem zapłacenia 22.000 złotych, poszkodowany zgodził się na polubowne załatwienie sprawy, bez zgłaszania jej na Policję. Pokrzywdzona domyśliła się, że ma do czynienia z oszustem, gdyż jej wnuk nie posiada prawa jazdy, a ponadto nie rozpoznała go po głosie. Powiedziała wówczas, że nie da się naciągnąć i rozmówca wtedy się rozłączył (zeznaniaD. Z.k. 1092).
W tym samym dniu o godzinie 11,W. R.zamieszkała wJ.przyul. (...), odebrała połączenie z angielskiego numeru od nieustalonego mężczyzny na swój numer telefonu stacjonarnego(...). Osoba, która się z nią skontaktowała przedstawiła się jako policjant i poinformowała, że jej synP.spowodował wypadek samochodowy w którym poszkodowane zostały dwie osoby. Mężczyzna stwierdził, iż osoby te przebywają w szpitalu, a on poprzez Prokuratora jest w stanie się z nimi dogadać jeśli zostanie zapłacona kwota 24.500 złotych. Pokrzywdzona powiedziała, że nie ma takich pieniędzy i ewentualnie musiałaby wziąć pożyczkę w banku. W tym momencie do rozmowy włączył się jej mążK.. Gdy rzekomy policjant usłyszał męski głos, spytał się kto to jest, a następnie zażądał odW. R.numeru jej telefonu komórkowego. Stwierdził, że zadzwoni za 10 minut i żeby w tym czasie pokrzywdzona zastanowiła się jaką kwotę jest w stanie przekazać. W czasie rozmowy odzywał się również nieustalony mężczyzna, który podawał się za jej synaP.. Miał on zachrypnięty głos, co tłumaczył chorobą. Po zakończonej rozmowieW. R.zadzwoniła na telefon stacjonarny do sklepu syna. Kiedy wykręcała numer ponownie usłyszała w słuchawce zachrypnięty głos rzekomego syna. Spytała go co robi w sklepie skoro przed chwilą był na Policji. Ten odpowiedział, że w sklepie była rewizja, zarekwirowane zostały telefony, po czym się rozłączył. Pokrzywdzona zadzwoniła następnie na telefon komórkowy pracownicy sklepu, która powiedziała, że telefon stacjonarny w sklepie w ogóle nie dzwonił, a jej syn jest na szkoleniu i nie miał żadnego wypadku. Później skontaktowała się też z synem, który potwierdził informacje przekazane przez pracownicę sklepu (zeznaniaW. R.k. 1110).
Tego dnia po godzinie 10J. K.zamieszkała wJ.przyul. (...), odebrała pierwsze połączenie z angielskiego numeru od nieustalonego mężczyzny na swój numer telefonu stacjonarnego(...). Osoba, która się z nią skontaktowała przedstawiła się jako policjant i poinformowała, że jej zięćR., jadąc z jej córką, spowodował wypadek samochodowy w którym potrącił pieszych i aby załatwić polubownie sprawę potrzebne są pieniądze w kwocie 23.000 złotych. Następnie przekazał telefon nieustalonemu mężczyźnie, który podał się za jej zięcia i mówił dziwnym chrapliwym głosem. Po chwiliJ. K.znowu rozmawiała z rzekomym policjantem i powiedziała mu, że jest w stanie wypłacić z banku 3.000 złotych. Wówczas mężczyzna odparł, że zadzwoni później, ale więcej razy już się nie kontaktował.J. K.zadzwoniła potem do córki, która zaprzeczyła, aby brała udział w jakimkolwiek wypadku (zeznaniaJ. K.k. 1103).
W tym samym dniu o godzinie 11,F. M. (1)zamieszkała wJ.przyul. (...), odebrała pierwsze połączenie z angielskiego numeru od nieustalonego mężczyzny na swój numer telefonu stacjonarnego(...). Osoba ta powiedziała, że jest chora, ma gorączkę i zapalenie węzłów chłonnych i kazała pokrzywdzonej czekać. W związku z tym, że nikt się nie zgłaszał,F. M. (1)odłożyła słuchawkę. Po chwili telefon zadzwonił ponownie. Zgłosił się nieustalony mężczyzna, który przestawił się jako policjant. Powiedział, że jej syn miał wypadek w wyniku którego dwie osoby trafiły do szpitala, przyjechała rodzina i że trzeba natychmiast załatwić sprawę polubownie płacąc 20.000 złotych. Pokrzywdzona odparła, że ma oszczędności w banku, ale nie ma teraz jej autobusu i nie posiada pieniędzy na taksówkę. Na prośbę rozmówcyF. M. (1)podała mu numer swojego telefonu komórkowego(...). Po zakończeniu tej rozmowy zadzwoniła do córkiM. T., która poleciła jej czekać na swojego mężaA.i nigdzie nie wychodzić. Przed godziną 12 na numer telefonu komórkowego pokrzywdzonej zadzwonił mężczyzna podający się za policjanta. Spytał się z kim rozmawiała. Rozmówczyni odparła, że z córką, ale niczego jej nie powiedziała z ich wcześniejszej rozmowy. Po raz kolejny wymieniony mężczyzna zadzwonił po godzinie 12 dziwiąc się, że pokrzywdzona jest jeszcze w domu.F. M. (1)odpowiedziała wtedy, że jedzie na policję, żeby spotkać się z synem, a potem do banku po pieniądze. Rozmówca wówczas się rozłączył i już więcej razy nie dzwonił (zeznaniaF. M. (2)k. 1976).
W czasie wyjazdu na(...)oskarżonyŁ. T.mieszkał wC.u swojego brataS.(wyjaśnieniaŁ. T.k. 31-34, 1832-1835; zeznaniaS. T.k. 453).
W dniu 25 marca 2013 roku oskarżony pojechał na zlecenieM.doE.. WE.Ł. T.nie odebrał żadnej paczki z pieniędzmi (wyjaśnieniaŁ. T.k. 31-34, 1832-1835).
Tego dnia po godzinie 12H. L.zamieszkała wE.przyul. (...), odebrała połączenie z angielskiego numeru od nieustalonego mężczyzny na swój numer telefonu stacjonarnego(...). Mężczyzna ten podał się za jej syna i powiedział, że jest chory i miał wypadek. Stwierdził, że jest na policji. Po chwili przekazał telefon osobie, która podała się za policjanta i poinformowała, że w spowodowanym przez syna pokrzywdzonej wypadku zostało ciężko rannych kilka osób, w tym i dziecko. Potwierdziła też, że jest z jej synem żonaD., ale nie może podejść bo jest przesłuchiwana przez prokuratora. Rozmówca zasugerował, że jeśliH. L.zapłaci 26.000 złotych to sprawy jej syna nie będzie. Podejrzewając, że ma do czynienia z próbą oszustwa, pokrzywdzona odparła, że nie ma pieniędzy. Wówczas rzekomy policjant zakończył rozmowę i więcej się już z nią nie kontaktował.H. L.zadzwoniła do syna i synowej upewniając się, że nie uczestniczyli w żadnym wypadku (zeznaniaH. L.k. 1742).
W dniu 8 kwietnia 2013 rokuŁ. T.nabył odK. W.samochód osobowy markiO. (...)onr. rej. (...)(zeznania:B. T.k. 301-303, 363-364,K. W.k. 448; kserokopia umowy kupna-sprzedaży samochodu - k. 451). W samochodzie zamontowana była nawigacja samochodowamarki M. (...)(protokół przeszukania samochodu k. 3-5).
W dniu 9 kwietnia 2013 roku oskarżony pojechał na zlecenieM.doK.. Gdy był już na miejscu otrzymał polecenie odbioru przesyłki pod adresemul. (...). Niepodległości 31/6.Ł. T.udał się pod ten adres i odebrał od pokrzywdzonejD. I.pieniądze w kwocie 3.000 złotych. Zanim oskarżony odebrał pieniądze odD. I., tego samego dnia po godzinie 11, pokrzywdzona odebrała pierwsze połączenie z angielskiego numeru od nieustalonego mężczyzny na swój numer telefonu stacjonarnego(...). Osoba ta poinformowała ją, że jej syn jechał z kolegą i spowodował wypadek samochodowy w którym zostały ranne osoby i jeśli nie chce żeby trafił do więzienia musi przekazać kwotę 25.000 złotych. Mężczyźnie temu pokrzywdzona podała swój adres zamieszkania. Rozmówca powiedział, że za chwilę zadzwoni do niej policjant, po czym rozłączył się. Po chwili odebrała telefon od mężczyzny, który stwierdził, że dzwoni z Policji, że jej synM.miał wypadek i jeśli nie chce widywać go w więzieniu powinna zebrać pieniądze i on wtedy przywiezie go do domu. Zakazał mówić o sprawie innym osobom, gdyż gdyby to się wydało, wyleciałby z pracy. Pokrzywdzona odparła, iż ma przy sobie tylko 3.000 złotych renty. Rozmówca odpowiedział, iż może być i taka kwota, gdyż resztę pieniędzy założy za jej syna kolega. Poinformował, iż za chwilę po odbiór pieniędzy zgłosi się mężczyzna, który będzie czekał na chodniku przed klatką schodową. Po skończeniu rozmowy telefonicznej kobieta wzięła pieniądze i wyszła z nimi przed blok. Przed klatką schodową stał jużŁ. T., który podszedł do niej i po przedstawieniu się słowami „jestem odM.”, wziął od niej pieniądze. W rzeczywistości synD. I.nie miał wypadku. Po opuszczeniu mieszkania pokrzywdzonejŁ. T.został zatrzymany przez funkcjonariuszy Policji. Znaleziono przy nim kwotę 3.000 złotych (zeznaniaD. I.k. 49, 358-359; wyjaśnieniaŁ. T.k. 31-34, 1832-1835; protokół przeszukania oskarżonego k. 6-10).
W tym samym dniu po godzinie 11,G. K.zamieszkała wK.przyul. (...)5/24, odebrała pierwsze połączenie z angielskiego numeru od nieustalonego mężczyzny na swój numer telefonu stacjonarnego(...). Osoba która się z nią skontaktowała powiedziała, że jest policjantem drogowym, nazywa sięC., pracuje 15 lat w Policji i dzwoni w sprawie jej wnuka, który spowodował wypadek drogowy i osoby pokrzywdzone chcą się dogadać, aby nie zgłaszać wypadku na Policji. Oznajmił, że w wypadku uczestniczyło też dziecko, które jest w szpitalu. Rozmówca nie podał skąd dzwoni, ani gdzie był wypadek. Poprosił, żeby nikogo nie informować o rozmowie. Dzwoniący stwierdził, iż zabiera wnuka do szpitala, a poszkodowany chce 20.000 złotych jako zadośćuczynienia. Gdy pokrzywdzona odpowiedziała, że nie ma takiej kwoty w domu i banku, mężczyzna odparł, żeby mu dała 17.000 złotych. Kobieta stwierdziła, że posiada tylko 15.000 złotych. Wówczas rozmówca rozłączył się, aG. K.udała się do siedziby KasyS.przyul. (...)wK.. Tam dowiedziała się, że pieniądze będą dostępne następnego dnia. Po powrocie do domu zadzwonił do niej ten sam co wcześniej mężczyzna, z pytaniem czy ma pieniądze. Gdy dowiedział się, że będą jutro, spytał się czy pokrzywdzona ma przy sobie 5.000 złotych. Po uzyskaniu odpowiedzi, że nie ma, powiedział, iż zatelefonuje innego dnia. WtedyG. K.zadzwoniła do swojego wnukaB. K. (2), który poinformował ją, że jest w pracy, nie uczestniczył w żadnym wypadku i nic mu się nie stało (zeznaniaG. K.k. 58-59).
Tego dnia o godzinie 11,D. P. (3)zamieszkała wK.przyul. (...), odebrała połączenie z angielskiego numeru od nieustalonego mężczyzny na swój numer telefonu stacjonarnego(...). Mężczyzna ten poinformował ją zachrypniętym głosem, że ma zapalenie krtani, był u laryngologa i wracając do domu miał wypadek. Na pytanie pokrzywdzonej, gdzie miał ten wypadek, odparł, że przyjdzie do niej policjant i jej o wszystkim opowie. Po tym jakD. P. (3)stwierdziła, że „nie chce żadnego policjanta”, rozmowa zakończyła się (zeznaniaD. P. (3)k. 51-52).
W tym samym dniu o godzinie 11,L. T.zamieszkała wK.przyul. (...), odebrała pierwsze połączenie z angielskiego numeru od nieustalonego mężczyzny na swój numer telefonu stacjonarnego(...). Mężczyzna ten podał się za jej syna. Wyjaśnił, iż jest chory na anginę i nie może mówić. Powiedział, że jest na Policji i przekazuje telefon funkcjonariuszowi. Mężczyzna podający się za policjanta poinformował pokrzywdzoną, że jej syn miał wypadek samochodowy w którym trzy osoby zostały poszkodowane. Dodał, że zachowując dyskrecję sprawę można załatwić polubownie płacąc poszkodowanym kwotę 32.000 złotych. Nie określił w jaki sposób pieniądze miałyby zostać przekazane. Stwierdził, że oddzwoni za jakiś czas, bo musi jeszcze porozmawiać z prokuratorem. Po kilkunastu minutach zadzwonił ponownie.L. T.powiedziała, że żona syna pracuje w szpitalu i nie informowała jej o żadnym wypadku męża. Rozmówca odparł, że jest to nieważne i będzie się z nią jeszcze kontaktował, ale więcej razy już nie zadzwonił (zeznaniaL.T.k. 406-407).
Tego dnia o godzinie 11,L. C.zamieszkała wK.przyul. (...), odebrała połączenie z angielskiego numeru od nieustalonego mężczyzny na swój numer telefonu stacjonarnego(...). Mężczyzna ten podał się za jej zięciaJ.. Wyjaśnił, iż jest chory na anginę i zapalenie węzłów chłonnych i dlatego ma zachrypnięty głos. Powiedział, że miał wypadek, potrącił dwie osoby, które są w szpitalu w stanie krytycznym. Żeby dogadać się z tymi osobami i ich rodzinami musi zapłacić 23.000 złotych, które chciałby pożyczyć od teściowej. Na pytanie pokrzywdzonej jak ma przekazać pieniądze, odparł, że wszystko wyjaśni jej funkcjonariusz Policji. Mężczyzna podający się za policjanta powiedział, że dzwoni z komendy.L. C.dopytywała się z jakiej, ale on nie chciał udzielić informacji na ten temat i po chwili przerwał rozmowę. Po jej zakończeniu pokrzywdzona zadzwoniła do syna wC.i zrelacjonowała mu zdarzenie (zeznaniaL.C.k. 403).
Ł. T.był dotychczas karany sądownie za czyn zart. 286 § l k.k.(dane zK.k. 2018-2019). Jest żonaty, ma na utrzymaniu żonę i 6 letnie dziecko, z zawodu jest piekarzem, na wolności utrzymywał się z prac dorywczych osiągając z tego tytułu dochody w wysokości 1500 złotych, nie posiada majątku, nie był leczony psychiatrycznie.
Powyższy stan faktyczny Sąd Okręgowy ustalił w oparciu o przytoczone dowody.
OskarżonyŁ. T.przesłuchany w toku postępowania przygotowawczego, przyznał się do dokonania zarzuconych mu czynów i wyjaśnił zgodnie z ustalonym stanem faktycznym.
Wskazał, iż pod koniec 2012 roku zamieścił na portalu „Tablica.pl” ogłoszenie o poszukiwaniu pracy. Na początku 2013 roku skontaktował się z nim telefonicznie mężczyzna, który przedstawił się jakoT.i zaproponował mu pracę w charakterze kuriera. Przystał na tę propozycję. Dzwoniący spytał się, jakie jest największe miasto w pobliżu miejsca jego zamieszkania. GdyŁ. T.odpowiedział, żeB., rozmówca odparł, żeby następnego dnia o godzinie 9.00 był wB.. Gdy jechał do tego miasta, a potem dotarł na miejsce, mężczyzna, który kontaktował się z nim poprzedniego dnia, był z nim w stałym kontakcie telefonicznym. Powiedział, że jest przesyłka do odebrania i podał dokładny adres -ulica (...). Po dotarciu pod blok kazał mu zadzwonić domofonem i odebrać kopertę od kobiety, która do niego zejdzie. Wykonał to polecenie. Po odebraniu koperty mężczyzna ten zadzwonił do niego po raz kolejny i kazał mu przeliczyć znajdujące się w kopercie pieniądze. Była tam kwota 6000 złotych. W kolejnej rozmowie powiedział, że musi wynająć samochód i zapłacić za to pieniędzmi z koperty. Kazał mu jechać do wypożyczalniN.. Tam czekał już na niego samochód markiO. (...). Umówione było, że auto wypożycza na miesiąc czasu, rachunek był na jego nazwisko. Zapłacił 2900 złotych, przy czym 1000 złotych to była kaucja. W samochodzie znajdowała się nawigacja samochodowa, którąŁ. T.użytkował wpisując adresy i miejscowości, gdzie ma jechać. Gdy miał już samochód,T.polecił mu zatankować do pełna i pojechać doP.naul. (...). Mężczyzna był z nim w stałym kontakcie telefonicznym. Stwierdził, że jak będzie na miejscu podejdzie do niego kobieta, której odda kopertę z resztą pieniędzy. Miał sobie jeszcze odliczyć 300 złotych. Naul. (...)wP.dojechał około godz. 23.00. Gdy siedział w samochodzie podeszła do niego kobieta, której przekazał kopertę.T.kazał mu czekać. Kobieta w tym czasie odeszła od samochodu i przeliczała pieniądze. W pewnej chwiliT.powiedział, że się zgadza i żeby znalazł sobie jakiś hotel, przespał się, a on zadzwoni rano. Kobieta która odbierała pieniądze była w wieku 30-40 lat, ciemniejszej karnacji, wzrostu 150-160 cm, ubrana w szarawą kurtkę z kapturem, do pasa. Było to porą zimową. Wynajął wtedy pokój na swoje nazwisko whotelu (...). Rano następnego dnia zadzwonił do niegoT.i kazał mu jechać do miejscowości, której nazwy nie pamiętał. W trasie był przez tydzień czasu. W tym okresie trzy razy był wP.i każdorazowo przekazywał pieniądze kobiecie, która za pierwszym razem odebrała od niego kopertę. Przekazywanie pieniędzy odbywało się zawsze w godzinach popołudniowych lub wieczornych na parkingu dworcowym przyul. (...). Pieniądze odbierał od kobiet i mężczyzn w starszym wieku. Nie pamiętał kwot pieniędzy jakie przewoził. Za każdy dzień pracy dostawał 300 złotych i zwrot kosztów za paliwo. Kolejny raz znowu zadzwoniłT.i powiedział, że ma przyjechać do konkretnej miejscowości, której nazwy nie pamiętał. W tym czasie trzy razy przekazywał pieniądze wP., tej samej co wcześniej kobiecie. Pamiętał, że w tym tygodniu odebrał bardzo dużo pieniędzy. Raz, dowiedział się odT., że była to kwota 100.000 złotych. Wtedy pokłócił się z nim o to, że musi przewozić tak duże kwoty.T.wówczas stwierdził, że to koniec ich współpracy i że ma czekać na telefon od jego szefa. Oskarżony wyjaśnił nadto, że współpracując zT.na pewno był w miejscowościach: jeden raz wP.– nie odbierał wtedy pieniędzy; jeden raz weW.iL.– odebrał wtedy pieniądze; dwa razy wR.– przy czym tylko raz odebrał pieniądze; kilka razy wC.– gdzie również raz odebrał pieniądze; dwa razy wK.; trzy razy wK.– przy czym dwa razy odebrał pieniądze; raz wC.– odebrał wtedy pieniądze; raz wB.– odebrał pieniądze w euro; dwa razy wK., gdzie także odebrał pieniądze. Stwierdził, że w dniu 9 kwietnia 2013 roku po raz trzeci odebrał pieniądze wK.. Nie pamiętał ulic tych miejscowości i osób, od których odbierał te pieniądze. Wskazał, iż gdy drugi raz przekazywano mu pieniądze wK.,T.kazał mu pojechać doJ.i tam czekać na stacji paliw przy wjeździe do miasta.T.powiedział, że przyjedzie tam taksówkarz, który ma dla niego paczkę. Faktycznie po kilkudziesięciu minutach na miejsce podjechała taksówka. W środku znajdował się mężczyzna w wieku 30-35 lat z siwymi włosami.T.kazał zapłacić temu mężczyźnie 300 lub 500 złotych i odebrać paczkę. Podszedł do taksówkarza, dał mu pieniądze, a on wręczył mu paczkę. Były to pieniądze zapakowane w gazetę i spięte gumką.T.kazał mu je przeliczyć. Było ich około 7.000-10.000 złotych. Podobny przebieg zdarzenia był wP..T.kazał mu czekać w umówionym miejscu na kogoś, kto przywiezie paczkę. Po paru godzinach na miejsce podjechał ten sam taksówkarz, z którym spotkał się wJ. L.. Dał mu zamkniętą kopertę i polecił zawieść ją szefowi, a także dał mu 200 złotych mówiąc, że to od niego. Kopertę tę oskarżony przekazał kobiecie naul. (...). Stwierdził, że zT.współpracował 2 tygodnie. Do wszystkich miejscowości jeździł wynajętym samochodem. Spał w hotelach lub motelach. Gdy był na Śląsku nocował wC.u swojego brataS. T.. W międzyczasie zadzwonił do niego mężczyzna, który przestawił się jakoM., oświadczając, że jest wspólnikiemT.. Zakomunikował, żeT.ma teraz wolne i teraz on przejmuje jego rolę. Po zwróceniu auta do wypożyczalni kupił sobie samochód markiO. (...). Po upływie około półtora tygodnia odezwał sięM.i polecił jechać do miejscowości położonej na południu Polski. Wtedy wyjechał z domu na kilka dni. Odbierał pieniądze, ale nie były to duże kwoty. Praktycznie wszystko szło na paliwo i dniówkę. Gdy wrócił do domu,M.iT.dzwonili do niego jednocześnie. Mówili, ze nie ma przesyłek i trzeba czekać. Trafiały się pojedyncze wyjazdy, aleŁ. T.nie odbierał wtedy pieniędzy. Nie pamiętał do jakich miejscowości jeździł. Później znowu zaczęli do niego dzwonić, ale były to wyjazdy niedaleko miejsca jego zamieszkania. Na zlecenieM.był w następujących miejscowościach: jeden raz wL.,K.,O.,M., gdzie podebrał pieniądze; jeden raz wL.,E.,Ł.,A.– nie odebrał wtedy pieniędzy; kilka razy wH.– z tego dwa razy odebrał pieniądze. Były również inne wyjazdy, ale wyjaśnił, ze wszystkiego nie pamięta. Ostatni wyjazd doP.był pod koniec marca 2013 roku. Do przekazania była kwota 20.000 złotych, dla towarzystwa pojechał wówczas z żoną.O.nocowali whotelu (...). Było jeszcze kilka wyjazdów, ale bez odbierania paczek. PrzedŚ.Wielkanocnymi była przerwa, która trwała do 8 kwietnia 2013 roku. W tym dniu w godzinach wieczornych zadzwonił do niegoM.. Powiedział, że ma być następnego dnia o godzinie 10.00 wK.. Po przyjeździe doK.,M.poinformował go, że ma się udać naul. (...). Cały czas był z nim w kontakcie telefonicznym. Po przyjeździe na miejsce zadzwonił do domofonu.M.kazał, żeby, powiedział kobiecie, która się zgłosi, że nazywa sięN., jest odM.i żeby dobrze odłożyła słuchawkę, bo nie można się do niej dodzwonić. Przekazał wówczas wszystkie powyższe informacje.M.kazał mu wrócić do samochodu. Po kilku minutach zadzwonił ponownie, mówiąc żeby podszedł pod drzwi bloku, bo kobieta już schodzi i ma dla niego przesyłkę do odebrania. Wyszła wtedy kobieta w wieku około 60 lat. Zapytała co się stało. Odpowiedział, że nie wie, bo ma tylko odebrać pieniądze. Kobieta kazała mu je przeliczyć, lecz odmówił. Następnie wziął od niej pieniądze i poszedł do samochodu. Gdy odbierał pieniądze cały czas rozmawiał przez telefon zM.. Gdy odchodził,M.podał mu kolejny adres. tj.ul. (...)5 i powiedział, żeby tam natychmiast jechał, bo może będzie następna przesyłka. Gdy wsiadł do samochodu i ruszył został zatrzymany przez policjantów. Nie przeliczył pieniędzy i nie wiedział jaką kwotę odebrał od kobiety zul. (...). Dopiero w trakcie przeszukania jego osoby okazało się, że była to kwota 3.000 złotych. W samochodzie, którym przyjechał doK.została zabezpieczona nawigacja samochodowa, której używał odbierając pieniądze. Wyjaśnił, że wówczas gdy współpracował z szefami grupy przestępczej zmieniał karty SIM w telefonie. W telefonie zapisane są numery doM.iT.pod hasłami „szefM.” i „szefT.”. Dodał, że oni zawsze kontaktowali się z nim z tych samych numerów. Jedynie w dniu 8 kwietnia 2013 rokuM.dzwoniąc do niego korzystał z innego numeru, którego oskarżony nie zapisał w telefonie pod żadnym hasłem.M.iT.nigdy nie widział, kontaktował się z nimi tylko telefonicznie. Z osób które były zaangażowane w proceder przestępczy, widział tylko kobietę, która odbierała od niego pieniądze wP.. Po okazaniu tablicy poglądowej zawierającej wizerunki czterech kobiet, rozpoznałN. A., której wizerunek oznaczony był pod nr. 4, jako osobę, której przekazywał pieniądze wP.. Dokonując rozpoznania stwierdził, że nie ma żadnych wątpliwości, że to ta sama kobieta. Wyjaśnił, że jeżdżąc po pieniądze podejrzewał, że coś jest nie tak. Żona zwracała mu na to uwagę, że za dobrze zarabia. Jednakże perspektywa uzyskania łatwych pieniędzy była silniejsza. Mieli na jedzenie i opłaty. Przeprosił wszystkich ludzi od których odbierał pieniądze. Dotarło bowiem do niego, ze mogły to być oszczędności ich życia (wyjaśnieniaŁ. T.wraz z tablicą poglądową k. 31-34, 36).
Przesłuchany ponownie przyznał się do przedstawionych mu zarzutów i potwierdził swoje wcześniejsze wyjaśnienia. Dodał, że w pewnym momencie zorientował się, że proceder w którym uczestniczy polegający na odbieraniu paczek z pieniędzmi jest nielegalny i stanowi przestępstwo. Nie zrezygnował jednak z niego, ponieważ potrzebował pieniędzy na utrzymanie rodziny. Jeżdżąc zarabiał 300 złotych dziennie, a jak nie miał kursu 70 złotych. Pieniądze odbierał sobie z zawartości kopert, które przekazywał wP.. W ten sposób przez 2 miesiące zarobił około 10.000 złotych. Mężczyzny, który przedstawił się jakoT.i zaproponował mu pracę w charakterze kuriera nigdy nie widział. Kontaktował się z nim jedynie telefonicznie. Na polecenieT.zmienił przedŚ.Wielkanocnymi numer telefonu. Gdy mężczyzna dzwonił do niego przekazując informacje, gdzie ma jechać, słyszał w tle głos kobiety której przekazywał paczki z pieniędzmi wP.. Czasem o tym dokąd ma jechać i odbierać pieniądze informowała go kobieta o młodym głosie. Podkreślił, że bardzo mu szkoda starszych kobiet które zostały przez niego oszukane. Oszacował, ze łącznie mógł odebrać pół miliona złotych. Zdarzało się, że kiedy dostawał zlecenie odbioru paczki to w międzyczasie dzwonił do niegoT.i mówił, że sprawa jest nieaktualna i ma wracać. Tak było m.in. podczas wyjazdu doE.. CzasamiT.informował, żeby nie jechał bo już ktoś inny odebrał paczkę. Zatrzymany przez policjantów samochód osobowy markiO. (...)onr rej. (...)kupił w dniu 8 kwietnia 2013 roku od mężczyzny zamieszkałego wM., ale umowa kupna-sprzedaży spisana została z datą 15 kwietnia 2013 roku (wyjaśnieniaŁ. T.k. 278-281).
Podczas przesłuchania na posiedzeniu w przedmiocie zastosowania tymczasowego aresztowania przyznał się do zarzucanych mu czynów. Wyjaśnił, że chce przeprosić wszystkich ludzi, żonę i syna. Wyraził wolę współpracy i zadeklarował, że niczego nie będzie zatajał (wyjaśnieniaŁ. T.k. 287v).
Przesłuchany po raz kolejny w postępowaniu przygotowawczym wyjaśnił dodatkowo, iż podczas pobytu wR.oprócz pieniędzy odebrał także biżuterię. Nie pamiętał dokładnej daty. Był to złoty pierścionek oraz naszyjnik. Te rzeczy sprzedał w lombardzie wR.za kwotę 600- 800 złotych. Nie pamiętał adresu lombardu. Polecenie sprzedaży biżuterii otrzymał przez telefon odM..M.w czasie tej transakcji „wisiał” na telefonie, to znaczy będąc w lombardzie pytał ile za tę biżuterię weźmie pieniędzy.M.słyszał tę rozmowę. Biżuterię sprzedał w dniu, w którym ją odebrał. ZT.współpracował jedynie w początkach swojej pracy.T.mówił mu, żeM.jest głównym szefem. ZT.odebrał jednak więcej przesyłek. Nigdy nie domagał się odT.iM.zleceń na odbiór przesyłek. Denerwował się jak jechał gdzieś w Polskę, a potem dostawał od nich informację, że nic z tego nie będzie. Oni to różnie tłumaczyli, a to, że ta osoba nie odbiera telefonu a to, że jest „niewypał". Z reguły było tak, że jak wyjeżdżał z domu to dzień wcześniej dostawał od nich telefon do jakiego miasta jechać. Następnego dnia udawał się w konkretne miejsce, najczęściej było to centrum miasta. Wtedy otrzymywał telefon z poleceniem konkretnej ulicy. O co w tym wszystkim chodzi zorientował się przedŚ.Wielkanocnymi. Pytał sięT.iM.o to, czy proceder ten jest legalny. Otrzymał odpowiedź twierdzącą. Przyznał, że mimo, iż domyślał się, że działalność jest nielegalna, to dalej pracował dlaT.iM.. Miał świadomość, że robi źle, ale czynił to tylko dlatego żeby utrzymać rodzinę. Żałował tych ludzi od których odbierał paczki, ale z drugiej strony robił to dalej. Wszystkie pieniądze poszły na bieżące potrzeby rodziny. Jego sytuacja rodzinna jest ciężka. Żona nie pracuje, mają na utrzymaniu małe dziecko. Ponownie wyjaśnił, iż na Tablicy.pl zamieścił w okresie zima 2012/2013 swoją ofertę pracy. Nikt do niego nie dzwonił do czasu telefonu odT.. To on zaproponował mu pracę w charakterze kuriera z dziennym zarobkiem 200 złotych w przypadku odbioru paczki i 70 złotych, gdy kursu takiego nie będzie. Bardzo cieszył się z tego, że będzie miał normalną pracę.T.podał mu nazwę firmy w której miał pracować, przedstawił się z nazwiska ale on takich szczegółów nie zapamiętał. W związku z podjęciem pracy, zgodnie z umową rano pojechał doB.. Około 9.00 zadzwonił do niegoT., z propozycją, aby udał się do kawiarni. Po około 1,5 godziny dostał odT.kolejny telefon, tym razem podając mu konkretny adres -ulica (...). Był to blok mieszkalny. Pod klatkę schodową podeszła do niego kobieta. Zapytała czy przyszedł po pieniądze. Odpowiedział, że tak i odebrał je od niej. W tym jak i w innych przypadkach, za każdym razem jak odbierał pieniądze, toT.„wisiał” u niego na telefonie więc słyszał jego rozmowy z ludźmi, od których odbierał przesyłkę. Identycznie było jak przekazywał pieniądze wP.rozpoznanej przez niego kobiecie. W tym samym czasieT.lubM.utrzymywali kontakt telefoniczny z tą kobietą, bowiem słyszał głosy tych dwóch mężczyzn w jej telefonie. W ten sposób chcieli mieć kontrolę nad pieniędzmi. Nie słyszał abyT.lubM.zwracali się do kobiety odbierającej pieniądze po imieniu. Z poleceniaT.wypożyczył samochódO. (...)z wypożyczalniN.. Właściciel wypożyczalni miał wątpliwości, dlaczego na niego, a nie na firmę jest ten samochód. Tym samochodem wrócił doZ.. Kiedy podróżował autostradą doP.żeby zawieźć pieniądze, zadzwonił do niegoN.i powiedział, że jedzie za szybko. Wtedy dowiedział się, że pojazd ma system(...). Tego samego dniaT.polecił mu jechać gdzieś daleko w Polskę. Jechał o 2 w nocy następnego dnia. W dniu 12 lutego 2013 roku miał długą trasę do pokonania. Wyjechał nad ranem. Polecenie wyjazdu dał muT.dzień wcześniej wieczorem. Zawsze było tak, że jak miał gdzieś jechać to miał być w danym mieście na godzinę 9.00 następnego dnia. Wpisywał daną trasę w swoją nawigację samochodową i w ten sposób orientował się jaki czas zajmie mu podróż. Tego dnia był wK.. Nie przypomniał sobie aby odebrał jakąś przesyłkę. Z reguły było tak, że jak dojeżdżał na miejsce to dostawał telefon odT.z poleceniem, aby sobie gdzieś poszedł na kawę. Tak było i tym razem. Przez pierwsze dwa lub trzy dni tankował samochód za pieniądze otrzymane wB.. Nie odbierał w tym czasie przesyłek. Wracając zK.spał w jakimś hotelu. Następnego dnia był wK..T.zadzwonił do niego rano i wydał mu takie polecenie. Stał gdzieś w centrumK.około dwóch trzech godzin. Tego dnia był również wB.i tego dnia miał dwie przesyłki. Jedną odebrał od kobiety wK.lubB.. W tym też czasie był również wJ. L., gdzie taksówkarz wysłany przezT.miał mu wręczyć przesyłkę. W pewnym momencie podjechał samochód markiM.z napisem taxi. Podszedł do tego pojazdu od strony pasażera, otworzył drzwi. W tym czasie rozmawiał przez telefon zT.. Zapytał się taksówkarza czy ma dla niego przesyłkę, odpowiedział twierdząco. WtedyT.powiedział, aby dał mu 500 złotych. On z kolei dał mu pakunek w czarnej reklamówce. Pożegnał się z taksówkarzem i poszedł do samochodu. Tego samego dnia pojechał doP., do którego dotarł późno w nocy.T.instruował go jak ma jechać. Wówczas spotkał się naulicy (...)z kobietą, którą następnie rozpoznał na tablicy poglądowej. Przez okno dał jej przesyłkę, ona odwróciła się i chyba liczyła pieniądze. Z uwagi na późną porę znalazł nocleg w hotelu trzygwiazdkowym, o czym powiadomiłT.. Następnego dnia tj. 14 lutego 2013 roku był wK.. W hotelu wP.spał krótko, musiał wcześnie rano wyjechać. Po dojechaniu doK.zaparkował pojazd w okolicach dworca PKP.T.standardowo kazał mu coś zjeść i czekać na telefon. Nie dokończył posiłku, kiedy zadzwonił do niego ponownie i polecił mu kurs naulicę (...)wK.podając dokładny adres. Po dotarciu na miejsce odebrał przesyłkę nie wchodząc na teren posesji. Tego samego dniaT.kazał mu jechać doG.. Podał mu adresul. (...). Gdy był na miejscu, z kamienicy wyszła starsza kobieta i wręczyła mu pieniądze w reklamówce. Cały czas prowadził wówczas rozmowę telefoniczną zT.. Ona nie chciała mu dać pieniędzy więcT.powiedział przez telefon, aby „dał tę kobietę”. Oskarżony wręczył jej telefon. Po chwili kobieta wręczyła mu reklamówkę. Podczas rozmowy krzyczała doT., że „jak mi nie dacie potwierdzenia to ja was załatwię i podam na policję". Mówiła to głośno i zrobiło mu się głupio, bo to działo się na ulicy. Tego samego dnia pojechał doP., naulicę (...), gdzie będąc cały czas w kontakcie telefonicznym zT.przekazał pieniądze tej samej co wcześniej kobiecie. Zawsze pieniądze wręczał jej w tym samym punkcie naulicy (...)wP.(wyjaśnieniaŁ. T.k. 1789-1793).
Kontynuując swoje wyjaśnienia w dniu 27 czerwca 2013 roku wskazał, iż
w dniu 15 lutego 2013 roku był weW.. Tego dnia pojechał doP.naul. (...)celem oddania kobiecie pieniędzy. DoP.nigdy nie jechał „na pusto" więc tego dnia mógł odebrać weW.jakąś przesyłkę. Za każdym razem toT.lubM.wydawali mu polecenia wyjazdu doP.. On nigdy sam z własnej woli nie decydował gdzie ma jechać. Na parkingu wP.podchodziła do niego kobieta, a on nie otwierając drzwi a jedynie okno przekazywał jej pieniądze. Kobieta ta nigdy do niego nic nie mówiła, nie nawiązywała rozmowy. Po prostu podchodziła z telefonem przy uchu i mówiła tylko jedno słowo „daj". Nie miała na twarzy żadnych znaków szczególnych. Odchodziła, liczyła pieniądze, za chwilę machała mu ręką dając znak do odjazdu. On w tym czasie również „wisiał" na telefonie rozmawiając zT.. Po przekazaniu pieniędzy mówił „wszystko jest w porządku" i kazał mu odjeżdżać z tego parkingu. W weekendy miał wolne. W niedzielę wieczoremT.znów do niego zadzwonił i powiedział gdzie ma jechać. W dniu 18 lutego 2013 roku był wL.. Tego dnia wziął pieniądze od kobiety, która mieszkała naul. (...). Przedstawił się jej jakoN.i w momencie przekazywania mu paczki był w kontakcie telefonicznym zT.. Kobieta mówiła o jakimś pokwitowaniu. Po wyjściu od niejT.kazał mu zostać wL.. Cały dzień spędził wL., a wieczorem znowu był wP.naul. (...)celem oddania pieniędzy tej samej kobiecie. Tego samego dniaT.polecił mu, aby czekał na odbiór następnej przesyłki wP., którą miał mu przywieźć taksówkarz. Poznał go i wtedy skojarzył, że to ta sama osoba, co byłaJ. L.. Taksówkarz ten wręczył mu kopertę z pieniędzmi i ponadto dał mu 100 lub 200 złotych „premii”, które szef kazał wypłacić za to, że przez długi okres czasu czekał na niego. Ponownie, drugi raz tego dnia, oddał te pieniądze tej samej kobiecie. Następnego dnia, to jest 19 lutego 2013 roku był na Śląsku. Tego dnia odebrał od nieznanej mu kobiety przesyłkę przyul. (...). Zadzwonił do niej domofonem, wszedł na klatkę schodową. Adres ten podał muT.przez telefon. Mieszkała na parterze albo na I piętrze. Była zdziwiona, że tak szybko przyjechał. Kobieta ta wówczas kazała mu liczyć pieniądze w pokoju i on to zrobił. WówczasT.poganiał go przez telefon, żeby nie liczył tych pieniędzy, tylko żeby szybko stamtąd wychodził. Tego samego dnia jechał doP.Popołudniem był już na(...), gdzie przekazał je tej samej kobiecie. Następnie wrócił na noc na(...). Nocował u swojego brata wC.. 20 lutego 2013 roku, rano był na Śląsku, ale jeszcze tego samego dnia wrócił doL.. Nie przypominał sobie, aby tego dnia odebrał jakąś przesyłkę.T.polecił mu aby znalazł hotel w pobliżuL.i tak zrobił. Hotel był pozaL.w miejscowościD.. Tego dnia poszedł spać i nigdzie więcej nie jechał. Na drugi dzień, to jest 21 lutego 2013 roku był wL..T.polecił mu się udać się naulicę (...). Mieszkanie było na parterze w bloku. Wszedł na klatkę dzwoniąc uprzednio domofonem. Wszedł do mieszkania, wewnątrz była sama kobieta. Ubrany był tak jak zwykle w szare spodnie i czerwoną kurtkę. Przedstawił się jakoN., tak jak mu kazał przez telefonT.. Ona już wiedziała o co chodzi i zaczęła mu wręczać pieniądze. Były w reklamówce, miały banderole z banku. Po wyjściuT.kazał mu wyjechać zL.. Jechał dłuższy czas w kierunku naP.. Zatrzymał się po drodze na parkingu boT.wiele razy dzwonił do niego podczas drogi i kazał mu liczyć pieniądze. Po przeliczeniu była to kwota 100.000 złotych. Pokłócił się wówczas zT., ponieważ nie chciał wozić takich dużych pieniędzy, po czymT.wskazał muulicę (...)wP.. Tam na miejscu dał tej samej kobiecie reklamówkę z pieniędzmi. Z tych 100.000 złotych wziął sobie 300 złotych tak jak się umawiał zT.. ZP.pojechał do domu, doZ.. W dniu 22 lutego 2013 roku był wB.i okolicach. Był uN., żeby zapłacić za samochód. Tego dnia wrócił doZ.. Przez następne dwa dni miał wolne, bo był weekend. W dniu 25 lutego 2013 roku pojechał doC.. Naul. (...)miał pójść do jakiejś kobiety, najpierw żeby sprawdzić adres. Tak też zrobił, poszedł i sprawdził a potem wrócił do samochodu. NastępnieT.polecił mu ponownie udać się w to miejsce przed blokiem zadzwonił i kazał odjechać. Nie wchodził do bloku, nie widział drzwi mieszkania, do którego miał pójść, nie pamiętał, które to było piętro. ZC.pojechał doB.naul. (...). Na miejscu była kobieta, która dała mu luzem pieniądze do ręki. Przedstawił się jej jakoN.. Przeliczył te pieniądze. Były to pieniądze zarówno w walucie polskiej, ale była też w innej. Tego dnia nie zawoził pieniędzy doP., zabrał je ze sobą do domu doZ.(wyjaśnieniaŁ. T.k. 1806-1809).
Kontynuując wyjaśnienia w dniu 3 lipca 2013 roku wskazał, iż w dniu dnia 27 lutego 2013 roku był wO.. ZO.pojechał w kierunku naR.. Przenocował w hotelu o nazwie(...)w miejscowościG.. W dniu 3 marca 2013 roku oddał samochódN.. Z uwagi na ilość przejechanych kilometrów zażądał większej zapłaty. W tej sytuacjiT.zaproponował mu kupno samochodu. Tego dnia, lub dzień po tej rozmowie, pojechał wraz z żoną pociągiem zB.na(...). Odwiedził tam swojego brataS. T.i kupił wówczas od niego samochód markiO. (...). Zapłacił mu 2000 lub 3000 złotych, po uprzednim wyrażeniu zgody przezT., bowiem, były to pieniądze pochodzące z nielegalnego źródła. Tego samego dnia wrócił tym samochodem doZ.. W tym czasie, to jest 2 lub 3 marca 2013 rokuT.powiedział mu, że od tej pory będzie do niego dzwonił mężczyzna o imieniuM.. Przedstawił mu go jako swojego szefa, powiedział, że on nauczył się wszystkiego odM.. Od tej pory dzwonił już do niegoM.i to on wskazywał mu konkretne adresy, gdzie miał jechać. Jego też nie widział, ale głos wskazywał, że jest starszy odT.. Mówił, że jest „tu głównym szefem", poza tym nic o sobie więcej nie powiedział. W pierwszej rozmowie telefonicznej dowiedział się, że będą teraz współpracowali, boT.ma urlop. Po powrocie doZ.oddał samochód do mechanika. Pierwszy wyjazd tym samochodem z poleceniaM.był doB.. Tego też dnia pojechał do miejscowościH.. Przesyłkę miał odebrać pod adresemul. (...). W domu czekała na niego kobieta, która przekazała mu pieniądze. Przez cały czas miał kontakt telefoniczny zM.. Kobieta powiedziała żeby przeliczył pieniądze, aleM.przez telefon mówił, żeby niczego nie liczył tylko szybko wychodził. Nie pamiętał jak się jej przedstawił. Następnie udał się pieszo do samochodu, który stał w znacznej odległości od tego domu. Przeliczył pieniądze, ale nie pamiętał kwoty.M.chciał żeby jechał prosto doP., lecz wrócił doZ.. W domu ponownie przeliczył pieniądze. Późnym popołudniem wraz z żoną pojechał doP., gdzie dotarli późną nocą naulicę (...). Po porozumieniu zM.przenocował w hotelu o nazwie T&T. Rano następnego dnia zadzwonił do niegoM.i po rozmowie pojechał naul. (...)i na parkingu oddał pieniądze tej samej kobiecie co wcześniej. Tego dnia wrócił doZ.. W następnym tygodniu był wL.. Nie pamiętał dokładnej daty Po drodze jechał przezO., gdzie miał prawdopodobnie odebrać przesyłkę. ZO.M.kazał mu jechać doL.. W mieście tym nie odebrał jednak żadnej przesyłki. Późno w nocy wrócił doZ.. Kolejnego dnia pojechał doB.na osiedleo nazwie D.. Gdy dotarł na miejsce(...)em (samochód miał w naprawie),M.kazał mu czekać na kobietę, która miała podjąć pieniądze w banku. Czekał na nią bardzo długo, ale nikt do niego nie podszedł. W międzyczasieM.podał mu adres zamieszkania tej kobiety i kazał mu podejść, sprawdzić czy ten adres jest prawidłowy. Poszedł w to miejsce, lecz do żadnego spotkania nie doszło, dlatego też wrócił doZ.. Na następny dzień pojechał swoim samochodem doS..M.wskazał mu adresul. (...), gdzie miał wziąć pieniądze od jakiegoś mężczyzny. Do ich przekazania jednak nie doszło. Następnym etapem byłA.. Gdy znalazł właściwy adres wszedł do bloku, było tomieszkanie numer (...)albo 18.M.mówił mu, że drzwi otworzy mu mężczyzna. Kiedy podszedł do drzwi otworzyła je kobieta. O tym fakcie powiadomiłM., który kazał mu opuścić posesję. Miał do niego pretensje, że pomylił adres i na tym tle doszło między nimi do kłótni. Tego dnia wrócił do domu bez żadnych pieniędzy. Nie pamiętał co robił następnego dnia, mógł być wŁ.iM.. WM.miał odebrać przesyłkę pod adresemul. (...). Mieszkanie znajdowało się w bloku, w ostatniej klatce. Gdy się tam skierował, z naprzeciwka szedł starszy mężczyzna. Upewnił się telefonicznie uM., czy chodzi o tego mężczyznę. Wówczas mężczyzna ten wyjął pieniądze i przekazał mu mówiąc „żebyśmy szybko to załatwili". WtedyM.powiedział przez telefon, że on do tego pana zadzwoni i wszystko mu wyjaśni. Pamiętał jakM.zadzwonił do niego i powiedział, że straszna „bryndza dzisiaj i nic nie idzie załatwić". Tych pieniędzy było mało, bo 1800 złotych. Od razu 900 złotych wziął sobie za dniówki. Był to długM.w stosunku do niego. Tego dnia wrócił do domu doZ.(wyjaśnieniaŁ. T.k. 1812-1816).
Kontynuując wyjaśnienia w dniu 10 lipca 2013 roku, wskazał, iż po wizycie wS.iŻ.był na Śląsku, ale nie potrafił umieścić tego w ramach czasowych. Spał wówczas u brata wC.. Jeździł po Śląsku „na pusto", pytał sięM.co się dzieje, że nie ma żadnej paczki. On mówił mu, że również nie wie co się dzieje, nie mówił o żadnej konkretnej przyczynie, dlaczego ich nie ma. WJ.w bloku przy ul. 11 listopada 14 odebrał od kobiety 6000 złotych. Własnoręcznym podpisem pokwitował odbiór tej kwoty. Będąc w stałym kontakcie telefonicznym zM.pytał się go jak ma się podpisać, czy swoim nazwiskiem, czy inaczej.M.powiedział mu, żebym się podpisał jako(...)co też zrobił. Pieniądze odebrał sam, nikogo z nim nie było. Zawsze zresztą odbierał pieniądze sam i nikt mu nie towarzyszył.M.przekazał mu, żeby poczekał w samochodzie, bo on będzie próbował wyciągnąć więcej pieniędzy od tej kobiety. Widział u niej pieniądze, ona mu mówiła, że na coś je odłożyła, nie dała mu jednak całej sumy. Jak był na Śląsku to spał u brata około 3-4 razy. Brat się pytał czym się zajmuje, on mu odpowiadał, że jeździ jako kurier ale szybko zmieniał temat i do tego nie wracał. Nie nocował w domu rodzinnym z powodu konfliktu rodzinnego. WG.miał zabrać paczkę z domu o zielonej elewacji, lecz do żadnego kontaktu nie doszło. Ze(...)wrócił do domu. Przez ten cały czas utrzymywał się z pieniędzy, które wziął wM.iJ., a gdy się skończyły, czasem dokładał do paliwa z własnej kieszeni. Był wE.ale nie pamiętał kiedy. Jeździł wówczas dużo po okolicy, w końcu niczego nie odebrał. CałeŚ.Wielkanocne był w domu. Potem miał dużo wolnego. Wówczas zrozumiał, że jego praca w charakterze kuriera to „lipa”. Chodziło mu tylko o pieniądze. WŚ.Wielkanocne nabrał przekonania, że bierze udział w czymś nielegalnym. W dniu 9 kwietnia 2013 rokuM.kazał mu jechać doK.. W mieście był między 9 a 10. WK.zaparkował przy jakimś sklepie.M.wskazał mu blok znajdujący się przyul. (...). Gdy był na miejscu wyszła do niego kobieta pytając się co się stało. Wówczas przedstawił się jakoN.. Powiedział, że nie wie o co chodzi, bo ma tylko odebrać pieniądze. Wziął od niej 3000 złotych, które włożył do kieszeni kurtki. Wrócił do samochodu.M.podał mu następnieul. (...)5 wK.. Stanął na parkingu i wpisywał adres w nawigacji. W tym momencie został zatrzymany przez Policję. Stwierdził, iż bardzo żałuje tego co się stało i że zrobił to z powodów materialnych. Zadeklarował, że jak wyjdzie na wolność to nagłośni tę sprawę, żeby już nikt nie dał się wciągnąć w tego typu proceder. Zaznaczył, że ma świadomość ilu ludzi przez niego cierpi. Przeprosił ich wszystkich (wyjaśnieniaŁ. T.k. 1832-1835).
Oskarżony przyznał się do dokonania wszystkich zarzuconych mu czynów. Ponadto podczas przesłuchania złożył wniosek o poddanie się karze w trybieart. 335 § 1 k.p.k.(wyjaśnienia k. 2265-2266).
Do aktu oskarżenia za zgodą oskarżonego Prokurator dołączył wniosek zart. 335 § 1 k.p.k.o wydanie wobec niego wyroku skazującego bez przeprowadzenia rozprawy i wymierzenie mu kar i środków:
- za czyn zart. 258 § 1 k.p.k.opisany w pkt I aktu oskarżenia –kary roku pozbawienia wolności;
- za czyny zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.opisane w pkt. II, IV, IX, XI-XII, XIV, XVI, XXI, XXIII, XXV, XXXII, XXXIX, XLII, LII aktu oskarżenia i czyny zart. 13 § 1 k.k.w zw.art. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.opisane w pkt. III, V-VIII, X, XIII, XV, XVII-XX, XXII, XXIV, XXVI-XXXI, XXXIII-XXXVIII, XL-XLI, XLIII-LI aktu oskarżenia, przy przyjęciu, iż czyny te stanowią ciąg przestępstw w rozumieniuart. 91 § l k.k.-kary 5 lat pozbawienia wolnościorazkary grzywny w wymiarze 200 stawek dziennych po 10 złotych każda;

-

kary łącznej 5 lat pozbawienia wolności;

orzeczenie w oparciu oart. 45 § 1 k.k.przepadku równowartości korzyści majątkowych osiągniętych przez niego z popełnienia przestępstw w kwocie 10.000 złotych;

orzeczenie na podstawieart. 46 § 1 k.k.obowiązku naprawienia w całości wyrządzonej przestępstwami szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonych:

1)I. P. (1)kwoty 6000 złotych;
2)I. H.kwoty 32.375 złotych;
3)M. M. (3)kwoty 25.000 złotych;
4)A. P. (2)kwoty 29.200 złotych;
5)M. Ł.kwoty 13.000 złotych;
6)I. P. (2)kwoty 17.000 złotych;
7)Z.M.kwoty 23.500 złotych;
8)I. Z. (2)kwoty 14.300 złotych;
9)I. M.kwoty 100.000 złotych;
10)A. K.kwoty 11.000 złotych;
11)A. S. (2)kwoty 22.000 złotych;
12)R. S.kwoty 1.800 złotych;
13)G. P.kwoty 6.000 złotych;
- zwolnienie oskarżonego od ponoszenia kosztów i opłat sądowych (wniosek k. 2265-2266).
Na posiedzeniu w dniu 8 kwietnia 2014 roku oskarżony wniósł o orzeczenie łagodniejszej kary, niż ta, która została uzgodniona z prokuratorem. Po tym jak prokurator zaoponował odnośnie możliwości wprowadzenia jakichkolwiek zmian w złożonym wniosku,Ł. T.zgodził się na wydanie uzgodnionego wyroku (k. 2685-2686).
Dokonując oceny wyjaśnień oskarżonego, Sąd uznał je za wiarygodne, gdyż są one logiczne, konsekwentne i spójne oraz korelują z innymi zgromadzonymi w sprawie dowodami.Ł. T.przyznał się do dokonania wszystkich zarzuconych mu czynów składając w tym zakresie obszerne wyjaśnienia. W szczegółowy sposób przedstawił on cele działania i mechanizm funkcjonowania zorganizowanej grupy przestępczej, w której brał udział wspólnie i w porozumieniu zN. A.i nieustalonymi osobami, a także rolę, jaką – zgodnie z ustalonym podziałem - sam w jej ramach pełnił. W złożonych wyjaśnieniach, na tyle na ile pamiętał, określił czas, miejsce i okoliczności, w jakich dokonywał zarzuconych mu czynów zabronionych, dokładnie opisał sposób swojego działania w trakcie popełniania poszczególnych przestępstw, opisał wygląd osób, które oszukał i oznaczył kwoty pieniężne, jakich od pokrzywdzonych żądał. Na prezentowanych mu zdjęciach wykonanych w programieG. S.zidentyfikował miejsca w których przebywał popełniając przestępstwa. Stwierdził, że z procederu tego uczynił sobie stałe źródło dochodu.
Za wiarygodnością wyjaśnień oskarżonego dodatkowo przemawia to, iż pokrzywdzeniI. M.iR. S.na okazanych im tablicach poglądowych w sposób zdecydowany rozpoznaliŁ. T.jako mężczyznę, który odpowiednio w dniach 21 lutego 2013 roku wL.i 14 marca 2013 roku wM.odebrał od nich pieniądze (protokoły okazania wizerunku wraz z tablicami poglądowymi k. 64 i 515-516).
Za przekonujące i wiarygodne Sąd uznał wyjaśnieniaP. K.(k. 138-141, 144-147, 153, 156-157, 243-244, 416-418). Wymieniony podał czas, miejsce oraz okoliczności w jakich odebrał paczki odI. H.orazZ.M., a następnie pojechał doJ.orazP.i przekazał je tamŁ. T., którego rozpoznał na okazanej mu tablicy poglądowej (protokoły okazania wizerunku k. 153 oraz 241-242). W swoich wyjaśnieniachŁ. T.w zbieżny sposób zrelacjonował przebieg zdarzenia związanego z odbiorem tych paczek.
Na wiarę zasługują korelujące z wyjaśnieniami oskarżonego zeznaniaB. T.(k. 300-303, 363-364), która w szczery i rzeczowy sposób przedstawiła wiadome jej okoliczności dotyczące pracy jej męża w charakterze „kuriera”.
Jako miarodajne dla poczynionych w sprawie ustaleń przyjąć również należało zeznaniaS. T.(k. 453) – na okoliczność pobytu oskarżonego u niego wC.;B. N.(k. 372-373) – na okoliczność wypożyczenia i użytkowania przezŁ. T.samochodu osobowego markiO. (...)nr. rej. (...);K. W.(k. 448-440) – na okoliczność sprzedania oskarżonemu samochodu osobowego markiO. (...)onr. rej. (...);A. S. (1)(k. 382-383) – na okoliczność pobytuŁ. T.whotelu (...)wP.orazP. P. (3)(k. 1864-1865) – na okoliczność pobytu oskarżonego whotelu (...)wR.. Zeznania wskazanych świadków są wiarygodne, gdyż harmonizują z innymi zgromadzonymi w sprawie dowodami, a w szczególności wyjaśnieniamiŁ. T..
Walorem wiarygodności Sąd obdarzył także zeznania świadkówD. I.(k. 14-17, 48-49, 358-359),D. P. (3)(k. 18-21, 51-52),G. K.(k. 57-59),I. P. (2)(k. 63, 1543-1544),I. M.(k. 64, 245-247, 252-253),I. H.(k. 100-102, 233-234),I. S.(k. 105-107),I. C.(k. 162-165),Z.M.(k. 203-205),I. P. (3)(k. 262-263),I. P. (1)(k. 369, 371, 739-740),L.C.(k. 402-403),L.T.(k. 405-407),M. G.(k. 465-466),R. S.(k. 500-502, 515-516),A. S. (2)(k. 555-558, 1428-1429),G. P.(k. 580-581),M. S.(k. 634-636),W. K. (2)(k. 462-463, 670-672),A. K.(k. 697-698, 703-704, 1432),Z. B.(k. 772-774),M. P.(k. 781-783),K. Ś.(k. 807-809),A. M. (2)(k. 833-835),K. S.(k. 840-842),L. K.(k. 885-887),A. T. (1)(k. 902-903),A. P. (2)(k. 919-921, 1606-1607),M. Ł.(k. 958-962),M. M. (13)(k. 982-983, 1599-1600),S. B. (1)(k. 1004-1007),T. T. (4)(k. 1046-1048),J. W.(k. 1061-1062),D. Z.(k. 1091-1092),J. K.(k. 1102-1103),W. R.(k. 1110-1111),J. S. (1)(k. 1443-1444),Z.P.(k. 1466-1468),M. K. (2)(k. 1484),I. J.(k. 1496),B. K. (1)(k. 1519-1520),E. R.(k. 1725-1727),H. L.(k. 1741-1742),A. L.(k. 1853-1854),M. K. (1)(k. 1857-1858),K. N.(k. 1890-1891),I. Z. (1)(k. 1958-1961),F. M. (1)(k. 1975-1976),M. M. (2)(k. 2109-2110),G. N.(k. 2149-2150) orazA. R.(k. 2161-2162).
Wszyscy przesłuchani w charakterze świadków pokrzywdzeni, potwierdzili, iż w rozmowach telefonicznych sprawcy przedstawiali się jako osoby najbliższe, które uczestniczyły w wypadkach drogowych i w celu polubownego załatwienia sprawy i uniknięcia odpowiedzialności karnej potrzebowały niezwłocznie określonych kwot pieniężnych. Pokrzywdzeni zeznali, iż zazwyczaj głos osoby dzwoniącej różnił się od rzeczywistego głosu członka rodziny, jednak na pytanie o przyczynę, rozmówca informował pokrzywdzonego, iż jest przeziębiony i z tego powodu ma zmieniony głos. Rozmowa zazwyczaj przebiegała w następujący sposób: dzwoniący pytał czy to „babcia" lub „dziadek" a następnie informował, iż miał wypadek drogowy i ucierpiały w nim małe dzieci lub kobieta w ciąży zaś obecnie znajduje się na komisariacie policji i aby nie „iść do więzienia" potrzebuje określonej sumy pieniędzy. Zazwyczaj podczas rozmowy „wnuczek" przekazywał słuchawkę telefoniczna rzekomemu „policjantowi", którego zadaniem było umówienie szczegółów „załatwienia sprawy". Wówczas padała konkretna kwota, która bądź była akceptowana przez pokrzywdzonego bądź przez niego negocjowana, a następnie, jeśli pokrzywdzony wyraził wolę przekazania pieniędzy rzekomy „policjant" ustalał szczegóły ich odbioru.
Brak jest również podstaw do podważenia wiarygodności świadkówP. H.(k. 122-123),D. P. (1)(k. 124),J. M. (2)(k. 158-161, 207-208),Z.M.(k. 166-171, 210-211),T. S.(k. 172-173, 239),A. M. (1)(k. 476-477),W. S.(k. 561),D. P. (2)(k. 670-672, 681-682),W. K. (1)(k. 705-706),J. M. (1)(k. 746-747),F. Ś.(k. 818),M. M. (10)(k. 583-584, 877-878),C. L.(k. 928),M. M. (14)(k. 987),J. B.(k. 1026-1027),D. B.(k. 1028-1029),B. S.(k. 1052-1053),G. G.(k. 1483-1484),T. K.(k. 1495-1496),K. R.(k. 1735). Osoby te zrelacjonowały przed Sądem to czego dowiedziały się odnośnie wyłudzeń i ich usiłowań od samych pokrzywdzonych. Ich zeznania potwierdzają i dodatkowo uzupełniają zeznania pokrzywdzonych, a tym samym zasługują na obdarzenie ich wiarą.
Sąd uznał za wiarygodne znajdujące się w aktach sprawy dowody z dokumentów w postaci: protokołu przeszukania samochodu osobowego markiO. (...)onr rej. (...)(k. 3-5), protokołu przeszukaniaŁ. T.(k. 6-10), protokołu zatrzymania samochodu markiO. (...)nr. rej. (...)wraz z kluczykami (k. 11-13), protokołu oględzin samochodu osobowego markiO. (...)nr. rej. (...)wraz z dokumentacją fotograficzną (k. 43- 47), raportu z analizy materiałów w sprawie oszustw metodą „na wnuczka” (k. 69-93), wykazu połączeń telefonicznych z(...)(k. 228-229), kserokopii umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych (k. 254), protokołu oględzin banknotów w łącznej kwocie 3.000 złotych zabezpieczonych podczas czynności przeszukania osobyŁ. T.(k. 305-357), protokołu przeszukania pomieszczeń zajmowanych przezŁ. T.(k. 365-367), kserokopii umowy wypożyczenia samochoduO. (...)nr. rej. (...)(k. 374), kserokopii protokołu zdawczo-odbiorczego samochoduO. (...)nr. rej. (...)(k. 375), kserokopii prawa jazdyŁ. T.(k. 376), kserokopii karty meldunkowejŁ. T.z dnia 13 lutego 2013 roku (k. 384), kserokopii grafiku pokojowego za okres od 11 do 17 lutego 2013 roku (k. 385), kserokopii karty meldunkowejŁ. T.z dnia 8 marca 2013 roku (k. 386), kserokopii grafiku pokojowego za okres od 4 do 10 marca 2013 roku (k. 387), protokołu zatrzymania rzeczy (k. 445-447), kserokopii wizytówki (k. 450), kserokopii umowy kupna-sprzedaży samochodu markiO. (...)nr. rej. (...)(k. 451), opinii HE.A-(...)z zakresu badań antroposkopijnych (k. 509-512), opinii Nr H.(...).2012 z zakresu badań antroposkopijnych (k. 567-572), wykazu połączeń telefonicznych (k. 574), protokołu zatrzymania rzeczy - okładki z oświadczeniem (k. 582-583), okładki z oświadczeniem (k. 584), protokołu oględzin rzeczy - okładki z oświadczeniem (k. 589), danych zarejestrowanych w systemach informatycznych sieci P4 (k. 619-625), sprawozdania z badań Nr H.846.2013 z zakresu odtwarzania wyglądu osób i przedmiotów (k. 750-755), kserokopii z książki meldunkowejhotelu (...)(k. 1866), tablicy numeracji dla usług telefonii wykorzystujących technologię IP – wydruku (k. 1904), danych o karalnościŁ. T.(k. 2018-209), wykazów połączeń telefonicznych (k. 2063-2075).
Wskazane dokumenty zostały sporządzone przez fachowe podmioty specjalne w zakresie ich właściwości w odpowiedniej formie. Rzetelność sporządzenia wskazanych dokumentów nie była w toku postępowania kwestionowana przez strony, a także nie wzbudziła zastrzeżeń Sądu i z tych też względów nie zostały powzięte wątpliwości, co do zgodności ich treści z rzeczywistym stanem rzeczy.
Sąd w pełni podzielił opinię biegłego z zakresu odzyskiwania danych z telefonów komórkowych, kart SIM, kart pamięci oraz innych nośników służących do przechowywania danych (k. 1660-1690). Jest ona jasna, logiczna i wyczerpująca, a bezstronność i kwalifikacje biegłego, który jest specjalistą z tej dziedziny wiedzy o dużym doświadczeniu zawodowym, nie budzą wątpliwości. Na podstawie sporządzonej przez biegłego opinii, opartej na odzyskanych danych z zapisu(...)z samochodów, którymi poruszał sięŁ. T.oraz logowań telefonu komórkowego należącego do oskarżonego, Sąd przyjął, iż w dniach w których dokonano wyłudzeń lub doszło do usiłowania dokonania tych czynów zabronionych, numery telefonów użytkowane przezŁ. T.logowały się do nadajników(...)obejmujących swoim zasięgiem obszar, na którym popełniono te przestępstwa lub zgodnie z zapisami(...)pojazdu, którym się poruszał oskarżony, był on w wyżej wymienionych miejscowościach. Ponadto opinia pozwoliła ustalić, iż w czasie popełniania przestępstw oraz w okresach następujących bezpośrednio przed jak i po dokonaniu czynów zabronionych, dzwoniono doŁ. T.z numerów z angielskim numerem kierunkowym, które w tym czasie łączyły się również z numerami stacjonarnymi osób pokrzywdzonych.
Mając na uwadze ustalony stan faktyczny, Sąd Rejonowy uznał, iż zgromadzone w sprawie dowody pozwalają na uznanieŁ. T.za winnego dokonania wszystkich zarzucanych mu aktem oskarżenia czynów.
Przechodząc do analizy prawnokarnej czynów których dopuścił się oskarżony należy stwierdzić, iż czyn przypisany mu w pkt I wyroku wyczerpuje przedmiotowe i podmiotowe znamiona przestępstwa kwalifikowanego z zart. 258 § 1 k.k.
Pojęcie „brania udziału” w zorganizowanej grupie mającej na celu popełnianie przestępstw, użyte w treściart. 258 § 1 k.k., odnosi się do sprawcy, który wraz z co najmniej dwiema innymi osobami pozostaje w pewnej formie organizacyjnej, pozwalającej się tym osobom jednoczyć i utożsamiać jako pewna wspólnota, w zakresie realizacji wspólnego celu, którym jest dokonywanie występków lub zbrodni, nie jednorazowe, lecz co najmniej dwukrotne, powtarzalne i rozłożone w czasie. Za członka zorganizowanej grupy mającej na celu dokonywanie przestępstw winien być uznany sprawca, który ma świadomość, że inne działające wspólnie ze sobą osoby w przemyślany i zaplanowany sposób dokonują przestępstw i z tą świadomością podejmuje się współdziałania z tymi osobami w realizacji czynu zabronionego znajdującego się w zakresie „zainteresowania” tych osób. Nie jest konieczna wiedza sprawcy o szczegółach organizacji grupy, znajomość wszystkich osób ją tworzących, mechanizmów jej funkcjonowania. Nie jest uzasadnione oczekiwanie formalnego potwierdzenia udziału w grupie, wyboru kierownictwa itp. Strona podmiotowa tego formalnego przestępstwa obejmuje obie odmiany umyślności, zatem wystarczające jest, że sprawca ma świadomość istnienia grupy, akceptuje jej cele przestępcze i godzi się, by je realizowano.
W realiach tej sprawy oskarżonyŁ. T.tworzył wraz zN. A.i innymi nieustalonymi osobami strukturę organizacyjną, która bez wątpienia musi być oceniana w kategoriach wypełnienia znamionart. 258 § 1 kk. Oskarżony podejmując się realizacji zleconych mu zadań miał świadomość, że uczestniczy w procederze dokonywania oszustw na szkodę osób fizycznych. Wszyscy jej członkowie mieli ustalone role do spełnienia i tak część członków grupy kontaktowała się telefonicznie z losowo wytypowanymi starszymi osobami, a następnie dążyła do wyłudzenia od nich pieniędzy. Inne osoby, wśród których główną byłŁ. T., odbierały wyłudzone kwoty od pokrzywdzonych. Rolą oskarżonego było też każdorazowe dostarczenieN. A.pieniędzy, które odebrał bezpośrednio od pokrzywdzonych lub od innych członków grupy. ZadaniemN. A.było zaś przekazanie tych pieniędzy dalszym, nieustalonym osobom. Z kolei stojący wyżej w hierarchii grupy mężczyźni posługujący się imionamiT.iM., koordynowali całą akcję, utrzymując w tym czasie kontakt zŁ. T.,N. A.i innymi członkami grupy.
Wskazany wyżej podział ról świadczy o tym, że oskarżony wykonywał przyjęte w ramach grupy zadania i czynności i akceptował je. Decydując się z tą świadomością na dokonanie w/wym. czynności sprawczych podejmował się jednocześnie uczestnictwa w zorganizowanej grupie przestępczej, a swoimi zachowaniami wypełnił dyspozycję zart. 258 § 1 kk.
Zgromadzony materiał dowodowy wskazuje, iż oskarżonyŁ. T.wraz z pozostałymi osobami tworzyli formę organizacyjną, która bez wątpienia może być oceniana w kategoriach wypełnienia znamionart. 258 k.k.Istniał w niej pewien, specyficzny podział ról poszczególnych członków i ich zadań. Oskarżony podejmując się realizacji zleconych mu przez innych członków tej struktury przestępczej zadań miał zatem świadomość, iż działa na rzecz pewnej większej całości, zorganizowanej grupy przestępczej. Oskarżony wykonywał zadania, a więc akceptował je podejmując w ten sposób świadome uczestnictwo w przestępstwach popełnianych przez poszczególnych członków grupy.
Powyższe pozwala uznać, że oskarżonyŁ. T.dopuścił się czynu przypisanego mu w pkt I wyroku, określonego dyspozycjąart. 258 § 1 k.k.
Stanowisko Sądu, odnośnie przyjęcia w kwalifikacji prawnej formy zjawiskowej w postaci współsprawstwa znajduje uzasadnienie w zebranym materiale dowodowym, z którego bezspornie wynika, iż działania oskarżonego oparte były na porozumieniu z innymi ustalonymi i nieustalonymi osobami, a każdy z nich obejmował swym zamiarem urzeczywistnienie wszystkich przedmiotowych znamion przestępstwa zart. 258 § 1 kk. Wzajemnie dopełniające się zachowania poszczególnych osób były wyrazem dorozumianego podziału ról w przestępnym czynie. Z istoty porozumienia wynika konieczność istnienia subiektywnej więzi pomiędzy sprawcami, która sprowadza się do tego, że każdy z nich musi mieć świadomość, że umawia się z inną osobą co do wspólnego przedsięwzięcia określonych działań lub zaniechań oraz ma wolę ich wspólnego wykonania. W orzecznictwie podkreśla się, że współdziałający „ (…) muszą mieć świadomość wspólnego wykonania czynu zabronionego, a zatem przynajmniej wiedzieć o osobie i zdawać sobie sprawę, że podejmowana czynność składa się na realizację wspólnie wykonywanej całości przedsięwzięcia” (wyrok SN z 12.12.2002r., III KKN 371/00, Prok. i Pr. 2003, z. 7-8, poz. 2; wyrok SA w Łodzi z 11.10.2000r., II Aka 120/00, Prok. i Pr. 2001, z. 5, poz. 26).
W niniejszej sprawie oskarżony był świadomy zachowania pozostałych sprawców, wiedział doskonale, jakie każdy z nich pełni role i akceptował te zachowania. Nie ulega wątpliwości, iż oskarżony działając wraz z innymi osobami w sposób ustalony w stanie faktycznym brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej w okresie objętym zarzutami. Z uwagi na rodzaj prowadzonej działalności wymagającej ściśle określonych przedsięwzięć organizacyjnych oraz wielokrotną powtarzalność całego procederu i skuteczność przyjętego mechanizmu funkcjonowania, nie sposób kwestionować poglądu o wysokim stopniu powiązań istniejących pomiędzy poszczególnymi osobami w ramach tejże struktury służącej do popełniania przestępstw.
Od strony podmiotowej przestępstwo zart. 258 § 1 k.k., może być popełnione jedynie umyślnie z zamiarem bezpośrednim lub ewentualnym. W przedmiotowej sprawie nie ulega wątpliwości, iż już na wczesnym etapie współpracy z grupą przestępczą oskarżony zorientował się jaki charakter ma prowadzona przez nią działalność.
Czyny przypisane oskarżonemu w pkt II, IV, IX, XI-XII, XIV, XVI, XXI, XXIII, XXV, XXXII, XXXIX, XLII, LII wyroku wyczerpują przedmiotowe i podmiotowe znamiona przestępstw kwalifikowanych zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k., zaś czyny z pkt. III, V-VIII, X, XIII, XV, XVII-XX, XXII, XXIV, XXVI-XXXI, XXXIII-XXXVIII, XL-XLI, XLIII-LI wyroku wyczerpują przedmiotowe i podmiotowe znamiona przestępstw kwalifikowanych zart. 13 § 1 k.k.w zw.art. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.
Przestępstwo zart. 286 § 1 k.k.polega na tym, iż sprawca działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadza inną osobę do niekorzystnego rozporządzenia własnym lub cudzym mieniem za pomocą wprowadzenia jej w błąd albo wyzyskania błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania. W sytuacji wprowadzenia w błąd sprawca wywołuje w świadomości pokrzywdzonego fałszywe wyobrażenie (rozbieżność między rzeczywistością), zaś w przypadku wyzyskania błędu ta rozbieżność już istnieje, a sprawca nie koryguje jej, lecz korzysta z tego błędu dla uzyskania przez siebie, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, niekorzystnej dla pokrzywdzonego decyzji majątkowej. Przestępstwo to jest przestępstwem skutkowym. Skutkiem opisanego wyżej działania sprawcy jest rozporządzenie mieniem niekorzystne z punktu widzenia interesów osoby pokrzywdzonej.
Przestępstwo oszustwa jest przestępstwem umyślnym, zaliczonym do tzw. celowościowej odmiany przestępstw kierunkowych. Ustawa wymaga, aby zachowanie sprawcy było ukierunkowane na określony cel, którym w przypadku oszustwa jest osiągnięcie korzyści majątkowej. Pojęcie korzyści majątkowej, konkretyzującej cel działania sprawy jest rozumiane jako aktualne i przyszłe przysporzenie mienia, osiągnięcie korzyści majątkowej w konkretnych okolicznościach, ogólne polepszenie sytuacji majątkowej. Korzyść majątkowa to taka korzyść, która ma wymierną wartość ekonomiczną. Może to być rzecz o określonej wartości, świadczenie czy też prawo majątkowe mające wartość pieniężną.
Analiza stanu faktycznego ustalonego przez Sąd Okręgowy nie pozostawia żadnych wątpliwości, iż oskarżonyŁ. T.podając nieprawdziwe dane co do swojej osoby oszukiwał ludzi, którzy wręczali mu pieniądze i inne wartościowe przedmioty pozostając w przekonaniu, że zostaną one następnie przekazane ich najbliższym, wyczerpał przedmiotowe i podmiotowe znamiona czynu zabronionego określonego wart. 286 § 1 kk. Odebrane w ten sposób pieniądze zawoził we wcześniej ustalone miejsce, otrzymując za to wynagrodzenie. W każdym przypadku mechanizm działania był podobny. Nieustalone osoby kontaktowały się telefonicznie z pokrzywdzonymi, inne osoby utrzymywały kontakt telefoniczny z oskarżonym, informując go gdzie ma się udać po odbiór pieniędzy. Celem działania oskarżonego było osiągnięcie korzyści majątkowej, a swoją świadomością i zamiarem bezpośrednim (kierunkowym) obejmował on nie tylko to, że wprowadza w błąd inne osoby, ale także i to, że doprowadza je w ten sposób do niekorzystnego rozporządzenia mieniem i jednocześnie chciał wypełnienia tych znamion.
W postępowaniu oskarżonego opisanym wpkt III, V-VIII, X, XIII, XV, XVII-XX, XXII, XXIV, XXVI-XXXI, XXXIII-XXXVIII, XL-XLI, XLIII-LI zawarte są znamiona przestępstwaart 286 § 1 k.k.w jego stadialnej formie usiłowania.
Przy wskazanych wyżej czynach sprawca nie osiągał zamierzonego celu, jakim było doprowadzenie do wypłaty żądanych kwot, z uwagi na postawę osób pokrzywdzonych, które orientując się, iż padają ofiarą oszustwa, nie przekazywały pieniędzy.
Przestępstwa z pkt. od II do LII zostały popełnione w warunkach ciągu przestępstw określonego wart. 91 § 1 k.k.
Stosownie do treści tego przepisu, jeżeli sprawca popełnia w podobny sposób, w krótkich odstępach czasu, dwa lub więcej przestępstw, zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z tych przestępstw, sąd orzeka jedną karę na podstawie przepisu, którego znamiona każde z tych przestępstw wyczerpuje, w wysokości do górnej granicy ustawowego zagrożenia zwiększonego o połowę.
Czyny oskarżonego stanowią powtarzalne zamachy na to samo dobro prawne, wypełniają znamiona tego samego typu czynu zabronionego (art 286 § 1 k.k.), charakteryzują się podobnym sposobem ich popełnienia, odstęp czasu pomiędzy poszczególnymi czynami wynosił maksymalnie kilkanaście dni oraz brak jest przedzielającego je wyroku wydanego w stosunku do któregokolwiek z nich. Wobec powyższego Sąd zastosował konstrukcje ciągu przestępstw.
Jak ustalono oskarżony dokonał bądź też usiłował dokonać wyłudzeń działając w zorganizowanej grupie przestępczej i z tego procederu uczynił sobie stałe źródło dochodu. Stąd również w kwalifikacji prawnej znalazł się przepis zart. 65 § 1 k.k.
W sprawie nie ujawniły się żadne okoliczności wyłączające możliwość przypisania oskarżonemu winy co do któregokolwiek z czynów.
Wymierzając karę Sąd uwzględnił dołączony przez Prokuratora, zaakceptowany przez oskarżonego, wniosek o wydanie wobecŁ. T.wyroku skazującego bez przeprowadzenia rozprawy i wymierzenie mu uzgodnionych kar i środków karnych.
Przystępując do wymiaru kary, Sąd za pierwszy z przypisanych czynów karę roku pozbawienia wolności, zaś za czyny opisane w pkt II-LII, przyjmując, że zostały one popełnione w warunkach ciągu przestępstw, karę 5 lat pozbawienia wolności.
Z tego powodu, iż przestępstwa pozostające w realnym zbiegu, popełnione zostały przez oskarżonego w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, celowe było również wymierzenie mu kary 200 stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości stawki dziennej na kwotę 10 złotych. Przy określaniu poziomu stawki dziennej uwzględnione zostały przyjęte wart. 33 § 3 k.k.kryteria związane z możliwościami zarobkowymiŁ. T.(które ze względu na osadzenie są niewielkie), jego warunkami osobistymi, rodzinnymi i stanem majątkowym. Wymierzając grzywnę w tej wysokości, Sąd wziął również pod uwagę wysokość wyrządzonej szkody.
W ocenie Sądu orzeczone kary są karami wystarczającymi, nie przekraczającymi stopnia winy oskarżonego, współmiernymi do stopnia szkodliwości jego czynów która jest znaczna. Przy ich wymiarze Sąd wziął pod uwagę okoliczności obciążające w postaci: szczególnie wysokiego stopnia społecznej szkodliwości dokonanych czynów wyrażającego się przede wszystkim w zaplanowanym sposobie działania sprawcy, który wykorzystując ufność i podeszły wiek pokrzywdzonych odbierał im oszczędności całego życia, kierowaniu się przez niego w działaniu niską motywacją jaką była chęcią zysku, charakterze naruszonych dóbr, rozmiarem wyrządzonej szkody wynoszącym 300.000 złotych, usiłowaniem wyłudzenia kwoty blisko 1.000.000 złotych, a także wielości zachowań niezgodnych z prawem, wielość pokrzywdzonych (52 osoby), popełnienia przestępstw w warunkach ciągu przestępstw, uprzedniej karalności.
Jako okoliczności łagodzące Sąd uwzględnił stosunkowo młody wiek oskarżonego oraz jego postawę po popełnieniu przestępstw.Ł. T.współpracując od samego początku z organami ścigania przyznał się do dokonania wszystkich zarzucanych mu czynów i złożył w tym zakresie wyczerpujące wyjaśnienia. Jego zachowanie wskazuje na to, że zrozumiał on naganność swojego dotychczasowego postępowania i uznając je za życiowy błąd wyraził z tego powodu skruchę.
Zdaniem Sądu wymierzona oskarżonemu kara pozbawienia wolności osiągnie cel nie tylko w zakresie prewencji indywidualnej, pozwalając na wykształcenie uŁ. T.postawy gwarantującej przestrzeganie porządku prawnego, ale jednocześnie w zakresie prewencji generalnej, która uświadomi społeczeństwu nieuchronność odpowiedzialności za popełnione przestępstwa i taka kara będzie stanowić przestrogę dla innych potencjalnych sprawców, że tego typu niezgodne z prawem zachowania nie mogą liczyć na pobłażliwie traktowanie.
Sąd w oparciu oart. 91 § 2 k.k.orzeczone kary połączył stosując zasadę pełnej absorbcji. W tym wypadku miał w polu widzenia fakt zachodzenia bliskich więzi czasowych między, rodzaj dóbr chronionych prawem, a także ciąg działań sprawcy, powiązanych ze sobą wspólnym zamiarem. Z tego względu Sąd wymierzył oskarżonemu karę łączną 5 lat pozbawienia wolności, dochodząc do przekonania, iż orzeczona kara spełni cele wychowawcze i retrybutywne wobecŁ. T., wdrażając go do przestrzegania w przyszłości porządku prawnego. Jej odbycie powinno w sposób prawidłowy wpłynąć na proces resocjalizacji oskarżonego, wzmacniając w nim poczucie odpowiedzialności za własne postępowanie oraz pozwalając na ukształtowanie się przekonania o nieopłacalności popełniania przestępstw. Kara ta równocześnie wypełni potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, utrwalając w nim przeświadczenie, iż dokonywanie tego rodzaju czynów, jakich dopuścił się oskarżony, spotykać się będzie z surową reakcją karną.
Zobligowany treściąart. 63 § 1 k.k., na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności Sąd zaliczył oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 9 kwietnia 2013 roku do dnia 15 kwietnia 2014 roku.
Zgodnie zart. 45 § 1k.k. jeżeli sprawca osiągnął z popełniania przestępstwa, chociażby pośrednio, korzyść majątkową niepodlegającą przepadkowi przedmiotów wymienionych wart. 44 § 1 i 6 k.k., Sąd orzeka przepadek takiej korzyści lub jej równowartości. Popełniając przestępstwa określone w pkt od II do LIIŁ. T.odniósł korzyść majątkową w postaci łącznej kwoty pieniężnej w wysokości 10.000 złotych. Kwota uzyskanej korzyści nie podlega przepadkowi na podstawieart. 44 § 1 k.k.ponieważ nie stanowi ona przedmiotu pochodzącego bezpośrednio z przestępstwa ani nie jest przedmiotem, który podlega przepadkowi w oparciu oart. 44 § 6 k.k.Wobec powyższego na mocyart. 45 § 1 k.k.Sąd orzekł przepadek osiągniętej przez oskarżonego korzyści majątkowej w całkowitej wysokości 10.000 złotych.
Z uwagi na fakt, że została wyrządzona szkoda majątkowa osobom pokrzywdzonym, a część pokrzywdzonych złożyła wniosek o jej naprawienie, na podstawieart. 46 § 1 k.k.Sąd orzekł, w większości przypadków z urzędu, obowiązek naprawienia wyrządzonej szkody na rzecz pokrzywdzonychI. P. (1)w kwocie 6000 złotych,I. H.w kwocie 32.375 złotych,M. M. (3)w kwocie 25.000 złotych,A. P. (2)w kwocie 29.200 złotych,M. Ł.w kwocie 13.000 złotych,I. P. (2)w kwocie 17.000 złotych,Z.M.w kwocie 23.500 złotych,I. Z. (2)w kwocie 14.300 złotych,I. M.w kwocie 100.000 złotych,A. K.w kwocie 11.000 złotych,A. S. (2)w kwocie 22.000 złotych,R. S.w kwocie 1.800 złotych iG. P.w kwocie 6.000 złotych.
Na podstawieart. 627 k.p.k.w zw. zart. 616 § 1 pkt. 2 k.p.k.sąd zasadził od oskarżonegoŁ. T.na rzecz oskarżycielki posiłkowejI. M.kwotę 3321 złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.
Na podstawieart. 618 § 1 pkt 11 kpkw zw. z§ 2 ust. 1 i 3, § 14 ust. 2 pkt 5 oraz § 16 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz. U. nr 163, poz. 1348 ze zm.) Sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw.Z. D.kwotę 885,60 złotych tytułem obrony oskarżonego wykonanej z urzędu.
Uznając, że wymierzenie kary izolacyjnej w istotny sposób ogranicza możliwość osiągania przezŁ. T.dochodów, a tym samym uiszczenie kosztów sądowych byłoby dla niego zbyt uciążliwe, Sąd na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.orazart. 17 ust. 1 ustawy o opłatach w sprawach karnych, zwolnił oskarżonego od obowiązku ich ponoszenia, natomiast wydatkami obciążył Skarb Państwa. Nadto orzeczenie grzywny, przepadku korzyści majątkowej oraz obowiązku naprawienia wyrządzonych przestępstwami szkód, dodatkowo zmniejsza możliwości oskarżonego w tym zakresie.
Mając powyższe na uwadze, w oparciu o powołane przepisy, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.