Sąd Okręgowy w Koszalinie
V Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: V Ka 289/14
Data wyroku: 2014-07-04 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Renata Rzepecka-Gawrysiak, Grzegorz Polewiak, Sędzia Andrzej Jaracz
Słowa kluczowe: Warunkowe Umorzenie Postępowania
Podstawa prawna: art. 66 kk

Sygn. akt V Ka 289/14

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 04 lipca 2014r.
Sąd Okręgowy w Koszalinie V Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący – Sędzia: SO Andrzej Jaracz
Sędziowie: SO Grzegorz Polewiak (spr.)
SO Renata Rzepecka-Gawrysiak
Protokolant: sekr. sąd. Jolanta Grosiak
przy udziale Prokuratora Prok. Okręg. Katarzyny Słodzińskiej
po rozpoznaniu w dniu 04 lipca 2014 r. sprawy
M. S.
oskarżonego zart. 178a§1 kk
na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Białogardzie VII Zamiejscowy Wydział Karny w Świdwinie
z dnia 19 marca 2014r.     sygn. akt VII K 755/13
uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemuw Białogardzie do ponownego rozpoznania.
Sygn. akt V Ka 289/14

UZASADNIENIE
M. S.został oskarżony o to, że:

⚫

w dniu 14 listopada 2013 roku wŚ., województwa(...), znajdując się w stanie nietrzeźwości (I badanie-0,69 mg/l, II badanie-0,69 mg/l zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu) prowadził w ruchu lądowym samochód markiO.onr rej. (...),

tj. o czyn zart. 178a § 1 kk
Sąd Rejonowy w Białogardzie VII Zamiejscowy Wydział Karny w Świdwinie wyrokiem z dnia 19 marca 2014 roku, w sprawie sygn. akt VII K 755/13:

I
na zasadzieart. 66 § 1 i 2 kkiart. 67 § 1 kkwarunkowo umorzył postępowanie karne przeciwkoM. S.oskarżonemu o czyn zart. 178a § 1 kkopisany w komparycji orzeczenia tytułem próby na okres lat 2 (dwóch),

II
na zasadzieart. 67 § 2 kkw okresie próby oddał oskarżonego pod dozór kuratora sądowego,

III
na zasadzieart. 67 § 3 kkw zw. zart. 39 pkt 3 kkorzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 2 lat,

IV
na podstawieart. 63 § 2 kkna poczet środka karnego orzeczonego wpunkcie IIIczęści dyspozytywnej orzeczenia zaliczył oskarżonemu okres zatrzymaniaprawa jazdy nr (...)od dnia 14 listopada 2013 roku,

V
zwolnił oskarżonego od zwrotu Skarbowi Państwa kosztów postępowania karnego, w tym od ponoszenia opłat.

Apelację od tego wyroku wniósł prokurator, który na zasadzieart. 425 kpkorazart. 444 kpkzaskarżył powyższy wyrok w całości na niekorzyść oskarżonegoM. S..
Powołując się na przepisyart. 427 § 1 i 2 kpkorazart. 438 pkt 4 kpkwyrokowi temu zarzucił niesłuszne zastosowanie środka związanego z poddaniem sprawcy próbie w postaci warunkowego umorzenia postępowania karnego w sytuacji, gdy wina i społeczna szkodliwość czynu przypisanego oskarżonemu są znaczne.
Podnosząc powyższy zarzut, na podstawieart. 437 kpkwniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja prokuratora jest zasadna.
W myślart. 66 § 1 kksąd może warunkowo umorzyć postępowanie m.in. wówczas, gdy wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne. Wprawdzie z treściart. 115 § 2 kkwynika, że okoliczności odnoszące się do winy również wpływają na ocenę stopnia społecznej szkodliwości czynu, jednak wart. 66 § 1 kkustawodawca wyodrębnił okoliczności odnoszące się do strony podmiotowej, jako wymagające odrębnej analizy. Tymczasem uzasadnienie zaskarżonego wyroku, w której Sąd Rejonowy stara się wykazać, że stopień społecznej szkodliwości czynu jest znikomy, są absolutnie nieprzekonywające, zaś stopnia winy oskarżonego Sąd I instancji nie omawia w ogóle.
Nie sposób zgodzić się z Sądem Rejonowym, że okoliczności odnoszące się do strony przedmiotowej uzasadniają ocenę, że stopień społecznej szkodliwości czynu przypisanego oskarżonemu nie jest znaczny. Przede wszystkim wbrew twierdzeniom Sądu I instancji, o znacznym stopniu społecznej szkodliwości świadczy stopień nietrzeźwości oskarżonego, który bardzo wyraźnie przekracza wartość graniczną między stanem po użyciu alkoholu a stanem nietrzeźwości. Poziom 0,69 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu odpowiada 1,43‰ alkoholu we krwi, a to jest już wartość znacznie upośledzająca funkcje psychofizyczne człowieka. Nadto w tym stanie oskarżony kierował samochodem ulicą miasta przed godziną 19.00. Nawiasem mówiąc, Sąd Rejonowy, który twierdzi, że oskarżony kierował samochodem w czasie i w strefie ruchu o małym natężeniu, w ogóle w stanie faktycznym nie ustala godziny kierowania samochodem i w jakim miejscu się to odbywało. Oskarżony stwarzał zatem duże niebezpieczeństwo dla zdrowia i życia innych uczestników ruchu, co wpływa na ocenę, że stopień społecznej szkodliwości był znaczny.
Jak już wyżej stwierdzono, Sąd Rejonowy w ogóle nie odniósł się do stopnia winy oskarżonego, a ten ocenić należy jako znaczny. Przede wszystkim oskarżony w pełni świadomie kierował samochodem doskonale wiedząc, że znajduje się pod znacznym wpływem alkoholu, skoro znaczną jego ilość spożywał zaledwie nieco ponad dwie godziny wcześniej. Z całą pewnością zatem oskarżony czynu dopuścił się z zamiarem bezpośrednim, a więc surowszą postacią winy umyślnej. Wbrew temu co wyjaśnił w postępowaniu przygotowawczym, nie sposób było uznać, że po tak krótkim czasie wytrzeźwiał. Ponadto kierował samochodem pomimo braku jakiegokolwiek ważnego powodu. Nic zatem, nawet w najmniejszym stopniu, nie usprawiedliwiało decyzji oskarżonego o kierowaniu samochodem pomimo wcześniejszego spożywania znacznej ilości alkoholu. Nie sposób zatem uznać, że stopień winy oskarżonego nie był znaczny.
Mając powyższe na uwadze, uznać należy, ze brak było przesłanek do warunkowego umorzenia postępowania karnego. Wobec powyższego, z uwagi na wynikającą zart. 454 § 1 kpkregułę ne peius, zaskarżony wyrok uchylono, a sprawę przekazano do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Białogardzie.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd I instancji powinien raz jeszcze dokonać oceny stopnia społecznej szkodliwości czynu i stopnia winy oskarżonego, kierując się uwagami zawartymi powyżej.