Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 647/14
Data wyroku: 2014-09-19 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Joanna Polikowska
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Mieniu
Podstawa prawna: 289 § 2 kk w zw. z art. 64 § 1 kk i inne

Sygn. akt II K 647/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 19 września 2014r.
Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze Wydział II Karny w składzie:
Przewodniczący: SSR Joanna Polikowska
Protokolant: Joanna Szmel
Prokurator Prokuratury Rejonowej w Jeleniej Górze Krzysztof Długosz
po rozpoznaniu w dniach 3.09.2014r. i 19.09.2014r.
s p r a w y :A. D.
synaS.iR.zd.K.
urodzonego w dniu (...)wB.

oskarżonego o to, że:

1
w nocy na dzień 14 sierpnia 2013r. weW.wykorzystując nieobecność pokrzywdzonegoD. Ś. (1), przy użyciu pozostawionego oryginalnego kluczyka, dostał się do wnętrza pojazdu markiA. (...)onr rej. (...)wartości 9000 zł a następnie zabrał go w celu przywłaszczenia wraz z mieniem w postaci torby podróżnej wartości 50 zł, ubrań i kosmetyków wartości 150 zł, portfela wartości 30 zł, dowodu osobistego i prawa jazdy wystawionych na nazwiskoD. Ś. (1), dowodu rejestracyjnego pojazdu markiA. (...)onr rej. (...), umowy kupna sprzedaży pojazdu markiA. (...)onr rej. (...), karty debetowejI.banku (...) S.A.J. Z., tj. mienie o łącznej wartości 9.230 zł czym działał na szkodęD. Ś. (1),B. W.iJ. Z.przy czym zarzuconego mu czynu dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu w okresie od dnia 16 października 2013r. do dnia 27 lutego 2014r. kary dwóch lat i miesiąca pozbawienia wolności na poczet której zaliczono okresy pozbawienia wolności od dnia 09 grudnia 2010r. do dnia 10 grudnia 2010r. od dnia 26 maja 2011r. do dnia 12 grudnia 2012r. od dnia 15 grudnia 2012r. do dnia 14 lutego 2013r. orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 15 marca 2011r. sygn. akt II K 180/11 za przestępstwa zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.popełnione w warunkachart. 91 § 1 k.k.,

tj. o czyn zart. 279 § 1 k.k.w zb. zart. 278 § 5 k.k.w zb. zart. 275 § 1 k.k.w zb. zart. 276 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.

2
w dniu 14 sierpnia 2013r. naul. (...)wP.prowadził w ruchu lądowym pojazd mechaniczny markiA. (...)onr rej. (...)znajdując się w stanie nietrzeźwości wynoszącym 0,76 mg alkoholu w dm3 wydychanego powietrza,

tj. o czyn zart. 178a § 1 k.k.

I
uznaje oskarżonegoA. D.winnym tego, że w nocy z 13/14 sierpnia 2013 r. weW.dokonał zaboru w celu krótkotrwałego użycia pojazdu markiA. (...)onr rej. (...)o wartości 9.000 zł w ten sposób, że posługując się oryginalnym kluczykiem otworzył w/w pojazd i odjechał nim, czym działał na szkodęD. Ś. (1)iB. W., przy czym czynu tego dopuścił się będąc uprzednio karanym:

- wyrokiem Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 29 października 1999 r. w sprawie sygn. akt III K 187/99 m.in. za występek zart. 278 § 1 k.k.na karę 3 lat pozbawienia wolności, która została objęta karą łączną 15 lat pozbawienia wolności, który został objęty wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 27 września 2001 r. w sprawie III K 196/01, którym wymierzona została kara łączna 15 lat pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od 29.12.1998 r. do 18.09.2009 r.
- wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 15 marca 2011 r. w sprawie sygn.. akt II K 180/11 za występki zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.oraz zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.na karę 2 lat pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od 09.12.2010 r. do 10.12.2010 r., od 26.05.2011 r. do 12.12. 20012 r., od 15.12.2012.r do 14.02.2013 r.
tj. występku zart. 289 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 289 § 2 k.k.wymierza mu karę 2 /dwóch/ lat pozbawienia wolności;

II
uznaje oskarżonegoA. D.winnym popełnienia zarzucanego mu czynu, opisanego w pkt 2 części wstępnej wyroku tj. występku zart. 178a § 1 k.k.i za to na podstawieart. 178a § 1 k.k.wymierza mu karę 6 /sześciu/ miesięcy pozbawienia wolności;

III
na podstawieart. 42 § 2 k.k.orzeka wobec oskarżonegoA. D.środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 2 /dwóch/ lat;

IV
na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.łączy orzeczone wobec oskarżonegoA. D.kary pozbawienia wolności i wymierza mu karę łączną 2 /dwóch/ lat pozbawienia wolności;

V
na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zalicza oskarżonemuA. D.okres zatrzymania w dniu 14 sierpnia 2013 r. przyjmując jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności jako równoważny jednemu dniowi kary pozbawienia wolności;

VI
na podstawieart. 29 ust 1 ustawy prawo o adwokaturzezasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.A. J.kwotę 504 zł plus 115,92 VAT tytułem zwrotu kosztów udzielonej obrony z urzędu;

VII
na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.zwalnia oskarżonegoA. D.od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.

Sygn. akt II K 647/14

UZASADNIENIE
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
OskarżonyA. D.przyjechał się wrazD. Ś. (1)doW.samochodem markiA. (...)onumerze rejestracyjnym (...)o wartości 9.000 zł należącym doD. Ś. (1)iB. W.. Wynajęli pokój w pensjonacie przyul. (...). Wieczorem dnia 13 sierpnia 2013 r. opuścili pokój i udali się na plażę, a następnie do lokali, gdzie spożywali alkohol. Około 23.00 oskarżonyA. D.udał się do pensjonatu po pieniądze na alkohol.D. Ś. (1)pozostał w dyskotece.
Dowód:
- zeznania świadkaD. Ś. (1)k. 8-9,
- wyjaśnienia oskarżonegoA. D.k. 28-29, 122-124, 199,
OskarżonyA. D.po powrocie do pensjonatu zauważył leżące na stole kluczyki do samochodu markiA. (...)onumerze rejestracyjnym (...). Wziął te kluczyki, wsiadł do samochoduA. (...)onumerze rejestracyjnym (...)i udał się nim w kierunku skrzyżowania ulic(...)i(...)wP.. Na skrzyżowaniu tych ulic oskarżonyA. D.około godz. 02.25, w dniu 14 sierpnia 2013 r., uderzył kierowanym przez siebie samochodem w latarnię uliczną.
Dowód:
- wyjaśnienia oskarżonegoA. D.k. 28-29, 122-124, 199,
- zeznania świadkaŁ. P.k. 101-102,
- zeznania świadkaŁ. B.k. 99-100
- protokół oględzin miejsca kolizji drogowej k. 5-6,
- protokół oględzin samochodu markiA. (...)k. 11-12,
OskarżonyA. D.kierował samochodem markiA. (...)onumerze rejestracyjnym (...)w ruchu lądowym znajdując się w stanie nietrzeźwości wynoszącym 0,76 mg/dm3alkoholu w wydychanym powietrzu.
Dowód:
- wyjaśnienia oskarżonegoA. D.k. 28-29, 122-124, 199,
- zeznania świadkaŁ. P.k. 101-102,
- zeznania świadkaŁ. B.k. 99-100
- protokół z przebiegu badania stanu trzeźwości urządzeniem elektronicznym k. 2,
OskarżonyA. D.ma 40 lat, z zawodu jest mechanikiem samochodowym, aktualnie odbywa karę pozbawienia wolności, przed osadzeniem utrzymywał się z zasiłku dla bezrobotnych w kwocie 540 zł, nie posiada wartościowego majątku, nie posiada nikogo na utrzymaniu.
Dowód:
- dane osobo-poznawcze oskarżonegoA. D.k. 28, 199,
OskarżonyA. D.był uprzednio karany sądownie. W szczególności był on karany:
- wyrokiem Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 29 października 1999 r. w sprawie sygn. akt III K 187/99 m.in. za występek zart. 278 § 1 k.k.na karę 3 lat pozbawienia wolności, która została objęta karą łączną 15 lat pozbawienia wolności, który został objęty wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 27 września 2001 r. w sprawie III K 196/01, którym wymierzona została kara łączna 15 lat pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od 29.12.1998 r. do 18.09.2009 r.
- wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 15 marca 2011 r. w sprawie sygn. akt II K 180/11 za występki zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.oraz zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.na karę 2 lat pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od 09.12.2010 r. do 10.12.2010 r., od 26.05.2011 r. do 12.12. 20012 r., od 15.12.2012.r do 14.02.2013 r.
Dowód:
- dane o karalności oskarżonegoA. D.k. 179-181,
- odpis wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 29 października 1999 r. w sprawie sygn. akt III K 187/99 k. 113,
- odpis wyroku łącznego Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 27 września 2001 r. w sprawie III K 196/01 k. 111-112,
- odpis wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 15 marca 2011 r. w sprawie sygn. akt II K 180/11 k. 107.
OskarżonyA. D.przyznał się do popełnienia zarzucanych mu aktem oskarżenia czynów. W złożonych wyjaśnieniach wskazał, iż najpierw na plaży spożywał alkohol wraz zD. Ś. (1), później spożywali alkohol w smażalni, a potem byli w dyskotece, gdzie również spożywał alkohol. Szedł pieszo z dyskoteki do pensjonatu po pieniądze na alkohol. Pomyślał, iż na dyskotekę wróci samochodemD. Ś. (1), który był zaparkowany przed pensjonatem. Bez zgodyD. Ś. (1)zabrał leżące w pokoju kluczyki od samochoduA. (...)i wsiadł do samochodu. Jadąc skręcił w drogę prowadzącą do(...), przysnął i uderzył w latarnię. Od pensjonatu przejechał około 7 km. Oskarżony zaprzeczył, aby chciał dokonać kradzieży samochodu markiA. (...).
Obrońca oskarżonegoA. D.wniósł o wydanie wobec oskarżonego wyroku skazującego bez przeprowadzania postępowania dowodowego i wymierzenie mu, za czyn zart. 289 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.kary 2 lat pozbawienia wolności, za czyn zart. 178a § 1 k.k.kary 6 miesięcy pozbawienia wolności, wymierzenie kary łącznej 2 lat pozbawienia wolności, orzeczenie środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 2 lat oraz zwolnienie od kosztów sądowych. OskarżonyA. D.wniósł jak jego obrońca.
Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonegoA. D.w zakresie tego, iż nie zamierzał on dokonać kradzieży samochodu markiA. (...), którego współwłaścicielem byłD. Ś. (1), z którym przyjechał doW.i zatrzymał się w jednym pokoju w pensjonacie, a jedynie chciał tym samochodem pojechać do dyskoteki, gdzie znajdował sięD. Ś. (1), z pieniędzmi na alkohol, a na skrzyżowaniu ulic(...)i(...)wP.znalazł się tym samochodem bowiem pomylił drogę. Brak było bowiem w przedmiotowej sprawie jakichkolwiek dowodów przeciwnych, które podważałyby wyjaśnienia oskarżonego w tym zakresie.
Sąd dał także wiarę wyjaśnieniom oskarżonegoA. D.w zakresie tego, iż kierował on samochodem markiA. (...)znajdując się w stanie nietrzeźwości. Wyjaśnienia oskarżonego w tym zakresie znajdują odzwierciedlenie w korespondujących ze sobą zeznaniach świadków – funkcjonariuszy PolicjiŁ. P.iŁ. B.. Z zeznań wskazanych świadków wynika, iż oskarżony został zatrzymany, gdy siedział za kierownicą w samochodzie markiA. (...), po tym jak spowodował kolizję drogową wjeżdżając w latarnię uliczną. W związku z tym, że czuć było od niego woń alkoholu, został poddany badaniu trzeźwości. Z protokołu z przebiegu badania stanu trzeźwości oskarżonego urządzeniem elektronicznym wynika, że został on poddany trzykrotnie badaniu trzeźwości. Wynika pierwszego badania wynosił 0,76 mg/dm3alkoholu w wydychanym powietrzu, wynik drugiego badania wynosił 0,76 mg/dm3alkoholu w wydychanym powietrzu zaś wynik trzeciego badania wynosił 0,75 mg/dm3alkoholu w wydychanym powietrzu.
Za wiarygodne Sąd uznał także zeznania świadkówD. Ś. (1),O. Ś.iB. W.. Wskazani świadkowie nie posiadali jednakże jakiejkolwiek wiedzy w zakresie zarzucanych oskarżonemu w przedmiotowej sprawie czynów.D. Ś. (1)w czasie, gdy oskarżony wziął z pokoju w pensjonacie kluczyki od samochodu markiA. (...)przebywał w dyskotece, do której zamierzał pojechaćA. D.. Nie wiedział on, że oskarżony znajdując się w stanie nietrzeźwości kieruje pojazdem markiA. (...), jadąc do(...).
Za wiarygodne Sąd uznał również pozostałe dowody zgromadzone w przedmiotowej sprawie. Brak było bowiem podstaw, aby kwestionować ich wiarygodność.
Zachowaniem swoim oskarżonyA. D.zrealizował znamiona występku zart. 289 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.A. D.bowiem w nocy z 13/14 sierpnia 2013 r. weW.dokonał zaboru w celu krótkotrwałego użycia pojazdu markiA. (...)onr rej. (...)o wartości 9.000 zł w ten sposób, że posługując się oryginalnym kluczykiem otworzył w/w pojazd i odjechał nim, czym działał na szkodęD. Ś. (1)iB. W.. Czynu tego oskarżony dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa zart. 64 § 1 k.k.Był on bowiem uprzednio karany:
- wyrokiem Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 29 października 1999 r. w sprawie sygn. akt III K 187/99 m.in. za występek zart. 278 § 1 k.k.na karę 3 lat pozbawienia wolności, która została objęta karą łączną 15 lat pozbawienia wolności, który został objęty wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 27 września 2001 r. w sprawie III K 196/01, którym wymierzona została kara łączna 15 lat pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od 29.12.1998 r. do 18.09.2009 r.
- wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 15 marca 2011 r. w sprawie sygn. akt II K 180/11 za występki zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.oraz zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.na karę 2 lat pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od 09.12.2010 r. do 10.12.2010 r., od 26.05.2011 r. do 12.12. 20012 r., od 15.12.2012.r do 14.02.2013 r.
Sąd zmienił kwalifikację prawną zarzucanego oskarżonemu w akcie oskarżenia czynu zart. 279 § 1 k.k.iart. 278 § 5 k.k.iart. 275 § 1 k.k.iart. 276 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.i przypisałA. D.popełnienie występku zart. 289 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.Brak było w przedmiotowej sprawie dowodów, które wskazywałyby, że zamiarem oskarżonego był zabór pojazdu markiA. (...)oraz znajdujących się w nim przedmiotów w celu przywłaszczenia. Z uwagi na to, iż oskarżony otworzył drzwi samochodu markiA. (...)posługując się oryginalnym kluczykiem, który zabrał z pokoju w pensjonacie bez wiedzy i zgodyD. Ś. (1), a następnie pojazdem tym odjechał Sąd przyjął, iż pokonał on zabezpieczenie pojazdu przed jego użyciem przez osobę nieuprawnioną i zakwalifikował czyn oskarżonego zart. 289 § 2 k.k.Konsekwencją przyjęcia kwalifikacji prawnej czynu oskarżonego zart. 289 § 2 k.k.było przyjęcie przez Sąd, iż czynu tego dopuścił się on w warunkach powrotu do przestępstwa zart. 64 § 1 k.k.Czynu tego bowiem oskarżony dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu kary pozbawienia wolności w wymiarze przewyższającym 6 miesięcy za przestępstwa podobne – przestępstwa przeciwko mieniu.
Zachowaniem swoim oskarżonyA. D.zrealizował również znamiona występku zart. 178a § 1 k.k.Oskarżony bowiem spożywał alkohol, a następnie w dniu 14 sierpnia 2013r. około godziny 0.38 naul. (...)wP.prowadził w ruchu lądowym pojazd mechaniczny markiA. (...)onr rej. (...), znajdując się w stanie nietrzeźwości wynoszącym 0,76 mg alkoholu w dm3wydychanego powietrza. Sąd, określając stan nietrzeźwości oskarżonego, przyjął wynik pierwszego badania wynikający z protokołu z przebiegu badania stanu trzeźwości oskarżonego urządzeniem elektronicznym, jako najbliższy czasowo chwili popełnienia czynu zabronionego. Uprzednie spożywanie przez oskarżonegoA. D.alkoholu w postaci piwa świadczy, iż kierując pojazdem miał on świadomość, że jego zachowanie wyczerpuje znamiona przestępstwa.
Wina oskarżonegoA. D.w zakresie przypisanych mu czynów nie budzi wątpliwości. Wobec oskarżonego nie zachodziły jakiekolwiek okoliczności, które mogłyby wpływać na umniejszenie jego winy. OskarżonyA. D.działał z winy umyślnej z zamiarem bezpośrednim. Oskarżony bowiem chciał popełnić przypisane mu czyny.
Stopień społecznej szkodliwości czynów oskarżonego ocenić należy jako znaczny. Zgodnie zart. 115 § 2 k.k.przy ocenie stopnia społecznej szkodliwości bierze się pod uwagę rodzaj i charakter naruszonego dobra, rozmiar wyrządzonej lub grożącej szkody, sposób i okoliczności popełnienia czynu, wagę naruszonych przez sprawcę obowiązków jak również postać zamiaru, motywację sprawcy, rodzaj naruszonych reguł ostrożności i stopień ich naruszenia. Na ocenę stopnia społecznej szkodliwości czynu oskarżonego zart. 289 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.wpływa przede wszystkim sposób i okoliczności popełnienia tego czynu przez oskarżonego. OskarżonyA. D.zabierając bez pozwoleniaD. Ś. (1)kluczki od samochodu markiA. (...), a następnie kierując nim, nadużył zaufania jakim obdarzył goD. Ś. (1)pozostawiając kluczyki od samochodu w widocznym miejscu w pokoju, gdzie mieszkał wspólnie z oskarżonym. Nie bez znaczenia dla oceny stopnia społecznej szkodliwości pozostaje także, iż oskarżony kierował samochodemA. (...)znajdując się w stanie nietrzeźwości i spowodował kolizję drogową – uderzył w latarnię uliczną, powodując uszkodzenie pojazdu.
W zakresie czynu zart. 178a § 1 k.k.Sąd miał natomiast na uwadze, iż oskarżony kierował samochodem w stanie nietrzeźwości w godzinach nocnych. Inaczej społeczną szkodliwość tego czynu oskarżonego należałoby oceniać, gdyby poruszał się w godzinach dziennych pojazdem znajdując się w stanie nietrzeźwości.A. D.przejechał około 7 km, przemieszczał się drogą pomiędzy kurortami nadmorskimi. Prowadząc samochód po spożyciu alkoholu oskarżony stwarzał realne niebezpieczeństwo zarówno dla siebie jak i innych potencjalnych uczestników ruchu drogowego, tym bardziej że oskarżony nie posiadał uprawnień do kierowania pojazdami. Nie bez znaczenia dla oceny tego niebezpieczeństwa pozostaje także okoliczność, iż oskarżony kierując pojazdem spowodował kolizję drogową – uderzył w latarnię uliczną. Kierując samochodem markiA. (...)oskarżony znajdował się w stanie nietrzeźwości przeszło trzykrotnie przekraczającym granicę wynikającą zart. 115 § 16 pkt 2 k.k.A. D.powinien przewidywać następstwa jazdy po spożyciu alkoholu, a przede wszystkim nie powinien nigdy dopuścić do takiej sytuacji, że wsiadł do samochodu po spożyciu alkoholu.
Jako okoliczność obciążającą Sąd wziął pod rozwagę uprzednią karalność oskarżonegoA. D., w zakresie czynu zart. 289 § 2 k.k.z wyjątkiem tej, która stała się podstawą do ustalenia działania oskarżonego w warunkach powrotu do przestępstwa.
Jako okoliczność łagodzącą Sąd potraktował przyznanie się oskarżonego do popełnienia zarzucanych mu czynów.
W tych warunkach za współmierne do stopnia zawinienia oraz społecznej szkodliwości czynów oskarżonego Sąd uznał kary wskazane we wniosku obrońcy oskarżonego o wydanie wyroku skazującego bez przeprowadzania postępowania dowodowego i wymierzyłA. D.za występek zart. 289 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.karę 2 lat pozbawienia wolności oraz za występek zart. 178a § 1 k.k.karę 6 miesięcy pozbawienia wolności.
Na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.Sąd połączył orzeczone wobec oskarżonegoA. D.za przypisane mu występki kary pozbawienia wolności i wymierzył mu karę łączną 2 lat pozbawienia wolności. Wymierzając oskarżonemu karę łączną Sąd miał na uwadze pogląd wyrażony przez Sąd Apelacyjny w Krakowie w wyroku z dnia z dnia 30 października 2013 r. II AKa 157/13, KZS 2013/12/38, iż wymiar kary łącznej opiera się na stopniu związku podmiotowo-przedmiotowego pomiędzy poszczególnymi przestępstwami. Związek przedmiotowy wynika z tożsamości pokrzywdzonych, ilości i rodzaju naruszonych dóbr prawnych, sposobu działania sprawcy, bliskości czasowej poszczególnych przestępstw. W związku podmiotowym chodzi o pobudki jakimi kierował się sprawca, podobieństwo rodzajów winy, zamiarów. Kara łączna stanowi syntetyczną, całościową ocenę zachowań sprawcy i musi być postrzegana jako instytucja gwarantująca racjonalność karania w stosunku do sprawcy wielu przestępstw. Z uwagi na charakter występków, których dopuścił się oskarżonyA. D.Sąd wymierzając karę łączną zastosował wobec niego zasadę absorpcji. Stosując tę zasadę uwzględnił Sąd czasookres popełnienia czynów przypisanych oskarżonemu, motywy jego działania, ten sam rodzaj winy.
Z uwagi na fakt, że w czasie popełnienia przestępstwa zart. 178a § 1 k.k.oskarżony był w stanie nietrzeźwości Sąd był zobligowany, na podstawieart. 42 § 2 k.k., orzec wobec niego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym. Przesłanką stosowania tego środka karnego jest zagrożenie, które mógłby w przyszłości spowodować oskarżony. Zakres, a także czas trwania tego środka zależny jest od stopnia zagrożenia jakie może stwarzać powrót sprawcy do uczestnictwa w ruchu. Ten zaś oceniać należy na podstawie okoliczności konkretnego wypadku, okoliczności wskazujących na stosunek sprawcy do obwiązujących zasad bezpieczeństwa, na stopień jego poczucia odpowiedzialności. Decydującym jest tu także stopień zagrożenia dla ruchu ze strony sprawcy – im większe to spodziewane zagrożenie, tym dłuższy powinien być okres obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych. Ratio legis środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych polega bowiem na tym, aby osoby nie przestrzegające zasad bezpieczeństwa ruchu, czy to z braku wyobraźni, czy z braku poczucia odpowiedzialności z tego ruchu wyłączyć. Jest to najskuteczniejszy sposób wzmożenia bezpieczeństwa na drogach, zmuszenia naruszających zasady bezpieczeństwa do ich przestrzegania w przyszłości, przekonania wszystkich uczestników ruchu o potrzebie bezwzględnego podporządkowania się ustanowionym zasadom ruchu (vide: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 24.04.2982 r. VKRIV 106/82, OSNPG 1982/8/108). Wobec powyższego uwzględniając stan nietrzeźwościA. D., a jednocześnie, iż oskarżony spowodował realnie zagrożenie dla siebie i innych potencjalnych użytkowników drogi, po której się poruszał, Sąd uznał iż odpowiednio wychowawczym będzie orzeczenie wobec oskarżonego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 2 lat. Oskarżony, powinien przewidywać następstwa jazdy po spożyciu alkoholu, a przede wszystkim nie powinien nigdy dopuścić do takiej sytuacji, że kierował samochodem po spożyciu alkoholu. Oskarżony poruszając się samochodem osobowym w stanie nietrzeźwości, okazał rażące lekceważenie zasad bezpieczeństwa ruchu drogowego.
W ocenie Sądu takie rozstrzygnięcie o karach jednostkowych, o karze łącznej oraz środku karnym uświadomi oskarżonemu naganność jego czynu i zapobiegnie ponownemu popełnieniu przezA. D.przestępstwa. Orzeczone wobec oskarżonego kary jednostkowe, kara łączna oraz środek karny, zdaniem Sądu uświadomią oskarżonemu konieczność przestrzegania prawa. Natomiast w zakresie prewencji generalnej, rozstrzygnięcia te zaspokoją społeczne poczucie sprawiedliwości i będą pozytywnie kształtowały świadomość prawną społeczeństwa.
Sąd nie dopatrzył się wobec oskarżonegoA. D.pozytywnej prognozy kryminologicznej i tym samym możliwości warunkowego zawieszenia orzeczonej kary pozbawienia wolności.A. D.jest sprawcą niepoprawnym, powracającym do przestępstwa. Był on uprzednio karany, w tym za przestępstwa przeciwko mieniu. Wymierzone mu kary pozbawienia wolności nie przyniosły wobec oskarżonego skutku resocjalizacyjnego. Kary te nie spowodowały zmiany w zachowaniu oskarżonego. W szczególności przypisanych mu czynów oskarżony dopuścił się podczas przerwy w karze udzielonej mu na mocy postanowienia Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 13 lutego 2013 r.
W toku postępowania przygotowawczego w niniejszej sprawie oskarżony był zatrzymany w dniu 14 sierpnia 2013 r. Z tego względu Sąd, na podstawieart. 63 § 1 k.k., na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemu wskazany okres zatrzymania przyjmując jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności jako równoważny jednemu dniowi kary pozbawienia wolności.
W toku postępowania oskarżonemuA. D.Sąd wyznaczył z urzędu obrońcę w osobie adw.A. J.. Obrońca oskarżonego na rozprawie wniósł o zasądzenie na jego rzecz kosztów obrony z urzędu udzielonej oskarżonemu według norm wynikających z przepisów w stawkach minimalnych i oświadczył, iż koszty te nie zostały uiszczone. Z tego względu Sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw.A. J.kwotę 504 zł plus 115,92 VAT tytułem zwrotu kosztów udzielonej obrony z urzędu. Zasądzona kwota mieści się w granicach stawek minimalnych określonych wrozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz. U Nr 163 poz. 1348 z późn. zm.).
OskarżonyA. D.ma 40 lat, z zawodu jest mechanikiem samochodowym, aktualnie odbywa karę pozbawienia wolności, przed osadzeniem utrzymywał się z zasiłku dla bezrobotnych w kwocie 540 zł, nie posiada wartościowego majątku, nie posiada nikogo na utrzymaniu. Sąd, na podstawieart. 624 § 1 k.p.k., zwolnił oskarżonegoA. D.od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych. Uiszczenie przez oskarżonego tychże kosztów w niniejszej sprawie uznać należało bowiem za zbyt uciążliwe.