Sąd Rejonowy w Brzegu
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 751/12
Data wyroku: 2014-04-07 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Słowa kluczowe: Czynsz
Podstawa prawna: 659 kc, 6881 § 1 i 2 k.c.
Teza: obowiązek uiszczania czynszu za najem lokalu mieszkalnego.

Sygn.akt I C 751/12

UZASADNIENIE
Pozwem z 20 sierpnia 2012 roku powód GminaB.wniósł o zasądzenie solidarnie od pozwanychJ. P.,L.P.iW. P.kwoty 4 218,05zł z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty.
W uzasadnieniu wskazał, że pozwani winni solidarnie zapłacić kwotę dochodzoną pozwem, na którą tytułem zaległych opłat za czynsz najmu za okres od 2006r. do 2012 r. składa się kwota 2 501,89zł oraz kwota 1.716,16zł tytułem skapitalizowanych odsetek, wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty. Pozwani zajmują na podstawie umowy najmu z dnia 11.01.1995 r. komunalny lokal mieszkalny nr 13przyul. (...). Mimo wezwania do zapłaty nie spłacili zadłużenia względem powoda.

W dniu 23 sierpnia 2012 r. wydano nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, na mocy którego pozwani zostali zobowiązani solidarnie do zapłaty dochodzonej kwoty.

W dniu 20 września 2012 r. pozwani złożyli sprzeciw od przedmiotowego nakazu zapłaty skarżąc go w całości. Wnieśli o oddaleniu powództwa w całości ze względu na przedawnienie roszczenia zarzucając jednocześnie brak rzetelności w prawidłowym wyliczeniu rzekomych zaległości czynszowych.
Powód w piśmie z 30.10.2012r. ograniczył swoje żądanie – w związku z zarzutem przedawnienia – do kwoty 1 421,65zł, a następnie pismem z dnia 3.12.2012r. i 12.06.2013r. ograniczył żądanie do kwoty 948,70zł, a kolejnym pismem z dnia 21.10.2013r. cofnął żądanie w stosunku do pozwanegoJ. P.ze zrzeczeniem się roszczenia, który to pozwany w toku postępowania sądowego zmarł.
Sąd ustalił, co następuje:
PozwanyJ. P.zawarł w dniu 11 stycznia 1995r. zMiejskim Zarządem Mienia (...)wB.umowę najmulokalu mieszkalnego nr (...)przyul. (...)o łącznej powierzchni użytkowej 62,85m2na czas nieoznaczony.
(dowód: umowa najmu z 11.01.1995r. r. - k. 26-27).
Następnie budynek przyul. (...)został skomunalizowany, a jego właścicielem, a zarazem wynajmującym wobec pozwanych stał się powód GminaB..
W mieszkaniu w okresie od 2006 r. mieszkali pozaJ. P.pełnoletni pozwaniL. P.iW. P.. Należności z tytułu czynszu związane z mieszkaniem nie były regulowane terminowo, ponieważ pozwani korzystali z dodatków mieszkaniowych wypłacanych im również nieregularnie.
(dowód: rozliczenie konta czynszowego lokalu - k. 8-9, 80-95,119) .
Z opinii biegłej z zakresu księgowości wynika, że zadłużenie pozwanych wynosi 755,78zł.
(dowód: z opinii biegłej – k. 174-175, 399).
Sąd zważył, co następuje:
Powództwo było zasadne.
Zgodnie zart. 659 § 1 kodeksu cywilnegoprzez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nie oznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz. W myślart. 669 § 1 k.c.najemca obowiązany jest uiszczać czynsz w terminie umówionym. Zgodnie zart. 6881§ 1 i 2 k.c.za zapłatę czynszu i innych należnych opłat odpowiadają solidarnie z najemcą stale zamieszkujące z nim osoby pełnoletnie, przy czym odpowiedzialność osób, o których mowa w§ 1, ogranicza się do wysokości czynszu i innych opłat należnych za okres ich stałego zamieszkiwania.
Z ustalonego stanu faktycznego wynika, że pozwaniL.iW. P.zamieszkiwali wraz z najemcą mieszkania w okresie objętym pozwem. Należność z tytułu czynszu w okresie od października 2009 r. do lutego 2012 r. wyniosła 755,78zł. Odsetki ustawowe od czynszu i opłat za ten okres wyniosły 192,92zł.
Z uwagi na powyższe na podstawieart. 659 § 1 k.c.,art. 669 § 1 k.c.orazart. 6881§ 1 k.c.zasądzono od pozwanych solidarnie kwotę 767,18zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 20.08.2012 r. do dnia zapłaty oraz wyłącznie od pozwanej kwotę 181,52zł również z odsetkami od dnia 20.08.2012r. z uwagi na jej wyłączne zamieszkanie w lokalu. O odsetkach orzeczono na podstawieart. 482 k.c.dopuszczalne jest bowiem żądanie odsetek od odsetek i należy liczyć je od dnia wytoczenia powództwa o te odsetki (art. 482 § 1 k.c.). Uprawnione zatem było wyliczenie wysokości odsetek za opóźnienie w zapłacie kolejnych opłat czynszowych, dodanie ich do sumy należności głównej i zażądanie odsetek ustawowych od całej kwoty od dnia wniesienia powództwa.
Niezasadny natomiast okazał się zarzut pozwanych o naruszeniu przez powoda licznych przepisów prawa czy też działania w sposób sprzeczny z zasadami współżycia społecznego.
Powód mógł – w ocenie Sądu – wystąpić z żądaniem zapłaty roszczenia za okres przekraczający trzy lata, jednak musiał się liczyć z ewentualnym zarzutem pozwanych powołujących się na przedawnienie, a co za tym idzie na przegranie procesu w części, ponieważ powód po zgłoszeniu zarzutu przedawnienia, cofnął roszczenie w tym zakresie, postępowanie w tej części zostało umorzone na podstawieart. 355 k.p.c.
Co się tyczy samego zarzutu przedawnienia, to wskazywany przez powódkę jako właściwy - okres jednego roku, nie jest prawidłowy. Zgodnie z treściąart. 118 k.c.jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi lat dziesięć, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej - trzy lata. Aby uznać roszczenie za roszczenie o świadczenie okresowe musi się ono charakteryzować się następującymi cechami: przedmiotem świadczenia muszą być pieniądze lub rzeczy oznaczone rodzajowo, w ramach jednego i tego samego stosunku prawnego dłużnik ma spełnić wiele świadczeń jednorazowych, spełnienie tych świadczeń następuje w określonych regularnych odstępach czasu, świadczenia te nie składają się na pewną z góry określoną całość.  Świadczeniem okresowym jest więc m.in. obowiązek uiszczania czynszu z tytułu najmu, dzierżawy, dożywotniej renty, jak również świadczenie alimentacyjne. Świadczeniem okresowym są również odsetki, i to zarówno umowne, jak i ustawowe, które są należne za opóźnienie w spełnieniu świadczenia. Odsetki za opóźnienie traktować należy jako świadczenie okresowe w rozumieniuart. 118 k.c.Błędne jest zatem rozumowanie pozwanej, że należy skorzystać z przepisu szczególnego tj.art. 3431k.c.orazustawy o ochronie praw lokatorówprzy dokonaniu oceny czy i kiedy roszczenie powoda uległo przedawnieniu . Ponadto liczne zarzuty o rzekomym celowym wprowadzaniu w błąd co do wysokości czynszu i zaległości w jego płaceniu, zgłaszane przez pozwaną a co za tym idzie kilkakrotne precyzowanie wysokości żądania przez powoda, były powodem, dla których powołany został biegły sądowy z zakresu księgowości, który na podstawie dokumentów przedłożonych do sprawy przez pozwanych oraz przez powoda, wyliczył kwotę zaległości w płatnościach czynszu od lutego 2009r. Jednocześnie wskazać należy, że postawa i przekonanie pozwanych, że płacili czynsz w wymaganej wysokości i nie posiadają żadnych zaległości w płatnościach, bo w przeciwnym razie nie otrzymaliby dodatku mieszkaniowego, nie jest uprawnione. Dodatek mieszkaniowy pokrywał czynsz w części, a opóźnienia w jego przyznaniu czy też wypłacie nie mogą stanowić usprawiedliwienia dla niezapłacenia należnych opłat czynszowych w wymaganych terminach i wysokościach. Liczenie przez pozwanych na przyznanie dodatku mieszkaniowego i opłacanie opłat według swoich oczekiwań spowodowało zaległości, które zostały przez biegłą wyliczone na kwotę 755,78zł.
O kosztach orzeczono na podstawieart. 100 k.p.c.Pozwani przegrali proces w 0,18 częściach, stąd winni ponieść koszty procesu również w części. Składa się na nie uiszczony przez powoda wpis sądowy w wysokości 100 zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika powoda w wysokości 600 zł. Jego wysokość wynika z § 6 pkt 3) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.