Sąd Okręgowy w Gliwicach
X Wydział Gospodarczy
Sygnatura akt: X Ga 184/14
Data wyroku: 2014-09-26 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Katarzyna Żymełka, Leszek Guza, Barbara Przybyła
Słowa kluczowe: Odpowiedzialność Członka Zarządu
Podstawa prawna: art. 299 ksh

Sygn. akt X Ga 184/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 26 września 2014 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach, X Wydział Gospodarczy
w składzie
Przewodniczący Sędzia SO Leszek Guza
Sędzia SO Katarzyna Żymełka
Sędzia SO Barbara Przybyła (spr.)
Protokolant  Marta Strzała
po rozpoznaniu w dniu 26 września 2014 roku w Gliwicach
na rozprawie
sprawy z powództwa:(...)wW.
przeciwko:G. S.iD. K.
o zapłatę
na skutek apelacji wniesionej przez powoda
od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach
z dnia 22 stycznia 2014 roku
sygn. akt VII GC 501/13

1
zmienia zaskarżony wyrok w punkcie 3 w ten sposób, że zasądza od pozwanegoD. K.kwoty :

- 3.247,99 zł (trzy tysiące dwieście czterdzieści siedem złotych 99/100) wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 1 stycznia 2008 r.,
- 12,28 zł (dwanaście złotych 28/100) wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 10 marca 2008 r. ,
- 69,25 zł (sześćdziesiąt dziewięć złotych 25/100), oraz kwotę 962,59 zł (dziewięćset sześćdziesiąt dwa złote 59/100) tytułem zwrotu kosztów procesu, przy czym odpowiedzialność pozwanego jest solidarna z pozwanąG. S.w stosunku do której Sąd Rejonowy w Gliwicach orzekł wyrokiem z dnia 22.01.2014r.;

2
zasądza od pozwanegoD. K.na rzecz powoda(...)wW.kwotę 467,00 zł czterysta sześćdziesiąt siedem złotych) złotych tytułem zwrotu kosztów w postępowaniu odwoławczym.

SSO Barbara Przybyła  SSO Leszek Guza  SSO Katarzyna Żymełka
Sygn. X Ga 184/14

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 22 stycznia 2014 roku Sąd Rejonowy w Gliwicach zasądził od pozwanejG. S.na rzecz powoda(...)wW.kwotę 3.247,99 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 1 stycznia 2008 roku, kwotę 12,28 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 10 marca 2008 roku, kwotę 69,25 zł oraz kwotę 962,59 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. Sąd oddalił powództwo w stosunku do pozwanejG. S.w pozostałym zakresie, a także oddalił w całości powództwo w stosunku do pozwanegoD. K..
Sąd Rejonowy ustalił, że w dniu 31 marca 2008 roku w sprawie o sygn. I Nc 188/09 oraz w dniu 27 lutego 2009 roku w sprawie o sygn. I Nc 110/09 wydano nakazy zapłaty przeciwkoPPUH (...) Sp. z o.o.na rzecz powoda na kwoty 1.591,22 zł oraz 3.259,77 zł. Nakazy zapłaty zaopatrzono w klauzulę wykonalności. Komornik Sądowy prowadził z wniosku powoda dwa postępowania egzekucyjne przeciwkoPPUH (...) Sp. z o.o., które umorzono wobec bezskuteczności egzekucji. Dochodzone pozwem należności powstały i stały się wymagalne w okresie pełnienia w spółce funkcji członka zarządu przez pozwanąG. S., obecnie ujawnioną w rejestrze jako likwidator spółki. PozwanyD. K.w dniu 24 lutego 2005 roku złożył rezygnację z pełnionej funkcji, która została przyjęta przez Radę Nadzorczą w dniu 16 lipca 2005 roku. Pozwani nie złożyli wniosku o ogłoszenie upadłości.
W tak ustalonym stanie faktycznym Sąd Rejonowy wskazał, że podstawą roszczenia powoda jestart. 299 § 1 k.s.h.Sąd podzielił stanowisko pozwanegoD. K., iż nie pełnił on funkcji członka zarządu spółki w dacie powstania wierzytelności stwierdzonych nakazami zapłaty, nie posiadał zatem legitymacji biernej w postępowaniu. Powództwo przeciwkoD. K.podlegało oddaleniu. Natomiast przesłanki odpowiedzialności spełniły się co do pozwanejG. S., która nie wykazała, aby w sprawie zaistniały okoliczności ekskulpacyjne zart. 299 § 2 k.s.h.Jednakże Sąd uwzględnił w części zarzut przedawnienia. Roszczenia zart. 299 k.s.h.ulegają przedawnieniu w terminie określonym wart. 4421§ 1 k.c.Początek biegu trzyletniego przedawnienia następuje od dnia bezskuteczności egzekucji wierzytelności. Przedawniły się więc należności stwierdzone nakazem zapłaty I Nc 188/08, na podstawie którego postępowanie egzekucyjne umorzono postanowieniem z dnia 22 lipca 2009 roku, podczas gdy powód złożył pozew dnia 26 października 2012 roku. W tym zakresie powództwo przeciwkoG. S.zostało oddalone, natomiast w pozostałym zakresie zasądzono zgodnie z żądaniem powoda. O odsetkach orzeczono po myśliart. 481 § 1 k.c.
Powód w apelacji zaskarżył powyższy wyrok w części – co do pkt 3 (oddalenia powództwa przeciwko pozwanemuD. K.), wnosząc o jego zmianę i zasądzenie od pozwanegoD. K.solidarnie zG. S.kwoty 3.247,99 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 1 stycznia 2008 roku, kwoty 12,28 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 10 marca 2008 roku, kwoty 69,25 zł oraz kwoty 962,59 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.
Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił naruszenie prawa materialnego, a toart. 299 k.s.h.orazart. 23 ustawy z dnia 13 lipca 2006 roku o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy(tj. Dz.U. z 2014 r., poz. 272 ze zm.) poprzez niewłaściwą interpretację zebranego w sprawie materiału dowodowego i przyjęcie, że nie zaistniały przesłanki odpowiedzialnościD. K..
Pozwany nie złożył odpowiedzi na apelację.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelację należało uznać za uzasadnioną.
Sąd Okręgowy podziela ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd I instancji ponieważ znajdują one oparcie w zebranym w sprawie materiale dowodowym, które to dowody Sądmeritiocenił w granicach zakreślonych przepisemart. 233 § 1 k.p.c., a ponadto okoliczności faktyczne sprawy są w istocie niesporne pomiędzy stronami i także w apelacji powód nie kwestionuje tych faktów, które Sąd I instancji przyjął za podstawę faktyczną swego rozstrzygnięcia.
Sąd Rejonowy dopuścił sie jednak błędu w ocenie prawnej rozpoznawanej sprawy, przyjmując brak legitymacji biernej pozwanegoD. K.z uwagi na to, że nie pełnił funkcji członka zarządu spółki w dacie powstania wierzytelności stwierdzonych nakazami zapłaty (tj. w 2008 i 2009 roku).
Bezsporne w sprawie było, żePPUH (...) Spółka z o.o.nie wypłaciła wynagrodzenia swojemu pracownikowi za miesiące wrzesień, październik i listopad 2004 roku. Wobec niewypłacalności pracodawcy, wymagalne wierzytelności pracownika wobecPPUH (...) Spółka z o.o.zostały zaspokojone przez(...), stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych. Spowodowało to, zgodnie z art. 23 powołanej ustawy, przejście z mocy prawa na marszałka województwa, działającego w imieniu dysponenta Funduszu, roszczenia wobec pracodawcy, likwidatora lub innej osoby zarządzającej majątkiem pracodawcy lub roszczenia do masy upadłości o zwrot wypłaconych świadczeń.
Nie może budzić wątpliwości, iż przepis ten przewiduje ustawowy przelew na Fundusz wierzytelności, jakie przysługiwały pracownikowi wobec pracodawcy a zapłaconych przez Fundusz. Do takiej cesji dochodzi wobec tego, iż Fundusz, jako osoba trzecia, spłaca wierzyciela. Podstawę roszczenia Funduszu stanowi więcart. 518 § 1 pkt 4 k.c.przewidujący instytucję podstawienia, polegającą na zmianie podmiotowej, która dokonuje się nie przez zgodę stron, lecz z mocy ustawy - przez sam fakt zapłaty cudzego długu - w wyniku czego dochodzi do wstąpienia osoby trzeciej w prawa wierzyciela (cessio legis). Powyższe prowadzi do wniosku, że nabyta przez Fundusz w następstwie zapłaty dokonanej na rzecz pracownika wierzytelność jest - co do natury - tą samą, jaką w stosunku do pracodawcy mieli jego pracownicy. Bowiem fundusz spłacił dług tylko formalnie własny, a materialnie jednak cudzy, bo obciążający pracodawcę stosownie do przepisówkodeksu pracy.
Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, że skoro wypłacenie środków przez Fundusz nie powoduje powstania nowej wierzytelności wobec niewypłacalnego pracodawcy, a jedynie zmianę podmiotową w już istniejącej wierzytelności, to w kontekścieart. 299 k.s.h.dla oceny odpowiedzialności pozwanegoD. K.należy przyjąć, że roszczenia Funduszu powstały i stały się wymagalne w dacie powstania roszczenia pracownika o wypłatę wynagrodzenia, tj. w 2004 roku. Tymczasem pozwany rezygnację z pełnionej funkcji złożył dopiero w dniu 24 lutego 2005 roku i została ona przyjęta przez Radę Nadzorczą w dniu 16 lipca 2005 roku. Rację ma więc skarżący, że pozwany odpowiada za dochodzone w niniejszej sprawie roszczenie, skoro powód wykazał bezskuteczność prowadzenia egzekucji, niemożność uzyskania zaspokojenia z majątku spółki oraz pełnienie funkcji członka zarządu przezD. K.w czasie powstania zobowiązania. Pozwany nie wykazał natomiast zaistnienia jakichkolwiek przesłanek ekskulpacyjnych, a spoczywał na nim w tym zakresie ciężar dowodu (art. 6 k.c.).
Z przytoczonych względów, na podstawieart. 386 § 1 k.p.c.Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że zasądził od pozwanegoD. K.kwoty: 3.247,99 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 1 stycznia 2008 roku, 12,28 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 1 stycznia 2008 roku oraz 69,25 zł, a także kwotę 962,59 zł tytułem zwrotu kosztów procesu, przy czym odpowiedzialność pozwanego jest solidarna z pozwanąG. S., w stosunku do której Sąd Rejonowy w Gliwicach orzekł wyrokiem z dnia 22 stycznia 2014 roku.
O kosztach postępowania orzeczono na mocyart. 98 § 1 k.p.c.i§ 12 ust. 1 pkt 1w zw. z§ 6 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu(tj. Dz. U. z 2013 r., poz. 490). Pozwany przegrał proces w całości i stąd winien zwrócić pozwanemu poniesione przez niego koszty, tj. kwotę 167 zł tytułem opłaty od apelacji i kwotę 300 zł tytułem wynagrodzenia fachowego pełnomocnika.
SSO Barbara Przybyła  SSO Leszek Guza  SSO Katarzyna Żymełka