Sąd Rejonowy w Świdnicy
VI Wydział Karny
Sygnatura akt: VI K 79/14
Data wyroku: 2014-05-07 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Alicja Kiwała
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Bezpieczeństwu W Komunikacji
Podstawa prawna: art. 178 a §1 kk

Sygn. akt VI K 79/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 7 maja 2014r.
Sąd Rejonowy VI Wydział Karny w Świdnicy w składzie:
Przewodniczący  SSR Alicja Kiwała
Protokolant Małgorzata Makara
po rozpoznaniu dnia 07.05.2014
sprawy karnej

M. W.

urodzonego (...)wŚ., synaA.iI.z domuM.
oskarżonego o to, że:
w dniu 10 lutego 2014r. wŚ., woj.(...)znajdując się w stanie nietrzeźwości wynoszącym kolejno 2,85 promila, 2,94 promila i 2,81 promila alkoholu we krwi kierował w ruchu lądowym samochodem ciężarowym markiF. (...)onr rej. (...)

tj. o czyn zart. 178 a § 1 kk
0.0.0.0.I.oskarżonegoM. W.uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego w części wstępnej wyroku, tj. występku zart. 178 a § 1 kki za to na podstawie tego przepisu wymierza mu karę grzywny w wysokości 100 (stu) stawek dziennych, przyjmując, iż wysokość jednej stawki dziennej wynosi 15 (piętnaście) złotych,

I
na podstawieart. 42 § 2 kkorzeka wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów na okres 2 (dwóch) lat,

II
na podstawieart. 63 § 2 kkna poczet orzeczonego w punkcie II wyroku zakazu zalicza oskarżonemu okres rzeczywistego zatrzymania prawa jazdy od dnia 10.02.2014r.

III
na podstawieart. 49 § 2 kkorzeka od oskarżonego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w kwocie 100 (stu) złotych,

IV
na podstawieart. 63 § 1 kkna poczet wymierzonej w punkcie I wyroku kary grzywny zalicza oskarżonemu okres jego zatrzymania w sprawie w dniu(...)przyjmując, jeden dzień zatrzymania za równoważny dwóm dziennym stawkom grzywny,

V
na podstawieart. 627 kpkzasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w całości w łącznej kwocie 240zł., w tym opłatę w kwocie 150zł.

Sygn. akt VI K 79/14

UZASADNIENIE
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
OskarżonyM. W.zatrudniony jest w charakterze pracownika wCukierni (...)mieszczącej się wŚ..
W dniu 10 lutego 2014 roku , po uprzednim spożyciu alkoholu w postaci wódki w dniu 9 lutego 2014 roku, oskarżony wsiadł do samochodu markiF. (...)onumerze rejestracyjnym (...)i podjął jazdęulicami (...). Naul. (...)wŚ.został zatrzymany do rutynowej kontroli drogowej przez patrol Policji.
W czasie kontroli drogowejM. W.poddany został badaniu na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu urządzeniem kontrolno-pomiarowym typu Alkomat V5.t i w wyniku tego badania stwierdzono u niego: w czasie I pomiaruo godz. 7:49 – 2,85‰ alkoholu w wydychanym powietrzu, w czasie II pomiaruo godz. 7:51 – 2,94‰ a w czasie III pomiaru o godz. 8:05 – 2,81‰ alkoholuw wydychanym powietrzu.
Oskarżony został zatrzymany.
Dowód:
- protokół z przebiegu badania stanu trzeźwości urządzeniem elektronicznym – k - 2
- protokół zatrzymaniaM. W.- k – 4
- protokół przesłuchania podejrzanego - k - 9-9v
OskarżonyM. W.nie był dotychczas karany sądownie.
Dowód:
- informacja o osobie zK.– k – 11
Oskarżony jest kawalerem, osobą bezdzietną nie posiadającą nikogo na utrzymaniu. Zatrudniony jest wCukierni (...)jako kierowca osiągając z tytułu wykonywanej pracy dochody miesięczne w wysokości około 840 zł, nie posiada majątku.
Dowód:
- dane osobo-poznawcze – k – 17
M. W.przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynui odmówił składania wyjaśnień z uwagi na fakt, iż nic nie pamiętał.
Dowód:
- wyjaśnienia oskarżonego- k – 9-9v, 30v
Sąd zważył co następuje:
W świetle przedstawionych dowodów wina i sprawstwo oskarżonegoM. W.w zakresie popełnienia zarzucanego mu czynu nie budzą żadnych wątpliwości.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił przede wszystkim na podstawie protokołu zatrzymaniaM. W.w dniu 10 lutego 2014 roku oraz na podstawie protokołu użycia urządzenia kontrolno-pomiarowego do ilościowego oznaczenia alkoholu w wydychanym powietrzu z dnia 10 lutego 2014 roku.
Oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, choć odmówił złożenia wyjaśnień z uwagi na to, iż nie pamiętał przebiegu zdarzenia.
Oceniając zachowanie oskarżonego pod kątem realizacji ustawowych znamion czynu zabronionego Sąd nie miał wątpliwości, iżM. W.swoim działaniem w pełni wyczerpał ustawowe znamiona zarzucanego mu czynu zart. 178a§1 kki jego wina została udowodniona.
Oskarżony w chwili zatrzymania przez funkcjonariuszy policji kierował samochodem po drodze publicznej znajdując się w stanie nietrzeźwości, mając w czasie I pomiaru o godz. 7:49 – 2,85‰ alkoholu w wydychanym powietrzu, w czasie II pomiaru o godz. 7:51 – 2,94‰ a w czasie III pomiaru o godz. 8:05 – 2,81‰ alkoholu w wydychanym powietrzu.
Fakt spożycia przez oskarżonego alkoholu znajduje potwierdzenie w protokole użycia urządzenia kontrolno-pomiarowego do ilościowego oznaczenia alkoholuw wydychanym powietrzu. Sąd nie znalazł podstaw do zakwestionowania prawidłowości przeprowadzonych badań na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu, ich wyników nie kwestionował również sam oskarżony. Zgodniez przepisemart. 115§16 kkstan nietrzeźwości zachodzi, gdy zawartość alkoholu we krwi przekracza 0,5 promila albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość lub zawartość alkoholu w 1 dm3wydychanego powietrza przekracza 0,25 mg albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość, a zatem wyniki badania oskarżonego jednoznacznie potwierdziły jego stan nietrzeźwości.
Oczywistym jest także, że trasa, którą w tym dniu poruszał się oskarżony jest drogą publiczną, czyli drogą zaliczaną na podstawieustawy o drogach publicznychz dnia 21 marca 1985 rokudo jednej z kategorii dróg, z której może korzystać każdy, zgodnie z jej przeznaczeniem, z ograniczeniami i wyjątkami określonymi w tej ustawie lub innych przepisach szczególnych (art. 1 w/cytowanej ustawy).
Sad wymierzył oskarżonemu za popełniony przez niego czyn karę 100 (stu) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki dziennej grzywny na kwotę 15 (piętnaście) złotych oraz orzekł wobec skazanego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 2 lat i zasądził; świadczenie pieniężne w kwocie 100 zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej.
Orzeczona kara grzywny w tym wymiarze, jest zdaniem Sądu adekwatna do stopnia zawinienia oskarżonego i znacznego stopnia społecznej szkodliwości jego czynu, godzącego w bezpieczeństwo w komunikacji, gdzie nie można pominąć stopnia nietrzeźwości oskarżonego i związanej z tym ograniczonej możliwości prawidłowej reakcji na ewentualne zdarzenia na drodze. Oskarżony poruszając się w stanie nietrzeźwości pojazdem mechanicznym stanowił realne i bezpośrednie zagrożenie dla wszystkich uczestników ruchu drogowego.
Również nie bez znaczenia dla wymiaru kary był fakt przyznania się oskarżonego do popełnienia zarzucanego mu czynu oraz okoliczność, iż nie był on w przeszłości karany sądownie. Tym samym zdaniem Sądu, można wobec oskarżonego sformułować pozytywną prognozę kryminologiczno-społeczną wyrażającą się w przekonaniu, iż wymierzona kara odniesie w stosunku do niego swoje cele, w szczególności zaś będzie wystarczająca dla zapobieżenia ponownemu popełnieniu przez oskarżonego przestępstwa, a także zrealizuje swe funkcjew zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.
Orzeczenie środka karnego – zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych – w wypadku oskarżonego ma charakter niewątpliwie obligatoryjny. Zgodnie zart. 42§2 kk, jeżeli ktoś popełnił przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji (w tym m.in. opisane w przepisieart. 178a§1 kk) będąc w stanie nietrzeźwości, Sąd orzeka wobec niego w/w środek karny. Biorąc pod uwagę przede wszystkim znaczny stopień nietrzeźwości oskarżonego - Sąd uznał, iż orzeczenie zakazu w wymiarze dwóch lat jest zasadne i winno uczynić zadość wymogom prewencyjnym. W ocenie Sądu, jest to zakaz dostatecznie dotkliwy, który spełni w odpowiednim stopniu swoją rolę, jaką jest ochrona uczestników ruchu drogowego przed kierowcą pozbawionym wyobraźni, niezdyscyplinowanym oraz umyślnie naruszającym zasady ruchu drogowego (zasada trzeźwości), a także  zapewni realizację celów zapobiegawczych i wychowawczych w stosunku do oskarżonego . Oskarżony jako kierowca musi mieć świadomość ograniczeń percepcji umysłu ludzkiego w stanie nietrzeźwości i skutków nie tylko dla oskarżonego ale także dla innych uczestników ruchu drogowego – kierowców i pieszych, jakie mogą zaistnieć w momencie poruszania się w takim stanie po drodze publicznej kierując pojazdem mechanicznym. Oskarżony zachował się bardzo lekkomyślnie jak na osobę dorosłą i zawodowo zajmującą się kierowaniem pojazdami mechanicznymi.
Dlatego też, biorąc pod uwagę powyższe okoliczności – Sąd uznał, że orzeczenie wobec oskarżonego wspomnianego zakazu w wymiarze 2 lat będzie wystarczające a jednocześnie adekwatne do stopnia winy i na tyle skuteczne, by oskarżony w przyszłości nie popełnił podobnego błędu.
Na poczet orzeczonego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych Sąd zaliczył oskarżonemu okres rzeczywistego zatrzymania jego prawa jazdy od dnia 10 lutego 2014 roku. Ponadto na poczet orzeczonej kary grzywny Sąd na podstawieart. 63§1 kkzaliczył oskarżonemu okres jego zatrzymania w sprawie w dniu 10 lutego 2014 roku przyjmując jeden dzień zatrzymania za równoważny dwóm dziennym stawkom grzywny.
Na podstawieart. 627 kpkSąd zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w całości w łącznej kwocie 240 zł, w tym opłatę w kwocie 150 zł, kierując się w tym zakresie sytuacją majątkowąM. W..