Sąd Okręgowy w Gliwicach
V Zamiejscowy Wydział Karny
Sygnatura akt: V Ka 522/14
Data wyroku: 2014-11-17 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jacek Myśliwiec, Janusz Chmiel, Sławomir Klekocki
Słowa kluczowe: Wyrok Łączny
Podstawa prawna: art. 437 kpk

Sygn. akt V .2 Ka 522/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia  17 listopada 2014  r.

Sąd Okręgowy w Gliwicach

    V Wydział Karny Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku

w składzie:
Przewodniczący:SSO Jacek Myśliwiec (spr.)
Sędziowie:SSO Janusz Chmiel
SSO Sławomir Klekocki
Protokolant:  Roman Czarnacki
w obecności Magdaleny Szymańskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej
po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2014 r.
sprawy skazanego:

K. H./H./

synaM.iJ.

ur. (...)wW.

w sprawie z wyroku łącznego

na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim
z dnia 14 lipca 2014r. sygn. akt VI K 143/14

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok, uznając apelację za oczywiście bezzasadną;

II
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokataA. B.kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych oraz 23 % podatku VAT w kwocie 27,60 złotych (dwadzieścia siedem złotych i sześćdziesiąt groszy), łącznie kwotę 147,60 złotych (sto czterdzieści siedem złotych i sześćdziesiąt groszy) tytułem zwrotu kosztów obrony z urzędu w postępowaniu odwoławczym

III
zwalnia skazanego od ponoszenia kosztów za postępowanie odwoławcze.

Sygn. akt V. 2 Ka 522/14

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Wodzisławiu Śląskim wyrokiem z dnia 14 lipca 2014r. sygn. akt VI K 143/14 rozpoznał sprawęK. H.w przedmiocie wydania wyroku łącznego skazanego następującymi prawomocnymi wyrokami:
1. Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach z dnia 20 czerwca 2007 roku wydanego w sprawie o sygnaturze akt VI K 111/07 za czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k., popełniony w dniu 15 grudnia 2006 r. wT., na karę jednego roku pozbawienia wolności, której wykonane warunkowo zawieszono na okres 3 lat próby, połączony z dozorem kuratora, na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczono okres zatrzymania tj. dzień 15.12.2006r., zasądzono koszty, postanowieniem Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim z dnia 25 maja 2010 r. w sprawie pod sygnaturą akt VI Ko 474/10 zarządzono wykonanie zawieszonej kary pozbawienia wolności;
2. Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim z dnia 4 maja 2009 roku wydanego w sprawie o sygnaturze akt II K 471/08 za czyny:
• zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 200 § 1 k.k.popełniony w dniu 28 lipca 2008r. wW., skazano na karę 2 lat pozbawienia wolności;
• zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 282 k.k.popełniony w dniu 29 lipca 2008r. wW., skazano na karę 1 roku pozbawienia wolności;
na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.wymierzono karę łączną 2 lata pozbawienia wolności, na poczet kary zaliczono okres tymczasowego aresztowania od dnia 30.07.2008r. do 04.05.2009r., zwolniono od ponoszenia kosztów sądowych;
3. Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim z dnia 17 kwietnia 2012 roku wydanego w sprawie o sygnaturze akt VI K 798/11 za czyny:
• zart. 279 § 1 k.k.popełniony w dniu 25 stycznia 2011r. wP., skazano na karę 1 roku pozbawienia wolności;
• trzy czyny zart. 278 § 1 k.k.popełnione w styczniu 2011r. wP., przy zastosowaniuart.91 § 1 k.k.skazano na jedną karę 5 miesięcy pozbawienia wolności;
na podstawieart. 86 § 1 k.k.iart. 91 § 2 k.k.wymierzono karę łączną jednego roku pozbawienia wolności, zwolniono od ponoszenia kosztów sądowych, postanowieniem z dnia 25 czerwca 2012 roku zaliczono skazanemu okres zatrzymania w sprawie od dnia 26 stycznia 2011 roku do dnia 28 stycznia 2011 roku;
4. Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim z dnia 6 listopada 2012 roku wydanego w sprawie o sygnaturze akt II K 633/12 za czyn zart. 278 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k., popełniony w dniu 2 maja 2012 r. wW., na karę jednego roku pozbawienia wolności, której wykonane warunkowo zawieszono na okres 4 lat próby, orzeczono karę grzywny w wymiarze 50 stawek dziennych po 10 zł każda stawka i jednocześnie na podstawieart. 63 § 1 k.k.zaliczono na jej poczet okres zatrzymania w sprawie tj. od 03.05.2012r. do 04.05.2012r., zasądzono koszty;
5. Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim z dnia 5 sierpnia 2013 roku wydanego w sprawie o sygnaturze akt VI K 271/13 za czyn zart. 278 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.i w zw. zart. 64 § 1 k.k., popełniony w okresie od lipca 2012 r. do 8 września 2012 r. wP., na karę siedmiu miesięcy pozbawienia wolności, zwolniono od ponoszenia kosztów sądowych;
a następnie Sąd Rejonowy w Wodzisławiu Śląskim orzekł:
Na zasadzieart. 572 k.p.k.iart. 85 k.k.stwierdził brak przesłanek do wydania wyroku łącznego i orzeczenia kary łącznej odnośnie kar jednostkowych z wyroków:
a) Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach z dnia 20 czerwca 2007 roku wydanego w sprawie o sygnaturze akt VI K 111/07;
b) Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim z dnia 4 maja 2009 roku wydanego w sprawie o sygnaturze akt II K 471/08;
c) Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim z dnia 17 kwietnia 2012 roku wydanego w sprawie o sygnaturze akt VI K 798/11;
i w tym zakresie postępowanie umorzył;
Na zasadzieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.w zw. zart. 89 § 1 k.k.w zw. zart. 89 § 1a k.k.połączył skazanemuK. H.kary jednostkowe pozbawienia wolności orzeczone względem niego w wyrokach:
a) Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim z dnia 6 listopada 2012 roku wydanego w sprawie o sygnaturze akt II K 633/12, skazano na karę jednego roku pozbawienia wolności,
b) Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim z dnia 5 sierpnia 2013 roku wydanego w sprawie o sygnaturze akt VI K 271/13, skazano na karę siedmiu miesięcy pozbawienia wolności,
i w miejsce tych kar jednostkowych orzekł względem skazanego karę łączną 1 roku pozbawienia wolności i 3 miesięcy pozbawienia wolności;
Na zasadzieart. 577 k.p.k.w zw. zart. 574 k.p.k.i na zasadzieart. 63 § 1 k.k.zmienił rozstrzygnięcie zawarte w punkcie 5 wyroku Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim z dnia 6 listopada 2012r. sygn. akt II K 633/12 w ten sposób, że okres zatrzymania w dniach 3 i 4 maja 2012 roku zaliczyć na poczet kary łącznej pozbawienia wolności wymierzonej w pkt 2 sentencji wyroku łącznego;
Stwierdził, że w pozostałym zakresie wyroki wymienione w pkt 2 podlegają odrębnemu wykonaniu;
Na zasadzieart. 29 ust 1 Ustawy – Prawo o adwokaturzeprzyznał od Skarbu Państwa na rzecz adwokataA. B.kwotę 120 zł powiększoną o 23% podatku VAT, łącznie 147,60 zł tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu;
Na zasadzieart. 624 § 1 k.p.k.zwolnił skazanego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa wydatków postępowania.
Od powyższego wyroku apelację złożyła obrońca skazanego, która na mocyart. 444 kpkiart. 425 § 1-3 kpkzaskarżyła wyrok na korzyść skazanego. Wyrokowi temu zarzuciła na podstawieart. 438 pkt 3 kpkbłąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia polegający na przyjęciu przez Sąd, iż względem skazanego nie istnieje możliwość warunkowego zawieszenia wykonania kary łącznej, mimo, iż spełnione zostały przesłanki zart. 69 kkczyli zachodzi podstawa do warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary łącznej. Z ostrożności procesowej gdyby w/w zarzut nie został przez Sąd uwzględniony poniosła na podstawieart. 438 pkt 4 kpkrażącą surowość wymierzonej kary łącznej jednego roku i trzech miesięcy pozbawienia wolności, ponieważ kara ta nie uwzględnia w znaczącym stopniu okoliczności dotyczących skazanego, które mają wpływ na ograniczenie wysokości przedmiotowej kary łącznej. Jednocześnie wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku i orzeczenie kary łącznej z warunkowym zawieszeniem jej wykonania bądź zastosowanie wymiaru kary łącznej bardziej korzystnej niż wymierzona skazanemu w zaskarżonym wyroku względnie przekazanie sprawy  Sądowi I  instancji  do ponownego  rozpoznania. Nadto  wniosła  o
przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu w postępowaniu odwoławczym z urzędu, gdyż koszty te nie zostały w całości ani w części uiszczone.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:

Apelacja obrońcy skazanego na uwzględnienie nie zasługiwała i to w stopniu wręcz oczywistym. W pierwszej kolejności Sąd odniesie się do szerszego zarzutu jakim jest zarzut rażącej niewspółmierności kary. Odnosząc się do tego zarzutu przypomnieć jedynie należy, iż stosowanie przez Sąd przy wymiarze kary łącznej zasady absorpcji czy też kumulacji jest wyłącznie uzależnione od istniejącego pomiędzy poszczególnymi czynami wchodzącymi w skład zbiegu realnego związku podmiotowo – przedmiotowego i czasowo- przestrzennego. Innymi słowy im ów związek ściślejszy tym Sąd winien odwoływać się do zasady absorpcji, natomiast brak owej więzi skłaniać powinien do stosowania zasady kumulacji. W przedmiotowej sprawie czyny objęte zbiegiem realnym stanowią przestępstwa zart. 278 § 1 kkw zw. zart. 12 kkiart. 64 § 1 kkpopełnione od 02.05.2012r. do 08.09.2012r. Jakkolwiek mamy do czynienia z jednorodnością przypisanych czynów tym niemniej popełnione one zostały w dość dużym interwale czasowym. Nie może być zatem mowy o istnieniu ścisłej więzi podmiotowo – przedmiotowej. Ten układ procesowy wyklucza możliwość zastosowania zasady pełnej absorpcji. W przedmiotowej sprawie Sąd mając do wyboru kary od 1 roku pozbawienia wolności do 1 roku i 7 miesięcy pozbawienia wolności orzekł 1 rok i 3 miesiące pozbawienia wolności. Przy wymiarze kary zatem Sąd merytoryczny sięgał po zasadę zbliżoną do absorpcji. Przypomnieć jedynie należy, iż rażącą niewspółmierność kary o której mowa wart. 438 pkt 4 kpkzachodzić może tylko wówczas, gdyby na podstawie ujawnionych okoliczności które powinny mieć zasadniczy wpływ na wymiar kary można było przyjąć, iż zachodziłaby wyraźna różnica pomiędzy karą wymierzoną przez Sąd I instancji, a karą jaką należałoby wymierzyć w instancji odwoławczej w następstwie prawidłowego zastosowania w sprawie dyrektyw wymiaru kary przewidzianych wart. 53 kkoraz zasad ukształtowanych przez orzecznictwo Sądu Najwyższego. Innymi słowy zarzut rażącej niewspółmierności kary jako zarzut z kategorii ocen można zasadnie podnosić tylko wówczas, gdy kara jakkolwiek mieści się w granicach ustawowego zagrożenia nie uwzględnia jednak w sposób właściwy zarówno okoliczności popełniania przestępstwa, osobowości sprawcy jak i stopnia zawinienia, innymi słowy gdy jest w społecznym odczuciu karą niesprawiedliwą. Orzeczona przez Sąd Rejonowy kara łączna powyższych cech nie nosi, jest karą wyważoną, ukształtowaną zgodnie z regułami określonymi wart. 85 kk.
Odnosząc się do kolejnego postulatu skarżącego, a to wniosku o warunkowe zawieszenie wykonania kary łącznej – to również ten zarzut jak i wniosek okazały się całkowicie bezzasadne. Należy podkreślić, iż warunkowe zawieszenie wykonania kary jest instytucją stosowaną przede wszystkim ze względu na osobę sprawcy. Merytorycznie najważniejszym warunkiem jego orzekania jest dodatnia prognoza oparta na właściwościach i warunkach osobistych sprawcy. Słusznie Sąd Rejonowy uznał, iż po stronie skazanego nie istnieją żadne przesłanki do przyjęcia, iż skazany ten więcej nie będzie wchodził w kolizje z prawem. Skazany był już wielokrotnie karany, czyny wchodzące w zbieg realny i kary łącznej popełnione zostały w warunkach powrotu do przestępstwa w sytuacji wielokrotnego uprzedniego karania skazanego. Również aktualna opinia o skazanym z Zakładu Karnego jest opinią przeciętną, w tym kontekście uznać należy, iż wymierzona kara łączna pozbawienia wolności w wymiarze bezwzględnym nie może być uznana za rażąco niewspółmiernie surową, ani też taką która zapadłaby w następstwie błędu w ustaleniach faktycznych. Zresztą sam skarżący nie wskazuje na  jakikolwiek  realny  element mogący  być  podstawą  owej  pozytywnej
prognozy kryminologicznej warunkującej zastosowanie instytucji warunkowego zawieszenia wykonania kary.
Reasumując powyższe Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok.