Sąd Rejonowy w Środzie Śląskiej
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 729/13
Data wyroku: 2014-11-07 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Radosław Gluza
Słowa kluczowe: Kara

Sygn. akt II K 729/13
1 Ds. 1362/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 07 listopada 2014r.
Sąd Rejonowy w Środzie Śląskiej Wydział II Karny, w składzie:
Przewodniczący: SSR Radosław Gluza
Protokolant:  Stanisława Kwapińska
przy udziale prokuratora Marka Rogowskiego z Prokuratury Rejonowej w Środzie Śląskiej
po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 22 sierpnia 2014 r., 28 października 2014r. i 07 listopada 2014r.
sprawyP. M.(M.)
synaZ.iI.z d.K.
ur. (...)wŚ.
oskarżonego o to, że
w dniu 08 lipca 2012 roku wP.w gminieK.spowodował uG. C.obrażenia ciała w ten sposób, że siedząc jako pasażer na tylnym siedzeniu samochodu markiV. (...)onr rej. (...)trzymał oburącz przez opuszczoną szybę w drzwiach pojazdu za nadgarstki ręceG. C.w momencie kiedy pojazd ruszył i nabierał prędkości w wyniku czego pokrzywdzonyG. C.zmuszony był biec obok jadącego samochodu, a po przejechaniu kilkudziesięciu metrów, puścił ręce pokrzywdzonego, który tracąc równowagę upadł na chodnik o nawierzchni betonowej wskutek czego doznał obrażeń ciała w postaci: złamania podstawy paliczka dalszego kciuka prawego oraz głębokie otarcia skóry i naskórka głowy, barku, pośladków i kolan, obrażenia te naruszyły czynności narządówG. C.na okres dłuższy niż dni 7,

tj. o przestępstwo zart. 157 § 1 k.k.;

orzeka:

I
uznaje oskarżonegoP. M.za winnego tego, że w dniu 08 lipca 2013 roku wP., gm.K., siedząc jako pasażer na tylnym siedzeniu samochodu markiV. (...)onr rej. (...), trzymał oburącz przez opuszczoną szybę w drzwiach pojazdu, za nadgarstkiG. C., w momencie kiedy pojazd ruszył i nabierał prędkości, w wyniku czegoG. C.zmuszony był biec obok jadącego samochodu przez kilkadziesiąt metrów, a następnie przewrócił się na asfaltową drogę i był ciągnięty obok pojazdu przez kilkanaście metrów, wskutek czego został narażony na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu oraz doznał obrażeń ciała w postaci złamania podstawy paliczka dalszego kciuka prawego oraz głębokich otarć skóry i naskórka głowy, barku, pośladków i kolan, które to obrażenia naruszyły czynności narządów jego ciała na okres dłuższy niż siedem dni, tj. popełnienia przestępstwa zart. 160 § 1 k.k.iart. 157 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.i za to, na podstawieart. 157 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k., wymierza mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności;

II
na podstawieart. 69 § 1 i § 2 k.k.orazart. 70 § 1 pkt. 1 k.k.warunkowo zawiesza oskarżonemu wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności na okres 3 (trzech) lat próby;

III
na podstawieart. 46 § 1 k.k.orzeka wobec oskarżonegoP. M.środek karny w postaci obowiązku zadośćuczynienia za krzywdę wyrządzoną przestępstwem, poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonegoG. C.kwoty 4.000 zł (czterech tysięcy złotych);

IV
na podstawieart. 73 § 1 k.k.oddaje oskarżonegoP. M.pod dozór kuratora sądowego;

V
na podstawieart. 627 k.p.k.obciąża oskarżonegoP. M.kosztami postępowania a w tym zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa zwrot wydatków poniesionych przez Skarb Państwa od chwili wszczęcia postępowania w sprawie w wysokości 100 zł i na podstawieart. 2 ust 1 pkt 3 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych(Dz. U. nr 49 poz. 223 z późn. zm.) wymierza mu opłatę w kwocie 180 zł.

UZASADNIENIE WYROKU

Na podstawie przeprowadzonego przewodu sądowego, Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:

W dniu 07 lipca 2013r. pokrzywdzonyG. C.około godz. 22.00 udał się na zabawę wiejską do miejscowościP., gdzie spotkał znajomychB. K.,W. L.,M. M.,A. Z.i oskarżonegoP. M.. Na miejscuG. C.,P. M.i inne osoby spożywały alkohol.
Dowód:
zeznania świadkaG. C., k. 3, 30, 32, 95,
zeznania świadkaB. K., k. 16, 96,
zeznania świadkaW. L., k. 14, 106
częściowo zeznania świadkaA. Z., k. 9, 30, 36, 107,
częściowo zeznania świadkaM. M., k. 18, 34, 36, 106 – 107,
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoP. M., k. 94.
Około godz. 02:00 uczestnicy imprezy zaczęli się rozchodzić do domów.G. C.stał wraz ze znajomymi przed świetlicą i rozmawiali. Po chwili pod budynek podjechała samochodemA. Z., m-kiV. (...)onr rej. (...), jego dziewczynaM. S..
Dowód:
zeznania świadkaG. C., k. 3, 30, 32, 95,
zeznania świadkaB. K., k. 16, 96,
zeznania świadkaW. L., k. 14, 106
częściowo zeznania świadkaA. Z., k. 9, 30, 36, 107,
częściowo zeznania świadkaM. S., k. 11, 32 – 33, 34, 107 – 108,
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoP. M., k. 94.
A. Z.zajął miejsce pasażera obok kierowcy, zaśP. M.usiadł za nim na tylnym siedzeniu pojazdu. Oskarżony zamknął drzwi od auta i opuścił prawie w całości boczną szybę z prawej strony pojazdu.
Dowód:
zeznania świadkaG. C., k. 3, 30, 32, 95,
częściowo zeznania świadkaA. Z., k. 9, 30, 36, 107,
częściowo zeznania świadkaM. S., k. 11, 32 – 33, 34, 107 – 108,
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoP. M., k. 94.
G. C.stał przy samochodzie i rozmawiał zP. M.opierając się łokciami o opuszczoną szybę a następnie żegnając się z nim uścisnął mu dłoń wkładając swoją rękę do środka auta. W tym momencie oskarżony chwycił oburączG. C.za nadgarstki, pociągnął do środka pojazdu, mówiąc doM. S.„jedź, przewieziemy go”.
Dowód:
zeznania świadkaG. C., k. 3, 30, 32, 95,
zeznania świadkaB. K., k. 16, 96,
zeznania świadkaW. L., k. 14, 106
częściowo zeznania świadkaM. M., k. 18, 34, 36, 106 – 107,
protokół wizji lokalnej, k. 55 – 56.
M. S.ruszyła autem do przodu i zaczęła nabierać prędkości.G. C.będąc trzymanym przezP. M.biegł obok auta i krzyczał do oskarżonego aby go puścił oraz do kierowcy aby zatrzymała samochód.G. C.po przebiegnięciu kilkudziesięciu metrów nie był w stanie nadążyć za przyspieszającym pojazdem i przewrócił się na asfaltową drogę.
Dowód:
zeznania świadkaG. C., k. 3, 30, 32, 95,
zeznania świadkaB. K., k. 16, 96,
zeznania świadkaW. L., k. 14, 106
częściowo zeznania świadkaM. M., k. 18, 34, 36, 106 – 107,
częściowo zeznania świadkaM. S., k. 11, 32 – 33, 34, 107 – 108.
P. M.trzymał go jeszcze przez chwile za ręce, co spowodowało żeG. C.był ciągnięty przez kilkanaście metrów po podłożu z boku pojazdu. Następnie oskarżony puścił pokrzywdzonego, który pozostał na drodze, zaś samochód kierowany przezM. S.odjechał w kierunku miejscowościK..
Dowód:
zeznania świadkaG. C., k. 3, 30, 32, 95,
zeznania świadkaB. K., k. 16, 96,
zeznania świadkaW. L., k. 14, 106
częściowo zeznania świadkaM. M., k. 18, 34, 36, 106 – 107.
W wyniku ciągnięcia obok auta przez oskarżonego i upadku na podłoże,G. C.doznał obrażeń ciała w postaci: złamania podstawy paliczka dalszego kciuka prawego, otarć skóry okolicy ciemieniowej lewej o wymiarach 3 x 4 cm, otarć skóry barku lewego na powierzchni 12 x 10 cm, masywnych otarć skóry obu pośladków o wymiarach 20 x 30 cm każde, otarć skóry obu kolan na powierzchni 7 x 8 cm po stronie prawej i 20 x 15 cm po stronie lewej. Obrażenia te skutkowały naruszeniem czynności narządów ciałaG. C.na czas przekraczający siedem dni.
Dowód:
zeznania świadkaG. C., k. 3, 30, 32, 95,
świadectwo sądowo – lekarskich oględzin ciała, k. 6,
opinia sądowo – lekarska biegłegoM. W., k. 98 – 100.
OskarżonyP. M.ma 23 lata, jest kawalerem, nie ma nikogo na swoim Oskarżony pracuje wfirmie (...)wK., uzyskując wynagrodzenie w wysokości 1000 zł miesięcznie.
Dowód:
wyjaśnienia oskarżonegoP. M., k. 94.
notatka urzędowa w trybieart. 213 § 1 k.p.k., k. 57.
P. M.był dwukrotnie karany sądownie za przestępstwa zart. 62 ust. 1 i art. 58 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniioraz za przestępstwo zart. 178a § 1 k.k.na kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem ich wykonania.
Dowód:
informacja zK., k. 42 – 43, 111 – 112,
odpisy wyroków, k. 44 – 49.
OskarżonyP. M.w toku całego postępowania nie przyznał się do zarzucanego mu czynu i złożył wyjaśnienia, w których zaprzeczył aby jadąc autem przytrzymywał za ręceG. C..
***

Ponadto Sąd Rejonowy zważył, co następuje:

Dokonując ustaleń faktycznych w sprawie sąd miał na uwadze zgromadzone w toku postępowania dowody o charakterze osobowym i materialnym.
Spośród tej pierwszej grupy dowodów, sąd oparł się przede wszystkim na zeznaniach świadkówG. C.,B. K.iW. L.. Dając wiarę zeznaniom tychże świadków sąd uwzględnił ich spójny i logiczny charakter, jak też to, że nie zawierały one sprzeczności, które powodowałyby osłabienie ich wartości dowodowej. Ponadto korespondowały one z innymi dowodami stanowiącymi podstawę ustaleń faktycznych w sprawie, a w tym w szczególności znajdowały potwierdzenie w zgromadzonych dowodach o charakterze materialnym.
Sąd uwzględnił częściowo także zeznania świadkaM. M.. Mianowicie sąd uznał za wiarygodne jego pierwszą relację złożoną na etapie postępowania przygotowawczego, gdzie przedstawił on przebieg zdarzenia w taki sam sposób co wymienieni powyżej świadkowie. Sąd pominął natomiast kolejne zeznaniaM. M., w których odmienne niż początkowo opisał on zaistniałą sytuację. Zdaniem sądu treść tych zeznań nie zasługiwała na uwzględnienie i zmierzała wyłącznie do poprawienia sytuacji procesowej oskarżonego.
Mając z kolei na uwadze wyjaśnienia oskarżonegoP. M.sąd wziął je pod uwagę jedynie w takim zakresie, w jakim pokrywały się z dowodami uznanymi przez sąd za wiarygodne. Sąd uznał, że zaprzeczanie przez oskarżonego zarzutowi aktu oskarżenia, stanowi wyłącznie wyraz przyjętej przez niego linii obrony.
W ten sam sposób co wyjaśnienia oskarżonego sąd ocenił również zeznania świadkówM. S.iA. Z.. Relacje tych osób, nie stanowiły w większości dla sądu wiarygodnej podstawy ustaleń faktycznych w sprawie. Zajmując powyższe stanowisko sąd miał na uwadze przede wszystkim ich niespójny i nielogiczny charakter, jak też sprzeczności jakie pomiędzy nimi zachodziły. Świadkowie ci nie tylko w sposób odmienny od siebie opisali przebieg zdarzenia, ale ich zeznania były również wewnętrznie niespójne. Powyższe jest wyraźnie widoczne w relacjiM. S., która rozbieżnie wypowiedziała się m.in. co do okoliczności przemieszczania się pokrzywdzonego przy aucie, odcinka drogi jaki w ten sposób przejechała, czy wreszcie własnej świadomości tego co się wydarzyło.
Ustalając stan faktyczny w sprawie sąd wziął pod uwagę dowody o charakterze materialnym, wymienione w pierwszej części uzasadnienia. Sąd dał im wiarę jako w pełni wypełniającym wymogi stawiane takim dowodom oraz nie znajdując żadnych podstaw do podważenia ich wiarygodności. W tym zakresie sąd za pełnowartościowy dowód uznał m.in. opinię biegłego z zakresu medycyny sądowej lek.M. W.. Analiza treści wydanej opinii, nie nasuwa jakichkolwiek wątpliwości co do jej rzetelności i wiarygodności.
Dokonując oceny przedstawionych powyżej dowodów, sąd uznał, że sprawstwo i wina oskarżonegoP. M.w zakresie przypisanego mu czynu nie budzą wątpliwości. Zdaniem sądu oskarżony zrealizował swoim zachowaniem kumulatywnie znamiona występków zart. 157 § 1 k.k.oraz zart.160 § 1 k.k.P. M.trzymającG. C.za ręce tak, że był on zmuszony biec obok rozpędzającego się pojazdu, a następnie ciągnąc go po asfaltowym podłożu, ponosi odpowiedzialność nie tylko za doznane przez pokrzywdzonego obrażenia ciała ale także za narażenie go na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu. W ocenie sądu nie budzi jakichkolwiek wątpliwości, że w sytuacji takiej jaka miała miejsce, zachodziła realna możliwość najechania koła pojazdu na część ciała pokrzywdzonego, co mogło spowodować jego śmierć lub ciężkie obrażenia ciała. Ustalone zachowanie oskarżonego jednoznacznie wskazuje na to, że działał on umyślnie, przewidując i godząc się na opisane powyżej skutki, jakie w wyniku jego zachowania mogły wyniknąć dlaG. C..
Czyn oskarżonego był zawiniony. Nie zachodziły okoliczności wyłączające bezprawność ani winę.
Sąd wymierzającP. M.karę za przypisane mu przestępstwo baczył na dyrektywy wskazane wart. 53 k.k., uwzględniając stopień zawinienia i społecznej szkodliwości jego czynu, a nadto cele zapobiegawcze i wychowawcze, która to kara winna osiągnąć wobec oskarżonego. Stopień społecznej szkodliwości czynu oskarżonego był znaczny, na co wpływa przede wszystkim rodzaj i charakter dobra naruszonego przestępstwem, jak również konsekwencje jakie z niego wynikły dla zdrowia pokrzywdzonego. Sąd jako wysoki ocenił również stopień winy oskarżonego, który dopuścił się przestępstwa bez jakiegokolwiek powodu. Mając powyższe na uwadze sąd uznał za zasadne wymierzenieP. M.wnioskowanej przez prokuratora kary 8 miesięcy pozbawienia wolności, która zdaniem sądu stanowi sankcję o charakterze adekwatnym.
Sąd warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej wobec oskarżonegoP. M.kary pozbawienia wolności na okres trzech lat próby, uznając, iż zastosowanie środka probacyjnego spełni swe wychowawczo – prewencyjne cele i będzie wystarczające dla osiągnięcia wobec sprawcy celów kary, a w szczególności zapobieżenia powrotowi do przestępstwa.
W pkt III wyroku sąd orzekł wobec oskarżonegoP. M.środek karny w postaci zadośćuczynienia za krzywdę wyrządzoną przestępstwem, poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonegoG. C.kwoty 4.000 zł. Wydając wskazane rozstrzygnięcie sąd miał na uwadze treśćart. 46 § 1 k.k.zgodnie z którym „w razie skazania sąd może orzec, a na wniosek pokrzywdzonego lub innej osoby uprawnionej orzeka, obowiązek naprawienia wyrządzonej przestępstwem szkody w całości albo w części lub zadośćuczynienia za doznaną krzywdę; przepisów prawa cywilnego o przedawnieniu roszczenia oraz możliwości zasądzenia renty nie stosuje się”. Sąd w realiach niniejszej sprawy uznał za celowe, zastosowanie z urzędu wskazanego środka karnego w stosunku do oskarżonego, mając przede wszystkim na uwadze potrzebę zadośćuczynienia pokrzywdzonemu za doznaną krzywdę. Zdaniem sądu środek ten pozostaje celowy także, a może przede wszystkim, ze względu na potrzebę osiągnięcia wobecP. M.celów kary w zakresie prewencji indywidualnej. Z uwagi na warunkowe zawieszenie kary pozbawienia wolności, wskazany środek karny będzie stanowił dla oskarżonego realną dolegliwość, uzmysławiającą mu konsekwencje wiążące się z popełnieniem przestępstwa. Ustalając wysokość zadośćuczynienia na kwotę 4.000 zł sąd uznał, że pozostaje ona adekwatna do dolegliwości jakichG. C.doznał w wyniku przestępstwa popełnionego przezP. M..
Mając na uwadze konieczność wychowawczego oddziaływania na oskarżonego sąd oddał go pod dozór kuratora sądowego, uznając, że jest to niezbędne dla zapewnienia prawidłowego przebiegu okresu próby.
Na podstawieart. 627 k.p.k.sąd obciążyłP. M.kosztami procesu, a w tym zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa, uzasadnione wydatki poniesione przez Skarb Państwa od chwili wszczęcia postępowania w sprawie, które w dacie wyrokowania opiewały w wysokości 100 zł (dwukrotne zapytanie doK.– 60 zł, ryczałt za doręczenia pism w postępowaniu przygotowawczym i sądowym – 40 zł). Ponadto sąd wymierzył oskarżonemu opłatę sądową w wysokości przewidzianejustawą z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych.
SSR Radosław Gluza