Sąd Okręgowy w Gliwicach
III Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: III Cz 1053/14
Data wyroku: 2014-12-02 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Ewa Buczek-Fidyka, Lucyna Morys-Magiera, Sędzia Barbara Braziewicz
Słowa kluczowe: Zbieg Egzekucji
Podstawa prawna: art. 773 § 1 kpc

Sygn. akt III Cz 1053/14

POSTANOWIENIE
Dnia 2 grudnia 2014 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie:
Przewodniczący-Sędzia:  SO Barbara Braziewicz
Sędziowie:   SO Lucyna Morys - Magiera (spr.)
SR (del.) Ewa Buczek - Fidyka
po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2014 r. w Gliwicach na posiedzeniu niejawnym sprawy egzekucyjnej z wniosku Skarbu Państwa - Dyrektora Izby Celnej wS.,(...) Spółki AkcyjnejwM.,Banku (...) Spółki AkcyjnejwK.
przeciwkoR. F.
w przedmiocie wniosku Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Stargardzie SzczecińskimM. K.oraz Skarbu Państwa – Dyrektora Izby Celnej wS.
o rozstrzygnięcie zbiegu egzekucji
na skutek zażalenia wnioskodawcy Skarbu Państwa - Dyrektora Izby Celnej wS.
na postanowienie Sądu Rejonowego w Żorach
z dnia 12 grudnia 2013 r., sygn. akt I Co 261/13
postanawia:

oddalić zażalenie.
SSR (del.) Ewa Buczek – Fidyka SSO Barbara Braziewcz SSO Lucyna Morys – Magiera
Sygn. akt III Cz 1053/14

UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 12 grudnia 2013r. Sąd Rejonowy w Żorach wyznaczył komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Stargardzie SzczecińskimM. K.jako organ właściwy do dalszego łącznego prowadzenia egzekucji przeciwko dłużnikowiR. F.na podstawie wskazanych w sentencji postanowienia tytułów wykonawczych sądowego, administracyjnego i bankowych, w trybie właściwym dla tego organu, utrzymując w mocy dotychczas dokonane czynności egzekucyjne.
Uzasadniał, iż Dyrektor Izby Celnej wS.prowadzi egzekucję administracyjną odnośnie kwoty 543zł, Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Żorach – 2626,41zł, Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Stargardzie SzczecińskimM. K.– 14128,24zł oraz on właśnie rozpoczął postępowanie egzekucyjne w styczniu 2013r., najwcześniej i jest ono najbardziej zaawansowane. Jako podstawę prawną orzeczenia wskazanoart. 773 § 1 kpc.
Zażalenie od tego rozstrzygnięcia wniósł Dyrektor Izby Celnej wS., domagając się jego uchylenia i zarzucając, że w sentencji nie wskazano jednoznacznie, czy administracyjny organ egzekucyjny winie przekazać komornikowi akta spraw celem prowadzenia egzekucji wyłącznie z prawa majątkowego do którego nastąpił zbieg, czy też do całego majątku dłużnika.
Zdaniem skarżącego regulacjaart. 773 § 1 kpcpo nowelizacji przepisu wymusza konieczność zawarcia w orzeczeniu takiego rozstrzygnięcia, a jego brak powoduje niemożność prawidłowego prowadzenia egzekucji.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie nie było zasadne.
Wbrew stanowisku skarżącego sentencja zaskarżonego postanowienia sformułowana jest jasno i prawidłowo oraz koresponduje ze wskazaną wyżej regulacją. Tym samym zarzut spowodowania przez to orzeczenie w obrocie nieprawidłowości w postępowaniu egzekucyjnym nie był słuszny.
Godzi się wskazać, iż na gruncie prawa egzekucyjnego nie ma podstaw do konstruowania instytucji zbiegu sposobów egzekucji, co pozwala stwierdzić, że egzekucja prowadzona przez poszczególne organy egzekucyjne stanowi nierozdzielną całość.
Gdyby dalsza egzekucja miała toczyć się łącznie tylko w odniesieniu do składnika majątku dłużnika, do którego nastąpił zbieg, zbędne byłoby uwzględnianie stopnia zaawansowania każdego ze zbiegających się postępowań egzekucyjnych - wystarczyłoby zbadanie, który organ pierwszy dokonał czynności egzekucyjnej. Przy takim rozumieniu zakresu łącznie prowadzonej egzekucji, bezcelowe byłoby również orzekanie, które z podjętych dotychczas czynności egzekucyjnych pozostają w mocy.
Zaznaczyć należy, iż pogląd, że ustawodawca wart. 773 § 1 k.p.c.miał na względzie dalsze łączne prowadzenie egzekucji w całości znajduje oparcie wart. 774 i 838 k.p.c.Przemawia również za nim wykładnia historyczna. Przyjęcie odmiennego rozwiązania prowadziłoby do sytuacji, w której toczyłyby się równoległe dwa postępowania egzekucyjne, co powodowałoby konieczność uzyskania przez wierzyciela dwóch tytułów wykonawczych, do czego nie byłoby podstaw wart. 794 k.p.c., przy założeniu, że nie ma zastosowaniaart. 793 k.p.c.
W tej sytuacji doszłoby także do kolizji zart. 803 k.p.c.Ponadto prowadzenie dwóch równoległych egzekucji stwarzałoby niebezpieczeństwo kolejnych zbiegów, hamujących postępowanie i odwlekających realizację tytułu wykonawczego; rodziłoby też trudności w dostępie do akt sprawy egzekucyjnej oraz problem komunikacji pomiędzy dwoma organami egzekucyjnymi (tak: postanowienie Sądu Najwyższego 7 sędziów z dnia 20 grudnia 2011 r. III CZP 46/11, LEX nr 1126433).
W świetle powyższego poglądu, który Sąd drugiej instancji w składzie rozpatrującym niniejszą sprawę w całości podziela oraz wobec brzmienia powyższych regulacji prawnych, zażalenie należało uznać za bezzasadne.
Z tych przyczyn zażalenie organu oddalono na mocyart. 385 kpcw zw. zart. 397 § 2 kpcw zw. zart. 13 § 2 kpc.
SSR (del.) Ewa Buczek – Fidyka SSO Barbara Braziewicz SSO Lucyna Morys – Magiera