Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 448/14
Data wyroku: 2014-09-16 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sławomir Gosławski, Marta Legeny-Błaszczyk, Tomasz Ignaczak
Słowa kluczowe: Dobrowolne Poddanie Się Karze
Podstawa prawna: art. 335 kpk

Sygn. akt IV Ka 448/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 16 września 2014 roku.
Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący SSO Marta Legeny-Błaszczyk
Sędziowie SO Sławomir Gosławski
SO Tomasz Ignaczak (spr.)
Protokolantsekr. sądowy Dagmara Szczepanik
przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Bełchatowie del. do Prokuratury Okręgowej w Piotrkowie Trybunalskim - Małgorzaty Karwackiej-Barylskiej
po rozpoznaniu w dniu 16 września 2014 roku
sprawyS. S.
oskarżonego zart. 278§1 kk,art. 178a§4 kk
z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Bełchatowie
z dnia 23 maja 2014 roku     sygn. akt II K 217/14
na podstawieart. 437§2 kpk,art. 438 pkt 2 kpkuchyla zaskarżony wyrok w stosunku do oskarżonegoS. S.i sprawę w tym zakresie przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Bełchatowie.
Sygn. akt IV Ka 448/14

UZASADNIENIE
OskarżonyS. S.został oskarżony o to, że:

-

w nocy 23 stycznia 2014 roku dokonał zaboru w celu przywłaszczenia trzech sztuk metalowych podstaw do stropów o łącznej wartości 450 zł. tj. o czyn zart. 278 § 1 kk

w nocy 23 stycznia 2014 roku prowadził w stanie nietrzeźwości pojazd mechaniczny będąc uprzednio skazany za prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości, tj, o czyn zart. 178 a § 4 kk.

Sąd Rejonowy w Bełchatowie wyrokiem z dnia 23 maja 2014 roku w sprawie sygn. akt II K 217/14 uznał oskarżonego za winnego popełnienia zarzuconych mu czynów i za to:

-

za czyn I na podstawieart. 278 § 1 kkiart. 33 § 2 kkwymierzył mu karę 1 roku pozbawienia wolności i karę 50 stawek dziennych grzywny po 10 zł. stawka;

za czyn II na podstawieart. 178 a § 4 kkwymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności;

na podstawieart. 85 kkiart. 86 § 1 i 2 kkwymierzył mu karę łączną 1 roku pozbawienia wolności i karę 50 stawek dziennych grzywny po 10 zł. stawka

na podstawieart. 69 § 1 i 2kki70 § 1 pkt 1 kkwykonanie orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby 2 lat

orzekł o kosztach sądowych.

Powyższy wyrok został zaskarżony przez prokuratora. Apelacja prokuratora wywiedziona została zart. 425 § 1 i § 2 kpk,art. 444 kpk,art. 427 § 2 kpkiart. 438 pkt 1 i 2 kpk– skarżąc wyrok Sądu Rejonowego na niekorzyść oskarżonegoS. S..
Prokurator zarzucił wyrokowi:

-

obrazę przepisów postępowania, tj.art. 335 § 1 kpkw zw. zart. 343 § 6 kpkktóra miała wpływ na treść orzeczenia poprzez wymierzenie środków karnych i środków probacyjnych w innym kształcie i rozmiarze niż zostało to ustalone przez strony, w szczególności nie orzeczenie wnioskowanego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych i dozoru kuratora;

obrazę przepisów prawa karnego materialnego, tj.art. 42 § 2 kkktóra miała wpływ na treść wyroku poprzez nie orzeczenie obligatoryjnego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych;

obrazę przepisów prawa karnego materialnego, tj.art. 86 § 2 kkktóra miała wpływ na treść wyroku poprzez błędne orzeczenie o karze łącznej grzywny;

obrazę przepisów prawa karnego materialnego, tj.art. 69 § 4 kkktóra miała wpływ na treść wyroku poprzez brak powołania tego przepisu przy orzekaniu o warunkowym zawieszeniu wykonania kary pozbawienia wolność za czyn zart. 178 a § 4 kk.

W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Bełchatowie.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Apelacja prokuratora w pełni zasługuje na uwzględnienie.
W przedmiotowej sprawie oskarżony został skazany w trybieart. 335 kpk– na posiedzeniu. Sąd w wyroku orzekł jednak inny wymiar środków karnych i probacyjnych, niż zostało to ustalone miedzy oskarżonym a prokuratorem. W dodatku, Sąd nie wezwał stron na posiedzenie celem ewentualnej modyfikacji wniosku za ich zgodą.
W szczególności we wniosku strony uzgodniły, że w związku ze skazaniem za czyn zart. 178 a § 4 kkoskarżonemu zostanie wymierzony środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 3 lat oraz, że w okresie próby będzie on pozostawał pod dozorem kuratora. Sąd Rejonowy nie zawarł tych rozstrzygnięć w zaskarżonym wyroku.
W dodatku zaskarżony wyrok narusza prawo karne materialne, albowiem nie zawiera rozstrzygnięcia o obligatoryjnym w tym przypadku środku karnym zart. 42 § 2 kkoraz nie uwzględnia dyspozycjiart. 69 § 4 kkw rozstrzygnięciu o warunkowym zawieszeniu wykonania kary pozbawienia wolności w sytuacji, gdy kara ta była orzeczona m. in. za czyn zart. 178 a § 4 kk. Ponadto zupełnie niepotrzebnie Sąd Rejonowy orzekał o karze łącznej grzywny ( i błędnie powoływał dyspozycjęart. 86 § 2 kk), mimo, że nie było żadnych podstaw do orzekania o takiej karze, albowiem oskarżonemu wymierzono tylko jedną karę grzywny.
W świetle powyższych wątpliwościSąd Rejonowy powinien albo orzec karę i środki karne i porbacyjne zgodnie z wolą stron, albo w trybieart. 343 § 7 kpkskierować sprawę do rozpoznania na zasadach ogólnych( czyli na rozprawie ).
Niewykorzystanie przez Sąd Rejonowy przysługujących mu uprawnień zainicjowania zmiany wniosku przez prokuratora i nieuwzględnienie w pełni wniosku, mimo orzekania na posiedzeniu, zamiast skierowania sprawy na rozprawę w celu rozpoznania jej na zasadach ogólnych stanowi naruszenie przepisów prawa procesowego określonych wart. 343 § 7 kpkw zw. zart. 335 § 1 kpk. Tak czyniąc Sąd I instancji dopuścił się rażącej obrazy przytoczonych przepisów prawa procesowego, które to naruszenie z uwagi na swój istotny charakter, miało wpływ na treść zaskarżonego wyroku. Powoduje to konieczność uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Podzielany przez Sąd Okręgowy pogląd o konieczności uchylania sprawy do ponownego rozpoznania w razie wydania wyroku na posiedzeniu z naruszeniem dyspozycjiart. 343 § 7 kpkw zw. zart. 335 kpkbył już wielokrotnie wyrażany zarówno w orzecznictwie jak i piśmiennictwie (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 20 kwietnia 2005 r., I KZP 10/05, OSNKW 2005 r., z. 4, poz. 42; wyroki Sądu Najwyższego z: 9 listopada 2005 r., V KK 296/05, i 9 grudnia 2005 r., KK 25/05, OSNKW 2006 r., z. 6, poz. 20 oraz T. Grzegorczyk, Wydanie wyroku na posiedzeniu w znowelizowanej procedurze karnej,PS2003, nr 9, s. 22-24; K. Lewczuk, Rola sądu w konsensualnym zakończeniu procesu karnego, Prok. i Pr. 2004 r., Nr 4, poz. 143).
Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji wyroku.