Sąd Rejonowy w Białymstoku
VII Wydział Karny
Sygnatura akt: VII K 539/13
Data wyroku: 2014-01-31 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Alina Dryl
Teza: bez tezy

Sygn. akt VII K 539/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 31 stycznia 2014 r.

Sąd Rejonowy w Białymstoku VII Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący SSR Alina Dryl
Protokolant Łukasz Tesluk

w obecności Prokuratora Dawida Roszkowskiego
po rozpoznaniu dnia 27.09, 11.10, 22.11,20.12.2013 roku i 31.01.2014 roku sprawyE. B.synaP.iZ.z domuD.urodzonego (...)wC.

oskarżonego o to, że:
I. w dniu 22 lutego 2013 r. wB.w samochodzie markiV.onumerze rejestracyjnym (...)przyul. (...)posiadał wbrew przepisom ustawy środek odurzający w postaci ziela konopi innych niż włókniste o wadze 0,49 g (netto),
tj. o czyn zart. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii.
II. w dniu 22 lutego 2013 roku wB., w samochodzie markiV.o numerze rejestracyjnym,(...), udzielił nieodpłatnieM. G.środka odurzającego w postaci ziela konopi innych niż włókniste,
tj. o czynart. 58 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii

I
OskarżonegoE. B.uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego wpkt Iprzy czym przyjmuje, iż czyn ten stanowi wypadek mniejszej wagi zart. 62 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniii za tak przypisany czyn na mocyart. 62 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiskazuje go na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.

II
OskarżonegoE. B.uznaje winnego tego, że w dniu 22 lutego 2013 roku wB., w samochodzie markiV.o numerze rejestracyjnym,(...), udzielił nieodpłatnieM. G.środka odurzającego w postaci ziela konopi innych niż włókniste, poprzez wspólne z nimi wypalenie – jednego skręta ziela konopi innych niż włókniste, tj. czynu zart. 58 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniii za tak przypisany czyn na mocyart. 58 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiskazuje go na karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności.

III
Na mocyart. 85 kk,art. 86 § 1 kkorzeka wobec oskarżonegoE. B.karę łączną w wymiarze 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.

IV
Na mocyart. 69 § 1 i 2 kk,art. 70 § 2 kk,art. 73 § 2 kkwykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza oskarżonemu na okres próby wynoszący 3(trzy) lata i oddaje go w okresie próby pod dozór kuratora sądowego.

V
Na mocyart. 70 ust. 2 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiorzeka przepadek przez zniszczenie dowodów rzeczowych zapisanych w Wykazie Dowodów Rzeczowych nr I/151/13 pozycja 1 i 2 – k. 145 akt sprawy.

VI
Zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych w sprawie.

Sygn. akt VII K 539/13

UZASADNIENIE
Na podstawie materiału dowodowego zebranego w niniejszej sprawie Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 22 lutego 2013r.E. B.,M. G.iK. M.wyjechali zW.doB.na koncert grup hip-hop, który miał odbyć się na(...). Samochodem markiV. (...)onr rej. (...)kierowałM. G., obok niego miejsce pasażera zająłK. M., z tyłu usiadłE. B.. W trakcie jazdyE. B.kilkakrotnie korzystał z telefonuM. G., kontaktował się m.in. zR. W.. Po przyjeździe doB.około godziny 17.20 udali się do siostryM. G.zamieszkałej przyul. (...), aby odebrać od niej bilety na koncert. Z samochodu wysiadłM. G., który poszedł do jej mieszkania orazE. B., który oddalił się w przyległy rejon bloku. Po kilkunastu minutach obaj wrócili do samochodu i ruszyli w dalszą drogę. Zajechali na pobliskie osiedle, gdzieM. G.w celu załatwienia swojej sprawy wyszedł na kilka minut z samochodu, następnie zajechali do sklepu spożywczego.M. G.iK. M.weszli do środka,E. B.został na zewnątrz. Gdy wyszli zesklepu (...)czekał na nich przy samochodzie. Następnie zajechali jeszcze na stację paliw i stamtąd ruszyli w kierunkuul. (...). W trakcie jazdyE. B.zaczął zwijać skręta z marihuany. Pozostałą część nieużytego suszu roślinnego marihuany pozostawił w papierowym zawiniątku, które położył w samochodzie na półce między fotelami kierowcy i pasażera. Około godziny 18.45M. G.zaparkował samochód niedaleko klubu przyul. (...)w pobliżu sklepu, gdzie chcieli kupić coś do picia.E. B.zapytał wówczas kolegów, czy chcą zapalić skręta z marihuany.K. M.nie skorzystał z tej propozycji i odmówiłE. B.zapalenia skręta z marihuany. NatomiastM. G.wyraził chęć skorzystania z propozycjiE. B.udzielenia mu środka odurzającego w postaci marihuany. W tym celuM. G.wziął odE. B.zapalonego skręta z zawartością marihuany i zaciągnął się nim dwa razy.
Tą okoliczność zauważyli patrolujący teren funkcjonariusze policjiB. L.iP. P. (2). Udali się więc w ich stronę, a gdy zbliżali się do pojazduE. B.wysiadł z samochodu i odrzucił palonego wcześniej skręta z zawartością marihuany w śnieg. Moment ten zauważyli policjanci i w miejscu gdzieE. B.odrzucił ten przedmiot ujawnili dymiący się skręt z zawartością suszu roślinnego. Z uwagi na to, że funkcjonariusze policji poczuli w samochodzie silny zapach palonej marihuany, wylegitymowali osoby przebywające w tym pojeździe i udali się z nimi do radiowozu. Jeden z policjantów dokonał również przeszukania tego pojazdu w wyniku którego na półce między fotelami znalazł susz roślinny marihuany, który podobnie jak susz z wyrzuconego przezE. B.z samochodu skręta, został poddany badaniu narkotestem z wynikiem pozytywnym. Żaden z trzech zatrzymanych przez funkcjonariuszy policji mężczyzn nie przyznał się do posiadania zabezpieczonej marihuany wobec czego zostali oni przewiezieni do komisariatu policji, gdzie dokonano wobec nich dalszych czynności. Pojazd został zaś przekazany do magazynu dowodów rzeczowych. Przeprowadzono również przeszukania w miejscu zamieszkania zatrzymanych mężczyzn ale nie ujawniono tam żadnych niedozwolonych substancji.
Przeprowadzone badania fizykochemiczne wykazały, iż zabezpieczony susz roślinny o łącznej wadze 0,49 gram netto zawierał ziele konopi innych niż włókniste znajdujące się w wykazie środków odurzających grup I-N i IV-N stanowiących załącznik nr 1 do ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o zeznania świadków:B. L.(k. 22-22v, 193-195),R. W.(k. 157-157v, 211-214),M. G.(k. 51-51v, 110-110v, 214-217),L. G.(k. 80-81, 187-191),A. M.(k. 90-90v, 192), częściowych zeznań świadkaK. M.(k. 56-57, 229-236), notatki urzędowe (k. 1, 26, 27, 55, 108, 127, 156), protokół oględzin miejsca (k. 2), protokoły zatrzymania osób (k. 3, 4), protokół zatrzymania nieletniego (k. 5), protokoły użycia testera narkotykowego (k. 6, 10), protokół przeszukania pojazdu (k. 7-9), protokoły przeszukania osób (k. 12-14, 15-17, 18-20), protokół oględzin rzeczy wraz z załącznikiem (k. 23-24), protokoły przeszukania pomieszczeń (k. 29-32, 36-39, 44-47, 78-79, 83-84, 88-89), dane transmisyjne (k. 119), bilingi (k. 120-125), dane teleadresowe (k. 134), opinię z zakresu badań chemicznych (k. 136-138), pismo zO.z załącznikiem (k. 140-141), pismo zT.z załącznikiem (k. 142-143), protokół konfrontacji (k. 154-155), pismo zKPII (k. 226), dowód z konfrontacji przeprowadzonej na rozprawie (k. 218-221, 246-250), a także w oparciu o częściowe wyjaśnienia oskarżonegoE. B.(k. 63-64, 66-67, 147-148, 161-162, 176v-178, 195, 213-214, 232, 237).
OskarżonyE. B.zarówno w toku dochodzenia jak i przed Sądem nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów.
Wyjaśniając po raz pierwszy w postępowaniu przygotowawczym podał, że kiedy zatrzymali się przy sklepie spożywczym i wysiadł samochodu, aby kupić coś do picia, usłyszał krzyki policji, aby się zatrzymał. Funkcjonariusz policji stwierdził, że czuje dym i zaprosił go do radiowozu. Po dokonaniu przeszukania pojazdu funkcjonariusz oznajmił, że znalazł w samochodzie zabronione środki. Podał, że nie wie do kogo należały narkotyki znalezione w samochodzie, nie wiedział, że znajdują się one w pojeździe. Zaprzeczał, aby należały one do niego, nie potwierdził też tego, aby częstował kierowcę skrętem z zawartością marihuany.
Podczas kolejnego przesłuchaniaE. B.wyjaśnił, że nie palił w ostatnim czasie marihuany i jeżeli w samochodzie znaleziono narkotyki, to należały one doM. G..
W czasie następnych przesłuchańE. B.podał, że w trakcie jazdyM. G.dzwonił do jakiegoś chłopaka i pytał gdzie mają się spotkać. Od jego siostry podjechali pod jakiś blok, gdzieM. G.wysiadł z samochodu i wrócił po ok. 15 minutach. Oskarżony nie przyznawał się do tego, aby kupował, posiadał albo udzielał komukolwiek marihuanę. Podtrzymywał, że nie palił nic w samochodzie kolegi. Wyjaśnił też, że bratM. G.miał sprawę za narkotyki i przez to doskonale rozeznaje się w tej kwestii. Twierdził też, że w dniu zatrzymania nie wykonywał żadnych połączeń telefonicznych.
Przed Sądem oskarżonyE. B.wyjaśnił, że po tym, jakM. G.poszedł do siostry po bilety, on także wysiadł z samochodu i poszedł za blok się przejść. Oskarżony opisał dalszy przejazd, aż do momentu, gdy został zatrzymany przez policjanta po tym, gdy wysiadł z samochodu, aby pójść do sklepu kupić napój. Potwierdził, że w czasie przeszukania samochodu jeden z funkcjonariuszy znalazł w środku zawiniątko z suszem roślinnym. Podtrzymywał, że od momentu, gdy wyszedł z domu do nikogo nie dzwonił, również nie wykonywał żadnych połączeń telefonicznych doR. W., zaś wielokrotnie przez telefon w czasie jazdy rozmawiał z kimśM. G.. Dodał też, że po przewiezieniu ich na komisariat był poddany testom na zawartość narkotyków w organizmie, które wykazały u niego zawartość(...)w organizmie.

Sąd zważył, co następuje:

Niekwestionowanym w niniejszej sprawie był fakt, iż w dniu 22 lutego 2013 r. funkcjonariusze policji podczas kontroli ujawnili w pobliżu samochodu markiV.onr rej. (...), zaparkowanym przyul. (...)wB., skręt z zawartością marihuany o wadze netto 0,22 gram oraz wewnątrz tego pojazdu środek odurzający w postaci marihuany o wadze 0,27 gram netto. Powyższe znalazło potwierdzenie w wyjaśnieniach oskarżonegoE. B., zeznaniach świadkówM. G.,K. M., zeznaniach funkcjonariusza policjiB. L., jak również potwierdzają to dowody z dokumentów, w szczególności w postaci notatki urzędowej (k. 1), protokołu oględzin miejsca (k. 2), protokołu przeszukania pojazdu (k. 7-9), protokołu oględzin rzeczy wraz z załącznikiem (k. 23-24), jak też opinii z zakresu badań chemicznych (k. 136-138).
Kwestią sporna było ustalenie w czyim posiadaniu znajdowały się przedmiotowe środki odurzające w postaci marihuany. Oskarżony konsekwentnie utrzymywał bowiem, że nie były one w jego posiadaniu, nie miał świadomości, że w tym pojeździe znajduje się marihuana oraz zaprzeczał aby palił on w tym pojeździe marihuanę lub udzielał jej innej osobie.
Zasadniczym dowodem w sprawie pozwalającym na ustalenie rzeczywistego przebiegu wydarzeń przyul. (...)wB.stały się zeznania funkcjonariusza policjiB. L.(k. 22-22v, 193-195), który był naocznym świadkiem zachowania osób przebywających w pojeździe oraz momentu w którym oskarżony odrzucił skręta z zawartością marihuany w śnieg jak też dalszych wydarzeń w tym ujawnienia dalszej ilości marihuany wewnątrz tego pojazdu.
B. L.w swoich zeznaniach wskazał, że podjęta przez nich interwencja nie była wynikiem przypadkowej kontroli, ich uwagę zwróciło bowiem dziwne zachowanie znajdujących się w pojeździe osób, których od tego momentu bacznie obserwowali. Świadek widział, jak osoby te coś przypalały i coś sobie przekazywały, sposób przypalania wskazywał zaś, że palą one marihuanę. Widział też, że osobą przepalającą tego skręta była osoba siedząca z tyłu tego samochodu. Podczas zbliżania się do pojazdu zauważył też moment, kiedy jeden z mężczyzn siedzący z tyłu, którym okazał się być oskarżonyE. B.wysiadając z samochodu odrzucił coś białego w śnieg, czym okazał się być papierowy dymiący się jeszcze skręt z zawartością suszu roślinnego. Dodał, że na miejscu zdarzenia nie miał żadnych wątpliwości, która osoba wyrzuciła skręta, pozostałe osoby siedziały bowiem w aucie i nie mogły tego zrobić z uwagi na zamknięte szyby. Świadek widział też wyraźnie ruch ręki tej osoby która dokonała wyrzucenia tego przedmiotu. Świadek potwierdził również, że czuł wewnątrz pojazdu charakterystyczny zapach palonej marihuany a w trakcie przeszukania tego pojazdu znalazł susz roślinny w papierowym zawiniątku, który następnie poddano badaniom testerem narkotykowym z wynikiem pozytywnym wskazującym na obecność marihuany.
Dokonując oceny zeznań świadkaB. L.Sąd uznał, że zasługują one na uwzględnienie w całości albowiem są stanowcze, konsekwentne i logiczne a ponadto korelują z notatką urzędową (k. 1), protokołem oględzin miejsca (k. 2), protokołem przeszukania pojazdu (k. 7-9), protokołem użycia testera narkotykowego (k. 6, 10) oraz protokołami zatrzymania osób (k. 3-5). Podkreślenia wymaga fakt, iż była to osoba całkowicie bezstronna i jego zeznania odnosiły się wyłącznie do podejmowanych przez niego czynności służbowych. Świadek nie miał zatem jakichkolwiek powodów, by przedstawić nieprawdziwe okoliczności zaistniałej sytuacji, chcąc w ten sposób bezpodstawnie oskarżyćE. B.. Wskazać przy tym należy, że znajdował się on w niedalekiej odległości od ich pojazdu i miał możliwość obserwowania zachowania poszczególnych osób, w tym oskarżonego, który zdając sobie sprawę, że posiada niedozwolony środek odurzający – marihuanę wykorzystując fakt wysiadania z samochodu odrzucił go. Zeznania te zaprzeczają więc twierdzeniom oskarżonego, że nie palił on w ogóle marihuany, nie udzielał jej kierowcy i nic nie wyrzucał wysiadając z samochodu.
Zbliżony do relacjiB. L.- w zeznaniach złożonych na etapie postępowania przygotowawczego - przebieg wydarzeń przedstawili również świadkowieM. G.(k. 51-51v, 110-110v) iK. M.(k. 56-57).
Świadkowie ci zgodnie potwierdzili, że oskarżonyE. B.palił w tym pojeździe zwiniętego przez siebie skręta z marihuany, który wyrzucił po tym, gdy wysiadał z samochodu. Nie wiedzieli oni w jaki sposób i gdzieE. B.wszedł w posiadanie tej marihuany, ale obaj byli pewni co do tego, że przedmiotowa marihuana znajdowała się w posiadaniuE. B..
Z zeznańK. M.wynikało ponadto, że już po tym, gdy wyjechali ze stacji paliw oskarżonyE. B.powiedział, że ma on marihuanę. Zaczął zwijać skręta, a pozostałą jej część którą miał w kartce, zostawił w samochodzie. Świadek będąc również konfrontowany z oskarżonym podtrzymał swoje zeznania (k. 154-155), wskazał jedynie, że zauważył, jak oskarżonyE. B.kręcił już skręta po powrocieM. G., gdy ten wyszedł z samochodu na kilka minut na jakimś osiedlu. ŚwiadekK. M.potwierdził, że oskarżonyE. B.częstował go tym skrętem z zawartością marihuany, ale zaznaczył, że on odmówił. Wskazał, że razem z oskarżonymE. B.skręta z zawartością marihuany paliłM. G., który również potwierdził tę okoliczność.M. G.podał, że znaleziona w samochodzie marihuana nie były w jego posiadaniu.
Sąd uznał te zeznania za wiarygodne tym bardziej, że były złożone bezpośrednio po zdarzeniu przez co w pełniejszy sposób oddawały przebieg zdarzenia. Zeznania te co do zasady korespondowały ze sobą a stwierdzone drobne rozbieżności nie miały większego znaczenia dla oceny zachowania oskarżonego w świetle stawianych mu w tej sprawie zarzutów.
W nieco odmienny sposób Sąd odniósł się natomiast do ich późniejszych zeznań, zwłaszcza bowiem świadekK. M.zeznając przed Sądem kilkakrotnie zmieniał treść swoich wcześniejszych zeznań relacjonując odmiennie podane wcześniej okoliczności. O ile zeznając bezpośrednio po zdarzeniuK. M.miał pewność co do tego, że znaleziona przez funkcjonariuszy policji marihuana była w posiadaniu oskarżonego, który pierwszy zapalił skręta z zawartością marihuany i częstował nim pozostałych kolegów, o tyle w dalszym toku postępowania wskazywał, iż nie wie do kogo należała ta marihuana Nie wykluczał, że mogła ta zabezpieczona przez funkcjonariuszy policji marihuana należeć do kierowcyM. G., ale do takiego wniosku doszedł tylko na podstawie tego, żeM. G.także palił tą marihuanę. Świadek w pewnych szczegółach zeznawał również rozbieżnie, widząc te rozbieżności sam parokrotnie wskazał przy tym, że składając zeznania na policji lepiej i dokładniej pamiętał całą sytuację.
Sąd nie dał wiary zeznaniomK. M.odnośnie głównych faktów związanych z ustalonym stanem faktycznym w tej części, w której były one sprzeczne z jego zeznaniami złożonymi w toku dochodzenia. Należy bowiem zauważyć, iż jak wynika z doświadczenia życiowego, to właśnie w pierwszym etapie postępowania karnego świadek, zeznając spontanicznie i bezpośrednio po zdarzeniu, najlepiej potrafi opisać przebieg zaistniałych wydarzeń. Ponadto analizując jego późniejsze zeznania Sąd zauważył, że wyraźnie akcentował on treści, na które w swoich wyjaśnieniach powoływał się oskarżonyE. B.. Mimo, iż zapewniał również, że pozostaje w koleżeńskich relacjach z dwoma kolegami, wyraźnie było widać, że zmieniając treść swoich zeznań chciał wspierać linię obrony oskarżonegoE. B..
Walorem wiarygodności Sąd obdarzył zaś jego zeznania, gdy przed Sądem wskazywał, że podczas jazdy samochodem na terenieB.oskarżony kilkakrotnie dzwonił do kogoś z telefonuM. G., koreluje to bowiem z pozostałym materiałem dowodowym, zwłaszcza z bilingiem połączeń z telefonuM. G.(k. 120-125) oraz zeznaniami świadkaR. W..
Odnosząc się zaś do późniejszych zeznań świadkaM. G., Sąd zauważył, iż nie było w nich zasadniczych sprzeczności i dotyczyły one kwestii drugorzędnych.M. G.nie potwierdził jedynie tego, że będąc naA.oskarżony poszedł sam do sklepu, a zeznał, że udał się do zaparkowanego samochodu, nie wiedział jednak z kim się wówczas spotkał i w jakiej sprawie. W ocenie Sądu kwestia ta, w świetle stawianych oskarżonemu zarzutów nie ma większego znaczenia w sprawie, niewątpliwym bowiem jest, że oskarżony oddalił się wówczas z samochodu, co potwierdził on sam, jak też świadekK. M.. Była to zatem sytuacja, kiedy pozostali koledzy stracili oskarżonegoE. B.z pola widzenia.
W tej sprawie zeznania złożył takżeR. W.(k. 157-157v, 211-214), który nie potwierdził znajomości zM. G.twierdząc przy tym, że nigdy wcześniej go nie widział i z nim nie rozmawiał. ŚwiadekR. W.zeznał przy tym, że jeśli otrzymywał z jego telefonu jakieś połączenia w dniu 22 lutego 2013r. to osobą, która się z nim kontaktowała był oskarżonyE. B..
Sąd uznał zeznania tego świadka za wiarygodne, sam fakt połączeń przychodzących i wychodzących z jego numerem telefonu potwierdzają bowiem bilingi połączeń telefonuM. G.. Na podstawie zeznańR. W.nie udało się jednak ustalić treści jego rozmowy z oskarżonym, świadek zasłaniał się w tej kwestii niepamięcią.R. W.potwierdził natomiast fakt , że w ostatnim okresie został on skazany za posiadanie marihuany przez Sąd Rejonowy w Białymstoku na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania (k-211). Zeznania tego świadka podważyły jednak wiarygodność wyjaśnień oskarżonegoE. B.który twierdził, że w tym dniu nie korzystał on z telefonuM. G.i nie kontaktował się zR. W..
ZeznaniaL. G.(k. 80-81, 187-191) iA. M.(k. 90-90v, 192), w zakresie zarzutów postawionych oskarżonemu nie wniosły do przedmiotowej sprawy istotnych treści. Świadkowie nie znali dokładnych szczegółów dotyczących okoliczności ujawnienia zabezpieczonego środka odurzającego w postaci marihuany.L. G.potwierdził jedynie, że synM. G.przyznał mu się, że dwa razy pociągnął od oskarżonegoE. B.skręta z marihuany.
Oceniając zatem wyjaśnienia oskarżonego w świetle powyższej analizy materiału dowodowego Sąd doszedł do przekonania, że jego wyjaśnienia zasługują na uwzględnienie jedynie w zakresie samego faktu, iż przedmiotowego dnia oskarżony wraz z kolegami przyjechał na koncert doB.i został zatrzymany przez policję po tym, gdy wysiadł z samochodu zaparkowanego nieopodal ich miejsca docelowego, gdyż jedynie w tej części wyjaśnienia oskarżonego znajdują odzwierciedlenie w pozostałym materiale dowodowym.
Natomiast w pozostałym zakresie wyjaśnieniaE. P..B.w tym zwłaszcza odnośnie nie przyznania się do winy i negowania by zabezpieczone środki odurzające w postaci marihuany należały do niego, jak też negowania faktów, że palił on w tym dniu marihuanę i częstował nią swoich kolegów – w kontekście przede wszystkim zeznań policjantaB. L., jak też zeznańM. G.iK. M.w takim zakresie, w jakim Sąd uznał je za wiarygodne – zdaniem Sądu nie zasługują na uwzględnienie i stanowią jedynie linię obrony przyjętą przez oskarżonego na potrzeby niniejszego postępowania, której celem było uwolnienie się od odpowiedzialności karnej za zarzucane mu czyny.
W ocenie Sądu oskarżonyE. B.nabył przedmiotową marihuanę na terenieB.. Jak wynika z zeznańM. G.iK. M.wcześniej w czasie jazdy doB.nie doszło do palenia przez oskarżonego marihuany ani też częstowania przez niego kolegów marihuaną. Oskarżony miał zaś dwukrotnie sposobność przebywania bez obecności kolegów - raz pod blokiem siostryM. G.oraz drugi raz w czasie, gdy do sklepu spożywczego weszli tylkoM. G.iK. M.. Pod ich nieobecność miał więc sposobność nabycia marihuany. Wbrew wyjaśnieniom oskarżonegoE. B., że w czasie pobytu wB.kilkakrotnie kontaktował się również z różnymi osobami, Sąd krytycznie ocenił bowiem jego wyjaśnienia w zakresie korzystania przez niego z telefonuM. G.oraz nawiązania kontaktu zR. W.. Znajdujące się w aktach sprawy bilingi jednoznacznie wskazują, w czasie od 16:02 do 17:10 oskarżonyE. B.kontaktował się aż dziewięciokrotnie zR. W.– osobą uprzednio karaną sądownie za posiadanie marihuany (k-211). Wreszcie zeznania policjantaB. L.oraz złożone po zdarzeniu zeznania świadkówM. G.iK. M.jednoznacznie potwierdzają, że to oskarżonyE. B.znajdował się w posiadaniu zabezpieczonej marihuany – on skręcał skręta z zawartością marihuany, palił tego skręta i udzielił go do palenia koledzeM. G..
Nie ulega wątpliwości, że zabezpieczona w tej sprawie marihuana została odnaleziona przez funkcjonariuszy policji w bezpośrednim sąsiedztwie miejsca faktycznego przebywania oskarżonegoE. B.zarówno wewnątrz tego pojazdu jak również po wyjściu przez niego na zewnątrz tego pojazdu.
Z opinii z zakresu badań chemicznych wynika (k. 136-138), że zabezpieczony ze skrętu wyrzuconego przez oskarżonego susz roślinny o wadze 0,22 netto zawiera w swym składzie ziele konopi innych niż włókniste a susz roślinny zabezpieczony z samochodu o wadze 0,27 netto również zawiera ziele konopi innych niż włókniste, przy czym ziele konopi innych niż włókniste znajduje się w wykazie środków odurzających grup I-N i IV-N stanowiących załącznik nr 1 do ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii
Sąd uznał powyższą opinię za pełną i jasną. Została ona sporządzona przez osobę dysponują specjalistyczną wiedzą i doświadczeniem zawodowym przez co stanowi wiarygodny dowód w sprawie.
Oceniając całokształt materiału dowodowego zgromadzonego w przedmiotowej sprawie Sąd doszedł do przekonania, że wina oskarżonego w zakresie obydwu czynów została mu w pełni udowodniona. W świetle bowiem zebranych w sprawie dowodów w tym zeznań funkcjonariusza policjiB. L., zeznań świadkówM. G.iK. M.oraz opinii z zakresu badań chemicznych bezspornym jest fakt, iż oskarżony w dniu 22 lutego 2013 r. wB.przyul. (...)w samochodzie markiV.onumerze rej. (...)wbrew przepisom ustawy posiadał przy sobie środek odurzający w postaci ziela konopi innych niż włókniste w ilości 0,49 grama, a więc środek należący - wg załącznika nr 1 do Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii - do grup I-N i IV-N wykazu środków odurzających, których posiadanie jest zabronione.
Jednakże analizując przedmiotowe i podmiotowe znamiona czynu zarzucanego oskarżonemu wpkt Iw tym okoliczności i sposób działania oskarżonego, ilość i rodzaj środka odurzającego posiadanego przez oskarżonego, jego szkodliwość dla organizmu, Sąd uznał za uzasadnione zakwalifikowanie tego czynu oskarżonego jako wypadku mniejszej wagi zart. 62 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii.
O uznaniu konkretnego czynu zabronionego za wypadek mniejszej wagi decyduje ocena stopnia jego społecznej szkodliwości, postrzegana przez pryzmat przesłanek wskazanych wart. 115 § 2 k.k.Zatem poza okolicznościami przejawiającymi się w niewielkiej ilości tego środka odurzającego - 0,49g grama (netto), rodzaju posiadanego środka odurzającego w postaci marihuany należącej do tzw. „narkotyków miękkich”, uwzględnić należało w szczególności postać zamiaru i motywację sprawcy. W niniejszej sprawie oskarżony nabył i posiadał przedmiotowa marihuanę zasadniczo na własny użytek a następnie udzielił tego środka odurzającego nieodpłatnie swojemu koledze poprzez wspólne z nim wypalenie jednego skręta.
Dlatego Sąd przyjął, że czyn oskarżonegoE. B.z pkt I aktu oskarżenia stanowi wypadek mniejszej wagi zart. 62 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii.
W zakresie czynu z pkt II Sąd dokonał  korekty opisu czynu przypisanego oskarżonemu poprzez doprecyzowanie czynności sprawczej przyjmując, że oskarżony w dniu 22 lutego 2013 r. wB.w samochodzie markiV.onr rej. (...), udzielił nieodpłatnieM. G.środka odurzającego w postaci ziela konopi innych niż włókniste, poprzez wspólne z nim wypalenie jednego skręta ziela konopi innych niż włókniste, czym wypełnił znamiona czynu zart. 58 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii.
Okoliczności popełnienia obydwu czynów przypisanych oskarżonemu wskazują, że miał on pełną świadomość co do rodzaju posiadanego i udzielanego przez niego środka odurzającego w postaci marihuany.
Dokonując oceny zachowania oskarżonego przez pryzmat sankcji adekwatnej do rodzaju czynu, stopnia zawinienia, jak również okoliczności towarzyszących zdarzeniu, Sąd za czyn przypisany w pkt I skazał oskarżonego na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, zaś za czyn przypisany w pkt II czyn wymierzył mu karę 3 miesięcy pozbawienia wolności. Oceniając więź podmiotowo – przedmiotową należało stwierdzić, że związek pomiędzy tymi przestępstwami jest bardzo bliski, czasookres popełnienia czynów przypisanych sprawcy nie był długi , oba przestępstwa godziły także w to samo dobro chronione prawem tj. zdrowie publiczne. Biorąc niniejsze pod uwagę, Sąd doszedł do wniosku, iż kara łączna oparta o zasadę absorpcji odzwierciedli w sposób właściwy karygodność obydwu czynów popełnionych przez oskarżonego, a jednocześnie będzie w pełni adekwatna do wagi przypisanych mu czynów oraz spełni cele prewencyjne. Dlatego kierując się wyżej wskazanymi przesłankami Sąd wymierzył oskarżonemu karę łączną w wymiarze 6 miesięcy pozbawienia wolności.
Oceniając zachowanieE. B.Sąd miał przede wszystkim na uwadze społeczne skutki używania narkotyków i związane z ich zażywaniem niebezpieczeństwo łatwego uzależnienia. O ile, jak już wyżej wskazano, ilość posiadanych przy oskarżonego środków odurzających świadczy o tym, że posiadał on je zasadniczo na własny użytek to jednak zażywanie ich jest szkodliwe dla zdrowia każdego człowieka. Dlatego działanie oskarżonego objęte tą sprawą karną w ocenie Sądu winno spotkać się z odpowiednią reakcją ze strony organów wymiaru sprawiedliwości.
Na niekorzyść oskarżonego Sąd uwzględnił jego uprzednią karalność za czyn zart. 226§1 kk(k. 95-96) oraz fakt wcześniejszego pobytu w Izbie Wytrzeźwień (k. 109).
W poczet okoliczności łagodzących Sąd uwzględnił młody wiek oskarżonego – jest on sprawcą młodocianym oraz fakt iż kontynuuje on dalszą edukację.
W ocenie Sądu biorąc pod uwagę powyższe okoliczności - wobec oskarżonego można postawić pozytywną prognozę kryminologiczną. Dlatego Sąd skorzystał wobec oskarżonego z instytucji warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności uznając, że jest ona wystarczające dla osiągnięcia wobec niego celów kary i zapobieżenia powrotowi do przestępstwa.
Zgodnie z wymogamiart. 70§2 kkiart. 73§2 kkSąd określił wobec oskarżonego trzyletni okres próby i oddał go w okresie próby pod dozór kuratora sądowego.
Na podstawie art. 70 ust 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii Sąd orzekł o przepadku zabezpieczonych środków odurzających w postaci marihuany.
Wymierzona oskarżonemu kara jest współmierna do jego zawinienia oraz społecznej szkodliwości jego czynów. Powinna ona spełniać swe cele zarówno w zakresie prewencji ogólnej jak i szczególnej.
Sąd na mocyart. 624 § 1 kpkiart. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych(Dz. U. z 1983 r., nr 49, poz. 223 z późn. zm.) zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych uznając iż ich uiszczenie z uwagi na to, że kontynuuje on edukację i pozostaje na utrzymaniu rodziców byłoby dla niego zbyt uciążliwe.
Dlatego orzeczono jak w sentencji.