Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie
IV Wydział Karny
Sygnatura akt: IV K 237/13
Data wyroku: 2014-09-24 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Tomasz Ładny

Sygn. akt IV K 237/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 24 września 2014r.
Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi - Północ wW.w IV Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący: SSR Tomasz Ładny
Protokolant: Karolina Rakoczy
Oskarżyciel publiczny:S. S.
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22.09.2014r.
sprawyH. J.,s.A.iM.,ur. (...)wS.
oskarżonego o to, że:
I. wykonując samodzielnie działalność gospodarczą w rozumieniuustawy o podatku od towarów i usługpolegającą na świadczeniu usług jako biegły sądowy w zakresie budownictwa w specjalności cen kosztorysów i rozliczenia inwestycji budowlanych, pomimo przekroczenia kwoty uprawniającej do podmiotowego zwolnienia od opodatkowania podatkiem od towarów i usług uchylał się od opodatkowania podatkiem od towarów i usług poprzez nieujawnienie właściwemu organowi podatkowemu przedmiotu i podstawy opodatkowania, nierozliczeni podatku należnego w łącznej wysokości 15.551,00 zł oraz nieskładnie deklaracji podatkowych VAT-7 w Urzędzie SkarbowymW.P.z/s wW.przyul. (...)w terminie do 25 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy za miesiące: grudzień 2006r., od marca do lipca 2007r., wrzesień 2007r., grudzień 2007r., styczeń 2008r., od marca do maja 2008r., od sierpnia do listopada 2008r., skutkiem czego naraził w/w podatek na uszczuplenie w wysokości 15.551,00 zł, co stanowi naruszenie przepisówart. 5 ust. 1, art. 15 ust. 1,2 i 3 pkt 3, art. 19 ust.1, art. 29 ust. 1, art. 41 ust.1, art. 96 ust. 5 pkt 2, art. 99 ust. 1, art. 103 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 5 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług(Dz.U. 2004 nr 54 poz. 535 ze zm.)
tj. o czyn zart. 54§2 kksw zw. zart. 6§2 kks
II. . wykonując samodzielnie działalność gospodarczą w rozumieniuustawy o podatku od towarów i usługpolegającą na świadczeniu usług jako biegły sądowy w zakresie budownictwa w specjalności cen kosztorysów i rozliczenia inwestycji budowlanych pomimo ciążącego na nim obowiązku nie prowadził ewidencji nabyć i dostaw dla potrzeb podatku od towarów i usług za okres 1.03.2007r. do 31.07.2007r., 01.09.2007r. - 30.09.2007r., 1.12.2007r. – 31.12.2007r., 01.01.2008r. - 31.01.2008r., od 1.03.2008r. do 31.05.2008r. od 01.08.2008r. do 30.11.2008r. co stanowi naruszenie przepisówart. 109 ust. 3 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług(Dz.u. z 2004r. nr 54 poz. 535 z późn. zm.)
tj. o czyn zart. 60§1 kks
orzeka

I
Na mocyart. 66§1 kk,67§1 kkw zw. zart. 20§2 kksiart. 41§1 kkspostępowanie przeciwko oskarżonemuH. J.warunkowo umarza na okres 1 (jednego) roku tytułem próby,

II
Na mocyart. 627 kpkw zw. zart. 629 kpkzasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania w kwocie 190 (sto dziewięćdziesiąt) złotych, w tym 100 (sto) złotych tytułem opłaty.

sygn. akt IV K 237/13

UZASADNIENIE
W toku kontroli podatkowej podatnikaH. J.dotyczącej podatku od towarów i usług za okres 1.01.2005r. – 31.12.2008r. przeprowadzonej przez Urząd SkarbowyW.P.ustalono, że podatnik ten mimo przekroczenia w grudniu 2006r. kwoty uprawniającej do przystania ze zwolnienia z podatku VAT i rejestracji w podatku od towarów i usług nie składał za ten okres deklaracji podatkowych dotyczących rozliczenia podatku VAT jak też nie prowadził ksiąg podatkowych dla potrzeb tego podatku. W konsekwencji na mocy decyzji z 3.11.2010r. w/w Urząd określił zobowiązanie podatkowe w wysokości 16.290 zł (k.10-14), które zostało zmienione decyzją Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 6.04.2011r., mocą której uchylono w części zaskarżoną decyzję w zakresie tego podatku za listopad 2007r. i umorzono postępowanie podatkowe za ten okres (k.30-35. Skargę na powyższą decyzję oddalił WSA wyrokiem z dnia 17.02.2012r. (k. 40v.-46) wskazując przy tym na prawidłowość dokonanych przez organ podatkowy ustaleń w zakresie przekroczenia przez podatnika limitu uprawiającego do zwolnienia od podatku VAT. Rozstrzygnięcie w tym zakresie jest prawomocne. W następstwie rozstrzygnięcia organu podatkowego oskarżony wywiązał się z obowiązków podatkowych uiszczając należną kwotę organowi podatkowemu. W oparciu o powyższe Sąd ustalił, żeH. J.wykonując samodzielnie działalność gospodarczą w rozumieniuustawy o podatku od towarów i usługpolegającą na świadczeniu usług jako biegły sądowy w zakresie budownictwa w specjalności cen kosztorysów i rozliczenia inwestycji budowlanych, pomimo przekroczenia kwoty uprawniającej do podmiotowego zwolnienia od opodatkowania podatkiem od towarów i usług faktycznie uchylał się od opodatkowania podatkiem od towarów i usług nie ujawniając właściwemu organowi podatkowemu przedmiotu i podstawy opodatkowania, nie rozliczając podatku należnego w łącznej wysokości 15.551 zł oraz nie składając deklaracji podatkowych VAT-7 w Urzędzie SkarbowymW.P.z/s wW.w terminie do 25 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy za miesiące: grudzień 2006r., od marca do lipca 2007r., wrzesień 2007r., grudzień 2007r., styczeń 2008r., od marca do maja 2008r., od sierpnia do listopada 2008r., przez co naraził ten podatek na uszczuplenie w w/w wysokości, a nadto wykonując w ten sposób tą działalność, pomimo ciążącego na nim obowiązku nie prowadził ewidencji nabyć i dostaw dla potrzeb podatku od towarów i usług za okres 1.03.2007r. do 31.07.2007r., 01.09.2007r. - 30.09.2007r., 1.12.2007r. – 31.12.2007r., 01.01.2008r. - 31.01.2008r., od 1.03.2008r. do 31.05.2008r. od 01.08.2008r. do 30.11.2008r. naruszając w ten sposóbart. 109 ust. 3 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o: decyzje i orzeczenie (k.10-15, 30-35, 40v.-46), częściowo wyjaśnienia oskarżonego (k. 134-135) oraz inne dokumenty ujawnione na rozprawie.
Oskarżony nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i złożył wyjaśnienia wskazując w nich, że odmiennie interpretuje przepisy prawa i w jego ocenie nie przekroczył granic wskazanych przez oskarżyciela, a nadto nie był uprawniony do wystawiania faktur VAT.
Sąd nie uwzględnił wyjaśnień oskarżonego odnoszących się do oceny ustaleń dokonanych przez organ podatkowy jak i oceny stanu prawnego. Kwestie te zostały rozstrzygnięte w drodze rzetelnych wyliczeń organów podatkowych zawartych w prawomocnej decyzji, zaś skarga na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej nie znalazła akceptacji WSA. Oceniając wyjaśnienia oskarżonego nie sposób nie zauważyć, że swoje decyzje oparł on o własną interpretację przepisów prawa – odmienną od przyjętej przez organy podatkowe i skutkiem tego stały się zaniechania opisane w zarzutach aktu oskarżenia. Fakt dokonanie odmiennej interpretacji obowiązujących przepisów prawa nie może być uznany za okoliczność zwalniającą oskarżonego od odpowiedzialności za zarzucone mu czyny, bowiem nie sposób przyjąć, aby zaistniała w tym przypadku okoliczność wyłączająca bezprawność bądź winę.
Sąd przeprowadził na rozprawie dowody z dokumentów załączonych przez oskarżyciela i uznał, że stanowią one potwierdzenie tez zawartych zarówno w decyzjach podatkowych określających obowiązek podatkowy oskarżonego jak i tez zawartych w zarzutach altu oskarżenia. W ocenie Sądu przeprowadzone dowody nie pozostawiają wątpliwości co do faktu, że swoim zachowaniem oskarżony zrealizował znamiona zarzucanych mu czynów zart. 54§2 kksw zw. zart. 6§2 kksiart. 60§1 kks. Analizując jednak stopień winy i stopień społecznej szkodliwości tych czynów jak też biorąc pod uwagę rodzaj i charakter dobra, w jakie godziły zachowania oskarżonego, jego uprzednią niekaralność, przyczyny zaniechania realizacji obowiązków przez oskarżonego wynikające z przekonania o słuszność dokonanej przez siebie interpretacji prawa Sąd uznał, że w tym konkretnym przypadku – jakkolwiek wina i okoliczności popełnienia tych czynów nie budzą wątpliwości to istnieją podstawy do łagodnego potraktowania oskarżonego i skorzystania z możliwości odstąpienia od jego skazywania i karania poprzez warunkowe umorzenie postępowania przeciwko niemu. W niniejszej sprawie Sąd zdecydował o zastosowaniu wobec oskarżonego najłagodniejszego środka związanego z poddaniem sprawcy próbie w postaci warunkowego umorzenia postępowania, unormowanego wart. 66 i 67 k.k.Oskarżony dopuścił się przestępstw, które są zagrożone karą grzywny. Stopień winy i stopień społecznej szkodliwości popełnionych czynów nie jest znaczny.
W ocenie Sądu okoliczność ta, mając na uwadze także dotychczasową niekaralność oskarżonego i fakt, iż zrealizował on obowiązek podatkowy zgodnie z decyzją podatkową wskazuje na to, iż istnieje pozytywna prognoza odnośnie zgodnego z prawem zachowania się oskarżonego w przyszłości, albowiem właściwości i warunki osobiste oskarżonego oraz jego dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowania będzie ona przestrzegał porządku prawnego, a w szczególności nie popełni ponownie przestępstwa. Sąd wyznaczył okres próby wynoszący 1 rok, który w pełni pozwoli zweryfikować trafność postawionej wobec oskarżonego pozytywnej prognozy kryminologicznej.
O kosztach orzeczono na mocyart. 629 kpkw zw. zart. 627 kpk.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak na wstępie.