Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 169/14
Data wyroku: 2014-05-13 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Tomasz Skowron, Klara Łukaszewska, Andrzej Tekieli
Słowa kluczowe: Wykroczenie
Podstawa prawna: art. 437§1 kpk

Sygn. akt VI Ka 169/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 13 maja 2014 r.
Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący – Sędzia SO Tomasz Skowron (spr.)
Sędziowie  SO Klara Łukaszewska
SO Andrzej Tekieli
Protokolant Małgorzata Pindral
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Jeleniej Górze Roberta Remiszewskiego
po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2014r.
sprawyK. B.
oskarżonego zart. 193 kk,art. 158 § 1 kk,art. 288 § 1 kkiart. 190 § 1 kk
z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze
z dnia 17 stycznia 2014 r.  sygn. akt VIII K 366/13

I
zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoK. B.w ten sposób, że:



przyjmuje, że czyn przypisany oskarżonemu w punkcie 3 części dyspozytywnej wyroku stanowi wykroczenie z art. 124§1 kw i za to na podstawie art. 124§1 kw wymierza mu karę ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 (trzydziestu) godzin;

stwierdza, że orzeczenie o karze łącznej zpunktu 5części dyspozytywnej straciło moc i na podstawieart. 85 kkiart. 86§1 kkwymierza oskarżonemu karę łączną 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;

II
w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

III
zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze obciążając nimi Skarb Państwa.

Sygn. akt VI Ka 169/14

UZASADNIENIE
K. B.oskarżony został o to, że:
I. w dniu 22 marca 2013 r., przyul. (...), wB., woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu zK. C.wdarł się do mieszkaniaM. M., którego nie chcieli na jej żądanie opuścić, to jest o czyn zart. 193 k.k.,
II. w miejscu i czasie jak wyżej działając wspólnie i w porozumieniu zK. C.brał udział w pobiciuD. H., w ten sposób, że bił i kopał w/w po całym ciele, narażając ją na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty zdrowia lub życia, to jest o czyn zart. 158 § 1 k.k.,
III. w miejscu i czasie jak wyżej dokonał umyślnie uszkodzenia telefonu komórkowegom-ki N. (...)o wartości 300 zł w ten sposób, że rozbił go o podłogę, czym działał na szkodęD. H., to jest o czyn zart. 288 § 1 k.k.,
IV. w miejscu i czasie jak wyżej groziłM. M.iD. H.popełnieniem przestępstwa na ich osobach, przy czym groźby te wzbudziły w pokrzywdzonych uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione, to jest o czyn zart. 190 § 1 k.k.
Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze VIII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Kamiennej Górze wyrokiem z dnia 17 stycznia 2014 r. w sprawie o sygn. akt VIII K 366/13:
1.K. B.uznał za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie I części wstępnej wyroku, stanowiącego występek zart. 193 k.k., i za to, na podstawieart. 193 k.k., wymierzył mu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności,
2.K. B.uznał za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie II części wstępnej wyroku, stanowiącego występek zart. 158 § 1 k.k., i za to, na podstawieart. 158 § 1 k.k., wymierzył mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności,
3.K. B.uznał za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie III części wstępnej wyroku, stanowiącego występek zart. 288 § 1 k.k., i za to, na podstawieart. 288 § 1 k.k., wymierzył mu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności,
4.K. B.uznał za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie IV części wstępnej wyroku, stanowiącego występek zart. 190 § 1 k.k., i za to, na podstawieart. 190 § 1 k.k., wymierzył mu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności,
5. na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k., orzekł wobecK. B.karę łączną w wysokości 1 (jednego) roku i 2 (dwu) miesięcy pozbawienia wolności,
6. na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.iart. 70 § 1 pkt. 1 k.k.wykonanie orzeczonej wobecK. B.kary pozbawienia wolności zawiesił warunkowo na okres próby wynoszący 4 (cztery) lata,
7. na podstawieart. 72 § 1 pkt. 4 i 5 k.k.zobowiązałK. B.do podjęcia pracy zarobkowej, oraz do powstrzymania się od nadużywania alkoholu,
8. na podstawieart. 73 § 1 k.k.oddałK. B.w okresie próby pod dozór kuratora,
9. na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.iart. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnychzwolniłK. B.od ponoszenia kosztów sądowych, obciążając nimi Skarb Państwa, i nie wymierzył mu opłaty.
Apelację od powyższego wyroku złożył prokurator zaskarżając orzeczenie Sądu I instancji w całości na korzyść oskarżonegoK. B..
Skarżący w pisemnej apelacji zarzucił obrazę przepisu prawa materialnego, tj.art. 288 § 1 kkpoprzez jego błędne zastosowanie jako kwalifikacji prawnej czynu którego sprawstwo przypisano oskarżonemuK. B.w punkcie 3 części dyspozytywnej wyroku, w sytuacji w której ustalona wysokość szkody wyrządzonej zachowaniem oskarżonego wynosiła 300 złotych, a zatem czyn ten od dnia 09 listopada 2013r. stanowił wykroczenie z art. 119 § 1 kw, skutkujące wymierzeniem oskarżonemu za jego popełnienie jednostkowej kary 3 miesięcy pozbawienia wolności i jej uwzględnieniem w ramach orzeczonej kary łącznej.
Podnosząc powyższy zarzut prokurator wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku Sądu I instancji zapadłego wobec oskarżonegoK. B.poprzez ustalenie w punkcie 3 jego części dyspozytywnej, iż opisany tam czyn stanowi wykroczenie z art. 199 § 1 kw i wymierzenie mu za jego popełnienie na podstawie przytoczonego przepisu kary 1 miesiąca ograniczenia wolności przy jednoczesnym rozwiązaniu orzeczonej wobec oskarżonego w punkcie 5 części dyspozytywnej wyroku kary łącznej i wymierzeniu mu nowej kary łącznej w wymiarze 1 roku pozbawienia wolności oraz utrzymaniu w mocy pozostałych rozstrzygnięć.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Apelacja prokuratora jest zasadna.
W pierwszej kolejności zważyć należy, iż analiza całokształtu zebranego w sprawie materiału dowodowego pozwala na przyjęcie, że sądmeritiw sposób wystarczający i pełny zebrał dowody w niniejszej sprawie i należycie je ocenił w ramach zasady wynikającej z art7k.p.k. Ocena ta poprzedzona była ujawnieniem całokształtu okoliczności w sposób podyktowany zasadą prawdy (art.2§2k.p.k. ), stanowiła rezultat rozważenia okoliczności przemawiających zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego (art.4k.p.k. ), a okoliczności rozważono z uwzględnieniem wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego i reguł prawidłowego rozumowania (art.7 k.p.k.). Ocena dowodów oraz dokonane na jej kanwie ustalenia faktyczne w zakresie sprawstwa i winy oskarżonegoK. B.nie były kwestionowane przez skarżącego. Nie budzą one również zastrzeżeń Sądu Okręgowego. Podobnie rzecz się ma z poprawnością stosowania przez Sąd I instancji przepisów postępowania i zastosowaną kwalifikacją czynów przypisanych oskarżonemu, za wyjątkiem przypisanego mu w pkt 3 części dyspozytywnej wyroku czynu z art.288§1k.k.
Wartość uszkodzonego telefonu komórkowegomarki N. (...)sąd I instancji ustalił na kwotę 300zł. Mimo to przyjął, iż czyn ten stanowi przestępcze uszkodzenie mienia i zakwalifikował ten czyn z art.288§1k.k. Czyn polegający na uszkodzeniu lub zniszczeniu cudzej rzeczy jest czynem przepołowionym. W sytuacji, gdy szkoda nie przekracza ¼ najniższego wynagrodzenia ( obecnie 420zł ) czyn ten stanowi wykroczenie z art.124§1k.k. Wyżej już wspomniano, iż sąd rejonowy ustalił wartość uszkodzonego telefonu na kwotę 300zł., a zatem powinien był przyjąć kwalifikacje z art.124§1k.k. i wymierzyć przewidzianą w tym przepisie karę.
W tej sytuacji zarzut zawarty w apelacji oskarżyciela publicznego – obrazę prawa materialnego należało uznać za zasadny.
Wobec powyższego zaskarżony wyrok podlegał zmianie w pkt 3 części dyspozytywnej, w ten sposób, że przypisany oskarżonemu czyn wypełnia znamiona wykroczenia z art.124§1k.w. Na podstawie tego przepisu sąd odwoławczy wymierzył oskarżonemu karę ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin. Zdaniem sądu okręgowego kara ta będzie adekwatna do stopnia zawinienia oskarżonego, uwzględnia społeczną szkodliwość czynu. Spełni również swe cele w zakresie prewencji szczególnej.
Wobec powyższego orzeczenie o karze łącznej z pkt 5 części dyspozytywnej straciło moc i zaistniała konieczność wymierzenia oskarżonemuK. B.nowej kary łącznej. Dlatego też na podstawie art. 85k.k. i art.86§1k.k. sąd odwoławczy wymierzył oskarżonemu nową kare łączną 1 roku pozbawienia wolności. Uznając że kara ta spełni wszystkie kryteria wskazane w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku ( str.4-5 uzasadnienia ) i uwzględni wypadnięcie ze zbiegu realnego czynu z art.288§1k.k. i kary 3 miesięcy pozbawienia wolności.
W pozostałej części zaskarżony wyrok jako słuszny należało utrzymać w mocy.
Względy słuszności przemawiały za zwolnieniem oskarżonego od ponoszenia kosztów postępowania odwoławczego. ( art.624§1k.p.k. w zw. z art.634k.p.k. ).