Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze
II Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: II Ca 55/14
Data wyroku: 2014-02-13 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Słowa kluczowe: Eksmisja
Podstawa prawna: art. 14 ustawy o ochronie praw lokatorów

Sygn. akt II Ca 55/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 13 lutego 2014 r.

Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze II Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie:

PrzewodniczącySSO Wojciech Damaszko /spr/
SędziowieSSO Jadwiga Kwapiszewska, SSO Maria Lechowska
ProtokolantAgnieszka Lesicka

po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2014 r. w Jeleniej Górze
na rozprawie
sprawy z powództwaM. B.
przeciwkoM. J.
przy udziale interwenienta ubocznego GminyN.
o eksmisję
na skutek apelacji powódki
od wyroku Sądu Rejonowego w Bolesławcu
z dnia 8 listopada 2013 r., sygn. akt I C 56/13

I
prostuje oczywistą niedokładność w sformułowaniu punktu 2 zaskarżonego wyroku poprzez dodanie przed słowami: „wstrzymuje wykonanie” słów: „przyznaje pozwanemuM. J.uprawnienie do otrzymania lokalu socjalnego i”;

II
apelację oddala.

Sygn. akt II Ca 55/14

UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 8 listopada 2013 r. Sąd Rejonowy w Bolesławcu, po rozpoznaniu sprawy z powództwaM. B.przeciwkoM. J.nakazał pozwanemu opróżnienie i opuszczenielokalu mieszkalnego numer (...)położonego wN.przyulicy (...)oraz wydanie go powódce, a także wstrzymał wykonanie wyroku w stosunku do pozwanego do czasu wystąpienia przez GminęN.z ofertą zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego.

Rozstrzygnięcie zapadło w oparciu o następujące ustalenia stanu faktycznego.
Na podstawie inwentaryzacji lokali mieszkalnych i pomieszczeń przynależnych wbudynku nr (...)przyul. (...)wN.sporządzonej w dniu 6 grudnia 1996 roku na zlecenie GminyN., dolokalu nr (...)położonego w tym budynku, o pow. 58,11 m2przypisano pomieszczenie gospodarcze o pow. 14,37 m2W tym samym czasie Urząd Gminy wN.przyznał jednakM. J.uprawnienie do zajęcia wspomnianego wyżej pomieszczenia gospodarczego jakolokalu nr (...)o pow. 14,63 m2. W konsekwencji w dniu 9 stycznia 1997 rokuM. J.zawarł z Zarządem(...)wN.umowę najmulokalu mieszkalnego nr (...), a następnie w nim zamieszkał i został zameldowany. Kolejną umowę najmu na ten lokal mieszkalny pozwany zawarł w dniu 1 stycznia 2008 roku z(...) Sp. z o.o.wN., której jedynym udziałowcem jest Miasto i GminaN..
Na podstawie umowy użytkowania wieczystego i sprzedaży z dnia 17 grudnia 1997 roku właścicielkąlokalu mieszkalnego nr (...), położonego przyul. (...)wN.o pow. 58,11 m2zostałaM. B.. Przedmiot wspomnianej umowy został określony jako lokal położony na pierwszym piętrze wraz z pomieszczeniami przynależnym to jest piwnicą o pow. 2,34 m2i pomieszczeniem gospodarczym o pow. 14,37 m2.
Sąd Rejonowy ustalił ponadto, że w 2011 roku, na zlecenie Urzędu Miejskiego wN., rzeczoznawca majątkowyS. W.opracował inwentaryzację uproszczoną nieruchomości zabudowanej położonej wN.przyul (...), w której stwierdził, że podczas poprzedniej inwentaryzacji pomyłkowo zaliczono dolokalu nr (...)powierzchnięlokalu nr (...)dopisując powierzchnię tego lokalu i używając nazwy „pomieszczenie gospodarcze o pow. 14,37 m2”.
W dniu 1 lipca 2013 roku powódka wypowiedziałaM. J.umowę najmu pomieszczenia przynależnego do jej lokalu z zachowaniem 3-miesięcznego terminu, który upływał w dniu 31 października 2013 roku. W toku postępowania sądowego ustalono, żeM. J.jest osobą bezrobotną, posiada orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności i pobiera zasiłek z(...)w wysokości 420 zł miesięcznie.

W oparciu o powyższe ustalenia faktyczne Sąd Rejonowy ocenił powództwo za w znacznej części uzasadnione. Podstawą takiego rozstrzygnięcia był fakt, żeM. J.przez 17 lat mieszkał w przedmiotowym lokalu, będąc w nim zameldowany na pobyt stały. W tym czasie lokal był uznawany przez strony umowy za lokal mieszkalny, co znajdowało swoje odzwierciedlenie również w samej treści umowy, a okoliczność ta nie była w tym czasie w żaden sposób kwestionowana. W szczególności GminaN.określiła w umowie najmu, iż jest to lokal mieszkalny i z takim przeznaczeniem został on przyznany pozwanemu. Na tej podstawie, w świetle przepisówart. 222 k.c.Sąd Rejonowy uznał, że prawo własności powódki zostało naruszone przez GminęN., która mimo że sprzedała powódce pomieszczenie gospodarcze, jednocześnie nadal nim dysponowała i wynajęła je pozwanemuM. J., jako lokal mieszkalny.M. B.zasadnie domagała się ochrony przysługującego jej prawa poprzez żądanie wydania przez pozwanego wynajętego mu lokalu mieszkalnego. Z tych też względów Sąd nakazał pozwanemuM. J., by opróżnił i opuścił lokalmieszkalny położony nr (...)wN., przyul. (...)i wydał go powódce.
W wyroku nakazującym opróżnienie lokalu Sąd orzekł jednocześnie wobec pozwanego, będącego osobą bezrobotną, schorowaną i utrzymującą się z zasiłku przyznanego przez(...)na podstawieart. 14 ust. 6 ustawy o ochronie praw lokatorówi mieszkaniowym zasobie gminy o wstrzymaniu wykonania opróżnienia lokalu do czasu złożenia pozwanemu przez GminęN.oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego.

Apelację od powyższego rozstrzygnięcia złożyła powódka, zarzucającSądowi I instancji:
- błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za jego podstawę i mający wpływ na jego treść, a mianowicie ustalenie, że lokal, w którym zamieszkuje pozwany jest lokalem mieszkalnym oraz, że stosuje się do niego przepisart. 14 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego(Dz. U. 2014, poz. 150), podczas gdy prawidłowa analiza materiału dowodowego prowadzi do wniosku, że lokal, w którym zamieszkuje pozwany (komórka) jest lokalem użytkowym, co nie daje pozwanemu prawa do lokalu socjalnego.
- naruszenieart. 14 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianieKodeksu cywilnego, poprzez jego zastosowanie i wstrzymanie wykonania wyroku w stosunku do pozwanegoM. J.do czasu wystąpienia przez GminęN.z ofertą zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego, podczas gdy powódka skutecznie rozwiązała umowę najmu z pozwanym na podstawie przepisuart. 678 k.c.w zw. zart. 692 k.c., który nie ma zastosowanie do lokali mieszkalnych.

Na tej podstawie skarżąca wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku w punkcie 2, poprzez ustalenie, że pozwanemuM. J.nie przysługuje prawo do otrzymania lokalu socjalnego od GminyN..

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja powódki nie zasługiwała na uwzględnienie.
Sąd Rejonowy w oparciu o przeprowadzone dowody uwzględnił zasadnicze żądanie pozwu i orzekł eksmisję pozwanego z zajmowanego lokalu. Orzeczenie w tym zakresie stało się prawomocne i nie podlegało kontroli instancyjnej.
W świetle prawidłowych ustaleń faktycznych, a także właściwej oceny dowodów zgromadzonych w toku postępowania sąd prawidłowo uznał przy nakazaniu pozwanemu opróżnienia przedmiotowego lokalu, żeM. J.przysługuje uprawnienie do otrzymania od GminyN.lokalu socjalnego i wstrzymał wykonanie eksmisji do czasu złożenia pozwanemu przez GminęN.oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego.
W świetle złożonych w apelacji zarzutów punktem wyjścia rozważań Sądu Okręgowego w przedmiotowej sprawie stanowi kwestia tytułu prawnego pozwanego do lokalu, położonego wN., przyul. (...), jakim pierwotnie była umowa najmu lokalu mieszkalnego z dnia 9 stycznia 1997 roku. Umowa ta została zawarta na blisko rok przed nabyciem przez powódkę swojego lokalu wraz z pomieszczeniem przynależnym dolokalu nr (...). W świetle tej okoliczności mając na względzie treść przepisówart. 1, w zw. zart. 2 ust. 1 pkt 1 i 4 oraz 10 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnegopozwanego w niniejszej sprawie niewątpliwie należało uznać za lokatora, korzystającego z lokalu stanowiącego własność gminy, służącego do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych i stanowiącego mieszkaniowy zasób gminy.
Wobec powyższego na podstawie przepisówart. 14 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnegow stosunku do osoby pozwanego sąd zobowiązany był orzec o uprawnieniu bądź braku uprawnienia do przyznania lokalu socjalnego. Zaskarżone orzeczenie Sądu I instancji uwzględniało zarówno dotychczasowy sposób korzystania przez pozwanego z lokalu jako stanowiącego własność gminy, służącego do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych i stanowiącego mieszkaniowy zasób gminy oraz jego szczególną sytuację materialną i rodzinną, która nie była kwestionowana w toku postępowania. Tym samym Sąd I instancji generalnie trafnie uznał, żeM. J.przysługuje uprawnienie do otrzymania lokalu socjalnego jednak wprost w sentencji wyroku uprawnienia takiego nie zamieścił, a jedynie na podstawie przepisu art. 14 ust. 6 wspomnianej ustawy wstrzymał wykonanie opróżnienia lokalu do czasu złożenia przez gminę oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego.

Z powyższych względów na podstawie przepisuart. 350 § 1 i 3 k.p.c.Sąd Okręgowy sprostował oczywistą niedokładność w sformułowaniu punktu 2 zaskarżonego wyroku, poprzez dodanie przed słowami „wstrzymuje wykonanie” słów: „przyznaje pozwanemuM. J.uprawnienie do otrzymania lokalu socjalnego i”.
Natomiast apelacja z wyżej przedstawionych względów jako bezzasadna na podstawieart. 385 k.p.c.podlegała oddaleniu.