Sąd Okręgowy w Gliwicach
III Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: III Cz 1391/14
Data wyroku: 2015-01-09 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Andrzej Dyrda, Leszek Dąbek, Maryla Majewska-Lewandowska
Słowa kluczowe: Postępowanie Cywilne
Podstawa prawna: art. 355 § 1 kpc

POSTANOWIENIE
Dnia 9 stycznia 2015 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczyw następującym składzie :
Przewodniczący - Sędzia SO  Leszek Dąbek
Sędziowie  SO  Andrzej Dyrda (spr.)
SR (del.)M. L.
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 stycznia 2015 r.
sprawy z powództwa(...) Spółdzielni MieszkaniowejwZ.
przeciwkoK. P.(P.)
o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli
na skutek zażalenia pozwanego
na rozstrzygnięcie zawarte w punkcie 1 postanowienia Sądu Rejonowego w Zabrzu
z dnia 14 marca 2014 r., sygn. akt VIII C 1525/12
postanawia :

oddalić zażalenie.
SR(del.)M. M.- SSO Leszek Dąbek SSO Andrzej Dyrda
-L.

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Zabrzu postanowieniem z dnia 14 marca 2014 roku wZ.umorzył postępowanie oraz zasądził od Skarbu Państwa na rzecz radcy prawnegoK. K.kwotę 738 złotych w tym 138 złotych podatku VAT, tytułem nieopłaconych kosztów pomocy prawnej udzielonej pozwanemu z urzędu. W uzasadnieniu wskazał, że na rozprawie w dniu 14 marca 2014 r. strony zawarły ugodę, wobec czego, zgodnie zart. 355 § 1 k.p.c., zasadnym było umorzenie postępowania, wobec zbędności wydania wyroku.
Orzekając zaś jak w punkcie drugim postanowienia z dnia 14.03.2014 r. Sąd miał na względzie treśćrozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu(tekst jednolity Dz. U. z 2013 r., poz. 490). Wskazać przy tym należy, że na orzeczoną w pkt 2 kwotę 738 zł składa się kwota 600 zł wynikająca z treść § 6 pkt 3 powołanego wyżej rozporządzenia oraz kwota 138 zł z tytułu podatku VAT.
Zażalenie na to postanowienie wniósł powód, podnosząc, że zrywa ugodę. Na tych podstawach wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Sąd Okręgowy zważył co następuje :
Stosownie do regulacji prawnej zart. 355 § 1 k.p.c.Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli powód cofnął ze skutkiem prawnym pozew lub jeżeli wydanie wyroku stało się z innych przyczyn zbędne lub niedopuszczalne.
Bezsprzecznie powodem umorzenia postępowania jest zawarcie ugody. Ugoda taka została zawarta, co ma swoje odzwierciedlenie w protokole rozprawy z dnia 14 marca 2014r.
W tym miejscu należy zwrócić uwagę, że ugoda sądowa jest aktem prawnym złożonym, w którym występują elementy zarówno materialnoprawne jak i procesowe. Stanowi ona czynność procesową stron podjętą w celu osiągnięcia określonych skutków materialnoprawnych, w szczególności uchylenia sporu w zakresie istniejącego między stronami stosunku prawnego i w drodze wzajemnego porozumienia oraz w celu osiągnięcia skutków procesowych w postaci wyłączenia sporu spod rozstrzygnięcia sądowego poprzez umorzenie postępowania(H. P.- „Orzeczenia i ugody w praktyce sądów cywilnych”,Wydawnictwo (...), 2007r., s.148-150).
W rozpatrywanej sprawie strony złożyły oświadczenia woli o wzajemnych ustępstwach w zakresie istniejącego między nimi spornego stosunku prawnego. Ugodę o treści uzgodnionej przez strony Sąd Rejonowy uznał za dopuszczalną i w konsekwencji wydał postanowienie o umorzeniu postępowania.
Powód w zażaleniu wskazał, że zrywa on ugodę, jednakże wskazane oświadczenie nie mogło odnieść zamierzonych skutków prawnych. Uchylenie się bowiem od skutków materialnoprawnych ugody - do czego dążył powód - jest możliwe wyłącznie z powodu wad oświadczenia woli, natomiast uchylenie się od skutków procesowych takiej czynności może nastąpić w wyniku odwołania złożonego oświadczenia zgody na zawarcie ugody i w konsekwencji na zakończenie procesu przez umorzenie postępowania z przyczyn uzasadnionych, aż do chwili uprawomocnienia się postanowienia o umorzeniu postępowania. Z powyższego wynika, że odwołalność czynności procesowych nie może być dowolna, a odwołujący musi wykazać następczą uzasadnioną przyczynę odwołania swego oświadczenia procesowego, czego skarżący nie wykazał. Z kolei dla uchylenia się od skutków materialnoprawnych ugody nie wystarczy samo złożenie oświadczenia o uchyleniu się od skutków prawnych ugody, którego zresztą skarżący w istocie nie złożył. Strona musi wykazać wyraźne przyczyny wadliwości złożonego oświadczenia, które w myśl przepisówkodeksu cywilnegopowodowałyby nieważność ugody lub inne jej wady (art.82, 83, 87, 388, 918 k.c.). Strona musi zatem wyraźnie podać przyczyny wadliwości oświadczenia, a do sądu należy ocena, czy przyczyny te są dostateczne do skutecznego uchylenia się od oświadczenia woli zawartego w ugodzie (orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 16 lutego 1968r., II CZ 129/67).
W rozpoznawanej sprawie powód nie przedstawił żadnych okoliczności, które w myśl przepisów prawa cywilnego powodowałyby nieważność ugody lub inne jej wady. W szczególności skarżący nie wykazał zgodnie zart. 918 § 1 k.c.tego, że działał pod wpływem błędu dotyczącego stanu faktycznego, który według treści ugody obie strony uważały za niewątpliwy, a spór albo niepewność nie byłyby powstały, gdyby w chwili zawarcia ugody strony wiedziały o prawdziwym stanie rzeczy.
Wobec powyższego, w analizowanej sprawie, nie nastąpiło uchylenie się od skutków materialnoprawnych ugody. Z tych względów uznać należało, że strony zawarły ugodę, czego skutkiem procesowym jest zbędność dalszego prowadzenia postępowania sądowego, co wyklucza wydanie przez Sąd merytorycznego rozstrzygnięcia.
Z tych względów Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji po myśliart. 385 k.p.c.w związku zart. 397 § 2 k.p.c.

SSR (del.) Maryla Majewska – Lewandowska SSO Leszek Dąbek SSO Andrzej Dyrda