Sąd Rejonowy w Świdnicy
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 333/10
Data wyroku: 2014-10-30 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Iwona Kowalik

Sygn. akt II K 333/10

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 30 października 2014r.
Sąd Rejonowy w Świdnicy w II Wydziale Karnym w składzie

Przewodniczący SSR Iwona Kowalik

Protokolant Monika Jasiak
po rozpoznaniu dnia 23 sierpnia 2011 roku, 24 lutego 2012 roku, 15 stycznia 2013 roku, 23 października 2014 roku, 30 października 2014 roku sprawy karnej

S. K.
ur. (...)wŚ.
synaJ.iT.z domuC.

T. K.
ur. (...)wS.
córkiA.iK.z domuK.

oskarżonych o to, że:

I. w dniu 21 kwietnia 2008 roku wM., woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziliT. A. (1)do niekorzystnego rozporządzenia pieniędzmi w kwocie 5.500 zł, w ten sposób, ze pobrali zaliczkę w powyższej kwocie z tytułu zawartej umowy sprzedaży granitowej kostki brukowej wprowadzając pokrzywdzoną w błąd co do zamiaru wywiązania się z umowy,

tj. o czyn zart. 286§1 kk
II. w okresie od dnia 7 lipca 2008 roku do dnia 10 lipca 2008 roku w miejscu opisanym w pkt I, działając wspólnie i w porozumieniu w krótkich odstępach czasie i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziliJ. G. (1)do niekorzystnego rozporządzenia pieniędzmi w kwocie łącznej 12.500 złotych, w ten sposób, że w dniu 10 lipca 2008 roku zaliczkę w kwocie 5.500 złotych z tytułu zawartej umowy sprzedaży samochodu osobowegomarki K.onumerze rejestracyjnym (...)wprowadzając pokrzywdzoną w błąd co do zamiaru wywiązania się z umowy,

tj. o czyn zart. 286§1 kk
a nadtoS. K.o to, że:
III. w lipcu 2003 roku wS., woj.(...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziłA. K. (1)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci płyt granitowych o wartości 19.470 złotych, w ten sposób, że zawarł umowę kupna tych wprowadzając pokrzywdzonego w błąd co do zamiaru dokonania zapłaty za pobrany towar,

to jest o czyn zart. 286§1 kk,
I.oskarżonychS. K.iT. K.uznaje za winnych popełnienia zarzucanego im czynu opisanego w punkcie I części wstępnej wyroku z tym, że przyjmuje, iż oskarżeni doprowadziliT. A. (1)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 5100 złotych pobranych od pokrzywdzonej tytułem zapłaty za zakupioną w dniu 09 lutego 2008 roku za pośrednictwem portalu internetowegoA.granitową kostkę brukową w ilości 25 ton oraz przyjmuje, że oskarżonaT. K.działała mając ograniczoną zdolność do rozpoznania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem, tj. popełnienia czynu zart. 286§1 kk– przez oskarżonegoS. K.i czynu zart. 286§1 kkw zw. zart. 31§2 kk– przez oskarżonąT. K.i za czyn ten wymierza:
- oskarżonemuS. K.na podstawieart. 286§1 kkkarę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności,
- oskarżonejT. K.na podstawieart. 286§1 kkkarę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności;
II.oskarżonychS. K.iT. K.uznaje za winnych popełnienia zarzucanego im czynu opisanego w punkcie II części wstępnej wyroku z tym, że przyjmuje, iż czyn ten został popełniony w okresie od dnia 02 lipca 2008 roku do dnia 11 lipca 2008 roku oraz że w dniu 02 lipca 2008 roku oskarżeni pobrali odJ. G. (1)przedpłatę w kwocie 7000 złotych, a w dniu 11 lipca 2008 roku pobrali kwotę 5500 złotych wpłaconą na konto bankowe o numerze(...)wM., z tytułu zawartej w dniu 02 lipca 2008 roku umowy przedwstępnej sprzedaży samochodumarki K. (...)onumerze rejestracyjnym (...), który to samochód nie został wydany pokrzywdzonemu a pieniądze nie zostały mu zwrócone oraz przyjmuje, że oskarżonaT. K.działała mając ograniczoną zdolność do rozpoznania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem, tj. popełnienia czynu zart. 286§1 kkw zw. zart. 12 kk– przez oskarżonegoS. K.i czynu zart. 286§1 kkw zw. zart. 12 kkw zw. zart. 31§2 kk– przez oskarżonąT. K.i za czyn ten wymierza:
- oskarżonemuS. K.na podstawieart. 286§1 kkkarę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności,
- oskarżonejT. K.na podstawieart. 286§1 kkkarę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności;
III.oskarżonegoS. K.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w punkcie III części wstępnej wyroku przyjmując nadto, że oskarżony wprowadził pokrzywdzonego w błąd również co do osoby kupującego, tj. czynu zart. 286§1 kki za czyn ten na podstawieart. 286§1 kkwymierza mukarę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności;
IV.na podstawieart. 85 kkiart. 86§1 kkorzeczone oskarżonym kary pozbawienia wolności łączy i wymierza:
- oskarżonemuS. K.karę łączną roku i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności,
- oskarżonejT. K.karę łączną 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności;
V.na podstawieart. 69§1 kkiart. 70§1 pkt 1 kkzawiesza oskarżonym warunkowo wykonanie orzeczonych kar łącznych pozbawienia wolności tytułem próby na okres lat 2 (dwóch);
VI.zasądza od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej:
- adwokataZ. G.kwotę 3099,66 zł (trzy tysiące dziewięćdziesiąt dziewięć złotych i sześćdziesiąt sześć groszy) brutto tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemuS. K.z urzędu;
- adwokataA. K. (2)kwotę 3099,66 zł (trzy tysiące dziewięćdziesiąt dziewięć złotych i sześćdziesiąt sześć groszy) brutto tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonejT. K.z urzędu;
VII.zasądza od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe – od oskarżonegoS. K.– 2/3 ich wysokości, od oskarżonejT. K.– 1/3 ich wysokości, tytułem zwrotu wydatków poniesionych przez Skarb Państwa od chwili wszczęcia postępowania, a związanych z uczestnictwem oskarżonych w sprawie, oraz wymierza im opłaty w kwotach – oskarżonemuS. K.- 300 zł (trzysta złotych), oskarżonejT. K.– 180 zł (sto osiemdziesiąt złotych).

UZASADNIENIE

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W okresie od dnia 01.05.2000r. do dnia 31.01.2005r.S. K.prowadził działalność gospodarczą początkowo pod nazwą:(...)- (...)Agencja (...)wS.,ul. (...)w zakresie: agencja reklamowa, usługi różne, w tym pisanie tekstów, usługi wydawnicze, reklamowe, projektowanie reklam, pośrednictwo handlowo – marketingowe, organizacja imprez promujących, usługi internetowe, doradztwo reklamowo – marketingowe. Po zgłoszeniu w dniu 10.07.2002r. zmian wpisu do ewidencji działalności gospodarczej zmianie uległy: nazwa firmy na:P.H.U. (...)z siedzibą w(...)
(...)zaś do zakresu działalności doszedł: handel, produkcja elementów z kamienia, usługi transportowe – pojazdem samochodowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 t. Firma oskarżonego posługiwała się numeremNIP (...). W czasie prowadzonej działalności gospodarczej płatnikP.H.U. (...)S. K.posiadał zaległości z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne i fundusz pracy. W okresie 2002-2003 roku przeciwkoS. K.toczyło się 8 postępowań egzekucyjnych, które zakończyły się ich umorzeniem z uwagi na bezskuteczność egzekucji.
Dowód:pismo Urzędu Miejskiego wS.– k- 93
pismo ZUS – k- 96
pismo komornika – k- 159
wydruk spraw uczestnikaS. K.– k- 160-161
W 2003 rokuS.A. K. (1)prowadził działalność gospodarcza pod firmą:(...), z siedzibą wS.przyul. (...). Firma zajmowała się m.in. produkcją wyrobów z kamienia.A. K. (1)nie współpracował wcześniej zS. K..
W lipcu 2003 roku w ramach prowadzonej działalności gospodarczejS. K.przyjechał dozakładu (...). Właściciel przebywał wówczas na urlopie wypoczynkowym poza granicami kraju. Obsługą klientów zajmowała się córka właściciela –M. K..S. K.oświadczyłM. K., że chce dokonać zakupu płyt granitowych na przedłużony termin płatności, stwierdził przy tym, że bardzo dobrze zna właściciela firmy i rozmawiał z nim o tym zakupie.M. K.zadzwoniła do ojca, który jednak nie przypominał sobie osoby oskarżonego, pytając czy ma wydać towar na odroczony termin płatności.A. K. (1)mając na uwadze informacje podane przez oskarżonego, a dotyczące ich znajomości, zezwolił córce na wydanie towaru oskarżonemu oraz zapłatę za niego w umówionym 7-dniowym terminie.S. K.odebrał własnym transportem płyty granitowe o wartości 19470 zł. Nie zapłacił za pobrany towar.
Po powrocie z urlopu w dniach 5-10.08.2003r.A. K. (1)udał się osobiście do siedzibyfirmy (...)celem odzyskania pieniędzy za pobrane przez niego płyty. Wówczas stwierdził, że nie zna oskarżonego. W czasie rozmowy oskarżony przyznał, że wprowadziłM. K.w błąd co do swojej osoby i znajomości z jej ojcem, zobowiązał się też do uregulowania należności do listopada 2003r. Po tym terminie oskarżony nadal nie uregulował należności za pobrane płyty granitowe. Zgodnie z wcześniejszymi ustaleniami w dniu 12.11.2003r.A. K. (1)wystawiłfakturę VAT nr (...)na nabywcę „P.H.U.”D&D”S. K.” na kwotę 19470 zł brutto, z odroczonym na 7 dni terminem płatności. Mimo podpisania faktury przez oskarżonego nie dokonał on zapłaty.A. K. (1)wielokrotnie telefonicznie kontaktował się z oskarżonym próbując odzyskać pieniądze.S. K.zaprzestał odbierania telefonów od pokrzywdzonego, unikał również kontaktu osobistego z pokrzywdzonym.
A. K. (1)zlecił firmie windykacyjnej(...)siedzibą weW.odzyskanie należności od oskarżonego. Podjęte działania windykacyjne nie przyniosły żadnych rezultatów.
W związku z brakiem reakcji na wezwania do zapłaty i nieuregulowaniem zobowiązańA. K. (1)za pośrednictwem swojego pełnomocnika w dniu 16.11.2005r. wniósł do Sądu pozew o zapłatę w postępowaniu nakazowym i nakazem zapłaty z dnia 05.12.2005r. (sygn. akt V GNc 3140/05) Sąd Rejonowy wD.nakazał pozwanemuS. K., aby zapłacił powodowi w terminie dwóch tygodni od doręczenia nakazu kwotę 19470 zł z odsetkami ustawowymi od dnia 20.11.2003r. oraz kwotę 2780,80 zł tytułem kosztów procesu, w tym kwotę 2400 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego.S. K.nie wniósł w ustawowym terminie zarzutów, a należności nie zostały zapłacone. Przeprowadzone postępowanie egzekucyjne przeciwkoS. K.zostało postanowieniem z dnia 06.06.2006r. sygn. I Km 427/06 umorzone wobec stwierdzenia bezskuteczności egzekucji. Ustalono, że dłużnik (S. K.) wyrejestrował działalność gospodarczą, nie pracuje, nie ma źródeł dochodu czy wierzytelności nadających się do zajęcia, nie posiada kont bankowych, jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, nie jest właścicielem żadnych nieruchomości, samochodów, porusza się samochodami osób trzecich, mienie, które posiada, stanowi własność żony, z która ma zniesioną wspólność majątkową, w toku postępowania egzekucyjnego nie ujawniono żadnych składników mienia dłużnika dla prowadzenia skutecznej egzekucji.
A. K. (1)w maju 2007 roku spotkał się zS. K.w jego ówczesnym miejscu pracy. Wówczas oskarżony oddał pokrzywdzonemu kwotę 2000 zł. Kolejne pieniądze w łącznej kwocie 2000 zł oskarżony oddał w miesiącu lipcu i sierpniu 2007r. (każdorazowo po 1000 zł), po czym oświadczyłA. K. (1), że więcej nie zapłaci. Pokrzywdzony nie odzyskał pozostałej kwoty wynikającej z nakazu zapłaty z dnia 06.06.2006r. (sygn. I Km 427/06).
Dowód:zeznaniaA. K. (1)– k- 9-11, 242-243, 1230v.-1231v.
M. K.– k- 133-135, 1451-1452
zawiadomienie o przestępstwie – k- 1-5
kopiafaktury VAT nr (...).2003 – k- 22
kopia wezwania do zapłaty – k- 23
kopia pozwu o zapłatę w postępowaniu nakazowym – k- 21
kopia nakazu zapłaty sygn.(...)– k- 19
wniosek egzekucyjny – k- 18
wysłuchanie wierzyciela – k- 17
kopia postanowienia o umorzeniu postępowania egzekucyjnego I KM 427/06 – k- 16
W latach 2002 - 2008 przeciwkoS. K.toczyło się 35 postępowań egzekucyjnych, zakończonych umorzeniem postępowań z uwagi na bezskuteczność egzekucji.
Dowód:pismo komornika – k- 159
wydruk spraw uczestnikaS. K.– k- 160-161
Z dniem 10.01.2006r.T. K.rozpoczęła prowadzenie działalności gospodarczej pod nazwąP.H.U. (...)T. K.z siedzibą w(...), w zakresie m.in.: cięcia, formowania i wykończania kamienia ozdobnego i kamieni dla budownictwa, reklama, sprzedaż detaliczna mebli, wyposażenia biurowego, komputerów oraz sprzętu telekomunikacyjnego, drukowanie gazet, działalność poligraficzna, posadzkarstwo, tapetowanie i oblicowywanie ścian, działalność pomocnicza związana z ubezpieczeniami i funduszami emerytalnymi. Otrzymała nrNIP (...). W firmie tej pracował równieżS. K.. Sprawami finansowymi firmy, ustalaniem cen i rozliczeniami z kontrahentami zajmowała się wyłącznie oskarżona. W latach 2007 – 2008 czasie prowadzonej działalności gospodarczej płatnikP.H.U. (...)T. K.posiadał zaległości z tytułu opłaty składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne i fundusz pracy i fundusz gwarantowanych świadczeń pracowniczych.
W ramach prowadzonej przez oskarżoną działalności gospodarczej jej firma zajmowała się m. in. produkcją kostki granitowej. Wyrób ten był oferowany na aukcjach internetowych. Ustalaniem cen sprzedaży oraz rozliczeniami z kontrahentami zajmowała sięT. K..
Dowód:częściowo wyjaśnienia oskarżonej – k- 1023-1024
kopia zaświadczenia o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej – k- 213
kopia potwierdzenia zarejestrowania podmiotu jako podatnika VAT EU – k- 212
pismo ZUS – k- 240
W dniu 09.02.2008r.T. A. (1)zakupiła na aukcji internetowej nr(...)na portalua.kostkę granitową 4/6 szarą w ilości 25 ton za cenę 5500 zł. Jako sprzedający w aukcji figurowałS. K.. W dniu 10.02.2008r.S. K.podziękowałT. A. (1)za zakup i zobowiązał się do jak najszybszego dostarczenia zakupionej kostki. Zapłata za kostkę miała zostać dokonana po jej dostarczeniu przez transport oskarżonego bezpośrednio kierowcy auta. W dniu 14.03.2008r. termin dostawy został określony przez oskarżonego na dzień 19.03.2008r. W wyznaczonym terminie kostka nie została dostarczona. W tym czasieT. A. (1)wielokrotnie próbowała skontaktować się telefonicznie ze sprzedającym, jednakS. K.nie odbierał telefonu. Nie odpowiadał również na wysyłane wiadomości mailowe. W dniu 18.04.2008r.S. K.za pośrednictwem maila poinformowałT. A. (1), że dostawa kostki będzie miała miejsce w przyszłym tygodniu, wskazał numer telefonu do kierowcy.T. K.mimo pobytu za granicą kontrolowała działalność swojej firmy, w tym płatności ze strony kontrahentów. W dniu 21.04.2008r.S. K.zażądał odT. A. (1)dokonania przelewu na konto firmy za zakupioną kostkę. Telefonicznie strony ustaliły 400-złotowy rabat za dwumiesięczne opóźnienie w dostawie. W dniu 21.04.2008r.T. A. (1)poleciła swojemu mężowiK. A.przelanie na konto firmy oskarżonejT. K.kwoty 5100 zł. Pieniądze wpłynęły na kontofirmy (...). O dokonanej wpłacie i z jakiego tytułu wiedziała oskarżona.
Po dokonaniu wpłaty pieniędzy zarównoT. A. (1)jak i jej mąż wielokrotnie telefonicznie kontaktowali się z firmą oskarżonej, domagając się w rozmowach wskazania terminu dostawy zakupionej kostki.S. K.zmieniał terminy dostawy – na 15.05.2008r., 26.05.2008r., 31.05.2008r. twierdząc, iż brak realizacji dostawy kostki wynika z przyczyn technicznych, transportowych, zobowiązując się za każdym razem do szybkiego jej dostarczenia.T. A. (1)w dniu 16.05.2008r. nawiązała w końcu z oskarżoną kontakt telefoniczny. Pismem z dnia 23.05.2008r. oskarżona zobowiązała się do dostarczenia kostki w ciągu 2 tygodni. Nie wywiązanie się z wcześniejszych terminów dostaw tłumaczyła 1-tygodniowym przestojem firmy oraz zatrudnianiem pracowników na „umowę o pracę” na czas nieokreślony. Oskarżona nie dotrzymała wskazanego terminu. W dniu 11.06.2008r.S. K.brak realizacji dostawy tłumaczył problemami personalno - technicznymi. W dniu 02.07.2008r.T. A. (1)zażądała pisemnie realizacji zamówienia w terminie 7 dni. Po upływie tego terminu domagała się również od oskarżonych zwrotu wpłaconych pieniędzy. W czasie osobistego spotkaniaT. K.zażądała od pokrzywdzonej wpłaty dodatkowej kwoty na koszty transportu, uzależniając od tego dostawę zakupionej przezT. A. (1)kostki.T. A. (1)nie wyraziła na to zgody, żądając zwrotu wpłaconej pieniędzy. Kolejne terminy dostawy były wskazywane na dzień: do 30.07.2008r. i 14.08.2008r. Z uwagi na brak realizacji dostawy w tych terminach oraz nie zwrócenie wpłaconej kwotyT. A. (1)w dniu 27.08.2008r. o zdarzeniu zawiadomiła Policję.
W dniu 17.02.2009r. pomiędzyT. A. (1)a oskarżonym została zawarta ugoda, kostka została dostarczona w terminie tygodnia od jej podpisania.T. A. (1)nie ponosiła kosztów transportu.
Dowód:zeznaniaT. A. (1)– k- 181-183, 1450v.-(...)
częściowo wyjaśnienia oskarżonej – k- 1023-1024
wydruk aukcji internetoweja.nr(...)– k- 187
kopia potwierdzenia wpłaty – k- 186
wydruk korespondencji e-mail – k- 188-195, 198, 200-206
kopia pisma do oskarżonego z dnia 16.05.2008r. – k- 196
kopia pismaP.H.U. (...)z dnia 23.05.2008r. – k- 197
kopia pisma do oskarżonego z dnia 02.07.2008r. – k- 199
pismo oskarżonej – k- 306
kopia ugody – k- 308
T. K.od dnia 10.07.2007r. była właścicielką samochodu ciężarowegomarki K. (...)onumerze rejestracyjnym (...). Samochód ten w czerwcu 2008r. został wystawiony do sprzedaży na portalu internetowyma.
W lipcu 2008 rokuJ. G. (1)prowadzący działalność gospodarczą pod firmą P.P.H.U. (...)z/s wP.ul. (...)planował zakup samochodu ciężarowegomarki K.. Zdecydował się na zakup autaK.sprzedawanego za pośrednictwema.przezT. K.. Skontaktował się telefonicznie ze sprzedającym i w dniu 02.07.2008r. przyjechał dofirmy (...)wM.nr(...), by obejrzeć auto. W czasie rozmowyT. K.potwierdziła, że jest właścicielem samochodu. Cena zakupu została ustalona na 17250 zł. W tym samym dniu tj. 02.07.2008r. została sporządzona umowa przedwstępna iJ. G. (1)zapłaciłT. K.tytułem przedpłaty kwotę 7000 zł. Strony ustaliły, że pozostała do zapłaty kwota zostanie zapłacona po dostarczeniu samochodu do miejscowościM., opłaty za paliwo ponieść miał kupujący. Termin dostarczenia samochodu doM.został ustalony pomiędzy 08 a 12.07.2008r.
W dniu 10.07.2008r.T. K.zażądała odJ. G. (1)wpłaty dodatkowo kwoty 5500 zł na zakupK.wskazując numer konta bankowego wM.O/W.. Tego też dniaS. K.telefonicznie poinformowałJ. G. (1), iż nie dostarczy samochodu, jeżeli pokrzywdzony nie dokona natychmiastowej wpłaty kwoty 5500 zł. Ponieważ w tym czasieJ. G. (1)skompletował już trzy samochody Kamaz do ustalonego transportu kolejowego doA., a na platformę kolejową mieściły się cztery takie auta, zgodził się na warunek dopłaty i w dniu 11.07.2008r. na jego polecenieE. G.zrobiła przelew kwoty 5500 zł na konto firmy oskarżonej.
Termin dostawy samochodu doM.był następnie przez oskarżonych wielokrotnie przesuwany.J. G. (1)nie zawsze był przez nich informowany o tych zmianach. Kontakt telefoniczny z oskarżonymi był utrudniony lub w ogóle niemożliwy, gdyż nie odbierali telefonów odJ. G. (1). Nie odpowiadali również na zapytania wysyłane mailowo przez pokrzywdzonego. Niedostarczenie samochodu w ustalonych terminachS. K.tłumaczył warunkami atmosferycznymi czy koniecznością „delikatnego” pomalowania auta oraz nie wskazaniem w umowie terminu jego dostarczenia. W dniu 21.07.2008r., po kolejnym niedostarczeniu samochodu przez oskarżonych,J. G. (1)zażądał od oskarżonych natychmiastowego zwrotu wpłaconych w dniach 02.07.2008r. i 11.07.2008r. kwot. Oskarżeni nie zwrócili pokrzywdzonemu pieniędzy.
W dniu 08.08.2008r.S. K.poinformował pokrzywdzonego zamiarze sprzedażyK.innemu kupcowi i wezwał go do wskazania czy rezygnuje z zakupu.J. G. (1)drogą mailowa poinformował oskarżonych o zamiarze zakupu innegoK., zażądał też ponownie zwrotu wpłaconych pieniędzy w kwocie 12500 zł.
Dowód:zeznaniaJ. G. (1)– k- 276-280, akta SR wŁ.sygn. VI Ko 513/13
częściowo wyjaśnienia oskarżonej – k- 1023-1024
zawiadomienie o przestępstwie – k- 263
kopia umowy przedwstępnej – k- 264
kopia potwierdzenia wpłaty – k- 269
wydruk korespondencji e-mail – k- 265-268, 286-288
pismo Starostwa Powiatowego wŚ.z dnia 16.01.2009r. – k- 274
W dniu 01.09.2008r.T. K.sprzedała samochód ciężarowymarki K.onumerze rejestracyjnym (...)A. K. (3)zamieszkałej wM.nr(...).  Pismem z dnia 05.12.2008r. pokrzywdzony wezwał oskarżoną do zwrotu w terminie 7 dni należności w kwocie 12500 zł. Oskarżeni nie zwrócili pieniędzy wpłaconych przezJ. G. (1).
W związku z brakiem reakcji na wezwanie do zapłatyJ. G. (1)wniósł do Sądu pozew o zapłatę i wyrokiem z dnia 16.11.2010r. (sygn. akt I C 504/09) Sąd Rejonowy w Świdnicy zasądził od pozwanejT. K.na rzecz powoda kwotę 12500 zł wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia 21.07.2008r. do dnia zapłaty oraz kwotę 4931 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. Wyrokiem Sądu Okręgowego wŚ.z dnia 19.04.2011r. (sygn. II Ca 199/11) apelacja pozwanej została oddalona.
Dowód:zeznaniaJ. G. (1)– k- 276-280, akta SR wŁ.sygn. VI Ko 513/13
kopia wezwania do zapłaty – k- 270
pismo Starostwa Powiatowego wŚ.z dnia 16.01.2009r. – k- 274
pisma oskarżonej – k- 271, 292-293
wyrok SR wŚ.sygn. akt I C 504/09 – k- 1629, 1671
wyrok SO wŚ.sygn. akt II Ca 199/11 – k- 1629, 1672
akta SR wŚ.sygn. I C 504/09
W wydanej w dniu 18.11.2009r. opinii sądowo – psychiatrycznej biegli stwierdzili, żeT. K.nie cierpi na chorobę psychiczną w znaczeniu psychozy, na niedorozwój umysłowy ani na inne krótkotrwałe zaburzenia czynności psychicznych.T.criminis oskarżona posiadała w pełni zachowaną zdolność do rozumienia znaczenia czynów i pokierowania swoim postępowaniem – w stosunku do zarzucanych czynów nie zachodzą warunki zart. 31§1 i 2 kk. Aktualnie oskarżona ujawnia nieznacznego stopnia zaburzenia adaptacyjne na podłożu niekorzystnej sytuacji prawnej. Nie stanowią one jednak żadnych przeciwwskazań do udziału w czynnościach procesowych, stawania przed sądem i składania wyjaśnień, czy odbywania ewentualnej kary pozbawienia wolności w zwykłym zakładzie karnym.
Dowód:opinia sądowo – psychiatryczna z dnia 18.11.2009r. – k- 701-703
W wydanej w dniu 15.09.2014r. opinii sądowo – psychiatrycznej biegli stwierdzili, żeT. K.cierpi na chorobę psychiczną w znaczeniu psychozy pod nazwą zaburzenia paranoiczne.T.criminis oskarżona miała ograniczoną zdolność do rozpoznania znaczenia czynu jak i do pokierowania swoim postępowaniem. W przedmiotowej sprawie zachodzą warunki zart. 31§2 kk. Biegli wskazali też, że w obecnym stanie zdrowia nie zachodzi wysokie prawdopodobieństwo popełnienia przez oskarżoną takich samych bądź podobnych czynów karalnych, jednak konieczne jest rozpoczęcie leczenia psychiatrycznego przez badaną. Oskarżona może brać udział w postępowaniu, stawać przed Sądem i składać wyjaśnienia.
Dowód:opinia sądowo – psychiatryczna z dnia 15.09.2014r. – k- 2190-2192
S. K.ma obecnie 35 lat, ma wykształcenie średnie, bez zawodu, żonaty, posiada dwoje dzieci na swoim utrzymaniu, utrzymuje się z prac dorywczych, karany sądownie za przestępstwo zart. 286§1 kk.
T. K.ma obecnie 58 lat, ma wykształcenie średnie, z zawodu jest rolnikiem, jest mężatką, na utrzymaniu ma jedno dziecko, prowadzi działalność gospodarczą podfirmą PHU (...)z/s wM., karana sądownie za przestępstwo zart. 300§2 kk.
Dowód:dane osobopoznawcze oskarżonych – k- 452, 1022
dane o karalności – k- 1382, 1383-1384, 1627, 1637-1639
odpis wyroku Sądu Rejonowego dla(...)sygn. akt II K 337/08/K
wyroku Sądu Rejonowego wŚ.sygn. akt II K 594/10 – k- 2244
S. K.nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów. Odmówił składania wyjaśnień (k- 247-249, 296-298).
T. K.nie przyznała się do popełnienia zarzucanych jej czynów. W postępowaniu przygotowawczym odmówiła składania wyjaśnień (k- 254-256, 303-305).
Na rozprawie przed Sądem oskarżona wyjaśniała, że w imieniu oskarżonej syn przyjął zamówienie odT. A., część towaru została dostarczona przez syna, ale oskarżona nie była w stanie podać jej ilości i jakiej wartości,T. A.wpłaciła zaliczkę, nie stanowiła ona całkowitej zapłaty. Właścicielem firmy była oskarżona, syn miał pełnomocnictwo od niej do przyjmowania zamówień, ale nie do rozliczania klientów, kwestiami finansowymi zajmowała się oskarżona, oskarżony podaje ceny netto, ale on nie jest właścicielem firmy i on nie decyduje o cenach, ustala je i wystawia faktury oskarżona.T. K.wyjaśniała, że wcześniej współpracowali zT. A., nie było żadnych problemów, były brzydkie telefony ze stronyT. A., że są oszustami, złodziejami,T. A.przyjechała i nie chciała rozmawiać z oskarżoną, żądała zwrotu pieniędzy, które wpłaciłaS., oskarżona chciała jej dostarczyć kostkę, prosiła o tydzień czasu, aleT. A.nie zgodziła się. Oskarżona twierdziła, że nie zwodziła pokrzywdzonej.
Wyjaśniała też, że nie pamiętała dłużników ani wierzycieli firmy, nie była w stanie podać kwot długów, w 2008r. nie była zbytnio zadłużona w ZUS-ie ani w US, we wrześniu 2008r. pracownik ukradł jej 10000 zł. Od października 2007r. lub 2006r. do kwietnia 2008r. z przerwami przebywała za granicą, w Niemczech.
Odnośnie firmy oskarżona twierdziła, że jej kondycja finansowa nie była wtedy zła. Opisała okoliczności sprzedaży gospodarstwa i leczenia córki oraz jej zgonu. W 2005r. otrzymała kredyt z UP na rozpoczęcie działalności gospodarczej, rozpoczęła ją 10.01.2006r. i prowadzi do dzisiaj.K.brukową produkują we własnym zakresie.
T. K.podała, że w(...) synzostał pozwany przezJ. P.o zapłatę - zwrot zaliczek, Sąd zasądził od syna zwrot tych zaliczek, oskarżona w 2009r. złożyła przeciwko niemu pozew o rozliczenie umowy, postępowanie nadal się toczy.P. B.pozwala syna w 2007r. lub 2008r., Sąd zasądził tę kwotę, komornik zajął synowi m. in. ½ spadku po córce.M. D.pozwał oskarżonych, z każdego tego wyroku były egzekucje komornicze, składali sprzeciwy, apelacje, wszystkie były odrzucane. Były też skargi na czynności komornika.
Oskarżona wyjaśniała, żeJ. G. (1)przyjechał i miał zakupićK.i zapłacić 17500 zł, syn wystawił ten samochód w internecie,J. G.najpierw kontaktował się z synem, oskarżona wkracza kiedy robi rozliczenia, robi się problem, bo uważają że to syn prowadzi firmę a nie ona.J. G.miał przyjechać i zabrać samochód po wpłaceniu całej kwoty, przyjechał i została podpisana umowa przedwstępna,G.nie chciał zapłacić całości albo nie miał pieniędzy, zapłacił 12500 zł, potem chodziło o coś z transportem, bo oni chcieli, żeby oskarżona wyłożyła 5000 zł na paliwo, transport i kierowcę, oskarżona nie zgodziła się na to,G.mówił, że nie zapłaci, bo chciał, żeby wyremontowali mu samochód, zostawił dane go faktury na firmę, oskarżona wystawiła fakturę na tę firmę. Oskarżona nie pamięta, jakie kwoty zostały wpłacone, umowa przedwstępna była 02.07.2008r. i kwota w niej podana nie była całością za samochód,G.miał dopłacić 5000 zł.G.złożył pozew do Sądu sygn. chyba I C 504/09, Sąd zasądził od oskarżonej i ma zwrócić 12500 zł, wyrok jest prawomocny.T. A.nie wystąpiła do Sądu tylko złożyła doniesienie na policji na oskarżonych.
T. K.wyjaśniała też, że p.K.niesłusznie oskarża syna, bo syn dał mu prawie 9000 zł zaliczek, w notesie miał pieczarkęK.z potwierdzeniem, że odebrał pieniądze.K.podał, że był naul. (...)zobaczyć zakład syna, a to nieprawda, bo zakład był naul. (...)(k- 1023-1025).

Sąd zważył:
W świetle zgromadzonego materiału dowodowego nie ma żadnych wątpliwości, że oskarżeni dopuścili się zarzucanych im czynów, z tym, że ich opisy (w zakresie czynu I, II i III) należało uzupełnić z przyczyn i w sposób podany poniżej w uzasadnieniu.
Ustalenia faktyczne Sąd oparł przede wszystkim na wiarygodnych zeznaniach świadków:T. A. (1),J. G. (1),A. K. (1)iM. K.. Zeznania w/w świadków cechuje spójność wewnętrzna, a także zgodność z pozostałymi dowodami, głównie ze zgromadzonymi w sprawie dokumentami, a wskazanymi powyżej w stanie faktycznym uzasadnienia. Wiarygodności tychże dokumentów nie kwestionowała żadna ze stron postępowania, zaś Sąd nie dopatrzył się żadnych okoliczności tą wiarygodność podważających. Natomiast pozostałe dokumenty przedłożone przez oskarżoną, a ujawnione w toku postępowania, bądź powielały te już zgromadzone przez oskarżyciela publicznego, bądź też w większości nie miały żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy lub nie dotyczyły jej, dlatego też jako nieprzydatne dla czynienia ustaleń faktycznych w sprawie zostały przez Sąd pominięte.
Wyjaśnienia oskarżonejT. K.są w ocenie Sądu wiarygodne wyłącznie w części, w jakiej znajdują potwierdzenie w innych dowodach zgromadzonych w niniejszym postępowaniu i to tylko w zakresie potwierdzonym w wersji przedstawionej przez pokrzywdzonych oraz mających oparcie w dowodach z dokumentów, zgromadzonych w toku postępowania w sprawie. Natomiast do wyjaśnień oskarżonegoS. K., z uwagi na odmowę składania wyjaśnień przez tego oskarżonego, Sąd nie mógł się ustosunkować. Również zeznaniaD. K.– żony oskarżonego i synowej oskarżonej – wobec odmowy składania zeznań przez tego świadka, nie podlegały ocenie Sądu.
Zeznania złożone w sprawie przez pokrzywdzonych, a więc zarównoT. A. (1),J. G. (1),A. K. (1)- uzupełnione treścią zeznańM. K., nie budzą żadnych wątpliwości Sądu co do ich zgodności z rzeczywistym przebiegiem wydarzeń, są spójne, logiczne, konsekwentne, znajdują też potwierdzenie w dowodach z dokumentów i jako takie zasługują na przyznanie im waloru wiarygodności.
A. K. (1)w złożonych zeznaniach opisał okoliczności zakupu przez oskarżonegoS. K.płyt granitowych w prowadzonej przez świadka firmie, wskazał przy tym okoliczności uzyskania przez oskarżonego odroczonego terminu płatności zaznaczając, iż mimo twierdzeń oskarżonego o ich rzekomej znajomości i wcześniejszej współpracy nie kojarzył osoby oskarżonego. Okoliczności te znajdują potwierdzenie w zeznaniachM. K., która w tym czasie osobiście zajmowała się obsługą zakupu płyt przez oskarżonego i to ona właśnie tego dnia rozmawiała z oskarżonym i kontaktowała się z ojcem, by ustalić warunki płatności za zakupiony towar.
Dalej:A. K. (1)opisał również dalsze swoje działania mające na celu wyegzekwowanie od oskarżonego zapłaty za pobrane płyty granitowe, w tym osobiste wizyty i rozmowy z oskarżonym, zlecenie firmie windykacyjnej odzyskania należności czy w końcu skierowanie sprawy na drogę postępowania sądowego i losy egzekucji komorniczej. Potwierdził też, że dopiero w toku tychże działań, w 2007r., oskarżony przekazał pokrzywdzonemu łącznie kwotę 4000 zł, stwierdzając, że pozostałej należności nie zapłaci.
M. K.stanowczo zaprzeczyła w złożonych zeznaniach, by widniejące w przedłożonym przez oskarżonegoS. K.notatniku (k- 177-178) zapiski potwierdzały dokonanie wpłat przez oskarżonego, przyznała że jest to jej pismo, lecz zapisy te oznaczają sprzedane płyty tzn. ich ilość i wartość, nie są one dowodami sprzedaży, są potwierdzeniem wydania towaru, a nie dowodem wpłaty należności.
W powyższym zakresie zeznania w/w świadków w ich powiązaniu z dowodami z dokumentów, w tym w szczególności z postępowania przed Sądem w sprawie sygn. akt V GNc 3140/05, tworzą spójną i logiczną całość przestawiając szczegółowo przestępne działania oskarżonego.
Wobec powyższych zeznań świadków, a przede wszystkimM. K., niewiarygodne są twierdzeniaT. K.o przekazaniuA. K. (1)kwoty 9000 zł zaliczki przezS. K.i potwierdzeniu tego pieczątką pokrzywdzonego w notesie oskarżonego. Wszak oskarżony przed Sądem gospodarczym nie zakwestionował w żaden sposób zasadności wydania nakazu zapłaty opiewającego na kwotę 19470 zł.
Również kolejny pokrzywdzony –T. A. (1)– szczegółowo i konsekwentnie opisała przebieg transakcji zakupu za pośrednictwem portalu internetowegoa.kostki granitowej. Wskazała jakie były uzgodnienia co do zapłaty za towar, w jaki sposób nastąpiła płatność, jakie były uzgodnienia w kwestii transportu, jego dat i niedotrzymywania kolejnych terminów przez sprzedającego. Treść zeznań tego świadka znajduje potwierdzenie w dołączonych wydrukach korespondencji mailowej oraz listowej z oskarżonymi, również w zakresie podawanych przez oskarżonych powodów nie wywiązania się z realizacji zawartej umowy.T. A. (1)zeznała również, że oskarżona uzależniła dostawę kostki od wpłaty przez pokrzywdzoną dodatkowej kwoty pieniędzy, zaś wielokrotne żądania zwrotu wpłaconych już przez świadka pieniędzy pozostały bez reakcji oskarżonych. Potwierdziła, że wykonanie umowy nastąpiło z rocznym opóźnieniem.
W tym też zakresie wyjaśnienia złożone przez oskarżoną tylko w części zasługują na wiarygodność, a to mianowicie co do samej okoliczności „przyjęcia” zamówienia przez oskarżonego odT. A. (1)oraz tego, że to właśnie oskarżona zajmowała się rozliczaniem klientów w tym pokrzywdzonej, wiedziała o pieniądzach wpłaconych przezT. A. (1)za zakupiony towar, a w czasie osobistej rozmowy pokrzywdzona zażądała zwrotu wpłaconych pieniędzy. W tym zakresie wyjaśnienia oskarżonej korespondują z treścią zeznańT. A. (1).
Natomiast niewiarygodne są twierdzenia oskarżonej o wcześniejszej bezproblemowej współpracy z pokrzywdzoną, jak również o tym, że pokrzywdzona wpłaciła tylko zaliczkę i nie była to całkowita zapłata, a część towaru została dostarczonaT. A. (1)przez oskarżonego.T. A. (1)zeznała w tym zakresie, że była to pierwsza transakcja z firma oskarżonej, nie współpracowała z nią wcześniej, wybrała tę ofertę naa., bo kwota zakupu była niższa niż inne, a tym samym atrakcyjna, wpłacona przez nią kwota nie była zaliczką tylko ceną zakupu, zaś towar nie został jej dostarczony w żadnej części przed zawarciem ugody w lutym 2009r. Oskarżona nie przedstawiła Sądowi żadnych wiarygodnych dowodów potwierdzających swoje twierdzenia w powyższym zakresie, a nie wytrzymują one konfrontacji z treścią zeznańT. A. (1)i zgromadzonych w toku postępowania potwierdzających ich prawdziwość dowodów z dokumentów.
PokrzywdzonyJ. G. (1)w szczegółowy sposób przedstawił w swoich zeznaniach okoliczności zawarcia z oskarżoną umowy przedwstępnej w dniu 02.07.(...). na zakup samochodumarki K.stanowiącego własnośćT. K., uzgodnione wówczas i spisane zasady płatności za samochód oraz jego dostarczenia do miejsca wskazanego przez pokrzywdzonego, potwierdził fakt wpłacenia w tym dniu kwoty 7000 zł. Opisał również w jakich okolicznościach i pod jakim warunkiem ze strony oskarżonych dokonał w dniu 11.07.2008r. dodatkowej natychmiastowej wpłaty kwoty 5500 zł (oskarżeni od tejże wpłaty uzależnili dostarczenie samochodu). Dalsze zeznania tego świadka opisują działania oskarżonych polegające na niedotrzymywaniu wskazywanych terminów dostarczenia auta, braku reakcji na żądania zwrócenia kwot wpłaconych przez świadka, czy w końcu skierowanie sprawy na drogę postępowania sądowego. Zeznania złożone przezJ. G. (1)w ich powiązaniu z dowodami z dokumentów, w tym w szczególności z postępowania przed Sądem w sprawie sygn. akt I C 504/09, tworzą spójną i logiczną całość przestawiając szczegółowo przestępne działania oskarżonych.
Ponownie też wyjaśnienia oskarżonej zasługują na przyznanie im waloru wiarygodności tylko w zakresie w jakim znajdują potwierdzenie w zeznaniach w/w pokrzywdzonego. Dlatego też Sąd uznał za wiarygodne twierdzeniaT. K.o „wystawieniu” samochodu w internecie przez oskarżonego, spotkaniu z pokrzywdzonym i ustalonej cenie sprzedaży, zawarciu umowy przedwstępnej i zapłaceniu przez pokrzywdzonego kwoty 12500 zł, choć oskarżona nie podaje w jakich terminach wpłaty te miały miejsce i na czyje żądanie i pod jakim warunkiem pokrzywdzony dokonał tej dodatkowej wpłaty w dniu 11.07.2008r. (kwoty 5500 zł), a także przegranym procesie cywilnym i prawomocnym wyroku zasądzającym kwotę 12500 zł na rzecz pokrzywdzonego. Natomiast twierdzeniaT. K.o tym, że przyczyną nie wydania samochodu miały być żądania ze strony pokrzywdzonego co do kosztów paliwa, transportu, kierowcy, remontu, na które oskarżona się nie zgodziła, czy też odmowa zapłaty za samochód przez pokrzywdzonego jako nieznajdujące potwierdzenia w pozostałym materiale dowodowym, w tym w zeznaniach w/w świadka czy w dowodach z dokumentów, na wiarę nie zasługują.
Sąd uznał za wiarygodne wyjaśnienia oskarżonej dotyczące okoliczności rozpoczęcia prowadzenia działalności gospodarczej, jak i to, że to właśnie oskarżona zajmowała się sprawami firmy w zakresie ustalania cen, rozliczeń z klientami, wystawiania faktur, natomiast oskarżony działał na jej polecenie i w jej imieniu, nie miał swobody w decydowaniu o kwestiach finansowych, bo decyzje w tym zakresie podejmowała tylko oskarżona.T. K.podkreśliła przy tym, że to ona jest właścicielką firmy i to ona decyduje o w/w kwestiach. Natomiast oskarżony miał upoważnienie do przyjmowania zamówień, ale nie do rozliczania klientów. W tym zakresie brak podstaw do kwestionowania wyjaśnień oskarżonej, a znajdują one potwierdzenie w zeznaniach świadków oraz dowodach z dokumentów dotyczących rejestracji firmy oskarżonej.
Odnośnie kondycji finansowejfirmy (...)wyjaśniała, że nie była ona zła, ale jednocześnie oskarżona nie była w stanie wskazać dłużników i wierzycieli ani kwot długów, jednak podała okoliczności pozwów skierowanych przeciwko niej i oskarżonemu przez określone osoby i sposoby zakończenia tychże postępowań cywilnych i toczących się egzekucji. W zakresie zadłużeń w ZUS-ie i Urzędzie Skarbowym oskarżona zasłoniła się brakiem szczegółowej wiedzy na ten temat. Nasuwa się tutaj nieodparte wrażenie bagatelizowania przez oskarżoną powyższych kwestii. Całość wyjaśnieńT. K., nawet w ich części bez wątpienia zgodnej z innymi dowodami, cechuje chęć uwolnienia się od odpowiedzialności nie tylko za działania objęte niniejszym postępowaniem, ale także za inne swe zachowania. Odnośnie niemal każdego zdarzenia stawiającego oskarżoną w mniej korzystnym świetle, nie jako odnoszącego sukcesy przedsiębiorcy, oskarżona wskazuje, iż odpowiedzialne są inne osoby lub zdarzenia. To inni nie chcieli „współpracować”, nie wykazywali zrozumienia dla nie wywiązywania się oskarżonych z umów, braku zapłaty czy dostarczenia zakupionych towarów, stawiali żądania, nie chcieli iść na ustępstwa, nie wykazywali zrozumienia dla problemów rodzinnych czy zdrowotnych oskarżonej. Winę ponosili więc inni, ale nie oskarżeni.T. K.przeinacza przy tym fakty dopasowując je do swoich wyobrażeń na ich temat. Powyższe zestawienie obrazuje wyraźną tendencyjność wyjaśnień oskarżonej do wykluczenia swojej winy, co w dalszym stopniu, po sprzeczności z innymi dowodami, przemawia za odmówieniem przyznania przymiotu wiarygodności tym wyjaśnieniom oskarżonej, które nie znajdują potwierdzenia w uznanych za wiarygodne dowodach.
W niniejszej sprawie przeprowadzone zostały dowody z opinii biegłych z zakresu psychiatrii. Obie wydane w sprawie opinie sadowo – psychiatryczne dotyczą stanu psychicznego oraz poczytalności oskarżonejT. K.. W wydanej w 2009r. opinii sądowo – psychiatrycznej oskarżona nie ujawniała w czasie badania objawów chorobę psychicznej w znaczeniu psychozy, niedorozwoju umysłowego, czy innych krótkotrwałych zaburzeń czynności psychicznych, a zdaniem biegłych nie zachodziły wówczas warunki zart. 31§1 lub §2 kk. Natomiast biegli stwierdzili, że „oskarżona ujawnia nieznacznego stopnia zaburzenia adaptacyjne na podłożu niekorzystnej sytuacji prawnej”. Jednakże w toku postępowania w sprawie w związku z dalszymi wątpliwościami co do stanu psychicznego oskarżonej, powziętymi przez Sąd na podstawie obserwacji oskarżonej, jej zachowania i wypowiedzi oraz formy i treści pism kierowanych do tut. Sądu, koniecznym i niezbędnym było – dla prawidłowej oceny przestępczego działaniaT. K.– ponowne dopuszczenie dowodu z opinii biegłych z zakresu psychiatrii. Przy czym Sąd nie kwestionował na tym etapie ustaleń biegłych zawartych w opinii z dnia 18.11.2009r. W związku z niemożliwością przeprowadzenia opinii uzupełniającej przez biegłych wydających opinię w 2009.r, Sąd dopuścił dowód z kolejnej opinii biegłych tejże specjalności. W opinii sądowo – psychiatrycznej z dnia 15.09.2014r. biegli jednoznacznie wskazali, żeT. K.cierpi na chorobę psychiczną w znaczeniu psychozy pod nazwą zaburzenia paranoiczne, tempore criminis oskarżona miała ograniczoną zdolność do rozpoznania znaczenia czynu jak i do pokierowania swoim postępowaniem, a w przedmiotowej sprawie zachodzą warunki zart. 31§2 kk. Opinia powyższa jest w ocenie Sądu pełna, szczegółowa, nie wymaga w żadnym kierunku uzupełnienia, a fachowości i rzetelności wydających ją biegłych Sąd nie zamierza kwestionować. Jako taka stanowiła też podstawę ustaleń Sądu w zakresie poczytalności oskarżonej zarówno w chwili popełnienia zarzucanych jej czynów, jak i obecnego stanu psychicznego oskarżonej, a wnioski z niej wynikające zostały przez Sąd w całości uwzględnione, gdyż w sposób kompleksowy ocenia zachowanie oskarżonej, uwzględniając również eskalację jej stanu chorobowego w porównaniu ze stanem z 2009r. dając całościowy obraz chorobowy, wraz ze wskazaniami co do konieczności podjęcia leczenia przez oskarżoną i wysokiego prawdopodobieństwa popełnienia przez nią podobnych czynów w przyszłości.
Przestępstwo zart. 286§1 kkpopełnia ten kto, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadza inną osobą do niekorzystnego rozporządzenia własnym lub cudzym mieniem za pomocą wprowadzenia jej w błąd albo wyzyskania jej błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania. Zachowanie oskarżonych w zakresie każdego z zarzucanych im czynów polegające na wprowadzeniu poszczególnych pokrzywdzonych w błąd co do zamiaru wywiązania się z zawartych umów, a w zakresie zarzuty III również co do osoby kupującego, doprowadziło wskazanych pokrzywdzonych do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci kwot pieniężnych (T. A. (1),J. G. (1)) lub płyt granitowych (A. K. (1)).
W ocenie Sądu oskarżeni popełnili swoje czyny w zamiarze bezpośrednim uzyskania korzyści majątkowej w postaci otrzymanej odT. A. (1)zapłaty za zakupioną kostkę, pobranych zaliczek na zakup samochodu odJ. G. (1), czy w końcu pobranego towaru w postaci płyt granitowych odA. K. (1), oszukując pokrzywdzonych co do zamiaru wywiązania się z przyjętych na siebie zobowiązań czy to wydania zakupionego towaru, czy też wydania zaliczkowanego zakupu samochodu, jak również w przypadku oskarżonego - zapłaty za pobrane płyty granitowe. Na zamiar oskarżonych, któremu oskarżona zaprzecza, wskazuje szereg okoliczności szczegółowo opisanych w części wstępnej niniejszego uzasadnienia, a dotyczących m. in. wielokrotnych zmian ustalanych terminów wydania zakupionego towaru czy terminów zapłaty za pobrany towar, wymyślania ciągle nowych i nieprzekonywujących przyczyn niedotrzymania tych terminów, nie reagowania na wezwania do zwrotu wpłaconych przez pokrzywdzonych pieniędzy, unikania kontaktu z pokrzywdzonymi. Pokrzywdzeni bowiem wpłacili kwoty podawane przez nich w zeznaniach, a oskarżeni nie kwestionowali ich wysokości, aż do czasu złożenia wyjaśnień przed Sądem przez oskarżonąT. K., o czym była już mowa powyżej. To pokrzywdzeni inicjowali kontakty z oskarżonymi wielokrotnie domagając się realizacji umów, a następnie zwrotu wpłaconych pieniędzy czy zapłaty za pobrany towar. Nie można też inaczej ocenić zachowania oskarżonych niż jako działania w zamiarze oszustwa pokrzywdzonejT. A. (1), której - znacznie po terminie realizacji zamówienia -S.K.fałszywie podaje, że kostka została już wysłana transportem, wskazuje numer telefonu kierowcy i informuje pokrzywdzoną, że zamówione zostało zrealizowane, zaś następnieT. K.żąda od pokrzywdzonej wpłaty dodatkowej kwoty nieuzasadnionej treścią zawartej umowy. Również zachowanie oskarżonych wobec pokrzywdzonegoJ. G. (1)polegające na odmowie wydania samochodu i żądaniu wpłaty dodatkowej kwoty pieniędzy, jak również wielokrotne fałszywe informowanie o dostarczeniu samochodu pod wskazany adres świadczą o zamiarze działania oskarżonych w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Zaś brak reakcji oskarżonych na wezwania do zwrotu wpłaconych kwot przezT. A. (1)iJ. G. (1)oraz żądanie zapłaty za pobrane płyty granitowe odA. K. (1)świadczą o tym, że cel działania oskarżonych został osiągnięty, pokrzywdzeni zostali doprowadzeni do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, a oskarżeni w ten sposób uzyskali określone korzyści majątkowe.
Sąd nie miał również żadnych wątpliwości co do działania oskarżonych wspólnie i w porozumieniu w zakresie czynów popełnionych na szkodęT. A. (1)iJ. G. (1). O takim działaniu oskarżonych świadczą podejmowane przez nich decyzje, ich uzgadnianie i wzajemna akceptacja, a oskarżona stanowczo podkreślała, iż syn działał w jej imieniu i na jej polecenie, miał upoważnienie od oskarżonej do przyjmowania zamówień, lecz wszelkimi kwestiami finansowymi, rozliczeniami z kontrahentami zajmowała się oskarżona. Wiedziała więc doskonale jakie działania podejmuje jej syn, w jakim zakresie i akceptowała jego decyzje firmując je własnym nazwiskiem. Wiedziała jakie umowy i z kim zostały zawarte, kontrolowała w tym zakresie poczynania syna, wiedziała też kto i jaką kwotę pieniędzy wpłaciła (T. A. (1),J. G. (1)).
Powyższe nie pozostawia wątpliwości, że oskarżeni działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadzili w błąd pokrzywdzonych (T. A. (1),J. G. (1)), że dostarczą zakupione, zamówione przez nich towary, a towarów tych nie mieli zamiaru dostarczyć. WszakT. K.niespełna miesiąc po zawarciu umowy zJ. G. (1)i pobraniu od niego zadatków na poczet zakupu samochodu sprzedała to auto i – co zastanawiające – osobie o tym samym co oskarżona nazwisku i zamieszkałej pod tym samym co oskarżeni adresem. Nie ma przy tym znaczenia dla odpowiedzialności karnej oskarżonych to, że w końcu na skutek działań pokrzywdzonejT. A. (1)została zawarta ugoda i kostka z rocznym opóźnieniem została dostarczona.
Reasumując, należało przypisać obu oskarżonym popełnienie dwóch występków zart. 286§1 kkna szkodę - pokrzywdzonejT. A. (1), doprecyzowując opis czynu w zakresie wysokości pobranych od pokrzywdzonej pieniędzy (5100 zł) tytułem zapłaty za zakupioną w dniu 09.02.2008r. za pośrednictwem portalu internetowego Allegro granitową kostkę brukową w ilości 25 ton oraz na szkodę pokrzywdzonegoJ. G. (1)– tu również doprecyzowując opis czynu w zakresie czasu popełnienia tego czynu (w okresie od dnia 02 lipca 2008 roku do dnia 11 lipca 2008 roku) oraz dokładnego wskazania w jakich terminach jakie kwoty (w dniu 02.07.2008r. - 7000 zł, w dniu 11.07.2008r. - 5500 zł) i na jakie konto bankowe (o numerze(...)wM.) zostały przez pokrzywdzonego zapłacone z tytułu zawartej w dniu 02.07.2008r. umowy przedwstępnej sprzedaży samochodumarki K. (...)onumerze rejestracyjnym (...), który to samochód nie został wydany pokrzywdzonemu a pieniądze nie zostały mu zwrócone.
Zasadnym było też przyjęcie - odnośnie czynu z punktu II części wstępnej wyroku - do kwalifikacji prawnej tego czynuart. 12 kkz uwagi na sposób działania sprawców i niewielkie odstępy czasowe poszczególnych czynów (od 02 do 11.07.2008r.) oraz działanie oskarżonych w wykonaniu z góry powziętego zamiaru.
Odnośnie czynu popełnionego na szkodęA. K. (1)właściwa jest przyjęta kwalifikacja prawna tego czynu zart. 286§1 kk, gdyż oskarżony niewątpliwie działał w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i doprowadził pokrzywdzonego do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci płyt granitowych o wartości 19470 zł, w ten sposób, że zawarł umowę ich kupna, wprowadzając pokrzywdzonego w błąd co do zamiaru dokonania zapłaty za pobrany towar. W tym też zakresie Sąd doprecyzował opis czynu jedynie o wskazanie, że oskarżony wprowadził pokrzywdzonego w błąd również co do osoby kupującego, co jest zgodne z ustalonym w sprawie stanem faktycznym.
Wobec treści opinii sądowo –psychiatrycznej z dnia 15.09.2014r., z której w sposób nie budzący wątpliwości wynika, żeT. K.cierpi na chorobę psychiczną w znaczeniu psychozy pod nazwą zaburzenia paranoiczne, zaś tempore criminis oskarżona miała ograniczoną zdolność do rozpoznania znaczenia czynu jak i do pokierowania swoim postępowaniem, a w przedmiotowej sprawie zachodzą warunki zart. 31§2 kk, Sąd przyjął co do czynów zarzucanych oskarżonej, iżT. K.działała mając ograniczoną w znacznym stopniu zdolność rozpoznania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem, a co za tym idzie przyjął do kwalifikacji prawnej tych czynówart. 31§2 kk.
Rozważając nad wymiarem kar (tak jednostkowych, jak i kary łącznej) Sąd miał na uwadze wskazania zawarte wart. 53 kk. Okolicznością obciążającą oskarżonych w tym przypadku jest sposób popełnienia przestępstwa. Zachowanie ich bowiem, w przypadku każdego z czynów, cechuje pełne wyrachowanie. Całość okoliczności sprawy nie pozostawia wątpliwości co do tego, że oskarżeni od początku mieli zamiar oszukać pokrzywdzonych, podejmowali jedynie czynności mające w istocie maskować przestępny zamiar. ZarównoS. K.jak iT. K.działali z pełną premedytacją na szkodę pokrzywdzonych, oskarżony znał bowiem swoją sytuację majątkową i zdolności płatnicze, a jednocześnie, w świetle okoliczności sprawy, musieli się spodziewać co najmniej konieczności zwrotu niesłusznie pobranych kwot od pokrzywdzonych, czy teżS. K.konieczności zapłaty za pobrane płyty granitowe. Oskarżonych obciąża także całkowity brak skruchy i krytycyzmu co do swoich czynów. Jak już wskazano powyżej,T. K.cechuje skrajna chęć przedstawienie siebie w pozytywnym świetle i obwiniania innych za swoje niepowodzenia i swoje przestępne działania, co w niniejszej sprawie sprowadza się do tego, iż oskarżona pomimo popełnienia przestępstw na szkodę pokrzywdzonych, nadal uważa, że to pokrzywdzeni nie realizowali warunków umów. Okolicznością przemawiającą na niekorzyść oskarżonego jest również brak zaspokojenia pokrzywdzonych (za wyjątkiemT. A. (1), lecz po upływie roku od zawarcia umowy), co na gruncie prawa karnego sprowadza się do konstatacji, że skutki przestępstwa nadal nie zostały usunięte, a oskarżeni nie przejawiają żadnej inicjatywy by to uczynić. Nie zmieniły tego również orzeczenia sądów cywilnych. W istocie Sąd nie dostrzegł żadnych okoliczności przemawiających na korzyść oskarżonych limitując wymiar kar znacznym stopniem winy i społecznej szkodliwości czynów oraz celami wychowawczymi, jakie ma zrealizować wymierzona kara.
Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd w punkcie I części dyspozytywnej wyroku - za czyn zart. 286§1 kkwymierzył oskarżonym kary po 8 miesięcy pozbawienia wolności, w punkcie II - za czyn zart. 286§1 kkw zw. zart. 12 kk– kary po 8 miesięcy pozbawienia wolności, zaś w punkcie III wymierzył oskarżonemu - za czyn zart. 286§1 kkkarę 8 miesięcy pozbawienia wolności. Na podstawieart. 85 kkiart. 86§1 kkSąd wymierzyłS. K.karę łączną roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności (stosując do tej kary zasadę częściowej absorpcji kar jednostkowych, gdyż za ograniczeniem jej zastosowania przemawia – oprócz okoliczności wskazanych już powyżej i podobieństwa czynów – także znaczny odstęp czasowy pomiędzy czynami oskarżonego), zaśT. K.karę łączną 8 miesięcy pozbawienia wolności (stosując do tej kary zasadę absorpcji kar jednostkowych, przy uwzględnieniu ówczesnej niekaralności oskarżonej i podobieństwa popełnionych przestępstw).
Na podstawieart. 69§1 kkiart. 70§1 pkt 1 kkSąd warunkowo zawiesił oskarżonym wykonanie orzeczonych kar łącznych pozbawienia wolności na okres próby wynoszący 2 lata. W ocenie Sądu warunki osobiste oskarżonych przemawiają za przyjęciem, iż groźba zarządzenia wykonania kary pozbawienia wolności i pobytu w Zakładzie Karnym skutecznie powstrzyma oskarżonych przed podejmowaniem kolejnych zachowań sprzecznych z normami prawnymi (punkt V części dyspozytywnej wyroku).
Stosownie do wniosków obrońców oskarżonych, wyznaczonych im z urzędu, Sąd w punkcie VI części dyspozytywnej wyroku, na mocyart. 618§1 pkt 11 kpk, zasądził od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej:
- adwokataZ. G.kwotę 3099,66 zł (trzy tysiące dziewięćdziesiąt dziewięć złotych i sześćdziesiąt sześć groszy) brutto tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemuS. K.z urzędu,
- adwokataA. K. (2)kwotę 3099,66 zł (trzy tysiące dziewięćdziesiąt dziewięć złotych i sześćdziesiąt sześć groszy) brutto tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonejT. K.z urzędu,
a odpowiadające nakładowi pracy obrońców w sprawie.
Na podstawieart. 626§1 kpkw zw. zart. 627 kpkSąd w punkcie VII części dyspozytywnej wyroku orzekł o kosztach sądowych zasądzając je proporcjonalnie (w stosunku 2/3 do 1/3) od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa, a związanych z uczestnictwem oskarżonych w sprawie, jednocześnie wymierzając oskarżonym opłaty na podstawieart. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnychuznając, iż uiszczenie powyższych kosztów i opłat przez oskarżonych nie będzie dla nich stanowiło zbytniej dolegliwości, oskarżeni wszak osiągają dochody z prowadzonej działalności gospodarczej czy prac dorywczych.
Biorąc pod uwagę treśćart. 415§5 kpk,zdanie drugie, Sąd nie uwzględnił wniosku pokrzywdzonegoA. K. (1)o zobowiązanie oskarżonych do naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem (art. 46§1 kk). Zgodnie z powołanym przepisem obowiązku naprawienia szkody nie orzeka się, jeżeli roszczenie wynikające z popełnienia przestępstwa jest przedmiotem innego postępowania albo o roszczeniu tym prawomocnie orzeczono. W niniejszej sprawie roszczenie wynikające z popełnienia przez oskarżonych przestępstwa na szkodęA. K. (1)było przedmiotem rozpoznania w sprawie cywilnej zakończonej prawomocnym nakazem zapłaty Sądu Rejonowego wD.z dnia 05.12.2005r. (sygn. akt V GNc 3140/05). W tej sytuacji, zgodnie zart. 415§5 zd. 2 kpknie jest dopuszczalne orzeczenie obowiązku naprawienia szkody, gdyż stanowiłoby to naruszenie podstawowej zasady porządku prawnego zakazu ponownego rozstrzygania spraw uprzednio prawomocnie rozstrzygniętych (łac.: „ne bis in idem”).