Sąd Apelacyjnywe Wrocławiu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 197/14
Data wyroku: 2014-09-10 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Witold Franckiewicz, Stanisław Rączkowski, Andrzej Kot
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Mieniu

Sygn. akt II AKa 197/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 10 września 2014 r.
Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie:

Przewodniczący:

SSA Witold Franckiewicz

Sędziowie:

SSA Stanisław Rączkowski
SSA Andrzej Kot (spr.)

Protokolant:

Iwona Łaptus

przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Beaty Lorenc - Kociubińskiej
po rozpoznaniu w dniu 10 września 2014 r.
sprawyJ. L.
oskarżonego zart. 286 § 1 kkiart. 284 § 2 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 12 kkorazart. 286 § 1 kkw zw. zart. 294 § 1 kk
z powodu apelacji wniesionej przez oskarżonego
od wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu
z dnia 17 lutego 2014 r. sygn. akt III K 124/13
I.  zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoJ. L.w ten sposób, że:
1) uniewinnia oskarżonegoJ. L.od popełnienia czynu zart. 286 § 1 kkw zw.art. 294 § 1 kkprzypisanego wpkt IIczęści rozstrzygającej, obciążając kosztami postępowania w tej części Skarb Państwa;
2) z podstawy skazania i wymiaru kary za czyn przypisany wpkt Iczęści rozstrzygającej eliminuje przepisyart. 286 § 1 kk,art. 12 kk,art. 11 § 2 kk,art. 11 § 3 kk
3) stwierdza, że orzeczenie o karze łącznej zawarte wpkt IIIczęści rozstrzygającej utraciło moc, zaś orzeczenie o warunkowym zawieszeniu wykonania kary pozbawienia wolności zawarte wpkt IVczęści rozstrzygającej odnosi się do skazania za czyn zart. 284 § 2 kkzawartego wpkt Iczęści rozstrzygającej;
II.  w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;
III. zasądza od oskarżonegoJ. L.na rzecz Skarbu Państwa zwrot wydatków wyłożonych przez Skarb Państwa w postępowaniu odwoławczym w kwocie 10 zł oraz wymierza mu opłatę w wysokości 260 zł za obie instancje.

UZASADNIENIE
J. L.został oskarżony o to, że:

I
W okresie od 9 maja 2011 roku do 11 lipca 2011 roku weW., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, działając z góry powziętym zamiarem nie wywiązania się z zobowiązania reprezentującfirmę (...) Sp. z o.o.zawarł w dniu 9 maja 2011 rokuumowę leasingową o nr (...), na podstawie której leasingował samochód ciężarowy markiM. (...)o wartości 119.310 złotych, a następnie po niepłaceniu rat leasingowych wynikających z harmonogramu spłat i rozwiązaniu umowy w dniu 11 lipca 2011 roku nie zwrócił w/w pojazdu, czym działał na szkodę(...) S.A.z siedzibą weW.

tj. o czyn zart. 286 § 1 k.k.iart. 284 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.

II
W dniu 9 maja 2011 roku weW., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, działając z góry powziętym zamiarem nie wywiązania się z zobowiązania, reprezentującfirmę (...) Sp. z o.o.zawarłumowę leasingową o nr (...), na podstawie której leasingował samochód markiM. (...)o wartości 202.000 złotych, a następnie nie spłacił ani jednej raty leasingowej wynikającej z harmonogramu spłat, czym działał na szkodę(...) S.A.z siedzibą weW.

tj. o czyn zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.
Sąd Okręgowy we Wrocławiu wyrokiem z dnia 17 lutego 2014 r. (sygn. akt III K 124/13 uznał oskarżonegoJ. L.za winnego czynu opisanego w punkcie I części wstępnej wyroku tj. przestępstwa zart. 286 § 1 k.k.iart. 284 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.i za to, na podstawieart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.wymierzył oskarżonemu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności oraz działając na podstawieart. 33 § 2 k.k.karę 20 (dwudziestu) stawek dziennych grzywny, określając, że wysokość jednej stawki wynosi 20 (dwadzieścia) złotych.
Uznał oskarżonegoJ. L.za winnego czynu opisanego w punkcie II części wstępnej wyroku tj. przestępstwa zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.i za to, na podstawieart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.wymierzył oskarżonemu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności oraz działając na podstawieart. 33 § 2 k.k.karę 30 (trzydziestu) stawek dziennych grzywny, określając, że wysokość jednej stawki wynosi 20 (dwadzieścia) złotych.
Na podstawieart. 85 k.k.i86 § 1 k.k.wymierzył oskarżonemu kary łączne 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz 40 (czterdziestu) stawek dziennych grzywny, przy ustaleniu, że jednak stawka wynosi 20 (dwadzieścia) złotych.
Na podstawieart. 69 § 1 k.k.iart. 70 § 1 pkt 1 k.k.oskarżonemu wykonanie kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres 3 (trzech) lat próby.
Na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary grzywny zaliczył oskarżonemu okres zatrzymania od dnia 16.06.2013 r. do dnia 17.06.2013 r. przyjmując jego jeden dzień za równoważny dwóm stawkom dziennym grzywny.
Na podstawieart. 46 § 1 k.k.nałożył na oskarżonego obowiązek naprawienie szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego(...) S.A.z siedzibą weW.kwoty 119.310 zł. (sto dziewiętnaście tysięcy trzysta dziesięć złotych).
Obciążył oskarżonego kosztami postępowania, w tym wymierzył mu opłatę w wysokości 460 zł.
Apelację od tego wyroku wniósł obrońca oskarżonego, zarzucając:

I
błąd w ustaleniach faktycznych oraz brak istotnych ustaleń faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia, mający istotny wpływ na treść orzeczenia, na skutek uznania że:

a
sytuacja finansowaspółki (...) Sp. z o.o.z siedzibą wG.uległa pogorszeniu dopiero pod koniec 2011 roku, podczas gdy wyjaśnienia oskarżonego oraz świadkówK. G.iM. N.w tym zakresie wskazują, że do gwałtownego załamania sytuacji finansowej spółki doszło już po zawarciu umów leasingowych, w okresie wakacji 2011 roku;

b
kierowana przez oskarżonegospółka (...) Sp. z o.o.z siedzibą wG.w osobie oskarżonego oraz świadkówI. G.iM. N.nie informowała leasingodawcy o okolicznościach związanych z awarią i postojem jednego z leasingowanych samochodów (M. (...)) na terytorium Francji;

c
pominięcie przez Sąd I instancji w ustaleniach faktycznych okoliczności, kiedy doszło do faktycznego wydaniaspółce (...) Sp. z o.o.z siedzibą wG.obu leasignowanych pojazdów (a więc zarównoM. (...)jak iM. (...)), pomimo, że tak wyjaśnienia oskarżonego jak i zeznania świadkówK. G.iM. N.wskazywały na okoliczność, że przynajmniej jeden z tych pojazdów został wydany spółce z kilkudniowym a nawet miesięcznym opóźnieniem;

d
pominięcie przez Sąd I instancji w ustaleniach faktycznych okoliczności, jaki czas upłynął od daty faktycznego wydaniaspółce (...) Sp. z o.o.z siedzibą wG.obu leasingowanych pojazdów (M. (...)iM. (...)) do daty rozwiązania umowy leasingowej;

e
pominięcie przez Sąd I instancji w ustaleniach faktycznych okoliczności, czy w ogóle a jeśli tak to kiedy doszło do przedstawienia leasingobiorcy (spółce (...)” Sp. z o.o. wG.) przez leasingodawcę ((...) S.A.weW.) faktur VAT dokumentujących miesięczne raty leasingowe, pomimo, że tak wyjaśnienia oskarżonego jak i zeznania świadkówK. G.iM. N.wskazywały na okoliczność, że leasingodawca w ogóle nie doręczyłspółce (...)Sp z o.o. wG.faktur dokumentujących comiesięczną płatność raty leasingowej;

II
naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na treść wyroku, tj.art. 5 § 2 k.p.k.iart. 7 k.p.k.w wyniku uznania oskarżonegoJ. L.za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów na skutek dowolnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, z pominięciem zasad należytego wnioskowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, w sytuacji, gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie tylko nie pozwalał na przyjęcie winy i sprawstwa oskarżonego, ale w ocenie apelującego wręcz wskazujący jednoznacznie, iż konsekwentne wyjaśnienia oskarżonegoJ. L., a także spójne i składane z należytą troską o szczegóły zeznania świadkówK. G.iM. N.uznać należy za prawdziwe i dowodzące, że oskarżony nie dopuścił się zarzucanych mu przestępstw.

Należy tu podkreślić, iż Sąd I instancji niekonsekwentnie przyjął z jednej strony, że ustalenia stanu faktycznego dokonane zostały w oparciu o zeznania świadkówK. G.iM. N.(tak k. 10 uzasadnienia) a z drugiej strony przeprowadzając analizę całokształtu materiału dowodowego w istocie się na nich oparł, bagatelizując lub całkowicie pomijając szereg okoliczności przedstawionych przez tych świadków, co w konsekwencji doprowadziło do braku wnikliwości w ocenie wszystkich dowodów. Tym samym uznać należy, iż dokonane przez Sąd Okręgowy ustalenia faktyczne dokonane zostały z naruszeniem zasady swobodnej oceny dowodów albowiem nie zostały poczynione na podstawie wszechstronnej analizy wszystkich przeprowadzonych dowodów, a więc nie stanowią wyniku rozważenia wszystkich okoliczności przemawiających zarówno na korzyść jak i na niekorzyść oskarżonego.
Mając na uwadze powyższe zarzuty obrońca oskarżonego wniósł o:

1
zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od popełnienia wszystkich zarzucanych mu czynów,

2
uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie w tym zakresie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.

Sąd Apelacyjny zważył co następuje.
Apelacja okazała się częściowo zasadna, choć nie z powodów podniesionych przez skarżącego w apelacji. Autor apelacji nie dostrzegł bowiem dość oczywistego naruszenia prawa materialnego przez Sąd Okręgowy, polegającego na niewłaściwej subsumpcji zawartych w opisach czynów ustaleń faktycznych pod kątem znamion zart. 286 § 1 k.k.Jednym ze znamion typizowanego w tym przepisie przestępstwa jest wprowadzenie w błąd albo wyzyskanie błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania. Ustaleń w tym zakresie Sąd Okręgowy nie poczynił. To z kolei powoduje, że przypisane oskarżonemu w punkcie I i II wyroku czyny nie wyczerpują znamionart. 286 § 1 k.k.Z uwagi na kierunek apelacji usunięcie stwierdzonego uchybienia jest niedopuszczalne (art. 434 § 1 k.p.k.) Wobec powyższego należało oskarżonegoJ. L.uniewinnić od czynu przypisanego wpunkcie II, zaś z podstawy skazania i wymiaru kary za czyn wpunkcie Iwyeliminować przepisart. 286 § 1 k.k.Z uwagi na stwierdzenie powyższych uchybień odnoszenie się do zarzutów skarżącego dotyczących realizacji przez oskarżonego znamion oszustwa jawi się jako zbędne.
Nie ma racji skarżący kwestionując skazanie oskarżonegoJ. L.za przestępstwo przywłaszczenia powierzonego mu na podstawie umowy leasingu samochodu ciężarowego markiM. (...)o wartości 119 310 zł. Poza sporem jest, że oskarżony nie był właścicielem przedmiotowego auta, a po wypowiedzeniu umowy leasingu zobowiązany był do jego zwrotu właścicielowi. Oskarżony nie dość, że z tego zobowiązania się nie wywiązał to postąpił z powierzonym przedmiotem jak właściciel. Argumentacja zawarta w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku wskazująca na zachowanie oskarżonego dowodzące istnienia zamiaru przywłaszczenia (str. 13-14 uzasadnienia zaskarżonego wyroku ) jest zasadna. Kwestionowanie przez skarżącego ustaleń Sądu I instancji w przedmiocie przywłaszczenia ma charakter czysto polemiczny i oderwana jest od treści dowodów, które trafnie Sąd Okręgowy przyjął jako podstawę ustaleń faktycznych. Z uznanych za wiarygodne zeznań pracowników firmy leasingowej wynika, że oskarżony będąc wielokrotnie wzywany do wydania przedmiotowego samochodu, odmawiał podania informacji, gdzie on się znajduje. PrzykładowoR. A.wskazał:„Powiedział, że nie poinformuje nas, gdzie znajduje się samochód i kazał opuścić posesję”(k15.
Po wprowadzonej korekcie w pozostałej części, zaskarżony wyrok jako prawidłowy utrzymano w mocy.
Orzeczenie o kosztach sądowych za postępowanie odwoławcze znajduje uzasadnienie w treściart. 636 § 1 kpkiart. 2 ust.1 , art. 8 i art.10 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych.