Sąd Rejonowy dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie
II Wydział Cywilny
Sygnatura akt: II C 2693/12
Data wyroku: 2014-11-18 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON

Sygn. akt II C 2693/12
Uzasadnienie wyroku zaocznego z 11 lutego 2013 roku.
PowódJ. Ż.dnia 1 października 2012 roku wystąpił przeciwko pozwanemu Skarbowi Państwa reprezentowanemu przez Dyrektora Aresztu Śledczego wW.S.o zapłatę kwoty 12.000,- zł. wraz z odsetkami od dnia wydania wyroku do dnia zapłaty tytułem zadośćuczynienia za naruszenie dóbr osobistych: prawa do respektowania i poszanowania bytu osobistego i godności przez niezapewnienie powodowi humanitarnych warunków wykonywania kary pozbawienia wolności w okresie od 23 maja 2012 roku, kiedy powód został tymczasowo aresztowany. Powód twierdził, że w oknach cel zostały umieszczone blindy z tworzyw sztucznych zakrywające całą powierzchnię okna i powodujące brak cyrkulacji powietrza oraz dostępu światła dziennego, nadto brak jest w celach wystarczającej ilości otworów wentylacyjnych, są one pozapychane, w celach jest zaduch i wilgoć.B.oraz sztuczne oświetlenie w celach powodują u powoda częstą utratę ostrości widzenia, łzawienie i pieczenie oczu. W łazienkach brak jest wentylacji, spływająca po ścianach woda powoduje zagrzybienie ścian, odpływy w brodzikach są pozatykane, co utrudnia spływanie wody i sprzyja rozprzestrzenianiu się chorób, brak jest płytek antypoślizgowych. Woda w celach ma często barwę rdzawo-żółtą co powoduje niszczenie pranych w niej ubrań. Jako podstawę prawną żądania powód wskazałart. 23, 24 i 448 kc,art. 77 Konstytucjioraz art. 3 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności w zw. zart. 110§1 i §2 kkwiart. 248 kkw. W piśmie z 29 października 2012 roku powód sprecyzował rodzaj żądanych odsetek jako odsetek ustawowych.
Pozwany nie złożył odpowiedzi na pozew ani wyjaśnień na piśmie.
Sąd Rejonowy ustalił i zważył, co następuje:
Stosownie doart. 339§1 kpc, jeżeli pozwany nie stawił się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę albo mimo stawienia się nie bierze udziału w rozprawie, sąd wyda wyrok zaoczny. Zgodnie zaś zart. 339§2 kpc, w tym wypadku przyjmuje się za prawdziwe twierdzenia powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa. Twierdzenia powoda nie budzą uzasadnionych wątpliwości. Jest faktem powszechnie znanym, że warunki w więzieniach i aresztach odbiegają od przeciętnych warunków mieszkaniowych w społeczeństwie (art. 228§1 kpc). Powód przesłuchany w charakterze strony zeznał, że przed osadzeniem nie miał problemów ze zdrowiem, natomiast obecnie bolą i szczypią go oczy podczas pisania i czytania, pojawia się u niego wysypka, zaczerwienienie (zeznania powoda k. 26). Dolegliwości te mogą mieć związek z brakiem dostępu światła słonecznego w celach wskutek zamontowania blind i złą wentylacją oraz cyrkulacją powietrza a także z brakiem przestrzegania zasad higieny w łazienkach. Należy podkreślić, że na powodzie dochodzącym roszczeń z tytułu naruszenia dóbr osobistych spoczywa ciężar udowodnienia, że odbywał karę pozbawienia wolności w nieodpowiednich warunkach bytowych i sanitarnych, zaś ciężar dowodu, że warunki w zakładzie karnym odpowiadały jednak obowiązującym normom i nie doszło do naruszenia dóbr osobistych, spoczywa na pozwanym (por. wyrok Sądu Apelacyjnego wP.z 31 października 2013 roku, I ACa 812/13, LEX nr 1391990). Stosownie doart. 110§2 kodeksu karnego wykonawczego, powierzchnia w celi mieszkalnej, przypadająca na skazanego, wynosi nie mniej niż 3 m2. Cele wyposaża się w odpowiedni sprzęt kwaterunkowy zapewniający skazanemu osobne miejsce do spania, odpowiednie warunki higieny, dostateczny dopływ powietrza i odpowiednią do pory roku temperaturę, według norm określonych dla pomieszczeń mieszkalnych, a także oświetlenie odpowiednie do czytania i wykonywania pracy. Powołany przez pozwanegoart. 248 kkwzostał uchylony z dniem 6 grudnia 2009 roku. Brak jest podstaw do zastosowania art. 3 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności (Dz. U. z 1993 roku, Nr 61 poz. 284), zgodnie z którym nikt nie może być poddany torturom ani nieludzkiemu lub poniżającemu traktowaniu albo karaniu. Podane przez powoda okoliczności nie mają znamion tortur ani nieludzkiego lub poniżającego traktowania. Przywołanyart. 77 ust. 1 Konstytucji, zgodnie z którym każdy ma prawo do wynagrodzenia szkody, jaka została mu wyrządzona przez niezgodne z prawem działanie organu władzy publicznej nie ma zastosowania, gdyż powód nie wykazał działania organu władzy publicznej powodującego szkodę powoda.
Sąd Rejonowy przyjął, że naruszone zostało dobro osobiste powoda w postaci zdrowia (art. 23 kc). Ponieważ pozwany wbrew ciężarowi dowodu nie wykazał braku bezprawności działania, Sąd Rejonowy przyznał zadośćuczynienie w oparciu oart. 24 kcw zw. zart. 448 kc.Wysokość zadośćuczynienia przyznawanego na podstawieart. 448 kpcpodlega uznaniu Sądu – możliwość przyznania zadośćuczynienia jest fakultatywna – przepis ten stanowi, że w razie naruszenia dobra osobistego sąd może przyznać temu, czuje dobro osobiste zostało naruszone, odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę. W ocenie Sądu Rejonowego przyznana kwota zadośćuczynienia jest odpowiednia do stopnia naruszenia dobra osobistego w sytuacji gdy powód nie wykazał trwałego uszczerbku na zdrowiu. Przyznane zadośćuczynienie ma na celu również podkreślenie znaczenia dobra osobistego w postaci zdrowia, które zasługuje na szczególną ochronę, a jego deprecjacja miałaby szkodliwe społecznie skutki.
Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji.