Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 292/14
Data wyroku: 2014-08-05 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Waldemar Masłowski, Tomasz Skowron, Andrzej Wieja
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Mieniu
Podstawa prawna: art. 286 § 1 kk

Sygn. akt VI Ka 292/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 5 sierpnia 2014 r.
Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący – Sędzia  SO Tomasz Skowron  (spr.)
Sędziowie   SO Waldemar Masłowski
SO Andrzej Wieja
Protokolant  Jolanta Kopeć
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Jeleniej Górze Zbigniewa Jaworskiego
po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 2014r.
sprawyT. K.
oskarżonego zart. 278 § 1 kkiart. 178a § 4 kk
z powodu apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze
z dnia 28 marca 2014 r. sygn. akt II K 1844/13
I. zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoT. K.w ten sposób, że:
- przyjmuje, że dokonał on zaboru samochodu w celu krótkotrwałego użycia a nie w celu przywłaszczenia i czyn ten kwalifikuje zart. 289 § 1 kki na podstawieart. 289 § 1 kkwymierza mu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności,
- stwierdza, że orzeczenie o karze łącznej z pkt III części dyspozytywnej wyroku straciło moc i na podstawieart. 85 kkiart. 86 § 1 kkwymierza oskarżonemu karę łączną 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności,
II. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy,
III. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.Ł. K.kwotę 516,60 zł w tym 96,60 zł podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej obrony oskarżonego z urzędu w postępowaniu odwoławczym,
IV. zwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze obciążając nimi Skarb Państwa.
Sygn. akt VI Ka 292/14

UZASADNIENIE
T. K.został oskarżony o to, że:
1. w dniu 11 czerwca 2013 roku wJ.naul. (...)zabrał w celu przywłaszczenia zaparkowany, nie zamknięty samochód marki „A. (...)”numer rejestracyjny (...)o wartości 7000 zł, działając na szkodęG. S.iM. S., tj. o czyn zart. 278 § 1 k.k.,
2. w dniu 11 czerwca 2013 roku wJ.znajdując się w stanie nietrzeźwości – posiadając w czasie I badania – 0,80 mg/dm3, w czasie II badania – 0,74 mg/dm3alkoholu w wydychanym powietrzu prowadził pojazd mechaniczny w ruchu lądowym – samochód osobowy marki „A.(...)” onumerze rejestracyjnym (...)będąc wcześniej prawomocnie skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Złotoryi z dnia 14.10.2010 roku sygn. akt II K 567/10 za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości – czyn zart. 178a § 1 k.k.na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania na okres próby wynoszący 3 lata, której wykonanie zarządzono postanowieniem Sądu Rejonowego w Złotoryi z dnia 18.12.2012 roku, tj. o czyn zart. 178a § 4 k.k.
Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze wyrokiem z dnia 28 marca 2014r. w sprawie sygn. akt II K 1844/13:
I. uznał oskarżonegoT. K.winnym tego, że w dniu 11 czerwca 2013 r. wJ.woj.(...)dokonał zaboru w celu przywłaszczenia samochodu markiA. (...)onr rej. (...)o wartości 7.000 zł, czym działał na szkodęG. S.iM. S., tj. występku zart. 278 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 278 § 1 k.k.wymierzył mu karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności,
II. uznał oskarżonegoT. K.winnym tego, że w dniu 11 czerwca 2013 r. wJ.woj.(...)kierował samochodem markiA. (...)onr rej. (...)w ruchu lądowym, znajdując się w stanie nietrzeźwości wynoszącym 0,80 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, przy czym czynu tego dopuścił się będąc uprzednio karanym za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Złotoryi z dnia 14 października 2010 r. w sprawie sygn. akt II K 567/10, tj. występku zart. 178a § 4 k.k.i za to na podstawieart. 178a § 4 k.k.wymierzył mu karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności,
III. na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.połączył orzeczone wobec oskarżonegoT. K.kary pozbawienia wolności i wymierzył mu karę łączną 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,
IV. na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemuT. K.okres zatrzymania w dniu 11 czerwca 2013 r. przyjmując jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności jako równoważny jednemu dniowi kary pozbawienia wolności,
V. na podstawieart. 42 § 2 k.k.orzekł wobec oskarżonegoT. K.środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 4 (czterech) lat,
VI. na podstawieart. 29 ust 1 ustawy prawo o adwokaturzezasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw.Ł. K.kwotę 432 zł plus 99,36 zł VAT tytułem zwrotu kosztów udzielonej obrony z urzędu,
VII. na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.zwolnił oskarżonegoT. K.od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.
Apelację od powyższego wyroku wywiódł obrońca oskarżonegoT. K.zaskarżając orzeczenie Sądu I instancji w pkt I i III jego części dyspozytywnej.
Skarżący wyrokowi zarzucił:
- naruszenie prawa materialnego poprzez uznanie przez sąd, iżT. K.popełnił przestępstwo kradzieży, podczas gdy materiał dowodowy zgromadzony w przedmiotowej sprawie wskazuje, że został popełniony czyn zart. 289 § 1 kk, tj. krótkotrwałe użycie pojazdu,
- naruszenie prawa procesowego tj.art. 424 § 2 kpkpoprzez pominięcie w uzasadnieniu wyroku powodów, dla których sąd odmówił zastosowania nadzwyczajnego złagodzenia kary w zakresie czynu opisanego w pkt 1 części wstępnej wyroku, w sytuacji gdy pokrzywdzony pojednał się ze sprawcą,
- rażącą niewspółmierność kary poprzez jej surowość i orzeczenie kary pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania podczas gdy okoliczności sprawy uzasadniają wymierzenie kary pozbawienia wolności przy zastosowaniu nadzwyczajnego złagodzenia kary, z warunkowym zawieszeniem jej wykonania.
Stawiając powyższe zarzuty obrońca oskarżonego wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez:
- wymierzenie oskarżonemu kary z warunkowym zawieszeniem jej wykonania oraz oddanie oskarżonego w okresie próby dozór kuratora,
e w e n t u a l n i e
- uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:

Apelacja obrońcy oskarżonego jest częściowo zasadna. Przede wszystkim zarzut odnoszący się do przyjęcia przez sądmeriti, że oskarżony swoim zachowaniem zrealizował znamiona występku zaboru w celu przywłaszczenia przedmiotowego samochodu markiA. (...)stanowiącego własnośćG.iM. S.. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i to zarówno z wyjaśnień oskarżonegoT. K., jak i zeznań pokrzywdzonegoG. S.oraz świadkaI. K.nie sposób wywnioskować, ze oskarżony zabierając niezamknięty samochód działał z zamiarem przywłaszczenia pojazdu. Jak sam wskazał w swoich wyjaśnieniach ( k.45-46 ) kierowany bliżej niesprecyzowanym impulsem postanowił porzucić prace i udać się do miejsca swojego zamieszkania. Skorzystał przy tym z okazji, że na placu przed magazynem znajdował się samochód, którym przyjechał pokrzywdzonyG. S.. Wziął zatem przedmiotowy pojazd pojechał nim na zakupy, zatankował auto na stacji paliw, a następnie udał się do miejsca swojego zamieszkania, gdzie został zatrzymany przez policję. Z całą pewnością zatem zachowanie oskarżonego przeczy temu aby miał on zamiar dokonać zaboru w celu przywłaszczenia wspomnianego samochodu. Zachowanie takie nie daje podstaw do przyjęcia aby miał on zamiar wspomnianym samochodem rozporządzić jak właściciel. Nie sposób kwestionować w tym zakresie wywodów zawartych w apelacji obrońcy, że wykorzystanie samochodu pokrzywdzonego przez oskarżonego miało charakter wyjątkowo krótkotrwały, służyło do przemieszczenia się i w żadnej mierze nie nosiło cech dysponowania pojazdu jako rzeczą własną. W tej sytuacji zasadny jest postulat zmiany kwalifikacji prawnej przypisanego oskarżonemu czynu w pkt I części dyspozytywnej na art. 289§1k.k. przy jednoczesnej zmianie ustalenia odnoszącego się do zamiaru z jakim działał oskarżony.
Nie zasługiwała natomiast na uwzględnienie apelacja obrońcy oskarżonego w części, gdzie zarzucił on naruszenie przepisu postępowania –art. 424§1 k.p.k.poprzez niewykazanie uzasadnieniu zaskarżonego wyroku powodów dla których sąd nie skorzystał z instytucji nadzwyczajnego złagodzenia kary. Nieskorzystanie przez sądmeritiz możliwości nadzwyczajnego złagodzenia kary świadczy w sposób niebudzący jakichkolwiek wątpliwości, że sąd rejonowy takich okoliczności pozwalających na zastosowanie wspomnianej instytucji w realiach niniejszej sprawy się nie dopatrzył. W tej sytuacji skoro instytucja ta nie znalazła zastosowania w treści zaskarżonego wyroku sąd I instancji zatem nie był obligowany do wskazywania w jego pisemnych motywach dlaczego instytucji tej nie zastosował.
Wymierzając za przestępstwo zart.289§1 k.k.karę sąd odwoławczy miał na względzie wszelkie okoliczności sprawy i to zarówno te leżące po stronie oskarżonego ( zamiar i pobudki jego działania ), jak i te obiektywne. Na podkreślenie zasługuje, że oskarżony swoim zachowaniem nie wyrządził jakiejkolwiek szkody w majątku pokrzywdzonego. Zabrany w celu dojechania do domu samochód zatankował, a pokrzywdzony nie rości wobec niego jakichkolwiek pretensji ( oświadczenie pokrzywdzonegoG. S.k.112v. ). W tej sytuacji należało uznać, że wystarczającą będzie najniższa przewidziana za przypisane mu przestępstwo kara – 3 miesięcy pozbawienia wolności.
W tej sytuacji orzeczenie o karze łącznej zpkt IIIczęści dyspozytywnej straciło moc. W związku z tym na podstawieart.85 k.k.iart. 86§1 k.k.sąd okręgowy wymierzył oskarżonemu karę łączną 4 miesięcy pozbawienia wolności . Zastosowanie pełnej absorpcji podyktowane zostało tym, że obydwu przypisanych mu przestępstw oskarżony dopuścił się w jednym czasie. A popełniając te przestępstwa kierował się w zasadzie kierując się jednym przejawem woli.
Nie zasługuje również na uwzględnienie zarzut rażącej surowości wymierzonej oskarżonemu kary przez niezastosowanie instytucji warunkowego zawieszenia jej wykonania. Należy w tym miejscu przypomnieć, że rażąca niewspółmierność kary w rozumieniu art.438pkt4k.p.k.zachodzi wówczas, gdy orzeczona kara bądź suma zastosowanych kar zasadniczych i środków karnych wymierzonych przez sąd za przypisane oskarżonemu przestępstwo nie uwzględnia należycie stopnia szkodliwości społecznej czynów oraz nie realizuje w wystarczającej mierze celów kary w zakresie społecznego oddziaływania oraz celów zapobiegawczych i wychowawczych, jakie ma uczynić w stosunku do osoby skazanej. Innymi słowy, tylko wtedy można uznać, że przesłanka rażącej niewspółmierności kary jest spełniona, jeśli z punktu widzenia nie tylko sprawcy ( przy wymiarze kary łącznej w odrębnym postępowaniu – skazanego ), ale i ogółu społeczeństwa, kara jawi się jako niesprawiedliwa, zbyt drastyczna, przynosząca nadmierną dolegliwość.
Oczywistym jest, iż zmiana kary w instancji odwoławczej nie może następować w każdym przypadku, lecz wyłącznie wówczas, gdy kara orzeczona nie daje się akceptować z powodu różnicy między nią a kara sprawiedliwą, różnicy o randze zasadniczej rażącej. Taka sytuacja – w ocenie Sądu Okręgowego w niniejszej sprawie nie występuje. OskarżonyT. K.bowiem był już uprzednio wielokrotnie karany, w tym zarówno za przestępstwa przeciwko mieniu, jak i przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji ( dane o karalności k. 34 – 36 ). W tej sytuacji absolutnie brak jest jakichkolwiek okoliczności, które możnaby uznać za pozytywną prognozę w rozumieniu art.69k.k. tym bardziej, że oskarżonemu przypisano popełnienie występku z art.178a§4k.k., a przepis art. 69§4k.k. przewiduje, że w takiej sytuacji sąd może zawiesić wykonanie kary pozbawienia wolności tylko w szczególnie uzasadnionych wypadkach.
W pozostałej części zaskarżony wyrok jako słuszny należało utrzymać w mocy.
Z uwagi na ustanowienie oskarżonemu obrońcy z urzędu i jego udział w postępowaniu odwoławczym sąd okręgowy zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw.Ł. K.kwotę 516,60 zł. w tym 96,60 podatku od towarów i usług bowiem koszty tej obrony nie zostały opłacone ( art.29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982r. o adwokaturze ).
Względy słuszności przemawiały za zwolnieniem oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze (art.624§1 k.p.k.w zw. zart. 634 k.p.k.).