Sąd Rejonowy Wrocław Śródmieście we Wrocławiu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 863/13
Data wyroku: 2014-02-19 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Antonina Surma
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Życiu
Podstawa prawna: art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 156 § 1 k.k. i art. 157 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 19 lutego 2014 roku
Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Śródmieścia we Wrocławiu w Wydziale II Karnym,
w składzie :
Przewodniczący :SSR Antonina Surma
Protokolant : Magdalena Górska

po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2014 roku we Wrocławiu
przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej dla Wrocławia Śródmieścia
Ireneusza Zielińskiego
sprawy karnej z oskarżenia publicznego :

A.(...)

ur. (...)wN.
córkiL.iK.z domuD.
PESEL (...)
oskarżonej o to, że:
w dniu 5 maja 2013 roku weW.w mieszkaniu przyul. (...)ugodziła nożemJ. C. (1)usiłując spowodować u niego uszczerbek na zdrowiu w postaci choroby realnie zagrażającej życiu czym spowodowała u niego obrażenia ciała w postaci rany kłutej kończyny górnej prawej oraz rany kłutej klatki piersiowej po stronie prawej z następową odmą opłucnową prawostronną penetrującą przez przeponę do jamy brzusznej z uszkodzeniem wątroby skutkujące naruszeniem czynności narządów jego ciała na czas powyżej 7 dni

-tj. przestępstwo zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 156 § 1 k.k.iart. 157 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.

I
uznaje oskarżonąA. P. (1)za winną zarzuconego jej czynu, opisanego w części wstępnej wyroku tj. przestępstwa zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 156 § 1 k.k.iart. 157 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.i za to, na podstawieart. 14 § 1 k.k.w zw. zart. 156 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k., wymierza jej karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności;

II
na podstawieart. 69 § 1 k.k.w zw. zart. 70 § 1 pkt 1 k.k.wykonanie wymierzonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres 5 (pięciu) lat próby;

III
na podstawieart. 72 § 1 pkt. 5 k.k.w okresie próby zobowiązuje oskarżoną do powstrzymywania się od nadużywania alkoholu;

IV
na podstawieart. 73 § 1 k.k.w okresie próby oddaje oskarżoną pod dozór kuratora;

V
na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zalicza oskarżonej okres jej zatrzymania i tymczasowego aresztowania w dniach od 5 maja 2013 roku do 15 stycznia 2014 roku;

VI
na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.iart. 17 ust.1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych(Dz.U. Nr 27, poz. 152) zwalnia oskarżoną od ponoszenia kosztów sądowych w sprawie, w tym od opłaty;

VII
na podstawieart. 29 ust 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 roku Prawo o adwokaturzezasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.T. S. (1)kwotę 1.092,24 złotych z VAT tytułem nieopłaconej obrony udzielonej oskarżonej z urzędu.

UZASADNIENIE
W toku postępowania w sprawie ustalono następujący stan faktyczny:
A. P. (1)pozostawała w konkubinacie zJ. C. (1). Związek miał charakter burzliwy, a para się rozstawała i ponownie schodziła. Ostatnio rozstali się 4 maja 2013r.
(Dowód: zeznania świadkaA. L.– k. 38, 336, zeznania świadkaM. S.– k. 337, zeznania świadkaG. P.– k. 338, zeznania świadkaM. O.– k. 339, zeznania świadkaT. S.– k. 363).

Dnia 5 maja 2013r. we wczesnych godzinach porannychA. L. (2), która zamieszkała przyul. (...), w swojej kamienicy spotkała swoją koleżankęA. P. (1), której poprzedniego dnia nie wyraziła zgody na to, by zatrzymała się u niej na noc. A.P.oznajmiła, że nocowała na klatce schodowej.
(Dowód: zeznania świadkaA. L.– k. 38, 336, zeznania świadkaM. S.
– k. 41, 337).

Po spotkaniuA. P. (1)zakupiła dla siebie iA. L. (2)po piwie, aA. L. (2)zakupiła nadto butelkę wódki. Następnie kobiety poszły do parku, gdzie znajdował się już konkubent A.L.-M. S. (2). Tam wspólnie spożyli zakupiony alkohol.
NastępnieA. L. (2)iM. S. (3)poszli do znajomego naul. (...), który wyraził zgodę na to, by przyszła tam teżA. P. (1). – Wspólnie we czwórkę ponownie spożywali piwo i wódkę.
(Dowód: wyjaśnienia oskarżonej – k. 73, 77, 335, zeznania świadkaA. L.–
k. 38, 336, zeznania świadkaM. S.– k. 41, 337).

Około 12.00A. P. (1),M. S. (2)iA. L. (3)powrócili do parku, gdzie w dalszym ciągu spożywali piwo. Wkrótce dołączył do nich teżJ. C. (1)iG. P. (2). Około 14.00 doszedł tam teżD. D. (1). Następnie zgromadzeni przenieśli się do mieszkaniaA. L. (2).
Z biegiem czasu, wraz z coraz większą ilością spożytego alkoholu,A. P. (1)zaczęła się zachowywać coraz bardziej głośno. Zaczęła się sprzeczać zA. L. (2), z którą zaczęła się szarpać, a następnie szarpała się również zJ. C. (1). Kiedy zostali rozdzieleni przez pozostałych obecnych,A. P. (1)się uspokoiła. Wyniosła, jednak, z kuchni nóż kuchenny, którym ugodziłaJ. C. (1), zagłębiając w okolicach jego brzucha i klatki piersiowej znaczą część noża.
(Dowód: wyjaśnienia oskarżonej – k. 73, 77, 335, zeznania świadkaA. L.–
k. 38, 336, zeznania świadkaM. S.– k. 41, 337, zeznania świadka D.
D.– k. 44, zeznania świadkaR. Ś.– k. 204, 339, zeznania
świadkaM. M.– k. 236, 364, protokół oględzin mieszkania przy ul.
(...)(...)– k. 3 – 5, protokoły oględzin rzeczy – k. 6 – 7, 244 – 246,
opinia z zakresu genetyki – k. 213 – 230, 252 – 255, zeznania biegłego M.
W.– k. 375).

D. D. (1)iG. P. (2)wyrwali nóż z rękiA. P. (1)
(Dowód: zeznania świadkaD. D.– k. 44, zeznania świadkaG. P.– k.
46, 338).

W toku interwencji Policji na miejscu zdarzeniaA. P. (2)przyznała, że ugodziła nożemJ. C. (1). Jako przyczynę podała podejrzenia zdrady. Krzyczała również, że „i tak go dobije”.
Obecni na miejscu zdarzenia zostali przebadani na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu z wynikiem:D. D.– 0,59 mg/l,M. S.– 1,04 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu,G. P.– 1,36 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu,A. L. (2)– 1,36 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu,A. P. (1)– 0,57 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu.
(Dowód: zeznania świadkaR. Ś.– k. 204, 339, zeznania świadkaT. S.– k.
205 – 206, 363, zeznania świadkaM. O.– k. 210, 339, zeznania świad-
kaT. M.– k. 236, 364, zeznania świadkaM. M.- k. 236, 364,
protokoły użycia alkomatu – k. 8 – 11).

W wyniku zajściaJ. C. (2)doznał obrażeń ciała w postaci rany kłutej kończyny górnej prawej oraz rany kłutej klatki piersiowej po stronie prawej z następową odmą opłucnową prawostronną penetrującą przez przeponę do jamy brzusznej z uszkodzeniem wątroby skutkujące naruszeniem czynności narządów jego ciała na czas powyżej 7 dni, jakie opisane zostały wart. 157 § 1 k.k.
DziałanieA. P. (1)naraziłoJ. C. (1)na bezpośrednie niebezpieczeństwo choroby realnie zagrażającej życiu.
(Dowód: opinia sądowo – lekarska – k. 48 – 50, opinia biegłegoM. W.– k.
268 – 273, 375).

ObecnieA. P. (1)iJ. C. (1)znów pozostają w konkubinacie, aJ. C. (1)wybaczył swojej konkubinie.
(Dowód: zeznania świadkaA. L.– k. 336, zeznania świadkaM. S.– k. 337 – 338).

W toku zarzucanego czynu oskarżona znajdowała się w stanie upojenia alkoholowego o przebiegu prostym i nie miała z przyczyn chorobowych niesionej ani w znacznym stopniu ograniczonej zdolności rozpoznania znaczenia czynu i pokirowani8a swoim postepowaniem.
(Dowód: opinia sądowo – psychiatryczna – k. 113 - 116

OskarżonaA. P. (1)trzydziestoletnia bezdzietna rozwiedziona kobieta.
A. P. (1)uzyskała wykształcenie podstawowe i obecnie przebywa na utrzymaniu konkubentaJ. C. (1).
Zgodnie z własnym oświadczeniem oskarżona nie była leczona psychiatrycznie ani neurologicznie. Była, natomiast, leczona odwykowo z uzależnienia od alkoholu.
A. P. (1)nie była karana sądownie.
W warunkach izolacji oskarżona funkcjonowała prawidłowo, przestrzegając obowiązujących tam zasad.
(Dowód: wyjaśnienia oskarżonej – k. 71 – 72, 335,K. (...), opinia z zakładu kar-
nego – k. 351 – 352).

W toku postępowania w sprawie oskarżona przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu i składała wyjaśnienia.

Powyższych ustaleń stanu faktycznego Sąd dokonał w przeważającej mierze w oparciu o szczere, szczegółowe i spontaniczne zeznania świadekA. L. (3)(k. 38 – 39, 336), która przyznała w postępowaniu, ze dnia 4 maja 2013r. nie wyraziła zgody na przenocowanie u siebie jej koleżankiA. P. (1). Dnia 5 maja 2013r, natomiast, spotkała ją na swojej klatce schodowej. Następnie, zaczęły razem spożywać alkohol, gdzie przyłączył się do nich jej konkubent –M. S. (2). Świadek wskazała, że następnie – wraz zA. P. (1)poszli do jej znajomego naul. (...), gdzie również spożywali alkohol. Następnie, zaś przenieśli się spowrotem do parku, gdzie dołączył do nichJ. C.. Później już spożywali alkohol w jej mieszkaniu. Na skutek upojenia alkoholowego świadek nie pamiętała natomiast, gdzie dołączył do nichG. P. (2). Jak wskazała, kiedy udała się po zakup alkoholu, po powrocie zauważyła, żeM. S.przykłada ręcznik do bokuJ. C. (1). Jak podkreśliła, nie widziała uderzenia go nożem, ale też nie słyszała też, byJ. C. (1)iA. P. (1)kłócili się wcześniej tego dnia.
Sad nie dał wiary, natomiast, jej wyjaśnieniom, jakie złożyła dopiero przed sądem (k. 336), a kiedy to wskazała, ze w dniu zdarzania nie kłóciła się z oskarżoną, co stoi w rażącej sprzeczności z uznanymi przez Sąd za wiarygodne relacjamiD. D..
A. L. (3)wiarygodnie, natomiast i spójnie z pozostałymi znajomymi, jacy znajdowali się tego dnia w jej mieszkaniu, zeznała, iż A.P.iJ. C.wcześniej pozostawali ze sobą w związku. Świadek wskazała też na burzliwość tej relacji, w szczególności, na to, iżA. P. (1)bywała ofiarą przemocy ze stronyJ. C. (1). Jak wskazała, obecnie para znów jest razem, a pokrzywdzony wybaczył oskarżonej. A.L.wskazała również, żeA. P. (1)po wpływem alkoholu „staje się bardzo zadziorna”.

Jej relacje w przeważającej mierze potwierdził konkubentA. L.–M. S. (2)(k. 41, 337). Mężczyzna zeznał, że dnia 5 maja 2013r. wraz zA. L. (3)iA. P. (1)od rana spożywał alkohol. Potwierdził, że wraz ze swoją konkubiną iA. P. (1)później spożywali alkohol u ich wspólnego znajomego. Jak wskazywał, wyszedł od niego nieco później niż A.P.iA. L., a kiedy spostrzegł, że kobiety siedzą na ławce, a obok nich jeszcze inne osoby, przywitał się i poszedł się położyć. Kiedy wstał, ponownie poszedł na ławkę, gdzie – oprócz wcześniej zgromadzonych znajdował się równieżD. D. (1). Potem osoby siedzące na ławkach przeniosły się do mieszkaniaA. L. (2). Zauważył jednak, że w mieszkaniu w pewnym momencie „ zrobił się mętlik”, usłyszał słowa „ała, ała” i jęk. Jak wskazał, złapał szmatę i zaczął tamować krew z prawego bokuJ. C.. - Samego zdarzenia, jednak, nie widział.
Zauważyć w tym miejscu należy, iż podawany przez świadka fakt opuszczenia grupy osób siedzących na ławce po powrocie od znajomego przyul. (...), i następujący po nim powrót, którego to faktu nie potwierdził przed Sadem (k. 337), a która to okoliczność nie znajduje potwierdzenia w relacjach pozostałych świadków w sprawie, pozostaje bez znaczenia dla istoty sprawy, gdyż ugodzenie pokrzywdzonego nożem, będące przedmiotem sprawy miało miejsce dopiero później, w mieszkaniuA. L.. – Fakt, zaś, wcześniejszego wspólnego spożywania alkoholu przez zgromadzonych nie był w toku postepowania kwestionowany.
Dokonując ustaleń w sprawie wykorzystano, natomiast, zeznania tego świadka w zakresie, w jakim – podobnie jakA. L. (3), opisał, że kiedy oskarżona pozostawała w związku z pokrzywdzonym, padała ofiarą przemocy z jego strony (k. 337). Podobnie, wskazywał też na to, iż oskarżona i pokrzywdzony obecnie – po zdarzeniu - znów pozostają w konkubinacie, aJ. C. (1)wybaczyłA. P. (1).

W toku postepowania w sprawie posłużono się również szczerymi zeznaniamiD. D. (1)(k. 44,338), który do znajdujących się w parku zgromadzonych, wśród których znajdował się jego znajomyM. S. (2), dotarł około godz. 14.00. Jak wskazał, kiedy zgromadzeni zaczęli zachowywać się głośno, przeszli do mieszkaniaA. L. (3), gdzie w dalszym ciągu spożywany był alkohol. – Wbrew twierdzeniomA. L., świadek wskazał, że pomiędzyA. P. (1)aA. L. (3)doszło wówczas do szarpaniny, a następnie silnie pobudzonaA. P. (1)zaczęła szarpać się zJ. C. (1).D. D. (1)nie widział momentu ugodzenia przezA. P.jej byłego wówczas konkubenta, gdyż kiedy – po starciu zA. L.– sytuacja się uspokoiła, zaczął kierować się w stronę drzwi wyjściowych. Słysząc krzyk, jednak, zawrócił, i wraz zG. P. (2)brał udział w obezwładnieniu oskarżonej i odebraniu jej noża.
Zauważyć w tym miejscu należy, iżD. D.– jak wynika z relacjiT. S.i protokołu badania alkomatem, był jedną z osób, których badanie na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu wykazało najniższy wśród badanych obecnych ma miejscu zdarzenia wynik, w związku z czym, jego zeznania uznać należy za najbardziej wiarygodne.
Nie wykorzystano, natomiast, jego relacji złożonych przez Sądem, kiedy to wskazywał, że oskarżona, która trzymała nóż sama zamierzała zrobić sobie krzywdę, a nie zaatakowaćJ. C.. Świadek, bowiem, nie zaobserwował tego samodzielnie, a jak wynika z jego zeznań, wiadomość o tym powziął od innych uczestników zdarzenia, którzy w jego czasie znajdowali się pod dużym wpływem alkoholu.

Sąd posłużył się, natomiast, zbieżnymi w tym zakresie z zeznaniamiA. L.,M. S.iD. D.wyjaśnieniami oskarżonej (k. 73, 335), w zakresie, w jakim wskazała, że dnia 5 maja 2013r. spotkała się zJ. C. (1). Jak wyjaśniła, pamiętała, że w mieszkaniuA. L. (2), gdzie ona wraz ze znajomymi spożywali alkohol, ugodziła nożemJ. C. (1). Nie była jednak w stanie jednoznacznie podać przyczyny takiego zachowania. Dodała, natomiast, iż nie chciała go zabić, a jedynie nastraszyć. Przyznała również, że po spożyciu alkoholu jest agresywna. Innych okoliczności zdarzenia oskarżona nie pamiętała.
Nie dano, natomiast, wiary jej późniejszym wyjaśnieniom (k. 77), kiedy to podawała, że przyczyną jej ataku naJ. C. (1)było to, że jej ubliżał oraz, że ją uderzył. – Takie wyjaśnienia, bowiem, nie były spontaniczne – tym bardziej, że podczas składania pierwszych wyjaśnień w sprawie,A. P. (1)wskazywała wyraźnie, iż szczegółów zdarzenia nie pamięta. –D. D. (1), co prawda, potwierdził, że przed ugodzeniemJ. C.oskarżona zaczęła się z nim szarpać, niemniej jednak, nie wskazywał na podawane przez nią przyczyny tego zachowania. Podczas rozprawy głównej, natomiast, oskarżona wskazywała, że nie pamięta, czy relacjonowane przez nią w ten sposób zdarzenie miało taki właśnie przebieg, co uzasadnione jest spożyciem przez oskarżoną alkoholu.

Dokonując rekonstrukcji stanu faktycznego w sprawie, posłużono się, natomiast obiektywnymi relacjami interweniujących na miejscu zdarzenia:R. Ś. (2)(k. 204, 339) orazM. M. (2)(k. 236, 364) którzy dokonali wylegitymowania oskarżonej. Jak wskazali zgodnie, kobieta przyznała, iż to ona ugodziła nożem pokrzywdzonego. Jako powód podawała podejrzenie zdrady. Jak zeznali świadkowie, także pozostali zgromadzeni na miejscu potwierdzili sprawstwoA. P. (1).
Podobne relacje składał bezstronnie inny z interweniujących Policjantów -T. S. (3)(k. 206, 363), który nadto – zbieżnie z wynikami badań na zawartość alkoholu (k. 8 – 11), podał ilości alkoholu w wydychanym powietrzu uczestników zajścia w mieszkaniuA. L. (2). Zeznał też, iż zgromadzeni twierdzili, żeA. P. (1)po alkoholu jest agresywna, a w przeszłości dochodziło do podobnych sytuacji, o czym wiedział również na podstawie wcześniejszych interwencji prowadzonych względem oskarżonej. Nadto, funkcjonariusz PolicjiM. O. (2)(k. 210, 339), który również obecny był na miejscu zdarzenia zeznał, że zgromadzeni w mieszkaniu podawali, iżA. P. (1)pokłóciła się z pokrzywdzonym, a sama A.P.w toku wykonywania z nią czynności odgrażała sięJ. C.. – Twierdzenia te uznano za wiarygodne mimo niepotwierdzenia ich przezT. S. (3), który zeznał jedynie, że nie przypomina sobie takiego zachowania oskarżonej, nie kwestionując, jednakże, by miały one miejsce.

RelacjeG. P. (2)(k. 46, 338), wykorzystano, natomiast, jedynie w zakresie odnoszącym się do burzliwej natury związku oskarżonej z pokrzywdzonym oraz wspólnego spożywania alkoholu – początkowo na ławce, a następnie w mieszkaniuA. L., które to relacje są zgodne z zeznaniami pozostałych świadków.
Nie dano mu, natomiast wiary w zakresie, w jakim stwierdził, iż w mieszkaniuA. L.podczas spotkania panowała „dobra atmosfera”, w szczególności, zaś, że nikt się nie kłócił, co sprzeczne jest z uznanymi za wiarygodne zeznaniamiD. D.. Co więcej,G. P.w toku postępowania twierdził, iż szczegółów zdarzenia nie pamięta z uwagi na duży stopień nietrzeźwości.

Sad nie wykorzystał, natomiast, relacji funkcjonariusza PolicjiK. P.(k. 212, 364), który opisał bezskuteczne próby nawiązania kontaktu zJ. C. (1)podczas jego pobytu w szpitalu.

W toku postępowania Sąd nie posłużył się, natomiast, relacjamiJ. C. (1), który – powołując się na pozostawanie z oskarżoną w konkubinacie, odmówił składania zeznań.

Dokonując ustaleń stanu faktycznego w sprawie, Sąd wykorzystał też zbieżne z relacjamiT. S.wyniki badań na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu, jakiemu poddani zostali uczestnicy imprezy w mieszkaniu przyul. (...)(k.8 – 11), z których jednoznacznie wynika stopień nietrzeźwości :D. D., M.S.,G. P., A.L.i A.P..

Posłużono się również fachowymi, sporządzonymi w oparciu o wskazania wiedzy fachowej i niekwestionowaną przez strony, a zatem wiarygodną dla Sadu, dokumentację medycznąJ. C. (1)(k. 51 – 64, 129 – 158, 191 - 192), opiniami sadowo – lekarskimi (k. 48 – 50, 268 - 273). Wynika których wynika charakter i rodzaj obrażeń odniesionych przezJ. C., jak też sposób zadawania obrażeń.
Nadto, wykorzystano również ustne relacje biegłego z zakresu medycyny sądowejM. W. (2)(k. 375), który wskazał, na sposób zadawania oskarżonemu obrażeń ciała. Wskazał on, bowiem, iż sposób działania, jaki do nich doprowadził – po dokonaniu analizy głębokości i umiejscowienia ran - narażał pokrzywdzonego na wystąpienie choroby realnie zagrażającej życiu.

Posłużono się również obiektywną opinią z zakresu genetyki (k. 213 – 230, 252 - 255), wskazującą, iż na zabezpieczonym w toku przeszukania mieszkania przyul. (...)nożu i odzieży (poza koszulką), na których stwierdzono obecność krwi ludzkiej, zabezpieczono materiał genetyczny od tego samego mężczyzny –J. C. (1).

Wykorzystano także szczegółową i fachową opinię sadowo – psychiatryczną dotyczącą oskarżonej (k. 113 – 116), z której wynika, że w czasie zdarzenia A.P.nie miała z przyczyn chorobowych zniesionej ani tez w znacznym stopniu ograniczonej zdolności rozpoznania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem.

Dokonując ustaleń stanu faktycznego w sprawie posłużono się także niekwestionowanymi przez strony i sporządzonymi przez uprawnione podmioty: danymi o karalności oskarżonej (k. 103) wskazującymi na jej uprzednią niekaralność, jak też opinię z zakładu karnego (k. 351 - 352) obrazującą jej zachowanie w warunkach izolacji.

Nie posłużono się, natomiast, protokołem oględzin zapisu zgłoszenia naPogotowie (...)(k. 239 – 241), które nie przyczyniło się do ustaleń stanu faktycznego w sprawie, jak tez opinią daktyloskopijną (k. 260 - 262), która – wobec braku odwzorowań nadających się do identyfikacji – nie mogła przyczynić się do ustaleń.

W związku z powyższym, Sąd uznałA. P. (1)za winną tego, że w dniu 5 maja 2013 roku weW.w mieszkaniu przyul. (...)ugodziła nożemJ. C. (1)usiłując spowodować u niego uszczerbek na zdrowiu w postaci choroby realnie zagrażającej życiu czym spowodowała u niego obrażenia ciała w postaci rany kłutej kończyny górnej prawej oraz rany kłutej klatki piersiowej po stronie prawej z następową odmą opłucnową prawostronną penetrującą przez przeponę do jamy brzusznej z uszkodzeniem wątroby skutkujące naruszeniem czynności narządów jego ciała na czas powyżej 7 dni.
Jak wynika, bowiem, ze zgromadzonego materiału dowodowego, w szczególności wyjaśnień samej oskarżonej, uznanych za wiarygodne zeznańD. D., orazR. Ś.M. M.,M. O.orazT. S., to właśnieA. P. (1)ugodziła nożemJ. C. (1). Wnioski dwóch opinii sądowo – lekarskich, wysnute na podstawie przedstawianej biegłym dokumentacji medycznej natomiast wskazują, iżJ. C.w wyniku zdarzenia doznał obrażeń ciała w postaci rany kłutej kończyny górnej prawej oraz rany kłutej klatki piersiowej po stronie prawej z następową odmą opłucnową prawostronną penetrującą przez przeponę do jamy brzusznej z uszkodzeniem wątroby, co skutkowało naruszeniem czynności narządów jego ciała na czas powyżej 7 dni.
Z zeznańM. W. (2)wynika natomiast, iż zachowanie oskarżonej, która w okolicach jamy brzusznej i klatki piersiowej pokrzywdzonego zanurzyła znaczną część noża, naraziłoJ. C. (1)na bezpośrednie niebezpieczeństwo choroby realnie zagrażającej życiu. Co więcej, zdaniem Sądu, kobieta mierząc w okolice brzucha i klatki piersiowej pokrzywdzonego, gdzie znajduje się wiele ważnych dla funkcjonowania ludzkiego organizmu narządów, co najmniej przewidywała możliwość wywołania u niego choroby realnie zagrażającej życiu i godziła się na to. – Jak, natomiast, wskazali biegli psychiatrzy,A. P. (1)– mino tego, że w czasie czynu była nietrzeźwa, na co wskazuje protokół badania alkomatem, nie miała zniesionej ani też w znacznym stopniu ograniczonej zdolności rozpoznania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem, a sposób działania alkoholu na swój organizm był jej znany.
Stwierdzić więc należy, iżA. P. (1)działała z zamiarem spowodowania uJ. C.uszczerbku na zdrowiu w postaci choroby realnie zagrażającej życiu, na co wskazuje tez podawane przezM. O.odgrażanie się oskarżonej wobec pokrzywdzonego podczas czynności procesowych.
Zauważyć, zatem należy, iżA. P. (1)dopuściła się czynu zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 156 § 1 k.k.iart. 157 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.

Mając to na względzie Sąd – biorąc pod uwagę przepis przewidujący karę najsurowszą za przypisane oskarżonej zachowanie - wymierzył jej karę 2 lat pozbawienia wolności, uznając ją za współmierną do winy A.P.i społecznej szkodliwości popełnionego przez nią czynu. Ta ostatnia, bowiem, wyraża się w rodzaju i charakterze naruszonego dobra, którym w niniejszym przypadku jest życie i zdrowie, a w szczególności organizm ludzki, który winien być chroniony przed czynami, mogącymi spowodować trwałe lub przemijające zmiany w jego prawidłowym funkcjonowaniu. Oceniając, jednak, społeczną szkodliwość przypisanego oskarżonej czynu rozważyć też należy sposób i okoliczności jego popełnienia. Do nich, natomiast, zalicza się natura relacji A.P.iJ. C., na którą wskazywali tak znajomi ich obojga, jak tez interweniujący funkcjonariusze. Zwrócono również uwagę, iż działanie oskarżonej zmierzające do spowodowania uszczerbku na zdrowiu w postaci choroby realnie zagrażającej życiu zatrzymało się na fazie usiłowania i rozważono obrażenia rzeczywiście przez nią spowodowane.
Wzięto także pod uwagę indywidualnoprewencyjne cele kary, wyrażające się w tym, by sankcja wymierzona oskarżonej podziałała „odstraszająco”, a w związku z tym, by nie powróciła ona do przestępstwa. Sąd rozważył też cele ogólnoprewencyjne, wyrażające się w uświadomieniu osobom ze środowiska A.P.braku społecznego przyzwolenia na jakiekolwiek przejawy agresji względem byłych czy obecnych partnerów.

Zważywszy, natomiast, na pozytywną prognozę kryminologiczną, jaka zachodzi w stosunku do oskarżonej, a która przejawia się w szczególności w tym, żeA. P.nie była wcześniej karana, Sąd zawiesił warunkowo wykonanie orzeczonej wobec niej kary na okres 5 lat próby. Stwierdził jednocześnie, iż ten maksymalny prawem przewidziany czas będzie wystarczający by zrealizowane zostały cele stawiane orzeczonej sankcji, pomimo wykonywania jej w warunkach wolnościowych. – Tym bardziej, że – jak wynika z opinii z zakładu karnego –A. P. (1)zrozumiała naganność swojego zachowania i wykazuje wolę poprawy, na co, zdaniem Sądu, wpłynął też pobyt oskarżonej w warunkach izolacji.

Mając, zaś, na względzie, że oskarżona zarzucanego jej czynu dopuściła się pod wpływem alkoholu, Sad zobowiązał ją do powstrzymywania od jego nadużywania, a celem nadzoru nad przestrzeganiem porządku prawnego w okresie próby – w tym, nałożonego obowiązku, Sąd oddał A.P.pod dozór kuratora.

Kierując się dyspozycjąart. 63 § 1 k.k., Sąd zaliczył oskarżonej okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności.

Mając, zaś, na względzie, żeA. P., która jest bezrobotna i przebywa na utrzymaniu konkubenta – pokrzywdzonego w sprawie, zaś do dnia 15 stycznia 2014r. pozostawała tymczasowo aresztowana, Sąd zwolnił ją od ponoszenia kosztów sądowych w tym od opłaty. Uznał, bowiem iż nie będzie ona w stanie ich uiścić bez uszczerbku dla swojego utrzymania, bądź też przerzuci naJ. C.obowiązek ich pokrycia.

Uwzględniając wniosek obrońcy oskarżonej z urzędu, Sąd – na podstawieart. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982r. Prawo o adwokaturze- zasądził na rzecz adw.T. S. (1)kwotę 1.092,24 zł, tytułem nieopłaconej obrony z urzędu, której wysokość ustalił w oparciu o przepisyRozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz.U. 2002, Nr 163, poz. 1348).