Sąd Okręgowy w Tarnowie
IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IV U 1402/13
Data wyroku: 2014-06-27 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Natalia Lipińska
Słowa kluczowe: Renta Z Tytułu Niezdolności Do Pracy
Podstawa prawna: art. 57 ustawy o emeryturach i rentach z FUS

Sygn. akt IV U 1402/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 27 czerwca 2014 roku
Sąd Okręgowy w Tarnowie – Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący: SSO Natalia Lipińska
Protokolant: stażysta Monika Barwacz
po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2014 roku w Tarnowie na rozprawie
sprawy z odwołaniaZ. K.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT.
z dnia 11 lipca 2013 roku nr(...)
w sprawieZ. K.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT.
o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy
zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje odwołującemu sięZ. K.prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy od dnia 01 maja 2013 roku na okres lat dwóch.
Sygn. akt IV U 1402/13

UZASADNIENIE

wyroku Sądu Okręgowego w Tarnowie

z dnia 27 czerwca 2014 r.
Decyzją z dnia 11 lipca 2013 r., nr(...)- (...), Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT., na podstawie przepisówustawy z dnia17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227 ze zm.), odmówiłZ. K.przyznania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, ponieważ Komisja Lekarskaw orzeczeniu z dnia 5 lipca 2013 r. stwierdziła, że ubezpieczony nie jest niezdolny do pracy.
Odwołanie od tej decyzji wniósłZ. K., domagając się jej zmiany i przyznania mu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. W uzasadnieniu odwołujący podniósł, że zaskarżona decyzja jest dla niego krzywdząca, ponieważ od 20 lat pobierał rentę, pozostaje w stałym leczeniu w poradni neurologicznej i zdrowia psychicznego, a stan jego zdrowia, pomimo leczenia, nie uległ poprawie.
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie. Podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, wskazał, że odwołanie nie wnosi żadnych nowych okoliczności, które miałyby wpływ na zmianę orzeczenia Komisji Lekarskiej ZUS.
Bezsporne w niniejszej sprawie było, żeodwołującyZ. K.,urodzony (...), z zawodu jest mechanikiem i w zawodzie tym pracował. Był też operatorem koparki i kierowcą.
Od 20 lutego 1994 r. odwołujący pobierał rentę inwalidzką według III grupy inwalidów, od 1 września 1996 r. rentę inwalidzką według II grupy inwalidów, od 1 listopada 1998 r. rentę z tytułu całkowitej niezdolności do pracy, zaś od 1 czerwca 2002 r. do30 kwietnia 2013 r. rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy.
W dniu 22 kwietnia 2013 r. ubezpieczony wystąpił do organu rentowego z wnioskiem o ponowne przyznanie mu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy.
Zaskarżoną decyzją z dnia 11 lipca 2013 r. ZUS Oddział wT.odmówił wnioskodawcy przyznania prawa do tego świadczenia, ponieważ Komisja Lekarskaw orzeczeniu z dnia 5 lipca 2013 r. stwierdziła, że ubezpieczony nie jest niezdolny do pracy.
(okoliczności bezsporne)
Nadto Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny sprawy:
Lekarz Orzecznik ZUS w opinii lekarskiej z dnia 5 czerwca 2013 r. rozpoznał u wnioskodawcy:

-

przewlekły zespół bólowy kręgosłupa odcinka szyjnego, piersiowego i lędźwiowego na podłożu zmian zwyrodnieniowych i dyskopatii,

stan po zabiegu operacyjnym usunięcia dyskopatii L4/L5 w 1984 r.

W konsekwencji, Lekarz Orzecznik ZUS uznał, że odwołujący nie jest niezdolny do pracy.
Na skutek sprzeciwu, sprawa skierowana została do Komisji Lekarskiej ZUS, któraw opinii lekarskiej z dnia 5 lipca 2013 r. podtrzymała stanowisko wyrażone przez Lekarza Orzecznika, rozpoznając u wnioskodawcy:

-

przewlekły zespół bólowy kręgosłupa szyjnego,

zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa,

stan po zabiegu operacyjnym dyskopatii L4/L5 w 1984 r.,

bóle i zawroty głowy w wywiadzie,

zaburzenia nerwicowe miernie nasilone.

W konsekwencji, Komisja Lekarska ZUS uznała, że ubezpieczony nie jest niezdolny do pracy.
Orzeczenie to legło u podstaw wydania zaskarżonej decyzji.
dowód:

-

orzeczenie Lekarza Orzecznika z dnia 05.06.2013 r.- k. 61 cz. II akt ZUS,

orzeczenia Komisji Lekarskiej z dnia 05.07.2013 r.- k. 63 cz. II akt ZUS,

W celu stwierdzenia, czy i w jakim stopniu odwołujący jest niezdolny do pracy, czy istniejąca poprzednio częściowa niezdolność do pracy ustała oraz czy nastąpiła poprawa jego stanu zdrowia i na czym polega, jak również kiedy powstała niezdolność do pracy, Sąd dopuścił dowód z opinii biegłych lekarzy sądowych: lek. med.J. S.- specjalisty chirurga ortopedy- traumatologa, lek. med. E.W.specjalisty chorób wewnętrznych i lek. med.J. S.specjalisty neurologa.
W pisemnej opinii z dnia 12 sierpnia 2014 r. biegli chirurg ortopeda- traumatolog, specjalista chorób wewnętrznych i neurolog zdiagnozowali u odwołującego:

-

zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa z wielopoziomową dyskopatią i ograniczeniem ruchomości kręgosłupa,

przewlekły zespół bólowy grzbietu, barków, kończyn dolnych i głowy w wywiadzie.

W oparciu o przeprowadzone badanie oraz wyniki badań specjalistycznych uznali, że ubezpieczony nie jest niezdolny do pracy.
W uzasadnieniu opinii podali, że ogólna sprawność ruchowa badanego jest dobra. Wnioskodawca porusza się samodzielnie. Jego chód jest płynny, a sprawność kończyn, ich siła, zborność i zakres ruchów, poza niewielkim ograniczeniem ruchu w stawie barkowym prawym, dobra. Ruchomość kręgosłupa jest ograniczona (próba palce- podłoga:30 centymetrów). W obu kończynach dolnych zaznaczone są objawy rozciągowe w postaci objawu Lasequeʼa przy 70 stopniach. Brak jest deficytów siły. Odruchy głębokie są zachowane, a inerwacja paluchów dobra. Nasilenie zmian w zakresie neurologicznymi układzie ruchu nie jest znaczne i nie czyni badanego osobą niezdolną do pracy zgodnejz poziomem posiadanych kwalifikacji, za wyjątkiem prac fizycznych ciężkichi wykonywanych w długotrwałej pozycji wymuszonej. W trakcie badania odnotowanou opiniowanego podwyższone wartości ciśnienia tętniczego, przy braku jednak uchwytnych powikłań narządowych nadciśnienia i przy wydolnym układzie krążenia. Okoliczność ta jest wskazaniem do przeprowadzenia diagnostyki w kierunku nadciśnienia tętniczegoi ewentualnego wdrożenia leczenia.
dowód:

-

opinia sądowo- lekarska z dnia 12.08.2014 r.- k. 13-16,

W pisemnej opinii z dnia 25 kwietnia 2014 r. biegły psychiatra zdiagnozował u odwołującego:

-

organiczne zaburzenia psychotyczne (głównie omamowe).

W oparciu o przeprowadzone badanie oraz wyniki badań specjalistycznych uznał, że ubezpieczony jest osobą częściowo niezdolną do pracy od 1 maja 2013 r. na okres dwóch lati nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu.
W uzasadnieniu opinii podał, że wnioskodawca pozostaje w leczeniu psychiatrycznym od 1996 r., początkowo z rozpoznaniem psychozy parafrenicznej, a następnie zespołu paranoidalnego. W 2002 r. rozpoznano u badanego halucynacje katatymiczne psychogenne oraz zaburzenia nerwicowe łagodne, w 2003 r.- halucynacje katatymiczne w przebiegu zaburzeń nerwicowych nasilonych sytuacyjnie, w 2004 r.- halucynacje katatymicznew wywiadzie oraz zaburzenia nerwicowe i osobowości, w 2005 r.- schorzenia somatycznei nerwicowe lękowe oraz zaburzenia osobowości, w 2006 r.- zaburzenia nerwicowew wywiadzie, w 2007 r. i w 2008 r. (zaświadczenie lekarskie)- zespół paranoidalnyi obecność objawów wytwórczych, a w 2011 r. (zaświadczenie lekarskie)- zespół paranoidalny w schizofrenii oraz przewlekłe objawy wytwórcze. W wyniku badaniaTK głowy w 2006 r. stwierdzono cechy zaniku korowego mózgu. W trakcie obecnego badania psychiatrycznego rozpoznano u opiniowanego organiczne zaburzenia psychotyczne (głównie omamowe), które upośledzają funkcjonowanie badanego w stopniu znacznym i czynią go osobą częściowo okresowo niezdolną do pracy.
dowód:

-

opinia sądowo- lekarska z dnia 25.04.2014 r.- k. 22-24,

Sąd w całości podzielił opinię biegłych chirurga ortopedy- traumatologa, specjalisty chorób wewnętrznych i neurologa oraz opinię biegłego psychiatry uznając, że zawierają one kompleksową i wyczerpującą ocenę stanu organizmu odwołującego, a nadto uwzględniają wpływ rozpoznanych u niego schorzeń na zdolność do pracy. Sąd uznał, iż charakterystyka schorzeń została przez biegłych oceniona prawidłowo z punktu widzenia zasad logiki, przy wykorzystaniu wiedzy specjalistycznej popartej doświadczeniem osób sporządzających opinie. Dlatego też, Sąd podzielił wnioski biegłych chirurga ortopedy- traumatologa, specjalisty chorób wewnętrznych i neurologa odnośnie zdolności wnioskodawcy do pracy oraz wnioski biegłego psychiatry odnośnie częściowej okresowej niezdolności badanego do pracy zarobkowej. Nadto podkreślić należy, że opiniujący w sprawie biegli swoje ustaleniai wnioski wywiedli po szczegółowej analizie całości dokumentacji medycznej oraz badaniu odwołującego.
Żadna ze stron opinii tych nie kwestionowała.
Pozostałe okoliczności sprawy Sąd uznał za bezsporne, gdyż nie były w żaden sposób kwestionowane przez strony, zaś dokumenty przedstawione na ich stwierdzenie nie budziły wątpliwości Sądu co do ich autentyczności.
Sąd rozważył, co następuje:
Odwołanie zasługiwało na uwzględnienie.
Istotą sporu w niniejszej sprawie było ustalenie, czy i w jakim stopniu odwołującyZ. K.jest niezdolny do pracy, czy istniejąca poprzednio częściowa niezdolność do pracy ustała, czy nastąpiła poprawa jego stanu zdrowia i na czym polega, jak również kiedy powstała niezdolność do pracy.
Zgodnie zart. 107 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentachz Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227 ze zm.), prawo do świadczeń uzależnionych od niezdolności do pracy oraz wysokość tych świadczeń ulega zmianie, jeżeli w wyniku badania lekarskiego, przeprowadzonego na wniosek lub z urzędu, ustalono zmianę stopnia niezdolności do pracy, brak tej niezdolności lub jej ponowne powstanie.
Stosownie do treści art. 57 ust. 1 tej ustawy, renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który łącznie spełnia następujące warunki:

1
jest niezdolny do pracy,

2
ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy,

3
niezdolność do pracy powstała w okresach, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 i 2, pkt 3 lit. b, pkt 4, 6, 7 i 9, ust. 2 pkt 1, 3-8 i 9 lit.a, pkt 10 lit. a, pkt 11-12, 13 lit. a, pkt 14 lit. a i pkt 15-17 oraz art. 7 pkt 1-4, 5 lit. a, pkt 6 i 12, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów.

Zgodnie z dyspozycją art. 12 ustawy, niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu.
W myśl ust. 2 powołanego artykułu, całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy, natomiast stosownie do ust. 3, częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnie z poziomem posiadanych kwalifikacji.
Równocześnie w myśl art. 13 ustawy, przy ocenie stopnia i trwałości niezdolności do pracy oraz rokowania co do odzyskania tej zdolności uwzględnia się stopień naruszenia sprawności organizmu oraz możliwość przywrócenia niezbędnej sprawności w drodze leczenia, jak również możność wykonywania dotychczasowej pracy, względnie możliwość przekwalifikowania zawodowego. Zgodnie z ust. 2 tego artykułu, trwałą niezdolność do pracy orzeka się, jeżeli według wiedzy medycznej nie ma rokowań odzyskania zdolności do pracy.
Jak wynika z wydanej w niniejszej sprawie opinii biegłego psychiatry, odwołującyz uwagi na rozpoznane u niego schorzenie w postaci organicznych zaburzeń psychotycznych (głównie omamowych) jest osobą częściowo niezdolną do pracy od 1 maja 2013 r. na okres dwóch lat i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu.
Skoro więc zaskarżona przezZ. K.decyzja ZUS OddziałwT.z dnia 11 lipca 2013 r. nie była zasadna, należało uwzględnić jego odwołanie, przyjmując jako podstawę prawną takiego rozstrzygnięcia art. 107, art. 57 ust. 1 i art. 12 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS.
Tym samym, na podstawieart. 47714§ 2 k.p.c.Sąd zmienił zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznał odwołującemu prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy od 1 maja 2013 r. na okres dwóch lat.