Sąd Rejonowy w Środzie Śląskiej
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 535/13
Data wyroku: 2014-05-06 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Radosław Gluza
Słowa kluczowe: Dowody

Sygn. akt II K 535/13
1 Ds.776/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 06 maja 2014 r.
Sąd Rejonowy w Środzie Śląskiej Wydział II Karny, w składzie:
Przewodniczący: SSR Radosław Gluza
Protokolant: Agnieszka Chmielowiec
przy udziale prokuratora Jacka Grabonia z Prokuratury Rejonowej w Środzie Śląskiej
po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 18 grudnia 2013 r., 28 stycznia 2014r., 04 marca 2014r., 25 marca 2014r., 06 maja 2014r.
sprawy
D. N.(N.)
synaJ.iE.z domuB.
ur. (...)wL.
oskarżonego o to, że:
w dniu 08 marca 2013 roku wK., gminaŚ.wsklepie Na (...)działając wspólnie i w porozumieniu z dwoma osobami nie objętymi niniejszym aktem oskarżenia dokonał rozboju na osobieR. N.w ten sposób, że po uprzednim użyciu wobec niej przemocy polegającej na przytrzymywaniu za głowę i usta i wciągnięciu do magazynu sklepowego jak też doprowadzeniu jej do stanu bezbronności po uprzednim jej przewróceniu i zablokowaniu nóg zabrał w celu przywłaszczenia na jej szkodę torebkę damską w której znajdowały się dokumenty w tym dowód osobisty, telefon komórkowy, karta kredytowa i bankomatowa, pieniądze w kwocie około 80 zł oraz portfel skórzany o łącznej wartości 260 złotych,

tj. o czyn zart. 280 § 1 k.k.iart. 275 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.;

orzeka:

I
uznaje oskarżonegoD. N.za winnego tego, że w dniu 08 marca 2013 roku wK., gminaŚ., wsklepie Na (...), działając wspólnie i w porozumieniu z dwoma mężczyznami, nie objętymi niniejszym postępowaniem, dokonał rozboju na osobieR. N., w ten sposób, że udał się wraz z nimi na miejsce zdarzenia swoim samochodem m-kiV. (...)onr rej. (...), gdzie po uprzednim użyciu przemocy polegającej na przytrzymywaniu za głowę i usta, a następnie przewróceniu na podłoże i przytrzymywaniuR. N., zabrali w celu przywłaszczenia na jej szkodę torebkę damską o wartości 60 zł z zawartością dokumentów w postaci dowodu osobistego, prawa jazdy oraz karty emeryta – rencisty, karty bankomatowej i kredytowejV.(...), portfela skórzanego, telefonum-ki N. (...)o nr(...)o wartości 70 zł, pieniędzy w kwocie 80 zł i innych drobnych przedmiotów, tj. popełnienia przestępstwa zart. 280 § 1 k.k.iart. 275 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.i za to, na podstawieart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k., wymierza mu karę 2 (dwóch) lat i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności;

II
na podstawieart. 63 § 1 k.k.zalicza oskarżonemuD. N., na poczet wymierzonej mu kary pozbawienia wolności, okres jego rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 09.06.2013r. do dnia 06.03.2014r.;

III
na podstawieart. 415 § 1 k.p.k.zasądza od oskarżonegoD. N.na rzecz pokrzywdzonejR. N.kwotę 80 zł (osiemdziesiąt złotych) wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 25 października 2013r. do dnia zapłaty;

IV
nadaje wyrokowi rygor natychmiastowej wykonalności w zakresie pkt III;

V
na podstawieart. 230 § 2 k.p.k.zwraca oskarżonemuD. N.dowód rzeczowy w postaci telefonu komórkowegom-ki S. (...)- (...)o nr(...)wraz z kartą SIM sieciP.o nr(...), ujęty w wykazie dowodów rzeczowych na k. 339 a.s, pod poz. 1 , przechowywany w magazynie dowodów rzeczowych Sądu Rejonowego wŚ.pod poz. 21/13 ks. drz;.

VI
na podstawie 624§ 1 k.p.k.iart. 627 k.p.k.zwalnia częściowo oskarżonegoD. N.od ponoszenia kosztów sądowych - w zakresie wydatków sądowych, zaliczając je na rachunek Skarbu Państwa i na podstawieart. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnychwymierza mu opłatę sądową w wysokości 400 zł

UZASADNIENIE WYROKU

Na podstawie przeprowadzonego przewodu sądowego Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:

OskarżonyD. N.w okresie od sierpnia 2012r. do kwietnia 2013r. był zatrudniony na umowę zlecenia przezŁ. D., który prowadzi wC.działalność gospodarczą pod nazwą(...), współpracując w jej ramach ze znajomymM. K. (1)i jegofirmą (...).
Dowód:
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoD. N., k. 108, 111, 119, 130, 442 – 444, 447v, 448v,
zeznania świadkaŁ. D., k. 126, 491v – 492.
Firma (...)zajmowała się wyrobem i sprzedażą drewna kominkowego, zaś jednym z miejsc wykonywanej działalności był plac roboczy wK., gminaŚ..D. N.pracował tam przy cięciu i rąbaniu drewna m.in. ze znajomym zC.-M. F.oraz z mieszkańcami okolicŚ.:M. L.iM. K. (2).
Dowód:
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoD. N., k. 108, 111, 119, 130, 442 – 444, 447v, 448v,
zeznania świadkaŁ. D., k. 126, 491v – 492,
zeznania świadkaM. K. (2), k. 122 – 123, 490v – 491,
zeznania świadkaM. L., k. 129, 491,
zeznania świadkaD. F., k. 78 – 79, 285, 492v.
D. N.dojeżdżał początkowo doK.zC.razem z innym osobami zatrudnionymi wfirmie (...)samochodem m-kiR., należącym doM. F.. Następnie od listopada 2012r. oskarżony zamieszkiwał wŚ.przyul. (...), w domu, który został wynajęty dla pracowników przezŁ. D..
Dowód:
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoD. N., k. 108, 111, 119, 130, 442 – 444, 447v, 448v.
W okresie listopada – grudnia 2012r.D. N.zakupił samochód m-kiV. (...)koloru granatowego onr. rej. (...), którym poruszał się poŚ.oraz podróżował nim do pracy i domu wC..
Dowód:
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoD. N., k. 108, 111, 119, 130, 442 – 444, 447v, 448v,
zeznania świadkaM. K. (2), k. 122 – 123, 490v – 491,
zeznania świadkaM. L., k. 129, 491.
Podróż autem zC.doK., trasą prowadzącą, przezdrogę krajową nr (...)trwa około godziny.
Dowód:
wydruk ze stronyT..pl, k. 489,
zeznania świadkaM. K. (2), k. 122 – 123, 490v – 491.
OskarżonyD. N.iM. F.robili często zakupy wsklepie (...)znajdującym się wK., niedaleko ich miejsca pracy, przy skrzyżowaniudrogi krajowej nr (...)zulicą (...).
Dowód:
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoD. N., k. 108, 111, 119, 130, 442 – 444, 447v, 448v,
zeznania świadkaM. K. (2), k. 122 – 123, 490v – 491,
protokół oględzin miejsca, k. 11 – 14.
W sklepie tym, należącym doA. S., była zatrudniona jako ekspedientka m.in.R. N.. Sprzedawczynie pracujące wsklepie Na (...)trzymały w szufladzie lady kopertę, do której odkładały banknoty o większych nominałach. Często zdarzało się, że sięgały do niej przy klientach gdy zachodziła potrzeba rozmienienia pieniędzy.
Dowód:
zeznania świadkaR. N., k. 3 – 4, 17, 41, 444v – 445,
zeznania świadkaD. S., k. 26.
Na początku marca 2013r. przez okres około tygodnia czasuD. N.i pozostali pracownicyfirmy (...)pracowali na placu roboczym wJ. L., około 5 km odC..
Dowód:
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoD. N., k. 108, 111, 119, 130, 442 – 444, 447v, 448v,
zeznania świadkaM. K. (2), k. 122 – 123, 490v – 491,
zeznania świadkaM. L., k. 129, 491,
zeznania świadkaŁ. D., k. 126, 491v – 492.
D. N.iM. F.posiadali karnety na mecze(...)w rudzie wiosennej Ekstraklasy. W czasie pracy w dniu 08 marca 2013r. chwalili się kolegomM. L.iM. K. (2), że w tym samym dniu będą jechali doL.na spotkanie piłkarskie, który miało się rozpocząć o godz. 18.00. Aby zdążyć na mecz uzgodnili ze swoim szefemŁ. D., że pojadą na rozładunek drewna do jednego z klientów wC.i na tym zakończą pracę tego dnia.
Dowód:
zeznania świadkaM. K. (2), k. 122 – 123, 490v – 491,
zeznania świadkaM. L., k. 129, 491,
zeznania świadkaP. G., k. 254,
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoD. N., k. 108, 111, 119, 130, 442 – 444, 447v, 448v.
Pomiędzy godz. 15.00 a 16.00Ł. D.udał się zJ.samochodemM. (...)z ładunkiem około 8 m3drewna się naul. (...)wC.. Zgodnie z wcześniejszymi ustaleniami skierowali się tam równieżD. N.iM. F., którzy pojechali na miejsce samochodem oskarżonegom-ki V. (...)onr. rej. (...).
Dowód:
zeznania świadkaM. K. (2), k. 122 – 123, 490v – 491,
zeznania świadkaM. L., k. 129, 491,
zeznania świadkaJ. B., k. 256 – 257, 446v – 447,
zeznania świadkaŁ. D., k. 126, 491v – 492,
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoD. N., k. 108, 111, 119, 130, 442 – 444, 447v, 448v.
Na miejscuŁ. D.wysypał ładunek drewna na posesji należącej doJ. B.a następnie odjechał doJ., pozostawiającD. N.iM. F., którzy zajęli się układaniem polan do drewutni. Mężczyźni mieli ze sobą swoje telefony komórkowe działające w sieci(...)–D. N.o numerze abonenckim(...)(...),M. F.o numerze abonenckim(...)
Dowód:
zeznania świadkaJ. B., k. 256 – 257, 446v – 447,
zeznania świadkaŁ. D., k. 126, 491v – 492,
zeznania świadkaD. F., k. 78 – 79, 285, 492v,
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoD. N., k. 108, 111, 119, 130, 442 – 444, 447v, 448v,
informacja z(...) S.A., k. 206 – 240,
opinia nr (...), k. 309 – 321.
Mężczyźni zakończyli pracę około godz. 17.00 i po otrzymaniu zapłaty odJ. B.odjechali spod jego posesji samochodem oskarżonego.
Dowód:
zeznania świadkaJ. B., k. 256 – 257, 446v – 447,
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoD. N., k. 108, 111, 119, 130, 442 – 444, 447v, 448v.
D. N.iM. F.zabrali do pojazdum-ki V. (...)onr. rej. (...)jeszcze jednego mężczyznę a następnie - po wyłączeniu swoich telefonów komórkowych, pojechali doK., gdzie zamierzali dokonać napadu rabunkowego wsklepie Na (...).
Dowód:
zeznania świadkaR. N., k. 3 – 4, 17, 41, 444v – 445,
zeznania świadkaJ. J. (2), k. 9, 15 – 16, 527v – 528,
opinia nr (...), k. 309 – 321,
analiza kryminalistyczna połączeń telefonicznych oraz miejsc logowania, k. 324 – 327.
Po zakończeniu pracy około godz. 18.00M. K. (2)był ciekawy jak przebiega mecz wL.i podczas drogi powrotnej doK., próbował się dodzwonić na telefonD. N.o godz. 18:03 orazM. F.o godz. 18:05, lecz od razu włączała się w nich poczta głosowa.
Dowód:
zeznania świadkaM. K. (2), k. 122 – 123, 490v – 491,
opinia nr (...), k. 309 – 321,
analiza kryminalistyczna połączeń telefonicznych oraz miejsc logowania, k. 324 – 327.
W dniu 08 marca 2013r. na drugiej z zmianie wsklepie Na (...)wK.pracowałaR. N.. Około godz. 17.30 do sklepu przyjechała właścicielkaA. S., która zabrała z szuflady kopertę z pieniędzmi odłożonymi na zakup towaru, w łącznej kwocie około 3.000 zł.
Dowód:
zeznania świadkaR. N., k. 3 – 4, 17, 41, 444v – 445,
zeznania świadkaD. S., k. 26.
Po przyjechaniu do KomornikD. N.zatrzymał samochód w pobliżusklepu Na (...)- po drugiej stronie ulicy, na polnej drodze przy składzie opału. Oskarżony pozostał w aucie natomiastM. F.i drugi z mężczyzn opuścili pojazd.
Dowód:
zeznania świadkaR. N., k. 3 – 4, 17, 41, 444v – 445,
zeznania świadkaJ. J. (2), k. 9, 15 – 16, 527v – 528.
Kilka minut przed godziną 19.00, kiedy był zamykany sklep, jako ostatni klient pojawił się w nimJ. J. (2). W tym czasieR. N.zaczęła już zmywać podłogę, lecz przerwała tą czynność i sprzedała mu towar.
Dowód:
zeznania świadkaR. N., k. 3 – 4, 17, 41, 444v – 445,
zeznania świadkaJ. J. (2), k. 9, 15 – 16, 527v – 528.
Po zrobieniu zakupówJ. J. (2)rozmawiał jeszcze chwilę zR. N., a następnie wyszedł ze sklepu i udał się w kierunkuŚ..
Dowód:
zeznania świadkaR. N., k. 3 – 4, 17, 41, 444v – 445,
zeznania świadkaJ. J. (2), k. 9, 15 – 16, 527v – 528.
R. N.dokończyła zmywanie podłogi, zabrała wycieraczkę sprzed drzwi wejściowych, patrząc czy nikt nie idzie jeszcze do sklepu. Następnie wróciła do środka, przebrała buty i przygotowywała się do wyjścia.
Dowód:
zeznania świadkaR. N., k. 3 – 4, 17, 41, 444v – 445.
W tym czasie dosklepu Na (...)zbliżyli sięM. F.wraz z nieustalonym mężczyzną. Jeden z nich, ubrany w kominiarkę, czarną kurtkę i spodnie oraz wysoko wiązane buty wszedł jako pierwszy do środka. Po tym jakR. N.odwróciła się w jego kierunku, powiedział „napad” doskoczył do niej i złapał ją jedną ręką za głowę zatykając usta a drugą przyciągnął do siebie i zaczął wciągać na zaplecze. Gdy pokrzywdzona próbowała się wyrywać i krzyczeć, mężczyzna powiedział do niej „cicho” i przewrócił na podłogę w pomieszczeniu magazynku. Następnie usiadł jej na nogi i dalej przytrzymywał rękoma.
Dowód:
zeznania świadkaR. N., k. 3 – 4, 17, 41, 444v – 445.
R. N.powiedziała mu aby jej nie zabijał, próbowała się wyrywać, lecz ten nic nie mówiąc, w dalszym ciągu ją trzymał. W tym czasie do sklepu wszedł drugi z mężczyzn, po czym od razu wbiegł za ladę, otworzył szufladę i zaczął ją przeszukiwać. Napastnik przytrzymującyR. N.krzyczał do niej „gdzie są pieniądze”, na co ta odpowiedziała, że była szefowa i wszystkie zabrała. Po krótkim czasie mężczyzna, który znajdowała się przy ladzie wybiegł ze sklepu a po chwili uczynił to również ten, który przytrzymywałR. N..
Dowód:
zeznania świadkaR. N., k. 3 – 4, 17, 41, 444v – 445,
protokół oględzin miejsca, k. 11 – 14.
M. F.oraz drugi z mężczyzn zabrali ze sklepu torebkę damską należącą doR. N., o wartości 60 zł, w której znajdowały się jej dokumenty: dowód osobisty, prawo jazdy, karta emeryta – rencisty, karta bankomatowa i kredytowaV.(...)a ponadto portfel skórzany o wartości 70 zł, pieniądze w kwocie 80 zł, telefon komórkowym-ki N. (...)o nr(...)o wartości 70 zł i inne drobne przedmioty. Po opuszczeniu sklepu mężczyźni wsiedli do samochodu m-kiV. (...), w którym oczekiwał na nichD. N., a następnie odjechali zK., drogą prowadzącą w kierunkuautostrady (...).
Dowód:
zeznania świadkaR. N., k. 3 – 4, 17, 41, 444v – 445,
protokół oględzin rzeczy, k. 49,
zeznania świadkaW. K., k. 59, 528.
R. N.po krótkim czasie wybiegła ze sklepu, lecz nie zauważyła już napastników. Następnie bezskutecznie próbowała się dodzwonić z telefonu sklepowego na Policję, wobec czego zatelefonowała do męża właścicielkisklepu (...), który jest funkcjonariuszem KPP wŚ..R. N.poinformowała go o zdarzeniu i po krótkim czasie przyjechał on do sklepu, skąd wezwał na miejsce Policję.
Dowód:
zeznania świadkaR. N., k. 3 – 4, 17, 41, 444v – 445,
zeznania świadkaD. S., k. 26.
Po odjechaniu zK.oskarżony wraz z towarzyszącymi mu mężczyznami, przeszukali torebkęR. N.. Wyjęli z niej pieniądze w kwocie 80 zł oraz telefon komórkowym-ki N. (...)o nr(...), a następnie wyrzucili torebkę wraz z zawartością na pole należące doW. K., przy drodze pomiędzy miejscowościamiM.iU..
Dowód:
zeznania świadkaR. N., k. 3 – 4, 17, 41, 444v – 445,
zeznania świadkaW. K., k. 59, 528,
protokół oględzin rzeczy, k. 49.
W wyniku przewrócenia na podłoże przez jednego z napastników pokrzywdzonaR. N.doznała stłuczenia głowy i skręcenia kręgosłupa odcinka szyjnego, co skutkowało naruszeniem czynności narządów jej ciała na czas nieprzekraczający siedmiu dni.
Dowód:
zeznania świadkaR. N., k. 3 – 4, 17, 41, 444v – 445,
karta informacyjna z leczenia szpitalnego, k. 18,
opinia sądowo – lekarska, k. 35 – 36.
D. N.iM. F.po powrocie doC., około godz. 20.00 udali się do znajomegoD. M.naul. (...), gdyż wiedzieli, że naprawia on telefony i może być zainteresowany kupnem aparatu zabranegoR. N..
Dowód:
zeznania świadkaD. M., k. 96 – 97, 110 – 111, 445v – 446,
zeznania świadkaE. R., k. 80 – 81, 493v,
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoD. N., k. 108, 111, 119, 130, 442 – 444, 447v, 448v.
Po przyjściu do mieszkaniaD. M.M. F.pokazał mu telefonm. (...)i zaproponował jego kupno.D. M.spytał mężczyzn skąd jest telefon i obaj potwierdzili mu, że nie jest kradziony. Oświadczyli, że chcieliby za niego dostać około 100 zł.D. M.obejrzał aparat, który był w dobrym stanie technicznym i zgodził się go nabyć za kwotę 70 złotych, na coD. N.iM. F.się zgodzili.D. M.położył umówioną sumę na stole, a mężczyźni wzięli ją, pozostawiając mu telefon po czym wyszli z jego mieszkania.
Dowód:
zeznania świadkaD. M., k. 96 – 97, 110 – 111, 445v – 446.
Po przyjechaniu na skład drewna doK.około godz. 19.30M. K. (2)iM. L.dowiedzieli się od obecnych na miejscu policjantów o napadzie na sklep i o widzianym na miejscu zdarzenia samochodzie m-kiV. (...)na „(...)” numerach. W związku z tym, żeD. N.posiadał samochód takiej samej markiM. K. (2)ponownie próbował skontaktować się z nim telefonicznie, lecz w dalszym ciągu nie odbierał. W związku z powyższymM. K. (2)wybrał numer doM. F.i o godz. 19:53 udało mu się nawiązać połączenie. Telefon odebrała młoda dziewczyna, z którą nie mógł się dogadać, wobec czego się rozłączył.
Dowód:
zeznania świadkaM. K. (2), k. 122 – 123, 490v – 491,
zeznania świadkaM. L., k. 129, 491,
informacja z(...) S.A., k. 206 – 240,
analiza kryminalistyczna połączeń telefonicznych oraz miejsc logowania, k. 324 – 327.
GdyM. K. (2)spotkałD. N.w następnych dniach w pracy spytał go dlaczego nie odbierał od niego telefonu. Oskarżony odpowiedział mu wówczas, że „był na meczu Zagłębia i wylądowali później na imprezie”. Po uzyskaniu informacji odK., że Policja w związku z napadem wK.rozpytywała o samochód m-kiV. (...),D. N.zaśmiał się tylko, nie skomentował słów kolegi.
Dowód:
zeznania świadkaM. K. (2), k. 122 – 123, 490v – 491.
D. M.przechowywał aparatm-ki N. (...), zakupiony odM. F.iD. N., w mieszkaniu z innymi telefonami a po pewnym czasie przekazał go od używania swojemu ojcuR. K. (1), który uszkodził własną komórkę.
Dowód:
zeznania świadkaD. M., k. 96 – 97, 110 – 111, 445v – 446,
zeznania świadkaR. K. (1), k. 91 – 92, 528v – 529.
R. K. (1)użytkował użyczoną muN.przez okres około dwóch tygodni, do czasu aż został naprawiony jego telefon, po czym zwrócił jąD. M.
Dowód:
zeznania świadkaR. K. (1), k. 91 – 92, 528v – 529,
zeznania świadkaD. M., k. 96 – 97, 110 – 111, 445v – 446,
protokół przeszukania pomieszczeń, k. 70 – 71,
protokół przeszukania pomieszczeń, k. 82 – 84.
D. N.ma 23 lata, jest kawalerem, nie ma nikogo na swoim utrzymaniu. Oskarżony z zawodu jest mechanikiem samochodowym, podejmuje prace dorywcze w budownictwie. Nie był leczony psychiatrycznie, neurologicznie ani odwykowo.
Dowód:
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoD. N., k. 108, 111, 119, 130, 442 – 444, 447v, 448v,
notatka urzędowa w trybieart. 213 § 1 k.p.k., k. 252.
D. N.był karany sądownie za przestępstwa. Wyrokiem Sądu Rejonowego w Lubinie z dnia 23.11.2011r., sygn. akt II K 1786/11, został skazany za przestępstwa zaart. 279 § 1 k.k.iart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.na karę 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 4 lat próby.
Dowód:
informacja z Krajowego Rejestru Karnego, k. 114 – 115,
odpis wyroku Sądu Rejonowego w Lubinie z dnia 23.11.2011r., sygn. akt II K 1786/11, k. 176 – 177.
OskarżonyD. N.nie przyznał się do zarzucanego mu czynu i złożył wyjaśnienia, w który zaprzeczył aby miał cokolwiek wspólnego z rozbojem na osobieR. N., dokonanym w dniu 08 marca 2013r.

Ponadto Sąd Rejonowy zważył, co następuje:

Dokonując ustaleń faktycznych w sprawie sąd oparł się przede wszystkim na zeznaniach świadkówR. N.,J. J. (2),D. M.,M. K. (2),M. L.,J. B.,R. K. (1),W. K.,D. S.. Sąd ocenił zeznania złożone przez wskazanych świadków jako w pełni zasługujące na uwzględnienie. Zajmując powyższe stanowisko sąd miał na uwadze przede wszystkim spójny i logiczny charakter relacji powołanych świadków, jak również to, że w pełni korespondowały one ze sobą. Również bezpośrednia ocena świadków na rozprawie nie dała jakichkolwiek podstaw do podważenia wiarygodności ich zeznań. Sąd wziął pod uwagę również zeznania świadkówP. G.,Ł. D.,D. F.iE. R.uznając, że przedstawili znane im okoliczności sprawy w sposób zgodny z prawdą.

Z kolei zeznania złożone przez świadkówJ. D.,P. R.,T. K.,W. S.,O. Ś.,M. K. (3),R. K. (2),M. R.,A. B., nie miały znaczenia w sprawie, jako że osoby te nie posiadały wiedzy co do okoliczności czynu zarzucanego oskarżonemu.

Sąd pominął jako dowód w sprawie tą część zeznań świadkówK. R.iR. K. (3), w której podali oni okoliczności czynu zarzucanego oskarżonemu, o których wiedzę powzięli podczas czynności jego nieformalnego rozpytania. Zdaniem sądu oparcie się na powyższej relacji świadków stanowiłoby obejście przepisów dotyczących sposobu dokumentowania wypowiedzi procesowej oskarżonego, która zgodnie zart. 175 k.p.k.iart. 143 § 1 pkt 2 k.p.k.może przybrać jedynie postać wyjaśnień, podlegających zaprotokołowaniu.
W zakresie dokonanych ustaleń faktycznych, sąd oparł się ponadto na dowodach o charakterze materialnym, wymienionych w pierwszej części uzasadnienia. Sąd dał im wiarę jako w pełni wypełniającym wymogi stawiane takim dowodom oraz nie znajdując żadnych podstaw do podważenia ich wiarygodności.
Odnosząc się z kolei do wyjaśnień złożonych przez oskarżonegoD. N.sąd wziął je pod uwagę jedynie w zakresie, w jakim pokrywały się one z dowodami uznanymi przez sąd za wiarygodne, traktując je w pozostałej części wyłącznie za wyraz przyjętej przez niego linii obrony. Oceniając negatywnie wyjaśnienia oskarżonego sąd miał na uwadze przede wszystkim to, pozostawały one sprzeczne z zeznaniami świadkówD. M.,M. K. (2),M. L.,J. B., jak też informacją(...) S.A.oraz analizą kryminalistyczną połączeń telefonicznych.
Wskazane sprzeczności obejmowały szereg okoliczności, wskazujących na to, żeD. N.w złożonych przez siebie wyjaśnieniach mijał się prawdą. Powyższe dotyczyło m.in. przyczyny wcześniejszego zakończenia pracy przez oskarżonego w dniu 08 marca 2013r., poruszania się przezD. N.samochodem m-kiV.w czasie wyjazdu doJ. B., jak też kwestii wyłączenia przez oskarżonego telefonu komórkowego.
Odmawiając wiary relacjiD. N.sąd jako niezgodne z prawdą uznał m.in. te spośród jego wyjaśnień, w których zaprzeczył aby wspólnie zM. F.sprzedałD. M.telefonm-ki N. (...)zabranyR. N.. W tym zakresie sąd uznał, za wiarygodną relację świadkaD. M., który w sposób konsekwentny podawał że mężczyźni ci zaoferowali mu kupno przedmiotowego aparatu. Odmawiając wiary oskarżonemu co do opisanych powyżej okoliczności sąd miał na uwadze także sprzeczności jakie zachodziły w jego wyjaśnieniach, gdzie kilkakrotnie zmieniał wersje zdarzenia. Ponadto sąd wziął pod uwagę nielogiczny charakter tłumaczeń oskarżonego, który mimo że relacjonował dokładnie swojego zachowanie w dniu 08 marca 2013r., to zarazem zasłaniał się niepamięcią odnośnie sytuacji wizyty uD. M..
Dokonując oceny przedstawionych powyżej dowodów sąd uznał, że sprawstwo i wina oskarżonegoD. N.w zakresie przypisanego mu czynu nie budzą wątpliwości. Sąd ustalił, że oskarżony w dniu 08 marca 2013r. działając wspólnie i w porozumieniu z dwoma innymi mężczyznami dokonał rozboju na osobieR. N., zaś jego czyn wyczerpuje znamiona występku zart. 280 § 1 k.k.iart. 275 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.
PrzypisującD. N.popełnienie wskazanego przestępstwa, sąd uznał, że wskazują na to okoliczności ustalone w toku przewodu sądowego które tworzą, jedną logiczną wersję zdarzenia, wykluczającą możliwość jakiejkolwiek innej wersji.
Punkt wyjścia dla ustalenia sprawstwa oskarżonego stanowił fakt zbycia przez niego wspólnie zM. F.jednego z przedmiotów zrabowanychR. N., tj. jej telefonu komórkowegom-ki N. (...)o nr(...). Jak ustalono w oparciu o wiarygodne zeznania świadkaD. M.,M. F.razem zD. N.pojawili się u niego, z przedmiotowym telefonem, w krótkim czasie po zaistnieniu przestępstwa, oferując go do sprzedaży. Kolejną przesłanką świadczącą o uczestnictwie oskarżonego w dokonanym rozboju, był fakt iż w czasie kiedy do niego doszło, w pobliżu sklepu wK.był widziany taki sam samochód, jak stanowiący jego własność, tj.V. (...), w kolorze granatowym o początkowychnumerach rejestracyjnych (...). Na powyższe wskazał w swych zeznaniach świadekJ. J. (2), który tuż przed dokonanym napadem był klientem sklepu, w którym to oskarżony wcześniej wielokrotnie bywał i znał dobrze sposób jego funkcjonowania.
Wreszcie okolicznościami przemawiającymi za ustaleniem odpowiedzialności karnej oskarżonego były podjęte przez niego zabiegi w dniu 08 marca 2013r.D. N.w czasie pracy informował bowiem niezgodnie z prawdą kolegówM. K. (2)iM. L.o tym, że o godzinie 18.00 wspólnie zM. F.będą brali udział wL.w meczu miejscowego Zagłębia. Co więcej posłużył się tą okolicznością jako przyczyną do uzyskania zgody na wcześniejsze zakończenia pracy. Również wyłączenie przez oskarżonego telefonu na dłuższy okres czasu (a także telefonuM. F.), w czasie gdy doszło do popełnienia przestępstwa, stanowi przesłankę świadczącą o sprawstwie oskarżonego.
Mając powyższe na uwadze, sąd przypisałD. N.przestępstwo zarzucone mu aktem oskarżenia. W ocenie sądu odtworzenie stanu faktycznego na podstawie szeregu powołanych powyżej poszlak jest w pełni uprawnione. Ustalenia faktyczne nie zawsze muszą bezpośrednio wynikać z konkretnych dowodów. Mogą one także wypływać z nieodpartej logiki sytuacji stwierdzonej konkretnymi dowodami, jeżeli owa sytuacja jest tego rodzaju, że stanowi oczywistą przesłankę, na podstawie której doświadczenie życiowe nasuwa jednoznaczny wniosek, iż dane okoliczności faktyczne istotnie wystąpiły (tak wyrok SN z dnia 04.10.1973r., III KR 243/73,(...)).
Przypisując sprawstwo oskarżonemu, sąd nie podzielił linii obrony wyrażonej w złożonych przez niego wyjaśnieniach, jak też okoliczności podnoszonych w tym zakresie przez obrońcę. Jak już wskazano we wcześniejszej części uzasadnienia, wersja zdarzenia podawana przezD. N.pozostawała nie tylko niezgoda z wiarygodnymi dowodami, a w tym przede wszystkim zeznaniami świadkówD. M.iM. K. (2). Odznaczała się ona również wewnętrzną niespójnością i sprzecznościami, które nie dawały się pogodzić z zasadami doświadczenia życiowego i prawidłowego rozumowania. Mając z kolei na uwadze okoliczności powołane przez obrońcę oskarżonego, iż nie uzyskano żadnego bezpośredniego dowodu wskazującego na popełnienie przestępstwa przezD. N., sąd uznał, że nie było to konieczne dla ustalenia jego sprawstwa, w sytuacji gdy jednoznacznie wskazują na nie dowody o charakterze poszlakowym. Nie wdając się w szerszą polemikę z twierdzeniami obrońcy oskarżonego, wskazać należy, iż brak ujawnienia śladów daktyloskopijnych oskarżonego na miejscu zdarzenia, jak też jego śladów biologicznych na odzyskanej torebceR. N., nie stanowi okoliczności świadczącej o jego niewinność. Taką okolicznością nie jest również fakt, że mężczyzna któregoJ. J. (2)zaobserwował w pojeździe m-kiV., prawdopodobnie rozmawiał przez komórkę, zaś oskarżony miał w tym czasie wyłączony własny telefon. Mając na uwadze powszechną dostępność urządzeń elektronicznych, wskazać należy, że oskarżony mógł bez problemu na potrzeby dokonania przestępstwa zabezpieczyć sobie inny aparat, na co tym bardziej może wskazywać fakt, że jego własna komórka pozostawała w tym czasie nieaktywna.

Sąd ustalił, żeD. N.dopuścił się przestępstwa wspólnie i w porozumieniu z dwoma osobami nie objętymi niniejszym postępowaniem, tj. w formie zjawiskowej w współsprawstwa, opisanego wart. 18 § 1 k.k.

Współsprawstwem jest oparte na porozumieniu wspólne wykonanie czynu zabronionego przez co najmniej dwie osoby, z których każda odgrywa istotną rolę w procesie realizacji ustawowych znamion czynu zabronionego. Ustawa nie wymaga żadnej szczególnej formy, w jakiej zawarte miałoby być porozumienie. Może mieć ono albo wyraźny albo konkludentny charakter (tak m.in. wyrok SN z 12 grudnia 2002 r., III KKN 371/00, Prok. i Pr. 2003, z. 7-8, poz. 2). Konstytutywnym elementem współsprawstwa jest wspólne wykonanie czynu zabronionego. W doktrynie i orzecznictwie sformułowano różne koncepcje dotyczące warunków, jakie - oprócz porozumienia - konieczne są do zaistnienia współsprawstwa. Sąd orzekający w sprawie popiera w tym zakresie jako najbardziej trafną, teorię mieszaną (zwaną materialno-obiektywną) akcentującą istotność roli współdziałającego w przestępstwie, opartą na elemencie porozumienia oraz elemencie faktycznym (obiektywnym). Współsprawcą zatem jest nie tylko ten, kto wykonuje całość lub część znamion wykonawczych, lecz także ten, którego zachowanie "dopełniało" zachowanie innych uczestników porozumienia w stopniu, który zgodnie z porozumieniem i podziałem ról współdecydował o popełnieniu przestępstwa (por. A. Wąsek, w: O. Górniok i in.,Komentarz, t. I, s. 268). W tym przypadku zatem jako współsprawcę potraktować należy również tę z osób objętą wspólnym porozumieniem, która co prawda nie realizuje osobiście czynności wykonawczej objętej znamionami danego czynu zabronionego, ale której udział w dokonaniu czynu zabronionego jest na tyle istotny, że bez niego zrealizowanie czynu byłoby niemożliwe, lub w znacznym stopniu utrudnione. Z istoty współsprawstwa wynika, że każdy ze współsprawców ponosi odpowiedzialność za całość uzgodnionego przestępstwa, a więc także w tej jego części, w której znamiona czynu zabronionego zostały zrealizowane zachowaniem innego lub innych współsprawców (post. SN z 1 III 2005 r., III KK 249/04, OSNKW 2005, nr 7-8, poz. 63).
Zdaniem sądu zachowanie oskarżonegoD. N.w dniu 08 marca 2013r. przypisane mu w pkt I wyroku, podlegało ocenie jako współsprawstwo w popełnieniu przestępstwa zart. 280 § 1 k.k.iart. 275 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.Sąd miał w tym zakresie przede wszystkim na uwadze to, że oskarżony niewątpliwie zawarł zM. F.oraz drugim nieustalonym mężczyzną porozumienie co do wspólnego popełnienia przestępstwa i w ramach dokonanych uzgodnień podzielili się oni rolami. Zdaniem sądu zgromadzone w sprawie dowody pozwalają na ustalenie, żeD. N.w celu dokonania rozboju wsklepie Na (...)wK., udał się na miejsce przestępstwa własnym samochodem m-kiV. (...)onr. rej. (...). Następnie w czasie gdy jego wspólnicy dokonywali rabunku, oczekiwał na nich w pojeździe, po czym zabrał ich z Komornik doC..D. N.nie wykonywał tu, co prawda żadnej z czynności objętej znamieniem czasownikowym występku zart. 280 § 1 k.k.iart. 275 § 1 k.k., lecz jego zachowanie w sposób tak istotny ułatwiło działania współdziałającym z nim mężczyzną, że bez jego udziału dokonanie przestępstwa byłoby niemożliwie albo też poważnie utrudnione. Powyższa okoliczność, w powiązaniu z zawartym pomiędzy nimi porozumieniem, oraz występującym po stronie oskarżonego zamiarem bycia sprawcą, jednoznacznie przemawia zdaniem sądu za przypisaniem mu popełnienia występku we wskazanej formie zjawiskowej. Nie bez znaczenia pozostawało w tym zakresie także to, żeD. N.partycypował w korzyściach z popełnionego przestępstwa, sprzedając wspólnie zM. F.telefon komórkowy zabranyR. N..
Przypisując oskarżonemu popełnienie wspólnie i w porozumieniu z dwoma innymi osobami przestępstwa zart. 280 § 1 k.k.iart. 275 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k., nie budziło wątpliwości sądu zrealizowanie wszelkich znamion tegoż występku, tak w zakresie jego strony przedmiotowej jak i podmiotowej. W tym wypadku bowiem zabór w celu przywłaszczenia mienia pokrzywdzonejR. N.nastąpił za pomocą zastosowanej wobec niej przez sprawców przemocy fizycznej. Ustalenie kumulatywnej kwalifikacji prawnej wskazanego przestępstwa wynikało natomiast z tego, że wśród przedmiotów zrabowanych pokrzywdzonej znajdowały się dokumenty, m.in. prawo jazdy i dowód osobisty.
Czyn oskarżonegoD. N.był zawiniony, nie zachodziły okoliczności wyłączające winę oskarżonego ani bezprawność jego zachowania
Sąd wymierzając karę oskarżonemuD. N.baczył na dyrektywy wskazane wart. 53 k.k., uwzględniając stopień zawinienia i społecznej szkodliwości popełnionego czynu, a nadto cele zapobiegawcze i wychowawcze, która to kara winna wobec niego osiągnąć.
Czyn oskarżonego odznaczał się znacznym stopniem winy i społecznej szkodliwości. Na tę ocenę wpływ miały przede wszystkim okoliczności popełnionego przestępstwa, a przede wszystkim, to że oskarżony kooperując z pozostałymi współsprawcami, realizował zaplanowane działania, ukierunkowane na osiągnięcie istotnej korzyści majątkowej. Za powyższym przemawia przede wszystkim dobór obiektu przestępstwa, tj. sklepu, gdzie zwykle znajduje się duża ilość pieniędzy. Nie bez znaczenia dla wymiaru kary pozostawał również zuchwały sposób dokonania przestępstwa, jak też uprzednia karalność oskarżonego za przestępstwa przeciwko mieniu.
Biorąc pod uwagę wskazane okoliczności, sąd uznał że karą adekwatną wobecD. N.jest kara 2 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności i karę tę mu wymierzył.
Brak było podstaw do zastosowania wobec oskarżonegoD. N.dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wykonania wymierzonej mu kary pozbawienia wolności. W tym wypadku niezależnie od braku pozytywnej prognozy kryminalistycznej co do osoby oskarżonego, przeszkodą do orzeczeniu wskazanego środka probacyjnego była wysokość wymierzonej mu kary pozbawienia wolności, która przekroczyła dwa lata.
Sąd na podstawieart. 63 § 1 k.k.zaliczył oskarżonemu na poczet wymierzonej mu kary pozbawienia okresy jego rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie - tymczasowego aresztowania od dnia 09.06.2013r. do dnia 06.03.2014r.
Sąd uwzględnił powództwo cywilne wytoczone przez prokuratora i zasądził od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonejR. N.kwotę 80 zł, wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 25 października 2013r. (data wytoczenia pozwu) do dnia zapłaty. Wydając powyższe rozstrzygnięcie sąd miał na uwadze to, że wskazana kwota stanowi równowartość gotówki utraconej przez pokrzywdzoną w wyniku przestępstwa, która nie została przez nią odzyskana. Jednocześnie zgodnie z wnioskiem prokuratora nadano wskazanemu rozstrzygnięciu rygor natychmiastowej wykonalności.
W pkt V wyroku orzeczono o zwrocie dowodu rzeczowego - telefonu komórkowego zatrzymanego oskarżonemu, z uwagi na to, że stał się on zbędny w sprawie a nie podlegał przepadkowi.
Wydając rozstrzygnięcie w zakresie kosztów procesu sąd zwolnił oskarżonego z ponoszenia wydatków sądowych, obciążając go jednocześnie opłatą sądową w wysokości 400 zł. Sąd uznał, że oskarżony jest w stanie częściowo ponieść koszty procesu bez niezbędnego uszczerbku dla swojego utrzymania, ma do tego wystarczające możliwości zarobkowe.