Sąd Okręgowy w Kielcach
IX Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IX Ka 1413/14
Data wyroku: 2014-12-02 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Krzysztof Sójka

Sygn. akt IX Ka 1413/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 2 grudnia 2014 r.
Sąd Okręgowy w Kielcach, IX Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący: SSO Krzysztof Sójka
Protokolant:   st.sek.sąd.E. N.
przy udziale oskarżyciela publicznego funkcjonariusza policji asp. sztab. Arkadiusza Wołcerza
po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2014 r.
sprawyD. B.
obwinionej o wykroczenie zart.97kw w zw. zart.26 ust.1 Ustawy Prawo o ruchu drogowym
na skutek apelacji wniesionej przez obwinioną
od wyroku Sądu Rejonowego w Kielcach
z dnia 25 sierpnia 2014 r. sygn. akt XI W 833/14

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;

II
zasądza od obwinionejD. B.kwotę 80 (osiemdziesiąt) złotych na rzecz Skarbu Państwa tytułem opłaty za postępowanie odwoławcze.

Sygn. akt IXKa1413)14

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Kielcach wyrokiem z dnia uznałD. B.za winną tego, że w dniu 16 stycznia 2014 roku o godz. 07.48 wK.kierując samochodem markiH. (...)onr rej. (...)nie ustąpiła pierwszeństwa pieszemu znajdującemu się na przejściu stanowiącego wykroczenie zart. 97kw w zw. zart. 26 ust.1 ustawy prawo o ruchu drogowymi za to na podstawieart. 97kw w zw. zart. 24§1i3kw wymierzył jej karę 300 zł grzywny. Na podstawieart.118§1kpwiart. 119kpww zw. zart. 616§2pkt.1kpkzasądził od obwinionej na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100 zł tytułem zryczałtowanych wydatków postepowania oraz kwotę 30 zł tytułem opłaty .
Apelację od tego wyroku wniosła obwinionaD. B., która zaskarżyła wyrok w całości i zarzuciła rozstrzygnięciu :
- błąd w ustaleniach faktycznych , przyjętych za podstawę wydanego orzeczenia polegający na przyjęciu , iż obwiniona dojeżdżającul. (...)doronda (...)poruszała się wewnętrznym padem drogi ( przy osi jezdni) i dojeżdżając do przejścia dla pieszych nie ustąpiła pierwszeństwa poruszającej się tym przejściemB. Z., podczas, gdy prawidłowa ocena zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego ocenionego zgodnie z zasadami doświadczenia życiowego z uwzględnieniem zasad poruszania się po drogach publicznych prowadzić powinno do ustalenia , iż obwiniona chcąc zjechać z ronda im.G.wul. (...)posiadającą na wjeździe z ronda im.G.jedynie jeden pas ruchu musiała już na etapie wjazdu na rondo ustawić pojazd na prawym pasie jezdniul. (...), a tym samym niemożliwym jest aby mogła poruszać się w sposób opisany przezB. Z.i przyjęty za podstawę wydanego wyroku przez Sąd Rejonowy,
- obrazę prawa procesowego mającą istotny wpływ na treść wydanego orzeczenia tj.art.4, 5§2 i 7 kpkpoprzez ocenę zgromadzonego materiału dowodowego , a w szczególności wyjaśnień obwinionej w sposób jednostronny , wyłącznie dla obwinionej niekorzystny powołując się jedynie na prawo do obrony obwinionej jako skutkujące odmową wiarygodności jej wyjaśnień mimo braku jakichkolwiek logicznych i uzasadnionych przesłanek mogących skutkować taką oceną .
W konkluzji skarżąca wniosła o zmianę wyroku i uniewinnienie jej od zarzucanego wykroczenia .
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Apelacja obwinionejD. B.nie zasługuje na uwzględnienie.
Analiza materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie oraz pisemnych motywów zaskarżonego wyroku pozwala na stwierdzenie , iż Sąd Rejonowy nie dopuścił się błędu, tak w ocenie przeprowadzonych dowodów , jak też w dokonywaniu na ich podstawie ustaleń faktycznych . Sąd Rejonowy rozważył wszystkie okoliczności mające znaczenie dla poczynienia prawidłowych ustaleń co do czynu obwinionej , wskazał także przesłanki na podstawie których przyjął , iżD. B.dopuściła się przypisanego jej wykroczenia . Apelacja nie przytacza żadnych okoliczności , które mogłyby podważyć prawidłowość rozumowania i ustaleń Sądu I instancji . Wręcz przeciwnie , obwiniona uzasadniając swoją tezę o braku podstaw do przypisania jej czynu polegającego na nie ustąpieniu pierwszeństwa pieszejB. Z., odwołuje się wyłącznie do treści złożonych wyjaśnień , a więc w sposób subiektywny przedstawia interpretację przeprowadzonych w sprawie dowodów .
Jak słusznie wskazał Sąd Rejonowy w świetle przeprowadzonego dowodu w postaci zeznańB. Z., nie budzi wątpliwości fakt, iż obwiniona nie ustąpiła jej pierwszeństwa w sytuacji, kiedy świadek przechodziła przez pasy dla pieszych położone naul. (...)wK..B. Z.w sposób konsekwentny , jasny opisała zdarzenie , wskazała także numer rejestracyjny pojazdu, którego kierujący zmusił ją do zatrzymania się i jak wskazała , gdyby tego nie uczyniła to doszłoby do jej potrącenia . Podała także, iż kiedy przeszła już jedną połowę pasów , widziała dojeżdżające pojazdy , przy czym pojazd obwinionej poruszający się lewym pasem nie ustąpił pierwszeństwa, natomiast inny pojazd , który w tym czasie jechał prawym pasem , zatrzymał się przed przejściem dla pieszych . Jak słusznie wskazał Sąd Rejonowy nie ma podstaw do kwestionowania wiarygodności relacjiB. Z., bowiem jest osobą obcą dla obwinionej , a zatem nie ma powodów do tego by bezpodstawnie pomawiać ją o popełnienie wykroczenia . Zdarzenie świadek opisywała w sposób konkretny , skupiając się na istotnych jego okolicznościach , zapamiętała także numer rejestracyjny pojazdu .
Odnosząc się z kolei do wyjaśnień obwinionej , to zauważyć należy, iżD. B.potwierdziła fakt, iż była kierowcą pojazdu , którego numery rejestracyjne podałaB. Z., bowiem codziennie o tej porze i tą trasą porusza się do pracy. Natomiast jak wskazała nie przypomina sobie sytuacji opisanej w zeznaniach świadka , a wręcz wyklucza by poruszała się lewym pasemul. (...)wK.dojeżdżając doronda (...), bowiem z tego ronda skręcała wul. (...)posiadająca na wjeździe jeden pas ruchu i musiała w związku z tym poruszać się prawym pasem , by w tą ulicę skręcić . Co do zasady stwierdzić należy, iż ten argument obwinionej nie jest prawidłowy, bowiem przy zachowaniu zasad ruchu drogowego obowiązujących przy poruszaniu się na dwupasmowym rondzie możliwym jest wykonanie manewru skrętu z każdego pasa w zjazd posiadający tylko jeden pas ruchu . Pozostała treść wyjaśnień obwinionej opiera się na założeniu , że skoro nie pamięta ona zaistnienia takiej sytuacji na drodze jaką opisujeB. Z., to z pewnością nie zaistniała. Trudno więc inaczej, niż uczynił to Sąd Rejonowy , ocenić te wyjaśnienia . Trafne wskazanie, iżD. B.w ten sposób zmierzała do uniknięcia odpowiedzialności za popełnione wykroczenie , znajduje zatem pełne uzasadnienia w zebranych dowodach , a nie jak wskazuje to skarżąca stanowi wyraz wybiórczej i jednostronnej oceny jej wyjaśnień .
Podsumowując powyższe rozważania stwierdzić należy, że zarówno ocena dowodów, jak też poczynione na ich podstawie ustalenia faktyczne zostały dokonane przez Sąd Rejonowy prawidłowo zgodnie z zasadami określonymi wart. 7kpk.
Odnosząc się do wymiaru kary stwierdzić należy, iż Sąd Rejonowy oceniając stopień winy i społecznej szkodliwości popełnionego przezD. B.wykroczenia uwzględnił wszystkie okoliczności , co powoduje , iż orzeczona wobec obwinionej kara grzywny jest adekwatna i sprawiedliwa.
Dlatego też mając na uwadze powyższe argumenty należało na podstawieart. 109§2kpww zw. zart. 437§1kpkorzec jak w wyroku. Na podstawieart. 119kpww zw. zart. 634kpkzasądzono od obwinionej kwotę 80 zł tytułem kosztów postępowania odwoławczego , na którą to kwotę złożyło się 50 zł tytułem wydatków w II instancji ( §3 rozporządzania Ministra Sprawiedliwości z dnia 10.10.2001r. w sprawie zryczałtowanych wydatków postępowania .. Dz. U. nr 118 poz.1269 ) i 30 zł opłaty od wymierzonej kary (art. 8 i 3 ust.1 ustawy o opłatach w sprawach karnych z dnia 23.06.1973r.Dz. U. z 1983r. nr 49 poz.223 ze zmianami )
SSO Krzysztof Sójka