Sąd Apelacyjny w Łodzi
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUa 437/14
Data wyroku: 2014-11-20 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Joanna Kasicka, Janina Kacprzak, Maria Padarewska-Hajn
Słowa kluczowe: Świadczenia Przedemerytalne
Podstawa prawna: art. 2 ust. 1 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych

Sygn. akt: III AUa 437/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 20 listopada 2014 r.
Sąd Apelacyjny w Łodzi, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący: SSA Maria Padarewska - Hajn (spr.)
Sędziowie: SSA Janina Kacprzak
del. SSO Joanna Kasicka
Protokolant: st. sekr. sądowy Aleksandra Słota
po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2014 r. w Łodzi
sprawyT. K.
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych I Oddziałowi wŁ.
o świadczenie przedemerytalne,
na skutek apelacji wnioskodawcy
od wyroku Sądu Okręgowego w Łodzi
z dnia 4 lutego 2014 r., sygn. akt: VIII U 3630/13;

1
zmienia zaskarżony wyrok i poprzedzającą go decyzję organu rentowego z dnia 6 sierpnia 2013 roku uchylającą decyzję z dnia 12 lipca 2013 roku i przyznajeT. K.prawo do świadczenia przedemerytalnego od dnia 22 maja 2013 roku;

2
zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych I Oddziału wŁ.na rzeczT. K.kwotę 30 ( trzydzieści ) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu.

Sygn. akt III AUa 437/14

UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 4 lutego 2014 roku Sąd Okręgowy w Łodzi oddalił odwołanieT. K.od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych I Oddziału wŁ.z dnia 12 lipca 2013 roku, którą to decyzją organ odmówiłT. K.prawa do świadczenia przedemerytalnego, wskazując że wnioskodawca był zatrudniony w okresie krótszym niż 6 miesięcy, a ponadto nie udowodnił wymaganego stażu pracy.
Powyższe orzeczenie poprzedziły następujące ustalenia faktyczne:
Wnioskodawca –T. K.urodził się w dniu (...).
W dniu 21 maja 2013 roku wnioskodawca złożył wniosek o świadczenie przedemerytalne.
Na mocy decyzji z dnia 6 sierpnia 2013 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział wŁ.uznał za udowodnione: 38 lat, 10 miesięcy i 11 dni okresów składkowych i nieskładkowych, w tym w tym 36 lat, 7 miesięcy i 22 dni okresów składkowych oraz 2 lata, 2 miesiące i 19 dni okresów nieskładkowych.
W okresie od 2 listopada 2007 r. do 31 maja 2012 r. wnioskodawca pracował w firmie ”A.”Sp. z o.o. (...)rozwiązania umowy o pracę była likwidacja stanowiska pracy w związku z trudną sytuacją ekonomiczną przedsiębiorstwa.
W dniu 1 sierpnia 2012 r. wnioskodawca podjął zatrudnienie wfirmie (...). Stosunek pracy ustał w dniu 31 października 2012 r. z uwagi na upływ czasu na jaki umowa była zawarta.
W tak ustalonym stanie faktycznym sprawy Sąd Okręgowy uznał odwołanie za nieuzasadnione. Wskazując na treśćart. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 roku o świadczeniach przedemerytalnych, zważył, że wnioskodawca legitymuje się łącznym stażem pracy wynoszącym ponad 35 lat , oraz osiągnął wymagany wiek, jednakże zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pozwala stwierdzić ,że wnioskodawca nie spełnił warunku rozwiązania stosunku pracy z przyczyn ekonomicznych leżących po stronie pracodawcy. Wnioskodawca zatrudniony był bowiem w okresie krótszym niż 6 miesięcy , a stosunek pracy wygasł ze względu na upływ czasu na jaki był zawarty. Sąd Okręgowy stwierdził dodatkowo, że warunki przewidziane przez ustawodawcę byłyby spełnione łącznie gdyby wnioskodawca po zakończonej pracy w ”A.” Sp. z o.o. wystąpił z wnioskiem o świadczenie przedemerytalne. W momencie nawiązania nowego stosunku pracy musiałby spełnić warunek pracy przez 6 miesięcy z wypowiedzeniem z przyczyn ekonomicznych leżących po stronie pracodawcy.
Powyższe orzeczenie zaskarżył apelacją wnioskodawca zarzucając:
Naruszenie prawa materialnego, a w szczególnościart. 2 ust. 1 pkt 2 oraz ust 3 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r o świadczeniach przedemerytalnych(Dz. U. z 2004 r. Nr 120, poz.1252 ze zm.) w związku z przepisami ustawy z dn. 20 kwietnia 2004 r. o promocji, zatrudnienia i instytucjach rynku pracy
Błędną wykładnie prawa materialnego do jasno ustalonego stanu faktycznego, ściśle powiązanego z naruszeniem prawa procesowego w zakresie dotyczącym zaniechania przez Sąd rzetelnej i wnikliwej oceny zgromadzonego materiału dowodowego oraz błędną ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego.
Wsakzujac na powyższe zarzuty skarżacy wniósl o zmianę zaskarżonego wyroku i orzeczenie co do istoty sprawy zgodnie z wnioskiem odwołującego się i przyznanie mu prawa do świadczenia przedemerytalnego z uwagi na fakt łącznego spełnienia wsystkich ustawowych przesłanek , ewentualnie  o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I Instancji.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Zarzutowi apelacji naruszenia przez Sąd I instancji prawa materialnegoart. 2 ust. 1 pkt. 2 i ust. 3 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r o świadczeniach przedemerytalnych( Dz U z 2004 r Nr 120 poz. 1252 ) poprzez błędną interpretację i niewłaściwe zastosowanie w niniejszej sprawie , trudno odmówić słuszności.
Zgodnie z tym przepisem prawo do świadczenia przedemerytalnego przysługuje osobie , która do dnia rozwiązania stosunku pracy lub stosunku służbowego z przyczyn dotyczących zakładu pracy , w rozumieniu przepisówustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy( Dz U Nr 99 poz. 1001 ) ,w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy , ukończyła co najmniej 60 lat – mężczyzna oraz posiada okres uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 30 lat dla mężczyzn , po upływie co najmniej 6 miesięcy pobierania zasiłku dla bezrobotnych.
Z ustalonego w sprawie stanu faktycznego wynika iż wnioskodawca przesłanki wymienione w tym przepisie spełniał po zaprzestaniu zatrudnienia wfirmie (...) sp. z oo.
Miał wówczas ukończone 60 lat , posiadał ponad 30 letni okres uprawniający do emerytury i rozwiązanie stosunku pracy nastąpiło z przyczyn dotyczących zakładu pracy, po co najmniej 6 miesięcznym okresie zatrudnienia w tej firmie oraz pobierał po zatrudnieniu w tej firmie przed datą złożenia wniosku o to świadczenie przez ponad 6 miesięcy zasiłek dla bezrobotnych.
Organ rentowy odmówił wnioskodawcy prawa do świadczenia pomimo, iż spełniał on w/w przesłanki z uwagi na to, że po zakończeniu zatrudnienia w w/w firmie wnioskodawca podjął zatrudnienia na podstawie trwającej 3 miesiące umowy o pracę od 1 sierpnia do 31 października 2012 r po której rozwiązaniu dopiero zarejestrował się jako bezrobotny z prawem do zasiłku dla bezrobotnych a zatem zdaniem organu rentowego uprawnienia do przyznania przedmiotowego świadczenia należy wywodzić z ostatniego miejsca pracy a wówczas wnioskodawca nie spełnił wszystkich przesłanek do jego przyznania a mianowicie przesłanki długości okresu zatrudnienia oraz przyczyny rozwiązania .
Rozwiązanie kwestii uprawnień wnioskodawcy do zasiłku przedemerytalnego znajduje swoje uzasadnienie w literalnym brzmieniu powyższego przepisu , w treści przepisów ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r o promocji zatrudnienia oraz w interpretacji dokonanej w dotychczasowym orzecznictwie sądowym.
Z ustaleń faktyczny sprawy wynika , iż wnioskodawca zarejestrował się jako bezrobotny z prawem do zasiłku dla bezrobotnych w dniu 7 listopada 2012 r a zatem przed upływem 6 miesięcy od ustania zatrudnienia wfirmie (...)i w ciągu 14 dni od zakończenia ostatniego stosunku pracy.
Zgodnie z art. 75 ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r o promocji zatrudnienia ubezpieczony traci prawo do zasiłku dla bezrobotnych jeżeli nie zarejestruje się we właściwym Urzędzie Pracy w ciągu 6 miesięcy od ustania zatrudnienia. Wnioskodawca zatem skoro zarejestrował się przed upływem 6 miesięcy od ustania zatrudnienia wA.nie utracił statusu osoby bezrobotnej związanej z zakończeniem tego zatrudnienia .
Nie ma znaczenia dla tej oceny okoliczność, iż w międzyczasie był zatrudniony na podstawie umowy o pracę u innego pracodawcy.
Słuszne w oparciu o dotychczasowe orzecznictwo sądowe jest stanowisko skarżącego, iż powołany przepisart. 2 ust. 1 pkt 2 i ust 3 ustawy o świadczeniach przedemerytalnychnie precyzuje iż okres 6 miesięcznego pobierania zasiłku dla bezrobotnych powinien przypadać po zakończeniu ostatniego zatrudnienia. Okoliczność ta wynika zarówno z uzasadnienia powołanego w apelacji wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 16 stycznia 2013 r w sprawie III Aua 1626/12 LEX 1271868 jak i z uzasadnienia wyroku Sądu Najwyższego z dnia 23 maja 2012 r w sprawie I BU 15 /11 i z dnia 23 maja 2012 r w sprawie
I UK 437/11 ( OSNP z 2013 r nr 11-12 poz. 134 i 135 ).
Z w/w interpretacji powołanego przepisu wynika jednoznacznie iż z literalnego brzmienia powołanego przepisu wynika, iż warunkiem koniecznym do uzyskania świadczenia przedemerytalnego jest pobieranie zasiłku dla bezrobotnych przez okres co najmniej 6 miesięcy ale bez wyraźnego wskazania, że chodzi o pobieranie tego zasiłku po rozwiązaniu ostatniego stosunku pracy . Przepis ten stanowi, iż chodzi tu ogólnie o wyczerpanie 6 miesięcznego okresu zasiłkowego.
Ponadto Sąd Najwyższy w uzasadnieniu swego orzeczenia w sprawie I BU 15 /11 analizując przepisy ustawy o promocji zatrudnienia w odniesieniu do wymogów z przepisu art. 2 ust. 1 pkt. 2 i ust. 3, podniósł iż istotne jest to, że bezrobotny , który utracił status bezrobotnego na okres krótszy niż 365 dni z powodu podjęcia zatrudnienia , innej pracy zarobkowej, zarejestrował się w powiatowym urzędzie pracy jako bezrobotny w okresie 14 dni od ustania tego następnego zatrudnienia , zachowuje prawo do zasiłku dla bezrobotnych .
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia w sprawie IUK 437 / 11 Sad Najwyższy podniósł , iż nie traci prawa do zasiłku dla bezrobotnych w świetle powołanego przepisu osoba która spełnia pozostałe warunki a jedynie podjęła w okresie zasiłkowym zatrudnienie u innego pracodawcy.
Przeniesienie powyższych rozważań na grunt niniejszej sprawy , przy uwzględnieniu celu jakiemu ma służyć przyznawanie powyższego świadczenia , a mianowicie pomocy osobom , które w określonych okolicznościach utraciły zatrudnienie i ze względu na wiek, i odpowiednio długi okres ubezpieczeniowy nie mają szans na kontynuowanie aktywizacji zawodowej a przede wszystkim mają niedługi okres czasu do uzyskania świadczenia emerytalnego oznacza , że wnioskodawca spełnia wszystkie przesłanki do przyznania w/w świadczenia od 22 maja 2013 r tj, następnego dnia po złożeniu o nie wniosku w świetle art. 7 ust. 1 powołanej ustawy.
Z tych wszystkich względów podzielając zarzuty apelacji orzeczono jak w sentencji na podstawieart. 386 § 1 kpc. O kosztach procesu orzeczono na podstawieart. 98 § 1 kpcw zw .art. 79 ust. 1 pkt. 1 lit. e ustawy z dnia 28 lipca 2005 r o kosztach sądowych w sprawach cywilnych( Dz U Nr 167 poz. 1398 ).