Sąd Okręgowy w Siedlcach
IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IV U 1074/13
Data wyroku: 2014-04-10 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Elżbieta Wojtczuk
Słowa kluczowe: Emerytura
Podstawa prawna: art. 184 ustawy o emeryturach i rentach z FUS

Sygn. akt IV U 1074/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 10 kwietnia 2014r.
Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący

SSR del. Elżbieta Wojtczuk

Protokolant

sekr. sądowy Anna Wąsak

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 kwietnia 2014r. wS.
odwołaniaW. Z.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.
z dnia 23 lipca 2013 r. Nr(...)
w sprawieW. Z.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.
o prawo do emerytury

oddala odwołanie.

Sygn. akt IV U 1074/13

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 23 lipca 2013 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.odmówił ubezpieczonemuW. Z.prawa do emerytury na podstawieart. 184 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. z 2009 r. Nr 153 poz. 1227) w związku z§ 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.02.1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. Nr 8 poz. 43) albowiem wnioskodawca nie wykazał co najmniej 15 letniego okresu zatrudnienia w warunkach szczególnych.
Odwołanie od powyższej decyzji złożył ubezpieczonyW. Z., który wnosił o jej zmianę i przyznanie mu prawa do emerytury, wskazując, iż w okresie od 28 lutego 1974 r. do 30 września 1984 r. i od 01.10.1984 r. do 31.03.1992 r. pracował stale i w pełnym wymiarze czasu pracy w warunkach szczególnych (odwołanie k.2-3).
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wnosił o oddalenie odwołania powołując się na przepisy prawa i uzasadnienie zawarte w zaskarżonej decyzji (odpowiedź organu rentowego na odwołanie k.5-6).

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

UbezpieczonyW. Z.ur. (...)złożył do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.w dniu 11.07.2013 r. wniosek o emeryturę. Na podstawie przedłożonych do wniosku dokumentów organ rentowy ustalił, że na dzień 1 stycznia 1999r. ubezpieczony udowodnił staż ubezpieczeniowy w wymiarze 29 lat, 1 miesiąc i 11 dni, z czego okresy składkowe wynoszą 28 lat, 7 miesięcy i 25 lat, a okresy nieskładkowe 5 miesięcy i 16 dni. Ponadto organ rentowy stwierdził, że ubezpieczony nie udowodnił 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Organ rentowy do pracy w warunkach szczególnych nie zaliczył okresu zatrudnienia od 01.10.1984 r. do 31.03.1992 r. w(...)wM.oraz okresu zatrudnienia od 02.08.1974 do 30.09.1984 r. w(...)wP..
Z uwagi na brak wymaganego ustawą stażu pracy w warunkach szczególnych decyzją z 23 lipca 2013 r. organ rentowy odmówił ubezpieczonemu przyznania emerytury (decyzja z dnia 23.07.2013 r. k.55 akt emerytalnych).
W. Z.w okresie od 2.08.1974 roku do 30.09.1984 roku był zatrudniony wPrzedsiębiorstwie (...)wP.na stanowisku montera instalacji sanitarnych, następnie w okresie od 1.10.1984 roku do 31.03.1992 roku pracował wZakładzie (...)wM.na stanowisku montera instalacji sanitarnych i spawacza.
Przedsiębiorstwo (...)wP., w którym był zatrudniony ubezpieczony zajmowało się budową bloków mieszkalnych przy PGR -ach, chlewni i obór dla PGR-ów. Praca ubezpieczonego polegała na spawaniu rur centralnego ogrzewania, rur instalacji gazowych i innych prac koniecznych przy budowie budynków tj. spawaniu kanałów centralnego ogrzewania i kanałów ściekowych. Gdy zaś nie było prac typowo spawalniczych to wykonywał prace monterskie przy zakładaniu instalacji sanitarnych a także instalacji wodno – kanalizacyjnych, zajmował się również łączeniem rur, a także montowaniem rur odprowadzających ścieki.
W. Z.w okresie od 01.10.1984 r. do 31.03.1992 r. był zatrudniony wZakładzie (...)wM.i zajmował się tam wymianą instalacji centralnego ogrzewania, grzejników, instalowaniem nowych instalacji gazowych, remontem i renowacją węzłów cieplnych. Wszystkie te prace wiązały się ze spawaniem. WedługW. Z.czynności związane ze spawaniem w obu tych zakładach zajmowały mu ok. 90 % czasu pracy (k. 16 – 16v, 28 akt sprawy IV U 614/12 Sądu Okręgowego w Siedlcach). Będąc dodatkowo przesłuchany w charakterze strony przy ponownym rozpoznaniu w sprawie o sygn. akt IV U 614/12 ubezpieczony zeznał, że prace związane ze spawaniem wPrzedsiębiorstwie (...)wP.(późniejsza nazwaPrzedsiębiorstwo (...)wP.), zajmowały mu albo pełne dniówki robocze albo 80% czasu pracy, jeśli wykonywał inne czynności. Ubezpieczony zeznał, iż nie wie dlaczego w umowie o pracę miał wpisane stanowisko montera instalacji sanitarnych, prawdopodobnie dlatego, iż miał wyuczone stanowisko montera instalacji i dlatego tak mu pracodawcy wpisywali. Natomiast w niniejszej sprawie ubezpieczony zeznając w charakterze strony zeznał, iż w niniejszym przedsiębiorstwie jego praca polegała tylko na spawaniu centralnego ogrzewania na zewnątrz budynków i wewnątrz, węzłów czyli kotłowni, instalacji centralnego ogrzewania w obiektach typu chlewnie, kurniki, świniarnie. Zeznał, że jak nie było gazu, to nie spawał, ale też nie wykonywał innych prac (k.20v-21).
Ponadto w toku postępowania rozpoznawczego Sąd przeprowadził dowód z zeznań świadkówA. O.(k. 19v-20),J. K.(k.20-20v). Wymienieni świadkowie byli pracownikamiPrzedsiębiorstwa (...)wP.iSpółdzielni Mieszkaniowej (...)wM.w okresach w których zatrudniony był ubezpieczony. Świadkowie ci zeznali, iż ubezpieczony wykonywał różnego rodzaju prace związane z zakładami instalacji wodno – kanalizacyjnych i centralnego ogrzewania. Zakres zadań był uzależniony od konkretnego etapu budowy budynków gdy chodziło o zatrudnienie w tejfirmie Przedsiębiorstwa (...)wP.. Były to prace zarówno w głębokich wykopach jak i prace wewnątrz budynków. Według zeznań tych świadków ubezpieczony brał udział zarówno w pracach montażowych związanych z układaniem rur lub instalacji jak i w czynnościach związanych ze spawaniem poszczególnych elementów. W okresie zatrudnienia wZakładzie (...)wM.prace były wykonywane wewnątrz budynków mieszkalnych i polegały głównie na wymianie grzejników, remontami węzłów cieplnych a także prace związane z konserwacją urządzeń sanitarnych a ponadto wymianie instalacji gazowych. Świadkowie zeznali, iżW. Z.zajmował się głównie spawaniem, jednakże zakres tych czynności był różny w zależności od charakteru pracy wykonywanej w danym dniu (k.17v,73, 66v-67 akt sprawy IV U 614/12). Zeznając na rozprawie dnia 10 kwietnia 2014 r. wymienieni świadkowie zeznali, że praca ubezpieczonego polegała na spawaniu u obu wymienionych pracodawców, nie wykonywał innych prac jak również, że pracę spawacza elektrycznego wykonywał w pełnym wymiarze czasu pracy (k.19v-20v).
Sąd w toku postępowania przeprowadził również dowód z akt osobowych ubezpieczonegoW. Z.dotyczących zatrudnienia w obydwu tych zakładach. Podkreślić należy, iż świadectwa pracy wystawione w 1984 roku stwierdzały, ze ubezpieczony był zatrudniony na stanowisku montera instalacji sanitarnych. Dopiero następca prawnyPrzedsiębiorstwa (...)wP.– (...)wystawił ubezpieczonemu świadectwo wykonywania pracy w warunkach szczególnych (brak daty wystawienia), w którym to świadectwie dodano do dotychczasowego zapisu słowa „spawacz w głębokich wykopach” (akta osobowe). Z kolei w aktach osobowych prowadzonych przezSpółdzielnię Mieszkaniową (...)wM.znajdują się dokumenty w postaci umowy o pracę z dnia 1.10.1984 r. w którym widnieje stanowisko pracy „monter instalacji sanitarnych i ogrzewczych + spawacz” i również znajduje się świadectwo pracy tzw. ogólne wystawione 31.03.1992r., w którym zapisano, żeW. Z.wykonywał w okresie swojego zatrudnienia pracę na stanowisku montera instalacji sanitarnych i ogrzewczych, a ponadto jest zapis, że uzyskał tytuł mistrza w zawodzie monter instalacji wodno - kanalizacyjnej i gazowej (akta osobowe Spółdzielni Mieszkaniowej). Składając wniosek o emeryturę ubezpieczony przedłożył z wymienionej spółdzielni nowy dokument w postaci świadectwa wykonywania pracy w warunkach szczególnych, które stwierdza, iż w okresie od 1.10.1984 r. do 31.03.1992 r. wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, pracę na stanowisku spawacza elektrycznego i gazowego wymienione w Wykazie A Dział XIV rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.02.1983 r.
Wyrokiem z dnia 19 grudnia 2012 r. Sąd Okręgowy w Siedlcach w sprawie o sygn. akt IV U 614/12 oddalił odwołania od obydwu odmownych decyzji organu rentowego z dnia 19 lipca 2011 r. i 18 sierpnia 2011 r. w przedmiocie prawa do emerytury (wyrok k. 87 akt IV U 614/12) i Sąd Apelacyjny w Lublinie na skutek apelacji ubezpieczonego od w/w orzeczenia wyrokiem z dnia 26 marca 2013 r. w sprawie III AUa160/13 oddalił apelację (wyrok k. 112 akt IV U 614/12).

Sąd zważył, co następuje:

Odwołanie ubezpieczonego nie jest zasadne i nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie zart.184 ust.1 i 2 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz.U. z 2009r. Nr 153, poz.1227 ze zm.) ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku emerytalnego przewidzianego w art.32, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy, tj. w dniu 1 stycznia 1999r. osiągnęli okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzn oraz osiągnęli okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art.27 ustawy, a także nie przystąpili do otwartego funduszu emerytalnego albo złożyli wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa. W myśl przywołanego wyżej art.32 ust.1 i 4 ustawy pracownikom zatrudnionym w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze przysługuje emerytura w wieku 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn, a w myśl przywołanego wyżej art.27 ustawy wymagany okres składkowy i nieskładkowy wynosi co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn. Zgodnie z§4 ust.1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz.U. Nr 8, poz.43 ze zm.) pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A załącznika do rozporządzenia, nabywa prawo do emerytury w w/w wieku jeżeli ma wymagany okres zatrudnienia (co najmniej 25 lat mężczyzna), w tym co najmniej 15 lat pracy w warunkach szczególnych. Ponadto zgodnie z §2 ust.1 przedmiotowego rozporządzenia okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku.
Rozstrzygnięcie niniejszej sprawy wymagało zbadania, czy ubezpieczony spełnia przesłankę wymaganego okresu pracy w warunkach szczególnych. Poza sporem pozostawało bowiem, że ubezpieczony osiągnął wymagany ustawą wiek z dniem 02.06.2011 r. oraz spełnił przesłankę „ogólnego” stażu pracy. Ubezpieczony podnosił, że posiada 15-letni okres zatrudnienia w warunkach szczególnych, gdyż stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał pracę jako spawacz elektryczny i gazowy w okresie od 2.08.1974 roku do 30.09.1984 roku wPrzedsiębiorstwie (...)wP.oraz w okresie od 01.10.1984 r. do 31.03.1992 r. wSpółdzielni Mieszkaniowej (...)wM..
W ocenie Sądu Okręgowego zebrany w sprawie materiał dowodowy nie daje podstaw do ustalenia, iż ubezpieczonyW. Z.w obydwu spornych okresach wykonywał pracę w warunkach szczególnych w rozumieniu przepisów cyt. wyżej rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.02.1983 r. Bezsporne jest, iż do tej kategorii zatrudnienia nie można zaliczyć ubezpieczonemu pracy na stanowisku montera instalacji sanitarnych, ponieważ zgodnie z przytoczoną wyżej wykładnią przepisu zawartego w Wykazie A Dział V pkt. 1 do tej kategorii zatrudnienia można zaliczyć tylko prace wodno – kanalizacyjne, które wykonywane są w głębokich wykopach. W przypadku ubezpieczonego tego rodzaju prace wykonywał on sporadycznie będąc zatrudnionym wPrzedsiębiorstwie (...)wP., zaś w okresie zatrudnienia wZakładzie (...)wM.tego rodzaju prace nie były wykonywane w głębokich wykopach. Należy zwrócić uwagę, iż ubezpieczony w swoich zeznaniach starał się przede wszystkim wykazać, iż jego podstawowym rodzajem pracy było spawanie zarówno w okresie zatrudnienia wPrzedsiębiorstwie (...)wP.i wZakładzie (...)wM.. W ocenie Sądu właściwa ocena zebranego w sprawie materiału dowodowego nie pozwala na przyjęcie tych twierdzeń ubezpieczonego za prawdziwe. Zarówno bowiem zeznania samego ubezpieczonego jak i świadków wskazują, że charakter pracy ubezpieczonego związany był przede wszystkim z pracami montażowymi instalacji wodno – kanalizacyjnych, w których to istotnie czynności związane ze spawaniem zajmowały dużo czasu, jednakże nie można uznać, iż był on spawaczem. Za taką oceną przemawiają również dokumenty zawarte w aktach osobowych. Należy podkreślić, iż wystawione świadectwa pracy w czasie gdyW. Z.kończył zatrudnienie w obydwu tych zakładach wymieniają stanowisko montera instalacji sanitarnych. Dopiero nowe świadectwa wystawione przez następcę prawnego w przypadku pierwszego z tych zakładów jak i przez Spółdzielnię Mieszkaniową zawierają odmienne zapisy co do charakteru pracy wymieniając czynności związane z pracą spawacza. W szczególności świadectwo wystawione przez Spółdzielnię Mieszkaniową jest zupełnie odmiennej treści od świadectwa wystawionego w 1994 roku. Zdaniem Sądu te nowe świadectwa nie zawierające daty ich wystawienia nie są wiarygodnymi dowodami rodzaju pracy która wykonywał ubezpieczony i nie znajdują podstawy faktycznej w aktach osobowych. Stwierdzić należy, iż warunkiem ustalenia, że dany rodzaj pracy należy do kategorii prac w warunkach szczególnych jest to aby zajęcie, które wymienione jest w załączniku A do powołanego wyżej rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.02.1983 r. jest to aby było ono wykonywane stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Poczynione ustalenia faktyczne dokonane w oparciu o dowody ze źródeł osobowych jak i z dokumentów nie dają, zdaniem Sądu, podstaw do przyjęcia, iż ubezpieczony wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy w obydwu tych zakładach pracy na stanowisku spawacza, które to stanowisko należy do kategorii prac w warunkach szczególnych w rozumieniu przepisów Wykazu A Dział XIV poz. 12
Reasumując Sąd Okręgowy przyjął, iż ubezpieczony nie wykonywał pracy w warunkach szczególnych w rozumieniu § 2 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.02.1983 r., zaś zgodnie z regulacją określoną w § 4 ust. 1 pkt. 3 tego samego aktu prawnego warunkiem przyznania prawa do emerytury w wieku obniżonym jest wykazanie co najmniej 15 lat zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze przed dniem 1.01.1999 r. Sąd nie obdarzył wiarygodnością zeznań świadkówA. O.iJ. K., w części gdzie zeznali na rozprawie dnia 10 kwietnia 2014 r., że ubezpieczony stale i w pełnym wymiarze czasu pracy pracował tylko jako spawacz, bowiem zeznania w tym zakresie są sprzeczne z ich zeznaniami jakie złożyli w sprawie IVU 614/12 tut. Sądu.
W tej sytuacji Sąd uznał, że brak jest przesłanek do przyznania prawa do wnioskowanego świadczenia na podstawie art. 184 ust. 1 i 2 ustawy o emeryturach i rentach z FUS i z tych względów z mocyart. 47714§ 1 kpcoddalił odwołanie.