Sąd Okręgowy w Łodzi
V Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: V Ka 352/14
Data wyroku: 2014-06-25 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Słowa kluczowe: Przestępstwa - Rodzaje
Podstawa prawna: art. 437 par. 1 i 2, art. 438 pkt 1 k.p.k.
Teza: Sąd pierwszej instancji błędnie przytoczył podstawę prawną wymierzonej oskarżonemu kary. Powyższe uchybienie stanowiło niewątpliwie obrazę przepisów prawa materialnego. 
Stosownie do treści przepisu art. 413 § 1 pkt 6 k.p.k., każdy wyrok powinien wskazywać zastosowane przepisy ustawy karnej. Przytoczenie odpowiedniej podstawy prawnej rozstrzygnięcia winno być dokonane przez sąd w sposób kompletny i staranny. Ma to znaczenie kluczowe o tyle, że stanowi kanwę do wymierzenia oskarżonemu określonego rodzaju kary i środków karnych oraz uzasadnia ich rozmiary odsyłając do przepisów ustawy. W żadnym wypadku nie może dochodzić do sytuacji, iż wymierzona oskarżonemu kara nie ma żadnego odniesienia w treści przepisów podawanych za materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia. Na gruncie niniejszej sprawy wyrok z tychże przyczyn nie mógł się ostać w jego dotychczasowym brzmieniu.
Błędem sądu meriti było jednak niewskazanie przez sąd pierwszej instancji w podstawie prawnej wymierzonej oskarżonemu kary grzywny art. 58 § 3 k.k. Treść art. 157 § 1 k.k., bez zastosowania art. 58 § 3 k.k., nie pozwala bowiem na wymierzenie sprawcy tegoż przestępstwa kary grzywny samoistnej. 
Mając na względzie powyższe okoliczności, sąd odwoławczy uwzględnił apelację wniesioną przez prokuratora i dlatego na podstawie art. 437 § 1 i 2 k.p.k. oraz art. 438 pkt 1 k.p.k. zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że za podstawę prawną wymierzonej oskarżonemu Marcinowi Cybulskiemu kary grzywny przyjął art. 157 § 1 k.k. w zw. z art. 58 § 3 k.k. W pozostałej części wyrok jako odpowiadający prawu sąd odwoławczy utrzymał w mocy.

Sygn. akt:V Ka 352/14

UZASADNIENIE
M. C.został oskarżony o to, że w dniu 16 czerwca 2013 r.wW., woj.(...), poprzez uderzenie ręką w głowęD. F.spowodował u pokrzywdzonego uszkodzenie ciała w postaci urazu twarzy ze złamaniem kości twarzoczaszki po lewej stronie, naruszając czynności narządu ciała, żucia trwające dłużej niż 7 dni, tj. o czyn zart. 157 § 1 k.k.
Sąd Rejonowy w Kutnie VII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibąwŁ., wyrokiem z dnia 13 grudnia 2013 r. w sprawie o sygn. VII K 773/13, uznał oskarżonegoM. C.za winnego tego, że dniu 16 czerwca 2013 r.wW., woj.(...), poprzez uderzenie ręką w głowęD. F.spowodował u pokrzywdzonego uszkodzenie ciała w postaci urazu twarzy ze złamaniem kości twarzoczaszki po lewej stronie, naruszając czynności narządu ciała, żucia trwające dłużej niż 7 dni, czym wypełnił dyspozycję przepisuart. 157 § 1 k.k.i za to, na podstawieart. 157 § 1 k.k.wymierzył mu karę grzywny w wymiarze 80 stawek dziennych, przyjmując jedną stawkę dzienną za równoważną kwocie 10 złotych oraz zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa opłatę w kwocie 80 zł oraz pozostałe koszty sądowe w wysokości 286,80 zł.
Od powyższego wyroku apelację wniósł prokurator.
Na podstawieart. 444 k.p.k.,art. 427 § 2 k.p.k.iart. 438 pkt 1 k.p.k., prokurator zaskarżył powyższe rozstrzygnięcie sądu pierwszej instancji w części dotyczącej orzeczenia o karze na niekorzyść oskarżonego, zarzucając mu obrazę przepisów prawa materialnego, a mianowicie:art. 58 § 3 k.k.iart. 157 § 1 k.k., polegającą na zaniechaniu wskazaniaart. 58 § 3 k.k.w podstawie wymiaru kary i wymierzenie oskarżonemuM. C.kary grzywnycontrazapisowiart. 157 § 1 k.k., który nie przewiduje za ten czyn kary grzywny, a jedynie karę pozbawienia wolności do lat 5.
W konkluzji apelacji prokurator, na podstawieart. 427 § 1 k.p.k.,art. 437 § 1i 2 k.p.k.orazart. 456 k.p.k., wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wskazanie w podstawie wymiaru kary równieżart. 58 § 3 k.k.

Sąd Okręgowy w Łodzi zważył, co następuje:

Apelacja prokuratora zasługuje na uwzględnienie.
Sąd pierwszej instancji błędnie przytoczył podstawę prawną wymierzonej oskarżonemu kary. Powyższe uchybienie stanowiło niewątpliwie obrazę przepisów prawa materialnego.
Stosownie do treści przepisuart. 413 § 1 pkt 6 k.p.k., każdy wyrok powinien wskazywać zastosowane przepisy ustawy karnej. Przytoczenie odpowiedniej podstawy prawnej rozstrzygnięcia winno być dokonane przez sąd w sposób kompletnyi staranny. Ma to znaczenie kluczowe o tyle, że stanowi kanwę do wymierzenia oskarżonemu określonego rodzaju kary i środków karnych oraz uzasadnia ich rozmiary odsyłając do przepisów ustawy. W żadnym wypadku nie może dochodzićdo sytuacji, iż wymierzona oskarżonemu kara nie ma żadnego odniesienia w treści przepisów podawanych za materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia. Na gruncie niniejszej sprawy wyrok z tychże przyczyn nie mógł się ostać w jego dotychczasowym brzmieniu.
W przedmiotowej sprawie dopuszczalność wymierzenia oskarżonemu kary grzywny na podstawie przepisuart. 58 § 3 k.k.zamiast kary przewidzianej w ustawie karnej za zarzucany mu czyn zart. 157 § 1 k.k.nie budzi zastrzeżeń sądu odwoławczego.
Błędem sądumeritibyło jednak niewskazanie przez sąd pierwszej instancji w podstawie prawnej wymierzonej oskarżonemu kary grzywnyart. 58 § 3 k.k.Treśćart. 157 § 1 k.k., bez zastosowaniaart. 58 § 3 k.k., nie pozwala bowiem na wymierzenie sprawcy tegoż przestępstwa kary grzywny samoistnej.
Mając na względzie powyższe okoliczności, sąd odwoławczy uwzględnił apelację wniesioną przez prokuratora i dlatego na podstawieart. 437 § 1 i 2 k.p.k.orazart. 438 pkt 1 k.p.k.zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że za podstawę prawną wymierzonej oskarżonemuM. C.kary grzywny przyjąłart. 157 § 1 k.k.w zw. zart. 58 § 3 k.k.W pozostałej części wyrok jako odpowiadający prawu sąd odwoławczy utrzymał w mocy.
Na podstawieart. 624 § 1 k.p.k., mając na uwadze względy słuszności, Sąd Okręgowy w Łodzi zwolnił oskarżonegoM. C.od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze w niniejszej sprawie. OskarżonyM. C.nie przyczynił się bowiem w żaden sposób do uchybienia procesowego sądu pierwszej instancji, którego naprawa nastąpiła w orzeczeniu sądu odwoławczego, na skutek uwzględnienia środka odwoławczego wniesionego przez prokuratora.