Sąd Okręgowy w Szczecinie
II Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: II Cz 717/14
Data wyroku: 2014-05-29 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Małgorzata Grzesik, Dorota Gamrat-Kubeczak, Violetta Osińska
Słowa kluczowe: Skarga O Wznowienie Postępowania
Podstawa prawna: art. 524 § 1 kpc

Sygn. akt II Cz 717/14

POSTANOWIENIE
Dnia 29 maja 2014 r.
Sąd Okręgowy w Szczecinie Wydział II Cywilny Odwoławczy
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSO Violetta Osińska (spr.)
Sędziowie: SO Dorota Gamrat-Kubeczak
SO Małgorzata Grzesik
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym
w dniu 29 maja 2014 r. wS.
sprawy z wnioskuGminy M.Ś.
przy udzialeJ. W.,R. W.,(...)przyul. (...)wŚ.
o ustanowienie drogi koniecznej
na skutek skargiJ. W.iR. W.o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w Świnoujściu z dnia 8 grudnia 2006 r. sygn. akt I Ns 270/04
na skutek zażaleniaJ. W.iR. W.
na postanowienie Sądu Rejonowego w Świnoujściu z dnia 1 kwietnia 2014 r., sygn. akt I Ns 193/14
postanawia:

oddalić zażalenie.
Sygn. akt II Cz 717/14

UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 1 kwietnia 2014 r. Sąd Rejonowy w Świnoujściu odrzucił skargęJ. W.iR. W.o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w Świnoujściu z dnia 8 grudnia 2006 r. sygn. akt I Ns 270/04.
Uzasadniając powyższe rozstrzygnięcie Sąd mając na uwadzeart. 524 § 1 k.p.c.orazart. 399-416 k.p.c.wskazał, że skarga uczestników postępowania była niedopuszczalna w rozumieniu podstaw wynikających z treściart. 408 k.p.c.Sąd Rejonowy zaznaczył, iż w swojej skardze o wznowienie postępowania uczestnicy postępowania nie powołują się na pozbawienie ich niemożności działania lub nienależytą reprezentację w sprawie o sygn. akt I Ns 270/04. Sąd wskazał też, że analiza akt I Ns 270/04 nie daje jakiejkolwiek podstawy do przyjęcia, aby takie okoliczności w tej sprawie zaistniały. Sąd zaznaczył, iż uczestnicy postępowania mogliby ewentualnie żądać wznowienia postępowania w terminie pięciu lat od dnia uprawomocnienia się postanowienia Sądu Rejonowego w Świnoujściu z dnia 8 grudnia 2006 r.. Ponadto Sąd Rejonowy stwierdził, że uczestnicy postępowania nie oparli swojej skargi na jakiejkolwiek ustawowej podstawie, przewidzianej wart. 401-403 k.p.c.W ocenie Sądu, podnoszone w skardze twierdzenia nie stanowią ustawowej podstawy do wznowienia postępowania w sprawie o sygn. akt I Ns 270/04.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyliJ. W.iR. W., zaskarżając je w całości. Skarżący orzeczeniu temu zarzucili „zgwałcenie ustroju(...)zart. 2, art. 7, art. 8, art. 10, art. 20, art. 44, art. 45, art. 47, art. 64, art. 75, art. 77 Konstytucjiprzez to, że sędziowie orzekający w przedmiotowej sprawie, jako funkcjonariusze publiczni znają zasadę - iura novit curia - sąd zna prawo - z zarzutem, że celowo zgwałcili normyKonstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r.w ramach gandyzmu, ustalając prawo drogi koniecznej zart. 145 k.c.przez środek czterokondygnacyjnego budynku wybudowanego przyul. (...)wŚ., skoro zgodnie zart. 75 Konstytucjii zart. 46 k.c.,art. 47 k.c.budowa dotyczy ich działki własnościowej a orzeczeniami zniszczyli budynek i nadal go niszczą bezprawnie”.
Wskazując na powyższe, skarżący wnieśli o: zmianę zaskarżonego postanowienia przez jego uchylenie i oddalenie w całości tego orzeczenia od dnia jego wydania i podjęcia dalszych czynności w celu zawiadomienia instytucji szczegółowo wymienionych skardze.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
ZażalenieJ. W.iR. W.okazało się niezasadne.
Wnioskujący o wznowienie postępowania w przedmiocie ustanowienia drogi koniecznej byli uczestnikami tegoż postępowania, nadto byli reprezentowani przez zawodowego pełnomocnika. Ustosunkowując się do zażalenia Sąd Okręgowy wskazuje, iż podstawę wznowienia w sprawie o ustanowienie drogi koniecznej stanowi przepisart. 524 k.p.c.w związku zart. 399i następnek.p.c.Zgodnie zart. 524 § 1 k.p.c.uczestnik postępowania może żądać wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem orzekającym co do istoty sprawy, jednakże wznowienie postępowania nie jest dopuszczalne, jeżeli postanowienie kończące postępowanie może być zmienione lub uchylone. Dalej w myśl § 2 tego przepisuzainteresowany, który nie był uczestnikiem postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem orzekającym co do istoty sprawy, może żądać wznowienia postępowania, jeżeli postanowienie to narusza jego prawa. W takim wypadku stosuje się przepisy o wznowieniu postępowania z powodu pozbawienia możności działania.
W realiach niniejszej sprawy co do zasady można oceniać dopuszczalność skargi o wznowienie postępowania w oparciu o przepisart. 524 § 1 k.p.c.W związku z tym należy wskazać, iż instytucja wznowienia postępowania opiera się na przysługującej poza tokiem instancji skardze o reasumpcję wadliwego procesu przez zastąpienie zapadłego orzeczenia, orzeczeniem nowym. Nadzwyczajny charakter tego środka prawnego, skierowanego przeciwko prawomocnemu orzeczeniu rozstrzygającemu sprawę merytorycznie powoduje, że przywrócenie stanu sprzed zamknięcia postępowania sądowego ulegającego wznowieniu może nastąpić wyłącznie z powodów ściśle określonych w ustawie.
Z kolei postępowanie w sprawie ze skargi o wznowienie postępowania rozpoczyna się badaniem przez sąd dopuszczalności wznowienia postępowania. Zgodnie z treściąart. 410 § 1 k.p.c.sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie przepisanego terminu, niedopuszczalną lub nieopartą na ustawowej podstawie. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Zatem wystąpienie którejkolwiek z przeszkód wymienionych w tej regulacji oznacza obowiązek sądu odrzucenia skargi. W związku z tym należy wskazać, iż stosownie do treściart. 407 § 1 k.p.c.skargę o wznowienie wnosi się w terminie trzymiesięcznym; termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o wyroku dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Ponadto przepisart. 408 k.p.c.stanowi, żepo upływie lat pięciu od uprawomocnienia się wyroku nie można żądać wznowienia, z wyjątkiem wypadku, gdy strona była pozbawiona możności działania lub nie była należycie reprezentowana. Kolejno wymaga zaznaczyć, iżsformułowanie podstawy wznowienia postępowania w sposób odpowiadający przepisomart. 401-404 k.p.c.nie oznacza oparcia skargi na ustawowej podstawie wznowienia, jeżeli już z samego jej uzasadnienie wynika, że podnoszona podstawa nie zachodzi. Taka skarga, jako nieoparta na ustawowej podstawie wznowienia podlega odrzuceniu zgodnie zart. 410 § 1 k.p.c.(zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 grudnia 2006 r., sygn. akt(...)(...)Sąd Najwyższy w wyroku z dnia(...). wydanym w sprawie o sygn. akt(...)stwierdził też, iżzgodnie z treściąart. 410 § 1 k.p.c.skarga podlega odrzuceniu nie tylko wtedy, gdy powołana w niej podstawa wznowienia została sformułowana w sposób nieodpowiadający ustawie, ale także wówczas, gdy wskazane w niej okoliczności wprawdzie dadzą się podciągnąć pod przewidzianą w ustawie podstawę wznowienia, to jednak w rzeczywistości podstawa ta nie występuje.
Mając powyższe uwagi na względzie Sąd Okręgowy stwierdza, iż w sprawie w której skarżący domagają się wznowienia postępowania, tj. która toczyła się przed Sądem Rejonowym w Świnoujściu o sygn. akt I Ns 270/04, postanowienie z dnia 8 grudnia 2006 r. orzekające co do istoty sprawy uprawomocniło się. Przy tym należy też zaznaczyć, iż apelacjaJ. W.iR. W.od tego orzeczenia została prawomocnie odrzucona, gdyż ich zażalenie na postanowienie Sądu Rejonowego w Świnoujściu z dnia 4 maja 2007 r. zostało przez Sąd Okręgowy w Szczecinie postanowieniem z dnia 23 lipca 2007 r. w sprawie o sygn. akt II Cz 918/07 oddalone. Zatem na chwilę wniesienia przezJ. W.iR. W.niniejszej skargi z dnia 20 lutego 2014 r. o wznowienie postępowania niewątpliwie upłynął pięcioletni termin, o którym mowa wart. 408 k.p.c.Oznacza to, że skarżący mogli żądać wznowienia postępowania jedynie ze względu na pozbawienie ich możności działania lub nienależytą reprezentację. Tymczasem skarżący w skardze nie powołują się nawet na istnienie takich podstaw wznowienia postępowania. Wobec powyższego inne podstawy, w tym akcentowana przez skarżących kwestia nieprawidłowości merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie I Ns 270/04, nie mogły stanowić podstawy skargi, a jako takie pozostawały bezprzedmiotowe dla oceny zasadności skargi. W tym stanie rzeczy, skargaJ. W.iR. W., wniesiona po upływie przepisanego terminu, podlegała odrzuceniu.
W świetle powyższych rozważań Sąd Okręgowy na podstawieart. 385 k.p.c.w zw. zart. 397 § 2 k.p.c.orzekł jak w sentencji postanowienia.