Sąd Apelacyjnyw Szczecinie
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUa 724/13
Data wyroku: 2014-03-14 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Zofia Rybicka-Szkibiel, Beata Górska, Romana Mrotek
Słowa kluczowe: Umorzenie Postępowania, Apelacja
Podstawa prawna: art. 135 ustawy emerytalnej FUS

POSTANOWIENIE
Dnia 14 marca 2014 roku

Sąd Apelacyjny w Szczecinie - Wydział III Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący:

SSA Zofia Rybicka - Szkibiel (spr.)

Sędziowie:

SSA Romana Mrotek
SSO del. Beata Górska

po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2014 roku na posiedzeniu niejawnym
sprawyT. R.
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wK.
o podjęcie wypłaty emerytury i odsetki
na skutek apelacji ubezpieczonej
od wyroku Sądu Okręgowego w Koszalinie, IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
z dnia 21 czerwca 2013 r. sygn. akt IV U 1513/13

p o s t a n a w i a :

umorzyć postępowanie apelacyjne.

SSA Romana Mrotek SSA Zofia Rybicka - Szkibiel SSO del. Beata Górska

UZASADNIENIE
Decyzją z 12 kwietnia 2013 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wK.odmówiłT. R.uchylenia decyzji z dnia 23 września 2011 r. w części w jakiej decyzja ta zawieszała na podstawieart. 28 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw(Dz. U. nr 257, poz. 1726 oraz z 2011 r. nr 291, poz. 1707) w związku zart. 103a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(t. j. Dz. U. z 2009 r. nr 153, poz. 1227 ze zm., dalej jako: „ustawa emerytalna”) prawo do emerytury za okres od 1 października 2011 r. Organ rentowy odmówił ubezpieczonej podjęcia wypłaty świadczenia, gdyż przepisart. 103autracił moc prawną wyłącznie w stosunku do osób, które nabyły prawo do emerytury przed 1 stycznia 2011 r., bez konieczności rozwiązania stosunku pracy.
Ubezpieczona odwołała się od powyższej decyzji wnosząc o jej zmianę, poprzez uchylenie decyzji ZUS z dnia 10 października 2011 r. w części w jakiej decyzja ta zawiesza prawo do emerytury na okres od 1 października 2011 r. do dnia 21 listopada 2012 r.T. R.powołała się na wydanie przez Trybunał Konstytucyjny w dniu 13 listopada 2012 r. wyroku w sprawie o sygn. akt K 2/12. Ubezpieczona wywodziła, że decyzja z dnia 3 października 2012 r. została oparta na normie prawnej uznanej za niezgodną zKonstytucją, przez co zachodziła podstawa do jej uchylenia. DodatkowoT. R.wniosła o wniosła o nakazanie organowi rentowemu wypłaty zaległej emerytury za cały sporny okres wraz z odsetkami.
Pełnomocnik organu rentowego wniósł o oddalenie odwołania ubezpieczonej w całości, z argumentacją jak w zaskarżonej decyzji.
Sąd Okręgowy w Koszalinie wyrokiem z dnia 21 czerwca 2013 r. oddalił odwołanieT. R.. Sąd pierwszej instancji ustalił, że ubezpieczona zgłaszając w dniu 16 października 2007 r. wniosek o emeryturę pozostawała w stosunku pracy. Decyzją z dnia 19 października 2007 r. organ rentowy przyznał jej prawo do świadczenia od 1 października 2008 r., tj. od miesiąca złożenia wniosku i jednocześnie zawiesił wypłatę świadczenia z uwagi na kontynuowanie przez ubezpieczoną zatrudnienia bez uprzedniego rozwiązania stosunku pracy z pracodawcą, na rzecz którego wykonywała pracę bezpośrednio przed dniem nabycia prawa do emerytury. W związku z nowelizacją przepisów emerytalnych i możliwością jednoczesnego pobierania emerytury i pozostawania w stosunku pracy, w dniu 1 marca 2009 r. podjęto wypłatę emeryturyT. R.(decyzja z dnia 12 kwietnia 2009 r.). W wyniku dalszej nowelizacji przepisów, decyzją z dnia 23 września 2011 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych z urzędu wstrzymałT. R.dalszą wypłatę emerytury, z uwagi na kontynuację zatrudnienia przez ubezpieczoną. Organ rentowy wskazał, iż w celu podjęcia wypłaty świadczenia, ubezpieczona powinna rozwiązać stosunek pracy z pracodawcą, na rzecz którego wykonywała pracę bezpośrednio przed dniem nabycia prawa do emerytury. W dniu 13 listopada 2012 r. Trybunał Konstytucyjny w sprawie K2/12 uznał, że znowelizowane przepisy emerytalne w zakresie w jakim znajdują zastosowanie do osób, które nabyły prawo do emerytury przed 1 stycznia 2011 r., bez konieczności rozwiązywania stosunku pracy są niezgodne z konstytucyjną zasadą ochrony zaufania obywateli do państwa i stanowionego przez nie prawa wynikającą zart. 2 Konstytucji. Decyzją z dnia 9 stycznia 2013 r. organ rentowy podjął wypłatę emerytury ubezpieczonej od dnia 22 listopada 2012 r., tj. od daty opublikowania wyroku Trybunału Konstytucyjnego w Dzienniku Ustaw.
Sąd Okręgowy uznał, że wyrok Trybunału Konstytucyjnego nie miał w sprawie zastosowania z uwagi na to, żeT. R.nie nabyła prawo do emerytury w okresie, w którym nie obowiązywała konieczność rozwiązania stosunku pracy (08.01.2009-31.12.2010 r.). Ubezpieczona sporne świadczenie uzyskała bowiem 1 października 2008 r., czyli w okresie zawierającym wymóg rozwiązania stosunku pracy z dotychczasowym pracodawcą. Z tego względu za trafną uznał więc sąd pierwszej instancji odmowę przez organ rentowy wstrzymania wypłaty ubezpieczonej świadczenia w spornym okresie i odwołanie oddalił.
W wywiedzionej apelacjiT. R.podniosła, że nie zgadza się z tym rozstrzygnięciem i zarzuciła mu naruszenie praw konstytucyjnych, a także niezgodność z orzecznictwem i doktryną. Skarżąca podniosła, że w jej ocenie organ rentowy powinien był wypłacić świadczenie od daty zawieszenia tj. od 1 października 2011 r.
W dniu 20 lutego 2014 r. do Sądu Apelacyjnego w Szczecinie wpłynęło pismo procesowe ubezpieczonej z dnia 17 lutego 2014 r. zawierające wniosek o cofnięcie apelacji od wyroku Sądu Okręgowego w Koszalinie, IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, z dnia 21 czerwca 2013 r.T. R.podniosła, że w związku z wejściem w życie ustawy z dnia 13 grudnia 2013 r. o ustaleniu i wypłacie emerytur, do których prawo ulegało zawieszeniu, cofa apelację zgodnie z wymogiem art. 9 ust. 2 tejże ustawy. Cofnięcie to umożliwi jej rozpoczęcie postępowania w sprawie wypłaty zaległej emerytury.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z dyspozycjąart. 391 § 2 zdanie pierwsze k.p.c.w razie cofnięcia apelacji sąd drugiej instancji umarza postępowanie apelacyjne i orzeka o kosztach jak przy cofnięciu pozwu. W sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych dopuszczalność cofnięcia apelacji określa ponadto treśćart. 469 k.p.c.wraz z odpowiednio stosowanymart. 203 § 4 k.p.c.(vide: postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 24 marca 2011 r., sygn. I UK 385/10, LEX nr 811836 oraz z dnia 4 lutego 2011r., sygn. I UK 366/10, LEX nr 794784).
Stosownie do brzmieniaart. 203 § 4 k.p.c.sąd może uznać za niedopuszczalne cofnięcie pozwu, zrzeczenie się lub ograniczenie roszczenia wtedy, gdy okoliczności sprawy wskazują, że wymienione czynności są sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierzają do obejścia prawa. Zart. 469 k.p.c.wynika natomiast, że sąd uznaje za niedopuszczalne cofnięcie środka odwoławczego także wtedy, gdy czynność taka naruszałaby słuszny interes ubezpieczonego.
Zdaniem Sądu Apelacyjnego w rozpoznawanej sprawie brak jest okoliczności, które sprzeciwiałyby się cofnięciu apelacji przez ubezpieczoną. Sąd Okręgowy w szczegółowy sposób wypowiedział się, co do zasadności żądań ubezpieczonej. Natomiast oświadczenie o cofnięciu apelacji ubezpieczonej z dnia 17 lutego 2014 r. zawiera przekonywujące uzasadnienie.
Mając powyższe na względzie Sąd Apelacyjny na podstawieart. 391 § 2 zdanie pierwsze k.p.c., wobec skutecznego cofnięcia apelacji, umorzył postępowanie apelacyjne.

SSA Romana Mrotek SSA Zofia Rybicka - Szkibiel SSO del. Beata Górska