Sąd Okręgowy w Kielcach
IX Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IX Ka 1035/14
Data wyroku: 2014-10-03 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Adam Zarzycki, Marcin Chałoński, Klaudiusz Senator
Teza: wyrok utrzymany w mocy , apelacja bezzasadna

Sygn. akt IX Ka 1035/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 3 października 2014 roku
Sąd Okręgowy w Kielcach IX Wydział Karny-Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący: SSO Marcin Chałoński
Sędziowie: SSO Klaudiusz Senator
SSO Adam Zarzycki (spr.)
Protokolant: st.sekr.sądowy Anna Niebudek
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Kielcach Jerzego Piwko
po rozpoznaniu w dniu 3 października 2014 roku
sprawyA. S.
oskarżonego o przestępstwo zart. 190a § 1 kk
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Jędrzejowie
z dnia 20 marca 2014 roku sygn. akt II K 243/13

I
zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy, uznając apelację za oczywiście bezzasadną;

II
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.P. B.kwotę 516,60 (pięćset szesnaście 60/100) złotych tytułem wynagrodzenia za obronę oskarżonego z urzędu w postepowaniu odwoławczym;

III
zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

IX Ka 1035/14

UZASADNIENIE
A. S.oskarżony był o to , że :
w okresie daty bliżej nieustalonej miesiąca lipca 2012 r. do dnia 19 kwietnia 2013 r. w miejscowościŁ.gm.(...)woj.(...)uporczywie nękałB. S. (1)w ten sposób , że ciągle ją niepokoił , śledził , podglądał i używał wobec niej słów wulgarnych i obelżywych , co wzbudziło u niej poczucie zagrożenia i istotnie naruszyło jej prywatność ,
tj. o czyn zart. 190a § 1 kk.
Sąd Rejonowy w Jędrzejowie wyrokiem z dnia 20 marca 2014 r. w sprawie II K 243/13 orzekł co następuje :
I. oskarżonegoA. S.uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu stanowiącego występek zart. 190a § 1 kki za to na podstawie tego przepisu wymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności ,
II. na podstawieart. 69 § 1 i 2 kkiart. 70 § 1 pkt 1 kkwykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby 2 lata ,
III. na podstawieart. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26.05.1982 r. Prawo o adwokaturze( Dz. U. Nr 16 , poz. 124 z późn. zm. ) w zw. z§ 14 ust. 2 pkt 3 i § 16 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28.09.2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu( Dz. U. Nr 163 , poz. 1348 ) zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokataP. B.kwotę 1136,52 zł tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu ,
IV. na podstawieart. 624 § 1 kpkzwolnił oskarżonego w całości z obowiązku ponoszenia kosztów postępowania , którymi obciążył Skarb Państwa .
Powyższy wyrok zaskarżony został przez obrońcę oskarżonego w całości na jego korzyść . Na podstawieart. 438 pkt 2 i 3 kpkzarzucił on temu wyrokowi :
1 . obrazę przepisów postępowania , tj.art. 4 i 7 kpkprzez dokonanie dowolnej , jednostronnie niekorzystnej oceny zeznań świadków i wyjaśnień oskarżonego , w zakresie dania całkowitej wiary zeznaniom oskarżycielki posiłkowej , pomimo że pozostawały one w oczywistej sprzeczności z pozostałym materiałem dowodowym , w szczególności z wyjaśnieniami oskarżonego ,
2 . błąd w ustaleniach faktycznych stanowiących podstawę wyroku poprzez przyjęcie , że oskarżony dopuścił się zarzucanego mu czynu i swoim zachowaniem wyczerpał znamiona zarzucanego mu występku zart. 190a § 1 kk, pomimo że całokształt zgromadzonego materiału dowodowego powinien prowadzić do przyjęcia odmiennych ustaleń faktycznych , w tym w szczególności do przyjęcia , że zachowanie oskarżonego nie stanowi stalkingu w myślart. 190a § 1 kk.
Podnosząc te zarzuty obrońca oskarżonego wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu czynu , ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania .
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Apelacja obrońcy oskarżonego nie zasługuje na uwzględnienie . Zawarte w niej zarzuty obrazy przepisów postępowania i błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mają charakter polemiki ze stanowiskiem Sądu wyrażonym w wyroku i jego uzasadnieniu co do winy oskarżonego . W szczególności apelujący , podnosząc zarzut obrazyart. 4 i 7 kpk, w istocie nie zgadza się z oceną dowodów w sprawie dokonaną przez Sąd , a zwłaszcza z oceną wiarygodności zeznań oskarżycielki posiłkowej . Nie przedstawia jednak przekonywujących argumentów , które podważyłyby tą ocenę , poza swoim przekonaniem , że Sąd niesłusznie uznał za wiarygodne zeznania pokrzywdzonej oraz świadkówK. S.,N. S.iS. W., podczas gdy powinien uznać za wiarygodne odmienne wyjaśnienia oskarżonego . Dokonując ustaleń faktycznych Sąd I instancji słusznie oparł się przede wszystkim na zeznaniach pokrzywdzonejB. S.. W sprawach tego rodzaju zeznania osoby pokrzywdzonej mają podstawowe znaczenie dla ustalenia odpowiedzialności sprawcy . Ich wiarygodność wymaga zatem gruntownej oceny . Sąd I instancji takiej oceny dokonał . Brak jest podstaw do podważania wiarygodności jej zeznań . Podkreślić należy , że zeznania pokrzywdzonej znalazły potwierdzenie w zeznaniach domowników :K. S.,N. S.iS. W., którzy byli świadkami wielu zachowań oskarżonego opisanych w ustaleniach faktycznych . Również relację pokrzywdzonej potwierdziła jej matka , świadekM. N.. Sąd I instancji słusznie więc oparł się także na tych zeznaniach .
Sąd I instancji , opierając się na prawidłowo ocenionych zeznaniach wyżej wymienionych osób , miał prawo dokonać takich a nie innych ustaleń faktycznych . Nie jest więc słuszny zarzut błędu w ustaleniach faktycznych . Fakt , iż oskarżony nie przyznał się do winy i zaprzeczał , aby miał się dopuścić opisanych przez Sąd zachowań , nie oznacza że mówi on prawdę , skoro jego wersji nie potwierdza szereg świadków , których zeznania słusznie zostały ocenione jako wiarygodne . Trafnie zatem Sąd nie uznał jego wyjaśnień . Sąd I instancji dokonał także prawidłowej oceny prawnej zachowania oskarżonego uznając , iż wyczerpuje ono znamiona przestępstwa zart. 190a § 1 kk. Sąd odwoławczy ocenę tą w pełni podziela . Brak jest także podstaw do kwestionowania wymiaru kary orzeczonej wobec oskarżonego , którą należy uznać za adekwatną do stopnia winy i stopnia społecznej szkodliwości przypisanego mu czynu .
Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy zaskarżony wyrok utrzymał w mocy (art. 437 § 1 kpk,art. 456 kpk) . O kosztach wynagrodzenia za obronę z urzędu oskarżonego w postępowaniu odwoławczym orzeczono na podstawieart. 29 ust. 2 ustawy z dnia 26.05.1982 r. Prawo o adwokaturze( Dz. U. z 2014 r. t.j. , poz. 635 ) w zw. z§ 14 ust. 2 pkt 4 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu( Dz. U. z 2013 r. , poz. 461 t.j. ) . Oskarżonego zwolniono od kosztów sądowych za postępowanie mając na względzie jego trudną sytuację materialną (art. 624 § 1 kpk,art. 634 kpk) .