Sąd Okręgowy w Gliwicach
V Zamiejscowy Wydział Karny
Sygnatura akt: V Ka 491/14
Data wyroku: 2014-12-01 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jacek Myśliwiec, Olga Nocoń, Janusz Chmiel
Słowa kluczowe: Przestępstwa Przeciwko Rodzinie I Opiece
Podstawa prawna: art. 437 kpk

Sygn. akt V .2 Ka 491/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia  1 grudnia 2014  r.

Sąd Okręgowy w Gliwicach

    V Wydział Karny Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku

w składzie:
Przewodniczący:SSO Jacek Myśliwiec (spr.)
Sędziowie:SSO Olga Nocoń
SSO Janusz Chmiel
Protokolant:  Monika Brzoza
w obecności Magdaleny Szymańskiej  Prokuratora Prokuratury Okręgowej
po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2014 r.
sprawy:

Ł. W./W./

synaE.iK.

ur. (...)wJ.

oskarżonego o przestępstwo zart. 207 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk

na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Rybniku
z dnia 11 czerwca 2014r. sygn. akt IX K 124/14
I. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok, uznając apelację za oczywiście bezzasadną;
II. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokataZ. W.kwotę 420 (czterysta dwadzieścia) złotych oraz 23% podatku VAT w kwocie 96,60 złotych (dziewięćdziesiąt sześć złotych sześćdziesiąt groszy), łącznie kwotę 516,60 złotych (pięćset szesnaście złotych sześćdziesiąt groszy) tytułem zwrotu kosztów obrony z urzędu w postępowaniu odwoławczym;
III. zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, obciążając nimi Skarb Państwa.
Sygn. akt V.2 Ka 491/14

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Rybniku wyrokiem z dnia 11 czerwca 2014r. sygn. akt IX K 124/14 uznał oskarżonegoŁ. W.za winnego tego, że w okresie od nieustalonej bliżej daty końca roku 2012 do dnia 21 stycznia 2014 roku wR.znęcał się psychicznie nad rodzicamiK.iE. W.w ten sposób, że będąc w stanie nietrzeźwości wszczynał awantury w trakcie których wyzywał pokrzywdzonych słowami powszechnie uznawanymi za wulgarne i obelżywe, groził im pobiciem, pozbawieniem życia i uszkodzeniem mienia, zakłócał spoczynek nocny przy czym czynu tego dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa, w ciągu 5 lat po odbyciu kar orzeczonych za umyślne przestępstwo podobne, będąc uprzednio prawomocnie skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Rybniku z dnia 18 stycznia 2006r. sygn. akt III K 797/05 za czyn zart. 190 § 1 kkna karę 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz wyrokiem Sądu Rejonowego w Rybniku z dnia 9 stycznia 2007 roku sygn. akt III K 1082/05 za czyn zart. 190 § 1 kki inne przestępstwo na karę łączną 1 roku pozbawienia wolności- które to kary zostały następnie objęte wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Rybniku z dnia 6 października 2009 roku sygn. III K 304/09, a wymierzoną karę łączną 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności odbył w okresie od 3 listopada 2009 roku do 3 sierpnia 2010 roku ( z zaliczeniem okresu od 23 sierpnia 2007 roku do 23 lutego 2008 roku), a ponadto będąc uprzednio prawomocnie skazany wyrokiem Sadu Rejonowego w Rybniku z dnia 3 września 2008 roku sygn. akt III K 471/08 za czyn zart. 190 § 1 kkiart. 216 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkiart. 12 kkiart. 57a § 1 kkprzy zast.art. 64 § 1 kki inne przestępstwa na karę łączną 4 lat pozbawienia wolności oraz wyrokiem Sądu Rejonowego w Rybniku z dnia 1 grudnia 2010 roku sygn. akt IX K 1481/10 za czyn zart. 190 § 1 kkw zw. zart. 12 kki inne przestępstwa na karę łączną 8 miesięcy pozbawienia wolności – które to kary zostały następnie objęte wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Rybniku z dnia 25 stycznia 2012 roku sygn. akt IX K 137/11, a wymierzoną karę łączną 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności odbył w okresie od 3 sierpnia 2010 roku do 9 sierpnia 2012 roku ( z zaliczeniem okresów od 3 marca 2006 roku do 3 marca 2007 roku oraz od 9 maja 2008 roku do 3 listopada 2009 roku), tj. czynu zart. 207 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kki za to na mocyart. 207 § 1 kkwymierzył mu karę 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności.
Na mocyart. 63 § 1 kkzaliczył oskarżonemu na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolności w tej sprawie od dnia 21 stycznia 2014r. do dnia 12 maja 2014r.
Na mocyart. 29 ustawy Prawo o adwokaturzezasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokataZ. W.kwotę 432 złote tytułem zwrotu  kosztów  nieopłaconej pomocy prawnej
udzielonej z urzędu na rzecz oskarżonegoŁ. W.i kwotę 99,36 zł stanowiącą stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności.
Na podstawieart. 624 § 1 kpkzwolnił oskarżonegoŁ. W.w całości od ponoszenia kosztów sądowych obciążając nimi Skarb Państwa.
Od powyższego wyroku apelację wniósł obrońca oskarżonego, który na podstawieart.425 § 1 i 2 kpkw zw. zart. 444 kpkzaskarżył punkt 1 wyroku. Powołując się naart. 427 kpkw zw. zart. 438 pkt 1, 2 , 3powyższemu wyrokowi zarzucił:
1. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wydanego orzeczenia, a mający wpływ na jego treść polegający na przyjęciu, iż zachowanie oskarżonego wypełniło znamiona przestępstwa zart. 207 § 1 kkoraz było szkodliwe społecznie w stopniu znacznym;
2. obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść wydanego orzeczenia poprzez naruszenieart. 4, art. 5, art.7, art. 410 oraz art. 424 kpkwynikającą z oparcia orzeczenia na dowodach a niekorzyść oskarżonego przy pominięciu dowodów na jego korzyść, rozstrzygnięciu niedających się usunąć wątpliwości na niekorzyść oskarżonego, dowolna ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz nienależyte uzasadnienie zaskarżonego wyroku.
Na wypadek gdyby Sąd nie podzielił zarzutu głównego, powyższemu wyrokowi na podstawieart. 438 pkt 4 kpkzarzucił:
3. rażąca niewspółmierność orzeczonej wobec oskarżonego kary polegającą na wymierzeniu mu kary 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności bez jej warunkowego zawieszenia.
Wskazując na powyższe na podstawieart. 427 kpkw zw. zart. 437 kpkwniósł o:
- zmianę zaskarżonego wyroku w punkcie 1 i uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu czynu;
Jedynie z daleko idącej ostrożności procesowej wniósł o:
- zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności w dolnych granicach ustawowego zagrożenia z warunkowym jej zawieszeniem na okres 2 lat.
Na wypadek gdyby Sąd z przyczyn proceduralnych stwierdził niemożność orzeczenia o wyżej wnioskowanej treści bezpośrednio w postępowaniu odwoławczym , wniósł o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji. Wniósł także o zasądzenie na rzecz Kancelarii kosztów obrony z urzędu za postępowanie przed Sądem II instancji oświadczając jednocześnie, że nie zostały one uiszczone w żadnej części.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:

Apelacja obrońcy oskarżonego na uwzględnienie nie zasługiwała i to w stopniu wręcz oczywistym. Apelacja ta bowiem w zakresie w jakim kwestionowała ustalenia faktyczne poczynione w zaskarżonym wyroku całkowicie pozbawiona była słuszności. Polemizując z ustaleniami faktycznymi autor apelacji usiłował wykazać, że Sąd I instancji bezpodstawnie odmówił wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonego zaprzeczającego aby dopuścił się przypisanego mu przestępstwa i ustalenia oparł na zeznaniach świadków, które zdaniem skarżącego budzą wątpliwości co do ich wiarygodności. Skarżący kwestionował nadto ocenę dowodów przeprowadzoną przez Sąd I instancji podnosząc, iż zebrane w sprawie dowody oceniono przekraczając granicę swobodnej oceny dowodów. Przed odniesieniem się do tego ostatniego stwierdzenia należy przede wszystkim podkreślić, że wynikające zart. 7 kpkprawo swobodnej oceny dowodów jest jedną z najistotniejszych prerogatyw sądu, a zarzut obrazy tego przepisu może być skuteczny tylko wtedy, gdy zostanie wykazane, że Sąd orzekający oceniając dowody naruszył zasadę logicznego rozumowania, nie uwzględnił przy ocenie dowodów wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego. Z kolei zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia byłby słuszny tylko wtedy, gdyby Sąd I instancji oparł swój wyrok na faktach , które nie znajdują potwierdzenia w wynikach postępowania dowodowego, albo też z faktów tych wysnuł wnioski niezgodne ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego. Takich uchybień Sąd Rejonowy w przedmiotowej sprawie się nie dopuścił, albowiem Sąd ten wskazał dowody na których oparł swoje ustalenia faktyczne, a jednocześnie wskazał przesłanki którymi kierował się odmawiając wiary dowodom przeciwnym. Sąd I instancji- mając do wyboru przeciwstawne relacje dotyczące przebiegu zdarzeń z udziałem oskarżonego poczynił ustalenia opierając się na zeznaniach pewnej grupy świadków w tym pokrzywdzonych uznając je za wiarygodne , zaś wyjaśnieniom oskarżonego tego waloru odmówił. Z faktu, że Sąd merytoryczny dokonał oceny dowodów – do czego zresztą był zobowiązany – nie wynika samo przez się, że poczynione ustalenia faktyczne są błędne jeśli ocena dowodów zebranych w sprawie nie wykracza poza ramy zakreślone w przepisach postępowania, zwłaszcza zaś wart. 4 i 7 kpk. W istocie Sąd Rejonowy dokonał oceny dowód w sposób bezstronny, nie przekroczył granic oceny swobodnej, a przy tym uwzględnił zasady wiedzy i doświadczenia życiowego, zaś swój pogląd na ostateczne wyniki przewodu sądowego przekonująco uzasadnił w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku. Odnośnie wyjaśnień oskarżonego na które to w istocie powołuje się skarżący to wypada tylko zauważyć, że wyjaśnienia te zostały poddane przez Sąd I instancji wnikliwej analizie i konfrontując je z całokształtem ujawnionych okoliczności Sąd Rejonowy uznał je za niewiarygodne. Nie bez znaczenia jest również fakt , iż oskarżony w trakcie składania wyjaśnień podczas których zaprzeczał aby znęcał się nad swoimi rodzicami równocześnie w sposób niczym nieskrępowany deklarował niechętny stosunek wobec swojej matki w których de facto zawarte były groźby popełnienia przestępstwa na jej szkodę. Taka ocena tego dowodu nie zawiera w sobie ani błędu, ani nie jest oceną dowolną skoro została poparta wszechstronną analizą całokształtu okoliczności sprawy. Co do świadków (K. W.,E. W.,A. W.,Ł. T.) na podstawie zeznań których Sąd merytoryczny oparł swoje ustalenia faktyczne to zeznania te co do istotnych dla sprawy elementów są ze sobą zbieżne. Występujące różnice dotyczą okoliczności nieistotnych i w żadnym przypadku nie dyskredytują one wartości dowodowej zeznań tych świadków. Generalnie zarzuty i argumenty apelacji miały charakter czysto polemiczny. Sprowadziły się bowiem do negowania ocen i ustaleń sądowych i zastępowania ich ocenami i wnioskami własnymi, w żadnym zaś razie nie podważają one trafności rozstrzygnięcia Sądu Rejonowego. W świetle zebranego i prawidłowo ocenionego przez Sąd Rejonowy materiału dowodowego nie ulega wątpliwości, że oskarżony dopuścił się przypisanego mu przestępstwa. Mając powyższe na uwadze i uznając analizę materiału dowodowego dokonaną przez Sąd Rejonowy za prawidłową Sąd Okręgowy nie znalazł podstaw do zmiany zaskarżonego wyroku w zakresie winy, ani też podstaw do jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Także orzeczona wobec oskarżonego kara pozbawienia wolności w wymiarze bezwzględnym nie może być uważana za rażąco niewspółmiernie surową. Oskarżony był już wielokrotnie karany w tym za przestępstwa podobne co świadczy iż jest on przestępcą niepoprawnym. Orzekane wobec niego kary nie odniosły jak dotychczas żadnego efektu resocjalizacyjnego. Uwzględniając nadto działanie w warunkach powrotu do przestępstwa jak i wyjątkowe natężenie złej woli kara orzeczona wobec oskarżonego może być wręcz postrzegana jako łagodna. Z tych powodów również w tej części brak jest podstaw do zmiany zaskarżonego wyroku.
W zespole powyższych okoliczności Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok.