Sąd Okręgowy w Warszawie
VIII Wydział Karny
Sygnatura akt: VIII Kop 170/13
Data wyroku: 2014-05-26 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Agnieszka Radojewska

Sygn. akt VIII Kop 170/13

POSTANOWIENIE
Dnia 26 maja 2014 roku
Sąd Okręgowy w Warszawie w VIII Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący:SSO Agnieszka Radojewska
Protokolant: st .sekr. sądowy Agnieszka Boniecka-Koźluk
przy udziale Prokuratora: Stanisława Wieśniakowskiego
po rozpoznaniu sprawyA. A.
z wniosku Ministra Sprawiedliwości
w przedmiocie wydania postanowienia o prawnej dopuszczalności przekazania do wykonania kary łącznej 1 (jednego) roku i 4 (miesięcy) miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy – Śródmieścia w Warszawie z dnia 25 kwietnia 2013 roku, sygn. akt X K 1244/10
na podstawieart. 610 § 2 kpk,art. 611 § 3 kpk

postanawia:

1
stwierdzić prawną dopuszczalność przekazania do wykonania w Republice Bułgarii kary 1 (jednego) roku i 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wobecA. A.s.S.iA.,ur. (...)wW.w Bułgarii – obywatela Bułgarii, prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy – Śródmieścia w Warszawie z dnia 25 kwietnia 2013 roku, sygn. akt X K 1244/10;

2
na podstawieart. 618 § l pkt 11 kpkiart. 29 ust. 1 ustawy Prawo o adwokaturzezasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw.P. W.kwotę 720 zł (siedemset dwadzieścia złotych) plus VAT tytułem wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną skazanemu z urzędu przed Sądem Okręgowym jako pierwszą instancją;

3
na podstawieart. 624 § 1 kpkkoszty postępowania przejąć na rachunek Skarbu Państwa.

UZASADNIENIE
Wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy – Śródmieścia w Warszawie z dnia 25 kwietnia 2013 roku, w sprawie o sygn. akt X K 1244/10, skazanoA. A.za popełnienie czynów wyczerpujących dyspozycję:
- jeden czyn -art. 278 § 1 i 5 kk, w zb. zart. 275 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 64 § 1 kk;
- dwa czyny -art. 278 § 1 i 5 kkw zb. zart. 275 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 64 § 1 kkw ciągu przestępstw zart. 91 § 1 kk
Powyższym wyrokiem orzeczono wobecA. A.karę łączną 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności.
W dniu 31 lipca 2013 roku do tut. Sądu wpłynął wniosek Ministra Sprawiedliwości o wydanie postanowienia w przedmiocie dopuszczalności przekazania do wykonania w Republice Bułgarii kary łącznej orzeczonej wobecA. A.wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy – Śródmieścia w Warszawie z dnia 25 kwietnia 2013 roku, sygn. akt X K 1244/10.
A. A.oświadczył, że wyraża zgodę na przekazanie jego osoby do Republiki Bułgarii celem wykonania wobec niego kary pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem z dnia 25 kwietnia 2013 roku w sprawie o sygn. akt X K 1244/10.
Sąd zważył co następuje :
Rolą Sądu w postępowaniu o przekazanie do wykonania kary, jest ocena prawnej dopuszczalności dokonania przedmiotowego przekazania. Podstawę przekazania w niniejszej sprawie stanowią przepisy Konwencji o przekazywaniu osób skazanych z dnia 21 marca 1983 roku, której Polska jest sygnatariuszem, a takżeart. 611 b § 2 kpk, który wskazuje negatywne przesłanki przekazania kary do wykonania w państwie obcym. Zaistnienie choćby jednej z negatywnych przesłanek wskazuje na niedopuszczalność przekazania orzeczenia, do wykonania w państwie obcym. Natomiast art. 3 Konwencji w ust. 1 ustanawia bezwzględne przesłanki o charakterze pozytywnym, co oznacza, iż wszystkie muszą zostać spełnione, aby nastąpiło przekazanie orzeczenia do wykonania w państwie obcym.
W przedmiotowej sprawie Sąd nie stwierdził istnienia żadnych prawnych przeszkód przekazania kary 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy – Śródmieścia w Warszawie.
Przedmiotowy wyrok uprawomocnił się z dniem 2 czerwca 2013 roku i podlega wykonaniu, zaś przedawnienie wykonania kary nastąpi w dniu 12 kwietnia 2028 roku.A. A.jest obywatelem Republiki Bułgarii i nie korzysta w Rzeczypospolitej Polskiej z prawa azylu. Czyn, za któryA. A.został skazany, jest również karalny sądownie według prawa karnego Republiki Bułgarii. Kończąc rozważania dotyczące przedmiotowej dopuszczalności przekazania stwierdzić należy, iż przekazanie nie jest sprzeczne z polskim prawem. W tym stanie rzeczy Sąd uznał przekazanie wyżej wymienionego orzeczenia do wykonania za granicę za dopuszczalne. O kosztach za obronę skazanego wykonywaną z urzędu, która nie została opłacona w całości ani w części, orzeczono na podstawieart. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 roku Prawo o adwokaturze(t.j. Dz. U. z 2009 r. Nr 146, poz. 1188 z późn. zm.). Podstawą zaś naliczenia wysokości wynagrodzenia były§ 2 ust. 3 oraz § 14 ust. 2 pkt. 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz. U. z dnia 3 października 2002 r. Nr 163 poz. 1348 z późn. zm.).  Mając na uwadze powyższe, postanowiono jak w sentencji.