Sąd Okręgowy w Kaliszu
II Wydział Cywilny
Sygnatura akt: II Cz 183/14
Data wyroku: 2014-04-15 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Janusz Roszewski, Wojciech Vogt –, Barbara Mokras

Sygnatura akt II Cz 183/14

POSTANOWIENIE
K., dnia 15 kwietnia 2014 r.
Sąd Okręgowy w Kaliszu, Wydział II Cywilny Odwoławczy
w składzie:
Przewodniczący: SSO. Janusz Roszewski
Sędziowie: SSO. Barbara Mokras
SSO. Wojciech Vogt – spr.
po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2014 r. w Kaliszu
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwaW. W.
przeciwkoM. B.
o zapłatę
od postanowienia Sądu Rejonowego w Ostrowie Wielkopolskim z dnia 20 grudnia 2014 r., sygn. akt(...)
postanawia:

1
oddalić zażalenie,

2
zasądzić od pozwanejM. B.na rzeczW. W.kwotę 600 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego

UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Ostrowie Wielkopolskim umorzył postępowanie w sprawie. W uzasadnieniu wskazał, że strony na rozprawie w dniu 20 grudnia 2013 r. zawarły ugodę mocą której pozwana zobowiązała się wydać powodowi ciągnik i zapłacić kwotę 4000 zł za korzystanie z ciągnika. Wobec zgodnego oświadczenia stron Sąd uznał, że ugoda jest dopuszczalna i w konsekwencji jej zawarcia umorzył postępowanie w sprawie.
Zażalenie od tego rozstrzygnięcia złożyła pozwana kwestionując istnienie zobowiązania i wskazując, że była zdenerwowana i w szoku po śmierci męża dlatego zawarła ugodę.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Sąd Rejonowy miał podstawy do umorzenia postępowania wobec zawarcia ugody przez strony. Sąd uznał ugodę za dopuszczalną gdyż w świetle okoliczności przedstawionych przez strony zawarcie ugody nie naruszało interesów stron i było dopuszczalne. Gołosłowne stwierdzenie pozwanejM. B., że była zdenerwowana i w szoku i dlatego zawarła ugodę nie może być podstawa uwzględnienia jej zażalenie. Nic nie wskazuje bowiem, że zawierając ugodę znajdowała się ona w stanie wyłączającym świadome i swobodne wyrażenie woli bądź że działała pod wpływem błędu.
Mając na uwadze powyższe okoliczności należało zgodnie zart. 385w zw. zart. 397 § 2 k.p.c., orzec jak w sentencji. O kosztach orzeczono zgodnie zart. 98 k.p.c.