Sąd Apelacyjnyw Białymstoku
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 124/14
Data wyroku: 2014-06-12 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Piotr Sławomir Niedzielak, Leszek Kulik, Jerzy Szczurewski
Słowa kluczowe: Czyn Ciągły, Narkomania
Podstawa prawna: art. 59 ust.2 w zb. z art. 58 ust.2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k.

Sygn. akt II AKa 124/14

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 12 czerwca 2014 r.
Sąd Apelacyjny w Białymstoku w II Wydziale Karnym w składzie

Przewodniczący

SSA Leszek Kulik

Sędziowie

SSA Piotr Sławomir Niedzielak
SSO del. Jerzy Szczurewski (spr.)

Protokolant

Monika Zuzga

przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Białymstoku – Anny Malczyk
po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2014 r.
sprawyM. M.
oskarżonego zart. 59 ust. 2 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.,art. 58 ust. 2 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii
z powodu apelacji wniesionych przez prokuratora i obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Okręgowego w Białymstoku
z dnia 4 lutego 2014 r. sygn. akt III K 102/13

I
Zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:

- uchyla orzeczenie o karze łącznej (pkt IV wyroku),
- przyjmuje, iż zachowania przypisane oskarżonemu w punktach I i III części dyspozytywnej wyroku zostały podjęte w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, tak przypisany czyn kwalifikuje zart. 59 ust. 2 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zb. zart. 58 ust. 2 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.przepisy te przyjmuje za podstawę skazania, i na podstawieart. 59 ust. 2 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 11 § 3 k.k.wymierza mu karę 3 /trzech/ lat pozbawienia wolności;

II
Utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok w pozostałym zakresie, przy czym apelację obrońcy oskarżonego uznaje za oczywiście bezzasadną;

III
Zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

UZASADNIENIE
M. M.został oskarżony o to, że:

1
w okresie od 22.11.2011r. do 06.01.2012r. i od 08.03.2012r. do czerwca 2012 roku wB.wbrew przepisom ustawy, w realizacji z góry powziętego zamiary w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzielił wielokrotnie małoletniemuP. G.środka odurzającego w postaci marihuany w ilości nie mniejszej niż 30 gram za kwotę nie mniejszą niż 750 złotych, amfetaminy w ilości nie mniejszej niż 30 gram za kwotę nie mniejszą niż 750 złotych, tabletek ekstazy w ilości nie mniejszej niż 100 sztuk za kwotę nie mniejszą niż 700 złotych, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności za podobne przestępstwo umyślne, tj. o czyn zart. 59 ust. 2 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 kkw zw. zart. 64 § 1 kk,

2
w nieustalonym dniu lipca 2012r. w miejscowościJ.wbrew przepisom ustawy, nieodpłatnie jednokrotnie udzielił jednej porcji środka odurzającego w postaci kokainy małoletniemuP. G., tj. o czyn zart. 58 ust. 2 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii.

Sąd Okręgowy w Białymstoku wyrokiem z dnia 4 lutego 2014 roku oskarżonegoM. M.w ramach czynu zarzucanego w pkt. 1 aktu oskarżenia uznał za winnego tego, że w okresie od 22.11.2011r. do 06.01.2012r. i od 08.03.2012r. do czerwca 2012 roku wB.wbrew przepisom ustawy, w realizacji z góry powziętego zamiaru, działając w krótkich odstępach czasu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzielił wielokrotnie małoletniemuP. G.środków odurzających w postaci: marihuany w ilości nie mniejszej niż 30 gram za kwotę nie mniejszą niż 750 złotych, amfetaminy w ilości nie mniejszej niż 30 gram za kwotę nie mniejszą niż 750 złotych, tabletek ekstazy w ilości nie mniejszej niż 100 sztuk za kwotę nie mniejszą niż 700 złotych, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za podobne przestępstwo umyślne, tj. popełnienia czynu zart. 59 ust. 2 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 kkw zw. zart. 64 § 1 kki za to na podstawie art.art. 59 ust. 2 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 kkw zw. zart. 64 § 1 kkskazał oskarżonego, zaś na mocyart. 59 ust. 2 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiwymierzył mu karę 3 lat pozbawienia wolności.
Na mocyart. 45 § 1 kkorzekł wobec oskarżonegoM. M.przepadek równowartości korzyści majątkowej osiągniętej z przestępstwa w kwocie 2.200 zł.
OskarżonegoM. M.uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt. 2 aktu oskarżenia i za to na podstawieart. 58 ust. 2 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiskazał go na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności.
Na mocyart. 85 kk,art. 86 § 1 kkwymierzył oskarżonemu karę łączną 3 lat pozbawienia wolności.
Na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemuM. M.okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 13.11.2012r. do dnia 13.05.2013r oraz zwolnił go od ponoszenia kosztów sądowych.
Powyższy wyrok zaskarżyli obrońca oskarżonego i Prokurator.
Obrońca oskarżonego skarżąc wyrok w całości na korzyść oskarżonego na podstawieart. 427 § 1 i 2 k.p.k.orazart. 438 pkt 2 i 3 k.p.k.zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił:

1
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, polegający na przyjęciu, iż oskarżony w okresie od 22.11.2011 r. do 06.01.2012 r. i od 08.03.2012 r. do czerwca 2012 r. wB.wbrew przepisom ustawy, w realizacji z góry powziętego zamiaru w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzielił wielokrotnie małoletniemuP. G.różnych środków odurzających oraz, że w nieustalonym dniu lipca 2012 r. w miejscowościJ.udzielił ww. nieodpłatnie jednokrotnie porcji środka odurzającego w postaci kokainy w sytuacji, gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy nie dostarczył jednoznacznie dowodów winy oskarżonego,

2
obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia, a mianowicieart. 4 kpkiart. 7 kpkpolegającą na dokonaniu dowolnej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego, nie rozważeniu całokształtu okoliczności ujawnionych w sprawie, błędnej i jednostronnej ocenie oraz analizie dowodów oraz bezkrytycznym daniu wiary zeznaniomP. G., przy jednoczesnym pominięciu szeregu dowodów korzystnych dla oskarżonego w szczególności zeznań świadkówA. L.,R. O.,R. P.,D. S.,B. B., a także wyjaśnień samego oskarżonego.

W petitum apelacji obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienieM. M.od zarzuconego mu czynu.
Z kolei Prokurator skarżąc wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze na niekorzyść oskarżonego na podstawieart. 427 § 1 i 2 k.p.k.iart. 438 pkt 4 k.p.k.zarzucił rażącą niewspółmierność kary orzeczonej wobec oskarżonegoM. M., polegającą na orzeczeniu kary jednostkowej za czyn opisany w pkt. I aktu oskarżenia w wymiarze 3 lat pozbawienia wolności oraz kary łącznej 3 lat pozbawienia wolności, podczas gdy zgromadzony materiał dowodowy oraz ustalone na jego podstawie okoliczności sprawy, przede wszystkim zaś stopień społecznej szkodliwości czynów zarzucanych oskarżonemu przejawiający się w godzeniu w tak istotne dobro prawne jakim jest zdrowie osoby małoletniej, jak również w ilość oraz rodzaju udzielanych przez oskarżonego środków odurzających, wzgląd na cele kary w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa z jednoczesnym uwzględnieniem celów zapobiegawczych i wychowawczych, jakie ma osiągnąć w stosunku do oskarżonego, poczucie społecznej sprawiedliwości jak i wysoki stopień zdemoralizowania oskarżonego przejawiający się w fakcie, iż przestępstwo opisane w pkt I aktu oskarżenia dopuścił się w warunkach określonych wart. 64 § 1 k.k.przemawia za wymierzeniem oskarżonemu kary za czyn opisany w pkt. I aktu oskarżenia w wymiarze 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz kary łącznej 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania.
Prokurator w petitum apelacji wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez:

1
rozwiązanie orzeczenia o karze łącznej,

2
orzeczenie wobecM. M.kar jednostkowych za czyn opisany w pkt. I aktu oskarżenia w wymiarze 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności zaś za czyn opisany w pkt. II aktu oskarżenia kary 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz kary łącznej 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności.

Na rozprawie apelacyjnej Prokurator wniesioną apelację zmodyfikował w trybieart. 440 k.p.k.na korzyść oskarżonego wobec uznania, iż utrzymanie orzeczenia w mocy byłoby rażąco niesprawiedliwe albowiem dotknięte jest ono obraząart. 12 k.k.poprzez jego niezastosowanie do obu przypisanych oskarżonemu czynów i wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uznanie, iż oskarżony w ramach obu tych czynów dopuścił się jednego czynu ciągłego wyczerpującego znamiona dwóch przepisów ustawy tj. art. 59 ust. 2 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zb. z art. 58 ust 2 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Zgodnie zart. 457 § 2 k.p.k., jeżeli Sąd utrzymuje zaskarżony wyrok w mocy, uznając apelację za oczywiście bezzasadną, uzasadnienie sporządza się na wniosek strony. W związku z tym, iż nie wpłynął wniosek obrońcy oskarżonego niniejsze uzasadnienie ogranicza się wyłącznie do zarzutu apelacyjnego podniesionego przez Prokuratora.
Podzielić należy stanowisko Prokuratora z rozprawy apelacyjnej modyfikujące zarzut apelacyjny.
Bez wątpienia zachowania oskarżonego przypisane w punktach I i III dyspozytywnej części wyroku winny być objęte czynem ciągłym.
Czyn ciągły stanowi bowiem jeden czyn zabroniony, na który składają się poszczególne zachowania, jeśli podjęte zostały w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru. Konieczne jest przyjęcie czynu ciągłego, na który składać się będą zachowania polegające na udzielaniu środków narkotycznych tej samej osobie. Nie stoi też na przeszkodzie konstruowanie czynu ciągłego w oparciu o zachowania polegające na udzielaniu środków narkotycznych odpłatnie i nieodpłatnie. Zwłaszcza, że objęte drugim zarzutem jednorazowe nieodpłatne udzielenie przez oskarżonego małoletniemu narkotyku, należy oceniać w kategoriach „utrzymania przy sobie” stałego odbiorcy narkotyków.
Wchodzące w skład czynu ciągłego zachowania nie muszą wyczerpywać znamion tylko jednego przepisu ustawy. Jeśli zachowania te należałoby kwalifikować z różnych przepisów prawnokarnych, jak w sprawie niniejszej, to mamy do czynienia z jednym czynem ciągłym, który wyczerpuje znamiona więcej niż jednego przepisu ustawy karnej. Zaszła więc konieczność zastosowania kumulatywnej kwalifikacji prawnej (art. 11 § 2 k.k.).
Dlatego też zaskarżony wyrok podlegał korekcie poprzez uchylenie orzeczenia o karze łącznej i po ustaleniu, iż zachowania przypisane oskarżonemu w punktach I i III części dyspozytywnej wyroku zostały podjęte w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, zakwalifikowanie tak przypisanego czynu z art. 59 ust. 2 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zb. z art. 58 ust. 2 tejże ustawy w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.
Konsekwencją tej nowej oceny prawnokarnej zachowań była zmiana zasad wymiaru kary i ukształtowanie jej na nowo przy uwzględnieniu okoliczności podmiotowych i przedmiotowych związanych ze sprawcą i popełnionym przestępstwem.
Zdaniem Sądu odwoławczego kara 3 lat pozbawienia wolności jest współmierna do winy oskarżonego, uwzględnia stopień społecznej szkodliwości czynu, spełni cele zapobiegawcze i wychowawcze, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.
O kosztach sądowych za postępowanie odwoławcze orzeczono na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.podzielając w tej mierze argumentację Sądu I instancji.
J.