Sąd Apelacyjnywe Wrocławiu
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUa 291/14
Data wyroku: 2015-01-13 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Ireneusz Lejczak, Maria Pietkun, Irena Różańska-Dorosz
Słowa kluczowe: Składki Na Ubezpieczenie Społeczne
Podstawa prawna: art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych

Sygn. akt III AUa 291/14

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 13 stycznia 2015 r.
Sąd Apelacyjny we Wrocławiu
Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący:

SSA Maria Pietkun (spr.)

Sędziowie:

SSA Irena Różańska-Dorosz
SSA Ireneusz Lejczak

Protokolant:

Magdalena Krucka

po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2015 r. we Wrocławiu
na rozprawie
sprawy z wnioskuP. Ż.
przeciwko  Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wL.
przy udziale zainteresowanych:K. Z. (1),J. T.,B. B.
o składki
na skutek apelacji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wL.
od wyroku Sądu Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Legnicy
z dnia 17 grudnia 2013 r. sygn. akt V U 1422/13

I

zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że odwołanie oddala,

II

zasądza od wnioskodawcy na rzecz strony pozwanej kwotę 1200 zł tytułem zwrotu kosztów procesu w postępowaniu apelacyjnym, oddalając dalej idące żądanie w przedmiocie kosztów.

UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Legnicy wyrokiem z dnia 17 grudnia 2013 r. zmienił decyzje Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wL.z dnia 05 września 2013 roku, dotyczącychB. B.,J. T.,K. Z. (1)oraz dotyczącą obowiązku płatnika składekP. Ż.opłacenia składek na Fundusz Pracy i na Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych w ten sposób, że ustala, iż we wskazanych w decyzjach okresach podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne, rentowe, chorobowe, wypadkowe i zdrowotne zainteresowanychB. B.,J. T.iK. Z. (1)stanowią kwoty obowiązującego we wskazanych w tych decyzjach okresach minimalnego wynagrodzenia, płatnik składekP. Ż.nie jest zobowiązany do opłacenia składek na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych określonych w decyzjach w opisanych decyzjach.
Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny sprawy:
Płatnik składekP. Ż.prowadzi podfirmą (...)działalność gospodarczą. ZainteresowaniB. N.,J. T.iK. Z. (1)są zatrudnieni u płatnika składek na podstawie umów o pracę na czas nieokreślony z wynagrodzeniami w wysokości równej minimalnej wysokości obowiązującego w poszczególnych okresach wynagrodzenia. W okresie od stycznia 2009 r. do kwietnia 2013 r.P. Ż.do podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne i ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń PieniężnychP. Ż.przyjmował wynagrodzenie wypłacone w następnym miesiącu, którego deklaracja dotyczyła. Osoby zainteresowany posiadały zadłużenia z tytułu zaciągniętych kredytów bankowych. Kwoty rat kredytów przewyższały kwoty należnych osobom zainteresowanym minimalnych wynagrodzeń za pracę. Osoby te przekazywały płatnikowi składek kwoty stanowiące różnicę pomiędzy należnymi im kwotami wynagrodzeń i rat kredytów. Na ich prośbę płatnik składek otrzymane od zainteresowanych kwoty wraz z należnym im wynagrodzeniem za pracę przelewał co miesiąc na rachunki banków . Przelewane na konta bankowe kwoty opatrzone były tytułem „wypłata”. Osoby zainteresowane zamieszkują w niewielkich miejscowościach i w celu uniknięcia konieczności przejazdów do miast w celu regulowania comiesięcznych zobowiązań kredytowych uzgodnili zP. Ż.powyższy sposób regulowania zobowiązań płacowych oraz kredytowych.
B. N.mieszka wU.i pracuje u płatnika składek jako stolarz od 1996 r. W 2007 r. zaciągnął kredyt wC.Banku. Nie ma nikogo na utrzymaniu, mieszka z rodzicami. PrzekazywaneP. Ż.kwoty po 170 zł miesięcznie otrzymywał od rodziców.

J. T.mieszka wB.. Pracuje uP. Ż.od września 2008 r. jako trakowy. Od 2009 r. spłaca zaciągnięty w(...)i(...)skonsolidowany kredyt w(...)wZ.. Zainteresowany ma na utrzymaniu dzieci w wieku 10 i 12 lat. Do ubiegłego roku jego żona pracowała na podstawie umów zlecenia. Zainteresowany korzysta z pomocy rodziny oraz pomocy GOPS.

K. Z. (1)mieszka wS.i pracuje w stolarniP. Ż.od 2008 r. Zainteresowany zaciągnął w(...)i(...)dwa kredyty na sfinansowanie remontu zakupionego domu. Wraz z zainteresowanym i jego żoną mieszkają jej siostra i brat, żona zainteresowanego pobiera emeryturę, syn pracuje, jego szwagierka pobiera rentę rodzinną oraz szwagier otrzymuje zasiłek. Na wniosek zainteresowanych płatnik składek wydał im zaświadczenia o zarobkach zawyżonych.
Przy tak poczynionych ustaleniach Sąd Okręgowy przyjął, że odwołanie zasługuje na uwzględnienie. Stosunek pracy w świetle ustawy systemowej stanowi tytułu podlegania ubezpieczeniom społecznym, zdrowotnemu i opłacania składek na FGŚP i FP.
Podstawę ustaleń zarówno decyzji odmownej jak i ustaleń faktycznych sprawy stanowią wyłącznie zbieżne w swej treści wyjaśnienia płatnika składek oraz zainteresowanych. Z ustaleń tych wynika, iż zainteresowani zobowiązani byli do regulowania rat kredytów, których miesięczna wysokość przekraczała wysokość należnych im na poziomie minimalnego wynagrodzeń za pracę rat. Wszyscy zainteresowani zamieszkują w niewielkich miejscowościach, w których nie mają możliwości regulowania zobowiązań kredytowych. Ta obiektywna okoliczność przesądziła o tym, że na wniosek zainteresowanych płatnik składek bieżące wynagrodzenia zainteresowanych wraz z otrzymanymi od nich brakującymi na pokrycie rat kredytu kwotami przelewał na wskazane rachunki bankowe.
W ocenie Sądu przedstawiona przez płatnika składek i osoby zainteresowane relacja jest wiarygodna, że płatnik składek prowadzi niewielką działalność gospodarczą i z tego względu uzyskany z tej działalności przychód nie mógł być szczególnie wysoki. Stąd wniosek, że i wysokość wynagrodzeń zainteresowanych była adekwatna do możliwości finansowych płatnika składek. Racjonalne w przekonaniu Sądu są również motywy, którymi kierowały się osoby zainteresowane prosząc płatnika składek o regulowanie ich zobowiązań kredytowych. Zainteresowani zamieszkują w niewielkich miejscowościach, w których nie mają możliwości płacenia rat kredytowych, tym bardziej że jak wynika z ustaleń faktycznych, prowadzą skromne życie. Z jednej zatem strony zainteresowani nie musieli troszczyć się o comiesięczną płatność rat kredytów, a natomiast przyjęty sposób wypłaty wynagrodzeń nie stanowił dla płatnika składek żadnej uciążliwości. Odmienne twierdzenia organu rentowego Sąd Okręgowy uznał za gołosłowne.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawieart. 47714par. 2 k.p.c.uwzględniając uzasadnione odwołanie, zmienił zaskarżone decyzje i orzekł co do istoty sprawy.
Apelację od powyższego wyroku złożył organ rentowy zarzucając naruszenie prawa procesowego, a to sprzeczność ustaleń Sądu z treścią zebranego materiału dowodowego i przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów w rozumieniuart. 233 § 1 kpc, poprzez przyjęcie , że wnioskodawca w okresie od stycznia 2009 r. do kwietnia 2013 r. nie miał obowiązku odprowadzania składek na ubezpieczenia społeczne, zdrowotne, FGŚP i FP od kwot wynagrodzeń faktycznie wypłacanych, mimo deklarowania zatrudnienia zainteresowanych z wynagrodzeniem w kwocie płacy minimalnej.
Przy tak sformułowanych zarzutach skarżący wnosił o zmianę zaskarżonego wyroku i oddalenie odwołania oraz zasądzenie kosztów procesu według norm, ewentualnie o uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji .
Organ rentowy podkreśla, że faktyczne wypłaty dotyczyły wyższych kwot niż minimalne wynagrodzenie, a w przelewach bankowych oznaczano je tytułem wyplata, z tych względów odmienne twierdzenia strony są niewiarygodne.
Sąd Apelacyjny dodatkowo ustalił w wtoku postępowania apelacyjnego.
Zainteresowani w okresie zatrudnienia u wnioskodawcyP. Ż.w zakładzie(...)wU.mieli zawarte umowy kredytowe w bankach.
ZainteresowanyK. Z. (1)w dniu 8 marca 2008 r. zawarł z(...) Bankiem S. A.O/ weW.umowę pożyczki na kwotę 18.273,43 zł. Harmonogram spłat obejmował 60 rat począwszy od 18.04.2008 r. ─ 20.02.2013 r. w łącznej kwocie po 450 zł. miesięcznie. W dniu 8 maja 2008 r.K. Z. (1)zawarł kolejną umowę kredytową z(...) S. A., kredyt na miarę obejmował kwotę 71.500 zł. Spłata została rozłożona na raty miesięczne od 2.06.2008 r. do 2.05.2015 r. w kwocie po 1.256 zł. miesięcznie, a począwszy od 20.02.2009 r. rata miesięczna wynosiła 1.335,19 zł. Łączna rata spłat w styczniu 2009 r. wynosiła 1.706 zł., a począwszy od lutego 2009 r. ─ 1.785,19 zł. Kwoty spłat obejmowały odsetki.
Dowód: umowy z dnia 8 marca 2008 r. z(...) Bankiem S. A.O/ weW.wraz z harmonogramem spłat oraz umowa z dnia 8 maja 2008 r. z(...) S. A─ K 62 ─ 73 akt sprawy.
ZainteresowanyJ. T.zawarł w dniu 5.12.2008 r. umowę o kredyt gotówkowy z(...) Bankiem S. A.O/ weW.na kwotę 20.732 ,22 zł. Spłata następowała w 60 ratach od stycznia 2009 r. , w kwotach po 554,81 zł. miesięcznie. W dniu 29 października 2009 r. zawarł kolejna umowę o pożyczkę konsumencką w(...)wZ.na kwotę 30.900 zł spłacaną od listopada 2009 r. w 60 ratach miesięcznych po 767,73 zł. Łączne spłaty począwszy od listopada 2009 r. wynosiły kwotę 1322,54 zł miesięcznie, a przed tą datą w spornym okresie po 554,81 zł. Kwoty spłat obejmowały odsetki.
Dowód: umowy kredytowe z dnia 5.12.2008 r. z(...) Bankiem S. A.O/ weW., z harmonogramem spłat i z dnia 29.10.2009 r. ze(...)wZ.z harmonogramem spłat, K 74 ─ 86 akt sprawy .
ZainteresowanyB. B.zawarł dwie umowy kredytowe z(...) Bankiem S.A.wL.w dniu 8 września 2009 r. na kwoty po 20.000 zł. każda spłacane od października 2009 r., do września 2014 r. w kwotach miesięcznie po 488,91 zł. W dniu 11 kwietnia 2011 r. zawarł kolejną umowę pożyczki z tym samym bankiem na kwotę 10.800 zł, spłacaną od maja 2011 r. do października 2014 r. po 331,13 zł miesięcznie. Łączne spłaty wynosiły począwszy od października 2009 r. ─ ok. 977,82 zł. miesięcznie, a od maja 2011 r. po 1.308,95 zł. miesięcznie. Kwoty spłat obejmowały odsetki. Aktualnie zainteresowany spłaca powyższe trzy kredyty wBanku (...) S.A.O/L.w kwocie łącznej 1.298,61 zł. według stanu na dzień 1.09.2014 r.
Dowód: umowy kredytowe z(...) Bankiemz dnia 8.09.2009 r. i z dnia 11.04.2011 r. wraz z harmonogramami spłat, zaświadczenieBanku (...) S. A.wL.z dnia 1.09.2014 r. K ─ 87 ─ 101 akt sprawy.
Wnioskodawca w spornym okresie wypłacał zainteresowanym, zgodnie z poświadczeniem na listach płac wynagrodzenie netto wyliczone od kwot minimalnego wynagrodzenia obowiązującego odpowiednio w dacie wypłaty, tj. w kwotach miesięcznie od :
stycznia 2009 r. ─ 954,96 zł (wyjątkowo B.B.w lutym 2009 r. ─ 860 zł,
od lutego 2010 r. ─ po 984,15 zł,
od stycznia 2011 r. ─ 1.032,34 zł,
od stycznia 2012 r. ─ 1.116,86 zł,
od stycznia 2013 r. ─ 1181 ,38 zł
Dowód : listy płac zainteresowanych w aktach ZUS .
Faktyczne wypłaty dokonywane na rzecz zainteresowanych przelewami bankowymi przez wnioskodawcę w spornym okresie w odniesieniu do wysokości spłat kredytów przedstawiały się następująco, w stosunku do :
K. Z. (1)
wypłata faktyczna  wysokość spłat
I 2009 r. ─ III 2009 r. ─ 2.194,24 zł, I 2009 r. ─ 1.706 zł
od II 2009 r. ─ 1.785,19zł,
IV 2009 r. ─ VII 2009 r. ─ 2.336,86 zł. 1.785,19 zł,
VIII 2009 r. ─ 2.145,99 zł, 1.785,19 zł.,
IX 2009 r. ─ X 2009 r. ─ 2.336,86 zł, 1.785,19 zł.
J. T.
wypłata faktyczna     wysokość spłaty
XI 2009 r. ─ 1835,12 zł, 1.322,54 zł,
XII 2009 r. ─ 1.801,75 zł, 1.322,54 zł,
I 2010 r. ─ 1.700,33 zł, 1.322,54 zł,
II 2010 r. ─ V 2012 r. ─ 1835 zł, 1.322,54 zł
B. B.
wypłata faktyczna     wysokość spłaty
VI 2009 r. z VII 2009 r. ─ 1.339,72 zł, 0
VIII 2009 r. ─ 1.051,47 zł, 0
IX 2009 r. ─ XII 2010 r. ─ 1.339,72 zł, od X 2009 r. ─ 977,82 zł,
I 2011r. ─ 954 zł, 977,82 zł., a od V 2011 r. ─
1.308,95 zł,
V 2011 r. ─ X 2012 r. ─ 1.842,75 zł, 1.308,95 zł,
XI 2012 r. ─ 1.568,07 zł, 1.308,95 zł,
XII 2012 r. ─ IV 2013 r. ─ 1.842,75 zł, 1.308,95 zł.
Dowód: akta ZUS, dowody przelewów, protokół kontroli u wnioskodawcy .
W spornym okresie minimalne wynagrodzenie w kwotach brutto wynosiło od:
I 2008 r. ─ XII 2010 r. ─ 1.126 zł ( RRM z dnia 11.09.2007 r. ─ DZ. U. 171/1209),
I 2011 r. ─ XII 2011 r. ─ 1.386 zł ( RRM z dnia 5.10.2010 r. ─ DZ. U. 194/1288),
I 2012 r. ─ XII 2012 r. ─ 1.500 zł, (RRM z dnia 13.09.2011 r. ─ DZ. U. 192/1141),
Od I 2013 r. ─ 1.600 zł, (RRM z dnia 14.09.2012 r. z DZ. U. 2012/1026).

Sąd Apelacyjny zważył.

Apelacja organu rentowego zasługuje w całości na uwzględnienie, a podniesione w niej zarzuty naruszenia prawa procesowego , a w szczególności przekroczenia granic swobodnej oceny zebranego materiału dowodowego w postaci przytoczonej w apelacji są w pełni zasadne.
Poza sporem pozostaje okoliczność, iż zainteresowani w spornych okresach objętych zaskarżonymi decyzjami organu rentowego pozostawali w zatrudnieniu u wnioskodawcy na podstawie umów o pracę. W umowach o prace, jak i listach wynagrodzeń wskazano , ze otrzymują wynagrodzenie równe płacy minimalnej, na listach płac potwierdzali wypłatę tego wynagrodzenia pomniejszonego o zaliczkę na podatek dochodowy i składki na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne, w kwotach wyżej podanych w ustaleniach Sądu Apelacyjnego.
W wyniku kontroli organu rentowego ustalono natomiast ,iż przelewy bankowe na rzecz zainteresowanych dotyczyły kwot wyższych, określonych w tytułach jako wynagrodzenie wnioskodawca przyznał w toku procesu nawet, że wystawiał zainteresowanym nieprawdziwe co do wysokości wynagrodzeń zaświadczenia o zarobkach, podając wyższe kwoty, aby uzyskali kredyty bankowe. Z kolei wnioskodawca jak i zainteresowani przed Sądem Okręgowym wyjaśniali, że raty spłat były wyższe od wynagrodzenia, przynosili pracodawcy co miesiąc różnicę , aby ten jednym przelewem regulował za nich należności kredytowe. Dla zainteresowanych miało to być ułatwieniem w dostępie do banku, bowiem zamieszkiwali w podmiejskich miejscowościach. Takie wyjaśnienia Sad Okręgowy uznał za w pełni wiarygodne, spójne co do twierdzeń wnioskodawcy i zainteresowanych .
Takiej oceny zebranego materiału dowodowego nie podziela Sad Apelacyjny. Sąd Okręgowy oparł swoje rozstrzygniecie na bezkrytycznym uznaniu za wiarygodne przesłuchań wnioskodawcy i zainteresowanych, które to dowody są dowodami subsydiarnymi. Wiodącą nie jest okoliczność, że twierdzenia wnioskodawcy i zainteresowanych są spójne, skoro mają oni wspólny interes, od wyższego wynagrodzenia strony nie odprowadzały należnych składek, a wnioskodawcy najwyraźniej nie byli zainteresowani uiszczaniem należnych składek. Zdecydowana rozbieżność pomiędzy wysokością przelewów, a kwotami z list wynagrodzeń winna skutkować szczególnie krytyczna oceną. Zachowanie wnioskodawcy , który miałby całość przekazywać na spłatę kredytu jakkolwiek nie były to potrącenia z wynagrodzenia w rozumieniuart. 87 kp, dotyczyła już wydatkowania wynagrodzeń, na własne ryzyko pracodawca przelewy oznaczał jako wynagrodzenie, a faktycznie miał pośredniczyć w spłacaniu rat. Twierdzenia wnioskodawcy i zainteresowanych były całkowicie gołosłowne i dowolne. Uszło uwadze Sądu Okręgowego, że zgodnie z ciężarem rozłożenia dowodu w myślart. 232 kpcstrony zobowiązane są wskazywać dowody na poparcie swoich twierdzeń. Stanowisko wnioskodawcy jawi się jako odosobnione i dość naiwnie uzasadnione, jakoby pracownicy przez okres zatrudnienia, w braku innych dochodów i skromnych przychodach rodziny, mieli nie otrzymywać żadnej kwoty .
Z tych motywów Sąd Apelacyjny uzupełnił postępowanie dowodowe, wzywając zainteresowanych do złożenia dowodów na okoliczność zaciągniętych kredytów i ich spłaty. Dowody złożone przez zainteresowanych w żadnej mierze nie korespondują z twierdzeniami podnoszonymi przed Sądem I instancji. Sąd Apelacyjny podjął te czynności z urzędu, z uwagi na potrzebę dostatecznego wyjaśnienia spornych okoliczności. Mając na uwadze zasadę kontradyktoryjności procesu w interesie zainteresowanych i wnioskodawcy było wykazanie okoliczności na które powoływali się. Wskazać należy iż wysoce niefrasobliwe było postępowanie pracodawcy w zakresie rozbieżności w dokumentach co do wysokości zarobków pracowników. Niezależnie jednak od tego Sąd Apelacyjny nie pozbawił strony możliwości wykazania prawdziwości podniesionych twierdzeń.
Powyższe ustalenia Sądu Apelacyjnego, w tym zestawienie kwot faktycznie wypłacanych zainteresowanym, a wysokością wykazanych przez nich spłat kredytów, nie potwierdzają ich twierdzeń i prezentowanej wersji ułatwienia spłat zainteresowanym poprzez przynoszenie wnioskodawcy różnicy pomiędzy minimalnym wynagrodzeniem, a wysokością spłat. Przede wszystkim należy wskazać , że wypłacane kwoty w formie przelewów na rzecz każdego z zainteresowanych były i tak wyższe niż suma najniższego wynagrodzenia netto i wysokości sumy rat kredytów, niekiedy i kilkaset zł. Za podważeniem wersji wnioskodawcy przemawia nadto fakt, że zainteresowanemu B.B.w okresie od czerwca do sierpnia 2009 r. wypłacano wyższe wynagrodzenie niż wynikające z minimalnej płacy, mimo że za ten okres nie wykazał aby spłacał jakikolwiek kredyt.
Mając powyższe na względzie należy wskazać, iż uznanie za wiarygodną wersji prezentowanej przez wnioskodawcę i zainteresowanych przeczy elementarnym zasadom racjonalnego i logicznego rozumowania, a lekkomyślne rozbieżności w zakresie prowadzonej dokumentacji płacowej były działaniem na własne ryzyko wnioskodawcy, w tym oznaczanie zawyżonych przelewów jako wynagrodzenia. Postępowanie dowodowe przeprowadzone przez Sad Apelacyjny w żadnej mierze nie koresponduje z wersją przedstawiona przez wnioskodawcę i zainteresowanych. Ocena Sądu Apelacyjnego nadto wynika z zestawienia danych liczbowych wyżej opisanych, bez potrzeby ich ponownego powtarzania, które to dane pozostają w rażącej dysproporcji do dowolnych twierdzeń wnioskodawcy i zainteresowanych, którzy w procesie przychylają się do stanowiska wnioskodawcy.
Mając powyższe na względzie w pełni zasadne jest stanowisko organu rentowego, który oskładkował różnice w wypłatach jako wynagrodzenie za pracę. Różnice w wypłatach wyszczególnione w zaskarżonych decyzjach stanowią podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne w rozumieniuart. 6 ust. 1 pkt 1w zw. zart. 18 ust. 1 i 20 ust. 1 ustawy z dnia 13.10.1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych(Dz. U. tj. 2013/1442 ze zm. ). W toku procesu nie wykazano , aby wypłacone wyższe kwoty były wyłączone z podstawy wymiaru składek na podstawie art. 21 w/w ustawy w zw. z przepisem § 2 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia z dnia 18 grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe (Dz. U. 1998/161/1106 ze zm.).
Odnośnie składek na ubezpieczenia zdrowotne podstawę stanowi przepisart. 66 ust. 1 pkt 1 ppkt a─ odnośnie pracowników, w zw. zart. 81 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych(Dz. U. tj. 2008/164/1027 ze zm. ). Podstawą wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne decyduje o wysokości składki na FGŚP w rozumieniu przepisuart. 29 ust. 1 ustawy z dnia 13 lipca 2006 r. o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy(Dz. U. z 2006 r. Nr 158, poz. 1121 ze zm.). Ta sama zasada dotyczy składek na Fundusz Pracy na podstawie 104ust. 1 pkt 1 a ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy(Dz. U. z 2007 r. Nr 69, poz. 415).
Mając powyższe na względzie Sąd Apelacyjny orzekł jak w pkt I sentencji wyroku na podstawieart. 386 § 1 kpc.
Spór niniejszy toczy się o składki, stąd różnica pomiędzy wyliczonymi przez organ rentowy, a już opłaconymi stanowi wartość przedmiotu zaskarżenia, będąca jednocześnie wykładnikiem żądanych kosztów procesu przez stronę pozwaną.
Różnicę tak rozumianą w zakresie składek stanowi łączna kwota 33.359,15 zł − K 563 akt ZUS, wyliczona przez organ rentowy w postępowaniu kontrolnym. Sąd Apelacyjny nie uwzględnił kwoty 103.696,72 zł podanej w piśmie ZUS z dnia 26.03.2014r. K ─ 46 , jako rażąco zawyżonej i sprowadzającej się do różnicy globalnej w wysokości wynagrodzeń zainteresowanych , a nie składek na ubezpieczenia społeczne, zdrowotne, FGŚP i FP. Koszty procesu zasądzone w pkt II wyroku wyliczone są na podstawieart. 98 kpcw zw. z § 5, § 6 pkt 5 w zw. z § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności prawne radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. 2013/490), przy czym należne koszty obniżono do 75% z uwagi na prowadzenie sprawy w obu instancjach przez tego samego pełnomocnika. Z uwagi na nieuwzględnienie podanej przez organ rentowy wartości przedmiotu zaskarżenia w kwocie 103.696,72 zł, z wyżej podanych motywów oddalono dalej idące żądanie w przedmiocie kosztów procesu.
R.S.