Sąd Okręgowy w Gliwicach
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 1168/13
Data wyroku: 2014-02-04 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Małgorzata Peteja-Żak, Ewa Trzeja-Wagner, Marcin Mierz
Słowa kluczowe: Środki Odwoławcze, Dobrowolne Poddanie Się Karze, Przestępstwo Przeciwko Dokumentom, Czyn Ciągły, Reformationis In Peius
Podstawa prawna: art. 12 kk, art. 276 kk, art. 343 kpk, art. 434 § 1 kpk

Sygnatura akt VI Ka 1168/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia4 lutego 2014r.

Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie:

Przewodniczący SSO Ewa Trzeja-Wagner
Sędziowie SSO Marcin Mierz (spr.)
SSR del. Małgorzata Peteja-Żak
Protokolant Natalia Skalik-Paś

przy udziale Marka Dutkowskiego
Prokuratora Prokuratury Okręgowej
po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2014 r.

sprawyM. P., synaS.iZ.
ur. (...)wG.
oskarżonego zart. 276 kkw zw. zart. 12 kk

na skutek apelacji wniesionej przez oskarżyciela publicznego
od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach
z dnia 13 września 2013 r.    sygnatura akt III K 939/13

na mocyart. 437 kpk,art. 438 kpk,art. 624 § 1 kpk

1
zmienia punkt 1 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że z kwalifikacji prawnej przypisanego oskarżonemu czynu eliminujeart. 12 kk;

2
w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

3
zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów postępowania odwoławczego, wydatkami obciążając Skarb Państwa.

Sygn. akt VI Ka 1168/13

UZASADNIENIE
wyroku Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 4 lutego 2014 roku

Od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 13 września 2013 roku (sygn. akt III K 939/13), którym to wyrokiem oskarżonyM. P.uznany został za winnego popełnienia przestępstwa zart. 276 k.k.w zw. zart. 12 k.k., apelację wywiódł prokurator zaskarżonemu wyrokowi zarzucając obrazę przepisów postępowania – mającą wpływ na treść orzeczenia – a toart. 343 § 7 k.p.k.polegającą na uwzględnieniu wniosku prokuratora złożonego w trybieart. 335 § 1 k.p.k.pomimo braku ku temu podstaw, gdyżM. P.został oskarżony o popełnienie czynu zart. 276 k.k.w zw. zart. 12 k.k.podczas gdy zachodziła potrzeba zmiany kwalifikacji prawnej czynu, poprzez zakwalifikowanie tego cyznu tylko zart. 276 k.k.. Stawiając powyższy zarzut, prokurator wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi rejonowemu do ponownego rozpoznania.

Sąd zważył, co następuje:
Wywiedziona apelacja, wywołując konieczność rozpoznania sprawy w postępowaniu odwoławczym prowadzonym na zasadach ogólnych, skutkować musiała, wbrew postulatowi środka odwoławczego, zmianą kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu.

Odnosząc się w pierwszym rzędzie do ustaleń sądu rejonowego w zakresie stanu faktycznego oraz winy oskarżonego wskazać należy, że poczynione przez sąd pierwszej instancji w oparciu o właściwie zebrany i oceniony materiał dowodowy ustalenia faktyczne uznać należy za trafne, zgodne ze zgromadzonymi i ujawnionymi w toku rozprawy dowodami, które tenże sąd ocenił w sposób pozostający pod ochronąart. 4 k.p.k.,5 § 2 k.p.k.orazart. 7 k.p.k.. Stanowisko swoje sąd ten należycie uzasadnił w sposób zgodny zart. 424 k.p.k.. Sąd pierwszej instancji nie dopuścił się przy rozpoznawaniu sprawy ani przy wyrokowaniu błędu w ustaleniach faktycznych. Sąd Okręgowy w Gliwicach podzielił ustalenia sądu rejonowego w zakresie winy oskarżonego, która w okolicznościach niniejszej sprawy nie może budzić wątpliwości. Winy swojej w zakresie przypisanego jego osobie ostatecznie zaskarżonym wyrokiem przestępstwa nie kwestionował także sam oskarżony.

Razi niekonsekwencją podniesiony w apelacji zarzut obrazyart 343 § 7 k.p.k.mającej polegać na uwzględnieniu przez sąd rejonowy złożonego przez prokuratora wniosku o wydanie wyroku w trybieart. 343 k.p.k.w sytuacji, gdy zdaniem prokuratora składającego taki wniosek, wniosku tego nie można było uwzględnić z uwagi na jego nieprawidłowość. W przebiegu postępowania przed sądem rejonowym ograniczonego do odbycia posiedzenia w przedmiocie rozpoznania wniosku prokuratora o wydanie wyroku w trybieart. 343 k.p.k.nie doszło do zdarzeń, które mogłyby w jakikolwiek sposób wpłynąć na ocenę trafności wniosku prokuratora złożonego wraz z aktem oskarżenia. Trudno zatem zaakceptować sytuację w której oskarżyciel złożył w sądzie wniosek w trybieart. 335 k.p.k.o którym twierdzi, iż nie kwalifikował się tenże wniosek do uwzględnienia, a jednocześnie w toku postępowania przed sądem nie cofnął złożonego przez siebie, nieprawidłowego wniosku. Nie pozostaje trafny również wniosek apelacji w którym domaga się oskarżyciel uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy sądowi rejonowemu do ponownego rozpoznania.

Niezależnie od tego, zasadne pozostają te wywody uzasadnienia apelacji, które kwestionują przyjętą przez sąd rejonowy kwalifikację prawną czynu przypisanego oskarżonemu zawierając w istocie zarzut obrazy prawa materialnego wyrażający się w nieprawidłowym zakwalifikowaniu czynu przypisanego oskarżonemu jako przestępstwa zart. 276 k.k.w zw. zart. 12 k.k.. Wprawdzie okoliczność ta nie ma żadnego znaczenia praktycznego, w szczególności wpływu na sytuację prawną oskarżonego, to jednak przyjąć trzeba, iż błędnie zarówno w akcie oskarżenia, jak i w zaskarżonym wyroku czyn oskarżonego zakwalifikowany został jako przestępstwo zart. 276 k.k.w zw. zart. 12 k.k.. Ma zupełną rację apelujący, gdy argumentuje, że czyn oskarżonego stanowi przestępstwo trwałe, przez co nie może zostać zakwalifikowany jako przestępstwo wyczerpujące również znamiona czynu ciągłego zart. 12 k.k.. Stanowił on zachowanie oskarżonego polegające na niezwróceniu dokumentu prawa jazdy na żądanie uprawnionego organu. Polegał zatem na jednorazowym zachowaniu wyrażającym się w niezwróceniu dokumentu prawa jazdy, które to zachowanie wywołało trwałe skutki w postaci ukrycia tego dokumentu trwającego przez okres wskazany w opisie przypisanego oskarżonemu czynu. Brak jest zatem podstaw do przyjęcia, iż przestępstwo przez oskarżonego popełnione stanowiło dwa lub więcej zachowań, który to warunek pozostaje jedną z przesłanek nakazujących konkretny czyn zakwalifikować jako przestępstwo popełnione w warunkach o których mowa wart. 12 k.k.. Czyn zatem oskarżonego winien zostać zakwalifikowany jako przestępstwo zart. 276 k.k.bez konieczności uzupełniania jego kwalifikacji oart. 12 k.k.. Wniosek taki pozostaje nadto o tyle w realiach niniejszej sprawy zasadny, że w obliczu opisu czynu zarzuconego oskarżonemu w akcie oskarżenia, a powielonego w zaskarżonym wyroku, jak również niezaskarżenia wyroku sądu pierwszej instancji na niekorzyść oskarżonego w zakresie w jakim opis czynu przypisanego oskarżonemu nie zawierał znamion zart. 12 k.k., sąd odwoławczy bez złamania zakazu reformationis in peius określonego wart. 434 § 1 k.p.k.nie był władny uzupełnić opisu czynu przypisanego oskarżonemu o takie jego elementy, których opis tego czynu przed zaskarżeniem wyroku nie zawierał, a bez których czyn oskarżonemu przypisany nie może zostać zakwalifikowany jako przestępstwo zart. 276 k.k.w zw. zart. 12 k.k.. Już tylko z tego względu wniosek apelacji prokuratora wedle którego konieczne pozostaje uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi rejonowemu do ponownego rozpoznania, nie mógł zostać uwzględniony.

Rozpoznając wywiedziony przez oskarżyciela środek odwoławczy sąd okręgowy miał na względzie również stanowisko wyrażone w Uchwale 7 sędziów Sądu Najwyższego z dnia 25 września 2013 r. (sygn. akt I KZP 5/13) mającej moc zasady prawnej w której stwierdził Sąd Najwyższy, iż kontrolę instancyjną wyroku wydanego w trybie określonym wart. 343 k.p.k., poza modyfikacją wynikającą zart. 434 § 3 k.p.k., przeprowadza się na zasadach ogólnych (OSNKW 2013/11/92, LEX nr 1371922, Prok.i Pr.-wkł. 2013/12/12, Biul.SN 2013/9/16). W zupełności akceptując poglądy wyrażone przez Sąd Najwyższy w uzasadnieniu tej uchwały, także przy uwzględnieniu uwag zamieszczonych w jej końcowej części, sugerujących swego rodzaju ograniczenie zasady orzekania na zasadach ogólnych w postępowaniu odwoławczym prowadzonym w sprawie w której wyrok sądu pierwszej instancji zapadł w trybieart. 343 k.p.k.sąd odwoławczy uznał, iż w realiach niniejszej sprawy brak jest podstaw do uchylania zaskarżonego wyroku i przekazywania sprawy do ponownego rozpoznania zgodnie z wnioskiem apelacji, a wystarczające pozostaje, w ramach rozpoznawania sprawy na zasadach ogólnych, dokonanie zmiany zaskarżonego orzeczenia poprzez wyeliminowanie przepisuart. 12 k.k.z kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu. Mając okoliczności powyższe na względzie, zmienił sąd okręgowy zaskarżony wyrok w jego punkcie 1 w ten sposób, że z kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu wyeliminowałart. 12 k.k..

W pozostałym zakresie nie dopatrując się natomiast jakichkolwiek podstaw do zmiany zaskarżonego orzeczenia, wyrok Sądu Rejonowego w Gliwicach sąd okręgowy utrzymał w mocy. Uwzględniając zasady słuszności, w punkcie 3 wyroku zwolnił sąd oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych postępowania odwoławczego, wydatkami obciążając Skarb Państwa.