Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze
III Wydział Karny
Sygnatura akt: III K 51/14
Data wyroku: 2014-08-26 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Marek Buczek
Słowa kluczowe: Przywłaszczenie
Podstawa prawna: art. 284 § 2 kk

Sygn. akt III K 51/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 26 sierpnia 2014 r.
Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w III Wydziale Karnym w składzie :
Przewodniczący SSO Marek Buczek
Protokolant Joanna Matejkowska
w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Jeleniej Górze – Włodzimierza
Leończuka
po rozpoznaniu w dniu: 26 sierpnia 2014 r.
sprawy karnej
R. M.ur. (...)
wM.synaM.iL.zd.K.
oskarżonego o to, że:

I
w grudniu 2008 r. wJ., przywłaszczył powierzone mu mienie w postaci koparko-ładowarki(...)numer fabryczny(...)o wartości 240.000,00 PLN, w ten sposób, że zawarł w dniu 18 sierpnia 2008 r. zFirmą (...) S.A.z/s weW.umowę leasingu o numerze (...), a następnie nie uiszczając rat leasingowych nie zwrócił przedmiotu leasingu, przy przyjęciu, iż mienie to stanowi znaczą wartość, czym działał na szkodęFirmy (...) S.A.z/s weW., przy czym czynu tego dopuścił się będąc uprzednio skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego w Mławie z dnia 12.02.2003 r. sygn. akt II K 848/02 za czyn zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 282 kki inne na karę 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w okresach od 07.09.2003 r. do 28.06.2004 r. i od 18.07.2004 r. do 12.12.2006 r.,

tj. o czyn zart. 284 § 2 kkw zw. zart. 294 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk.

I
uznajeR. M.za winnego zarzucanego mu czynu z tym, że przyjmuje, iżR. M.był uprzednio karany wyrokiem Sądu Rejonowego w Mławie z dnia 12 lutego 2003 r. sygn. akt. II K 848/02 za przestępstwo zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 282 kkna karę 4 lat pozbawienia wolności i inne, i którym to wyrokiem wymierzono mu karę łączną 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w okresach od 07.09.2003 r. do 28.06.2004 r. i od 18.07.2004 r. do 12.12.2006 r., tj. przestępstwa zart. 284 § 2 kkw zw. zart. 294 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kki za to na podstawieart. 294 § 1 kkwymierza mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności;

II
na podstawieart. 46 § 1 kkorzeka wobecR. M.obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzeczFirmy (...) S.A.z/s weW.kwoty 240.000,00 zł (dwieście czterdzieści tysięcy złotych);

III
na podstawieart. 63 § 1 kkna poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczaR. M.okres tymczasowego aresztowania od dnia 03 stycznia 2014 r. do dnia 29 stycznia 2014 r. przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równy jest jednemu dniowi kary pozbawienia wolności;

IV
na podstawieart. 624 § 1 kpkzwalniaR. M.od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.

UZASADNIENIE
R. M.zamieszkuje wM.. W 2008 r. był bezrobotnym i w tym też roku wyjechał doJ.w poszukiwaniu pracy. Między innymi zatrudnił się w pracach na budowie weW.. W lipcu 2008 r.R. M.założył firmę budowlaną – spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością o nazwie(...), której przedmiotem działalności była, między innymi realizacja projektów budowlanych związanych ze wznoszeniem budynków, roboty związane z budową dróg i autostrad, rozbiórka budynków i wykonywanie wykopów. Siedziba tej spółki znajdowała się wJ.przyul. (...), aR. M.był jedynym jej udziałowcem mając 10 udziałów o łącznej wysokości 50.000 zł. W dniu 10.07.2008 r.firma budowlana (...)otrzymała numer identyfikacyjny REGON.
W dniu 14.08.2008 r.firma (...)reprezentowana przezR. M.złożyła wfirmie (...) S.A.z/s weW.wniosek o zawarcie umowy leasingu na koparko-ładowarkę. W dniu 19.08.2008 r. doszło do zawarciaumowy leasingu operacyjnego o nr (...)pomiędzy wyżej wymienionymi firmami, przedmiotem której była koparko-ładowarka „(...)” o numerze fabrycznym(...)i wartości 244.000 zł. Jednym z warunków zawarcia tej umowy było wpłacenie przez leasingobiorcę kwoty 4000 zł i do takiej wpłaty doszło.
W dniu 19.08.2008 r. doszło do przekazania leasingobiorcy – reprezentowanego przezR. M.koparko-ładowarki. Od tego dniaR. M.w żaden sposób nie kontaktował się z leasingodawcą i nie regulował rat leasingowych.R. M.nie zwrócił przedmiotu leasingu – koparko-ładowarki, jak również nie podejmował pism kierowalnych do niego w sprawie leasingu.
dowody: umowa leasingu k. 7-9, rozwiązanie umowy k. 13, protokół zdawczo- odbiorczy k. 14, wyciąg z KRS k. 17-21, 161-162, zaświadczenie o numerze indentyfikacyjnym REGON k. 22-23, informacja z ZUS – k. 160, informacja z Urzędu Skarbowego k. 165, zeznaniaM. S.k. 1-2,M. P.k. 35-36, wyjaśnieniaR. M.k. 235-238, 291.
R. M.oskarżony został o popełnienie przestępstwa zart. 284 § 2 kkw zw. zart. 294 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk, tj. przywłaszczenia powierzonej mu koparko-ładowarki. Oceniając złożone przez oskarżonego wyjaśnienia Sąd przyjął, że oskarżony przyznał się do przedstawionego mu zarzutu. Takie twierdzenie Sądu wynika stąd, iż w swoim ostatnim słowie oskarżony wniósł o uznanie go za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i wymierzenie kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Oskarżony składał wzajemnie sprzeczne wyjaśnienia, albowiem w pierwszych słowach przyznał się do przedstawionego mu zarzutu w całości, a następnie przedstawiając okoliczności zdarzenia wyjaśnił o tym, w jakich okolicznościach doszło do zawarcia umowy leasingowej oraz, że koparko-ładowarka została mu skradziona, że poszukiwał bezskutecznie sprawcy kradzieży, że o zaistniałej sytuacji nie poinformował policji ani też firmy zW., oraz że następnie wyjechał zJ., początkowo doM., a następnie do Anglii. W głosach stron oskarżony wnosił o wymierzenie mu kary pozbawienia wolności – w śledztwie kary 3 lat, natomiast podczas rozprawy, kary z warunkowym zawieszeniem jej wykonania.
Oceniając wyjaśnienia oskarżonego Sąd uznał je za niewiarygodne w zakresie dotyczącym tego, co stało się z koparko-ładowarką i sposobie zachowania się, postępowania oskarżonego.
Wyjaśnienia te uznać należy za wręcz naiwne. Oskarżony nie wie, gdzie doszło do kradzieży, albowiem nie wie, gdzie została mu przekazana koparko-ładowarka – miejsce to określa jako na drodze doK., a ładowarka przechowywana była na dworcu kolejowym. Do jej kradzieży miało dojść w czasie około 3-4 godzin, tj. wtedy gdy oskarżony pojechał doJ.po operatora koparki, który miałby ją przyprowadzić doJ.. Skoro oskarżony pojechał autobusem doJ., aby spotkać się z operatorem, to przecież mógł z nim kontaktować się telefonicznie /co robił jak wyjaśnił bezskutecznie wJ./ z miejsca, gdzie znajdowała się koparko-ładowarka. Ponadto jeżeli oskarżony nie posiadał uprawnień do kierowania koparko-ładowarką, to jej wydanie mogło nastąpić w miejscu jak najbardziej dogodnym dla oskarżonego, np. w miejscu, gdzie znajdowała się jego firma, a więc miejscu, gdzie miał możliwość zapewnienia jej ochrony przed kradzieżą. Taka sytuacja była w tej sprawie jak najbardziej możliwa, gdyż z wyjaśnień oskarżonego wynika, że koparko-ładowarka przywieziona została na lawecie. Z doświadczenia życiowego wynika wprost, że w przypadku kradzieży rzeczy, w tym przedmiotu znacznej wartości w każdym przypadku pokrzywdzony zgłasza ten fakt jak najszybciej policji, aby doszło do odnalezienia przedmiotu kradzieży i ustalenia sprawcy kradzieży. Oskarżony nie postąpił w ten sposób. Nie powiadomił policji, nie powiadomił firmy zW., a ponadto nie tylko, że nie przebywał w miejscu pobytu, tj. tam gdzie znajdowała się siedziba firmy, lecz wyjechał zJ.przez co uniemożliwiłfirmie (...)nawiązanie jakiegokolwiek z nim kontaktu /istotną okolicznością jest także to, żefirma (...)nie była płatnikiem składek ZUS, nie odprowadzała podatków, oraz nie składała zeznań podatkowych – k. 160-165/.
Mając na uwadze wyżej wymienione okoliczności Sąd przyjął, że oskarżony popełnił przestępstwo przywłaszczenia rzeczy mu powierzonej, rzeczy o znacznej wartości. Oskarżony jako osoba, która reprezentowałafirmę (...)przyjął protokołem zdawczo-odbiorczym koparko-ładowarkę, tym samym przedmiot umowy leasingowej znalazł się w posiadaniu oskarżonego, przedmiot ten powierzono oskarżonemu. Oskarżony rozporządzał tym przedmiotem, cudzą rzeczą, z tym że w toku prowadzonego postępowania nie ustalono, co zrobił oskarżony z koparko-ładowarką, jednakże nie zwrócił jej pokrzywdzonemu, ani nie poinformował, gdzie się znajduje. Jego wyjaśnienia w tym zakresie zostały uznane za niewiarygodne.
Sąd rozważał możliwość przypisania oskarżonemu przestępstwa oszustwa, jednakże z uwagi na takie okoliczności jak: zapłacenie pierwszej raty, czynienie starań o zatrudnienie pracownika, pracowników, oraz o podpisanie umowy zlecenia dotyczącej robót budowlanych doszedł do przekonania, że w chwili zawierania umowy, uzyskania koparki nie miał jeszcze zamiaru jej przywłaszczyć. Wartość przywłaszczonej koparko-ładowarki to kwota 240.000 zł, a więc jest to mienie znacznej wartości w rozumieniuart. 115 § 5 kk/mienie znacznej wartości w rozumieniu tego przepisu to mienie o wartości, która przekracza 200.000 zł/.
Przypisany oskarżonemu czyn popełniony został w warunkach recydywy zart. 64 § 1 kk. Oskarżony wyrokiem Sądu Rejonowego w Mławie w sprawie II K 848/02 skazany został na karę 4 lat pozbawienia wolności za popełnienie przestępstwa zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 282 kki karę tą w wymiarze ponad 6 miesięcy odbywał w kilku okresach czasu, z tym że zakład karny opuścił 12.12.2006 r. W tej sytuacji od czasu opuszczenia przez oskarżonego zakładu karnego do chwili popełnienia przypisanego mu obecnie przestępstwa nie upłynął okres 5 lat. Przestępstwa zart. 282 kki284 § 2 kkto przestępstwa podobne w rozumieniuart. 115 § 2 kk, albowiem to przestępstwa m.in. popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowej /przestępstwo zart. 282 kkpopełnia ten, kto w celu osiągnięcia korzyści majątkowej m.in. przemocą doprowadza inną osobę do rozporządzenia własnym lub cudzym mieniem, a przestępstwo zart. 284 § 2 kkpolega na przywłaszczeniu, a więc m.in. zwiększeniu swoich aktywów/.
Wymierzając oskarżonemu karę Sąd wziął pod uwagę nie tylko wartość przedmiotu przestępstwa, ale także uprzednią karalność oskarżonego. Oskarżony przypisane mu przestępstwo popełnił w warunkach recydywy zart. 64 § 1 kk, będąc wcześniej dwukrotnie karany na kary pozbawienia wolności za popełnienie przestępstw przeciwko mieniu – przestępstwo zart. 291 § 1 kk/paserstwo/,art. 286 § 2 kk/oszustwo/ iart. 13 § 1w zw. zart. 282 kk/wymuszenie rozbójnicze/ - k. 166-171, 193-195. To ta uprzednia karalność oskarżonego za popełnienie przestępstw przeciwko mieniu zadecydowała o tym, że Sąd nie znalazł podstaw, aby wymierzoną oskarżonemu karę pozbawienia wolności warunkowo zawiesić /brak pozytywnej opinii kryminologicznej/.
Pokrzywdzony złożył w sprawie wniosek o naprawienie szkody, dlatego też Sąd na podstawieart. 46 § 1 kkorzekł wobec oskarżonego obowiązek jej naprawienia.
Z uwagi na to, że oskarżony był tymczasowo aresztowany Sąd na podstawieart. 63 § 1 kkzaliczył oskarżonemu okres tymczasowego aresztowania na poczet wymierzonej kary pozbawienia wolności.
Oskarżony obecnie nie pracuje, nie posiada majątku, dlatego Sąd zwolnił do od kosztów sądowych.