Sąd Okręgowy w Ostrołęce
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 70/14
Data wyroku: 2014-05-06 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Łaszczych, Magdalena Dąbrowska, Wiesław Oryl
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Wolności
Podstawa prawna: art. 193 kk

Sygn. akt II Ka 70/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 06 maja 2014r.

Sąd Okręgowy w Ostrołęce II Wydział Karny
w składzie:

Przewodniczący SSOAnna Łaszczych

Sędziowie SOWiesław Oryl

SOMagdalena Dąbrowska(spr. )

ProtokolantLuiza Ustaszewska- Sęk

w obecności ProkuratoraAdama Kolbus
przy udziale oskarżyciela posiłkowegoJ. S.
po rozpoznaniu w dniu 06 maja 2014 r.
sprawy przeciwkoS. S.iZ. S.
oskarżonym o przestępstwa zart. 193 k.k.
z powodu apelacji Prokuratury Rejonowej w Ostrołęce
od wyroku Sądu Rejonowego w Przasnyszu z dnia 6 grudnia 2013r. w sprawie IIK 843/13
orzeka:
uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Przasnyszu;

Sygn. akt II Ka 70/14

UZASADNIENIE
Prokuratura Rejonowa w Ostrołęce oskarżyłaS. S.o to, że:

I
w kwietniu 2013 roku w dacie bliżej nieokreślonej wP.przyul. (...)zajął ogrodzony teren bez zgody jego właściciela oraz wbrew żądaniu właściciela terenu, miejsca tego nie opuścił

tj. o czyn zart. 193 k.k.

II
na przełomie kwietnia i maja 2013 roku wP.przyul. (...)zajął ogrodzony teren bez zgody jego właściciela oraz wbrew żądaniu właściciela terenu, miejsca tego nie opuścił

tj. o czyn zart. 193 k.k.
Z. S.o to że:

I
w kwietniu 2013 roku w dacie bliżej nieokreślonej wP.przyul. (...)zajęła ogrodzony teren bez zgody jego właściciela oraz wbrew żądaniu właściciela terenu, miejsca tego nie opuściła

tj. o czyn zart. 193 k.k.

II
na przełomie kwietnia i maja 2013 roku wP.przyul. (...)zajęła ogrodzony teren bez zgody jego właściciela oraz wbrew żądaniu właściciela terenu, miejsca tego nie opuściła

tj. o czyn zart. 193 k.k.

Sąd Rejonowy w Przasnyszu wyrokiem z dnia 06 grudnia 2013r. w sprawie II K 843/13 orzekł :

I
oskarżonegoS. S.uniewinnił od popełnienia zarzucanych mu czynów

II
oskarżonąZ. S.uniewinnił od popełnienia zarzucanego jej w pkt. I aktu oskarżenia

III
oskarżonąZ. S.uznał za winną popełnienia zarzucanego jej czynu w pkt. II aktu oskarżenia i za to na podstawieart. 193 k.k.skazał ją na karę 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych po 10 (dziesięć) złotych każda

IV
zwolnił oskarżonąZ. S.od kosztów sądowych i obciążył nimi Skarb Państwa.

Apelację od wyroku złożyła Prokuratura Rejonowa w Ostrołęce zaskarżając powyższy wyrok w całości na niekorzyść oskarżonych, zarzucając mu na podstawie 427§ 1 i 2 k.p.k.,art. 438 pkt. 2 i 3 k.p.k.:
- błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mający wpływ na jego treść, polegający na niesłusznym uznaniu braku winyS. S.zarzucanych mu czynów I i II aktu oskarżenia iZ. S.zarzucanego jej czynu I aktu oskarżenia poprzez błędne uznanie, iż w dacie zarzucanych im czynów nie wiedzieli, iż właściciele nie pozwalają im na korzystanie z ogrodzonego ogródka położonego na terenie posesji przyul. (...)wP.w wbrew żądaniu, terenu tego nie opuścili, co skutkowało uniewinnieniem od popełnienia zarzucanych im czynów podczas gdy prawidłowa analiza okoliczności podmiotowych i przedmiotowych czynów prowadzi do wniosków przeciwnych.
- obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia, a mianowicieart. 7 k.p.k.,92 k.p.k., i 410k.p.k.polegającą na przekroczeniu swobodnej oceny przeprowadzonych dowodów i dokonanie jej w sposób, dowolny z naruszeniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i wydanie rozstrzygnięcia na podstawie okoliczności sprawy przemawiających jedynie na korzyść oskarżonych z pominięciem okoliczności przeciwnych, w tym wskazanych w toku innego wcześniejszego postępowania o taki sam czyn prowadzonego przez Prokuraturę Rejonową w Ostrołęce o sygn.. akt 1 Ds. 283/13 podczas gdy prawidłowa analiza sprawy prowadzi do wniosku iżS. S.iZ. S.z pełną świadomością mimo żądania osób uprawnionych nie opuścili ogrodzonego terenu

W konkluzji Prokuratura wniosła o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do Sądu Rejonowego w Przasnyszu celem ponownego rozpoznania.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja Prokuratury Rejonowej w Ostrołęce była o tyle zasadna, że skutkowała uchyleniem zaskarżonego wyroku i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu .

Przypomnieć należy, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego przekonanie Sądu o wiarygodności jednych dowodów i niewiarygodności innych dowodów pozostaje pod ochronąart. 7 k.p.k.jeśli jest to poprzedzone ujawnieniem w toku rozprawy głównej całokształtu okoliczności sprawy, stanowi wyraz rozważenia wszystkich okoliczności przemawiających zarówno na korzyść jak i niekorzyść oskarżonego i jest zgodne ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego a nadto zostało wyczerpująco i logicznie uargumentowane w uzasadnieniu wyroku.
Należy stwierdzić, że wnioski, wysnute przez Sąd Rejonowy w przedmiotowej sprawie, są efektem dokonania dowolnej oceny dowodów, która doprowadziła do sprzeczności w treści uzasadnienia orzeczenia. W przedmiotowej sprawie niewątpliwy jest stan faktyczny, odnośnie faktu, że obydwie strony zamieszkują w jednym domu. Oskarżeni umową darowizny darowali pokrzywdzonym gospodarstwo rolne wraz z zabudowaniami. Niespornym jest również sam fakt obsiewania przez oskarżoną ogródka.. Kwestią sporną, jest jak słusznie zauważył Sąd Rejonowy, fakt poinformowania bądź nie oskarżonych o konieczności opuszczenia nieruchomości. Okoliczność ta ma znaczenie dla rozstrzygnięcia w sprawie. Sąd zaś w sposób niespójny i bardzo pobieżny ustosunkował się do dowodów w tym zakresie. Słusznie wskazuje Prokurator, iż Sąd uniewinniając oskarżonegoS. S.i w częściZ. S.podniósł, że pokrzywdzonyJ. S.dopiero na przełomie kwietnia i maja 2013 roku poinformowałZ. S.aby usunęła z ogródka swoje przedmioty. Dalej jednak Sąd Rejonowy wskazuje, iż wolę syna oskarżona znała od co najmniej listopada 2012 roku, kiedy w sprawie ogródka interweniowała policja. Sprzeczności więc w treści uzasadnienia nie pozwalają na ocenę prawidłowości rozstrzygnięcia.
Sąd w sposób nienależyty dokonał pod tym kątem zeznań świadków i wyjaśnień oskarżonych. OskarżonyS. S.twierdził, że nie był wzywany do tego aby opuścić ogródek, powiedział jednak, że w listopadzie 2012 roku pokrzywdzony powiedział do jego żony aby nie wyrywała warzywa, w dniu 2 listopada 2012 roku była wzywana policja. Sąd nie poczynił żadnych ustaleń odnośnie roliS. S.w zdarzeniach objętych aktem oskarżenia.
Mając na uwadze wyżej wskazane uchybienia, Sąd Okręgowy uznał, że wypowiadanie się w zakresie zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych przez Sąd Rejonowy za podstawę orzeczenia na obecnym etapie postępowania jest przedwczesne. Odniesienie się przez Sąd Okręgowy do tego zarzutu mogłoby sugerować Sądowi Rejonowemu rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy, a to winno pozostać kwestią otwartą.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Rejonowy winien dokładnie przeprowadzić postępowanie dowodowe, wnikliwie przesłuchać oskarżonych jeśli nie skorzystają z prawa do odmowy składania wyjaśnień oraz świadków w szczególności pokrzywdzonych na okoliczności zarzucanych oskarżonym czynów. Sąd w szczególności winien ustalić czy oskarżeni mieli zgodę pokrzywdzonych na korzystanie z ogródka i kiedy powzięli informację , że korzystać z niego nie mogą, jaka była rolaS. S.odnośnie zarzucanych mu czynów. Sąd przeprowadzi dowód z akt toczących się między stronami, a w szczególności akt II K 246/13. Dopiero tak zebrany w sprawie materiał dowodowy winien być poddany przez Sąd Rejonowy wszechstronnej ocenie, uwzględniającej wszystkie dowody zgromadzone w sprawie zarówno korzystne jak i niekorzystne dla oskarżonych. Sąd zadba, aby ocena ta była przeprowadzona w ramach swobodnej oceny dowodów zakreślonej wart. 7 k.p.k., w szczególności w aspekcie zasad logiki, wiedzy i doświadczenia życiowego. Ponadto jeśli zajdzie taka potrzeba, Sąd sporządzi uzasadnienie, które będzie spełniało wymogi określone wart. 424 k.p.k.
Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy na podst.art. 437§1 i 2 k.p.k.orzekł jak w sentencji.