Sąd Okręgowy w Białymstoku
VIII Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VIII Ka 231/14
Data wyroku: 2014-06-13 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Dariusz Niezabitowski, Dariusz Gąsowski, Krzysztof Kamiński –
Słowa kluczowe: Recydywa
Podstawa prawna: art. 209§1 kk w zw. z art. 64§1 kk

Sygn. akt VIII Ka 231/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 13 czerwca 2014 r.
Sąd Okręgowy w Białymstoku VIII Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący- Sędzia SO Krzysztof Kamiński – spr.
Sędziowie: SO Dariusz Niezabitowski
SO Dariusz Gąsowski
Protokolant Aneta Chardziejko
w obecności prokuratora Bożeny Romańczuk, po rozpoznaniu w dniu 13.06.2014 r. sprawyA. C.oskarżonego o czyn zart. 209§1 k.k.w zw. zart. 64§1 k.k.na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Białymstoku z dnia 8 stycznia 2014 r. (sygn. akt VII K 893/13):

I
Wyrok w zaskarżonej części zmienia w ten sposób, że za podstawę skazania oskarżonego przyjmujeart. 209§1 k.k.w zw. zart. 64§1 k.k.

II
Zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze i obciąża nimi Skarb Państwa.

UZASADNIENIE
A. C.został oskarżony o to, że: w okresie od 29 kwietnia 2011 roku do 28 marca 2013 roku wB.uporczywie uchylał się od wykonania ciążącego na nim z mocy ustawy i wyroku Sądu Rejonowego w Białymstoku sygn. akt V RC 829/98 obowiązku opieki nad swoimi dziećmiK. C. (1)iK. C. (2), poprzez niełożenie na ich utrzymanie, przez co naraził ich na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej sześciu miesięcy kary pozbawienia wolności orzeczonej za podobne przestępstwo umyślne, tj. o czyn zart. 209§1 k.k.w zw. zart. 64§1 k.k.
Sąd Rejonowy w Białymstoku wyrokiem z dnia 8 stycznia 2014 r. w sprawie o sygn. akt VII K 893/13 oskarżonegoA. C.uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na mocyart. 209§1 k.k.skazał go i wymierzył mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności.
Zwolnił oskarżonego w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.
Powyższy wyrok, na zasadzieart. 425§1 i 2 k.p.k.iart. 444 k.p.k.w całości na niekorzyść oskarżonego, zaskarżył prokurator i w oparciu o przepisyart. 427§1 i 2 k.p.k.,art. 437§1 i 2 k.p.k.iart. 438 pkt 1 k.p.k.zarzucił wyrokowi obrazę przepisów prawa materialnego, a mianowicieart. 64§1 k.k.poprzez jego niewskazanie w podstawie skazaniaA. C., podczas gdy Sąd uznał wymienionego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu zart. 209§1 k.k.w zw. zart. 64§1 k.k.i winienart. 64§1 k.k.powołać w podstawie skazania.
Wskazując na powyższe wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wskazanie w podstawie skazaniaA. C.art. 64§1 k.k.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja prokuratora jest zasadna i zasługuje na uwzględnienie.
Należy zgodzić się z rzecznikiem oskarżenia, iż Sąd I instancji pomijając w podstawie prawnej skazaniaart. 64§1 k.k.dopuścił się obrazy prawa materialnego.
Nie ulega wątpliwości, żeA. C.dopuścił się zarzuconego mu czynu w ciągu pięciu lat po dobyciu co najmniej sześciu miesięcy kary pozbawienia orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne. Znalazło to odzwierciedlenie w opisie przypisanego mu czynu. W tej sytuacji – jak słusznie podnosi prokurator – podstawa skazania winna uwzględniaćart. 64§1 k.k.
Nie budzi natomiast zastrzeżeń podstawa wymiaru kary. Zważywszy, że kara 10 miesięcy pozbawienia wolności mieści się w granicach przewidzianych wart. 209§1 k.k., przepis ten stanowi (samodzielnie) podstawę wymiaru kary.
Dlatego na mocyart. 438 pkt. 1 k.p.k.należało orzec, jak w pkt. I sentencji.
Z uwagi na to, że postępowanie odwoławcze było wynikiem uchybienia Sądu I instancji, na mocyart. 624§1 k.p.k.w zw. zart. 634 k.p.k.– ze względów słusznościowych – należało zwolnić oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.