Sąd Okręgowy w Gliwicach
III Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: III Cz 766/14
Data wyroku: 2014-07-31 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Sędzia Leszek Dąbek, Aleksandra Janas, Marcin Rak
Słowa kluczowe: Koszty Procesu
Podstawa prawna: art. 100 kpc

Sygn. akt III Cz 766/14

POSTANOWIENIE
Dnia 31 lipca 2014 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie:
Przewodniczący-Sędzia:  SO Leszek Dąbek (spr.)
Sędziowie:   SO Aleksandra Janas
SR del. Marcin Rak
po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2014 r. w Gliwicach na posiedzeniu niejawnym sprawy
z powództwaI. N.
przeciwko(...)Spółce Akcyjnej(...)wW.i GminieP.

o zapłatę
na skutek zażalenia powódki
na rozstrzygnięcie zawarte w punkcie 3 wyroku Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach
z dnia 13 listopada 2013 r., sygn. akt I C 18/11
postanawia:

1
zmienić zaskarżone rozstrzygnięcie o tyle, że zasądzić od pozwanych na rzecz powódki kwotę 635,20 zł (sześćset trzydzieści pięć złotych dwadzieścia groszy)z tytułu zwrotu kosztów procesu, z tym zastrzeżeniem że spełnienie świadczenia przez jednego z pozwanych zwalnia drugiego;

2
oddalić zażalenie w pozostałej części;

3
zasądzić od pozwanych na rzecz powódki kwotę 132,35 zł (sto trzydzieści dwa złote trzydzieści pięć groszy) z tytułu zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, z tym zastrzeżeniem że spełnienie świadczenia przez jednegoz pozwanych zwalnia drugiego.

SSR (del.) Marcin Rak SSO Leszek Dąbek SSO Aleksandra Janas
Sygn. akt III Cz 766/14

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Tarnowskich Górachw postanowieniu zawartym
w punkcie 3 wyroku wydanego w dniu 13 11 2013r. zasądził od pozwanych(...)wW.i GminyP.solidarnie na rzecz powódkiI. N.kwotę 258,64 zł tytułem zwrotu kosztów procesu, uznając że wobec częściowego uwzględnienia powództwa pozwani są obciążeni obowiązkiem ich zwrotu w 71,42%.
Orzeczenie zaskarżyłapowódkaI. N., która wnosiła o jego zmianę „poprzez zasądzenie od pozwanych na rzecz powódki kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych” bądź o jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie na jej rzecz od pozwanych zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.
Zarzuciła, że przy ferowaniu zaskarżonego rozstrzygnięcia naruszono regulacje:
-§ 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 09 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu(Dz. U. z 2013r., poz. 490) poprzez jego niezastosowanie i niezasądzenie na rzecz pełnomocnika powódki kosztów zastępstwa procesowego,
-art. 100 k.p.c.poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i niezasądzenie na rzecz strony powodowej kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych.
Sąd Odwoławczy zważył co następuje:
Przedmiotem procesu było roszczenie o zapłatę zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę, które ma źródło w regulacjiart. 445 § 1 k.c.
Przepisykodeksu cywilnegonie zawierają ścisłego kryterium określenia wysokości zadośćuczynienia, w konsekwencji czego trafnie zażalenie podnosi,
iż określenie należnej sumy zawsze należy od oceny sądu.
Nie oznacza to jednak – do czego w istocie zmierza zażalenie – że w każdym wypadku uwzględnienia powództwa sąd powinien w oparciu o regulacjęart. 100 zd. 2 k.p.c.włożyć na pozwanego obowiązek zwrotu powodowi wszystkich poniesionych przez niego kosztów procesu.
Orzeczenie o kosztach procesu powinno bowiem uwzględniać proporcje zachodzące pomiędzy żądaniem a wynikiem procesu i żądanie zadośćuczynienia
w kwocie rażąco wygórowanej w stosunku do przyznanych, w podobnych przypadkach, w orzecznictwie sądowym, jako przekraczające przysługujące sądowi granice oceny stosownego zadośćuczynienia (art. 445 § 1 k.c.), wyłącza przewidzianą wart. 100 k.p.c.możliwość włożenia na pozwanego obowiązku zwrotu wszystkich z tym związanych kosztów (wyrok SN z dnia 4 10 1972r. II PR 223/72 .LEX nr 7144).
W niniejszej sprawie powódka uległ w swym żądaniu w blisko 29 %.
Dochodzone przez nią zadośćuczynienie było zatem dochodzone w wysokości rażąco wygórowanej w stosunku do przyznanego i Sąd pierwszej instancji słusznie oparł swe rozstrzygnięcie na regulacjiart. 100 zd. 1 k.p.c.stosunkowo rozdzielając obowiązek ich ponoszenia przez strony.
Przy ich rozdzieleniu umknęło jednak jego uwadze, iż regulacjaart. 98 § 2 k.p.c.do niezbędnych kosztów procesu zalicza tylko „poniesione przez stronę koszty sądowe”, tj. koszty uiszczonych opłat i uiszczonych prze strony zaliczek wykorzystanych przez sąd na poczet wydatków (nieuiszczone przez strony koszty sądowe podlegają odrębnemu rozliczeniu w oparciu o regulację art. 113 u.o.k.s.).
W wyniku tego popełnił błąd przyjmując za podstawę rozliczenia kwotę 8.951,60 zł zamiast prawidłowej kwoty 7.634 zł., w której zawarł zarówno koszty procesu faktycznie poniesione przez strony jak również nieuiszczone przez nie koszty sądowe. [Prawidłowe wyliczenie należnych powódce kosztów procesu przedstawia się następująco: 2817zł – (7.634 zł x 28,58%) = 635,20 zł.].
Nadto umknęło uwadze Sądu pierwszej instancji, że po stronie pozwanej występuje odpowiedzialność in solidum (znalazło to odzwierciedlenie w treści rozstrzygnięcia głównego) i ta zasada odpowiedzialności ma również zastosowanie
w przypadku rozstrzygnięcia o kosztach procesu.
Reasumując zaskarżone postanowienie jest w części wadliwe i dlatego zażalenie powódki w części uzasadnione uwzględniono, orzekając jak w pkt 1 sentencji w oparciu o przepisart. 386 § 1 k.p.c.w związku zart. 397 § 2 zd. 1 k.p.c.a w pozostałym zakresie zażalenie jako bezzasadne oddalono na mocy regulacjiart. 385 k.p.c.w związku zart. 397 § 2 zd. 1 k.p.c.
O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono na podstawie regulacjiart. 100 zd. 1 k.p.c.w zw. zart. 108 § 1 k.p.c.i§ 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 09 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu(Dz. U. z 2013r., poz. 490).
SSR (del.) Marcin Rak SSO Leszek Dąbek SSO Aleksandra Janas