Sąd Okręgowy w Poznaniu
III Wydział Karny
Sygnatura akt: III K 97/14
Data wyroku: 2014-11-28 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, SENTENCE, REASON
Sędziowie: Mariola Skierś
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Dokumentom, Przestępstwo Przeciwko Mieniu, Przestępstwo Przeciwko Obrotowi Gospodarczemu
Podstawa prawna: art. 13 § 1 kk w zw. z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 294 § 1 kk, art. 294 § 1 kk, art. 297 § 1 kk, art. 270 § 1 kk, art. 273 kk w zw. z art. 11 § 2 kk, art. 272 kk w zw. z art. 12 kk

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 28 listopada 2014 roku
Sąd Okręgowy w Poznaniu w III Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący: SSO Mariola Skierś
Protokolant: prot. sąd. Damian Anioł
w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej Poznań Stare Miasto w Poznaniu – Magdaleny Kęsy - Pietrus
po rozpoznaniu dnia 10.06.2014r., 26.06.2014r., 17.09.2014r., 27.10.2014r., 17.11.2014r., 26.11.2014r. sprawy:
a)M. T. (1)–synaW.iE.z domuD.,urodzonego (...)wP.,
b)D. S. (1)–synaM.iA.z domuG.,urodzonego (...)wP.
oskarżonych o to, że:

I
W okresie od 12.12.2012r. do 15.01.2013r. wP.iS., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w postaci kredytu w kwocie 300.000 zł, co stanowi mienie znacznej wartości, w krótkich odstępach czasu i z góry powziętym zamiarze jak również wspólnie i w porozumieniu, a nadtoM. T. (1)w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, usiłowali wprowadzić w błąd pracownikówBanku (...) SAco do zamiaru wywiązania się z umowy kredytu w ten sposób, iż złożyli wniosek o udzielenie kredytu obrotowego w kwocie 300.000 zł dlaspółki (...) sp. z o.o., a następnie do dokumentacji kredytowej załączyli poświadczony notarialnie przez rejentaP. G.w dniu 13.01.2013r. odpis za zgodność z okazanym dokumentem zaświadczenia zBanku (...) SAz datą 17.12.2012r. o posiadaniu rachunku , obrotach na rachunku, regulowaniu zobowiązań wobec Banku oraz tytułach egzekucyjnych na rachunkach bankowych i usługach kredytowych, który to odpis dokumentu wyłudzili od wymienionego notariusza, upoważnionego do poświadczania odpisów dokumentów za zgodność z okazanymi oryginałami dokumentów, okazując jemu powyższe, uprzednio sfałszowane zaświadczenie, jednak zamierzonego celu nie osiągnęli i kredytu nie otrzymali wskutek działań pracowników wskazanego powyżej banku, czym działali na szkodęBanku (...) SAoraz notariuszaP. G.

tj. o przestępstwo zart. 13§1kkw zw. zart. 286§1 kkw zw. zart. 294§1 kkiart. 297§1kkorazart. 270§1 kkorazart. 273 kkw zw. zart. 11§2kkiart. 272 kkw zw. zart. 12 kk

1
Uniewinnia oskarżonegoM. T. (1)od popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w punkcie I części wstępnej wyroku

2
OskarżonegoD. S. (1)uznaje za winnego tego, że w okresie od 12.12.2012r. do 15.01.2013r. wP.iS., działając w krótkich odstępach czasu i w z góry powziętym zamiarze oraz działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w postaci kredytu obrotowego w kwocie 300.000 zł dlaspółki PHU (...) sp. z o.o., co stanowi mienie znacznej wartości, usiłował wprowadzić w błąd pracownikówBanku (...) SAco do możliwości i zamiaru wywiązania się z umowy kredytu i doprowadzićBank (...) SAdo niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 300.000 zł w ten sposób, iż złożył wniosek o udzielenie kredytu obrotowego w kwocie 300.000 zł dlaspółki PHU (...) sp. z o.o.jako prokurent tej spółki, przy czym na wniosku tym został podrobiony przez nieustaloną osobę podpisM. T. (1)prezesa tej spółki, a następnie do dokumentacji kredytowej załączył sfałszowany przez nieustaloną osobę odpis zaświadczenia zBanku (...) SAz datą 17.12.2012r. o posiadaniu rachunku, obrotach na rachunku, regulowaniu zobowiązań wobec Banku oraz tytułach egzekucyjnych na rachunkach bankowych i usługach kredytowych, poświadczony notarialnie przez notariuszaP. G.w dniu 15.01.2013r. za zgodność z okazanym dokumentem, który to odpis dokumentu wyłudził wskutek wprowadzenia w błąd co do autentyczności tego dokumentu osoby upoważnionej do jego sporządzenia tj. notariuszaP. G., jednak zamierzonego celu nie osiągnął i kredytu nie otrzymał dlaspółki z o.o. PHU (...), wskutek działań pracowników wskazanego powyżej banku, którzy odmówili udzielenia tego kredytu, czym działał na szkodęBanku (...) SAoraz notariuszaP. G., tj. przestępstwa zart. 13§1kkw zw. zart. 286§1 kkw zw. zart. 294§1 kkiart. 297§1kkorazart. 270§1 kkorazart. 273 kkw zw. zart. 11§2kkiart. 272 kkw zw. zart. 12 kki za to na podstawieart. 14 § 1 kkw zw. zart. 294 § 1 kkw zw. zart. 11 § 3 kkwymierza oskarżonemukarę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, a na podstawieart. 33 § 2 kkwymierza oskarżonemuD. S. (1)karę grzywny w wysokości60 (sześćdziesiąt) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 (dziesięć) zł

3
Na podstawieart. 69 § 1 i 2 kkiart. 70 § 1 pkt 1 kkwykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza oskarżonemuD. S. (1)naokres 3 (trzech) lat tytułem próby

4
na podstawieart. 44§ 2 kkw zw. zart. 195 kkworzeka przepadek poprzez pozostawienie w aktach sprawy dowodów rzeczowych w postaci: wniosku o udzielenie kredytu z 12.12.2012r. (k. 3-4 akt) oraz zaświadczenia banku z 17.12.2012r. (k. 5 akt).

5
Na podstawie§ 14 ustęp 2 punkt 5, § 16, § 19 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu( Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późniejszymi zmianami) zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokataJ. N.kwotę 1.771,20 zł brutto tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oskarżonemuM. T. (1)

6
Na podstawieart. 632 pkt 2 kpkkosztami procesu w części dotyczącej uniewinnienia oskarżonegoM. T. (1)obciąża Skarb Państwa

7
Na podstawieart. 627 k.p.k.,art. 633 kpk,art. 1 i art. 2 ust. 1 pkt 3 i art. 3 ust.1 ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnych(tj. Dz. U. 83.49.223 z późn. zm.) zasądza od oskarżonegoD. S. (1)na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w części, tj. w łącznej kwocie 1.265,65 zł

SSO Mariola Skierś

UZASADNIENIE

W sprawie oskarżonychM. T. (1)iD. S. (1)sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 23.02.2004r.W. Z.iR. W.zawiązali spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością pod nazwą(...) sp. z o.o.(k. 67). Kapitał zakładowy spółki wynosił 50.000 zł i dzielił się na 100 równych udziałów, każdy o wartości 500 zł (k. 70). Siedzibą spółki byłP.,Osiedle (...). Przedmiotem działalności spółki były przede wszystkim roboty budowlane. W dniu 29.03.2004r. wspólnicy zmielili nazwę spółki naPrzedsiębiorstwo Handlowo – Usługowe (...) sp. z o.o.(k. 65). W dniu 30.12.2009r. wspólnicy sprzedali swoje udziały w spółceM. Z.orazJ. Z. (1)(k. 86). Udziały w spółce następnie w 2012r. wykupił w całości oskarżonyD. S. (1)i w dniu 21.09.2012r. podczas nadzwyczajnego zgromadzenia wspólników podjął uchwałę, iż kapitał zakładowy spółki wynosi 80.000 zł, dzieli się na 1600 równych i niepodzielnych udziałów, każdy o wartości 500 zł. Jednocześnie w uchwale tej wskazano, że wszystkie 1600 udziałów w kapitale zakładowym spółki posiadaD. S. (1), przy czym udziały te pokryte zostały gotówką w kwocie 80.000 zł (k. 75-77). Jako nową siedziba spółki wskazany został adresP.ul. (...). W dniu 24.10.2012r. (k. 7-9, 62) właścicielem 1520 udziałów został oskarżonyM. T. (1), aD. S. (1)pozostał właścicielem 80 udziałów. Kapitał zakładowy spółki pozostał w kwocie 80.000 zł (k. 9).
Za lata 2010-2012 do akt rejestrowych spółki nie zostały przesłane sprawozdania finansowe (k. 51).
Obsługę(...) sp. z o.o., przed zakupem udziałów przezD. S. (1)prowadziłF. T.prowadzący działalność pod nazwą(...) sp. z o.o.(k. 154v). Po sprzedaży udziałów oskarżonemuD. S. (1)umowa dotycząca obsługi(...) sp. z o.o.została w dniu 16.05.2012r. wypowiedzianaF. T.ze skutkiem od dnia 31.05.2012r. do 31.08.2012r. (k. 313). W dniu 3 września 2012r. oskarżonyD. S. (1)pokwitował(...) sp. z o.o.odbiór dokumentacji księgowej za lata 2004r. do sierpnia 2012r. (k. 314). W tym samym dniu tj. 3.09.2012r. oskarżonyD. S. (1)zlecił(...) sp. z o.o.przeprowadzenie w okresie od 1.09.2012r. do 31.12.2012r. analizy finansowo – ekonomicznej, Cash – Flow z dokumentów powierzonych przezPHU (...) sp. z oo. oraz wdrożenie oprogramowania finansowo – księgowego, a także programu(...)w siedzibie spółki tj. wP.przyul. (...).
Po wypowiedzeniu umowy obsługi(...)oskarżonyD. S. (1)nawiązał kontakt z nowym księgowym o danychP. W.. Tożsamości tej osoby nie ustalono w toku postępowania, albowiem w bazie Centralnej Ewidencji Ludności osób o takim imieniu i nazwisku jest w Polsce 473 (k. 133), a oskarżonyD. S. (1)nie podał innych danych, które umożliwiłyby ustalenie tożsamości tej osoby. Osobie tej oskarżonyD. S. (1)przekazał dokumentację księgowąspółki PHU (...) sp. z o.o.
PHU (...) sp. z o.o.posiadała rachunek w(...) SA1 Oddział wS.. Doradcą firmy w tym Oddziale jestR. N.. W sierpniu 2012r. w Oddziale stawił się oskarżonyD. S. (1)celem aktualizacji danych dotyczących zarządu spółki oraz w celu otrzymania zaświadczenia o obrotach na rachunku za ostatnie 12 miesięcy. Takie zaświadczenie zostało wystawione w dniu 24.08.2012r. i wydane oskarżonemuD. S. (1). W dniu 26.09.2012r. zostało oskarżonemuD. S. (1)na jego wniosek wydane drugie takie zaświadczenie, aktualne. W zaświadczeniach tych obroty spółki za okres ostatnich 12 miesięcy kształtowały się na poziomie ok. 20.000 zł.R. N.nie wystawiała ani nie podpisywała żadnego zaświadczenia dotyczącegoPHU (...) sp. z o.o.w dniu 17.12.2012r. (k. 34).
W grudniu 2012r.M. S.będący doradcą klienta wBanku (...)wP.w Oddziale przyPlacu (...)wP.był co najmniej 3-krotnie w siedzibiespółki PHU (...) sp. z o.o., gdzie spotkał się oskarżonymD. S. (1), a raz zM. T. (1)W jednym ze spotkań brał udział równieżF. T.. Rozmowy te dotyczyły uzyskania przezPHU (...)kredytu obrotowego w kwocie 300.000 zł. Wcześniej oskarżonyD. S. (1)założył rachunek firmowy wBanku (...) SAw Oddziale przyul. (...)przy udzialeM. S.. Otwarcie rachunku było warunkiem niezbędnym dla uzyskania kredytu obrotowego.M. S.wskazał, że niezbędnymi dokumentami są również zaświadczenia z ZUS i US o niezaleganiu w składkach i podatku. Takie dokumenty z tych instytucji uzyskałD. S. (1).
W dniu 12 grudnia 2012r. oskarżonyD. S. (1)przekazał w siedzibie spółki przyul. (...)wP.M. S.wniosek doBanku (...) SAo udzielenie kredytu obrotowego w kwocie 300.000 zł dlaspółki PHU (...) sp. z o.o., który on sam podpisał jako prokurent tej spółki. Na wniosku tym został podrobiony przez nieustaloną osobę podpisM. T. (1)prezesa tej spółki. Wniosek ten został wypełniony przezF. T., część rubryk wypełnił teżM. S.. Do wniosku załączono zaświadczenia z ZUS i US o niezaleganiu w składkach i podatku.
Następnie do dokumentacji kredytowej, nie wcześniej niż w dniu 15.01.2013r., oskarżonyD. S. (1)załączył sfałszowany przez nieustaloną osobę odpis zaświadczenia zBanku (...) SAz datą 17.12.2012r. o posiadaniu rachunku, obrotach na rachunku, regulowaniu zobowiązań wobec Banku oraz tytułach egzekucyjnych na rachunkach bankowych i usługach kredytowych, poświadczony notarialnie przez notariuszaP. G.w dniu 15.01.2013r. za zgodność z okazanym dokumentem. Zaświadczenie to posiadało szatę graficzną, pieczątki i podpisR. N.zgodny z autentycznymi zaświadczeniami wystawianymi przez(...) SAwcześniej oskarżonemuD. S. (1). Przerobione zostały w nim data wydania oraz wysokość obrotów na koncie. Z zaświadczenia tego wynikało, że w okresie od grudnia 2011r. do listopada 2012r. obroty wynosiły WN 10.535.02,36 PLN, MA 11.099.067,23 PLN.
Poświadczenie notarialne przez notariuszaP. G.w dniu 15.01.2013r. za zgodność z okazanym dokumentem, oskarżonyD. S. (1)wyłudził wskutek wprowadzenia w błąd co do autentyczności tego dokumentu osoby upoważnionej do jego sporządzenia tj. notariuszaP. G.. Nastąpiło to w ten sposób, że oskarżonyD. S. (1)poprosiłF. T., aby ten dokonał takiego poświadczenia, aF. T.udał się do znajomego notariuszaP. G., który miał do niego zaufanie i od razu dokonał tej czynności notarialnej. NastępnieF. T.zwrócił ten dokument oskarżonemuD. S. (1)nie zapoznając się szczegółowo z jego treścią, a ten przekazał goM. S..
Wniosek o kredyt z załączonymi do niego dokumentami został przesłany przezM. S.doW., gdzie podlegał weryfikacji. Podczas weryfikacji wniosku o udzielenie kredytu przedstawiciel banku skontaktował się zR. N.jako osobą podpisaną zaświadczeniem i ona zaprzeczyła, by wystawiała zaświadczenie dotyczącespółki z o.o. PHU (...)w dniu 17.12.2012r.(...) Bank (...) SAodmówił udzielenia tego kredytu.
Z informacji Naczelnika Urzędu Skarbowego Poznań Winogrady wynika, żePHU (...) sp. z o.o.nie posiada zaległości. Spółka w latach 2010- 1013 dokonał wpłat: tyt. Podatku VAT za 10/2010r. – 676 zł , tyt. Podatku dochodowego od wynagrodzeń: za 2010r. – 792zł, za 2011r. – 792 zł, za 2012r. 275 zł (k.49)
Z informacji ZUS (k. 382) wynika, żePHU (...) sp. z o.o.posiada zaległości, a w okresie od 2010r. do nadal zatrudniała 3 pracowników.
Z informacji Naczelnika Urzędu Skarbowego Poznań Nowe Miasto wynika, żeM. T. (1)nie złożył zeznania podatkowego za 2013, a za 2012r. przychód wyniósł 74.656 zł. k. 399
Z informacji Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Poznaniu wynika, żeD. S. (1)nie złożył zeznania podatkowego za 2013, a za 2012r. przychód wyniósł 95.140 zł. k. 448-450
OskarżonyD. S. (1)urodził się (...)wP.. Jest bezdzietnym kawalerem. Posiada wykształcenie średnie, z zawodu jest technikiem agronomem. Na etapie postępowania przygotowawczego był zatrudniony wSkupie (...)wK.i uzyskiwał dochód w kwocie 1200 zł. Na etapie postępowania sądowego nie był nigdzie zatrudniony, nie jest zarejestrowany w PUP jako bezrobotny, opiekuje się swoim 90-letnim dziadkiem. Nie posiada majątku. Nie był dotychczas karany karnie.
OskarżonyM. T. (1)urodził się (...)wP.. Posiada wykształcenie średnie, z zawodu jest technikiem technologii drewna. Jest kawalerem, posiada jedno dziecko - syna w wieku 15 miesięcy. Obecnie od 21.08.2013r. odbywa w Areszcie Śledczym w Poznaniu kary pozbawienia wolności, których koniec został obliczony na 25.07.2017r. (k. 366v). Był wielokrotnie karany karnie. Wcześniej odbywał również kary pozbawienia wolności i tak: był pozbawiony wolności w okresie od 6.09.2001r. do 19.11.2001r., od 16.01.2003r. do 7.06.2003r., od 13.01.2004r. do 1.03.2011r. (k. 370-377).

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie następujących dowodów:

1
w części na podstawie wyjaśnień oskarżonegoM. T. (1)(k. 198-201, 285 – 287, 296, 326, 428 akt), w części oskarżonegoD. S. (1)(k. 204-211, 287-289, 326, 512-513, 524, 527 akt)

2
zeznań świadków:R. N.(k. 34-35, 290-291), w częściM. S.(k. 37-38, 108-110, 291-295, 523-525),P. G.(k. 142-144, 295),K. G.(k. 26-28, 297), w częściF. T.(k. 154-155, 322-325)

3
opinii biegłych:

a) częściowo pisemnej i ustnej opinii biegłego grafologaR. I.( opinia pisemna k. 114-127, ustna opinia k. 320-322, opinia uzupełniająca 348-351)
b) w całości opinii biegłego grafologaZ. M. (1)( opinie pisemne k. 403-407, 500-505, opinia ustna k. 513-514)

4
dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy, a ujawnionych na rozprawie w postaci: zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa (1-2), wniosek o udzielenie kredytu (k. 3-4), zaświadczenie banku z dnia 17.12.2012r. (k. 5), informacja REGON (k. 6), informacja z KRS (k. 7-12), informacja z Kancelarii NotarialnejP. G.(k. 16), kopia teczki dowodu osobistegoM. T. (1)(k. 17), informacja z CEL (k 42), notatka urzędowa (k. 44, 133, 165), wydruk dotyczący pobytówM. T. (1)w ZK (k. 45-46), informacja z US Poznań Winogrady dot.PHU (...) sp. z o.o.(k. 49), pismo sądu z danymi z KRS dot.PHU (...) sp. z o.o.(k. 51-96), teczka dowodu osobistegoD. S. (1)(k. 97-98), dane z CEL (k. 106), tablica poglądowa nr 1 (k. 110), próby pisma (k. 132, 317, 318, 499a), karty karne (k. 149-152, 189-192, 361-365), wydruk dot. osadzeńM. T. (1)(k. 166-182), odpisy wyroków (k. 183-188, 195), dokumenty przedłożone przezF. M.–T.(k. 312-314), opinia o skazanym z danymi o odbyciu kar (k. 366-377), informacja z ZUS (k. 382), dane z CZSW (k. 383-391), informacja z US Poznań Nowe Miasto (k. 398-399), informacja z Pierwszego US w Poznaniu (k. 448-450, 476-477), informacja z US Poznań Winogrady (k. 455-472),

W toku postępowania przygotowawczego jak i sądowegooskarżonyD. S. (1)nie przyznał się do zarzucanego mu czynu i składał wyjaśnienia.
Wiarygodne w ocenie sądu są wyjaśnienia oskarżonegoD. S. (1)odnośnie nabycia przez niego udziałów wPHU (...) sp. z o.o., odsprzedaży większości udziałówM. T. (1), gdyż znajduje to potwierdzenie w danych z KRS i dokumentów rejestrowych spółki.
Za wiarygodne sąd uznał wyjaśnieniaD. S. (1), w których wskazywał, że raczej on nie wypełniał wniosku o kredyt. W tym zakresie są one zgodne z opinią grafologiczną biegłegoZ. M. (1), z której wynika, że wniosek ten uzupełniałF. T.oraz z zeznaniamiM. S., w których wskazywał on, które rubryki wypełnił on osobiście.
WiarygodnieD. S. (1)wskazał też urzędy skarbowe, w których się rozliczał, gdyż jest to zgodne z informacjami uzyskanymi z tych urzędów. Wiarygodnie też zaprzeczył wyjaśnieniom oskarżonegoM. T. (1)jakobyPHU Spółka (...)zatrudniała ok. 40 pracowników. W tym zakresie są one zgodne z danymi z ZUS odnośnie zatrudnionych osób.
Wiarygodnie oskarżonyS.wskazał, że uzyskał również zaświadczenia z ZUS oraz US o niezaleganiu w podatkach i składkach. Są one zgodne z zeznaniamiM. S., który dokumenty te określił jako wymagane przy ubieganiu się o kredyt.
Za niewiarygodne sąd uznał twierdzenia oskarżonegoD. S. (1), że rozmowy dotyczące udzielenia kredytu dlaPHU (...) sp. z o.o.dotyczyły kwoty 50.000 zł (k. 206). Po pierwsze jest to sprzeczne z wyjaśnieniamiM. T. (1), który wskazywał, że rozmowa z pracownikiem banku dotyczyła kredytu w kwocie 300.000 zł (k. 286). Po drugie we wniosku o kredyt w rubryce kwoty kredytu jest wpisana kwota 300.000 zł i brak tam jest przerobień zapisu, skreśleń, bądź uzupełnień. Po trzecie jest to sprzeczne z kolejnymi wyjaśnieniami oskarżonego z 10.06.2014r., w których wskazywał, że była to kwota 30.000 zł – 40.000 zł. OskarżonyD. S. (1)chciał zdaniem sądu umniejszyć swoją odpowiedzialność karną poprzez obniżenie wysokości szkody.
Za niewiarygodne sąd uznał wyjaśnienia oskarżonegoD. S. (1), w których kwestionował kontakt telefoniczny zM. S.. Są one bowiem sprzeczne z zeznaniami świadkaM. S.i zapisami we wniosku o udzielenie kredytu dokonanymi przezM. S.odnośnie danych kontaktowych do wnioskodawcy k 3. To właśnie dane oskarżonegoS.mniejszościowego wspólnika zostały wskazane jako dane do kontaktu i podany został nrtel. (...).
Za niewiarygodne sąd uznał wyjaśnienia oskarżonegoD. S. (1), w których wskazywał, że podpis na wniosku o kredyt jest podobny do jego podpisu, ale nie jest to jego podpis. W tym zakresie bowiem oskarżony zmienił swoje wcześniejsze wyjaśnienia i na etapie postępowania sądowego, po okazaniu mu tego dokumentu przez sąd, kategorycznie stwierdził, że jest pewien, że to jest jego podpis i nie wnosi o nową opinię biegłego grafologa. Nadto wyjaśnienia oskarżonego z rozprawy są zgodne z opinią grafologiczną biegłegoR. I., która nie była kwestionowana przez tego oskarżonego.
OskarżonyD. S. (1)wiarygodnie potwierdził, że był po zaświadczenie w(...) SA. W tym zakresie są one zgodne z zeznaniamiR. N.. Za niewiarygodne sąd uznał wyjaśnienia oskarżonegoD. S. (1), że nie potrafi powiedzieć czy zaświadczenie banku k. 5 jest tym, które pobierał w(...) SA(k. 206). Są one bowiem sprzeczne z wiarygodnymi wyjaśnieniami oskarżonego złożonymi na rozprawie w dniu 10.06.2014r., z których wynika, że pobierał zaświadczenia z banku, ale nigdy nie było takich obrotu jak na tym zaświadczeniu w aktach k. 5, ono jest sfałszowane. W ocenie sądu bowiem prokurent spółki ma świadomość jakiego rzędu obroty wykazuje spółka, a te wskazane w przerobionym zaświadczeniu są bardzo wysokie.
Sąd nie miał podstaw, by kwestionować wyjaśnienia oskarżonegoD. S. (1)złożonych na rozprawie w dniu 10.06.2014r., że on nie sfałszował zaświadczenia banku z 17.12.2012r. w tym bowiem zakresie w toku postępowania karnego nie uzyskano dowodów, które wskazywałyby na osobę, która tego przerobienia dokonała. Za niewiarygodne sąd uznał jednak wyjaśnienia oskarżonegoD. S. (1), że oskarżony nie wie kto mógł sfałszować zaświadczenie z banku. Z zeznańR. N.jednoznacznie wynika, że zaświadczenia baku(...) SAdot.PHU (...) sp. z o.o.wydawała tylko oskarżonemuS.. Zatem tylko on dysponował zaświadczeniami banku, wiedział jaką one mają szatę graficzną i kto je podpisał. Sfałszowane zaświadczenie banku ma przecież szatę graficzną, podpisR. N.jak na oryginalnych zaświadczeniach, co świadczy o przerobieniu jednego z wcześniejszych oryginalnych zaświadczeń wydanych oskarżonemuS.. Za niewiarygodne sąd uznał wyjaśnienia oskarżonegoS.w których zaprzeczał, by brał udział w wyłudzaniu poświadczenia zgodności odpisu tego dokumentu z oryginałem. Zgodnie z zeznaniami F.M.T.z postępowania przygotowawczego dokument ten przedłożył mu jeden z oskarżonych. Jak wcześniej wskazano oskarżonyM. T. (1)nie miał żadnego kontaktu z zaświadczeniem banku z 17.12.2012r. Nadto brak podstaw do przyjęcia by dokument ten przerobił i dał do potwierdzenia notarialnego F.M.T.lub nieustalonyP. W., albowiem nie miał on żadnego interesu osobistego ani majątkowego w tym potwierdzeniu, nie miał też udziału w uzyskanym kredycie. Brak zatem podstaw do kwestionowania braku świadomości F.M.T.o przerobieniu tego dokumentu. F.M.T.był tylko posłańcem i to wprowadzonym w błąd co do autentyczności zaświadczenia banku. Był posłańcem, albowiem oskarżonyS.go o to poprosił zdając sobie sprawę, że znajomy notariusz może mniej wnikliwie badać przedkładany dokument opierając się na zaufaniu do osoby przedkładającej.
Za niewiarygodne sąd uznał wyjaśnienia oskarżonegoD. S. (1), że mógł nieświadomie nakreślić podpis na wniosku o kredyt, gdyż podpisywał wiele dokumentów dlaPHU (...) sp. z o.o.Przede wszystkim w tym zakresie są one sprzeczne z zeznaniamiM. S., który wskazywał, że na temat kredytu rozmawiał m.in. z oskarżonymS., który ubiegał się o udzielenie tego kredytu. Właśnie celem uzyskania kredytu oskarżonyS., co sam wiarygodnie wyjaśnił, założył konto wBanku (...) SA, bo warunkiem uzyskania kredytu obrotowego jest posiadanie konta w tym banku. Dodać należy, że oskarżonyS.nie wskazuje kto miałby mu ten dokument przedłożyć do podpisu i jaki miałby w tym cel. To przecież oskarżonyS.jako pierwszy kupił udziałyPHU (...)i to on zainteresował tą działalnościąM. T., a nie odwrotnie.
Za niejasne należy uznać wyjaśnieniaD. S.dotyczące księgowegoP. W.. Nieracjonalnym jest bowiem przekazywanie całej dokumentacji obcej osobie, nie sprawdzając jej tożsamości i nie posiadając żadnych dokładnych danych personalnych i adresowych. Oskarżony jest przecież osobą dorosłą i ponosi konsekwencje swojego zachowania.
W toku postępowania przygotowawczego jak i sądowegooskarżonyM. T. (1)nie przyznał się do zarzucanego mu czynu i składał wyjaśnienia.
Wiarygodne w ocenie sądu są te wyjaśnienia oskarżonegoM. T. (1), w których oskarżony zaprzeczał, by złożył podpis pod przedmiotowym wnioskiem o udzielenie kredytu. W tym zakresie bowiem jego wyjaśnienia znajdują potwierdzenie w wiarygodnej opinii biegłego grafologaZ. M. (1), omówionej szczegółowo w dalszej części uzasadnienia. Wskazać należy, że wyjaśnienia te nie pozostają również w sprzeczności z zeznaniami pracownika bankuM. S., który podczas ostatniego przesłuchania w dniu 26.11.2014r. zeznał, że z uwagi na upływ czasu nie pamięta szczegółów podpisywania tego wniosku o udzielenie kredytu. Mogło się zdarzyć tak, że jednak ten podpisM. T. (1)nie został złożony w obecności świadka, mogło się bowiem zdarzyć, że wniosek o kredyt został świadkowi przedłożony już podpisany, a świadek tego nie pamięta z uwagi na upływ czasu. Sąd przy tym nie weryfikował wyjaśnię oskarżonego, że podpisM. T. (1)w jego teczce dowodowej nakreśliła jego matka. Sąd bowiem poprzestał na wiarygodnej opinii grafologicznej biegłegoZ. M., że podpis ten nie pochodzi od oskarżonego i został wykluczony z materiału porównawczego.
Wiarygodnie oskarżonyM. T. (1)wyjaśnił, że jest osobą leworęczną oraz gdy wskazywał cechy stawianych przez niego liter. W tym zakresie bowiem jego wyjaśnienia znajdują potwierdzenie w wiarygodnej opinii biegłego grafologaZ. M. (1)oraz bezpośrednimi obserwacjami sądu podczas składania przez oskarżonego wzorów podpisów.
Wiarygodne są również wyjaśnienia oskarżonegoM. T. (1), w których wskazywał, że w przedmiotowym wniosku o kredyt nie ma żadnych jego zapisów ręcznych. W tym zakresie jego wyjaśnienia są zgodne z opiniami grafologicznymi biegłegoZ. M. (1), wyjaśnieniami oskarżonegoD. S. (1)(potwierdza, że on podpisał ten wniosek) i zeznaniamiM. S., z których wynika, w jakim zakresie wniosek o kredyt uzupełnił świadek, a także częściowo w zeznaniachF. T., który potwierdził, że nieraz pomaga swoim klientom wypełniać różne dokumenty, w tym wnioski o kredyt.
Wiarygodne w ocenie sądu są wyjaśnienia oskarżonegoM. T. (1), w których zaprzeczał, by był w(...) Banku (...) SAwP.naul. (...)celem założenia rachunku bankowego dlaspółki PHU (...) sp. z o.o.W tym zakresie są bowiem zgodne z wyjaśnieniamiD. S. (1), który wskazał, że on sam tam był oraz z zeznaniami świadkaM. S., który pamiętał, że to oskarżonyD. S. (1)był z nim w Oddziale banku naul. (...)wP..
Za wiarygodne sąd uznał wyjaśnienia oskarżonegoM. T. (1), w których potwierdził, że w siedzibiespółki z o.o. PHU (...)stawił się przedstawiciel banku z propozycją kredytu i toczyła się między nimi rozmowa dotycząca kredytu dlaspółki PHU (...)w kwocie 300.000 zł (k. 286). W tym zakresie znajdują one bowiem potwierdzenie w zeznaniach świadkaM. S., który wskazał, że rzeczywiście rozmowy w przedmiocie kredytu dlaPHU (...) sp. z o.o.toczyły się w siedzibie spółki naul. (...)wP..
Za wiarygodne sąd uznał również wyjaśnienia oskarżonegoM. T. (1), w zakresie, w którym potwierdzał, że posiadał większość udziałów wPHU (...)sp z o.o. oraz że był prezesem zarządu w tej spółce. Jest to bowiem zgodne z odpisem z KRS oraz dokumentami w aktach rejestrowych spółki. Wiarygodnie wskazał też urzędy skarbowe, w których się rozliczał, gdyż jest to zgodne z informacjami uzyskanymi z tych urzędów.
Wiarygodne są również wyjaśnienia oskarżonegoM. T. (1), w których zaprzeczał by miał kontakt z notariuszemP. G., nie przedkładał temu notariuszowi zaświadczenia z banku. W tym zakresie są one zgodne z zeznaniami świadkaP. G., który wskazał, że dokument ten przyniósł do jegokancelarii (...). OskarżonyM. T. (1)wiarygodnie stwierdził, że on wcześniej nie widział tego sfałszowanego zaświadczenia banku i wskazał, że jest ono sfałszowane, bo wskazane na nim obroty spółki są zawyżone.
Za niewiarygodne sąd uznał wyjaśnienia oskarżonegoM. T. (1), żespółka PHU (...)działała prężnie, że zatrudniała ok. 40 pracowników. W tym zakresie są one bowiem sprzeczne z wyjaśnieniami oskarżonegoD. S. (1)oraz z informacją z ZUS dotyczącą ilości osób zatrudnianych przez spółkę.
Wskazać również należy, że w ocenie sądu obaj oskarżeni niewiarygodnie wyjaśniali, jakoby uiścili kapitał zakładowyPHU (...) sp. z o.o.wynoszący 80.000 zł. Oskarżeni nie dysponowali bowiem takimi środkami, zresztą również w dniu dzisiejszym nimi nie dysponują. Przy określaniu możliwości finansowych oskarżonegoM. T. (1)należy wziąć pod uwagę jego wcześniejszy bardzo długi pobyt w zakładzie karnym.
Całkowicie wiarygodne w ocenie Sądu są zeznania świadkaR. N..Świadek ten jest zatrudniona w charakterze doradcy firm w 1Oddziale (...) SAwS.. Świadek jednoznacznie rozpoznała naS.rozpraw oskarżonegoD. S. (1)jako przedstawicielaPHU (...) sp. z o.o., któremu wydawała zaświadczenia o prowadzeniu rachunku i obrotach na tym rachunku. Świadek zeznała również, że nigdy nie miała kontaktu z oskarżonymM. T. (1). Świadek jednoznacznie zaprzeczyła, by wystawiała okazane jej zaświadczenie z dnia 17.12.2014r. Świadek dokładnie wskazała daty wystawianych przez siebie zaświadczeń tj. 24.08.2012r. i 26.09.2012r.R. N.zeznał również, że obroty na rachunku(...) sp. z o.o.były małe, dużo niższe aniżeli w okazanym jej zaświadczeniu z 17.12.2014r. i w skali roku wynosiły ok. 20.000 zł. Świadek wskazała również, że w sprawie nieprawdziwego zaświadczenia kontaktowali się z nią przedstawicielebanku (...). Zeznania świadka są spójne, logiczne, a nadto świadek zeznawała na okoliczności związane z wykonywaną przez nią pracą i w oparciu o dokumenty banku. Zeznania świadka są zgodne z zawiadomieniem o popełnieniu przestępstwa (k 1-2) oraz zeznaniami świadkaK. G..R. N.jest osoba obcą dla oskarżonych, nie jest zainteresowana wynikiem przedmiotowej sprawy, brak więc podstaw do przyjęcia, by składała fałszywe zeznania narażając tym samym siebie na odpowiedzialność karną a tym samym na utratę pracy. Sąd nie znalazł zatem podstaw do kwestionowania zeznań tego świadka.
Za wiarygodne w całości sąd uznał zeznania świadkaK. G.. Świadek ten jest zatrudniony wBanku (...) SAna stanowisku lider zespołu, a do zakresu jego obowiązków należy analiza przypadków oszustw i wyłudzeń. Świadek ten swoje zeznania składał w oparciu o dokumentację bankową, sam bowiem nie miał kontaktu z oskarżonymi. Świadek ten potwierdził złożenie wniosku o udzielenie kredytu przez przedstawicieliPHU (...) sp. z o.o.oraz przedłożenie wraz z wnioskiem sfałszowanego zaświadczenia z(...) SAz 17.12.2012r., które było poświadczone za zgodność z oryginałem przez notariusza. Świadek potwierdził, że podczas weryfikacji wniosku o udzielenie kredytu przedstawiciel banku skontaktował się zR. N.jako osoba podpisaną pod tym zaświadczeniem i ona zaprzeczyła, by wystawiała zaświadczenie dotyczącespółki z o.o. PHU (...)w dniu 17.12.2012r. Zeznania świadka są logiczne i konsekwentne. Nadto znajdują potwierdzenie z zawiadomieniu o przestępstwie (k. 1-2), wniosku o udzielenie kredytu (k. 3-4), zaświadczeniu banku z 17.12.2012r. (k. 5) oraz w zeznaniach świadkaI. N., która potwierdziła, że przedstawicieleBanku (...)kontaktowali się z nią celem weryfikacji prawdziwości zaświadczenia z 17.12.2014r.
Za wiarygodne w przeważającym zakresie sad uznał zeznania świadkaM. S..Świadek ten jest pracownikiemBanku (...) SA.
Za niewiarygodne sąd uznał zeznania tego świadka, w zakresie w jakim twierdził, że wiosek o udzielenie kredytu wypełniał jeden z oskarżonych (k. 37). W tym zakresie są one sprzeczne z wyjaśnieniami obu oskarżonych, którzy zaprzeczyli, by wypełniali ten wniosek oraz opinią grafologiczną biegłegoZ. M. (1), z której wynika, że wniosek wypełniałF. T.. Nadto na rozprawie w dniu 10.06.2014r. świadekM. S.sam wskazał, że nie jest w stanie w chwili obecnej powiedzieć czy pozostałe rubryki na wniosku o kredyt były wypełniane w jego obecności, czy też były wypełniane wcześniej. Za niewiarygodne sąd uznał również zeznania świadka złożone na rozprawie w dniu 10.06.2014r., w których wskazywał, że nie ma wątpliwości, że przedstawicielamifirmy (...)podpisującymi wniosek o kredyt byli oskarżeni oraz że nigdy nie zdarzyło mu się aby wniosek o kredyt, jeżeli przybił pieczątkę „podpis sprawdzono”, nie został złożony w jego obecności, gdyż pieczątkę tą przybija wówczas, gdy podpisy są złożone w jego obecności. W tym zakresie bowiem jego zeznania są sprzeczne z wiarygodną opinią biegłego grafologaZ. M. (1), omówionej szczegółowo w dalszej części uzasadnienia. Wskazać należy, że świadekM. S.podczas ostatniego przesłuchania w dniu 26.11.2014r. zeznał, że z uwagi na upływ czasu nie pamięta szczegółów podpisywania tego wniosku o udzielenie kredytu. Mogło się zdarzyć tak, że jednak ten podpisM. T. (1)nie został złożony w obecności świadka, mogło się bowiem zdarzyć, że wniosek o kredyt został świadkowi przedłożony już podpisany, a świadek tego nie pamięta z uwagi na upływ czasu. Oceniając zeznaniaM. S.zwrócić należy uwagę na fakt, że był on zainteresowany złożeniem zeznań, z których wynika, że był on obecny przy składaniu podpisów pod wnioskiem o udzielenie kredytu, gdyż inne zeznania narażały go na zarzut pracodawcy, że nie wykonuje należycie powierzonych mu obowiązków. Ta okoliczność mogła wpłynąć na treść zeznań świadka w tym zakresie. Nie oznacza to jednak automatycznie, że pozostałe zeznania świadka nie są wiarygodne.
Sąd uznał zeznania za wiarygodne świadkaM. S., w których wskazywał na kontakt telefoniczny z oskarżonymD. S. (1). W ocenie sądu świadek logicznie wskazał, że mając osobisty kontakt z klientem w danym czasie był w stanie rozpoznać jego głos w telefonie. Za tym, że to właśnie oskarżonyS.miał kontakt telefoniczny ze świadkiemM. S.świadczą również zapisy we wniosku o udzielenie kredytu uzupełnione właśnie przezM. S.odnośnie danych kontaktowych do wnioskodawcy k 3. To właśnie dane oskarżonegoS.mniejszościowego wspólnika zostały wskazane jako dane do kontaktu i podany został nrtel. (...).
Za wiarygodne sąd uznał zeznania świadkaM. S., w których rozpoznał obu oskarżonych jako przedstawicieliPHU (...) sp. z o.o., z którymi prowadził rozmowy o kredyt. Obaj oskarżeni przyznali, że prowadzili rozmowy ze świadkiem. Wiarygodnie świadekM. S.zeznał, że rachunek wBanku (...) SAzakładałD. S. (1)i było to w Oddziale Banku naul. (...)wP.. W tym zakresie potwierdził je oskarżonyS..
Wiarygodnie świadekM. S.wskazał dokumenty jakie są potrzebne przy ubieganiu się o kredyt tj. m.in. zaświadczenia z US i ZUS.
Wiarygodnie świadekM. S.zeznał, że w jednym ze spotkań w sprawie kredytu brał udział księgowy, chyba F.M.T.. F.M.T.nie wykluczył takiej możliwości, a treść wniosku była przecież przez niego wypełniona.
Wiarygodne świadekM. S.zeznał, że wniosek o kredyt z załączonymi dokumentami przesłał doW.celem weryfikacji zdolności kredytowej klienta i po jakimś czasie uzyskał odpowiedź negatywną, którą przekazał klientowi. W tym zakresie są one zgodne z zawiadomieniem o przestępstwie i zeznaniami świadkaK. G..
Wiarygodnie świadekM. S.zeznał, że dokumenty wraz z wnioskiem o kredyt a także zaświadczenie banku zostały mu przekazane w siedzibie spółki naul. (...). Sąd nie kwestionował zeznań świadka, że księgowy gdy uczestniczył w spotkaniu to pokazywał mu jakieś dokumenty firmy. Świadek zaprzeczył, by dokumenty jakiekolwiek dokumenty związane z kredytem przekazywał mu księgowy np. w jakiejś restauracji.
Za wiarygodne w całości sąd uznał zeznania świadkaP. G.. Świadek wykonuje zawód notariusza i potwierdził, że w dniu 15.01.2013r. pod numerem Rep. A 130/2013 dokonał czynności potwierdzenia za zgodność z okazanym dokumentem w postaci zaświadczeniabanku (...) SAz dnia 17.12.2012r. Świadek zeznał również, że dokument ten do potwierdzenia przyniósł znany mu osobiścieF. T.. Jednocześnie na sali rozpraw świadek zaprzeczył, by znał oskarżonych. Zeznania świadka są spójne, logiczne, a nadto znajdują potwierdzenie w zeznaniach świadkaF. T., poświadczeniu za zgodność z okazanym dokumentem (k. 5), informacją pisemną nadesłaną przez tego notariusza z dnia 24.05.2013r. (k. 16).
Za wiarygodne w przeważającym zakresie sąd uznał zeznania świadkaF. T..Wskazać jednak należy, że zeznania tego świadka charakteryzują się zmiennością i ogólnikowością. Wskazać przy tym należy, że z opinii grafologicznej biegłegoZ. M. (1)wynika, że to właśnieF. T.wypisał wniosek o udzielenie kredytu za wyjątkiem rubryk wypełnionych przezM. S.. Należy podkreślić, że z opinii tej wynika również, że we wzorach pisma odebranych odF. T.na rozprawie w niniejszej sprawie biegły stwierdził elementy pisma nienaturalnego i udziwnionego (k. 405), które zdaniem biegłego wskazują na próbę maskowania własnego grafizmu (k. 514).
Świadek ten wiarygodnie potwierdził, że na prośbę któregoś z oskarżonych przedłożył znanemu mu osobiście notariuszowi dokument w postaci zaświadczenia banku do potwierdzenia za zgodność odpisu z oryginałem. W tym zakresie jego zeznania są zgodna z zeznaniamiP. G.. Wiarygodnie świadek wskazał też, że prowadził obsługę finansowo – księgową poprzednim udziałowcomPHU (...) sp. z o.o.Potwierdzają to dokumenty k. 312-314. Świadek potwierdził przekazanie obowiązków nowemu księgowemu panuW.. Sąd nie kwestionował tych zeznań, gdyż w tym zakresie są one zgodne z wyjaśnieniami oskarżonegoS., aczkolwiek z dokumentów k. 312-314 wynika, że to oskarżonyS.przejął księgowość firmy.
ŚwiadekF. T.wiarygodnie wskazał, że ano on ani notariusz nie sprawdzali czy zaświadczenie banku zawiera prawdziwe informacje. Wskazał, że wypełniał jedynie prośbę klientów. Świadek przecież nie miał żadnej korzyści w wykonaniu tego potwierdzenia ani też nie miał udziału współce (...).
ŚwiadekF. T.wiarygodnie zeznał, że odbył wiele rozmów naul. (...). Nie wie czy były też rozmowy z przedstawicielem banku. Na pewno były to rozmowy z urzędem skarbowym, była kontrola z ZUSu, więc musiał złożyć jakieś wyjaśnienia, bo część dot. jego działalności. Świadek zeznał, że prowadzi ponad 100 firm, i naprawdę nie pamięta czy toczyły się między oskarżonymi rozmowy o udzielenie kredytu obrotowego. Jeżeli były rozmowy o kredycie obrotowym, to mogły być rozmowy tego typu co zrobić aby poprawić płynność firmy. Świadek nie pamiętał czy w jego obecności był podpisywany wniosek o udzielenie kredytu przez oskarżonych. Jeżeli on wypełniał taki dokument to zgodnie ze zleceniem klienta. Świadek po okazaniu mu wniosku o kredyt k. 3-4 oświadczył, że nie wyklucza, że to jest jego charakter pisma, po prostu tego nie pamięta. Świadek zeznał, że ten charakter pisma na wniosku jest podobny do jego pisma. W tym zakresie zeznania świadka są też zgodne z opinią biegłegoZ. M. (1).
Za niewiarygodne sąd uznał zeznania świadkaF. T.złożone na rozprawie, że to ten nowy księgowy dzwonił do niego o to potwierdzenie notarialne. Przede wszystkim świadek z uwagi na upływ czasu jak sam wskazywał wiele okoliczności nie pamiętał. Nadto świadek przesłuchiwany na etapie postępowania przygotowawczego w ogóle nie wspominał o żadnym księgowym(...) sp. z o.o., a poza tym jednoznacznie wskazywał wówczas że zaświadczenie to dostarczył mu któryś z oskarżonych. Poza tym następnie po odczytaniu świadkowi zeznań z postępowania przygotowawczego zeznał, że nie jest w stanie powiedzieć kto przywiózł to zaświadczenie, czy obaj oskarżeni, czy któryś z nich czy może ten księgowy. Jest duże prawdopodobieństwo, że mogło go nie być w firmie, a wiedział, że to zaświadczenie ma przyjść i osoba która je przywoziła mogła zostawić je u pracownika świadka, a świadek wziął je od pracownika, bo wiedział, że coś takiego będzie. Świadek podkreślił, że z uwagi na upływ czasu tego nie pamięta.
Za wiarygodne w całości sąd uznał pisemne i ustnąopinie grafologiczne biegłegoZ. M. (1). W ocenie sądu opinie te zostały sporządzone w sposób fachowy i rzetelny, zaś ich wnioski okazały się logiczne oraz jasne. Dlatego też nie wzbudziły jakichkolwiek wątpliwości Sądu Okręgowego, tak co do prawidłowości przeprowadzonych na ich potrzeby badań, jak i co do trafności wniosków w nich zawartych. Dodać należy, że opinii pisemnej tego biegłego z dnia 22.08.2014r. (k. 403-407) żadna ze stron niniejszego postępowania nie kwestionowała. Prokurator zakwestionował opinię biegłegoZ. M. (1)z dnia 7.11.2014r. (k. 500-505), z której wynika, że oskarżonyM. T. (1)nie nakreślił podpisu pod przedmiotowym wnioskiem o udzielenie kredytu. W związku z tym prokurator domagał się dopuszczenia dowodu z kolejnej opinii grafologicznej w zakresie podpisu oskarżonegoM. T. (1)pod przedmiotowym wnioskiem o udzielenie kredytu lub konfrontacji pomiędzy dotychczasowymi biegłymi. W ocenie sądu jednak prokurator nie podniósł żadnych merytorycznych zarzutów wobec opinii biegłegoZ. M. (1), a wniosek prokuratora wynikał jedynie z faktu, że w niniejszej sprawie wydane zostały dwie sprzeczne ze sobą opinie. Sprzeczność między opiniami daje podstawę do stosowaniaart. 201 kpkw istocie jedynie wtedy, gdy z powodu jej zaistnienia nie można uznać kwestii wymagającej wiedzy specjalistycznej za rozstrzygniętą, a więc gdy żadnej z tych opinii nie można uznać za przekonującą i odpowiadającą wymaganiom procesowym (zob. w. SN z 29 grudnia 1977 r., Rw 418/77, OSNKW 2-3/1978, poz. 31); chodzi więc o tzw. sprzeczność niewyjaśnioną (zob. w. SN z 6 maja 1983 r., IV KR 74/83, OSNKW 12/1983, poz. 102). Przy sprzeczności między opiniami sąd korzystać zatem powinien zart. 201 kpkjedynie wtedy, gdy sprzeczności te uniemożliwiają mu zajęcie stanowiska w kwestiach będących przedmiotem opinii (zob. w. SN z 13 maja 1978 r., V KR 67/78, Gaz.Praw. 23/1978, s. 6). Sam fakt zaistnienia sprzeczności między opiniami nie obliguje sądu do powoływania innych biegłych, a sąd w ramach swobodnej oceny dowodów może spośród kilku sprzecznych opinii przyjąć tę, która odpowiada wymaganiom i na jej podstawie stwierdzić okoliczności mające istotny wpływ na rozstrzygnięcie (zob. w. SN z 13 maja 1986r., IV KR 118/86, OSNPG 2/1986, poz. 25, Komentarz do kpk do art. 201 kpk, T. Grzegorczyk, Zakamycze 2003 ). Podkreślić należy, że prokurator nie podważał kompetencji biegłegoZ. M. (1), nie kwestionował bowiem opinii pisemnej tego biegłego z dnia 22.08.2014r. W ocenie sądu całkowicie wiarygodna jest również opinia biegłegoZ. M. (1)z 7.11.2014r., tym samym sąd zakwestionował opinię biegłegoR. I.w zakresie jego wniosków co do tego, żeM. T. (1)nakreślił podpis pod przedmiotowym wnioskiem o udzielenie kredytu. Przede wszystkim wskazać należy, że biegłyZ. M. (1)wydawał opinię posiadając dużo obszerniejszy materiał porównawczy uzyskany od oskarżonegoM. T. (1)aniżeli biegłyR. I..M. T. (1)składał wzory podpisów na rozprawie w dniu 26.06.2014r. (k. 318). BiegłyZ. M. (1)zwrócił się jednak do sądu o kolejne odebranie od oskarżonegoM. T. (1)wzorów podpisów (po ok. 50) oraz pisma ciągłego sporządzonych lewą ręką oraz prawą ręką. To odbieranie wzorów podpisów na rozprawie w dniu 27.10.2014r. trwało długo, gdyż rozprawa zaczęła się o 12:00, a wzory podpisów zakończono odbierać o 13:20 (k. 497-498) i są one umieszczone w kopercie k. 499a. Ten obszerniejszy materiał porównawczy dawał biegłemuZ. M. (1)możliwość określenia również tego czy oskarżonyM. T. (1)jest osobą leworęczną czy praworęczną. Biegły kategorycznie stwierdził, że oskarżonyM. T. (1)jest osobą leworęczną, co jednoznacznie wynika z wyjaśnień tego oskarżonego, a fakt ten zaobserwował również sąd podczas składania przez tego oskarżonego wzorów podpisów. Z kolei biegłyR. I.składając ustną opinię na rozprawie wskazał, że z reguły można skutecznie określić, którą ręką wykonano dany zapis, wykonuje się to na podstawie określenia odpowiednich cech pisma, np. miejsca rozpoczęcia kreślenia owali i jego zdaniem analizując materiał dowodowy (podpis na wniosku o kredyt) nie znajduje on cech wskazujących, aby materiał dowodowy został nakreślony lewą ręką. Zatem wnioski opinii biegłegoR. I.co do określenia, że podpis na wniosku o kredyt został złożony przezM. T. (1)oraz wniosek wskazujący, że podpis na tym wniosku został złożony przez osobę praworęczną wzajemnie się wykluczają, albowiem nie budzi wątpliwości sądu, że oskarżonyM. T. (1)jest osobą leworęczną.
Kolejną kwestią mającą znaczenie dla oceny wiarygodności obu opinii grafologicznych jest zaliczenie bądź nie do materiału porównawczego podpisu o treściM. T. (1)znajdującego się w teczce dowodu osobistego tego oskarżonego w dniu 20.07.2000r. OskarżonyM. T. (1)od początku kwestionował, by ten podpis został nakreślony przez niego i podnosił, że jego dowód osobisty odebrał wówczas jego matka i to ona nakreśliła jego podpis. BiegłyZ. M. (1)wykluczył z materiału porównawczego ten podpis z teczki dowodu osobistegoM. T. (1). Biegły ten wskazał bowiem, że szczegółowa weryfikacja w obrębie materiału porównawczego wykazała dość istotne różnice grafizmu miedzy zapisami ręcznymi i podpisem o brzmieniuM. T. (1)znajdującym się na wniosku o wydanie dowodu osobistego z 20.07.2000r. a pozostałym materiałem porównawczym o charakterze bezwpływowym jak i wpływowym. Biegły podkreślił przy tym, że dysponuje znacznie szerszym materiałem porównawczym niż biegłyR. I., a zdaniem biegłegoZ. M.dopiero taki szeroki materiał porównawczy pozwala na poznanie całokształtu możliwości graficznychM. T. (1)(k. 502). Sąd zgadza się z tym stanowiskiem biegłegoZ. M., albowiem nawet nie będąc biegłym grafologiem widać, że podpis z teczki dowodu osobistegoM. T. (1)z 20.07.2000r. znacznie odbiega od pozostałych podpisów tego oskarżonego. Wskazać należy, że przecież przedmiotem badań grafologa nie było to, kto nakreślił podpis w teczce dowodu osobistego z 20.07.2000r., lecz dobranie właściwego materiału porównawczego obrazującego możliwości graficzne oskarżonegoM. T. (1). Sąd zakwestionował zatem dobór materiału porównawczego dokonany przez biegłegoR. I., który w poczet materiału porównawczego zaliczył również podpis z teczki dowodu osobistego z dnia 20.07.2000r. Podkreślić przy tym należy, że biegłyR. I.składając ustną opinię na rozprawie stwierdził, że jego zdaniem wszystkie podpisy porównawcze pochodzące odM. T. (1)wskazane na stronie 3 jego opinii pochodzą od oskarżonegoM. T. (1). Wykluczył przy tym, by podpis zeskanowany jako 2 od dołu w jego opinii, strona 3 (jest to podpis pochodzący z teczki dowodu osobistego, z wniosku o wydanie dowodu osobistego z 2000 roku) należał do matki oskarżonego. BiegłyR. I.stwierdził przy tym, że nawet gdyby hipotetycznie założyć, że jeden z podpisów materiału porównawczego pochodziłby od innej osoby, to nie wpłynęłoby to na wyniki opinii, gdyż wg metodologii badań porównawczych pisma pod uwagę bierze się całość materiału porównawczego, a nie skupia na cechach jednego tylko podpisu. BiegłyR. I.wskazał również, że bada czy materiał porównawczy pochodzi od jednej osoby i jeśli ma jakieś zastrzeżenia lub uwagi są one opisywane w podpunktach charakterystyka materiału dowodowego i charakterystyka materiału porównawczego. Skoro niniejszej sprawie takich adnotacji nie ma to oznacza, że biegły przyjmuje, że materiał porównawczy pochodzi od jednej osoby. W ocenie sądu twierdzenia biegłegoR. I., że nawet gdyby hipotetycznie założyć, że jeden z podpisów materiału porównawczego pochodziłby od innej osoby, to nie wpłynęłoby to na wyniki opinii świadczą o jego bardzo powierzchownym, niedokładnym i nierzetelnym podejściu do sporządzania opinii w zakresie podpisuM. T. (1). Wskazać bowiem należy, że z opinii BiegłegoR. I.jednoznacznie wynika, że jako materiał porównawczy uznał 4 podpisy oskarżonegoM. T. (1), których skanogramy znajdują się na k. 116. Stwierdzić należy, że jest to ubogi materiał dowodowy. Jeden podpis stanowi zatem 25% materiału porównawczego. Twierdzenie zatem, że nawet błędne zaliczenie jednego podpisu w poczet materiału porównawczego nie wpłynie na wnioski opinii jest nieuprawnione. W ocenie sądu 25% materiału porównawczego ma istotne znaczenie. Podkreślić przy tym należy, że lektura akt niniejszej sprawy jednoznacznie wskazuje, że biegłyI.wydając opinię dysponował wiedzą, że oskarżonyM. T. (1)jest osobą odbywającą karę pozbawienia wolności, co wynika z protokołu k. 102 i nie było problemu, by przed wydaniem opinii uzyskać od tego oskarżonego dodatkowy materiał porównawczy. Nadto podkreślić należy, że właśnie to ten podpis z teczki dowodu osobistego z 2000r., a konkretnie nazwisko(...)stanowiło podstawę badań porównawczych przeprowadzanych przez biegłego, co wynika ze strony 7 opinii tj. z zaprezentowanego tam stenogramu (k. 120).
Wskazać również należy, że opinia biegłegoI.jest bardzo powierzchowna, biegły jedynie zbiorczo określa cechy wspólne pisma, bez szczegółowej analizy. W tym też zakresie w ocenie sądu bardziej wiarygodna jest opinia biegłegoZ. M., który swoje wnioski opiera na szczegółowej analizie konkretnych liter, odnosząc swoje uwagi po kolei do każdej z liter, a nie zbiorczo do całości podpisu o treściM. T. (1).
Dodać należy, że również opinia uzupełniająca przedłożona przez biegłegoR. I.z dnia 25.06.2013r. (k. 348-351) będąca wynikiem jego przygotowania się do ustnej opinii składanej na rozprawie nie uwiarygodnia jego wcześniejszej opinii pisemnej. W tym zakresie bowiem przekonuje sąd stanowisko biegłegoZ. M. (1)wyrażone na rozprawie, że biegłyI.do tej opinii wykorzystał program tzw.G., który służy do tego, że można z dużą dokładnością zbadać, ale tylko i wyłącznie proporcje pisma, a to jest tylko jeden z elementów metody badawczej. Jest to jednak element zawodny, gdyż wystarczy, że piszący musi się zmieścić w jakiejś ramce bądź musi się zmieścić w małym miejscu i wtedy te proporcje są inne niż normalnie dana osoba pisze. Jeżeli na podstawieG.chce się wskazać pozytywnie, że ta osoba nakreśliła podpis, to zgodność grafotypów powinna być zbliżona do 100%. Natomiast w przedłożonym przez biegłegoI.wydruku zG.zgodność grafotypów wynosił 87,58% oraz 87,36 %. BiegłyZ. M. (1)wskazał również, że biegłyI.pominął takie elementy jak przekres na literze „ł”, tzn. zbadał on ten podpis tylko do wysokości trzonu, natomiast pominął element przekresu, który jest znacznie wyżej niż trzon (wynika to z ilustracji k 349) i wtedy wynik zgodności grafotypów byłby niższy niż 80%.
BiegłyZ. M. (1)wskazał również wiarygodnie, że nie jest możliwe przeprowadzenie dowodu na okoliczność kto dokonał tego podrobienia podpisuM. T. (1)z uwagi na bardzo podobny ogólny wygląd kwestionowanego podpisu do podpisu autentycznegoM. T. (1).
Przechodząc do oceny pozostałej części opinii grafologicznej biegłegoR. I.stwierdzić należy, że sąd nie kwestionował wniosków tej opinii w zakresie w jakim potwierdzała ona, iż podpis pod przedmiotowym wnioskiem o udzielenie kredytu pochodzi od oskarżonegoD. S. (1). Wprawdzie również w zakresie analizy podpisu oskarżonegoD. S. (1)opinia ta jest powierzchowna i mało szczegółowa, ale oskarżony na rozprawie jednoznacznie wskazał, że to jego podpis widnieje na przedmiotowym wniosku o kredyt i nie domaga się opinii innego biegłego w tym zakresie.
Sąd Okręgowy dał wiarę wszystkimdokumentomstanowiącym podstawę rozstrzygnięcia, za wyjątkiem opisanych poniżej, jako, że ich treść i autentyczność nie nasuwały zastrzeżeń. Zostały one sporządzone w przewidzianej przez prawo formie i wydane przez uprawnione podmioty w zakresie ich działania. Żaden z uczestników nie podważał w trakcie postępowania ich wiarygodności, a i Sąd nie znalazł jakichkolwiek podstaw, by zakwestionować je z urzędu.
Nie budzi bowiem wątpliwości na podstawie materiału dowodowego, iż częściowo sfałszowane bądź uzyskane na skutek wyłudzenia poświadczenia nieprawdy były dokumenty, których sąd orzekł przepadek w postaci: wniosku o udzielenie kredytu (k. 3-4), zaświadczenie banku z dnia 17.12.2012r. (k. 5)

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
OskarżeniM. T. (1)orazD. S. (1)stanęli pod zarzutem tego, że w okresie od 12.12.2012r. do 15.01.2013r. wP.iS., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w postaci kredytu w kwocie 300.000 zł, co stanowi mienie znacznej wartości, w krótkich odstępach czasu i z góry powziętym zamiarze jak również wspólnie i w porozumieniu, a nadtoM. T. (1)w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, usiłowali wprowadzić w błąd pracownikówBanku (...) SAco do zamiaru wywiązania się z umowy kredytu w ten sposób, iż złożyli wniosek o udzielenie kredytu obrotowego w kwocie 300.000 zł dlaspółki (...) sp. z o.o., a następnie do dokumentacji kredytowej załączyli poświadczony notarialnie przez rejentaP. G.w dniu 13.01.2013r. odpis za zgodność z okazanym dokumentem zaświadczenia zBanku (...) SAz datą 17.12.2012r. o posiadaniu rachunku , obrotach na rachunku, regulowaniu zobowiązań wobec Banku oraz tytułach egzekucyjnych na rachunkach bankowych i usługach kredytowych, który to odpis dokumentu wyłudzili od wymienionego notariusza, upoważnionego do poświadczania odpisów dokumentów za zgodność z okazanymi oryginałami dokumentów, okazując jemu powyższe, uprzednio sfałszowane zaświadczenie, jednak zamierzonego celu nie osiągnęli i kredytu nie otrzymali wskutek działań pracowników wskazanego powyżej banku, czym działali na szkodęBanku (...) SAoraz notariuszaP. G.tj. o przestępstwo zart. 13§1kkw zw. zart. 286§1 kkw zw. zart. 294§1 kkiart. 297§1kkorazart. 270§1 kkorazart. 273 kkw zw. zart. 11§2kkiart. 272 kkw zw. zart. 12 kk.
Sąd Okręgowy na podstawie przeprowadzonego postępowania dowodowego i poczynionych następnie ustaleń faktycznych uniewinnił oskarżonegoM. T. (1)od zarzucanego mu czynu. OskarżonyM. T. (1)w toku całego postępowania zaprzeczał, by złożył podpis pod przedmiotowym wnioskiem o udzielenie kredytu. W tym zakresie jego wyjaśnienia znajdują potwierdzenie w wiarygodnej opinii biegłego grafologaZ. M. (1). Z kolei pracownik pokrzywdzonego bankuM. S.podczas ostatniego przesłuchania w dniu 26.11.2014r. zeznał, że z uwagi na upływ czasu nie pamięta szczegółów podpisywania tego wniosku o udzielenie kredytu. Mogło się zdarzyć tak, że jednak ten podpisM. T. (1)nie został złożony w obecności świadka, mogło się bowiem zdarzyć, że wniosek o kredyt został świadkowi przedłożony już podpisany, a świadek tego nie pamięta z uwagi na upływ czasu. Nie było zatem podstaw do przyjęcia, że oskarżonyM. T. (1)brał udział w usiłowaniu wyłudzenia kredytu dlaPHU (...) sp. z o.o.Samo przeprowadzenie jednej rozmowy w przedstawicielem banku jest jedynie rozważaniem skorzystania z instrumentu finansowego jakim jest kredyt i niczym więcej. OskarżonemuM. T. (1)nie można poza tym przypisać żadnej aktywności związanej z tym kredytem. To nie on występował doBanku (...)o zaświadczenie o obrotach na rachunku, nie on występował do ZUS i US o zaświadczenia o niezaleganiu w składkach i podatku i nie on otwierał rachunek wBanku (...) SAnaul. (...)wP.. To również nie oskarżony poprosiłF. T.o poświadczenie notarialne sfałszowanego zaświadczenia banku. W aktach sprawy brak jakichkolwiek dowodów, które wskazywałyby na jego udział w którymkolwiek z przestępstw pozostających w kumulatywnej kwalifikacji zarzucanej mu w akcie oskarżenia.
Sąd Okręgowy na podstawie przeprowadzonego postępowania dowodowego i poczynionych następnie ustaleń faktycznych uznał oskarżonegoD. S. (1)za winnego tego, że w okresie od 12.12.2012r. do 15.01.2013r. wP.iS., działając w krótkich odstępach czasu i w z góry powziętym zamiarze oraz działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w postaci kredytu obrotowego w kwocie 300.000 zł dlaspółki PHU (...) sp. z o.o., co stanowi mienie znacznej wartości, usiłował wprowadzić w błąd pracownikówBanku (...) SAco do możliwości i zamiaru wywiązania się z umowy kredytu i doprowadzićBank (...) SAdo niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 300.000 zł w ten sposób, iż złożył wniosek o udzielenie kredytu obrotowego w kwocie 300.000 zł dlaspółki PHU (...) sp. z o.o.jako prokurent tej spółki, przy czym na wniosku tym został podrobiony przez nieustaloną osobę podpisM. T. (1)prezesa tej spółki, a następnie do dokumentacji kredytowej załączył sfałszowany przez nieustaloną osobę odpis zaświadczenia zBanku (...) SAz datą 17.12.2012r. o posiadaniu rachunku, obrotach na rachunku, regulowaniu zobowiązań wobec Banku oraz tytułach egzekucyjnych na rachunkach bankowych i usługach kredytowych, poświadczony notarialnie przez notariuszaP. G.w dniu 15.01.2013r. za zgodność z okazanym dokumentem, który to odpis dokumentu wyłudził wskutek wprowadzenia w błąd co do autentyczności tego dokumentu osoby upoważnionej do jego sporządzenia tj. notariuszaP. G., jednak zamierzonego celu nie osiągnął i kredytu nie otrzymał dlaspółki z o.o. PHU (...), wskutek działań pracowników wskazanego powyżej banku, którzy odmówili udzielenia tego kredytu, czym działał na szkodęBanku (...) SAoraz notariuszaP. G., tj. przestępstwa zart. 13§1kkw zw. zart. 286§1 kkw zw. zart. 294§1 kkiart. 297§1kkorazart. 270§1 kkorazart. 273 kkw zw. zart. 11§2kkiart. 272 kkw zw. zart. 12 kk.
Zgodnie zart. 272 kkodpowiedzialności karnej podlega ten, kto wyłudza poświadczenie nieprawdy przez podstępne wprowadzenie w błąd funkcjonariusza publicznego lub innej osoby upoważnionej do wystawienia dokumentu. Sprawca, który wyłudza poświadczenie nieprawdy w celu jego użycia, a następnie poświadczenia tego używa, a całość przestępczej działalności sprawcy objęta była konstrukcją zart. 12 kk, to właściwa jest kwalifikacja kumulatywna, zart. 272 kkiart. 273kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 12kk(Komentarz do kodeksu karnego do art. 272kk pod red. J. Giezek, Lex 2014).
Zgodnie zustawą prawo o notariacienotariusz dokonuje szeregu czynności, w tym zgodnie zart. 79 pkt 2sporządza poświadczenia i tak np. poświadcza zgodność odpisu, wyciągu lub kopii z okazanym dokumentem (art. 96 pkt 2 ww. ustawy). Z art. 2 § 2 ww. ustawy wynika, że czynności notarialne, dokonane przez notariusza zgodnie z prawem, mają charakter dokumentu urzędowego.
Niewątpliwie zatem oskarżonyD. S. (1), który wiedział, że zaświadczeniebanku (...) SAz 17.12.2012r. jest przerobione przez nieustaloną w toku niniejszego postępowania osobę i mimo to poprosiłF. T., aby ten przekazał to notariuszowi celem poświadczenia zgodności odpisu z oryginałem dokumentu, a następnieF. T.w dniu 15 stycznia 2013 roku stawił się w Kancelarii NotarialnejP. G.i przedłożył notariuszowi do poświadczenia zgodności kopii z oryginałem to przerobione zaświadczenie toD. S. (1)wprowadził w błąd notariuszaP. G.co do autentyczności przedłożonego zaświadczenia i wyłudził od tego notariusza poświadczenie nieprawdy, że poświadczona przez niego kopia jest zgodna z oryginałem. Tym samym ta poświadczona za zgodność z oryginałem kopia zaświadczenia uzyskała moc dokumentu urzędowego pomimo, że przedłożony u notariusza jako oryginalny dokument był sfałszowany. Należy, że w ocenie sąduF. T.był jedynie posłańcem do przekazania tego dokumentu notariuszowi, nieświadomym przerobienia tego dokumentu i jemu nie można przypisać przestępstwa zart. 272 kk, gdyż sprawcą właściwym jestD. S. (1). Za tym, że to oskarżony przekazałF. T.to zaświadczenie banku przemawiają następujące fakty: to on występował wcześniej doBanku (...)o 2 zaświadczenia o obrotach na rachunku, tylko on zatem posiadał dokumenty mogące podlegać przerobieniu, albowiem szata graficzna, pieczęcie, daneR. N., wszystkie te elementy były prawidłowe, a przerobieniu podlegała data wystawienia tego dokumentu oraz wysokość obrotów na rachunku. Brak dowodów, by przyjąć, że oskarżony sam dokonał przerobienia tego zaświadczenia, ale z pewnością wiedział że dokument ten jest przerobiony. Wysokość obrotów jest bowiem podstawowym kryterium w takim zaświadczeniu. Wskazać należy, że żadna inna osoba nie miała interesu w tym przerobieniu dokumentu wyłudzeniu poświadczenia nieprawdy od notariusza. NadtoF. T.przesłuchiwany na etapie postępowania przygotowawczego wskazał, że dokument ten przekazał mu jeden z oskarżonych. Wobec skutecznego zakwestionowania udziału w przestępstwie oskarżonegoM. T. (1), do świadkaF. T.mógł zwrócić się jedynie oskarżonyD. S. (1).
Art. 286 § 1 kkokreśla odpowiedzialność za oszustwo, którym według tego przepisu jest motywowane celem korzyści majątkowej doprowadzenie innej osoby do niekorzystnego rozporządzenia mieniem przez wprowadzenie jej w błąd albo wyzyskanie błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranej czynności. Istota tego przestępstwa polega, więc na posłużeniu się fałszem jako czynnikiem sprawczym, który ma doprowadzić pokrzywdzonego do podjęcia niekorzystnej decyzji majątkowej (odróżnia to oszustwo od zaboru i innych przestępstw przeciwko mieniu; T. Oczkowski,Oszustwo jako przestępstwo majątkowe i gospodarcze, Kraków 2004, s. 9 i n.).
Przestępstwo oszustwa jest przestępstwem umyślnym, zaliczanym do tzw. celowościowej odmiany przestępstw kierunkowych. Ustawa wymaga, aby zachowanie sprawcy było ukierunkowane na określony cel, którym w przypadku oszustwa jest osiągnięcie korzyści majątkowej, która może polegać zarówno na uzyskaniu zysku (zwiększeniu aktywów), jak i na zmniejszeniu pasywów. Dążenie sprawcy może obejmować zarówno korzyść dla siebie, jak i dla kogoś innego (art. 115 § 4 kk).
Zgodnie z treściąart. 297 § 1 kkkarze podlega ten, kto w celu uzyskania dla siebie lub kogoś innego, od banku lub jednostki organizacyjnej prowadzącej podobną działalność gospodarczą na podstawie ustawy albo od organu lub instytucji dysponujących środkami publicznymi – kredytu, pożyczki pieniężnej, poręczenia, gwarancji, akredytywy, dotacji, subwencji, potwierdzenia przez bank zobowiązania wynikającego z poręczenia lub z gwarancji lub podobnego świadczenia pieniężnego na określony cel gospodarczy, elektronicznego instrumentu płatniczego lub zamówienia publicznego, przedkłada podrobiony, przerobiony, poświadczający nieprawdę albo nierzetelny dokument albo nierzetelne, pisemne oświadczenie dotyczące okoliczności o istotnym znaczeniu dla uzyskania wymienionego wsparcia finansowego, instrumentu płatniczego lub zamówienia. Jest to zatem przestępstwo, które może być popełnione jedynie z winy umyślnej. Przestępstwo określone wart. 297 § 1 kknależy do grupy przestępstw abstrakcyjnego zagrożenia. Dla bytu tego przestępstwa nie jest konieczne wywołanie skutku w postaci uzyskania kredytu, pożyczki bankowej, gwarancji kredytowej, dotacji, subwencji lub zamówienia publicznego. Do popełnienia przestępstwa przewidzianego wart. 297 § 1 kkdochodzi już wówczas, gdy sprawca przedłoży fałszywe lub stwierdzające nieprawdę dokumenty albo nierzetelne pisemne oświadczenia, chociażby owe przedłożenia nie doprowadziły do uzyskania kredytu, pożyczki bankowej, gwarancji kredytowej, dotacji, subwencji lub zamówienia publicznego.
Przestępstwo spenalizowane wart. 270 §1 k.k.polega na podrobieniu lub przerobieniu dokumentu w celu użycia go za autentyczny, lub też na używaniu takiego dokumentu jako autentycznego. Definicję legalną pojęcia dokumentu zawieraart. 115 §14 k.k., w myśl którego dokumentem jest każdy przedmiot lub inny zapisany nośnik informacji, z którym jest związane określone prawo, albo który ze względu na zawartą w nim treść stanowi dowód prawa, stosunku prawnego lub okoliczności mającej znaczenie prawne.
Zachowanie się sprawcy polegające na podrobieniu dokumentu oznacza sporządzenie nowego, nieautentycznego dokumentu, stanowiącego imitację dokumentu autentycznego. Oznacza to, że dokument jest podrobiony, jeżeli nie pochodzi od osoby, w imieniu której został sporządzony. Rozważaną czynność można popełnić przez kreację treści dokumentu i podpisanie się za inną osobę , jak i wyłącznie przez podpisanie się za inną osobę.
Przerobienie dokumentu oznacza sporządzenie przez sprawce nieautentycznego dokumentu, przez zmianę treści dokumentu autentycznego. Oczywiście obu omawianym czynnościom wykonawczym musi towarzyszyć zamiar użycia tak wytworzonych dokumentów za autentyczne, co jednocześnie oznacza, że czynności tych można dokonać jedynie z zamiarem bezpośrednim.
Jeżeli sprawca przestępstwa jednocześnie zrealizuje znamiona czynów zabronionych zart. 286 § 1 KK(oszustwo) orazart. 297 § 1 KK, wtedy należy zastosować kwalifikację kumulatywną (zob.art. 11 § 2 KK) (zob. wyr. SN z 3.3.2008 r., II KK 297/07, Biul. PK 2008, Nr 8, s. 6;Górniok, Prawo gospodarcze, s. 31-32). Przepisart. 297 § 1 KKdokładnie bowiem określa zachowanie się oszusta na etapie wprowadzania w błąd pokrzywdzonego (Kodeks karny. Część szczególna. Komentarz do artykułów 222–316. Tom II, pod red. prof. dr hab. Andrzej Wąsek, red. prof. dr hab. Robert Zawłocki, rok wydania: 2010, Wydawnictwo: C.H.Beck, Wydanie: 4).
W sytuacji, gdy przedstawiony dokument, którym posługuje się sprawca został uprzednio sfałszowany, wówczas dla oddania pełnej zawartości kryminalnej czynu należy kumulatywnie zakwalifikować go jako przestępstwo zart. 297 § 1 kki zart. 270 § 1 kkwyrok SA Katowice z 2011-03-24 II AKa 49/11, Orzecznictwo Sądu Apelacyjnego w Katowicach rok 2011,Nr 2, poz. 10, Kodeks karnypod red. A. Zolla, Zakamycze 2006, komentarz doart. 297 kk).
Zgodnie zart. 13 § 1 k.k.odpowiada za usiłowanie, kto w zamiarze popełnienia czynu zabronionego swoim zachowaniem bezpośrednio zamierza do jego dokonania, które jednak nie następuje.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy stwierdzić należy jednoznacznie, iż oskarżonyD. S. (1)usiłował oszukaćBank (...) SA. To oskarżonyD. S. (1)przejawiał wszelką aktywność związaną z tym wnioskiem kredytowym. To on kontaktował się osobiście i telefonicznie zM. S.– przedstawicielem banku by uzyskać informacje o wymogach do uzyskania kredytu. Będąc 5% udziałowcem i prokurentem, to on otworzył rachunek wBanku (...) SAwP.naul. (...). Następnie to on występował do ZUS i US o zaświadczenia o niezaleganiu w składkach i podatku i to on występował doBanku (...)o zaświadczenia o obrotach na rachunku. Tylko on miał zatem dostęp do dokumentu, który mógł podlegać przerobieniu. Okoliczności te wynikają wprost z wyjaśnień oskarżonegoD. S. (1). Wreszcie to podpis tego oskarżonego znajduje się na wniosku kredytowym, a z zeznańM. S.wynika, że to w biurze spółki któryś z oskarżonych przedłożył mu wniosek kredytowy. Na wniosku kredytowym został przy tym podrobiony podpisM. T. (1), a zatem to nie przedkładał wniosek kredytowy świadkowiM. S.. Z opinii biegłegoZ. M. (1)wynika jednak, że nie jest możliwe przeprowadzenie dowodu na okoliczność kto dokonał tego podrobienia z uwagi na bardzo podobny ogólny wygląd kwestionowanego podpisu do podpisu autentycznegoM. T. (1). OskarżonyD. S. (1)miał przy tym świadomość, iż jeżeli nie przedstawi wBanku (...)zaświadczenia z(...) SAo wysokich obrotach na rachunku to bank odmówi mu udzielenia kredytu. Wiedział, że wysokie obroty na rachunku firmowym przekonająBank (...) SAco do zdolności kredytowejPHU (...) sp. z o.o., że jest to istotny dokument dla uzyskania tego kredytu. Jednocześnie oskarżonyD. S. (1)miał świadomość, że jeżeli do wniosku o udzielenie kredytu obrotowego w kwocie 300.000 zł przedłoży prawdziwe zaświadczenie z(...) SAo obrotach za ostatnie 12 miesięcy w kwocie ok.20.000 zł to nie otrzyma wnioskowanego kredytu. W ocenie sądu oskarżonyS.chcąc uniemożliwić szczegółowe badanie przez pokrzywdzony bank sfałszowanego zaświadczenia zdecydował się na poświadczenie notarialne, które jest czynnością jednorazową i jednocześnie nadaje wyższej wagi danemu dokumentowi. OskarżonyD. S. (1)załączając do wniosku kredytowego to sfałszowane zaświadczenie użył je jako autentyczne, ale jednocześnie było ono dokumentem zart. 272 kk. Oskarżony nie osiągnął jednak zamierzonego skutku z uwagi na odmowę udzielenia przez bank kredytu, która to odmowa była wynikiem weryfikacji sfałszowanego zaświadczenia z banku. Oczywistym jest przy tym, że oskarżonyD. S. (1)działający na rzeczPHU (...) sp. z o.o.nie miał możliwości i zamiaru wywiązania się z umowy kredytu. Spółka ta nie prowadziła działalności, nie miała żadnych kontraktów, nie zatrudniała wielu pracowników, a obroty na koncie wynosiły 20.000 zł. Kredyt zobowiązuje do zapłaty odsetek zawartych w miesięcznych ratach kredytu. Oskarżony przy braku działalności i funduszy spółki nie mieliby z czego spłacać tego kredytu. Oskarżony nie dysponował i nie dysponuje środkami własnymi na podniesienie kapitału zakładowego. Gdyby kapitał zakładowy wynoszący 80.000 zł był w rzeczywistości pokryty to spółka z pewnością prowadziłaby działalność a jej obroty na rachunku w skali roku byłyby wyższe.
Mieniem znacznej wartości, stosownie do aktualnego brzmieniaart. 115 § 5 k.k., jest mienie, którego wartość w chwili popełnienia czynu zabronionego przekracza 200.000 zł (poprzednio, czyli do dnia 8 czerwca 2010 była to suma przekraczająca dwustukrotną wysokość najniższego miesięcznego wynagrodzenia, czyli w praktyce kwotę 150.000 zł, co było uregulowaniem mniej korzystnym dla oskarżonego). Ponieważ ustalona przez Sąd, łączna wysokość wnioskowanego kredytu opiewała na sumę 300.000 zł, uzasadnionym było zakwalifikowanie tego czynu w zw. zart. 294 § 1 k.k.
Odnośnie strony podmiotowej oszustwa to możliwość popełnienia tego przestępstwa istnieje wyłącznie w zamiarze bezpośrednim – kierunkowym, obejmującym zarówno cel jak i działanie sprawcy. Celem działania oskarżonegoD. S. (1)było osiągnięcie korzyści majątkowej, co jak wykazano miało miejsce w niniejszej sprawie.
Całe analizowane zachowanie oskarżonego niewątpliwie rozciągnięte było w czasie i składało się z wielu pojedynczych czynności. Nie stało to jednak na przeszkodzie w zakwalifikowaniu ich, jako jednego czynu zabronionego w rozumieniuart. 11 §1 k.k.tyle, że jako tzw. czynu ciągłego.
Zgodnie z brzmieniemart. 12 k.k., przestępstwo ciągłe zachodzi,gdy spełnione są określone przesłanki podmiotowe i przedmiotowe. Przesłanką podmiotową jest istniejący z góry zamiar, obejmujący realizację zamierzonego przestępstwa w dwu lub więcej zachowaniach, natomiast przesłanki przedmiotowe to "krótkie odstępy czasu" między tymi zachowaniami, a także tożsamość pokrzywdzonego w wypadku zamachów na dobro osobiste.
Sąd Najwyższy w wyroku z 26.03.1999 r.( IV KKN 28/99, Prok. i Pr. 1999, nr 10, poz. 2 )podkreślił, że chodzi tu o zamiar w rozumieniuart. 9 § 1 k.k., przy czym musi to być ten sam zamiar (a nie taki sam), a zatem wszystkie elementy składowe (zachowania) muszą być nim objęte.
Kryterium „krótkich odstępów czasu” nie zostało zdefiniowane przez ustawodawcę i dlatego jest określane w toku praktyki orzeczniczej. W literaturze najczęściej proponuje się uznanie za „krótkie odstępy czasu” przedziału obejmującego „okres do kilku miesięcy ... maksymalnie sześciomiesięczny” (M. Dąbrowska-Kardas i P. Kardas: Czyn ciągły i ciąg przestępstw, Komentarz do art. 12 i 91 Kodeksu karnego, Kraków 1999, s. 42–47 i powołane tam orzecznictwo SN;K. Buchała, A. Zoll, Kodeks karny, część ogólna, 1998, s. 139). Podobnie w orzecznictwie dopuszcza zaakceptowanie jako „krótkich” takich odstępów czasu, które przekraczały okres miesiąca, a nawet kilku miesięcy (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 1 lutego 2006 r., II KK 127/05, Biul. Pr. Karn. 2006, nr 4; uchwała Sądu Najwyższego z dnia 29 października 2002 r., I KZP 30/02, OSNKW 2002, z. 11-12, poz. 89; uchwała Sądu Najwyższego z dnia 21 listopada 2001 r., I KZP 29/01, OSNKW 2002, z. 1-2, poz. 2; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 18 września 2003 r., III KK 294/03, Lex nr 152027). Sąd Apelacyjny w Katowicach stwierdził, że wymóg krótkich odstępów czasu nie jest spełniony, gdy pomiędzy poszczególnymi przestępstwami upłynął okres powyżej jednego roku (wyrok z dnia 28 września 2000 r., II Aka 250/00, Prok. i Pr. 2001, z. 9, poz. 17).
Pomocne dla interpretacji pojęcia „krótkich odstępów czasu” jest uregulowanie przyjęte w przepisieart. 6 § 2 k.k.s.(„za krótki odstęp czasu uważa się okres do 6 miesięcy”). Wprawdzie przepis ten dotyczy z oczywistych względów przestępstw skierowanych przeciwko finansowym interesom Skarbu Państwa, niemniej jednak można uważać go za wskazówkę ustawodawcy co do rozumienia terminu „krótki odstęp czasu” użytego również w innych ustawach, a w tym wKodeksie karnym(tak trafnie w uzasadnieniu postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 9 marca 2006 r., VKK 271/05, OSNKW 2006, z. 5, poz. 50 oraz Komentarz do art.12 kodeksu karnego [w:] M. Mozgawa (red.), M. Budyn-Kulik, P. Kozłowska-Kalisz, M. Kulik, Kodeks karny. Komentarz praktyczny, Oficyna, 2010, wyd. III; Komentarz do art.12 kodeksu karnego [w:] A. Marek, Kodeks karny. Komentarz, LEX, 2007, wyd. IV). Przyjmując przedstawioną wskazówkę interpretacyjną za trafną, orzekający Sąd uznał, że na tle realiów rozpoznawanej sprawy zasadnym jest uznanie, że zachowanieD. S. (1)w okresie od 12.12.2012r. do 15.01.2013r. charakteryzowało się działaniem „w krótkich odstępach czasu”, albowiem przerwa między poszczególnymi zachowaniami nie przekraczała 6 miesięcy.
Tożsamość zamiaru towarzyszącego realizacji czynu przypisanemu oskarżonemuD. S. (1)nie budziła przy tym najmniejszych wątpliwości, gdyż wykonywanie przez oskarżonego pojedynczych czynności sprawczych wynikało z przyjętego od początku planu działania polegającego na wyłudzeniu kredytu w kwocie 300.000 zł z pokrzywdzonego banku dlaPHU (...) sp. z o.o.
Opisane wyżej zachowanie oskarżonego nosiło znamiona czynu ciągłego i jednocześnie wyczerpującego znamiona więcej niż jednego czynu stypizowanego w ustawie karnej. Skoro ustawodawca nakazuje traktować wielość zachowań, jako jeden czyn zabroniony (ciągły), to w sytuacji gdy wszystkie lub niektóre z nich wypełniają znamiona określone w więcej niż jednym przepisie ustawy, nie tylko możliwe, lecz wręcz konieczne jest powołanie w kwalifikacji prawnej art. 11 § 2(por. wyrok Sądu Najwyższego z 26 III 1999 r., IVKKW29/99, Orz. Prok. i Pr. 1999, nr 10).
Oczywiście ustalenie umyślności jako znamienia strony podmiotowej czynu zarzucanego oskarżonemu nie przesądzało jeszcze o winieD. S. (1), a dopiero ją warunkowało(vide: J.Zientek, „Karygodność i wina jako przesłanki odpowiedzialności”, Prokuratura i Prawo 1998/6). W niniejszej jednak sprawie została spełniona także druga z pozytywnych przesłanek przypisania winy oskarżonemu tj. ukończenie przez niego odpowiedniego wieku (rok urodzenia 1985), a nie zachodziła żadna z negatywnych przesłanek przypisania mu winy (okoliczności wyłączających winę).
Uznając sprawstwo i winę oskarżonegoD. S. (1)za udowodnione Sąd Okręgowy przystąpił do procesu wymiaru kary.
Wymierzając karę oskarżonemuD. S. (1)za przypisane mu przestępstwo Sąd Okręgowy miał na uwadze dyrektywy wymiaru kary określone wart. 53 § 1 i 2 k.k., a mianowicie dyrektywę dostosowania wymiaru kary do stopnia winy – w tym wypadku umyślnego działania oskarżonego z zamiarem bezpośrednim, dyrektywę społecznej szkodliwości czynów, która w niniejszej sprawie jest znaczna z uwagi na rodzaj i charakter naruszonych dóbr – oskarżony wystąpił przeciwko mieniu, wiarygodności dokumentów, przeciwko obrotowi gospodarczemu, dyrektywę prewencji indywidualnej - wymierzone oskarżonemu kary mają wdrożyć go do przestrzegania porządku prawnego i zapobiec popełnieniu podobnych czynów w przyszłości, a wreszcie dyrektywę prewencji ogólnej – z uwagi na społeczną szkodliwość przestępstw przeciwko mieniu, wiarygodności dokumentów, przeciwko obrotowi gospodarczemu, konieczne jest uświadomienie, iż takie zachowania jak oskarżonego są nieopłacalne i spotykają się z nieuchronną karą.
Sąd do okoliczności obciążających oskarżonegoD. S. (1)zaliczył:
- wyczerpanie jednym czynem znamion określonych w sześciu przepisach ustawy karnej
- wysoką społeczną szkodliwość tego rodzaju przestępstw
- poprzez wyłudzenie poświadczenia notarialnego - osłabienie zaufania publicznego do zawodu notariusza.
Na korzyść oskarżonegoD. S. (1)przemawiały z kolei: jego niekaralność za przestępstwa, złożenie wyjaśnień potwierdzających fakt, że podpis na wniosku o udzielenie kredytu pochodzi od niego, a także fakt, że ostatecznie przestępstwo oszustwa zostało zakończone na etapie usiłowania i pokrzywdzony bank nie poniósł szkody majątkowej.
Mając na uwadze wszystkie wyżej wymienione okoliczności obciążające i łagodzące Sąd wymierzył oskarżonemuD. S. (1)karę1 roku pozbawienia wolności.
Mając jednak również na względzie potrzebę kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, a w tym zakresie zwłaszcza zapobieżenie społecznemu poczuciu bezkarności sprawcy i braku odpowiedniej reakcji organów wymiaru sprawiedliwości na popełnienie przestępstwa Sąd na podstawieart. 33 § 2 k.k.wymierzyłD. S. (1)takżekarę grzywny, ustalając jej wysokość na60 stawek dziennychjako adekwatną do stopnia zawinienia oskarżonego i społecznej szkodliwości jego czynu – wyrażający się w wyżej przywołanych okolicznościach łagodzących i obciążających. Jednocześnie biorąc pod uwagę dochody oskarżonego(deklarowane 1.200 zł miesięcznie na etapie postępowania przygotowawczego, obecnie brak zatrudnienia),jego warunki osobiste(bezdzietny kawaler, nie posiadający nikogo na swoim utrzymaniu,możliwości zarobkowe(jest młodym zdrowym mężczyzną, nie jest zarejestrowany w PUP jako bezrobotny)Sąd ustalił wysokość jednej stawki dziennejna kwotę 10 zł. Tak określony wymiar kary grzywny pozostaje w odpowiedniej relacji do stosunków majątkowych, dochodów oskarżonego i jegomożliwościzarobkowych i jako taki nie może zostać uznany za naruszający przepisart. 58 § 2 k.k.
Mając na uwadze dotychczasowy sposób życia oskarżonego, zwłaszcza jego niekaralność za przestępstwa, Sąd uznał, iż przy wymiarze kary należy dać prymat dyrektywie prewencji indywidualnej w jej aspekcie wychowawczym. W szczególności zaś możliwe stało się przyjęcie, że można co doD. S. (1)skonstruować pozytywną prognozę kryminologiczną, iż pomimo niewykonania wymierzonej kary pozbawienia wolności będzie on przestrzegać porządku prawnego i nie powróci na drogę przestępstwa. Nie bez znaczenia jest także fakt, iż na grunciekodeksu karnegostosowanie bezwzględnych kar izolacyjnych jest ostatecznością, zaś ustawodawca dał prymat wolnościowym środkom oddziaływania karnego. Dlatego też Sąd skorzystał z dobrodziejstwa przewidzianego wart. 69 k.k.iwarunkowo zawiesił wykonanie wymierzonej oskarżonemuD. S. (1)kary pozbawienia wolności, ustalając zarazem3-letni okres próby.Tak określony wymiar okresu poddania próbie sprawcy powinien być w ocenie Sądu w zupełności wystarczający dla sprawdzenia, czy przyjęta prognoza kryminologiczna okaże się trafna, czy też chybiona. Uwzględniając rozmiar szkody, którą oskarżony usiłował spowodować przestępstwem opisanym w punkcie I wyroku, celowe zaplanowane działanie, w ocenie Sądu okres próby wobec oskarżonego musi być wystarczająco długi, by osiągnąć trwałe efekty wychowawcze.
Pamiętać także należy o tym, że w przypadku popełnienia przez oskarżonego w okresie próby kolejnego przestępstwa będzie on musiał ponieść konsekwencje tego postępowania i liczyć się z tym, że zostanie zarządzone wykonanie kary orzeczonej niniejszym wyrokiem. Ta perspektywa winna powstrzymać oskarżonego od popełnienia kolejnych przestępstw,zwłaszczaprzeciwko mieniu, bowiem nawet stosunkowo lekkie naruszenie prawa karnego skończy się nieuchronnym osadzeniem w zakładzie karnym.
W mowie końcowej prokurator wniósł również o orzeczenie wobec oskarżonegoD. S. (1)zakazu pełnienia funkcji kierowniczych w spółkach, jak również funkcji prokurenta na okres 2 lat. W ocenie sądu orzeczenie tego zakazu nie było celowe nie tylko ze względu na fakt, iż jest to pierwsza karalność tego oskarżonego i zakończyła się na etapie usiłowania, ale również ze względu na obowiązujące przepisy. Zgodnie bowiem zart. 18 § 2 k.s.h.nie może byćczłonkiem zarządu, rady nadzorczej, komisji rewizyjnej albo likwidatorem osoba, która została skazana prawomocnym wyrokiem za przestępstwa określone w przepisachrozdziałów XXXIII-XXXVII kodeksu karnegooraz wart. 585, 587, 590 i 591 ksh, a więc za przestępstwa przypisane oskarżonemuD. S. (1). Zgodnie z kolei zart. 18§ 3 kshzakaz, o którym mowa w§ 2, ustaje z upływem piątego roku od dnia uprawomocnienia się wyroku skazującego, jednakże nie może zakończyć się wcześniej niż z upływem trzech lat od dnia zakończenia okresu odbywania kary. Regulacjaart. 18 § 2 k.s.h.wyłącza zatem zarówno dopuszczalność skutecznego powołania danej osoby na funkcje wskazane w § 1, jak i stanowi podstawę utraty zdolności do dalszego wykonywania tych funkcji, jeżeli prawomocny wyrok skazujący zapadł w czasie ich wykonywania (SA w Katowicach w wyroku z dnia 25 kwietnia 2013 r., V ACa 600/12, LEX nr 1369338). Natomiast zgodnie z art. 21a pkt 1 ustawy o KRS, dodanym ustawą z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o Krajowym Rejestrze Karnym oraz niektórych innych ustaw, sąd rejestrowy otrzymuje z Biura Informacyjnego Krajowego Rejestru Karnego, za pośrednictwem systemu teleinformatycznego, w odniesieniu do osób, do których ma zastosowanieart. 18 § 2 k.s.h., informacje o skazaniach za przestępstwa w nim określone.
Na podstawieart. 44 § 2 kkw zw. zart. 195 kkwSąd orzekł przepadek poprzez pozostawienie w aktach sprawy dowodów rzeczowych służących oskarżonemu do popełnienia przestępstwa w postaci: wniosku o udzielenie kredytu k. 3-4 akt i zaświadczenia z banku z 17.12.2012r. (k. 5).
Na podstawie§ 14 ustęp 2 punkt 5, § 16, § 19 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu( Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późniejszymi zmianami) sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokataJ. N.kwotę 1.771,20 zł brutto tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oskarżonemuM. T. (1). Podstawę do wyliczenia przedmiotowych kosztów stanowiła stawka minimalna. Wysokość wynagrodzenia uwzględnia zarówno charakter sprawy jak też wkład pracy adwokata. Obrońca brał udział w rozprawach w dniach 10.06.2014r., 26.06.2014r., 17.09.2014r., 27.10.2014r., 17.11.2014r., 26.11.2014r., 28.11.2014r. oraz w posiedzeniu w dniu 22.09.2014r., zatem wyliczenie jego wynagrodzenia to 600 zł + 7*120 zł = 600 zł +840 zł = 1440 zł +23%vat=1.771,20 zł.
Na podstawieart. 632 pkt 2 kpkkosztami procesu w części uniewinniającej oskarżonegoM. T. (1)sąd obciążył Skarb Państwa.
W ostatnim punkcie rozstrzygnięcia na podstawieart. 627 k.p.k.,art. 633 kpkiart. 1 i art. 2 ust 1 pkt 3 i art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych(Dz. U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223 ze zm.) Sąd zasądził od oskarżonegoD. S. (1)na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w części tj. w łącznej kwocie1.265,65 zł. Zasadą jest ponoszenie przez oskarżonego kosztów postępowania w razie uznania jego winy, jak miało to miejsce w niniejszej sprawie, a Sąd nie znalazł powodu, by z tych kosztów oskarżonego zwalniać (zwłaszcza w świetle jego możliwości zarobkowych – oskarżony wprawdzie nie pracuje, ale jest młody, zdrowy, zdolny do podjęcia pracy zarobkowej, nie jest przy tym zarejestrowany w PUP jako bezrobotny). Sąd obciążył oskarżonego kosztami związanymi z jego sprawą, bowiem część opinii grafologicznych była z wniosku oskarżonegoM. T. (1)i dotyczyła tylko jego sprawy. Na wysokość zasądzonych od oskarżonegoD. S. (1)kosztów składają się: ½ ryczałtu za doręczenia w postępowaniu przygotowawczym tj. ½ z 20zł=10 zł, ½ kosztów opinii pisemnej biegłegoR. I.tj. ½ z 930 zł =465 zł, ½ ryczałtu za doręczenia w postępowaniu sądowym tj. ½ z 20zł=10 zł, opłata za karty karne 2* 50 zł=100 zł(k. 192, 365), ½ kosztów opinii biegłegoZ. M. (1)z 22.08.2014r. tj. ½ z 761,31 zł =380,65zł, albowiemadw. J. M.przychyliła się do wniosku o powołanie biegłego na okoliczność, który z oskarżonych lubF. T.wypełnił wniosek o udzielenie kredytu k. 326, opłata od orzeczonej kary pozbawienia wolności180 zł, opłata od orzeczonej kary grzywny120 zł.
SSO Mariola Skierś

ZARZĄDZENIE
proszę:

1
odnotować w kontrolce uzasadnień,

2
odpis wyroku z uzasadnieniem doręczyć:

- obrońcy oskarżonegoD. S.– adw.J. M.
- prokuratorowi
3. za 14 dni od doręczenia lub z apelacją.
Poznań 17.12.2014r.
SSO Mariola Skierś