Sąd Rejonowy w Legnicy
VII Wydział Cywilny
Sygnatura akt: VII C 19/14
Data wyroku: 2014-06-12 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Aneta Murawska

Sygn. akt: VII C 19/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 12 czerwca 2014 r.
Sąd Rejonowy wL.VII Wydział Cywilny
w składzie następującym:

Przewodniczący:

SSR Aneta Murawska

Protokolant:

sekr. sądowy Andrzej Janas

po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2014 roku w Legnicy
na rozprawie
sprawy z powództwaM. P.
przeciwko(...) S.A.z siedzibą wS.
o zapłatę

I
zasądza od strony pozwanej(...) S.A.z siedzibą wS.na rzecz powodaM. P.kwotę 6.236,27 złotych (słownie: sześć tysięcy dwieście trzydzieści sześć złotych i dwadzieścia siedem groszy) wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia 06.08.2013 r. do dnia zapłaty,

II
zasądza od strony pozwanej na rzecz powoda kwotę 1.529 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Sygn. akt VII C 19/14

UZASADNIENIE
W pozwie wniesionym w dniu 24 października 2013 roku a skierowanym przeciwko(...) S.A.z siedzibą wS.powódM. P.wniósł o zasądzenie od strony pozwanej kwoty 6.236,27 złotych wraz z odsetkami ustawowymi liczonymi od dnia 06 sierpnia 2013 roku do dnia zapłaty oraz obciążenie strony pozwanej poniesionymi przez powoda kosztami postępowania w sprawie. W uzasadnieniu żądania pozwu powód wskazał, że w dniu 07 maja 2013 roku doszło do zdarzenia drogowego, w następstwie którego uległ uszkodzeniu samochód markiO. (...)onumerze rejestracyjnym (...), będący własnością powoda. Powód zgłosił roszczenie wobec strony pozwanej o wypłatę odszkodowania. W odpowiedzi w toku postępowania likwidacyjnego strona pozwana wypłaciła powodowi łącznie kwotę 2.552,51 złotych. Pozwany nie uwzględnił żądania wypłaty odszkodowania w kwocie wskazanej przez powoda t.j. kwoty 5.886,27 złotych stanowiącej dopłatę do przyznanego odszkodowania oraz kwoty 350 złotych tytułem zwrotu kosztów wykonania kalkulacji naprawy pojazdu.
Nakazem zapłaty wydanym w postępowaniu upominawczym w dniu 18 listopada 2013 roku w sprawie o sygn. akt VII Nc 2474/13 Sąd orzekł zgodnie z żądaniem pozwu.
W sprzeciwie od wydanego rozstrzygnięcia strona pozwana- (...) S.A.z siedzibą wS.wniosła o oddalenie powództwa oraz o wydanie rozstrzygnięcia w zakresie kosztów procesu obciążających powoda. W uzasadnieniu tak zaprezentowanego stanowiska strona pozwana podniosła, że w następstwie zdarzenia szkodowego doszło do uszkodzenia samochodu powoda, zaś w toku postępowania likwidacyjnego przeprowadzonego przez stronę pozwaną doszło do pełnej likwidacji szkody.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 07 maja 2013 roku doszło do zdarzenia drogowego, w następstwie którego uległ uszkodzeniu samochód markiO. (...)onumerze rejestracyjnym (...), będący własnością powoda. W wyniku przedmiotowego zdarzenia pojazd należący do powoda uległ zniszczeniu.
Sprawca zdarzenia był ubezpieczony u strony pozwanej od odpowiedzialności cywilnej za zdarzenia wywołane ruchem jego pojazdu.
Bezsporne
W następstwie przedmiotowego zdarzenia w pojeździe powoda doszło do uszkodzenia następujących części: a) części do wymiany- poszycie z przodu
( okładzina zderzaka przedniego), spoiler czołowy zderzaka przedniego, lusterko boczne prawe, obudowa lusterka bocznego prawego, osłonka lusterka bocznego prawego, szkło lusterka bocznego prawego, uszczelka uchwytu lusterka bocznego prawego, silnik lusterka bocznego prawego, poszerzenie ( nakładka) progu prawego, tarcza( felga) koła przedniego lewego, opona przednia lewa, b) części do naprawy ściana prawa tylna, c) części do lakierowania: okładzina zderzaka przedniego, obudowa lusterka bocznego prawego, osłona lusterka bocznego prawego oraz błotnik tylny prawy.
Całkowity koszt naprawy samochodu powoda wynosi 8.722,42 złotych i odpowiada ona kosztom naprawy brutto tego samochodu dla naprawy przeprowadzonej z użyciem wyłącznie oryginalnych części zamiennych, sygnowanych marką producenta pojazdu. Wyliczenia kosztów naprawy dokonano w oparciu o kalkulację w eksperckim systemie Audatex według stanu na miesiąc powstania szkody- maj 2013 roku. W kalkulacji tej koszty naprawy pojazdu obejmującej wyżej wskazany zakres i kwalifikacje uszkodzeń zostały obliczone przy zastosowaniu cen nowych, oryginalnych części zamiennych i materiałów oraz ustalonych przez producenta norm czasowych operacji naprawczych, lakierniczych, dodatkowych i powiązanych. Dla czterech zakwalifikowanych do wymiany części w samochodzie powoda wyszukane zostały części alternatywne w klasach jakościowych Q i PJ. Natomiast dla pozostałych elementów na rynku nie występują odpowiadające im zamienniki.
Koszty naprawy wyliczone zostały przy zastosowaniu średnich rynkowych stawek za roboczogodzinę pracy wynoszących odpowiednio 100 zł. netto z 1 rbg dla prac mechaniczno-blacharskich i 100 zł. netto z 1 rbg dla prac lakierniczych, stosowanych w grudniu 2011 roku przez renomowane warsztaty naprawcze na rynku polskim.
dowód:
- opinia biegłegoL. S.- k. 75-103,
W toku postępowania likwidacyjnego strona pozwana decyzją z dnia 05 czerwca 2013 roku przyznała powodowi tytułem odszkodowania kwotę w wysokości 2.552,51 złotych.
W dniu 11 lipca 2013 roku powód zlecił sporządzenie kosztorysu szkodyS. G.ponosząc z tego tytułu wydatek w wysokości 350 złotych.
W odwołaniu od w/w decyzji z dnia 18 lipca 2013 roku powód wniósł o dopłatę należnego mu odszkodowania w wysokości 5886,27 złotych oraz o zwrot kosztów zleconej opinii prywatnej w wysokości 350 złotych zakreślając stronie pozwanej termin do spełniania świadczenia do dnia 05 sierpnia 2013 roku. Strona pozwana podtrzymała wcześniej prezentowane stanowisko.
dowód:
- akta szkodowe,
- protokół szkody w pojeździe – k. 6-7,
- kalkulacja kosztów naprawy sporządzona przezS. G.- k. 8-11,
-faktura Vat nr (...)-k. 12,
- kalkulacja kosztów naprawy – k. 13,
- odwołanie od decyzji w przedmiocie odszkodowania wraz z potwierdzenie doręczenia stronie pozwanej- k. 14-15,
- pismo strony pozwanej z dnia 26 lipca 2013 roku- k. 17,
- pismo powoda do strony pozwanej z dnia 03 września 2013 roku- k. 18,
- pismo strony pozwanej z dnia 23 września 2013 roku- k. 19-20,
- opinia biegłegoL. S.- k. 75-103,
Sąd zważył, co następuje :
Powództwo zasługuje na uwzględnienie w całości.
Istota sporu sprowadzała się do ustalenia wysokości szkody w pojeździe powoda oraz czy powód faktycznie poniósł koszty związane z ustaleniem wysokości szkody.
Z uwagi na powyższe na wstępie wskazać należy, że istota ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej wynikająca zart. 822 kci nast. sprowadza się do tego, że zakład ubezpieczeń zobowiązuje się do zapłacenia odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, względem których odpowiedzialność za te szkody ponosi ubezpieczający albo osoba, na rzecz której zawarta została umowa ubezpieczenia. Szczegóły tej odpowiedzialności są unormowana wustawie z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych(Dz.U. Nr 124, poz.1152). Według art. 36 ust. 1 tej ustawy odszkodowanie ustala się i wypłaca w granicach odpowiedzialności cywilnej posiadacza lub kierującego pojazdem, najwyżej jednak do ustalonej w umowie sumy gwarancyjnej. Zgodnie natomiast z art. 34 ust. 1 tej ustawy z ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych przysługuje odszkodowanie, jeżeli posiadacz lub kierujący pojazdem mechanicznym są obowiązani - na podstawie przepisów prawa cywilnego - do odszkodowania za wyrządzoną w związku z ruchem tego pojazdu szkodę, której następstwem jest śmierć, uszkodzenie ciała, rozstrój zdrowia bądź też utrata, zniszczenie lub uszkodzenie mienia. Odpowiedzialność tą reguluje równieżustawa z dnia 22 maja 2003 r.działalności ubezpieczeniowej (Dz.U. Nr 124, poz. 1151).
Zgodnie z treściąart. 436 kcw zw. zart. 435 kcsamoistny posiadacz mechanicznego środka komunikacji poruszanego za pomocą sił przyrody ponosi odpowiedzialność za szkodę na osobie lub mieniu, wyrządzoną komukolwiek chyba że szkoda nastąpiła wskutek siły wyższej albo wyłącznie z winy poszkodowanego lub osoby trzeciej, za którą nie ponosi odpowiedzialności. Według zaśart. 361 § 1 kc, zobowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność tylko za normalne następstwa działania lub zaniechania z którego szkoda wynikła. W myśl natomiastart. 361 § 2 kcnaprawienie szkody obejmuje straty, które poszkodowany poniósł oraz korzyści, które mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono.
Szkoda majątkowa jest to różnica między stanem majątkowym poszkodowanego, który powstał po nastąpieniu zdarzenia powodującego uszczerbek, a stanem, jaki by istniał gdyby to zdarzenie nie nastąpiło. Chodzi o utratę lub zmniejszenie aktywów bądź powstanie lub zwiększenie pasywów osoby poszkodowanej. Z przepisuart. 361 § 2 kcwynika obowiązek pełnej kompensacji szkody.
W orzecznictwie i w doktrynie przyjęte jest, że za szkodę powstałą w wyniku ruchu pojazdu mechanicznego odpowiadająin solidumposiadacz (kierowca) tego pojazd i ubezpieczyciel, przy czym poszkodowany może dochodzić roszczenia bezpośrednio od zakładu ubezpieczeń.
Podstawową funkcją odszkodowania jest kompensacja, co oznacza, iż odszkodowanie powinno przywrócić w majątku poszkodowanego stan naruszony zdarzeniem wyrządzającym szkodę. Odszkodowanie przysługujące od ubezpieczyciela odpowiedzialności cywilnej za uszkodzenie pojazdu mechanicznego obejmuje celowe, niezbędne i ekonomicznie uzasadnione koszty naprawy pojazdu, ustalone według cen występujących na lokalnym rynku (uchwała SN z dnia 13 czerwca 2003 r., III CZP 32/03, Biul. SN 2003, z. 6, poz. 4), przy czym poszkodowanemu należy się nie tylko zwrot poczynionych przez niego przy tej naprawie nakładów, ale i zwrot robocizny z uwzględnieniem przyjętych, z reguły w miejscu zamieszkania, stawek robocizny za tego rodzaju usługi (wyrok SN z dnia 11 grudnia 1997 r., I CKN 385/97, LEX nr 50530).
Bezspornym jest, iż w wyniku kolizji z dnia 07 maja 2013 roku uległ uszkodzeniu samochód powoda, zaś podmiotem zobowiązanym do naprawienia szkody jest strona pozwana, którą ze sprawcą szkody łączyła umowa ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej oraz to, że powodowi z tego tytułu należy się odszkodowanie. Pozwany wypłacił powodowi tytułem odszkodowania 2.552,51 złotych. W ocenie Sądu otrzymana przez powoda kwota tytułem odszkodowania nie rekompensuje w pełni doznanej przez niego szkody. Jak to wynika z ustaleń dokonanych przez powołanego w sprawie biegłego sądowego z zakresu techniki samochodowej i wyceny wartości pojazdówL. S.łączny koszt brutto naprawy samochodu powoda przy zastosowaniu nowych, oryginalnych części wyniesie 8.772,42 złotych. Sąd ma na uwadze, że jak wynika z w/w opinii, nie można ustalić, jakiego rodzaju części (oryginalne czy zamienniki) były uszkodzone w trakcie przedmiotowej szkody i w ten sposób nie można jednoznacznie wskazać, czy szkoda winna być likwidowana przy użyciu części oryginalnych czy też zamienników. W ocenie Sądu ciężar przeprowadzenia dowodu w zakresie tego, że szkoda winna być likwidowana przy użyciu części nieoryginalnych spoczywa na stronie pozwanej. Powód wykazał, że szkoda winna być likwidowana przy użyciu części oryginalnych bo brak podstaw do ustaleń, że samochód w dacie sprzedaży był wyposażony w części nieoryginalne. Nadto jak wynika z treści opinii większość uszkodzonych części na rynku nie występuje w zamiennikach. Samochód powoda, zgodnie z technologią naprawy, mógł być naprawiony wyłącznie przy użyciu oryginalnych części zamiennych. W ocenie Sądu opinia biegłego jest rzetelna, sporządzona zgodnie z zasadami kosztorysowania napraw pojazdów, stąd brak jest podstaw do jej podważenia. Żadna ze stron nie zakwestionowała zresztą wartości dowodowej przedmiotowej opinii. Sąd podziela także wyrażony przez biegłego pogląd, że z technicznego punktu widzenia właściwą jakość naprawy pozwalającą na optymalne przywrócenie samochodu do stanu poprzedniego gwarantuje jej wykonanie zgodnie z procedurami i technologią naprawy producenta. W ocenie Sądu biegły prawidłowo przyjął do obliczeń ceny nowych, oryginalnych części zamiennych i materiałów, ustalone przez producenta normy czasowe operacji naprawczych, lakierniczych, dodatkowych i powiązanych oraz stawki naprawy za roboczogodzinę w wysokości średnich stawek stosowanych w dacie powstania szkody przez renomowane warsztaty naprawcze na terenie kraju w kwocie 100 złotych dla prac blacharsko-mechanicznych i 100 złotych dla prac lakierniczych. Nie ulega wątpliwości, iż przywrócenie rzeczy uszkodzonej do stanu poprzedniego polega na doprowadzeniu jej do stanu używalności w takim zakresie, jaki istniał przed wyrządzeniem szkody. Jeżeli do osiągnięcia tego celu konieczne jest użycie nowych elementów, to poniesione na nie wydatki wchodzą w skład kosztów naprawienia szkody przez przywrócenie rzeczy do stanu poprzedniego. W konsekwencji powyższe wydatki obciążają osobę odpowiedzialną za szkodę (wyrok SN z dnia 5 listopada 1980 r., III CRN 223/80, OSNC 1981, z. 10, poz. 186). W ocenie Sądu zastosowanie do naprawy samochodu powoda w niniejszej sprawie nowych, oryginalnych części jest uzasadnione. Samochody, które brały udział w wypadku tracą na wartości mimo naprawy, a jako że celem jest pełne wyrównanie szkody w majątku poszkodowanego powoda, stąd jest on uprawniony do wyboru części zamiennych i ich producenta. Wybór oryginalnych części zamiennych w sposób pełniejszy przywraca rzecz do stanu poprzedniego, jako że zastosowanie nieoryginalnych zamienników w większym stopniu obniża wartość rynkową pojazdu po wypadku. Jedynie w przypadku gdyby koszt naprawy samochodu był wyższy od jego wartości przed uszkodzeniem, roszczenie poszkodowanego ograniczałoby się do kwoty odpowiadającej różnicy wartości samochodu sprzed i po wypadku (tak Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 20.02.2002 r., V CKN 903/00, OSNC 2003/1/15). Taka sytuacja jednak w niniejszej sprawie nie wystąpiła. Wskazać przy tym należy, że roszczenie o świadczenie należne od zakładu ubezpieczeń w ramach ubezpieczenia komunikacyjnego odpowiedzialności cywilnej z tytułu kosztów przywrócenia uszkodzonego pojazdu do stanu pierwotnego jest wymagalne niezależnie od tego, czy naprawa została dokonana (wyrok SN z dnia 16 maja 2002 r., V CKN 1273/00, LEX nr 55515) oraz czy poszkodowany dokonał naprawy rzeczy i czy w ogóle zamierza tą rzecz naprawić (wyrok SN z dnia 7 sierpnia 2003 r., IV CKN 387/01, LEX nr 141410). Poszkodowany nie musi zatem naprawiać pojazdu, może sprzedać go zachowując wypłacone odszkodowanie, może go naprawić tylko częściowo, dokonać naprawy własnoręcznie bądź użyć do naprawy części używanych lub podróbek.
Mając na względzie powyższe, nie tracąc z pola widzenia, że pozwany w toku postępowania likwidacyjnego wypłacił powodowi kwotę 2.552,51 złotych, winien aktualnie wypłacić mu dodatkowo kwotę 6.169,91 złotych brutto. Kwota ta to różnica pomiędzy ustaloną przez biegłego wysokością szkody a odszkodowaniem wypłaconym przez stronę pozwaną. Dodatkowo należało przyznać powodowi wydatkowaną przez niego kwotę 350 złotych związaną ze zleceniem sporządzenia prywatnej kalkulacji szkody. W tych okolicznościach Sąd orzekł jak w sentencji wyroku zasądzając kwotę dochodzoną pozwem w całości albowiem nie przewyższa ona sumy kwot 6.169,91 złotych oraz kwoty 350 złotych( 6.519,91 złotych).
Powodowi od zasądzonego świadczenia należą się również odsetki ustawowe liczone w sposób wskazany wart. 817 § 1 kcorazart. 455 k.c.W jego świetle(art. 817§1 k.c.) ubezpieczyciel obowiązany jest spełnić świadczenie w terminie trzydziestu dni licząc od daty otrzymania zawiadomienia o zdarzeniu. Skoro w piśmie z dnia 18 lipca 2013 roku stronie pozwanej został zakreślony termin do spełnienia świadczenia, a który to upływał w dniu 05 sierpnia 2013 roku licząc od daty doręczenia pisma z dnia 18 lipca 2013 roku, z dniem 06 sierpnia 2014 roku strona powodowa pozostaje w opóźnieniu z zapłatą świadczenia należnego powodowi.
Z uwagi na w/w orzeczono jak w pkt I sentencji wyroku.
Rozstrzygnięcie z pkt II sentencji znajduje podstawę w treściart. 98 k.p.cPowód jest stroną , która wygrała proces, a zatem, wobec zgłoszonego żądania w tym zakresie, należy mu się zwrot poniesionych przez niego kosztów procesu. Koszty te( w wysokości aktualnie poniesionej i wykorzystanej) to: opłata sądowa od pozwu w wysokości 312 złotych, opłata skarbowa za udzielone pełnomocnictwo 17 złotych, kwota 1200 złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego zgodnie z§ 6 pkt 4 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002r w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu( Dz.U. z 2002 roku Nr 163, poz. 1349, łącznie 1529 złotych. Rozliczenie to nie uwzględnia uiszczonej zaliczki na wynagrodzenie biegłego uiszczone przez powoda w wysokości 300 złotych albowiem do dnia wydania wyroku nie zostało wydane postanowienie w przedmiocie przyznania wynagrodzenia dla opiniującego w sprawie biegłego. Z chwilą wydania i uprawomocnienia się tego postanowienia koszty sądowe we wspomnianym zakresie zostaną rozliczone.
Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.