Sąd Okręgowy w Gliwicach
III Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: III Ca 1004/14
Data wyroku: 2014-10-22 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Barbara Braziewicz, Leszek Dąbek, Żaneta Bloma – Wojciechowska
Słowa kluczowe: Alimenty
Podstawa prawna: art. 132 k.r.o.

Sygn. akt III Ca 1004/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 22 października 2014 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący - Sędzia SO Leszek Dąbek (spr.)
Sędzia    SO Barbara Braziewicz
Sędzia    SR (del.) Żaneta Bloma – Wojciechowska
Protokolant    Justyna Chojecka
po rozpoznaniu w dniu 9 października 2014 r. w Gliwicach
na rozprawie sprawy
z powództwaK. K. (1)
przeciwkoK. K. (2)iT. K.
o alimenty
na skutek apelacji powoda
od wyroku Sądu Rejonowego w Jastrzębiu-Zdroju
z dnia 8 kwietnia 2014 r., sygn. akt III RC 538/13

oddala apelację.
SSR (del). Żaneta Bloma – Wojciechowska SSO Leszek Dąbek SSO Barbara Braziewicz
Sygn. akt III Ca 1004/14

UZASADNIENIE
PowódK. K. (1)żądał zasądzenia na jego rzecz od pozwanychT. K.iK. K. (2)solidarnie alimentów w kwotach po 600zł miesięcznie, z ustawowymi odsetkami w przypadku uchybienia termonowi płatności
oraz zwrotu kosztów procesu.
Uzasadniając żądanie twierdził, że pozwani są jego dziadkami ojczystymi. Nie jest
w stanie samodzielne się utrzymać, gdyż jego ojciecS. K.nie realizuje nałożonego na niego w wyroku Sadu Okręgowego w Gliwicach z dnia 23 10 2012r.
w sprawie o sygn. akt II RC 445/12 obowiązku płacenia na rzecz powoda alimentów
w kwotach po 600zł miesięcznie.
PozwaniT. K.wnieśli o oddalenie powództwa, zarzucając,
że pomimo przejściowych problemów z zatrudnieniem ojciec powoda dostarcza mu środki utrzymania oraz że jego matkaK. K. (3)jest w stanie zaspokoić jego potrzeby, gdyby w pełni wykorzystywała posiadane możliwości zarobkowe powoda (pracuje ona tylko na 3/8 etatu).
Sąd Rejonowy w Jastrzębiu Zdrojuw wyroku z dnia 8 04 2014 2012r. oddalił powództwo oraz orzekł o kosztach procesu
W ustalonym stanie faktycznym w motywach orzeczenia przywołał regulacje: art. 129
§ 1 k.r.o,art. 132 k.r.o.oraz135 k.r.o.Dokonał oceny ustalonego stanu faktycznego
i w konkluzji cenił, że w sprawie nie zachodzi żadna z okoliczności przewidzianych wart. 132 k.r.o.co czyni powództwo bezzasadnym.
Orzeczenie zaskarżyłpowódK. K. (1), który wnosił o jego zmianę przez zasądzenie na jego rzecz solidarnie od pozwanych alimentów kwotach po 300zł miesięcznie, począwszy od dnia 1 04 2014r. oraz „obciążenie pozwanych kosztami postępowania”.
Zarzucał, że przy ferowaniu wyroku naruszono prawo materialne, regulacjęart. 132 k.r.opoprzez jej błędna wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, poprzez przyjęcie,
iż przedmiotowej sprawie nie zachodzi przesłanka określona w tym przepisie, polegająca na niemożności lub nadmiernej trudności uzyskania środków potrzebnych na utrzymanie małoletniego od osoby zobowiązanej w pierwszej kolejności, tj. ojca małoletniego powoda, kiedy z niebudzących wątpliwości dowodów jednoznacznie wynika,
iż na dzień złożenia pozwu zaległość alimentacyjna wynosiła 1.857,03zł plus odsetki,
a możliwości zarobkowe i majątkowe zobowiązanego nie gwarantowały egzekucji alimentów, zważywszy na to, żeS. K.został ze swojej winy zwolniony dyscyplinarnie z(...) Spółki (...)w kwietniu 2013r., natomiast obecnie pomimo uregulowania zaległości alimentacyjnych na dzień wydania wyroku, trwa nadal zadłużenieS. K.w kwocie po 300zł miesięcznie”.
Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje:
Sąd pierwszej instancji trafnie zakwalifikował roszczenia powoda przyjmując, że mają one źródło w regulacjiart. 132 k.r.o, a następnie poczynił prawidłowe ustalenia faktyczne.
Ustalenia faktyczne składające się na podstawę faktyczną orzeczenia nie były kwestionowane w apelacji, w znacznej części dotyczą okoliczności bezspornych pomiędzy stronami, a w pozostałym zakresie mają podstawę zgromadzonym w sprawie materiale dowodowy, który w zakresie dokonanych ustaleń jest logiczny i wzajemnie spójny, zaś informacje zawarte w poszczególnych źródłach dowodowych nawzajem się uzupełniają i potwierdzają i jako takie są w pełni wiarygodne.
Z tych też względów Sąd odwoławczy z powyższymi modyfikacjami przyjął za własne ustalenia faktyczne Sądu pierwszej instancji.
Dokonana przez Sąd Rejonowy ocena prawna ustalonego stanu faktycznego jest również prawidłowa, ma odniesienie we wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia regulacjach prawnych i Sąd odwoławczy w całości ją podziela i przyjmuje za własną (orzecz. SN z dn. 26 04 1935r. C III 473/34, Zb. U. z 1935r. poz. 496).
Powód nie posiada znaczącego majątku, kontynuuje naukę i nie jest
w stanie samodzielnie się utrzymać, stąd też na jego krewnych - z mocy regulacji
art. 133 § 1 k.r.o.- ciąży obowiązek jego alimentacji.
Stosownie do regulacjiart. 132 k.r.o.w związku zart. 129 § 1 k.r.o.powstanie tego obowiązku po stronie pozwanego jest uzależnione od braku osób zobowiązanych do alimentowania powoda w bliższej kolejności lub gdy uzyskanie przez niego od nich środków utrzymania jest co najmniej połączone z nadmiernymi trudnościami i zgodnie z utrwalonym poglądem judykatury, powstaje on dopiero wtedy, gdyżadne z jego rodziców nie jest w stanie wypełnić swego obowiązku alimentacyjnego(wyrok SN
z dn 16 03 1967r. II CR 88/87, OSNC 1967r. nr 9, poz. 168)art. 132 i 129 § 1 k.r.o.).
Z taką sytuacją nie mamy jednak do czynienia w sprawie.
Powód pozostaje na utrzymaniu rodziców: ojcaS. K.
i matkiK. K. (3).
Obecnie mieszka wspólnie z matką, która zapewnia mu mieszkanie, realizując a ten sposób w części ciążący na niej obowiązek jego alimentacji.
Z informacji uzyskanych w toku postępowania odwoławczego od Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Jastrzębiu ZdrojuA. M.wynika, że od sierpnia br. ojciec powoda sukcesywnie uiszcza zasądzone od niego na rzecz powoda alimenty w kwotach po 600zł miesięcznie oraz uregulował w całości powstałe wcześniej zaległości (k 212-213 akt).
Matka powoda zarabia obecnie około 1000 netto miesięcznie i oprócz powoda nie ma ona innych osób na swoim utrzymaniu.
Wraz z otrzymywanymi od dłuższego czasu alimentami jest ona zatem w stanie w pełni zaspokoić jego wszystkie niezbędne potrzeby powoda, co już tylko z tego powodu czyni powództwo bezzasadnym,
Niezależnie od tego matka powoda pracuje obecnie tylko w wymiarze 13/26 etatu i gdyby w pełni wykorzystywała ona swe możliwości zarobkowe mogłaby samodzielnie w pełni zaspokoić potrzeby powoda.
Czyni to dodatkowo powództwo bezzasadnym, co znalazło prawidłowe odzwierciedlenie w zaskarżonym orzeczeniu i apelacja jest nieuzasadniona.
Reasumując zaskarżony wyrok jest prawidłowy i dlatego apelację powoda jako bezzasadną oddalono na mocy regulacjiart. 385 k.p.c.
SSR (del). Żaneta Bloma – Wojciechowska SSO Leszek Dąbek SSO Barbara Braziewicz