Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy w Warszawie
IV Wydział Karny
Sygnatura akt: IV K 558/13
Data wyroku: 2014-04-17 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Birska
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Bezpieczeństwu W Komunikacji
Podstawa prawna: art. 178a§1kk
Teza: uznaje oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu

Sygn. akt IV K 558/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 17 kwietnia 2014 r.
Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy wW.IV Wydział Karny w składzie:
Przewodnicząca: SSR Anna Birska
bez uczestnictwa Prokuratora – zawiadomionego wokandą (tryb uproszczony)
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 kwietnia 2014 r.
sprawyD. M.,synaT.iT.z domuD.,urodzonego (...)wM.,
oskarżonego o to, że:
w dniu 01 maja 2013 roku wW.przy skrzyżowaniu ulic(...)/(...)umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym, określone wart. 45 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowymw ten sposób, że prowadził samochód markiV. (...)onumerze rejestracyjnym (...)w ruchu lądowym będąc w stanie nietrzeźwości: I badanie - 0,90 mg/l II badanie - 0,83 mg/l, III badanie - 0,86 mg/l, IV badanie - 0,79 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu z płuc,

    tj. o czyn zart. 178a § 1 kk

o r z e k a :

I
oskarżonegoD. M.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawieart. 178a § 1 kkskazuje go i wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

II
na podstawieart. 69 § 1 i 2 kkw zw. zart. 70 § 1 pkt 1 kkwykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres próby 2 (dwóch) lat;

III
na podstawieart. 42 § 2 kkw zw. zart. 43 § 1 kkorzeka wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 1 (jednego) roku;

IV
na podstawieart. 49 § 2 kkorzeka wobec oskarżonego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w kwocie 500 (pięciuset) złotych;

V
na podstawieart. 63 § 2 kkna poczet orzeczonego w pkt III zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych zalicza oskarżonemu okres rzeczywistego zatrzymania prawa jazdy od dnia 02 maja 2013 r. do 17 kwietnia 2014 r.;

VI
na podstawieart. 627 kpkzasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 210 (dwustu dziesięciu) złotych tytułem kosztów sądowych, w tym kwotę 120 (stu dwudziestu) złotych tytułem opłaty.

Sygn. akt IV K 558/13

UZASADNIENIE
Na podstawie całokształtu materiału dowodowego ujawnionego na rozprawie Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:

D. M.kierujący w dniu 1 maja 2013 roku samochodem markiV. (...)onr rej. (...)około godz. 23.45 został zatrzymany do kontroli drogowej na skrzyżowaniu ulic(...)i(...)wW., w związku z wcześniejszym zgłoszeniem, że kierowca pojazdu może być nietrzeźwy. Wraz z nim pojazdem jechał jako pasażerP. R..
W związku z powyższymD. M.został poddany badaniu na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu na urządzeniu Alkoensor IV nr(...). Wynik badania o godz. 23.46 – 0,90 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu z płuc. Następnie został przebadany Alkometrem(...)i stwierdzono zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu z płuc – o godz. 00.53 – 0,83 mg/l, o godz. 01.09 – 0,86 mg/l i o godz. 01.27 – 0,79 mg/l. UP. R.stwierdzono zaś 0,95 mg/l i w kolejnym badaniu 0,81 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu z płuc.
D. M.został zatrzymany.
D. M.nie był wcześniej karany (k. 88).
Powyższy stan faktyczny sąd ustalił na podstawie zeznań świadkówD. J.(k. 19v) iP. R., protokołów z przebiegu badania stanu trzeźwości urządzeniem elektronicznym (k. 7, k. 8), wyjaśnień oskarżonegoD. M.(k. 34, k. 44), informacji i osobie z Krajowego Rejestru Karnego (k. 88), protokołu zatrzymania (k. 5), protokołu zatrzymania rzeczy (k. 38-40).
OskarżonyD. M.przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i złożył wyjaśnienia. Oskarżony wskazał, że w dniu 1 maja 2013 roku spożywał alkohol, pił piwo, wypił 6 piw o pojemności 0,5 l. Wcześniej tego dnia dostał mandat w wysokości 100 złotych, poszli zP.do samochodu oskarżonego, tam siedzieli, pili piwo i rozmawiali. Następnie odpalił swój samochód i odjechali w kierunkuB., mieli jechać do koleżanekP.. Zostali zatrzymani przez policję jak skręcali z(...)wul. (...).
Oskarżony wyjaśnił również, że czuł, że jest pijany oraz że żałuje tego co zrobił.

Sąd Rejonowy zważył, co następuje:
W przedmiotowej sprawie sprawstwoD. M.nie budziło w ocenie sądu wątpliwości. Po pierwsze, sam oskarżony nie tylko przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, ale ponadto swoje oświadczenie o przyznaniu się do winy poparł wyjaśnieniami. Sprawstwo oskarżonego potwierdziły również pozostałe dowody zgromadzone w przedmiotowej sprawie.
W szczególności świadekD. J.zeznał, że oskarżony został zatrzymany w czasie, kiedy skręcał zulicy (...)wulicę (...)wW., w związku z wcześniejszym zgłoszeniem, że kierowca pojazdu może być nietrzeźwy. Zeznania w/w świadka sąd ocenił jako całkowicie wiarygodne, albowiem świadek jest nie tylko osobą dla oskarżonego całkowicie obcą, ale także jego zeznania dotyczyły czynności związanych z pełnieniem służby i zawartość alkoholu w wydychanym powietrzy znajduje swój wyraz w protokołach z przebiegu badania stanu trzeźwości urządzeniem elektronicznym, posiadającym świadectwo wzorcowania. Świadek nie miał żadnego powodu, by składać w niniejszej sprawie zeznania niezgodnie z rzeczywistością na niekorzyśćD. M.. Co więcej, zeznania świadka uzupełniają się z wyjaśnieniami oskarżonego jak również z zeznaniamiP. R..
Sąd miał również na uwadze, że istnieje mała sprzeczność między wyjaśnieniami oskarżonego, a zeznaniamiP. R.w zakresie tego do czyich koleżanek mieli jechać, jednak okoliczność powyższa nie ma istotnego znaczenia z punktu widzenia rozpoznania niniejszej sprawy.
Sąd dał wiarę dokumentom zgromadzonym w toku postępowania, albowiem ich treść nie była kwestionowana przez żadną ze stron postępowania.

Na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego sąd uznał, żeD. M.w dniu 01 maja 2013 roku wW.przy skrzyżowaniu ulic(...)/(...)umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym, określone wart. 45 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym, w ten sposób, że prowadził samochód markiV. (...)onumerze rejestracyjnym (...)w ruchu lądowym, będąc w stanie nietrzeźwości – I badanie: 0,90 mg/l, II badanie: 0,83 mg/l, III badanie: 0,86 mg/l i IV badanie 0,79 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu z płuc.
Swoim zachowaniem oskarżony wyczerpał zatem ustawowe znamiona czynu stypizowanego w przepisieart. 178a § 1 k.k., gdyż kierował on wówczas pojazdem mechanicznym, znajdując się w stanie nietrzeźwości. Pojęcie stanu nietrzeźwości zdefiniowane zostało w przepisieart. 115 § 16 k.k., według którego stan nietrzeźwości zachodzi m.in., gdy zawartość alkoholu w 1 dm3wydychanego powietrza przekracza 0,25 mg albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość.
Przestępstwo zart. 178a § 1 k.k.może być popełnione z zamiarem bezpośrednim lub ewentualnym. Dla bytu odpowiedzialności karnej niezbędne jest występowanie po stronie sprawcy świadomości realizacji wszystkich znamion, a zatem i świadomości znajdowania się w stanie nietrzeźwości lub odurzenia. Nie budzi wątpliwości, że oskarżony działał z zamiarem bezpośrednim. Wiedział, że znajduje się pod wpływem alkoholu, gdyż – jak sam wyjaśnił – czuł się pijany, a mimo to uruchomił pojazd i wprawił go w ruch. Biorąc pod uwagę ilość wypitego alkoholu sąd doszedł do wniosku, że oskarżony doskonale zdawał sobie sprawę z tego, że poziom alkoholu w jego organizmie przekracza normy określone w przepisieart. 115 § 16 k.k.Dodatkowo nie można tracić z pola widzenia, że w dacie popełnienia czynu oskarżony był już osobą dojrzałą, a zatem wiedzącą zapewne jakie skutki pociąga za sobą spożywanie alkoholu.
W tym stanie rzeczy sąd uznał, że okoliczności popełnienia czynu przezD. M.nie budzą wątpliwości.
Wymierzając oskarżonemu karę sąd miał na względzie, że czyn zart. 178a § 1 k.k.zagrożony jest karą grzywny, ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat dwóch oraz uwzględnił zasady wymiaru kary wskazane wart. 53 § 1 i 2 k.k., tj. baczył, by dolegliwość kary nie przekraczała stopnia winy, uwzględniała stopień społecznej szkodliwości czynu oraz miał na względzie cele zapobiegawcze i wychowawcze, które ma osiągnąć w stosunku do oskarżonego oraz zasady prewencji generalnej.
Orzekając w tym zakresie sąd miał również na względzie, że oskarżony nie był wcześniej karany, był to jego pierwsze przestępstwo.
W ocenie sądu zachowanie oskarżonego cechowało się wysokim stopniem społecznej szkodliwości. Okolicznością powszechnie wiadomą jest, iż przestępstwa kierowania pojazdem w stanie nietrzeźwości w naszym kraju są wyjątkowo nagminne, a ich zagrożenie przez wiele osób jest bagatelizowane. Jednakże przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji bardzo często w sposób bezpośredni zagrażają najwyższemu dobru chronionemu prawem, tj. zdrowiu i życiu ludzkiemu. Szczególnie wysokie niebezpieczeństwo stwarzają właśnie uczestnicy ruchu drogowego znajdujący się w stanie nietrzeźwości i dlatego winni być oni karani z całą stanowczością. Dodatkowo, przy ocenie stopnia społecznej szkodliwości czynu, sąd miał na względzie postać zamiaru.
Dlatego mając powyższe na uwadze sąd uznał, iż kara 6 miesięcy pozbawienia wolności nie jest karą surową. Sąd orzekł również, do czego był zobligowany treścią przepisuart. 42 § 2 k.k., środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 1 roku, a nadto orzekł świadczenie pieniężne w kwocie 500 złotych.
Sąd, orzekając karę i środki karne w takim wymiarze, miał na względzie stężenie alkoholu w wydychanym powietrzu z płuc, jednakże określając okres zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych sąd miał na uwadze dotychczasową niekaralność oskarżonego oraz jego postawę w toku postępowania, gdzie wskazał, że żałuje popełnienia zarzuconego mu czynu. Wysokość świadczenia również w ocenie sądu nie jest rażąco zawyżona i oskarżony nie powinien mieć problemu z jej uiszczeniem. Orzekając to świadczenie sąd zważył, że całokształt wymierzonej kary winien być dla oskarżonego pewnego rodzaju dolegliwością, by powstrzymać go od naruszenia prawa w przyszłości, winien dodatkowo kształtować świadomość prawną społeczeństwa.
Sąd uznał, że w niniejszej sprawie zachodzą warunki do warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności na okres próby wynoszący dwa lata. Biorąc pod uwagę postawę życiową oskarżonego, niekaranego wcześniej, postawę w toku postępowania (oskarżony wyraził skruchę), zasadnym jest przekonanie, że cele kary zostaną wobec niego osiągnięte oraz że fakt niniejszego postępowania powstrzyma oskarżonego od naruszania w przyszłości porządku prawnego, zaś jego dalsza postawa będzie wolna od zachowań niewłaściwych, objawiających się lekceważeniem prawa.
Z uwagi na fakt, iż prawo jazdy zostało oskarżonemu odebrane w dniu 2 maja 2013 roku sąd na podstawieart. 63 § 2 k.k.na poczet orzeczonego zakazu zaliczył oskarżonemu okres zatrzymania prawa jazdy do daty wydania wyroku.
Sąd na podstawieart. 627 k.p.k.sąd obciążył oskarżonego kosztami w kwocie 210 złotych, w tym opłatą w kwocie 120 złotych oraz wydatkami w kwocie 90 złotych.
Mając powyższe na względzie sąd orzekł jak w wyroku.