Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VII U 454/14
Data wyroku: 2014-11-21 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Małgorzata Jarząbek
Słowa kluczowe: Renta
Podstawa prawna: art. 57 ustawy o emeryturach i rentach z FUS

Sygn. akt VII U 454/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 21 listopada 2014 r.
Sąd Okręgowy Warszawa - Praga w Warszawie VII Wydział Pracyi Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący: SSO Małgorzata Jarząbek
Protokolant: protokolant sądowy Marcin Kamionowski
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 listopada 2014 r. wW.
sprawyP. G.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT.
o rentę z tytułu niezdolności do pracy
na skutek odwołaniaP. G.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT.
z dnia 2 lipca 2013 r., znak: I/20/(...)
- oddala odwołanie.

Sygn. akt VII U 454/14

UZASADNIENIE
P. G.w dniu 6 sierpnia 2013 r. złożył do Sądu Okręgowego we Włocławku, za pośrednictwem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT.(dalej zwany organem rentowym), odwołanie od decyzji w/w organu z dnia 2 lipca 2013r. nr(...). Ubezpieczony zaskarżył powyższą decyzję w całości i wniósł o zmianę decyzji oraz przyznanie mu renty z tytułu niezdolności do pracy, zasądzenie od strony pozwanej kosztów postępowania wg norm przepisanych oraz dopuszczenie dowodu z dokumentów wskazanych w uzasadnieniu.
Odwołujący się podniósł, że cierpi na wiele schorzeń: przewlekłą chorobę wieńcową, hiperlipidemię mieszaną, dolegliwości sercowe o charakterze dławicowym oraz zaburzenia rytmu serca. Ponadto obecnie leczony jest również psychiatrycznie, gdyż zdiagnozowano u niego zaburzenia lękowe i depresyjne. W ocenie odwołującego, nie ma on możliwości podjęcia pracy zarobkowej ani przekwalifikowania zawodowego(odwołanie k. 3-4 a.s.).
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT.w dniu29 sierpnia 2013 r. zajął stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie odwołania. W uzasadnieniu odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wskazał, że ubezpieczony został w toku postępowania skierowany do Komisji Lekarskiej ZUS, która orzeczeniem z dnia 14 czerwca 2013 r. nie stwierdziła u niego niezdolności do pracy. Na tej podstawie decyzją z dnia 2 lipca 2013 r. (znak: I/20/(...)) organ rentowy odmówił wnioskodawcy prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy(odpowiedź na odwołanie k.6 a.s.).
Postanowieniem z dnia 31 października 2013r. Sąd Okręgowy we Włocławku IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych uznał się niewłaściwym miejscowo oraz przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Okręgowemu Warszawa – Praga w Warszawie(postanowienie k. 13 a.s.).
Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:
P. G.,urodzony (...)w dniu 11 marca 2013 r. wystąpił do organu rentowego z wnioskiem o przyznanie mu świadczenia rentowego(wniosek k. 1-2a.r.).Do wniosku ubezpieczony załączył kwestionariusz dotyczący okresów składkowych i nieskładkowych(k. 3 a.r.)wraz z dokumentami potwierdzającymi te okresy( k. 4 i nast. a.r.).
W toku postępowania wyjaśniającego, odwołujący został skierowany na badanie do Lekarza Orzecznika ZUS, który orzeczeniem z dnia 17 kwietnia 2013r. uznał, żeP. G.nie jest osobą niezdolną do pracy(orzeczenie k. 11 a.r.).Na podstawie powyższego orzeczenia Zakład Ubezpieczeń Społecznych decyzją z dnia 9 maja 2013 r. znak: I/20/(...)odmówiłP. G.renty z tytułu niezdolności do pracy(decyzja k. 13 a.r.).
W wyniku wniesionego sprzeciwu, odwołujący skierowany został na badanie lekarskie przez Komisję Lekarską ZUS, która orzeczeniem wydanym w dniu 14 czerwca 2013 r. również uznała badanego za zdolnego do pracy(orzeczenie k. 20 a.r.).
W oparciu o powyższe orzeczenieorgan rentowy wydał w dniu 2 lipca 2013r. decyzję (znak: I/20/(...))odmawiającą ubezpieczonemu prawa do świadczenia rentowego z tytułu niezdolności do pracy. W uzasadnieniu decyzji organ rentowy podniósł, że ubezpieczony nie spełnia przesłanek wynikających z przepisówustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. z 2009 r., Nr 153, poz. 1227 ze zm.), a mianowicie stwierdzono, że nie jest on niezdolny do pracy. Ponadto na podstawie dowodów załączonych do wniosku organ rentowy przyjął za udowodnione okresy nieskładkowe w wymiarze 14 dni, okresy składkowe w wymiarze 24 lat, 10 miesięcy i 19 dni oraz ustalił łączny staż pracy na 24 lata, 11 miesięcy i 3 dni(decyzja k. 23 a.r.).
W związku z niekorzystną decyzją organu rentowego,P. G.złożył odwołanie do tut. Sądu, inicjując tym samym niniejsze postępowanie.
W toku postępowania Sąd Okręgowy Warszawa – Praga w Warszawie dopuścił dowód z opinii biegłych sądowych lekarzy specjalistów: neurologa, kardiologa oraz psychiatrów celem ustalenia, czy odwołujący się jest osobą zdolną, czy też całkowicie lub częściowo niezdolną do pracy(postanowienie z dnia 3 marca 2014 r., postanowienie z dnia 23 lipca 2014 r. k. 81 a.s., postanowienie z dnia 22 września 2014 r. k. 101 a.s. ).
W oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy Sąd ustalił, żeP. G.posiada wykształcenie zawodowe, wykonywał zawód montera samochodowego; nie pracuje od 1 marca 2011 r.
U ubezpieczonego stwierdzono występowanie wstępnego okresu choroby nadciśnieniowej, zadawalającej rezerwy wieńcowej przy prawidłowych tętnicach wieńcowych oraz stanu wyrównanej wydolności serca.Z przyczyn kardiologicznychP. G.nie spełnia kryteriów niezdolności do pracy(opinia biegłego kardiologaJ. K.k. 55-56 a.s.).
Badaniem neurologicznym nie stwierdzono u niego objawów deficytowych pochodzenia ośrodkowego, również aktualne nadciśnienie tętnicze nie daje powikłań mózgowych.P. G.ma zachowane wszystkie ruchy, nie istnieją zaburzenia odruchowo – czuciowe oraz objawy patologiczne.W związku z powyższym z punktu widzenia neurologicznego ubezpieczony nie ma istotnie upośledzonej zdolności do pracy i nie spełnia kryterium przynajmniej częściowej niezdolności do pracy(opinia biegłego neurologa W.Z.k. 60 a.s. ).
U ubezpieczonego rozpoznano także zaburzenia lękowo depresyjne mieszane.Nasilenie dolegliwości nie powoduje u niego niezdolności do pracy zawodowej z przyczyn psychiatrycznych(opinia biegłegoM. L.k. 91-92 a.s.).Kolejny powołany w sprawie biegły psychiatra również uznał, że biorąc pod uwagę stan psychiczny badanego nie powoduje on u niego nawet częściowej niezdolności do pracy.P. G.wymaga kontynuowania farmakoterapii, modyfikacji leczenia, ewentualnie pobytu w oddziale dziennym(opinia biegłego psychiatryB. P.k. 114-115 a.s.).
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dowodów z dokumentów zawartych w aktach sprawy i aktach rentowych. Zdaniem Sądu, powołane wyżej dokumenty, w zakresie w jakim Sąd oparł na nich swoje ustalenia są wiarygodne, wzajemnie się uzupełniają i tworzą spójny stan faktyczny. Nie były one przez strony kwestionowane w zakresie ich autentyczności i zgodności z rzeczywistym stanem rzeczy, a zatem okoliczności wynikające z treści tych dokumentów należało uznać za bezsporne i mające wysoki walor dowodowy.
Jednocześnie w toku sprawy Sąd dopuścił dowód z opinii biegłych sądowych lekarzy specjalistów z zakresu kardiologii, neurologii oraz psychiatrii celem jednoznacznego ustalenia stanu zdrowia odwołującego. W ocenie Sądu Okręgowego wnioski zawarte we wszystkich sporządzonych opiniach należy podzielić w całości. Opinie zostały bowiem wydane po przeprowadzeniu szczegółowego badania przedmiotowego odwołującego i wnikliwej analizie całości dokumentacji medycznej zawartej zarówno w aktach sądowych, jak i aktach rentowych ubezpieczonego. Opinie biegłych specjalistów są wyczerpujące, a także zostały sporządzone w sposób jasny i logiczny oraz nie pozostawiają wątpliwości, co do dokładnego określenia stanu zdrowiaP. G.. Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd Okręgowy uznał,że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy stanowi wystarczającą podstawę do wydania orzeczenia kończącego postępowanie.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
OdwołanieP. G.od decyzji organu rentowego z dnia 2 lipca 2013r. znak: I/20/(...)jest niezasadne i jako takie podlega oddaleniu.
W myślart. 57 ust. 1. ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. z 2013 r., poz. 1440 z późn. zm.) renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnił łącznie następujące warunki:

1
jest niezdolny do pracy;

2
ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy;

3
niezdolność do pracy powstała w okresach składkowych wymienionych w ustawie, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów.

W treści wskazanej powyżej regulacji zostały określone warunki konieczne do powstania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. Warunki te muszą być spełnione łącznie.
Niezdolność do pracy jest kategorią ubezpieczenia społecznego łączącą się z całkowitą lub częściową utratą zdolności do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu bez rokowania jej odzyskania po przekwalifikowaniu (art. 12 ustawy). Przy ocenie stopnia i trwałości tej niezdolności oraz rokowania, co do jej odzyskania uwzględnia się zarówno stopień naruszenia sprawności organizmu, możliwość przywrócenia niezbędnej sprawności w drodze leczenia i rehabilitacji, jak i możliwość wykonywania pracy dotychczasowej lub podjęcia innej oraz celowość przekwalifikowania zawodowego, biorąc pod uwagę rodzaj i charakter dotychczas wykonywanej pracy, poziom wykształcenia, wiek i predyspozycje psychofizyczne ubezpieczonego (art. 13 ust. 1 ustawy) (wyrok Sądu Najwyższego – Izba Administracyjna, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z 28 stycznia 2004 roku, II UK 222/03). Prawo do świadczenia rentowego z tytułu niezdolności do pracy przysługuje zatem w wypadku wypełnienia wszystkich przesłanek z art. 57 pkt.1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r.
Przechodząc do merytorycznej oceny zasadności złożonego przez ubezpieczonego odwołania wskazać należy, że zaskarżona decyzja organu rentowego jest prawidłowa, gdyż odpowiada rzeczywistemu stanowi rzeczy. W przedmiotowej sprawie, Sąd uwzględnił wszystkie opinie wydane przez biegłych i uznał je za wyczerpujące, poddające wszechstronnej analizie stan zdrowia ubezpieczonego w odniesieniu do jego możliwości zawodowych. Biegli są bowiem doświadczonymi specjalistami z tych dziedzin medycyny, które odpowiadały schorzeniom ubezpieczonego. Opinie wydali oni po zapoznaniu się z wszystkimi dokumentami leczenia przedłożonymi przez ubezpieczonego oraz po przeprowadzeniu badania odwołującego się. W ocenie Sądu, biegli rzeczowo uzasadnili swoje stanowisko odnośnie zdiagnozowanych u wnioskodawcy schorzeń i ich wpływu na jego zdolność do pracy zgodnej z posiadanymi kwalifikacjami. Na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, Sąd doszedł do przekonania, że schorzenia wskazane przez biegłych nie ograniczają możliwości zarobkowania ubezpieczonego.
Według zgodnej oceny biegłych stwierdzone u odwołującego schorzenia, przy uwzględnieniu stopnia ich zaawansowania oraz współistnienia nie naruszają jednak sprawności jego organizmu w stopniu uniemożliwiającym mu wykonywanie pracy zarobkowej zgodnie z posiadanymi kwalifikacjami.
Z tych też względów Sąd ustalił, że ubezpieczony nie spełnia przesłanek uzasadniających przyznanie mu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy wymienionych wart. 57 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. z 2013 r., poz. 1440 z późn. zm.).
W tej sytuacji Sąd, w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, w tym zwłaszcza opinie biegłych sądowych uznał, że odwołanie ubezpieczonego nie zasługuje na uwzględnienie i na podstawieart. 47714§ 1 k.p.c.oddalił odwołanie.
(...)