Sąd Okręgowy w Bydgoszczy
VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VI U 2919/13
Data wyroku: 2014-10-14 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Ewa Milczarek
Słowa kluczowe: Renta Z Tytułu Niezdolności Do Pracy
Podstawa prawna: art. 57 ustawy FUS

Sygn. akt VI U 2919/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 14 października 2014 r.
Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący SSO Ewa Milczarek
Protokolant – sekr. sądowy Sylwia Sawicka
po rozpoznaniu w dniu 14 października 2014 r. w Bydgoszczy
na rozprawie
odwołania:S. M.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wB.
z dnia 23 sierpnia 2013 r., znak:(...)
w sprawie:S. M.
przeciwko: Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wB.
o rentę z tytułu niezdolności do pracy

1
zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje ubezpieczonejS. M.prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy od dnia(...)r. do dnia(...)r.,

2
stwierdza, że organ rentowy ponosi odpowiedzialność za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji.

Sygn. akt VIU 2919/13

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 1 października 2013 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wB.w oparciu o orzeczenie Komisji Lekarskiej ZUS z dnia 121.08.2013r., odmówił ubezpieczonej prawa do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy.
Odwołanie od powyższej decyzji złożyła ubezpieczona wnosząc o przyznanie jej prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy.
W odpowiedzi na odwołanie Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wB.wniósł o jego oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w decyzji.

Sąd ustalił i zważył, co następuje:
W myśl art. 12 ustawy o emeryturach i rentach z FUS niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu. Całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy. Częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji. Zgodnie natomiast z treścią art. 13 ust. 1 ustawy przy ocenie stopnia i przewidywanego okresu niezdolności do pracy oraz rokowania co do odzyskania zdolności do pracy uwzględnia się: stopień naruszenia sprawności organizmu oraz możliwości przywrócenia niezbędnej sprawności w drodze leczenia i rehabilitacji, możliwość wykonywania dotychczasowej pracy lub podjęcia innej pracy oraz celowość przekwalifikowania zawodowego, biorąc pod uwagę rodzaj i charakter dotychczas wykonywanej pracy, poziom wykształcenia i posiadanych kwalifikacji.
S. M.złożyła dniu 9 maja 2013 r. w organie rentowym wniosek o przyznanie prawa do renty. Lekarz Orzecznik ZUS w orzeczeniu z dnia 22.07.2013 r. nie stwierdził niezdolność badanej do pracy. Komisja Lekarska ZUS w orzeczeniu z dnia 21.08.2013 r. podtrzymała powyższe orzeczenie i również stwierdziła, że badana nie jest niezdolna do pracy.

okoliczności bezsporne

W celu zweryfikowania ustaleń dokonanych przez organ rentowy Sąd przeprowadził dowód z opinii biegłych lekarzy sądowych z dziedziny neurologii, medycyny pracy i hepatologii.
Biegli po zapoznaniu z dokumentacją medyczną, zebraniu wywiadu i przeprowadzeniu badania, rozpoznali u ubezpieczonej następujące schorzenia:

1
Chorobę zwyrodnieniową kręgosłupa z wielopoziomową dyskopatię szyjną i lędźwiową

2
Przewlekły zespół bólowy szyjno – barkowy i lędźwiowo – krzyżowy objawowy z zaostrzeniami

3
Podejrzenie hemochromatozy

Biegli stwierdzili, że ubezpieczona jest częściowo niezdolna do pracy na okres dwóch lat od dnia(...)Przyczyną stwierdzonej niezdolności do pracy jest przede wszystkim schorzenie układu nerwowego i układu ruchu . Biegli nie zgodzili się z orzeczeniem Komisji lekarskiej ZUS .

dowód:

opinia biegłych sądowych lekarzy z dnia 25.03.2014 r. (k. 12-13 akt)
Organ rentowy wniósł zastrzeżenia do opinii biegłych wskazują w nich, że biegli nie udowodnili niezdolności do pracy o charakterze długotrwałym. U powódki nie stwierdzono w trakcie badań orzeczniczych niedowładów, zaników mięśniowych czy objawów korzeniowych. Dolegliwości mogą być leczone w ramach(...)Z tego względu organ rentowy domagał się dopuszczenia dowodu z opinii innego lekarza neurologa.
    (vide k. 24 akt)

W opinii uzupełniającej biegli podtrzymali swoje orzeczenie wskazując dodatkowo, że w badaniu neurologicznym stwierdzono znaczne zwiększenie dolegliwości bólowych z deficytem w zakresie czucia w kończynie doleje prawej oraz z obecnymi objawami podrażnieniowymi . Obraz ten koreluje z badaniem(...)z dnia 24.09.2012 r. Powyższe badanie ujawniło wielopoziomową dyskopatię i stan po leczeniu operacyjnym L5-S1 ze zwężeniem kanału i objawami konfliktu z korzeniami nerwowymi. Wtórne zmiany zwyrodnieniowo – wytwórcze nasilają objawy.

Dowód:

opinia uzupełniająca (k. 28 akt)
Organ rentowy nie wniósł zastrzeżeń do powyższej opinii.
Sąd podzielił wnioski zawarte w opinii biegłych. Nie budzi wątpliwości, iż ocena niezdolności do pracy w zakresie dotyczącym naruszenia sprawności organizmu i wynikających stąd ograniczeń możliwości wykonywania pracy wymaga z reguły wiadomości specjalnych, w niniejszym przypadku przede wszystkim opinii biegłych z zakresu z zakresu neurologii. Jednakże ostateczna ocena, czy ubezpieczony jest niezdolny do pracy musi uwzględniać także inne elementy, w tym zwłaszcza poziom kwalifikacji ubezpieczonego, możliwości zarobkowania w zakresie tych kwalifikacji, możliwość wykonywania dotychczasowej pracy lub podjęcia innej pracy oraz celowość przekwalifikowania zawodowego, biorąc pod uwagę rodzaj i charakter dotychczas wykonywanej pracy, poziom wykształcenia, wiek i predyspozycje psychofizyczne. Ocena taka ma charakter prawny i może jej dokonać wyłącznie sąd, a nie biegły. Zastrzeżenia pozwanego Zakładu podnoszone w sprawie stanowiły w zasadzie wyłącznie nietrafną polemikę z prawidłowymi ustaleniami zespołu biegłych sądowych. Zastrzeżeń do opinii uzupełniającej nie zgłoszono.
Sąd podzielił w całości opinię biegłych sądowych specjalistów. Jest ona wyczerpująca, logiczna i zgodna z zakresami fachowej wiedzy medycznej. Biegli lekarze sądowi są doświadczonymi specjalistami z tych dziedzin medycyny, które odpowiadają schorzeniom wnioskodawczyni. Opinię wydali po zapoznaniu się z dokumentami leczenia, zebraniu wywiadu i przeprowadzeniu badania. Wbrew twierdzeniom pozwanego organu, schorzenie neurologiczne uniemożliwia jej kontynuowanie pracy w zawodzie wyuczonym i ostatnio wykonywanym.
Mając na względzie powyższą argumentację Sąd uznał, iż ubezpieczona spełnia wszystkie warunki dla przyznania jej prawa do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy. Organ rentowy nie kwestionował pozostałych przesłanek przyznania prawa do renty, zatem staż pracy i data powstania niezdolności do pracy nie wymagały weryfikacji.
Zgodnie więc z orzeczeniem biegłych sądowych należało zgodnie z art. 100 ustawy o emeryturach i rentach z FUS przyznać ubezpieczonej prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy na okres od daty zakończenia pobierania świadczenia rehabilitacyjnego, tj. dnia(...)r. do(...).
Z uwagi na powyższe, Sąd na podstawieart. 47714§ 2 k.p.c.orzekł jak w punkcie 1 sentencji.
Przedmiotem rozstrzygnięcia pozostawało także w niniejszej sprawie, czy organ rentowy w ramach swoich uprawnień i kompetencji poczynił wszystkie możliwe ustalenia faktyczne i wyjaśnił wszystkie okoliczności konieczne do wydania decyzji. W zakresie tym Sąd ustalił, iż Zakład Ubezpieczeń Społecznych na etapie postępowania orzeczniczego dysponował odpowiednimi dowodami pozwalającymi na ustalenie, że występuje u badanej częściowa niezdolność do pracy. Wywiad zebrany od ubezpieczonej przez Lekarza Orzecznika ZUS i Komisję Lekarską ZUS odpowiada swą treścią danym zebranym przez biegłych lekarzy sądowych. Zespół specjalistów powołanych przez Sąd dysponował dokładnie tymi samymi dokumentami leczenia i wynikami badań, jakie stanowiły podstawę wadliwego orzeczenia Komisji Lekarskiej ZUS. W niniejszej sprawie niewątpliwe jest, że zmiana decyzji w postępowaniu odwoławczym była uzasadniona ustaleniami faktycznymi, które powinny być i były znane organowi rentowemu. Opinia biegłych została wydana w oparciu o dokładnie takie same dokumenty diagnostyczne jakimi dysponował organ rentowy. Kliniczny stan ubezpieczonej również nie uległ zmianie albowiem dane z wywiadu i badanie fizykalne nie wskazują na to by powódka w trakcie badania przez biegłych zgłaszała i cierpiała na inne dolegliwości aniżeli te, które znane były lekarzom wchodzącym w skład Komisji Lekarskiej ZUS. Z uwagi na powyższe w punkcie II wyroku stwierdzono, że organ rentowy ponosi odpowiedzialność za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji, zgodnie z art. 118 ust 1a ustawy emerytalnej.
SSO Ewa Milczarek