Sąd Okręgowy w Toruniu
IX Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IX Ka 102/14
Data wyroku: 2014-04-24 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Andrzej Walenta, Mirosław Wiśniewski, Rafał Sadowski
Słowa kluczowe: Kara
Podstawa prawna: art. 244 kk

Sygn. akt - IX Ka 102/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 24. kwietnia 2014 r.
Sąd Okręgowy w Toruniu w składzie:
Przewodniczący - S.S.O. Rafał Sadowski (spr.)
Sędziowie:  S.S.O. Mirosław Wiśniewski
S.S.O. Andrzej Walenta
Protokolant - st. sekr. sąd. Magdalena Maćkiewicz
przy udziale Prokuratora Prok. Okręgowej w Toruniu Grażyny Roszkowskiej

po rozpoznaniu w dniu 24. kwietnia 2014 r.
sprawy

P. O., oskarżonego zart. 244 kk,
na skutek apelacji wniesionej przez Prokuratora Rejonowego w Grudziądzu,
od wyroku Sądu Rejonowego w Grudziądzu z dnia 22. stycznia 2014 r., sygn. akt II K 1133/13,

I
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że w punkcie 1. tego wyroku uzupełnia podstawę prawną wymiaru kary o art. 58§3

kk;

II
w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

III
zwalnia oskarżonego z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym, a wydatkami tego postępowania obciąża Skarb Państwa.

Sygn. akt IX Ka 102/14

UZASADNIENIE
P. O.został oskarżony o to, że:
w dniu 6 października 2013 r. wG.naul. (...)prowadził samochód osobowy markiV. (...)nr rej. (...), czym nie zastosował się do orzeczonego przez Sąd Rejonowy wG.wyrokiem(...)z dnia(...). zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 1 roku obowiązującego w okresie od 17 kwietnia 2013r. do 17 kwietnia 2014r.
tj. o czyn zart. 244 kk
Sąd Rejonowy w Grudziądzu wyrokiem z dnia 22 stycznia 2014 r.(sygn. akt II K 1133/13) uznał oskarżonego za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu aktem oskarżenia to jest występku zart. 244 kki za to na tej podstawie wymierzył mu karę 6 miesięcy ograniczenia wolności polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym.
Oskarżony został zwolniony od kosztów sądowych, a wydatkami postępowania obciążony został Skarb Państwa.
Od powyższego wyrokuapelację wniósł prokuratorzaskarżając wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze na niekorzyść oskarżonego i zarzucając mu obrazę przepisów prawa materialnego tj.art. 244 kkwyrażającą się w błędnym orzeczeniu za czyn wyczerpujący znamiona występku zart. 244 kkkary ograniczenia wolności podczas gdy przepisart. 244 kknie przewiduje takiej kary, a podstawę wymiaru tego rodzaju kary winien stanowićart. 58 § 3 kk.
W związku z powyższym zarzutem prokurator wniósł o zmianę wyroku w punkcie I poprzez uzupełnienie podstawy prawnej wymiaru kary o przepisart. 58 § 3 kk.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Uwzględniając zarzut apelacji prokuratora, sąd odwoławczy zmienił zaskarżony wyrok w kwestionowanym zakresie.
Prokurator nie kwestionując ani rodzaju ani wysokości wymierzonej oskarżonemu kary, trafnie podniósł, że Sąd Rejonowy decydując się na wymierzenie oskarżonemu kary ograniczenia wolności za czyn zart. 244 kk, winien w podstawie prawnej wymiaru tejże kary - obok przepisuart. 244 kk- powołać się naart. 58 § 3 kk. Dyspozycjaart. 244 kknie przewiduje bowiem wymierzenia sprawcy kary innej aniżeli kara pozbawienia wolności, a więc orzeczenie kary ograniczenia wolności wyłącznie na tej podstawie nie było możliwe. Tymczasem skoro Sąd Rejonowy zdecydował się na wymierzenie oskarżonemu (postulowanej we wniosku złożonym w trybieart. 335 kpk) kary 6 miesięcy ograniczenia wolności uznając, że kara w takim kształcie będzie karą słuszną, odpowiadającą dyrektywom wymiaru kary zart. 53 kk, to nie ulega wątpliwości, że zastosował przepisart. 58 § 3 kk, którego jednak przez przeoczenie nie wskazał w podstawie prawnej wymiaru kary, do czego się zresztą przyznał w pisemnym uzasadnieniu wyroku.
Podzielając przekonanie sądu meriti o istnieniu warunków do wymierzenia oskarżonemu kary ograniczenia wolności - która będzie wystarczająca do realizacji celów kary bez potrzeby sięgania po karę najsurowszego rodzaju - Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok w punkcie I w ten sposób, że uzupełnił podstawę prawną wymiaru kary o przepisart. 58§ 3 kk. To bowiem treść w/w przepisu uprawniała do rezygnacji z kary pozbawienia wolności na rzecz kary łagodniejszego rodzaju.
W pozostałym zakresie Sąd Okręgowy utrzymał zaskarżony wyrok w mocy. Brak było bowiem jakichkolwiek uchybień mogących stanowić bezwzględne przyczyny odwoławcze będące podstawą do uchylenia lub zmiany wyroku z urzędu w dalszej części.
Na podstawieart. 634 kpkw zw. zart. 624 § 1 kpkSąd Okręgowy zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za drugą instancję, obciążając wydatkami postępowania odwoławczego Skarb Państwa.