Sąd Okręgowy w Siedlcach
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 635/14
Data wyroku: 2015-01-16 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Krystyna Święcicka, Teresa Zawiślak, Jerzy Kozaczuk
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Bezpieczeństwu W Komunikacji
Podstawa prawna: 437§ 2 kpk
Teza: w sytuacji, gdy dwaj biegli z zakresu ruchu drogowego opierali się na domniemaniach w zakresie bezpośredniej przyczyny wypadku drogowego, to obowiązkiem Sądu odwoławczego jest wywołanie opinii kolejnego biegłego celem ustalenia faktycznej przyczyny tego zdarzenia.

Sygn. akt II Ka 635/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 16 stycznia 2015 r.
Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący:

SSO Krystyna Święcicka

Sędziowie:

SSO Jerzy Kozaczuk
SSO Teresa Zawiślak (spr.)

Protokolant:

sekr. sądowy Agnieszka Wierzbicka

przy udziale Prokuratora Andrzeja Michalczuka
po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2015 r.
sprawyM. R.
oskarżonego o przestępstwo zart. 177 §1 kk
na skutek apelacji, wniesionych przez prokuratora i pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego
od wyroku Sądu Rejonowego w Węgrowie VII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Sokołowie Podlaskim
z dnia 25 września 2014 r. sygn. akt VII K 58/13
zaskarżony wyrok uchyla i sprawę oskarżonegoM. R.przekazuje Sądowi Rejonowemu w Sokołowie Podlaskim do ponownego rozpoznania.
Sygn. akt II Ka 635/14

UZASADNIENIE

M. R.
oskarżony był o to, że: w dniu 3 czerwca 2011 r. na trasieW.–R.gm.C.woj.(...)nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym w ten sposób, że kierując samochodem(...)nr rej. (...)przy wjeździe na łuk drogi w lewą stronę, poruszał się zbyt daleko od prawej krawędzi jezdni i uderzył w jadący z naprzeciwka swoim pasem ruchu samochód(...)nr rej. (...)kierowany przezM. M., który w wyniku zderzenia pojazdów doznał otwartego złamania prawego obojczyka, ran tłuczonych głowy, co naruszyło czynności narządu jego ciała na czas powyżej siedmiu dni,
    tj. o czyn zart. 177 § 1 kk.

Wyrokiem z dnia 25 września 2014 r. Sąd Rejonowy w Węgrowie VII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Sokołowie Podlaskim uniewinnił oskarżonegoM. R.od dokonania czynu zarzuconego mu w akcie oskarżenia; stwierdził, iż koszty procesu ponosi Skarb Państwa.
Apelację od wyroku wnieśli: prokurator i pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego.
Prokurator Rejonowy w Sokołowie Podlaskim zaskarżył wyrok w całości na niekorzyść oskarżonego i wyrokowi temu zarzucił: błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który miał wpływ na treść wyroku, a polegający na niesłusznym uznaniu, iż oskarżonyM. R.zachował zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym, a tych zasad nie zachował, przekraczając oś jezdni, pokrzywdzonyM. M.w sytuacji, gdy przeprowadzone dowody w szczególności opinie biegłych z zakresu ruchu drogowego, wskazywały na fakty, które powinny prowadzić do odmiennego wniosku. Prokurator wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji.
Pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego również zaskarżył wyrok w całości na niekorzyść oskarżonego, zarzucając:

1
obrazę przepisów postępowania karnego, mających wpływ na treść orzeczenia tj.:

-art. 7 kpkpoprzez dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny dowodu w postaci opinii biegłegoJ. S., który stwierdził, że najprawdopodobniej to(...)przekroczył oś jezdni, podczas gdy z opinii biegłegoA. J. (1), która jest bardziej spójna i wiarygodna, wynika, że bezpośrednią przyczyną zaistnienia wypadku drogowego była jazda(...)niewłaściwym pasem ruchu,
-art. 7 kpkw postaci dokonania dowolnej, a nie swobodnej oceny dowodu w postaci wyjaśnień oskarżonego, który twierdził, że w czasie zdarzenia jechał z prędkością ok. 70 km/h, nie hamował i nie przekroczył osi jezdni, podczas gdy zgodnie z opinią biegłegoA. J. (2), aby mogło dojść do zderzenia pojazdów w tym miejscu, w którym do nich doszło, samochód(...), kierowany przez oskarżonego musiał znajdować się ok. 70 cm na południe od teoretycznej osi jezdni, natomiast biegłyJ. S.wskazał, że w momencie zderzenia pojazdów, samochód oskarżonego poruszał się z prędkością 50 km/h;
2. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku polegający na uznaniu, że oskarżony nie popełnił zarzucanego mu czynu w sytuacji, gdy zebrane w sprawie dowody, w szczególności opinia biegłegoA. J. (2)świadczą o sprawstwie oskarżonego, co w konsekwencji doprowadziło do bezpodstawnego uniewinnieniaM. R..
Pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacjom prokuratora i pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego nie można odmówić słuszności i dlatego zaskarżony wyrok należało uchylić, a sprawę przekazać Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Sąd Odwoławczy po zapoznaniu się z aktami przedmiotowej sprawy i pisemnymi motywami zaskarżonego wyroku doszedł do przekonania, że sąd I instancji nie wyjaśnił wszystkich okoliczności przedmiotowego zdarzenia i w konsekwencji tego przedwcześnie uznał, że sprawcą przedmiotowego wypadku drogowego byłM. M., a nie oskarżonyM. R..
Jakkolwiek Sąd Rejonowy starał się ustalić, który z uczestników tego zdarzenia naruszył przepisy ruchu drogowego w taki sposób, że stało się to bezpośrednią przyczyną zaistnienia tego wypadku drogowego powołując aż trzech biegłych z zakresu ruchu drogowego i wypadków drogowych celem wyjaśnienia tych okoliczności, to w konsekwencji doszedł do przekonania, że brak było możliwości precyzyjnego ustalenia, pozwalającego na jednoznaczne i przekonywujące potwierdzenie tezy aktu oskarżenia. W uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd Rejonowy wskazuje, iż opinia biegłegoJ. K.jako opinia niepełna i pozbawiona fachowości została zdyskredytowana w opiniach pozostałych biegłychJ. S.iA. J. (1)i dlatego też Sąd nie traktował jej jako opinii równorzędnej z opiniami dwóch w/w biegłych. Należy jednak podkreślić, że z uwagi na parametry jezdni w miejscu zdarzenia oraz ujawnione ślady powypadkowe na tej jezdni i w jej obrębie, jak również na powypadkowe usytuowanie pojazdów biorących udział w tym zdarzeniu oraz uszkodzenia przedmiotowych samochodów biegli z zakresu ruchu drogowego tj.A. J. (1)iJ. S.wydali opinie różniące się we wnioskach końcowych, a dotyczyły one przede wszystkim wskazania dokładnego miejsca zderzenia obu pojazdów. BiegłyJ. S.wskazywał, iż bezpośrednią przyczyną wypadku było najprawdopodobniej prowadzenie samochodu marki(...)z prędkością wyższa niż dopuszczalna w miejscu niebezpiecznym i zjechanie tym samochodem poza umowną oś jezdni, zaś biegłyA. J. (1)stwierdził, że bezpośrednią przyczyną wypadku drogowego była jazda(...)niewłaściwym pasem ruchu. Sąd I instancji analizując treść obu tych opinii doszedł do przekonania, że jakkolwiek opinia biegłegoA. J. (1)była szczegółowa, to stanowcze stwierdzenie tego biegłego odnośnie bezpośredniej przyczyny zaistniałego wypadku i jego przebiegu, budziły wątpliwości Sądu, zwłaszcza w kontekście tak licznych braków w dokumentowaniu zaistniałego zdarzenia i wniosków wynikających z opinii biegłegoJ. S.. Ostatecznie Sąd wywołał uzupełniające opinie obu tych biegłych, dokonując jednocześnie konfrontacji tych opinii, w czasie której obaj biegli stwierdzili, że różnica między opiniami nie jest znacząca, ponieważ oś jezdni jest osią tylko i wyłącznie hipotetyczną, nie była oznaczona znakiem poziomym, zaś z powodu tego, iż „wszystko” odbywało się w pobliżu osi jezdni, a nie można wykluczyć granicy błędu co do miejsca zderzenia samochodów w kontekście bliskości do hipotetycznej osi jezdni, to kategoryczne ustalenie po której stronie hipotetycznej osi jezdni doszło do zderzenia jest często trudna.
W świetle powyższego, skoro obaj biegli z zakresu ruchu drogowego opierali się na domniemaniach w zakresie bezpośredniej przyczyny tego wypadku drogowego, to niezrozumiałe dla Sądu Odwoławczego jest przyjęcie, że winę za spowodowanie tego wypadku drogowego ponosi jeden z kierujących samochodem, uczestniczących w tym wypadku drogowym.
W pisemnych motywach zaskarżonego wyroku Sąd I instancji stwierdził, że świetle tak zebranego materiału dowodowego brak jest jednoznacznych i nie budzących wątpliwości Sądu okoliczności, które wskazywałyby, że to oskarżonyM. R.naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym w ten sposób, że stały się one bezpośrednią przyczyną tego wypadku drogowego. Jednocześnie stwierdził, że za przyjęciem, iż to kierujący(...)M. M.zjechał na przeciwny pas ruchu i doprowadził do zderzenia z samochodem(...)kierowanym przez oskarżonego świadczyła przede wszystkim duża prędkość jazdy tego kierującego oraz jego stan nietrzeźwości w czasie tej jazdy. W ocenie Sądu Odwoławczego ustalenia faktyczne poczynione przez sąd I instancji nie znalazły akceptacji Sądu Okręgowego, zwłaszcza w kontekście wywołanych w tej sprawie opinii biegłych z zakresu ruchu drogowego. Nie przesądzając ostatecznego wyniku tej sprawy, w ocenie Sądu Odwoławczego, wobec takiej treści tych opinii, sąd I instancji winien wywołać kolejną opinię biegłego, najlepiej z Instytutu Ekspertyz Sądowych wK.lub innego instytutu bądź wyspecjalizowanej jednostki badającej przyczyny zaistnienia wypadków drogowych celem ostatecznego wyjaśnienia, czy zebrane w sprawie dowody pozwalają na kategoryczne, bezsporne ustalenie co było bezpośrednią przyczyną tego wypadku drogowego. Z tych też względów Sąd Odwoławczy zaskarżony wyrok uchylił i sprawę przekazał sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd ograniczy przewód sądowy do przesłuchania na rozprawie oskarżonegoM. R.i świadkaM. M., wywoła kolejną opinią biegłego z zakresu ruchu drogowego i wypadków drogowych, o ile to możliwe z Instytutu Ekspertyz Sądowych, ujawni pozostałe dowody zebrane w tej sprawie i tylko w przypadku konieczności w celu wyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy dopuści inne dowody, których konieczność przeprowadzenia wyłoni się w toku rozprawy, a następnie na podstawie tak zebranych dowodów dokona ich oceny zgodnie z dyrektywamiart. 7 kpki rozważy, czy istotnie dowody te wskazują, że któryś z uczestników tego wypadku drogowego naruszył przepisy w ruchu drogowym w taki sposób, że naruszenie to było bezpośrednią przyczyną przedmiotowego wypadku drogowego, a w konsekwencji ustali w sposób bezsporny i kategoryczny, który ewentualnie z tych uczestników powinien ponosić odpowiedzialność za to przestępstwo. Ustalenie winy powinno się opierać na pewnych, niebudzących wątpliwości dowodach. Dopiero tak zebrane i ocenione dowody pozwolą na prawidłowe wyrokowanie w tej sprawie.
W razie konieczności, Sąd uzasadni swoje stanowisko zgodnie z wymogamiart. 424 kpk.