Sąd Okręgowy w Gliwicach
V Zamiejscowy Wydział Karny
Sygnatura akt: V Ka 298/14
Data wyroku: 2014-10-06 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Katarzyna Gozdawa-Grajewska, Olga Nocoń, Lucyna Pradelska-Staniczek
Słowa kluczowe: Młodociany
Podstawa prawna: 437 kpk

Sygn. akt V  .2 Ka 298/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia  6 października 2014  r.

Sąd Okręgowy w Gliwicach
V
     Wydział Karny Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku

w składzie:
Przewodniczący:SSO Olga Nocoń
Sędziowie:SSR del. Katarzyna Gozdawa-Grajewska (spr.)
SSO Lucyna Pradelska-Staniczek
Protokolant: Roman Czarnacki
w obecności Magdaleny Szymańskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej
po rozpoznaniu w dniu 6 października 2014 r.
sprawy:

C. P./P./

synK.iZ.

ur. (...)wJ.

oskarżony o przestępstwo zart. 178 a § 1 kk

na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Jastrzębiu Zdroju
z dnia 25 marca 2014r. sygn. akt II K 5/13

I
zmienia zaskarżony wyrok w punkcie 2 w ten sposób, że jako podstawę warunkowego zawieszenia oskarżonemu wykonania kary pozbawienia wolności wskazuje przepisyart. 69§1 i 2 kkorazart. 70§2 kka na podstawieart. 73§2 kkoddaje oskarżonegoC. P.w okresie próby pod dozór kuratora sądowego;

II
w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

III
kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa.

Sygn. akt V.2 Ka 298/14

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Jastrzębiu Zdroju, wyrokiem z dnia 25 marca 2014 r. wydanym w sprawie o sygn. akt II K 5/13, uznał oskarżonegoC. P.za winnego popełnienia występku z 178a§ 1 k.k.polegającego na tym, że
    w dniu 5 kwietnia 2009 r o godz. 9:40 wJ.naOsiedlu (...)kierował samochodem osobowym markiV. (...)o nr rej.(...)znajdując się w stanie nietrzeźwości 0,69 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzui za to, na mocyart.178a § 1 k.k.skazał go na karę 4 miesięcy pozbawienia wolności. Następnie na mocyart.69 § 1 i 2 k.k.iart.70 § 1 pkt 1 k.k.warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności na okres lat 3 tytułem próby. Na podstawieart.71 § 1 k.k.wymierzył oskarżonemu karę 80 stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 zł., na mocyart.42 § 2 4 k.k.orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 2 lat, jednocześnie na zasadzieart. 43 § 3 kknałożył na oskarżonego obowiązek zwrotu dokumentu uprawniającego do prowadzenia pojazdu do właściwego Wydziału Komunikacji Urzędu Miasta. Na podstawieart. 49 § 2 k.k.orzekł wobec oskarżonego świadczenie pieniężne w wysokości 200 zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej i obciążył go kosztami sądowymi w sprawie.
Apelację wniósł prokurator i zaskarżył wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze na niekorzyść oskarżonego.
Wyrokowi zarzucił- obrazę przepisów prawa materialnego, a mianowicieart. 73 § 2 kkpoprzez nieorzeczenie przez Sąd I instancji wobec oskarżonegoC. P.na podstawie w/w przepisu środka probacyjnego w postaci oddania po dozór kuratora sądowego w sytuacji gdy środek ten był obligatoryjny, bowiem oskarżony będąc sprawcą młodocianym dopuścił się przestępstwa umyślnego spenalizowanego wart. 178a § 1 kk, a nadtoart.70 § 2 k.k.poprzez jego niezastosowanie jako podstawy formalnoprawnej orzeczenia wobec oskarżonego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności tylko wskazanieart. 70 § 1 pkt 1 kk.
Podnosząc powyższy zarzut prokurator wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie wobec oskarżonegoC. P.na podstawieart. 73 § 2 kkobligatoryjnego środka probacyjnego w postaci oddania go w okresie próby pod dozór kuratora sądowego, na podstawieart. 72 § 1 pkt. 1 kknałożenie obowiązku informowania kuratora o przebiegu okresu próby oraz przyjęcieart. 70§ 2 kkza podstawę prawną zawieszenia wykonania orzeczonej wobecC. P.kary pozbawienia wolności w wysokości 4 miesięcy.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
apelacja co do zasady zasługuje na uwzględnienie, a stawiane w niej zarzuty są zasadne.
Sąd Rejonowy prawidłowo ustalił w sprawie stan faktyczny i przyjął trafną kwalifikację prawną przypisanego w efekcie oskarżonemu występku. Rację ma skarżący, że Sąd I instancji wyrokując w niniejszej sprawie dopuścił się obrazy prawa materialnego. Sąd Rejonowy błędnie przyjął, iż oskarżonyC. P.nie jest sprawcą młodocianym w rozumieniuart. 115 § 10 kk. Konsekwencją takiego ustalenia było wskazanie nieprawidłowej i niepełnej podstawy prawnej warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności i zaniechania oddania oskarżonego pod dozór kuratora sądowego. Tymczasem należało przyjąć, iż oskarżonyC. P.jest sprawcą młodocianym, urodził się bowiem w dniu 17 czerwca 1989 r. a czyn, którego się dopuścił miał miejsce 5 kwietnia 2009 r. Zatem w chwili czynu miał 19 lat. Co prawda w dacie wyrokowania przez Sąd I instancji ( 25 marca 2014r.) oskarżony miał już ukończone 24 lata jednakże Sąd winien się odnieść do pierwszego z zapadłych orzeczeń wydawanych w niniejszej sprawie. Bowiem pierwszy wyrok wydany przez Sąd Rejonowy w Jastrzębiu Zdroju, który następnie został uchylony przez Sąd Okręgowy zapadł w dniu

    23 lipca 2012r.

    W tej dacie oskarżony nie miał ukończonych 24 lat.Zgodnie z wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 2 czerwca 2005r. sygn. akt II Aka 72/05; LEX 165704

     „w rozumieniuart. 115 § 10 kkprzez pojęcie iż sprawca w czasie orzekania w pierwszej instancji nie ukończył 24 lat, należy rozumieć, iż wieku tego nie ukończył w chwili wydania pierwszego wyroku przez Sąd I instancji, pomimo tego iż następnie wyrok ten został uchylony i sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania, zaś ostatni wyrok Sądu I instancji został wydany już po ukończeniu przez sprawcę tego wieku, byle tylko w chwili popełnienia czynu zabronionego sprawca nie ukończył 21 lat.”Podobny pogląd wyrażają komentatorzy, np. Jacek Giezek w Komentarzu doKodeksu karnego, opubl. WKP 2012, wyd. II , czy J. Majewski, G. Bogdan,Kodeks KarnyCzęść Ogólna, 2004r. s. 1436.
Zatem właściwą podstawą do zastosowania dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności winien byćart.70 § 2 k.ka nie jak to określił Sąd I instancjiart. 70 § 1 pkt 1 kk. Jednocześnie zgodnie z treściąart. 73 § 2 kkoskarżony winien był zostać oddany pod dozór kuratora. Środek ten w niniejszej sprawie był obligatoryjny, bowiem oskarżony będąc sprawcą młodocianym dopuścił się przestępstwa umyślnego zart. 178a§ 1 kk.
W tym stanie rzeczy, ponieważ doszło do naruszenia wskazanych wyżej przepisów prawa materialnego, mających wpływ na treść wyroku, należało zmienić punkt 2 wyroku w części dotyczącej wskazania podstawy prawnej warunkowego zawieszenia kary pozbawienia wolności i przyjąć, że winny nią być przepisyart.69 § 1, 2 i 4 k.k.orazart.70 § 2 k.koraz na podstawieart. 73 § 2 kkoddać oskarżonegoC. P.w okresie próby pod dozór kuratora sądowego.
Brak natomiast podstaw do orzeczenia wobec oskarżonego obowiązku informowania kuratora o przebiegu okresu próby. Obowiązek ten nie jest obligatoryjny , a Sąd Odwoławczy nie widzi potrzeby dodatkowego obciążania oskarżonego obowiązkami w okresie próby.
W pozostałym zakresie wyrok jako słuszny należało utrzymać w mocy, a kosztami za postępowanie odwoławcze obciążyć Skarb Państwa, zwalniając oskarżonego od ich ponoszenia z uwagi na to, że przemawiają za tym względy słuszności ( art.624 § 1k.p.k.). Postępowanie odwoławcze nie zostało bowiem zainicjowane przez oskarżonego, a konieczność dokonania korekty orzeczenia Sądu I instancji wywołana została wyłącznie pomyłką tegoż Sądu.