Sąd Apelacyjnyw Warszawie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 39/14
Data wyroku: 2014-04-14 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Adam Wrzosek, Maria Mrozik-Sztykiel, Barbara Lubańska-Mazurkiewicz
Słowa kluczowe: Rozbój
Podstawa prawna: art.280§2

Sygn.akt II AKa 39/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 14 kwietnia 2014 r.

Sąd Apelacyjny w Warszawie w Wydziale II Karnym w składzie:

Przewodniczący: SSA Maria Mrozik - Sztykiel /spr/
Sędziowie: SSA Barbara Lubańska - Mazurkiewicz
SSA Adam Wrzosek
Protokolant: st.sekr.sąd. Małgorzata Reingruber

przy udziale prokuratora Leszka Woźniaka
po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2014 r.
sprawy1/.R. R. (1)2/.P. R. (1)3/.D. S.4/.A. L. (1)5/.D. K.6/.A. Z. (1)7/.M. Z.8/.M. K. (1)9.M. Ż.10/.J. Ś.11/.K. K. (1)12/.M. C.
oskarżonych o czyn zart. 280 § 2 kk
13/.K. K. (2)14/.R. Ż.
oskarżonych o czyn zart. 18 § 3 kkw zw. zart. 158 § 1 kk
z powodu apelacji wniesionych przez obrońców oskarżonych ad/. 1-5, 11, 13,14, oraz prokuratora odnośnie oskarżonych ad/. 1, 6-12

od wyroku Sądu Okręgowego Warszawa - Praga w Warszawie
z dnia 10 lipca 2013 r. sygn. V K 224/11
I.zmienia zaskarżony wyrok:
1.
    wobec oskarżonegoR. R. (1)
w punkcie VIII w ten sposób, że w ramach czynu zarzucanego w punkcie I aktu oskarżenia uznaje go za winnego tego, że w dniu 19 listopada 2010 r. wW.na(...)W.–P.działając wspólnie i w porozumieniu z ustalonymi osobami posługując się dwoma nożami w postaci maczet i używając przemocy w postaci biciaM. M. (1),P. B. (1),R. B.iA. Z. (2), a także uderzenia butelką w twarz, bicia pięściami i kopaniaD. Ł., zabrał w celu przywłaszczenia szalik z barwami klubowymi(...)na szkodęM. M. (1), kurtkę, szalik i czapkę na szkodęR. B., szalik, bluzę i czapkę na szkodęD. Ł., a nadto zabrał w celu przywłaszczenia kurtkę, sweter, plecak o wartości 300zł. na szkodęM. M. (1), telefon komórkowy marki(...)o wartości 900 zł, klucze do mieszkania, portfel, dowód osobisty, prawo jazdy, kartę bankomatową i legitymację szkolną na szkodęP. B. (1), tj. czynu zart. 280 § 2 kki za czyn ten z mocyart. 280 § 2 kkw zw zart. 60 § 2 i § 6 pkt 2 kkskazuje oskarżonego na karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności, na poczet której z mocyart. 63 § 1 kkzalicza oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 26 stycznia 2011 r. do dnia 12 lipca 2011 r.
2.wobec oskarżonegoP. R. (1)w ten sposób, że w ramach czynu zarzucanego w punkcie I aktu oskarżenia uznaje go za winnego tego, że w dniu 19 listopada 2010 r. wW.na(...)W.–P.działając wspólnie i w porozumieniu z ustalonymi osobami wziął udział w pobiciuM. M. (1),P. B. (1),R. B.,A. Z. (2)iD. Ł.narażając ich na nastąpienie skutku określonego wart. 157 § 1 kk, tj. czynu zart. 158 § 1 kki za czyn ten skazuje go
z mocyart. 158 § 1 kkna karę roku pozbawienia wolności, na poczet której na podstawieart. 63 § 1 kkzalicza oskarżonemu okres zatrzymania od dnia 9 marca 2011 r. do dnia 10 marca 2011 r.
3.wobec oskarżonegoD. S.iA. L. (1)w ten sposób, że przy zastosowaniuart. 60 § 2 i § 6 pkt 2 kkwymierza kary po 2 (dwa) lata pozbawienia wolności i na mocyart. 63 § 1 kkzalicza na ich poczet okresy rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 26 stycznia 2011 r. do dnia 12 lipca 2011 r;
4.wobec oskarżonegoR. Ż.w ten sposób, że przy zastosowaniuart. 60 § 3 i § 6 pkt 4 kkw zw. zart. 34 kkiart. 35 § 1 kkwymierza oskarżonemu karę 8 (ośmiu) miesięcy ograniczenia wolności zobowiązując oskarżonego do wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin w stosunku miesięcznym;
II.w pozostałej części zaskarżony wyrok wobec oskarżonychD. S.,A. L. (1)utrzymuje w mocy, nadto utrzymuje w mocy zaskarżony wyrokwobec oskarżonychD. K.iK. K. (2);
III.uchyla zaskarżony wyrok wobec oskarżonychA. Z. (1),M. Z.,M. K. (1),M. Ż.,J. Ś.,K. K. (1)iM. C.i sprawę w tym zakresie przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu Warszawa - Praga w Warszawie;
IV. zwalnia oskarżonychR. R. (1),P. R. (2),D. S.,A. L. (1),R. Ż.od ponoszenia kosztów sądowych za obie instancje, zaś oskarżonychD. K.iK. K. (2)od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, obciążając wydatkami w powyższym zakresie Skarb Państwa;

V.zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.Z. P., adw.A. G., adw.M. H., adw.K. B., adw.J. K.– Kancelarie Adwokackie wW.– kwoty po 738 zł, w tym 23 % VAT, tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu pełnioną w postępowaniu odwoławczym.

UZASADNIENIE
Aktem oskarżenia zarzucono oskarżonym:

1
R. R. (1)

2
J. G. (1)

3
T. M. (1)

4
P. R. (1)

5
A. Z. (1)

6
A. L. (1)

7
M. Z.

8
R. Ż.

9
D. S.

10
Ł. J.

11
D. K.

12
K. K. (1).

13
M. Ż.

14
M. K. (1)

15
J. Ś.

16
M. C.,

17
M. K. (2)

to, że:

I
w dniu 19 listopada 2010 r. wW.na(...)W.P.działając wspólnie i w porozumieniu oraz z ustalonym nieletnim oraz innymi nieustalonymi sprawcami posługując się nożami typu maczety, oraz innymi niebezpiecznymi narzędziamiw postaci pałek, łańcuchów, gazu łzawiącego oraz kasetami używając przemocy w postaci bicia po całym ciele wobecM. M. (1),P. B. (1),R. B.,A. Z. (2), oraz uderzenia butelką w twarz, bicia pięściami i kopania po całym cieleD. Ł.zabrali w celu przywłaszczenia kurtkę, sweter, szalik, plecak z zawartością portfela, biletu miesięcznego, dowodu osobistego, prawa jazdy, karty bankomatowej, karty dostępu do pracy o łącznej wartości 320 zł na szkodęM. M. (1), kurtkę, czapkę, telefon komórkowy marki(...), klucze do mieszkania, portfel, dowód osobisty, prawo jazdy, kartę bankomatową, legitymację szkolną o łącznej wartości 900 zł na szkodęP. B. (1), kurtkę, szalik i czapkę o nieustalonej wartości na szkodęR. B.oraz szalik, bluzę i koszulkę o wartości 180 zł na szkodęD. Ł.,

tj. czyn zart. 280 § 2 k.k.
18.K. K. (2)to, że:
II. w dniu 19 listopada 2010 r. wW.w zamiarze aby inne osoby, tj.R. R. (1),J. G. (2),T. M. (1),R. Ż.,Ł. J.,A. Z. (1),J. S. (1),P. R. (1),A. L. (1),M. Z.,D. S.,D. K.,K. K. (1),J. Ś.,M. K. (1),M. Ż.oraz ustalony nieletni oraz inni ustaleni i nieustaleni sprawcy dokonali czynu zabronionego polegającego na posłużeniu się nożami typu maczety, oraz innymi niebezpiecznymi narzędziami w postaci pałek, łańcuchów, gazu łzawiącego, kastetów oraz używając przemocy w postaci bicia po całym ciele wobecM. M. (1),P. B. (1),R. B.,A. Z. (2), oraz uderzenia butelką w twarz, bicia pięściami i kopania po całym cieleD. Ł.zabrali w celu przywłaszczenia kurtkę, sweter, szalik, plecak z zawartością portfela, biletu miesięcznego, dowodu osobistego, prawa jazdy, karty bankomatowej, karty dostępu do pracy o łącznej wartości 320 zł na szkodęM. M. (1)kurtkę, czapkę, telefon komórkowy marki(...), klucze do mieszkania, portfel, dowód osobisty, prawo jazdy, kartę bankomatową legitymację szkolną o łącznej wartości 900 zł na szkodęP. B. (1), kurtkę, szalik i czapkę o nieustalonej wartości na szkodęR. B.oraz szalik, bluzę i koszulkę o wartości 180 zł na szkodęD. Ł.- swoim zachowaniem ułatwił jego popełnienie w ten sposób, że zawiózł w/w osoby w tym celu na(...)W.P.a następnie odwiózł z miejsca zdarzenia,
tj. czyn zart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 280 § 2 k.k.

19.J. S. (2)to, że:
III. w nieustalonym okresie od 19 listopada 2010r. do 26 stycznia 2011r. wW.przyjął odP. S.telefon komórkowy marki(...)o numerze(...):(...)o wartości 600 zł, pochodzący z rozboju dokonanego w dniu 19 listopada 2010r. wW.na osobachP. B. (1),R. B.,D. Ł.,M. M. (1),A. Z. (2),
tj. czyn zart. 291 § 1 k.k.

Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie wyrokiem z dnia 10 lipca 2013 r. sygn. V K 224/11 orzekł:

I
oskarżonychT. M. (1),J. G. (2),P. R. (1),D. S.,Ł. J.,A. L. (1),D. K.iM. K. (2), w ramach zarzucanego im czynu, uznał za winnych tego, że w dniu 19 listopada 2010 roku wW.na(...)W.-P., działając wspólnie i w porozumieniu, posługując się nożami typu maczety i używając przemocy w postaci bicia po całym cieleM. M. (1),P. B. (1),R. B.iA. Z. (2), a także uderzania butelką w twarz, bicia pięściami i kopania po całym cieleD. Ł., zabrali w celu przywłaszczenia szalik z barwami klubowymi(...)na szkodęM. M. (1), kurtkę, szalik i czapkę o nieustalonej wartości na szkodęR. B.oraz szalik, bluzę i czapkę o nieustalonej wartości na szkodęD. Ł., to jest za winnych popełnienia czynu zart. 280 § 2 k.k.i za to na mocyart. 280 § 2 k.k.skazał:

a) oskarżonegoT. M. (1), przy zastosowaniuart. 60 § 3 i § 6 pkt 2 k.k.na karę 2 lat pozbawienia wolności;
b) oskarżonegoJ. G. (2), przy zastosowaniuart. 60 § li § 6 pkt 2 k.k., na karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności;
c) oskarżonegoP. R. (1)na karę 3 lat pozbawienia wolności;
d) oskarżonegoD. S.na karę 3 lat pozbawienia wolności;
e)A. L. (1)na karę 3 lat pozbawienia wolności;
f) oskarżonegoŁ. J., przy zastosowaniuart. 60 § 3 i § 6 pkt 2 k.k., na karę 2 lat pozbawienia wolności;
g) oskarżonegoD. K., przy zastosowaniuart. 60 § 1 i § 6 pkt 2 k.k., na karę 2 lat pozbawienia wolności;
h) oskarżonegoM. K. (2), przy zastosowaniuart. 60 § 1 i § 6 pkt 2 k.k., na karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności;

II
na mocyart. 69 § 1 i 2 k.k.orazart. 70 § 1 pkt 1 k.k.warunkowo zawiesił wykonanie kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec oskarżonegoT. M. (1)na okres próby wynoszący 5 lat;

III
na mocyart. 69 § 1 i 2 k.k.orazart. 70 § 2 k.k.warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonych kar pozbawienia wolności wobec oskarżonychJ. G. (2),Ł. J.,D. K.iM. K. (2)na okres próby wynoszący 5 lat;

IV
na mocyart. 73 § 1 k.k.oddał oskarżonegoT. M. (2)

M.pod dozór kuratora sądowego w okresie próby;

V
na mocyart. 73 § 2 k.k.oddał oskarżonychJ. G. (2),Ł. J.,D. K.iM. K. (2)pod dozór kuratora sądowego w okresie próby;

VI
na mocyart. 44 § 2 k.k.orzekł wobec oskarżonegoJ. G. (2)środek karny w postaci przepadku maczety czarnej z białym napisemD., zarejestrowanej w wykazie dowodów rzeczowych nr(...)na k. 2982 pod pozycją nr(...);

VII
na mocyart. 44 § 2 k.k.orzekł wobec oskarżonegoT. M. (1)środek karny przepadku maczety koloru czarnego z ostrzem o długości około 50 cm, zarejestrowanej w wykazie dowodów rzeczowych nr(...)na k. 2982 pod pozycją nr(...);

VIII
oskarżonegoR. R. (1), w ramach zarzucanego mu czynu, uznał za winnego tego, że dniu 19 listopada 2010 roku wW.na(...)W.-P., działając wspólnie z osobami posługującymi się nożami typu maczety, to jestT. M. (1)iJ. G. (2), używając przemocy w postaci bicia po całym cieleP. B. (1)iM. M. (1), zabrał w celu przywłaszczenia kurtkę, sweter, plecak o wartości około 300 złotych na szkodęM. M. (1)oraz telefon komórkowy marki(...), klucze do mieszkania, portfel, dowód osobisty, prawo jazdy, kartę bankomatową i legitymację szkolną o łącznej wartości 900 złotych na szkodęP. B. (1), to jest za winnego popełniania czynu zart. 280 § 2 k.k.i za to na mocyart. 280 § 2 k.k.skazałR. R. (1)na karę 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności;

IX
oskarżonychA. Z. (1),M. Z.,M. K. (1),M. Ż.,J. Z.,Ś.iK. K. (1)w ramach zarzucanego im czynu, uznał za winnych tego, że w dniu 19 listopada 2010 roku wW.na(...)W.-P., działając wspólnie i w porozumieniu, używając noży typu maczety, wzięli udział w pobiciuM. M. (1),P. B. (1),D. Ł.iR. B., to jest za winnych popełnienia czynu zart. 159 k.k.i za to na mocyart. 159 k.k.skazał oskarżonychA. Z. (1),M. Z.,M. K. (1),M. Ż.,J. Ś.iK. K. (1)na kary po roku pozbawienia wolności;

X
na mocyart. 69 § 1 i 2 k.k.,art. 70 § 2 k.k.w odniesieniu do oskarżonychA. Z. (1),M. Z.,M. Ż.iK. K. (1), a na mocyart. 69 § 1 i 2 k.k.iart. 70 § 1 pkt 1 k.k.w odniesieniu do oskarżonychM. K. (1)iJ. Ś.warunkowo zawiesił wykonanie kar pozbawienia wolności orzeczonych wobec tych oskarżonych na okres próby wynoszący 5 lat;

XI
na mocyart. 73 § 2 k.k.oddał oskarżonychA. Z. (1),M. Z.,M. Ż.iK. K. (1)pod dozór kuratora sądowego w okresie próby;

XII
oskarżonychK. K. (2)iR. Ż.uznał za winnych tego, że w dniu 19 listopada 2010 roku wW.w zamiarze aby inne osoby, tj.R. R. (1),J. G. (2),T. M. (1),Ł. J.,A. Z. (1),P. R. (1),A. L. (1),M. Z.,D. S.,D. K.,J. Ś.,M. K. (1),M. Ż.iK. K. (1)dokonali czynu zabronionego polegającego na pobiciu kibiców klubu "(...)", ułatwili jego popełnienie w ten sposób, że zawieźli część z wymienionych osób na(...)W.P., a następnie odwieźli te osoby z miejsca zdarzenia, to jest za winnych popełnienia czynu zart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 158 § 1 k.k.i za to na mocyart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 158 § 1 k.k.skazał oskarżonychK. K. (2)iR. Ż., a na mocyart. 19 § 1 k.k.w zw. zart. 158 § 1 k.k.wymierzył kary po 8 miesięcy pozbawienia wolności;

XIII
na mocyart. 69 § 1 i 2 k.k.iart. 70 § 1 pkt 1 k.k.warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej wobec oskarżonegoK. K. (2)kary pozbawienia na okres próby wynoszący 4 lata i na mocyart. 69 § 1 i 2 k.k.iart. 70 § 2 k.k.warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej wobec oskarżonegoR. Ż.kary pozbawienia wolności na okres próby wynoszący 4 lata;

XIV
na mocyart. 73 § 2 k.k.oddał oskarżonegoR. Ż.pod dozór kuratora sądowego w okresie próby;

XV
oskarżonegoJ. S. (2)uznał za winnego zarzuconego mu czynu z dodatkowym ustaleniem, że oskarżony wiedział, iż telefon komórkowy marki(...)pochodzi z przestępstwa, to jest za winnego popełnienia czynu zart. 291 § 1 k.k.i za to na mocyart. 291 § 1 k.k.skazał go na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności;

XVI
na mocyart. 69 § 1 i 2 k.k.iart. 70 § 2 k.k.warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej wobec oskarżonegoJ. S. (2)kary pozbawienia wolności na okres próby wynoszący 3 lata;

XVII
na mocyart. 73 § 2 k.k.oddał oskarżonegoJ. S. (2)pod dozór kuratora sądowego w okresie próby;

XVIII
uniewinnił oskarżonegoM. C.od popełnienia zarzucanego mu czynu;

XIX
na mocyart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonych kar pozbawienia wolności zaliczył oskarżonym okresy rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie:

a)P. R. (1)od dnia 9 marca 2011 roku do dnia 10 marca 2011 roku;
b)D. S.od dnia 9 marca 2011 roku do dnia 12 lipca 2011 roku;
c)A. L. (1)od dnia 9 marca 2011 roku do dnia 12 lipca 2011 roku;
d)R. R. (1)od dnia 26 stycznia 2011 roku do dnia 12 lipca 2011 roku,
orzekł o dowodach rzeczowych, kosztach sądowych i wynagrodzeniu za obronę z urzędu.

Apelacje od tego wyroku wnieśli obrońcy oskarżonychR. R. (1),P. R. (1),A. L. (1),R. Ż.,D. S.,D. K.,K. K. (1),K. K. (2)oraz prokurator.

Apelacja obrońcy oskarżonegoR. R. (1)zarzuca wyrokowi:
obrazę przepisów prawa materialnego

1
art. 280 § 2 k.k.przez zakwalifikowanie czynu oskarżonego jako rozboju kwalifikowanego, mimo, że z prawidłowych ustaleń wynika, że oskarżony dopuścił się dwóch czynów: określonego wart. 159 k.k.i wart. 278 § 1 k.k.,

ewentualnie,

2
art. 280 § 2 k.k.przez niezastosowanieart. 60 § 3 k.k.

Podnosząc ten zarzut skarżący wnosił o zmianę zaskarżonego wyroku, przez uznanie, że czyn oskarżonego stanowi dwa występki określonewart. 159 k.k.iart. 278 § 1 k.k.i wymierzenie mu za to stosowniej kary łącznej z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, względnie zastosowanie doart. 280 § 2 k.k.art. 60 § 3 k.k.i wymierzenie stosownej kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania.

Apelacja obrońcy oskarżonegoP. R. (1)zarzuca wyrokowi:
1. rażącą obrazę przepisów postępowania mającą decydujący wpływ na treść wyroku, a w szczególności:
-art. 4 k.p.k.,art. 5 § 2 k.p.k.art. 410 k.p.k.poprzez jednostronną i wybiórczą ocenę materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, pominięcie przy ocenie dowodów, wynikających z nich istotnych okoliczności - zwłaszcza w odniesieniu do oskarżonegoP. R. (1)i jego wyjaśnień oraz naruszenie zasadyin dubio pro reo, w kontekście ustalania jego współsprawstwa oraz zamiaru przywłaszczenia cudzej rzeczy, co w konsekwencji doprowadziło do błędnego przyjęcia, że oskarżonyP. R. (1)swoim zachowaniem wyczerpał dyspozycjęart. 280 § 2 k.k., podczas gdy przeprowadzona w sposób prawidłowy ocena zgromadzonego materiału dowodowego, prowadzi do odmiennego wniosku.
-art. 7 k.p.k.poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów i dokonanie ich oceny wbrew zasadom prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, bowiem sąd uznał za wiarygodne wyjaśnienia oskarżonegoJ. G. (2)w zakresie, w jakim obciążają one oskarżonegoP. R. (1), w sytuacji gdy:
- wyjaśnieńJ. G. (2)nie można uznać za wiarygodne, relacja tego oskarżonego, była sprzeczna z wyjaśnieniami pozostałych oskarżonych, a w niektórych fazach postępowania wręcz wykluczająca się, ponadto wskazuje na to postawa oskarżonego, w tym brak konsekwencjiw składanych wyjaśnieniach, jak również osobisty interes w pomawianiu innych oskarżonych, związany z dążeniem do uzyskania przez oskarżonegoJ. G. (2)łagodniejszego wyroku, oskarżony ten wielokrotniew postępowaniu przygotowawczym zmieniał swoje wyjaśnienia, w tym co do własnego udziału w całym zdarzeniu, nadto zmieniał on swoje wyjaśnienia na rozprawie, wskazując, że „wcześniej nie chciał wydać kolegów”, podczas, gdy przesłuchany na rozprawie zmieniał również wersję dotyczącą swojego udziału w zdarzeniu;
-art. 424 § 2 k.p.k., poprzez brak uzasadnienia powodów dla których nie zastosował konstrukcjiart. 60 § 3 k.k., w sytuacji gdy z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że istniały przesłanki nadzwyczajnego złagodzenia kary, a obrona o to wnosiła.
2. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku i mający wpływ na jego treść, polegający na przyjęciu że:
oskarżonyP. R. (1)wspólnie i w porozumieniu z innymi oskarżonymi dopuścił się przestępstwa zart. 280 § 2 k.k., nadto podczas braku ustaleń sądu odnośnie porozumienia - choćby dorozumianego - oskarżonegoP. R. (1)z oskarżonymi:T. M. (1),J. G. (2),R. R. (1),D. S.,Ł. J.,A. L. (1),D. K.iM. K. (2), w zakresie popełnienia przestępstwa kwalifikowanego rozboju;
- oskarżonyP. R. (1)obejmował wspólnym zamiarem zabór mienia, a tym samym działał z zamiarem dokonania rozboju z użyciem niebezpiecznego narzędzia, podczas gdy prawidłowa ocena wyjaśnień oskarżonych prowadzi do wniosku, iż oskarżonyP. R. (1)obejmował swoim zamiarem co najwyżej pobicie pokrzywdzonych, zaś w świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie jest możliwe w sposób nie kłócący się z wytycznymi zart. 5 § 2 k.p.k.przyjąć by zachowanie oskarżonego w którejkolwiek fazie pozwalało go na zakwalifikowanie w sposób odmienny.
- oskarżonyP. R. (1)znajdował się w grupie oskarżonych, którzy jako pierwsi udali się na peron, podczas gdy prawidłowa ocena dowodów prowadzi do przeciwnych wniosków.
3. rażącą niewspółmierność orzeczonej kary pozbawienia wolności, poprzez pominięcie okoliczności łagodzących mających znaczenie dla jej wymiaru.
W związku z powyższym skarżący wnosił o:
zmianę zaskarżonego wyroku poprzez zakwalifikowanie czynu oskarżonegoP. R. (1)jako przestępstwa zart. 158 § 1 k.k., przy jednoczesnym uznaniu, że zachodzą wobec niego, przesłanki do zastosowania instytucji nadzwyczajnego złagodzenia kary oraz warunkowe zawieszenie wykonania orzeczonej kary,
ewentualnie
uchylenie zaskarżonego wyroku w części dotyczącej oskarżonegoP. R. (1)i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu Warszawa-Praga w Warszawie do ponownego rozpoznania.

Apelacja obrońcy oskarżonegoP. L.zarzuca wyrokowi:

I
obrazę prawa materialnego, a to:

1
art. 18 k.k.,art. 20 k.k.iart. 21 k.k.poprzez nie sprecyzowanie

konkretnej roli jakąA. L. (1)miał rzekomo pełnić w trakcie zarzucanego jemu - oraz siedmiu innym osobom - przestępstwie i wymierzenie oskarżonym całkowicie różnych kar, bez indywidualizacji winy.

2
art. 53 § 1 k.k.poprzez orzeczenie względemA. L. (1)kary 3 lat pozbawienia wolności, a której to dolegliwość dalece przekracza stopień przypisanej mu winy i nie uwzględnia stopnia społecznej szkodliwości czynu w tym przede wszystkim, iż chodzi o przypadek mniejszej wagi w myślart. 283 k.k., oraz abstrahuje od wychowawczych celów kary.

3
art. 53 § 2 k.k.poprzez nie uwzględnienie w procesie wyrokowania rodzaju i rozmiaru relatywnie niewielkich ujemnych następstw zarzucanegoA. L. (1)przestępstwa, jego właściwości i warunków osobistych, zwłaszcza z perspektywy 3 lat, które upłynęły od przypisanego oskarżonemu czynu, w tym również nie wzięcie pod uwagę sposobu życia oskarżonego przed i po popełnieniem przypisanego mu przestępstwa.

4
art. 280 § 2 k.k.poprzez całkowicie bezpodstawne zakwalifikowanie zarzucanego oskarżonemu czynu jako rozboju z użyciem niebezpiecznego narzędzia, podczas gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie daje ku temu żadnych podstaw, a opisane w zaskarżonym wyroku zachowanie oskarżonego wypełnia znamię przestępstwa zart. 158 § 1 k.k.w zw. zart. 157 § 2 k.k.

5
art. 283 k.k.poprzez nie zastosowanie w procesie wyrokowania dyspozycji przywołanej normy, chociaż z opisu czynu przypisywanego oskarżonemu wynika, że przyjmując kwalifikację karną zart. 280 k.k.mamy do czynienia z ewidentnym przypadkiem " mniejszej wagi " tj. w sytuacji, gdy:

- nieokreślone osoby dokonały zaboru czapki i szalików, których wartość wynosiła maksymalnie kilkadziesiąt złotych,
- pokrzywdzeni nie doznali naruszenia czynności narządów ciała lub rozstroju zdrowia trwającego dłużej niż 7 dni.
- nie żądali ścigania oskarżonego, a nawet nie potrafili wskazać roliA. L. (1)w całym zajściu, pomimo iż jako jedyny był ubrany w sposób wysoce charakterystyczny.
II. Mającą wpływ na treść orzeczenia obrazę przepisów postępowania, a to:

1
art. 2 ust. 1 pkt 1in finek.p.k.,art. 4 k.p.k.,art. 5 ust. 2 k.p.k.,art. 7 k.p.k.,art. 92 k.p.k.orazart. 410 k.p.k.poprzez oparcie zaskarżonego orzeczenia wyłącznie na dowodach przemawiających na niekorzyść oskarżonego, przekraczając jednocześnie zasadę swobodnej oceny dowodów i nie wzięcie pod uwagę faktu, iż żaden z pokrzywdzonych oraz żaden ze sprawców nie potrafił wskazać konkretnego zindywidualizowanego zachowania oskarżonego, które miałoby wypełniać znamiona przestępstwa, pomimo tego, iżA. L. (1)jako jedyny z uczestników zajścia był ubrany w sposób niezwykle charakterystyczny, pozwalający na pełne odróżnienie go od pozostałych osób;

2
art. 414 § 1w zw. zart. 17 ust. 1 pkt 2 k.p.k., poprzez nie uniewinnienie przez Sąd Okręgowy w WarszawieA. L. (1)od zarzucanego mu przestępstwa zart. 280 § 2 k.k., pomimo iż ze zgromadzonego materiału dowodowego nie wynika, że jego zachowanie zawierało znamiona tego czynu zabronionego.

III. Błędy w ustaleniach faktycznych, przyjęte za podstawę zaskarżonego orzeczenia, a to bezpodstawne przyjęcie, że przypisywane mu zachowanie innych oskarżonych, było rzeczywiście rozbojem tj. oskarżony pobił któregokolwiek z pokrzywdzonych z zamiarem pozbawienia go, celem przywłaszczenia, konkretnego przedmiotu o określonej wartości.
IV. Rażącą niewspółmierność zasądzonej wobec oskarżonego kary.
Mając powyższe na względzie apelacja wnosi o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od zarzutu przypisywanego mu czynu zart. 280 § 2 k.k., a orzeczonego w pkt I jego sentencji, względnie przyjęcie wobec zachowaniaA. L. (1)innej kwalifikacji prawnej czynu tj. zart. 158 § 1 k.k.w zw. zart. 157 § 2 k.k., bądź zart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 283 k.k.względnie uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Sąd I Instancji.

Apelacja obrońcy oskarżonegoR. Ż.zarzuca wyrokowi:
obrazę przepisów prawa materialnego -art. 60 § 3 k.k.polegającą na jego niezastosowaniu w zakresie czynu przypisanego oskarżonemu mimo, że Sąd Okręgowy miał na podstawie tego artykułu obowiązek wymierzając karę oskarżonemu zastosować w stosunku do niego instytucję nadzwyczajnego złagodzenia kary, w przypadku kiedyR. Ż.ujawnił wobec organu powołanego do ścigania przestępstw informacje dotyczące osób uczestniczących w popełnieniu przestępstwa oraz istotne okoliczności jego popełnienia.
Podnosząc powyższy zarzut skarżący wnosi o:
zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wymierzenie oskarżonemu kary w warunkach instytucji nadzwyczajnego złagodzenia kary zart. 60 § 3 k.k.i orzeczenie w stosunku doR. Ż.kary ograniczenia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania,
ewentualnie o:
- uchylenie skarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Apelacja obrońcy oskarżonegoD. S.zarzuca wyrokowi:

1
obrazę przepisów prawa materialnego przez błędną wykładnięi niewłaściwe zastosowanieart. 280 § 2 k.k.względem osk.D. S.z uwagi na jego zamiar i podejmowane czynności,

2
obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia, a to :

2.1.art. 7 k.p.k.w zw. zart. 4 k.p.k.wyrażającą się w dowolnej ocenie zebranych dowodów z przekroczeniem wskazań doświadczenia życiowego i zasad logicznego rozumowania, co doprowadziło do błędnego uznania, iżosk. D. S.dopuścił się przypisanego mu przestępstwa zart. 280 § 2 k.k., a także na dowolnym podziale jednego i tego samego zdarzenia na trzy fazy (co odpowiada czynom przypisanym w pkt. I, VIII i IX sentencji wyroku) i umieszczenie tego oskarżonego wśród uczestników zaliczonych do pierwszej fazy zdarzenia oraz w pominięciu okoliczności przemawiających za wersją zdarzenia przedstawioną przezosk. D. S.,
2.2.art. 424 § 1 k.p.k.przez nieprawidłowe sporządzenie uzasadnienia wyroku polegające na globalnym odwołaniu się do ujawnionych dowodów (por. str. 16 - 20 uzasad. wyr.) oraz na streszczeniu dowodów osobowych(por. str. 20 - 86, str. 97 - 100 uzasad. wyr. ) zamiast wskazania na jakich dowodach zostały oparte ustalenia faktyczne (por. str. 13 - 16 uzasad. wyr.) jakim dowodom i dlaczego Sąd daje wiarę oraz dlaczego nie daje wiary innym dowodom p. wyjaśnieniomosk. D. S.w całości.
3. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku, a polegający na przyjęciu - żeosk. D. S.razem z osk.M.udali się na peron, aby sprawdzić, o której godzinie dokładnie będzie nadjeżdżał pociąg z(...)i tę informację przekazali oczekującym kolegom, - żeosk. D. S.jako jeden z pierwszych wbiegł do wagonu i razem zT. M.,J. G., R.R.szarpał i siłą wyciągał z pociągu M.M.,P. B.iA. Z., i In., że wszyscy a więc iosk. D. S.akceptowali użycie maczet. Sąd dokonując bardzo pobieżnych ustaleń faktycznych nie wskazał kto i w którym samochodzie jechał w jedną i drugą stronę, jakie były prowadzone rozmowy, w których samochodach znajdowały się niebezpieczne narzędzia oraz w których z nich znajdowały się rzeczy zabrane pokrzywdzonym. Wszystkie te ustalenia byłyby korzystne dla oceny zamiaru i zachowaniaosk. D. S.w czasie zajścia.
Wskazane wyżej uchybienia - zdaniem apelacji - miały istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku.
Wskazując na wyżej wskazane powody odwoławcze apelacja wnosi o:
- zmianę zaskarżonego przez przyjęcie, że osk.D. S.w ramach zarzucanego mu czynu jest winny tego, że w dniu 19 listopada 2011 r. wW.na(...)W.P.działając z innymi osobami wziął udział w pobiciuM. M. (1),P. B. (1),D. Ł.iR. B.to jest za winnego popełnienia czynu zart. 158§ 1 k.k.i o wymierzenie mu kary jednego roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat,
względnie
- uchylenie wyroku w części zaskarżonej i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.

Apelacja obrońcy oskarżonegoD. K.zarzuca wyrokowi:
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia
polegający na uznaniu, iż oskarżony obejmował swoim zamiarem użycie maczet przez innych uczestników zajścia z dnia 19 listopada 2010 r., a co za tym idzie wadliwe przyjęcie, iż oskarżony dopuścił się czynu zart. 280 § 2 k.k.i wnosi o zmianę wyroku poprzez zakwalifikowanie przypisanego oskarżonemu czynu zart. 280 § 1 k.k.

Apelacja obrońcy oskarżonegoK. K. (1)zarzuca wyrokowi:
1) obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia:
a)art. 7 k.p.k.i410 k.p.k., poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów i poprzez nieuzasadnioną odmowę przyznania prymatu wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonegoK. K. (1)w części dotyczącej braku uczestnictwa w samym zajściu, w sytuacji, gdy Sąd Okręgowy uznał wyjaśnienia oskarżonego za wiarygodne w przeważającej części i jednocześnie Sąd ten nie przedstawił racjonalnych, logicznych i przekonujących powodów odmowy prymatu wiarygodności wyjaśnień oskarżonego w pozostałej części, oprócz lakonicznego stwierdzenia, że pozostają one w sprzeczności z innymi dowodami, co miało wpływ na treść wyroku poprzez bezpodstawne przyjęcie, że oskarżony popełnił zarzucany mu czyn;
b)art. 7 k.p.k.i410 k.p.k.polegającą na wybiórczej i dowolnej ocenie materiału dowodowego, a w szczególności wyjaśnieńR. Ż., poczynienie dowolnych ustaleń sprzecznych z dowodami, w konsekwencji czego Sąd w sposób dowolny i błędny ustalił, że oskarżony dopuścił się popełnienia zarzucanego mu czynu;
c)art.424 § l k.p.k.poprzez niewskazanie w uzasadnieniu na jakich dowodach oparł się Sąd pierwszej instancji uznając wyjaśnienia oskarżonegoK. K. (1)za nie w pełni wiarygodne (oprócz lakonicznego stwierdzenia, że pozostają one w sprzeczności z innymi dowodami), w wyniku czego w tym zakresie uzasadnienie zawiera luki i nie poddaje się kontroli instancyjnej;
2) błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, polegający na:
a) uznaniu, że oskarżony dopuścił się zarzucanego mu czynu, w sytuacji, gdy zgromadzone dowody nie pozwalają na przypisanie winy oskarżonemu, co miało wpływ na treść wyroku;
b) dowolnym ustaleniu, w oparciu o dowód z wyjaśnień współoskarżonegoR. Ż., że oskarżony brał aktywny udział w pobiciu na(...)W.-P., podczas, gdyR. Ż.nie miał wiedzy na ten temat, gdyż pozostał wraz zK. K. (2)przy samochodzie i nie był obecny na peronie stacji, co miało wpływ na treść wyroku, przez ustalenie, że oskarżony popełnił zarzucane mu przestępstwo,
b) dowolnym ustaleniu, że oskarżony udał się na stację z zamiarem pobicia pokrzywdzonych, przy czym świadomością swoją oraz akceptacją obejmował używanie maczet przezJ. G. (2)iR. R. (1), podczas gdy zgromadzone dowody nie pozwalają na wyprowadzenie takiego wniosku, co miało wpływ na treść wyroku.
W konkluzji skarżący wnosi o zmianę zaskarżonego orzeczenia i uniewinnienie oskarżonego od dokonania zarzucanego mu czynu, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.

Apelacja oskarżonegoK. K. (2)zarzuca wyrokowi:

1
obrazę przepisów prawa procesowego tj.art. 410, 413 § 1 i § 2, orazart. 7 k.p.k.polegającą na dokonaniu w zakresieK. K. (2)niepełnej oceny materiału dowodowego, z przekroczeniem zasad swobodnej jego oceny oraz niewyjaśnieniu podstawy faktycznej wyroku w sferze realizacji przypisanego oskarżonemu zarzutu udzielenia pomocy do dokonania przestępstwa zart. 158 §1 k.k.,

2
obrazę prawa materialnego tj.art. 115 k.k.w zakresie błędnej oceny stopnia szkodliwości społecznej czynu popełnionego przez oskarżonego,

3
błąd w ustaleniach faktycznych będących podstawą orzeczenia w zakresie zamiaru z jakim działał oskarżony - będący skutkiem obrazy prawa wskazanej w pkt. I i 2.

Podnosząc powyższe zarzuty apelacja wnosi o zmianę zaskarżonego wyroku w części dotyczącejK. K. (2)i uniewinnienie go od popełnienia przypisanego mu czynu.

Apelacja prokuratorazaskarża wyrok na niekorzyść oskarżonychw części dotyczącejR. R. (1),M. C.,A. Z. (1),M. Z.,M. K. (1),M. Ż.,J. Ś.,K. K. (1).
Apelacja zarzuca wyrokowi:

a
błąd w ustaleniach faktycznych mający wpływ na treść orzeczenia poprzez nie ujęcie w przypisanym oskarżonemuR. R. (1)czynie, iż działając wspólnie z osobami, posługując się nożami typu maczety i używając przemocy w postaci bicia po całym cieleM. M. (1),P. B. (1),R. B.,A. Z. (2), a także uderzenia butelką w twarz, bicia pięściami i kopania po całym cieleD. Ł.zabrał w celu przywłaszczenia kurtkę, sweter, plecak o wartości około 300 zł oraz szalik z barwami klubowymi(...)na szkodęM. M. (1), kurtkę, szalik i czapkę o nieustalonej wartości na szkodęR. B., szalik, bluzę i czapkę o nieustalonej wartości na szkodęD. Ł.oraz telefon komórkowy marki(...), klucze do mieszkania, portfel, dowód osobisty, prawo jazdy, kartę bankomatową i legitymację szkolną o łącznej wartości 900 zł na szkodęP. B. (1)i przyjęcie, że w/w w ramach przypisanego mu rozboju dopuścił się wyłącznie użycia przemocy i zaboru części mienia na szkodęP. B. (1)iM. M. (1)podczas gdy z zebranego materiału dowodowego wynika, że w/w w ramach przypisanego mu rozboju oprócz zaboru przypisanych mu przedmiotów działał wspólnie i w porozumieniu z pozostałymi współsprawcami używając przemocy wobec pokrzywdzonychM. M. (1),P. B. (1),R. B.,A. Z. (2)iD. Ł.w zamiarze pozbawienia mienia zawierającego "barwy klubowe" przeciwstawnej drużyny które zostały zabrane przez współsprawców pokrzywdzonym,

b
obrazę przepisów postępowania - tj.art. 7 k.p.k.,art. 92kpk,art. 410 k.p.k., mającą wpływ na treść orzeczenia, polegającą na dowolnej i sprzecznej z zasadami logicznego rozumowania ocenie zebranego w sprawie materiału dowodowego, skutkującego błędnym ustaleniem stanu faktycznego, poprzez przyjęcie, że brak jest materiału dowodowego pozwalającego na uznanie, żeM. C.dopuścił się popełnienia zarzucanego mu czynu podczas gdy z zebranego materiału dowodowego, a w szczególności z wyjaśnieńŁ. J.złożonych w dniu 22 czerwca 2013 r., tj. w czasie gdy jak sam potem przyznał lepiej to zdarzenie pamiętał, wynika, żeM. C.był w samochodzie na miejscu zdarzenia zD. S., jak również widział jak w/w wbiegał do pociągu, oraz pominięciu treści wyjaśnień z dnia 28 stycznia 2011 r., 25 marca2011 r., 17 maja 2011 r.T. M. (1), z których wynika, żeM. C.był na peronie(...)i brał udział w dokonanym rozboju, a które potwierdził podczas przesłuchania przed sądem, nieuwzględnieniu informacji wynikających z logowania telefonu przypisanego doD. S., jak również sprzecznej z zasadami logicznego rozumowania ocenę niezgodnych z prawdą treści wyjaśnieńD. S.iM. C., którzy w toku postępowania przygotowawczego kwestionowali fakt, że się znają, i uznanie, że skoro telefonM. C.o godzinie 20.51 logował się w dzielnicyU.to nie mógł dojechać na zbiórkę współsprawców czynu, tj. na(...)przyul. (...), podczas gdy z zebranego materiału dowodowego wynika, żeD. S., o godzinie 20.51 również logował się naU.na stacji(...)przyul. (...), łącząc się zM. C., jak również jak wynika z wyjaśnieńŁ. M.C.był w samochodzieD. S.a zatem wątpliwości nie ulega, żeD. S.z dzielnicyU.zabrałM. C.i razem pojechali na miejsce zbiórki a następnie na miejsce zdarzenia i żeM. C.był jednym ze sprawców czynu będącego przedmiotem postępowania,

c
błąd w ustaleniach faktycznych mający wpływ na treść orzeczenia poprzez przyjęcie, że oskarżeniA. Z. (1),M. Z.,M. K. (1),M. Ż.,J. Ś.,K. K. (1)dopuścili się jedynie przestępstwa pobicia określonego wart. 159 k.k.podczas gdy z zebranego w sprawie materiału dowodowego w tym motywacji sprawców wynika, że w/w dopuścili się działając wspólnie i w porozumieniu przestępstwa rozboju, polegającego na użyciu przemocy i niebezpiecznych narzędzi i dokonaniu zaboru mienia pokrzywdzonym, zawierającego emblematy ich drużyny piłkarskiej, tj. czynu zart. 280 § 2 k.k.,

d
błąd w ustaleniach faktycznych mający wpływ na treść orzeczenia poprzez nie przyjęcie, że oskarżeniA. Z. (1),M. Z.,M. K. (1),M. Ż.,J. Ś.,K. K. (1)w ramach przypisanego im czynu dopuścili się popełnienia występku o charakterze chuligańskim podczas gdy z materiału dowodowego wynika, żeA. Z. (1),M. Z.,M. K. (1),M. Ż.,J. Ś.,K. K. (1)dopuścili się umyślnego zamachu na zdrowie pokrzywdzonych, na ich nietykalność cielesną, na porządek publiczny, gdy sprawcy działali publicznie i bez powodu, okazując przez to rażące lekceważenie porządku prawnego co skutkować winno przypisaniem im popełnienia występku o charakterze chuligańskim i przyjęciem kumulatywnej kwalifikacji zart. 57a § 1 k.k.

Podnosząc powyższe zarzuty apelacja wnosi o:

a
zmianę zaskarżonego wyroku w zakresie przypisanego oskarżonemuR. R. (1)czynu poprzez uzupełnienie jego opisu,

b
uchylenie wyroku w zakresie zarzuconych oskarżonymM. C.,A. Z. (1),M. Z.,M. K. (1),M. Ż.,J. Ś.,K. K. (1)czynów i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji.

Apelację wniósł również obrońcaŁ. J., ale w wyniku jej cofnięcia na rozprawie odwoławczej pozostawiono ją bez rozpoznania.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
W pierwszej kolejności celowym jest ustosunkowanie się do apelacji obrońców oskarżonych, które podlegały częściowemu uwzględnieniu.
Jeżeli chodzi oapelację obrońcy oskarżonegoR. Ż.to rację ma skarżący, iż z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika, iż Sąd Okręgowy wyjaśnienia tego oskarżonego uznał za wiarygodne i wraz z wyjaśnieniami skazanychT. M. (1)iŁ. J.stanowiły one podstawę dokonanych ustaleń faktycznych i jednocześnie dowód służący do weryfikacji wiarygodności pozostałych dowodów zebranych w sprawie. Podkreślić trzeba, że de facto Sąd Okręgowy w pełni wiarę dał tylko temu oskarżonemu, jego wyjaśnienia stanowiły podstawę czynionych ustaleń w zakresie czynu jemu przypisanego, jak też pozostałym oskarżonym. Należy zgodzić się z autorem apelacji, że oskarżonyR. Ż.spełnił przesłanki zart. 60 § 3 kki to w zdecydowanie większym zakresie niż pozostali w/w oskarżeni, odnośnie których Sąd I instancji zastosował tenże przepis. Dlatego też Sąd odwoławczy uwzględnił apelację obrońcy oskarżonegoR. Ż.i stosując przepisart. 60 § 3 i § 6 pkt 4 kkna mocyart. 34 kkiart. 35 § 1 kkwymierzył oskarżonemu karę 8 miesięcy ograniczenia wolności zobowiązując oskarżonego do wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym. Orzekając z mocy w/w przepisów karę łagodniejszego rodzaju nie znaleziono okoliczności, które uzasadniałyby zastosowanie warunkowego zawieszenia jej wykonania. Wprawdzie Sąd I instancji zastosował tę instytucję ale do orzeczonej kary pozbawienia wolności, która jest karą rodzajowo surowszą, tym samym inny jest celowościowy wymiar takiego orzeczenia. Uwzględniając wymierzoną obecnie wobec oskarżonego karę łagodniejszego rodzaju Sąd Apelacyjny uznał, że całokształt okoliczności przedmiotowych i podmiotowych przypisanego oskarżonemu czynu przeczy w sposób zdecydowany uwzględnieniu wniosku apelacji w tym zakresie, bowiem orzeczenie kary ograniczenia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania nie byłoby wystarczające dla osiągnięcia wobec oskarżonego ustawowych celów kary, a w szczególności zapobieżeniu powrotowi do przestępstwa. Dlatego też orzeczono jak w wyroku.
Uwzględnieniu podlegała równieżapelacja obrońcy oskarżonegoP. R. (1). Okazała się ona skuteczną w związku z uchybieniami Sądu Okręgowego powołanymi w apelacji, a odnoszącymi się do ustaleń w zakresie zamiaru oskarżonego. Skarżący w apelacji wskazuje, iż Sąd Okręgowy nie wykazał, aby oskarżonyP. R. (1)biorąc udział w pobiciu pokrzywdzonych działał również zamiarem zaboru ich mienia, a tym samym, aby można jemu przypisać popełnienie przestępstwa zart. 280 § 2 kk.
Z ustaleń Sądu I instancji wynika, że oskarżonyP. R. (1)po spotkaniu na terenieklubu sportowego (...)razem z pozostałymi współoskarżonymi pojechał na stację kolejowąW.–P., „aby pobić(...)wracających z meczu”. Tam już na peronie po wjechaniu pociągu przeszedł wraz zR. R. (1)iT. M. (1)wzdłuż pociągu w poszukiwaniu(...)i w pewnym momencie uderzył butelką wychylającego się z okna pociąguD. Ł.. Następnie dokonano ustaleń w zakresie działań pozostałych oskarżonych, a na zakończenie uznano, iż „w pewnym momencie” wskazani wszyscy oskarżeni, w tym wymieniony zostałP. R. (1), uciekli do oczekujących samochodów (str. 13-16 uzas.).
Czyniąc rozważania odnośnie zamiaru oskarżonych Sąd Okręgowy stwierdził, iż wskazani konkretni oskarżeni, w tymP. R. (1)„akceptowali użycie maczet” wobec pokrzywdzonych, nadto oskarżeniŁ. J.,A. L. (1),D. K.iM. K. (2), którzy znajdowali się „tuż obok na peronie” „aprobowali” wyartykułowane przezT. M. (1),J. G. (2),R. R. (1)iD. S.żądanie wydania przez pokrzywdzonych szalików i innych przedmiotów z emblematami klubu(...)(str. 108 uzas.). Słusznie więc apelacja podnosi, iż w tej grupie oskarżonych, którzy „aprobowali” zabór pokrzywdzonym przedmiotów z emblematami klubowymi nie został wskazany oskarżonyP. R. (1). Wcześniej oceniając wyjaśnienia oskarżonegoP. R. (1)Sąd Okręgowy nie dał wiary jego twierdzeniom, iż był tylko kierowcą i biernie przyglądającym się działaniom innych osób na peronie. Natomiast w pozostałym zakresie, tj. odnośnie wskazania osób biorących udział w zajściu i ich roli depozycje oskarżonego uznał za wiarygodne (str. 87 uzas.).
W związku z powyższym nie można odmówić racji skarżącemu, iż z uzasadnienia zaskarżonego wyroku nie wynika, aby Sąd Okręgowy ustalił, iż oskarżonyP. R. (1)biorąc udział w pobiciu pokrzywdzonych, co nie jest kwestionowane, obejmował swoim zamiarem również dokonanie przez współoskarżonych kradzieży należących do pokrzywdzonych przedmiotów z emblematami klubowymi, bowiem jemu samemu nie przypisano dokonania fizycznie zaboru tych przedmiotów.
Nie można wykluczyć, iż powyższy brak jest następstwem przeoczenia, tym bardziej, że w podsumowaniu, poprzedzającym powyższej wskazane braki merytoryczne, znajduje się nazwisko oskarżonego jako sprawcy, który tak jak wskazani pozostali oskarżeni, obejmowali „swoją świadomością użycie przemocy” wobec pokrzywdzonych i „dopuszczali też możliwość zabrania” na ich szkodę przedmiotów z emblematami klubowymi (str. 107 uzas.). Jednak to ogólne stwierdzenie wobec powyżej zaprezentowanych nie może być uznane za dostateczne umotywowanie zamiaru oskarżonego w zakresie czynu zart. 280 § 2 kk, a tym bardziej w sytuacji, gdy kolejne stwierdzenia i ustalenia takiemu stanowisku przeczą w sposób zdecydowany.
Uwzględniając kierunek apelacji Sąd Apelacyjny nie jest uprawniony do czynienia ustaleń potwierdzających ogólny wniosek Sądu Okręgowego skutkujący przyjęciem, że oskarżony dopuścił się zarzucanego mu czynu zart. 280 § 2 kk. Również nie może podlegać uwzględnieniu w tym zakresie ewentualny wniosek apelacji o uchylenie zaskarżonego wyroku wobec oskarżonego i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, skoro przy braku apelacji na niekorzyść oskarżonego sąd ponownie rozpoznający sprawę nie może poczynić ustaleń mniej korzystnych dla oskarżonego niż zawarte w uchylonym wyroku.
W tej sytuacji jedynie możliwym rozstrzygnięciem było uznanie, że oskarżonyP. R. (1)w dniu 18 listopada 2010 r. wW.na(...)W.–P.działając wspólnie i w porozumieniu z ustalonymi osobami wziął udział w pobiciuM. M. (1),P. B. (1),R. B.,A. Z. (2)iD. Ł.narażając ich na nastąpienie skutku określonego wart. 157 § 1 kk, tym samym oskarżony popełnił czyn zart. 158 § 1 kk. W tym zakresie ustalenia Sądu Okręgowego co do winy oskarżonego wątpliwości nie budzą, nie są też kwestionowane w apelacji.
Orzekając wobec oskarżonego karę roku pozbawienia wolności Sąd Apelacyjny miał na uwadze okoliczności przedmiotowe i podmiotowe czynu, czynu, stopień społecznej szkodliwości czynu, stopień winy oskarżonego, motywy i pobudki jego działania, jego niekaralność i postawę w toku postępowania, a także ustawowe cele jakie ma spełnić kara tak wobec oskarżonego jak i w zakresie prewencji ogólnej. Sąd odwoławczy podzielił stanowisko Sądu I instancji, iż wobec oskarżonego ze względu na treść jego wyjaśnień brak jest podstaw do zastosowaniaart. 60 § 3 kk, a nadto brak jest też uzasadnienia dla zastosowania instytucji warunkowego zawieszenia wykonania rzeczonej kary roku pozbawienia wolności. Na podstawieart. 63 § 1 kkzaliczono oskarżonemu okres zatrzymania od dnia 9 marca 2011 r. do dnia 10 marca 2011 r.
Apelacje obrońców oskarżonychD. S.,A. L. (1),D. K.nie zasługują na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności celowym jest odniesienie się do formy sporządzonego uzasadnienia zaskarżonego wyroku, co do którego apelacja obrońcy oskarżonegoD. S.stawia zarzut obrazy przez Sąd Okręgowyart. 424 § 1 kpk.
Zgodzić się należy ze skarżącym, iż nie znajduje uzasadnienia przeznaczenie w motywach pisemnych wyroku kilkudziesięciu stron na przytaczanie treści dowodów z różnych faz postępowania. Przyjęcie takiej formy uzasadnienia zaskarżonego wyroku musi podlegać krytyce.
Należy przypomnieć, że najbardziej istotne jest to, aby pisemne motywy orzeczenia koncentrowały się na zagadnieniach kluczowych przy wydaniu rozstrzygnięcia, streszczały w syntetyczny sposób węzłowe okoliczności sprawy, a nie przytaczały treści określonego dowoduin extenso,chociaż np. w sytuacji, gdy są to treści wewnętrznie sprzeczne, powołanie poszczególnych elementów pozostających w sprzeczności jest wskazane. Jednak i w takiej sytuacji chodzi o elementy wypowiedzi, a nie przepisywanie pełnej jej treści z różnych faz postępowania. Nie tylko zbędne i nieracjonalne, ale nie znajdujące podstaw prawnych jest – jak to uczynił Sąd I instancji – przepisywanie wyjaśnień oskarżonych z różnych faz postępowania na kilkudziesięciu stronach uzasadnienia zaskarżonego wyroku, o którego jakości decyduje przecież zawartość merytoryczna, a nie ilość stron. Dowód ma być oceniony, a nie opisany, a bezpośrednie cytowanie treści dowodów dopuszczalne jest wówczas, gdy zachodzi potrzeba zestawienia jej z treścią innych dowodów i wyciągnięcia wniosków na podstawie takiego zestawienia. Część uzasadnienia związana z oceną dowodów ma dać odpowiedź na pytanie, dlaczego określone dowody zostały uznane za wiarygodne a inne nie i tak jak nie może sprowadzać się do zacytowania treści dowodów, nie może być także opisem znajdujących się w sprawie relacji.
W uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd Okręgowy odnośnie oskarżonychD. S.,A. L. (1),D. K.przedstawił swój tok rozumowania, który doprowadził do uznania ich za winnych przypisanego czynu. Sąd ten wskazał, jakie fakty uznał za udowodnione, na jakich oparł się dowodach i dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych, wyjaśnił podstawę prawną wyroku oraz okoliczności, które miał na uwadze przy wymiarze kary. Mimo, iż i w tym zakresie uzasadnienie obarczone jest mankamentami, to wynika z niego dlaczego taki właśnie zapadł wyrok, a więc pozwala ono na kontrolę instancyjną, chociaż utrudnioną.
Trzeba zauważyć, że sąd odwoławczy kontroluje zasadność orzeczenia sądu pierwszej instancji, a nie jego uzasadnienie, chociaż pełni ono niewątpliwie ważną funkcję w postępowaniu odwoławczym. Uzasadnienie w toku kontroli odwoławczej jest jedynie punktem wyjścia do zbadania zasadności rozstrzygnięcia, o czym decyduje całokształt materiału dowodowego zebranego w sprawie. Niespełnienie wymagań określonych wart. 424 kpksamo przez się nie wystarcza do zastosowaniaart. 438 pkt 2 kpk, lecz wskazuje jedynie na potrzebę przeprowadzania szczególnie wnikliwej i skrupulatnej kontroli zaskarżonego orzeczenia. Podzielając stanowisko skarżącego, iż uzasadnienie zaskarżonego wyroku zawiera mankamenty, to stwierdzić trzeba, że odnośnie w/w oskarżonych nie są one tego rodzaju, aby niemożliwa była weryfikacja ustaleń i twierdzeń zawartych w uzasadnieniu, jak też aby nie można w sposób merytoryczny ustosunkować się do zarzutów apelacji, a tylko wówczas można by powiedzieć, że wyrok uchyla się spod kontroli, czyli de facto brak jest motywów tegoż wyroku. Zatem powoływana w apelacji wadliwość uzasadnienia zaskarżonego wyroku nie spełnia warunku określonego wart. 438 pkt 2 kpk.
Jeżeli chodzi o apelacje obrońców w/wskazanych oskarżonychD. S.,A. L. (1),D. K.to formułując w różny sposób zarzuty nie kwestionują one udziału oskarżonych w zdarzeniu, a wskazując na uchybienia Sądu Okręgowego w konsekwencji poddają udział w nim każdego z oskarżonych innej ocenie prawnej. Jedynie apelacja obrońcy oskarżonegoA. L. (1)jako zasadniczy zgłasza wniosek o uniewinnienie oskarżonego, a ewentualnie wnosi o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez przyjęcie kwalifikacji prawnej zart. 158 § 1 kkbądźart. 280 § 1 kw zw. zart. 283 kk. Z uzasadnienia apelacji wynika jednak jednoznacznie, że nie jest kwestionowany udziałA. L. (1)w zdarzeniu na peronie stacji kolejowejW.–P., natomiast skarżący próbuje wykazać, iż zabieranie przedmiotów z emblematami klubowymi – „barw” klubowych – przy użyciu przemocy nie może być uznane za przestępstwo rozboju. W tym ostatnim zakresie trzeba odwołać się do uzasadnienia zaskarżonego wyroku, w którym trafnie uznano, że kurtki, czapki, szaliki z emblematami drużyny sportowej stanowią cudzą rzecz ruchomą w rozumieniu przepisówkodeksu karnego. To, że oskarżeni jako kibice w tym zakresie kierują się swoistym „kodeksem kibica” nie prowadzi do wniosku, że obowiązujący porządek prawny nie dotyczy takich osób. Każda z rzeczy zabranych pokrzywdzonym, wbrew twierdzeniu obrońcy oskarżonegoD. S., miała określoną wartość materialną, została zabrana pokrzywdzonym przy użyciu przemocy przez sprawców, z których dwóch posługiwało się maczetami. Warto przywołać za tą apelacją wyjaśnieniaM. K. (2), który wyraźnie i jednoznacznie podał, że zabrane szaliki z emblematami klubu sportowego przeciwnika trafiały do jednej osoby –(...)– odpowiedzialnej za szaliki, przechowywane były w magazynie, a następnie łączone jako „przysłowiowy dywan” były palone, by „zdenerwować przeciwników na derbach” (k 2668 i nast.). Sposób postępowania z zabranymi kibicowi–przeciwnikowi „barwami” opisywali i inni oskarżeni. Nie może budzić wątpliwości, iż pokrzywdzeni zostali przemocą pozbawieni władztwa na opisanymi przedmiotami, z którymi oskarżeni w przyszłości mieli postąpić jak z własną rzeczą, czyli spalić. To, że zabrane „barwy” w przyszłości podlegały „niszczeniu”, nie może podważyć ustaleń Sądu Okręgowego, co do tego, że przedmioty użytkowane przez pokrzywdzonych oznakowane „barwami” stanowiły przedmiot zaboru dokonanego przez oskarżonych. W świetle powyższego trudno znaleźć logiczne i prawne uzasadnienie dla argumentacji w tym zakresie przedstawionej w apelacjach, a szczególnie w apelacji obrońcy oskarżonegoA. L. (1).
Odnotować trzeba, że stanowisko Sądu Okręgowego co do udziału oskarżonegoA. L. (1)w zdarzeniu nie zostało zakwestionowane. To, że oskarżony nie przyznał się do dokonania zarzucanego czynu nie oznacza, iż ustalenia tegoż Sądu obarczone są błędem. Warto zwrócić uwagę, że na rozprawie oskarżony nie zaprzeczał swojemu udziałowi w zdarzeniu, kwestionował natomiast posługiwanie się niebezpiecznymi przedmiotami oraz dokonanie kradzieży przedmiotów na szkodę pokrzywdzonych. Wyjaśnienia oskarżonychT. M. (1),R. R. (1),J. G. (2),Ł. J.,R. Ż.iJ. Ś.wskazują w sposób nie budzący wątpliwości na niezasadność zasadniczego wniosku apelacji, czyli wniosku o uniewinnienie oskarżonego od dokonania przypisanego jemu czynu.
Nie można też uznać, aby wnioski apelacji obrońcy oskarżonegoA. L. (1)oraz obrońcy oskarżonegoD. S.o uznanie, że oskarżeni dopuścili się jedynie czynu zart. 158 § 1 kkoraz apelacji obrońcy oskarżonegoD. K.o przyjęcie kwalifikacji czynu zart. 280 § 1 kkbyły zasadne.
Sąd Okręgowy, jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego wyroku, dokonując ustaleń uwzględnił zebrane w sprawie dowody, poddał je analizie i ocenie, co do której apelacje nie wykazały, aby nastąpiła z przekroczeniem zasady wyrażonej wart. 7 kpk. Głównym źródłem informacji o zdarzeniu były wyjaśnienia tych oskarżonych, którzy opisywali jego przebieg, osoby w nim uczestniczące i w niektórych przypadkach ich zachowanie nadto zeznania pokrzywdzonych.
Zauważyć trzeba, co trafnie podniósł Sąd Okręgowy, że każdy z oskarżonych, który opisywał przebieg zdarzenia, starał się minimalizować swój udział, a niejednokrotnie również kolegów, świadkowie zaś na rozprawie „zasłaniali się niepamięcią”. Ponadto inkryminowane zdarzenie było dynamiczne, krótkotrwałe, skierowane przeciwko kilku pokrzywdzonym, brało w nim udział kilkunastu napastników, którzy przemieszczali się, i nie zawsze widzieli w jaki sposób zachowywał się każdy z uczestników tego zdarzenia wobec pokrzywdzonych. Dlatego nie można w tych relacjach odnaleźć m.in. dokładnych opisów zachowań wszystkich oskarżonych i to bez względu na to, czy byli zamaskowani, czy też nie, w jaki sposób i w jakiej kolorystyce. W związku z tym, fakt że współsprawcy, czy pokrzywdzeni nie opisali działania napastnika w czerwonej kominiarce, czyli oskarżonegoA. L. (1), nie może prowadzić do wniosku, iż ustalenia Sądu Okręgowego w tym zakresie obarczone są błędem. Domaganie się zaś przez obrońcę oskarżonegoD. S.odtworzenia rozmów jakie oskarżeni prowadzili w czasie jazdy samochodami, ustalenie w których samochodach znajdowały się skradzione pokrzywdzonym przedmioty było niemożliwe nie dlatego, że Sąd Okręgowy dopuścił się obrazy przepisów postępowania, ale dlatego, że tylko tę wiedzę posiadali oskarżeni i nie przekazali jej w toku postępowania. Nie są to jednak tego rodzaju braki postępowania, które uzasadniałyby istnienie wątpliwości co do głównego przedmiotu procesu.
W sytuacji dowodowej sprawy obiektywnie nie było możliwe dokonanie precyzyjnej rekonstrukcji zdarzenia i ustalenie w jaki sposób zachowywał się każdy ze sprawców w konkretnym momencie zdarzenia. Nie oznacza to jednak, że nie było możliwe dokonanie ustaleń, które zadecydowały w sposób dostateczny o uznaniu winy oskarżonych w zakresie przypisanych im czynów. Analiza wszystkich relacji pozwoliła Sądowi orzekającemu na dokonanie rekonstrukcji przebiegu zdarzenia i dokonanie ustaleń w zakresie znamion przypisanego oskarżonym czynu, co nie zostało skutecznie podważone przez skarżących.
Apelacje nie kwestionują uczestnictwa oskarżonychA. L. (1)iD. S.w pobiciu pokrzywdzonych, a apelacja obrońcy oskarżonegoD. K.jego udziału w dokonaniu na pokrzywdzonych rozboju wyczerpującego znamiona przestępstwa zart. 280 § 1 kk. Nie przedstawiają też skutecznych argumentów, które mogłyby podważyć ustalenia Sądu Okręgowego co do tego, że ci oskarżeni akceptowali posługiwanie się maczetami przezR. R. (1)iJ. G. (2), wobec pokrzywdzonych, przy czym sami posiadaliD. S.gaz,A. L. (1)pałkę teleskopową,aD. K.łańcuch. To, że wobec oskarżonegoA. L. (1)nie orzeczono środka karnego zart. 44 § 2 kkw postaci przepadku pałki w realiach niniejszej sprawy nie może być uznane za argument potwierdzający zasadność apelacji.
Z ustaleń Sądu I instancji wynika, że przedmioty, w które „uzbrojeni” byli oskarżeni, zostały przed wyjściem na peron wyjęte z bagażnika samochodu, wtedy kiedy też wyjmowano maczety, a więc noże nie o małych rozmiarach, które można schować w dłoni w sposób niewidoczny dla innych osób. Widzieli je pokrzywdzeni, kiedy do pociągu wbiegli z maczetamiJ. G. (2)iR. R. (1), a wraz z tymi oskarżonymi m.in. oskarżonyD. S.. Z przyjętych za wiarygodne wyjaśnieńD. S.wynika, że działanie gazu odczuł oskarżonyA. L. (2), co oznacza, że znajdował się blisko źródła działania gazu, co też daje obraz usytuowania tego oskarżonego w centrum inkryminowanych działań i wobec oskarżonych posługujących się maczetami. Wbiegających do pociągu widzieli pozostali oskarżeni, którzy razem z nimi poszli na peron. Ponadto, jak wynika z niepodważonych ustaleń Sądu I instancji w momencie kiedy zdarzenie przeniosło się na peron to oskarżonyD. K.uderzałD.Ł.pięścią po żebrach, a oskarżonyJ. G. (2)uderzył go m.in. raz maczetą w nogę. Dla Sądu Okręgowego oczywistym było, że oskarżeniD. S.,A. L. (1)iD. K.nie posługiwali się maczetami, czynili to inni współsprawcy, co przecież nie jest równoznaczne przy istnieniu współsprawstwa z niemożliwością uznania, iż swoim zamiarem obejmowali posługiwanie się maczetami w czasie zdarzenia. To, że oskarżonyD. S.iA. L. (1)zaprzeczali, aby widzieli maczety, żeM. K. (3)nie pamiętał aby były one używane w czasie zajścia, że pierwsi obaj oskarżeni twierdzili, że wyjeżdżali z terenuklubu (...)celem pobicia kibiców przeciwnej drużyny piłkarskiej nie oznacza, że odmowa wiary w tym zakresie wyjaśnieniom oskarżonych nie podlega ochronieart. 7 kpk, skoro Sąd I instancji wykazał jakie dowody i okoliczności z nich wynikające o tym zadecydowały.
OskarżonyD. K.w swoich wyjaśnieniach złożonych w śledztwie jednoznacznie stwierdził, że celem działania było zaatakowanie(...)i zabranie im „barw”. Wydania tychże „barw” domagali się od pokrzywdzonych oskarżeni, którzy jako pierwsi wbiegli do pociągu, w tym m.in. oskarżonyD. S.. Natomiast oskarżeni będący na peronie wyciągając i bijąc pokrzywdzonych zabierali im szaliki, kurtkę i bluzę z emblematami klubowymi. Wśród tych oskarżonych był teżA. L. (1). Wbrew twierdzeniom apelacji bez znaczenia dla powyższej oceny był stwierdzony eksces oskarżonegoR. R. (1), a to że oskarżeni nie akceptowali jego działania znalazło odzwierciedlenie w zaskarżonym wyroku.
Uwzględniając powyższe nie można czynić zarzutu Sądowi Okręgowemu, iż uznał, że oskarżeniD. S.,A. L. (1)iD. K.akceptowali posługiwanie się maczetami wobec pokrzywdzonych przezJ. G. (2)iR. R. (1), jak też obejmowali swoim zamiarem zabór przedmiotów zawierających emblematy klubu piłkarskiego(...). Brak jest podstaw, aby uznać, iż w tym zakresie Sąd Okręgowy dopuścił się obrazy powoływanych w apelacjach przepisów postępowania, błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku mającego wpływ na jego treść, czy też obrazy prawa materialnego.
Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika dlaczego Sąd uznał, iż oskarżeni dopuścili się przestępstwa zart. 280 § 2 kk, jakie względy zadecydowały o przyjęciu ich współsprawstwa. To, że apelacja obrońcy oskarżonegoA. L. (1)nie przyjmuje „za logiczne, iż 7 oskarżonych jednocześnie dokonało zaboru” według jej autora „dwóch klubowych insygniów” nie może zmienić gruntownie umotywowanych poglądów orzecznictwa i doktryny. Bez znaczenie też dla przyjęcia kwalifikacji prawnej czynu zart. 280 § 2 kkjest charakter odniesionych obrażeń przez pokrzywdzonych, dlatego argument tej apelacji w omawianym zakresie jest zupełnie bezprzedmiotowy. Jeżeli zaś chodzi o określenie wartości skradzionych przez oskarżonych przedmiotów na szkodę pokrzywdzonych to fakt, iż nie była możliwa precyzyjna ich wycena nie dezawuuje ustaleń Sądu Okręgowego.
Skoro oskarżonym zostało udowodnione, że ich zamiarem było dążenie do zagarnięcia rzeczy, na których znajdowały się emblematy klubu piłkarskiego(...), poprzez użycie wobec pokrzywdzonych przemocy oraz przy posługiwaniu się nożami w postaci maczet przez dwóch współsprawców, to domaganie się przez apelacje, aby uznać, iż oskarżeniD. S.,A. L. (1)dopuścili się jedynie czynu zart. 158§ 1 kk, a oskarżonyD. K.czynu zart. 280 § 1 kkjest niezasadne. Oba elementy przypisanego oskarżonym przestępstwa rozboju określonego wart. 280 § 2 kkjak ustalił Sąd Okręgowy, były objęte wolą oskarżonych w postaci chęci uzyskania „barw”, jak i ustalonych środków do niego prowadzących. W związku tym nie może podlegać kwestionowaniu kwalifikacja prawna czynu przypisanego oskarżonymD. S.,A. L. (1)iD. K.. W tej sytuacji wniosek apelacji obrońcy oskarżonegoA. L. (1)o zastosowanieart. 283 kknie ma prawnej racji bytu. Zupełnie też pozbawiony zasadności jest gołosłowny zarzut naruszenia prawa tego oskarżonego do rozpoznania sprawy przez niezawisły sąd. Faktem jest, że co pewien czas pojawiają się w mediach doniesienia o agresywnych zachowaniach pewnych grup kibiców klubów piłkarskich i ich negatywna ocena. Jednak to nie media kreują zdarzenia i nie media kształtują stopień społecznej szkodliwości tego rodzaju zachowań. To sąd orzekający dokonuje oceny stopnia społecznej szkodliwości konkretnego czynu zarzucanego konkretnym oskarżonym kierując się wskazaniamiart. 115 § 2 kk. Brak jest jakichkolwiek podstaw, aby uznać, iż Sąd I instancji nie dotrzymał powyższych warunków i nie stosował się do naczelnych zasad procesowych.
Odnośnie apelacji obrońcy oskarżonegoR. R. (1)oraz apelacji prokuratora wniesionej na niekorzyść oskarżonego
Obrońca w apelacjinie kwestionuje ustaleń Sądu Okręgowego, a jedynie domaga się w swoim zasadniczym wniosku przypisania oskarżonemu zamiast czynu zart. 280 § 2 kkprzestępstw zart. 159 kkiart. 278 § 1 kk. Bezspornym jest więc, że oskarżonyR. R. (1)na peronie stacji kolejowejW.-P.działając wspólnie z innymi osobami posługując się maczetą wziął udział w pobiciu pokrzywdzonych, dokonał zaboru plecaka, kurtki, swetra na szkodęM. M. (1)oraz telefonu komórkowego, dokumentów na szkodęP. B. (1). Brak jest podstaw, aby uznać, iż ustalenia Sądu Okręgowego uprawniałyby do przyjęcia, iż oskarżony dopuścił się czynu zart. 159 kk, skoro jak sam przyznał „chcieliśmy się zemścić, pozabierać barwy i je popalić” (k 155-158). Podnieść też trzeba, że eksces dotyczący w/w kradzieży przedmiotów nie byłby możliwy do dokonania przez oskarżonego, gdyby wobec pokrzywdzonych nie stosował przemocy on sam, jak i współsprawcy, z którymi działał w porozumieniu. Dlatego też umocowanie faktyczne i prawne ma wniosek ewentualny apelacji przyjmujący za podstawę popełnienie przez oskarżonego czynu zart. 280 § 2 kk.
Trzeba jednak zauważyć, jak słusznie podnosi w swojejapelacji prokurator,że oskarżony, jak wynika z ustaleń Sądu Okręgowego swoich działań nie ograniczył tylko do opisanego mu czynu, bowiem swoim zamiarem obejmował całe zdarzenie, w którym uczestniczył. Sąd Okręgowy wyraźnie stwierdził (k 110-111 uzas), że oskarżony „R. R. (1)obejmował swoim zamiarem zarówno używanie przemocy wobec pokrzywdzonych jak i posługiwanie się maczetami, które to środki miały na celu przełamanie oporu pokrzywdzonych i dokonanie zaboru rzeczy. Niezależnie jednak od porozumienia obejmującego zabór przedmiotów z emblematami klubowymi,R. R. (1)wbiegł do przedziału (…)” pociągu skąd zabrał dodatkowo przedmioty na szkodęM. M. (1)iP. B. (1). To stanowisko znajduje potwierdzenie w zebranym materiale dowodowym, a ponadto warto zauważyć, że o ekscesie jednego ze współdziałających można mówić tylko wówczas, gdy dopuszcza się on zachowaniawykraczającego poza ramy porozumienia istniejącego między współdziałającymi, którzy nawet konkludentnie nie obejmują swoją świadomością i wolą ekscesu współdziałającego.
Powyższe przekonuje o zasadności apelacji prokuratora i wskazuje, iż opis czynu zawarty w zaskarżonego wyroku odnośnie oskarżonegoR. R. (1)pozostaje w sprzeczności ze stanem faktycznym i prawnym niniejszej sprawy. Dlatego też uwzględniając prawidłowe ustalenia należało w tym zakresie dokonać korekty poprzez przypisanie oskarżonemu czynu faktycznie przez niego popełnionego.
Przechodząc dowymiaru karywobec oskarżonegoR. R. (1)to Sąd Apelacyjny podzielił stanowisko wyrażone w zaskarżonym wyroku, iż wobec tegoż oskarżonego nie zachodzą podstawy do zastosowaniaart. 60 § 3 kk, o czym przekonuje w sposób zdecydowany lektura jego wyjaśnień. Jednocześnie nie można pominąć, iż wyjaśnienia tego oskarżonego, a także oskarżonegoD. S.i w pewnym zakresie oskarżonegoA. L. (1)pozwoliły Sądowi I instancji na pełniejszą rekonstrukcję przebiegu inkryminowanego zdarzenia, bowiem wskazywały też i inne okoliczności, osoby biorące udział w zajściu niż wynikało to z wyjaśnieńT. M. (1),Ł. J.,R. Ż..
Uwzględniając powyższe, okoliczności łagodzące wskazane przez Sąd Okręgowy, a także powoływane w apelacjach obrońców niezbyt groźne skutki jakie odnieśli pokrzywdzeni w wyniku zdarzenia i nie tracąc z pola widzenia stopnia winy oskarżonych i stopnia społecznej szkodliwości czynu popełnionego przez oskarżonych, Sąd odwoławczy uznał, iż wobec oskarżonych zachodzą warunki do zastosowania nadzwyczajnego złagodzenia kary pozbawienia wolności, bowiem nawet najniższa przewidziana ustawowo kara za czyn zart. 280 § 2 kkbyłaby niewspółmiernie surowa. Dlatego też w tym zakresie zmieniono zaskarżony wyrok poprzez orzeczenie, przy zastosowaniuart. 60 § 2 i § 6 pkt 2 kk, wobec oskarżonychR. R. (1),D. S.iA. L. (1)kar po 2 lata pozbawienia wolności, uznając, że kary te spełnią swoje ustawowe cele wobec oskarżonych, jak i w zakresie prewencji ogólnej. Całokształt okoliczności przedmiotowych i podmiotowych ujawnionych w sprawie nie uzasadniał warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonych wobec w/w oskarżonych kar pozbawienia wolności.

     Odnośnie apelacji obrońcy oskarżonegoK. K. (2)to Sąd Apelacyjny nie znalazł nie tylko w uzasadnieniu apelacji, ale i po przeprowadzeniu kontroli odwoławczej, argumentów, które wskazywałyby na zasadność zarzutu obrazy przepisówart. 410 kpkiart. 7 kpk. Niewątpliwie i w tym zakresie uzasadnienie zaskarżonego wyroku dalece odbiega od wzorcowego, niemniej jednak konfrontacja ustaleń faktycznych dokonanych przez Sąd I instancji z zebranymi w sprawie dowodami prowadzi do wniosku, iż stanowisko tegoż Sądu jest zasadne. Sąd Okręgowy uwzględnił wszystkie w tym zakresie dowody, poddał je ocenie, co do której autor apelacji nie wykazał, aby przekraczała graniceart. 7 kpk. Takich też argumentów nie znalazł Sąd odwoławczy. Warto zauważyć, iż z prawidłowych ustaleń Sądu Okręgowego wynika, że oskarżonyK. K. (2)kierując samochodem markiF. (...)nie pojechał, po spotkaniu się wszystkich przyklubie (...), jedynie w okolice stacji kolejowejW.-P., bowiem wcześniej wszyscy oskarżeni jadący samochodami krążyli poulicach (...)w poszukiwaniu(...), a nadto w pewnym momencie zatrzymali się, wszyscy spotkali się, wysiedli z samochodów i pobiegli na przystanek autobusowy w oczekiwaniu na autobus, w którym mieli być(...). Ponieważ zrezygnowali z zaatakowania jadących tam dwóch czy trzech kibiców, toT. M. (1)zdecydował, że pojadą na stacjęW.–P., bowiem właśnie tam będzie jechał pociąg z kibicami wracającymi doL.(str.14 uzas). Te okoliczności wynikają z wyjaśnień wskazanych oskarżonych, z którymi pozostają w sprzeczności wyjaśnienia oskarżonegoK. K. (2). Nie można czynić zarzutu Sądowi I instancji, że nie nadał waloru wiarygodności żadnej z wersji, którą podawał tenże oskarżony w toku postępowania.
Jeżeli chodzi o zarzut obrazyart. 413 kpk, to celem wykazania jego bezzasadności wystarczającym jest odwołanie się do treści zaskarżonego wyroku. Nie można też uznać, aby ocena stopnia społecznej szkodliwości czynu przypisanego oskarżonemu była niewłaściwa, bądź wykraczała poza treśćart. 115 § 2 kpk.
Reasumując – apelacja nie wykazała, aby Sąd Okręgowy dopuścił się obrazy wskazanych przepisów postępowania, a w konsekwencji błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku. Takich też argumentów nie znalazł Sąd Apelacyjny, dlatego uznał, iż ustalenia faktyczne, ustalenia co do winy oskarżonegoK. K. (2)są prawidłowe. Nie stwierdzono też istnienia okoliczności, które uzasadniałyby twierdzenie, iż orzeczona wobec oskarżonego kara pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania nosi cechy rażącej niewspółmierności w sensie surowości. W związku z powyższym zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoK. K. (2)utrzymano w mocy.
Odnośnie apelacji prokuratora wniesionej na niekorzyść oskarżonychA. Z. (1),M. Z.,M. K. (1),M. Ż.,J. Ś.,K. K. (1)iM. C.należy stwierdzić, iż zasługuje ona na uwzględnienie.W tej sytuacji ustosunkowanie się doapelacji obrońcy oskarżonegoK. K. (1)staje się bezprzedmiotowe.
OskarżonymA. Z. (1),M. Z.,M. K. (1),M. Ż.,J. Ś.,K. K. (1)aktem oskarżenia zarzucono popełnienie wspólnie i w porozumieniu z w/w innymi oskarżonymi czynu zart. 280 § 2 kk. Sąd Okręgowy uznał, iż oskarżeni dopuścili się czynu zart. 159 kki jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego wyroku uczynił to dlatego, że zarzucany czyn podzielił na dwie fazy. Pomijając przyjętą w tej mierze błędną kwalifikację prawną czynu, należy podnieść, że uzasadnienie zaskarżonego wyroku nie wyjaśnia jakie względy zadecydowały o tego rodzaju ustaleniach. Sąd ten w sposób arbitralny uznał, że zajście miało dwie fazy, w każdej z nich brali udział określeni oskarżeni, a w/w oskarżeni brali udział „w drugiej fazie” zajścia i nie obejmowali swoim zamiarem zaboru pokrzywdzonym przedmiotów z emblematamiklubu (...). Słusznie apelacja prokuratora zarzuca dowolność tychże ustaleń i wskazuje, że przeczą temu zebrane w sprawie dowody, w tym dowody, które Sąd I instancji obdarzył wiarygodnością.
Stanowisko skarżącego potwierdzają zeznania pokrzywdzonych, ale przede wszystkim wyjaśnienia samych oskarżonych, o czym przekonuje ich lektura. Oskarżeni wyjaśniali:
–J. Ś.(k 1658-61; 1690) na okrzyk „dawajcie do pociągu” grupa ruszyła i on w tej grupie. Były tam jakieś barwy, część uciekła z barwami, ktoś został „skrojony” (co w slangu młodzieżowym oznacza okradziony), pokrzywdzeni byli bici, kopani, sprawcy obskoczyli ich jak hieny, widział maczetę uR. R. (2). Opisując zdarzenie na rozprawie (k 3328) oskarżony podał, iż ruszył na peron razem z grupą, aby się od niej nie oddzielić i nie zachowywać dystansu.
–K. K. (1)wiedział odT. M. (1), żeby pojechać na awanturę co oznaczało, aby pobić, być może zabrać barwy, ustawić(...). Wszyscy wyszli na stację, nadjechał pociąg, pobiegli i on był w tej grupie, tyle że na końcu, ktoś został wyciągnięty z pociągu i był bity przez całą grupę, sprawcy ściągali bluzę, koszulę z pokrzywdzonych (k 1579-82). Część grupy była w pociągu, część na peronie, sam oskarżony zaprzecza udziałowi w tym zajściu, stwierdzając, że przesuwał się po peronie i widział pokrzywdzonych bitych rękami, pałkami, łańcuchem (k 1723).
–D. S.. że jak zbliżał się pociąg gęsiego wbiegli na peron i znaleźli się na końcu pociągu (k 1418)
–J. G. (2)(k 169, 1282, 1520) jak wjechał pociąg wszystkie osoby pobiegły do pociągu, połowa z nich weszła do pociągu, połowa zaczęła wyciągać kibiców z pociągu, widział, że każdy z kolegów szarpał kogoś, trzymał
–R. R. (1)gdy podjechał pociąg wszyscy wybiegli do pociągu, chcieli zemsty pozabierać barwy
–T. M. (1)na rozprawie podał, że cała grupa napierała na pociąg, zdarzenie przeniosło się na peron
–Ł. J.gdy nadjeżdżał pociągT. M. (1)krzyknął są, dawajcie, wtedy wszyscy podbiegli do tego wagonu, obok niego biegłJ. Ś., widział na peronieK. K. (1), opisał zachowania oskarżonych, ich przemieszczanie się i sposób atakowania pokrzywdzonych, potwierdził, że chcieli zabrać barwy (k 1286, 2282- 85)
–P. R. (1)stwierdził, że wszyscy poszli na peron, określił, żeM. Z.bił tych pokrzywdzonych, którzy zostali wyciągnięci z pociągu,A. Z. (1)trzymał osobę, którą reszta biła, z drugiej osoby wyciągniętej z pociągu i przewróconej na peron ściągnięto białą kurtkę
–D. K.przyznał, że atakowali pokrzywdzonych, aby zabrać barwy, to na miejscu wynikało, ze ktoś zajmuje się pobiciem, a ktoś inny zabiera rzeczy; jak on bił to reszta atakowała inne osoby, ściągali im bluzy, koszulki (k 1559-62)
–M. K. (2)podał (k 2152), że na początku oskarżeni schowali się za tablicami z reklamami i na sygnał ruszyli do pociągu, a on jako ostatni. Widział, jak pokrzywdzony wyciągany z pociągu jest bity i rozbierany z koszulki, widział jak z pokrzywdzonych zdejmowano ubrania z emblematami, wszyscy się bili, widział maczety. Chcieli zemścić się i upokorzyć(...), chcieli pobić i zabrać „barwy”.
Powyżej zaprezentowany fragmenty w pełni potwierdzają zasadność apelacji prokuratora i przekonują o niewykonaniu przez Sąd Okręgowy podstawowych obowiązków procesowych w omawianej części zaskarżonego wyroku. Tym samym uzasadniają uchylenie orzeczenia w tej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, celem dokonania ustaleń faktycznych zgodnych z regułąart. 2 § 2 kpk,
Taki sam wniosek odnosi się do wyroku odnośnieoskarżonegoM. C..Uzasadnienie zaskarżonego wyroku przekonuje o zasadności apelacji prokuratora i w tej części, bowiem powołane tamże argumenty są zasadne. Sąd Okręgowy w tym zakresie nie rozważył całokształtu dowodów, a szczególnie tych, które odnieść należy do udziału w zdarzeniu oskarżonegoM. C.. Poza kompleksowymi rozważaniami pozostały więc wskazujące na udział tego oskarżonego w zdarzeniu wyjaśnieniaT. M. (1)(k 972,973, 3292) iŁ. J.(k 2281,2284) zaś analizę połączeń telefonicznych Sąd I instancji ograniczył de facto do przepisania na kilku stronach uzasadnienia wszystkich stwierdzonych połączeń telefonicznych. Słusznie w tym zakresie apelacja prokuratora odwołuje się do połączenia telefonicznego wykonanego przezD. S.doM. C.z terenu dzielnicyU., co do którego stwierdzono udział w zdarzeniu. Natomiast z nieznanych powodów jeżeli chodzi o oskarżonegoM. C.wykluczono jego udział, a zadecydował tożsamy czas i miejsce połączenia co odnośnie jego kolegiD. S.. To w samochodzieD. S.według wyjaśnieńŁ. J.jechałM. C.. Warto też zauważyć, że np.M. K. (1)na rozprawie stwierdził (k 3367), że mimo, że jego telefon nie logował się w miejscu zdarzenia, to był on na peronie stacjiW.-P..
Jeszcze raz należy przypomnieć, że zgodnie z treściąart. 2 § 2 kpkpodstawę rozstrzygnięcia powinny stanowić prawdziwe ustalenia faktyczne, co w postępowaniu sądowym jest osiągalne tylko wtedy, gdy przedmiotem zainteresowania sądu jest cały zebrany materiał dowodowy bez pominięcia istotnych jego części i gdy całokształt tego materiału – po prawidłowym ujawnieniu go w procesie – stanie się następnie przedmiotem rozważań sądu zgodnie zart. 410 kpk. W niniejszej sprawie wobec oskarżonegoM. C., tak jak i wobec pozostałych oskarżonych, których dotyczy apelacja prokuratora w całości, Sąd Okręgowy z tego obowiązku nie wywiązał się, bowiem nie można przyjąć, aby ustalenia faktyczne poczynione przez tenże Sąd stanowiły rezultat analizy i oceny całokształtu okoliczności zebranych w sprawie. Dlatego i odnośnie oskarżonegoM. C.jedynie możliwym rozstrzygnięciem było uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, celem dokonania ustaleń w sposób zgodny zart. 410 kpkiart. 7 kpk.
Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny na mocyart. 437 § 1 i 2 kpkorzekł jak w wyroku.