Sąd Apelacyjny w Katowicach
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUa 1352/13
Data wyroku: 2014-04-01 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Ewa Piotrowska, Maria Małek-Bujak, Jolanta Ansion
Słowa kluczowe: Wysokość Świadczenia
Podstawa prawna: art. 15b ustawy z 18.02.1994r. ustawa o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Dz.U. Nr  8, poz. 67 ze zm.

Sygn. akt III AUa 1352/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 1 kwietnia 2014 r.
Sąd Apelacyjny w Katowicach
Wydział III Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący

SSA Maria Małek - Bujak (spr.)

Sędziowie

SSA Jolanta Ansion
SSA Ewa Piotrowska

Protokolant

Sebastian Adamczyk

po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2014 r. w Katowicach
sprawy z odwołaniaA. M.(A. M.)
przeciwko Dyrektorowi Zakładu Emerytalno - Rentowego Ministerstwa
Spraw Wewnętrznych i Administracji
o wysokość świadczenia
na skutek apelacji ubezpieczonegoA. M.
od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w Gliwicach z dnia 14 lutego 2013 r. sygn. akt VIII U 2471/12

oddala apelację.

/-/ SSA J. Ansion  /-/ SSA M. Małek-Bujak  /-/ SSA E. Piotrowska

Sędzia    Przewodnicząca   Sędzia

Sygn. akt III AUa 1352/13

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 2 listopada 2009 roku Dyrektor Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji ponownie ustalił wysokość policyjnej emeryturyA. M.. Od 1 stycznia 2010 roku wysokość świadczenia na podstawieart. 15b ustawy z 18 lutego 1994 roku o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzinokreślono na 1.856,49 zł. Na podstawie informacji sporządzonej przez Instytut Pamięci Narodowej z 12 czerwca 2009 roku organ rentowy ustalił, że odwołującyw okresie od 8 marca 1982 roku do 31 lipca 1990 roku pełnił służbęw organach bezpieczeństwa państwa. Emerytura wyniosła 0,7% podstawy wymiaruza każdy rok służby w organach bezpieczeństwa państwa.
W odwołaniu od powyższej decyzji ubezpieczony domagał się jej zmianyi przyznania mu nieobniżonej emerytury policyjnej naliczonej w wysokości 40% podstawy jej wymiaru za 15 lat służby i 2,6% podstawy wymiaru za każdy dalszy rok tej służby z uwzględnieniem okresów składkowych i nieskładkowych oraz przysługujących mu podwyższeń i dodatków, zasiłków i świadczeń pieniężnych. Według ubezpieczonego zaskarżona decyzja nie ma konstytucyjnej podstawy prawnej oraz błędnie zalicza okres służby od 8 marca 1982 roku do 31 lipca 1990 rokuw Komendzie Rejonowej Policji wR.do pracy w organach bezpieczeństwa państwa.
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o oddalenie odwołaniai podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko.
Sąd Okręgowy w Gliwicach wyrokiem z dnia 14 lutego 2013 rokuw sprawie o sygn. akt VIII U 2471/12 oddalił odwołanie.

Sąd Okręgowy na podstawie przeprowadzonego postępowania dowodowego,w szczególności akt emerytalnych, akt osobowych z IPN, świadectwa pracy, świadectwa służby ubezpieczonego, ustalił następujący stan faktyczny:

A. M.został przyjęty do służby w Komendzie Miejskiej Milicji Obywatelskiej wR.dnia 1 grudnia 1976 roku. Wykonywał pracę w Wydziale(...)jako referent operacyjny do dnia 7 marca 1982 roku. Z dniem 8 marca 1982 roku został przeniesiony do SB. Przebieg służby był następujący:

-

od 8 marca 1982 roku do 31 marca 1983 roku - Komenda Wojewódzka Milicji

Obywatelskiej wK.- Wydział(...)wC.-
inspektor,

-

od 1 kwietnia 1983 roku do 31 października 1989 roku - Komenda Miejska Milicji Obywatelskiej wR.-(...)- inspektor w karcie ewidencyjnej SB,

od 1 listopada 1989 roku do 31 lipca 1990 roku - Miejski Urząd Spraw WewnętrznychR.- inspektor - sekcja służby bezpieczeństwa.

Dnia 31 lipca 1990 roku został zwolniony w ramach weryfikacji. Następnie1 sierpnia 1990 roku został przyjęty do Policji i służbę odbywał w Komisariacie(...)Policji wR.. Ubezpieczony służył w Policji do 31 grudnia 1992 roku.
W czasie zatrudnienia w Służbie Bezpieczeństwa odbył kurs doskonalenia zawodowego funkcjonariuszy MO przeniesionych służbowo do SB, Specjalny Kurs Operacyjny SB. Z akt osobowych (karta 37) wynika, że zabezpieczał operacyjnieKopalnię (...). W związku z zaangażowaniem w pracę złożony został wniosek o nagrodę pieniężną.
Decyzją z 13 stycznia 1993 roku przyznano ubezpieczonemu prawo do emerytury policyjnej. Organ rentowy uwzględnił 16 lat i 1 miesiąc służby w Policji oraz 10 lat i 4 miesiące pracy cywilnej. Zaskarżoną decyzją organ rentowy ponownie ustalił wysokość świadczenia. Na podstawie informacji sporządzonej przez Instytut Pamięci Narodowej z 12 czerwca 2009 roku ustalił, że odwołujący w okresie od8 marca 1982 roku do 31 lipca 1990 roku pełnił służbę w organach bezpieczeństwa państwa.
W ocenie Sądu Okręgowego na gruncie tak ustalonego stanu faktycznego, odwołanie ubezpieczonego nie zasługiwało na uwzględnienie.
Sąd I instancji wskazał, iż dnia 16 marca 2009 roku wszedł w życie przepisart. 2 ust. 3 ustawy z dnia 23 stycznia 2009 roku o zmianie ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin oraz ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin(Dz. U. z 2009r. Nr 24, poz. 145). Zmienił onustawę z 18 lutego 1994 roku o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzinw ten sposób, że dodałart.15bw brzmieniu: w przypadku osoby, która pełniła służbę w organach bezpieczeństwa państwa, o których mowa wart. 2 ustawyz 18 października 2006 roku o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów, i która pozostawała w służbie przed dniem 2 stycznia 1999 roku emerytura wynosi:

1
0,7% podstawy jej wymiaru - za każdy rok służby w organach bezpieczeństwa państwa w latach 1944-1990,

2
2,6% podstawy wymiaru - za każdy rok służby lub okresów równorzędnych ze służbą, o których mowa w art. 13 ust. 1 pkt 1, la oraz 2-4.

Sąd I instancji podniósł, iż zgodnie z powołanym wyżej przepisem art. 2 ustawy z dnia 18 października 2006r., organami bezpieczeństwa państwa, w rozumieniu ustawy, są:
instytucje centralne Służby Bezpieczeństwa Ministerstwa Spraw Wewnętrznych oraz podległe im jednostki terenowe w wojewódzkich, powiatowych i równorzędnych komendach Milicji Obywatelskiej oraz wojewódzkich, rejonowych i równorzędnych urzędach spraw wewnętrznych.
Zdaniem Sądu Okręgowego postępowanie dowodowe wykazało, żeA. M.pełnił służbę w organach bezpieczeństwa państwa w okresie od 8 marca 1982 roku do 31 lipca 1990 roku ponieważ pełnił służbę:

-

od 8 marca 1982 roku do 31 marca 1983 roku w Komendzie Wojewódzkiej Milicji Obywatelskiej wK.- Wydział(...)SB, grupa operacyjnawC.na stanowisku inspektora,

od 1 kwietnia 1983 roku do 31 października 1989 roku w Komendzie Miejskiej Milicji Obywatelskiej wR.- sekcja(...)na stanowisku inspektoraw karcie ewidencyjnej SB,

od 1 listopada 1989 roku do 31 lipca 1990 roku w Miejskim Urzędzie Spraw Wewnętrznych wR.na stanowisku inspektora - sekcja służby bezpieczeństwa.

W konsekwencji Sąd I instancji ustalił, że były podstawy do przeliczenia świadczenia i do zastosowania przelicznika 0,7% za każdy rok służby od 8 marca 1983 roku do 31 lipca 1990 roku. Zdaniem ustawodawcy system władzy komunistycznej opierał się głównie na rozległej sieci organów bezpieczeństwa państwa, spełniającej w istocie funkcje policji politycznej, stosującej bezprawne metody, naruszające podstawowe prawa człowieka, a funkcjonariusze organów bezpieczeństwa pełnili swoje funkcje bez ponoszenia ryzyka utraty zdrowia lub życia, korzystając przy tym z licznych przywilejów materialnych i prawnych w zamianza utrwalanie nieludzkiego systemu władzy - co wynika z preambuły do ustawyz 23 stycznia 2009 roku o zmianie ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym (…).
Sąd I instancji wskazał, iż samo podjęcie i pełnienie służby w tych organach, niezależnie od zadań realizowanych przez danego funkcjonariusza w ramach tej służby i skutków jego osobistych działań powoduje, stosownie do treści przepisuart. 15b ustawy zaopatrzeniowej, przeliczenie wysługi emerytalnej, a przez to obniżenie świadczenia. Przepis ten stanowi, że w przypadku osoby, która pełniła służbę w organach bezpieczeństwa państwa dokonuje się przeliczenia świadczenia, nie wymienia on kolejnych przesłanek. Takie stanowisko zajął także Sąd Apelacyjny w Warszawie w wyroku z 13 kwietnia 2012 roku, III AUa 1708/11. Organ rentowy oparł zaskarżoną decyzję na informacji o przebiegu służby z IPN z 12 czerwca 2009 roku. Informacja taka nie ma charakteru wiążącego dla Sądu i podlega ocenie. Z akt osobowych wynika, że potwierdza ona rzeczywisty okres służby ubezpieczonegow organach bezpieczeństwa państwa. Okres służby w MO i Policji poza Służbą Bezpieczeństwa nie został zaliczony do służby w organach bezpieczeństwa państwa.
Zdaniem Sądu Okręgowego chybiony jest zarzut ubezpieczonego dotyczący niekonstytucyjności przepisów nakazujących przeliczenie świadczenia. Trybunał Konstytucyjny w pkt 4 wyroku z dnia 24 lutego 2010 r. (K 6/09) uznał, iżart. 15bust. 1 ustawy z dnia 18 lutego 1994r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin(Dz. U. Nr. 8, poz. 67 ze zm.) jest zgodny zart. 2, art. 10, art. 30, art. 32 i art. 67 ust. 1w związku zart. 31 ust. 3 Konstytucjioraz nie jest niezgodny zart. 42 Konstytucji.
W uzasadnieniu wyroku Trybunał Konstytucyjny podkreślił, iż z konstytucyjnej zasady zaufania do państwa i stanowionego przez niego prawa nie wynika w żaden sposób, że każdy, bez względu na cechujące go właściwości, może zakładać,że unormowanie jego praw socjalnych nie ulegnie nigdy w przyszłości zmianie na jego niekorzyść. Ponadto utrwalone jest w orzecznictwie stanowisko, że za każdy rok pełnienia służby w latach 1944- 1990 w organach bezpieczeństwa państwa, o których mowa w art. 2 ustawy z 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów, emerytura wynosi 0,7% podstawy jej wymiaru (art. 15b ust. 1 pkt 1 ustawy z 1994r.) co oznacza, że wysokość emerytury wyliczanej wyłącznie za okresy pełnienia takiej służby może być niższa od 40% podstawy wymiaru tego świadczenia - uchwała SN z 3 marca 2011 roku, II UZP 2/11.
Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy oddalił odwołanie na podstawieart. 47714§ 1 k.p.c.

Apelację od powyższego wyroku wniósł ubezpieczony.
Zaskarżając powyższy wyrok w całości, zarzucił mu naruszenie prawa materialnego, tj. art. 14 i 15 ustawy z dnia 18 lutego 1994 roku o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy w związku z art. 2 ust. 3 i art. 15b ustawy z dnia21 stycznia 2009 roku (Dz. U. nr 24 z 2009) zmieniającego ustawę o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy, polegające na błędnej jego wykładni przez przyjęcie,że należna dotychczasowa ubezpieczonemu emerytura, jako funkcjonariuszowi organów bezpieczeństwa państwa, powinna być od 1 stycznia 2010 roku obniżona do kwoty 1.856,49 zł przy zastosowaniu współczynnika podstawy jej wymiaru 0,7%za każdy rok służby, chociaż powołane wyżej przepisy takiego naliczania emerytury ubezpieczonemu nie uzasadniają oraz niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności dla rozstrzygnięcia sprawy.
Zdaniem apelującego Sąd Okręgowy w sposób mechaniczny oparł się na przepisach ustawy z dnia 21 marca 2009 roku, nie dokonując należnej wykładni jej przepisów w stosunku do ustawy z dnia 18 lutego 1998 roku, regulującej świadczenia emerytalne funkcjonariuszy. Apelujący wywiódł, iż Trybunał Konstytucyjnyw sprawie o sygn. akt K 6/09 uznał przy 5 głosach odrębnych, że ustawa jest zgodnaz Konsytuacją, ale w uzasadnieniu swojego orzeczenia, dostrzegł, że ustawodawca obniżając podstawę emerytury funkcjonariuszy organów bezpieczeństwa państwa służących w latach 1944-1990 przewidział wyraźnie odpowiednie stosowanie art. 14i 15 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy. Zdaniem Trybunałuw ustawie zmieniającej nakaz odpowiedniego stosowania art. 15 ustawyo zaopatrzeniu emerytalnym oznacza, że organ emerytalny powinien brać pod uwagę przy naliczaniu wysokości świadczenia treść art. 15.1 stwierdzając, że emerytura dla funkcjonariusza, który pozostawał na służbie przed dniem 2 stycznia 1999 roku wynosi 40% podstawy wymiaru za 15 lat służby. W ocenie apelującego, z treściart. 15b, który w ust. 2 stanowi, że emerytura funkcjonariusza, który pozostawałw służbie przed dniem 2 stycznia 1999 roku wynosi 40% podstawy jej wymiaru, zaś wskaźnik 2,6% podstawy jej wymiaru dotyczy każdego kolejnego roku ponad 15 lat służby.
Ponadto apelujący zarzucił, iż Sąd Okręgowy rozpoznając odwołanie oparł swoje ustalenia jedynie o akta osobowe ubezpieczonego i akta IPN-u i na ich podstawie ustalił przebieg służby ubezpieczonego w organach bezpieczeństwa państwa w charakterze inspektora nie próbując ustalić i analizować przebiegu tej służby oraz sposobu jej wykonywania. Ponadto podniósł, iż Sąd Okręgowy nie ustalił czym ubezpieczony się zajmował w spornym okresie.
Apelujący wskazał, iż z dniem 1 sierpnia 1990 roku przyjęto go ponownie do policji wR., gdzie pracował do 1992 roku, kiedy to przeszedł na rentę inwalidzką w związku z chorobą. W ocenie ubezpieczonego dowodzi to faktu, że nie miał on „nic szkodliwego na sumieniu”.
Ubezpieczony podniósł, iż zgodnie z orzecznictwem SN z dnia 9 grudnia 2011 roku, informacje IPN-u nie wiążą Sądu Ubezpieczeń Społecznych, do którego należy ostateczna ocena co do zakwalifikowania określonych okresów służby emerytowanego funkcjonariusza, jako służby w organach bezpieczeństwa państwa.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Apelacja nie znajduje usprawiedliwionych podstaw i podlega oddaleniu.

Wbrew zarzutom apelacji, Sąd Okręgowy ferując zaskarżone orzeczenie nie naruszył prawa materialnego i nie zachodzi jakakolwiek podstawa do ingerencji Sądu drugiej instancji w podważenie trafności tego rozstrzygnięcia.
Należy przypomnieć, iż zgodnie zart. 15b ust. 1 ustawy z dnia 18 lutego 1994r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin(Dz. U. z 2004 , Nr 8, poz. 67, tekst jednolity, dalej jako ustawa o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy), w przypadku osoby, która pełniła służbę w organach bezpieczeństwa państwa, o których mowa wart. 2 ustawy z dnia 18 października 2006r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów, i która pozostawała w służbie przed dniem2 stycznia 1999r., emerytura wynosi:
1) 0,7% podstawy wymiaru - za każdy rok służby w organach bezpieczeństwa państwa w latach 1944-1990;
2) 2,6% podstawy wymiaru - za każdy rok służby lub okresów równorzędnych ze służbą, o których mowa w art. 13 ust. 1 pkt 1, 1a oraz pkt 2-4.
Zatem warunkiem zastosowania w stosunku do ubezpieczonego powyższego przepisu było ustalenie, że w spornym okresie od dnia 8 marca 1982 roku do dnia31 lipca 1990 roku pełnił służbę w organach bezpieczeństwa państwa, a nie ocena jej charakteru. Ustawodawca nie uzależnił zastosowania przelicznika 0,7% podstawy wymiaru od zakresu obowiązków i faktycznie wykonywanych działań na stanowisku pracownika służby w organach bezpieczeństwa państwa w latach 1944-1990, a jedynie od samego faktu zatrudnienia w organach bezpieczeństwa państwa.
Po myśli zaśart. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 18 października 2006r.o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów(jednolity tekst: Dz. U. z 2007r. Nr 63,poz. 425zpóźn. zm., dalej jako ustawa o ujawnianiu informacji) organami bezpieczeństwa państwa w rozumieniu ustawy są instytucje centralne Służby Bezpieczeństwa Ministerstwa Spraw Wewnętrznych oraz podległe im jednostki terenowew wojewódzkich, powiatowych i równorzędnych komendach Milicji Obywatelskiej oraz w wojewódzkich, rejonowych i równorzędnych urzędach spraw wewnętrznych.
Sąd Apelacyjny w pełni podziela zastosowaną przez Sąd Okręgowy wykładnię art. 15b ustawy z dnia 18 lutego 1994r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji (j.t. Dz. U. z 2004r. Nr 8, poz. 67 z późn. zm.). Podkreślenia wymaga, że to wolą ustawodawcy zostały wprowadzone przepisy zmieniające zasady ustalania wysokości świadczeń emerytalnych funkcjonariuszy policji za okres ich służbyw organach bezpieczeństwa państwa ujęte w art. 15b ustawy z dnia 18 lutego 1994r.o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji (j.t. Dz. U. z 2004r. Nr 8, poz. 67 z późn. zm.) i to ustawodawca określił w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 18 października 2006r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 (...) (Dz. U. z 2007r. Nr 63, poz. 425 z późn. zm.), które organy zalicza do organów bezpieczeństwa państwa. Sąd Okręgowy przeanalizował w wystarczający dla kontroli instancyjnej jego motywów sposób zarzuty odwołującego dotyczące jego zdaniem sprzeczności przepisów ww. ustawy z normami i zasadami konstytucyjnymi. Odwołanie się w tym zakresie do stanowiska Trybunału Konstytucyjnego zawartegow uzasadnieniu wyroku z dnia 24 lutego 2010r. wydanego w sprawie o sygn. akt K 6/09 (OTK-ZU 2012 Seria A 2010 Nr 2, poz. 15) jest nie tylko uprawnione, ale wręcz uzasadnione. W wyroku tym bowiem Trybunał Konstytucyjny potwierdził zgodność art. 15b ust. 1 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy z art. 2, art. 10,art. 30, art. 32 i art. 67 ust. 1 w zw. zart. 31 ust. 3 Konstytucjioraz stwierdził,że przepis ten nie jest niezgodny zart. 42 Konstytucji. Jednocześnie Trybunał Konstytucyjny poddał szczegółowej analizie zgodność objętej zarzutami regulacjizKonwencją o ochronie praw człowieka i podstawowych wolnościna tle orzecznictwa Europejskiej Komisji Praw Człowieka i Europejskiego Trybunału Praw Człowieka. Z mocyart. 190 ust. 1 Konstytucjiorzeczenia Trybunału Konstytucyjnego mają moc bezwzględnie obowiązującą i wobec tego podważanie przywołanego wyżej rozstrzygnięcia Trybunału Konstytucyjnego nie jest dopuszczalne.
Odpowiadając na zarzut apelującego dotyczący naruszenia prawa materialnego, tj. art. 14,15 i 15b ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym (…), Sąd Apelacyjny w pełni podzielił pogląd prawny wyrażony przez Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia24 czerwca 2013r., II UK 83/13, LEX nr 1335577, że nie ma żadnych podstaw ani uzasadnienia korygowanie zasady wyliczania emerytury mundurowej od innego wskaźnika procentowego niż 0,7% podstawy wymiaru tego świadczenia za każdy rok służby w organach bezpieczeństwa państwa, o których mowa w ustawie lustracyjno-dezubekizacyjnej, w drodze odpowiedniego stosowania art. 15 ust. 1 in principio ustawy z 1994r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, który przewiduje co najmniej 40% podstawę wymiaru tego świadczenia z tytułu pozostawania w służbie przed dniem 2 stycznia 1999r. Jeżeli służba była pełniona w latach 1944-1990w organach bezpieczeństwa państwa totalitarnego, o której mowa w art. 2 ustawy lustracyjno-dezubekizacyjnej, to emerytura wynosi zawsze po 0,7% podstawy wymiaru tego świadczenia za każdy rok pełnienia takiej służby (art. 15b ust. 1 pkt 1 ustawy zaopatrzeniowej), z jedynym wyjątkiem uregulowanym w art. 15b ust. 3 i 4 (tak też Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 3 marca 2011r., II UZP 2/11, OSNP 2011/15-16/210; Sąd Apelacyjny w Lublinie w wyroku z dnia 28 maja 2013r., III AUa 369/13, LEX nr 1324724, Sąd Apelacyjny w Białymstoku z dnia 28 maja 2013r., III AUa 1160/12, LEX nr 1324648).
Natomiast dopuszczenie do dalszej służby już w warunkach demokratycznego państwa i porządku prawnego, po tzw. pozytywnym zweryfikowaniu przydatności do służby, nie zmienia oceny wcześniejszej służby w organach totalitarnej państwowej przemocy politycznej, która w warunkach demokratycznego państwa prawnego nie może być tytułem do dalszego utrzymywania lub korzystania z przywilejów uzyskanych z nielegalnej, niegodnej lub niegodziwej służby z natury rzeczy i z punktu widzenia podstawowych, bo przyrodzonych naturze ludzkiej standardów prawnychi obywatelskich demokratycznego państwa prawnego, tj. przywilejów z tytułu służby w organach, które w istocie rzeczy były strukturami niebezpieczeństwa państwa totalitarnego, przeznaczonymi do zwalczania ruchów niepodległościowo-wolnościowych i demokratycznych dążeń oraz aspiracji do odzyskania lub przywrócenia podstawowych praw i wolności obywatelskich (Sąd Apelacyjnyw Lublinie w wyroku z dnia 22 maja 2013r., III AUa 327/13, LEX nr 1321980).
Niezależnie od powyższego, odnosząc się do zarzutu apelacyjnego dotyczącego związania także Sądu informacją o służbie ubezpieczonego uzyskaną z Instytutu Pamięci Narodowej, należy wskazać, że sąd powszechny (sąd ubezpieczeń społecznych), rozpoznający sprawę w wyniku wniesienia odwołania od decyzji organu emerytalnego (Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych wW.) w sprawie ponownego ustalenia (obniżenia) wysokości emerytury policyjnej byłego funkcjonariusza Służby Bezpieczeństwa, nie jest związany treścią takiej informacji zarówno co do faktów (ustalonego w tym zaświadczeniu przebiegu służby), jak i co do kwalifikacji prawnej tych faktów (zakwalifikowania określonego okresu służby jako służby w organach bezpieczeństwa państwa). Takie stanowisko zostało zaprezentowane w uchwale Sądu Najwyższego Izba Pracy, (...) i Spraw Publicznych z dnia 9 grudnia 2011r. (II UZP 10/2011, Lex Polonica nr 2802706, OSNP 2012/23-24 poz. 298).
Stanowisko to Sąd Apelacyjny w pełni akceptuje. Związanie informacją uzyskaną z Instytutu Pamięci Narodowej obejmuje jedynie organ rentowy, który przy wydawaniu decyzji musi kierować się danymi zawartymi w informacji o przebiegu służby. Ustalenia faktyczne i interpretacje prawne Instytutu Pamięci Narodowej nie mogą natomiast wiązać sądu - do którego wyłącznej kompetencji (kognicji) należy ustalenie podstawy faktycznej rozstrzygnięcia w przedmiocie prawa do emerytury policyjnej i jej wysokości oraz odpowiednia kwalifikacja prawna (subsumcja) ustalonych faktów. Taka argumentacja jest uzasadniona tym bardziej,że w postępowaniu z zakresu ubezpieczeń społecznych nie obowiązują ograniczenia dowodowe wynikające z przepisów rozporządzenia, odmiennie niż w postępowaniu przed organem rentowym, a zastosowanie znajdują wyłącznie przepisyk.p.c., w tym także przepisy dotyczące postępowania dowodowego.
Powyższe, jak wskazał Sąd Najwyższy w powołanej uchwale, oznacza,że ostatecznie ocena co do zakwalifikowania określonych okresów służby emerytowanego funkcjonariusza jako służby w organach bezpieczeństwa państwa należy do sądu ubezpieczeń społecznych. Tylko do sądu należy też interpretacja art. 15 i 15b ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy, w szczególności jejart. 15b ust. 1 w związku z art. 2 ust. 1 i ust. 3 ustawy o ujawnianiu informacji.
W ocenie Sądu Apelacyjnego zasadnie Sąd pierwszej instancji, weryfikując informację IPN z dnia 12 czerwca 2009 roku na podstawie akt osobowych, stwierdził, iż odzwierciedla ona rzeczywisty przebieg służby ubezpieczonego w organach bezpieczeństwa. Należy mieć na uwadze, iż w aktach osobowych ubezpieczonego znajdują się dokumenty potwierdzającego jego aktywny udział w ramach Służby Bezpieczeństwa (k.31 zaświadczenie o ukończeniu kursu doskonalenia zawodowego funkcjonariuszy MO przeniesionych służbowo do Służby Bezpieczeństwa, k. 35 zaświadczenie o ukończeniu cyklu doskonalenia zawodowego i politycznego w latach 1983-1984, k. 37 wniosek o wyróżnieniu nagrodą pieniężna dla inspektora Sekcji(...)Służby Bezpieczeństwa za zabezpieczenie operacyjneKopalni (...), poprzez wartościowe osobowe źródła informacji ulokowane w najbardziej zagrożonych miejscach (…). Poza tym warto podkreślić, że aktywny udział ubezpieczonegow kursach i szkoleniach organizowanych przez Komendę Miejską Milicji Obywatelskiej, czy Miejski Urząd Spraw Wewnętrznych wR., niewątpliwie świadczy o jego zaangażowaniu w powierzone ówcześnie obowiązki.
Sąd Apelacyjny dokonując ponownej analizy zebranego materiału dowodowego, nie podzielił zarzutu ubezpieczonego, jakoby Sąd I instancji nie wyjaśnił wszystkich istotnych okoliczności dla rozstrzygnięcia sprawy. Jak już wyżej wskazano, podleganie powyższym przepisom wynika zaś z samego faktu pełnienia służby w charakterze funkcjonariusza w byłych organach bezpieczeństwa państwa.
Ubezpieczony nie wykazał, by w jego sytuacji miał zastosowanie wyjątek przewidziany art.15b ust.3 i 4 ustawy powołanej powyżej.
Mając na uwadze całokształt powyżej przytoczonych okoliczności Sąd Apelacyjny w całej rozciągłości podzielił stanowisko Sądu pierwszej instancji zarówno odnośnie ustalenia stanu faktycznego, jak również dokonanej oceny prawneji opierając się na treściart. 385 k.p.c.w pkt 1 oddalił apelację uznając jąza bezzasadną.

/-/ SSA J. Ansion  /-/ SSA M. Małek-Bujak  /-/ SSA E. Piotrowska

Sędzia Przewodnicząca Sędzia

JM