Sąd Okręgowy w Gliwicach
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 509/14
Data wyroku: 2014-09-23 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Krzysztof Ficek, Marcin Schoenborn, Dariusz Prażmowski
Słowa kluczowe: Oszustwo
Podstawa prawna: art. 286 § 1 kk

Sygnatura akt VI Ka 509/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia23 września 2014r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący SSO Dariusz Prażmowski
Sędziowie SSO Krzysztof Ficek (spr.)
SSO Marcin Schoenborn
Protokolant Agata Lipke
przy udziale Bożeny Sosnowskiej
Prokuratora Prokuratury Okręgowej
po rozpoznaniu w dniu 23 września 2014 r.
sprawyM. K.ur. (...)wR.,
synaB.iJ.
oskarżonego zart. 286§1 kk,art. 297§1 kk,art. 286§1 kkiart. 297§1 kkw zw. zart. 11§2 kk
na skutek apelacji wniesionej przez oskarżyciela publicznego
od wyroku Sądu Rejonowego w Rudzie Śląskiej
z dnia 22 stycznia 2014 r. sygnatura akt II K 344/13
na mocyart. 437 kpkiart. 438 kpk
uchyla punkty 1, 2, 3, 4 oraz 16 a) i sprawę oskarżonegoM. K.przekazuje Sądowi Rejonowemu w Rudzie Śląskiej do ponownego rozpoznania.
Sygn. akt VI Ka 509/14

UZASADNIENIE
M. K.został oskarżony o popełnienie VII czynów zabronionych: I. zart. 286 §1 k.k., II. zart.297 § 1 k.k., III. zart. 286 § 1 k.k.iart. 297 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k., IV. zart. 286 § 1 k.k.iart. 297 § 1 k.k.w zw. zart. 11§ 2 k.k, V. zart. 297 § 1 k.k., VI.zart. 297 § 1 k.k., VII zart. 286 § 1 k.k.iart. 297 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.
Wyrokiem Sądu Rejonowego w Rudzie Śląskiej wydanym w trybie art. 335 k.p.k. z dnia 22 stycznia 2014 roku w sprawie o sygn. akt II K 344/13M. K.został uznany za winnego czynów opisanych w części wstępnej wyroku: czynu opisanego w pkt I, tj. zart. 286 § 1 k.k., czynów opisanych w pkt II, V, VI tj. zart. 297 § 1 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k., czynów opisanych w pkt III, IV tj.art. 286 § 1 k.k.iart. 297 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.
Od powyższego wyroku apelację złożył oskarżyciel publiczny na niekorzyść w części dotyczącejM. K.zarzucając wyrokowi:
-obrazę prawa procesowego, a toart. 335 § 1 k.p.k.w zw. zart. 343 § 6 k.p.k., mająca wpływ na treść orzeczenia, a polegająca na wydaniu przez Sąd wobec oskarżonegoM. K.wyroku skazującego w trybieart. 335 k.p.k., mimo nie uwzględnienia w pełnym zakresie wniosku o wydanie wyroku i orzeczenie uzgodnionych z oskarżonym kar, poprzez pominięcie w punkcie 3 wyroku w ciągu przestępstw czynu opisanego w części wstępnej wyroku jako czyn VII z dnia 8 marca 2002 r. tj. o przestępstwo zart. 286 § 1 kkiart. 297 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.
- błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia i mający wpływ na jego treść a polegający na nie uznaniaM. K.za winnego popełnienia przestępstwa opisanego w części wstępnej wyroku jako czyn VII z dnia 8 marca 2002 r. tj. o przestępstwo zart. 286 § 1 kkiart. 297 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.podczas gdy zgromadzony w postępowaniu materiał dowodowy wskazuje na wyczerpanie znamion przedmiotowego przestępstwa przez oskarżonego.
Stawiając powyższe zarzuty oskarżyciel publiczny wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w części dotyczącej oskarżonegoM. K.i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Sąd  Odwoławczy  zważył, co następuje:

Apelacja oskarżyciela publicznego okazała się zasadna. W skutek wniesienia apelacji konieczne stało się uchylenie zaskarżonego orzeczenia w punkcie 1,2,3,4 oraz 16 a i przekazanie sprawy oskarżonegoM. K.Sądowi Rejonowemu w Rudzie Śląskiej do ponownego rozpoznania.
Sąd I instancji wydając zaskarżony wyrok w części dotyczącej oskarżonegoM. K.starannie i wnikliwie przeanalizował stan faktyczny, dokonał również prawidłowych ustaleń dotyczących okoliczności popełnienia przez oskarżonego zarzucanego mu czynu oraz ustaleń w zakresie winy. Nie budzi również zastrzeżeń przyjęta kwalifikacja prawna przypisanych mu czynów.
Sąd pierwszej instancji uwzględniając wniosek prokuratora o skazanie bez przeprowadzenia rozprawy w trybieart. 335 k.p.k.w sentencji wyroku nie zawarł rozstrzygnięcia w przedmiocie czynu z dnia 8 marca 2002 roku, tj. przestępstwa zart. 286 § 1 kkiart. 297 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k., objętego zawartym porozumieniem, wskazanego w części wstępnej wyroku w punkcie VII, dopuszczając się tym samym naruszenia prawa procesowegoart. 413 § 1 pkt 5 k.p.k.
Świadczy o tym wymienienie przez sąd pierwszej instancji w części wstępnej wyroku tego czynu oraz przedstawienie w uzasadnieniu faktycznych i prawnych rozważań odnoszących się do niego. Uznać zatem należy, że sąd rozpatrujący sprawę nie umieścił jedynie rozstrzygnięcia w tym zakresie w sentencji wyroku. Jednocześnie podkreślić należy, że sam wskazał na to uchybienie w treści uzasadnienia, podając, że na skutek omyłki pominął jeden czyn szczegółowo opisany w części wstępnej wyroku- czyn VII z dnia 8 marca 2002 r. tj. o przestępstwo zart. 286 § 1 kkiart. 297 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.
Wobec powyższego oskarżyciel publiczny niesłusznie postawił II zarzut tj. błędu w ustaleniach faktycznych polegającego na nie uznaniuM. K.za winnego zarzuconego mu czynu opisanego w części wstępnej wyroku jako czyn VII z dnia 8 marca 2002 roku., albowiem sąd pierwszej instancji jedynie pominął zamieszczenie rozstrzygnięcia w tym zakresie w sentencji wyroku, dopuszczając się naruszeniaart. 413 § 1 pkt 5 k.p.k..
Uznać zatem należy, że doszło do obrazy prawa procesowego mającego wpływ na rozstrzygnięcia i koniecznym było uchylenie punktu 1,2,3,4 oraz 16 a wyroku i przekazanie sprawy oskarżonegoM. K.Sądowi Rejonowemu w Rudzie Śląskiej do ponownego rozpoznania.
Jednocześnie wskazać należy, że nie ma przeszkód prawnych, aby sąd I instancji ponownie wydał wyrok w trybieart. 335 k.p.k., albowiem treść uzgodnień stron nie uległa zmianie.