Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 1733/13
Data wyroku: 2014-02-04 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jarosław Staszkiewicz
Podstawa prawna: art 244 kk

Sygnatura akt II K 1733/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 4 lutego 2014 roku
Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze Wydział II Karny w składzie:
Przewodniczący: SSR Jarosław Staszkiewicz
Protokolant:Anna Walter

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 II 2014 roku sprawy

R. B.,
synaR.iH.z d.W.,
urodzonego w dniu (...)wJ.,
oskarżonego o to, że:
w dniu 3 września 2013 roku wJ.woj.(...)kierował samochodem osobowym markiV. (...)nr rej. (...)po drodze publicznej wbrew orzeczonemu w dniu 6 lipca 2010 roku przez Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze sygn. akt II K 733/10 zakazowi prowadzenia pojazdów mechanicznych obowiązującemu od 3 IV 2010 roku do 2 IV 2014 roku,
tj. o czyn zart. 244 k.k.

I
oskarżonegoR. B.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w części wstępnej wyroku przy przyjęciu, iż działał on wbrew zakazowi prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym, orzeczonemu wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 26 marca 2010r. w sprawie II K 733/10, tj. występku zart. 244 k.k.i za to, na podstawieart. 244 k.k., wymierza mu karę 6 ( sześciu ) miesięcy pozbawienia wolności;

II
na podstawieart. 624 § 1 k.p.k., zwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.

UZASADNIENIE
Wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 26 marca 2010 roku, w sprawie II K 733/10, orzeczono wobecR. B.zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym. Obowiązywał on również w dniu 3 września 2013 roku. Tego dniaR. B.wsiadł do samochodu markiV. (...)onumerze rejestracyjnym (...)i kierował nim poulicach (...), zanim został zatrzymany do kontroli drogowej naulicy (...).
( dowód: wyjaśnieniaR. B.k. 26-27 i 39,
zeznaniaB. G.k. 29,
notatka urzędowa k. 1,
odpis wyroku k. 16 )
R. B.był wcześniej karany za przestępstwa.
( dowód: dane o karalności k. 7-9,
odpisy wyroków k. 14-17 )
Oskarżony w toku całego postępowania przyznawał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Wyjaśniał, iż w dniu zdarzenia był w pracy wC.. Wówczas zadzwoniła do niego sąsiadka jego byłej żony, informując o urazie ręki syna. Oskarżony zdecydował się pojechać do miejsca zamieszkania dziecka, naulicę (...). Kierował na tej trasie samochodem swojej konkubiny. Został jednak zatrzymany do kontroli drogowej przez funkcjonariuszy Policji. Wiedział o obowiązującym go zakazie prowadzenia pojazdów.
Sąd uznał wyjaśnienia oskarżonego za wiarygodne. Jego twierdzenia o kierowaniu samochodem poulicy (...)wJ.w dniu zdarzenia znajdują potwierdzenie w zeznaniach świadka oraz treści sporządzonej po kontroli drogowej notatki urzędowej. Przyznanie, iż obowiązywał go wówczas zakaz prowadzenia pojazdów jest zgodne z relacją świadka oraz treścią dokumentów – notatki urzędowej, danych o karalności, jak również odpisu wyroku. Wobec braku podstaw do kwestionowania prawdomówności oskarżonego, za wiarygodne uznano również jego twierdzenia, co do powodu, dla którego zdecydował się on w dniu zdarzenia na prowadzenie samochodu.
Za wiarygodne uznano zeznania świadka oraz dowody z dokumentów – notatki urzędowej, odpisów wyroków oraz danych o karalności oskarżonego.B. G.zgodnie z innymi dowodami przekazał przebieg kontroli drogowejR. B.. Wymienione dokumenty zostały sporządzone przez uprawnione podmioty, w przewidzianej prawem formie. Żadna ze stron nie kwestionowała ich rzetelności w toku postępowania.
Oskarżony przyznał, iż to on w dniu 3 września 2013 roku, około godziny 6:35, kierował poulicy (...)wJ.samochodem markiV. (...)onumerze rejestracyjnym (...). Potwierdziły to pozostałe dowody zebrane w sprawie. Sprawstwo oskarżonego w tym zakresie nie budziło zatem wątpliwości.
Oskarżony wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze w sprawie II K 733/10 został skazany za czyn zart. 178a § 1 k.k.iart. 244 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.Orzeczono tam wobec niego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 4 lat. Wyrok ten uprawomocnił się 3 kwietnia 2010 roku. Wspomniany zakaz obowiązuje więc przez 4 lata od 3 kwietnia 2010 roku. Oskarżony miał go przestrzegać również 3 września 2013 roku. Kierując samochodem – pojazdem mechanicznym – poulicy (...)wJ.– w ruchu lądowym – naruszał on ów zakaz. Swoim działaniem wypełniał zatem znamiona zart. 244 k.k.
Oskarżony w czasie zdarzenia nie znajdował się w sytuacji lub stanie, które wyłączałyby swobodę jego działania lub podejmowania decyzji. Sam przyznał, iż nie musiał jechać samochodem, aby dowiedzieć się, co stało się dziecku. Jego zawinienie nie budziło w tej sytuacji wątpliwości.
Z tych powodów Sąd uznał oskarżonego za winnego tego, że 3 września 2013 roku wJ.kierował samochodem markiV. (...)onumerze rejestracyjnym (...)po drodze publicznej wbrew orzeczonemu wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z 26 marca 2010 roku w sprawie II K 733/10 zakazowi prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym, to jest występku zart. 244 k.k.
Społeczną szkodliwość czynu oskarżonego oceniono jako przeciętną. Brak jest okoliczności istotnie podnoszących lub obniżających wagę jego występku.
Stopień zawinienia oskarżonego oceniono jako nieco niższy niż przeciętny. Sprawca kierował samochodem, gdyż spieszył do dziecka, które doznało urazu ręki. Jednak miał szereg stosunkowo łatwo dostępnych, innych możliwości przemieszczenia się naulicę (...)wJ.. Nadto syn oskarżonego ma 16 lat, potrafi już w podstawowym zakresie zadbać o swoje potrzeby, na miejscu obecna była nadto inna osoba – sąsiadka – która mogła reagować w razie zaistnienia poważnego zagrożenia dla zdrowia dziecka. SytuacjaR. B.nie była więc przymusowa, a nawet istotnie nagląca.
Na wymiar kary większego wpływu nie miała postawa oskarżonego w czasie postępowania. Przyznał się on wówczas do popełnienia zarzucanego czynu, wyjaśnił jego okoliczności. Wskazać jednak należy, iż fakty te były znane już wcześniej, ustalono je na podstawie innych dowodów. Jednoznaczność przebiegu wypadków była oczywista również dla sprawcy. Jego postawa nie przyczyniała się zatem do przyspieszenia postępowania, nie dowodziła też zrozumienia przez niego naganności naruszania zasad porządku prawnego.
Bardzo istotną okolicznością obciążającą dla oskarżonego był jego dotychczasowy tryb życia.R. B.był dotąd 14 razy karany za przestępstwa na terenie Polski. Za część z tych czynów odbywał kary pozbawienia wolności. Dwukrotnie skazano go też za naruszanie zakazu prowadzenia pojazdów. Obecnie rozpoznawanego czynu dopuścił się w okresach próby związanych z trzema skazaniami, w tym dwoma za czyny zart. 244 k.k.Oskarżony jest więc osobą w wysokim stopniu zdemoralizowaną, lekceważącą większość obowiązujących zasad postępowania. Nie jest przy tym podatny na oddziaływanie sankcji o charakterze wolnościowym.
Sąd brał przy tym pod uwagę, żeR. B.ostatni raz skazany za przestępstwo został w 2010 roku, od tego czasu nie popełniał przestępstw, a także że od 2005 roku nie orzekano wobec niego bezwzględnych kar pozbawienia wolności. Dowodzi to nieznacznej poprawy jego zachowania w ostatnich latach, jednak nie zmienia ogólnej oceny jego skłonności do popełniania przestępstw. Skoro zlekceważył on zagrożenie wykonaniem trzech kar pozbawienia wolności, czyniąc to w sposób rażący przynajmniej w dwóch wypadkach, to nie można jego postawy z okresu po 2010 roku poczytywać jako dowodu na istotną resocjalizację.
Z uwagi na powyższe rozważania uznano, że konieczne jest wymierzenieR. B.kary pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania. Wolnościowe środki, ostatnio wobec niego stosowane, okazały się bowiem nieskuteczne. Wobec osoby, która już była wielokrotnie poddawana oddziaływaniu kary izolacyjnej i nie poprawiła swojego zachowania, niezbędne było orzeczenie kary w wysokości zauważalnie przekraczającej dolny próg ustawowego zagrożenia, nie przekraczającej ustalonego stopnia zawinienia sprawcy. Za odpowiednią w tej sytuacji karę uznano 6 miesięcy pozbawienia wolności.
Biorąc pod uwagę fakt, iż aktualnie oskarżony ma na utrzymaniu troje dzieci, podejmuje prace dorywcze, nie posiada majątku, na podstawieart. 624 § 1 k.p.k., zwolniono go od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.