Sąd Okręgowy w Gliwicach
III Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: III Ca 693/14
Data wyroku: 2014-07-01 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Andrzej Dyrda, Anna Hajda, Sędzia Krystyna Hadryś
Słowa kluczowe: Przepadek Przedmiotów, Własność
Podstawa prawna: art. 610^7^ § 2 kpc, art. 610^6^ kpc

Sygn. akt III Ca 693/14

POSTANOWIENIE
Dnia 1 lipca 2014 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie:
Przewodniczący-Sędzia: SO Krystyna Hadryś
Sędziowie: SO Andrzej Dyrda (spr.)
SR (del.) Anna Hajda
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 1 lipca 2014 r. w Gliwicach
sprawy z wniosku Prezydenta MiastaZ.
z udziałemJ. S.,K. K.iŁ. K.
o orzeczenie przepadku
na skutek apelacji wnioskodawcy
od postanowienia Sądu Rejonowego w Zabrzu
z dnia 5 września 2013 r., sygn. akt VIII Ns 377/12
postanawia:

oddalić zażalenie.

SSR (del.) Anna Hajda SSO Krystyna Hadryś SSO Andrzej Dyrda
Sygn. akt III Ca 693/14

UZASADNIENIE
Prezydent MiastaZ.wniósł o orzeczenie przepadku pojazdów marki:F. (...)onumerze rejestracyjnym (...), stanowiącego własnośćJ. S.;F. (...)onumerze rejestracyjnym (...), stanowiącego własnośćK. K.orazO. (...)onumerze rejestracyjnym (...), stanowiącego własnośćŁ. K.,
na rzecz Powiatu(...)oraz zasądzenie od uczestników na swoją rzecz kosztów postępowania. Uzasadniając wniosek wskazał, że przedmiotowe pojazdy zostały usunięte z drogi, na terenie miastaZ., na koszt właściciela na podstawie art. 129 ust. 2 pkt. 10 Ustawy w dnia 20 czerwca 1997 rokuPrawo o ruchu drogowym(Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908, dalej „p.r.d.”).
Postanowieniem z 5 września 2013 roku Sąd Rejonowy w Zabrzu orzekł na rzecz Powiatu(...)przepadek rzeczy w postaci samochodu markiF. (...)onumerze rejestracyjnym (...), stanowiącego własnośćK. K., a w pozostałym zakresie wniosek oddalił. Nadto ustalił, że wnioskodawca i uczestnicy postępowania ponoszą koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie
Sąd uznał, że wniosek zasługiwał jedynie na częściowe uwzględnienie. Przytaczając treśćart. 130 ap.r.d.,art. 6107 § 2 k.p.c.oraz6106 § 2 k.p.c., jak również wskazując na skutki wyroku z dnia 3 czerwca 2008 r., sygn. akt P 4/06, Trybunał Konstytucyjny stwierdzającego, iżart. 130a ust. 10 ustawy – Prawo o ruchu drogowymw zakresie, w jakim dopuszczał odjęcie prawa własności pojazdu bez prawomocnego orzeczenia sądu został uznany za niezgodny zart. 46, art. 21 ust. 1, art. 64 ust. 1w związku zart. 31 ust. 3 oraz art. 64 ust. 3 Konstytucji RP, Sąd uznał, że zostały spełnione przesłanki niezbędne do orzeczenia przepadku, gdyż właściciel pojazduK. K.nie zwrócił się po odbiór przedmiotowych pojazdów, mimo, iż od chwili jego usunięcia upłynął przewidziany termin 6 miesięcy.
Oddalając wniosek o przepadek pojazdu markiF. (...)onumerze rejestracyjnym (...), stanowiącego własnośćJ. S.. W toku postępowania na podstawie informacji udzielonej przez wnioskodawcę ustalił, że wymieniony pojazd nie był własnością uczestnika. Albowiem z danych zgromadzonych w Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców wynika, iż właścicielem przedmiotowego pojazdu jestM. S..
Oddalając wniosek o przepadek pojazdu markiO. (...)onumerze rejestracyjnym (...), stanowiącego własnośćŁ. K.. W toku postępowania na podstawie informacji udzielonej przez wnioskodawcę ustalił, że wymieniony pojazd nie był własnością uczestnika, gdyż 22 sierpnia 2011 roku został zgłoszony fakt sprzedaż wymienionego pojazduK. W., który nie został powiadomiony o usunięciu pojazdu z drogi, a wnioskodawca nie złożył wniosku o przepadek tego pojazdu co doK. W..
Sąd wskazał, podkreślając na obowiązki starosty wynikające z art. 130 a „p.r.d.”, że do wniosku nie zostały załączone żadne dokumenty świadczące o poszukiwaniu, natomiast zawiadomienie zostało wysłane do byłego właściciela pojazdu, który nie był uprawniony do odbioru pojazdu, o jakim mowa jest w treści art. 130a ust. 10 i 10 d ustawy. Z tych względów, wniosek co do wskazanych powyżej pojazdów, podlegał oddaleniu, albowiem wnioskodawca nie dołożył należytej staranności jakiej należy odeń wymagać w poszukiwaniu osoby uprawnionej do odbioru pojazdu.
O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawieart. 520 § 1 k.p.c.
Apelację od tego orzeczenia wniósł wnioskodawca, zaskarżając orzeczenie w części dotyczącejJ. S.iŁ. K.. Zarzucił sprzeczność poczynionych przez sąd ustaleń z treścią zebranego w sprawie materiału przez przyjęcie, że wnioskodawca nie wezwał w prawidłowy sposób do jego odbioru.
Na tych podstawach wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i orzeczenie przepadku pojazdów marki:F. (...)onumerze rejestracyjnym (...), stanowiącego własnośćJ. S.orazO. (...)onumerze rejestracyjnym (...), stanowiącego własnośćŁ. K..
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Sąd pierwszej instancji prawidłowo zakwalifikował roszczenie wnioskodawcy, a następnie prawidłowo ustalił wszystkie okoliczności faktyczne istotne dla rozstrzygnięcia sprawy. Sąd ten w sposób należyty i przekonujący uzasadnił swoje rozstrzygnięcie. Poczynione ustalenia dotyczące okoliczności faktycznych mają podstawę w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym, który w zakresie dokonanych ustaleń jest logiczny i wzajemnie spójny, natomiast informacje zawarte w poszczególnych źródłach dowodowych nawzajem się uzupełniają i potwierdzają, przez co są w pełni wiarygodne. Ustalenia te Sąd Okręgowy przyjmuje za własne.
Zgodnie z art. 130 a ust. 10 ustawy p.r.d. starosta w stosunku do pojazdu usuniętego z drogi, w przypadkach określonych w ust. 1 lub 2, występuje do sądu z wnioskiem o orzeczenie jego przepadku na rzecz powiatu, jeżeli prawidłowo powiadomiony właściciel lub osoba uprawniona nie odebrała pojazdu w terminie 3 miesięcy od dnia jego usunięcia. Powiadomienie zawiera pouczenie o skutkach nieodebrania pojazdu.
Wskazany powyżej przepis określa obowiązki ciążące na wnioskodawcy w celu uzyskania orzeczenia o przepadku pojazdu na jego rzecz.
Dołączone do wniosku dokumenty nie potwierdzają dopełnienia przez wnioskodawcę wszystkich przesłanek niezbędnych do orzeczenia przepadku wskazanych powyżej pojazdów. O konieczności odbioru pojazdu zostali powiadomieni uczestnicy postępowania, którzy kierowali tymi pojazdami w stanie nietrzeźwości. Powyższe nie zawsze jednak czyni zadość obowiązkowi wynikającemu z art. 130 a ust. 10 ustawy p.r.d. Należy zwrócić uwagę, że ustawodawca nakazał obowiązek zawiadomienia właściciela lub osoby uprawnionej do odebrania pojazdu. W toku sprawy ustalono, że pojazd markiF. (...)onumerze rejestracyjnym (...)stanowiący, zgodnie z wnioskiem własnośćJ. S., jak również markiO. (...)onumerze rejestracyjnym (...), stanowiący własnośćŁ. K., były własnością innych osób.
Uwzględniając zatem charakter wskazanej powyżej regulacji, a w szczególności również treść art. 130 a ust. 10e ustawy p.r.d., zgodnie z którym w sprawach o przepadek pojazdu sąd stwierdza, czy zostały spełnione wszystkie przesłanki niezbędne do orzeczenia przepadku, w szczególności, czy usunięcie pojazdu było zasadne i czy w poszukiwaniu osoby uprawnionej do jego odbioru, dołożono należytej staranności oraz czy orzeczenie przepadku nie będzie sprzeczne z zasadami współżycia społecznego, należało uznać za zasadne oddalenie wniosku w stosunku do tych osób.
Zwrócić również należy uwagę, że instytucja przepadku z art. 130 a ust. 10 p.r.d. stanowi odzwierciedlenie, na gruncie przepisów tej ustawy, instytucja wyzbycia się własności rzeczy ruchomej zart. 180 k.c.Niemniej jednak ustawodawca, w tym zakresie, wprowadził określony sposób postępowania podmiotu uprawnionego do nabycia własności takiej rzeczy, który, w świetle również przytoczonego powyżej art. 130 a ust. 10e ustawy p.r.d. musi być zachowany w sposób ścisły.
Stwierdzając zatem zmiany właścicielskie w odniesieniu do wskazanych powyżej pojazdów, należało uznać, że wnioskodawca nie dochował należytej staranności w poszukiwaniu osoby uprawnionej do odbioru. Z informacji uzyskanych z Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców wynika, że pojazd markiF. (...)onumerze rejestracyjnym (...)był od 9 listopada 2005r. własnościąM. S.. Ten o odbiorze pojazdu nie został poinformowany. Pojazd markiO. (...)onumerze rejestracyjnym (...)został natomiast sprzedanyK. W.4 sierpnia 2011r. Uczestnicy postępowania zostali powiadomieni o możliwości odebrania pojazdu, jako osoby nieuprawnione do jego odbioru. Z tych zatem względów, nie można było orzec przepadku tych pojazdów.
Z tych względów apelacja podlegała oddaleniu po myśliart. 385 k.p.c.w związku zart. 13 § 2 k.p.c.

SSR (del.) Anna Hajda SSO Krystyna Hadryś SSO Andrzej Dyrda