Sąd Okręgowy w Białymstoku
VIII Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VIII Ka 94/14
Data wyroku: 2014-06-13 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Marek Wasiluk
Słowa kluczowe: Dokumenty

Sygn. akt VIII Ka 94/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 13 czerwca 2014 r.
Sąd Okręgowy w Białymstoku VIII Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący: SSO Marek Wasiluk
Protokolant: Agnieszki Malewskiej
przy udziale Prokuratora Wiesławy Sawośko - Grębowskiej
po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia i 13 czerwca 2014 roku
sprawyP. T.oskarżonego zart. 178a § 1 k.k.
na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Białymstoku z dnia 5 listopada 2013 roku, sygn. akt III K 932/13;

I
Wyrok w zaskarżonej części zmienia w ten sposób, że: uchyla orzeczenie wobec oskarżonego obowiązku zwrotu dokumentu uprawniającego do prowadzenia pojazdów (pkt V części dyspozytywnej wyroku).

II
W pozostałym zakresie wyrok w zaskarżonej części utrzymuje w mocy.

III
Zwalnia oskarżonego od ponoszenia opłaty i od pozostałych kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, obciążając nimi Skarb Państwa.

UZASADNIENIE
P. T.został oskarżony o to, że: w dniu 4 sierpnia 2013 roku w ruchu lądowym po drodze publicznej w miejscowościG.,ulicy (...)kierował samochodem osobowym markiO. (...)nr. rej. (...)będąc w stanie nietrzeźwości t.j. mając I -0,54 mg/dm3, II- 0,52 mg/dm3, alkoholu w wydychanym powietrzutj. o czyn zart. 178 a § 1 kk.
Sąd Rejonowy w Białymstoku wyrokiem z dnia 5 listopada 2013 r. w sprawie o sygn. akt. III K 932/13 oskarżonegoP. T.uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na mocyart. 178 a § 1 k.k.skazał go i wymierzył mu karę 7 (siedmiu) miesięcy pozbawienia wolności.
Na mocyart. 69 § 1 i 2 k.k.,art. 70 § 1 pkt 1 k.k.wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił oskarżonemu na okres próby wynoszący 2 (dwa) lata.
Na mocyart. 71 § 1 k.k.orzekł wobec oskarżonego grzywnę w wysokości 70 (siedemdziesięciu) stawek dziennych, przyjmując wysokość jednej stawki dziennej za równoważną kwocie 10 (dziesięciu) złotych.
Na mocyart. 42 § 2 k.k.orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 1 (jednego) roku.
Na mocyart. 43 § 3 k.k.orzekł wobec oskarżonego obowiązek zwrotu dokumentu uprawniającego do prowadzenia pojazdów.
Zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 250 (dwustu pięćdziesięciu) złotych tytułem opłaty oraz obciążył go pozostałymi kosztami procesu w kwocie 90 (dziewięćdziesięciu) złotych.
Na podstawieart. 425 § 1 i 2 k.p.k.iart. 444 k.p.k.Prokurator zaskarżył powyższy wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze na korzyść oskarżonegoP. T..
W oparciu o przepisart. 438 pkt 1 k.p.k.,art. 427 § 1 i 2 k.p.korzeczeniu powyższemu zarzucił obrazę przepisów prawa materialnego, a mianowicieart. 43 § 3 kkpoprzez jego niesłuszne zastosowanie i orzeczenie zwrotu dokumentu uprawniającego do prowadzenia pojazdów, podczas gdy oskarżonyP. T.nie posiada prawa jazdy z powodu jego utraty.
Na zasadzieart. 437 § 1 i 2 k.p.k.wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez jego uchylenie w części dotyczącej orzeczenia obowiązku zwrotu dokumentu uprawniającego do prowadzenia pojazdów.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja Prokuratora jest zasadna i zasługuje na uwzględnienie.
Na początku rozważań wskazać należy, że Sąd Rejonowy analizując zebrany w sprawie materiał dowodowy, wyciągnął trafne wnioski co do winy oskarżonegoP. T.oraz okoliczności popełnienia przypisanego mu czynu. Sąd Okręgowy zatem w pełni zaaprobował dokonane przez Sąd I –szej instancji prawidłowe ustalenia stanu faktycznego, rozstrzygnięcie o winie i kwalifikacji prawnej czynu zarzuconegoP. T..
Również rodzaj i wymiar orzeczonej wobec oskarżonego kary nie budzi zastrzeżeń i jest zgodny z dyrektywami sądowego wymiaru kary wskazanymi wart. 53 § 1 i 2 kk.
Nie kwestionując zatem orzeczenia o winie oskarżonego oraz wymiaru kary zgodzić się jednak należy, iż zarówno zarzut apelacji oskarżyciela publicznego, jak i wywody przytoczone na jego poparcie w pełni zasługują na aprobatę, a Sąd I instancji dopuścił się podnoszonej przez rzecznika oskarżenia obrazy prawa materialnego.
Generalnie stwierdzić trzeba, iż orzekając środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów, sąd stosowanie do treściart. 43 § 3 kkobowiązany jest orzec zwrot dokumentu uprawniającego do ich prowadzenia. Jednakże z akt niniejszej sprawy wynika, że oskarżony faktycznie nie jest w posiadaniu takiego dokumentu (prawa jazdy).P. T.zgłosił bowiem fakt jego kradzieży na Komisariacie Policji wB., która to miała miejsce w dniu 11.03.2011 roku (k. 11,12,13) i w tym zakresie toczyło się postępowanie przygotowawcze, które zakończyło się umorzeniem. Ponadto z akt sprawy wynika, iż Starostwo Powiatowe wB.wydałoP. T.jedynie jeden dokument w postaci prawa jazdy w dniu 15.05.2006 roku (k. 17), a po incydencie kradzieży oskarżony nie zwracał się do w/w starostwa o wydanie wtórnika prawa jazdy. Zważywszy na powyższe, logicznym jest, iż oskarżony nie może fizycznie zwrócić ów dokumentu, a Sąd nakładając taki obowiązek dopuścił się obrazyart. 43 § 3 kk.
Stąd też Sąd Okręgowy zmienił wyrok w zaskarżonej części w tym przedmiocie zgodnie z wnioskiem apelującego, a w pozostałym zakresie wyrok w zaskarżonej części utrzymał w mocy, jako merytorycznie słuszny.
O kosztach sądowych za postępowanie odwoławcze Sąd orzekł na mocyart. 624 § 1 k.p.k.w zw. zart. 634 kpk, kierując się zasadami słuszności.