Sąd Apelacyjny w Gdańsku
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 176/14
Data wyroku: 2014-06-26 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Marta Gutkowska, Andrzej Rydzewski, Grażyna Świderska-Wandor
Słowa kluczowe: Oszustwo, Przestępstwo Przeciwko Mieniu
Podstawa prawna: art. 437 k.p.k., art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zb. z art. 272 k.k. w zb. z art. 273 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k.

Sygn. akt II AKa 176/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 26 czerwca 2014 r.
Sąd Apelacyjny w Gdańsku II Wydział Karny
w składzie:
Przewodniczący:  SSA Andrzej Rydzewski (spr.)
Sędziowie:   SSA Grażyna Świderska - Wandor
SSO del. Marta Gutkowska
Protokolant:  st. sekretarz sądowy Aleksandra Konkol
przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Gdańsku Andrzeja Błażejaka
po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2014 r.
sprawy

H. Z.

oskarżonego zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 270 § 1 k.k.w zb. zart. 272 k.k.w zb. zart. 273 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.;art. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 270 § 1 k.k.w zb. zart. 272 k.k.w zb. zart. 273 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.;art. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 270 § 1 k.k.w zb. zart. 272 k.k.w zb. zart. 273 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.;art. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 270 § 1 k.k.w zb. zart. 272 k.k.w zb. zart. 273 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.
a także
J. D.na postawieart. 435 k.p.k.
oskarżonej zart. 286 § 1 k.k.w zb. z art.art. 270 § 1 k.k.w zb. zart. 272 k.k.w zb. zart. 273 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonegoH. Z.
od wyroku Sądu Okręgowego w Gdańsku
z dnia 28 października 2013 r., sygn. aktIV K 19/13

I
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:

a/ z podstawy wymiaru kary pozbawienia wolności orzeczonej w stosunku do oskarżonych:H. Z.(punkt I) orazJ. D.(punkt II) eliminujeart. 12 k.k.;
b/ obniża wymierzoną oskarżonemuH. Z.karę pozbawienia wolności (punkt I) do 4 (czterech) lat;
c/ uchyla orzeczone środki karne w stosunku do oskarżonych:H. Z.iJ. D.(punkt IV i V);

II
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok w pozostałej części;

III
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.A. Z.Kancelaria Adwokacka wG.kwotę 738 (siedemset trzydzieści osiem) złotych brutto, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemuH. Z.z urzędu w postępowaniu odwoławczym;

IV
zwalnia oskarżonegoH. Z.od ponoszenia kosztów sądowych za obie instancje, obciążając wydatkami postępowania odwoławczego Skarb Państwa.

UZASADNIENIE
Postępowanie w sprawie IV K 19/13 Sądu Okręgowego w Gdańsku pierwotnie toczyło się przeciwko oskarżonymH. Z.iJ. D..
I tak,H. Z.iJ. D.zostali oskarżeni o to, że:

I
w okresie od 11 kwietnia 2011 roku do 2 kwietnia 2012 roku wG.,W.,S.i wG., działając w ramach uzgodnionego wcześniej podziału ról, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i z góry powziętym zamiarem, w krótkich odstępach czasu, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, co do których wyłączono materiały do odrębnego postępowania, doprowadziliD. U.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 900 tys. zł, stanowiącym mienie znacznej wartości, orazJ. W. (1)– do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 405.047,00 zł, stanowiącym mienie znacznej wartości, w ten sposób, żeH. Z.przedstawiając się jakoK. K.i legitymując się uprzednio podrobionym wspólnie z innymi dowodem osobistym serii(...), wydanym na nazwiskoK. K., w dniu 10 sierpnia 2011 roku wG., zawarł zD. U.umowę najmu na czas określony 6 miesięcy mieszkania położonego przyul. (...)wG.o wartości 900 tys. zł, wprowadzając przy tym w błąd poprzez zadeklarowanie chęci nabycia w/w lokalu w okresie trwania najmu, podczas gdy pod pretekstem rzekomego przedłożenia w banku dokumentów niezbędnych do otrzymania kredytu, którym miał sfinansować transakcję zakupu mieszkania, uzyskał dane osobowe właścicielki, zaświadczenie z dnia 10 sierpnia 2011 roku o nie zaleganiu z opłatami wystawione przezBiuro (...)przyul. (...)wG., akt notarialny z dnia 18 marca 1999 roku nr rep.(...)Kancelarii NotarialnejP. R.dot. darowizny w/w lokalu na rzeczD. U., a następnie w dniu 19 września 2011 roku wG., działając wspólnie i w porozumieniu zJ. D., która podając się zaD. U.i posługując się uprzednio podrobionym przez siebie i inne osobydowodem osobistym serii (...)wydanym na nazwiskoD. U., wprowadziła w błąd notariuszaJ. W. (2), a następnie wyłudziła dokument w postaci pełnomocnictwa udzielonego rzekomo przezD. U.P. K., upoważniającego do zawarcia w imieniu właścicielki mieszkania przyul. (...)wG.umowy pożyczki w dowolnej wysokości oraz do dysponowania wspomnianym mieszkaniem jako zabezpieczeniem przyszłej wierzytelności, po czym dokument ten przekazałaH. Z., który z kolei w dniu 22 września 2011 roku wG., podając się w Urzędzie Miejskim wG.za rzekomego pełnomocnikaD. U.–P. K.i posługując się w związku z tym wyłudzonym uprzednio przezJ. D.pełnomocnictwem notarialnym, poświadczając nieprawdę co do faktu udzielenia go przez właścicielkę mieszkaniaP. K., wprowadził w błąd urzędniczkęL. H.co do swej tożsamości, okazując w/w podrobiony uprzednio przez siebie i inne osobydowód osobisty serii (...)wystawiony na nazwiskoP. K., a następnie po wypełnieniu wniosku o wydanie zaświadczenia o niezameldowaniu, na którym podrobił podpisP. K., wyłudził dokument w postaci wspomnianego wyżej zaświadczenia dot. lokalu przyul. (...)wG., po czym w dniu 28 września 2011 roku wG., działając wspólnie i w porozumieniu zJ. D., podającą się zaD. U.i posługującą się podrobionym dowodem osobistym wystawionym na nazwisko pokrzywdzonejD. U., wyłudziła kolejny dokument w postaci odpisu skróconego aktu małżeństwa zwartego przezD. U.iW. U.po uprzednim wprowadzeniu w błąd urzędniczki Urzędu Stanu Cywilnego wG.I. L.co do tożsamości osoby wnioskodawczyni oraz poprzez złożenie podrobionego w całości przez inną nieustaloną osobę wniosku o wydanie wspomnianego dokumentu, a następnie również w dniu 28 września 2012 roku wW., wprowadzając w błąd notariuszaL. S.orazJ. W. (1)co do swej tożsamości, po uprzednim posłużeniu się podrobionym dowodem osobistym na nazwiskoP. K.oraz wyłudzonym uprzednio przezJ. D.pełnomocnictwem notarialnym zawarł zJ. W. (1)umowę pożyczki w kwocie 405.047,00 zł, oferując przy tym jako zabezpieczenie wspomniane mieszkanie należące doD. U., przez co doprowadził do bezprawnego przeniesienia prawa własności wspomnianej nieruchomości naJ. W. (1)w ramach umowy przewłaszczenia na zabezpieczenie na szkodęD. U., a następnie doprowadziłJ. W. (1)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem poprzez uzyskanie od niego w ramach zawartej umowy pieniędzy w gotówce w wysokości 105.047,00 zł oraz w kwocie 300 tys. zł przelanych na konto innej osoby, założone w dniu 11 kwietnia 2011 roku, mocą umowy zawartej z(...) S. A.weW.jedynie dla zrealizowania czynu zabronionego, a wypłaconych w dniach 5, 6 i 7 października 2011 roku w bankomatach zlokalizowanych przyul. (...)wG.,(...)wG.,Al. (...)wS.,ul. (...)wG., a następnie w dniu 2 kwietnia 2012 roku w celu upozorowania, iż korespondencjaJ. W. (1)wysłana doD. U.na fałszywy adres korespondencyjny przyul. (...)wG.w związku z upływem w dniu 28 marca 2012 roku terminu zwrotu pożyczki, dotarła do adresatki, pokwitował jej odbiór, podpisując się na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki jakoP. K., czym działał podobnie jakJ. D.na szkodęD. U.orazJ. W. (1), przy czymH. Z.zarzucanego mu czynu dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa określonych wart. 64 § 1 k.k., to jest w ciągu 5 lat od odbycia w okresie od 4 grudnia 2006 roku do 6 marca 2008 roku i od 1 marca 2010 roku do 12 lipca 2010 roku części kary łącznej 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej mocą wyroku Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 21 grudnia 2011 roku, sygn. akt IV K 178/11, obejmującego wyroki skazujące Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 25 czerwca 2009 roku, sygn. akt XIV K 26/08, za przestępstwa zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 297 § 1 k.k.w zb. zart. 270 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.i zart. 270 § 1 k.k., za które wymierzono karę łączną 2 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności oraz Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 29 marca 2011 roku sygn. akt IV K 28/10, zmienionego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 25 sierpnia 2011 roku, sygn. akt II AKa 210/11, za przestępstwo zart. 18 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.w zb. zart. 297 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k., za które wymierzono karę 10 miesięcy pozbawienia wolności,

    to jest –H. Z.- o przestępstwo określone wart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 270 § 1 k.k.w zb. zart. 272 k.k.w zb. zart. 273 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k., 

J.

D.

     o przestępstwoo przestępstwo określone wart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 270 § 1 k.k.w zb. zart. 272 k.k.w zb. zart. 273 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.,

a nadtoH. Z.oskarżono o to, że:

II
w okresie od połowy kwietnia 2011 roku do 9 września 2011 roku wG.iG., działając w ramach uzgodnionego wcześniej podziału ról, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, co do których wyłączono materiały do odrębnego postępowania, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w wysokości 407.200 złBank (...) S. A.wW., w ten sposób, iż w połowie kwietnia 2011 roku podając się za mężczyznę o nazwiskuT.i podejmując negocjacje w przedmiocie zakupu nieruchomości, w prowadził w błądJ.iJ. S. (1)co do zamiaru nabycia nieruchomości budynkowej położonej przyul. (...)wG., stanowiącej własność w/w za kwotę 690.000 zł, podczas gdy w rzeczywistości nie miał zamiaru tego uczynić, a jedynie zebrać informacje o stanie nieruchomości oraz uzyskać niezbędne dla otrzymania kredytu dokumenty, a następnie w dniu 28 lipca 2011 roku podając się zaE. K.i składając uprzednio podrobiony przez siebie w całości wniosek o wydanie dokumentu, wyłudził w Sądzie Rejonowym w Gdyni V Wydziale Ksiąg Wieczystych odpis zKsięgi Wieczystej nr (...)dot. nieruchomości przyul. (...)wG., po czym w dniu 1 września 2011 roku podając się zaK. K., okazał w Wydziale Geodezji Urzędu MiastaG.podrobiony w całości przez siebie i inne osoby dowód osobisty serii(...)wystawiony na nazwiskoK. K.oraz podrobione pełnomocnictwo do działania w imieniuJ. S. (1)datowane na dzień 31 sierpnia 2011 roku, a także podrobiony w całości przez siebie wniosek z dnia 1 września 2011 roku o wydanie wypisu i wyrysu z Rejestru(...), wyłudzając podstępnie dokument w postaci w/w wypisu i wyrysu dot. nieruchomości przyul. (...)wG., przy czym również w dniu 1 września 2011 roku podając się w V Wydziale Ksiąg Wieczystych Sądu Rejonowego w Gdyni zaJ. S. (1)złożył w imieniu tegoż podrobiony w całości wniosek o dopisanie numeru porządkowego 27 do nieruchomości przyul. (...)oraz o zmianę jako adresu dla doręczeń przez wskazanieul. (...)wG.jako adresu korespondencyjnego, następnie w dniu 2 września 2011 roku posługując się uprzednio podrobionym dowodem osobistym serii(...)wystawionym na nazwiskoK. K.oraz podrobione w całości pełnomocnictwo do działania w imieniuP. G., zawarł zA. Ż., reprezentującąBank (...) S. A.wW.umowę o kredyt hipoteczny nr(...)w wysokości 407.200 zł, wprowadzając w ten ją w ten sposób w błąd co do swojej tożsamości, a następnie w dniu 5 września 2011 roku przekazałA. Ż.brakujące, a wymagane przez bank podrobione w całości dokumenty w postaci aktu notarialnego nr rep.(...)z dnia 5 września 2011 roku sporządzonego rzekomo w kancelarii notarialnej notariuszM. D., przenoszącego własność nieruchomości przyul. (...)wG.na rzeczP. G., a które to dokumenty w dniu 6 września 2011 roku zostały przekazane do banku, po czym w dniu 9 września 2011 roku przedłożył w V Wydziale Ksiąg Wieczystych Sądu Rejonowego w Gdyni jako autentyczny wspomniany już wcześniej akt notarialny z dnia 5 września 2011 roku, wyłudzając w ten sposób poświadczenie nieprawdy w Księdze Wieczystej ustanowionej dla nieruchomości przyul. (...)wG.w postaci wpisu o przeniesieniu własności w/w nieruchomości na rzeczP. G.i ustanowieniu hipoteki jako zabezpieczenia kredytu udzielonego przezBank (...) S. A.wW., działając tym samym na szkodę małżeństwaS.i w/w banku, lecz zamiaru swego nie zrealizował z uwagi na działania podjęte przezJ.iJ. S. (1)oraz przedstawiciela banku, przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa określonych wart. 64 § 1 k.k., to jest w ciągu 5 lat od odbycia w okresie od 4 grudnia 2006 roku do 6 marca 2008 roku i od 1 marca 2010 roku do 12 lipca 2010 roku części kary łącznej 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej mocą wyroku Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 21 grudnia 2011 roku, sygn. akt IV K 178/11, obejmującego wyroki skazujące Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 25 czerwca 2009 roku, sygn. akt XIV K 26/08, za przestępstwa zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 297 § 1 k.k.w zb. zart. 270 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.i zart. 270 § 1 k.k., za które wymierzono karę łączną 2 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności oraz Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 29 marca 2011 roku sygn. akt IV K 28/10, zmienionego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 25 sierpnia 2011 roku, sygn. akt II AKa 210/11, za przestępstwo zart. 18 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.w zb. zart. 297 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k., za które wymierzono karę 10 miesięcy pozbawienia wolności,

to jest o przestępstwo określone wart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 270 § 1 k.k.w zb. zart. 272 k.k.w zb. zart. 273 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.,

III
w okresie od nieustalonego dnia w końcu listopada 2011 roku do 7 lutego 2012 roku wG.,G.i wT., działając w ramach uzgodnionego wcześniej podziału ról, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i z góry powziętym zamiarem, w krótkich odstępach czasu, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, co do których wyłączono materiały do odrębnego postępowania, doprowadziłD.iZ. S.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 550 tys. zł, stanowiącym mienie znacznej wartości orazfirmę (...) S. A.wT.– do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 184.300 zł, w ten sposób, że przedstawiając się jakoZ. D.i legitymując się uprzednio podrobionym przez siebie i inne osobydowodem osobistym serii (...)wydanym na nazwiskoZ. D., w dniu 1 grudnia 2011 roku wG.zawarł zeZ. S.umowę najmu na czas nieokreślony mieszkania położonego przy ul.(...)wG.o wartości 550 tys. zł, wprowadzając przy tym wymienionego w błąd poprzez zadeklarowanie chęci nabycia w/w lokalu w okresie trwania najmu, to jest do dnia 30 maja 2012 roku, podczas gdy pod pretekstem rzekomego przedłożenia w banku dokumentów niezbędnych do otrzymania kredytu, którym miał sfinansować transakcję zakupu mieszkania, uzyskał odpis zKsięgi Wieczystej nr (...)dot. przedmiotowego mieszkania, zaświadczenia o niezaleganiu z opłatami czynszowymi oraz zaświadczenie o niezameldowaniu wystawione przez Urząd Miasta wG., a następnie w dniu 2 września 2012 roku wT., wprowadzając w błąd notariuszaT. O.orazB. S.reprezentującąfirmę (...) S. A.wT.co do swej tożsamości, po uprzednim posłużeniu się podrobionym dowodem osobistym na nazwiskoZ. D.oraz wyłudzonym uprzednio w dniu 30 stycznia 2012 roku w kancelarii notarialnej notariuszI. B.wG.pełnomocnictwem notarialnym do rzekomego reprezentowaniaD.iZ. S., zawarł zfirmą (...) S. A, wT.umowę pożyczki w kwocie 184.300 zł, oferując przy tym jako zabezpieczenie wspomniane mieszkanie należące doD.iZ. S., przez co doprowadził do bezprawnego przeniesienia własności wspomnianej nieruchomości nafirmę (...) S. A.wT.w ramach umowy przewłaszczenia na zabezpieczenie na szkodęD.iZ. S., a następnie doprowadziłfirmę (...) S. A.wT.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem poprzez uzyskanie od w/w spółki w ramach uprzednio zawartej umowy pieniędzy w wysokości 184.300 zł przelanych na konta poprzednio otwarte na podstawie fałszywych dokumentów – odpowiednio w(...) Banku S. A.wW.na nazwiskoZ. S.oraz w(...) S. A.weW.na nazwiskoW. K.jedynie dla zrealizowania czynu zabronionego, a wypłaconych następnie w dniach 6, 7 lutego 2012 roku w bankomatach(...) S. A., czym działał na szkodęD.iZ. S.orazfirmy (...) S. A.wT., przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa określonych wart. 64 § 1 k.k., to jest w ciągu 5 lat od odbycia w okresie od 4 grudnia 2006 roku do 6 marca 2008 roku i od 1 marca 2010 roku do 12 lipca 2010 roku części kary łącznej 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej mocą wyroku Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 21 grudnia 2011 roku, sygn. akt IV K 178/11, obejmującego wyroki skazujące Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 25 czerwca 2009 roku, sygn. akt XIV K 26/08, za przestępstwa zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 297 § 1 k.k.w zb. zart. 270 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.i zart. 270 § 1 k.k., za które wymierzono karę łączną 2 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności oraz Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 29 marca 2011 roku sygn. akt IV K 28/10, zmienionego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 25 sierpnia 2011 roku, sygn. akt II AKa 210/11, za przestępstwo zart. 18 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.w zb. zart. 297 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k., za które wymierzono karę 10 miesięcy pozbawienia wolności,

to jest o przestępstwo określone wart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 270 § 1 k.k.w zb. zart. 272 k.k.w zb. zart. 273 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.,

IV
w okresie od 5 grudnia 2011 roku do 29 lutego 2012 roku wG.i wG., działając w ramach uzgodnionego wcześniej podziału ról, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i z góry powziętym zamiarem, w krótkich odstępach czasu, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, co do których wyłączono materiały do odrębnego postępowania, usiłował doprowadzićR. J. (1)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci mieszkania o znacznej wartości 350.000 zł orazD. W.– do niekorzystnego rozporządzenia mieniem o znacznej wartości w kwocie 250.000 zł, w ten sposób, że przedstawiając się jakoZ. D.i legitymując się uprzednio podrobionym przez siebie i inne osobydowodem osobistym serii (...)wydanym na nazwiskoZ. D., w dniu 5 grudnia 2011 roku wG.zawarł zR. J. (2), działającą w imieniuR. J. (1), umowę najmu na czas określony mieszkania położonego wG.przyul. (...), uzyskując od niej w ten sposób dane osobowe właściciela mieszkaniaR. J. (1), zaświadczenie z dnia 2 grudnia 2011 roku o niezaleganiu z opłatami eksploatacyjnymi wystawione przezAdministrację (...)wG.ul. (...)oraz odpisksięgi wieczystej nr (...), a które to dokumenty przekazał następnie innej osobie w celu wyłudzenia pełnomocnictwa udzielonego w Kancelarii NotarialnejI. B.wG.w dniu 20 stycznia 2012 roku rzekomo przezR. J. (1), upoważniającegoT. D.do sprzedaży stanowiącego własnośćR. J. (1)mieszkania położonego wG.przyul. (...)za cenę i na warunkach według uznania pełnomocnika, a którym to pełnomocnictwem posłużono się następnie w Kancelarii NotarialnejA. T.wG.w lutym 2012 roku w celu doprowadzenia do zawarcia umowy sprzedażyD. W.tegoż lokal, okazanego jej w dniu 14 stycznia 2012 roku rzekomo w imieniuR. J. (1), jednakże zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na umieszczenie na wniosekR. J. (2)w księdze wieczystej ustanowionej dla nieruchomości przyul. (...)wG.ostrzeżenia przed jej nabyciem, przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa określonych wart. 64 § 1 k.k., to jest w ciągu 5 lat od odbycia w okresie od 4 grudnia 2006 roku do 6 marca 2008 roku i od 1 marca 2010 roku do 12 lipca 2010 roku części kary łącznej 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej mocą wyroku Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 21 grudnia 2011 roku, sygn. akt IV K 178/11, obejmującego wyroki skazujące Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 25 czerwca 2009 roku, sygn. akt XIV K 26/08, za przestępstwa zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 297 § 1 k.k.w zb. zart. 270 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.i zart. 270 § 1 k.k., za które wymierzono karę łączną 2 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności oraz Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 29 marca 2011 roku sygn. akt IV K 28/10, zmienionego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 25 sierpnia 2011 roku, sygn. akt II AKa 210/11, za przestępstwo zart. 18 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.w zb. zart. 297 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k., za które wymierzono karę 10 miesięcy pozbawienia wolności,

to jest o przestępstwo określone wart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 270 § 1 k.k.w zb. zart. 272 k.k.w zb. zart. 273 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.
Na mocy wyroku z dnia 28 października 2013 roku Sądu Okręgowego w Gdańsku – IV K 19/13 –oskarżonyH. Z., w zakresie czynów opisanych w punktach I, II, III i IV aktu oskarżenia, został uznany za winnego tego, że w okresie od 11 kwietnia 2011 roku do 2 kwietnia 2012 roku wG.,G.,S.,W.iT., działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, wspólnie i w porozumieniu zJ. D.oraz innymi nieustalonymi osobami, wobec których materiały postępowania wyłączono do odrębnego prowadzenia, działając w ramach uzgodnionego podziału ról, mając przy tym na celu osiągnięcie korzyści majątkowej, dopuścił się następujących zachowań:

1
w okresie od 11 kwietnia 2011 roku do 2 kwietnia 2012 roku wG.,W.,S.i wG., wspólnie i w porozumieniu zJ. D.oraz innymi nieustalonymi osobami, podejmując działania ustalone w ramach podziału ról, doprowadziłD. U.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 900.000 zł, stanowiącym mienie znacznej wartości orazJ. W. (1)– do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 405.047 zł, stanowiącym mienie znacznej wartości, w ten sposób, że:

⚫

w dniu 10 sierpnia 2011 roku wG.H. Z.przedstawiający się jakoK. K.i legitymujący się uprzednio podrobionym, wspólnie z innymi nieustalonymi osobami bądź osobą, dowodem osobistym serii(...)wydanym na nazwiskoK. K.zawarł zD. U.umowę najmu na czas określony 6 miesięcy mieszkania położonego przyul. (...)wG.o wartości 900.000 zł, wprowadzając przy tym wyżej wymienioną w błąd co do swojej tożsamości oraz rzeczywistych zamiarów, poprzez zadeklarowanie chęci nabycia przedmiotowego lokalu s okresie trwania najmu, podczas gdy pod pretekstem rzekomego przedłożenia w banku dokumentów niezbędnych do otrzymania kredytu, którym miał sfinansować transakcję zakupu mieszkania, uzyskał dane osobowe właścicielki, zaświadczenie z dnia 10 sierpnia 2011 roku o niezaleganiu z opłatami wystawione przezBiuro (...)przyul. (...)wG., akt notarialny z dnia 18 marca 2009 roku nr rep.(...)Kancelarii NotarialnejP. R.dotyczący darowizny przedmiotowego lokalu na rzeczD. U.,

następnie w dniu 19 września 2011 roku wG.J. D.(działająca wspólnie i w porozumieniu zH. Z.i innymi nieustalonymi osobami w ramach podziału ról) podając się zaD. U.i posługując się uprzednio podrobionym przez siebie i inne nieustalone osobydowodem osobistym serii (...)wydanym na nazwiskoD. U., podstępnie wprowadziła w błąd notariuszaJ. W. (2)co do swojej tożsamości, w wyniku czego wyłudziła dokument w postaci pełnomocnictwa udzielonego przezD. U.P. K., upoważniającego do zawarcia w imieniu właścicielki mieszkania przyul. (...)wG.umowy pożyczki w dowolnej wysokości oraz do dysponowania wspomnianym mieszkaniem jako zabezpieczeniem przyszłej wierzytelności, po czym dokument ten przekazałaH. Z.,

następnie w dniu 22 września 2011 roku wG., podając się w Urzędzie Miejskim wG.za pełnomocnikaD. U.–P. K.i posługując się w związku z tym wyłudzonym uprzednio przezJ. D.pełnomocnictwem notarialnym, poświadczającym nieprawdę co do faktu udzielenia go przez właścicielkę mieszkaniaP. K.,H. Z.podstępnie wprowadził w błąd urzędniczkęL. H.co do swojej tożsamości oraz upoważnienia do działania w imieniuD. U., okazując wyżej wymienionej podrobiony przez siebie oraz inne osobydowód osobisty serii (...)wystawiony na nazwiskoP. K., a następnie po wypełnieniu wniosku o wydanie zaświadczenia o niezameldowaniu, na którym podrobił podpisP. K., wyłudził dokument w postaci wspomnianego wyżej zaświadczenia dotyczącego lokalu przyul. (...)wG.,

następnie w dniu 28 września 2011 roku wG.J. D.(działająca wspólnie i w porozumieniu zH. Z.i innymi nieustalonymi osobami w ramach podziału ról) podająca się zaD. U.i posługująca się podrobionym dowodem osobistym wystawionym na nazwisko pokrzywdzonejD. U., wyłudziła kolejny dokument w postaci odpisu skróconego aktu małżeństwa zawartego przezD. U.iW. U.po uprzednim podstępnym wprowadzeniu w błąd urzędniczki Urzędu Stanu Cywilnego wG.I. L.co do tożsamości osoby wnioskodawczyni oraz przez złożenie, podrobionego w całości przez inną nieustaloną osobę wniosku o wydanie wspomnianego dokumentu,

następnie tego samego dnia 28 września 2012 roku wW., wprowadzając w błąd notariuszaL. S.orazJ. W. (1)co do swojej tożsamości po uprzednim posłużeniu się podrobionym dowodem osobistym na nazwiskoP. K.oraz wyłudzonym uprzednio przezJ. D.pełnomocnictwem notarialnym,H. Z.zawarł zJ. W. (1)umowę pożyczki w kwocie 405.047 zł, oferując przy tym jako zabezpieczenie wspomniane mieszkanie należące doD. U., przez co doprowadził do bezprawnego przeniesienia prawa własności wspomnianej nieruchomości naJ. W. (1)w ramach umowy przewłaszczenia na zabezpieczenie, a następnie doprowadziłJ. W. (1)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem poprzez uzyskanie od niego w ramach zawartej umowy pieniędzy w kwocie 405.047 zł, z czego kwotę 105.047 zł oskarżony otrzymał w gotówce w dniu zawarcia umowy zaś kwota 300.000 zł została przelana na konto założone w dniu 11 kwietnia 2011 roku konto na podstawie umowy zawartej z(...) S. A.weW.przez osobę podającą się zaR. Z.jedynie dla zrealizowania czynu zabronionego, a następnie została wypłacona w dniach 5, 6 i 7 października 2011 roku w bankomatach zlokalizowanych przyul. (...)wG.,(...)wG., Al.(...)wS.,ul. (...)wG.,

następnie w dniu 2 kwietnia 2012 roku w celu upozorowania, iż korespondencjaJ. W. (1)wysłana doD. U.na fałszywy adres korespondencyjny przyul. (...)wG.w związku z upływem w dniu 28 marca 2012 roku terminu zwrotu pożyczki, dotarła do adresatki,H. Z.pokwitował jej odbiór, podpisując się na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki jakoP. K.,

czym działał na szkodęD. U.orazJ. W. (1),

2
w okresie od połowy kwietnia 2011 roku do 9 września 2011 roku wG.iG., wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 407.200 zł, stanowiącym mienie znacznej wartości,bank (...) S. A.wW., w ten sposób, że:

⚫

w połowie kwietnia 2011 roku, podając się za mężczyznę o nazwiskuT.i podejmując negocjacje w przedmiocie zakupu nieruchomości, wprowadził w błądJ.iJ. S. (1)co do swojej tożsamości oraz zamiaru nabycia nieruchomości zabudowanej, położonej przyul. (...)wG., stanowiącej własność wyżej wymienionych za kwotę 690.000 zł, podczas gdy w rzeczywistości nie miał zamiaru tego uczynić, a jedynie zebrać informacje o stanie nieruchomości oraz uzyskać niezbędne dla otrzymania kredytu dokumenty,

następnie w dniu 28 lipca 2011 roku, podając się zaE. K.i składając uprzednio podrobiony przez siebie w całości wniosek o wydanie dokumentu, wyłudził w Sądzie Rejonowym w Gdyni V Wydziale Ksiąg Wieczystych odpis zksięgi wieczystej nr (...), dotyczący nieruchomości przyul. (...)wG.,

następnie w dniu 1 września 2011 roku, podając się zaK. K., okazał w Wydziale Geodezji Urzędu MiastaG.podrobiony w całości przez siebie i inne nieustalone osoby dowód osobisty serii(...)wystawiony na nazwiskoK. K.oraz podrobione pełnomocnictwo do działania w imieniuJ. S. (1), datowane na dzień 31 sierpnia 2011 roku, a także podrobiony w całości przez siebie wniosek z dnia 1 września 2011 roku o wydanie wypisu i wyrysu z Rejestru(...), wyłudzając podstępnie dokument w postaci w/w wypisu i wyrysu dotyczący nieruchomości przyul. (...)wG.,

następnie tego samego dnia 1 września 2011 roku, podając się w V Wydziale Ksiąg Wieczystych Sądu Rejonowego w Gdyni zaJ. S. (1), złożył w jego imieniu podrobiony w całości wniosek o dopisanie numeru porządkowego(...)do nieruchomości przyul. (...)oraz o zmianę adresu dla doręczeń poprzez wskazanieul. (...)wG.jako adresu korespondencyjnego,

następnie w dniu 2 września 2011 roku, posługując się uprzednio podrobionym dowodem osobistym serii(...)wystawionym na nazwiskoK. K.oraz okazując podrobione w całości pełnomocnictwo do działania w imieniuP. G., zawarł zA. Ż., reprezentującąbank (...) S. A.wW., umowę o kredyt hipoteczny nr(...)w wysokości 407.200 zł, wprowadzając ją w ten sposób w błąd co do swojej tożsamości oraz istotnych okoliczności mających wpływ na podjęcie decyzji kredytowej, a następnie w dniu 5 września 2011 roku przekazałA. Ż.brakujące, a wymagane przez bank podrobione w całości dokumenty, między innymi w postaci aktu notarialnego nr rep.(...)z dnia 5 września 2011 roku sporządzonego rzekomo w Kancelarii Notarialnej notariuszM. D., przenoszącego własność nieruchomości przyul. (...)wG.na rzeczP. G., a które to dokumenty w dniu 6 września 2011 roku zostały przekazane do banku,

następnie w dniu 9 września 2011 roku przedłożył w V Wydziale Ksiąg Wieczystych Sądu Rejonowego w Gdyni jako autentyczny, wspomniany już wcześniej akt notarialny z dnia 5 września 2011 roku, wyłudzając w ten sposób poświadczenie nieprawdy w księdze wieczystej ustanowionej dla nieruchomości przyul. (...)wG.w postaci wpisu o przeniesieniu własności przedmiotowej nieruchomości naP. G.i ustanowieniu hipoteki jako zabezpieczenia dla kredytu udzielonego przezbank (...) S. A.wW.,

czym działał na szkodę małżeństwaS.i wyżej wymienionego banku, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na działania podjęte przezJ.iJ. S. (1)oraz przedstawiciela banku,

3
w okresie od nieustalonego dnia w końcu listopada 2011 roku do 7 lutego 2012 roku wG.,G.i wT., wspólnie i w porozumieniu z innymi nieustalonymi osobami, doprowadziłD.iZ. S.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 555.000 zł, stanowiącym mienie znacznej wartości orazfirmę (...) S. A.wT.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 184.300 zł, w ten sposób, że:

⚫

w dniu 1 grudnia 2011 roku wG., przedstawiając się jakoZ. D.i legitymując się uprzednio podrobionym przez siebie i inne nieustalone osobydowodem osobistym serii (...), wydanym na nazwiskoZ. D., zawarł zeZ. S.umowę najmu na czas nieokreślony mieszkania położonego przy ul.(...)wG.o wartości 550.000 zł, wprowadzając przy tym wyżej wymienionego w błąd co do swojej tożsamości oraz rzeczywistych zamiarów poprzez zadeklarowanie chęci nabycia przedmiotowego lokalu w okresie trwania najmu – do dnia 30 maja 2012 roku, podczas gdy pod pretekstem rzekomego przedłożenia w banku dokumentów niezbędnych do otrzymania kredytu, którym miał sfinansować transakcję zakupu mieszkania, uzyskał odpis zksięgi wieczystej nr (...)dotyczący przedmiotowego mieszkania, zaświadczenia o niezaleganiu z opłatami czynszowymi oraz zaświadczenie o niezameldowaniu wystawione przez Urząd Miasta wG.,

następnie w dniu 2 września 2012 roku wT., wprowadzając w błąd notariuszaT. O.orazB. S.reprezentującąfirmę (...) S. A.wT.co do swojej tożsamości oraz istotnych okoliczności mających wpływ na podjęcie decyzji o udzieleniu pożyczki, po uprzednim posłużeniu się podrobionym dowodem osobistym na nazwiskoZ. D.oraz wyłudzonym uprzednio w dniu 30 stycznia 2012 roku w Kancelarii Notarialnej notariuszI. B.wG.pełnomocnictwem notarialnym upoważniającym go do rzekomego reprezentowaniaD.iZ. S., zawarł zfirmą (...) S. A.wT.umowę pożyczki w kwocie 184.300 zł, oferując przy tym jako zabezpieczenie wspomniane mieszkanie należące doD.iZ. S., przez co doprowadził do bezprawnego przeniesienia prawa własności wspomnianej nieruchomości nafirmę (...) S. A.wT.w ramach umowy przewłaszczenia na zabezpieczenie na szkodęD.iZ. S., a następnie doprowadziłfirmę (...) S. A.wT.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem poprzez uzyskanie od wyżej wymienionej spółki, w ramach zawartej umowy, pieniędzy w wysokości 184.300 zł, przelanych na konta uprzednio otwarte na podstawie fałszywych dokumentów – odpowiednio w(...) Banku S. A.wW.na nazwiskoZ. S.oraz w(...) S. A.weW.na nazwiskoW. K.jedynie dla zrealizowania czynu zabronionego, a wypłaconych następnie w dniach 6, 7 lutego 2012 roku w bankomatach(...) S. A.,

czym działał na szkodęD.iZ. S.orazfirmy (...) S. A.wT.,

4
w okresie od 5 grudnia 2011 roku do 29 lutego 2012 roku wG.i wG., wspólnie i w porozumieniu z innymi nieustalonymi osobami, doprowadziłR. J. (1)działającego przez pełnomocnika w osobieR. J. (2), do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci mieszkania o znacznej wartości 350.000 zł oraz usiłował doprowadzićD. W.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem o znacznej wartości w kwocie 250.000 zł w ten sposób, że:

⚫

w dniu 5 grudnia 2011 roku wG., przedstawiając się jakoZ. D.i legitymując się uprzednio podrobionym przez siebie i inne osobydowodem osobistym serii (...)wydanym na nazwiskoZ. D., zawarł zR. J. (2), działającą w imieniuR. J. (1), umowę najmu na czas określony mieszkania położonego wG.przyul. (...)o wartości 350.000 zł, wprowadzając w błąd co do swej tożsamości oraz rzeczywistych zamiarów, uzyskując od niej w ten sposób dane osobowe właściciela mieszkaniaR. J. (1), zaświadczenie z dnia 2 grudnia 2011 roku o niezaleganiu z opłatami eksploatacyjnymi wystawione przezAdministrację (...)wG.ul. (...)oraz odpisksięgi wieczystej nr (...),

następnie uzyskane w ten sposób dokumenty przekazał innej osobie w celu wyłudzenia pełnomocnictwa udzielonego w Kancelarii NotarialnejI. B.wG.w dniu 20 stycznia 2012 roku przez osobę podającą się zaR. J. (1), upoważniającegoT. D.do sprzedaży mieszkania położonego wG.przyul. (...)za cenę i na warunkach ustalonych przez pełnomocnika według jego uznania,

w dniu 14 stycznia podając się za osobę występującą w imieniuR. J. (1), okazałD. W.jako osobie zainteresowanej zakupem mieszkanie przyul. (...),

następnie w lutym 2012 roku nieustalona osoba podająca się zaT. D.posłużyła się wskazanym wyżej pełnomocnictwem w Kancelarii NotarialnejA. T.wG.w celu doprowadzenia do zawarcia umowy sprzedaży przedmiotowego lokaluD. W., a tym samym w celu doprowadzeniaD. W.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 250.000 zł, jednakże zamierzonego celu oskarżony nie osiągnął z uwagi na wniosekR. J. (2)w księdze wieczystej ustanowionej dla nieruchomości przyul. (...)wG.ostrzeżenia przed jej nabyciem,

czym działał na szkodęR. J. (1)iD. W.,
wskazane powyżej zachowania potraktowano jako jeden czyn zabroniony, przy czym ustalono, że czynu tegoH. Z.dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa określonych wart. 64 § 1 k.k., to jest przed upływem 5 lat od odbycia w okresie od 4 grudnia 2006 roku do 6 marca 2008 roku i od 1 marca 2010 roku do 12 lipca 2010 roku części kary łącznej 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 21 grudnia 2011 roku sygn. akt IV K 178/11, obejmującego wyroki skazujące Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 24 czerwca 2009 roku sygn. akt XIV K 26/08 za przestępstwa zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 297 § 1 k.k.w zb. zart. 270 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.i zart. 270 § 1 k.k., za które wymierzono karę łączną 2 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności oraz Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 29 marca 2011 roku sygn. akt IV K 28/10, zmienionego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 25 sierpnia 2011 roku sygn. akt II AKa 210/11 za przestępstwo zart. 18 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.w zb. zart. 297 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k., za które wymierzono mu karę 10 miesięcy pozbawienia wolności,
czyn ten w konsekwencji zakwalifikowanozart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.w zb. zart. 297 § 1 k.k.w zb. zart. 270 § 1 k.k.w zb. zart. 272 k.k.w zb. zart. 273 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.iza topo zastosowaniuart. 12 k.k.iart. 11 § 3 k.k.na mocyart. 294 § 1 k.k.wymierzono mu karę 6 lat pozbawienia wolności(punkt I wyroku).
W punkcie II wyroku
    oskarżonąJ. D.
uznano za winną tego, że w okresie od 11 kwietnia 2011 roku do 2 kwietnia 2012 roku wG.,W.,S.i wG., wspólnie i w porozumieniu zH. Z.oraz innymi nieustalonymi osobami, wobec których materiały wyłączono do odrębnego prowadzenia, działając w ramach uzgodnionego podziału ról, mając przy tym na celu osiągnięcie korzyści majątkowej, doprowadziłaD. U.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 900.000 zł, stanowiącym mienie znacznej wartości orazJ. W. (1)– do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 405.047 zł, stanowiącym mienie znacznej wartości, w ten sposób, że:

⚫

w dniu 10 sierpnia 2011 roku wG.H. Z.(działający wspólnie i w porozumieniu zJ. D.i innymi nieustalonymi osobami w ramach podziału ról) przedstawiając się jakoK. K.i legitymując się uprzednio podrobionym, wspólnie z innymi nieustalonymi osobami bądź osobą, dowodem osobistym serii(...)wydanym na nazwiskoK. K., zawarł zD. U.umowę najmu na czas określony 6 miesięcy mieszkania położonego przyul. (...)wG.o wartości 900.000 zł, wprowadzając przy tym wyżej wymienioną w błąd co do swojej tożsamości oraz rzeczywistych zamiarów, poprzez zadeklarowanie chęci nabycia przedmiotowego lokalu w okresie trwania najmu, podczas gdy pod pretekstem rzekomego przedłożenia w banku dokumentów niezbędnych do otrzymania kredytu, którym miał sfinansować transakcje zakupu mieszkania, uzyskał dane osobowe właścicielki, zaświadczenie z dnia 10 sierpnia 2011 roku o nie zaleganiu z opłatami wystawione przezBiuro (...)przyul. (...)wG., akt notarialny z dnia 18 marca 1999 roku nr rep.(...)Kancelarii NotarialnejP. R.dotyczący darowizny przedmiotowego lokalu na rzeczD. U.,

następnie w dniu 19 września 2011 roku wG.J. D.podając się zaD. U.i posługując się uprzednio podrobionym przez siebie i inne nieustalone osobydowodem osobistym serii (...)wydanym na nazwiskoD. U., podstępnie wprowadziła w błąd notariuszaJ. W. (2)co do swojej tożsamości, w wyniku czego wyłudziła dokument w postaci pełnomocnictwa udzielonego przezD. U.P. K., upoważniającego do zawarcia w imieniu właścicielki mieszkania przyul. (...)wG.umowy pożyczki w dowolnej wysokości oraz do dysponowania wspomnianym mieszkaniem jako zabezpieczeniem przyszłej wierzytelności, po czym dokument ten przekazałaH. Z.,

⚫

następnie w dniu 22 września 2011 roku wG., podając się w Urzędzie Miejskim wG.za pełnomocnikaD. U.–P. K.i posługując się w związku z tym wyłudzonym uprzednio przezJ. D.pełnomocnictwem notarialnym, poświadczającym nieprawdę co do faktu udzielenia go przez właścicielkę mieszkaniaP. K.,H. Z.podstępnie wprowadził w błąd urzędniczkęL. H.co do swojej tożsamości oraz upoważnienia do działania w imieniuD. U., okazując wyżej wymienionej podrobiony przez siebie oraz inne osobydowód osobisty serii (...)wystawiony na nazwiskoP. K., a następnie po wypełnieniu wniosku o wydanie zaświadczenia o niezameldowaniu, na którym podrobił podpisP. K., wyłudził dokument w postaci wspomnianego wyżej zaświadczenia dotyczącego lokalu przyul. (...)wG.,

następnie w dniu 28 września 2011 roku wG.J. D.podająca się zaD. U.i posługująca się podrobionym dowodem osobistym wystawionym na nazwisko pokrzywdzonejD. U., wyłudziła kolejny dokument w postaci odpisu skróconego aktu małżeństwa zawartego przezD. U.iW. U.po uprzednim podstępnym wprowadzeniu w błąd urzędniczki Urzędu Stanu Cywilnego wG.I. L.co do tożsamości osoby wnioskodawczyni oraz przez złożenie, podrobionego w całości przez inną nieustaloną osobę wniosku o wydanie wspomnianego dokumentu,

następnie tego samego dnia 28 września 2012 roku wW., wprowadzając w błąd notariuszaL. S.orazJ. W. (1)co do swojej tożsamości po uprzednim posłużeniu się podrobionym dowodem osobistym na nazwiskoP. K.oraz wyłudzonym uprzednio przezJ. D.pełnomocnictwem notarialnym,H. Z.zawarł zJ. W. (1)umowę pożyczki w kwocie 405.047 zł, oferując przy tym jako zabezpieczenie wspomniane mieszkanie należące doD. U., przez co doprowadził do bezprawnego przeniesienia prawa własności wspomnianej nieruchomości naJ. W. (1)w ramach umowy przewłaszczenia na zabezpieczenie, a następnie doprowadziłJ. W. (1)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem poprzez uzyskanie od niego w ramach zawartej umowy pieniędzy w kwocie 405.047 zł, z czego kwotę 105.047 zł oskarżony otrzymał w gotówce w dniu zawarcia umowy zaś kwota 300.000 zł została przelana na konto założone w dniu 11 kwietnia 2011 roku konto na podstawie umowy zawartej z(...) S. A.weW.przez osobę podającą się zaR. Z.jedynie dla zrealizowania czynu zabronionego, a następnie została wypłacona w dniach 5, 6 i 7 października 2011 roku w bankomatach zlokalizowanych przyul. (...)wG.,(...)wG., Al.(...)wS.,ul. (...)wG.,

następnie w dniu 2 kwietnia 2012 roku w celu upozorowania, iż korespondencjaJ. W. (1)wysłana doD. U.na fałszywy adres korespondencyjny przyul. (...)wG.w związku z upływem w dniu 28 marca 2012 roku terminu zwrotu pożyczki, dotarła do adresatki,H. Z.pokwitował jej odbiór, podpisując się na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki jakoP. K.,

czym działała na szkodęD. U.orazJ. W. (1),
to jest za winną popełnienia przestępstwazart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.w zb. zart. 270 § 1 k.k.w zb. zart. 272 k.k.w zb. zart. 273 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.iza topo zastosowaniuart. 12 k.k.iart. 11 § 3 k.k.na podstawieart. 294 § 1 k.k.wymierzono jej karę 2 lat pozbawienia wolności, której wykonanie w punkcie III wyroku warunkowo zawieszono – na podstawieart. 69 § 1 i § 2 k.k.w zw. zart. 70 § 1 pkt 1 k.k.–na okres 4 lat tytułem próby.
Z kolei, w punkcie IV wyroku na podstawieart. 46 § 1 k.k.Sądmeritiorzekł w stosunku do oskarżonychH. Z.iJ. D.– solidarnie – obowiązek naprawienia połowy szkody wyrządzonej przypisanym im przestępstwem popełnionym na szkodęJ. W. (1), poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego kwoty 215.906,98 zł.
Dalej, w punkcie V wyroku Sąd Okręgowy orzekł w stosunku do oskarżonegoH. Z.obowiązek naprawienia połowy szkody wyrządzonej przypisanym mu przestępstwem popełnionym na szkodęfirmy (...) S. A.wT., poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego kwoty 92.150 zł.
Wyrok zawierał także rozstrzygnięcia wydane na podstawieart. 63 § 1 k.k.(punkt VI), na podstawieart. 29 ustawy z dnia 26 maja 1982 roku Prawo o adwokaturze(punkt VII) oraz na podstawieart. 627 k.p.k.(punkt VIII) iart. 626 § 1 k.p.k.,art. 624 § 1 k.p.k., art. 1 i 17 ustawy z dnia 23 czerwca 1976 roku o opłatach w sprawach karnych (punkt IX).
Z wyrokiem nie zgodził sięH. Z.. Obrońca oskarżonego – adw.A. Z.–zaskarżyła wyrok w całości.
Na podstawieart. 438 pkt 2 i 3 k.p.k.wyrokowizarzuciła:

1
obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść orzeczenia, to jest:

a
art. 7 k.p.k.w zw. zart. 410 k.p.k.poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów, polegającej na uznaniu, że:

⚫

oskarżony założył rachunek bankowy w(...) S. A.weW.i w dniach 5, 6 i 7 października w bankomatach zlokalizowanych wG.,G.iS.wypłacił kwotę 300.000 zł,

oskarżony założył rachunek bankowy w(...) Banku S. A.wW.i w dniach 6 i 7 lutego 2012 roku w bankomatach wypłacił kwotę 184.300 zł,

b
art. 4 k.p.k.orazart. 5 § 2 k.p.k.w zw. zart. 410 k.p.k.polegającą na rozstrzygnięciu nie dających się usunąć wątpliwości na niekorzyść oskarżonego oraz naruszeniu zasady, że organy prowadzące postępowanie karne obowiązane są badać oraz uwzględniać okoliczności przemawiające zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego,

c
art. 413 k.p.k.w zw. zart. 424 k.p.k.poprzez brak wyczerpującego uzasadnienia odpowiedzialności za powstałą szkodę, zarówno co do zasady jak i wysokości,

2
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mających wpływ na treść tego orzeczenia, a polegających na ustaleniu, że:

⚫

w dniu 28 września 2011 rokuJ. D.działała wspólnie i w porozumieniu zH. Z.wyłudzając odpis skróconego aktu małżeństwa zawartego przezD. U.iW. U.,

oskarżony otrzymał kwotę 105.047 zł w gotówce w dniu 28 września 2012 roku u notariusza wW.odJ. W. (1),

oskarżony pokwitował odbiór korespondencji wysłanej na adresul. (...)wG.dlaD. U.,

oskarżony podając się za mężczyznę o nazwiskuT.podjął negocjacje zJ.iJ. S. (1)w połowie kwietnia 2011 roku,

oskarżony podając się zaE. K.podrobił w całości wniosek o wydanie odpisuksięgi wieczystej nr (...), gdy w rzeczywistości oskarżony otrzymany wcześniej wniosek jedynie złożył w Sądzie,

oskarżony wyłudził dokument w postaci wypisu i wyrysu nieruchomości przyul. (...)wG.oraz podrobił w całości wniosek o dopisanie numeru porządkowego(...)oraz o zmianę adresu dla doręczeń,

oskarżony w dniu 14 stycznia 2012 roku podając się zaR. J. (1)okazałD. W.mieszkanie przyul. (...),

3
przypisanie oskarżonemu odpowiedzialności za czyn popełniony przez nieustaloną osobę podającą się zaT. D., która miała na celu doprowadzenieD. W., w Kancelarii NotarialnejA. T.wG., do zawarcia umowy sprzedaży lokalu przyul. (...)wG..

Nadto na podstawieart. 438 pkt 4 k.p.k.obrońca wyrokowizarzuciłarażącą niewspółmierność oraz surowość wymierzonej kary 6 lat pozbawienia wolności jako nieadekwatnej do celów kary i zasad określonych wart. 53 k.k.
W konsekwencji podniesionych zarzutów skarżącadomagała się:

1
zmiany zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanych mu czynów - co do których podsądny nie przyznał się,

2
w pozostałym zakresie – odpowiedniego miarkowania kary,

oraz:

3
nie orzekania w stosunku do oskarżonego obowiązku naprawienia szkody – wobec nie wskazania w uzasadnieniu związku między zachowaniem oskarżonego a doznanymi przez pokrzywdzonych szkodami,

a z ostrożności procesowej:

4
uchylenia zaskarżonego wyroku w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

W ramach postępowania odwoławczego
    oskarżonyH. Z.–w trybieart. 453 § 2 k.p.k.
     – złożył do akt pismo- z dnia 25 marca 2014 roku (k. 3056 i n.) – w którym zawarł swe stanowisko wobec zaskarżonego wyroku. I tak, wyjaśnił, że rzeczywiście posługiwał się danymiK. K.,Z. D.iP. K., i dysponował dowodami osobistymi na te nazwiska. Zaprzeczył zaś, aby posługiwał się innymi danymi osobowymi, oprócz nazwiskaE. K., gdzie w Wydziale Ksiąg Wieczystych podszywając się pod owego mężczyznę złożył podpis w postaci parafy. Oskarżony zgodził się także z tymi ustaleniami Sądu, w świetle których wynajął trzy mieszkania wG., a także był u notariuszy wW.i wT.. Zaprzeczył – natomiast – aby: a) podpisywał umowy bankowe, b) był u „innych notariuszy”, c) działał wspólnie i w porozumieniu zJ. D.. Na swych twierdzeń oskarżony przywoływał zeznania doręczycieli pocztowych oraz treści opinii biegłych z zakresu badań porównawczych pisma. Wywody zakończył zaś stwierdzeniem, że za popełnione czyny „poniósł zbyt wysoką karę”, ponieważ sam „został oszukany” – to jest przez osoby, które odniosły korzyści z jego działań.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje.
Apelacja obrońcyH. Z.okazała się „zasadna” – z powodów wymienionych wart. 438 pkt 2 k.p.k.w zw. zart. 440 k.p.k.– w zakresie orzeczenia przez Sąd
    a quow punktach IV i V zaskarżonego wyroku środków karnych przewidzianych wart. 46 § 1 k.k.Te same względy zadecydowały o zmianie wyroku w punkcie V – na podstawieart. 435 k.p.k.- wobec oskarżonejJ. D.. Oprócz tego, słusznym okazał się zarzut obrońcy wymierzenia oskarżonemuH. Z.rażąco surowej kary pozbawienia wolności (na podstawieart. 438 pkt 4 k.p.k.). Z kolei, Sąd Apelacyjny z urzędu – wobec spełnienia się przesłanek zart. 440 k.p.k.w zw. zart. 438 pkt 1 k.p.k.w zw. zart. 12 k.k.oraz przesłanek zart. 435 k.p.k.w stosunku do oskarżonejJ. D.– orzekł o wyeliminowaniu z podstawy prawnej wymiaru kary pozbawienia wolności - w punktach I i II wyroku -art. 12 k.k.W pozostałym zakresie apelacja obrońcy nie zasługiwała na uwzględnienie.
***
Na wstępie przypomnieć należy, że prawidłowość rozstrzygnięcia każdej sprawy karnej zależy od należytego wykonania przez Sądmeritidwóch podstawowych obowiązków, które to decydują o tym, że konkretny proces karny jest rzetelny (vide: art. 6 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności z dnia 4 listopada 1950 roku – Dz. U. z 1993 roku, Nr 61, poz. 284).
Pierwszy z nich, dotyczy postępowania dowodowego i sprowadza się do zgodnego z przepisami postępowania karnego przeprowadzenia dowodów zawnioskowanych przez strony oraz do przeprowadzenia z urzędu wszelkich dowodów potrzebnych do ustalenia istotnych okoliczności dla rozstrzygnięcia o winie oskarżonego. Drugi, pociąga za sobą obowiązek prawidłowej oceny całokształtu okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej, a więc poza zasięgiem rozważań Sądu nie mogą pozostawać dowody istotne dla rozstrzygnięcia o przedmiocie procesu. Podstawę wyroku może przy tym stanowić tylko całokształt okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej, przy czym w uzasadnieniu wyroku Sąd ma obowiązek wskazać jakie fakty uznał za udowodnione, na jakich w tej mierze oparł się dowodach i dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych. Na Sądzie Orzekającym ciąży przy tym obowiązek badania i uwzględniania w toku procesu okoliczności przemawiających zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego, a korzystając z prawa do swobodnej oceny dowodów, organa quopowinien logicznie i przekonywująco swoje stanowisko uzasadnić (argumentum exart. 2, 4, 7, 92, 410 k.p.k).
Biorąc powyższe pod uwagę, nikomu nie trzeba tłumaczyć, że przekonanie Sądu Pierwszej Instancji o wiarygodności jednych dowodów i niewiarygodności innych pozostaje pod ochroną prawa procesowego – to jestart. 7 k.p.k.– dopóty, dopóki: 1) było poprzedzone ujawnieniem w toku rozprawy głównej całokształtu okoliczności sprawy -art. 410 k.p.k., i to w sposób podyktowany obowiązkiem dochodzenia prawdy -art. 2 § 2 k.p.k., 2) stanowiło wynik rozważenia wszystkich okoliczności przemawiających zarówno na korzyść, jak i niekorzyść oskarżonego -art. 4 k.p.k., 3) było wyczerpująco i logicznie, z uwzględnieniem wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, uargumentowane w uzasadnieniu wyroku -art. 424 § 1 k.p.k.(wyrok Sądu Najwyższego z dnia 22 lutego 1996 roku, II KRN 199/95, OSN Prok. i Pr. 1996/10/10; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 16 grudnia 1974, Rw 618/74, OSNKW 1975/3-4/47;vide: orzecznictwo i literatura przedmiotu przytoczona w: Z. Gostyński,Komentarz. Kodeks postępowania karnego, Wydawnictwo ABC 1998, t. I, str.169).
Przekładając powyższe wywody na grunt sprawy rozpoznawanej przez Sąd Okręgowy w Gdańsku powiedzieć trzeba, co następuje.
W zasadniczym zakresie Sąda quoprawidłowo wywiązał się ze swoich obowiązków. I tak – w pierwszej kolejności - na rozprawie ujawnił wszystkie niezbędne dowody, kierując się przy tym nakazem ustalenia prawdy materialnej; po drugie - także w zakresie oceny zgromadzonych dowodów nie popełnił żadnego istotnego błędu, a wynik przeprowadzonej egzegezy był zgodny z zasadami logiki, wiedzy i doświadczenia życiowego; i na koniec - swoje stanowisko Sąd Okręgowy w sposób wyczerpujący, a przede wszystkim odpowiadający standardom procesowym przewidzianym wart. 424 k.p.k., i jednocześnie przekonujący, uzasadnił w pisemnych motywach wyroku. W tych okolicznościach uchybienia zgłaszane przez apelującego oraz te eksplikowane przez oskarzonego w ramachart. 453 § 2 k.p.k., a odnoszące się do sfery faktów - nie mogły zostać uwzględnione.
Odpowiadając natomiast szczegółowo na każdy z podniesionych zarzutów powiedzieć należało, co następuje.
Nie był zasadny zarzut jakoby Sąd Pierwszej Instancji w stanie faktycznym sprawy przyjął, że „oskarżony (

    osobiście– przyp. S.A.) założył rachunek bankowy w(...) S. A.weW.i w dniach 5, 6 i 7 października 2011 roku w bankomatach zlokalizowanych wG.,G.iS.wypłacił kwotę 300.000 zł”. Zarzut ten nie mógł być słuszny z dość prostej przyczyny, mianowicie dlatego, że takich okoliczności Sąd Okręgowy - po prostu - nie ustalił. Otóż, na s. 5 i 7 uzasadnienia można przeczytać, że konto zostało założone przez nieustaloną – jak dotąd - osobę i tak samo pieniądze uprzednio przelane na ów rachunek - z konta pokrzywdzonegoJ. W. (1)- zostały potem wypłacone również przez

    anonima. Niemniej jednak – zdaniem Sadu

    ad quem- Sąd

    meritisłusznie przyjął, że oskarżonyH. Z.miał świadomość – w ramach przydzielonej mu przez inne podmioty roli sprawczej – istnienia tych czynności. Przekonywały w tym zakresie następujące fakty. Po pierwsze – z opinii grafometrycznych biegłegoJ. B.(k. 2236 i n. oraz z k. 2379 i n.) wynikało, że parafy zaczynające się od litery „Z” oraz podpisy o treści(...)złożone na dokumentach dotyczących rachunku bankowego o nr(...)– mogły zostać nakreślone przez osobę wypełniającą zapisy w pozycjach(...)na wniosku o wydanie dowodu osobistego dlaH. Z.datowanego na 30 sierpnia 1997 roku - tym samym musiała być to osoba od szeregu lat związana z oskarżonym. Po drugie – z tych samych opinii niezbicie wynikało, że oskarżonyH. Z.w dniu 2 kwietnia 2012 roku – to jest już po wypłatach bankomatowych - podpisał się danymi osobowymi: „K. P.” na zwrotnym potwierdzeniu odbioru korespondencji kierowanej przezJ. W. (1)doD. U.. I po trzecie – z aktu notarialnego sporządzonego w Kancelarii Notarialnej notariuszaL. S.oraz z depozycjiJ. W. (1)niezbicie wynikało, że w dniu podpisania umowy pożyczkiH. Z.podając się zaP. K.otrzymał do ręki kwotę 105.047 zł, natomiast przelew dalszej kwoty pożyczki w postaci 300.000 zł - na kontoR. Z.- miał nastąpić w bardzo w krótkim terminie, to jest po złożeniu odpisu aktu notarialnego do Wydziału Ksiąg Wieczystych. Trudno w takich okolicznościach Sądowi Okręgowemu było nie przyjąć, że oskarżony jako współsprawca w dokonaniu przypisanego mu czynu, miałby nie odpowiadać także za założenie konta na daneR. Z.i dokonanie z niego wypłat kwoty 300.000 zł.
Nie był także racjonalny zarzut apelującego, jakoby oskarżony nie brał udziału w założeniu rachunku bankowego w(...) S. A.na daneW. K.o nr(...), z którego w dniach 6 i 7 lutego 2012 roku wypłacono kwotę 184.300 zł z przelewu pochodzącego z konta założonego na daneZ. S.o nr(...)w(...) S. A., na które to pierwotnie wpłynęły pieniądze pochodzące od pokrzywdzonejspółki akcyjnej (...)zT.. W tym zakresie wystarczyło odwołać się do treści opinii grafometrycznej biegłegoJ. B.z k. 2379 i n., z której jednoznacznie wynikało, że parafy zaczynające się partykułą „K” oraz sześć podpisów o treści(...)na dokumentach bankowych związanych z założeniem konta w(...) S. A.oraz parafy zaczynające się literą „S” i trzy podpisy o treści(...)na dokumentach bankowych dotyczących konta w(...) S. A.- zostały wykonane właśnie przez oskarżonegoH. Z.. Jeżeli jeszcze do tego „dołoży się” fakt podpisania przez oskarżonego umowy pożyczki o treści znanej mu przecież w chwili składania sfałszowanego podpisu (zaZ. D.) - gdzie wskazane było na jakie konto miał nastąpić przelew pieniędzy – to nie można było mieć sensownych wątpliwości co do słuszności przyjęcia przez Sąd Okręgowy współsprwaczego współdziałaniaH. Z.w kwestionowanym przez skarżącego zakresie.
Zupełnie bezzasadny był zarzut skarżącego, zgodnie z którym Sąd

    meritipopełnił błąd w zakresie poczynionego przez siebie ustalenia, zgodnie z którym w dniu 28 września 2011 roku oskarżonyH. Z.- wspólnie i w porozumieniu zJ. D.– wyłudził w Urzędzie Stanu Cywilnego wG.odpis skrócony aktu małżeństwa zawartego przezD. U.iW. U.. W tej części swe wyczerpujące i logiczne wywody Sąd Okręgowy zamieścił na s. 63-64 uzasadnienia, a Sąd

    ad quemw pełni się z nimi zgadzając – odsyła apelującego do ich lektury. Sąd Apelacyjny jeszcze raz stanowczo przypomina, że oskarżonaJ. D.w czasie popełnienia czynu była konkubinąH. Z., a w dniu 19 września 2011 roku udającD. U.i posługując się podrobionym dowodem osobistym na te dane, wyłudziła w Kancelarii Notarialnej notariuszaJ. W. (2)pełnomocnictwo dla dokonania fiducjarnego przewłaszczenia nieruchomości dlaP. K.– czyli właśnie dlaH. Z.. Potem – podczas dalszych przestępczych zabiegów – okazało się, że do przewłaszczenia mieszkania i uzyskania pożyczki odJ. W. (1)– to jest do dnia 28 września 2011 roku - wymagany jest odpis skrócony aktu małżeństwaD. U., którego ta ostatnia nie mogła dostarczyć, ponieważ przebywała za granicą. To właśnie – i słusznie - z faktu presji czasu, z okoliczności wcześniejszego posługiwania się przezJ. D.dowodem osobistymD. U.w dniu 19 września 2011 roku, Sąd Okręgowy wyciągnął logiczny wniosek, że w dniu 28 września 2011 roku rano w USC wG., toJ. D.kolejny raz wystąpiła jakoD. U.i uzyskała odpis rzeczonego dokumentu urzędowego, posługując się fałszywym dowodem tożsamości. Nic tu nie zmieniała treść opinii biegłego grafometryJ. B., z której wynikało, że wniosek o wydanie odpisu aktu stanu został wypełniony i podpisany przez inną osobę. Było tak, ponieważ z zeznań urzędniczki USCI. L.nie wynikało z całą pewnością, aby wniosek był wypełniany w jej obecności. Nic więc nie stało na przeszkodzie, abyJ. D.iH. Z.– w celu zacierania śladów przestępczego działania – złożyli wniosek, który wcześniej został podrobiony przez kogoś innego. Trudno też było sobie wyobrazić, aby zamieszane w sprawę osoby – wszak kierujące działaniami oskarżonych - dysponując sfałszowanym uprzednio dowodem osobistymD. U.wraz ze zdjęciemJ. D., tylko na potrzeby uzyskania odpisu aktu małżeństwa miałyby preparować inny dokument tożsamości – tym razem na inne dane żeńskie, i wciągać tę osobę do przestępczego – i tak już dostatecznie skomplikowanego - mechanizmu. Poza tym, ryzyko niepowodzenia operacji podejmowanej w USC wG.było minimalne, skoro już wcześniej oskarżonaJ. D.skutecznie podszyła się skutecznie pod daneD. U.u notariuszaJ. W. (2). Co więcej – zdaniem Sądu Apelacyjnego – wykonanie nowego fałszywego dowodu tożsamości na inną kobietę, wydelegowanie jej do USC w celu uzyskania dokumentu, przy braku odpowiedniej praktyki w posługiwaniu się danymiD. U., wprowadzałoby niepotrzebny element ryzyka w przedsiębranym przestępczym projekcie.
Kolejno, chybiony był zarzut obrońcy, jakoby Sąd

    meritipostąpił nieprawidłowo ustalając, że oskarżonyH. Z.w ramach swych zachowań posługiwał się danymi osobowymi mężczyzny o nazwiskuT., to jest podczas podejmowania pierwszych kontaktów – w kwietniu 2011 roku – z pokrzywdzonymi małżonkamiJ.iJ. S. (1). W tej części – odpierając zarzut apelującego – należało przywołać depozycjeJ. S. (1)z k. 1389-1391 (ze śledztwa – okazanie fotografii), z k. 2746-2748 (z rozprawy) orazJ. S. (2)z k. 2748-2749 (z rozprawy), które to osoby, w zasadzie bez żadnych wątpliwości, rozpoznały oskarżonego jakoT.. W tych okolicznościach utrzymywanie przezH. Z.zupełnie odmiennych depozycji było z góry zdane na niepowodzenie. Sąd Apelacyjny przypomnieć też chce, że oskarżony w ramach przestępstwa popełnianego na szkodęJ.iJ. S. (1)występował nadto jakoK. K.w kontaktach z przedstawicielembanku (...) S. A.–A. Ż.(w dniach 2 i 5 września 2011 roku), a wcześniej podawał się za pełnomocnikaJ. S. (1)w postępowaniu przed Urzędem Miejskim wG.(dnia 1 września 2011 roku), bądź zaJ. S. (1)przed Sądem Rejonowym w Gdyni V Wydziałem Ksiąg Wieczystych (także dnia 1 września 2011 roku). Tak samo oskarżony brał udział w zakładaniu konta bankowego na daneJ. S. (1)w(...) S. A.(

    vide: k. 2379 i n. opinia biegłegoJ. B.– w zakresie podrobienia przez oskarżonego paraf zaczynających się od partykuły „S” i podpisów o treści(...)na dokumentach bankowych), które to miało być potem użyte w przestępczym procederze w sposób podobny do czynów dokonanych na szkodęD. U.i małżonkówS.. W konsekwencji, można było bez żadnej wątpliwości przyjąć, że za brakiem trafności zarzutu skarżącego przemawiało również

    modus operandioskarżonego, którego rolą przecież było „udzielanie twarzy” na zlecenie nieustalonych osób, bądź też firmowanie niektórych czynności łączących się z ryzykiem pozostawienia śladów kryminalistycznych.
Nie zasługiwał także na uwzględnienie zarzut, w świetle którego Sąda quow stanie faktycznym sprawy niesłusznie przyjął, że „oskarżony podając się zaE. K.podrobił w całości wniosek o wydanie odpisu zksięgi wieczystej nr (...)”, gdy tymczasem „w rzeczywistości oskarżony otrzymany wcześniej (i podrobiony– przypis S. A.) wniosek jedynie złożył w Sądzie”. Zarzut apelującego nie mógł być uwzględniony z dość oczywistej przyczyny. Otóż, takiego faktu Sąd Okręgowy w ogóle nie ustalił. Na s. 15 uzasadnienia SądumeritiSąd Apelacyjny odnalazłpassus, w którym bez kłopotu wyczytać można – co zresztą potwierdzały wyjaśnienia samego oskarżonego – że podsądnyH. Z.podając się zaE. K.złożył – „tylko” (sic) - w dniu 26 lipca 2011 roku (k. 2451-2452) wniosek o wydanie odpisu z Księgi Wieczystej dla nieruchomości położonej przyul. (...), który był zaopatrzony fikcyjnym podpisemE. K.- co bynajmniej nie jest równoznaczne ze złożeniem własnoręcznie podrobionego wniosku. Sąd Apelacyjny jeszcze raz w tym przedmiocie przypomina, że oskarżonyH. Z.nigdy nie zaprzeczał, że posługiwał się – ale bez okazywania dowodu osobistego – danymiE. K.oraz, iż złożył podrobiony wniosek w Wydziale Ksiąg Wieczystych, a także, że go osobiście opłacił w kasie sądowej.
Nie był zasadny zarzut dokonania błędnych ustaleń przez Sąd
    meriti, zgodnie z którymi oskarżonyH. Z.wyłudził dokument w postaci wypisu i wyrysu nieruchomości położonej przyul. (...)wG.(w Urzędzie Miejskim wG.w dniu 1 września 2011 roku) oraz podrobił w całości wniosek o dopisanie numeru porządkowego 27 oraz o zmianę adresu dla doręczeń (złożony w Sądzie Rejonowym w Gdyni V Wydziale Ksiąg Wieczystych w dniu 1 września 2011 roku). W tym zakresie - zupełnie niezależnie od treści wyjaśnień składanych przez oskarżonego - Sąd Apelacyjny przywołuje okoliczności wynikające z kategorycznej opinii biegłegoJ. B.(k. 2379 i n.). Otóż, biegły bez żadnej wątpliwości ustalił, że podpis o treści(...)na wniosku złożonym w Wydziale Ksiąg Wieczystych oraz, iż zapisy stanowiące wypełnienie wniosku oddanego w Urzędzie Miejskim – zostały na pewno nakreślone przez oskarżonegoH. Z.. Z kolei – co ważne - skarżący nie przytoczył żadnych argumentów podważających treść opinii biegłego, co ostatecznie – wedle Sądu
    ad quem– zamknęło dyskusję na ten temat.
Sąd Okręgowy – wbrew przeciwnym twierdzeniom obrońcy – nie popełnił też jakiejkolwiek pomyłki, kiedy za udowodnione przyjął, że to oskarżony w dniu 14 stycznia 2012 roku pokazywałD. W.lokal położony przyul. (...)- to jest potencjalnej nabywczyni mieszkania należącego doR. J. (1). Nie było jednak tak, jak opisywał to obrońca, że oskarżony podawał się wówczas zaR. J. (1). Wszak na s. 21-22 uzasadnienia Sąd
    meritiprzyjął – co należało uznać za prawidłowe w świetle depozycjiD. W.– że wówczasH. Z.podawał się za przyjacielaR. J. (1). Było to zresztą zgodne z treścią rozmowy telefonicznej, którąD. W.prowadziła z rzekomymR. J. (1)w dniu 13 stycznia 2011 roku. Sąd Apelacyjny przypomina też, że pokrzywdzona rozpoznała oskarżonego - podczas okazania udokumentowanego na k. 473-474 - jako osobę bardzo przypominającą wyglądem (pod względem budowy ciała i rysów twarzy) owego przyjacielaR. J. (1), zaśR. J. (2)wskazała naH. Z.jako na mężczyznę, który wcześniej – w dniu 3 grudnia 2011 roku - wynajął mieszkanie podając się zaZ. D.(k. 487-489). Oskarżony dysponował zatem kluczami do lokalu w dniu 14 stycznia 2012 roku i mógł je okazaćD. W.. Idąc dalej, jako logiczny jawił się też wniosek, zgodnie z którym, skoro ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie wynikało, aby oskarżony klucze te przekazał komu innemu, aD. W.rozpoznała oskarżonego jako bardzo przypominającego jej mężczyznę, który pokazywał przedmiotowe
    locum, to nie było żadnego istotnego powodu do poczynienia ustaleń przeciwnych od przyjętych przez Sąd Okręgowy. Tak postawioną tezę wzmacniało również ustalenie, że oskarżonyH. Z.korzystał z danychZ. D.również w dniu 1 grudnia 2011 roku – wraz z fałszywym dowodem osobistym – to jest przy dokonywaniu czynu na szkodęD.iZ.małżonkówS.. Kolejny więc raz zdradziło oskarżonego jego
    modus operandioraz bliski czas korzystania z danych osobowychZ. D.na szkodę różnych podmiotów, to jest w dniach 1 i 3 grudnia 2011 roku. W tych okolicznościach nie sposób było nie przyjąć, by ustalenia Sądu Pierwszej Instancji nie stały pod ochronąart. 7 k.p.k.- co dostatecznie udowadniało udział oskarżonego w dokonywaniu czynu na szkodęR. J. (1)iD. W..
Nie był także zasadny zarzut - zgłoszony w piśmie procesowym oskarżonego - jakobyH. Z.nie był „zamieszany” w otwieranie rachunków bankowych, które potem służyły lub miały posłużyć do dokonania przestępstwa. Sąd Apelacyjny opisywał już w uzasadnieniu nie budzący wątpliwości współudział oskarżonego w zakładaniu kont bankowych na nazwiskaZ. S.,W. K.,R. Z.iJ. S. (1). W tym miejscu warto też dodatkowo przypomnieć, że oprócz tego Sąd Okręgowy słusznie ustalił – bazując na wiarygodnej opinii biegłegoJ. B., k. 2379 i n. – iż oskarżonyH. Z.podobnie podrobił podpisyJ. W. (3)na dokumentach bankowych dotyczących otwarcia konta na wskazywane dane osobowe. Ustalonego - przez Sąd Okręgowy - stanu faktycznego nie były w stanie zakwestionować zeznania doręczycieli przesyłek bankowych, ponieważ osoby te - z uwagi na mnogość wykonywania tego typu czynności - nie były w stanie zapamiętać szczegółów przedmiotowych doręczeń.
Reasumując, udział oskarżonego w zakładaniu kont bankowych pokazywał w sposób bardzo przejrzysty w jak dużym stopniu oskarżony zaangażowany był w machinę przestępczych działań. Sąd Apelacyjny jest zresztą przekonany, żeH. Z.jedynie w obawie przed skutkami przyszłych działań swoich mocodawców oraz w obawie przed grożącą mu odpowiedzialnością karną, starał się - w sposób w zasadzie nieudolny - zakwestionować ustalony w sprawie stan faktyczny, co wynikało jednoznacznie z analizy składanych prze niego wyjaśnień.
Nie zasługiwał także na uwzględnienie zarzut oskarżonego jakoby Sądmeritioprócz ustalenia wizyt oskarżonego u notariuszyT. O.iL. S.ustalił jeszcze jego bytność „u innych notariuszy”. Sąd Okręgowy takich faktów nie umieścił w nakreślonym przez siebie stanie faktycznym, co dowodnie wynikało z lektury uzasadnienia wyroku. Nie oznaczało to oczywiście, aby Sąda quo- w ramach instytucji współsprawczego współdziałania - pozbawiony został możliwości przypisania oskarżonemu odpowiedzialności za całość przestępstwa.
Sądad quemw tym miejscu wskazuje – podobnie jak to uczynił Sąd Pierwszej Instancji – że zgodnie zart. 18 § 1 k.k.współsprawstwo zachodzi wówczas, gdy do wykonania czynu zabronionego dochodzi „wspólnie i w porozumieniu z inną osobą”.
Termin „wspólnie” ma charakter przedmiotowy. Owe znamię „wspólnej” realizacji znamion typu czynu zabronionego jest spełnione także wówczas, gdy oceniane zachowanie (działanie lub zaniechanie) stanowi istotne ułatwienie lub co najmniej znaczne zmniejszenie ryzyka niepowodzenia przy realizacji znamion typu czynu zabronionego. Zaś termin ustawowy „porozumienie”, łączy ową „wspólnotę” zachowania (działania lub zaniechania) i oznacza akceptację wspólnej realizacji znamion czynu zabronionego -in tempore criminis– oraz pozwala na traktowanie czynu przez współdziałającego jako własnego, to jest podjętegocum animus auctoris(np.: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 5 lutego 2013 roku, III KK 139/12, SIP Lex nr 1288659; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 czerwca 2013 roku, II KK 71/13, OSNKW 2013/8/65; wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 8 maja 2013 roku, II AKa 126/13, SIP Lex nr 1322731; wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 14 czerwca 2013 roku, II AKa 105/13, SIP Lex nr 1356722; wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 26 czerwca 2013 roku, II AKa 113/13, SIP Lex nr 1362653; wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 4 lipca 2013 roku, II AKa 200/13, SIP Lex nr 1342402; W. Wróbel, A. Zoll,Polskie prawo karne, Część ogólna, Kraków 2013, s. 259 i n.).
Przekładając powyższe na realia rozpoznawanej sprawy Sąd Apelacyjny nadmienia, że oskarżony (między innymi): a) w ramach działań podjętych na szkodęD. U.iJ. W. (1)- na fikcyjny dowód osobisty wynajął mieszkanie, potem uzyskał zaświadczenie z Urzędu Miejskiego wG.o nie zameldowaniu innych osób w lokalu oraz uczestniczył w pozyskaniu odpisu aktu stanu cywilnego, następnie skorzystał z pełnomocnictwa wyłudzonego przez jego konkubinę, a na końcu zawarł notarialną umowę pożyczki, podczas zawierania której wziął znaczną kwotę gotówki i wskazał konto, na które miała zostać przelana pozostała kwota, b) w przypadku czynu popełnionego na szkodęJ.iJ. S. (1)oraz(...) S. A.– zgłosił się do małżonków z propozycją kupna mieszkania, udał się do Wydziału Ksiąg Wieczystych i Urzędu Miejskiego wG., gdzie posługiwał się danymi innej osoby, uzyskując stosowne dokumenty, a na koniec podpisał umowę kredytową na kwotę ponad 407.000 zł, wykorzystując wyłudzone pełnomocnictwo, podrobiony akt notarialny sprzedaży i inne sfałszowane dokumenty, c) z kolei w ramach dokonywania czynu na szkodę małżonkówS.ispółki akcyjnej (...)– wynajął mieszkanie i brał udział w podpisywaniu umowy pożyczki z wykorzystaniem – m. in. – fałszywych dokumentów (pełnomocnictwa), d) i na koniec – w ramach czynu popełnianego na szkodęR. J. (1)iD. W.– wynajął mieszkanie, a potem pokazywał je potencjalnej nabywczyni. Dalej, na te wszystkie okoliczności (wymienione w punktach a-d) należało też niejako „nałożyć” fakty, zgodnie z którymi oskarżony uczestniczył w zakładaniu kont bankowych na cudze dane osobowe, a które to rachunki spełniały kluczową rolę w dokonywanym czynie zabronionym.
Doprawdy, w takich warunkach nie sposób było uznać, że oskarżonyH. Z.nie traktował dokonywanego przestępstwa jako własnego albo by wykonywane przez niego czynności nie miały istotnego znaczenia w pochodzie przestępstwa, którego finałem zawsze było – lub miało być – uzyskanie znacznej ilości pieniędzy. Resumując, Sąd Apelacyjny doszedł do wniosku, że oskarżony miał świadomość istnienia wszystkich tych okoliczności, za które przypisano mu odpowiedzialność, co w efekcie prowadziło do tezy o nieskuteczności apelacji w zasadniczym jej zrębie.
***
Niestety, Sąd Okręgowy orzekając w stosunku do obu oskarżonych naruszył treśćart. 12 k.k., a to z uwagi na przywołanie owego przepisu w podstawie wymiaru kary.
Sąd Apelacyjny przypomina więc, że konstrukcja czynu ciągłego jest specyficznym mechanizmem redukcji wielości zachowań w znaczeniu ontologicznym i sprowadzeniu ich - od strony prawnej - do poziomu jednego, sztucznie wygenerowanego, czynu zabronionego. Owa redukcja polega na łącznej kwalifikacji podjętych przez sprawcę działań lub zaniechań. Zatem: przepisart. 12 k.k.powinien znajdować odzwierciedlenie tylko w kwalifikacji prawnej czynu, a to z uwagi na modyfikowanie ustawowych znamiona typu czynu zabronionego o znamię ciągłości, natomiast nie może być przywoływany w podstawie wymiaru kary - ponieważ jej nie modyfikuje (por. np.: W. Wróbel, A. Zoll,Polskie Prawo karne. Cześć ogólna, Kraków 2013, s. 292 i n.; J. Giezek,Komentarz do art. 12 Kodeksu karnego, SIP Lex/stan prawny na dzień 15 maja 2012 roku).
W konsekwencji Sąd Apelacyjny dokonał zmiany zaskarżonego wyroku – na podstawieart. 440 k.p.k.w zw. zart. 438 pkt 1 k.p.k.- poprzez wyeliminowanieart. 12 k.k.z podstawy wymiaru kary obu oskarżonym.
***
Kolejny błąd Sądumeritizwiązany był z rozstrzygnięciami zawartymi w punktach IV i V wyroku, a które to odnosiły się do nałożenia na oskarżonych - na podstawieart. 46 § 1 k.k.- obowiązków naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonychJ. W. (1)ifirmy (...) S. A.wT..
Otóż, Sąd Okręgowy w sposób rażąco niesprawiedliwy dla oskarżonych naruszył treśćart. 49a k.p.k., z którego treściexpressis verbiswynika, że wniosek, o którym mowa wart. 46 § 1 k.k., pokrzywdzony - a także prokurator - mogą skutecznie złożyć tylko do czasu zakończenia pierwszego przesłuchania pokrzywdzonego na rozprawie. Tymczasem, w sprawie będącej przedmiotem niniejszego rozpoznania (por. s. 78 uzasadnienia Sądua quo) Prokurator pożądane wnioski złożył zbyt późno, to jest dopiero w ramach końcowych głosów stron na rozprawie w dniu 21 października 2013 roku.
Dlatego Sąd Apelacyjny – na podstawieart. 440 k.p.k.w zw. zart. 438 pkt 2 k.p.k.- musiał dokonać zmiany zaskarżonego wyroku poprzez uchylenie orzeczonych - wobec obu oskarżonych - środków karnych.
***
Wcześniej już Sąd Apelacyjny wspominał, że zasadny okazał się zarzut apelacyjny wymierzenia oskarżonemuH. Z.rażąco niewspółmiernej kary pozbawienia wolności. Sąd Okręgowy w Gdańsku wymierzył podsądnemu karę 6 lat pozbawienia wolności.
Pamiętać należy, że rażąca niewspółmierność kary to podstawa odwoławcza, która dotyczy samej reakcji prawnej na przestępstwo, leżącej w sferze swobodnego uznania sądu, a więc gdy ustawa pozwala sądowi orzekać w określonych granicach kary albo zezwala mu - nie obligując - na stosowanie środka karnego lub innego środka. W orzecznictwie trafnie podkreśla się, że zarzut niewspółmierności kary, jako zarzut z kategorii ocen, można zasadnie podnosić wówczas, „gdy kara jakkolwiek mieści się w granicach ustawowego zagrożenia, to nie uwzględnia w sposób właściwy zarówno okoliczności popełnienia przestępstwa, jak i osobowości sprawcy, innymi słowy - gdy w społecznym odczuciu jest karą niesprawiedliwą" (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 11 kwietnia 1985 r., V KRN 178/85, OSNKW 1985/7-8/60). Niewspółmierność zachodzi zatem wówczas, gdy suma zastosowanych kar i innych środków, wymierzona za przypisane przestępstwa, nie odzwierciedla należycie stopnia szkodliwości społecznej czynu i nie uwzględnia w wystarczającej mierze celów kary (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 30 listopada 1990 r., WR 363/90, OSNKW 1991/7-8/39). Nie chodzi przy tym o każdą ewentualną różnicę co do jej wymiaru, ale o „różnicę ocen tak zasadniczej natury, iż karę dotychczas wymierzoną nazwać można byłoby - również w potocznym znaczeniu tego słowa – „rażąco” niewspółmierną, to jest niewspółmierną w stopniu nie dającym się wręcz zaakceptować" (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 2 lutego 1995 r., II KRN 198/94, Prok. i Pr. 1995/6/18). Chodzi zatem o istnienie wyraźnej różnicy między karą wymierzoną a tą, którą należałoby wymierzyć przy prawidłowym zastosowaniu dyrektyw wymiary kary zart.53 i n. k.k.Zarzut niewspółmierności nie wymaga także wskazania nowych, nieustalonych przez sąd okoliczności, polegać może również na wykazaniu, że okoliczności prawidłowo ustalone mają takie znaczenie i ciężar gatunkowy, których orzeczona kara bądź nie uwzględnia w ogóle, bądź uwzględnia je w stopniu niedostatecznym (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 23 października 1974 r., V KRN 78/74, OSNKW 1974/12/234).
Odnosząc powyższe do realiów sprawy będącej przedmiotem niniejszego rozpoznania wskazać trzeba – zdaniem Sądu Apelacyjnego – że już pierwszy kontakt z treścią zaskarżonego wyroku wzbudza zainteresowanie ze względu na rozmiar kary wymierzonej oskarżonemuH. Z..
Sąd Okręgowy – kierując się wskazaniamiart. 53 k.k.(s. 76-77 uzasadnienia) – jako okoliczności obciążające przy wymiarze kary poczytał: a) wysoki stopień społecznej szkodliwości popełnionego przestępstwa, b) konsekwentny sposób jego popełnienia, to jest w wyniku realizacji, przez okres kilku miesięcy, założonego planu, c) kierowanie się przez oskarżonego niskimi pobudkami - w postaci chęci osiągnięcia zysku, d) nagminność popełniania przez oskarżonego przestępstw przeciwko mieniu, e) rozmiar wyrządzonej swoim działaniem szkody, jak i rozmiar szkody grożącej, f) działanie w warunkach recydywy. Z kolei, jako okoliczności łagodzące przy wymiarze kary Sąda quouznał: a) częściowe przyznanie się do popełnienia przestępstwa oraz b) złożenie wyjaśnień.
W konsekwencji więc – wedle zapatrywania Sądu Okręgowego – „całkowitej przewagi” okoliczności obciążających, w połączeniu z działaniem oskarżonego z zamiarem bezpośrednim i w okolicznościach „spełnienia się przesłanki do nadzwyczajnego zaostrzenia kary” oraz z uwagi na wskazania płynące z zasady prewencji ogólnej, wymierzono podsądnemu karę pozbawienia wolności „przekraczającą dolną ustawową granicę”. Sądmeritipodkreślił też, że w jego ocenie przy wymiarze kary należało także wziąć pod uwagę „całkowite fiasko dotychczasowych prób resocjalizacji oskarżonego”, co skłaniało do wymierzenia surowej kary.
Z kolei obrona wskazywała, że w procesie wymiaru kary nie uwzględniono, iż wyjaśnienia oskarżonego pozwoliły na odtworzenie przebiegu zdarzenia, a także, że oskarżony w pochodzie przestępstwa „wykonywał polecenia innej osoby, nie zdając sobie do końca sprawy z konsekwencji swego zachowania”.
Przechodząc domeritumzagadnienia, Sądad quemwskazuje, że nawet po odrzuceniu chybionej tezy obrony o braku istnienia u oskarżonego świadomości dokonywania przestępstwa oszustwa – z uwagi na materiał dowodowy sprawy – nie można było zdaniem Sądu Apelacyjnego nie zauważyć, że Sądmeritiw procesie wymiaru kary nie dostrzegł dość zasadniczej okoliczności, a mianowicie tego, że oskarżony był „tylko” pewnym „elementem w mechanizmie” dokonywanego przestępstwa i wyłudzone pieniądze nie powiększyły finalnie jego majątku. Sąd Okręgowy nie zbił wiarygodności tej części wyjaśnieńH. Z.–art. 5 § 2 k.p.k.- w których mówił, że działał on „jedynie” na zlecenie innych podmiotów, za stosownym wynagrodzeniem, a kwestia ta – wedle Sądu Apelacyjnego - miała niebagatelne znaczenie wobec nakazu wymierzenia kary – wedle przesłanek zart. 53 k.k.– sprawiedliwej.
Po drugie, w procesie uzasadniania wymierzonej kary Sąda quodopuścił się pewnych błędów. I tak:
- trudno uznać za prawidłową konstatację o działaniu oskarżonego z niskich pobudek, skoro osiągnięcie korzyści majątkowej należy do znamion popełnionego przestępstwa,
- logicznie nie był prawidłowy wniosek o spełnieniu się przesłanek do nadzwyczajnego obostrzenia kary, ponieważ tej instytucji Sąd finalnie nie zastosował,
- okolicznością prowadzącą do zaostrzenia odpowiedzialności karnej oskarżonego nie mogło być także działanie z ramach zamiarem bezpośrednim, a to dlatego, że ów zamiar należy przecież do znamion popełnionego czynu,
- trudno też uznać było za prawidłowe stwierdzenie, że wymierzona oskarżonemu kara (jedynie) „przekraczała dolny próg ustawowego zagrożenia” skoro przekroczyła go aż sześciokrotnie,
- trudno także zgodzić się z twierdzeniem, że dotychczasowe próby resocjalizacji oskarżonego zakończyły się „całkowitym fiaskiem”, ponieważ w ramach zgromadzonych w sprawie dowodów Sąd nie ustalił, że wszelkie przyszłe próby resocjalizacyjne skierowane wobec oskarżonego zdane będą na niepowodzenie, co prowadziłoby z kolei do racjonalnego wniosku o konieczności wymierzenia mu surowej kary wobec potrzeby zabezpieczenia społeczeństwa przed dostatecznie uzasadnionym podejrzeniem ponawiania przez oskarżonego identycznych działańin futuro.
Reasumując, powyżej zaprezentowane błędy Sądua quo, w połączeniu ze skutecznością okoliczności przywoływanej przez obronę, skutecznie rozbiły prezentowane przez Sąd Okręgowy „przekonanie o całkowitej przewadze” okoliczności obciążających nad łagodzącymi w procesie wymiaru karyH. Z.. Zdaniem Sądu Apelacyjnego oskarżony niewątpliwie zasługuje na surową karę, w myśl przeanalizowanych wyżej faktów - warunkowanych treściąart. 53 k.k.– ale wymierzona kara musi w większym stopniu być adekwatna do korzyści płynących z popełnionego przestępstwa oraz do roli pełnionej w nim przez podsądnego. Wszystko to prowadziło Sąd Apelacyjny do wymierzenia oskarżonemu kary 4 lat pozbawienia wolności.
***
O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym rozstrzygnięto na podstawieart. 16 ust. 2 i 3 i art. 29 ust. 2 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze(Dz. U. z 2002 r. Nr 123, poz. 1058, Nr 126, poz. 1069 i Nr 153, poz.1271 z późniejszymi zmianami) oraz na podstawie§ 14 ust. 1 pkt 5w zw. z§ 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz. U. z 2002 roku, Nr 163, poz.1348 z późniejszymi zmianami).
Sytuacja prawna i faktyczna oskarżonego - w postaci konieczności odbycia przez niego kary 4 lat pozbawienia wolności oraz brak majątku - spowodowała, że nie powinien być on obciążany kosztami sądowymi związanymi z postępowaniem przed Sądem Drugiej Instancji. Podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowiły:art. 624 § 1 k.p.k.,art. 634 k.p.k.iart. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych(Dz. U. z 1983 roku, Nr 49, poz.223 z późniejszymi zmianami).