Sąd Rejonowy w Bartoszycach
VII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Lidzbarku Warmińskim
Sygnatura akt: VII K 132/13
Data wyroku: 2014-04-25 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Mieniu, Uniewinnienie

Sygn. akt: VII K 132/13
V Ds. 137/11

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 25 kwietnia 2014 r.
Sąd Rejonowy w Bartoszycach, VII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Lidzbarku Warmińskim
W składzie: Przewodniczący: SSR Magdalena Wołejko-Czubek
Protokolant: asystent sędziego Łukasz Hańczyc
w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Lidzbarku Warmińskim Andrzeja Krzywiela
po rozpoznaniu na rozprawie w dniach: 8 maja 2013 r., 24 lipca 2013 r., 25 września 2013 r., 26 marca 2014 r., 18 kwietnia 2014 r.
w Lidzbarku Warmińskim na rozprawie sprawy:
L. A.,synaZ.iL.z domuS.,urodzonego w dniu (...)wW.
oskarżonego o to że:
w dniu 27 października 2003 r. wL., województwo(...), działając wspólnie i w porozumieniu zP. F.,A. B. (1)i innymi osobami dokonał rozboju na osobieJ. A. (1)dozorcyZakładu Produkcji (...).A. K.” sp. jawna w ten sposób, iż po uprzednim obezwładnieniu pokrzywdzonego poprzez chwycenie za kark, wykręcenie rąk, przewrócenie na ziemię, założenie kajdanek, a następnie skrępowanie nóg oraz przytwierdzenie do fotela taśmą samoprzylepną zabrali w celu przywłaszczenia 347 płaszczy damskich, samochód ciężarowy markiP. (...)onr rej. (...), aparat fotograficzny, dwa noże krajalniczemarki E., sejf z zawartością pieniędzy w kwocie 62 000 zł., dokumentów i książeczki czekowej oraz telefon komórkowymarki S.o łącznej wartości około 250 000 zł. na szkodęA. K.iA. M. (1)–(...) spółki jawnej (...).A. K.” wL.oraz telefon komórkowymarki N. (...)wartości 300 zł. na szkodęJ. A. (1)czyniąc sobie z tego przestępstwa stałe źródło dochodu
-to jest o czyn zart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

orzeka:

I
oskarżonegoL. A.uniewinnia od popełnienia zarzucanego mu czynu;

II
na podstawieart. 632 pkt 2 kpk, koszty procesu ponosi Skarb Państwa.

Sygn. akt: VII K 132/13

UZASADNIENIE
L. A.został oskarżony o to, że w dniu 27 października 2003 r. wL., województwo(...), działając wspólnie i w porozumieniu zP. F.,A. B. (1)i innymi osobami dokonał rozboju na osobieJ. A. (1)dozorcyZakładu Produkcji (...).A. K.” sp. jawna w ten sposób, iż po uprzednim obezwładnieniu pokrzywdzonego poprzez chwycenie za kark, wykręcenie rąk, przewrócenie na ziemię, założenie kajdanek, a następnie skrępowanie nóg oraz przytwierdzenie do fotela taśmą samoprzylepną zabrali w celu przywłaszczenia 347 płaszczy damskich, samochód ciężarowy markiP. (...)onr rej. (...), aparat fotograficzny, dwa noże krajalniczemarki E., sejf z zawartością pieniędzy w kwocie 62 000 zł., dokumentów i książeczki czekowej oraz telefon komórkowymarki S.o łącznej wartości około 250 000 zł. na szkodęA. K.iA. M. (1)–(...) spółki jawnej (...).A. K.” wL.oraz telefon komórkowymarki N. (...)wartości 300 zł. na szkodęJ. A. (1)czyniąc sobie z tego przestępstwa stałe źródło dochodu, to jest o popełnienie czynu zart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
OskarżonyL. A.pseudonim (...), lat 62, z zawodu elektryk, prowadził weW.własną działalność gospodarczą pod nazwą(...)L. A., z której uzyskiwał miesięczny dochód w wysokości ok. 2000 zł. Zajmował się dystrybucją(...)oraz innych towarów na terenie województwa. Obecnie- od 2010 r. odbywa karę pozbawienia wolności. Działalność gospodarczą oskarżonego kontynuuje jego żona. Oskarżony ma troje dorosłych dzieci, przy czym najmłodszy syn w wieku 20 lat studiuje zaocznie, pozostając w dalszym ciągu na utrzymaniu rodziców. Oskarżony był wielokrotnie karany.
(dane osobopoznawcze k. 855v, informacje z KRK k. 844-845, 915-916, 962-965, odpis wyroku SR w Lipnie z dnia 3 marca 2009 r. II K 11/07, k. 648-649).
W październiku 2003 r. z oskarżonym skontaktował się mężczyzna zO.. Szukał ludzi do pomocy. Oskarżony skontaktował go ze swoim pracownikiemP. F..P. F.z kolei zaproponował współpracę swojemu koledzeA. B. (1).L. A.zawiózłP. F.iA. B. (1)w okoliceO.na spotkanie z ludźmi zO.i następnie odjechał. Oskarżony nie uczestniczył w tym spotkaniu. Podczas tego spotkania,P. F.iA. B. (1)zaproponowano udział w kradzieży płaszczy z zakładu produkcyjnego wL.. Organizatorzy napadu, zawieźli w/w doL.i pokazali zakład produkcyjny, z którego miano dokonać przedmiotowej kradzieży. W kolejnych dniachP. F.iA. B. (1)uzgadniali i planowali szczegóły napadu z osobami zO..
(dowód: wyjaśnienia oskarżonegoL. A.k. 65, 75v, 645v, 651v, 686-686v, częściowo zeznania świadkaA. B. (1)k. 859-862 v, 1009-1010).
W dniu 27 października 2003 r.,P. F.,A. B. (1), nieżyjący jużJ. R.oraz osoba o imieniuT.pochodząca zW.dostali się na terenZakładu Produkcji (...).A. K.” sp. jawna wL.przeskakując przez siatkę, następnie obezwładnili dozorcęJ. A. (1)zakładając mu kajdanki na ręce, krępując nogi i przytwierdzając do fotela taśmą samoprzylepną.T.zW.pilnował dozorcy, a pozostali mężczyźni zamaskowani w czarne kominiarki włamali się do Zakładu, skąd zabrali w celu przywłaszczenia 347 płaszczy damskich wartości 154 726, 50 zł. Płaszcze załadowali do samochodu ciężarowego markiP. (...)onr rej. (...)stanowiącego własnośćspółki (...).A. K.”. W czasie napadu sprawcy zabrali także aparat fotograficzny, dwa noże krajalniczemarki E., sejf z zawartością pieniędzy w kwocie 62000 zł., dokumentów i książeczki czekowej oraz telefon komórkowymarki S.na szkodęA. K.iA. M. (1)–(...) spółki jawnej (...).A. K.” wL.. W czasie napadu zabrali również telefon komórkowymarki N. (...)wartości 300 zł stanowiący własność dozorcyJ. A. (1).
W czasie napadu, na teren Zakładu podjechał samochód dostawczy koloru białego, do którego sprawcy załadowali część skradzionych rzeczy, a następnie odjechali. Skradziony towar sprawcy przewieźli do hali znajdującej się w pobliżuW.. Do hali tej przyjechał późniejL. A.. Wówczas to dowiedział się o okolicznościach dokonanego wL.przestępstwa. Oskarżony nie brał udziału w podziale skradzionych towarów i znajdujących się w sejfie pieniędzy.
(dowód: wyrok Sądu Rejonowego w Lidzbarku Warmińskim z dnia 27 stycznia 2012 r. w sprawie o sygn. akt II K 334/11 k. 920-933v; wyjaśnienia oskarżonegoL. A.k. 65, 75v, 645v, 651v, 686-686v, częściowo zeznania świadkaA. B. (1)z k. 62v-63v, 79v-80v k. 690v-691, 859-862v, 1009-1010, materiał poglądowy k. 87-90v, protokół oględzin miejsca napadu k. 99-103, polisa ubezpieczenia pojazdu k. 105, faktura VAT z 13.03.1998 r. k. 106, faktura VAT z 27.12.2002 r. k. 107, zaświadczenie kwalifikacyjne k.108, protokół oględzin miejsca k. 113-114v, protokół oględzin przedmiotów k. 115-116v, protokół przeszukania k. 120-121v, zgłoszenie pojazdu k. 124, protokół zatrzymania rzeczy k. 128-130, zgłoszenie k. 131, umowa o świadczenie usług telekomunikacyjnych k. 136, protokół oszacowania strat k. 139, faktury VAT k. 139v-140, zgłoszenie k. 141v, polisy ubezpieczeniowe k. 147-148, zgłoszenie k. 151, wykazy dowodów rzeczowych k. 154v-156v, postanowienie w przedmiocie dowodów rzeczowych k. 156v-157, dowody wpłaty k. 174-177, protokół oględzin rzeczy k. 180-180v, dokumentacja medyczna k. 181v, odwołanie rejestracji rzeczy k. 183v, dokumentacja fotograficzna k. 193-199v, tablice poglądowe k 202-203, opinia kryminalistyczna k. 217-219v, dokumentacja fotograficzna k. 249-252v, protokół zatrzymania rzeczy k. 284-286, protokół oględzin rzeczy k. 291-294, faktury VAT k. 295-301, protokół okazania wizerunku k. 316-320, zlecenia spedycyjne k. 404-405v, postanowienie w przedmiocie dowodów rzeczowych, opinia kryminalistyczna k. 452-453, opinia kryminalistyczna k. 468-471v, 479-484v, 571-572v, 641-643, wykazy połączeń i dane operatorów sieci komórkowych i stacjonarnych k. 235-235v, 238-238v, 255-266, 320-332, 349-382, 384-392v,539-554v, zeznania świadkaJ. A. (1)k. 856-856v, k. 93v-94, 144v, 182v, 688-688v, zeznania świadkaA. M. (1)k. 856v-857v, 137v-138, 408v-409, 689, zeznania świadkaA. K.k. 857v-859, 145v-146, 192v, 240v-241, 253v-254v, 314v-315, 406v-407, 454v-456, 506v-507, 525v-526, 688v, zeznania świadkaJ. K.k. 863, 143v-144, 693v)
Przesłuchiwany w toku postępowania przygotowawczego, oskarżony nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu – rozboju wZakładzie Produkcji (...).A. K.” sp. jawna wL.. Wyjaśniał, że znaP. F., którego zatrudniał w swojej firmie zajmującej się dystrybucją(...). Przyznał, że raz kontaktowałP. F.z ludźmi zO.w sprawie płaszczy. Wyjaśniał, że mieli okraść hurtownię płaszczy. Podał, że ukradli płaszcze i sejf z pieniędzmi. W kradzieży tej brał udział łysyJ.zC.. Oskarżony wyjaśniał, że jeden z uczestników kradzieży nie żyje. Zapewniał, że nie zlecał popełnienia tego przestępstwa, a jedynie skontaktowałP. F.z ludźmi zO., których nie zna.L. A.wyjaśniał, że nie wie, gdzie w/w dokonali kradzieży płaszczy. Zaznaczył, że z tego co pamięta, w sejfie było dużo pieniędzy.
(k. 65, 75v)
W toku kolejnych przesłuchań, oskarżony wyjaśniał, że nie wie jaka była rola poszczególnych osób w kradzieży płaszczy, ponieważ nie brał w tym udziału. Zapewniał, że skontaktował jedynieP. F.z mężczyzną, którego nie zna, a który mógł być tylko pośrednikiem, podczas gdy zainteresowanym była w ogóle inna osoba. Oskarżony zaznaczył, że nigdy nie był na miejscu kradzieży i do dziś dnia nie wie, gdzie kradzież ta została dokonana. (k. 645v)
Podczas kolejnego przesłuchania, oskarżony w dalszym ciągu wyjaśniał, że nie przyznaje się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Podkreślał, że zapoznałP. F.z ludźmi zO., ponieważ potrzebowali ludzi, ale nie wiedział do czego. Zaznaczył, że inna osoba kontaktowała się z nim, a inna spotkała się zP. F.. Oskarżony wyjaśniał, że był na spotkaniuP. F.z ludźmi zO., ale gdy było już po wszystkim. Dopiero wówczas dowiedział się o okolicznościach tego przestępstwa. Zaprzeczył, abyF.iJ.zC.przywozili do niego sejf czy też płaszcze. Wyjaśniał, że nie widział pieniędzy w sejfie, a słyszał jedynie o nich. Oskarżony podawał, że nie przypomina sobie, aby w dniu przestępstwa dzwonił do niegoF.z informacją co robi i gdzie jedzie. Zaprzeczył, aby otrzymał jakiekolwiek płaszcze z tej kradzieży.
(k. 651v)
Przesłuchiwany w toku rozprawy, oskarżony przyznał się do sześciu pierwszych stawianych mu zarzutów, nie przyznał się natomiast do popełnienia czynów z punktów VII, VIII i IX aktu oskarżenia, w tym do przestępstwa rozboju wL.. Wyjaśnił, że w tym czasie, gdy doszło do rozboju wL., był w swoim domu i odbierał telefon. Podał, że nigdy wcześniej nie był wL.. Zaznaczył również, żeA. B. (1)pała do niego nienawiścią, ponieważ nie otrzymał pieniędzy za miedź i z tego powodu wskazał go jako uczestnika rozboju w zakładzie produkcji płaszczy wL.. Oskarżony wyjaśniał, żeA. B. (1)przychodził do niego do firmy i straszył go. (k. 686-686v)
W toku rozprawy prowadzonej po uchyleniu wyroku Sądu Rejonowego w Lidzbarku Warmińskim z dnia 19 czerwca 2012. r. co do czynu zarzucanego oskarżonemu w punkcie IX, oskarżony odmówił składania wyjaśnień oraz udzielania odpowiedzi na pytania. (k. 855v-856).
Sąd zważył, co następuje:
Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonegoL. A., w których zaprzeczył, aby brał udział w rozboju dokonanym w dniu października 2003 r. w fabryce płaszczy wL.. Wyjaśnienia oskarżonego w tym zakresie są konsekwentne i zgodne z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie w tym znaczeniu, że żaden z przeprowadzonych w sprawie dowodów nie wskazuje na to, aby oskarżonyL. A.brał osobiście udział w opisywanym rozboju, realizując którekolwiek ze znamion zarzucanego mu czynu zabronionego. Ustalenie tej okoliczności nie jest jednak wystarczające dla dokonania pełnej prawnokarnej oceny zachowania oskarżonego i jego związku z zarzucanym mu przestępstwem, albowiem ze współsprawstwem mamy do czynienia także wtedy, gdy współdziałający nie realizuje żadnego znamienia czasownikowego uzgodnionego czynu zabronionego, ale wykonane przez niego czynności stanowią istotny wkład we wspólne przedsięwzięcie. Tymczasem w niniejszej sprawie oskarżony przyznał, że skontaktował ze sobą sprawców rozboju, jak również że spotkał się z nimi po dokonanym przestępstwie. Zeznania świadkaA. B. (1)–w szczególności te składane w toku postępowania przygotowawczego wskazują na jeszcze dalej idący współudział oskarżonego w zarzucanym mu czynie. ŚwiadekA. B. (1)zeznał bowiem, że to oskarżonyL. A.był pomysłodawcą i organizatorem opisywanego rozboju, uczestniczącym w podziale łupu i zapewniającym zbyt skradzionych towarów. Jako, że zeznaniaA. B. (1)są jedynymi zeznaniami w sprawie obciążającymi oskarżonegoL. A.odpowiedzialnością za przestępstwo rozboju z 2003 r., wymagają wnikliwej i krytycznej analizy, tym bardziej, że przeczą im wyjaśnienia oskarżonego.
Dokonując oceny wiarygodności zeznań świadkaA. B. (1), należy mieć na uwadze fakt, że są to zeznania wyjątkowo niekonsekwentne i zmienne. I tak, podczas pierwszych przesłuchań w toku postępowania przygotowawczegoA. B. (1)wyjaśniał, że pomysłodawcą kradzieży płaszczy z fabryki wL.byłL. A., który miał pokazać w/w fabrykęP. F., tłumaczyć które płaszcze i z jakich wieszaków zabierać, z nadto miał znaleźć kupca na skradziony towar. Świadek wyjaśniał również, że sejf został otwarty na hali u oskarżonego, który otrzymał część ze skradzionych płaszczy. (k. 62v-63v).
W toku kolejnych przesłuchańA. B. (1)wskazywał, że udział w napadzie zaproponował muP. F.. Wyjaśniał, żeL. A.był z nimi na spotkaniu z ludźmi zO., jednak to nie on miał znaleźć kupców na płaszcze. Podawał również, że podzielili się z oskarżonym pieniędzmi z sejfu, a nadto, żeL. A.miał zająć się Vanem zabranym z fabryki. (79v-80v).
Kolejna zmiana w zeznaniach świadka nastąpiła podczas przesłuchania przed Sądem. Wówczas świadek zeznał, że udziałL. A.w napadzie na fabrykę płaszczy polegał tylko na tym, że skontaktował jego iP. F.z ludźmi zO., żeby wspólnie dokonali przestępstwa kradzieży. Nie mówił co mają kraść, gdyż o tym decydowali ludzie zO.. Świadek zeznał, że podzielili się z oskarżonym płaszczami i pieniędzmi pochodzącymi z rozboju. Powtórzył natomiast po raz kolejny, że gdy po napadzie przyjechali na halę to na miejscu czekał już oskarżony. Potwierdził także, żeL. A.był na spotkaniu z ludźmi zO.zorganizowanym przed napadem. (k. 690v-691).
Przesłuchiwany na rozprawie prowadzonej po uchyleniu poprzedniego wyroku Sądu pierwszej instancji i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania, świadek zeznawał z kolei, że nie wie kto zorganizował kradzież płaszczy, jak również, żeL. A.powiedział, że może skontaktować świadka iP. F.z kimś kto chce dokonać napadu na fabrykę płaszczy, a następnie zawiózł ich na spotkanie z tymi ludźmi w okoliceO., a te osoby z kolei pokazały im fabrykę płaszczy już pod nieobecność oskarżonego. Świadek zeznawał również, że oskarżony nie był obecny przy otwieraniu sejfu, jak również, żeJ. R.zadecydował, żeby dać oskarżonemu część pieniędzy znajdujących się w sejfie.A. B. (1)podawał, że oskarżony dostał pieniądze tego samego dnia, chociaż za chwilę tłumaczył, że nie widział jakJ. R.dawał pieniądze oskarżonemu. Również odmiennie niż poprzednio świadek zeznał, że oskarżony nie dostał płaszczy pochodzących z kradzieży.A. B. (1)zeznawał przy tym, że kiedy wyjaśniał po raz pierwszy miał wielką złość doL. A.ponieważ ten nie rozliczył się z nim za tira z miedzią. Przesłuchiwany przed Sądem świadek nie potwierdził pierwszych z odczytanych mu wyjaśnień składanych w charakterze podejrzanego, mówiąc że nic w nich nie jest prawdą. Zeznał również, żeL. A.nie był szefem grupy przestępczej. Potwierdził także, że przychodził na halę doL. A.i groził mu, że jeżeli nie odda mu pieniędzy za miedź, będzie zeznawał na jego niekorzyść. Świadek nie do końca podtrzymał swoje kolejne odczytywane przez Sąd wyjaśnienia, wskazując że hala, do której przyjechali po napadzie znajdowała się niedalekoW., jednakże nie była to halaL. A.. Świadek podał również, że nie jest prawdą, iż kupca na płaszcze miał znaleźć oskarżony. Zeznał także, że nie wiem, czyP. F.dzwonił po napadzie doL. A.. (k. 859-862 v)
Kolejna dość istotna zmiana w zeznaniach świadka nastąpiła w toku jego konfrontacji zT. M.. Wówczas toA. B. (1)zeznał, po raz kolejny zmieniając swoją relację, że oskarżony dostał płaszcze pochodzące z kradzieży. Dodał, że oskarżony nie był na spotkaniu z ludźmi zO., do jakiego doszło przed rozbojem. Wskazał również, że jego wcześniejsze zeznania, co do tego, że oskarżony otrzymał pieniądze z skradzionego sejfu to tylko przypuszczenia. (k. 1009-1010).
Przeprowadzona powyżej krótka analiza zeznań świadkaA. B. (1)wskazuje na to, że zeznania w/w świadka z postępowania jurysdykcyjnego ewaluowały w kierunku zgodnym z wyjaśnieniami oskarżonego. W czym zatem należy upatrywać tak radykalnej zmiany w zeznaniach świadka, gdy porównamy pierwsze z wyjaśnień jakieA. B. (1)składał w charakterze podejrzanego z jego ostatnimi zeznaniami w sprawie składanymi przed Sądem?. W niniejszej sprawie, nie można, w ocenie Sądu, przyjmować prostego założenia, że wyjaśnienia składane przezA. B. (1)w postępowaniu przygotowawczym są bardziej wiarygodne albowiem wynikały ze spontanicznego relacjonowania faktów, w przeciwieństwie do ukierunkowanych na poprawę sytuacji procesowejL. A.zeznań złożonych na rozprawie przed Sądem. Tego rodzaju uproszczenie jest tym mniej uzasadnione, że jak wynika z zeznańA. B. (1), również tych składanych jeszcze w toku postępowania przygotowawczego (k. 73v), świadek miał żal doL. A.i pretensje dotyczące braku rozliczenia za transport miedzi. Ostatecznie przesłuchiwany przed Sądem,A. B. (1)przyznał wprost, że chciał swoimi zeznaniami zaszkodzić oskarżonemu przez to, że nie dostał od niego pieniędzy za miedź. Okoliczności konfliktu pomiędzy świadkiemA. B. (1)a oskarżonym znalazły potwierdzenie w zeznaniach świadkówT. M.orazP. F.. Nie bez znaczenia dla zmiany w zeznaniachA. B. (1)może mieć, w ocenie Sądu także fakt, że pierwsze z relacji świadka obciążające oskarżonegoL. A.i nota bene bardzo szczegółowe, mimo iż składane w siedem lat po dokonaniu przestępstwa, były składane przez niego w charakterze podejrzanego. Przed Sądem natomiastA. B. (1)występował w charakterze świadka skazanego już za rozbój jaki w 2003 r. miał miejsce w fabryce płaszczy wL.. Niewykluczone zatem, że chcąc otrzymać jak najłagodniejszy wyrok,A. B. (1)składał wyjaśnienia, czyniące głównym pomysłodawcą i organizatorem zarzucanego mu czynu – inną osobę –w tym wypadku oskarżonegoL. A..
Z opisanych powyżej przyczyn zeznania świadkaA. B. (1)nie mogą być, w ocenie Sądu, źródłem obiektywnych, zgodnych z prawdą materialną informacji o udziale oskarżonegoL. A.w przestępstwie rozboju dokonanego w 2003 r. wL.. W konsekwencji, Sąd uznał zeznania świadkaA. B. (1)za wiarygodne tylko w tym zakresie w jakim pokrywają się one z wyjaśnieniami oskarżonego oraz z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie.
Powyższe nie zamyka jednak kwestii oceny udziału oskarżonego w zarzucanym mu przestępstwie. W dalszym ciągu rozstrzygnięcia wymaga kwestia, czy w świetle wyjaśnień oskarżonego, można przypisać mu współsprawstwo w popełnieniu przestępstwa, w którym nie brał bezpośredniego udziału, czy też może wyłącznie pomocnictwo w popełnieniu tego przestępstwa. Przystępując do rozważań w opisanym zakresie, na wstępie wskazać należy, że najobszerniejsze wyjaśnienia oskarżony złożył podczas pierwszego przesłuchania w toku postępowania przygotowawczego (k. 65). Wskazane wyjaśnienia świadczą o tym, że oskarżony posiada dość dużą wiedzę na temat rozboju dokonanego w hurtowni płaszczy wL., co mogłoby prowadzić do wniosku, że współdziałał z bezpośrednimi sprawcami tego przestępstwa w jego popełnieniu. Tego rodzaju wniosek wywiedziony wyłączenie z w/w wyjaśnień oskarżonego byłby jednak zbyt pochopny i zbyt daleko idący, a co za tym idzie, obarczony zbyt dużym ryzykiem błędu, zważywszy na fakt, że opisywane wyjaśnienia są bardzo chaotyczne, zaś w kolejnych swoich wyjaśnieniach oskarżony tłumaczył, że o okolicznościach przypisywanego mu przestępstwa dowiedział się post factum, podczas spotkaniaP. F.z osobami zO., które zorganizowały przedmiotową kradzież. Bardziej szczegółowe wyjaśnienie wątpliwości co do posiadania przez oskarżonego tak szerokiej wiedzy na temat rozboju, na które to wątpliwości wskazywał Sąd Okręgowy uchylając poprzedni wyrok w tej sprawie i przekazując ją do ponownego rozpoznania, nie było możliwe z uwagi na to, że oskarżony odmówił składania wyjaśnień i udzielania odpowiedzi na jakiekolwiek pytania. Nie mniej jednak konsekwencja i logika kolejnych wyjaśnień oskarżonego co do jego wiedzy na temat zarzucanego mu przestępstwa, jak również brak wiarygodnych dowodów mogących te wyjaśnienia w omawianym zakresie podważać, pozwala przyjąć relacje oskarżonego za wiarygodne. Skoro zatem, zgromadzony materiał dowodowy nie daje podstaw do przyjęcia, że oskarżony planował przestępstwo rozboju, udzielał wskazówek jego bezpośrednim sprawcom, czy choćby zapewniał o przyjęciu pochodzących z niego przedmiotów lub brał udział w podziale zysków, nie sposób przypisać oskarżonemu współsprawstwa w popełnieniu tego przestępstwa.
Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego również w tej części, w jakiej wskazywał, że skontaktowałP. F.z ludźmi zO.nie wiedząc o tym, w czymP. F.będzie im pomagał. Mając na uwadze bogatą kryminalną przeszłość oskarżonego można powątpiewać w słowa oskarżonego, co do jego niewiedzy i nieświadomości. Nie można jednak na sto procent wykluczyć, że nieprawdziwe są zapewnienia oskarżonego w tym zakresie. Nie ma bowiem wiarygodnych dowodów na to, że oskarżony aranżując spotkanieP. F.z osobami zO., wiedział jaki jest ich zamiar. W niniejszej sprawie brak jest wystarczających dowodów na to, że oskarżony kontaktującP. F.z tymi osobami chciał, aby popełniły one konkretne przestępstwo lub przewidując taką możliwość- godził się na to. Pośrednio o takim zamiarze i świadomości oskarżonego może świadczyć przyznany przez oskarżonego fakt, że był on obecny na spotkaniuP. F.z organizatorami rozboju tuż po jego dokonaniu. Z drugiej jednak strony zaistniała sytuacja mogła być przypadkowa lub też wynikać z poinformowania oskarżonego o dokonanym rozboju, jednakże już po fakcie. Nie można przy tym z pola widzenia tracić okoliczności, że oskarżony znałP. F., a fakt wcześniejszego skontaktowania ze sobą późniejszych sprawców rozboju, mógł skutkować chęcią podzielenia się z oskarżonym informacjami na ten temat. Dokładne wyjaśnienie- dlaczego oskarżony brał udział w w/w spotkaniu nie było w niniejszej sprawie możliwe, z uwagi na to, że oskarżony odmówił składania wyjaśnień i udzielania odpowiedzi na pytania. Zeznania świadkaA. B. (1)składane na tą okoliczność również nie stanowią wiarygodnego źródła informacji, z uwagi na opisaną powyżej ich zmienność w tym zakresie. Wszelkie nie dające się wyjaśnić wątpliwości, Sąd obowiązany jest więc tłumaczyć na korzyść oskarżonego.
ŚwiadekP. F.potwierdził, że słyszał jakA. B. (1)groziłL. A., jednakże nie potrafił powiedzieć z jakiego powodu. W tej części zeznania świadka jako zgodne z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie zasługują na wiarę. W pozostałej, części w jakiej świadek kwestionował swój udział w rozboju w fabryce płaszczy wL.zeznania te z oczywistych względów nie zasługują na podzielenie. Gwoli przypomnienia należy wskazać, żeP. F.został skazany prawomocnie za popełnienie tego przestępstwa wyrokiem Sądu Rejonowego w Lidzbarku Warmińskim z dnia 27 stycznia 2012 r. w sprawie o sygn. akt II K 334/11, przy czym w sprawie tejP. F.dobrowolnie poddał się karze. Co więcej świadekP. F.zaprzeczał nawet tym faktom, które w swoich wyjaśnieniach przyznawał oskarżonyL. A., co świadczy również o niewiarygodności zeznań wskazanego świadka.
Sąd dał wiarę zeznaniom świadkaT. M., chociaż nie miały one zasadniczego znaczenia dla ustaleń w kwestii odpowiedzialności karnej oskarżonego za zarzucany mu czyn, albowiem świadek w dacie dokonania rozboju tj. w 2003 r. nie znał oskarżonego. Ostatecznie, przeprowadzając również konfrontację świadkaT. M.i świadkaA. B. (1), Sąd wyjaśnił, żeT. M.nie brał udziału w przedmiotowym przestępstwie, a błąd Sądu pierwszej instancji poprzednio rozpoznającego niniejszą sprawę, wynikał najprawdopodobniej z chaotycznych i nie do końca prawdziwych zeznań świadkaA. B. (1). ŚwiadekT. M.potwierdził również wyjaśnienia oskarżonego w zakresie dotyczącym przyczyn, dla którychA. B. (1)chciał zemścić się na oskarżonym składając obciążającego go zeznania.
Na wiarę zasługują również zeznania świadkówA. K.,A. M.,J. A.iK. K.albowiem zeznania w/w osób są konsekwentne, zbieżne ze sobą i wzajemnie się uzupełniają. Nie mniej jednak zeznania w/w osób nie miały zasadniczego znaczenia dla ustaleń dotyczących odpowiedzialności oskarżonego za zarzucane mu przestępstwo.  Sąd uznał za wiarygodne również zeznania świadków ujawnione na rozprawie bez ich odczytywania (k. 1010-1010v) . Należy podkreślić jednak, że w oparciu o zeznania w/w osób Sąd nie czynił ustaleń faktycznych, jako że były one przesłuchiwane co do okoliczności o drugorzędnym, a niekiedy nawet marginalnym znaczeniu dla rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie.
W konsekwencji, mając na uwadze powyższe rozważania, jak również zasadę wyrażoną w treściart.5§2 kpk, by nie dające się usunąć wątpliwości rozstrzygać na korzyść oskarżonego, Sąd uniewinnił oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu (pkt I wyroku).
O kosztach procesu, z uwagi na treść wyroku, Sąd orzekł na podstawieart. 632 pkt 2 kpk(pkt II wyroku).