Sąd Okręgowy w Bydgoszczy
VIII Wydział Gospodarczy
Sygnatura akt: VIII Gz 156/14
Data wyroku: 2014-11-26 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Barbara Jamiołkowska
Słowa kluczowe: Postępowanie Cywilne
Podstawa prawna: art. 130 § 1 kpc

Sygn.akt VIII Gz 156/14

POSTANOWIENIE
Dnia 26 listopada 2014r.
Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VIII Wydział Gospodarczy
w składzie:
Przewodniczący SSO Barbara Jamiołkowska
po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2014r. w Bydgoszczy
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwa:(...) Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością
wB.
przeciwko:(...)Spółce z ograniczoną
odpowiedzialno ścią wW.
o zapłatę
na skutek zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Rejonowego w Bydgoszczy
z dnia 11 września 2014 r., sygn. akt VIII GNc 5625/12
postanawia:
oddalić zażalenie
Sygn. akt VIII Gz 156/14

UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 11 września 2014 r. (sygn. akt VIII GNc 5625/12) Sąd Rejonowy w Bydgoszczy na podstawieart. 166 kpca contrario oddalił wniosek pozwanego o przedłużenie terminu do uzupełnienia opłaty od zażalenia oraz odrzucił (na podstawieart. 370 kpcw zw. zart. 397 § 2 kpc) zażalenie pozwanego na postanowienie Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 24 lipca 2014 r., sygn. akt VIII GNc 5625/12. W uzasadnieniu Sąd Rejonowy wskazał, iż pismem z dnia 7 sierpnia 2014 r. pozwany złożył zażalenie na postanowienie z dnia 24 lipca 2014 r., od którego nie uiścił należnej opłaty. W tej sytuacji, prawidłowo doręczonym w dniu 21 sierpnia 2014 r. zarządzeniem, Przewodniczący wezwał pozwanego do jej uiszczenia, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Pozwany nie wykonał w zakreślonym terminie zarządzenia, złożył natomiast w piśmie z dnia 26 sierpnia 2014 r. wniosek o wydłużenie terminu do uiszczenia opłaty od zażalenia. Sąd Rejonowy podkreślił zaś, że termin do uzupełnienia opłaty od zażalenia jest terminem ustawowym i nie podlega ani wydłużeniu ani skróceniu.
Pozwany w zażaleniu domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości oraz zasądzenia od powoda na swoją rzecz kosztów procesu według norm przepisanych. Zdaniem skarżącego, jego wniosek o przedłużenie terminu do wniesienia opłaty od zażalenia był uzasadniony, a Sąd jest uprawniony do jego modyfikacji, skoro sam go wyznaczył.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie pozwanego nie zasługiwało na uwzględnienie.
W razie stwierdzenia braków pisma procesowego zawierającego zażalenie strona zostanie wezwana do jego uzupełnienia lub poprawienia w wyznaczonym terminie pod rygorem odrzucenia zażalenia (art. 130 § 1 kpcw zw. zart. 370i w zw. z 397§ 2 kpc). Po bezskutecznym upływie terminu sąd odrzuci zażalenie.
Termin wyznaczony do usunięcia braku pisma jest niezachowany, jeżeli strona w zakreślonym terminie w ogóle nie podjęła czynności uzupełniającej (postanowienie SN z 16 czerwca 2009 r., I CZ 16/09, LEX nr 738326) lub wprawdzie ją podjęła, ale mimo to brak nie został w całości uzupełniony (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 maja 2008 r., I CZ 34/08, LEX nr 424407).
W przedmiotowej sprawie pozwany nie uiścił opłaty od zażalenia (wniesionego od postanowienia SR z dnia 24 lipca 2014 r.). Prawidłowo zatem Sąd Rejonowy wezwał go, w trybieart. 130 § 1 kpcw zw. zart. 370i w zw. z 397§ 2 kpc, do uzupełnienia braku zażalenia poprzez uiszczenie od niego opłaty (30 zł), w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Tygodniowy termin, określony wart. 130 § 1 kpc, jest terminem ustawowym, a nie sądowym, a co za tym idzie - nie może być on - wbrew stanowisku skarżącego - przedłużany ani skracany. Może być natomiast przywrócony na zasadach ogólnych. Bezskuteczny upływ terminu skutkuje zwrotem pisma, a w przypadku środków odwoławczych - ich odrzuceniem.
Skoro zażalenie pozwanego wniesione na postanowienie z dnia 24 lipca 2014 r. (sygn. akt VIII GNc 5625/12) nie zostało przez pozwanego w zakreślonym terminie uzupełnione (poprzez wniesienie opłaty), to przyjąć należało, iż zażalenie to, jako nadal dotknięte brakiem, podlegało odrzuceniu na podstawieart. 370i w zw. z 397§ 2 kpc, jak słusznie orzekł Sąd Rejonowy.
Ponadto, na gruncie przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, iż w uzasadnieniu postanowień z dnia 24 lipca 2014 r. i z dnia 11 września 2014 r. (zaskarżonego przedmiotowym zażaleniem), Sąd Rejonowy wyjaśnił już, iż termin do uzupełnienia opłaty od zażalenia, nie jest terminem sądowym, lecz ustawowym, a zatem nie może być skrócony ani wydłużony.
W ocenie Sądu Okręgowego, zachowanie strony pozwanej wyraźnie zmierza do przedłużenia postępowania. O powyższym świadczy fakt, iż pozwany w sposób notoryczny nie uzupełnia braków formalnych składanych pism procesowych oraz składa kolejne wnioski o przedłużenie terminu do uiszczenia opłaty, przy czym wnioski te nie wskazują nawet „ważnej przeszkody” i jej wpływu na niemożność dotrzymania dotychczas zastrzeżonego terminu. Składanie kolejnych wniosków o „przedłużenie terminu” do uiszczenia opłaty od zażalenia, w sytuacji, gdy pozwany został już pouczony o tym, iż termin, o którym mowa wart. 130 § 1 kpc, nie jest terminem sądowym podlegającym wydłużeniu (bądź skróceniu), wskazuje, w ocenie Sądu Okręgowego, na celowe obstrukcyjne działanie pozwanego, który z faktu nie uzupełniania braków formalnych pism procesowych uczynił swoistą metodologię przedłużania procesu.
Podkreślić należy, iż przedmiotowa sprawa toczy się od września 2012 r. Pomimo upływu prawie 2 lat na skutek działania pozwanego, wierzyciel nie może uzyskać rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. Od chwili wydania nakazu zapłaty w dniu 20 września 2012 r. pozwany składa bowiem kolejne zażalenia, których braków nie uzupełnia - pomimo wyczerpujących i jasnych wezwań sądu.
Z przytoczonych względów zażalenie pozwanego, jako nieuzasadnione, nie mogło odnieść pożądanego rezultatu, i na podstawieart. 385 k.p.c.w zw. zart. 397 § 2 k.p.c.podlegało oddaleniu, o czym Sąd Okręgowy postanowił jak w sentencji.