Sąd Rejonowy w Kłodzku
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 628/12
Data wyroku: 2014-03-12 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Tadeusz Dereń

Sygn. akt I C 628/12

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 12 marca 2014 roku

Sąd Rejonowy w Kłodzku Wydział I Cywilny
w składzie następującym:

PrzewodniczącySSR Tadeusz Dereń
ProtokolantDominika Deron

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 marca 2014 roku w Kłodzku
sprawy z powództwaJ. Ż.
przeciwko(...) S.A.V.(...)z siedzibą wW.
o zapłatę kwoty 12 000 zł

I
zasądza od strony pozwanej(...) S.A.V.(...)z siedzibą wW.na rzecz powodaJ. Ż.kwotę 8 000 złotych (osiem tysięcy złotych) z ustawowymi odsetkami od kwoty 6 000 złotych od dnia 11 kwietnia 2011 r. do dnia zapłaty i od kwoty 2 000 złotych od dnia 2 kwietnia 2012 r. do dnia zapłaty;

II
dalej idące powództwo oddala;

III
zasądza od strony pozwanej na rzecz powoda kwotę 1 692,78 zł tytułem zwrotu części kosztów procesu;

IV
nakazuje stronie pozwanej(...) S.A.V.(...)z siedzibą wW.uiścić na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Kłodzku kwotę 651,20 zł tytułem wydatków poniesionych tymczasowo przez Skarb Państwa na wynagrodzenie biegłych sądowych.

Sygn. akt IC 628/12

UZASADNIENIE
PowódB. Ż.wniósł pozew o zasądzenie od strony pozwanej(...)z siedzibą wW.kwotę 12000 zł tytułem zadośćuczynienia za doznaną szkodę na skutek wypadku z dnia 9.08.2010 r. wraz z ustawowymi odsetkami od kwoty 6000 zł od dnia 11.04.2014 r. i od kwoty 6000 zł od dnia 2.04.2011 r. do dnia zapłaty oraz o zasądzenie od pozwanego kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego w kwocie 4800 zł.
W uzasadnieniu pozwu podał, że w dniu 9 sierpnia 2010 r. na skrzyżowaniuulic (...)zL.wK.doszło do wypadku, w wyniku którego został poszkodowany powód – kierowca samochodu osobowegoF. (...)nr rej. (...). Sprawcą tej kolizji byłP. C., kierujący pojazdemF. (...)nr rej. (...), który nie zachował bezpiecznej odległości od pojazdu powoda by wyhamować i uderzył w tył pojazdu, gdy powód zatrzymał się przed przejściem dla pieszych na czerwonym świetle.
Na miejscu zdarzenia sporządzono pisemne oświadczenie o wypadku drogowym, w którymP. C.przyznał, że ponosi wyłączną odpowiedzialność za kolizję, że ubezpieczony jest od odpowiedzialności cywilnej u strony pozwanej.
Bezpośrednio po wypadku pierwszej pomocy udzielono powodowi wSzpitalu (...)wK.. Na skutek wypadku powód doznał poważnego urazu części szyjnej kręgosłupa oraz głowy z krótkotrwałą utratą przytomności. Skierowano powoda na badania Rtg czaszki oraz kręgosłupa szyjnego, zalecono odpoczynek i noszenie kołnierza szyjnego typuS..
Szkoda została zgłoszona stronie pozwanej w dniu 13.08.2010 r.
W toku postępowania likwidacyjnego strona pozwana odmówiła przyjęcia odpowiedzialności z tytułu OC twierdząc, że sprawca w dniu wypadku nie posiadał ubezpieczenia OC w pozwanym towarzystwie a nadto, iż brak kontaktu zP. C.i tym samym niemożnością uzyskania potwierdzenia okoliczności wypadku. Mimo późniejszego wyjaśnienia, iż pojazd sprawcy wypadku posiadał ubezpieczenie OC w pozwanym towarzystwie, strona pozwana nie przyjęła odpowiedzialności z tytułu OC i nie przyznała na rzecz powoda zadośćuczynienia, pomimo dwukrotnego wezwania.
Mając na uwadze negatywne skutki wypadku dla stanu zdrowia powoda, żądanie kwoty 12000 zł – tytułem zadośćuczynienia jest w pełni zasadne, uwzględniając m.in. stwierdzony u powoda co najmniej 3% stopień trwałego uszczerbku na zdrowiu.
Uzasadniając zwrot kosztów leczenia w wysokości 100 zł powód wskazał, że koszty te wynikają z konsultacji medycznej.
W odpowiedzi na pozew strona pozwana wniosła o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie na jej rzecz kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, kwestionując fakt zaistnienia wypadku drogowego w dniu 9 sierpnia 2010 r. wK.oraz fakt uczestnictwa w nimP. C.jako kierowcy pojazdu markiF. (...)nr rej. (...)a nadto, żeP. C.jest sprawcą przedmiotowego wypadku. Podniosła, żeP. C.nie napisał i nie podpisał załączonego do pozwu oświadczenia z dnia 9.08.2010 r., nie potwierdził w toku postępowania likwidacyjnego faktu sporządzenia lub podpisania takiego oświadczenia ani faktu uczestnictwa w wypadku drogowym w dniu 9.08.2010 r.
Pozwana nie kwestionowała, że w dniu 9.08.2010 r. obejmowała pojazd markiF. (...)nr rej. (...)ochroną ubezpieczeniową w zakresie OC posiadaczy pojazdów mechanicznych. Podniosła także, że na miejsce zdarzenia nie była wzywana policja i pogotowie ratunkowe i do pozwanej nie zostały zgłoszone żadne roszczenia dotyczące szkód na mieniu, związane z uszkodzeniem samochodu.
Odnosząc się do wysokości roszczenia pozwana zarzuciła, że jest ono wygórowane bowiem uszkodzenia ciała, o których mowa w uzasadnieniu pozwu, w żadnym razie nie były obrażeniami na tyle poważnymi, aby skutkować znamiennym cierpieniem psychicznym oraz fizycznym czy też długotrwałymi utrudnieniami w życiu codziennym czy zawodowym.
W związku z wypadkiem powód nie był hospitalizowany i nie miał wykonywanych żadnych zabiegów chirurgicznych, nosił jedynie kołnierz ortopedyczny. Pozwana zakwestionowała poniesione przez powoda koszty leczenia w kwocie 100 zł. Odnosząc się do żądania odsetek pozwana zakwestionowała ich naliczanie do dnia wyrokowania, gdyż przyznanie odsetek uzasadnione jest dopiero od chwili wyrokowania.
Na rozprawie w dniu 16 lipca 2012 r. (k. 61 akt) pełnomocnik powoda sprecyzował żądanie pozwu w ten sposób, że wniósł o zapłatę kwoty 12000 zł tytułem zadośćuczynienia za szkodę powstałą w wyniku wypadku z dnia 9.08.2010 r., z ustawowymi odsetkami od kwoty 6000 zł od dnia 11 kwietnia 2011 r. i od kwoty 6000 zł od dnia 2 kwietnia 2012 r. do dnia zapłaty.

W wyniku postępowania dowodowego Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

W dniu 9 sierpnia 2010 r. naskrzyżowaniu ulic (...)wK.powódJ. Ż.uczestniczył w kolizji drogowej jako kierujący samochodem osobowym markiF. (...)nr rej. (...). Sprawcą kolizji byłP. C.kierujący samochodem markiF. (...)nr rej. (...), który nie zachował bezpiecznej odległości od pojazdu powoda i gdy ten zatrzymał się na czerwonym świetle, uderzył w tył pojazdu powoda. Pasażerami samochodu markiF. (...)byłM. M., siedzący po prawej stronie kierowcy orazL. P., jadący na tylnym siedzeniu auta. Uderzenie w tył pojazdu powoda było bardzo silne i w wyniku tego uderzenia samochód został przesunięty kilka metrów do przodu. W chwili kolizji powód miał zapięte pasy bezpieczeństwa.
W dniu zdarzenia, sprawcę zdarzenia komunikacyjnego i stronę pozwaną, łączyła umowa ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadacza pojazdu mechanicznego. Na miejsce zdarzenia nie była wzywana policja i pogotowie ratunkowe.
Na miejscu wypadku sprawcaP. C.dobrowolnie i własnoręcznie sporządził oświadczenie o przebiegu zdarzenia, przyjmując wyłączną odpowiedzialność za kolizje drogową, podpisując oświadczenie wraz z powodem i pozostałymi poszkodowanymi tj.L. P.iM. M..

/dowód: -przesłuchanie powoda, k. 129,
-zeznania świadkówL. P.
k. 110 iM. M., k. 111,
-kopia oświadczeniaP. C.z 9.08.2010 r., k. 21/

Bezpośrednio po wypadku pierwszej pomocy udzielono powodowi wSzpitalu (...)wK., gdzie wykonano Rtg czaszki i kręgosłupa szyjnego, zalecając noszenie kołnierza ortopedycznego. Powód nie był hospitalizowany.
Następnego dnia po wypadku powód zaczął odczuwać bóle głowy i kręgosłupa szyjnego, był konsultowany przez neurologa i chirurga, prywatnie zlecił masaże kręgosłupa szyjnego. Kołnierz ortopedyczny powód nosił minimum trzy tygodnie. Do chwili obecnej powód odczuwa bóle głowy i kręgosłupa szyjnego, zwłaszcza przy zmianie pogody, są to bóle ciągłe i zażywa wtedy leki przeciwbólowe.
Przed wypadkiem z dnia 9.08.2010 r. powód nie miał bóli głowy ani kręgosłupa szyjnego. Wypadek ograniczył aktywność fizyczną powoda – z uwagi na uraz kręgosłupa szyjnego nie może podnosić ciężarów i chodzić na zajęcia w siłowni. Po zdarzeniu z dnia 9.08.2010 r. powód nie wymagał pomocy osób trzecich, nie doznał urazu psychicznego i nie korzystał z pomocy psychologa lub psychiatry, nie bał się jeździć samochodem ani też nie odczuwał strachu przed jazdą samochodem i poruszaniu się po drogach.
Obecnie powód zażywa leki przeciwbólowe i stosuje maści przeciwbólowe.

/dowód: -przesłuchanie powoda, k. 129,
-zeznania świadkówM. Ż., k. 73,
L. P., k. 110,M. M., k,111,
-odpis karty informacyjnej z 9.08.2010 r.,
-dokumentacja medyczna powoda, k. 14-18, k. 190-192,
-akta szkodowe strony pozwanej/

Pismem z dnia 13.08.2010 r. powód zgłosił szkodę stronie pozwanej. Pismem z dnia 23.02.2011 r. wezwał stronę pozwaną do wypłaty kwoty 6000 zł tytułem zadośćuczynienia. Następnie pismem z dnia 24.02.2012 r. wezwał pozwanego do zapłaty kwoty 12000 zł tytułem zadośćuczynienia za poniesioną krzywdę.
Strona pozwana odmówiła wypłaty powodowi świadczenia w ramach ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej sprawcy zdarzenia.

/dowód: -akta szkodowe strony pozwanej,
-zgłoszenie szkody, k.19,
-pismo powoda z 23.02.2011 r., k. 23,
-pismo powoda z 24.02.2012 r., k. 29/

W wyniku zdarzenia komunikacyjnego z dnia 9.08.2010 r. powód doznał urazu głowy (bez utraty przytomności) z zespołem- nerwicowym pourazowym (pobolewania i zawroty głowy, nerwowość, bezsenność), urazu odcinka szyjnego kręgosłupa – z zespołem bólowym szyjnym pourazowym typu cervicalgii, z ograniczeniem ruchomości i rwą barkowo – ramienną prawostronną.
Uszczerbek na zdrowiu powoda w związku z wypadkiem z 9.08.2010 r. wynosi 3%. Wypadek ten skutkuje do chwili obecnej pobolewaniami i zawrotami głowy, bólami kręgosłupa szyjnego z ograniczeniem ruchomości biernej i czynnej, parastezjami kończyn górnych zwłaszcza przy zmianach pogodowych i wysiłku fizycznym i w przyszłości będzie wskazana kontynuacja leczenia usprawniającego. Z powodu przebytego urazu mogą w przyszłości pojawić się dolegliwości bólowe kręgosłupa szyjnego połączone ze wzmożonym napięciem mięśni karku ograniczające jego ruchomość.

/dowód: -opinia biegłych sądowychH. A.iM. J., k. 187/

Sąd zważył, co następuje:

Z zebranego w sprawie materiału dowodowego, a zwłaszcza z zeznań świadkaL. P.,M. M., którym Sąd dał wiarę, zaś strona pozwana w żaden sposób nie wykazała, by ich zeznania były tendencyjne lub nieprawdziwe, w sposób jednoznaczny wynika, że w dniu 9 sierpnia 2010 r. naskrzyżowaniu ulic (...)wK.doszło do kolizji drogowej, w której poszkodowanym został m.in. powód, kierujący samochodemF. (...)nr rej. (...), zaś sprawcą kolizji byłP. C.kierujący samochodemF. (...)nr rej. (...), który nie zachował bezpiecznej odległości od pojazdu powoda i gdy ten zatrzymał się na czerwonym świetle uderzył w tył pojazdu.
Okoliczności przedmiotowego zdarzenia i jej przebieg, wynikają nie tylko z zeznań w/w świadków ale również w całej rozciągłości potwierdził to powód jak również sporządzone przez sprawcę zdarzeniaP. C.oświadczenie, w którym przyjął wyłączną odpowiedzialność za kolizję drogową. Zatem twierdzenia strony pozwanej kwestionujące fakt zaistnienia w/w zdarzenia i fakt uczestnictwa w nimP. C.są bezzasadne zaś pozwany twierdząc, iżP. C.nie napisał i nie podpisał dołączonego do pozwu oświadczenia, winien – zgodnie – zart. 253 k.p.c.– okoliczności te udowodnić, czego jednak nie uczynił, zaś świadkowie zdarzenia i w nim uczestniczący jednoznaczne potwierdzili okoliczności sporządzenia oświadczenia przezP. C.a to, że również wystąpili z żądaniem odszkodowawczym, w żaden sposób nie może eliminować waloru wiarygodności ich zeznań. Okoliczności i przebieg zdarzenia zostały również wykazane w sprawie tut. Sądu sygn.(...)z powództwaM. M.przeciwko stronie pozwanej, o zapłatę.
Sąd pominął dowód z zeznań świadkaP. C., ponieważ jego przesłuchanie w drodze pomocy sądowej przez Sąd Rejonowy w Świdnicy okazało się niemożliwe z uwagi, iż świadek nie przebywał pod wskazanym przez pozwanego adresem, zaś strona pozwana nie oznaczyła innego adresu pobytu świadka, skutkującego prawidłowym doręczeniem wezwania na rozprawę.
Bezspornym jest w sprawie, iż w dniu zdarzenia tj. 9.08.2010 r. kierujący samochodemF. (...)nr rej. (...)ubezpieczony był w towarzystwie pozwanego od odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych za skutki wypadków.
W tych okolicznościach, strona pozwana - jako ubezpieczyciel w zakresie OC - na podstawie przepisuart. 822 k.c.ponosi odpowiedzialność za szkody wyrządzone osobom trzecim przez sprawcę.
Zgodnie z przepisemart. 445 § 1 k.c.Sąd może, w wypadkach wskazanych wart. 444 k.c., przyznać poszkodowanemu odpowiednią sumę – tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę.
Ze względu na niewymierność krzywdy określenie w konkretnym przypadku odpowiedniej sumy pozostawione zostało Sądowi, zaś Sąd korzysta z daleko idącej swobody, z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, mających wpływ na rozmiar doznanej krzywdy. Pojęcie krzywdy mieści w sobie wszelkie ujemne następstwa uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia zarówno w postaci doznanych cierpień fizycznych jak i psychicznych (vide: wyrok SN z 12.07.2000 r. II CKN 1119/98).
PrzepisyKodeksu cywilnegonie zawierają żadnych kryteriów, jakie należy uwzględnić przy ustalaniu wysokości zadośćuczynienia pieniężnego, zaś zadośćuczynienie przewidziane wart. 445 § 1 k.c.ma charakter kompensacyjny. Wysokość zadośćuczynienia musi przedstawiać jakąś ekonomicznie odczuwalną wartość, nie może jednak spełniać funkcji źródła dochodu poszkodowanego a jedynie wynagrodzić mu doznany ból i cierpienie.
Kwotowe oznaczenie należnego zadośćuczynienia, według poglądów zarówno w orzecznictwie jak i w literaturze, powinno być utrzymane w rozsądnych granicach, z uwzględnieniem doznanej krzywdy jak i aktualnych stosunków majątkowych oraz poziomu życia społeczeństwa.
Z dokumentacji medycznej powoda oraz opinii biegłych – neurochirurga oraz z zakresu ortopedii i traumatologii – wynika jednoznacznie, że powód w wyniku zdarzenia z dnia 9.08.2010 r. doznał urazu głowy (bez utraty przytomności) z zespołem nerwicowym pourazowym (pobolewania, zawroty głowy, bezsenność) i urazu odcinka szyjnego kręgosłupa z zespołem bólowym szyjnym pourazowym typu cervicalgii, z ograniczeniem ruchomości i rwą barkowo – ramienną prawostronną, co skutkowało uszczerbkiem na zdrowiu w wysokości 3%.
Nadto z powyższej opinii wynika, że wypadek ten skutkuje do chwili obecnej pobolewaniami i zawrotami głowy, bólami kręgosłupa szyjnego z ograniczeniem ruchomości biernej i czynnej, które nasilają się zwłaszcza przy zmianach pogodowych oraz przy wysiłku fizycznym, zmuszając do przyjmowania leków przeciwbólowych oraz utrudniając czynności życia codziennego jak i pracę zawodową.
W przyszłości zaś będzie wskazana kontynuacja leczenia usprawniającego i z powodu przebytego urazu mogą pojawić się w przyszłości dolegliwości bólowe kręgosłupa szyjnego połączone z wzmożonym napięciem mięśni karku, ograniczające jego ruchomość.
Potwierdził to w całości, słuchany w charakterze strony powód oraz świadkowieM. Ż.,L. P.iM. M..
Wbrew twierdzeniom pełnomocnika powoda, powód – potwierdził to w swoich zeznaniach – po zdarzeniu z dnia 9.08.2010 r. nie wymagał pomocy osób trzecich, nie doznał urazu psychicznego, nie korzystał z pomocy psychologa lub psychiatry, jak również nie bał się jeździć samochodem (jako kierowca) i nie odczuwał strachu przed jazdą i poruszaniem się autem po drogach.
Zatem mając na uwadze wszystkie podniesione wyżej okoliczności, w tym również rozmiar doznanych przez powoda cierpień fizycznych i psychicznych, konieczność ograniczenia aktywności życiowej m.in. z uwagi na uraz kręgosłupa szyjnego, młody wiek powoda, długi proces leczenia, aktualne dolegliwości odczuwalne przez powoda w związku z wypadkiem oraz uszczerbek na zdrowiu w wysokości 3%, Sąd uznał za odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego należnego powodowi kwotę 8000 zł w nawiązaniu również, co wskazano wyżej, zarówno do zasobności społeczeństwa i przeciętnego poziomu życia, mając na uwadze także wysokość sum zasądzonych w podobnych przypadkach w tut. Sądzie i powyższą kwotę zasądził (pkt I wyroku).
Sąd uwzględnił odsetki ustawowe od kwoty 6000 zł od dnia 11.04.2011 r. do dnia zapłaty – zgodnie żądaniem pozwu – gdyż pismem z dnia 23.02.2011 r. powód wezwał pozwanego do zapłaty kwoty 6000 zł zaś przyjmując termin na doręczenie pisma pozwanemu i termin 30 dni, wynikający z przepisu art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 22.05.2013 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych,(...)(Dz.U. 2003.124.1152 ze zm.) w zw. zart. 817 k.c., uwzględnienie odsetek od w/w daty jest w pełni zasadne a brak okoliczności wskazanych w przepisie art. 14 ut.2 w/w ustawy. Natomiast odsetki od pozostałej kwoty 2000 zł Sąd uwzględnił od dnia 2 kwietnia 2012 r., gdyż na rozprawie w dniu 16 lipca 2012 r. (k.61 akt) powód sprecyzował ich termin a nadto, pismem z dnia 24.02.2012 r. (wpłynęło do pozwanego w dniu 29.02.2012 r. ), powód wezwał stronę pozwaną do zapłaty zadośćuczynienia w kwocie 12000 zł, zaś uwzględniając termin 30-dniowy z przepisu art. 14 ust. 1 w/w ustawy na wypłatę – żądanie odsetek w tym zakresie jest również zasadne.
Wbrew stanowisku pozwanego, zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego w razie wyrządzenia szkody odsetki należą się poszkodowanemu już od chwili zgłoszenia przezeń roszczenia o zapłatę zadośćuczynienia, przy uwzględnieniu terminu z art. 14 ust. 1 ustawy ( 817k.c.) na podstawie przepisuart. 455 k.c.w zw. zart. 481 k.c.zaś zasądzenie odsetek od daty wyrokowania w przedmiotowej sprawie prowadziłoby w istocie do ich umorzenia za okres sprzed daty wyroku i stanowiłoby nieuzasadnione uprzywilejowanie strony pozwanej, skłaniając również towarzystwo ubezpieczeniowe do jak najdłuższego zwlekania z opóźnionym świadczeniem pieniężnym, w oczekiwaniu na orzeczenie Sądu.
Dalej idące powództwo Sąd oddalił (pkt II wyroku).
O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawieart. 100 k.p.c.stosunkowo rozdzielając koszty przy przyjęciu, że powód wygrał w 0,67 %
(8000 zł :12000 zł) zaś strona pozwana w 0,33 % a zatem należne powodowi koszty to 3717 zł (600 zł opłata sądowa, 17 zł opłata skarbowa od pełnomocnictwa, 2400 zł kosztów zastępstwa adwokackiego i 700 zł kosztów opinii biegłego) zaś pozwanemu to 2417 zł (2400 zł koszty zastępstwa i 17 zł opłata skarbowa od pełnomocnictwa) i przy uwzględnieniu, w jakim stosunku strony wygrały, należne koszty wynoszą 2490,39 zł (3717 zł x 0,67 %) powód i 797,61 zł (2417 zł x 0,33 %) pozwany i w związku z tym należało zasądzić od strony pozwanej na rzecz powoda kwotę 1692,78 zł tytułem zwrotu części kosztów procesu (2490,39 zł – 787,61 zł).
Sąd nie uwzględnił żądanych przez pełnomocnika powoda kosztów zastępstwa w kwocie 4800 zł (uwzględniając tylko 2400 zł) uznając, że w niniejszym postępowaniu brak było podstaw do zasądzenia opłaty za czynności adwokackie w zwiększonej stawce, gdyż przedmiotowa sprawa nie należała do zawiłych, nie uzasadniał tego również jakiś szczególny nakład pracy profesjonalnego pełnomocnika a wskazać należy, że możliwość podwyższenia stawki może nastąpić tylko w pewnych nadzwyczajnych i szczególnych okolicznościach, których nie uzasadniała ani aktywność pełnomocnika ani też stopień skomplikowania sprawy.
Ponadto Sąd nakazał stronie pozwanej uiścić na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Kłodzku kwoty 651,20 zł – tytułem zwrotu wydatków poniesionych tymczasowo przez Skarb Państwa na wynagrodzenie biegłych sądowych (k.202 akt) na podstawieart. 113 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych z dnia 28.07.2005 r.(tekst jednolity: Dz.U. nr 90 poz.594).
W tym stanie rzeczy, mając na uwadze całokształt zebranego w sprawie materiału dowodowego, należało orzec jak w sentencji.