Sąd Okręgowy w Radomiu
V Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: V Ka 974/13
Data wyroku: 2014-01-31 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Słowa kluczowe: Kumulatywna Kwalifikacja Przestępstwa, Przestępstwo Przeciwko Bezpieczeństwu W Komunikacji, Apelacja
Teza: Zmiana przepisów nie zwalniała Sądu Rejonowego od oceny zachowania oskarżonego także na gruncie Kodeksu wykroczeń. Zgodnie bowiem z art.10§1 kw, jeżeli czyn będący wykroczeniem wyczerpuje zarazem  znamiona przestępstwa, orzeka się za przestępstwo i za wykroczenie, przy czym Sąd Rejonowy pozostaje właściwym do rozpoznania sprawy w postępowaniu wykroczeniowym.  
W konsekwencji czyny oskarżonego kwalifikować należy odrębnie z przepisu określającego przestępstwo i odrębnie z przepisu określającego wykroczenie, jak również odrębnie określić kary jednostkowe.

V Ka 974/13

UZASADNIENIE
R. L.został oskarżony o to, że:
I. w dniu 06 lipca 2013 roku wŁ.gm.K., będąc w stanie nietrzeźwości 1.30 mg/1 zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu kierował rowerem po drodze publicznej, tym samym nie zastosował się do orzeczonego przez Sąd Rejonowy wK.w sprawie IIK 100/12, IIK 101/12 oraz w sprawie IIK 747/12 zakazu prowadzenia niemechanicznych pojazdów jednośladowych w ruchu lądowym,
tj. o czyn zart. 178a§2 kkw zb. zart. 244 kkw zw. zart. 11§2 kk;
II. w dniu 18 lipca 2013 roku wN.gm.K., będąc w stanie nietrzeźwości 0.47 mg/1 zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu kierował rowerem po drodze publicznej, tym samym nie zastosował się do orzeczonego przez Sąd Rejonowy wK.w sprawie IIK 100/12, IIK 101/12 oraz w sprawie IIK 747/12 zakazu prowadzenia niemechanicznych pojazdów jednośladowych w ruchu lądowym,
tj. o czyn zart. 178a§2 kkw zb. zart. 244 kkw zw. zart. 11§2 kk;
III. w dniu 11 lipca 2013 roku na drodze publicznej prowadzącej z miejscowościP.do miejscowościN.gm.K.w ruchu lądowym kierował rowerem, czym nie stosował się do zakazów prowadzenia pojazdów nie mechanicznych jednośladowych w ruchu lądowym tj. na okres 12 miesięcy orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego wK.w sprawie sygn. akt IIK- 747/12, 36 miesięcy orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego wK.w sprawie sygn. akt IIK 100/12, 36 miesięcy orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego wK.w sprawie sygn. akt IIK 101/12,
tj. o czyn zart. 244 kk.

Sąd Rejonowy wK.II Wydział Karny wyrokiem z dnia 19 listopada 2013 roku w sprawie II K 611/13 orzekł:
1.OskarżonegoR. L.odnośnie zarzucanego mu w punkcie I-szym aktu oskarżenia czynu uznał za winnego tego, że: w dniu 06 lipca 2013 roku wŁ.gm.K.kierował rowerem w ruchu lądowym czym nie stosował się do orzeczonych przez Sąd Rejonowy wK.: w sprawie IIK 100/12 zakazu prowadzenia niemechanicznych pojazdów jednośladowych, w sprawie IIK 101/12 zakazu prowadzenia niemechanicznych pojazdów jednośladowych w ruchu lądowym oraz w sprawie IIK 747/12 zakazu prowadzenia wszelkich niemechanicznych pojazdów jednośladowych w ruchu lądowym; oskarżonegoR. L.odnośnie zarzucanego mu w punkcie II-gim aktu oskarżenia czynu uznał za winnego tego, że: w dniu 18.07. 2013 roku wN.gm.K.kierował rowerem w ruchu lądowym czym nie stosował się do orzeczonych przez Sąd Rejonowy wK.: w sprawie IIK 100/12 zakazu prowadzenia niemechanicznych pojazdów jednośladowych, w sprawie IIK 101/12 zakazu prowadzenia niemechanicznych pojazdów jednośladowych w ruchu lądowym oraz w sprawie IIK 747/12 zakazu prowadzenia wszelkich niemechanicznych pojazdów jednośladowych w ruchu lądowym; oskarżonegoR. L.odnośnie zarzucanego mu w punkcie III-cim aktu oskarżenia czynu uznał za winnego tego, że: w dniu 11.07.2013 roku na drodze prowadzącej z miejscowościP.do miejscowościN.gm.K.kierował rowerem w ruchu lądowym czym nie stosował się do orzeczonych przez Sąd Rejonowy wK.: w sprawie IIK 100/12 zakazu prowadzenia niemechanicznych pojazdów jednośladowych, w sprawie IIK 101/12 zakazu prowadzenia niemechanicznych pojazdów jednośladowych w ruchu lądowym oraz w sprawie IIK 747/12 zakazu prowadzenia wszelkich niemechanicznych pojazdów jednośladowych w ruchu lądowym i uznając, że czyny te zostały popełnione w podobny sposób i w krótkich odstępach czasu zakwalifikował je jako jeden ciąg przestępstw zart.244kkw zw. zart.91§1kki za to na podst.art.244kkw zw. zart.91§1kkwymierzył mu karę 8/ośmiu/ miesięcy pozbawienia wolności.
2. Na podst.art.69§1i2kkw zw. zart.70§1pkt1kkwykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił oskarżonemu ustalając okres próby na lat 3 /trzy/.
3. Zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych, którymi obciążył Skarb Państwa.

Apelację od powyższego wyroku wniósł prokurator, zaskarżając wyrok w całości na niekorzyść oskarżonego i zarzucając mu obrazę przepisów postępowania, mając wpływ na treść orzeczenia, a mianowicieart. 400§1 kpkorazart. 413§1 i 2 kpkpoprzez skazanie oskarżonego wyłącznie za zarzucone oskarżonemu czyny zart. 244 kki pominięciu w rozstrzygnięciu prawnoprocesowej oceny zachowań oskarżonego polegających na kierowaniu rowerem po drodze publicznej w stanie nietrzeźwości, co z dniem 9 listopada 2013 roku wyczerpało znamiona wykroczeń zart. 87§1akw i w konsekwencji, czego doprowadziło do skazania oskarżonego wyłącznie za przestępstwa zart. 244 kki pominięcie dokonania prawnokarnej oceny zarzuconych mu czynów zart. 178§2 d.k.k.
Wskazując na powyższe, wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Wniesiona w sprawie apelacja okazała się zasadna i doprowadziła do uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu wK..
Z analizy akt niniejszej sprawy wynika, iżR. L.został oskarżony o dwa czyny zakwalifikowane zart. 244 kkw zb. zart. 178§2 kkw zw. zart. 11§2 kki jeden czyn zakwalifikowany zart. 244 kk. Sąd Rejonowy zaskarżonym wyrokiem skazał oskarżonego jedynie za zarzucone mu przestępstwa zart. 244 kk, eliminując z opisu czynu zachowania kwalifikowane w akcie oskarżenia zart. 178§2 kk, wskazując na zmianę, jakiej uległy przepisy regulujące tę kwestię z dniem 9 listopada 2013 roku.
Istotnie w okresie pomiędzy wniesieniem w niniejszej sprawie aktu oskarżenia a rozpoznaniem sprawy przez sąd I instancji zmianie uległ stan prawny obowiązujący w zakresieart. 178a§2 kk, z którego zakwalifikowane zostały czyny oskarżonego. Przepis ten bowiem został uchylony art. 12 pkt 3 ustawy z dnia 27 września 2013 roku o zmianieustawy Kodeks postępowania karnegooraz niektórych innych ustaw (Dz. U. nr 1247), obowiązującej od dnia 9 listopada 2013 roku. Art. 2 pkt 3 wskazanej ustawy wprowadzono zaś wart. 87 ustawy z dnia 20 maja 1971 roku Kodeks wykroczeń(Dz. U. z 2013 r. poz. 482 i 829)§1a, regulujący wspomnianą kwestię. Obecnie zatem zachowanie polegające na prowadzeniu innego niż określony w §1 art. 87 kw pojazdu, a zatem i roweru, na drodze publicznej, w strefie zamieszkania lub w strefie ruchu w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem podobnie działającego środka stanowi wykroczenie. Słusznie Sąd Rejonowy wyeliminował zatem z opisów przypisanych oskarżonemu przestępstw te elementy, które obecnie odnoszą się do wykroczenia normowanegoart. 87§1akw.
Zgodzić należy się jednak z prokuratorem, iż wspomniana powyżej zmiana przepisów nie zwalniała Sądu Rejonowego od oceny zachowania oskarżonego także na gruncieKodeksu wykroczeń. Zgodnie bowiem zart. 10§1kw, jeżeli czyn będący wykroczeniem wyczerpuje zarazem znamiona przestępstwa, orzeka się za przestępstwo i za wykroczenie, przy czym Sąd Rejonowy pozostaje właściwym do rozpoznania sprawy w postępowaniu wykroczeniowym. W konsekwencji czyny oskarżonego kwalifikować należy odrębnie z przepisu określającego przestępstwo i odrębnie z przepisu określającego wykroczenie, jak również odrębnie określić kary jednostkowe
Nie można zgodzić się jednak z twierdzeniem prokuratora o potrzebie zastosowania w niniejszej sprawieart. 400§1 kpk. Przepis ten odnosi się do sytuacji, gdy po rozpoczęciu przewodu sądowego ujawni się, że czyn oskarżonego stanowi wykroczenie, nie zaś przestępstwo i reguluje konsekwencje w zakresie rodzaju stosowanej procedury. Niniejsza sprawa obejmuje zaś dwa czyny – przestępstwo i wykroczenie, więc postępowanie musi się toczyć według przepisówKodeksu postępowania karnegoi to w odniesieniu do obu czynów (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 9 sierpnia 2005 roku II AKa 135/05, Prok.i Pr.-wkł. 2006/5/43).
Rację ma natomiast prokurator, kwestionujący rozważania Sądu Rejonowego odnośnie potrzeby modyfikacji przez prokuratora aktu oskarżenia. Zauważyć bowiem należy, że można orzekać w sprawie o wykroczenie także w oparciu o prokuratorski akt oskarżenia zarzucający przestępstwo, jeżeli okoliczności sprawy wskazują, iż dane zachowanie stanowi tylko wykroczenie, a przy tym prokurator jest także w sprawach o wykroczenia uprawniony do oskarżania (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 15 kwietnia 2010 roku III KK 78/10, OSNwSK 2010/1/779).
Wskazane powyżej uchybienia skutkują koniecznością uchylenia zaskarżonego wyroku na postawieart. 437§1 i 2 kpki przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu wK.. Ponowna analiza zachowań oskarżonego w zakresie, w jakim do dnia 9 listopada 2013 roku objęte one byłyart. 178a§2 kk, wymaga przeprowadzenia rozważań w kontekścieart. 4§1 kkiart. 2§1kw oraz oceny możliwości kwalifikacji prawnej zachowaniaR. L.z nowo wprowadzonego art. 87§1a kw bądź istniejącego w dacie popełnienia czynu, jak i w dacie orzekania art. 87§2 kw.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy należy, po zapoznaniu się z rozważaniami poczynionymi powyżej, dokładnie przeanalizować wskazane okoliczności, zapoznać się z uwagami poczynionymi wyżej i stosownie je wykorzystać, dokonać jednoznacznych ustaleń faktycznych w sprawie opartych na wszechstronnej analizie zebranego w sprawie materiału dowodowego, uzasadnić ustalenia przyjęte za podstawę rozstrzygnięcia, wszystkie elementy ewentualnego wyroku uzasadnić wszechstronnie, zgodnie z procedurą i utrwaloną praktyką w sposób umożliwiający pełną kontrolę odwoławczą.