Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 1296/13
Data wyroku: 2014-05-07 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Zenon Stankiewicz, Anna Zawadka, Maciej Schulz
Słowa kluczowe: Kara Pozbawienia Wolności
Podstawa prawna: art. 178a § 1 i 4 kk

Sygn. akt VI Ka 1296/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 7 maja 2014 r.
Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie :
Przewodniczący: SSO Zenon Stankiewicz
Sędziowie:  SSO Maciej Schulz (spr.)
SSR del. Anna Zawadka
Protokolant: sekretarz sądowy Joanna Szymańska
przy udziale prokuratora Jerzego Kopeć
po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2014 r.
sprawyN. C.
oskarżonego o przestępstwa zart. 229 § 1 i 3 kk,art. 178a § 1 i 4 kk
na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie
z dnia 16 lipca 2013 r.    sygn. akt III K 675/11
wyrok w zaskarżonej części, dotyczącej orzeczenia o karze uchyla i sprawę w tym zakresie przekazuje Sądowi Rejonowemu dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie do ponownego rozpoznania; zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.M. F.kwotę 516,60 zł obejmującą wynagrodzenie w instancji odwoławczej oraz podatek VAT.
VI Ka 1296/13

UZASADNIENIE
N. C.
(Sąd Okręgowy pisownię nazwiska ustalił zgodnie z pisownią na k. 115)
został oskarżony o to, że:

1
w dniu 22 maja 2011 r. wW.udzielił funkcjonariuszom Policji – sierż. sztab.R. G.i sierż.M. Ż.obietnicy korzyści majątkowej w postaci pieniędzy w kwocie większej niż 10 złotych, w związku z pełnieniem przez funkcjonariuszy funkcji służbowych i w celu skłonienia ich do naruszenia przepisów prawa – odstąpienia od czynności służbowych wykonywanych w związku z popełnieniem przez w/w czynem zabronionym,

tj. o czyn określony wart. 229 § 1 i 3 k.k.;

2
w dniu 22 maja 2011 r. wW.naul. (...)umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym, określone wart. 45 ust. 1 ustawy z dnia 20.06.1997 r. Prawo o Ruchu Drogowym( Dz. U. Nr 98 poz. 606 z późn. zm.), w ten sposób, że znajdując się w stanie nietrzeźwości: I badanie 0,84 mg/l, II badanie 0,90 mg/l, III badanie 0,78 mg/l zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu kierował w ruchu lądowym samochodem osobowym markiF. (...)onr rej. (...), będąc wcześniej prawomocnie skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi – Południe III K 831/09 z dnia 30 kwietnia 2010 r. w sprawie za kierowanie pojazdem mechanicznym w ruchu lądowym w stanie nietrzeźwości,

tj. o czyn zart. 178a § 1 i 4 k.k.w zb. zart. 244 k.k.w zw. zart. 11§ 2 k.k.
Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi – Południe w Warszawie III Wydział Karny wyrokiem z dnia 16 lipca 2013 r.,sygn. akt III K 675/11 uznałN. C.:

I
za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu w pkt. 1 aktu oskarżenia i za to na podstawieart. 229 § 1 i 3 k.k.wymierzył mu karę 1 roku pozbawienia wolności;

II
za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu w pkt. 2 aktu oskarżenia przy czym ustalił, że oskarżony działał w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczonego przez Sąd i naruszył ten zakaz i za to na podstawieart. 178a § 1 i 4 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.wymierzył mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności;

III
na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 §1 k.k.Sąd połączył orzeczone kary jednostkowe wpkt. I-IIi wymierzył oskarżonemu karę łączną 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;

IV
na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.w zw. zart. 70 § 1 pkt. 1 k.k.wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił oskarżonemu na okres próby 5 (pięć) lat;

V
na podstawieart. 42 § 2 k.k.w zw. zart. 43 § 1 k.k.orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 4 (czterech) lat;

VI
zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokataM. F.kwotę 420 zł (czterysta dwadzieścia) złotych netto plus VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu;

VII
na podstawieart. 624 k.p.k.zwolnił oskarżonego od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, przejmując je w całości na rachunek Skarbu Państwa.

Apelację od powyższego wyroku wniósł Prokurator.Zaskarżył on wyrok w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze na niekorzyść oskarżonegoN. C.i zarzucił mu:

1
na podstawieart. 427 § 1 i 2 k.p.k.iart. 438 pkt. 2 k.p.k.obrazę przepisów prawa procesowego, która miała istotny wpływ na treść wydanego orzeczenia, a mianowicieart. 413 § 1 pkt. 6 k.p.k., polegającą na niepowołaniu w sentencji punktu IV-go przedmiotowego wyrokuart. 69 § 4 k.k., który to przepis ma istotne znaczenie dla wydanego w przedmiotowej sprawie rozstrzygnięcia,

2
na podstawieart. 427 § 1 i 2 k.p.k.iart. 438 pkt. 3 k.p.k.błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wydanego orzeczenia mający wpływ na treść orzeczenia, polegający na uznaniu, że w niniejszej sprawie zaistniały okoliczności pozwalające na zawieszenie wykonania orzeczonej wobecN. C.kary jednego roku pozbawienia wolności na okres pięciu lat tytułem próby w sytuacji gdy zgodnie z treściąart. 69 § 4 k.k.zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności w przypadku sprawcy przestępstwa określonego wart. 178a § 4 k.k.może nastąpić wyłączenie w szczególnie uzasadnionych wypadkach – zaś taka sytuacja szczególna w przedmiotowej sprawie nie ma miejsca,

W konkluzji apelacja wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Apelacja Prokuratora zasługuje na uwzględnienie. Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi – Południe wymierzając oskarżonemuN. C.karę łączną 1 (jednego) roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 5 lat próby błędnie oparł się na zasadach określonych wart. 58 § 1 k.k., który ustanawia dyrektywę pierwszeństwa kar wolnościowych nad izolacyjnymi, zezwalając Sądowi na orzeczenie kary pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonywania tylko wówczas, gdy inna kara lub środek karny nie może spełnić celów kary. Sąd I instancji w uzasadnieniu wyroku całkowicie pominął  dyrektywy określone wart. 69 § 4 k.k.a które stanowią, iż „ …wobec sprawcy przestępstwa określonego wart. 178a § 4sąd może warunkowo zawiesić wykonanie kary pozbawienia wolności w szczególnie uzasadnionych wypadkach.”. Uzasadniając zastosowanie instytucji warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności Sąd Rejonowy ograniczył się do stwierdzenia, iż niezbędnym było warunkowe zawieszenie wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności wobec oskarżonego uwzględniając dyrektywy określone wart. 53 k.k.a także mając na uwadzeart. 58 § 1 k.k.Sąd stwierdził, że orzeczona wobec oskarżonego kara oraz środek karny są współmierne do stopnia winyN. C.i społecznej szkodliwości przypisanego mu czynu, jak też właściwe dla realizacji celów prewencji indywidualnej i generalnej.
Zgodzić się należy ze stanowiskiem skarżącego, ze Sąd I Instancji zawieszając warunkowo wykonanie kary pozbawienia wolności wobecN. C., nie uwzględnił treściart. 69 § 4 k.k.Sąd Rejonowy orzekając o warunkowym zawieszeniu wykonania kary pozbawienia wolności w stosunku doN. C.skazanego za przestępstwo zart. 178a § 4 k.k.nie wykazał, aby w przedmiotowej sprawie zachodził szczególnie uzasadniony wypadek, o którym mowa wart. 69 § 4 k.k.i jak słusznie podkreślił skarżący, w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia całkowicie pominął powyższą kwestię.
Z tych względów, uwzględniając apelację Prokuratora, Sąd Okręgowy uchylił zaskarżony wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze i sprawę przekazał w tym zakresie Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania. Takie rozstrzygniecie, dopuszczalne w świetle dyspozycjiart. 442 § 1 k.p.k.było celowe w sytuacji, gdy żadna ze stron nie kwestionowała prawidłowego (także w ocenie Sądu Odwoławczego) rozstrzygnięcia o winieN. C.w odniesieniu do zarzucanego mu czynu.
Przy ponownym, rozpoznaniu sprawy Sąd Rejonowy ograniczy się zatem do kwestii mających wpływ na wymiar kary, chyba, że ujawnią się okoliczności podważające orzeczenie o winie oskarżonego (videart. 442 § 1zd. drugiek.p.k.). Sąd Rejonowy przede wszystkim winien rozstrzygnąć, czy w przedmiotowej sprawie w stosunku doN. C.zachodzi okoliczność, o której mowa wart. 69 § 4 k.k.
W tym miejscu godzi się podkreślić, że jeżeli nie ujawnią się okoliczności podważające dotychczasowe ustalenia o winie oskarżonego w odniesieniu do przypisanego mu czynu, nietrafne byłoby zamieszczanie w wyroku sformułowania odnośnie uznaniaN. C.za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu. Prawidłowa będzie zatem redakcja wyroku wskazująca, że Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi - Południe po rozpoznaniu sprawyN. C.uznanego za winnego wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi – Południe III Wydziału Karnego z dnia 16 lipca 2013 r. w sprawie o sygn. akt III K 675/11 tego, że: … (opis czynu) na podstawie art. ... skazuje go na karę... Także ewentualne uzasadnienie wyroku winno się ograniczyć do kwestii związanych z wymiarem kary (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 25 kwietnia 2002 roku w sprawie AKa 114/02 niepubl., jak równiez postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 02 marca 2011 roku w sprawie IIKK 244/10 - Lex 817608)
Mając powyższe na uwadze orzeczono, jak w wyroku.