Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 687/13
Data wyroku: 2014-02-07 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Klara Łukaszewska
Słowa kluczowe: Wykroczenie
Podstawa prawna: art. 93 § 1 kw

Sygn. akt VI Ka 687/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 7 lutego 2014 r.
Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

Przewodniczący – Sędzia  SO Klara Łukaszewska

Protokolant Anna Potaczek

po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2014 r.
sprawyA. S.
obwinionej z art. 86 § 1 kw
z powodu apelacji, wniesionej przez obwinioną
od wyroku Sądu Rejonowego w Lubaniu
z dnia 5 listopada 2013 r. sygn. akt II W 1090/12

I
zmienia zaskarżony wyrok wobec obwinionejA. S.w ten sposób, że uniewinnia ją od popełnienia przypisanego jej czynu,

II
kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa.

Sygn. akt VI Ka 687/13

UZASADNIENIE
A. S.obwiniona została o to, że w dniu 18 kwietnia 2012 roku wO., powiatu(...), woj.(...), naul. (...)kierując samochodem osobowym markiV. (...)onr rej. (...)spowodowała zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym w ten sposób, że dojeżdżając do oznakowanego przejścia dla pieszych nie zachowała należytej ostrożności, w wyniku czego doprowadziła do potrącenia pieszych uczestników ruchu przechodzących przez przejście, tj.P. R.orazN. B., które to w wyniku zdarzenia doznały lekkich obrażeń ciała w postaci ogólnych potłuczeń skutkujących rozstrojem zdrowia na okres poniżej dni siedmiu, tj. o czyn z art. 86 § 1 kw.
Sąd Rejonowy w Lubaniu wyrokiem z dnia 5 listopada 2013 r. w sprawie o sygn. akt IIW 1090/12:

I
uznał obwinionąA. S.winną tego, że w dniu 18 kwietnia 2012 roku wO., powiatu(...), woj.(...), naul. (...)jako kierująca samochodem osobowym markiV. (...)onr rej. (...)uczestniczyła w wypadku drogowym, w którym doszło do potrącenia pieszych uczestników ruchu przechodzących przez przejście, tj.P. R.orazN. B., w wyniku czegoN. B.doznała lekkich obrażeń ciała w postaci zaczerwienienia i otarcia łokcia lewego skutkujących rozstrojem zdrowia na okres poniżej dni siedmiu i czyn ten kwalifikuje z art. 93 § 1 kw i za to na podstawie art. 93 § 1 kw wymierzył jej karę grzywny w kwocie 400 zł (czterysta złotych),

II
na podstawieart. 627 kpkw zw. zart. 119kpow zasądził od obwinionej na rzecz Skarbu Państwa zryczałtowane koszty niniejszego postępowania w kwocie 100 (stu) złotych zaś na podstawieart. 17 ust. 1w zw. zart. 21 pkt 2 ustawy z dnia 23.06.1973r. o opłatach w sprawach karnychnie wymierzył jej opłaty.

Z wyrokiem tym nie zgodziła się obwinionaA. S.. Skarżącą przede wszystkim zarzuciła rażącą niewspółmierność orzeczonej względem niej kary grzywny, której z uwagi na swoją sytuację materialną i rodzinną nie będzie w stanie uiścić, jak i zakwestionowała swoją winę co do przypisanego jej wykroczenia. Obwiniona domagała się zmiany zaskarżonego wyroku poprzez umorzenie orzeczonej względem niej kary grzywny.

Sąd Okręgowy zaważył, co następuje:

Zaskarżony wyrok podlegał zmianie poprzez uniewinnienieA. S.od popełnienia przypisanego jej wykroczenia, jednakże z innych powodów niż te podniesione przez nią w apelacji.
Sąd Rejonowy w rozstrzygnięciu zaskarżonego wyroku przypisał obwinionej popełnienie wykroczenia z art. 93 § 1 k.w. Za wykroczenie to odpowiada prowadzący pojazd, który uczestnicząc w wypadku, nie udziela niezwłocznej pomocy ofiarom tego wypadku.
Podkreślić przy tym należy, że treść wyroku, a nie jego uzasadnienie bądź np. materiał dowodowy zgromadzony w sprawie, wskazuje na to jaki czyn został obwinionej przypisany, a więc za winnego popełnienia jakiego czynu obwiniona została uznana. Jednocześnie uznanie obwinionej w wyroku za winną opisanego tam czynu oznacza, że wszystko to, ale też i tylko to, co zostało ujęte w opisie czynu zostało obwinionej przez sąd przypisane. (por. wyrok SN z dnia 3 czerwca 2003 r., sygn. akt IV KK 116/03, OSNwSK 2003/1/1220; wyrok SA w Krakowie z dnia 3 lutego 1999 r., sygn. akt II AKa 1/99, KZS 1999/3/24; wyrok SN z dnia 8 marca 2006 r., sygn. akt III KK 281/05; wyrok SA w Katowicach z dnia 26 marca 2009 r., sygn. akt II AKa 49/09).
W opisie czynu, przypisanegoA. S.w pkt. I części rozstrzygającej wyroku zawarte jest wyłącznie ustalenie, że obwiniona jako kierująca pojazdem uczestniczyła w wypadku drogowym na szkodęP. R.iN. B.. Brak jest natomiast ustaleń o nieudzieleniu przez kierującą niezwłocznej pomocy ofiarom wskazanego wypadku. Sąd Odwoławczy, będąc związany kierunkiem apelacji wniesionej wyłącznie na korzyść obwinionej i zakazemreformationis in peius(art. 434 § 1 k.p.k.w zw. zart. 109 § 2kpow) nie może czynić w tym zakresie niekorzystnych ustaleń wobec obwinionej.
Skoro zatem czyn przypisany zaskarżonym wyrokiemA. S.nie wypełniał znamion wykroczenia zart. 93 § 1k.w. Sąd Okręgowy stosownie doart. 62 § 3kpow w zw. zart. 5 § 1pkt. kpow był zobowiązany zmienić zaskarżony wyrok i uniewinnić obwinioną od popełnienia wykroczenia zart. 93 § 1k.w. (art. 437 § 1 k.p.k.w zw. zart. 109 § 2kpow).
Stosownie doart. 436 k.p.k.Sąd Odwoławczy ograniczył rozpoznanie wniesionego środka odwoławczego do uchybienia podlegającego uwzględnieniu z urzędu, co czyni rozpoznawanie zarzutów podniesionych we wniesionej przez obwinioną apelacji bezprzedmiotowymi.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 118 § 2 kpow.