Sąd Okręgowy w Gliwicach
VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VIII Pa 81/14
Data wyroku: 2014-09-18 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Maria Pierzycka-Pająk, Małgorzata Andrzejewska, Joanna Smycz
Słowa kluczowe: Rozwiązanie Stosunku Pracy Bez Wypowiedzenia Z Winy Pracodawcy
Podstawa prawna: art. 55 § 1^1^ k.p.

Sygn. akt VIIIPa 81/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 18 września 2014 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący:

SSO Małgorzata Andrzejewska

Sędziowie:

SSO Maria Pierzycka-Pająk
SSR del. Joanna Smycz (spr.)

Protokolant:

Dominika Smyrak

po rozpoznaniu w dniu 18 września 2014r. w Gliwicach
sprawy z powództwaG. P.
przeciwkoCentrum (...) Spółce z ograniczoną odpowiedzialnościąwG.
oodszkodowanie
na skutek apelacjistrony pozwanej
od wyrokuSądu Rejonowego w Gliwicach
z dnia6 marca 2014 r.sygn. aktVI P 60/14

oddala apelację.
(-) SSR del.J. S.(-) SSOM. A.(-) SSO M.P.-Pająk
Sędzia Przewodniczący Sędzia
Sygn. akt VIII Pa 92/14

UZASADNIENIE
PowódkaG. P.domagała się zapłaty odCentrum (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąwG.zapłaty odszkodowania w wysokości 12 600 zł za rozwiązanie umowy o pracę z winy pracodawcy:
W uzasadnieniu podała że z uwagi na opóźnienia w wypłacie wynagrodzeń i brak wypłaty wynagrodzenia za za wrzesień 2013r - rozwiązała w dn.31.10.2013r z pozwaną umowę o pracę bez wypowiedzenia z winy pracodawcy, gdyż po stronie pozwanej spełnione zostały przesłanki zawarte wart. 55 § 11k.p.w postaci ciężkiego naruszenia podstawowego obowiązku wobec pracowników, jakim jest terminowe i prawidłowe wypłacanie wynagrodzenia za pracę.
Pozwana wniosła o oddalenie powództwa w tym zakresie . Na uzasadnienie podano, że roszczenie powódki w zakresie odszkodowania w związku z rozwiązaniem umowy o pracę z winy pracodawcy jest nieuzasadnione, albowiem powódka wystąpił z powództwem do Sądu po terminie określonym wart. 264 § 2 k.p.
Wyrokiem z dnia 6 marca 2014r. Sąd Rejonowy w Gliwicach zasądził na rzecz powódki odszkodowanie w wysokości 12600 zł z ustawowymi odsetkami od 19.02.2014r za rozwiązanie umowy o pracę z winy pracodawcy:
Sąd Okręgowy na podstawie akt sprawy ustalił , że powódka była zatrudniona na czas nieokreślony od 2.01. 2009 r. i w dacie złożenia oświadczenia o rozwiązaniu umowy o pracę (24 października 2013 r.) przysługiwał jej 3-miesięczny okres wypowiedzenia. Wynagrodzenie miesięczne powódki wynosiło 4200 ,00 złotych. Stosunek pracy został rozwiązany na mocyart. 55 § 11kpz dniem 31.10.13r.
W dniu 12.10.13r powódka zwróciła się do pozwanej z wezwaniem do zapłaty stosownego odszkodowania z tego tytułu. Pozwana wezwanie otrzymała w dniu 13.11.13r.
Pozwana nie kwestionowała faktu, iż nie wypłaciła powódce wynagrodzenia za pracę oraz ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop pracowniczy.
W pisemnym uzasadnieniu wyroku Sąd Rejonowy podniósł, że zgodnie zart. 55 § 1 k.p.pracownik może rozwiązać umowę o pracę bez wypowiedzenia, jeżeli zostanie wydane orzeczenie lekarskie stwierdzające szkodliwy wpływ wykonywanej pracy na zdrowie pracownika, a pracodawca nie przeniesie go w terminie wskazanym w orzeczeniu lekarskim do innej pracy, odpowiedniej ze względu na stan jego zdrowia i kwalifikacje zawodowe. Natomiast w myślart. 55 § 11k.p.pracownik może rozwiązać umowę o pracę w trybie określonym w§ 1także wtedy, gdy pracodawca dopuścił się ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków wobec pracownika; w takim przypadku pracownikowi przysługuje odszkodowanie w wysokości wynagrodzenia za okres wypowiedzenia, a jeżeli umowa o pracę została zawarta na czas określony lub na czas wykonania określonej pracy - w wysokości wynagrodzenia za okres 2 tygodni.
Normy prawne zawarte wart. 55 § 11k.p.przewidują możliwość rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia przez pracownika w następstwie ciężkiego naruszenia przez pracodawcę podstawowych obowiązków wobec pracownika. Pod pojęciem „ciężkiego naruszenia” należy rozumieć znaczny stopień winy sprawcy tego naruszenia, oceniany według okoliczności obiektywnych. Podstawą wypowiedzenia przez pracownika umowy o pracę w trybieart. 55 § 11k.p.może być istotne naruszenie jego interesów majątkowych. Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 4 kwietnia 2000 roku (w sprawie I PKN 516/99, opublikowane w OSNP 2001/16/516) wyraził pogląd, że przesłanką rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia ze względu na ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków wobec pracownika i uzyskania odszkodowania (art. 55 § 11KP) jest wina umyślna lub rażące niedbalstwo pracodawcy. Pracodawca, który nie wypłaca pracownikowi w terminie całości wynagrodzenia, ciężko narusza swój podstawowy obowiązek z winy umyślnej, choćby z przyczyn niezawinionych nie uzyskał środków finansowych na wynagrodzenia.
W niniejszej sprawie strona pozwana nie kwestionowała faktu, iż nie wypłaciła powódce wynagrodzenia za pracę, a zatem nastąpiło istotne naruszenie ich interesów majątkowych. Pozwana natomiast stała na stanowisku, że skoro powódka nie wytoczyła powództwa w terminie określonym wart. 264 § 2 k.p., to jej roszczenie winno ulec oddaleniu.
Na podstawie bowiemart. 264 § 2 k.p.żądanie odszkodowania wnosi się do sądu pracy w ciągu 14 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia lub od dnia wygaśnięcia umowy o pracę.
Natomiast w myślart. 291 k.p.roszczenia ze stosunku pracy ulegają przedawnieniu z upływem 3 lat od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne.
Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 2 października 1990 roku (w sprawie I PR 273/90, opublikowane w OSP 1991/7/167) wyjaśnił, że termin zawity dochodzenia roszczeń ustanowiony wart. 264 § 1 k.p.dotyczy wyłącznie roszczeń o uznanie wypowiedzenia za skuteczne lub o przywrócenie do pracy czy odszkodowanie, o jakim mowa wart. 45 § 1 k.p.Termin ten nie odnosi się natomiast do innych roszczeń, choćby wynikających z naruszenia przepisów prawa dotyczących wypowiadania umów o pracę, np. do roszczenia o wynagrodzenie za pracę z tytułu zastosowania błędnego okresu wypowiedzenia (art. 49 k.p.). Do roszczeń tych znajduje zastosowanie termin przedawnienia zart. 291 § 1 k.p.
W ocenie Sądu skoro powódka dochowała terminowi określonemu wart. 291 § 1 k.p., to jej roszczenie dotyczące odszkodowania w związku z rozwiązaniem umowy o pracę z winy pracodawcy należało uwzględnić.
W świetle powyższych okoliczności Sąd uznał, że roszczenie powódki o odszkodowanie za rozwiązanie umowy z winy pracodawcy – nawet wniesione po upływie 14-dniowego terminu od zawiadomienia pozwanej o rozwiązaniu umowy –zasługuje na uwzględnienie. Wysokość kwot wynikała z dokumentacji w aktach osobowych powodów (w zakresie stażu pracy i rodzaju umowy o pracę), przy czym pozwana nie kwestionowała tych roszczeń co do wysokości,.
Apelację od powyższego wyroku zasądzającego na rzecz powódki odszkodowanie za rozwiązanie umowy o pracę z winy pracodawcy wniosła strona pozwana zarzucając naruszenie prawa materialnego:
-art. 264 § 2 k.p.w zw. zart. 55 § 11k.p.poprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie, że wniesienie przez pracownika pozwu o odszkodowanie na podstawieart. 551§ 1 k.p.po upływie terminu 14 dni od dnia otrzymania przez pracodawcę oświadczenia woli pracownika o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia nie skutkuje wygaśnięciem roszczenia pracownika,
-art. 291 § 1 k.p.poprzez jego zastosowanie w sprawie i przyjęcie, że pracownik może wystąpić z pozwem przeciwko pracodawcy o zapłatę odszkodowania w okresie przedawnienia roszczeń określonym w tym przepisie.
Stawiając powyższe zarzuty apelujący wniósł o zamianę wyroku w zaskarżonej części i oddalenie powództwa.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Zarzuty podniesione przez stronę pozwaną w apelacji nie zasługują na uwzględnienie.
Sąd Rejonowy w sposób prawidłowy uznał, że roszczenie powódki o zapłatę odszkodowania określonego wart. 55 § 11k.p.zasługuje na uwzględnienie.
Powódka jako przyczynę rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracodawcy wskazała – ciężkie naruszenie przez pozwaną podstawowych obowiązków pracodawcy wobec pracownika polegające na nieterminowym wypłacaniu i niewypłacaniu wynagrodzenia.
Bezspornym pomiędzy stronami jest , iż pracodawca faktycznie nie wypłacał w terminie powódce wynagrodzenia za pracę.
Sąd pierwszej instancji słusznie uznał, że pracodawca jest obowiązany w szczególności terminowo i prawidłowo wypłacać wynagrodzenie. Brak wypłaty w terminie wynagrodzenia za pracę stanowi ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków pracodawcy względem pracownika.
Błędne jest stanowisko strony pozwanej, iż powódka powinna wnieść powództwo o zapłatę odszkodowania określonego w 55§ 11k.p.w terminie wynikającym zart. 264 § 2 k.p.
Termin zart. 264 § 2 k.p.w zakresie w jakim wskazuje na żądanie przywrócenia do pracy lub odszkodowania wnoszone się do sądu pracy w ciągu 14 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia dotyczy wyłącznie roszczeń określonych w art.art. 56 § 1 k.p.
Przepisart. 264 § 2 k.p., podobnie jak przepisart. 264 § 1 k.p.jest przepisem wyjątkowym, ustanawiającym bardzo krotki termin dochodzenia roszczeń i w związku z tym musi być wykładany ściśle, bez jakiejkolwiek interpretacji rozszerzającej.
Wzdaniu 2 art. 264 § 2 k.p.zapisane zostało, że o przywróceniu do pracy lub o odszkodowaniu orzeka sąd pracy, przy czym powództwo o przywrócenie do pracy lub odszkodowanie zostanie rozstrzygnięte pod kątem zgodności z prawem rozwiązania przez pracodawcę stosunku pracy wyłącznie wówczas, gdy pracownik roszczenie o przywrócenie do pracy lub odszkodowanie wniesie do sądu pracy w terminie określonym wart. 264 § 2 k.p.
Aby pracownik posiadał wiedzę o ustanowieniu przez ustawodawcę wskazanego terminu 14 dni, czy też terminu 7 dni określonego wart. 264 § 1 k.p.ustawodawca nałożył na pracodawcę obowiązek zamieszczenia w oświadczeniu pracodawcy o wypowiedzeniu umowy o pracę lub jej rozwiązaniu bez wypowiedzenia pouczenia o przysługującym pracownikowi prawie odwołania do sądu pracy –art. 30 § 5 k.p.
W przypadku natomiast rozwiązania przez pracownika stosunku pracy z winy pracodawcy nie został przewidziany obowiązek pouczenia pracownika o terminie wystąpienia z roszczeniem o zapłatę odszkodowania. O terminie tym pracodawca nie ma też obowiązku informowania pracownika w trakcie trwania stosunku pracy. Zatem, tak jak w przypadku innych roszczeń ze stosunku pracy dochodzonych przez pracownika, przy domaganiu się zapłaty odszkodowania zart. 55 § 11k.p.zastosowanie znajdzie ogólny termin przedawnienia określony wart. 291 § 1 k.p.
Ponadto jeżeli pracownik rozwiąże z pracodawcą umowę o pracę bez wypowiedzenia z winy pracodawcy - roszczenie o zapłatę odszkodowania w razie nieuzasadnionego rozwiązania przez pracownika umowy o pracę pracodawcy przysługuje roszczenie o odszkodowanie –art. 611k.p.Roszczenie pracodawcy o zapłatę odszkodowania w razie nieuzasadnionego rozwiązania przez pracownika umowy o pracę bez wypowiedzenia na podstawieart. 55 § 11k.p.przedawnia się w terminie określonym wart. 291 § 21k.p.
Tak więc przyjęta przez stronę pozwaną koncepcja, że z powództwem o zapłatę odszkodowania określonego wart. 55 § 11k.p.pracownik mógłby skutecznie wystąpić wyłącznie w terminie zawitym wynikającym zart. 264 § 2 k.p.prowadziłaby do sytuacji, w której z tego samego zdarzenia prawnego – rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia przez pracownika w trybieart. 55 § 11k.p.– jedna ze stron umowy mogłaby dochodzić przysługującego jej roszczenia o odszkodowanie tylko w terminie zawitym 14 dni, natomiast możliwość dochodzenia przez drugą stronę roszczenia o odszkodowanie nie byłaby ograniczone takim terminem.
Zwrócić też należy uwagę na to, że ustawodawca wKodeksie pracypod podobnie brzmiącym tytułem zamieścił roszczenia przysługujące pracownikowi w razie wypowiedzenia przez pracodawcę umowy o pracę (Rozdział II Oddział 4 - Uprawnienia pracownika w razie nieuzasadnionego lub niezgodnego z prawem wypowiedzenia umowy o pracę przez pracodawcę) oraz roszczenia przysługujące pracownikowi w razie rozwiązania przez pracodawcę umowy o pracę bez wypowiedzenia (Rozdział II Oddział IV - Uprawnienia pracownika w razie niezgodnego z prawem rozwiązania przez pracodawcę umowy o pracę bez wypowiedzenia). Natomiast roszczenie przysługujące pracownikowi w przypadku rozwiązania przez niego umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracodawcy zamieszczone zostało w innym miejscu w Rozdziale II Oddział III – Rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia. Prowadzi to do wniosku, że ustawodawca odrębnie traktuje roszczenia (o przywrócenie do pracy i odszkodowanie) przysługujące pracownikowi w przypadku, gdy czynności zmierzającej do ustania stosunku pracy dokonuje pracodawca, a inaczej roszczenie (o odszkodowanie) przysługujące pracownikowi w sytuacji gdy to on rozwiąże umowę o pracę z winy pracodawcy.Art. 264 § 1 i 2 k.p.dotyczy tylko roszczeń przysługujących pracownikowi w razie dokonanego przez pracodawcę wypowiedzenia lub rozwiązania bez wypowiedzenia umowy o pracę. Odmienne traktowanie roszczenia o odszkodowanie przysługującego pracownikowi w razie wypowiedzenia lub rozwiązania bez wypowiedzenia umowy o pracę w stosunku do odszkodowania zart. 55 § 11k.p.podkreślił też Sąd Najwyższy w uzasadnieniu postanowienia z dnia 11 września 2012r. II PZ 26/12.
Reasumując powódka występując do Sądu Rejonowego w Gliwicach o zapłatę odszkodowania nie uchybili terminowi określonemu wart. 264 § 2 k.p.albowiem termin ten nie dotyczy dochodzenia przez pracownika roszczenia o zapłatę odszkodowania określonego wart. 55 § 11k.p.
Należy dodatkowo podkreślić ,że powódka wystąpiła z wezwaniem do zapłaty stosownego odszkodowania do pozwanej pismem doręczonym pozwanej 13.11.2014r.
Mając powyższe na uwadze na mocyart. 385 k.p.c.Sąd oddalił apelację strony pozwanej jako pozbawioną podstaw.
SSO Maria Pierzycka-Pająk SSO Małgorzata Andrzejewska SSO Joanna Smycz
- Sędzia - - Przewodnicząca [ref.] - - Sędzia –