Sąd Okręgowy w Gliwicach
VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VIII U 1101/14
Data wyroku: 2014-06-24 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, SENTENCE, REASON
Sędziowie: Mariola Szmajduch
Słowa kluczowe: Emerytura Wcześniejsza
Podstawa prawna: art. 184 z związku z art. 32  ustawy  o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych

Sygn. aktVIII U 1101/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 24 czerwca 2014 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący:

SSO Mariola Szmajduch

Protokolant:

Ewa Gambuś

po rozpoznaniu w dniu24 czerwca 2014 r. w Gliwicach
sprawyS. M.(M.)
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wZ.
oprawo do emerytury
na skutek odwołaniaS. M.
od decyzjiZakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wZ.
z dnia3 kwietnia 2014  r.nr(...)

1
zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje ubezpieczonemuS. M.prawo do emerytury, poczynając od dnia 26 marca 2014r.;

2
zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wZ.na rzecz ubezpieczonego kwotę 120 zł (sto dwadzieścia złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu.

(-) SSO Mariola Szmajduch

Sygn. akt. VIII U 1101/14

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 3 kwietnia 2014. Zakład Ubezpieczeń Społecznych OddziałwZ., powołując się naustawę z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturachi rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(tekst jednolity: Dz. U. z 2009r. nr 153, poz. 1227 z późn. zm.) odmówił ubezpieczonemuS. M.prawa do emerytury w niższym wieku w związku z tym, iż nie udowodnił on 15 – letniego okresu zatrudnienia w szczególnych warunkach, stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, bowiem ZUS nie zaliczył mu żadnego okresu takiej pracy.
W odwołaniu od decyzji ubezpieczony domagał się jej zmiany poprzez przyznanie prawa do emerytury wcześniejszej z tytułu wykonywania pracyw warunkach szczególnych. Podniósł, iż pracę w warunkach szczególnych wykonywałw latach 1973r. – 1994r. Nadto wskazał, iż taki charakter jego pracy wynika z zeznań świadków, o przesłuchanie których wniósł.
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Dodatkowo wskazał, że odwołujący nie spełnia warunków do emerytury wcześniejszej z tytułu wykonywania pracy w warunkach szczególnych, gdyż nie wykazał żadnego okresu pracy w warunkach szczególnych. Równocześnie organ rentowy poinformował, iż nie uznał ubezpieczonemu za pracę w warunkach szczególnych okresu pracy od 2 lipca 1973r. do 31 lipca 1994r. w(...) S.A.Grupa (...)wR.ponieważ nie przedłożył on stosownego świadectwa pracy w warunkach szczególnych. Równocześnie ZUS wskazał, że pracodawca za ten okres wystawił mu świadectwo pracy z którego wynika, że w tym czasie pracował jako instalator, a od 1 listopada 1988r. jako instalator brygadzista, które nie odpowiadają stanowisku na jakie powołuje się odwołujący, tj. wymienionej w wykazie A, dział V, poz. 1 pracy przy robotach wodnokanalizacyjnych oraz budowie rurociągów głębokich wykopach.
Rozpoznając odwołanie Sąd Okręgowy w Gliwicach poczynił następujące ustalenia:
W dniu 31 marca 2014r. ubezpieczonyS. M.,urodzony (...)złożył wniosek o emeryturę w wieku niższym niż 65 lat z tytułu zatrudnienia w szczególnych warunkach.
Ubezpieczony nie przystąpił do otwartego fundusz emerytalnego. Do 31 grudnia 1998r. udokumentował ponad 25 letni okres składkowy i nieskładkowy – okoliczności te były niesporne pomiędzy stronami.
Na postawie złożonych przez ubezpieczonego świadectw pracy organ rentowy nie uwzględnił mu do 31 grudnia 1998r. żadnego okresu pracy w szczególnych warunkach. Organ rentowy nie zaliczył odwołującemu do pracy w warunkach szczególnych okresu zatrudnienia od 2 lipca 1973r. do 31 października 1988r. na stanowisku instalatora i od 1 listopada 1988r. do 31 lipca 1994r. na stanowisku instalatora brygadzisty.
W okresie od 2 lipca 1973r. do 31 lipca 1994r. ubezpieczonyS. M.zatrudniony był w(...) S.A.Grupa (...)wR.. W toku procesu Sąd ustalił, iż(...) Przedsiębiorstwo Budownictwa (...)wB.było podzielone na tzw. grupy robót, w tym Grupę(...)wR., która w spornym okresie zajmowała się wykonawstwem i rozbudową sieci wodociągowych i kanalizacyjnych oraz gazowych na terenie kopalń i należącego do nich budownictwa mieszkaniowego. Prace były prowadzone na dość rozległym obszarze odK.doB.. W tych latach były w tej grupie różne brygady. Jedne zajmowały się wykonawstwem sieci w budynkach, a drugie instalacjami na zewnątrz. Brygada, w której pracował odwołujący zajmowała się wykonywaniem instalacji kanalizacyjnych na zewnątrz budynków. Praca ta polegała na tym, że w pierwszej kolejności koparka wykonywała odpowiedni wykop, a następnie jedna z brygad schodziła do wykopu i dokonywała jego ewentualnego pogłębienia i poszerzenia, następnie montowała rurociąg. Podkreślenia wymaga, że kiedy dana brygada pracowała w wykopie, to w tym czasie koparka wykonywała nowy wykop w innym miejscu, do którego następnie przenosiła się brygada instalacyjna. Praca brygad instalacyjnych odbywała się głównie w wykopach.
Odwołujący przez cały okres zatrudnienia w tym Przedsiębiorstwie, praktycznie robił to samo, czyli stale przez całą dniówkę, a nawet dłużej pracował w głębokich wykopach (do 5 metrów). Różnice były związane z tym, że w początkowym okresie, zajmował się wyłącznie układaniem rurociągów. Z kolei po objęciu funkcji brygadzisty, jedyną różnicą w stosunku do pracy poprzednio wykonywanej było, to że przed dniówką odbierał polecenia od kierownika, lub majstra, dokonywał podziału prac w brygadzie i następnie zajmował się układaniem rurociągów z pozostałymi członkami brygady. Nadto jako brygadzista, którym został jako pracownik o najwyższych kwalifikacjach i doświadczeniu w brygadzie, dokonywał tzw. poziomowania rurociągu. Wszystkie swoje obowiązku z wyjątkiem uzgodnień z przełożonymi, które trwały kilka minut przed dniówką, wykonywał w wykopach. Jego praca zajmowała minimum 8 godzin dziennie, a przeważnie od 10 do 12 godzin na dobę, w tym również w soboty i czasami w niedziele. Prace w wykopach były wykonywane przez cały rok, bez względu na panujące warunki atmosferyczne.
Razem z ubezpieczonym w spornym okresie pracowaliA. B.– instalator,J. C.– monter instalacji sanitarnych, a następnie mistrz i kierownik robót sanitarnych, przełożony odwołującego iR. J.– monter instalacji sanitarnych.
Powyższe okoliczności Sąd ustalił na podstawie akt organu rentowego, zeznań świadkówA. B.J. C.iR. J.(zapis nagrania protokołu z rozprawy w dniu 24 czerwca 2014r. minuty od 6:47 i nast.), a także w oparciu o akta osobowe ubezpieczonego (koperta k.25), a także akt tut. Sądu o sygnaturach VIII U 1146/09 dot.J. N., VIII U 1230/09 dot.A. B., VIII U 180/12 dot.J. L.. Zgromadzona w sprawie dokumentacja została sporządzona w sposób rzetelny i nie budzący wątpliwości, a zeznania świadków są spójne, wzajemnie się potwierdzają i uzupełniają, dając łącznie pełny obraz przebiegu i charakteru zatrudnienia odwołującego w spornym okresie. Nadto zeznania świadków korelują z zapisami w dokumentacji osobowej ubezpieczonego.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Stosownie do treściart. 32 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r.o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(tekst jednolity: Dz. U.z 2009r. nr 153, poz. 1227 z późn. zm.) w powiązaniu z§ 3 i 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz.U. Nr 8 poz.43 ze zm.) ubezpieczonym mężczyznom urodzonym przed dniem 1 stycznia 1949r. będącym pracownikami zatrudnionymi w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze przy pracach wymienionych w wykazie A, przysługuje prawo do emerytury w razie łącznego spełnienia następujących warunków:
1. osiągnięcia wieku emerytalnego 60 lat
2. posiadania wymaganego okresu zatrudnienia wynoszącego 25 lat, w tym
co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach.
Zgodnie z treścią § 2 ust. 1 rozporządzenia, okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w tym akcie prawnym są okresy, w których praca w szczególnych warunkach jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy.
Z kolei zgodnie z treścią art. 184 ust 1 ustawy, ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli:
1)okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat - dla kobiet i 65 lat - dla mężczyzn oraz

2
okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27.

W myśl ust. 2 emerytura, o której mowa w ust. 1, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wnioskuo przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa oraz rozwiązania stosunku pracy - w przypadku ubezpieczonego będącego pracownikiem.
Na podstawie tego przepisu, prawo do emerytury w obniżonym wieku, przysługuje ubezpieczonemu, który w dniu wejścia w życie ustawy tj. w dniu 1 stycznia 1999r. spełnił warunki w zakresie posiadania ogólnego stażu pracy oraz pracy wykonywanejw warunkach szczególnych a nie osiągnął wymaganego wieku.
Kwestie posiadania przez ubezpieczonego ponad 25 letniego okresu składkowego i nieskładkowego oraz nie przystąpienia do OFE nie były sporne.
Okoliczność sporna w przedmiotowej sprawie dotyczyła posiadania przez ubezpieczonego (na dzień 1 stycznia 1999r.) wymaganego 15 letniego okresu pracy wykonywanej w warunkach szczególnych, bowiem organ rentowy nie zaliczył do takiej pracy żadnego okresu zatrudnienia odwołującego.
W świetle zgromadzonego w sprawie materiału Sąd uznał, że ubezpieczonyS. M., ukończył 60 rok życia, i na dzień 31 grudnia 1998r. udowodnił łącznie ponad 15 lat pracy wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy w szczególnych warunkach. Nie budzi wątpliwości Sądu, że praca ubezpieczonegow(...) Przedsiębiorstwie Budownictwa (...)wB.Grupie(...)wR.od 2 lipca 1973r. do 31 października 1988r. na stanowisku instalatora i od 1 listopada 1988r. do 31 lipca 1994r. na stanowisku instalatora brygadzisty była pracą stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywaną w głębokich wykopach i polegała na montowaniu rurociągów kanalizacyjnych.
Zgodnie z wykazem A, dział V poz. 1 stanowiącym załącznik dorozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, praca przy robotach wodnokanalizacyjnych oraz budowie rurociągów w głębokich wykopach jest pracą w szczególnych warunkach, uprawniającą do niższego wieku emerytalnego.
Sąd uznał, że w okresie spornym odwołujący pracował w szczególnych warunkach stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. W tym czasie nie wykonywał innych czynności niż związane z pracą w głębokich wykopach.
Sąd dał wiarę zeznaniom świadków potwierdzającym charakter pracy ubezpieczonego, uznając te dowody za spójne logiczne i wzajemnie się uzupełniające. Nadto zeznania świadków korelują z zapisami w dokumentacji osobowej ubezpieczonego. Dodatkowo Sąd orzekający w niniejszej sprawie badając charakter pracy instalatorów – monterów rurociągów w głębokich wykopach świadczonej na rzecz(...) Przedsiębiorstwa Budownictwa (...)wB.Grupy(...)wR.wziął pod uwagę również ustalenia poczynione w tym zakresie przez Sąd Okręgowy w Gliwicach w sprawach o sygnaturach VIII U 1146/09 dot.J. N., VIII U 180/12 dot.J. L.oraz VIII U 1230/09 dot.A. B., który był świadkiem w niniejszej sprawie.
Należy podkreślić, że okres zatrudnienia może być zaliczony do pracyw warunkach szczególnych, gdy pracownik faktycznie wykonywał prace objęte wykazem prac uprawniających do wcześniejszej emerytury, pomimo że stanowisko jakie mu formalnie przypisano nie jest wymienione w wykazie. Wymieniony wyżej wykaz A nie określa bowiem stanowisk pracy, ale definiuje rodzaj prac, które są uważane za wykonywane w szczególnych warunkach. Decydujące znaczenie dla zakwalifikowania pracy jako realizowanej w szczególnych warunkach ma nie nazwa zajmowanego stanowiska, ale rodzaj, charakter i warunki pracy.
Bez znaczenia pozostaje także fakt, że odwołujący nie przedłożył za ten okres świadectwa pracy w warunkach szczególnych. Fakt wykonywania takiej pracy został wykazany w postępowaniu sądowym za pomocą innych dowodów. W postępowaniu odwoławczym przed Sądem nie obowiązują bowiem ograniczenia dowodowe jakie występują w postępowaniu o świadczenia emerytalno-rentowe przed organem rentowym, a Sąd może ustalić okoliczności mające wpływ na prawo do świadczeń lub ich wysokość jak: okresy zatrudnienia - w tym wykonywanie pracy w warunkach szczególnych, za pomocą wszelkich środków dowodowych, przewidzianych wkodeksie postępowania cywilnego(por. uchwała Sądu Najwyższego z 10 marca 1984r. III UZP 6/84, uchwała Sądu Najwyższego z 21 września 1984r. III UZP 48/84, wyrok Sądu Najwyższego z 7 grudnia 2006r., I UK 179/06, LEX nr 342283).
Mając na względzie powyższe Sąd uznał, że ubezpieczony legitymuje się na dzień 1 stycznia 1999r. wymaganym 15 - letnim okresem pracy w szczególnych warunkach. Nadto Sąd uznał, że z momentem osiągnięcia 60 lat, tj. z dniem 26 marca 2014r. odwołujący spełnił wszystkie warunki uprawniające go do otrzymania prawa do emerytury w obniżonym wieku emerytalnym, z tytułu pracy w warunkach szczególnych.
W związku z powyższym Sąd z mocyart. 47714§ 2 k.p.c.orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji, przyznając ubezpieczonemu prawo do emerytury od dnia 26 marca 2014r. tj. od ukończenia 60 lat.
O kosztach orzeczono po myśliart. 98 k.p.c.w związku z§ 11 ust 2 i § 2 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu(Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) wpunkcie drugimorzeczenia.
SSO Mariola Szmajduch

ZARZĄDZENIE

1
uzasadnienie odnotować,

2
odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć organowi rentowemu,

3
kalendarz 14 dni lub z wpływem.

G., dnia
SSO Mariola Szmajduch
HŁ