Sąd Okręgowy w Olsztynie
VII Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VII Ka 157/14
Data wyroku: 2014-04-16 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Magdalena Chudy, Małgorzata Tomkiewicz, Remigiusz Chmielewski
Słowa kluczowe: Postępowanie Odwoławcze
Podstawa prawna: art.437 §1 kpk

Sygn. akt VII Ka 157/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 16 kwietnia 2014 r.

Sąd Okręgowy w Olsztynie w VII Wydziale Karnym Odwoławczym
w składzie:

Przewodniczący:  SSO Remigiusz Chmielewski
Sędziowie  SSO Magdalena Chudy
SSO Małgorzata Tomkiewicz (spr.)

Protokolant  st.sekr.sądowy Jolanta Jankowska

przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej Janusza Płońskiego
po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2014r.
sprawyA. I.
oskarżonego o przestępstwo zart. 191§1 kkw zw zart. 12 kk
na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Olsztynie
z dnia 22 stycznia 2014r. sygn. akt VII K 1462/13

I
zaskarżony wyrok zmienia w ten sposób, że uchyla orzeczenie zawarte w pkt. III i w to miejsce, na podstawieart.72& 1pkt. 7a kkzobowiązuje oskarżonego do powstrzymywania się od kontaktowania z pokrzywdzonąK. G.;

II
w pozostałym zakresie wyrok ten utrzymuje w mocy;

III
zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

UZASADNIENIE
A. I.oskarżony zastał o to, że: w dniu 22 kwietnia 2013 roku wO., działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, przy użyciu sms-ów, groził małoletniejK. G.rozpowszechnieniem w Internecie bez jej zgody jej nagiego wizerunku, celem zmuszenia do spotkania i wykonania bądź poddania się czynności seksualnej, tj. o czyn zart. 191 § 1 kkw zw. zart. 12 kk.

Sąd Rejonowy w Olsztynie, wyrokiem z dnia 22 stycznia 2014 r., sygn. akt VII K 1462/13:

I
oskarżonegoA. I.uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, i za to, na podstawieart. 191 § 1 kkw zw. zart. 12 kkskazał go, zaś na mocyart. 191 § 1 kkwymierzył mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

II
na podstawieart. 69 § 1 i 2 kkw zw. zart. 70 § 1 pkt 1 kkw zw. zart. 71 § 1 kkwykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił tytułem próby na okres 2 (dwóch) lat oraz orzekł wobec oskarżonego grzywnę w wysokości 30 (trzydziestu) stawek dziennych, określając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 20 (dwudziestu) zł.;

III
na podstawieart. 41 a § 1 kkorzekł wobec oskarżonego zakaz kontaktowania się z pokrzywdzonąK. G.;

IV
na podstawieart. 63 § 1 kkna poczet orzeczonej grzywny zaliczył oskarżonemu 1 (jeden) dzień zatrzymania w dniu 8.10.2013 r., przyjmując że jeden dzień zatrzymania równa się dwóm dziennym stawkom grzywny;

V
na podstawieart. 627 kpkzasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w całości, w tym na podstawieart. 2 ust. 1 pkt 2 i art.3 ust. 2 ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnych, obciążył go opłatą w kwocie 180,00 zł.

Od powyższego wyroku apelacje wniósł prokuratorzaskarżając przedmiotowe orzeczenie w całości na niekorzyśćA. I.. Wyrokowi temu skarżący zarzucił:
- obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść wyroku, tj.art. 343 § 7 kpkw zw. zart. 355 § 1 kpk, polegającą na orzeczeniu wobec oskarżonego środka karnego zart. 41 a § 1 kk, tj. zakazu kontaktowania się z pokrzywdzoną bez wskazania okresu jego trwania, pomimo uwzględnienia wniosku prokuratora o skazanie oskarżonego bez przeprowadzenia rozprawy, który zgodnie z zawartą z oskarżonym ugodą obejmował orzeczenie wobec oskarżonego obowiązku powstrzymywania się od kontaktowania z pokrzywdzoną na podstawieart. 72 § 1pkt 7a kk, co doprowadziło w konsekwencji do obrazy przepisu prawa materialnego, tj.art. 43 § 1 kk.
Podnosząc powyższy zarzut na podstawieart. 427 § 1 kpkorazart. 437 § 2 kpkskarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Sadowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja zasługuje na uwzględnienie. Zawarty w niej zarzut jest słuszny w stopniu oczywistym.
Na wstępie stwierdzić należy, iż Sąd Rejonowy dokonał prawidłowych ustaleń zarówno w aspekcie okoliczności stanu faktycznego, winy oskarżonego i kwalifikacji prawnej przypisanego mu czynu, jak również w aspekcie wymierzonej mu kary zasadniczej. Dokonana w tej mierze analiza materiału dowodowego jest wnikliwa i jasna, w pełni odpowiada dyrektywom określonym wart. 4 kpka przeprowadzone w oparciu o tę analizę wnioskowanie jest logiczne, zgodne z przesłankami wynikającymi zart. 7 kpki przekonująco uzasadnione.
Wydając wyrok w niniejszej sprawie Sąd I -szej instancji nie ustrzegł się jednakże uchybienia w zakresie dotyczącym określenia podstawy prawnej zakazu kontaktowania się oskarżonego z pokrzywdzoną. Z wniosku złożonego w trybieart. 335 kpkwynika, że intencją stron było orzeczenie zobowiązania oskarżonego do powstrzymywania się od kontaktowania się z pokrzywdzoną na podstawieart. 72 § 1 pkt 7 a kk, na co wskazuje brak określenia w porozumieniu okresu trwania zakazu kontaktowania sięA. I.zK. G.. W przedmiotowym orzeczeniu Sąd Rejonowy, nie kwestionując wniosku, orzekł środek karny w postaci zakazu kontaktowania się oskarżonego z pokrzywdzoną na podstawieart. 41 a § 1 kk. Jak wynika z pisemnych motywów wyroku, przedmiotowa zmiana nie była celowym zabiegiem Sądu lecz wynikała jedynie z omyłki, do jakiej doszło w trakcie redagowania orzeczenia.
Zgodnie z uchwałą Sądu Najwyższego z dnia 25 września 2013 r. w sprawie I KZP 5/13 (lex 1371922) kontrolę instancyjną wyroku wydanego w trybie określonym wart. 343 kpk, poza modyfikacją wynikającą zart. 434 § 3 kpk, przeprowadza się na zasadach ogólnych. Sąd Najwyższy przyjmując, że sąd odwoławczy nie jest związany treścią porozumienia zawartego na podstawieart. 355 kpkoraz zajmując stanowisko, że zmiana orzeczenia może nastąpić niezależnie od zgody stron na tę korektę, w szerszym zakresie otworzył możliwość orzekania reformatoryjnego w sądzie odwoławczym. Tym bardziej dopuszczalne było wydanie orzeczenia zmieniającego wyrok Sądu pierwszej instancji, skoro zakres orzeczonego obowiązku mieści się w granicach porozumienia zawartego między stronami, a Sąd popełnił jedynie omyłkę w zakresie kwalifikacji prawnej.
Mając powyższe na uwadze, zaskarżony wyrok należało zmienić w pkt III poprzez zobowiązanie oskarżonego do powstrzymywania się od kontaktowania z pokrzywdzonąK. G.na podstawieart. 72 § 1 pkt 7a kk. W pozostałym zakresie wyrok ten jako prawidłowy i słuszny utrzymano w mocy (art. 437 § 2 kpk).
Sąd Okręgowy uznał, iż względy słuszności przemawiają za zwolnieniem oskarżonegoA. I.od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze gdyż z uwagi na charakter przedmiotowej zmiany niezasadnym byłoby obciążanie go kosztami powstałymi w wyniku błędu Sądu pierwszej instancji (art. 635 kpkw zw. zart. 634 kpki624 § 1 kpk).