Sąd Rejonowy w Ostrowi Mazowieckiej
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 143/14
Data wyroku: 2014-09-03 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Bezpieczeństwu W Komunikacji

Sygn. akt II K 143/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 3 września 2014 r.

Sąd  
Rejonowy

w OSTROWI(...)

w

II

Wydziale Karnym w składzie:

Przewodniczący

SSR Danuta Szyluk-Stryszko      

Protokolant

st. sekr. sąd. Monika Kajas

w obecności Prokuratora Ewy Romanik
po rozpoznaniu w dniach 28.05.2014r., 3.09.2014r.,sprawyR. P.
urodz. (...)wB.
synaS.iA.z d.T.
oskarżonego o to, że:
w dniu 9 lutego 2014r. w miejscowościN.ul. (...)gm. Nur rejonO.M.. kierował samochodem osobowym markiV. (...)onr rej. (...)będąc w stanie nietrzeźwości, wyniki bad. 0,60 mg/l, II bad. -0,50 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu,
tj. o czyn zart. 178a§1kk
orzeka:

1
oskarżonegoR. P.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu w a/o czynu i za to na podstawieart. 178a§1kkskazuje i wymierza karę grzywny 150/sto pięćdziesiąt/ stawek dziennych po 10/dziesięć/ zł jedna stawka

2
na podstawieart. 42§ 2kk,art. 43§1kkorzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 2/dwóch/ lat,

1
zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe – 110zł i 150zł opłaty.

Sygn. akt II K 143/14

UZASADNIENIE
Po przeprowadzeniu postępowania dowodowego Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 9 lutego 2014r. w miejscowościN.naul. (...), rejonO.M.. na drodze publicznejR. P.kierował samochodem osobowym markiV. (...)onr rej. (...). Został on zatrzymany przez funkcjonariuszy policji. Po zatrzymaniu się samochoduV. (...), kierowca tego pojazduR. P.przesiadł się wewnątrz samochodu z pasażeremM. C..M. C.zajął miejsce kierowcy pojazdu, natomiastR. P.zajął miejsce pasażera tego samochodu.R. P.został poddany na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu. Badanie wykazało, iżR. P.jest w stanie nietrzeźwości. I badanie na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu urządzeniem elektronicznym do badania trzeźwości wyniosło- 0,60 mg/l, II badanie- 0,50 mg/l.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o wyjaśnienia zeznania świadków:T. G.k. 16-17, 38-40, 81-82,A. D. (1)k. 18-19, 35-37, 64-66, protokoły użycia urządzenia kontrolno-pomiarowego k. 3-5.
OskarżonyR. P.nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Na rozprawie skorzystał z prawa do odmowy składnia wyjaśnień. W postępowania przygotowawczym wyjaśnił, iż samochodem kierowałM. C., on natomiast zajmował miejsce pasażera. Zobaczyli radiowóz na sygnale i zatrzymali się. Po zatrzymaniu się pojazdu, chciał sięgnąć do kurtki leżącej z tyłu samochodu, po dokumenty i wówczas, otworzyły się drzwi samochodu z obu stron. Policjanci wyciągnęli ich obu z samochodu. Policjanci zachowywali się niewłaściwie, przeklinali, bili i mówili, że widzieli jak oni się zamieniali miejscami. Oskarżony potwierdził, że na dyskotece wypił piwo i kilka kieliszków wódki. Zaprzeczył, by zamieniał się miejscami z pasażerem i by kierował samochodem.
Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego uznając je za nielogiczne, nieszczere i nierzeczowe.
W ocenie Sądu, podana przez oskarżonego wersja jest przyjętą przez niego linią obrony i próbą uniknięcia odpowiedzialności karnej.P.jej wiarygodne w ocenie Sądu zeznania świadków- funkcjonariuszy policjiA. D. (1)iT. G..
ŚwiadekT. G.zeznał, iż pełniąc służbę patrolową w dniu 9.02.2014. ok. godz. 00.35 zauważył samochód osobowy markiV. (...), którego kierowca nie zastosował się do znaku B-20(...)na skrzyżowaniu. Używając sygnałów świetlnych i dźwiękowych samochód zatrzymano około 2 km od wskazanego skrzyżowania. Podjeżdżając do samochodu zauważył, iż kierujący wraz z pasażerem przesiadają się, zamieniają miejscami. Podczas rozmowyR. P.przyznał się, że kierował pojazdem. Poddano go badaniu na zawartość alkoholu. W wyniku badania okazało się, że kierujący pojazdemR. P.jest w stanie nietrzeźwości. Pojazd przekazano osbie trzeźwej wskazanej przez kierującego. Świadek dodał, iż w notatce urzędowej nie zawarł informacji o przesiadaniu się kierującegoR. P.z kolegą, gdyżR. P.bezpośrednio podczas kontroli przyznał się do kierowania samochodem. Okoliczności zdarzenia nie budziły wątpliwości.
ŚwiadekA. D. (1)potwierdził, iż pojazdV. (...)nie zastosował się do znaku(...)na skrzyżowaniu. Zatrzymano pojazd po użyciu sygnałów świetlnych i dźwiękowych. Podjeżdżając do samochodu zauważył, iż kierujący wraz z pasażerem przesiadają się. Wyglądało to tak, że kierujący pojazdem przechodzi wewnątrz samochodu siadając na kolana pasażera, a następnie pasażer na miejsce kierującego pojazdem. Świadek dodał, iż gdy podszedł do samochodu od strony pasażera i otworzył drzwi, to pasażer był w chwili przesiadania się. Mężczyzna, który kierował pojazdem zdążył już przesiąść się do przedziału pasażera, ale jeszcze nie siedział na fotelu, był odwrócony plecami, jedną ręką opierał się o fotel pasażera. Drugi mężczyzna w tym czasie był pomiędzy fotelami, jego nogi były jeszcze w przedziale pasażera. Wówczas wziął kierującego, który jeszcze siedział na kolanach pasażera i przy użyciu chwytów obezwładniających wyciągnął z samochodu, kładąc go na ziemi. Gdy kierowca wypadł z samochodu zrobiło się luźniej w Passacie i wówczas ten drugi mężczyzna mógł wyjąć nogi z przedziału pasażera i usiąść na miejscu kierowcy. Podczas rozmowyR. P.przyznał się, że to on kierował pojazdem. Wyniki badania na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu wykazały, że wymieniony jest nietrzeźwy.
Samochód wydano pasażerowiM. C., który był trzeźwy. Świadek podkreślił, iż w notatniki służbowym nie wskazał faktu przesiadania się kierującego z pasażerem, ponieważ bezpośrednio przy kontroliR. P.przyznał się że to on kierował. Okoliczności zdarzenia nie budziły wątpliwości.
ZaV. (...)jechali bezpośrednio, na długich światłach. Wnętrze Passata było oświetlone i dobrze widoczne. Radiowóz zatrzymał się bezpośrednio za tym pojazdem. Świadek stwierdził, iż zareagował bardzo szybko i miał cały czas kontakt wzrokowy z wnętrzem Passata.
Sąd dał wiarę wyżej omówionym zeznaniom. Zdaniem Sądu są one rzeczowe, spójne konsekwentne i logiczne. Świadkowie dokładnie opisali sposób zatrzymania samochoduV. (...). Nadto świadekA. D. (2), precyzyjnie opisał sposób zamiany miejsc pomiędzy kierującym pojazdemR. P.a pasażeremM. C..
Świadkowie nie mieli także żadnych powodów, by zeznawać nieprawdę i narażać się na odpowiedzialność karną za składanie fałszywych zeznań.
ŚwiadekM. C.zeznał, że to on był kierowca samochodumarki P..R. P.siedział z przodu na fotelu pasażera. Policjanci jechali na sygnale. Zatrzymali ich. Podbiegli do samochodu i wyciągnęli na zewnątrz. Od zatrzymania się minęło parę sekund, gdy policjanci wyciągnęli ich z samochodu. Policjanci nic nie mówili, skopali ich. Jak zatrzymali się, wówczas powiedział doR., żeby szukał dokumentów.R. P.zaczął szukać dokumentów z przodu w schowku i obracał się do tyłu, bo na tylnym siedzeniu leżała kurtka i tam miał portfel. Policjanci twierdzili, że oni zamienili się miejscami, ale to nie była prawda.
Na rozprawie świadek zeznał, iż był razem zR. P.na zabawie. W pewnym momencie powiedział, że musi się przespać i poszedł do samochodu. Zamknął się w samochodzie. Spał na miejscu kierowcy. Po ok. 20 minutach przyszedłR. P.aby się przejechać. Świadek podał, iż to on kierował samochodem, gdyż oskarżony nie miał jeszcze odebranego prawa jazdy.
Sąd nie dał wiary zeznaniom świadkaM. C.. W ocenie Sądu są one pokrętne i nielogiczne. Pozostają także w całkowitej sprzeczności z zeznaniami wiarygodnych świadków –funkcjonariuszy policji. Zdaniem Sądu, przedstawiona przez świadka wersja została ustalona na potrzeby niniejszego postępowania i miała służyć obronie oskarżonego, który jest kolegąM. C..
ŚwiadekS. P.nie widział kto kierował pojazdem markiV. (...). Informacje dotyczące kierowania pojazdem i zatrzymania powziął z relacji syna – oskarżonegoR. P..
Zeznania powyższe nie wnoszą wiele do sprawy, gdyż świadek nie był obecny podczas kierowania pojazdem przez oskarżonego.
Nie widział też przebiegu zatrzymania pojazdu markiV. (...)przez funkcjonariuszy policji. Zeznania w/w nie mogą zatem służyć do dokonania ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie.
ŚwiadekK. P.podał, iż był na tej samej zabawie i widział, że pojazdemV. (...)kierowałM. C.. Razem z oskarżonym wyszedł z dyskoteki i podszedł do samochodu, w którym spał kierowcaM. C.. Zbudzili kierowcę. Oskarżony zajął miejsce pasażera. Następnie świadek zeznał, że odjechał razem z trzema swoimi kolegami, a oskarżony zM. C.jeszcze zostali. Nie wie w którą stronę oni pojechali. Ich samochody stały od siebie w odległości trzech samochodów. Dodał, że do samochodu podszedł tylko z oskarżonym, natomiast świadekS. T. (1)od pół godziny wcześniej przebywał w jego samochodzie.
ŚwiadekS. T. (1)zeznał natomiast, że on razem z oskarżonymR. P.iK. P.odprowadzili do samochodu oskarżonego.R. P.obudził kierowcę. Wsiadł na miejsce pasażera i odjechali. Nie widział w którą stronę pojechali. Oskarżony chciał wcześniej wracać do domu, spieszył się.
Sąd nie dał wiary wyżej omówionym zeznaniom. Zeznania zarówno świadkaK. P.jak iS. T. (1)w ocenie Sądu są nierzeczowe, sprzeczne, nieszczere i nieprzekonywujące. ŚwiadekK. P.zeznał, że odprowadził oskarżonego do samochodu wyłącznie sam, a w tym czasieS. T. (1), przebywał w jego pojeździe, natomiastS. T. (2)podał, że on również był przy odprowadzaniu oskarżonego. Nadto, okoliczności odprowadzania oskarżonego przez jakiekolwiek osoby, nie potwierdził w swoich zeznaniachM. C., jak również oskarżonyR. P.w swoich wyjaśnieniach, które były składane w postępowaniu przygotowawczym.
Zeznanie w/w świadków pozostają także w sprzeczności z wiarygodnymi zeznaniami funkcjonariuszy policji.
Zdaniem Sądu, zeznania powyższe miały na celu pomoc oskarżonemu w uniknięciu odpowiedzialności karnej i zostały złożone wyłącznie na potrzeby niniejszego postępowania.
Pozostałe, pozaosobowe źródła dowodowe, w tym badania urządzeniem kontrolno-pomiarowym do ilościowego oznaczenia alkoholu w wydychanym powietrzu, zostały przeprowadzone zgodnie z obowiązującymi zasadami procesowymi, są jasne, rzeczowe i należy uznać je za prawdziwe.
Na podstawie przeprowadzonych i ujawnionych na rozprawie dowodów Sąd uznał, iż oskarżonyR. P.zachowaniem swoim polegającym na kierowaniu w stanie nietrzeźwości w dniu 9.02.2014r. w miejscowościN.samochodem osobowym markiV. (...)onr rej. (...)po drodze publicznej wyczerpał znamionaart. 178a§1kk.
Art. 178a§1kkstanowi, iż osoba która znajdując się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego prowadzi pojazd mechaniczny w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym podlega karze przewidzianej w tym przepisie.
Zgodnie z dyspozycjąart. 115 § 16 k.k.stan nietrzeźwości zachodzi, gdy:
1)zawartość alkoholu we krwi przekracza 0,5 promila albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość lub
2)zawartość alkoholu w 1 dm3wydychanego powietrza przekracza 0,25 mg albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość.
Analizując zachowanie oskarżonego od strony przedmiotowej stwierdzić należy, że w dniu 9.02.2014 r. znajdując się w stanie nietrzeźwości, mając powyżej 0,25mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, prowadził pojazd mechaniczny - samochód markiV. (...). Wobec czego stwierdzić należy, że od strony przedmiotowej oskarżony wypełnił ustawowe znamiona przestępstwa zart. 178a §1kk.
Analizując zachowanie oskarżonego od strony podmiotowej, stwierdzić należy, iż oskarżony spożywając alkohol zdawał sobie sprawę z tego, iż nie powinien jeździć pojazdem mechanicznym, a mimo to dopuścił się takiego zachowania, umyślnie naruszając zasadę ruchu drogowego, tj. zasadę trzeźwości. W tym stanie rzeczy nie można mieć wątpliwości, że również od strony podmiotowej oskarżony zachowaniem swoim wypełnił ustawowe znamiona przestępstwa zart. 178a §1kk.
Wina oskarżonego nie budzi wątpliwości i została mu w pełni udowodniona.
Oskarżony działał umyślnie, z zamiarem bezpośrednim. Naruszył porządek prawny, mając pełną świadomość popełnianego przestępstwa.
Działał z pełnym rozpoznaniem i miał możliwość zachowania się zgodnego z prawem. Miał też możliwość pokierowania swoim postępowaniem.
Oskarżony jest osobą pełnoletnią, poczytalną, zatem nie zachodzą wobec niej okoliczności wyłączające winę.
Sąd wymierzył oskarżonemu karę grzywny 150 stawek dziennych po 10zł. Na podstawieart. 42§2kkiart. 43§1kkorzekł wobec oskarżonego środek karny zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 2 lat.
Podkreślić należy, iż prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwym stanowi umyślne (tj. świadome działanie wbrew zakazowi) naruszenie jednej z najbardziej podstawowych zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Alkohol u kierowcy pojazdu mechanicznego nie tylko obniża jego zdolności psychomotoryczne (zdolność postrzegania, reagowania itp.), ale także - czemu niejednokrotnie dał wyraz w swoim orzecznictwie Sąd Najwyższy - rozluźnia hamulce moralne, zwiększa pewność siebie, zuchwalstwo i zmniejsza obawę przed odpowiedzialnością karną za popełnione przestępstwo. Ponadto stan po spożyciu alkoholu lub nietrzeźwość stanowi jedną z podstawowych przyczyn wypadków w ruchu drogowym, w których zostają ranni lub giną inni użytkownicy drogi. Nie ulega wątpliwości, iż przestępstwa komunikacyjne popełnione zwłaszcza w stanie nietrzeźwości stanowią poważne zagrożenie społeczne. Tylko, więc odpowiednio surowe potraktowanie oskarżonego - kierującego pojazdem w stanie nietrzeźwym, będzie mogło czynić zadość społecznemu poczuciu sprawiedliwości.
Zdaniem Sądu, orzeczona kara grzywny w wysokości 150 stawek dziennych po 10zł jest sprawiedliwa i adekwatna do popełnionego czynu. Spełni ona swoje cele zapobiegawcze i wychowawcze wobec oskarżonego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Zdaniem Sądu, dolegliwość kary nie przekracza stopnia winy oraz uwzględnia stopień społecznej szkodliwości czynu popełnionego przez oskarżonego. Przy wymiarze kary Sąd wziął pod uwagę uprzednią niekaralność oskarżonego, jego młody wiek oraz możliwości finansowe.
Zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 2 lat jest adekwatny do popełnionego czynu , stopnia nietrzeźwości oskarżonego oraz wyeliminuje oskarżonego z grona kierowców i zmusi do przyswojenia podstawowych zasad obowiązujących w ruchu drogowym.
O kosztach postępowania orzeczono zgodnie z obowiązującymi przepisami.