Sąd Okręgowy w Olsztynie
VII Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VII Ka 226/14
Data wyroku: 2014-05-14 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Piotr Mądry, Zbigniew Paturalski, Andrzej Żurawski
Słowa kluczowe: Postępowanie Odwoławcze
Podstawa prawna: art.437§1 kpk

Sygn. akt VII Ka 226/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 14 maja 2014 r.
Sąd Okręgowy w Olsztynie w VII Wydziale Karnym Odwoławczym
w składzie:
Przewodniczący:  SSO Zbigniew Paturalski
Sędziowie  SSO Andrzej Żurawski
SSO Piotr Mądry (spr.)
Protokolant sekr. sąd. Jolanta Jankowska,
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej Małgorzaty Stypułkowskiej
po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2014r.
sprawyJ. C.oskarżonego o przestępstwo zart. 158§1kkw zw. zart. 57a§1kk,art. 288§1kkw zw. zart. 57a§1kkiart. 217§1kkw zw. zart. 57a§1kk
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Olsztynie XII Zamiejscowego Wydziału Karnego z/s w Nidzicy z dnia 21 stycznia 2014 r. sygn. akt XII K 477/13
I zaskarżony wyrok zmienia w ten sposób, że na podstawieart. 69 § 1 i 4 k.k.,art. 70§. 2k.k.iart. 73 § 2 k.k.wykonanie orzeczonej wobecJ. C.kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza tytułem próby na okres 4 (czterech lat) oddając go w tym okresie czasu pod dozór kuratora sądowego,
II w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy,
III zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych postępowania odwoławczego,
Sygn. akt VII Ka 226/14

UZASADNIENIE
J. C.został oskarżony o to, że:

1
w dniu 29 lipca 2013 roku około godziny 20.40 w miejscowościR.gm.N.woj.(...)rzucając szklaną butelką z piwem w okolice lewego oczodołu pokrzywdzonego, a następnie działając wspólnie i w porozumieniu zP. C.wziął udział w pobiciuZ. O.w ten sposób, że uderzał go pięściami po głowie, kopał w okolice lewego boku czym naraził pokrzywdzonego na wystąpienie skutku określonego wart. 157 § 1 kk, przy czym czynu tego dopuścił się publicznie z oczywiście błahego powodu okazując w ten sposób rażące lekceważenie porządku prawnego, tj. o popełnienie przestępstwa zart. 158 § 1 kkw zw. zart. 57a § 1 kk,

2
w dniu 29 lipca 2013 roku w miejscowościR.gm.N.woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu zP. C.w obecności innych osób, kopiąc w lewe przednie drzwi i uderzając pięścią w przednią maskę dokonali zniszczenia mienia w samochodzie markiS. (...)onr rej. (...)powodując straty w wysokości 700 zł, na szkodęZ. O., przy czym czynu tego dopuścili się publicznie z oczywiście błahego powodu okazując w ten sposób rażące lekceważenie porządku prawnego, tj. o popełnienie przestępstwa zart. 288 § 1 kkw zw. zart. 57a § 1 kk.

Sąd Rejonowy w Olsztynie XII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Nidzicy wyrokiem z dnia 21 stycznia 2014 roku, o sygn. akt XII K 477/13 uznał oskarżonegoJ. C.za winnego tego, że:

1
w dniu 29 lipca 2013 roku około godziny 20.40 w miejscowościR.gm.N.woj.(...), po uderzeniu przezJ. C.szklaną butelką z piwem w okolice lewego oczodołuZ. O., a następnie działając wspólnie i w porozumieniu zP. C.wziął udział w pobiciu pokrzywdzonego w ten sposób, że uderzali go pięściami po głowie, kopali w okolice lewego boku narażając wymienionego na wystąpienie skutku określonego wart. 157 § 1 kk, , tj. o popełnienie przestępstwa zart. 158 § 1 kki za to na podstawieart. 158 § 1 kkskazał go i wymierzył mu karę 9 (dziewięciu) miesięcy pozbawienia wolności,

2
w dniu 29 lipca 2013 roku w miejscowościR.gm.N.woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu zP. C.w obecności innych osób, dokonali uszkodzenia samochodu markiS. (...)onr rej. (...)w ten sposób, że kopali w lewe przednie drzwi pojazdu i uderzali pięścią w przednią maskę powodując straty w wysokości 700 złotych na szkodęZ. O., przy czym czynu tego dopuścili się publicznie z oczywiście błahego powodu okazując w ten sposób rażące lekceważenie porządku prawnego, tj. popełnienia przestępstwa zart. 288 § 1 kkw zw. zart. 57a § 1 kki za to z mocy tych przepisów skazał go i wymierzył karę 5 (pięciu) miesięcy pozbawiania wolności,

3
w dniu 29 lipca 2013 roku w miejscowościR.gm.N.woj.(...)szarpiąc za ubranie oraz uderzając pięścią w klatkę piersiową i lewą część twarzy małoletniegoK. O.naruszył jego nietykalność cielesną, przy czym czynu tego dopuścił się publicznie z oczywiście błahego powodu okazując w ten sposób rażące lekceważenie porządku prawnego, tj. popełnienia przestępstwa zart. 217 § 1 kkw zw. zart. 57a § 1 kki za to z mocy tych przepisów skazał go i wymierzył karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,

4
na mocyart. 85 kkiart. 86 § 1 kkwymierzył oskarżonemu karę łączną 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności ,

5
na podstawieart. 46 § 1 kkorzekł solidarnie wobec oskarżonego środek karny, obowiązek naprawienia szkody w kwocie 700 złotych na rzecz pokrzywdzonegoZ. O.,

6
na zasadzieart. 57a § 2 kkorzekł wobec oskarżonego zawiązkiem w kwocie 500 złotych na rzecz małoletniego pokrzywdzonegoK. O.płatną do rąk przedstawiciela ustawowegoZ. O.,

7
na podstawieart. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnychorazart. 624 § 1 kpkzwolnił oskarżonego od kosztów sądowych.

Apelację od wyroku Sądu Rejonowego wywiódł obrońca oskarżonego zaskarżając wyrok w całości na korzyść oskarżonego, zarzucając mu:

1
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, polegający na przyjęciu, iż oskarżonyJ. C.wspólnie i w porozumieniu zP. C.wziął udział w pobiciuZ. O.oraz wspólnie i w porozumieniu dokonali zniszczenia mienia w postaci samochoduS. (...), podczas, gdy ze zgromadzonego materiału dowodowego nie można wyprowadzić takich wniosków, co miało wpływ na treść wyroku,

2
naruszenia przepisów postępowania, a mianowicieart. 391 kpkprzez ograniczenie przewodu sądowego z przesłuchania świadkaM. O.jedynie do odczytania na rozprawie zeznań złożonych przez świadka w postępowaniu przygotowawczym podczas, gdy posiadał on wiedzę o zderzaniu z 29 lipca 2013 roku i mógł przyczynić się do wyjaśnienia istotnych wątpliwości co do jego przebiegu, co miało wpływ na treść wyroku,

3
naruszenie przepisów postępowania mianowicieart. 4 kpkprzez niezbadanie okoliczności przemawiających na korzyść oskarżonego a konkretnie niedopuszczeniu dowodu z przesłuchaniaM. G., która miała według oskarżonegoP. C.informacje o zderzaniu oraz matki oskarżonegoJ. C., która także była na miejscu zderzania, co miało wpływ na treść wyroku.

W oparciu o powyższe zarzuty obrońca oskarżonego wniósł o uchylenie powyższego wyroku do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu.
Nadto obrońca wniósł o dopuszczenie dowodu z historii chorobyJ. C.z(...)Zakładu(...)i(...)oraz zaświadczenia lekarskiego z Poradni(...)
Zespołu (...)wN.na okoliczność obrażeń doznanych przez oskarżonego w wyniku zdarzenia z dnia 29 lipca 2013 roku, które załączył do akta sprawy.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja obrońcy oskarżonego w zakresie podniesionych w niej zarzutów nie jest zasadna i na uwzględnienie nie zasługuje.
Odnosząc się w pierwszej kolejności do zarzutów podniesionych przez autora apelacji, a dotyczących niewłaściwej oceny materiału dowodowego dokonanej przez sąd I instancji, stwierdzić należy, że nie sposób dopatrzeć się uchybień wskazanych przez skarżącego. Na wstępie należy podnieść, że Sąd I instancji dokonał prawidłowych ustaleń w aspekcie okoliczności stanu faktycznego. Dokonana przez ten Sąd analiza materiału dowodowego jest wnikliwa i jasna, odpowiada dyrektywom określonym wart. 4 k.p.k., a wysunięte wnioski są logiczne, zgodne z przesłankami wynikającymi zart. 7 k.p.k.i przekonywująco uzasadnione. Wbrew twierdzeniom skarżącego Sąd Rejonowy odniósł się do wszystkich dowodów w tym również do korzystnych dla oskarżonego, choć tych było stosunkowo niewiele. Natomiast analiza zebranego w sprawie materiału dowodowego prowadzi do wniosku, że Sąd ten wykorzystał w toku rozprawy głównej wszystkie możliwości dowodowej weryfikacji zarówno tezy aktu oskarżenia, jak i obrony, oczywiście w granicach niezbędnych dla ustalenia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia winy, kwalifikacji prawnej przypisanego czynu i wymiaru kary. Wskazać także należy, iż jak wynika z protokołu rozprawy głównej bardzo wnikliwie prowadził dowody i dociekał prawdy, w sposób nie budzący zastrzeżeń przeprowadził też inne dowody, w tym z wyjaśnień oskarżonego i z zeznań świadków.
Odnosząc się do zarzutów podniesionych przez autora apelacji, a dotyczących rozbieżności w treści zeznań świadków składanych w toku postępowania przygotowawczego i podczas rozprawy, Sąd I instancji słusznie zauważył, że zdarzenie miało charakter dynamiczny, co miało wpływ na zapamiętywanie przez wszystkim uczestników, jak i świadków kolejno występujących po sobie wydarzeń. Podkreślenia wymaga, że osoby te przemieszczały się i obserwowały różne momenty całego zajścia zapoczątkowanego na boisku, a zakończonego przez blokiem, w którym mieszkali pokrzywdzeni, o czym między innymi zeznają koledzy oskarżonegoS. K.iM. O..
Wskazać należy, iż w przedmiotowej sprawie nie ulega wątpliwości, że ścierają się dwie odmienne wersje zdarzenia, jedna prezentowana przez oskarżonego i członków jego rodziny, a druga przez pokrzywdzonych i pozostałych świadków zdarzenia. Sąd I instancji słusznie jednak dał wiarę wersji przedstawionej przez pokrzywdzonych oraz świadkówM. B.,Z. B.,A. O.iR. O.z uwagi na fakt, że zeznania te są wzajemnie zbieżne odnośnie zachowanie oskarżonych tamtego dnia.M. B.iZ. B.są osobami obcymi wobec oskarżonego, nadto sam oskarżony stwierdził, że nie pozostaje z nimi w konflikcie, a zatem trudno przyjąć, że złożyli nieobiektywne zeznania.
W świetle zeznań świadków małżonkówB., którzy w okna swojego mieszkania wiedzieli jak oskarżonyJ. C.zadaje uderzenie nogą w samochódZ. O., stwierdzić trzeba, że zarzut skarżącego odnośnie nieprawidłowego, nie znajdującego potwierdzenia w materiale dowodowym wnioskowania przez Sąd I instancji należy uznać za niezasadny.
Zwrócić uwagę należy na to, że w toku postępowania merytorycznego Sąd pierwszej instancji miał bezpośredni kontakt z osobowymi źródłem dowodowym, co niewątpliwie ułatwiało mu nabranie właściwego przekonania odnośnie waloru wiarygodności każdego z nich. Skoro ocena ta nie wykracza poza zasady logiki i doświadczenia życiowego uznać należy, iż w pełni ocena ta chroniona jest zasadą określoną wart. 7 k.p.k.
Odnosząc się do zarzutu obrońcy oskarżonego odnośnie ograniczenia dowodu z przesłuchania świadkaM. O.poprzez odczytanie na rozprawie protokołu z przesłuchania tego świadka z postępowania przygotowawczego, przypomnienia wymaga, że wypełniono przesłankę wynikającą z treści tego przepisu. Mianowicie, jak wynika z protokołu rozprawy oskarżony wyraził zgodę na odczytanie zeznań nieobecnych świadków.
Sąd I instancji odczytując zeznania tegoż świadka nie naruszył przepisów prawa procesowego, bowiem w niniejszej sprawie bezpośrednie przeprowadzenie tego dowodu nie jest niezbędne, gdyż dowód ten spełnia jednocześnie trzy niezbędne warunki:
a) nie ma on zasadniczego znaczenia dla sprawy,
b) nie pozostaje w zasadniczej sprzeczności z innymi dowodami,
c) jest także wewnętrznie niesprzeczny.
Pierwszy z tych warunków można uznać za spełniony, gdy dowód nie ma zasadniczego znaczenia dla rozstrzygnięcia o przedmiocie procesu lub takiegoż wpływu na ustalenie istnienia lub nieistnienia okoliczności istotnych dla takiego rozstrzygnięcia. Odczytywane zeznania mogą wprawdzie pozostawać w sprzeczności z innymi dowodami, byle nie były to sprzeczności zasadnicze, a więc wyraźne i istotne, a dotyczące przy tym głównego przedmiotu oświadczenia, i stwarzające możliwość wyciągnięcia odmiennego wniosku, co do istnienia lub nieistnienia dowodzonej okoliczności, w takich wypadkach konieczne jest już ich wyjaśnienie w bezpośrednim przesłuchaniu. W istocie więc chodzić może tylko o zeznania potwierdzające już inne dowody, choćby zachodziły między nimi drobne różnice odnośnie do mało jednak i istotnych szczegółów.
Zeznania świadekM. O.nie są zasadniczo sprzeczne z pozostałym materiałem dowodowym, bowiem świadek ten relacjonował przebieg zderzania przez niego zaobserwowany, a podkreślić należy, że nie widział on całego zajścia.
W ocenie sądu II instancji nietrafne są także zarzuty skarżącego odnośnie naruszenia przez Sąd I instancji zasady obiektywizmu, poprzez niezbadanie okoliczności przemawiających na korzyść oskarżonego. Jak zeznałP. C.,M. G.była osobą, która przekazała mu informację o tym, że doszło do zdarzania z udziałem jego synaJ. C.. Nadto wskazał on, że sam nie widział abyM. G.obserwowała zdarzenie i nie było jej na podwórku. (k. 117v). Podkreślenia wymaga, iż strony na rozprawie przed Sądem Rejonowym nie wnioskowały o przesłuchanieM. G.oraz matki oskarżonego w charakterze świadków.
Sąd Okręgowy niemniej jednak zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że wykonanie orzeczonej wobecJ. C.kary pozbawiania wolności warunkowo zawiesił tytułem próby na okres 4 lat i oddał go w tym okresie pod dozór kuratora. W ocenie Sądu wymierzanie bezwzględnej kary pozbawienia wolności byłoby karą nadmiernie surową. Niewątpliwie występek zarzucany oskarżonemu ma charakter chuligański, bowiem sposób działania sprawcy – publicznie i błahego powodu (boisko do gry w piłkę nożną, godziny wieczorne) wskazują na rażące lekceważenie porządku prawnego przez oskarżonego.J. C.jest jednak sprawcą młodocianym albowiem w chwili popełniania czynu miał 19 lat, natomiast w chwili orzekania w I instancji miał zaledwie 20 lat. Zatem z uwagi na młody wiek sprawcy oraz fakt, że nie był on do tej pory karany, należało uznać że zachodzą szczególne okoliczności i zawiesił orzeczoną karę na okres 4 lat.
W pozostałym zakresie Sąd Okręgowy zaskarżony wyrok jako słuszny utrzymał w mocy (art.437 § 2 kpk).
Sąd Okręgowy na podstawieart. 624 § kpkw zw. zart. 635 kpkzwolnił oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.