Sąd Okręgowy w Lublinie
XI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: XI Ka 505/14
Data wyroku: 2014-07-10 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Włodzimierz Śpiewla, Arkadiusz Śmiech, Elżbieta Kowalska
Słowa kluczowe: Postępowanie Odwoławcze
Podstawa prawna: art. 437 § 1 kpk

Sygn. akt XI Ka 505/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 10 lipca 2014 roku

Sąd Okręgowy w Lublinie XI Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący SSO Arkadiusz Śmiech (spr.)
Sędziowie  SO Elżbieta Kowalska
SO Włodzimierz Śpiewla
Protokolant Małgorzata Dubiel
przy udziale Prokuratora Ewy Stelmach
po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2014 roku
sprawyJ. S.
oskarżonego zart. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Radzyniu Podlaskim
z dnia 14 stycznia 2014 roku    sygn. akt II K 362/13

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok, uznając apelację za oczywiście bezzasadną;

II
zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa za postępowanie odwoławcze 120 (sto dwadzieścia) złotych opłaty oraz 20 (dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu poniesionych wydatków.

XI Ka 505/14

UZASADNIENIE
J. S.oskarżony został o to, że w dniu 2 października 2012 roku wM.posiadał wbrew przepisom ustawy środek odurzający w postaci 4,55 g marihuany, tj. o czyn zart. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii.
Sąd Rejonowy w Radzyniu Podlaskim wyrokiem z dnia 14 stycznia 2014 r. oskarżonegoJ. S.uznał za winnego dokonania zarzucanego mu czynu, wyczerpującego dyspozycjęart. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniii za to, na podstawie tego przepisu skazał go na karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności; na podstawieart. 69 § 1 i § 2 k.k.,art. 70 § 1 pkt 1 k.k.wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby 2 (dwóch) lat; na podstawieart. 71 § 1 k.k.orzekł grzywnę w wymiarze 60 (sześćdziesięciu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na 10 (dziesięć) złotych; na podstawieart. 70 ust. 2ww. ustawy orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa środków odurzających zabezpieczonych w sprawie wraz z opakowaniami i zarządził ich zniszczenie; zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 609,20 zł tytułem częściowego zwrotu wydatków i kwotę 120 złotych opłaty, zwolnił od wydatków w pozostałej części, przejmując je na rachunek Skarbu Państwa.
Od wyroku tego apelację złożyłobrońca oskarżonego. Zaskarżając rozstrzygnięcie w całości zarzucił wyrokowi:
1. naruszenie prawa materialnego, polegającego na zakwalifikowaniu czynu oskarżonegoJ. S.zart. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii, pomimo tego, iż oskarżony posiadał zatrzymany u niego środek odurzający w ilości nieznacznej na własny użytek;
2. obrazę przepisów postępowania 424§ 1 k.p.k., mające wpływ na treść orzeczenia, a polegające na niedostatecznym, jedynie zdawkowym, niepopartym przedstawieniem podstawy faktycznej rozstrzygnięcia oraz pogłębionej analizy prawnej rozstrzygnięcia, niewyjaśnieniu w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia motywów wyroku, kwalifikacji prawnej czynu oraz zasadności orzeczonej kary.
Na wypadek nie podzielenia w/w zarzutów
3. rażącą niewspółmierność orzeczonej kary w stosunku do stopnia winy oskarżonego, sposobu i motywacji popełnienia zarzucanego czynu, postawy jaką reprezentował oskarżony, przyznania się do zarzucanego mu czynu oraz w relacji do celów, jakie kara powinna spełniać, nie będąc przy tym nadmierną represją dla oskarżonego w odniesieniu do prewencji i społecznego oddziaływania.
Wskazując na powyższe zarzuty wniósł o:
- uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania względnie o:
- zmianę zaskarżonego wyroku poprzez przyjęcie, iż czyn zarzucanyJ. S.aktem oskarżenia wypełnia znamionaart. 62a ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniii umorzenie postępowania karnego wobecJ. S.na wypadek nie podzielenia dwóch pierwszych zarzutów wniósł o:
- zmianę zaskarżonego wyroku poprzez przyjęcie, iż czyn zarzucanyJ. S.stanowi wypadek mniejszej wagi o którym mowa wart. 62 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniii warunkowe umorzenie postępowania karnego wobec oskarżonego na okres próby 1 roku.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje;
apelacja w toku instancyjnej kontroli prawidłowości zaskarżonego wyroku uznana została za niezasadną w stopniu oczywistym. Za taką oceną środka odwoławczego przemawiało to, że postawione w nim zarzuty jak też przytoczona na ich poparcie argumentacja okazały się być całkowicie chybione.
Wbrew twierdzeniom i wywodom skarżącego Sąd Rejonowy przy rozpoznaniu sprawy nie dopuścił się, mogącej mieć wpływ na treść wyroku, obrazy wskazanego w apelacji przepisu postępowania, nie naruszył prawa materialnego, a rozstrzygnięcie o karze nie razi nadmierną dolegliwością.
W myśl art. 62 ust. 1 cytowanej ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii kto, wbrew przepisom ustawy, posiada środki odurzające lub substancje psychotropowe podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.
Jak wynika z opinii Laboratorium Kryminalistycznego KWP wL.zatrzymany u oskarżonego susz roślinny to 4,55 grama ziela konopi innych niż włókniste stanowiących środek odurzający grupy I-N i IV-N według załącznika nr 1 do ustawy. (vide opinia k. 27-8 akt). Ilość ujawnionego środka odurzającego pozwalała na sporządzenie kilku tzw. „działek” powodujących odurzenie. Oznacza to, że ilość ta była większa niż „nieznaczna” w rozumieniu art. 62 a cytowanej ustawy. „Ilość nieznaczna” to bowiem taka, która pozwala na jednokrotne odurzenie się osoby posiadającej substancję. W takiej sytuacji nie może być mowy o obrazie wskazanego w apelacji przepisu prawa materialnego, gdyż znamiona tego artykułu wyczerpał swoim zachowaniem oskarżony.
Uzasadnienie wyroku sporządzane jest po wydaniu orzeczenia, na wniosek złożony przez stronę. W takiej sytuacji pisemna motywacja wyroku, która nie spełnia wymogówart. 424 § 1 k.p.k.nie może mieć wpływu na treść wcześniej wydanego orzeczenia. W związku z powyższym, postawienie przez skarżącego zarzutu obrazy jedynieart. 424 § 1 k.p.k., bez powiązania z obrazą innych przepisów postępowania może wzruszyć zapadłe orzeczenie tylko w jednym przypadku, a mianowicie,kiedy wadliwie sporządzona motywacja uniemożliwia Sądowi odwoławczemu dokonanie instancyjnej kontroli prawidłowości wydanego rozstrzygnięcia.Z taką sytuacją nie mamy do czynienia w rozpoznawanej sprawie. Uzasadnienie zaskarżonego wyroku, choć jest dość lakoniczne, to pozwala jednak na dokonanie prawidłowej instancyjnej kontroli wydanego rozstrzygnięcia.
Podobnie rzecz się ma z zarzutem rażącej niewspółmierności kary. Stopień szkodliwości społecznej czynu przypisanego oskarżonemu został prawidłowo oceniony przez Sąd pierwszej instancji i jako wyższy niż nieznaczny, wyklucza zastosowanie dobrodziejstwa warunkowego umorzenia postępowania. Wymiar i rodzaj orzeczonej kary (pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na minimalny okres próby, obostrzonej niewielką grzywną z mocyart. 71 § 1 k.k.) natomiast świadczy o tym, że Sąd pierwszej instancji miał w polu widzenia wszystkie najistotniejsze okoliczności decydujące o karze, w tym także te łagodzące, we właściwych proporcjach je uwzględnił, czym sprostał wymaganiom dyrektyw sędziowskiego wymiaru kary przewidzianym wart. 53 k.k.Tym samym dolegliwość zaskarżonego rozstrzygnięcia nie razi swoją surowością w rozumieniuart. 438kpt. 4k.p.k., a tylko wówczas byłaby podstawa do korekty tej części wyroku na korzyść oskarżonego.
Mając na uwadze zaprezentowaną motywację, nie dostrzegając uchybień z art.art. 439 i 440 k.p.k., które należałoby uwzględnić z urzędu, Sąd odwoławczy na podstawieart. 437 § 1 k.p.k.orzekł jak w wyroku.
Rozstrzygnięcie o kosztach sądowych za drugą instancję uzasadniają przepisyart. 8 ustawy o opłatach w sprawach karnychorazart. 636 § 1 k.p.k.