Sąd Okręgowy w Olsztynie
VII Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VII Ka 917/14
Data wyroku: 2014-10-29 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Dariusz Firkowski, Małgorzata Tomkiewicz, Remigiusz Chmielewski
Słowa kluczowe: Postępowanie Odwoławcze
Podstawa prawna: art.437§2kpk

Sygn. akt VII Ka 917/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 29 października 2014 r.
Sąd Okręgowy w Olsztynie w VII Wydziale Karnym Odwoławczym
w składzie:
Przewodniczący:  SSO Dariusz Firkowski
Sędziowie  SSO Małgorzata Tomkiewicz (spr.)
SSO Remigiusz Chmielewski
Protokolant  st.sekr.sądowy Monika Tymosiewicz
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej Marii Kuleszy-Chaleckiej
po rozpoznaniu w dniu 29 października 2014r.
sprawyJ. P.
oskarżonego o przestępstwo zart. 178a§4 kk
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę
od wyroku Sądu Rejonowego w Olsztynie
z dnia 16 lipca 2014r. sygn. akt II K 121/14
I.zaskarżony wyrok uchyla i przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w Olsztynie do ponownego jej rozpoznania;
II.zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. J.F. G.kwotę 420 zł. tytułem opłaty za obronę z urzędu wykonywaną w postępowaniu odwoławczym oraz 96,60zł. tytułem podatku VT od tej należności.

UZASADNIENIE

J. P.

     oskarżony został o to, że w dniu 18 sierpnia 2013r. około godz.20:00 w miejscowości(...)w ruchu lądowym prowadził pojazd mechaniczny markiA. (...)nr rej. (...)znajdując się w stanie nietrzeźwości (I badanie godz.21 :59-0,90 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu) będąc wcześniej skazany przez Sąd Rejonowy wO.prawomocnym wyrokiem o syg.(...)za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości

-tj. o przestępstwo zart. 178a& 4kk.

Sąd Rejonowy w Olsztynie

wyrokiem z dnia 16 lipca 2014r. w sprawie IIK 121/14 orzekł :
I.oskarżonegoJ. P.uznał za winnego popełnienia zarzuconego mu czynu z tym ustaleniem, że dopuścił się go około godz.20:30 i za to z mocyart. 178a& 4kkskazał go i wymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności;
II.na podstawieart. 42& 2kkorzekł środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 4 lat;
III.na podstawieart.43&3kkzobowiązał oskarżonego do zwrotu prawa jazdy;
IV.zasądził od Skarbu Państwa na rzeczadw. J. G.kwotę 588zł. wraz z należnym od tej kwoty podatkiem VAT tytułem wynagrodzenia za obronę oskarżonego wykonywaną z urzędu;
V.na podstawieart. 624&1kpkiart. 17 ust.1 ustawy z dn.23.06.1973r. o opłatach w sprawach karnychzwolnił oskarżonego od kosztów sądowych w całości.

Od powyższego wyroku apelację wniósł obrońca oskarżonego

, zaskarżając przedmiotowe orzeczenie w całości. Wyrokowi temu skarżący zarzucił:
I.błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który miał istotny wpływ na treść orzeczenia, a polegający na uznaniu oskarżonego za winnego tego, że w dniu 18 sierpnia 2013r. około godz. 20:30 w miejscowości(...)w ruchu lądowym prowadził pojazd mechaniczny markiA. (...)nr rej. (...)znajdując się w stanie nietrzeźwości (I badanie godz.21: 59-0,90 mg/l w wydychanym powietrzu) będąc wcześniej skazanym przez Sąd Rejonowy wO.prawomocnym wyrokiem IIK 23/13 za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości, pomimo zachodzących w tym przedmiocie poważnych wątpliwości,
II.obrazę przepisów prawa procesowego, która miała wpływ na treść orzeczenia tj.art. 4,7 i 410 kpkpoprzez dowolną i wybiórczą ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w tym przede wszystkim zeznań świadkówP.,K.iT. S.oraz zaniechanie wyjaśnienia tego, czy oskarżony mógł spożyć ilość alkoholu dającą wynik uzyskany podczas badania urządzeniem pomiarowym w czasie od popełnienia czynu (ustalonego/przyjętego przez Sąd) do czasu przybycia Policji.
Stawiając te zarzuty skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od przypisanego mu w pkt.I czynu ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Olsztynie do ponownego jej rozpoznania. Na wypadek niepodzielenia powyższych zarzutów obrońca zarzucił wyrokowi rażącą niewspółmierność orzeczonej kary sześciu miesięcy pozbawienia wolności i wniósł o znaczne jej złagodzenie, w szczególności poprzez warunkowe zawieszenie jej wykonania.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje :

Apelacja zasługuje na uwzględnienie w zakresie dotyczącym zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych i wniosku o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie tej sprawy Sądowi I - szej instancji do ponownego jej rozpoznania.
Niniejsza sprawa po raz kolejny była przedmiotem rozpoznania Sądu Rejonowego, jednakże również tym razem nie wyjaśniono wszystkich aspektów kluczowych dla ustalenia odpowiedzialności oskarżonego w zakresie zarzuconego mu czynu. W szczególności, wbrew obowiązkowi wynikającemu zart. 442& 3kpk, nie wykonano wszystkich zaleceń zawartych w uzasadnieniu wyroku Sąd Odwoławczego z dnia 22 stycznia 2014r. Nie powielając argumentacji przytoczonej w wymienionym uzasadnieniu odnotować należy, iż –gdyby nawet przyjąć obecne ustalenia Sądu Rejonowego- w analizowanej sprawie

nadal nie wiadomo,  
jakie konkretnie stężenie alkoholu
            miał mieć w swoim organizmieJ. P.wówczas, gdy kierował onA. (...)w miejscowości(...)

. Z ustaleń Sądu I-szej instancji wyłaniają się w zasadzie tylko dwa pewne fakty : 1.) około godz. 20:30 oskarżony wyjechałA. (...)z terenu swojej posesji, na którą powrócił po około 15 minutach; 2.) w trakcie badania dokonanego o godz. 21 : 59 miał on w organizmie 0,90 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. Jakie stężenie alkoholu miał w swoim organizmie oskarżony w  
czasie, gdy kierował pojazdem
          mechanicznym tj. o godz. 20 :30- 20: 45 nie wiadomo , gdyż to, że miał on 0,90 mg/l o godz. 21 : 59 nie oznacza wszak, że takie samo stężenie musiał on mieć godzinę, czy półtorej godziny wcześniej. W rozważaniach Sądu Rejonowego odpowiedzi na to pytanie próżno by szukać, gdyż kwestię tę Sąd Rejonowy skwitował jedynie zdaniem, że  stan nietrzeźwości oskarżonego „nie budzi najmniejszych wątpliwości” (k.153).To, że oskarżony był nietrzeźwy o godz. 21:59 w realiach tej sprawy jest oczywiste, jednakże uwadze Sądu zdaje się umykać to, że oskarżonemu postawiono zarzuty nie dlatego, że w dniu 18 sierpnia 2013 pił alkohol ale dlatego, że kierował pojazdem mechanicznym w stanie nietrzeźwości, a tego jak dotychczas nie zdołano mu w sposób pewny udowodnić.
Wniosku powyższego w niczym nie zmienia to, że świadekT. S.miała widzieć oskarżonego jak spożywał alkohol w swoim garażu od godz. 16 (k.19). Nawet gdyby przyjąć, że oskarżony faktycznie pił alkohol od godz. 16, to z samego tylko faktu, że pił nie można jeszcze w sposób jednoznaczny wywieść wniosku, że cztery godziny później tj. o godz.20: 30 był on na pewno w stanie nietrzeźwości ( a nie np.w stanie po użyciu alkoholu), skoro Sąd nie ustalił dokładnie co oskarżony pił i ile tego alkoholu wypił.
Co istotne wreszcie, Sąd Rejonowy w żadnej mierze nie podjął nawet próby zweryfikowania tego, czy oskarżony nie pił alkoholu

już po

powrocie na swoją posesję. Kwestia ta jest tymczasem o tyle istotna, że oskarżony w wyjaśnieniach swoich wyraźnie podawał (k.12), że  
po tym, jak wykonał jazdę próbą
          i zaparkował samochód poszedł na grilla za garaż, gdzie wypił kilka piw, w ilości ok.4-6.Okoliczności tej nie sposób pominąć zwłaszcza, że nawet świadekT. S., w zeznaniach swoich podała, że „oskarżony za garażem zP.palił jakiegoś grilla i tam pił piwo” (k.41).Wobec faktu, iż pomiędzy jazdą a badaniem upłynęło ok. półtorej godziny, tezy iż oskarżony po powrocie na posesję mógł jakiś alkohol jeszcze wypić, a priori wykluczyć nie można.
Uznając zatem, że z uwagi na podniesione powyżej wątpliwości sprawa ta nadal nie dojrzała jeszcze do definitywnego rozstrzygnięcia, zaskarżony wyrok należało uchylić i sprawę przekazać Sądowi Rejonowemu w Olsztynie do ponownego jej rozpoznania (art. 437& 2kpk), uznając jednocześnie, że z uwagi na wskazane wyżej przyczyny uchylenia analiza pozostałych zarzutów zawartych w apelacji stała się przedwczesna (art. 436 kpk).
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd I-szej instancji winien powtórnie przeprowadzić postępowanie dowodowe w całości, z uwzględnieniem uwag wskazanych powyżej.