Sąd Okręgowy w Legnicy
II Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: II Ca 279/14
Data wyroku: 2014-07-24 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sabina Ziser, Elżbieta Hallada, Sylwia Kornatowicz

Sygn. akt II Ca 279/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 24 lipca 2014 roku
Sąd Okręgowy w Legnicy II Wydział Cywilny Odwoławczy
w składzie następującym:

Przewodniczący:

SSO Elżbieta Hallada

Sędziowie:

SO Sylwia Kornatowicz (spraw.)
SO Sabina Ziser

Protokolant:

st. sekr. sąd. Roksana Babiarczyk

po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2014 roku w Legnicy
na rozprawie
sprawy z powództwaPrzedsiębiorstwa (...) S.A.wL.
przeciwko stronie pozwanej Skarbowi Państwa - Starosta(...)
o zapłatę
na skutek apelacji strony pozwanej
od wyroku Sądu Rejonowego w Lubinie
z dnia 31 stycznia 2014 roku
sygn. akt I C 1499/13

I
oddala apelację;

II
zasądza od strony pozwanej na rzecz strony powodowej kwotę300 zł tytułem kosztów postępowania apelacyjnego.

Sygn. akt II Ca 279/14

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Lubinie wyrokiem z dnia 31 stycznia 2014 r. w sprawie sygn. akt I C 1499/13 ustalił stawkę opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste działek gruntu położonych wC.o numerach(...), stanowiących własność strony pozwanej Skarbu Państwa i będących od lat 1990 – 1994 w użytkowaniu wieczystym strony powodowejPrzedsiębiorstwa (...) S.A.wL.. Stawkę tę określił Sąd Rejonowy w wysokości 1 %, poczynając od 1 stycznia 2013 r., przy ustaleniu, że przedmiotowe nieruchomości wykorzystywane są przez stronę powodową jako baza transportowa, służąca prowadzeniu działalności w zakresie transportu publicznego – przewozu osób autobusami na podstawie licencji z dnia 14.01.2005 r. Baza ta obejmuje budynek administracyjno-socjalny dla pracowników, stację paliw dla autobusów, stanowisko ich smarowania, magazyn części zamiennych oraz plac postojowy, a wszystkie te obiekty wykorzystywane są przez stronę powodową wyłącznie dla prowadzenia transportu publicznego. W tych okolicznościach należy zdaniem Sądu I instancji uznać, że objęte powództwem nieruchomości wykorzystywane są na cele publiczne w rozumieniuart. 6 pkt 1 ustawy z 21.08.1997 r. o gospodarce nieruchomościami(u.g.n.) i dlatego na podstawie art. 72 ust. 3 pkt 4 w zw. z art. 221 ust. 1 tej ustawy stawka procentowa opłaty za użytkowanie wieczyste tych nieruchomości winna wynosić 1 %, w miejsce dotychczasowej stawki 3%. W ten sposób Sąd Rejonowy uwzględnił w całości argumentację strony powodowej, a nie podzielił stanowiska strony pozwanej, która podnosiła, że w przypadku korzystania z przedmiotowych nieruchomości nie jest spełniona ustawowa przesłanka celu publicznego w rozumieniu ustawowym.
Strona pozwana złożyła apelację od wyroku, zarzucając naruszenie przepisów art. 6 pkt 1, art. 72 ust. 3 pkt 4 w zw. zart. 221 oraz art. 73 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami(u.g.n.), a to poprzez nieprawidłowe uznanie, że celem publicznym w rozumieniu wskazanej ustawy jest utrzymanie bazy transportowej, która nie ma charakteru powszechnego i ogólnie dostępnego, a jedynie wykorzystywana jest przez powoda przy okazji prowadzenia jego podstawowej działalności w postaci transportu publicznego. Zdaniem skarżącego baza transportowa nie stanowi obiektu transportu publicznego w myśl art. 6 ustawy, który to przepis zawiera zamknięty katalog celów publicznych i nie podlega interpretacji rozszerzającej, a celu publicznego w użytym w tym przepisie znaczeniu nie można utożsamiać z powszechnym jego rozumieniem. Ponadto strona pozwana wskazała, że sposób korzystania z przedmiotowych nieruchomości nie zmienił się od chwili oddania ich w użytkowanie wieczyste, co również nie pozwala na zmianę stawki procentowej opłaty rocznej, która ustalona została w decyzji uwłaszczeniowej.
Strona powodowa złożyła odpowiedź na apelację, wnosząc o jej oddalenie i zasądzenie kosztów instancji odwoławczej.

Sąd Okręgowy, przyjmując za własne prawidłowe ustalenia faktyczne poczynione w pierwszej instancji, zważył, co następuje:

Apelacja nie jest uzasadniona.
Sąd odwoławczy w pełni podziela pogląd prawny wyrażony w okolicznościach tej sprawy przez Sąd Rejonowy, a także przez stronę powodową. Sąd drugiej instancji nie ma żadnych wątpliwości co do tego, że przedmiotowe nieruchomości, stanowiące bazę transportowąPrzedsiębiorstwa (...) S.A.wL., wykorzystywane są na realizację celu publicznego, jakim jest przewidziane w art. 6 pkt 1 u.g.n. (Dz. U. 2014 , poz. 518 – j.t.) utrzymywanie obiektów i urządzeń transportu publicznego. W przekonaniu Sądu Okręgowego obiekty i urządzenia posadowione na terenie bazy (stacja paliw, magazyn, warsztat, zajezdnia, budynek administracyjno-socjalny) służą utrzymaniu prowadzenia transportu publicznego, o czym przekonuje prosty argument, że bez tych obiektów i urządzeń transport publiczny realizowany przez stronę powodową nie może się odbywać, a więc zachodzi tu bardzo ścisłe, nierozerwalne wręcz powiązanie. Jak podkreślały w toku procesu obie strony, „celu publicznego” w rozumieniu ustawy nie można utożsamiać z potocznym rozumieniem „publicznego charakteru”, jednakże skarżący w swojej apelacji skupia się na takim właśnie znaczeniu potocznym, podnosząc tę mianowicie kwestię, że sam teren bazy transportowej i świadczone tam usługi nie są ogólnie dostępne. Tymczasem ten brak powszechnej dostępności jest w tym przypadku dowodem wykorzystywania bazy wyłącznie dla potrzeb transportu publicznego, a nie również dla zabezpieczenia prywatnych potrzeb osób trzecich, w celach dla powoda komercyjnych. Baza transportowa strony powodowej bez wątpienia zaspokaja potrzeby publiczne, jako że zapewnia należytą organizację ruchu autobusów, służących prowadzeniu transportu publicznego i niezbędnych do jego realizacji. W przekonaniu Sądu odwoławczego jest to rozumowanie bardzo klarowne i jednocześnie na tyle wyczerpujące, że nie sposób, jak również nie trzeba szukać w tym względzie dalszej argumentacji, bo musiałaby ona polegać na powielaniu przedstawionej analizy.
W odniesieniu do apelacji należy jeszcze podnieść, że przyjęta w niej konstrukcja wykorzystywania bazy transportowej „przy okazji” prowadzenia transportu publicznego nie przystaje do sytuacji, w której bez tej bazy wykonywanie tegoż transportu jest niemożliwe. Strona powodowa dysponuje bazą nie dlatego, że prowadzi transport publiczny i że dzięki temu może czerpać z bazy dochody, ale dysponuje tą bazą po to, by móc transport publiczny wykonywać. W ocenie Sądu Okręgowego nie sposób nie widzieć tu realizacji celu publicznego, rozumianego zgodnie z art. 6 pkt 1 u.g.n.– istota bazy transportowej, wykorzystywanej wyłącznie dla obsługi ruchu autobusowego i przewozu osób, sprowadza się właśnie do ustawowo rozumianego utrzymywania obiektów i urządzeń transportu publicznego.
Sąd Rejonowy, przedstawiając analogiczną do powyższej argumentację, prawidłowo zastosował przepisy art. 6 pkt 1 oraz art. 221 ust. 1 w zw. z art. 72 ust.3 pkt 4 u.g.n. Te właśnie przepisy stanowią podstawę ustalenia obniżonej stawki procentowej opłaty za użytkowanie wieczystedziałek nr (...)wC.. W okolicznościach niniejszej sprawy podstawy takiej nie stanowi natomiast przywołana w apelacji norma art. 73 ust. 2 ustawy, albowiem strona powodowa oparła swoje roszczenie nie na fakcie zmiany sposobu korzystania z nieruchomości po jej oddaniu w użytkowanie wieczyste, lecz na uprawnieniu do niższej stawki opłaty z uwagi na cel, w jakim nieruchomość w takie użytkowanie oddano, także przed dniem 1.01.1998 r. Nie może być więc w tej sprawie mowy o naruszeniu art. 73 ust. 2 u.g.n.
W takim stanie faktycznym i prawnym apelacja strony pozwanej nie podlegała uwzględnieniu, toteż została oddalona jako bezzasadna na mocy art.385 k.pc.
Orzeczenie o kosztach instancji odwoławczej ma oparcie wart. 98 i 99 k.p.c.oraz§ 6 pkt 3w zw. z § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28.09.2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (..).