Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 165/14
Data wyroku: 2014-09-09 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Tomasz Skowron, Klara Łukaszewska, Andrzej Tekieli
Słowa kluczowe: Fałszerstwo (Przepisy Ogólne)
Podstawa prawna: art.270§1kk

Sygn. akt VI Ka 165/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 9 września 2014 r.
Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący – Sędzia  SO Tomasz Skowron  (spr.)
Sędziowie   SO Klara Łukaszewska
SO Andrzej Tekieli
Protokolant  Jolanta Kopeć
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Jeleniej Górze Macieja Prabuckiego
po rozpoznaniu w dniach 13 maja 2014r. i 9 września 2014r.
sprawyT. D.
oskarżonego zart. 270 § 1 kk
z powodu apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze
z dnia 21 stycznia 2014 r. sygn. akt II K 865/13
I. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoT. D.uznając apelację obrońcy oskarżonego za oczywiście bezzasadną,
II. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe za postępowanie odwoławcze w kwocie 170 złotych.
Sygn. akt VI Ka 165/14

UZASADNIENIE
T. D.został oskarżony o to, że:
w dniu 12 marca 2013 roku wJ.w celu użycia za autentyczny przedłożyłP. G.podrobioną umowę – rozwiązanie umowy o pracę za porozumieniem stron z dnia(...)roku w ten sposób, że wysłał mu tę umowę listownie w dniu(...)roku nadając przesyłkę w Urzędzie Pocztowym wJ.Plac (...), z treści której wynikało, że pracodawca –Salon (...)reprezentowany przezT. D.oraz pracownik –P. G.zawierają porozumienie, na mocy którego rozwiązanie umowy o pracę nastąpi z dniem(...)roku i jest dokonywane na zasadzie porozumienia stron podczas gdy umowa taka była podrobiona w miejscu „podpis pracownika” podpisP. G.był podrobiony,
tj. o czyn zart. 270 § 1 k.k.
Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze wyrokiem z dnia 21 stycznia 2014r. w sprawie II K 865/13:
uznał oskarżonegoT. D.za winnego tego, że wspólnie i w porozumieniu z inną osobą wJ.w dniu(...)roku, podrobił podpisP. G.pod rozwiązaniem umowy o pracę za porozumieniem stron, który to dokument miał dotyczyć stosunku pracy pomiędzy nim iP. G., a następnie posłużył się nim jak autentycznym przesyłając w dniu(...)rokuP. G., to jest występku zart. 270 § 1 k.k.i za to, na podstawieart. 270 § 1 k.k., wymierzył mu karę 150 ( stu pięćdziesięciu ) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na 10 ( dziesięć ) złotych;
na podstawieart. 44 § 1 k.k., orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa porozumienia, znajdującego się w aktach sprawy k. 18;
na podstawieart. 627 k.p.k., zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania w kwocie 1.365,51 złotych, w tym, na podstawieart. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 VI 1973 roku o opłatach w sprawach karnych, wymierzył mu 150 złotych opłaty.
Wyrok powyższy zaskarżył obrońca oskarżonego.
Zarzucił wyrokowi :
- obrazę prawa procesowegoart. 4, 5 i 7 kpkpolegającą na istotnie dowolnym poczynieniu przez Sąd I instancji merytorycznych ustaleń faktycznych w sprawie z istotnymi naruszeniem zarówno zasady obiektywizmu jak i domniemania niewinności, skutkiem cze4go poczynił on ustalenia faktyczne przemawiające za uznaniem sprawstwa i winy oskarżonego, gdy w przypadku poszanowania przez Sąd I instancji ww zasad ocena dowodów prowadziłaby do zasadniczo przeciwnych wniosków,
- błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia i mający istotny wpływ na jego treść, polegający na uznaniu, iż zebrany w sprawie materiał dowodowy daje dostateczną podstawę do uznania za udowodnione, iż oskarżony wespół z nieustaloną osobą podrobił dokument, którym się następnie posłużył jako autentycznym poprzez doręczenie goP. G., a zatem osobie, której on wprost dotyczył i której sfałszowany podpis na dokumencie tym się znajdował, w sytuacji gdy dowody w sprawie zgromadzone takich podstaw faktycznie nie dają.
Stawiając powyższe zarzuty obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu czynu.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:

Apelacja obrońcy oskarżonego jest niezasadna i to w stopniu oczywistym.
Nie dopatrzył się sąd odwoławczy w niniejszej sprawie obrazy przepisów postępowania wskazywanych w apelacji obrońcy oskarżonego. Przepisart. 4 k.p.k.wyrażający zasadę obiektywizmu jest przepisem o wysokim stopniu abstrakcji normatywnej i samodzielnie bez wskazania innych przepisów, których naruszenia dopatruje się skarżący nie może stanowić samodzielnej podstawy apelacyjnej ( zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 09.07.2014r. sygn.. akt II KK 140/14, LEX nr 1480322, wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 26.06.2013r. sygn.. akt II AKa 181/13, LEX nr 1356730, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29.04.2013r. sygn. akt IV KK 105/13, LEX nr 1324333 ). Tego wymogu nie mogą spełnić powołane przez skarżącego przepisyart. 5 k.p.k.iart. 7 k.p.k.pierwszy z nich wyrażający zasadęin dubio pro reoma zastosowanie wtedy, gdy sąd po przeprowadzeniu postępowania dowodowego i wyczerpaniu wszystkich możliwości dowodowych dojdzie do przekonania, że w sprawie istnieją wątpliwości ( zarówno natury faktycznej, jak i prawnej ). Wtedy wątpliwości te w myśl wspomnianej zasady musi rozstrzygnąć na korzyść oskarżonego (art. 5§2 k.p.k.). W niniejszej sprawie takich wątpliwości sąd nie miał, stąd też wspomniana zasada nie mogła mieć zastosowania. Warto jeszcze przypomnieć, iż powszechnie zarówno w orzecznictwie, jak i doktrynie przyjmuje się, że zasadain dubio pro reoabsolutnie nie nakłada na sąd obowiązku przyjmowania wersji wydarzeń korzystniejszej dla oskarżonego w sytuacji w sytuacji, gdy sąd żadnych wątpliwości nie dostrzega. Wskazana zaś obrazaart. 7 k.p.k.ma według skarżącego polegać na dokonaniu błędnej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego. Zdaniem sądu odwoławczego zarzut ten również jest chybiony. Sąd I instancji w niniejszej sprawie przeprowadził dokładne i wyczerpujące postępowanie dowodowe. Przeprowadzone dowody poddał ocenie w sposób respektujący zasady wyrażone wart. 7 k.p.k., a więc w zgodzie z zasadami prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego. W oparciu o tą ocenę poczynił ustalenia faktyczne, które są wolne od wad.
W wywiedzionym środku odwoławczym skarżący nie wskazał jakim kryteriom ocen zawartym w e wspomnianymart. 7 k.p.k.nie odpowiada ocena dowodów dokonana przez sąd I instancji. Apelacja ta zdaniem sądu odwoławczego ma charakter polemiki z oceną dokonaną przez sąd orzekający.
Oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu w swoich pierwszych wyjaśnieniach ( k. 25-26 ). Później, w kolejnych wyjaśnieniach ( k.37-38 ) odwołał swoje przyznanie. Jednakże w sposób nieprzekonywujący uzasadniał swoja wcześniejszą postawę. Twierdził mianowicie, ze uczynił tak ze względu na bliską relację, jaka łączyłaP. G.z jego rodziną i chęć szybkiego zakończenia postępowania. Trafnie sąd I instancji spostrzega, że te twierdzenia oskarżonego są niewiarygodne choćby z tego powodu, że przecież w tym momencie kiedy oskarżony był przesłuchiwany pozostawał zP. G.w konflikcie związku z zakończeniem stosunku pracy.
Rację ma sąd rejonowy, iż wyjaśnienia oskarżonegoT. D.nie zasługują na uwzględnienie jeszcze z tego powodu, iż stoją w sprzeczności z informacjami uzyskanymi w toku postępowania z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Z pisma(...)W.z dnia(...)( k.156 ) wynika bowiem, żeP. G.został zgłoszony do ubezpieczenia jako pracujący na podstawie umowy zlecenia dopiero od(...)., a zatem rzeczywiście jak zauważa sąd I instancji taka sytuacja świadczy, iż zmiana sposobu zatrudnieniaP. G.nie była z nim konsultowana i nie przebiegła jak to wskazuje w swoich wyjaśnieniach oskarżony bezproblemowo. Wbrew twierdzeniom apelującegoP. G.w swoich zeznaniach ( k.83 ) nie kwestionował, iż w styczniu 2013r. podpisał umowę zlecenia, jednakże dopiero wtedy zorientował się o zmianie sposobu zatrudnienia w firmie należącej do oskarżonego. Zatem twierdzenie, że miał on świadomość o zmianie sposobu zatrudnienia w firmie oskarżonego już od maja 2012r. jest niczym nieuzasadnioną dywagacją autora apelacji.
Za przyjęciem jako niewiarygodne wyjaśnień oskarżonego co do sposobu uzyskania podpisu pod porozumieniem stron z dnia(...). przemawia też fakt, że wyjaśnienia te gdzie mówi on , iż przekazał on projekt tego porozumieniaP. G.w celu skonsultowania z prawnikiem, po czym projekt ten został mu zwrócony już z podpisemP. G.są zupełnie nielogiczne. Po pierwsze wątpliwe jest aby w takiej sprawie jak projekt porozumienia co do sposobu zmiany sposobu zatrudnieniaP. G.zatrudniony w rodzinnej firmie należącej do oskarżonego, będący przy tym jedynym pracownikiem kontaktował się z prawnikiem, tym bardziej, że traktowany był w tej firmie firmie na specjalnych zasadach ( jak członek rodziny ), a po drugie zachowanieP. G.polegające na zabraniu w celu konsultacji dokumentu, a następnie po zaakceptowaniu jego treści i podpisaniu przez osobę trzecią byłoby zupełnie nielogiczne. Przeprowadzone bowiem postępowanie – opinia biegłego z zakresu badań pisma ręcznego i dokumentów k.52-61 – wykluczyło aby autorem podpisu pod przedmiotowym „rozwiązaniem umowy” byłP. G..
Wymierzona oskarżonemu najłagodniejsza z kar przewidzianych za przestępstwo zart. 270§1 k.k.– kara grzywny i to w stosunkowo niewielkiej wysokości w granicach najniższego miesięcznego wynagrodzenia nie nosi znamion rażącej, niewspółmiernej surowości. Z tego też powodu nie wymagała ingerencji sądu odwoławczego.
O kosztach za postępowanie odwoławcze orzeczono na podstawieart.627 k.p.k.w zw. zart. 636§1 k.p.k.