Sąd Okręgowy w Gliwicach
III Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: III Cz 156/14
Data wyroku: 2014-02-27 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Arkadia Wyraz-Wieczorek, Barbara Braziewicz, Gabriela Sobczyk
Słowa kluczowe: Sprostowanie, Klauzula Wykonalności
Podstawa prawna: art. 350 § 1 k.p.c., art. 2 ustawy z 10.5.2013 r. (Dz. U. z 2013, poz. 654)

POSTANOWIENIE
Dnia 27 lutego 2014 roku

Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący – SSO Arkadia Wyraz-Wieczorek
Sędziowie SSO Barbara Braziewicz
SSO Gabriela Sobczyk (spr.)
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 lutego 2014 roku
sprawy z wniosku(...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąwS.
przeciwkoA. U.
o nadanie klauzuli wykonalności
na skutek zażalenia wierzycielki
na postanowienie Sądu Rejonowego w Gliwicach
z dnia 25 listopada 2013 r., sygn. akt II Co 4022/13

postanawia:
1. sprostować w rubrum zaskarżonego postanowienia nazwisko dłużniczki z(...)
na(...);
2. oddalić zażalenie.
SSO Gabriela Sobczyk    SSO Arkadia Wyraz-Wieczorek  SSO Barbara Braziewicz

UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 25 listopada 2013r. Sąd Rejonowy w Gliwicach oddalił wniosek wierzyciela z dnia 31 października 2013r. o sprostowanie postanowienia z dnia 30 sierpnia 2013r.( II Co 4022/13).
W uzasadnieniu wskazał, że wierzyciel złożył wniosek o sprostowanie postanowienia wydanego w sprawie II Co 4022/13 w dniu 30 sierpnia 2013r. w przedmiocie nadania klauzuli wykonalności poprzez wpisanie numeru PESEL dłużnika oraz numeru KRS wierzyciela.
Sąd Rejonowy doszedł do przekonania, że wniosek ten nie zasługuje na uwzględnienie. Wskazał, że rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 lipca 2013r. zmieniającerozporządzenie w sprawie określenia brzmienia klauzuli wykonalności( Dz. U. z 2013r. poz.859) w zakresie dostosowania przepisów do zmian wkpcobowiązujących od dnia 7 lipca 2013r., weszło w życie 14 sierpnia 2013r. Wskazał nadto, że rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 lipca 2013r. zmieniające rozporządzenie – Regulamin urzędowania sądów powszechnych (Dz. U. z 2013r. poz. 870) poprzez dodanie §1291 dotyczącego obowiązku zamieszczenia w odpisie orzeczenie lub ugody informacji o numerze PESEL lub NIP czy też numeru z KRS w przypadkach szczegółowo tam wskazanych stanowi w §2, że przepis §1291 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości- Regulamin urzędowania sądów powszechnych ( Dz. U. nr 38 poz.249 z późn.zm.) w brzmieniu nadanym jej rozporządzeniem zmieniającym stosuje się do orzeczeń w postępowaniach wszczętych po dniu 6 lipca 2013r. oraz do ugód sądowych zwartych w postępowaniach wszczętych po tym dniu.
W ocenie Sądu Rejonowego z powyższych wywodów wynika, że nie istniejąc podstawy do sprostowania treści klauzuli wykonalności w niniejszej sprawie, która wniesiona została do tutejszego Sądu w dniu 13 czerwca 2013r., gdyż zamieszczanie w treści klauzuli wykonalności numerów PESEL, NIP lub numery Krajowego Rejestru Sądowego dotyczy wniosków złożonych po dniu 6 lipca 2013r.
Zażalenie na opisane postanowienie złożyła wnioskodawczyni, zarzucając mu naruszenie przepisów prawa procesowego, a toart.350§1kpcw zw. zart. 783§2 kpcw zw. z §21 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 5 kwietnia 2012r. w sprawie określenia brzmienia klauzuli wykonalności w brzmieniu nadanym rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 18.07.2013r. ( Dz. U. z 2013, poz. 859)- poprzez przyjęcie, że ww.§21 rozporządzenia nie ma w niniejszej sprawie zastosowania, co skutkowało oddaleniem wniosku wierzyciela o sprostowanie postanowienia Sądu z 30.08.2013r., sygn. II Co 4022/13 poprzez wpisanie w treści klauzuli w formie pieczęci numeru PESEL dłużniczki oraz nr KRS wierzyciela.
Stawiając wskazany zarzut skarżąca wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia u uwzględnienie wniosku wierzyciela z 31.01.13r. o sprostowanie postanowienia Sądu z 30.08.2013r., sygn. akt II Co 4022/13 poprzez wpisanie w treści klauzuli numeru PESEL dłużnika oraz nr KRS wierzyciela, a nadto zasądzenie od dłużnika na rzecz wierzyciela zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa według norm przepisanych.
W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że obowiązek wskazania w klauzuli wykonalności numeru PESEL, NIP lub numeru w KRS lub innym właściwym rejestrze został dodany przez §1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 18 lipca 2013r. ( Dz. U. z 2013r. poz.859) zmieniającego rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 5.04.2012r. w sprawie określenia brzmienia klauzuli wykonalności. Zgodnie z §2 rozporządzenia nowelizującego, wchodzi ono w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. Rozporządzenie to nie zawiera przepisów przejściowych. W ocenie skarżącej, co do kwestii intertemporalnej, ma tu zastosowanie zasada bezpośredniego działania nowej regulacji.
Inne uregulowanie zawarte w rozporządzeniu Min. Spr. z dnia 18 lipca 2013r. zmieniające rozporządzenie – Regulamin urzędowania sądów powszechnych (Dz. U. z 2013r. poz. 870) oraz zawarcie przepisu intertemporalnego w ustawie z dnia 10. maja 2013r. o zmianieustawy Kodeks postępowania cywilnego( Dz. U. 2013r. poz. 654) w ocenie skarżącej należy interpretować jako celowy zabieg legislacyjny ustawodawcy. Zatem brak podstaw do stosowania w drodze analogii przepisów przejściowych z innych aktów prawnych.
Zatem zdaniem skarżącej, skoro w dniu 14.08.2013r. weszło w życie rozpatrywane rozporządzenie, to wniosek o nadanie klauzuli wykonalności rozpoznawany w dniu 30 sierpnia 2013r. winien uwzględniać nową regulację wprowadzoną tym rozporządzeniem, a zatem umieścić w klauzuli nr PESEL dłużnika i nr KRS wierzyciela.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Podstawowe znaczenie dla oceny, czy wniosek o sprostowanie zasługiwał na uwzględnienie ma ustalenie, czy postanowienie Sądu Rejonowego z 30.08.2013r. oraz klauzula wykonalności na nim oparta zawiera omyłki, błędy rachunkowe czy niedokładności. Odnośnie omyłek czy błędów rachunkowych, nie mają one w sprawie miejsca i skarżąca nie zarzuca ich zaistnienia.
Zasadnicza jest zatem odpowiedź na pytanie, czy w.w. postanowienie i klauzula zawierają niedokładności w oznaczeniu dłużnika i wierzyciela, co wymaga oceny, jakie winno być to oznaczenie zgodnie z wymogami prawa. Wskazany problem sprowadza się do oceny, czy w niniejszej sprawie przy wydawaniu postanowienia z dnia 30.08. 2013r. Sąd Rejonowy winien był stosować §21 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 5. kwietnia 2012r. w sprawie określenia brzmienia klauzuli wykonalności dodany rozporządzeniem Min. Spr. z 18 lipca 2013r. ( Dz. U. z 2013r. poz.859).
Sąd Okręgowy nie podziela wywodu co do tej kwestii zawartego w uzasadnieniu zażalenia.
Nie uwzględnia on bowiem wykładni systemowej i celowościowej co do kwestii intertemporalnych odnoszącej się do unormowania wprowadzonego rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z 18 lipca 2013r. ( Dz. U. z 2013r. poz.859).
Wskazany akt prawny jest aktem niższej rangi niż ustawa i stanowi akt wykonawczy dokodeksu postępowania cywilnego. Powyższe okoliczności sprawiają, że wykładnia tego rozporządzenia nie może być dokonywana w oderwaniu od brzmieniakodeksu postępowania cywilnegowprowadzonego ustawą z dnia 10. maja 2013r. ( Dz. U. 2013r. poz. 654), gdyż unormowanie tego rozporządzenia ma na celu osiągnięcie skutku, dla którego wprowadzono nowe brzmienie przepisów tego kodeksu.
Zatem to nie przepis intertemporalny zawarty w rozporządzeniu z dnia Min. Spr. z dnia 18 lipca 2013r. zmieniające rozporządzenie – Regulamin urzędowania sądów powszechnych (Dz. U. z 2013r. poz. 870) ma tu zastosowanie per analogiam.
Zastosowanie natomiast na podstawie dokonanej wykładni systemowej i celowościowej znajdzie przepis intertemporalny z ustawy z dnia 10. maja 2013r. o zmianieustawy Kodeks postępowania cywilnego( Dz. U. 2013r. poz. 654).
Na podstawie tej wykładni wskazać należy, że określenie spraw, w jakich zastosowanie znajdzie §21 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 5. kwietnia 2012r. w sprawie określenia brzmienia klauzuli wykonalności dodany rozporządzeniem Min. Spr. z 18 lipca 2013r. ( Dz. U. z 2013r. poz.859) winno być tożsame ze sprawami, w jakich zastosowanie znajdą znowelizowane przepisykodeksu postępowania cywilnegodotyczące tej samej kwestii (ustalania i uwzględniania w postępowaniu nr PESEL i KRS, czy numerów w innych stosownych rejestrach dotyczących stron postępowania). Skoro zaśart. 2wskazanej ustawy z 10.maja 2013r. ustanowił zasadę, że do postępowań wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe, a zmianaustawy kodeks postępowania cywilnegoweszła w życie 7 lipca 2013r., to ta data winna mieć wiodące znaczenie dla oceny, jakie przepisy winny mieć zastosowanie w odniesieniu do rozpoznania wniosku o nadanie klauzuli wykonalności.
Inna wykładnia pozbawiałaby Sąd instrumentów procesowych w zakresie ustalenia numerów, jakie winien on umieścić w klauzuli wykonalności, instrumenty te zawarte zostały bowiem w przepisachkodeksu postępowania cywilnegowprowadzonych od 7 lipca 2013r. i mogą być (w związku z brzmieniem wskazanegoart.2) zastosowanie do spraw wszczętych od 7 lipca 2013r.
Tym samym mimo niezawarcia w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z 18 lipca 2013r. ( Dz. U. z 2013r. poz.859) przepis przejściowego, wykładnia systemowa prowadzi do wniosku, że wprowadzony tym rozporządzeniem przepis §21 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 5. kwietnia 2012r. w sprawie określenia brzmienia klauzuli wykonalności nie ma zastosowania do wniosków o nadanie klauzuli wykonalności wniesionych przed 7 lipca 2013r.
Wniosek o nadanie klauzuli wykonalności w niniejszej sprawie wpłynął w dniu 14 czerwca 2013r. Zatem rozpoznając ten wniosek Sąd Rejonowy nie był zobowiązany do określenia wierzyciela i dłużnika w klauzuli wykonalności dodatkowo poprzez podanie ich numerów PESEL (odnośnie dłużnika) i nr KRS (odnośnie wierzyciela).
Powyższe prowadzi do wniosku, że postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 30 sierpnia 2013r. oraz klauzula wykonalności nie zawierają niedokładności. Tym samym nie było podstaw do dokonania na podstawieart. 350§1 kpcsprostowania wnioskowanego przez wierzyciela.
W tych okolicznościach zaskarżone postanowienie uznać należało za prawidłowe, a zażalenie jako niezasadne podlegało oddaleniu na podstawieart.385kpcw zw. zart.397§2 kpci w zw. zart.13§2kpc. Jednocześnie na mocyart.350§3kpcSąd Okręgowy sprostował w zaskarżonym postanowieniu brzmienie nazwiska dłużniczki.
SSO Gabriela Sobczyk SSO Arkadia Wyraz-Wieczorek SSO Barbara Braziewicz