Sąd Okręgowy w Gliwicach
V Zamiejscowy Wydział Karny
Sygnatura akt: V Ka 375/14
Data wyroku: 2014-09-11 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anita Ossak, Katarzyna Gozdawa-Grajewska, Sławomir Klekocki
Słowa kluczowe: Przestępstwa Przeciwko Rodzinie I Opiece
Podstawa prawna: art. 438 pkt 2 i 3 kpk

Sygn. akt V .2 Ka 375/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia  11 września 2014  r.

Sąd Okręgowy w Gliwicach

     V Wydział Karny Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku

w składzie:
Przewodniczący:SSO Sławomir Klekocki (spr.)
Sędziowie:SSO Anita Ossak
SSR del. Katarzyna Gozdawa-Grajewska
Protokolant: Monika Maj
w obecności Wandy Ostrowskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej
po rozpoznaniu w dniu 11 września 2014 r.
sprawy:

D. L./L./

synaM.iG.

ur. (...)wJ.

oskarżonego o przestępstwo zart. 207 § 1 kkiart. 157 § 2 kkw związkuzart. 11 § 2 kk

na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Rybniku
z dnia 24 kwietnia 2014 r. sygn. akt III K 26/14
I. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok, uznając apelację za oczywiście bezzasadną;
II.zasądza od oskarżonegoD. L.na rzeczK. L.kwotę 420,00 (czterysta dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa adwokackiego w postępowaniu odwoławczym;
III.zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa wydatki za postępowanie odwoławcze w kwocie 20,00 (dwadzieścia) i obciąża go opłatą za II instancję w kwocie 180,00 (sto osiemdziesiąt) złotych.
Sygn. akt V.2 Ka 375/14

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 24 kwietnia 2014 r. Sąd Rejonowy w Rybniku uznałD. L.za winnego tego, że w okresie od nieustalonej daty 2010 roku do 16 listopada 2013 roku wR.znęcał się psychicznie i fizycznie nad swoją żonąK. L., w ten sposób, że wszczynał awantury, w trakcie których krzyczał na nią, wyzywał ją słowami powszechnie uważanymi za wulgarne i obelżywe oraz kilkakrotnie naruszył jej nietykalność cielesną szarpiąc i popychając ją, a ponadto w dniu 16 listopada 2013 roku podczas wszczętej przez siebie awantury uderzał ją otwartą ręką po głowie, a następnie szarpał ją za rękę i uderzył ją w lewe ramię, powodując u niej obrażenia ciała w postaci obrzęku okolicy ciemieniowo – skroniowej prawej o powierzchni 6/5 cm i wylewu krwawego podskórnego na wewnętrznej powierzchni ramienia lewego 7/5 cm, skutkujące naruszeniem czynności narządów jej ciała na okres nie przekraczający 7 dni, tj. czynu wyczerpującego znamiona przestępstwa zart. 207 § 1 kkiart. 157 § 2 kkw zw. zart.11 § 2 kki za to z mocyart. 207 § 1 kkw zw. zart. 11 § 3 kkwymierzył mu karę8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności.
Na mocyart. 69 § 1 i 2 kkiart. 70 § 1 pkt 1 kkSąd warunkowo zawiesił wobec oskarżonego wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności na okres próby 2 (dwóch) lat.
Na mocyart. 73 § 1 kkSąd oddał oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora sądowego.
Na mocyart. 72 § 1 pkt 8 kkSąd zobowiązał oskarżonego w okresie próbydo powstrzymania się od naruszania dóbr osobistych pokrzywdzonejK. L..
Na mocyart. 46 § 1 kkSąd orzekł wobec oskarżonegoD. L.na rzecz pokrzywdzonejK. L.środek karny w postaci zadośćuczynieniaza doznaną krzywdę w kwocie 1.000 (jednego tysiąca) złotych.
Na podstawieart. 627 kpkSąd zasądził od oskarżonego na rzecz oskarżycielki posiłkowejK. L.kwotę 444 (czterystu czterdziestu czterech) złotych tytułem zwrotu poniesionych wydatków związanych z ustanowieniem pełnomocnika w sprawie;
Na podstawieart. 627 kpki art. 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatachw sprawach karnych (tekst jedn. Dz. U. z 1983 r., Nr 49, poz. 223 z późn. zm.) Sąd zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe obejmujące opłatę w wysokości 180 (stu osiemdziesięciu) złotych oraz wydatki postępowania w wysokości190 (stu dziewięćdziesięciu) złotych.
Apelację od tego wyroku wniósł obrońca oskarżonegoD. L.zaskarżając wyrok w całości zarzucając:

1
obrazę przepisów postępowania karnego mającą wpływ na treść orzeczenia, a to:

-art. 4 kpk,art. 5 § 1,2 kpkiart. 410 kpkprzez oparcie orzeczenia o winie i zamiarze oskarżonego tylko na dowodach obciążających i pominięciu dowodów korzystnych dla oskarżonego bez należytego uzasadnienia dlaczego dowody te zostały pominięte oraz poprzez rozstrzygnięcie niedających się usunąć wątpliwości na jego niekorzyść
-art. 7 kpkpoprzez oparcie ustaleń co do winy oskarżonego na dowodach obciążających go przy niedostatecznym rozważeniu dowodów świadczących na jego korzyść, co w konsekwencji spowodowało błąd w ustaleniach faktycznych, który miał wpływ na treść zapadłego orzeczenia, polegający na przyjęciu wbrew wyjaśnieniom oskarżonego oraz zeznaniom matki oskarżonegoG. L.,R. K.i częściowo zeznańD. B. (1),A. B., że oskarżony dopuścił się zarzucanego mu czyny
-art. 92 kpkpoprzez pominięcie okoliczności przemawiających na korzyść oskarżonego w postaci zeznań świadków, wyjaśnień oskarżonego
-art. 170 § 1 pkt 3 kpkpoprzez uznanie przez Sąd, iż wnioskowany dowód z wykazu połączeń nie jest przydatny do wykazania stosunku bliskości pokrzywdzonej zP. B.
-art. 424 § 1 kpkpoprzez nieprzeprowadzenie analizy faktów przemawiających na korzyść oskarżonego i podanie za udowodnione faktów nieustalonych w toku postępowania dowodowego, które miały potwierdzić winę i zamiar oskarżonego
2. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, a mający wpływ na jego treść, polegający na uznaniu, że zgromadzone w sprawie dowody dają jednoznaczną podstawę do uznania, iż oskarżonyD. L.w okresie opisanym w wyroku dopuścił się zarzucanego mu czynu.
W oparciu o w/w zarzuty obrońca oskarżonego wnosił o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Sąd Okręgowy zważył co następuje :
Apelacja obrońcy nie zasługuje na uwzględnienie a podniesione w niej zarzuty i wnioski są nie trafne. Podniesiony w apelacji zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku jest nie trafny. Tymczasem" zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku może okazać się trafnym tylko wówczas, gdy podnoszący go w apelacji zdoła wykazać sądowi orzekającemu w I instancji uchybienie przy ocenie zebranego w sprawie materiału dowodowego, polegające na nieuwzględnieniu przy jej dokonywaniu - tak zasad logiki, wskazań wiedzy oraz doświadczenia życiowego, jak też całokształtu ujawnionych w sprawie okoliczności (art. 410 kpk). W sytuacji, w której takowych uchybień on nie wykazuje, poprzestając ( co jest bardzo częstym zjawiskiem ) na zaprezentowaniu własnej, nieliczącej się ( na ogół ) z wymogami tegożart. 410 kpk, nie sposób uznać, że rzeczywiście Sąd I instancji dopuścił się przy wydaniu tego zaskarżonego orzeczenia tego rodzaju uchybienia."(wyrok Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 27.04.2006 r. II AKa 80/06 Lex nr 183575). Sąd rejonowy w przedmiotowej sprawie wskazał dowody, na których oparł swoje ustalenia jednocześnie wskazując przesłanki którymi się kierował odmawiając wiary dowodom przeciwnym przy czym dokonanych ustaleń dokonał zgodnie z zasadami swobodnej oceny dowodów. Obrońca oskarżonego w swojej apelacji wskazuje na konsekwentne wyjaśnienia oskarżonegoD. L.oraz zeznania świadkówG. L.iR. K.z których jego zdaniem wynika, że pokrzywdzona nigdy nie skarżyła się na agresywne zachowanie oskarżonego wobec niej. Jednak sąd rejonowy w swoim uzasadnieniu omówił zeznania w/w świadków wskazując jednocześnie, że te osoby nigdy nie były naocznymi świadkami negatywnych zachowań oskarżonego wobec swojej żony. Ustalając stan faktyczny sąd I instancji bazował na zeznaniach pokrzywdzonejK. L.które znalazły potwierdzenie w zeznaniach świadkówD. B. (2)iA. B.. Podkreślić należy, że świadekD. B. (1)we wrzeniu 2010 r. i w listopadzie 2013 r. widziała obrażenia na ciele pokrzywdzonej które miał spowodować oskarżony. Fakt znęcania się oskarżonego nad
pokrzywdzoną potwierdza również sporządzona na potrzeby postępowania opinia biegłego sądowego w zakresie obrażeń pokrzywdzonejK. L.. Opinia ta jednoznacznie wskazuje, że w następstwie zdarzeń z dnia 16 listopada 2013 r. pokrzywdzona doznała obrażeń naruszających czynności narządów jej ciała na okres nie przekraczający dni siedmiu w myślart. 157 § 2 kk. Sąd rejonowy dokonał oceny dowodów zgromadzonych zarówno w toku postępowania przygotowawczego jak i sądowego w sposób bezstronny, nie przekraczając granic swobodnej oceny dowodów, a przy tym uwzględnił zasady doświadczenia życiowego, a swój pogląd na ostateczne wyniki przewodu sądowego przekonująco uzasadnił w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku .Tym samym zarzuty podniesione w apelacji obrońcy oskarżonego j mają w ocenie Sądu Okręgowego charakter czysto polemiczny i sprowadzają się do negowania właściwych ocen i ustaleń sądu, przeciwstawiając im własne oceny i wnioski, które w żadnym razie nie mogą podważyć trafności rozstrzygnięcia sądu rejonowego. Sąd Okręgowy nie dopatrzył się naruszenia przepisówart. 4, 7 kpkjak zarzucał to w swojej apelacji obrońca oskarżonego. Wskazać należy, że wyrażona wart. 4 kpkzasada obiektywizmu nie polega na obowiązku interpretowania materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie jedynie na korzyść oskarżonego. Zasada ta nakazuje zachowanie obiektywnego stosunku do stron procesowych i do obiektywnej oceny wszystkich dowodów zgromadzonych w sprawie. Jeżeli chodzi o przepisart. 7 kpkstanowi on, iż organy postępowania kształtują swe przekonanie na podstawie wszystkich przeprowadzonych dowodów, ocenianych swobodnie z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego. Sąd I instancji nie dopuścił się jak sugeruje w swojej apelacji obrońca oskarżonego obrazy przepisów postępowaniaart. 7 kpk, ponieważ dokonana przez sąd rejonowy ocena zgromadzonych w sprawie dowodów była bezstronna, rzetelna i kompleksowa. ". W tych okolicznościach w ocenie Sądu Okręgowego nie ulega wątpliwości, iż zachowanie oskarżonegoD. L.wyczerpało znamiona zarzucanego mu czynu zart. 207 § 1 kkiart. 157 § 2 kkw zw. zart. 11 § 2 kk.. Ponieważ apelacja obrońcy oskarżonego skierowana jest co do całości orzeczenia, obowiązkiem Sądu Okręgowego jest również sprawdzenie, czy wymierzona oskarżonej kara nie jest rażąco surowa. W niniejszej sprawie sąd I instancji wymierzając oskarżonemu karę 8 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 2 lat nie naruszył zasady i dyrektywy wymiaru kary określone wart. 53 kk. Przy wymiarze kary sąd rejonowy miał na uwadze zarówno przesłanki negatywne jak i pozytywne dotyczące oskarżonego. Dolegliwość tej kary nie przekracza zdaniem sądu odwoławczego stopnia winy oskarżonego, mając na uwadze jego dotychczasową nie karalność i prawidłowo realizuje cele zapobiegawcze w zakresie prewencji indywidualnej jak i ogólnej. Z tych też względów nie uznając zasadności zarzutów apelacji pełnomocnika oskarżycielki prywatnej , nie podzielając przytoczone na ich poparcie argumentów Sąd Okręgowy zaskarżony wyrok utrzymał w mocy. Sąd odwoławczy zasądził od oskarżonego na rzeczK. L.zwrot kosztów zastępstwa adwokackiego w postępowaniu odwoławczym w stosownej wysokości. O kosztach sądowych orzeczono po myśliart. 636 § 1 kk.