Sąd Okręgowy w Kaliszu
V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: V U 977/14
Data wyroku: 2014-11-28 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Romuald Kompanowski
Słowa kluczowe: Emerytura Wcześniejsza, Emerytura
Podstawa prawna: art. 32 i art. 182 ustawy z dnia 17.12.1998 roku o emeryturach i rentach z FUS

Sygn. akt V U 977/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 28 listopada 2014 r.
Sąd Okręgowy w Kaliszu V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący SSO Romuald Kompanowski
Protokolant Anna Werner-Dudek
po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2014 r. w Kaliszu
odwołaniaH. P.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wO.
z dnia 10 lipca 2014 r. Nr(...)
w sprawieH. P.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wO.
o emeryturę
zmienia zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wO.z dnia 10 lipca 2014 r. znak(...)w ten sposób, że przyznaje odwołującemuH. P.prawo do emerytury poczynając od dnia 01 marca 2014 r.

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 10 lipca 2014 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wO.odmówiłH. P.prawa do emerytury dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach albowiem wnioskodawca nie osiągnął wymaganego okresu takiej pracy. Tym samym organ rentowy nie uwzględnił wnioskodawcy do okresu pracy w warunkach szczególnych zatrudnienia w Spółdzielni(...)wO. (1)w latach 1979-86 i zatrudnienia w(...) S.A.wO. (1)w latach 1986-91 albowiem wnioskodawca nie przedłożył odpowiedniego świadectwa wykonywania pracy w warunkach szczególnych.
Odwołanie od powyższej decyzji złożyłH. P.wnosząc o jej zmianę i przyznanie prawa do emerytury przy zaliczeniu pracy w latach 1979 – 91 jako okresu pracy w warunkach szczególnych.
Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania.
Sąd ustalił, co następuje:
OdwołującyH. P.urodzony dnia (...), w okresie 16.08.1979 r. – 30.04.1986 r. był pracownikiem Spółdzielni(...)wO. (1)zatrudnionym na stanowisku traktorzysty.
(dowód: świadectwo pracy w aktach ZUS, akta osobowe odwołującego: umowy o pracę, dekrety płacowe)
Z dniem 1 grudnia 1985 r. odwołujący został przeniesiony ze stanowiska traktorzysty na stanowisko kierowcy samochodu dostawczego markiT.. Pracę na tym stanowisku odwołujący wykonywał aż do ustania zatrudnienia w Spółdzielni.
(dowód: zeznania odwołującego, pismo o powierzeniu pojazdu w aktach osobowych, świadectwo pracy)
W ramach stosunku pracy na stanowisku traktorzysty, odwołujący stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał pracę kierowcy ciągnika rolniczego. W okresie pracy na tym stanowisku odwołujący codziennie wykonywał prace transportowe kierując ciągnikiem. Innych prac odwołujący w tym czasie nie wykonywał.
(dowód: zeznania świadków:M. H.,J. S., zeznania odwołującego)
W okresie 05.05.1986 r. – 31.12.1991 r. odwołujący był pracownikiemfirmy (...) S.A.wO. (1)zatrudnionym na stanowisku kierowcy w pełnym wymiarze czasu pracy. Aż do rozwiązania stosunku pracy, pracodawca nie zmieniał odwołującemu stanowiska. W okresie 28.05-31.12.1991 r. odwołujący korzystał z urlopu bezpłatnego udzielonego na wniosek odwołującego
(dowód: świadectwo pracy w aktach ZUS, umowa o pracę, dekrety płacowe, karta urlopowa w aktach osobowych)
Odwołujący w okresie od nawiązania stosunku pracy aż do uzyskania wymienionego wyżej urlopu bezpłatnego, wykonywał codziennie i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązki kierowcy samochodu ciężarowego. Były to pojazdy ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony, przystosowane do przewozu towarów masowych.
(dowód: zeznania świadków:A. M.,J. N., zeznania odwołującego)
Odwołujący na dzień 1 stycznia 1999 r. legitymuje się okresem składkowym i nieskładkowym wynoszącym łącznie 26 lat 1 miesiąc i 11 dni. ZUS zaliczył odwołującemu okres pracy w warunkach szczególnych w rozmiarze 5 lat 1 miesiąc i 1 dzień przypadający w całości poza badanym okresem.
/bezsporne/
Ustalając powyższy stan faktyczny sąd dał wiarę dokumentom: świadectwu pracy aktom osobowym odwołującego. Sąd dał również wiarę zeznaniom wskazanych wyżej świadków oraz zeznaniom odwołującego.
Sąd zważył, co następuje:
Zgodnie z przepisem 32 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17.12. 1998 r. o emeryturach i rentach (Dz. U. z 2013 r. poz.1440 z póz. zm.) ubezpieczonym urodzonym przed dniem 1 stycznia 1949 r., będącymi pracownikami, o których mowa w ust. 2-3, zatrudnionymi w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, przysługuje emerytura w wieku niższym niż określony w art. 27 ustawy.
Dla celów ustalenia uprawnień, o których mowa wyżej, za pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach uważa się pracowników zatrudnionych przy pracach o znacznej szkodliwości dla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości lub wymagających wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo własne lub otoczenia w podmiotach, w których obowiązują wykazy stanowisk ustalone na podstawie przepisów dotychczasowych.
Osoby urodzone po dniu 31 grudnia 1948 r. w myśl uregulowania zawartego w przepisie art. 184 ust. 1 cytowanej ustawy mogą nabyć prawo do emerytury na powyższych warunkach po osiągnięciu wieku określonego w art. 32 ustawy, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy tj. w dniu 1 stycznia 1999 r. osiągnęli:
- okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wynoszący
co najmniej 15 lat;
oraz
- okres składkowy i nieskładkowy wynoszący w przypadku mężczyzn co najmniej 25 lat.
Dla celów ustalenia uprawnień, o których mowa wyżej, za pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach uważa się pracowników zatrudnionych przy pracach o znacznej szkodliwości dla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości lub wymagających wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo własne lub otoczenia w podmiotach, w których obowiązują wykazy stanowisk ustalone na podstawie przepisów dotychczasowych.
Wiek emerytalny, o którym mowa w ust. 1, rodzaje prac lub stanowisk oraz warunki, na podstawie, których osobom wymienionym wyżej przysługuje prawo do emerytury, ustala się na podstawie przepisów dotychczasowych.
Zgodnie z przepisem § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach (Dz. U. nr 8 poz. 43 z póz. zm.) za okres zatrudnienia wymagany do uzyskania emerytury, zwany dalej „wymaganym okresem zatrudnienia”, uważa się okres wynoszący 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, liczony łącznie z okresami składkowymi, okresami nieskładkowymi oraz ewentualnie okresami uzupełniającymi (okresy ubezpieczenia rolniczego, okresy pracy w gospodarstwie rolnym). W myśl § 4 ust.1 cytowanego rozporządzenia pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki:
1. osiągnął wiek emerytalny wynoszący: 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn,
2. ma wymagany okres zatrudnienia, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach.
Przepis § 2 ust. 1 cytowanego rozporządzenia wymaga do zaliczania okresów pracy w warunkach szczególnych do okresów uprawniających do wcześniejszej emerytury aby praca taka była wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku.
Zebrany w sprawie materiał dowodowy wskazuje jednoznacznie, iż odwołujący legitymuje się ponad 15-letnim okresem pracy w warunkach szczególnych. Odwołujący wykonywał od dnia 16 sierpnia 1979 r. do 30 listopada 1985 r. pracę traktorzysty. Była to praca wykonywana codziennie i w pełnym wymiarze czasu pracy. Praca ta spełniała warunki wymienione w wykazie A dział VIII punkt 3 załącznika do cytowanego wyżej rozporządzenia.
Następnie odwołujący wykonywał w okresie 05.05.1986 r. – 27.05.1991 r. prace polegające na kierowaniu samochodem ciężarowym o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony. Prace takie spełniały warunki wymienione w wykazie A dział VIII pkt. 2 załącznika do cytowanego wyżej rozporządzenia. Pracę taką odwołujący wykonywał codziennie i w pełnym wymiarze czasu pracy.
Doliczenie obydwu okresów, wynoszących w sumie 11 lat 4 miesiące i 7 dni do okresu pracy w warunkach szczególnych uznanego przez ZUS sprawi, iż odwołujący legitymuje się wymaganym co najmniej 15 letnim okresem pracy w warunkach szczególnych.
Poza sporem pozostawało spełnienie przez odwołującego kolejnego warunku koniecznego do przyznania emerytury. Odwołujący legitymował się na dzień 1 stycznia 1999 r. ponad 25 - letnim okresem ubezpieczenia. W chwili wydawania orzeczenia miał ukończony 60-ty rok życia. Nie był członkiem otwartego fundusz emerytalnego.
Odwołanie zatem jako uzasadnione prowadziło do zmiany zaskarżonej decyzji jak w sentencji wyroku.