Sąd Apelacyjny w Poznaniu
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUz 159/14
Data wyroku: 2014-04-03 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Dorota Goss-Kokot, Wiesława Stachowiak, Katarzyna Wołoszczak
Podstawa prawna: art. 130 kpc w zw. z art. 477^10^ § 1 kpc

Sygn. akt III AUz 159/14

POSTANOWIENIE
Dnia 3 kwietnia 2014 r.
Sąd Apelacyjny w Poznaniu – III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący:

SSA Dorota Goss-Kokot

Sędziowie:

SSA Katarzyna Wołoszczak
SSA Wiesława Stachowiak (spr.)

Protokolant:

inspektor ds. biurowości Krystyna Kałużna

po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym
sprawy z wnioskuA. N.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych I Oddział wP.
o rentę z tytułu niezdolności do pracy
na skutek zażalenia wnioskodawcyA. N.
na zarządzenie Sądu Okręgowego w Poznaniu
z dnia 20 stycznia 2014 r. sygn. akt VII U 6248/13

p o s t a n a w i a :
zmienić zaskarżone zarządzenie w ten sposób, że je uchylić i sprawę przekazać Sądowi pierwszej instancji do dalszego prowadzenia, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego.

SSA Wiesława Stachowiak (spr.)

SSA Dorota Goss-Kokot

SSA Katarzyna Wołoszczak

UZASADNIENIE
Przewodniczący w Sądzie Okręgowym w Poznaniu zarządzeniem z 20 stycznia 2014 roku, w sprawie VII U. 6248/13 zwrócił odwołanieA. N.od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych I Oddział wP., w przedmiocie dalszej renty z tytułu niezdolności do pracy.
W uzasadnieniu zarządzenia wskazano, żeA. N.został wezwany do uzupełnienia braków formalnych odwołania, poprzez oznaczenie w szczególności decyzji ZUS, której odwołanie dotyczy, oraz sformułowania zarzutów i wniosków pod jej adresem.
Przewodniczący uznał, że odwołujący w piśmie nadesłanym w wykonaniu wezwania braków nie uzupełnił, natomiast ponownie opisał dolegliwości, na które cierpi.
W uzasadnieniu zarządzenia wskazano jego podstawę prawną oraz podkreślono, że obowiązujące przepisy do minimum sprowadzają warunki, jakim powinno odpowiadać pismo procesowe, inicjujące postępowanie w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych.
NadtoA. N.kwestionował już w przeszłości niekorzystną dla siebie decyzję organ rentowego i w postępowaniu w sprawie VIII U. 1036/12 zakończonym prawomocnie, w sposób prawidłowy wywiódł odwołanie. Przyjąć zatem można, iż odwołujący jest zaznajomiony z wymogami dotyczącymi pism procesowych.
A. N.złożył zażalenie na zarządzenie, wskazując decyzję, której dotyczyło jego odwołanie. Skarżący wskazał, że to stan zdrowia powoduje jego nieporadność.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Zażalenie zasługiwało na uwzględnienie.
Stosownie do art.art. 47710§ 1 k.p.c.odwołanie powinno zawierać oznaczenie zaskarżonej decyzji, określenie i zwięzłe uzasadnienie zarzutów i wniosków oraz podpis ubezpieczonego albo jego przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
Odwołanie od decyzji organu rentowego jest szczególnym – kwalifikowanym, pismem procesowym, które wszczyna postępowanie sądowe i jednocześnie stanowi środek zaskarżenia. Odwołanie nie podlega rygorom przewidzianym wart. 187 k.p.c., ma natomiast w odniesieniu do niego zastosowanieart. 126 k.p.c.dotyczący wymogów formalnych pisma procesowego.
W niniejszej sprawie odwołujący już na wstępie wskazał, że domaga się przyznania prawa do renty. W dalszej kolejności podał, że odwoływał się już od decyzji organu rentowego, wydanej na podstawie orzeczenia komisji ZUS z grudnia 2012 roku.A. N.wskazał, że złożył ponowny wniosek do organu rentowego.
Z pisma procesowego złożonego w wykonaniu wezwania do uzupełnienia braków formalnych odwołania, wynika, iż odwołujący uskarża się na liczne dolegliwości, w tym w szczególności zaburzenia pamięci i kłopoty z koncentracją.
Istotnym jest, że organ rentowy, przekazując odwołanie do właściwego Sądu, do czego zobowiązujeart. 477 (9) § 2 k.p.c., uznał że dotyczy ono decyzji z 21 października 2013 roku i przygotował odpowiedź na odwołanie dotyczące tej właśnie decyzji.
W ocenie Sądu Apelacyjnego, zarządzenie o wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych, powinno uwzględniać powyższe okoliczności. W szczególności, przewodniczący powinien wezwać odwołującego do wskazania, czy zaskarża decyzję ZUS z 21 października 2013 roku.
Zaskarżone zarządzenie jest wyrazem nadmiernego formalizmu i choć przewodniczący słusznie zauważył, że obowiązujące przepisy do minimum sprowadzają warunki, jakim powinno odpowiadać pismo procesowe inicjujące postępowanie w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych, to nie uwzględnił okoliczności, które skłoniły ustawodawcę do wprowadzenia takiego rozwiązania. Jedną z nich jest nieporadność i ogólnie rzecz ujmując, ograniczenia zdrowotne, osób wszczynających procesy przeciwko organom rentowym.
Mając na uwadze powyższe, Sąd II instancji na podstawie art. na podstawieart. 398 k.p.c.w zw. zart. 397 § 2 k.p.c.w zw. zart. 386 § 1 k.p.c.oraz w zw. zart. 108 § 2 k.p.c.zmienił zaskarżone zarządzenie, uchylając je i przekazując sprawę Sądowi I instancji do dalszego prowadzenia, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego.

SSA Wiesława Stachowiak (spr.)

SSA Dorota Goss-Kokot

SSA Katarzyna Wołoszczak