Sąd Apelacyjny w Lublinie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 199/14
Data wyroku: 2014-11-04 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Barbara du Château, Andrzej Kaczmarek, Jacek Michalski
Słowa kluczowe: Oszustwo
Podstawa prawna: art. 286 § 1 k.k.

Sygn. akt II AKa 199/14

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 4 listopada 2014 r.
Sąd Apelacyjny w Lublinie w II Wydziale Karnym w składzie:

Przewodniczący - Sędzia

SA Barbara du Château

Sędziowie:

SA Andrzej Kaczmarek
SA Jacek Michalski (sprawozdawca)

Protokolant

sekr.sądowy Agnieszka Muszyńska

przy udziale Lidii Sobestiańczuk-Jasim prokuratora Prokuratury Okręgowej w Lublinie delegowanej do Prokuratury Apelacyjnej w Lublinie
po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2014 r.
sprawyA. K.
oskarżonego zart. 286§1 kkw zb. zart. 294§1 kkw zw. zart. 12 kk
z powodu apelacji wniesionych przez obrońców oskarżonego
od wyroku Sądu Okręgowego w Radomiu
z dnia 26 lutego 2014 r., sygn. akt II K 75/13

I
zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy uznając apelacje za oczywiście bezzasadne;

II
zasądza na rzecz Skarbu Państwa odA. K.kwotę 300 (trzysta ) złotych tytułem opłaty za postępowanie odwoławcze oraz 20 ( dwadzieścia ) złotych tytułem zwrotu wydatków tegoż postępowania.

UZASADNIENIE
A. K.oskarżony został o to, że w okresie od dnia 21 kwietna 2011 r. do dnia 27 maja 2011r. wR., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziłM. B., prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwąZakład Produkcyjno - Usługowy (...), do niekorzystnego rozporządzenia mieniem o wartości 807 369,60 zł w ten sposób, że po uprzednim wprowadzeniu w błąd co do zamiaru zapłaty, zamówił, w imieniu(...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąz siedzibą wK., w dniu 21 kwietnia 2011r. 300 ton złomu stalowego o wartości 405 106 zł, które zostały odebrane w okresie od 27 kwietnia 2011r. do 10 maja 2011r., a następnie, w dniu 13 maja 2011r. zamówił także 300 ton złomu stalowego o wartość 402 263,60 zł, które zostały odebrane w okresie od 16 maja 2011r. do 27 maja 2011r. tj. o przestępstwo zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.
Wyrokiem Sądu Okręgowego w Radomiu z dnia 26 lutego 2014r. w sprawie sygn. akt II K 75/13:

I
uznano oskarżonegoA. K.za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu z tym ustaleniem, iż doprowadził onZakład Produkcyjno - Usługowy (...)M. B.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości w łącznej kwocie 643569,60 złotych (sześćset czterdzieści trzy tysiące pięćset sześćdziesiąt dziewięć złotych sześćdziesiąt groszy) i zakwalifikowano go zart. 286 § 1 k.k.w zb.zart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.i za to na podstawieart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.skazano go i na podstawieart. 294 § 1 k.k.wymierzono mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności.

II
na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.iart. 70 § 1 pkt 1 k.k.warunkowo zawieszono wykonanie orzeczonej wobec oskarżonegoA. K.kary pozbawienia wolności ustalając okres próby na 5 (pięć) lat.

III
na podstawieart. 46 § 1 k.k.orzeczono od oskarżonegoA. K.na rzecz pokrzywdzonegoZakładu Produkcyjno - Usługowego (...)M. B.wR.kwotę 595 569,60 (pięćset dziewięćdziesiąt pięć tysięcy pięćset sześćdziesiąt dziewięć złotych sześćdziesiąt groszy) złotych tytułem naprawienia wyrządzonej szkody.

IV
zasądzono od oskarżonegoA. K.na rzecz Skarbu Państwa kwotę 258 złotych tytułem kosztów sądowych oraz kwotę 300 złoty tytułem opłaty od orzeczonej kary.

Apelacje od powyższego wyroku wnieśli obrońcy oskarżonego.
Adw.B. M.zaskarżył powyższy wyrok w całości na korzyść oskarżonego. Zarzucił obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść orzeczenia tj.:
a)art. 7 k.p.k.poprzez całkowicie dowolną ocenę zgromadzonego materiału dowodowego poprzez oparcie się na dowodach w postaci wniosku o ogłoszenie upadłości, tytułów wykonawczych Naczelnika Urzędu SkarbowegoK., decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, umowie pożyczki z dnia 8 grudnia 2009 r. wraz z aneksem dla ustalenia sytuacji finansowejspółki (...) sp. z o.o.z siedzibą wK., pisma z dnia 16 maja 2012 r., pomimo iż dowody te nie wskazują na sytuację finansową spółki w okresie od 21 kwietnia 2011 r. do 27 maja 2011 r.;
b)art. 7 k.p.k.poprzez całkowite pominięcie części treści zeznań świadkaM. B., dotyczących przyczyn udzielenia odroczonego terminu płatnościspółce (...) sp. z o.o., wiedzy pokrzywdzonego o braku środków pieniężnychspółki (...) sp. z o.o.oraz wiedzy o przeznaczeniu sprzedanego złomu do dalszej odsprzedaży;
c)art. 160w zw. zart. 170 § 1 pkt 2 k.p.k.poprzez oddalenie wniosku dowodowego o dopuszczenie dowodu z zeznań świadkaW. A.na okoliczność składania przez oskarżonego propozycji polubownej spłaty zobowiązańspółki (...) Sp. z o.o.z siedzibą wK., proponowanych zabezpieczeń, odpowiedzi pokrzywdzonego na składane propozycje, jako niemającego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy;
d)art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.poprzez brak jakiegokolwiek wskazania, jakie dowody wskazują na to, że oskarżony wprowadził pokrzywdzonego w błąd co do rzeczywistej kondycji finansowej i potencjałuspółki (...) sp. z o.o.;
co w rezultacie doprowadziło do błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia poprzez ustalenie, iżA. K.działał z zamiarem bezpośrednim wprowadzenia pokrzywdzonego w błąd co do zamiaru zapłaty.
Ponadto, na wypadek nieuwzględnienia powyższego, zaskarżonemu wyrokowi obrońca zarzucił obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia w postaciart. 415 § 5 k.p.k.poprzez nałożenie na oskarżonego obowiązku naprawienia szkody pomimo, iż prawomocnie orzeczono o roszczeniu bądź jest ono przedmiotem innego postępowania (przy założeniu braku tożsamości roszczenia zasądzonego nakazem zapłaty wydanym przez Sąd Okręgowy w Krakowie).
Wskazując na powyższe, obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu czynu oraz zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz oskarżonego kosztów obrony za obie instancje.
Adw.T. B.zaskarżył powyższy wyrok w całości na korzyść oskarżonegoA. K.. Zarzucił:
1) na podstawieart. 438 pkt 3 k.p.k., dokonanie błędnego, oraz całkowicie dowolnego ustalenia faktycznego, przyjętego za podstawę orzeczenia, mającego istotny wpływ na jego treść, a polegającego na przyjęciu, iżA. K., w okresie od 21 kwietnia 2011r. do dnia 27 maja 2011r., w trakcie zawierania umów sprzedaży złomu, zZakładem Produkcyjno-Handlowym (...)z siedzibą wR., działał z góry powziętym zamiarem bezpośrednim oszustwa, w sytuacji, gdy ustalenie powyższe zostało dokonane w oparciu o kryterium pozaustawowe „złej kondycji finansowej” spółki, a nadto nie uwzględnia specyfiki panującej w stosunkach handlowych pomiędzy przedsiębiorcami, a w szczególności instytucji „kredytu kupieckiego”, a także wedle relacji pokrzywdzonego osobą, która skłoniła go do zawarcia umowy (wprowadziła w błąd) na warunkach odmiennych, aniżeli zapłata całości ceny przed odbiorem towaru byłS. P., który to wedle oceny Sądu jest w pełni wiarygodny;
2) na podstawieart. 438 pkt 3 k.p.k., dokonanie błędnego, oraz całkowicie dowolnego ustalenia faktycznego, przyjętego za podstawę orzeczenia, mającego istotny wpływ na jego treść polegającego na przyjęciu, iż w chwili składania zamówieniaSpółka (...)nie była w stanie wywiązać się z zaciąganych zobowiązań finansowych w sytuacji, gdy dokumentacja księgowa stanowiąca podstawę tego ustalenia pochodzi z 2012r., a ogłoszenie upadłości nastąpiło 12 listopada 2012r.;
3) na podstawieart. 438 pkt 2 k.p.k., obrazę przepisów postępowania w postaciart. 4, 7 oraz 410 k.p.k., polegającą na dokonaniu wyłącznie niekorzystnej, zupełnie dowolnej, a także nie uwzględniającej całokształtu środków dowodowych ujawnionych na rozprawie, a w szczególności okoliczności, iżA. K.nie był członkiem zarząduspółki (...), ani też nie on składał za
4) na podstawieart. 438 pkt 2 k.p.k., obrazę przepisów postępowania w postaciart. 4, 7 oraz 410 k.p.k., polegającą na dokonaniu wyłącznie niekorzystnej, zupełnie dowolnej, a także nie uwzględniającej całokształtu środków dowodowych ujawnionych na rozprawie, a w szczególności wyjaśnień oskarżonego dotyczących „kredytu kupieckiego”, ocenie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, która to doprowadziła Sąd, do dokonania błędnych ustaleń faktycznych wskazanych wpkt Ininiejszej apelacji;
5) na podstawieart. 438 pkt 2 k.p.k., obrazę przepisów postępowania w postaciart. 415 § 5 zd. 2 k.p.k., polegającą na orzeczeniu od oskarżonego obowiązku naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonego w sytuacji, gdy o roszczeniu należnymM. B.prawomocnie orzekł sąd cywilny;
6) na podstawieart. 438 pkt 2 k.p.k., obrazę przepisów postępowania w postaciart. 424 § 1 pkt 1 oraz 2 k.p.k., polegającą na sporządzeniu uzasadnienia orzeczenia, sprzecznego z dokonanymi w sprawie ustaleniami faktycznymi zawartymi w wyroku - w zakresie okoliczności w jakie błędnie został wprowadzony pokrzywdzony, oraz osoby wywołującej tenże błąd, wyłącznie częściowym wskazaniu, które z ustaleń faktycznych zostały dokonane, w oparciu o konkretne środki dowodowe, oraz zaniechaniu szczegółowego omówienia podstawy prawnej wyroku, które to odzwierciedla uchybienia proceduralne dotycząceart. 4, 7 oraz 410 k.p.k.;
Na podstawieart. 427 § 1 k.p.k.w związku zart. 437 § 1 k.p.k.obrońca wniósło uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzuconego mu czynu; z ostrożności procesowej zaś, o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Odpowiedź na apelacje obrońców oskarżonego złożył pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego. Wniósł o utrzymanie w mocy zaskarżonego wyroku i uznanie złożonych apelacji za oczywiście bezzasadne.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Apelacje wniesione przez obrońców oskarżonegoA. K.okazały się bezzasadne i to w stopniu oczywistym i – jako takie – nie zasługiwały na uwzględnienie.
Mając na uwadze fakt, że sformułowane w tych środkach odwoławczych zarzuty są w przeważającej mierze tożsame ze sobą, Sąd Apelacyjny uznał za celowe łączne ustosunkowanie się do tych zarzutów.
Nie mają racji skarżący wywodząc, że Sąd Okręgowy wyrokując w niniejszej sprawie oparł się jedynie na części zgromadzonego i ujawnionego w toku rozprawy głównej materiału dowodowego (art. 410 k.p.k.), który ocenił wbrew regułom wyrażonym wart. 4 i 7 k.p.k., zaś pisemne motywy powziętego przez tenże Sąd rozstrzygnięcia nie spełniają wymogów określonych wart. 424 k.p.k.
Podkreślić trzeba, że treść uzasadnienia zaskarżonego wyroku w konfrontacji z treścią poszczególnych protokołów rozprawy wskazuje, że Sąd Okręgowy ferując zaskarżonywyrok miał na uwadze całokształt zgromadzonych i ujawnionych w toku tego postępowania dowodów (art. 410 k.p.k.). W uzasadnieniu wyroku Sąd Okręgowy prawidłowo wskazał fakty, które uznał za udowodnione i należycie wyjaśnił, na jakich w tej mierze oparł się dowodach i dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych oraz wyjaśnił podstawę prawną wyroku (art. 424 § 1 pkt 1 i 2 k.p.k.).
Podstawę ustalenia stanu faktycznego w niniejszej sprawie stanowiły przede wszystkim – poza dowodami z dokumentów– zeznania świadków między innymiS. P.,M. B.,J. B.,S. J.. Sąd Okręgowy dokładnie przeanalizował depozycje tych osób, w szczególności pokrzywdzonegoM. B.i w sposób logiczny uzasadnił, dlaczego uznał je za wiarygodne. Ocena ta zasługuje na aprobatę sądu odwoławczego.
Zebrane dowody jednoznacznie wskazują, że oskarżonyA. K.działał z zamiarem osiągnięcia korzyści majątkowej poprzez wprowadzenie w błąd pokrzywdzonego.W przeciągu jednego miesiąca oskarżony zawarł w imieniuspółki (...) Sp. z o.o.z pokrzywdzonym dwie transakcje, po czym zakupiony złom sprzedałfirmie (...) SAzK.po zaniżonej cenie.Spółka (...)poniosła także koszty transportu. Już to zachowanie oskarżonego dowodzi, że miał on zamiar wprowadzenia w błąd pokrzywdzonego co do zapłaty. Nie sposób bowiem zaakceptować poglądu, iż oskarżony, mając zamiar zapłacić pokrzywdzonemu za zakupiony złom jednocześnie prawie natychmiast sprzedaje go po niższej cenie a więc przez swe działanie spowodował stratę w majątku reprezentowanej przez siebie spółki wynikającą z tych obydwu transakcji.
Zarówno podczas pierwszego, jak i drugiego zamówieniafirma (...)przystała na warunki płatności tj. zaliczka w wysokości 20 % wartości dostawy płatna w dniu odbioru, natomiast pozostała część miała zostać zapłacona w terminie 30 dni od wystawienia faktury.A. K.nie wywiązał się w uzgodnionym terminie z zapłaty płatności. Przyznał, że pieniądze były mu potrzebne i dlatego wnosił o odroczony termin płatności podczas transakcji zM. B.(k. 375). Z jego zachowania wynika, że nie miał on zamiaru dokonać zapłaty za zakupiony towar, chociażspółka (...)dysponowała środkami finansowymi na przynajmniej częściową spłatę zobowiązania, bowiemZ.niezwłocznie dokonała płatności za zakupiony złom (k. 277). Trafnie podniósł Sąd Okręgowy, że niewiarygodne są twierdzenia oskarżonego odnośnie tego, że niewywiązanie się z zapłaty za pobrany towar z firmyM. B.było wynikiem opóźnień w płatnościach na rzeczspółki (...)przezFabrykę (...). Problemy z płatnościami na rzecz spółkiA. K.rozpoczęły się bowiem dopiero pod koniec 2011r., natomiast transakcjespółki (...)izakładu (...)miały miejsce na przełomie kwietnia i maja 2011r. (k. 265v).
Na marginesie trzeba zaznaczyć, że transakcja międzyspółką (...)aZ.nie miała formy kredytu kupieckiego, była umową kupna-sprzedaży z terminem płatności zgodnym z ustawą o podatku VAT i ze złożonym zleceniem.
Wprawdzie upadłośćspółki (...)została ogłoszona w dniu 12 listopada 2012r., to w trakcie dokonywanych transakcji z zakłademM. B.(...),spółka (...)znajdowała się w złej kondycji finansowej. Nie realizowała swoich zobowiązań terminowo, zalegała z płatnościami wobec Skarbu Państwa i innych podmiotów. Oskarżony swoim zachowaniem wprowadził pokrzywdzonego w błąd, co do zamiaru zapłaty całości należności za zamówiony i pobrany towar. Podejmowane przezM. B.próby wyegzekwowania należności za sprzedany złom nie przyniosły jednak rezultatu.
Podkreślić trzeba, że obdarzenie wiarą w całości lub w części jednych dowodów oraz odmówienie tej wiary innym, jest prawem sądu, który zetknął się z dowodami bezpośrednio i pozostaje pod ochronąart. 7 k.p.k., jeżeli tylko zostało poprzedzone ujawnieniem w toku rozprawy głównej całokształtu okoliczności sprawy, stanowi wyraz rozważenia wszystkich okoliczności przemawiających zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego, jest zgodne ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego, a nadto zostało wyczerpująco i logicznie uargumentowane w uzasadnieniu wyroku. W ocenie Sądu Apelacyjnego, Sąd I instancji wszystkie te wymogi spełnił.
Oczywisty jest fakt, że argumenty przedstawione przez Sąd zawsze będą niewystarczające dla strony, dla której zapadł niekorzystny wyrok. Rzecz jednak w tym, że patrząc obiektywnie na uzasadnienie zaskarżonego wyroku nie sposób dopatrzeć się naruszenia, które wynikałoby z niejasnej argumentacji, rozstrzygnięcia niedających się usunąć wątpliwości na niekorzyść oskarżonego, czy też skazania pomimo braku dowodów. Apelacje wywiedzione przez obrońców oskarżonego nie dostarczają przekonujących i logicznych argumentów, które powyższy pogląd mogłyby podważyć. Twierdzeń skarżących nie można skutecznie przeciwstawić konkretnym dowodom, na których Sąd I instancji oparł swoje ustalenia co do zachowania oskarżonego. W toku postępowania dowodowego Sąd miał bezpośredni kontakt z każdym osobowym źródłem dowodowym, co niewątpliwie ułatwiało mu nabranie właściwego przekonania odnośnie waloru wiarygodności każdego z nich, w tym także co do oceny wyjaśnieńA. K..
Sąd Okręgowy omówił i przeanalizował w pisemnych motywach wyroku wszystkie zgromadzone w sprawie dowody. W sposób jasny, logiczny i wyczerpujący wyjaśnił przy tym, dlaczego dowody te uznał za wiarygodne i wskazujące na sprawstwoA. K.przypisanego mu przestępstwa oraz dlaczego odmówił wiary wyjaśnieniom oskarżonego w zakresie, w jakim tenże zaprzeczył, że dokonał zarzucanego mu przestępstwa.
Nie można postawić Sądowi Okręgowemu zarzutu, iż bezzasadnie oddalił na rozprawie w dniu 20 grudnia 2013r. (k. 314v) wniosek dowodowy adw.B. M.o dopuszczenie dowodu z zeznańW. A.. Świadek ten miał zeznawać na okoliczność składania przez oskarżonego propozycji polubownej spłaty zobowiązańspółki (...) Sp. z o.o.z siedzibą wK., proponowanych zabezpieczeń, odpowiedzi pokrzywdzonego na składane propozycje. Jak wynika z relacjiM. B.oskarżony proponował rozłożenie należności na raty, ustanowienie hipoteki na nieruchomości, jednakże proponowane przez oskarżonego formy zabezpieczenia długu były jedynie pozorne. Miały one na celu wzbudzenie zaufania pokrzywdzonego, bowiem np.(...) spółki (...)były obciążone wpisami hipotecznymi (k. 262v). PokrzywdzonyM. B.na rozprawie przyznał, żeA. K.dokonał wpłaty na jego rzecz łącznie kwoty 48 000 zł (k. 261). Okoliczność ta nie była kwestionowana przez strony postępowania. W świetle powyższego, słusznie Sąd Okręgowy uznał, że okoliczności, na które miałby zeznawać świadek, nie miały istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy.
Nie jest trafny podniesiony przez obrońców oskarżonego zarzutart. 415 § 5 k.p.k.Jak słusznie wypowiedział się Sąd Okręgowy, nałożenie obowiązku naprawienia szkody w trybieart. 46 § 1 k.k.nie stoi w sprzeczności z treściąart. 415 § 5 k.p.k.
Sąd odwoławczy w pełni podziela stanowisko Sądu Apelacyjnego w Białymstoku przedstawione w wyroku tego Sądu z dnia 26 czerwca 2013r. sygn. akt II AKa 108/13, że „klauzula antykumulacyjna zart. 415 § 5 zdanie drugie k.p.k.wymaga dla swego zastosowania zarówno tożsamości przedmiotowej, jak i tożsamości podmiotowej”. W niniejszej sprawie zachodzi jedynie tożsamość przedmiotowa (podstawa roszczenia), nie istnieje natomiast tożsamość podmiotowa. Tospółka (...) Sp. z o.o., a nie oskarżonyA. K., widnieje w nakazie zapłaty z dnia 16 stycznia 2012 r. w sprawie IX GNc 5/12 (k. 25). Brak zatem przeszkód do orzeczenia obowiązku naprawienia szkody od oskarżonegoA. K.na rzecz pokrzywdzonego. Zaprezentowana w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia argumentacja w tej materii w pełni zasługuje na aprobatę Sądu Apelacyjnego.
Za całkowicie bezzasadny należy również uznać podniesiony przez skarżącego zarzut błędu w ustaleniach faktycznych, którego jakoby miał się dopuścić Sąd I instancji, poprzez przyjęcie, że oskarżonyA. K.działał z zamiarem bezpośrednim wprowadzenia pokrzywdzonego w błąd co do zamiaru zapłaty. Zarzut powyższy jest ściśle związany z zarzutami naruszenia przez Sąd Okręgowy przepisów postępowania i stanowi pochodną odmiennej oceny dowodów, dokonanej w wywiedzionym środku odwoławczym, której Sąd Apelacyjny w żadnej części nie podziela.
Sąd Apelacyjny aprobuje przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku argumentację w kwestii wyczerpania przezA. K.zarówno przedmiotowych,jak i podmiotowych znamion przestępstwa zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k., którego popełnienie zostało przypisane oskarżonemu tym orzeczeniem. Podkreślić przy tym trzeba, że – zdaniem Sądu Apelacyjnego – nie można podzielić stanowiska obrońcy oskarżonego adw.T. B.o naruszeniu przez Sąd Okręgowy przepisuart. 424 § 1 pkt 1 i 2 k.p.k.
Odnosząc się do wymierzonejA. K.za przypisany mu czyn kary 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania wskazać trzeba, że – w ocenie Sądu Apelacyjnego – także i w tej części orzeczenie Sądu Okręgowego jest prawidłowe.
Sąd I instancji w pisemnych motywach wyroku (strona 15-16 uzasadnienia) wskazał okoliczności, które spowodowały orzeczenie wobec oskarżonego powyższej kary oraz miały wpływ na jego wymiar zarówno te obciążające oskarżonego, jak i te o korzystnej dla niego wymowie, mając przy tym na względzie dyrektywy wymiaru kary określone wart. 53 k.k.Dokonana przez Sąd Okręgowy ocena i analiza tych okoliczności zasługuje na aprobatę Sądu Apelacyjnego.
Biorąc pod uwagę powyższe względy, nie podlega uwzględnieniu wniosek autorów apelacji o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu, bądź uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Wobec oczywistej bezzasadności omówionych zarzutów podniesionych w apelacjach obrońców oskarżonegoA. K.i niestwierdzenia uchybień określonych wart. 439 i 440 k.p.k., podlegających uwzględnieniu z urzędu, Sąd Apelacyjny utrzymał zaskarżony wyrok w mocy.
W oparciu o treśćart. 627 k.p.k.w zw. zart. 634 k.p.k.Sąd Apelacyjny zasądził od oskarżonegoA. K.na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe tj. kwotę 300 złotych tytułem opłaty za postępowanie odwoławcze oraz 20 złotych tytułem zwrotu wydatków tego postępowania.
Z tych wszystkich względów, Sąd Apelacyjny orzekł, jak w wyroku.