Sąd Okręgowy w Bydgoszczy
II Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: II Cz 1017/13
Data wyroku: 2014-01-20 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Aurelia Pietrzak
Słowa kluczowe: Koszty Procesowe
Podstawa prawna: art. 102 ust. 1 a contrario ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych

Sygn. akt II Ca 1017/13

POSTANOWIENIE
Dnia 20 stycznia 2014 r.
Sąd Okręgowy w Bydgoszczy II Wydział Cywilny - Odwoławczy

w następującym składzie:

Przewodniczący : SSO Aurelia Pietrzak

po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2014 r. w Bydgoszczy
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z wnioskuZ. C.
z udziałemK. C.
o podział majątku wspólnego
na skutek zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 13 listopada 2013 r., sygn. akt II Ns584/11
postanawia

oddalić zażalenie.

II Cz 1017/13

UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 13 listopada 2013 r. Sąd Rejonowy w Bydgoszczy oddalił wniosek wnioskodawcy o zwolnienie od kosztów sądowych w postaci opłaty od apelacji. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd powołując się na art. 102 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych uznał, iż postępowanie sądowe jest co do zasady odpłatne, a Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata (art. 1262§ 1 k.p.c.). Z kolei zwolnienie od kosztów sądowych jest odstępstwem od tej zasady, w interesie osób słabszych ekonomicznie, umożliwiając im realizację konstytucyjnego prawa do sądu.
Po dokonaniu analizy oświadczenia złożonego przez wnioskodawcę, Sąd I instancji uznał, iżZ. C.posiada realną możliwość uiszczenia opłaty od apelacji, albowiem ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, dochodach i majątku wynika, że na utrzymaniu nie posiada nikogo, jest właścicielem samochodu markiO. (...)rok produkcji 2007r., ma oszczędności w wysokości 12.000 zł, ponadto jest współposiadaczem lokatorskiego prawa do lokalu będącego przedmiotem postępowania. Wnioskodawca jest zatrudniony wS.z wynagrodzeniem miesięcznym 7000 zł netto, przy czym nie jest to stała praca zarobkowa. Ponosi on koszty utrzymania wS.zamykające się kwotą 10.000(...)., nie wyszczególnił jednak jakie są to koszty.
Sąd zaznaczył, że postępowanie w sprawie trwa od lutego 2011 r., a zatem wnioskodawca mógł poczynić w swoim budżecie takie oszczędności, które pozwoliłyby na prowadzenie postępowania bez uszczerbku w koniecznych kosztach utrzymania . W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 100 a contrario ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, wniosek oddalił.

Zażalenie na powyższe orzeczenie wniósł wnioskodawca, zarzucając Sądowi I instancji naruszenie przepisów art. 100 i 101 ustawy o kosztach sądowych, domagając się zmiany zaskarżonego orzeczenia poprzez zwolnienie wnioskodawcy od kosztów sądowych, ewentualnie od opłaty od apelacji. Skarżący podniósł, iż koszty utrzymania w Szwecji są wysokie, a oszczędności wykazane w oświadczeniu chce przeznaczyć na spłatę uczestniczki.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest zasadne.
Zgodnie zart. 102 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnychzwolnienia od kosztów sądowych może domagać się osoba fizyczna, która złożyła oświadczenie, że nie jest w stanie ich ponieść bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Zwolnienie od kosztów sądowych jest instytucją wyjątkową, bowiem intencją ustawodawcy było to, aby traktowano ją jako wyjątek od zasady samofinansowania przez strony procesu lub postępowania nieprocesowego (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24.09.1984, II Cz 104/84, nie publikowane). Zwolnienie od kosztów sądowych stanowi w istocie pomoc Państwa dla osób, które z uwagi na ich sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów sądowych bez wywołania uszczerbku w koniecznych kosztach utrzymania siebie i rodziny. Ubiegający się o taką pomoc winien więc w każdym przypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające może zwrócić się o pomoc Państwa.
W ocenie Sądu II instancji, wnioskodawca składając wniosek o podział majątku wspólnego, jak i w trakcie trwania tego postępowania, winien liczyć się z koniecznością ponoszenia kosztów sądowych, więc winien na ten cel zabezpieczyć odpowiednią sumę. Fakt, iż wnioskodawca będzie zobowiązany do spłaty uczestniczki i na ten cel chce przeznaczyć zgromadzone oszczędności, w żaden sposób nie może wpływać na obowiązek samofinansowania strony w postępowaniu sądowym. Kwestia spłaty nie ma pierwszeństwa przed obowiązkiem uiszczenia kosztów sądowych na rzecz Skarbu Państwa.
Mając powyższe na uwadze, Sąd Okręgowy uznał, iż Sąd Rejonowy doszedł do prawidłowych wniosków i słusznie oddalił wniosekZ. C.o zwolnienie od kosztów sądowych, dlatego na podstawieart. 385 k.p.c.w zw. zart. 397 § 2 k.p.c.iart. 13 § 2 k.p.c.oddalił zażalenie jako niezasadne.