Sąd Okręgowy w Tarnowie
IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IV U 661/13
Data wyroku: 2014-03-18 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Kazimierz Kostrzewa
Słowa kluczowe: Renta Z Tytułu Niezdolności Do Pracy
Podstawa prawna: Art. 57 ust 1ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2009 r. nr 153, poz. 1227 ze zm.)

Sygn. akt IV U 661/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 18 marca 2014 roku
Sąd Okręgowy w Tarnowie – Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący: SSO Kazimierz Kostrzewa
Protokolant: st. sekr. Sądowy Patrycja Czarnik
po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2014 roku w Tarnowie na rozprawie
sprawy z odwołaniaJ. L.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.
z dnia 8 listopada 2012 roku nr(...)
w sprawieJ. L.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.
o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy
oddala odwołanie.
Sygn. akt IV U 661/13

UZASADNIENIE
wyroku z dnia 18 marca 2014 r.
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.decyzją z dnia 8 listopada 2012 r. znak(...)odmówiłJ. L.prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. W szczególności organ rentowy wskazał, że ubezpieczony został orzeczeniem komisji lekarskiej z dnia 05.09.2012 r. uznany za zdolnego do pracy.
J. L.w odwołaniu od tej decyzji domagał się jej zmiany i przyznania mu renty z tytułu niezdolności do pracy, podnosząc, że zaskarżona decyzja jest krzywdząca i nie oddaje rzeczywistego stanu zdrowia.
Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie, powołując się na brak przesłanek do przyznania renty z tytułu niezdolności do pracy, podtrzymując tym samym argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji oraz domagał się zasądzenia na rzecz organu rentowego zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.
Bezspornym w niniejszej sprawie było, żeJ. L.urodzony w dniu (...), ukończył szkołę zawodową o specjalności zbrojarz, pracował jako pracownik ogólnobudowlany, zbrojarz, cieśla. Dotychczas nie pobierał renty z tytułu niezdolności do pracy. W dniu 06.06.2012 r. złożył wniosek o ustalenie prawa do świadczenia rentowego.
(okoliczności bezsporne)
Celem wyjaśnienia istoty sporu tj. ustalenia istnienia uJ. L.niezdolności do pracy w rozumieniu zart. 12, art. 13 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(DzU Nr 162 poz. 1118 z późń zm.) Sąd dopuścił dowód z opinii biegłych sądowych: specjalistów z zakresu neurologii, kardiologii, interny, chirurgii-ortopedii oraz psychiatrii.
Biegli sądowi z zakresu neurologii, kardiologii, interny oraz chirurgii-ortopedii w zbiorczej pisemnej opinii stwierdził u odwołującego:
- stabilną chorobę niedokrwienną serca,
- nadciśnienie tętnicze pierwotne 2 stopnia,
- zespół bólowy kręgosłupa na podłożu zmian zwyrodnieniowych,
- zawroty głowy w wywiadzie.
W oparciu o przeprowadzone badanie oraz wyniki badań specjalistycznych biegli sądowi uznali, że odwołujący nie jest niezdolny do pracy zarobkowej.
Z uzasadnienia opinii wynika, że odwołujący ma stwierdzoną stabilną chorobę niedokrwienną serca na podłożu funkcji drobnych naczyń wieńcowych – kardiologiczny zespół X. wykonana w 2007 r. koronarografia nie wykazała zmian w dużych tętnicach wieńcowych. Nadciśnienie tętnicze umiarkowane z niewielkim przerostem lewej komory serca i wydolnym układem krążenia, które wymagają leczenia farmakologicznego jednak nie naruszają sprawności organizmu w stopniu powodującym niezdolność do pracy. W zakresie układu ruchu stwierdza się przewlekły zespól bólowy kręgosłupa na podłożu zmian zwyrodnieniowych i dyskopatycznych bez objawów korzeniowych, ubytkowych neurologicznych i bez istotnego upośledzenia sprawności organizmu. Ponadto stwierdza się bolesność i ograniczenie ruchomości w prawym stawie ramieniowym ze zmniejszeniem siły mięśniowej obręczy barkowej. Zmiany te nie powodują jednak istotnego ograniczenia sprawności kończyny górnej prawej.
(dowód: opinia sądowo- lekarska - k. 83-84 as)
Biegły sądowy z zakresu psychiatrii w pisemnej opinii stwierdził u odwołującego:
- organiczne zaburzenia afektywne.
W oparciu o przeprowadzone badanie, w tym osobiste badanie odwołującego oraz wyniki badań specjalistycznych biegły psychiatra uznał, że odwołujący jest zdolny do pracy zarobkowej zgodnie z poziomem posiadanych kwalifikacji.
W uzasadnieniu opinii biegły podniósł, że odwołujący w 2002 r. był leczony psychiatrycznie ambulatoryjnie z rozpoznaniem depresji reaktywne po utracie pracy. W czasie badań orzeczniczych w 2002 r. u odwołującego rozpoznano reaktywne zaburzenia nerwicowe depresyjno-lękowe i orzekano czasową niezdolność do pracy. Podczas rehabilitacji leczniczej w ramach prewencji rentowej ZUS z powodu patologii narządu ruchu w 2005 r. u niego nie stwierdzono zaburzeń psychicznych. W czasie badania MR w 2006 r. stwierdzono pojedyncze zmiany naczyniowe. Badaniem psychologicznym w 2007 r. stwierdzono, że wyniki testów organicznych zdecydowanie przemawiają za występowaniem zmian w obrębie OUN, a w strukturze osobowości zaznaczone są nieprawidłowości w postaci zaburzeń nerwicowych o obrazie psychastenii. W czasie badania orzeczniczego w 2011 r. rozpoznano zaburzenia nerwicowe o typie psychastenii – nieuporczywe. Jak wynika z dokumentacji odwołujący od 07.03.2011 r. pozostaje w okresowym leczeniu psychiatrycznym ambulatoryjnym z rozpoznaniem „organiczne zaburzenia nastroju”. W czasie obecnego badania psychiatrycznego nie stwierdza się istotnych odchyleń od stanu prawidłowego, w tym nasilonych zaburzeń funkcji poznawczych, zaburzeń nastroju, zaburzeń psychotycznych. W czasie badania odwołujący podawał głownie skargi na zaburzenia lękowe. Na podstawie dokumentacji medycznej oraz badania psychiatrycznego u odwołującego rozpoznano organiczne zaburzenia afektywne, które w obecnym stopniu nasilenia nie upośledzają funkcjonowania odwołującego w stopniu znacznym oraz nie powodują niezdolności do pracy zgodnie z poziomem kwalifikacji.
(dowód: opinia sądowo- lekarska - k. 96-98 as)
Odwołujący kwestionował opinie biegłych, nie zgłaszał jednak zarzutów merytorycznych. Podnosił jedynie że od 12 lat leczy się u różnych specjalistów, a w ostatnim czasie ma problemy z chodzeniem. Sąd nie podzielił jego zastrzeżeń do opinii biegłych uznając, iż opinie te w pełni zasługują na uwzględnienie jako prawidłowo przeprowadzony dowód sądowo-lekarski zwłaszcza, iż zastrzeżenia odwołującego nie miały merytorycznego charakteru ograniczając się do negacji wniosków. W przekonaniu Sądu zastrzeżenia zgłoszone przez odwołującego nie znajdują potwierdzenia w świetle analizy przedmiotowych opinii. W opiniowaniu sądowo-lekarskim zdaniem Sądu istotne znaczenie ma bowiem stopień naruszenia funkcji organizmu spowodowany stanem lub procesem chorobowym w odniesieniu do zdolności bądź niezdolności do pracy. Natomiast mnogość rozpoznanych schorzeń, stałe leczenie – nie przekładają się automatycznie na stopień zdolności do pracy. Subiektywne odczucia odwołującego muszą być oceniane w toku badania klinicznego i obiektywnie zweryfikowane. Obiektywna weryfikacja nie zawsze jednak spełnia oczekiwania stron zwłaszcza w postępowaniu w sprawach rentowych - co jednakże nie przesądza automatycznie, że opinia wydana jest z naruszeniem obiektywizmu i bezstronności.
Wydane w tym zakresie opinie biegłych sądowych neurologa, kardiologa, chirurga-ortopedy i psychiatry Sąd uznał za trafne i dostatecznie wyjaśniające przedmiot sporu, gdyż zostały wydane przez specjalistów z tego rodzaju schorzeń na jakie choruje odwołujący się, po wnikliwej analizie aktualnych wyników badań oraz zebranej aktach sprawy dokumentacji lekarskiej.
Opinie biegłych w ocenie Sądu spełniają ponadto wymogi przewidziane dla tego rodzaju środków dowodowych wart. 278 kpciart. 285 kpc, a także wRozporządzeniu Ministra Polityki Społecznej z dnia 14.12.2004 r. w sprawie orzekania o niezdolności do pracy(Dz. U. Nr 273, poz. 2711) w związku z art. 12-14 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS.
Pozostałe okoliczności sprawy Sąd uznał za bezsporne- bowiem nie były w żaden sposób kwestionowane przez strony, podobnie jak dokumenty przedstawione na ich stwierdzenie zebrane w aktach rentowych, które ocenił jako całkowicie wiarygodne i potwierdzające rzetelnie okoliczności nimi poświadczone.
Sąd rozważył, co następuje:
OdwołanieJ. L.od zaskarżonej decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.z dnia 8 listopada 2012 r. nie zasługuje na uwzględnienie.
Istotą sporu w niniejszej sprawie było ustalenie, czyJ. L.jest niezdolny do pracy czy też jest zdolny do pracy - jak to wynika z zaskarżonej decyzji organu rentowego.
Zgodnie zart. 57 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. 2009 r. nr 153, poz. 1227 z późn. zm.) renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który łącznie spełnia następujące warunki:

-

jest niezdolny do pracy,

ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy,

niezdolność do pracy powstała w okresach określonych w ustawie.

Zgodnie z dyspozycją art. 12 ustawy- niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu.
W myśl dyspozycji ust. 2 powołanego artykułu całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy, natomiast stosownie do ust. 3 częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnie z poziomem posiadanych kwalifikacji.
Równocześnie w myśl art. 13 ustawy, przy ocenie stopnia i trwałości niezdolności do pracy oraz rokowania co do odzyskania tej zdolności uwzględnia się stopień naruszenia sprawności organizmu oraz możliwość przywrócenia niezbędnej sprawności w drodze leczenia, jak również możność wykonywania dotychczasowej pracy, względnie możliwość przekwalifikowania zawodowego. Dalej w myśl ustępu 2 cytowanego artykułu, trwałą niezdolność do pracy orzeka się, jeżeli według wiedzy medycznej nie ma rokowań odzyskania zdolności do pracy.
W przedmiotowej sprawie, jak wynika z opinii biegłego sądowego z zakresu neurologii, kardiologii, chirurgii i interny, odwołujący z uwagi na stwierdzone u niego schorzenia nie jest niezdolny do pracy. Odwołujący z uwagi na schorzenia narządu ruchu i schorzenia kardiologiczne nie jest niezdolny do pracy zgodnie z poziomem kwalifikacji i może wykonywać dotychczasową pracę. Nadciśnienie tętnicze umiarkowane z niewielkim przerostem lewej komory serca i wydolnym układem krążenia, które wymagają leczenia farmakologicznego jednak nie naruszają sprawności organizmu w stopniu powodującym niezdolność do pracy. W zakresie układu ruchu stwierdza się przewlekły zespól bólowy kręgosłupa na podłożu zmian zwyrodnieniowych i dyskopatycznych bez objawów korzeniowych, ubytkowych neurologicznych, bez istotnego upośledzenia sprawności organizmu. Ponadto stwierdza się bolesność i ograniczenie ruchomości w prawym stawie ramieniowym ze zmniejszeniem siły mięśniowej obręczy barkowej. Zmiany te nie powodują jednak istotnego ograniczenia sprawności kończyny górnej prawej. Biegły psychiatra rozpoznał u odwołującego organiczne zaburzenia afektywne, które w obecnym stopniu nasilenia nie upośledzają funkcjonowania odwołującego w stopniu znacznym oraz nie powodują niezdolności do pracy zgodnie z poziomem kwalifikacji. Nie stwierdza się u niego istotnych odchyleń od stanu prawidłowego, w tym nasilonych zaburzeń funkcji poznawczych, zaburzeń nastroju, zaburzeń psychotycznych.
W niniejszym przypadku odwołujący nie spełnia przesłanek zart. 57 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. Nr 162, poz. 1118 z późn. zm.) i dlatego na podstawieart. 47714§1 k.p.c.należało orzec jak w sentencji wyroku.