Sąd Okręgowy w Koninie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 364/13
Data wyroku: 2014-01-17 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Robert Rafał Kwieciński, Marek Ziółkowski –, Agata Wilczewska
Teza: Nie tezować

Sygn. akt II Ka 364/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 17 stycznia 2014 roku
Sąd Okręgowy w Koninie, Wydział II Karny w składzie:
Przewodniczący: SSO Agata Wilczewska
Sędziowie: SO Robert Rafał Kwieciński
SO Marek Ziółkowski – spr.
Protokolant: st. sekr. sąd. Irena Bąk
przy udzialeH. L.Prokuratora Prokuratury Okręgowej
po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2014 roku
sprawyK. K.
oskarżonego zart. 278 § 1 k.k.i inne
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Turku
z dnia 10 września 2013 roku sygn. akt II K 606/11

I
Zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:

- uchyla orzeczenie o karze łącznej zawarte w pkt 10. oraz orzeczenie zawarte w pkt. 9. wyroku;
- zmienia rozstrzygnięcie zawarte w pkt 8. w ten sposób, że uznaje oskarżonegoK. K.za winnego tego, że w dniu 29 maja 2011 r. weW.w woj.(...)kierował rowerem po drodze publicznej, czym nie zastosował się do orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w Turku z dnia 24 listopada 2009 r., w sprawie o sygn. akt II K 287/09 zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych oraz rowerów na okres 3 lat, tj. popełnienia występku zart. 244 k.k.i za to na podstawieart. 244 k.k.wymierza mu karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności, a nadto na podstawieart. 5§1 pkt 4 k.p.w.w zw. zart. 45§1k.w. umarza postępowanie wobec oskarżonegoK. K.o to, że w dniu 29 maja 2011 r. weW.w woj.(...), kierował rowerem po drodze publicznej będąc w stanie nietrzeźwości 0,45 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, tj. o wykroczenie z art. 87 § 1a k.w.;
- na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.łączy orzeczone wobec oskarżonegoK. K.kary pozbawienia wolności i wymierza mu karę łączną w wymiarze 1 (jednego) roku i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności;

II
utrzymuje zaskarżony wyrok w mocy w pozostałej części;

III
zwalnia oskarżonego w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze w tym od opłaty za obie instancje;

IV
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.Z. P.kwotę 516,60 złotych z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu odwoławczym.

M. Z.
A. W.R. R. K.

II Ka 364/13

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 10 września 2013 r. Sąd Rejonowy w Turku w sprawie II K 606/11:

1
oskarżonychP. B.,Ł. K.iK. K.uznał za winnych tego, że:

-

w kwietniu 2011 r. w miejscowościK., w woj.(...)działając wspólnie i w porozumieniu przy użyciu piły spalinowej dokonali wyrębu, a następnie kradzieży 5 sztuk drzewa akacji o masie 3,276m3o wartości 458,64 zł., które przecięciu na krótsze odcinki sprzedali na szkodę NadleśnictwaT., tj. przestępstwa zart. 278 § 1 k.k.;

na początku maja 2011 r. w miejscowości(...)(...)gm.W., w woj.(...)działając wspólnie i w porozumieniu z nowobudowanego budynku mieszkalnego dokonali kradzieży przewodów instalacji elektrycznej o wartości łącznej 1.000,00 zł, czym działali n szkodęR. G., tj. przestępstwa zart. 278 § 1 k.k.;

na początku maja 2011 r. w miejscowości(...)(...)gm.W., w woj.(...)działając wspólnie i w porozumieniu z nowobudowanego budynku mieszkalnego dokonali kradzieży przewodów instalacji elektrycznej o łącznej wartości 500,00 zł, czym działali na szkodęR. G.tj. przestępstwa zart. 278 § 1 k.k.;

przyjmując, iż działali w podobny sposób w krótkich odstępach czasu to jest w warunkach ciągu trzech przestępstw zart. 278 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 278 § 1 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.wymierzył każdemu z nich karę 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności oraz na podstawieart. 33 § 1, 2 i 3 k.k.karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych po 10 zł każda;

2
na podstawieart. 290 § 2 k.k.orzekł od oskarżonegoP. B.na rzecz NadleśnictwaT.tytułem nawiązki kwotę 917,28 zł.;

3
na podstawieart. 46 § 1 k.k.orzekł wobecP. B.obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzeczR. G.kwoty 500,00 zł.;

4
w oparciu oart. 290 § 2 k.k.orzekł od oskarżonegoŁ. K.na rzecz NadleśnictwaT.tytułem nawiązki kwotę 917,28 zł.;

5
na mocyart. 46 § 1 k.k.orzekł wobec oskarżonegoŁ. K.obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzeczR. G.kwoty 500,00 zł.;

6
na podstawieart. 290 § 2 k.k.orzekł od oskarżonegoK. K.na rzecz NadleśnictwaT.tytułem nawiązki kwotę 917,28 zł.;

7
na mocyart. 46 § 1 k.k.orzekł wobec oskarżonegoK. K.obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzeczR. G.kwoty 500,00 zł.;

8
oskarżonegoK. K.uznał za winnego tego, że w dniu 29 maja 2011 r. weW., w woj.(...)kierował rowerem po drodze publicznej będąc w stanie nietrzeźwości – 0,45 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, pomimo orzeczonego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Turku z dnia 24 listopada 2009 r. w sprawie o sygn. akt. II K 287/09 zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych oraz rowerów na okres 3 lat, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, tj. przestępstwa zart. 178a § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.iart. 244 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.i za to na podstawieart. 244 k.k.w zw. 11§ 3 k.k.wymierzył mu karę 9 miesięcy pozbawienia wolności;

9
na podstawieart. 42 § 2 k.k.w zw. zart. 43 § 1 k.k.orzekł wobec oskarżonegoK. K.zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów na okres 3 lat;

10
na mocyart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.połączył orzeczone wobec oskarżonegoK. K.w pkt. 1 i 9 wyroku kary pozbawienia wolności i wymierzył mu karę łączną pozbawienia wolności w wymiarze 1 roku i 6 miesięcy;

11
na podstawieart. 69 § 1 k.k.iart. 70 2 k.k.wykonanie orzeczonych kar pozbawienia wolności warunkowo zawiesił oskarżonymP. B.iŁ. K.na okres próby 3 lat;

12
w oparciu o przepis art. 73 § 2 w okresie próby oddał oskarżonychP. B.iŁ. K.pod dozór kuratora sądowego;

13
na mocyart. 44 § 2 k.k.orzekł przepadek dowodów rzeczowych wyszczególnionych i opisanych w wykazie dowodów rzeczowych na k. 82 przez ich zniszczenie;

14
na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemuK. K.okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie w dniach 19 maja 2011 r. – 20 maja 2011 r.;

15
w oparciu oart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary grzywny zaliczył oskarżonemuP. B.okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie w dniu 19 maja 2011 r. uznając tym samym grzywnę za wykonaną w wysokości 2 stawek dziennych po 10 zł. Każda;

16
na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary grzywny zaliczył oskarżonemuŁ. K.okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie w dniach 19 maja 2011 r. – 20 maja 2011 r. uznając tym samym grzywnę za wykonaną do wysokości 4 stawek dziennych po 10 zł. Każda;

17
na podstawieart. 627 k.p.k.w zw. zart. 633 k.p.k.zasądził od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa poniesione wydatki i tak, od oskarżonegoP. B.w kwocie 2.796,32 zł, od oskarżonegoŁ. K.w kwocie 240,61 zł, od oskarżonegoK. K.w kwocie 3422,45 zł, a na podstawieart. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych(tekst. jedn. Dz. U. 1983, nr 49, poz. 223 ze zm.) zwolnił ich od uiszczenia opłaty.

Apelację od powyższego wyroku złożył obrońca oskarżonegoK. K., zaskarżając go w części dotyczącej wymiaru kary. Na podstawieart. 438 pkt. 4 k.p.k.wyrokowi zarzucił rażącą niewspółmierność kary. Podnosząc ten zarzut, na podstawieart. 437 § 1 i 2 k.p.k.wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i orzeczenie zawieszanie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Apelacja obrońcy okazała się o tyle zasadna, że w wyniku jej rozpoznania, niezależnie od argumentów w niej podniesionych zachodziła konieczność zmiany pkt. 8 zaskarżonego wyroku oraz uchylenia orzeczenia o karze łącznej zawartego w pkt. 10 orzeczenia oraz wymierzenia nowej kary łącznej. Konieczność taka powstała z uwagi na okoliczność, iż pomiędzy datą wydania wyroku przez Sąd Rejonowy, a dniem orzekania przez Sąd Okręgowy, doszło do zmiany stanu prawnego dotyczącego czynów polegających na kierowaniu w stanie nietrzeźwości po drodze publicznej środkami innymi niż mechaniczne, a zatem także rowerami. Na mocy art. 2 pkt. 3 ppkt. a) oraz art. 12 pkt. 3 ustawy z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw, od dnia 9 listopada 2013 r. czyny te nie stanowią już przestępstwa, lecz wykroczenie stypizowane w art. 87 § 1a k.w.
Niezależnie od konieczności kwalifikowania kierowania rowerem w stanie nietrzeźwości po drodze publicznej kategoriach wykroczenia, w sytuacji gdy kierujący narusza jednocześnie w ten sposób orzeczony przez sąd zakaz prowadzenie pojazdów tego rodzaju po drogach publicznych, nadal dopuszcza się on jednego czynu (wyr. SN z 05.01.2011, IV KK 291/10, LEX 736260). Przyjąć należy, iż czyn ten wyczerpuje wówczas zarówno znamiona przestępstwa zart. 244 k.k.jak i wykroczenia zart. 87 § 1ak.w. W takiej sytuacji zastosowanie znajduje regułą zawarta wart. 10 § 1 zd. 1k.w., według której jeżeli czyn będący wykroczeniem wyczerpuje jednocześnie znamiona przestępstwa, orzeka się za przestępstwo i za wykroczenie, z tym że jeżeli orzeczono za przestępstwo i za wykroczenie karę tego samego rodzaju, wykonuje się surowszą. Reguła ta w niniejszej sprawie nie znajdzie jednak zastosowania z uwagi iż nastąpiło przedawnienie karalności. Należy bowiem zważyć iż czyn oskarżonego popełniony został w dniu 29 maja 2011 r. Przepis§ 1 art. 45k.w. stanowi iż karalność wykroczenia ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynął rok a jeżeli w tym okresie wszczęto postępowanie, karalność ta ustaje z upływem lat 2. Z dniem 29 maja 2013 r. nastąpiło więc przedawnienie karalności wykroczenia oskarżonego stypizowanego wart. 87 § 1ak.w. Mając na uwadze powyższe Sąd Okręgowy zmieniając rozstrzygnięcie z pkt. 8 zaskarżonego wyroku uznał oskarżonego za winnego tego, że w dniu 29 maja 2011 r. weW.w woj.(...)kierował rowerem po drodze publicznej, czym nie zastosował się do orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w Turku z dnia 24 listopada 2009 r., w sprawie o sygn. akt. II K 287/09 zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych oraz rowerów na okres 3 lat., tj. popełnienia występku zart. 244 k.k.i za to na jego podstawie wymierzył mu karę 4 miesięcy pozbawienia wolności. Nadto, z powodów wyżej przedstawionych, na podstawieart. 5 § 1 pkt. 4 k.p.w.w zw. zart. 45 § 1k.w. umorzył postępowanie wobec oskarżonego o to, że w dniu 29 maja 2011 r. weW.w woj.(...), kierował rowerem po drodze publicznej będąc w stanie nietrzeźwości 0,45 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu tj. wykroczenia z art. 87 § 1a k.w.
Przy wymiarze kary za przypisane przestępstwo zart. 244 k.k.jako okoliczności obciążające Sąd uwzględnił wysoki stopień społecznej szkodliwości czynu przejawiający się w lekceważeniu orzeczeń organów wymiaru sprawiedliwości oraz uprzednią wielokrotną karalność oskarżonego. Z uwagi na orzeczoną zmianę konieczne było również dokonanie zmiany w zakresie orzeczenia kary łącznej pozbawienia wolności, czemu Sąd odwoławczy dał wyraz wymierzając mu – w oparciu oart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.– karę łączną w wymiarze 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności. Przy określaniu jej wymiaru Sąd zastosował zasadę pełnej absorpcji uwzględniając bliskość czasową popełnionych czynów oraz rodzaj dobra chronionego prawem w które godziły.
Odnosząc się do zarzutu obrońcy oskarżonego należy wskazać, że o rażącej niewspółmierności kary w rozumieniuart. 438 pkt.4 k.p.k.nie można mówić w sytuacji, gdy Sąd – tak jak w przedmiotowej sprawie Sąd Rejonowy – wymierzając karę uwzględnił wszystkie okoliczności wiążące się z poszczególnymi ustawowymi dyrektywami i wskaźnikami wymiaru. O rażącej niewspółmierności kary nie można mówić także wówczas, gdy – tak jak było w przedmiotowej sprawie – granice swobodnego uznania sędziowskiego, stanowiącego ustawową zasadę sądowego wymiaru (art. 53 § 1 kk) , nie zostały przekroczone. Trzeba pamiętać, że rażąca niewspółmierność kary, o jakiej mowa wart. 438 pkt. 4 k.p.k.może zajść tylko wówczas, gdy na podstawie ujawnionych okoliczności, które powinny mieć wpływ na wymiar kary, można by przyjąć, że zachodziłaby wyraźna różnica pomiędzy karą wymierzoną w I instancji, a karą, która byłaby prawidłowa w świetle dyrektywart. 53 k.k.W przedmiotowej sprawie taka okoliczność nie zachodzi. Sąd Rejonowy wymierzając karę za czyny z pkt. 1 zaskarżonego wyroku oraz Sąd Okręgowy wymierzając karę za przypisany czyn zart. 244 k.k.uwzględniły w szczególności wielokrotną karalność oskarżonego który nowych czynów dopuszczał się w krótkim okresie po opuszczeniu zakładu karnego i odbyciu wcześniej orzeczonych kar. Okoliczność ta przesądza, iż warunkowe zawieszenie kary nie byłoby wystarczające dla osiągnięcia celów kary a w szczególności nie uzasadniałoby przekonania, że oskarżony nie powróci do popełniania przestępstw.
Na podstawieart. 29 ust. 1 ustawy Prawo o adwokaturzeoraz§ 2 ust. 1-3w zw. z§ 14 ust. 2 pkt. 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz. U. z 2002 r., nr 163, poz. 1348 ze zm.) orzeczono o kosztach nieopłaconej obrony udzielonej w postępowaniu odwoławczym z urzędu oskarżonemu.
O kosztach sądowych za postępowanie odwoławcze orzeczono na podstawieart. 634 k.p.k.w zw. zart. 626 k.p.k.orazart. 10 ust. 1w zw. zart. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych(Dz. U. 1983, nr 49, poz. 223 ze zm.).

M. Z.A. W.R. R. K.