Sąd Okręgowy w Tarnowie
IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IV U 1819/13
Data wyroku: 2014-09-19 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Dariusz Płaczek
Słowa kluczowe: Renta Z Tytułu Niezdolności Do Pracy
Podstawa prawna: art. 57 ust. 1 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2009 r. nr 153, poz. 1227 ze zm.)

Sygn. akt IV U 1819/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 19 września 2014 roku
Sąd Okręgowy w Tarnowie – Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący: SSO Dariusz Płaczek
Protokolant: st. sekr. sądowy Patrycja Czarnik
po rozpoznaniu w dniu 19 września 2014 roku w Tarnowie na rozprawie
sprawy z odwołaniaS. K.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT.
z dnia 23 października 2013 roku nr(...)
w sprawieS. K.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT.
o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy
oddala odwołanie.
Sygn. akt IV U 1819/13

UZASADNIENIE

wyroku Sądu Okręgowego w Tarnowie

z dnia 19 września 2014 r.
Decyzją z dnia 23.10.2013 r., nr(...), Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT., na podstawie przepisówustawy z dnia 17.12. 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227 ze zm.), odmówiłS. K.przyznania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, ponieważ komisja lekarska ZUS w orzeczeniu z dnia 10.10.2013 r. uznała, że wnioskodawca nie jest niezdolny do pracy.
W odwołaniu od tej decyzjiS. K.domagał się jej zmianyi przyznania mu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. W uzasadnieniu odwołujący podniósł, że zaskarżona decyzja jest dla niego krzywdząca, ponieważ stan zdrowia uniemożliwia mu wykonywanie pracy zarobkowej zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji. Stwierdzono bowiem u niego zmiany zwyrodnieniowe barku prawego, lordozę szyjną oraz dyskopatię i zmiany na tym poziomie.
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Bezsporne w niniejszej sprawie było, żeS. K.,urodzony (...), ma wykształcenie podstawowe, a pracował jako brukarz, betoniarz, skręcacz kabli, monter budowlany, monter instalacji zewnętrznych, monter instalacji sanitarnych, pomocnik montera, ślusarz, cieśla, cieśla- murarz, pracownik ogólnobudowlany i pracownik fizyczny.
Od 28.01.2013 r. do 24.09.2013 r. ubezpieczony pobierał świadczenie rehabilitacyjne. W dniu 04.09.2013 r. wystąpił do organu rentowego z wnioskiem o przyznanie mu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. W orzeczeniu z dnia 17.09.2013 r. lekarz orzecznik ZUS uznał, że istnieją okoliczności uzasadniające przyznanie ubezpieczonemu prawa do świadczenia rehabilitacyjnego na dalsze dwa miesiące. Po rozpoznaniu sprawy w trybie nadzoru Prezesa ZUS nad orzecznictwem lekarskim, na podstawie art. 14 ust. 5 pkt 3 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z FUS, sprawa skierowana została do komisji lekarskiej ZUS, która w orzeczeniu z dnia 10.10.2013 r. stwierdziła, że wnioskodawca nie jest niezdolny do pracy. Na tej podstawie, decyzją z dnia 23.10.2013 r. organ rentowy odmówiłS. K.przyznania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy.
(okoliczności bezsporne)
Sąd ustalił ponadto następujący stan faktyczny sprawy:
U odwołującego zdiagnozowano:

-

zmiany zwyrodnieniowe barku prawego, kolana lewego i kręgosłupa szyjnego,

zespół bólowy barku prawego,

przewlekły zespół bólowy szyjny,

nadciśnienie tętnicze w wywiadzie.

Odwołujący jest osobą zdolną do pracy.
Badany uskarża się na dolegliwości bólowe ze strony prawego barku i karku. Z tego powodu przyjmuje środki przeciwbólowe. Brak jest dokumentacji medycznej potwierdzającej pozostawanie przez w/w w leczeniu. Potwierdzeniem istniejących schorzeń są badania obrazowe kręgosłupa szyjnego, barku i stawów kolanowych. Przed rokiem opiniowany był rehabilitowany w ośrodku uzdrowiskowym w ramach prewencji rentowej ZUS. Końcowe testy funkcjonalne potwierdziły niski stopień niesprawności organizmu.
Nasilenie zmian zwyrodnieniowych w barku prawym ma mierny stopień (niewielki w stawach kolanowych; w odcinku szyjnym istnieją kilkupoziomowe zmiany o największym nasileniu na wysokości C6-C7). Odnotowano też niewielkie ograniczenia ruchomości w barku prawym oraz ograniczenie ruchomości kręgosłupa szyjnego we wszystkich kierunkach, przy zachowanej sile i odruchach głębokich.
Stopień nasilenia opisanej patologii nie jest duży, a upośledzenie funkcji organizmu znaczne.
dowód:

-

opinia sądowo- lekarska z dnia 02.06.2014 r.- k. 11-14,

Sąd podzielił wnioski wynikające z opinii biegłych sądowych chirurga ortopedy- traumatologa i neurologa, ponieważ opinia ta sporządzona została w sposób rzetelny, po osobistym przebadaniu ubezpieczonego oraz bardzo szczegółowej i wszechstronnej analizie dokumentacji zgromadzonej w aktach rentowych, przy czym biegli legitymowali się fachową wiedzą oraz odpowiednim doświadczeniem zawodowym. W ocenie Sądu, dokonana przez biegłych diagnoza schorzeń występujących u wnioskodawcy jest prawidłowa, zaś wnioski wynikające z opinii korespondują ze zgromadzoną dokumentacją medyczną oraz bazują na wynikach przeprowadzonego badania, co czyni opinię wewnętrznie spójną i logiczną. Opinia w sposób jednoznaczny i przejrzysty obrazuje stan zdrowia odwołującego i w oparciu o aktualne wskazania wiedzy medycznej kategorycznie rozstrzyga kwestię wpływu stwierdzonych u niego schorzeń na zdolność do pracy. Z tych też powodów, Sąd w pełni podzielił wnioski wynikające z opinii sądowo- lekarskiej odnośnie zdolności badanego do pracy zarobkowej.
Opinia powyższa została zakwestionowana przez odwołującego, który podniósł, że istniejące u niego schorzenia w okresie ostatnich dwóch lat nasiliły się. Z tego powodu, ma nasilone bóle barku prawego, które powodują, że nie jest w stanie pracować prawą ręką. Często też odczuwa tak silne drętwienie tej ręki, że nie jest w stanie utrzymać nawet łyżki. Jak podał odwołujący, z uwagi na występujące u niego dolegliwości, często bywa u lekarzy różnych specjalności. Do pisma zawierającego zarzuty wnioskodawca dołączył wynik badania MR barku prawego z dnia 17.06.2014 r.
Zdaniem Sądu, zarzuty odwołującego nie były zasadne.
Wydana w sprawie opinia jest wyczerpująca. W sposób przejrzysty obrazuje stan zdrowia ubezpieczonego. Odpowiada też na wszystkie istotne pytania, w pełni realizując dyspozycję Sądu wyrażoną w sentencji postanowienia o powołaniu biegłych sądowych. Biegli ci na podstawie osobistego badania wnioskodawcy, które przeprowadzone zostało dokładnie, zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie standardami oraz dogłębnej analizy dokumentacji medycznej znajdującej się w aktach rentowych, dokonali prawidłowego rozpoznania i sformułowali ostateczne wnioski, które Sąd w pełni podziela. Biegli dokonali oceny stanu zdrowia ubezpieczonego z punktu widzenia kryteriów określonych dyspozycjąart. 12 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z FUS - wyraźnie wskazując, że obecny stan zdrowia wnioskodawcy nie powoduje u niego niezdolności do pracy. W wyniku przeprowadzonego badania i na podstawie zalegającej w aktach dokumentacji medycznej biegli rozpoznali u w/w zmiany zwyrodnieniowe barku prawego, kolana lewego i kręgosłupa szyjnego, zespół bólowy barku prawego oraz przewlekły zespół bólowy szyjny. Uwzględnili zatem przy ocenie stanu zdrowia wymienione przez odwołującego w piśmie zawierającym zarzuty do opinii dolegliwości, na co wskazuje przeprowadzony przez lekarzy specjalistów wywiad z badanym (część B opinii- badania podmiotowe). Z uzasadnienia opinii sądowo- lekarskiej wyraźnie wynika natomiast, że nasilenie zmian zwyrodnieniowych w barku prawym ma mierny stopień. Odnotowano też niewielkie ograniczenia ruchomości w barku prawym oraz ograniczenie ruchomości kręgosłupa szyjnego we wszystkich kierunkach, przy zachowanej sile i odruchach głębokich. Stopień nasilenia opisywanej patologii nie jest duży, a upośledzenie funkcji organizmu nie jest znaczne. Biegli zauważyli również, że przed rokiem odwołujący był rehabilitowany w ośrodku uzdrowiskowym w ramach prewencji rentowej ZUS, a końcowe testy funkcjonalne potwierdziły niski stopień niesprawności jego organizmu. W tym miejscu podnieść należy, że nie każda choroba powoduje niezdolność do pracy,a jedynie taka, która niesie ze sobą naruszenie sprawności organizmu w stopniu znacznym. Takiego zaś biegli sądowi u badanego nie stwierdzili. W ocenie Sądu, nie ma więc powodu, aby kwestionować wnioski wynikające z wydanej w sprawie opinii, tym bardziej, że wnioskodawca nie przedstawił żadnych argumentów natury medycznej, które wnioski te podważałyby. Odwołujący przedłożył co prawda w toku niniejszego postępowania wynik badania MR barku prawego z dnia 17.06.2014 r., a zatem z daty po wniesieniu odwołania, jednak opis tego badania wskazuje na: zwiększenie jedynie płynu stawowego, widocznego w zachyłku pachowym, niewielkie wzmożenie ilości płynu w kaletce podnaramienno- podbarkowej, częściowe tylko uszkodzenie SST o charakterzetendinosis(uszkodzenie omięsnej trzymającej włókna mięśniowe) przy braku zmian w pozostałych ścięgnach mięśni rotatorów, prawidłowy obrąbek stawowy poza najpewniej wariantem rozwojowym dopiero zmiany o charakterze otworu podobrąbkowego u podstawy przednio - górnej części obrąbka stawowego, prawidłowy sygnał i przebieg ścięgna głowy długiej mięśnia dwugłowego ramienia z niewielką ilością płynu w jego pochewce oraz niewielkie nadżerki kostne na bocznym obrysie głowy kości ramiennej. Z opisu tego w żadnym razie nie można wyprowadzić wniosku o upośledzeniu sprawności organizmu odwołującego w stopniu znacznym. Przeciwnie, opisane zmiany mają niewielkie nasilenie albo początkowy charakter. Opis badania koresponduje zatem z wnioskami sformułowanymi przez biegłych sądowych w wydanej w sprawie opinii. Skoro tak, nie było potrzeby powtórnego badania ubezpieczonego przed organem rentowym i przewlekania postępowania.
Uwzględniając powyższe, na podstawie opinii biegłych chirurga ortopedy- traumatologa i neurologa, ocenionej pozytywnie, zgodnie z kryteriami zgodności z zasadami logiki i wiedzy powszechnej, poziomu wiedzy biegłych, a także sposobu motywowania oraz stopnia stanowczości wyrażonych w niej wniosków, Sąd oparł swoje rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie.
Pozostałe okoliczności sprawy Sąd uznał za bezsporne, gdyż nie były w żaden sposób kwestionowane przez strony, zaś dokumenty przedstawione na ich stwierdzenie nie budziły wątpliwości Sądu co do ich autentyczności.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Odwołanie od decyzji ZUS Oddział wT.z dnia 23.10.2013 r., w świetle ustalonego stanu faktycznego i obowiązujących przepisów prawa, nie zasługiwało na uwzględnienie.
Stosownie do treściart. 57 ust. 1 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227 ze zm.), renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który łącznie spełnia następujące warunki:

1
jest niezdolny do pracy,

2
ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy,

3
niezdolność do pracy powstała w okresach, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 i 2, pkt 3 lit. b, pkt 4, 6, 7 i 9, ust. 2 pkt 1, 3-8 i 9 lit.a, pkt 10 lit. a, pkt 11-12, 13 lit. a, pkt 14 lit. a i pkt 15-17 oraz art. 7 pkt 1-4, 5 lit. a, pkt 6 i 12, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów.

Zgodnie z dyspozycją art. 12 ustawy, niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu.
W myśl ust. 2 powołanego artykułu, całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy, natomiast stosownie do ust. 3, częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji.
Równocześnie w myśl art. 13 ustawy, przy ocenie stopnia i trwałości niezdolności do pracy oraz rokowania co do odzyskania tej zdolności uwzględnia się stopień naruszenia sprawności organizmu oraz możliwość przywrócenia niezbędnej sprawności w drodze leczenia, jak również możność wykonywania dotychczasowej pracy, względnie możliwość przekwalifikowania zawodowego. Zgodnie z ust. 2 tego artykułu, trwałą niezdolność do pracy orzeka się, jeżeli według wiedzy medycznej nie ma rokowań odzyskania zdolności do pracy.
Jak wynika z wydanej w niniejszej sprawie opinii biegłych chirurga ortopedy- traumatologa i neurologa, odwołujący, pomimo rozpoznanych u niego schorzeń w postaci zmian zwyrodnieniowych barku prawego, kolana lewego i kręgosłupa szyjnego; zespołu bólowego barku prawego; przewlekłego zespołu bólowego szyjnego i nadciśnienia tętniczego w wywiadzie, nie jest osobą niezdolną do pracy zarobkowej.
Nasilenie zmian zwyrodnieniowych w barku prawym ma mierny stopień (niewielki w stawach kolanowych; w odcinku szyjnym istnieją kilkupoziomowe zmiany o największym nasileniu na wysokości C6-C7). Odnotowano też niewielkie ograniczenia ruchomości w barku prawym oraz ograniczenie ruchomości kręgosłupa szyjnego we wszystkich kierunkach, przy zachowanej sile i odruchach głębokich. Stopień nasilenia opisywanej patologii nie jest duży, a upośledzenie funkcji organizmu nie jest znaczne.
Skoro więc zaskarżona przez odwołującego decyzja(...) OddziałwT.z dnia 23.10.2013 r. była zasadna, jego odwołanie od tej decyzji należało oddalić, przyjmując jako podstawę prawną takiego rozstrzygnięcia powołane wyżej przepisy prawa materialnego orazart. 47714§ 1 k.p.c.