Sąd Okręgowy we Wrocławiu
III Wydział Karny
Sygnatura akt: III Kp 210/14
Data wyroku: 2014-03-17 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Ewa Kałucka

Sygn. akt III Kp 210/14

POSTANOWIENIE
Dnia 17 marca 2014 roku

Sąd Okręgowy we Wrocławiu w III Wydziale Karnym w składzie:

Przewodniczący SSO Ewa Kałucka
Protokolant: Łukasz Bacik
przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej Iwony Elert
po rozpoznaniu na posiedzeniu
w sprawie o czyny zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.
zażalenia pokrzywdzonegoE. G.na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej dla Wrocławia-Stare Miasto z dnia 27 grudnia 2013 r. o umorzeniu postępowania (1 Ds. 5406/13)
na podstawieart. 329 § 1 i 2 k.p.k.iart. 437 § 1 k.p.k.w zw. zart. 465 § 1 k.p.k.

p o s t a n a w i a

utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie

UZASADNIENIE
Prokuratura Rejonowa dla Wrocławia-Stare Miasto prowadziła śledztwo pod sygn. akt 1 Ds. 5406/13 w sprawie:
I. doprowadzenia, w okresie od 09 kwietnia 1997 roku do listopada 1998 roku weW.,E. G.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 528.705 zł, tj. mienia znacznej wartości przezJ. W., a w tym:
- doprowadzenia, w okresie od 09 kwietnia 1997 roku do 23 czerwca 1997 roku weW.,E. G.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 41.250 złotych
- doprowadzenia, w okresie od 09 kwietnia 1997 roku do 23 czerwca 1997 roku weW.,E. G.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 32.255 złotych
- doprowadzenia, w dniu 23 czerwca 1997 roku weW.,E. G.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 98.000 złotych
- doprowadzenia, w dniu 25 czerwca 1997 roku weW.,E. G.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 120.000 złotych
- doprowadzenia, w sierpniu 1997 roku weW.,E. G.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 39.200 złotych
- doprowadzenia, w dniu 12 grudnia 1997 roku weW.,E. G.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 150.000 złotych
- doprowadzenia, w dniu 14 listopada 1998 roku weW.,E. G.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 48.000 złotych
tj. o czyn zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.
II. doprowadzenia i usiłowania doprowadzenia, w okresie od czerwca 1997 roku do maja 1999 roku weW.,E. G.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 168.000 złotych tj. mienia znacznej wartości przezJ. W., a w tym:
- doprowadzenia, w okresie od czerwca 1997 roku do lutego 1999 roku weW.,E. G.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 80.000 złotych
- doprowadzenia, w okresie od lutego 1998 roku do czerwca 1998 roku weW.,E. G.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 20.000 złotych
- usiłowania doprowadzenia, w maju 1999 roku weW.,E. G.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 168.000 złotych,
tj. o czyn zart. 286 § 1 k.k.iart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.w zw. zart.11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.
Postanowieniem z dnia 27 grudnia 2013 r. postępowanie zostało umorzone: w stosunku do czynu I – wobec przedawnienia karalności, zaś w stosunku do czynu II – wobec faktu, iż w tej samej sprawie toczyło się postępowanie, które zostało prawomocnie zakończone. W uzasadnieniu tego postanowienia Prokurator stwierdził, iż w świetleart. 101 § 1 k.k.z uwagi na upływ 15 lat od daty popełnienia czynu pisanego w punkcie I postanowienia, postępowanie w tym zakresie podlega umorzeniu z powodu przedawnienia karalności czynu. W stosunku do czynu II wskazał, że Prokuratura Rejonowa dla Wrocławia-Stare Miasto prowadziła już uprzednio postępowanie w sprawie popełnienia tego czynu, które zostało prawomocnie umorzone.
Zażalenie na to postanowienie w dniu 21 stycznia 2014 r. złożył pokrzywdzonyE. G.. Podniósł, że Prokurator w zaskarżonym postanowieniu dokonał błędnych ustaleń faktycznych w zakresie udzielonych przezJ. W.pożyczek.

Sąd zważył co następuje:

Zażalenie nie jest zasadne.
W ocenie Sądu, zaskarżone postanowienie zostało wydane prawidłowo. Do umorzenia postępowania przygotowawczego na podstawieart. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.może dojść po stwierdzeniu przez organ prowadzący postępowanie przygotowawcze, iż zachowanie czy zachowania wskazane w zawiadomieniu o popełnieniu przestępstwa nie zawierają znamion czynu zabronionego. Umorzenie postępowania przygotowawczego z uwagi na stwierdzenie powyższej przesłanki procesowej powinno mieć miejsce po stwierdzeniu w toku postępowania przygotowawczego, iż nastąpiło przedawnienie karalności. W myślart. 101 § 1 pkt 2a k.k.karalność przestępstwa ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynęło lat 15 – gdy czyn stanowi występek zagrożony karą pozbawienia wolności przekraczającą 5 lat. Organ postępowania przygotowawczego słusznie zatem wskazał na upływ powyższego terminu, mając na uwadze, że do dnia 1 listopada 2013 r. nie zostało wszczęte postępowanie przeciwko osobie w myślart. 102 k.p.k.
Słusznie organ postępowania przygotowawczego również wskazał, iż w stosunku do czynu wymienionego w punkcie II zaskarżonego postanowienia zachodzi podstawa do umorzenia postępowania z uwagi na fakt, iż w tej samej sprawie toczyło się postępowanie, które zostało prawomocnie zakończone, tj. zart. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.Analiza akt sprawy prowadzi bowiem do wniosku, iż w sprawie o ten czyn toczyło się postępowanie karne, które zostało umorzone postanowieniem Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 18 marca 2009r., sygn. akt III Kp 133/09, z powodu braku znamion czynu zabronionego (k. 59).
Mając na uwadze powyższe, Sąd postanowił jak w sentencji postanowienia.