Sąd Okręgowy w Szczecinie
II Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: II Cz 1317/14
Data wyroku: 2014-09-09 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Zbigniew Ciechanowicz, Sławomir Krajewski, Violetta Osińska
Słowa kluczowe: Koszty Postępowania Egzekucyjnego
Podstawa prawna: art. 770 kpc

POSTANOWIENIE
Dnia 9 września 2014 r.
Sąd Okręgowy w Szczecinie Wydział II Cywilny Odwoławczy
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSO Zbigniew Ciechanowicz (spr.)
Sędziowie: SO Violetta Osińska
SO Sławomir Krajewski
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 września 2014 r. wS.
sprawy z wniosku wierzycielaChłodnia (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąz/s wS.
z udziałem dłużnikaE. P.
o świadczenie pieniężne prowadzonej przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym(...)P. W.o sygn. akt KM 133/14
w przedmiocie skargi dłużnika na czynności komornika
na skutek zażalenia wierzyciela na pkt II postanowienia Sądu Rejonowego Szczecin – Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie z dnia 13 maja 2014 r. sygn. akt IX Co 1877/14

postanawia:

oddalić zażalenie.

UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 13 maja 2014 r. Sąd Rejonowy Szczecin – Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie sygn. akt IX Co 1877/14 umorzył postępowanie w sprawie (pkt I) oraz zasądził od wierzycielaChłodnia (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąz/s wS.na rzecz dłużnikaE. P.kwotę 100 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania (pkt II).
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, iż dłużnikE. P.pismem z dnia 28.03.2014 r. złożonym w tutejszym Sądzie w dniu 02.04.2014 r. złożyła skargę na czynność Komornika, zaś pismem z dnia 24.04.2014 r. Komornik Sądowy uznał skargę dłużnika w całości i zgodnie z brzmieniemart. 767 § 4 k.p.c.zawiadomił o powyższym sąd oraz zainteresowanych, których uwzględnienie skargi dotyczy. Sąd I instancji stwierdził, iż zgodnie zart. 355 § 1 k.p.c.w związku zart. 13 § 2 k.p.c.sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli powód (odpowiednio skarżący) cofnął ze skutkiem prawnym pozew (skargę) lub jeżeli wydanie wyroku stało się z innych przyczyn zbędne lub niedopuszczalne.
Zażalenie na pkt 2 powyższego postanowienie wywiódł wierzyciel i wniósł o zmianę postanowienia w zaskarżonym zakresie i zasądzenie od dłużnika na rzecz wierzyciela kosztów postępowania skargowego oraz zasadzenie od dłużnika na rzecz wierzyciela kosztów postępowania według norm przepisanych.
W uzasadnieniu wierzyciel wskazał, iż stosownie do treści przepisuart. 355 § 1 k.p.c.Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli powód cofnął ze skutkiem prawnym pozew lub jeżeli wydanie wyroku stało się z innych przyczyn zbędne lub niedopuszczalne zaś uwzględnienie skargi przez komornika niewątpliwie doprowadziło do sytuacji, w której wydanie rozstrzygnięcia stało się zbędne, skoro strona postępowania osiągnęła cel w postaci zmiany postanowienia. Zdaniem wierzyciela w zaistniałym stanie faktycznym brak jest jednak podstaw do obciążania go kosztami postępowania skargowego. Wierzyciel wskazał, iż w judykaturze i doktrynie zgodnie przyjmuje się, że pod pojęciem "strona przegrywająca sprawę" rozumie się także stronę, która przegrała sprawę ze względów formalnych. Dodał, iż w razie umorzenia postępowania stroną przegrywającą sprawę zazwyczaj jest powód, lecz w niektórych przypadkach może być on jednak traktowany jako strona wygrywająca sprawę (np.: w sprawie, w której powód cofnął pozew, gdyż pozwany spełnił dochodzone świadczenie). Zaznaczył, że w zależności od okoliczności konkretnej sprawy rozstrzygnięcie o kosztach procesu powstałych w umorzonym postępowaniu może być wydane na podstawie innych przepisów określających zasady ponoszenia kosztów procesu. Wierzyciel podniósł, iż Sąd I instancji w żaden sposób nie uzasadnił, z jakich względów to wierzyciel został uznany za stronę przegrywająca proces. Jego zdaniem skoro dłużnik podtrzymywał swoje stanowisko i nie cofnął skargi - pomimo zmiany zaskarżonego postanowienia zgodnie z jego żądaniem - to w takiej sytuacji należy uznać, iż to dłużnik jest stroną przegrywającą proces.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie jest bezzasadne.
W postępowaniu egzekucyjnym - w miejsce występującej w procesie reguły rozstrzygania o kosztach w zależności od wyniku sprawy (art. 98 i nast. k.p.c.) obowiązuje zasada zwrotu przez dłużnika wierzycielowi kosztów celowych, tj. niezbędnych do przeprowadzenia egzekucji (art. 770 k.p.c.). Koszty postępowania egzekucyjnego przed komornikiem ustala sam komornik. Koszty ściąga się wraz z egzekwowanym roszczeniem. Zasada ta oznacza, że dłużnik ponosi koszty egzekucji, ale tylko w zakresie kosztów, które są zarazem niezbędne i celowe, a zatem wprost zmierzają do wyegzekwowania konkretnego świadczenia. Przepisy III częściKodeksu postępowania cywilnegonie regulują natomiast sytuacji dłużnika w przypadku egzekucji wszczętej niecelowo w zakresie żądania zwrotu kosztów takiej egzekucji. Dłużnik może jedynie w drodze skargi na czynność komornika kwestionować rozstrzygnięcie organu egzekucyjnego w zakresie obciążenia go kosztami egzekucyjnymi. W postępowaniu egzekucyjnym, na zasadzieart. 13 § 2 k.p.c., mają jednakże odpowiednie zastosowanie również unormowania odnoszące się do kosztów postępowania rozpoznawczego, zawarte w przepisach 98k.p.c.i nast. Przepisy o procesie, jeśli przepisy szczególne nie stanowią inaczej, stosuje się zatem odpowiednio do innych rodzajów postępowań, a więc również do postępowania egzekucyjnego. Pomimo, więc tego, że komornik jest zobowiązany stosować zasadę wyrażoną wart. 770 k.p.c.to już sąd rozpoznający skargę na czynność komornika nie jest pozbawiony do posiłkowania się w odpowiednim zakresie przepisamiKodeksu postępowania cywilnegoo zwrocie kosztów procesu. Za takim stanowiskiem opowiedział się Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia(...)(sygn. akt(...)wskazując, iżsąd w tym postępowaniu działa jako organ, do którego kierowany jest środek zaskarżenia i dokonując kontroli prawidłowości postanowienia komornika ustalającego koszty postępowania egzekucyjnego jest uprawniony do stosowaniaart. 98 k.p.c.w zw. zart. 13 § 2 k.p.c.oraz rozstrzygnięcia, która ze stron postępowania, zważywszy na okoliczności stanowiące podstawę wszczęcia egzekucji lub przyczyny umorzenia, powinna ponieść koszty postępowania - również obejmujące koszty zastępstwa procesowego drugiej strony.
Na gruncie analizowanej sprawy skarga dłużnika doprowadziła do zmiany postanowienia w przedmiocie przyznania wierzycielowi reprezentowanemu przez radcę prawnego w postępowaniu egzekucyjnym kosztów zastępstwa prawnego, zgodnie z wnioskiem zwartym w skardze. Oznacza to, dłużnika nie można było uznać za stronę przegrywającą, nawet pomimo umorzenia przez sądu I instancji postępowania wobec uznania zasadności skargi przez komornika. W rezultacie koszt postępowania skargowego obciąża obecnie wierzyciela, tym bardziej, że komornik prowadząc sprawę egzekucyjną z wniosku wierzyciela reprezentował jego interes prawny, a więc ewentualne błędy organu prowadzącego stanowią ryzyko właśnie wierzyciela. Powyższe jest konsekwencją uznania, iż to wierzyciel jest dysponentem postępowania egzekucyjnego i to na jego wniosek i w oparciu o przedłożony przez niego tytuł wykonawczy Komornik wszczyna postępowanie egzekucyjne. Również sposób egzekucji określa wierzyciel. Wszczynając, więc postępowanie egzekucyjne wierzyciel działa na własny rachunek i na własne ryzyko.
Mając na uwadze powyższe należało, na podstawieart. 385 k.p.c.w zw. zart. 397 § 2 k.p.c.w zw. zart. 13 § 2 k.p.c.orzec jak w sentencji.
(...)

1
(...)

2
(...)

3
(...)

(...)