Sąd Rejonowy w Wałbrzychu
III Wydział Karny
Sygnatura akt: III K 219/14
Data wyroku: 2014-05-26 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Glijerska-Socha
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Mieniu
Podstawa prawna: art. 178§1 kk

Sygn. akt III K 219/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 26 maja 2014 r.
Sąd Rejonowy w Wałbrzychu III Wydział Karny w składzie:
PrzewodniczącyS.S.R. Anna Glijerska-Socha
ProtokolantMagdalena Borys
po rozpoznaniu w dniu 26.05.2014r.
sprawy:
S. N.
urodz. (...)wW.
córkiJ.,A.z domuB.
oskarżonej o to, że:
w dniu 28 lutego 2014 roku wS., woj.(...), kierowała samochodem osobowym markiM.w ruchu lądowym, będąc w stanie nietrzeźwości stwierdzonej podczas I. badania – 0,27 mg/l i podczas II. badania – 0,24 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu,
tj. o czyn zart. 178a § 1 k.k.

I
oskarżonąS. N.uznaje za winną popełnienia zarzucanego jej czynu opisanego w części wstępnej wyroku, z tym ,iż przyjmuję że oskarżona znajdowała się w stanie nietrzeźwości mając 0,27 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, to jest występku zart. 178a § 1 kki za czyn ten na podstawieart. 178a § 1 k.k.wymierza jej karę 30 (trzydziestu) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 30 (trzydziestu) złotych,

II
na podstawieart. 42 § 2 k.k.orzeka wobec oskarżonejS. N.środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres roku,

III
na podstawieart. 63 § 2 k.k.na poczet orzeczonego wobec oskarżonej środka karnego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych zalicza zatrzymanieprawa jazdy nr (...)od dnia 28.02.2014r., do dnia 26.05.2014r.,

IV
zasądza od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa wydatki poniesione przez Skarb Państwa od chwili wszczęcia postępowania w kwocie 90 (dziewięćdziesiąt) zł i wymierza jej opłatę w wysokości 90 (dziewięćdziesiąt ) zł.

Sygnatura akt III K 219/14

UZASADNIENIE

Na podstawie przeprowadzonego przewodu sądowego ustalono

następujący stan faktyczny:
OskarżonaS. N.zamieszkuje wL.przyul. (...), jest sołtysemL.. WL.przyul. (...)zamieszkują sąsiedzi oskarżonejO.iP. L.zatrudnieni w Sądzie Rejonowym w Wałbrzychu jako(...). W czerwcu 2012r. oskarżonaS. N.podczas organizowanego wL.festynu spożywała alkohol w postaci piwa a następnie kierowała swoim pojazdem. Na przełomie sierpnia i września 2012r. na terenie gospodarstwa oskarżonejS. N.odbywały się lekcje jazdy konnej, w której uczestniczyły dwie dziewczynki mieszkające wL.. Oskarżona wówczas przyszła do domuO. L.iP. L.porozmawiać znajdując się w stanie wskazującym na spożycie alkoholu. PaństwoL.wyczuli od oskarżonej woń alkoholu, oskarżona miała także bełkotliwą mowę. Po opuszczeniu mieszkania państwaL.oskarżonaS. N.zawiozła swoim autem do miejsca zamieszkania dwie dziewczynki, które w jej gospodarstwie uczyły się jeździć konno. Wracając oskarżona uderzyła autem w ścianę swojej posesji. W połowie maja 2013r., oskarżona odwiedziła sąsiadów państwaL.w ich domu. Wówczas znajdowała się w stanie po spożyciu alkoholu, miała bełkotliwa mowę , czuć było od niej woń alkoholu. Tego samego dnia po jakimś czasie oskarżona wsiadła do swojego auta i odjechała ze swojej posesji.
Dowód:

⚫

zeznania świadkaO. L./k- 66-67/

zeznania świadkaP. L./k- 67-68/

zeznania świadkaA. Z./k- 69/

W dniu 27 lutego 2014r. oskarżonaS. N.w godzinach wieczornych spożywała alkohol w postaci wódki. W dniu 28 lutego 2014r. o godz. 8.00 w miejscowościS.przyul. (...)oskarżonaS. N.kierując pojazdem markiM.o nr rej.(...)została zatrzymana do kontroli drogowej . Wobec podejrzenia co do stanu trzeźwości przeprowadzono wobec oskarżonej badanie na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu urządzeniemA. I.nr fabryczny(...), który ostatnią kalibrację przechodził w dniu 20.12.2013r. W wyniku przeprowadzonego badania u oskarżonejS. N.stwierdzono o godz. 8.03 -0, 27 mg/l , o godz. 8.19 -0,24 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu.
Dowód:

⚫

wyjaśnienia oskarżonejS. N./k-8, 65/

notatka urzędowa /k- 1/

protokół z przebiegu badania stanu trzeźwości urządzeniem elektronicznym wraz z wydrukami /k- 2/

Zatrzymanie oskarżonej przez Policję w związku z zarzutem kierowania pojazdem w stanie nietrzeźwości było szeroko komentowane w okolicznym sklepie i mieszkańcyL.O. L.,P. L.,A. Z.iM. P.dowiedziawszy się o tej sytuacji wystosowali do Sądu Rejonowego w Wałbrzychu, w którym wyrazili dezaprobatę dla postępowania oskarżonej będącej sołtysemL.wskazując, iż wcześniej także wielokrotnie jeździła ona swoim samochodem po drodze wL.po spożyciu alkoholu.
Dowód:

⚫

zeznania świadkaO. L./k- 66-67/

zeznania świadkaP. L./k- 67-68/

zeznania świadkaA. Z./k- 69/

zeznania świadkaM. P./k- 68/

pismo z dnia 17.04.2014r./k- 28/

OskarżonaS. N.nie była dotychczas karana sądownie.
Dowód:

⚫

dane o karalności oskarżonej /k- 2/

OskarżonaS. N.przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu i co do zarzutu wyjaśniła zgodnie z ustalonym stanem faktycznym. Nadto oskarżonaS. N.podała, iż wsiadając do samochodu była pewna, że jest już trzeźwa i że nigdy nie wsiadłaby za kierownicę , gdyby czuła, że może być jeszcze pod wpływem alkoholu zapewniając, że taka sytuacja się nie powtórzy . Oskarżona zaprzeczyła jakoby miała kiedykolwiek kierować samochodem po spożyciu alkoholu .

Sąd Rejonowy w Wałbrzychu zważył, co następuje:
Sprawstwo i wina oskarżonejS. N.co do popełnienia zarzucanego jej czynu z modyfikacją wskazaną w pkt I części dyspozytywnej wyroku nie budzi żadnych wątpliwości . Na powyższe wskazują wyjaśnienia samej oskarżonej jak również protokół użycia urządzenia kontrolno- pomiarowego do ilościowego oznaczenia alkoholu w wydychanym powietrzu . Powyższe dowody wzajemnie ze sobą korespondują.
OskarżonaS. N.swoim działaniem wyczerpała ustawowe znamiona przestępstwa zart. 178a§1 kk, który stanowi, iż karze wskazanej w wymienionym przepisie podlega ten, kto znajdując się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego prowadzi pojazd mechaniczny w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym. Definicja stanu trzeźwości zawarta w przepisieart.115§16 kkokreśla, iż stan nietrzeźwości w rozumieniu kodeksu zachodzi wówczas gdy:
1/ zawartość alkoholu we krwi przekracza 0, 5 promila albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość lub
2/ zawartość alkoholu w 1dm3wydychanego powietrza przekracza 0, 25 mg albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość.
Jak wynika z protokołu z przebiegu badania stanu trzeźwości urządzeniem elektronicznym z dnia 28.02.2014r. oraz załączonych do tegoż wydruków w wyniku przeprowadzonego badania u oskarżonejS. N.stwierdzono o godz. 8.03 -0, 27 mg/l , o godz. 8.19 -0,24 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu , a zatem pierwszy ze wskazanych wyników potwierdza, iż w chwili kierowania pojazdem oskarżona znajdowała się w stanie nietrzeźwości, o którym mowa w przepisieart.115§16 kk. Urządzenie elektroniczne(...), którym wykonano badanie miało przeprowadzoną kalibrację w dniu 20.12.2013r. , co wynika z załączonych do protokołu wydruków badania . W tym miejscu wskazać należy, iż Sąd Najwyższy rozpoznając kasację Prokuratora Generalnego od wyroku Sądu Okręgowego / por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 3 listopada 2010 r. IV KK 165/10/ wskazał, że „definicja legalna ma charakter normatywnie wiążący, toteż żadne akty prawne niższego rzędu (rozporządzenia ministrów, zarządzenia Komendanta Głównego Policji) nie mogą określać "stanu nietrzeźwości" w sposób odmienny, niż to uczynił ustawodawca w (art. 115 § 16 k.k.) i wyraził stanowisko iż „ nie do zaakceptowania jest pogląd, że dopiero wskazanie urządzenia pomiarowego na wartość 0,28 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, pozwala na uznanie przekroczenia ustawowego progu "stanu nietrzeźwości", skoro próg został przez ustawodawcę jednoznacznie określony zawartością przekraczającą 0,25 mg alkoholu w 1 dm3 wydychanego powietrza lub prowadzącą do stężenia tę wartość przekraczającego”. Sąd Najwyższy podkreślił, że w sytuacji „ braku dowodów pozwalających na zakwestionowanie rzetelności i wiarygodności wykonanych pomiarów, jak też sprawności samego urządzenia pomiarowego, nie istnieje powód podważenia uzyskanego wyniku, a w konsekwencji tego ewentualne odwołanie się do zasady określonej wart. 5 § 2 k.p.k.” Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy za niezasadne należy uznać odwoływanie się przez obrońcę oskarżonej do ogólnych wytycznych stosowanych w toksykologii zgodnie z którymi „ "błąd pomiaru dla oznaczeń alkoholu we krwi i powietrzu wydychanym nie może przekraczać 5% mierzonej wartości oraz wytycznych Komendanta Głównego Policji oraz w porozumieniu z Instytutem Ekspertyz Sądowych, jako jednostki wiodącej w ustaleniach błędu pomiarowego na podstawie przeprowadzonych eksperymentów , że przy pomiarach wartości stężenia alkoholu w powietrzu wydychanym błąd pomiaru wynosi 0,03 mg, co oznacza, że granica "stanu po użyciu alkoholu" wynosi 0,25 (+) (-) 0,03 mg" , co w przedmiotowej sprawie zdaniem obrońcy prowadziłoby do konkluzji , że stan nietrzeźwości przyjmuje się dopiero od wartości 0,28 mg/l w wydychanym powietrzu, a skoro tak, to ujawniony wynik badania u oskarżonej 0,27 mg/l, przy uwzględnieniu błędu pomiarowego, umożliwiał uznanie oskarżonej za winną prowadzenia pojazdu po o drodze publicznej "w stanie po użyciu alkoholu". Sąd Najwyższy w uzasadnieniu do przywołanego wyżej wyroku wskazał, że „takie stanowisko jest błędne i pozostaje w rażącej sprzeczności z treściąart. 115 § 16 k.k., zawierającego ustawową definicję "stanu nietrzeźwości". W tym miejscu należy także odwołać się do aprobującej powyższe orzeczenie Sądu Najwyższego glosy do niniejszego wyroku / por.P.P. G.do wyroku SN z dnia 3 listopada 2010 r., IV KK 165/10./ zgodnie z którą „z punktu widzenia stosowania przepisu prawa materialnego nie mogą mieć jakiegokolwiek znaczenia sygnalizowane w akta prawnych o charakterze opiniodawczym możliwości występowania błędów pomiaru stężenia alkoholu w wydychanym powietrzu.” Stosownie stanowiska glosatora „w myśl zasadylex superior derogat legi inferioriprzepisart. 115 § 16 k.k.jako norma hierarchicznie wyższa ma pierwszeństwo przed zarządzeniem Komendanta Głównego Policji, tj. normą hierarchicznie niższa” w tej sytuacji „progi stanu nietrzeźwości nie mogą zostać określone przez sąd rozpoznający konkretną sprawę – przez odwołanie się do wytycznych zawartych w akcie podstawowym – na innym poziomie niż ten, który jednoznacznie wynika z przepisu ustawy” . Z uzasadnienia stanowiska glosatora wynika, iż stosownie do przepisuart. 93 ust. 2 Konstytucji RPzarządzenie Komendanta Głównego Policji jako akt prawny o charakterze wewnętrznym nie wiąże sądu rozstrzygającego o odpowiedzialności karnej oskarżonego oraz nie może stanowić podstawy decyzji w tym przedmiocie , co prowadzi do wniosku, iż wytyczne zawarte w zarządzeniu Komendanta Głównego Policji nie mogą służyć za podstawę prawną ustalenia progu stan nietrzeźwości. Sąd aprobuje pogląd wyrażony w przywołanej glosie ,iż „wszelkie odstępstwa i modyfikacje od znaczenia pojęcia „stanu nietrzeźwości" dokonane w ramach stosowania prawa należy uznać za niedopuszczalne i pozostające w rażącej sprzeczności z wyraźną treścią analizowanego przepisu.” Powoływanie się przez obrońcę oskarżonej na zasadę in dubio pro reo jest niezasadne albowiem należy zaaprobować stanowisko glosatora wspomnianej glosy, iż „ zasadain dubio pro reonie może być wykorzystywana do uproszczonego traktowania wszelkich wątpliwości zachodzących w toku postępowania karnego. Powołana zasada wchodzi w grę wyłącznie wówczas, gdy sąd, pomimo wszelkich starań oraz dokładnego i wyczerpującego postępowania dowodowego powołanych wątpliwości, nie był w stanie usunąć. W tym kontekście wytyczne zawarte w zarządzeniu Komendanta Głównego Policji, określające możliwość błędu pomiarowego przy badaniu stężenia alkoholu w wydychanym powietrzu w wielkości 0,03 mg, nie mogą stanowić wystarczającego powodu do przyjęcia nierzetelności takiego pomiaru, a w konsekwencji istnienia wątpliwości co do tego, czy oskarżonaS. N.w chwili kierowania pojazdem znajdowała się w stanie nietrzeźwości .
W oparciu o wskazaną argumentację należy zgodzić się z konkluzją, że dla przyjęcia odpowiedzialności karnej na podstawieart. 178a k.k.istotne jest ustalenie, czy w chwili prowadzenia pojazdu przez oskarżonego poziom stężenia alkoholu w wydychanym powietrzu przekraczał 0,25 mg/la jedynie hipotetyczna możliwość występowania błędu pomiarowego przy badaniu stężenia alkoholu w wydychanym powietrzu – sygnalizowana w zarządzeniu Komendanta Głównego Policji – nie może prowadzić do przyjęcia w rozpoznawanej sprawie, o prowadzeniu przez sprawce pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości, a jedynie w stanie po użyciu alkoholu. Wskazać przy tym należy, że „ dla sprawcy będącego w stanie po użyciu alkoholu granicę pomiędzy przestępstwem a wykroczeniem wyznacza próg nietrzeźwości, którego przekroczenie ma wyłącznie aspekt ilościowy a przekroczenie progu nietrzeźwości 0,25 mg/l winno więc zawsze skutkować przyjęciem kwalifikacji prawnej zart. 178a § 1 lub 2 k.k.” / por .P.P. G.do wyroku SN z dnia 3 listopada 2010 r., IV KK 165/10/ .W rozpoznawanej sprawie nie ujawniły się jakiekolwiek okoliczności podważające wynik zarejestrowanego w pierwszej próbie pomiaru urządzeniem(...), które posiadało ważny atest/ ostatnia kalibracja w dniu 20.12.2013r./. Wobec braku dowodów pozwalających na zakwestionowanie rzetelności i wiarygodności wykonanych pomiarów, jak też sprawności samego urządzenia pomiarowego, nie istnieje powód podważenia uzyskanego wyniku, a w konsekwencji tego ewentualne odwołanie się do zasady określonej wart. 5 § 2 k.p.k.Rezultat pierwszego badania wykonanego o godz. 8.03 a więc w najbliższej odległości czasowej do momentu zatrzymania pojazdu kierowanego przez oskarżoną w powiązaniu z podanym przez samą oskarżoną do protokołu badania trzeźwości, faktem spożywania w dniu 27 lutego 2014 r. alkoholu w postaci wódki , co potwierdziła w toku przesłuchania w postępowaniu przygotowawczym wskazując, iż spożyła o godz. 24 -100 gram wódki czyni dywagacje w kierunku określenia innej wartości alkoholu w jej organizmie, wyłącznie hipotetycznymi i nie mającymi żadnego odzwierciedlenia w zgromadzonym materiale dowodowym.
W tej sytuacji sąd uznał, że oskarżonaS. N.dopuściła się przestępstwa zart. 178a§1 kk. Wymierzając oskarżonej karę sąd wziął pod uwagę znaczny stopień społecznej szkodliwości czynu wyrażający się zagrożeniem jakie wyżej wymieniona spowodowała dla innych uczestników ruchu drogowego, co potraktował jako okoliczność obciążającą. Oskarżona poruszała się pojazdem w godzinach porannych , po wąskiej , gminnej drodze , na której, co wynika z zeznań świadkówO. L.iP. L.panuje duży ruch pojazdów , po której także chodzą piesi , a w szczególności dzieci / na terenieL.znajduje się Dom Dziecka/. Jako okoliczność łagodzącą sąd uznał przyznanie się oskarżonej do popełnienia zarzucanego jej czynu, czego jednak nie można przeceniać albowiem oskarżona została zatrzymana na gorącym uczynku popełnienia przestępstwa . Nadto przy wymiarze kary jako obciążającą sąd uznał, to, iż oskarżona także przed zdarzeniem wielokrotnie kierowała swoim pojazdem wL.po spożyciu alkoholu. Zeznania świadkówO. L.,P. L.iA. Z.sąd uznał za w pełni wiarygodne. Świadkowie w sposób szczegółowy, spójny wskazali sytuacje, w których byli naocznymi świadkami gdy oskarżona będąc po spożyciu alkoholu kierowała swoim pojazdem na terenieL.. Świadkowie wskazali także, iż motywacją do ich aktywnej postawy w zakresie przedstawienia sylwetki oskarżonej w kontekście nieprzestrzegania przez nią porządku prawnego , była troska o bezpieczeństwo innych użytkowników ruchu drogowego, mieszkańcówL., a w szczególności dzieci, które często poruszają się drogą a nadto wypadek , jaki miał miejsce wL., w którym potrącone zostało 4 letnie dziecko. Świadkowie ci wskazali, iż wL.jest ogólne przyzwolenie na to, by niewielki odcinek drogi pokonać pojazdem po spożyciu alkoholu, czemu stanowczo się sprzeciwiają mając świadomość możliwych skutków takich zachowań. Taką motywację świadków sąd uznał za w pełni wiarygodną. Tym samym sugestie obrońcy oskarżonej jakoby świadkowieO. L.,P. L.mieli interes w tym by zeznawać na niekorzyść oskarżonej z uwagi na odmienne od oskarżonej stanowisko co do sposobu oznakowania drogi wL.narażając się tym samym na odpowiedzialność karną za składanie fałszywych zeznań są zupełnie nieuprawnione.
Analizując zebrany w sprawie materiał dowodowy sąd uznał, iż wobec oskarżonejS. N.brak jest podstaw do zastosowania dobrodziejstwa warunkowego umorzenia postępowania . Obraz oskarżonej jaki wyłania się z treści zeznań świadkówO. L.,P. L.iA. Z.to obraz osoby, która notorycznie wręcz jeździ poL.swoim samochodem po spożyciu alkoholu, lekceważąc bezpieczeństwo innych użytkowników ruchu drogowego. W tej sytuacji brak jest przesłanek koniecznych do zastosowania warunkowego umorzenia postępowania karnego.
W ocenie sądu wymierzona oskarżonej za zarzucany jej czyn kara grzywny jest współmierna do stopnia zawinienia oskarżonej oraz społecznej szkodliwości czynu, uwzględnia sposób działania oskarżonej, rozmiar następstw przestępstwa a nadto właściwości i warunki osobiste sprawcy i jej osobowość . Przy wymiarze kary sąd uwzględnił nadto cele kary tak w zakresie prewencji szczególnej jak i ogólnej , ażeby zarówno sama oskarżona jak i mieszkańcyL.zrozumieli, iż za popełnienie przestępstwa sprawca winien ponieść karę oraz że osoby piastujące stanowiska w samorządzie gminnym nie mogą być z racji pełnionej funkcji traktowani pobłażliwie. Wysokość stawki dziennej uwzględnia sytuację materialną i rodzinną oskarżonej i wysokość osiąganych dochodów. Na podstawieart. 42 §2 kkSąd orzekł wobec oskarżonej środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres roku. Na podstawieart. 63 §2 kkna poczet orzeczonego środka karnego -zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych zaliczono okres zatrzymania prawa jazdy . O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawieart.627 kpka o opłacie na podstawieart. 637 kpkw zw. zart. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych.