Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 1130/13
Data wyroku: 2014-05-29 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Agnieszka Wojciechowska-Langda, Marek Wojnar, Urszula Sorbian
Słowa kluczowe: Powaga Rzeczy Osądzonej
Podstawa prawna: art. 157 § 2 kk, art. 17 § 1 pkt 7 kpk

Sygn. akt VI Ka 1130/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 29 maja 2014 r.
Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie :
Przewodniczący: SSO Agnieszka Wojciechowska-Langda
Sędziowie:  SSO Marek Wojnar (spr.)
SSR del. Urszula Sorbian
protokolant - sekr. sądowy Renata Roman
przy udziale ----------------------
po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2014 r.
sprawy
W. W. (1)iJ. K.z domuW.
oskarżonych o przestępstwo zart. 157 § 2 kk
na skutek apelacji wniesionej przez pełnomocnika oskarżycielki prywatnej
od wyroku Sądu Rejonowego w Otwocku
z dnia 13 czerwca 2013 r. sygn. akt II K 812/10
uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Otwocku do ponownego rozpoznania; zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.T. W.kwotę 516,60 zł obejmującą wynagrodzenie za obronę z urzędu oskarżonejJ. K.w postępowaniu odwoławczym oraz podatek VAT.
Sygn. akt VI Ka 1130/13

UZASADNIENIE
J. K.z domuW.iW. W. (1)zostali oskarżeni o to, że w dniu 24 lipca 2010 r. wO.woj.(...)dotkliwie pobiliJ. W.powodując u niej obrażenia ciała w postaci stłuczenia barku prawego, zasinienia części przedramienia prawego o wymiarze 3 cm średnicy, zasinienie uda prawego oraz obrzęk kostki udowej podudzia prawego tj. o czyn zart. 157 § 2 k.k.
Sąd Rejonowy w Otwocku wyrokiem z dnia 13 czerwca 2013 r., sygn. akt II K 812/10na podstawieart. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.postępowanie w sprawie umorzył; zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw.T. W.kwotę 360 zł wraz podatkiem VAT tytułem obrony udzielonej oskarżonejJ. K.z urzędu; na podstawieart. 632 a k.p.k.ustalił, że koszty postępowania ponosi Skarb Państwa w części, w której nie zostały już poniesione przez oskarżycielkę prywatną; w pozostałym zakresie ustalił, że koszty postępowania ponosi oskarżycielka prywatna.
Od powyższego wyroku apelację wniósł pełnomocnik oskarżycielki prywatnejJ. W..Zaskarżył on ten wyrok w całości i zarzucił mu naruszenie przepisów prawa procesowego, mające wpływ na treść orzeczenia, tj. przepisuart. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.poprzez błędną jego wykładnię wyrażającą się w przyjęciu, że w sprawie zaistniała negatywna przesłanka procesowa w postaci powagi rzeczy osądzonej.
W konkluzji apelacja wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje.
Apelacja pełnomocnika oskarżycielki prywatnej jest zasadna i jej wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Skarżący słusznie podnosi zarzut obrazy prawa procesowego –art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., która miała wpływ na treść zaskarżonego rozstrzygnięcia.
Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego wyroku Sąd Rejonowy przyjął istnienie ujemnej przesłanki procesowej – powagi rzeczy osądzonej, o jakiej mowa wart. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., bowiem uznał, że w sprawie obrażeń ciała doznanych przez oskarżycielkę prywatnąJ. W.toczyły się równolegle dwa postępowania – z prywatnego aktu oskarżenia oraz postępowanie przygotowawcze o sygn. akt 1 Ds.353/11 Prokuratury Rejonowej w Otwocku, które to postępowanie zostało umorzone przez prokuratora na podstawieart. 17 § 1 pkt 2 k.p.k., a postanowienie prokuratora w tym przedmiocie zostało następnie postanowieniem przez Sądu Rejonowego w Otwocku z dnia 19 stycznia 2012 r. utrzymane w mocy.
Sąd Rejonowy powołując się na podstawę umorzenia –art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k.nie dostrzegł jednak, iż umorzenie to dotyczy czynu zart. 157 § 1 k.k., co wynika zarówno z treści rozstrzygnięcia, jak i uzasadnienia tego postanowienia, gdzie wskazano, iż obrażenia ciała doznane przezJ. W.mogły powstać w podanych przez nią okolicznościach i powodowały rozstrój zdrowia na czas nie dłuższy niż 7 dni tj. wypełniały znamiona czynu zart. 157 § 2 k.k.Wyrazem tego stanowiska jest również zawarte w treści uzasadnienia tego postanowienia pouczenie pokrzywdzonej o możliwości wniesienia prywatnego aktu oskarżenia. Stanowisko to zostało potwierdzone także w postanowieniu Sądu Rejonowego w Otwocku, który utrzymał w mocy postanowienie prokuratora. Wadliwość podanej w tych postanowieniach procesowej podstawy prawnej umorzenia (art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k.), w oderwaniu od materialnej podstawy prawnej odnoszącej się do czynu jakiego umorzenie dotyczy (art. 157 § 1 k.k.) oraz bez uwzględnienia całej treści tych orzeczeń nie pozwala na uznanie, iż doszło do umorzenia postępowania o czyn zart. 157 § 2 k.k.popełniony na szkodęJ. W.w dniu 24 lipca 2010 r. Trudno zatem z tego powodu mówić o tożsamości czynu, o jakiej traktujeart. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.
Niezależnie od tego podnieść należy, czego nie dostrzegł nie tylko Sąd meriti, lecz również skarżący, że umorzone postępowanie przygotowawcze w sprawie o sygn. akt 1 Ds. 353/11 nie było prowadzone przeciwko konkretnym osobom, występującym w niniejszej sprawie z oskarżenia prywatnego - oskarżonym i nie wykroczyło poza fazę in rem. W świetle dyspozycjiart. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.zasadnicze znaczenie – z punktu widzenia ujemnych przesłanek procesowych w postaci powagi rzeczy osądzonej i zawisłości sprawy - ma procesowe pojawienie się w postępowaniu osoby podejrzanego w rozumieniuart. 71 § 1 k.p.k., i dopiero od tego momentu powstaje również procesowa przeszkoda do wszczęcia i prowadzenia innego postępowania o ten sam czyn i przeciwko temu samemu oskarżonemu. Samo wszczęcie postępowania w sprawie, a następnie umorzenie go po przeprowadzeniu czynności niewykraczających poza fazę in rem, których wyniki nie stwarzały jeszcze przesłanek do postawienia zarzutów konkretnej osobie, nie powoduje stanu powagi rzeczy osądzonej. Postępowanie umorzone w tym stadium może bowiem zostać podjęte w każdym czasie, co wprost wynika z dyspozycjiart. 327 § 1 k.p.k.(por. wyrok Sn z dnia 9.10.2008 r., V KK 252/08, OSNw SK 2008/1/1992).
Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że brak było podstaw do umorzenia postępowania na podstawieart. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.i stąd też należało uchylić zaskarżony wyrok i sprawę przekazać do ponownego rozpoznania, w trakcie którego Sąd I instancji winien przeprowadzić postępowanie dowodowe, dokonać oceny zebranego materiału dowodowego, zgodnie z zasadami określonymi wart. 7 k.p.k.i w oparciu o całokształt wynikających z niego okoliczności poczynić trafne ustalenia faktyczne oraz dokonać prawidłowej oceny prawnej.
Jednocześnie na podstawie§ 14 ust. 2 pkt 4 oraz § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielanej z urzęduorzeczono o wynagrodzeniu za obronę z urzędu oskarżonejJ. K.w postępowaniu odwoławczym wraz z podatkiem VAT.
Reasumując – Sąd Okręgowy orzekł jak w dyspozytywnej części wyroku.