Sąd Okręgowy w Białymstoku
VIII Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VIII Ka 458/14
Data wyroku: 2014-09-25 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Krzysztof Kamiński –, Dorota Niewińska
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Mieniu
Podstawa prawna: art. 280§1 kk

Sygn. akt VIII Ka 458/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 25 września 2014 r.
Sąd Okręgowy w Białymstoku VIII Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący- Sędzia SO Dorota Niewińska
Sędziowie: SO Krzysztof Kamiński – spr.
Del. SR Beata Maria Wołosik
Protokolant Agnieszka Malewska
w obecności prokuratora Wiesławy Sawośko-Grębowskiej, po rozpoznaniu w dniu 25.09.2014 r. sprawyA. P.oskarżonego o czyn zart. 280§1 k.k.w zb. zart. 157§2 k.k.w zw. zart. 64§1 k.k.na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Białymstoku z dnia 10 kwietnia 2014 r. (sygn. akt XV K 952/13):

I
Zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy, uznając apelację za oczywiście bezzasadną.

II
Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.E. S.kwotę 516,60-zł (pięćset szesnaście złotych sześćdziesiąt groszy) tytułem kosztów obrony z urzędu za postępowanie odwoławcze, w tym 96,60-zł. (dziewięćdziesiąt sześć złotych sześćdziesiąt groszy) tytułem podatku VAT.

III
Zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze i obciąża nimi Skarb Państwa.

UZASADNIENIE
A. P.został oskarżony o to, że w dniu 12 kwietnia 2012r. wB.na terenie(...)przyul. (...)dokonał rozboju na obywatelce(...)w ten sposób, że używając przemocy w postaci szarpania za ubranie i torebkę oraz zadając jej uderzenia pięścią w twarz przewrócił pokrzywdzoną na ziemię doprowadzając ją do stanu bezbronności, a następnie dokonał zaboru w celu przywłaszczenia torebki damskiej z zawartością 419 dolarów USA, dwóch(...)paszportów wydanych dlaW. M.iW. O., telefonu komórkowegomarki S., powodując starty o łącznej wartości 1.800 zł na szkodę pokrzywdzonej, przy czymW. M.w wyniku tego zdarzenia doznała obrzęku okolicy czołowej lewej, obrzęku i podbiegnięcia krwawego lewej powieki oka, co skutkowało naruszeniem czynności narządów jej ciała na czas poniżej 7 dni, przy czym czynu tego dopuścił się w okresie 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne tj. o czyn zart. 280§1 k.k.w zb. zart. 157§2 k.k.w zw. zart. 64§1 k.k.Sąd Rejonowy w Białymstoku wyrokiem z dnia 10 kwietnia 2014 r. w sprawie sygn. akt XV K 952/13 oskarżonegoA. P.uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawieart. 280§1 k.k.w zb. zart. 157§2 k.k.w zw. zart. 64§1 k.k.w zw. zart. 11§2 k.k.skazał go, zaś na podstawieart. 280§1 k.k.w zw. zart. 11§3 k.k.wymierzył mu karę 2 (dwóch) lat i 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności. Zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokataE. K.kwotę 826,56 (osiemset dwudziestu sześciu 56/100) zł, w tym 154,56 (sto pięćdziesiąt cztery 56/100) zł podatku VAT, tytułem zwrotu kosztów obrony z urzędu. Zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych.
Powyższy wyrok zaskarżył w całości obrońca oskarżonego i na podstawieart. 438 pkt 2, pkt 3 i pkt 4 k.p.k.zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:

I
mającą wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia obrazę przepisów postępowania, a mianowicieart. 4, art. 7 oraz art. 410 k.p.k., poprzez nierozważenie wszystkich okoliczności sprawy, a szczególnie tych przemawiających na korzyść oskarżonego i naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów,

II
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, polegający na stwierdzeniu, iżA. P.w dniu 12 kwietnia 2012 r. wB.na terenie(...)przyul. (...)dokonał rozboju na obywatelce(...)w ten sposób, że używając przemocy w postaci szarpania za ubranie i torebkę oraz zadając jej uderzenia pięścią w twarz przewrócił pokrzywdzoną na ziemię doprowadzając ją do stanu bezbronności, a następnie dokonał zaboru w celu przywłaszczenia torebki damskiej z zawartością 419 dolarów USA, dwóch(...)paszportów wydanych dlaW. M.iW. O., telefonu komórkowegomarki S., powodując straty o łącznej wartości 1.800 zł na szkodę pokrzywdzonej, przy czymW. M.w wyniku tego zdarzenia doznała obrzęku okolicy czołowej lewej, obrzęku i podbiegnięcia krwawego lewej powieki oka, co skutkowało naruszeniem czynności narządów jej ciała na czas poniżej 7 dni, przy czym czynu tego dopuścił się w okresie 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne, tj. o czyn zart. 280§1 k.k.w zb. zart. 157§2 k.k.w zw. zart. 64§1 k.k.,

III
rażącą niewspółmierność kary, poprzez przeczenie kary pozbawienia wolności bez jej warunkowego zawieszenia.

Mając powyższe na uwadze, na podstawieart. 427§1 k.p.k.orazart. 437§1 i 2 k.p.k.wniósł o:
I. zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu czynów, ewentualnie
II.  uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Białymstoku, a z ostrożności procesowej o: zmianę zaskarżonego wyroku w zakresie wymiaru kary z orzeczeniem jej warunkowego zawieszenia.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja obrońcy oskarżonego jest oczywiście bezzasadna i nie zasługuje na uwzględnienie.
Wbrew wywodom apelującej Sąd I instancji procedował z poszanowaniem wszelkich reguł i zasad postępowania oraz nie dopuścił się obrazy wskazanych wpetitumśrodka odwoławczego przepisówkodeksu postępowania karnego. W pisemnym uzasadnieniu wyroku poddał logicznej analizie wszystkie dowody. Wnioski ocenne wyprowadził z całokształtu okoliczności ujawnionych podczas przewodu sądowego, nie naruszając zasady bezstronności (art. 4 k.p.k.). Tym samym nie wykraczają one poza granice ocen zakreślonych dyspozycjąart. 7 k.p.k.i jako takie nie wzbudzały wątpliwości Sądu Okręgowego.
Zarzuty obrazyart. 4 k.p.k.iart. 7 k.p.k.ograniczają sięde factodo polemiki z sądową ocena dowodów i jako taki nie zasługują na uwzględnienie.
O przekroczeniu zasady swobodnej oceny dowodów można by mówić wtedy, gdyby ocena zebranego w sprawie materiału dowodowego zawierała oczywiste błędy natury faktycznej (np. niedostrzeżenie istotnych dowodów czy okoliczności) bądź logicznej (niezrozumienie implikacji wynikających z treści dowodów). Taka sytuacja w niniejszym postępowaniu nie wystąpiła.
Sąd I instancji w pisemnych motywach wyroku szczegółowo uzasadnił swoje stanowisko, w tym w kwestionowanym zakresie, co (zgodnie z poglądem wyrażonym przez Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 7 lipca 2003 r., sygn. akt III KK 108/02, Lex nr 81194) zwalnia Sąd Okręgowy od odnoszenia się w szerszym zakresie do omawianych zarzutów, gdyż byłoby to jedynie zbędnym powtórzeniem poglądów przedstawionych przez Sąd I instancji. Stwierdzić jedynie należy, że kluczowe w sprawie dowody, tj. zeznania świadkówW. B.iS. P.,notabene– wbrew stanowisku apelującej – spójne, oceniane we wzajemnym powiązaniu układają się w logiczną całość.
W. B.precyzyjnie opisał okoliczności popełnienia przez swego kolegę przestępstwa rozboju (zeznania te podtrzymał podczas eksperymentu procesowego oraz rozprawy). Opisał m.in. ubiór swój (jeansowe spodnie, czarna skórzana kurtka) orazA. P.(czarne spodnie i brązowa kurtka). Z zeznaniami tymi w pełni korelują zeznaniaS. P.dotyczące przebiegu zdarzenia. Co istotne, świadek ten podał rysopis i ubiór osobnika, który nie brał udziału w przestępstwie, odpowiadający rysopisowi i ubiorowiW. B..
ZeznaniaW. M.nie miały istotnego znaczenia z punktu widzenia identyfikacji sprawcy przestępstwa. Pokrzywdzona nie rozpoznałaA. P.jako sprawcy rozboju. Przy czym może to wynikać z tego, że – jak przyjął Sąd I instancji – w trakcie zdarzenia była w szoku, a nadto była skupiona na obronie przed napastnikiem.
Odnosząc się do innych argumentów apelacyjnych, przede wszystkim nie sposób dociec na czym miałaby polegać sprzeczność w zeznaniach świadków. Apelująca w uzasadnieniu środka odwoławczego nie uzasadnia swojego stanowiska.
Nieuprawniony jest argument apelującej, że nikt ze świadków nie potrafił powiedzieć, że sprawcą czynu był oskarżony (powiedział toW. B.).
Argument, że świadkowie „działają w celu poprawy sytuacji procesowej pokrzywdzonej, wspierając tym samym lokalną społeczność handlową” nie znajduje – w realiach niniejszej sprawy – żadnego racjonalnego uzasadnienia.
Uprzednia karalność sądowaW. B.– sama w sobie – nie ma znaczenia z punktu widzenia wiarygodności jego zeznań, zwłaszcza że są one w pełni kompatybilne z zeznaniami innych świadków, a zwłaszczaS. P.. Stanowisko apelującej, iżW. B.starał się poprawić swoją sytuację procesową nie znajduje oparcia w materiale dowodowym.
Faktem jest, żeK. K.orazT. M.nie były świadkami przestępstwa i jego przebieg znały z relacji pokrzywdzonej (widziały natomiast ślady obrażeń na ciele pokrzywdzonej). Przy czym ich zeznania nie mają istotnego znaczenia w sprawie.
W świetle powyższych dowodów Sąd I instancji prawidłowo ocenił wyjaśnienia oskarżonegoA. P., który nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu (podał, że nie było go na miejscu zdarzenia), uznając je za przyjętą przez niego linię obrony.
Reasumując, sądowa ocena dowodów oraz poczynione na jej podstawie ustalenia faktyczne (vide zarzut zpkt. IIapelacji) z całą pewnością nie wykraczają poza granice swobodnej oceny dowodów i pozostają pod ochronąart. 7 k.p.k.
Nie budzi zastrzeżeń kwalifikacja prawna przypisanego oskarżonemu czynu,notabeneszczegółowo omówiona w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku i nie kwestionowana przez apelującą.
Nie zasługuje na uwzględnienie zarzut rażącej niewspółmierności orzeczonej wobec oskarżonego kary.
Sąd I instancji wymierzającA. P.uwzględnił wszystkie okoliczności, o których mowa wart. 53§1 i 2 k.k., w tym stopień winy oskarżonego i społecznej szkodliwości czynu, jego właściwości i warunki (m.in. uprzednią wielokrotną karalność sądową i działanie w warunkachart. 64§1 k.k.) oraz cele kary. Argumenty apelującej, iż przypisany oskarżonemu czyn miał charakter incydentalny oraz, że zachodzi wobec niego pozytywna prognoza kryminologiczna nie znajdują oparcia w materialne aktowym, zważywszy żeA. P.był 11 karany, ostatnio wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Białymstoku z dnia 30 października 2008 r. na karę 10 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Kara 2 lat i 4 miesięcy pozbawienia wolności mieści się w dolnych granicach ustawowego zagrożenia za czyn zart. 280§1 k.k.i z cała pewnością nie jest niewspółmierna, a zwłaszcza w rozumieniuart. 438 pkt. 4 k.p.k.
Nie stwierdzając innych uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść zaskarżonego wyroku, należało orzec, jak w pkt. I sentencji niniejszego wyroku.
O kosztach obrony z urzędu za postępowanie odwoławcze orzeczono na mocy §14 ust. 2 pkt 4 w zw. z §2 ust. 3 rozporządzenia Min. Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.).
Na mocyart. 624§1 k.p.k.zw. zart. 634 k.p.k.należało zwolnić oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze albowiem uiszczenie ich byłoby dla niego zbyt uciążliwe (bez majątku, utrzymuje się z renty zdrowotnej, ma do odbycia długoletnia karę pozbawienia wolności).