Sąd Okręgowy w Gliwicach
V Zamiejscowy Wydział Karny
Sygnatura akt: V Ka 133/14
Data wyroku: 2014-05-05 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jacek Myśliwiec, Janusz Chmiel, Sławomir Klekocki
Słowa kluczowe: Naprawienie Szkody
Podstawa prawna: 437 kpk

Sygn. akt V  Ka 133/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 5 maja 2014 r.

Sąd Okręgowy w Gliwicach

     V Wydział Karny Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku

w składzie:

Przewodniczący:SSO Jacek Myśliwiec (spr.)
Sędziowie:SSO Janusz Chmiel
SSO Sławomir Klekocki

Protokolant: Monika Szymik

w obecności Wandy Ostrowskiej  Prokuratora Prokuratury Okręgowej
po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2014 r.
sprawy:

M. L.(L.)

synaB.iB.

ur. (...)wJ.

oskarżonego o przestępstwo zart. 288 § 1 kk

M. P.

synaM.iK.

ur. (...)wJ.

oskarżonego o przestępstwo zart. 288 § 1 kk

K. G.(G.)

synaJ.iW.

ur. (...)wJ.

oskarżonego o przestępstwo zart. 288 § 1 kk

na skutek apelacji wniesionej przez pełnomocnika oskarżycieli posiłkowych:I. W.iG. W.
od wyroku Sądu Rejonowego w Jastrzębiu Zdroju
z dnia 20 stycznia 2014r.  sygn. akt II K 1212/11

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok, uznając apelację za oczywiście bezzasadną;

II
zasądza od oskarżycieli posiłkowych:I. W.iG. W.wydatki za postępowanie odwoławcze w kwotach po 10,00 (dziesięć) złotychi obciąża ich opłatą za II instancję w kwotach po 60,00 (sześćdziesiąt) złotych.

Sygn. akt V Ka 133/14

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Jastrzębiu Zdroju wyrokiem z dnia 20 stycznia 2014 roku sygn. akt II K 1212/11 uznał oskarżonychM. L.,M. P.orazK. G.za winnych tego, że w nocy 9 maja 2009 wP., przyul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu poprzez kopanie dokonali umyślnego uszkodzenia mienia w postaci ogrodzeniaposesji nr (...), gdzie szkoda w mieniu wynosiła 520,00 złotych na szkodęI. W.,G. W.iU. S.tj. przestępstwa zart. 288 1 i § 2 kki za to na podstawieart. 288 § 2 kkwymierzył każdemuz oskarżonych karę grzywny w wysokości 80 stawek dziennych po 10,00 złotych każda.
Na podstawieart. 5 § 1 pkt 4 kpww zw. zart. 45 § 1kw umorzył postępowanie wobec oskarżonychM. L.,M. P.orazK. G.odnośnie czynu z dnia 9 maja 2009 roku wP.przyul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu dokonali umyślnego zniszczenia mienia w postaci obudowy przystanku(...), gdzie szkoda w mieniu wynosiła 280,00 zł na szkodę(...)(tj. o czyn zart. 288 § 1 kk).
Na podstawieart. 46 § 1 kkzobowiązał oskarżonychM. L.,M. P.orazK. G.do naprawienia szkody w całości poprzez zapłatę solidarnie na rzecz pokrzywdzonychI. W.,G. W.iU. S.kwoty 520,00 złotych.
Na podstawieart. 627 kpkzasądził od oskarżonychM. L.,M. P.orazK. G.na rzecz oskarżycielki posiłkowejI. W., solidarnie kwotę 1.080 złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w sprawie.
Na podstawieart. 627 kpkzasądził od oskarżonychM. L.,M. P.orazK. G.na rzecz oskarżyciela posiłkowegoG. W., solidarnie kwotę 1.080 złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w sprawie.
Na podstawieart. 627 kpkorazart. 3 ust. 1 Ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatachw sprawach karnych(tekst jedn. Dz. U. z 1983 r. nr 49 poz. 223 z późn. zm.) zasądził od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania obejmujące opłatę w kwocie po 80,00 złotych i wydatki w kwocie po 587,15 złotych.

Apelację od powyższego wyroku wniósł pełnomocnik oskarżycieli posiłkowychi działając na postawieart. 427 § 3 kpkwnosił o dopuszczenie dowodu z opinii biegłegow zakresie szacowania wartości ruchomości i nieruchomości innego niżT. K., celem ustalenia faktycznej wartości szkody w mieniu pokrzywdzonych z uwzględnieniem wszystkich elementów płotu, który w miejscu uszkodzenia łączy się z chodnikiem, który biegnie po działce należącej do GminyP..
Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił na podstawieart. 438 pkt. 2 i 3 kpknaruszenie prawa procesowego, mającego wpływ na treść orzeczenia, a toart. 167 kpkw zw. zart. 366 § 1 kpkpolegającego na zaniechaniu dopuszczenia przez Sąd z urzędu dowodu w postaci opinii innego biegłego, co w konsekwencji skutkowało błędem w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mających wpływ na jego treść i wydanie orzeczeniaw oparciu o niepełny materiał dowodowy oraz jednoznacznego przyjęcia, że ujawnione dowody dały Sądowi podstawę do uznania , iż wartość uszkodzonego mienia wynosi 520,00 zł pomimo, iż wątpliwości pełnomocnika oskarżycieli posiłkowych sformułowanych na piśmie w zakresie ustalenia wartości uszkodzonego ogrodzenia w powiązaniu z wszystkimi elementami płotu, który w miejscu uszkodzenia łączy się z chodnikiem, który biegnie po działce należącej do gminyP..
W imieniu oskarżycieli posiłkowych wnosił o zmianę zaskarżonego wyrokuw zakresie wysokości szkody w postaci uszkodzonego płotu zgodnie z opinią biegłegods. szacowania wartości ruchomości, która to opinia uwzględni okoliczności sprawy pominięte przezT. K., ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznawania w zaskarżonym zakresie.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:

Apelacja pełnomocnika oskarżycieli posiłkowych na uwzględnienie nie zasługiwałai to w stopniu wręcz oczywistym. Całkowicie błędne jest zapatrywanie skarżącego,iż w przedmiotowej sprawie Sąd Rejonowy dopuścił się naruszeniaart. 167 kpkw zw. zart. 366 § 1 kpkpoprzez zaniechanie dopuszczenia z urzędu opinii kolejnego biegłego z zakresu szacowania wartości ruchomości i nieruchomości.
W pierwszej kolejności należy stwierdzić, a okoliczność ta jest w przedmiotowej sprawie bezsporna, iż do uszkodzenia ogrodzenia posesji pokrzywdzonych dochodziło nie tylko przed 9 maja 2009 roku, ale także po tej dacie. Każdorazowo pokrzywdzeni prowizorycznie naprawiali uszkodzenia. W tej sytuacji ustalenie zakresu szkód spowodowanych przez sprawców w dniu 9 maja 2009 roku napotykało na znaczne problemy. Ta sytuacja spowodowała, iż biegła mająca ocenić wartość szkód powstałych w dniu 9 maja 2009 roku szacowanie ich połączyła z oględzinami w obecności stron. W wyniku informacji uzyskanych od stron biegła oszacowała te szkody na kwoty: 320 zł (według wersji oskarżonych, co do stanu uszkodzeń ogrodzenia przed datą zdarzenia) oraz 520 zł (według wersji oskarżycieli posiłkowychI. W.iU. W., co do uszkodzeń spowodowanych przez sprawców w dniu 9 maja 2009 roku). Przedmiotowa opinia biegłej jest opinią logiczną, przekonywującą i rzeczową, a przede wszystkim bezstronną, gdyż parametry wyjściowe dla ustalenia wielkości szkody biegła czerpała bezpośrednio od pokrzywdzonych, którzy określili rozmiar uszkodzeń spowodowanych przez sprawcóww dniu 9 maja 2009 roku. Wykazana zatem kwota odpowiadała realnej szkodzie wywołanej zdarzeniem z dnia 9 maja 2009 roku, nie zaś ogólnemu stanowi ogrodzenia dewastowanego już od dłuższego czasu – na co jednak oskarżeni nie mieli wpływu. Nie mogą oni bowiem odpowiadać za szkody wykraczające zakresem poza ich działanie.
Nie istniały zatem żadne powody, aby dopuszczać z urzędu opinię kolejnego biegłego skoro dotychczasowa opinia była rzetelna i oparta na logicznych wywodach. Także złożony w toku postępowania przed Sądem I Instancji wniosek pełnomocnika oskarżycieli posiłkowych o dopuszczenie opinii kolejnego biegłego, nie zawierał żadnych racjonalnych uwag, ani zarzutów wobec dotychczasowej opinii biegłego. Fakt, iż firma budowlana wyceniła koszt całkowitej odbudowy ogrodzenia na kwotę 6.575,00 złotych nie ma nic do rzeczy i nie może być podstawą do kwestionowania wyceny biegłego. Biegły bowiem wycenił szkody (na podstawie wskazań pokrzywdzonych) spowodowane przez sprawcóww dniu 9 maja 2009 roku, a nie ogólny stan ogrodzenia i jego całkowitą odbudowę.
Niejako tylko na marginesie stwierdzić należy, iż celem procesu karnego nie jest precyzyjne (co do złotówki) określenie wysokości szkody, lecz ustalenie odpowiedzialności karnej sprawców. Powyższe rozstrzygniecie nie zamyka wszak drogi pokrzywdzonym do dochodzenia dalszych roszczeń w procesie cywilnym.
Generalnie zarzuty i argumenty apelacji pełnomocnika oskarżycieli posiłkowych miały charakter czysto polemiczny sprowadziły się do negowania oceń i ustaleń sądowychi zastępowanie ich ocenami i wnioskami własnymi. W żadnym zaś razie nie podważyły one trafności rozstrzygnięcia Sądu Rejonowego.
W zespole powyższych okoliczności Sąd Odwoławczy zaskarżone rozstrzygniecie jako trafne utrzymał w mocy.