Sąd Okręgowy w Krakowie
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 879/13
Data wyroku: 2014-01-29 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anita Szczerbowska-Pradid, Ireneusz Bieniek, Grażyna Pawela-Gawor
Słowa kluczowe: Przedawnienie Karalności
Podstawa prawna: art. 437 § 2 kpk

Sygn. akt IV Ka 879/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 29 stycznia 2014 roku
Sąd Okręgowy w Krakowie, Wydział IV Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący:  SSO Grażyna Pawela-Gawor
Sędziowie:  SO Ireneusz Bieniek (spr.)
SR del. Anita Szczerbowska-Pradid
Protokolant:  prot. Grażyna Rokita

przy udziale Marka Buchały Prokuratora Prokuratury Okręgowej,
po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2014 roku, sprawy

P. C.
oskarżonego o przestępstwo zart. 291 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk
na skutek apelacji wniesionej przez oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego dla Krakowa - Śródmieścia w Krakowie z dnia 22 marca 2013r. sygn. akt II K 403/12/S
zaskarżony wyrok zmienia w całości w ten sposób, że:

1
uchyla orzeczenie o skazaniu zawarte w punkcie I;

2
uznaje oskarżonegoP. C.za winnego popełnienia czynu zarzuconego w punkcie V aktu oskarżenia, to jest występku zart. 291 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.i na mocyart. 291 § 1 k.k.wymierza mu karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności;

3
na mocyart. 45 § 1k.w. w zw. zart. 5 § 1 pkt 4 k.p.w.orazart. 104 § 1 pkt 7 k.p.w.umarza postępowanie karne o czyn zarzucony oskarżonemu w punkcie IV aktu oskarżenia, przyjmując, iż stanowi on wykroczenie zart. 122 § 1k.w. i w tym zakresie kosztami postępowania za obie instancje obciąża Skarb Państwa;

4
w pozostałym zakresie zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za obie instancje.

SSO Ireneusz Bieniek  SSO Grażyna Pawela-Gawor SSR Anita Szczerbowska-Pradid

Sygn. akt IV Ka 879/13

UZASADNIENIE
P. C.został oskarżony o to, że:
I. w bliżej nieustalonym dniu miesiąca września 2011 roku wK.nabył odK. N.za kwotę 280 złotych 70 litrów oleju napędowego on wartości 361,20 złotych, wiedząc, iż pochodził on z kradzieży ze stacji paliw, przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyśle przestępstwo podobne
to jest o przestępstwo zart. 291 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k,
II. w dniu 23 września 2011 roku wR.nabył odK. N.za kwotę 440 złotych 110 litrów oleju napędowego o wartości 566,50 złotych, wiedząc, iż pochodził on z kradzieży ze stacji paliw, przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne
to jest o przestępstwo zart. 291 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.
Sąd Rejonowy dla Krakowa - Śródmieścia w Krakowie wyrokiem z dnia 22 marca 2013 roku sygn. akt II K 403/12/S orzekł w tym przedmiocie następująco:
I. uznał oskarżonegoP. C.za winnego popełnienia czynów zarzucanych mu w punktach IV i V aktu oskarżenia, a to czynów stanowiących każdorazowo występki zart. 291 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k., przy czym czyny te kwalifikuje jako 2 (dwa) występki popełnione w krótkich odstępach czasu w podobny sposób w warunkach ciągu przestępstw stypizowanego wart. 91 § 1 k.k.i za to na mocyart. 291 § 1 k.k.przy zastosowaniuart. 91 § 1 k.k.wymierzył oskarżonemu karę 7 (siedmiu) miesięcy pozbawienia wolności;
II. na zasadzieart. 624 §1 k.p.k.w zw. zart. 616 § 1 i 2 k.p.k.w zw. zart. 17 Ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnychzwolnił oskarżonego od obowiązku ponoszenia należnych Skarbowi Państwa kosztów sądowych.
Wyrok ten w całości zaskarżył osobistą apelacją oskarżony zarzucając:
- obrazę prawa materialnego poprzez uznanie go winnym przestępstwa ,,paserstwa” pomimo braku wykazania znamion bezpośredniego,
- brak wyznaczenia obrońcy z urzędu pomimo, przebywania oskarżonego w Zakładzie karnym, co skutkowało brakiem możliwości należytego przygotowania się do obrony,
- z dalszej części apelacji wynika, iż oskarżony zarzuca błędy w ustaleniach faktycznych, będące wynikiem wadliwej oceny dowodów, a także brak przesłuchania w charakterze świadkaJ. B.,
- nadto oskarżony zarzuca rażąca niewspółmierność kary w stosunku do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu wnosząc o warunkowe zawieszenie jej wykonania.

Sąd Odwoławczy zważył co następuje:

Zarzuty apelacji oskarżonego nie są zasadne. Ocena dowodów przedstawiona w wyczerpujący sposób w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku jest zgodna z zasadami prawidłowego rozumowania i doświadczenia życiowego, a zatem została dokonana w oparciu o dyrektywy zawarte wart. 7 kpki w konsekwencji pozostaje pod ochroną tego przepisu.
Dotyczy to nie tylko zeznańK. N.iE. C., lecz także samych wyjaśnień oskarżonego złożonych na etapie postępowania przygotowawczego. W tym zakresie znaczna część apelacji jest tylko niezasadną polemiką z prawidłową oceną dowodów dokonaną przez Sąd I instancji i będącą w zasadzie powtórzeniem wyjaśnień złożonych na etapie postępowania sądowego.
Sąd Rejonowy w prawidłowo ustalonym stanie faktycznym ocenił, iż oskarżony dopuścił się umyślnego paserstwa, przy czym wbrew twierdzeniom apelującego przestępstwo zart. 291 § 1 kkmoże być popełnione nie tylko z zamiarem bezpośrednim, lecz także ewentualnym.
Chybiony jest także zarzut dotyczący braku wyznaczenia oskarżonemu obrońcy z urzędu. Sam fakt przebywania w toku procesu w Zakładzie karnym, nie jest przypadkiem obligatoryjnej obrony, te sytuacje są bowiem wyszczególnione w przepisieart. 79 § 1 i 2 kpk.
Żaden z takich przypadków w realiach tej sprawy nie zachodził. Natomiast wyznaczenie obrońcy z urzędu na podstawie art. 78 § 1
kpkczyli w sytuacji, gdy oskarżony nie może ponieść kosztów obrony z wyboru z uwagi na swoją sytuację materialną, może mieć miejsce tylko na jego wniosek, a nie z urzędu.
Nie ma także podstaw do uznania za uchybienie braku przesłuchania w charakterze świadkaJ. B.. Osoba ta nie została zawnioskowana do przesłuchania w akcie oskarżenia, a sam oskarżony w toku postępowania również o to nie wnosił.
Sąd Rejonowy nie miał żadnych przesłanek faktycznych do dopuszczenia z urzędu tego dowodu, skoro pozostałe przeprowadzone dowody były w zupełności wystarczające do poczynienia pełnych ustaleń faktycznych.
Nietrafny jest zarzut rażącej niewspółmierności kary, z tego powodu, że nie zastosowano warunkowego zawieszenia jej wykonania.
Wielokrotna uprzednia karalność oskarżonego nie daje bowiem żadnych podstaw do ustalenia pozytywnej prognozy kryminalistycznej, a w szczególności do przyjęcia, iż kara wolnościowa będzie wystarczająca do zapobieżenia powrotowi do przestępstwa.
Jednakże z uwagi na przepisy obowiązujące aktualnie, a więc w czasie orzekania przed Sądem Odwoławczym wyrok należało zmienić, albowiem zgodnie z obecnie obowiązującym przepisem art. 122 § 1 kw, czyn paserstwa jeżeli wartość mienia nie przekracza ¼ minimalnego wynagrodzenia (obecnie 420 zł) stanowi wykroczenie.
Tak jest właśnie jak chodzi o czyn zarzucany w pkt IV aktu oskarżenia. Nadto zważywszy, iż został on popełniony we wrześniu 2011r. doszło do przedawnienia karalności wykroczenia (art. 45 § 1 kw) w związku z czym w tym zakresie wyrok należało uchylić, a postępowanie karne umorzyć.
W związku z powyższym Sąd Odwoławczy zmienił zaskarżony wyrok orzekając jak w części dyspozytywnej, a w pozostałym zakresie uznając zarzuty apelacji za niezasadne, a nadto mając na uwadze iż Sąd Rejonowy nie dopuścił się żadnych uchybień, które należałoby uwzględnić niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów (art. 439 kpk), tenże wyrok utrzymał w mocy (pkt II), a zważywszy na sytuację materialną oskarżonego zwolnił go od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze (art. 624 § 1 kpk).

SSO Ireneusz Bieniek SSO Grażyna Pawela -Gawor SSR Anita Szczerbowska -Pradid

MK