Sąd Okręgowy w Rzeszowie
VI Wydział Gospodarczy
Sygnatura akt: VI Gz 322/14
Data wyroku: 2014-12-31 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Andrzej Borucki, Anna Harmata, Beata Hass Kloc

Sygn. akt VI Gz 322/14

POSTANOWIENIE
Dnia 31 grudnia 2014 r.
Sąd Okręgowy w Rzeszowie VI Wydział Gospodarczy
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSO Andrzej Borucki
SO Beata Hass Kloc
SO Anna Harmata (spr.)
po rozpoznaniu w dniu 31 grudnia 2014 r. w Rzeszowie
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwaA. W.
przeciwko(...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąsp.k. wR.
o zapłatę
na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Rejonowego w Tarnobrzegu V Wydziału Gospodarczego z dnia 14 listopada 2014 r., sygn. akt V GC 433/14
postanawia:uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę przekazać do dalszego prowadzenia Sądowi Rejonowemu w Tarnobrzegu WydziałowiV Gospodarczemu, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygniecie o kosztach postępowania zażaleniowego.

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Tarnobrzegu zaskarżonym postanowieniem stwierdził swą niewłaściwość miejscową i sprawę przekazał do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Tarnowie, stwierdzając w uzasadnieniu, że w okolicznościach przedmiotowej sprawy brak uzasadnienia dla przyjęcia, że obie strony zawarły umowę prorogacyjną, skoro w aktach brak umowy podpisanej przez obie strony.
Brak ponadto uzasadnienia dla przyjęcia, że pozwany wyraził zgodę na zapłatę świadczenia należnego powodowi z tytułu wykonania transportu w miejscowości będącej siedzibą powódki. Ponieważ pozwana spółka ma siedzibę wR.na zasadzieart. 30 kpcpowództwo, zdaniem Sądu Rejonowego, należało wytoczyć wg. miejsca jej siedziby.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Zażalenie powoda jest uzasadnione.
Choć zasadnie Sąd Rejonowy wskazał, że nie został wykazany w sprawie fakt zawarcia umowy prorogacyjnej, jak również, że jednostronne wskazanie przez wierzyciela w dokumencie rozliczeniowym miejsca płatności na określony rachunek bankowy – nie przesądza tej właściwości, to jednak nie uwzględnił on, iż z treściart. 454 §1 kcwynika, że jeżeli miejsce spełnienia świadczenia nie jest oznaczone ani nie wynika z właściwości zobowiązania – świadczenie powinno być spełnione w miejscu, gdzie w chwili powstania zobowiązania dłużnik miał zamieszkanie lub siedzibę, a świadczenie pieniężne powinno być spełnione w miejscu zamieszkania lub siedzibie wierzyciela w chwili jego spełnienia. Wielokrotnie w judykaturze podkreślano, że określone wart. 454 § 2 kcmiejsce spełnienia świadczenia (związanego z przedsiębiorstwem dłużnika lub wierzyciela) należy rozumieć w ten sposób, że świadczenie pieniężne powinno być spełnione w zasadzie w miejscu zamieszkania lub siedzibie wierzyciela – tak m.in SN w postanowieniach z dnia 8.11.1991r. sygn. II CO 16/91, oraz z 13.11.2007r. sygn. III Co 17/07.
Przyjęty natomiast w redakcjiart. 34 kpc, na który powołał się powód uzasadniając właściwość miejscową Sądu w Tarnobrzegu łącznik w postaci „miejsca wykonania umowy” należy określać według przepisów prawa materialnego, a więc takżeart. 454 kc.Przy ustalaniu właściwości Sądu znaczenie może mieć zarówno miejsce wykonania umowy jako całości, jak też wykonanie poszczególnych zobowiązań z niej wynikających – czyli jak w niniejszym przypadku zapłata kwoty pieniężnej.
Reasumując, w świetle powołanych przez powoda przepisów, a więc zarównoart. 454 kcjak i 34kpcsiedziba wierzyciela wskazuje na właściwość Sądu Rejonowego w Tarnobrzegu, co skutkowało uchyleniem zaskarżonego postanowienia i przekazaniem sprawy do dalszego prowadzenia temuż Sądowi, stosowanie doart. 386 § 1 kpcw zw. zart. 397 § 2 kpc.