Sąd Okręgowy w Krakowie
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 1006/13
Data wyroku: 2014-06-25 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jadwiga Żmudzka, Sławomir Noga, Grażyna Pawela-Gawor
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Mieniu
Podstawa prawna: art. 437 § 2 kpk

Sygn. akt IV Ka 1006/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 25 czerwca 2014 roku
Sąd Okręgowy w Krakowie, Wydział IV Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący:  SSO Grażyna Pawela-Gawor
Sędziowie:  SO Jadwiga Żmudzka (spr.)
SO Sławomir Noga
Protokolant:  prot. Marta Kruk
przy udziale Doroty Brzegowy Prokuratora Prokuratury Okręgowej,
po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2014 roku, sprawy
G. O.
oskarżonego o przestępstwo zart. 279 § 1 kkiart. 288 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 64 § 1 kk
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego,
od wyroku Sądu Rejonowego dla Krakowa - Nowej Huty w Krakowie z dnia 21 maja 2013r. sygn. akt VIII K 682/12/N,
zaskarżony wyrok uchyla i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu dla Krakowa – Nowej Huty w Krakowie do ponownego rozpoznania.
SSO Jadwiga Żmudzka SSO Grażyna Pawela - Gawor SSO Sławomir Noga
Sygn. akt IV Ka 659/13

UZASADNIENIE
wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie
z dnia 25 czerwca 2014 roku
G. O.został oskarżony o to, że:
w bliżej nieokreślonym dniu w okresie od dnia 10 lipca 2010 roku do dnia 15 lipca 2010 roku w miejscowościD., działając wspólnie i w porozumieniu zM. P.,P. P.oraz z inną ustaloną osobą co do której wyłączono materiały do odrębnego postępowania, zabrali w celu przywłaszczenia z kasetki urządzenia odkurzacza samochodowego znajdującego się na stacji paliw(...)własnościJ. J.pieniądze w kwocie około 350 złotych, po uprzednim pokonaniu zabezpieczenia poprzez podważenie zamka drzwi odkurzacza oraz zamka tejże kasetki przy użyciu łomu, w wyniku czego doszło do uszkodzenia kasetki oraz drzwiczek i obudowy odkurzacza co spowodowało straty w kwocie 650 złotych, przy czymG. O.zarzucanego mu czynu dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności będąc uprzednio skazanym za umyślne przestępstwo podobne zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 279 § 1 kkwyrokiem Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia w Krakowie Wydział II Karny z dnia 5 maja 2000 roku sygn. II K 46/00/S na karę 2 lat pozbawienia wolności, którą odbywał w okresie od 5 września 2003 roku do dnia 5 września 2005 roku,
tj. o przestępstwo zart. 279 § 1 kkiart. 288 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw
zw. zart. 64 § 1 k.k.
Sąd Rejonowy dla Krakowa – Nowej Huty w Krakowie wyrokiem z dnia 21 maja 2013 roku sygn. akt VIII K 682/12/N orzekł w tym przedmiocie następująco:

I
uznaje oskarżonegoG. O.za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu aktem oskarżenia, a stanowiącego występek zart. 279 § 1 kkiart. 288 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 64 § 1 kki za to na mocyart. 279 § 1 kkw zw. zart. 11 § 3 kkwymierza mu karę 1 (jednego) roku i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności, a ponadto na mocyart. 33 § 2 kkwymierza mu karę grzywny w wymiarze 100 (stu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10,00 (dziesięciu 00/100) złotych;

II
na mocyart. 69 § 1 i 2 kk,art.70 § 1 pkt 1 kkwarunkowo zawiesza oskarżonemu wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności na okres próby wynoszący 5 (pięć) lat;

III
na mocyart. 46 § 1 kkorzeka wobec oskarżonegoG. O.środek karny w postaci obowiązku częściowego naprawienia szkody, poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonegoJ. J.kwoty 250,00 (dwustu pięćdziesięciu 00/100) złotych;

IV
na mocyart. 29 ust.1 i 2 Ustawy z dn.26.05.1982 r. Prawo o Adwokaturze(Dz.U. z 1982r. Nr 16 poz.124 z póź.zm. ) i§ 20w zw. z§ 14 ust. 2 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dn. 28.09.2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(tekst jednolity Dz.U. z 2013 r. poz.461) zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.J. K.kwotę 929,88 (dziewięciuset dwudziestu dziewięciu 88/100) złotych tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej obrony udzielonej z urzędu, przy czym kwota ta obejmuje należny podatek VAT;

V
na zasadzieart. 624 § 1 kpki art. 17 ust. 1 i 2 ustawy „O opłatach w sprawach karnych” z dn.23.06.1973r. (Dz.U. Nr 49 poz.223 z 1983 r. z póź.zm.) zwalnia oskarżonegoG. O.od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych tj. wydatków i opłaty.

Wyrok ten zaskarżył w całości obrońca oskarżonego zarzucając:

1
Na zasadzieart. 427 § 2 k.p.k.w zw. zart. 438 pkt 2 k.p.k., obrazę przepisów postępowania, tj.art. 4 k.p.k.,art. 5 § 2 k.p.k.iart. 7 k.p.k., która miała wpływ na treść orzeczenia, poprzez nieuwzględnienie, wykazanych w zgromadzonym materiale dowodowym, okoliczności przemawiających na korzyść oskarżonego, jak również nie rozstrzygnięcie na korzyść oskarżonego nie dających się usunąć wątpliwości oraz przyjęcie, iż zgodnie z zasadami wiedzy, logicznego myślenia oraz doświadczenia życiowego, zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, a to w szczególności w postaci wyjaśnieńM. P.z postępowania przygotowawczego i zeznańA. C.złożonych przed Sądem Okręgowym w Krakowie, daje podstawy do przypisania oskarżonemu popełnienia zarzucanego mu czynu;

2
na zasadzie 427§ 2 k.p.k.w zw. zart. 438 pkt 3 k.p.k.orzeczeniu temu zarzucił nadto błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który miał wpływ na jego treść, a polegający na dokonaniu całkowicie dowolnej, sprzecznej z zasadami wiedzy, logiki oraz doświadczenia życiowego oceny dowodów zebranych w sprawie, skutkującej uznaniem, iż oskarżonyG. O.dopuścił się popełnienia zarzucanego mu czynu, przez przyjęcie za wiarygodne wyjaśnieńM. P.złożonych w postępowaniu przygotowawczym i odmawiając wiarygodności jego wyjaśnieniom i zeznaniom składanym w postępowaniu jurysdykcyjnym, kiedy to wskazywał on stanowczo i jednoznacznie, iż oskarżonyG. O.nie brał udziału w zdarzeniu objętym aktem oskarżenia;

3
na zasadzie 427§ 2 k.p.k.w zw. zart. 438 pkt 3 k.p.k., orzeczeniu temu zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który miał wpływ na jego treść, a polegający na dokonaniu całkowicie dowolnej, sprzecznej z zasadami wiedzy, logiki oraz doświadczenia życiowego oceny dowodów zebranych w sprawie, skutkującej uznaniem, iż oskarżonyG. O.dopuścił się popełnienia zarzucanego mu czynu, poprzez uznanie za wiarygodne zeznań świadkaA. C., złożonych w postępowaniu jurysdykcyjnym prowadzonym przed Sądem Okręgowym w Krakowie w zakresie w jakim zeznał on, iż oskarżonyG. O.brał udział w zdarzeniu stanowiącym przedmiot zarzutu aktu oskarżenia

-

przy czym o fakcie udziału oskarżonegoG. O.miał sobie przypomnieć właśnie z lektury treści aktu oskarżenia dzień przed procesem - pomimo, iż świadekA. C.składając zeznania przed Sądem I instancji, który prowadził niniejszą sprawę od początku, nie był w stanie jednoznacznie wskazać czy oskarżonyG. O.brał udział w inkryminowanym zdarzeniu, a wyjaśniając w toku postępowania przygotowawczego wskazywał, iż oskarżonyG. O.nie brał udziału w przedmiotowym zdarzeniu.

W oparciu o powyższe zarzuty apelujący wniósł o uniewinnienie oskarżonegoG. O.wobec braku dowodów wskazujących na popełnienie przez niego zarzucanego mu czynu, tj. przestępstwa zart. 279 § 1 k.k.iart. 288 § 1 k.k., alternatywnie wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.
Sąd Odwoławczy zważył co następuje:
Apelacja doprowadziła do uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu.
Rację ma apelujący, krytykując ocenę dowodu z zeznań świadkaM. P., dokonaną przez Sąd Rejonowy. Otóż Sąd Rejonowy wskazał, że analizując zeznania wymienionego, słuchanego w toku postępowania przygotowawczego w charakterze podejrzanego oraz na rozprawie w toku pierwotnego rozpoznania w charakterze oskarżonego, doszedł do przekonania, iż w pełni wiarygodne są relacje tego świadka prezentowane bezpośrednio po zdarzeniu, to jest w toku postępowania przygotowawczego. Sąd I Instancji ocenił składane wówczas przezM. P.wyjaśnienia jako spójne, logiczne, całkowicie szczere, jako opisujące zdarzenia, do popełnienia których ten świadek się wówczas w pełni przyznawał, a jednocześnie jako w pełni zgodne z ustaleniami dokonanymi na podstawie pozostałych wiarygodnych dowodów. Sąd Rejonowy wskazał, że zwrócił uwagę, iż sprzeczność pomiędzy relacją zawartą w protokole przesłuchania z dnia 19 lipca 2010r, z której wynika, żeG. O.brał udział w kradzieży z włamaniem do automatu myjni samochodowej wP., nie uczestniczył zaś w zdarzeniu na terenie stancji paliw wD., należy tłumaczyć zwykłą pomyłką wynikającą ze zdenerwowaniaM. P.sytuacją i opisywaniem przez niego wówczas dużej ilości zdarzeń, przy czym fakt, iż oskarżony faktycznie uczestniczył w zdarzeniu wD., nie było go zaś w gronie sprawców kradzieży wP.wynika wprost z jednej strony z treści zeznań pozostałych wiarygodnych świadków, z drugiej zaś z analizy zapisu monitoringu zainstalowanego wP., z której wynika, iżG. O.w tym miejscu nie było. Sąd I Instancji wskazał, że pozostałe relacjeM. P.przekazywane w toku postępowania przygotowawczego jednoznacznie wskazują na czynny udziałG. O.w kradzieży dokonanej wD., są spójne, logiczne, zgodne z ustaleniami dokonanymi na podstawie pozostałych wiarygodnych dowodów. Sąd Rejonowy nie dał jedynie wiary twierdzeniom zawartym w tych wyjaśnieniach, dotyczącym skradzionej wówczas przez sprawców kwoty, jako że w tym zakresie jego relacja nie korelowała z ustaleniami dokonanymi na podstawie wiarygodnych zeznań właściciela stacji paliw. Wyjaśnienia składane w toku rozprawy przed Sądem Okręgowym oraz zeznaniaM. P.składane w toku rozprawy w niniejszej sprawie Sąd ten uznał co do zasady za wiarygodne, jako zgodne z dotychczasowymi relacjami tego świadka z wyjątkiem twierdzeń o braku udziału w zdarzeniu na stacji paliw wD.G. O., w tym zakresie zeznania te są sprzeczne z ustaleniami dokonanymi na podstawie pozostałych wiarygodnych dowodów, zaś całkowicie niezrozumiałe i nielogiczne były tłumaczenia sprzeczności pomiędzy poszczególnymi treściami przekazywanymi przez świadka, który miał wcześniej obciążać oskarżonego jako uczestnika kradzieży, bo wtedy zmarł jego ojciec, odeszła od niego konkubina z dzieckiem i leczył się psychiatrycznie.
Wbrew temu, co przyjął Sąd Rejonowy, wskazując, iż relacjeM. P.przekazywane w toku postepowania przygotowawczego - są spójne, logiczne, zgodne z ustaleniami dokonanymi na podstawie pozostałych wiarygodnych dowodów, za wyjątkiem sprzeczności pomiędzy relacją zawartą w protokole przesłuchania z dnia 19 lipca 2010r, z której wynika, żeG. O.brał udział w kradzieży z włamaniem do automatu myjni samochodowej wP., nie uczestniczył zaś w zdarzeniu na terenie stancji paliw wD., co Sąd wytłumaczył zwykłą pomyłką wynikającą ze zdenerwowaniaM. P.sytuacją i opisywaniem przez niego wówczas dużej ilości zdarzeń – wyjaśnienia składane przezM. P.na etapie śledztwa nie były spójne i logiczne. Sąd Rejonowy nie dostrzegł mianowicie, żeM. P.na etapie śledztwa złożył sprzeczne zeznania w zakresie kradzieży z włamaniem na terenie stacji wD., gdy idzie o swój własny udział w tym włamaniu. Otóż składając wyjaśnienia w dniu 19 lipca 2010r.M. P.podał, że gdy idzie o zdarzenie na tej stacji, toA. C.wziął łom z samochodu i wyłamał zamek w automacie wrzutowym do odkurzacza samochodowego, wskazał stanowczo, że w tym zdarzeniu on (M. P.) w ogóle nie brał udziału, zaś w momencie gdyA. C.włamywał się do automatu, on (M. P.) siedział w samochodzie (k. 88 t. I). Słuchany po raz kolejny na etapie śledztwa,M. P.wyjaśnił, że jeżeli chodzi oD., to był tam on,P. P.,A. C.zB.orazG. O., podjechali pod odkurzacz, wyszli w czwórkę z samochodu, opisał, jak przebiegało włamanie, a co do swojego udziału, to podał, że wziął odA. C.łom, przyłożył do odkurzacza, coś huknęło ale odkurzacz się nie otworzył, wtedyA. C.wziął łom i jakoś to otworzył (k. 738 t. III). Przytoczona treść wyjaśnieńM. P., sprzecznych ze sobą w zakresie jego własnego udziału w kradzieży z włamaniem wD., nie została dostrzeżona przez Sąd Rejonowy, co podważa ocenę tego Sądu, że relacje przekazywane przez niego w toku śledztwa są spójne i logiczne.
Rację ma apelujący, krytykując ocenę zeznań świadkaA. C., dokonana przez Sąd I Instancji, choć wskazać należy, że to, iż Sąd Apelacyjny w Krakowie, orzekający uprzednio, odmiennie niż Sąd Rejonowy ocenił okoliczności związane z jego osobą w kontekście nadużywania przez niego alkoholu i tego, że w trakcie inkryminowanego zdarzenia był on pod wpływem alkoholu – nie daje podstawy do przyjęcia, że tym samym ocena Sądu I instancji jest wadliwa, albo przyjęcia, że doszło do naruszenia procedury poprzez odmienną od Sądu Apelacyjnego ocenę dowodów. Otóż Sąd Rejonowy w żadnej mierze nie był związany oceną dowodów dokonaną przez Sąd Apelacyjny, zobligowany był natomiast do samodzielnej oceny dowodów. Inną rzeczą jest natomiast to, że istotnie ocena dowodu z zeznań świadkaA. C.kłóci się z zasadami logiki i doświadczenia życiowego. Otóż Sąd Rejonowy wskazał, żeA. C.przesłuchiwany w toku postepowania przygotowawczego w charakterze podejrzanego, zaś na rozprawie przed Sąd Okręgowym w Krakowie – w charakterze oskarżonego, opisał przebieg zdarzenia związanego z kradzieżą na stacji paliw wD.. W toku pierwszego przesłuchania był on dość powściągliwy w kategorycznym wskazywaniu osób towarzyszących mu w zarzucanych kradzieżach, jednak przesłuchany w dniu 8 grudnia 2011r. przed Sąd Okręgowym w Krakowie stanowczo stwierdził, że w zdarzeniu wD.uczestniczyłG. O.. Jednocześnie świadek ten przyznał, że pomiędzy nim a oskarżonym doszło do jakiegoś konfliktu, którego podłoża już nie pamiętał, przy czym wyraźnie zaznaczył, iż konflikt ten nie dotyczył spraw karnych – była to zupełnie inna kwestia, nie mająca wpływu na treść wyjaśnień i zeznań składanych w sprawie. Jak dalej wywodził Sąd I Instancji –A. C.przesłuchany w niniejszej sprawie stwierdził co prawda, iż nie jest na 100 % pewien, czy oskarżony był na stacji paliw wD., jednak na pewno byli tam we czwórkę, a gdy otrzymał odpis aktu oskarżenia przypomniał sobie skład, w jakim byli wówczas celem dokonania kradzieży. ZeznaniaA. C.Sąd Rejonowy ocenił jako wiarygodne i spójne z ustaleniami dokonanymi na podstawie pozostałych wiarygodnych dowodów. Dokonując oceny całokształtu wszystkich zeznań i wyjaśnieńA. C.Sąd Rejonowy jak argumentował, miał na uwadze, że kwestia udziału oskarżonego w zdarzeniu na stacji paliw wD., będącej przedmiotem niniejszego postępowania nie jest w treści relacji tej osoby jednoznaczna, jednakże biorąc pod uwagę pozostałe wiarygodne dowody, w tym pierwotne wyjaśnieniaM. P.należy przyjąć, że stanowią one dodatkowe potwierdzenie faktu współudziału oskarżonego w przedmiotowym zdarzeniu, a okoliczność braku jednoznaczności w relacjiA. C.wskazuje, że osoba ta pragnie być obiektywna i ostrożna w składanych przez siebie zeznaniach. Świadek ten przesłuchiwany przed Sąd zaznaczył, że dokładnie nie pamięta już przebiegu całego zdarzenia, a ponadto wskazał, że w trakcie całej sytuacji był pod wpływem alkoholu. W ocenie Sąd Rejonowego tłumaczy to niejednoznaczność tych zeznań w zakresie udziału oskarżonego w zdarzeniu i nie podważa ich wiarygodności. Z oceną Sądu Rejonowego, że relacjeA. C.są wiarygodne i spójne z ustaleniami dokonanymi na podstawie pozostałych wiarygodnych dowodów, zgodzić się nie można. Sąd I Instancji dał wiarę tłumaczeniomA. C., że gdy otrzymał odpis aktu oskarżenia przypomniał sobie skład, w jakim byli wówczas na stacji paliw wD.celem dokonania kradzieży. Sąd I Instancji nie uwzględnił jednakże tego, że akt oskarżenia nie był pierwszym dokumentem, z jakimA. C.zetknął się, w którym określono m.in. zarzut kradzieży z włamaniem wD.. Otóż jeszcze wcześniej, w postanowieniu z dnia 23.12.2010r. o zmianie i uzupełnieniu postanowienia o przedstawieniu zarzutówA. C., w pkt II zarzucono mu kradzież z włamaniem w miejscowościD.(k. 1177-1178 t. V).A. C.przesłuchiwany w dniu 22.11.2011r. wskazał, że nie pamięta dokładnie, jak to było, bo już sporo czasu upłynęło od zdarzenia, na pytanie przesłuchującego wskazał, że nic więcej nie pamięta, nie pamięta, z kim był, było tak, jak jest napisane w zarzucie z pkt II postanowienia o zmianie i uzupełnieniu zarzutów, wskazał ponadto, że nie pamięta, z kim dokonywał tej kradzieży z włamaniem na stacji benzynowej wD.. Na dalsze pytania przesłuchującego, wyjaśniał, że znaG. O.z widzenia, spotkali się parę razy, bywał uG. O., boM. P.naprawiał w pobliżuK.swój samochód, był uG. O.chyba w 2010r, wskazał, że zG. O.nie spotykał się na stacjach benzynowych, nie pamięta tego faktu. Na dalsze pytania przesłuchującego odpowiedział, że nie pamięta, czy był wD.na stacji benzynowej(...)zG. O., nie pamięta, czy i gdzie woziłG. O.samochodem markiB.należącym do jego byłej dziewczyny, mało prawdopodobne jest, że był zG. O.samochodem na jakiejś stacji benzynowej i z innymi osobami, ale nie może tego wykluczyć (k. 2012-2013 t. IX). Mając na uwadze treść tych wyjaśnień, sprzeczne z logiką i doświadczeniem życiowym jest przyjęcie za wiarygodne późniejszych twierdzeńA. C., że gdy otrzymał odpis aktu oskarżenia przypomniał sobie skład, w jakim byli wówczas celem dokonania kradzieży.
Powyższe daje podstawę do konkluzji, że ocena dowodów dokonana przez Sad Rejonowy nie odpowiada wymogom określonym wart. 7 k.p.k., będąc oceną dowolną. Powyższe uchybienia mogły mieć wpływ na treść wyroku, co uzasadnia jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu. Rozpoznanie pozostałych zarzutów byłoby przedwczesne.
Ponownie rozpoznając sprawę Sąd Rejonowy:
- przesłucha świadkówM. P.,P. P.,A. C., chyba że zaistnieją względy uzasadniające po myśliart. 391 § 1 i 2 k.p.k.odczytanie poprzednio złożonych przez nich zeznań i wyjaśnień,
- może w trybieart. 442 § 2 k.p.k.ujawnić zeznania świadkówJ. J.,T. Ł.oraz może ujawnić inne dowody,
- może przeprowadzić nowe dowody, jeżeli potrzebę taką dostrzeże.
SSO Jadwiga Żmudzka SSO Grażyna Pawela - Gawor SSO Sławomir Noga