Sąd Rejonowy Wrocław Śródmieście we Wrocławiu
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 915/13
Data wyroku: 2014-05-14 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jolanta Malik
Słowa kluczowe: Przelew Wierzytelności
Podstawa prawna: art. 509kc

Sygnatura akt I C upr 915/13

WYROK ZAOCZNY
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
W., dnia 14-05-2014 r.
Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu I Wydział Cywilny w następującym składzie:
Przewodniczący:SSR Jolanta Malik
Protokolant:Beata Grzybowska
po rozpoznaniu w dniu 14-05-2014 r. we Wrocławiu
sprawy z powództwa(...) S.a.r.l.L.
przeciwkoU. A.
o zapłatę
oddala powództwo.
Sygnatura akt I(...)

UZASADNIENIE
Strona powodowa(...)wW.wniosła o zasądzenie od pozwanejU. A.kwoty 925,81 zł z odsetkami ustawowymi liczonymi od dnia 14 czerwca 2014 roku do dnia zapłaty oraz kosztami procesu. Strona powodowa wskazała, iż na podstawie umowy cesji przejęła od(...) Bank (...) S.A.wW.prawo do wierzytelności wobec pozwanej z tytułu niespłaconego kredytu. Strona powodowa poinformowała pozwaną o cesji wierzytelności. Pozwana nie uregulowała swojego zadłużenia.
Postanowieniem z dnia 17 maja 2013 roku Sąd Rejonowy(...)stwierdził w sprawie toczącej się pod sygnaturą akt(...)brak podstaw do wydania nakazu zapłaty i przekazał sprawę do rozpoznania tutejszemu Sądowi.

* * *

Sąd ustalił w sprawie następujący stan faktyczny
         :
W dniu 13 czerwca 2012 roku strona powodowa(...)(...)(...)wW.(nabywca) zawarła z(...) Bank (...) S.A.wW.(bank) umowę sprzedaży wierzytelności. W myśl art. 3.1 umowy na podstawie umowy bank przelewał na nabywcę wierzytelności banku. Przelew wierzytelności miał być skuteczny od dnia przeniesienia (daty zawarcia umowy). Jako pojęcie wierzytelności należało w myśl umowy rozumieć wierzytelności przysługujące bankowi w stosunku do dłużników z tytułu kredytów oraz wszelkie prawa związane z tymi wierzytelnościami. Wyszczególnienie wartości wierzytelności w formie elektronicznej zawierać miał załącznik nr 1 do umowy w postaci płyty CD. Na podstawie art. 4.2 umowy strony zobowiązały się nie później niż w ciągu 10 dni roboczych od dnia przeniesienia podpisać aneks do umowy, który zawierać miał wykaz przelanych wierzytelności.

Dowód
           :

⚫

umowa sprzedaży wierzytelności, k. 13 (str. 2) – 15

Strona powodowa sformułowała adresowane do pozwanej pismo określone jako zawiadomienie o przelewie wierzytelności w kwocie 925,81 zł.

Dowód
           :

⚫

zawiadomienie, k. 21 (str. 2)

* * *

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie.
Jeżeli pozwany nie stawił się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę albo mimo stawienia się nie bierze udziału w rozprawie, sąd wyda wyrok zaoczny, o czym stanowiart. 339 § 1 k.p.c.Na mocyart. 339 § 2 k.p.c.wydając wyrok zaoczny przyjmuje się za prawdziwe twierdzenie powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa.
W toku niniejszego procesu pozwana zachowała postawę całkowicie bierną. Nie złożyła odpowiedzi na pozew, nie stawiła się także na rozprawie. W przedmiotowej sprawie spełnione zostały zatem powyższe przesłanki do wydania wyroku zaocznego. Jednocześnie w ocenie Sądu nie wystąpiły przesłanki pozytywne zawarte w treści 339§ 2 k.p.c.
Należy wskazać, że niezależnie od wynikającego z przytoczonego wyżej domniemania prawdziwości twierdzeń powoda z rzeczywistym stanem rzeczy, Sąd ma każdorazowo obowiązek krytycznego ustosunkowania się do jego twierdzeń z punktu widzenia ich ewentualnej zgodności z rzeczywistym stanem rzeczy. W przypadku wątpliwości w tym przedmiocie, Sąd nie może wydać wyroku zaocznego, opierając się tylko na twierdzeniach powoda o okolicznościach faktycznych. Należy przeprowadzić postępowanie dowodowe w celu wyjaśnienia powstałych wątpliwości (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 20 października 1998 roku, I CKU 85/98; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 23 września 1997 roku, I CKU 115/97).
Zawarte w pozwie twierdzenia budziły poważne wątpliwości Sądu, wobec czego uznał on za konieczne przeprowadzenie postępowania dowodowego.
Zgodnie z treściąart. 6 k.c.ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Normie tej w warstwie procesowej odpowiadająart. 3 k.p.c., zgodnie z którym strony zobowiązane są przedstawiać dowody iart. 232 k.p.c., według którego strony są zobowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z jakich wywodzą skutki prawne.
Strona powodowa nie udowodniła swojej legitymacji czynnej, a także swojego roszczenia ani co do zasady, ani co do wysokości. Jako wierzyciel dochodzący zaspokojenia wierzytelności powinna wykazać podstawę (źródło) zobowiązania pozwanej i jego wysokość, jak też swoją legitymację czynną. Strona powodowa nie wykazała nabycia wierzytelności wobec pozwanej w wysokości oznaczonej w pozwie, bowiem przedłożona przez stronę powodową umowa cesji wierzytelności nie wskazuje na istnienie wierzytelności wobec pozwanej.
Strona powodowa nie przedstawiła żadnych dokumentów źródłowych wskazujących na podstawę, wysokość i sposób naliczenia należności objętej pozwem, wobec czego Sąd pozbawiony został możliwości jakiejkolwiek weryfikacji źródła i zakresu zobowiązania pozwanego. Nie wiadomo bowiem, co jest podstawą należności w kwocie 925,81 zł. Wszak uzasadniając podstawę roszczenia strona powodowa odwołała się do umowy sprzedaży wierzytelności z dnia 13 czerwca 2012 roku, jednakże analiza treści wskazanej umowy nie pozwala na wskazanie podstawy żądania określonych w pozwie należności. W przedłożonej przez stronę powodową umowie cesji nie została wskazana wierzytelność wobec pozwanej, zaś jej treść wskazuje, iż jej integralną częścią był załącznik nr 1 do umowy – elektroniczne wyszczególnienie wartości wierzytelności, z którego to załącznika strona powodowa wydruku nie przedłożyła. Co więcej strony zobowiązane były do zawarcia aneksu do umowy zawierającego wykaz przelanych wierzytelności. Takowy aneks nie został przez stronę powodową złożony. Nie przedłożono również jakiejkolwiek umowy szczegółowej obejmującej przelew omawianej wierzytelności ani też dowodu zapłaty ceny nabycia wierzytelności stanowiącej warunek jej skutecznego nabycia. Umowa z dnia 13 czerwca 2012 roku odwołuje się do przelewu wierzytelności w rozumieniuart. 509 k.c., który stanowi, że wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. Przepis ten reguluje sprzedaż wierzytelności oznaczonej co do tożsamości i dla skuteczności takiej transakcji konieczne jest precyzyjne oznaczenie przenoszonej wierzytelności.
Powyższe wskazuje, że strona powodowa nie przedłożyła Sądowi całej umowy cesji, na którą się powołała, co z kolei powoduje uznanie przedłożonego dokumentu za niespełniający wymogów dowodu wiarygodnego i nie budzącego wątpliwości. To zaś stawia pod znakiem zapytania twierdzenia strony powodowej i zasadność jej żądania, bowiem umowa bez załączników jest niekompletna, a to dyskwalifikuje przedłożoną umowę jako stanowiącą podstawę do nabycia wierzytelności wobec pozwanej.
Podkreślić należy, że dowodem potwierdzającym legitymację czynną strony powodowej mogłaby być wyłącznie kompletna umowa cesji wierzytelności.
Strona powodowa jest przedsiębiorcą korzystającym z profesjonalnej obsługi prawnej. Z tych względów powinna być świadoma zasad prowadzenia procesu cywilnego i występowania w nim w charakterze strony aktywnej. Przypomnieć jednak wypada, iż strona powodowa nie może się powoływać przed Sądem na dokumenty, nawet gdyby ich treść była znana pozwanemu, jeżeli nie zostały przedstawione jako dowody w sprawie. Przedstawienie dowodów w rozumieniuart. 3 k.p.c.iart. 232 k.p.c.oznacza w wypadku dowodów z dokumentów po prostu ich złożenie do akt sprawy w załączeniu do pisma procesowego albo podczas rozprawy. Zatem strona powodowa zastępowana przez profesjonalnego pełnomocnika powinna wykazać się należytą aktywnością dowodową i w zakresie dokumentów przedłożyć je Sądowi wraz z pozwem. W przypadku zaś braku dokumentów uzasadniających roszczenie winna była jeszcze przed wszczęciem procesu zwrócić się do swojego kontrahenta z umowy cesji o przekazanie dokumentów niezbędnych do dochodzenia roszczenia. Zaniechanie strony powodowej w tym zakresie może tylko zadziałać na jej niekorzyść. Uznać zatem należało, iż strona powodowa w toku niniejszego postępowania wykazała się całkowicie bierną postawą.
Częściowy wykaz wierzytelności jako samodzielny wydruk strony powodowej nie zawierający podpisu nie stanowił dowodu z dokumentu, dlatego też wniosek dowodowy strony powodowej w tymże zakresie podlegał oddaleniu.
Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.