Sąd Okręgowy w Łodzi
III Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: III Ca 1278/14
Data wyroku: 2014-10-29 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Słowa kluczowe: Umowa
Podstawa prawna: art. 720 k.c.

Sygn. akt III Ca 1278/14

UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 21 maja 2014 roku Sąd Rejonowy w Pabianicach, I Wydział Cywilny w sprawie o sygnaturze akt I C 1773/13 z powództwa Prokura Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego weW.przeciwkoM. S.o zapłatę zasądził od pozwanejM. S.na rzecz powoda Prokura Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego weW.kwotę 5.718,78 złotych z ustawowymi odsetkami od dnia 13 czerwca 2013 roku do dnia zapłaty oraz kwotę 1.289 złotych tytułem zwrotu kosztów procesu.
Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w oparciu o ustalenie, iż w dniu 19 maja 2008 roku pozwana zawarła z(...) Bankiem S.A.weW.umowę pożyczki na kwotę 4.000 złotych z oprocentowaniem umownym stałym w wysokości 18% w stosunku rocznym, maksymalnie do wysokości czterokrotności stopy kredytu lombardowego NBP. Pozwana zobowiązała się spłacić pożyczkę wraz z oprocentowaniem w 36 ratach miesięcznych, zaś wymagane spłaty miały być zgodnie z określoną w umowie kolejnością zaliczane na pokrycie należności, w tym odsetek karnych. Pozwana z otrzymanej pożyczki nie dokonała spłaty całej kwoty. Na podstawie umowy przelewu wierzytelności z dnia 14 grudnia 2012 roku(...) Bank S.A.przeniósł na powoda wierzytelność przysługującą mu od pozwanej. W dniu 13 czerwca 2013 roku został sporządzony przez powoda wyciąg z ksiąg rachunkowych Funduszu, w których ujawniono wierzytelność w kwocie 5.718,78 złotych, przysługującą odM. S., nabytą od(...) Bank S.A.w drodze umowy z dnia 14 grudnia 2012 roku. Kwota zapisu objęła: 3.095,51 złotych z tytułu pozostałej należności głównej oraz 2.623,27 złotych z tytułu skapitalizowanych odsetek. Do chwili obecnej pozwana nie zapłaciła na rzecz powoda dochodzonej pozwem kwoty.
W oparciu o tak ustalony stan faktyczny Sąd I instancji zważył, iż powództwo co do zasady i wysokości jest w pełni usprawiedliwione, wskazując, iż źródłem roszczenia jest zawarta umowa pożyczki bankowej. Pozwanej został wydany przedmiot pożyczki, przez co po jej stronie powstał obowiązek zwrotu całej kwoty pieniędzy z tego tytułu. Pozwana nie zwróciła jednak całej kwoty pożyczki ani ubocznych należności, czego skutkiem było wypowiedzenie umowy przez Bank, przez co całe niespłacone zadłużenie stało się natychmiast wymagalne i pozwana miała obowiązek uregulowania całości zadłużenia. Sąd I instancji uznał, że powód w toku postępowania wykazał fakt powstania i wysokość zadłużenia pozwanej.
O odsetkach Sąd Rejonowy orzekł na podstawieart. 359 § 1 k.c.w zakresie odsetek kapitałowych iart. 481 § k.c.odnośnie do odsetek jako sankcji za opóźnienie się pozwanej w spełnieniu świadczenia. O kosztach procesu Sąd I instancji orzekł na podstawieart. 98 k.p.c.
Apelację od powyższego orzeczenia wywiodła pozwana, zaskarżając je w całości. Skarżąca zarzuciła naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów statuowanej wart. 233 § 1 k.p.c.poprzez bezpodstawne przyjęcie, iż powód uniósł ciężar dowodu w zakresie wartości dochodzonego roszczenia, w sytuacji gdy powód nie przedstawił rozliczenia wpłat dokonanych przez pozwaną w toku obowiązywania umowy. W konkluzji tak sformułowanego zarzutu pozwana wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez oddalenie powództwa w całości, względnie uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Nadto pozwana wniosła o zasądzenie od powoda na jej rzecz kosztów procesu za obie instancje, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. /apelacja – k. 79-80/
W odpowiedzi na apelację powód wniósł o jej oddalenie oraz zasądzenie od pozwanej na jego rzecz kosztów procesu w postępowaniu drugoinstancyjnym, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. /odpowiedź na apelację – k. 100-102/
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja jest bezzasadna.
Sąd Okręgowy podziela i przyjmuje za własny ustalony przez Sąd Rejonowy stan faktyczny. Przy czym zaznaczyć trzeba, że wobec faktu, iż niniejsza sprawa rozpoznawana była w postępowaniu uproszczonym, a Sąd Okręgowy nie prowadził postępowania dowodowego, zgodnie z dyspozycjąart. 50513§ 2 k.p.c., uzasadnienie wyroku w niniejszej sprawie obejmować winno jedynie wyjaśnienie podstawy prawnej wyroku z przytoczeniem przepisów prawa.
Chybiony jest zarzut pozwanej, iż powód w toku sprawy nie zdołał udowodnić wysokości dochodzonego roszczenia. Podniesiony przez skarżącą zarzut sprowadza się w istocie do gołosłownej próby zakwestionowania ustalonej przez Sąd I instancji wysokości zadłużenia, tylko na tej podstawie, że skarżąca tę okoliczność kwestionuje. Wskazać należy, iż w procesie cywilnym obowiązuje zasada kontradyktoryjności oraz zasada rozkładu ciężaru dowodu (art. 6 k.c.w zw. zart. 230 k.p.c.i217 k.p.c.), w myśl której to na stronie, która z określonych okoliczności wywodzi skutki prawne, spoczywa ciężar ich dowodu. W niniejszej sprawie powód na okoliczność wysokości dochodzonego roszczenia przedstawił wyciąg z własnych ksiąg rachunkowych. Bez wątpienia przedmiotowy wyciąg z ksiąg rachunkowych powoda jest dokumentem prywatnym, zawiera bowiem pieczęć i treść określonego oświadczenia wiedzy, wynikającej z ksiąg rachunkowych, a także podpis określonej osoby fizycznej. Skarżąca nie zdołała natomiast skutecznie zakwestionować wynikającej z opisanego dokumentu wysokość zadłużenia, nie podważyła ani wiarygodności, ani rzetelności tego dokumentu. Pozwana kwestionując wskazaną przez powoda wysokość zadłużenia nie zdołała zaoferować żadnych konkretnych środków dowodowych, w tym choćby potwierdzeń dokonanych spłat, czy dowodu z opinii odpowiedniego biegłego na okoliczność kontroli rachunków powoda w odniesieniu do pozwanej oraz weryfikacji poprawności wyliczenia przez Fundusz dochodzonego zadłużenia. Pozwana nie wykazała, iż faktycznie spłaciła zaciągnięty kredyt w całości bądź w części, zarówno w odniesieniu do kapitału, jak i do odsetek, względnie że ustalone przez powoda zadłużenie jest niezgodne z rzeczywistym stanem rzeczy. Pozwana nie podjęła w tym zakresie w istocie żadnej inicjatywy dowodowej poza własnymi twierdzeniami negującymi obowiązek spłaty rzeczonego zadłużenia, co wobec treści powołanego wyciągu z ksiąg rachunkowych nie mogło doprowadzić do wzruszenia zaskarżonego wyroku.
Mając powyższe na uwadze, wobec bezzasadności apelacji oraz nie ujawnienia okoliczności, które winny być uwzględnione w toku postępowania drugoinstancyjnego z urzędu, Sąd Okręgowy oddalił apelację w oparciu oart. 385 k.p.c.
O kosztach postępowania apelacyjnego Sąd Okręgowy orzekł zgodnie z wyrażoną wart. 99 k.p.c.w zw. zart. 98 § 1 i § 3 k.p.c.w zw. zart. 391 § 1 k.p.c.zasadą odpowiedzialności za wynik sporu zasądzając odM. S.na rzecz Prokura Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego weW.kwotę 600 złotych. Na kwotę tę złożyło się jedynie wynagrodzenie pełnomocnika powoda w postępowaniu odwoławczym ustalone w oparciu o§ 12 ust. 1 pkt 1w zw. z§ 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu(Dz. U. z 2013 roku, poz. 490).