Sąd Okręgowy w Gliwicach
III Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: III Ca 1322/14
Data wyroku: 2015-01-20 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Andrzej Dyrda
Słowa kluczowe: Przedawnienie Roszczeń
Podstawa prawna: art. 118 kc

Sygn. akt III Ca 1322/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 20 stycznia 2015 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący - Sędzia SO Andrzej Dyrda
Protokolant    Aneta Puślecka
po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2015 r. w Gliwicach
na rozprawie
sprawy z powództwaH. A.wS.(S.)
przeciwkoK. W.
o zapłatę
na skutek apelacji powoda
od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach
z dnia 28 marca 2014 r., sygn. akt II C 2075/13

1
oddala apelację;

2
zasądza od powoda na rzecz pozwanej kwotę 1.200 zł (tysiąc dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania odwoławczego.

SSO Andrzej Dyrda

UZASADNIENIE
PowódH. A.z siedzibą wS.(Szwecja) domagał się zasądzenia odK. W.kwoty 5977,83 zł wraz z ustawowymi odsetkami od kwoty 3.286,19 zł od dnia 22 grudnia 2012 roku do dnia zapłaty, z ustawowymi odsetkami od kwoty 2.676,64 zł od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz zwrotu kosztów procesu. Uzasadniając swoje roszczenie wskazał, iż na mocy umowy sprzedaży zawartej w dniu 21 grudnia 2012 roku zBankiem (...) S.A.nastąpił przelew wierzytelności przeciwko pozwanej, która została poinformowana o przelewie. ZobowiązanieK. W.wynikało z zawartej umowy kredytu nr(...), który nie został przez pozwaną spłacony.
Postanowieniem z dnia 18 czerwca 2013 roku Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie stwierdził brak podstaw do wydania nakazu zapłaty, przekazując rozpoznanie sprawy do Sądu Rejonowego w Gliwicach.
W odpowiedzi na pozew pozwanaK. W.wniosła o oddalenie powództwa z uwagi na zarzut przedawnienia roszczenia dochodzonego przez powoda podnosząc, iż roszczenie wynika z zawartej przez pozwaną umowy z dnia 9 sierpnia 2006 roku a przedawnienie tego typu roszczeń następuje z upływem 3 lat.
Wyrokiem z dnia 28 marca 2014r. Sąd Rejonowy w Gliwicach oddalił powództwoH. A.z siedzibą wS.przeciwkoK. W.oraz zasądził od powoda na rzecz pozwanej kwotę 1.217 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.
Orzeczenie to poprzedził ustaleniem, że w dniu 9 sierpnia 2006 roku, pozwana zawarła z(...) Bank Spółka AkcyjnawG.umowę kredytu gotówkowego Nr(...). Zgodnie z § 1 wskazanej umowy bank udzielił pozwanej kredytu w wysokości 7.680 zł. z przeznaczeniem na cele konsumpcyjne, na okres od 9 sierpnia 2006 roku do 9 sierpnia 2010 roku.
Powód w dniu 21 grudnia 2012 roku, zawarł umowę sprzedaży wierzytelności zBankiem (...) S.A.Grupą(...)wK.. Przedmiotem cesji była między innymi wierzytelność wynikająca z umowy kredytu z dnia 9 sierpnia 2006 roku.
Pozwana, mimo wezwania, nie uiściła należności na rzecz powoda.
Postanowieniem z dnia 12 września 2012 roku, Komornik sądowy przy Sądzie Rejonowym w GliwicachW. S.umorzył postępowanie egzekucyjne w sprawie KM 1056/11, z wnioskuBanku (...) S.A.wK.przeciwkoK. W., wobec stwierdzenia bezskuteczności egzekucji i zwrócił wierzycielowi tytuł wykonawczy.
W tak ustalonym stanie faktycznym, Sąd uznał, że powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie, z uwagi na skutecznie podniesiony przez pozwaną zarzut przedawnienia roszczenia.
Sąd wskazał, że w rozpoznawanej sprawie pozwana przyznała, że zawarła w dniu 9 sierpnia 2008 roku z wierzycielem pierwotnym umowę kredytu na kwotę 7.680 zł. Pozwana w trakcie postępowania, w odpowiedzi na pozew podniosła zarzut przedawnienia roszczenia objętego pozwem. Sąd uznał, że roszczenie z tytułu umowy kredytu, w oparciu oart. 118 k.c., przedawnia się z upływem lat trzech, gdyżBank (...) Spółka Akcyjnaz siedzibą wK.zawarła z pozwaną umowę kredytu w zakresie prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej.
W dalszej części Sąd wskazał, że kredyt został pozwanej udzielony na okres do 9 sierpnia 2010 roku, jednakże jak wynika z treści uzasadnienia pozwu, pozwana nie wykonała umowy, nie wpłacając powodowi na jego rachunek wymagalnych rat wynikających z zawartej umowy kredytu. Zobowiązanie pozwanej stało się wcześniej wymagalne, co doprowadziło do wystawienia przez wierzyciela pierwotnego bankowego tytułu egzekucyjnego. Powód nie wskazał, pomimo ciążącego na niego obowiązku zart. 6 k.c., w jakiej dacie zobowiązanie pozwanej stało się wymagalne, od której należało liczyć bieg terminu przedawnienia roszczenia.
Z tych względów Sąd uznał także, skoro zarzut przedawnienia roszczenia został skutecznie podniesiony, łącznie z przedawnieniem należności głównej przedawnieniu uległy odsetki, co skutkowało oddaleniem powództwa w całości.
O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawieart. 98 k.p.c.
Apelację od tego orzeczenia wniósł powód, zaskarżając orzeczenie w całości, domagając się zmiany zaskarżonego wyroku poprzez uwzględnienie powództwa w całości ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania, zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów postępowania procesowego, z uwzględnieniem kosztów postępowania za obie instancje.
Zarzucił naruszenieart. 120 § 1 k.c.poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, iż roszczenie powoda uległo przedawnieniu do dnia złożenia pozwu, bowiem powód nie wykazał wymagalności roszczenia, natomiast powód złożył pozew w niniejszej sprawie 24 maja 2013r., tj. przed upływem trzyletniego okresu przedawnienia, a bieg przedawnienia roszczenia został przerwany poprzez wszczęcie egzekucji przeciwko pozwanemu i rozpoczął swój bieg na nowo po uprawomocnieniu się postanowienia o umorzeniu egzekucji, tj. 21 września 2012r. Nadto zarzucił naruszenieart.233 § 1 k.p.c.poprzez brak wszechstronnego rozważenia zebranego w sprawie materiału dowodowego, a poprzez bezzasadne oddalenie wniosku powoda o przeprowadzenie dowodu z postanowienia Komornika Sądowego wG.o umorzeniu postępowania egzekucyjnego sygn. akt I Km 1056/11 oraz tytułu wykonawczego sygn. akt II Co 553/1 Sądu Rejonowego w Gliwicach na okoliczność wykazania, iż nastąpiła przerwa biegu przedawnienia roszczenia i roszczenie nie uległo przedawnieniu do dnia złożenia pozwu, co w konsekwencji doprowadziło do oddalenia powództwa w niniejszej sprawie.
W odpowiedzi na apelację pozwana wniosła o oddalenie apelacji oraz zasądzenie od powoda na jej rzecz kosztów postępowania apelacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Sąd Okręgowy zważył co następuje.
Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym, a Sąd Okręgowy w postępowaniu odwoławczym nie przeprowadził postępowania dowodowego.
Artykuł 50513§ 1 k.p.c.jest przepisem szczególnym doart. 387 § 1 k.p.c.Jeżeli Sąd drugiej instancji nie przeprowadził postępowania dowodowego, uzasadnienie wyroku winno zawierać jedynie wyjaśnienie podstawy prawnej z przytoczeniem przepisów prawa.
Mając na względzie powyższe unormowania, Sąd Okręgowy dokonując oceny całości ustaleń i oceny prawnej uznał, że apelacja jest nieuzasadniona.
Roszczenie dochodzone pozwem ma swoją podstawę w stosunku prawnym zawiązanym na podstawie umowy kredytu gotówkowego z dnia 9 sierpnia 2006r. Na jego podstawie poprzednik prawny powoda udzielił pozwanemu kredytu gotówkowego w wysokości 7.680 zł na okres od 9 sierpnia 2006r. do 9 sierpnia 2010r. Pozwany podniósł zarzut przedawnienia tego roszczenia.
Zgodnie zart. 118 k.p.c., jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi lat dziesięć, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej - trzy lata. Pomimo, iż spłata kredytu w ratach nie jest świadczeniem okresowym w rozumieniuart. 118 k.c.(wyrok Sądu Najwyższego z dnia 2 października 1998r., III CKN 578/98), to jednak termin trzyletni zastosowany przez Sąd Rejonowy, odnosi się również do roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej.
Nie ulega wątpliwości, że roszczenia z oznaczonego powyżej stosunku prawnego przedawniało się z upływem trzech lat. Zgodnie zart. 120 § 1 k.c., bieg przedawnienia rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne. Jeżeli wymagalność roszczenia zależy od podjęcia określonej czynności przez uprawnionego, bieg terminu rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stałoby się wymagalne, gdyby uprawniony podjął czynność w najwcześniej możliwym terminie.
Pomimo, iż powódka wytoczyła powództwo 24 maja 2013r., to jednak podniesiony przez pozwaną zarzut peremptoryjny zasadnie został uznany za skuteczny. Wskazać należy, że z faktu zawarcia umowy na okres do 9 sierpnia 2010r., nie wynika, że dopiero w tej dacie świadczenie to stało się wymagalne. Zwrócić należy uwagę, że poprzednik prawny powoda wystawił bankowy tytuł egzekucyjny już w dniu 24 września 2009r. Uwzględniając treśćart. 96 ust. 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. prawo bankowe(tekst jednolity: Dz.U. z 2015r. poz. 128), który wskazuje, że w bankowym tytule egzekucyjnym należy oznaczyć również wzmiankę o wymagalności dochodzonego roszczenia, Sąd Rejonowy zasadnie doszedł do przekonania, że w chwili wytoczenia powództwa roszczenie było już przedawnione. Niezależnie od tego, należy podzielić stanowisko Sądu Rejonowego, który, w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia, wskazał, że powód już w pozwie wskazał, że roszczenie to stało się wymagalne wcześniej, aniżeli wynika to z treści stosunku prawnego.
Zarzut podniesiony przez pozwaną należało uznać zatem za zasadny, gdyż zgodnie zart. 513 § 1 k.c., dłużnikowi (pozwanej) przysługują przeciwko nabywcy wierzytelności wszelkie zarzuty, które miał przeciwko zbywcy w chwili powzięcia wiadomości o przelewie, w tym również zarzut przedawnienia, który nie ulega przerwaniu wskutek przejścia wierzytelności na inną osobę (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 4 września 2003r., IV CKN 430/01).
Wobec niewykazania przez powoda, że bieg przedawnienia, zgodnie zart. 123 k.c., uległ przerwaniu, powództwo zasadnie zostało oddalone.
Z tych względów apelacja podlegała oddaleniu w oparciu oart. 385 k.p.c.O kosztach postępowania odwoławczego Sąd orzekł na podstawieart. 98 § 1 i 3 k.p.c.w związku zart. 391 § 1 k.p.c.przy uwzględnieniu§ 6 pkt 4w związku z§ 12 ust.  1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r.  w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu(tekst jednolity: Dz.U. z 2013 poz. 490).
SSO Andrzej Dyrda