Sąd Okręgowy w Olsztynie
VII Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VII Ka 775/14
Data wyroku: 2014-10-24 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Dariusz Firkowski
Słowa kluczowe: Postępowanie Odwoławcze
Podstawa prawna: art. 437§2kpk, art.438pkt2-3kpk

Sygn. akt VII Ka 775/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 24 października 2014 r.
Sąd Okręgowy w Olsztynie w VII Wydziale Karnym Odwoławczym
w składzie:
Przewodniczący: SSO Dariusz Firkowski
Protokolant  st. sekr. sądowy Monika Tymosiewicz
przy udziale oskarżyciela publicznego asp. szt. Jacka Kępińskiego
po rozpoznaniu w dniu 22 października 2014r.
sprawyP. S.
obwinionego o wykroczenie zart. 86§1kw w zw. zart. 3 ust. 1 ustawy Prawo o Ruchu Drogowym
na skutek apelacji wniesionej przez oskarżyciela publicznego
od wyroku Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 6 czerwca 2014r., sygn. akt IX W 1632/14
zaskarżony wyrok uchyla i sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejowemu w Olsztynie przekazuje
Sygn. akt VII Ka 775/14

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Olsztynie Wydział IX Karny wyrokiem z dnia 6 czerwca 2014 r. sygn. akt IX W 1632/14
uniewinniłP. S.od popełnienia zarzucanego mu czynu z art.86§1 kw polegającego na tym, że w dniu 24.01.2014r. około godz. 11:55 w miejscowościW.na wysokościposesji (...)na drodze publicznej kierując samochodem markiM. (...)onr rej (...)wykonując manewr omijania nie zachował szczególnej ostrożności poprzez nieupewnienie się co do możliwości wykonania bezpiecznie tego manewru, zmuszając tym samym jadącego z przeciwnego kierunku pojazd markiB.onr rej (...)do zjechania na pobocze w wyniku czego pojazd uderzył w ogrodzenie, czym stworzył zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym.
Powyższy wyrok zaskarżył oskarżyciel publiczny Komendant Miejski Policji wO.i zarzucił mu:
1. błąd w ustaleniach faktycznych (art.438 pkt. 3 kpkw zw. zart. 109 § 2kpow) przyjętych za podstawę wyroku, polegającą na przyjęciu, że obwiniony nie dopuścił się czynu zabronionego, pomimo wątpliwości wynikających z zeznań obwinionego oraz świadków.
2. obrazę przepisów prawa procesowego (art.438 pkt 2 kpkw zw. zart. 109§2kpow), w szczególnościart. 7 kpkw związku zart. 8kpow , mającą bezpośredni wpływ na treść orzeczenia:
a/ poprzez pobieżną i wybiórczą analizę zebranego materiału dowodowego, wyjaśnień obwinionegoP. S.i uznaniu ich za wiarygodne, podczas gdy stoją one w sprzeczności z zebranym w sprawie materiałem dowodowym,
b/ poprzez nie uwzględnienie zeznań świadkaJ. W.wskazującego, iż dostrzegł stojący po lewej stronie drogi pojazd osobowy, następnie wyłaniający się zza niego pojazd ciężarowy.
Wskazując na powyższe skarżący wniósł o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Nie przesądzając ostatecznego rozstrzygnięcia w sprawie podnieść należy, że apelacja jest o tyle zasadna o ile z jej treści a przede wszystkim z analizy akt spawy wynika potrzeba uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.
Przede wszystkim konieczne jest wnikliwe i precyzyjne przesłuchanie tak obwinionego jak i świadków zeznających w sprawie albowiem ich relacje tak z postępowania wyjaśniającego jak i rozprawy nie pozwalają na jasne i pewne ustalenie stanu faktycznego. Dotyczy to w szczególności twierdzeńT. G.i w konsekwencji stwierdzenia w jaki sposób przed, w trakcie i po zdarzeniu związanym z zachowaniem obwinionego kierowała ona swoim pojazdem. Zwłaszcza istotne jest określenie czy w momencie omijania jej samochodu przez pojazd kierowany przezP. S.samochódP.był w ruchu. Zauważyć przy tym należy, że w czasie rozprawy Sąd I instancji nie odczytał zeznań wymienionej z k.8 odw. a na te jej twierdzenia powoływał się w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku -k.38.
Ponadto ponownej analizy wymaga ocena taktyki i techniki jazdy kierujących pojazdami związanymi z przedmiotowym zdarzeniem, w szczególności co do rozwijanych przez nich prędkości, odległości pomiędzy nimi oraz ich usytuowania pod kątem możliwości podejmowania bezpiecznych manewrów.
Bez wątpienia ma to istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy i tym samym należy rozważyć czy wyjaśnienie takich okoliczności wymaga wiedzy specjalistycznej i w konsekwencji przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego z zakresu ruchu drogowego. Wydaje się przy tym, że dokonanie stosownych oględzin przy wykorzystaniu zebranych materiałów znajdujących się w aktach sprawy winno pozwolić na wydanie takiej opinii.
Powyższe okoliczności nakazywały zatem uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania-art.437§2 kpk,art.438pkt.2-3 kpk.
Przy ponownym rozpoznaniu postępowanie winno być przeprowadzone z uwzględnieniem poczynionych uwag co winno pozwolić na trafne określenie kwestii odpowiedzialnościP. S.za zarzucany mu czyn.