Sąd Apelacyjnyw Białymstoku
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 13/14
Data wyroku: 2014-02-20 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Janusz Sulima, Halina Czaban, Nadzieja Surowiec
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Zdrowiu, Przestępstwo Przeciwko Mieniu
Podstawa prawna: art. 437 § 1 k.p.k.

Sygn. akt II AKa 13/14

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 20 lutego 2014 r.
Sąd Apelacyjny w Białymstoku w II Wydziale Karnym w składzie

Przewodniczący

SSA Nadzieja Surowiec

Sędziowie

SSA Halina Czaban (spr.)
SSA Janusz Sulima

Protokolant

Magdalena Suchocka

przy udziale Przemysława Sabata - Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Białymstoku
po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2014 r.
sprawyE. D.s.E.oskarżonego zart. 280 § 2 k.k.iart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.,art. 245 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.,art. 223 § 1 k.k.,art. 224 § 2 k.k.iart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.,art. 193 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.,art. 226 § 1 k.k.
G. O.s.A.oskarżonego zart. 280 § 2 k.k.,art. 193 k.k.
z powodu apelacji wniesionych przez prokuratora i obrońcę oskarżonegoE. D.
od wyroku Sądu Okręgowego w Olsztynie
z dnia 14 listopada 2013 r. sygn. akt II K 87/13

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok, uznając apelacje za oczywiście bezzasadne,

II
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.J. P.– obrońcy oskarżonegoE. D.i adw.P. Ł.– obrońcy oskarżonegoG. O.kwoty po 738 złotych, w tym po 138 złotych podatku VAT, tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu przed sądem odwoławczym,

III
zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze w części dotyczącej jego apelacji, w pozostałym zakresie kosztami procesu za postępowanie odwoławcze obciąża Skarb Państwa.

UZASADNIENIE
E. D.orazG. O.oskarżeni zostali o to, że:

I
w nocy na 14 stycznia 2013 roku wO., działając wspólnie i w porozumieniu, poprzednim pokonaniu zabezpieczenia altanki numer(...)przyul. (...)wO.należącej doS. Ś.poprzez wyważenie łomem drzwi wejściowych, dostali się do jej wnętrza, gdzie dokonali rozboju na osobie znajdującego się tamżeJ. Z.poprzez użycie w stosunku do niego środka obezwładniającego w postaci ręcznego miotacza gazowego(...)rozpylając go w jego twarz i przedmiotu podobnie niebezpiecznego do noża w postaci metalowego łomu o długości 40 cm i średnicy 2 cm oraz stosując przemoc polegającą na szarpaniu, uderzaniu rękoma i kopaniu po całym ciele, a w szczególności głowie pokrzywdzonego oraz uderzenie go łomem w głowę, dokonali zaboru w celu przywłaszczenia telefonu komórkowego marki(...)o wartości 250zł, pary butów marki(...)o wartości 150 zł i skórzanego portfela o wartości 30 zł na szkodęJ. Z.oraz kranu, a także przewodów elektrycznych od lampki, grilla, radia i DVD odrywając je od tych urządzeń, a przez to uszkadzając je i czyniąc niezdatnym do użytku oraz powodując straty o łącznej wartości 450 zł na szkodęS. Ś., przy czymE. D.równocześnie spowodował u pokrzywdzonegoJ. Z.obrażenia ciała w postaci stłuczenia głowy z raną tłuczoną okolicy prawego łuku brwiowego, sińcem okolicy prawego oczodołu, licznymi otarciami naskórka i złamaniem korony zęba, które naruszyły czynności narządu ciała wymienionego trwające nie dłużej niż siedem dni i dopuścił się tego czynu w ciągu 5 lat od odbycia co najmniej jednego roku kary pozbawienia wolności będąc uprzednio karanym za usiłowanie rozboju w warunkachart. 64 § 2 k.k.

– tj. o przestępstwo zart. 279 § 1 k.k.iart. 280 § 2 k.k.iart. 157 § 2 k.k.z zw. zart. 11§ 2 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.wobecE. D., zaś wobecG. O.– o przestępstwo zart. 279 § 1 k.k.iart. 280 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.
PonadtoE. D.o to, że:

II
w nocy na 14 stycznia 2013 wO.użył wobecJ. Z.przemocy polegającej na kopaniu po rękach i twarzy oraz grozi mu spaleniem i pozbawieniem życia w celu wywarcia na niego wpływu jako świadka rozboju, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat od odbycia kary co najmniej jednego roku pozbawienia wolności będąc uprzednio skazanym za umyślne przestępstwo przeciwko życiu i zdrowiu w warunkachart. 64 § 2 k.k.

– tj. o przestępstwo zart. 245 k.k., w zw. zart. 64 § 2 k.k.

III
w nocy na 14 stycznia 2013 roku wO., używając środka obezwładniającego w postaci ręcznego miotacza gazowego(...)i rozpylając go w twarz pokrzywdzonego oraz przemocy dokonał polegającej na szarpaniu, czynnej napaści na funkcjonariusza Komendy Miejskiej Policji wO., st. Sierż.L. J.podczas i w związku z popełnieniem przez niego obowiązków służbowych polegających na zatrzymaniu go w celu zmuszenia go do zaniechania tej prawnej czynności służbowej, czym naruszył jego nietykalność cielesną oraz spowodował obrażenia ciała w postaci stłuczenia nadgarstka z otarciem naskórka i stłuczenia kończyny dolnej z sińcem oraz podrażnienia skóry twarzy i spojówek, które naruszyły czynności narządu ciała pokrzywdzonego trwające nie dłużej niż siedem dni, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu pięciu lat od odbycia co najmniej jednego roku kary pozbawienia wolności będąc uprzednio skazanym za umyślne przestępstwo przeciwko życiu i zdrowi w warunkachart. 64 § 2 k.k.

– tj. o przestępstwo zart. 223 § 1 k.k.iart. 224 § 2 k.k.iart. 222 § 1 k.k.iart. 157 §2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.

IV
w nocy na 14 stycznia 2013 roku wO., wbrew woli właścicieli posesji numer(...)na rodzinnych ogródkach działkowych,Z. K.iJ. K., wdarł się na ogrodzony teren tej posesji, przy czym czynu tego dopuścił więc w ciągu 5 od odbycia co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności będąc uprzednio skazanym za umyślne przestępstwo podobne,

– tj. o przestępstwo zart. 193 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.

V
w nocy na 14 stycznia 2013 roku wO., podczas i w związku z pełnieniem przez funkcjonariuszy Komendy Miejskiej Policji wO., st. Sierż.L. J.i st. Sierż.J. B.obowiązków służbowych polegających na zatrzymaniu go, znieważył ich kierując wobec nich słowa uznane powszechnie za obelżywe

– tj. o przestępstwo zart. 226 § 1 k.k.
A ponad toE. D.iG. O.oskarżonych o to, że

VI
w nocy 14 stycznia 2013 roku wO., działając wspólnie i w porozumieniu, wbrew woli właściciela posesji numer(...)na(...),K. T., wdarli się na ogrodzony teren tej posesji i do zamkniętej usytuowanej tam altanki, przy czymE. D.dopuścił się tego czynu w ciągu 5 lat od odbycia co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności, będąc uprzednio skazanym za umyślne przestępstwo podobne,

– tj. o przestępstwo zart. 193 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.wobecE. D., zaś wobecG. O.– o przestępstwo zart. 193 k.k.
Sąd Okręgowy w Olsztynie, wyrokiem z dnia 14 listopada 2013r., w sprawie II K 87/13:

1
oskarżonychE. D., w ramach stawianych mu zarzutów z pkt I i II, aG. O.w ramach stawianego mu zarzutu z pkt I, uznał za winnych tego, że w nocy na 14 stycznia 2013r. wO., działając wspólnie i w porozumieniu, po uprzednim pokonaniu zabezpieczenia altanki numer(...)przyul. (...)wO.należącej doS. Ś., dostali się do jej wnętrza, gdzie dokonali rozboju na osobie znajdującego się tamżeJ. Z.poprzez użycie w stosunku do niego środka obezwładniającego w postaci ręcznego miotacza gazowego(...)rozpylając go w jego twarz i przedmiotu podobnie niebezpiecznego do noża w postaci metalowego łomu o długości 40 cm i średnicy 2 cm oraz stosując przemoc polegającą na szarpaniu, udzerzaniu rękoma i kopaniu po całym ciele, a w szczególności głowie pokrzywdzonego oraz uderzenie go łomem w głowę, dokonali zaboru w celu przywłaszczenia telefonu komórkowego marki(...)o wartości 250 zł, pary butów marki(...)o wartości 150 zł i skórzanego portfela o wartości 30 zł na szkodęJ. Z.oraz kranu, a także przewodów elektrycznych od lampki, grilla, radia i DVD nieustalonej wartości na szkodęS. Ś., przy czymE. D.swoim działaniem spowodował u pokrzywdzonegoJ. Z.obrażenia ciała w postaci stłuczenia głowy z raną tłuczoną okolicy prawego łuku brwiowego, sińcem okolicy prawego oczodołu, licznymi otarciami naskórka i złamaniem korony zęba, które naruszyły czynności narządu ciała wymienionego trwające nie dłużej niż siedem dni i dodatkowo groził temu pokrzywdzonemu pozbawieniem go życia , a nadto dopuścił się tego czynu w ciągu 5 lat od odbycia co najmniej jednego roku kary pozbawienia wolności będąc uprzednio karanym za usiłowanie rozboju w warunkachart. 64 § 2 k.k., tj. dokonania zbrodni określonej w przypadkuE. D.zart. 280 § 2 k.k.w zb. zart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.i w zw. zart. 64 § 2 k.k., a w przypadkuG. O.zart. 280 § 2 k.k.i za to na tej podstawie skazał ich, a na podstawieart. 280 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.i w zw. zart. 64 § 2 k.k.wymierzył oskarżonemuE. D.karę 5 (pięć) lat pozbawienia wolności, zaś na podstawieart. 280 § 2 k.k.wymierzył oskarżonemuG. O.karę 3 (trzy) lat pozbawienia wolności;

2
oskarżonegoE. D.uznał za winnego dokonania zarzucanego mu wpkt IIIczynu, z tą zmianą w kwalifikacji prawnej tego czynu, iż przyjął, że oskarżony dokonał występku zart. 223 § 1 k.k.w zb. zart. 224 § 2 k.k.w zb. zart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.i za to na tej podstawie skazał go, a na podstawieart. 223 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 3k.k. i w zw. zart. 64 § 2 k.k.i wymierzył mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności;

3
oskarżonegoE. D.uznał za winnego dokonania zachowań opisanych w zarzutach zpkt IV i VI, przyjmując że zostały podjęte przez niego w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru – w warunkach czynu ciągłego, tj. dokonania występku zart. 193 k.k.w zw. zart. 12 k.k.i w zw. zart. 64 § 1 k.k.i za to na tej podstawie skazał go, a na podstawieart. 193 k.k.wymierzył mu karę 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności;

4
oskarżonegoE. D.uznał za winnego dokonania zarzucanego mu wpkt Vczynu, tj. dokonania występku zart. 226 § 1 k.k.w związku zart. 64 § 1 k.k.i za to na tej podstawie skazał go i wymierzył mu karę 3 (trzy) miesięcy pozbawienia wolności;

5
oskarżonegoG. O.uznał za winnego dokonania zarzucanego mu wpkt VIczynu, tj. dokonania występku zart. 193 k.k.i za to na tej podstawie skazał go i wymierzył mu karę 1 (jeden) miesiąca pozbawienia wolności;

6
na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.w miejsce orzeczonych kar jednostkowych wymierzył oskarżonymE. D.karę łączną 6 (sześć) lat pozbawienia wolności, zaś oskarżonemuG. O.karę łączną 3 (trzy) lat pozbawienia wolności;

7
na podstawieart. 63 § 1 k.k.zaliczył okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania okskarżonym:

-E. D.na poczet kary łącznej pozbawienia wolności w okresie od 14 stycznia 2013r. do dnia 22 sierpnia 2013r.,
-G. O.na poczet kary łącznej pozbawienia wolności w okresie od dnia 12 czerwca 2013r. do dnia 14 listopada 2013r.

8
na podstawieart. 44 § 2 k.k.orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych zapisanych pod numerem 14/13 księgi przechowywanych przedmiotów w wykazie pod poz. 1, 4-7;

9
na podstawieart. 230 § 2 k.p.k.dowody rzeczowe zapisane pod numerem 14/13 księgi przechowywanych przedmiotów w wykazie pod poz. 2-3 zwróciłS. Ś.;

10
na podstawieart. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982r. prawo o adwokaturze(Dz. U. Nr 16, poz. 124, ze zmian.) zasądził od Skarbu Państwa: na rzecz adw.J. P.kwotę 369 złotych ( w tym 23% VAT w kwocie 69 złotych) w postępowaniu przygotowawczym i 1180,80 złotych (w tym 23% VAT w kwocie 220,00 złotych) w postępowaniu sądowym – łącznie 1549,90 złotych tytułem wynagrodzenia za wykonanie nieopłaconych czynności obrońcy z urzędu wobec oskarżonegoE. D., zaś na rzecz adw.P. Ł.kwotę 369 złotych ( w tym 23 % VAT w kwocie 69 złotych) w postępowaniu przygotowawczym i 1180,80 złotych (w tym 23% VAT w kwocie 220,00 złotych) w postępowaniu sądowym – łącznie 1549,80 złotych tytułem wynagrodzenia za wykonanie nieopłaconych czynności obrońcy z urzędu wobec oskarżonegoG. O.;

11
na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.zwolnił oskarżonych w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa należnych kosztów sądowych.

Apelację od wyroku wnieśli: obrońca oskarżonegoE. D.oraz prokurator.
Obrońca oskarżonegoE. D.zarzucił wyrokowi błąd w ustaleniach faktycznych będący wynikiem mającej wpływ na treść orzeczenia obrazy przepisów postępowaniaart. 4, 5 § 2, art. 7 i art. 390 § 1 k.p.k.wyrażający się w przyjęciu tezy, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy daje podstawy do ustalenia, że oskarżony używał łomu i ręcznego miotacza gazu w stosunku do pokrzywdzonego oraz zachowywał się bardzo agresywnie podczas, gdy wyjaśnienia oskarżonego temu przeczą, a ustalenie tych okoliczności w związku z pozbawieniem oskarżonego bezpośredniej konfrontacji z pokrzywdzonym było nad wyraz utrudnione - w konsekwencji Sąd dokonał dowolnej oceny materiału dowodowego, wbrew zasadom prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego poprzez przyjęcie, że istniejące dowody pozwalają na skazanie oskarżonego za zarzucany mu czyn.
Wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy w zaskarżonej części do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów obrony z urzędu, które nie zostały uiszczone.
Prokurator zaskarżył wyrok w całości na niekorzyść oskarżonegoE. D., a także na niekorzyśćG. O.w zakresie rozstrzygnięcia o karze.
Wyrokowi zarzucił: błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który miał wpływ na treść zapadłego orzeczenia, polegający na dowolnym przyjęciu, wbrew zeznaniom pokrzywdzonegoJ. Z.(k. 167 i k. 997), że oskarżonyE. D.groził pokrzywdzonemuJ. Z.pozbawieniem życia i spaleniem, jeśli ten zawiadomi Policję, kontynuując jako jeden z elementów składowych rozboju czynności wykonawcze właściwe temu czynowi zabronionemu, podczas gdy z zeznań świadkaJ. Z., którym Sąd I instancji przyznał walor całkowitej wiarygodności, wynika wyraźnie, że czyn polegający na grożeniu mu w razie zawiadomienia Policji o zaistniałym zdarzeniu, został popełniony już po zaborze rzeczy od pokrzywdzonego, a nawet po opuszczeniu przez nich posesji, na której znajdowała się zajmowana przez pokrzywdzonego altanka,
ewentualnie,
rażącą niewspółmierność kar wymierzonychE. D.za popełnienie zarzucanych mu przestępstw, będącą rezultatem nieuwzględnienia w wystarczającym stopniu takich okoliczności obciążających, jak wielokrotna uprzednia karalność, wyjątkowo brutalny sposób działania wobec pokrzywdzonegoJ. Z., niskie pobudki kierujące oskarżonym oraz całkowity brak skruchy, dodatkowo dokonanego włamania i ujemnych następstw przestępstwa mających postać zaostrzenia choroby pokrzywdzonego.
W stosunku doG. O.zarzucił rażącą niewspółmierność kar wymierzonych mu za popełnienie zarzucanych mu przestępstw, to jest kary łącznej na zasadzie pełnej absorbcji i na poziomie kary minimalnej grożącej za przestępstwo zart. 280 § 2 k.k., mimo prawidłowego ustalenia bardzo wysokiej szkodliwości społecznej przestępstwa zarzucanego mu wpkt I, sposobu działania, który był nieadekwatnie brutalny w stosunku do okoliczności zajścia i właściwości osobistych pokrzywdzonego, dodatkowo dokonanego włamania i ujemnych następstw przestępstwa mających postać zaostrzenia choroby pokrzywdzonego.
Wniósł o:
uchylenie wyroku Sądu Okręgowego w Olsztynie w odniesieniu doE. D.w zakresie czynów z pkt I i II,
ewentualnie,
o zmianę wyroku poprzez zaostrzenie kary wymierzonej za czyn określony z pkt 1 wyroku do 6 lat pozbawienia wolności i połączenie jej z pozostałymi karami jednostkowymi w jedną karę łączną w wymiarze 10 lat pozbawienia wolności,
a w stosunku doG. O.– o zmianę wyroku poprzez zaostrzenie kary wymierzonej mu za czyn z pkt I do 5 lat pozbawienia wolności i wymierzenie kary łącznej za zarzucone mu czyny zart. 280 § 2 k.k.w wysokości 5 lat pozbawienia wolności.
Oskarżony złożył pisma procesowe (k. 1069, 1089), w których kwestionował ustalenia faktyczne Sądu I instancji rzutujące na jego odpowiedzialność.
W sprawie prokurator nie złożył wniosku o uzasadnienie (przy apelacji uznanej za oczywiście bezzasadną), a zatem zgodnie zart. 457 § 2w zw. zart. 423 §1a kpkuprawnione jest ograniczenie zakresu uzasadnienia do tej apelacji obrońcy oskarżonego.

Sąd Apelacyjny zważył co następuje:
Apelacja obrońcy oskarżonego skarżącego wyrok w części odnoszącej się do czynu zart. 280 § 2w zb. zart. 64 § 2jest oczywiście bezzasadna. Ta oczywista bezzasadność apelacji jest widoczna, gdy zestawi się sformułowany zarzut błędu w ustaleniach faktycznych, który miałby zaistnieć w związku z naruszeniemart. 7 k.p.k.,art. 5 § 2 k.p.k., ale iart. 390 § 1 k.p.k., poprzez niezasadne przyjęcie, że oskarżony użył łomu i ręcznego miotacza gazu i zachowywał się agresywnie, z treścią uzasadnienia zarzutu, w którym akcent został położony w zasadzie jedynie na to, że przesłuchanie pokrzywdzonego nie miało miejsca z udziałem oskarżonego.
Wskazany przy tym jako naruszony -art. 390 § 1 k.p.k., nie odnosi się do sytuacji, z którą w toku procedowania mieliśmy do czynienia, albowiem decyzję procesową dotyczącą przesłuchania świadka przez sędziego wyznaczonego Sąd oparł oart. 396 § 2 i 3 k.p.k., uznając, że sprowadzanie oskarżonego pozbawionego wolności nie jest konieczne dla przeprowadzenia czynności przesłuchania świadka (pokrzywdzonego) w miejscu jego pobytu. Nadmienić trzeba, że w czynności uczestniczył obrońca oskarżonego.
Wskazać też trzeba, że protokół przesłuchania pokrzywdzonego –J. Z.został odczytany zgodnie z obowiązującą procedurą, a oskarżony nie skorzystał z możliwości ustosunkowania się do treści odczytywanego protokołu na sali rozpraw.
Zatem, skoro nie doszło do złamania żadnej z reguł procesowych odnoszących się do przesłuchania w drodze tzw. „pomocy prawnej” trudno podzielić zapatrywanie skarżącego o wpływie powyższego na treść ustaleń faktycznych.
Będąc zobligowanym do odniesienia się do pozostałych wskazywanych uchybień proceduralnych -art. 4, 7 k.p.k.i5 § 2 k.p.k.trzeba wskazać, że nie doszło do naruszenia tych zasad.
Sąd był uprawniony, dokonując oceny zeznańJ. Z.do ustalenia jak w czynie przypisanym w pkt. I części dyspozytywnej wyroku (skarżonym), prawidłowo uwypuklając to, co przekonuje o odpowiedzialności oskarżonego w oparciu o zeznania pokrzywdzonego.
Po pierwsze wskazał, że pokrzywdzony był przesłuchiwany jeszcze w dniu zdarzenia i wyraźnie różnicował dwie postaci: niższego napastnika (a bezspornie jest nimE. D.) i wyższego, bardziej masywnego - działanie polegające na użyciu łomu i ręcznego miotacza gazu konsekwentnie wiązał z zachowaniem niższego sprawcy.
Dodatkowo można nadmienić, że zachowanie wobec pokrzywdzonego było działaniem wspólnie i w porozumieniu, a zatem dla wyczerpania znamion czynu zart. 280 § 2 k.k.nie ma znaczenia, kto posługiwał się w/w przedmiotami, ale ustalony w stanie faktycznym wyższy stopień agresywnościE. D.oddaje precyzyjnie okoliczności mające znaczenie w sprawie np. dla wymiaru kary.
Po drugie Sąd zauważył, że wyjaśnienia oskarżonych są zmienne, a nadto, że oskarżeni obciążają się wzajemnie odpowiedzialnością, zatem stanu faktycznego nie sposób budować na ich wyjaśnieniach.
Słusznie też Sąd podkreślił, że pokrzywdzony był trzeźwy, w przeciwieństwie do oskarżonych, a zatem obiektywnie miał zachowane w pełni zdolności postrzegania i odtwarzania spostrzeżeń.
Oględziny miejsca zdarzenia i rzeczy wraz z dokumentacją fotograficzną korelują z treścią zeznań pokrzywdzonego w zakresie twierdzeń co zostało zbadane, a tym samym i to przemawia jednoznacznie za prawdziwością jego zeznań.
Sąd wymienił na stronie 11 uzasadnienia nadto jeszcze inne dowody, które potwierdzają prawdziwość zeznań pokrzywdzonego.
Stanowisko oskarżonego zawarte w pismach procesowych na k. 1069 i 1089 akt sprawy to próba przerzucenia (rozszerzenia) odpowiedzialności na inne osoby, co potwierdza zmienność, niekonsekwencję wyjaśnień oskarżonego. Na k. 920-920v oskarżony sam wyjaśnił, żeA. D.iM. M.nie brały udziału w okradaniu altanek. Nadmienić można, że współoskarżonyG. O.był w tym zakresie konsekwentny (k. 52-53, 88, 109, 389-411, 567).
Zatem prezentowane stanowisko w pismach procesowych jest jedynie wyrazem „szukania na siłę” błędów w ustaleniach Sądu po to, aby sprawę przekazać do ponownego rozpoznania. Jak wykazał Sąd I instancji, co zostało potwierdzone przez powyższe uwagi zawarte w stanowisku Sądu Apelacyjnego, są jednoznaczne podstawy do przypisania oskarżonemu sprawstwa co do czynu jak w pkt. I.
Wyrok nie jest ani niesprawiedliwy, ani krzywdzący dla oskarżonego również przez pryzmat orzeczonej kary (w tym i kary łącznej).
Sąd wskazał na brutalność zachowania wobec pokrzywdzonego – nieadekwatną do okoliczności zajścia i zachowania pokrzywdzonego, który praktycznie nie stawiał oporu. Istotny był fakt działania oskarżonego w warunkach recydywy wielokrotnej.
Sąd podziela wszystkie argumenty Sądu I instancji w zakresie wymiaru kary.
Wszystko to zadecydowało o uznaniu apelacji za oczywiście bezzasadną.
O kosztach obrony z urzędu orzeczono na podstawie§ 14 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
O kosztach procesu za postępowanie odwoławcze orzeczono w oparciu oart. 624 § 1 k.p.k.w zw. 636§ 1 k.p.k.
Poza kwestiami niezwiązanymi z apelacją obrony trzeba wskazać tylko na niekonsekwencję Sądu w zakresie stosowaniaart. 64 § 1 k.k.w podstawie wymiaru kary: w pkt. III Sąd zaniechał wskazaniaart. 64 § 1 k.k.w podstawie wymiaru kary, a wpkt. IVwskazał.
Linia orzecznicza, dominująca, wskazuje, że przywołanie przepisuart. 64 § 1 k.k.także w podstawie wymiaru kary jestzbędnejeżeli Sąd wymierza karę w granicach przewidzianych przez ustawę w przepisie określającym dany typ przestępstwa, a nie jest obowiązkowe orzeczenie ponad tymi granicami (por. wyrok SN z 11.10.2011r. V KK 234/11). Oczywiście zbędność przywołania nie oznacza naruszenia prawa materialnego.
H.