Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 905/13
Data wyroku: 2014-02-13 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Aleksandra Różalska-Danilczuk
Słowa kluczowe: Odszkodowanie
Podstawa prawna: art 417 kc

Sygn. akt I C 905/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 13 luty 2014 roku

Sąd Rejonowy dla Warszawy Śródmieścia w Warszawie I Wydział Cywilny
w następującym składzie:
Przewodniczący:SSR Aleksandra Różalska - Danilczuk
Protokolant:  Justyna Ciechomska
po rozpoznaniu dnia 13 luty 2014 roku w Warszawie
na rozprawie
sprawy z powództwaM. K.
przeciwko Skarbowi Państwa- Ministrowi Sprawiedliwości
o zapłatę

1
oddala powództwo,

2
odstępuje od obciążania powoda kosztami procesu

Sygn. aktIC 905/13

UZASADNIENIE
PowódM. K.pozwem datowany na dzień 20 lutego 2013 r. domagał się zasądzenia od pozwanego – oznaczonego, jako Ministerstwo Sprawiedliwości,Skarb Państwa – zapłaty kwoty 20.000,00 zł tytułem odszkodowania za – jak to określili – przewlekłości procesowe. Nadto powód wniósł o zwolnienie od kosztów procesu, wyjaśniając jednocześnie, iż nie posiada żadnego majątku.
Z uzasadnienia treści pozwu wynika, iż powód obecnie odbywa karę pozbawienia wolności. Dochodzona pozwem kwota odszkodowania w wysokości 20.000,00 zł wynika ze szkody majątkowej poniesionej przez niego efekcie przewlekłości poszczególnych spraw karnych oraz braku możliwości orzeczenia kary łącznej.
Dowód: pozew wraz z wnioskiem-k.4-5.
Postanowieniem z dnia 7 marca 2013 r. Sąd Okręgowy w Warszawie postanowił stwierdzić swą niewłaściwość rzeczową i przekazać sprawę Sądowi Rejonowemu dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie według właściwości.
Dowód: postanowienie z dnia 7 marca 2013 r.-k.7-8.
Pismem procesowym datowanym na dzień 10 lipca 2013 r. powód powielił motywy uzasadnienia wcześniej złożonego pozwu wskazując dodatkowo naruszenie przez polskie sądy Europejskiej Konwencji Praw człowieka. Ponadto w niniejszym piśmie powód zmodyfikował wysokość dochodzonego odszkodowania na kwotę 30.000,00 zł.
Dowód: pismo procesowe wraz z oświadczeniem o staniem rodzinnym-k.35-39.
Pismami procesowym datowanym 23 lipca 2013 r. (drugi egzemplarz pisma z dnia 31 lipca 2013 r.) powód powieli argumentację z wcześniejszych pism procesowych.
Dowód: pisma procesowe-k.41-43.
Pismem procesowym datowanym na dzień 1 października 2013 r. powód w odpowiedz na postanowienie Sądu z dnia 3 września 2013 r. poinformował Sąd, iż nie posiada żadnego majątku.
Dowód: pismo procesowe-k.56.
Postanowieniem z dnia 28 października 2013 r. Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie postanowił zwolnić powoda od kosztów sądowych w całości.
Dowód: postanowienie-k.62.
W odpowiedzi na pozew datowanej na dzień 14 lutego 2014 r. pozwany zakwestionował wszystkie twierdzenia i zarzuty powoda i wskazał, że jego roszczenia nie zasługują na uwzględnienie - ani co do zasady, ani co do wysokości wnosząc o oddalenie powództwa, a także zasądzenie kosztów procesu.
W uzasadnieniu pozwany, że powód nie wykazał, aby doznał jakiejkolwiek szkody w związku z postępowaniem karnymi, na które powołuje się w niniejszej sprawie.
Dowód: odpowiedz na pozew-k.78-81.
W toku procesu strony podtrzymały swoje stanowiska.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Sąd Rejonowy w Otwocku wyrokiem o sygn. akt II K 698/99 skazał powoda na 1 rok pozbawienia wolności.
Dowód: okoliczność bezsporna.
Sąd Rejonowy w Radzyniu Podlaskim w sprawie o sygn. akt II K 147/02 wydał wyrok łączny 2 lat pozbawienia wolności. Kare powód odbywał od dnia 6 grudnia 2000 r. do dnia 18 lutego 2003 r.
Dowód: okoliczność bezsporna.
Sądu Rejonowego dla Warszaw- Woli wW.w sprawie o sygn. sygn. akt V 372/06 wydał wyrok 1 roku pozbawienia wolności. Karę powód odbywał od 29 grudnia 2007 r. do 30 grudnia 2008 r.
Dowód: okoliczność bezsporna.
Stan faktyczny niniejszej sprawy, w zakresie istotnym dla jej rozstrzygnięcia, był w całości bezsporny i ustalono go na podstawie niekwestionowanych przez strony dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy.
Sąd ustalił i zważył co następuje:
Powództwo jako bezzasadne podlegało oddaleniu.
Powód obecnie odbył karę pozbawienia wolności i wyszedł z Zakładu Karnego wC.. W toku procesu powód podtrzymywał swoje stanowisko wrażone w pozwie podnosząc, że w wyniku przewlekłości poszczególnych postępowań karnych doznał szkody materialnej, której wysokość wycenił na kwotę 30.000,00 zł.
Swoje roszczenie powód oparł na ogólnych zasadach odpowiedzialności Skarbu Państwa za niezgodne z prawem działania jego organów, zatem -art. 417 k.c.Zgodnie ze wskazanymart. 417 k.c.szkodę wyrządzoną przez niezgodne z prawem działanie lub zaniechanie przy wykonywaniu władzy publicznej ponosi odpowiedzialność Skarb Państwa lub jednostka samorządu terytorialnego lub inna osoba prawna wykonująca tę władzę z mocy prawa (§ 1). Jednakże, jeżeli szkoda została wyrządzona przez wydanie prawomocnego orzeczenia lub ostatecznej decyzji, jej naprawienia można żądać po stwierdzeniu we właściwym postępowaniu ich niezgodności z prawem chyba, że przepisy odrębne stanowią inaczej. Odnosi się to również do wypadku, gdy prawomocne orzeczenie lub ostateczna decyzja zostały wydane na podstawie aktu normatywnego niezgodnego zKonstytucją, ratyfikowaną umową międzynarodową lub ustawą (art. 417 1 § 2 k.c.).
Przede wszystkim zauważyć trzeba, że powyższe przepisy przewidują możliwość naprawienia szkody rozumianej jako strata majątkowa. Oznacza to, że podstawą uwzględnienia powództwa w tym względzie jest konieczność wykazania przez powoda tak przewlekłości postępowania sądowego, jak również szkody pozostającej w normalnym związku przyczynowym z tym zdarzeniem. Na powodzie ciąży nadto obowiązek wykazania poniesienia szkody w dochodzonej wysokości.
W pierwszej kolejności zaznaczyć trzeba, że nie jest przedmiotem rozpoznania Sądu prawidłowość orzekania Sądów w kwestii wniesionych przez powoda. Obowiązkiem powoda było wykazanie nieprawidłowości postępowań, a które w rezultacie doprowadziły do przewlekłego jego prowadzenia.
Wkodeksie postępowania cywilnegoistnieje szereg przepisów wzmacniających kontradyktoryjny charakter procesu przez zobowiązanie stron do aktywnego udziału w procesie, którego są stroną. Zgodnie zart. 3 k.p.c.strony i uczestnicy postępowania obowiązani są dokonywać czynności procesowych zgodnie z dobrymi obyczajami, dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek oraz przedstawiać dowody. Rozprawa odbywa się w ten sposób, że po wywołaniu sprawy strony - najpierw powód, a potem pozwany - zgłaszają ustnie swe żądania i wnioski oraz przedstawiają twierdzenia i dowody na ich poparcie. Strony mogą ponadto wskazywać podstawy prawne swych żądań i wniosków (art. 210 § 1 k.p.c.). Każda ze stron obowiązana jest do złożenia oświadczenia co do twierdzeń strony przeciwnej, dotyczących okoliczności faktycznych (§ 2). Strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne (art. 232 k.p.c.). Sąd oceni na tej samej podstawie, jakie znaczenie nadać odmowie przedstawienia przez stronę dowodu lub przeszkodom stawianym przez nią w jego przeprowadzeniu wbrew postanowieniu sądu (art. 233§2 k.p.c.).
Koniecznym jest także zwrócenie uwagi na w zasadzie kluczowy przepis dla kwestii ciężaru udowodnienia faktów zawarty wart. 6 k.c., w myśl, którego ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Zadaniom powyższym powód w najmniejszym stopniu nie sprostał. Skoro powód nie wywiązał się ze spoczywającego na nim obowiązku dokładnego wskazania i udowodnienia faktów, stanowiących podstawę faktyczną jego roszczenia, Sąd nie uznał za stosowne - zwłaszcza w systemie procesu kontradyktoryjnego, podejmowanie w tym względzie działań z urzędu.
W oparciu o powyższe ustalenia faktyczne, powód nie udowodnił swoich twierdzeń o poniesionej przez niego szkodzie majątkowej – zarówno co do ich istnienia, jak też co do tego, że były skutkiem działalności pozwanego Skarbu Państwa opieszale rozpoznającego sprawy, w których powód był stroną. Powód w niniejszej sprawie nie wykazała szkody, jej rozmiaru, istnienia związku przyczynowego pomiędzy zdarzeniami wywołującymi rzekomą szkodę a samą szkodą.
Z tych przyczyn, na podstawie ww. przepisów prawa orzeczono jak w punkcie I wyroku.
Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania oparto na podstawie art.Art. 98 k.p.c.w zw. z 113 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (pkt. II wyroku).
Zarządzenie: odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć peł. pozwanego i powodowi wraz z pouczeniem.