Sąd Okręgowy w Ostrołęce
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 13/14
Data wyroku: 2014-04-16 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Wiesław Oryl, Ryszard Warda, Jerzy Pałka
Słowa kluczowe: Wykroczenie Przeciwko Prawom Pracownika

Sygn. akt II Ka 13/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 16 kwietnia 2014r

Sąd Okręgowy w OstrołęceII Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSO Jerzy Pałka
Sędziowie: SO Wiesław Oryl
SO Ryszard Warda /spr./
Protokolant: Marlena Achcińska

przy udziale Prokuratora Prok. Okr.:T. M.
oraz oskarżycieli posiłkowychD. Ł.iI. Ł.

po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2014r
sprawyD. C.i in.
oskarżonego o czyn zart. 220§1 kkiart. 155 kkw zw. zart. 11§2 kki in.
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonych
od wyroku Sądu Rejonowego w Ostrowi Mazowieckiej z dnia 9 października 2013r, sygn. akt II K 11/13

orzeka:

1
zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy uznając apelacje za oczywiście bezzasadną,

2
zasądza na rzecz Skarbu Państwa od oskarżonychD. C.iG. A.kwoty po 510 zł (w tym 500 zł opłaty) tytułem kosztów procesu za postępowanie odwoławcze.

Sygn. akt II Ka 13/14

UZASADNIENIE
D. C.został oskarżony o to, że w dniu 25 listopada 2010 roku, wM., będąc właścicielemfirmy (...)z siedzibą wK., gm.M.i odpowiedzialnym za bezpieczeństwo i higienę pracy, nie dopełnił wynikającego stąd obowiązku i nie zapewnił stałego nadzoru nad wykonywaniem prac „oczystkowych”, na tereniefirmy (...)wM., przez pokrzywdzonegoS. Ł., poprzez nie określenie czynności które w/w miał wykonać przed rozpoczęciem pracy, zasad i sposobów jej bezpiecznego wykonania, czynności do wykonania po jej zakończeniu oraz zasad postępowania w sytuacjach awaryjnych stwarzających zagrożenie dla życia lub zdrowia pracowników , nie informując pokrzywdzonego o wymaganiach BHP i dopuszczając go do wykonywania prac „oczystkowych”, bez odpowiedniego przeszkolenia z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy oraz bez aktualnego zaświadczenia lekarskiego stwierdzającego brak przeciwwskazań zdrowotnych do wykonywania określonej pracy, w konsekwencji doprowadzając do nieumyślnego spowodowania śmierciS. Ł., który wskazanego na wstępie dnia, znajdując się na taśmie transportowej linii produkcyjnej komory osadczej został wciągnięty pod konstrukcję maszyny w wyniku czego doszło do zmiażdżenia dolnej części ciała wymienionego, wskutek czego doznał on wstrząsu pourazowego skutkującego zgonem,
tj. o czyn zart. 220§1 kkiart. 155 kkw zw. zart. 11§2 kk.

G. A.został oskarżony o to, że w dniu 25 listopada 2010 roku, wM., pełniąc funkcję brygadzisty grupy „oczystkowej”, wfirmie (...)z siedzibą wK., gm.M., na tereniefirmy (...), nieumyślnie nie dopełnił ciążącego na nim obowiązku nadzoru i zabezpieczenia włączników linii produkcyjnej przed ich załączeniem, w wyniku czego doszło do załączenia przedmiotowej linii produkcyjnej, co skutkowało wciągnięciem znajdującego się na niej wykonującego prace „oczystkowe”,S. Ł.pod konstrukcję maszyny, w wyniku czego doznał on wstrząsu pourazowego spowodowanego zmiażdżeniem dolnej części ciała skutkującego zgonem wymienionego,
tj. o czyn zart. 220§2 kkiart. 155 kkw zw. zart. 11§2 kk.

Sąd Rejonowy w Ostrowi Mazowieckiejwyrokiem z dnia 9 października 2013r wydanym w sprawie II K 11/13 uznał oskarżonegoD. C.za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawieart. 220§1 kkiart. 155 kkw zw. zart. 11§2 kkskazał go i na podstawieart. 155 kkw zw. zart. 11§3 kkwymierzył mu karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Z kolei oskarżonegoG. A.Sąd uznał za winnego tego, że w dniu 25 listopada 2010 roku, wM., pełniąc funkcję brygadzisty grupy „oczystkowej”, wfirmie (...)z siedzibą wK., gm.M., na tereniefirmy (...)nieumyślnie nie dopełnił ciążącego na nim obowiązku nadzoru nad wykonywaniem prac oczystkowych, w czasie których doszło do załączenia włączników linii produkcyjnej, co skutkowało wciągnięciem znajdującego się na niej i wykonującego prace oczystkoweS. Ł.pod konstrukcję maszyny, w wyniku czego doznał on wstrząsu pourazowego spowodowanego zmiażdżeniem dolnej części ciała skutkującego zgonem wymienionego, tj. występku z art.art. 220§2kkiart. 155 kkw zw. zart. 11§2kki na podstawie tych przepisów skazał go i na podstawieart. 155 kkw zw. zart. 11§3 kkwymierzył mu karę 1 roku pozbawienia wolności.
W dalszej części wyroku Sąd I instancji wykonanie orzeczonych wobec oskarżonych kar pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby wynoszący po 3 lata. Na podstawie art. 71§lkk Sąd orzekł wobec każdego z oskarżonych karę grzywny w wysokości po 100 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 20 złotych oraz zasądził na rzecz Skarbu Państwa koszty procesu: od oskarżonegoD. C.kwotę 2.979,28 złotych, zaś od oskarżonegoG. A.kwotę 2.859,28 złotych.

Powyższy wyrokapelacjąw całości wniesioną na korzyść oskarżonych zaskarżył ich obrońca. Orzeczeniu temu zarzucił:

1
mające wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów postępowania, a mianowicieart. 7 kpkw zw.art. 410 kpkw zw. zart. 4 kpk, poprzez wadliwe zastosowanie przedmiotowych przepisów, wyrażające się w powierzchownej, wybiórczej i jednostronnej ocenie materiału dowodowego, wykraczającej poza granice swobodnej oceny dowodów, wydanie orzeczenia z pominięciem szczegółowej analizy szeregu dowodów istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, a w rezultacie popadnięcie przez Sąd w rażącą dowolność ocen, w szczególności poprzez:

- odmowę przymiotu wiarygodności wyjaśnieniom złożonym przez oskarżonegoG. A.z ograniczeniem się do wskazania, że jest to wyłącznie przyjęta przez niego linia obrony, w sytuacji gdy wyjaśnienia ww. były konsekwentne, rzeczowe i logiczne oraz znajdują potwierdzenie w innych przeprowadzonych dowodach,
- zaniechanie kompleksowej i merytorycznej oceny dowodów z zeznań świadkówJ. W.,H. S.iW. D., których wskazanie w pisemnym uzasadnieniu orzeczenia ma jedynie charakter sprawozdawczy,
- pobieżną analizę zeznań świadkaR. G.w takim zakresie, w jakim wymieniony wskazywał, iżfirma (...)przeprowadzała szkolenia związane z tematyką bezpieczeństwa dla wszystkich pracowników, w tym firm zewnętrznych, a w przedmiotowych szkoleniach uczestniczył również pokrzywdzonyS. Ł.,
- pobieżną analizę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, a w szczególności zeznań świadkaJ. K.w takim zakresie, w jakim wymieniony wskazywał, że szkolenie poprzedzające przystąpienie pracownikówfirmy (...)do prac oczystkowych przeprowadzane przez brygadzistęG. A.w dniu 25 listopada 2010 roku trwało około 10 minut, że był na nim poruszony przez oskarżonegoG. A.zakaz pracy przy włączonej linii oraz zakaz wchodzenia na linię w ruchu, a także w takim zakresie, w jakim wymieniony wskazywał, że prace oczystkowe miały być prowadzone w sytuacji gdy przy linii produkcyjnej wykonywali pracę pracownicy innej firmy zewnętrznej tj.firmy (...),
- zaniechanie oceny materiału dowodowego w takim zakresie, w jakim dowody te wskazywały, że oskarżonyG. A.po otrzymaniu informacji od mistrza produkcjiG. K., że linia, na której mają być wykonywane prace jest nadal uruchomiona i zostanie poinformowany o jej zatrzymaniu, przekazał tę informację nadzorowanym pracownikom, a co potwierdza świadekJ. K.
- zaniechanie merytorycznej oceny instrukcji zabezpieczenia przed niekontrolowanym załączeniem linii podczas wykonywania prac oczystkowych z dnia 23 grudnia 2005 roku oraz z dnia 21 maja 2009 roku pod kątem zadań, obowiązków i podmiotów odpowiedzialnych za bezpieczeństwo podczas wykonywania prac oczystkowych,
- pominięcie przy ocenie istnienia związku przyczynowego między rzekomymi zaniechaniem oskarżonych, a zaistniałym skutkiem, kwestii ewidentnego, rażąco naruszającego zasady bezpieczeństwa pracy, zachowania innej osoby, mianowicie mistrza produkcji z ramienia(...),
2. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia i mający wpływ na jego treść, a polegający na przyjęciu, że:
-D. C.nie zapewnił stałego nadzoru nad wykonywaniem prac oczystkowych na tereniefirmy (...)wM.przez pokrzywdzonegoS. Ł.w dniu 25 listopada 2010 roku, podczas gdy ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że nadzór ten był sprawowany przez brygadzistęG. A.:
- brak aktualnego zaświadczenia stwierdzającego brak przeciwwskazań zdrowotnychS. Ł.do wykonywania prac oczystkowych stanowił przyczynę narażenia wymienionego na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia, a w konsekwencji przyczynę jego śmierci, podczas gdy z treści dokumentacji lekarskiej zgromadzonej w aktach sprawy nie wynika by pokrzywdzony posiadał przeciwwskazania zdrowotne do wykonywania tej pracy, przyczyną jego zgonu nie był stan zdrowia możliwy do stwierdzenia w drodze poprzedzających wykonanie pracy badań lekarskich, lecz zachowanie podjęte przez pokrzywdzonego wbrew informacji o potrzebie oczekiwania na wyłączenie linii, przekazanej
przez brygadzistęG. A.,
- brak określenia przezD. C.czynności jakieS. Ł.miał wykonać przed przystąpieniem do prac oczystkowych, zasad i sposobów bezpiecznego wykonywania tej pracy i czynności do wykonania po jej zakończeniu oraz zasad postępowania w sytuacjach awaryjnych stanowił przyczynę narażenia wymienionego pracownika na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia, co w konsekwencji skutkowało jego śmiercią, w sytuacji gdy z materiału dowodowego wynika, że zasady BHP były elementem instruktażu stanowiskowego jaki przeprowadził w dniu 25 listopada 2010 rokuG. A., a nadto, że zasady bezpieczeństwa przy pracach oczystkowych zostały określone w opracowanych w roku 2005 i 2009 instrukcjach przezfirmę (...), których fakt istnienia został zatajony na etapie postępowania przygotowawczego, a właścicielfirmy (...)nie został z tymi instrukcjami zaznajomiony,
- oskarżonyG. A.nie dopełnił ciążącego na nim obowiązku nadzoru nad wykonywaniem prac oczystkowych, podczas gdy ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że wymieniony nie wydałS. Ł.polecenia przystąpienia do tych prac, oczekując na zatrzymanie linii, a zachowanie pokrzywdzonego miało charakter niestandardowy i zostało podjęte w sytuacji gdy oskarżony będąc zajętym wydawaniem narzędzi innym pracownikom nie miał wiedzy co do faktu sprzeniewierzenia się poleceniu oczekiwania na zatrzymanie linii przezS. Ł.,
- pokrzywdzonyS. Ł.nie przechodził szkolenia z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy,
- istniał związek przyczynowo - skutkowy pomiędzy zachowaniem oskarżonychD. C.iG. A., a skutkiem w postaci śmierci pokrzywdzonegoS. Ł..
Wskazując na powyższe, skarżący obrońca wniósł o zmianę wyroku poprzez uniewinnienieD. C.iG. A.od dokonania zarzucanych im czynów, ewentualnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Ostrowi Mazowieckiej do ponownego rozpoznania.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja skarżącego obrońcy nie jest zasadna w stopniu oczywistym i nie zasługują na uwzględnienie zawarte w niej wnioski.
Sąd Odwoławczy nie dopatrzył się naruszenia przez Sąd I instancji przepisów postępowania. Analiza pisemnych motywów zaskarżonego wyroku sporządzonych zgodnie z wymogami określonymi wart. 424 kpkdowodzi bowiem, że postępowanie dowodowe przeprowadzone zostało w sposób staranny podyktowany obowiązkiem dochodzenia prawdy. Sądmeritidokonał oceny wszystkich zgromadzonych w przedmiotowej sprawie dowodów, uzasadniając w sposób logiczny i przekonujący swoje stanowisko. W motywach zaskarżonego wyroku wskazał, jakie fakty uznał za ustalone jako odpowiadające rzeczywistemu przebiegowi wydarzeń, na jakich w tej mierze oparł się dowodach, dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych. Ocena materiału dowodowego przez Sąd orzekający w pierwszej instancji dokonana została z uwzględnieniem reguł określonych wart. 4 kpki7 kpk, a więc nie narusza granic swobodnej oceny dowodów oraz jest zgodna z zasadami doświadczenia życiowego i nie zawiera błędów natury faktycznej (niezgodności z treścią dowodu) lub logicznej (błędności rozumowania i wnioskowania), wobec czego Sąd Odwoławczy w pełni ją podziela. Należy podkreślić, że w myśl zasady swobodnej oceny dowodów wysnucie z nich wniosku o wiarygodności, czy też niewiarygodności określonych dowodów, zależy od wewnętrznego przekonania Sądu, który władny jest dać wiarę wyjaśnieniom oskarżonego, czy też innym dowodom pod warunkiem, że swoje stanowisko w sposób przekonujący uzasadni w konfrontacji z całokształtem zebranego w sprawie materiału dowodowego.
W niniejszej sprawie wbrew twierdzeniom obrońcy oskarżonych wszystkie istotne dowody przemawiające zarówno na korzyść, jak i na niekorzyśćD. C.iG. A.zostały szczegółowo przeanalizowane w motywach zaskarżonego wyroku, a wymienione wyżej wymogi oraz wskazania zostały przez Sądmeritiw przedmiotowej sprawie zachowane i dlatego też zarzuty podniesione w omawianej apelacji nie są zasadne.
Odnosząc się natomiast do sformułowanego w apelacji zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia, stwierdzić należy, że zarzut ten w istocie sprowadza się do zanegowania sposobu oraz wyników dokonanej przez Sąd Rejonowy oceny dowodów. Autor apelacji wskazuje, że zebrane w sprawie dowody oraz ustalone na ich podstawie okoliczności winny prowadzić do innego wniosku, niż ten, do którego doszedł Sąd wyrokujący w sprawie - czyli do uniewinnienia oskarżonych od stawianych im zarzutów.
Jednak z tym stanowiskiem nie można się zgodzić. Rozważając ten zarzut trzeba wskazać, iż może on być słuszny tylko wówczas, gdy zasadność ocen i wniosków, wyprowadzonych przez Sąd orzekający z okoliczności ujawnionych w toku przewodu sądowego nie odpowiada prawidłowości logicznego rozumowania. Zarzut ten nie może jednak sprowadzać się do samej polemiki z ustaleniami Sądu, wyrażonymi w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, lecz do wykazania, jakich mianowicie konkretnie uchybień w zakresie zasad logicznego rozumowania dopuścił się Sąd w ocenie zebranego materiału dowodowego. Możliwość zaś przeciwstawienia ustaleniom Sądu orzekającego odmiennego w tej mierze poglądu nie może prowadzić do wniosku o dokonaniu przez Sąd błędu w ustaleniach faktycznych.
W świetle przytoczonego poglądu, to obowiązkiem skarżącego - wynikającym z treściart. 427§2 kpk- jest wykazanie dlaczego nie zgadza się z zaskarżonym orzeczeniem i przedstawienie rzeczowej na ten temat argumentacji.
Tymczasem obrońca oskarżonych kwestionując ustalenia Sądu, ogranicza się w istocie do bardzo ogólnych stwierdzeń lub fragmentów dowodów, stwierdzając, że Sąd Rejonowy zaniechał kompleksowej i merytorycznej oceny dowodów z zeznań świadkówJ. W.,H. S.,W. D.,R. G.iJ. K.oraz dokumentów w postaci instrukcji zabezpieczenia przed niekontrolowanym załączeniem linii podczas wykonywania prac oczystkowych. W innej zaś części apelacji skarżący postuluje, aby rozstrzygnięcie Sądu oprzeć na wyjaśnieniach oskarżonegoG. A., który konsekwentnie nie przyznawał się do dokonania zarzucanego mu czynu i w złożonych wyjaśnieniach umniejszał stopień swojej winy.
Wywiedzenie tego rodzaju apelacji opartej nie na rzeczowej argumentacji i krytyce zaskarżonego orzeczenia, lecz jedynie wskazaniu fragmentów dowodów mających podważyć rozumowanie Sądumeritinie mogło doprowadzić do osiągnięcia zamierzonego skutku.
Odpowiadając więc na tak wyartykułowane zarzuty, stwierdzić należy, że zgromadzony i ujawniony w niniejszej sprawie materiał dowodowy oraz lektura uzasadnienia zaskarżonego wyroku utwierdziła Sąd Odwoławczy w przekonaniu o trafności poczynionych przez Sąd I instancji ustaleń faktycznych, przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku.
Odnosząc się zaś do poszczególnych kwestii podniesionych przez skarżącego stwierdzić należy, że w istocie nie przedstawił on żadnych merytorycznych argumentów potwierdzających zasadność postawionych zarzutów, które podważałyby dokonane przez Sąd Rejonowy ustalenia faktyczne. Skarżący prezentuje własny punkt widzenia na określone kwestie, ale są to twierdzenia o charakterze polemicznym, nie mające przekonującego oparcia w materiale dowodowym sprawy.
Niewątpliwie charakter sprawy nastręcza wiele problemów dotyczących oceny dowodów i ustalenia okoliczności zgonuS. Ł.. Szczególna trudność procesu rozpoznawanego w przedmiotowej sprawie, jeśli idzie o zarzucane aktem oskarżenia czyny, związana była z brakiem dowodów o jednoznacznym charakterze oraz trudnościami z niewątpliwym stwierdzeniem istnienia związku przyczynowego między zawinionymi zachowaniami oskarżonych, a śmiecia pokrzywdzonego. Świadkowie, którzy w inkryminowanym dniu pracowali wspólnie z pokrzywdzony w siedzibieprzedsiębiorstwa (...)pozostają bowiem nadal zatrudnieni w firmie oskarżonegoD. C., w której znaczącą funkcję pełni także drugi z oskarżonych –G. A.. Unikali oni w związku z tym wypowiedzi bezpośrednio obciążających oskarżonych.
Stan taki wymagał od Sądu szczególnie wnikliwej i dogłębnej oceny dowodów i ustaleń faktycznych co do incydentu, który wydarzył się w dniu 25 listopada 2010r. Sąd Rejonowy sprostał zadaniu i dokonując szczegółowej analizy dowodów uznał, że pozwalają one na przypisanie oskarżonym zarzucanychim czynów.
W pierwszej kolejność należy zauważyć, że warunkiem koniecznym do ustalenia odpowiedzialności karnej za czyn zart. 220 kkjest stwierdzenie niedopełnienia obowiązków przez osobę (osoby) odpowiedzialne za bezpieczeństwo i higienę pracy w przedsiębiorstwie. W niniejszej sprawie przydatne dla oceny tej grupy przesłanek były dokumenty uzyskane zprzedsiębiorstwa (...), protokoły kontroli oraz dokumentacja z Państwowej Inspekcji Pracy, a także opinia biegłego sądowego z zakresu BHP. Właśnie ten ostatni dowód, do którego brak jest jakiegokolwiek odniesienia w apelacji skarżącego obrońcy, na kluczowe znaczenie dla ustalenia zakresu niedozwolonego zaniechania oskarżonych. Z dowodu tego wynika, iż oskarżonyD. C.zaniechał opracowania szczegółowej instrukcji postępowania przy czyszczeniu linii produkcyjnej „(...)” i zapoznania z nią pracowników za pisemnym potwierdzeniem. Naruszył w ten sposób szereg norm prawnych wynikających zkodeksu pracyi innych aktów normatywnych. Bezprawne było także zezwolenie pokrzywdzonemu na świadczenie pracy bez ważnego orzeczenia lekarskiego dopuszczającego go do pracy na stanowisku przy czyszczeniu linii produkcyjnej w dniu 25 listopada 2010r. Z kolei oskarżonyG. A., który był osobą bezpośrednio kierującą pracownikami wbrew imperatywowi ustawowemu dopuścił pokrzywdzonego do czyszczenia linii produkcyjnej „(...)” bez nadzoru i bez zabezpieczenia włączników przed niekontrolowanym załączeniem linii produkcyjnej. Faktem jest, że blokowania włączników taśmy przez założenie kłódek miał dokonać pracownikfirmy (...), jednakże osobą zezwalającą na prace pracownikówfirmy (...)był oskarżonyG. A., który nie sprawdził przed rozpoczęciem prac oczystkowych, czy włączniki taśmy są zabezpieczone przed przypadkowym ich załączeniem. Nadto z wyjaśnień tego oskarżonego wynika, że został on poinformowany przez mistrza produkcjiG. K.o przedłużeniu pracy linii produkcyjnej, a mimo to zezwolił pracownikom na „przygotowywanie się do pracy”. Określenie to pomimo, że nie stanowi jednoznacznego nakazu rozpoczęcia pracy w okolicznościach dowodowych rzeczonej sprawy należy zakwalifikować właśnie jako takie polecenie. Potwierdził to w swych zeznaniach świadekJ. K., który inkryminowanego dnia pracował wspólnie z pokrzywdzonym przy pracach oczystkowych. Według świadka oznaczało to pozwolenie na rozpoczęcie pracy.
Rozważając w dalszej kolejności zarzuty podniesione przez skarżącego obrońcę trzeba stwierdzić, iż Sądmeritinie uchybił przepisom postępowania karnego, ani nie popadł w błąd w ustaleniach faktycznych przy ustalaniu istnienia związku przyczynowego między penalizowanym zaniechaniem oskarżonych, a skutkiem w postaci śmierciS. Ł.. Na tym gruncie apelujący konsekwentnie wywodzi, iż Sąd Rejonowy nieprawidłowo ocenił zachowanie mistrza produkcjiG. K., co doprowadziło do poczynienia błędnych ustaleń w zakresie związku przyczynowego i w konsekwencji przypisanie odpowiedzialności karnej oskarżonym.
Zgodzić się należy ze skarżącym, iż zachowanieG. K., jak też zresztą samego pokrzywdzonego było nieprawidłowe. Gdyby bowiem zachowali się oni adekwatnie do grożącego im niebezpieczeństwa, w dniu 25 listopada 2010r nie doszłoby do śmiertelnego wypadku. Niemniej jednak związku przyczynowego pomiędzy czynem oskarżonego (oskarżonych), a skutkiem w postaci śmierci pokrzywdzonego nie przerywa włączenie się do łańcucha przyczyn okoliczności od sprawcy niezależnych, ilekroć działanie oskarżonego było jednym z warunków bez których następstwo (skutek) w postaci śmierci by nie nastąpiło. Na takie rozumienie przesłanek czynu zarzucanego oskarżonym wskazuje literalna wykładniaart. 220 kk, jak również aktualne orzecznictwo sądów powszechnych, które tut. Sąd w pełni akceptuje. W rzeczonej sprawie pozostaje więc udzielenie odpowiedzi na pytanie, czy doszłoby do śmierciS. Ł., gdybyD. C.iG. A.należycie wypełnili obowiązki wynikające z przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy. W kontekście zgromadzonego materiału dowodowego odpowiedź kształtuje się jednoznacznie twierdząco. Na etapie przygotowania do pracy nikt nie zapoznał pokrzywdzonego z instrukcją kolejności wykonywania prac oczystkowych i warunków bezpiecznej pracy. Z uwagi na brak odpowiedniego przeszkolenia, nie był on więc wystarczająco świadomy istniejących zagrożeń. Oceny tej nie zmienia podnoszony przez skarżącego fakt przeprowadzenia kilkuminutowego instruktarzu przed rozpoczęciem pracy, które obejmowało wskazanie przydziału obowiązków, określenie kto i gdzie ma pracować. Czynność ta zarówno pod względem formy, jak i treści w żaden sposób nie odpowiada realizacji obowiązków wynikających z BHP, które szczegółowo zostały wymienione w opinii biegłego sądowego.
Odnosząc się natomiast do argumentu skarżącego, iżby Sąd Rejonowy bezrefleksyjnie wskazał w opisie czynu brak aktualnego zaświadczenia stwierdzającego brak przeciwwskazań zdrowotnych pokrzywdzonego do wykonywania prac oczystkowych jako przyczynę narażenia wymienionego na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia, należy uznać go za chybiony. Zgodnie z obowiązującymi zasadami prawa karnego, opis czynu przypisany oskarżonemu przez Sąd w wyroku skazującym, powinien odzwierciedlać całą wartość kryminalną jego zachowania. Z akt sprawy jednoznacznie wynika, iż pokrzywdzony nie posiadł aktualnych badań lekarskich umożliwiających wykonywanie prac oczystkowych. Stanowiło to naruszenie obowiązków o jakich mowa wart. 220 kki o ile zgodzić się należy, nie miało bezpośrednio wpływu na zaistnienie wypadku, to ujawniało skalę uchybień, których dopuścił się oskarżonyD. C..
Wbrew twierdzeniom obrońcy oskarżonych wyżej wymienione okoliczności nie ekskulpują odpowiedzialności karnejD. C.iG. A., lecz w istotny sposób wpływają łagodząco na wymiar kary. Apelujący na tym tle nie sformułował żadnych zarzutów, toteż należy tylko wspomnieć, iż Sądmeritiprawidłowo rozważył materiał dowodowy w tym aspekcie sprawy i nie naraził się na błąd w ustaleniach faktycznych mających wpływ na treść zaskarżonego wyroku.
Z tych też względów na podstawieart. 437§1 kpkSąd Odwoławczy orzekł, jak w sentencji.
Na podstawieart. 626 kpkw zw. zart. 636§1kpkorazart. 8w zw. zart. 2 ust. 1 pkt. 4w zw. zart. 3 ust. 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r o opłatach w sprawach karnychzasądzono od każdego z oskarżonych kwotę 500 zł tytułem opłaty za postępowanie odwoławcze i na zasadzie słuszności zgodnie zart. 633 kpkobciążono ich pozostałymi kosztami procesu za postępowanie odwoławcze.