Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 410/14
Data wyroku: 2014-09-23 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Andrzej Tekieli
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Bezpieczeństwu W Komunikacji, Warunkowe Zawieszenie Wykonywania Kary
Podstawa prawna: art. 178a § 4 kk

Sygn. akt VI Ka 410/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 23 września 2014 r.
Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący – Sędzia  SO Andrzej Tekieli
Protokolant Jolanta Kopeć
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Jeleniej Górze Roberta Remiszewskiego
po rozpoznaniu w dniu 23 września 2014r.
sprawyL. D.
oskarżonego zart. 178a § 4 kk
z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze
z dnia 12 czerwca 2014 r. sygn. akt II K 460/14
I. zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoL. D.w ten sposób, że podstawę prawną rozstrzygnięcia zpkt IIczęści dyspozytywnej uzupełnia oart. 69 § 1, § 2 i § 4 kkoraz oart. 70 § 1 pkt 1 kk
II. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy,
III. zwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze obciążając nimi Skarb Państwa.
Sygn. akt VI Ka 410/14

UZASADNIENIE
L. D.został oskarżony o to, że w dniu 19 stycznia 2014r. wJ.województwo(...)znajdując się w stanie nietrzeźwości wynoszącym 0,55 mg/dm3alkoholu w wydychanym powietrzu prowadził w ruchu lądowym samochód m-ki „P.(...)”nr rej. (...)przy czym czynu tego dopuścił się będąc wcześniej prawomocnie skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Raciborzu z dnia 30.07.2002r. o sygnaturze akt VIK 167/02 za czyn zart. 178a § 1 k.k., to jest o czyn zart. 178a § 4 k.k.
Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze wyrokiem z dnia 12 czerwca 2014r. w sprawie II K 460/14:

I
oskarżonegoL. D.uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, tj. występku zart. 178a § 4 k.k.i za to na podstawieart. 178a § 4 k.k.wymierzył mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

II
na podstawieart. 343 § 2 pkt 2 k.p.k.warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności w stosunku do oskarżonegoL. D.na okres 2 (dwóch) lat próby;

III
na podstawieart. 71 § 1 k.k.orzekł wobec oskarżonegoL. D.karę 100 (stu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość stawki na 30 (trzydzieści) złotych każda;

IV
na podstawieart. 42 § 2 k.k.orzekł wobec oskarżonegoL. D.środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 1 roku;

V
na podstawieart. 49 § 2 k.k.orzekł wobec oskarżonegoL. D.świadczenie pieniężne w kwocie 300 (trzystu) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej;

VI
na podstawieart. 627 k.p.k.iart. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnychzasądził od oskarżonegoL. D.na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w kwocie 90 złotych oraz wymierzył mu 420 złotych opłaty.

Wyrok powyższy zaskarżył prokurator. Zarzucił wyrokowi obrazę przepisów prawa materialnego, tj.art. 69§4 kkpoprzez ich pominięcie i w konsekwencji orzeczenie wobec oskarżonego warunkowego zawieszenia wykonania kary 6 miesięcy pozbawienia wolności tylko na podstawieart. 323§2 pkt 2 kpk, w sytuacji gdy zastosowanie wobecL. D.oskarżonego o występek zart. 178a§4 kkwarunkowe zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności może nastąpić tylko na mocy powołanego wyżej przepisu.
Stawiając powyższe zarzuty prokurator wniósł o zmianę pkt II części dyspozytywnej wyroku poprzez przyjęcieart. 69§1, §2 i §4 kkiart. 70 §1 pkt 1 kpkjako podstaw warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności oraz utrzymanie w mocy orzeczenia w pozostałym zakresie.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Apelacja zasługiwała na uwzględnienie.
Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze konsekwentnie stoi na stanowisku że pełną podstawę prawną do warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności wobec sprawcy występku zart. 178a § 4 k.k.stanowią przepisyart. 69 § 1, § 2 i § 4 k.k.orazart. 70 § 1 pkt.1 k.k.zawierający ramy czasowe okresu próby. Dodatkową podstawą do zastosowania tej instytucji prawa karnego w przypadku skazania za ten występek jestart. 69 § 4 k.k., bowiem Sąd Orzekający chcąc w takiej sytuacji warunkowo zawiesić wykonanie kary musi dodatkowo wykazać zaistnienie ”szczególnie uzasadnionego wypadku” o którym mowa w tym przepisie. Takie stanowisko Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze prezentował już w swoich wcześniejszych orzeczeniach ( zob. sprawy VI Ka 84/14, VI Ka 126/14, VI Ka 228/14, VI Ka 373/14 ).
W sprawie niniejszej istotny jest jednak również stosunekart. 69 § 1, § 2 i § 4 k.k.doart. 343 § 2 pkt. 2 k.p.k., który to przepis Sąd I instancji wskazał jako jedyną podstawę rozstrzygnięcia zpkt. IIczęści dyspozytywnej. Uzasadniając swoje stanowisko Sąd I instancji podkreślił, że możliwość warunkowego zawieszenia wykonania kary wobec sprawcy występku zart. 178a § 4 k.k.ograniczona jest do szczególnie uzasadnionych przypadków i w tym kontekście stwierdził iż „…zachowanie oskarżonego nie zasługuje na taką ocenę i dlatego jej wykonanie warunkowo zawiesił w oparciu o przepisart. 343 § 2 pkt. 2 k.p.k., a nie na podstawieart. 69 § 1 i § 2 k.k.W ocenie Sądu wobecL. D.nie można przyjąć pozytywnej prognozy kryminologicznej. Dane o karalności wskazują że jest osobą nagminnie naruszającą porządek prawny i nie można przyjąć, że mimo warunkowego zawieszenia kary pozbawienia wolności nie popełni ponownie przestępstwa” ( str.2 uzasadnienia k.38 odwrót akt ). Z powyższego wynika że Sąd I instancji miał na względzieart. 343 § 2 pkt. 2 k.p.k.w „starym” brzmieniu, gdzie warunkowe zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności w przypadku uwzględnienia przez sąd wniosku o którym mowa wart. 335 k.p.k.mogło nastąpić niezależnie od przesłanek określonych wart. 69 § 1- 3 k.k.Sąd I instancji jak się wydaje nie dostrzegł, że przepisart. 343 § 2 pkt. 2 k.p.k.został zmieniony przez art.1 pkt 112 lit.b ustawy z dnia 27 września 2013 r. o zmianieustawy Kodeks postępowania karnegooraz niektórych innych ustaw ( Dz.U. z 25.10.2013 r. poz.1247 ), który wszedł w życie 9.11.2013 r. i że zgodnie z obecnym jego brzmieniem nie ma już wyłączenia przesłanek określonych wart. 69 § 1- 3 k.k.w przypadku warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności w trybie konsensualnym zart. 335 k.p.k.OskarżonyL. D.popełnił przypisane mu przestępstwo 19.01.2014 r., a więc po wejściu w życie w/w nowelizacji. Przyjęcie więc poglądu, że wobec oskarżonego brak jest pozytywnej prognozy kryminologicznej równało się konieczności nieuwzględnienia wniosku zart. 335 k.p.k.i rozpoznanie sprawy na zasadach ogólnych, zaś Sąd Odwoławczy w takiej sytuacji powinien uchylić zaskarżony wyrok i sprawę przekazać do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji celem skierowania jej na rozprawę główną.
Jednakże Sąd Okręgowy odmiennie niż Sąd I instancji uznał, że zachodzą wobec oskarżonego przesłanki zart. 69 § 1 i § 2 k.k., a nawet przypadek zart. 69 § 4 k.k.i nie ma konieczności uchylania wyroku, wystarczająca będzie jego zmiana w zakresie podstawy prawnej warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności. Z danych o karalności wynika żeL. D.był wprawdzie kilkakrotnie karany, lecz po raz ostatni w 2003 r. ( II K 229/01 Sądu Rejonowego w Raciborzu k.19 ), od opuszczenia zakładu karnego w 2005 r. nie naruszał porządku prawnego. Za przestępstwo zart.178a § 1 k.k.L. D.karany był raz w 2002 r., wymierzono mu wówczas karę grzywny ( VI K 167/02 Sądu Rejonowego w Raciborzu k.20 ). Zdaniem Sądu Okręgowego obecnie, po tak długim okresie czasu można przyjąć wobec oskarżonego pozytywną prognozę kryminologiczną, tym bardziej że jedynie uprzednią karalnością Sąd I instancji uzasadniał jej brak nie powołując żadnych innych okoliczności. Uznać należało że zachodzi wobec oskarżonego nawet przypadek zart. 69 § 4 k.k., przemawia bowiem za tym niższy niż to przyjął Sąd i instancji stopień demoralizacji oskarżonego, przyznanie się do popełnienia zarzucanego czynu, stopień nietrzeźwości nie będący stopniem znacznym. Skarżący prokurator zdaje się podzielać ten pogląd skoro nie podniósł w apelacji zarzutu rażącej niewspółmierności kary.
W tym stanie rzeczy Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoL. D.w ten sposób że podstawę prawną rozstrzygnięcia z pkt. II części wstępnej wyroku uzupełnił oart. 69 § 1, § 2 i § 4 k.k.oraz oart.70 § 1 pkt. 1 k.k.W pozostałej części Sąd Okręgowy zaskarżony wyrok utrzymał w mocy uznając ze brak jest podstaw do ingerencji w jego treść w oparciu oart. 439 k.p.k.względnieart. 440 k.p.k.
Na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.w zw. zart. 634 k.p.k.Sąd Okręgowy kierując się względami słuszności zwolnił oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze obciążając nimi Skarb Państwa.
AP