Sąd Apelacyjny w Rzeszowie
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUa 1187/13
Data wyroku: 2014-02-13 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Marta Pańczyk-Kujawska, Mirosław Szwagierczak, Jolanta Krzywonos
Słowa kluczowe: Emerytura Wcześniejsza
Podstawa prawna: art. 184 w zw.z art. 32 ustawy z 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z FUS par. 2 pkt 1 i par. 4 pkt 1 rozp. RM z 7.02.1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatr. w szczeg. warunkach lub w szczeg. charakt.
Teza: -

Sygn. akt

III AUa 1187/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia13 lutego 2014 r.

Sąd Apelacyjny w Rzeszowie, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący:

SSA Mirosław Szwagierczak (spr.)

Sędziowie:

SSA Marta Pańczyk-Kujawska
SSO Jolanta Krzywonos

Protokolant

st.sekr.sądowy Elżbieta Stachowicz

po rozpoznaniu w dniu13 lutego 2014 r.
na rozprawie
sprawy z wnioskuZ. W.
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wR.
o emeryturę
na skutek apelacji wnioskodawcy
od wyrokuSądu Okręgowego wT.
z dnia11 lipca 2013 r.sygn. aktIII U 117/13

o d d a l a apelację.

Sygn. akt III AUa 1187/13

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 29 listopada 2012 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR.na podstawie art. 184 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z FUS ( t. jedn. Dz. U. 2013, poz. 1440) oraz przepisówrozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. Nr 8, poz. 43 ze zm.) odmówił prawa do emeryturyZ. W., ponieważ nie udowodnił 15-letniego okresu pracy w warunkach szczególnych.
W odwołaniu od powyższej decyzji wnioskodawca domagał się jego zmiany i przyznania dochodzonego świadczenia, podnosząc że w okresach od 7.05.1972 r. do 14.06.1983 r. oraz od 15.06.1982 r. do 29.02.1992 r. pracował jako mechanik samochodowy, wykonując pracę fizyczną i okresy te powinny zostać uznane za pracę w warunkach szczególnych.
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, wskazując że stanowisko mechanika samochodowego nie podlega zaliczeniu do okresów zatrudnienia wykonywanego w szczególnych warunkach, według wykazu A, Dz. XIV, poz. 16 rozp. RM z dn. 7.02.1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze: prace wykonywane w kanałach remontowych przy naprawie pojazdów mechanicznych.
Wyrokiem z dnia 11 lipca 2013 r., sygn. akt III U 117/13 Sąd Okręgowy wT.Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych oddalił odwołanie.
Sąd ustalił, żeZ. W.,ur. (...), był zatrudniony wFabryce (...)wT.od dnia 7.06.1972 r. do dnia 21.09.1978 r. na stanowisku mechanika samochodu, następnie od 22.09.1978 r. do 14.06.1983 r. wK. W.(...)wT., a od dnia 15.06.1983 r. do 31.12.1991 r. wWojewódzkim Zakładzie Usług (...)dla Potrzeb(...)wT..
Dalej Sąd ustalił, że w pierwszym okresie zatrudnienia wnioskodawca przez większość czasu pracował w kanale remontowym, zajmując się wymianą i remontem silników, naprawą hamulców. W okresie zatrudnienia wK. W.(...)wnioskodawca naprawiał samochody osobowe, ciężarowe, autobus, praca w kanałach remontowych zajmowała około ¾ czasu pracy. Natomiast pracując jako mechanik – brygadzista i starszy majster transportu – warsztatu prace w kanale remontowym wykonywał przez 80% czasu pracy.
Przechodząc do oceny prawnej Sąd Okręgowy stwierdził, że zebrany materiał dowodowy jednoznacznie wskazuje, że wnioskodawca wykonywał prace w kanale, lecz praca ta nie była wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Wykonywane przez wnioskodawcę prace mechanika samochodowego w kanałach remontowych nie obejmowała pełnego wymiaru jego czasu pracy, a praca mechanika poza kanałem nie jest zaliczana do pracy w warunkach szczególnych.
W apelacji od powyższego wyroku wnioskodawca domagał się jego zmiany i uwzględnienia apelacji oraz zasądzenia od organu rentowego na rzecz wnioskodawcy zwrotu kosztów postępowania, względnie uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.
Apelujący zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego tj.§ 2 pkt. 1 i § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, w zw. z art. 27 i art. 184 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z FUS, przez uznanie, że wnioskodawca nie spełnił warunków do nabycia prawa do emerytury w warunkach szczególnych, a także naruszenie przepisów postępowania, a toart. 233 kpc, przez przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów.

Sąd Apelacyjny wR.zważył co następuje:
Apelacja wnioskodawcy jest nieuzasadniona i podlega oddaleniu, ponieważ zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego wT.jest trafny i nie narusza prawa.
Przedmiotem sporu w sprawie była ocena uprawnieniaZ. W.do emerytury w obniżonym wieku, a to w związku z zatrudnieniem w szczególnych warunkach, na podstawieart. 184w związku zart. 32 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(t.j. Dz. U. 2014, poz.1440), a w szczególności spełnienie przez wnioskodawcę warunku posiadania stażu pracy w warunkach szczególnych. Wnioskodawca nie otrzymał od zakładów pracy świadectwa pracy w warunkach szczególnych, wobec czego Sąd I instancji przeprowadził na okoliczność czasokresu i charakteru zatrudnienia wnioskodawcy dowody z zeznań świadków oraz z dokumentacji pracowniczej z okresu zatrudnienia wFabryce (...)i wWojewódzkim Zakładzie Usług (...)wT..
Sąd Apelacyjny podzielił ustalenia faktyczne Sądu I instancji dokonane na podstawie przeprowadzonych dowodów z zeznań świadków, dokumentów pracodawcy wnioskodawcy oraz zeznań samego wnioskodawcy. Szczegółowo przeprowadzone postępowanie dowodowe w tym zakresie wskazywało na to, że wnioskodawca nie wykonywał pracy w warunkach szczególnych stale i w pełnym wymiarze czasu pracy.
Przypomnieć w tym miejscu wypadnie, że zgodnie z§ 2 pkt. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.02.1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. z 1983 r. nr 8 poz.43), zaliczenie okresu pracy do zatrudnienia w szczególnych warunkach jest uzależnione od wykonywania jej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, obowiązującym na danym stanowisku. Zatem nie jest wystarczające samo ustalenie, że pracownik czynności, o których mowa w załącznikach do powołanego rozporządzenia, wykonywał bez sprecyzowania czasokresu ich wykonywania (por. wyrok SN z dn. 15.12.1997 r., II UKN 417/97, OSNP 1998/21/638).
Zarówno z zeznań świadków, jak i samego wnioskodawcy wynika, że w żadnym ze spornych okresów wnioskodawca nie wykonywał wyłącznie pracy w warunkach szczególnych. We wszystkich trzech okresach wnioskodawca miał w zakresie obowiązków także prace nie wymagające przebywania w kanałach remontowych. W okresie zatrudnienia wZakładzie Usług (...)dla Potrzeb(...)wT., wnioskodawca pracował zarówno wT., jak i w terenie (A.,S.,M.), gdzie w ogóle nie było kanałów remontowych.
Warunek wykonywania pracy w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy jest bowiem spełniony tylko wówczas, gdy pracownik w ramach obowiązującego go pełnego wymiaru czasu pracy na określonym stanowisku, nie wykonuje czynności pracowniczych nie związanych z tym stanowiskiem, ale stale tj. ciągle, wykonuje prace w szczególnych warunkach, w przypadku wnioskodawcy - prace w kanałach remontowych przy naprawie pojazdów mechanicznych.
Z tych względów należało w postępowaniu odwoławczym w zupełności podzielić ustalenia faktyczne Sądu Okręgowego wT., jak również ich niewadliwą ocenę prawną, że wnioskodawca nie spełnia warunków do dochodzonego świadczenia.

Z podanych wyżej przyczyn brak jest podstaw faktycznych i prawnych do uwzględnienia apelacji wnioskodawcy, która podlega oddaleniu zgodnie zart. 385 kpc.