Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 236/14
Data wyroku: 2014-05-09 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Krzysztof Gąsior, Ireneusz Grodek, Andrzej Szawel
Słowa kluczowe: Środki Karne, Przestępstwo Przeciwko Wolności, Apelacja
Podstawa prawna: art. 190§1 kk

Sygn. akt IV Ka 236/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 9 maja 2014 roku.
Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący SSA Andrzej Szawel (spr.)
Sędziowie SO Krzysztof Gąsior
SO Ireneusz Grodek
Protokolant Agnieszka Olczyk
przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Radomsku del. do Prokuratury Okręgowej w Piotrkowie Trybunalskim - Anny Mosur
po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2014 roku
sprawyE. R.
oskarżonego zart. 190§1 kk
z powodu apelacji wniesionych przez prokuratora i obrońcę
od wyroku Sądu Rejonowego w Opocznie
z dnia 3 lutego 2014 roku     sygn. akt II K 682/13
na podstawieart. 437 § 1 kpk,art. 438 pkt 1 kpk,art. 634 kpkw zw. zart. 627 kpk,art. 8 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych(tekst jednolity: Dz. U. Nr 49 poz. 223 z 1983 roku z późniejszymi zmianami)zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, żeokreślone w punkcie 2 wyroku świadczenie pieniężne orzeka na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej;
w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;
zasądza od oskarżonego 60,00 (sześćdziesiąt) złotych tytułem opłaty za drugą instancję oraz 20,00 (dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu wydatków poniesionych w postępowaniu odwoławczym.
Sygn. akt IV Ka 236/14

UZASADNIENIE
E. R.został oskarżony o to, że:
I.w dniu 26 czerwca 2013 roku około godziny 10:00 w miejscowościB., gminaO., na drodze publicznej przyposesji oznaczonej nr (...)groziłH. B.zabójstwem przy czym groźby te wzbudziły w zagrożonym uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione,
tj. o czyn zart. 190 § 1 kk;
II.w dniu 26 czerwca 2013 roku około godziny 15:00 w miejscowościB., gminaO., na drodze publicznej przyposesji oznaczonej nr (...)groziłH. B.oraz jej mężowiE. B., zabójstwem przy czym groźby te wzbudziły w zagrożonym uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione,
tj. o czyn zart. 190 § 1 kk.
Sąd Rejonowy w Opoczniewyrokiem z dnia 03 lutego 2014 roku w sprawie II K 682/13 na podstawieart. 66 § 1 kkiart. 67 § 1 kkwarunkowo umorzył postępowanie karne wobec oskarżonegoE. R.na okres 1 roku próby;
- na podstawieart. 67 § 3 kkorzekł wobec oskarżonego na rzeczSzpitala (...)wO.świadczenie pieniężne w kwocie 100 złotych;
- zasądził od oskarżonego 180 złotych tytułem częściowego zwrotu wydatków poniesionych w postępowaniu oraz 60 złotych tytułem opłaty.
Powyższy wyrok został zaskarżony przez  prokuratora i obrońcę oskarżonego.
Apelacja prokuratora wywiedziona została z podstawy prawnejart. 438 pkt 1 kpki zarzuciła zaskarżonemu wyrokowi obrazę przepisów prawa materialnego -art. 49 § 1 kk- polegającą na jego nie zastosowaniu i orzeczeniu przy warunkowym umorzeniu postępowania karnego wobec oskarżonego świadczenia pieniężnego na rzeczSzpitala (...)wO..
W konkluzji skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie przy warunkowym umorzeniu postępowania karnego wobec oskarżonegoE. R.na podstawieart. 66 § 3 kkświadczenia pieniężnego w kwocie 100 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej.
Apelacja obrońcy - jak wynika z analizy jej treści –wywiedziona została z podstawy prawnejart. 438 pkt 2 i 3 kpki zarzuciła zaskarżonemu wyrokowi obrazę przepisów postępowania -art. 7 kpkpoprzez:
- nieuwzględnienie okoliczności przemawiających na korzyść oskarżonego, przekroczenie granicy swobodnej oceny dowodów z zeznań funkcjonariuszy policjiS. K.orazM. W.interweniujących w dniu 26 czerwca 2013 roku na miejscu zdarzenia, którzy złożyli zeznania korzystne dla oskarżonego, a które zostały uznane za odosobnione i być może wynikające z faktu skupienia się na interwencji, co w konsekwencji doprowadziło do poczynienia błędnych ustaleń faktycznych i przyjęciu, że oskarżony wypowiadał groźby w kierunku pokrzywdzonych, a nie słowa wulgarne,
- przekroczenie granicy swobodnej oceny dowodów z zeznań pokrzywdzonegoE. B., którego odpowiedzi na wyzwiska oskarżonego o godzinie 15:00 (czyn II) nie można traktować jako „uzasadnionej obawy” spełnienie gróźb, a także zeznańH. B.orazJ.iZ. P.z pominięciem wskazań doświadczenia życiowego, iż pokrzywdzeni i ww. świadkowie od kilku lat są skonfliktowani z oskarżonym co determinuje treść ich zeznań.
W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja obrońcy nie zasługuje na uwzględnienie.
Sąd Okręgowy nie dopatrzył się ani zarzucanych przez skarżącego błędów w ustaleniach faktycznych, ani naruszenia przepisów postępowania odnoszących się do oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Przeciwnie, zdaniem Sądu Okręgowego w całości wypada zaakceptować poczynione przez sąd merytoryczny ustalenia, jak i wyprowadzone na ich podstawie wnioski końcowe. W konsekwencji nie może zyskać aprobaty wniosek o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Sąd Odwoławczy nie podziela zapatrywania skarżącego jakoby zeznania świadków –policjantów - w osobieS. K.iM. W.świadczyły o tym, że oskarżonyE. R.nie dopuścił się zarzucanych mu czynów.
Funkcjonariusze ci przeprowadzili interwencję w niniejszej sprawie. Nie brali udziału w zajściu do jakiego doszło pomiędzy pokrzywdzonymi a oskarżonym, nie byli świadkami jego przebiegu a zatem nie słyszeli gróźb jakie były wypowiadane przez oskarżonego w kierunkuH. B.i jej mężaE. B..
Podnoszona przez skarżącego kwestia odpowiadania przezE. B.na wyzwiska oskarżonego również nie czyni podstawy do tego, aby stwierdzić, że oskarżony nie popełnił w stosunku do ww. przestępstw wyczerpujących dyspozycje zart. 190 § 1 kk.
W ocenie Sądu Okręgowego brak jest podstaw, by zdyskwalifikować zeznania świadkówJ. P.iZ. P.ze względu na fakt, iż są oni skonfliktowani z oskarżonym.
Odnośnie apelacji prokuratora stwierdzić należy, iż trafny jest podniesiony przez niego zarzut naruszenia przepisu prawa materialnego tj. przepisuart. 49 § 1 kk.
Począwszy od 1 stycznia 2012 r., w związku z nowelizacjąart. 49 kk, jedynym beneficjentem tego rodzaju świadczenia może być Fundusz Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. Dotyczy to także tych przypadków, kiedy świadczenie pieniężne orzekane jest na podstawieart. 67 § 3 kk– a nie jak błędnie w apelacji wskazuje prokurator na podstawieart. 66 § 3 kk- w związku z warunkowym umorzeniem postępowania karnego ( por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 16 stycznia 2012 r., V KK 377 / 11,LEX 1119584; komentarz do art. 49 kk w: Kodeks Karny. Komentarz, red. prof. dr hab. Alicja Grześkowiak, Rok wydania: 2012, Wydawnictwo: C.H.Beck, Wydanie: 1, opubl. LEGALIS).
Sąd Rejonowy dopuścił się oczywistej obrazy prawa materialnego. Nie mógł w wyroku warunkowo umarzającym postępowanie, orzekając świadczenie pieniężne, wskazać jako jego beneficjantaSzpitala (...)wO.bowiem obecnie na skutek zmianyart. 49 kkświadczenie pieniężne nie jest orzekane na określony cel społeczny, jak to miało miejsce wcześniej przed zmianą przepisu, a wyłącznie na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej.
Rozstrzygając o kosztach postępowania odwoławczego Sąd Okręgowy oparł się na przepisach wskazanych w części dyspozytywnej.