Sąd Okręgowy w Łodzi
V Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: V Kz 71/14
Data wyroku: 2014-03-05 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Andrzej Rembowski, Krystyna Pisarska, Wojciech Cerski
Słowa kluczowe: Kara Łączna
Podstawa prawna: art. 437 § 1 kpk, art. 624 § 1 kpk

Sygn. akt V Kz 71/14

POSTANOWIENIE
Dnia 5 marca 2014 r.

Sąd Okręgowy w Łodzi V Wydział Karny Odwoławczy
w składzie:

Przewodniczący -Sędzia SO Krystyna Pisarska (sprawozdawca)
Sędziowie:SO Wojciech Cerski
del. SR Andrzej Rembowski

Protokolantst.  sekr. sąd. Sylwia Kurek

przy udziale Prokuratora Joanny Rochalskiej
po rozpoznaniu w sprawie przeciwkoT. D.
skazanemu za przestępstwa zart. 224 § 2 k.k.i innych
zażalenia wniesionego przez skazanego
na postanowienie Sądu Rejonowego dla Łodzi-Widzewa w Łodzi X Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Brzezinach z dnia 18 grudnia 2013 roku
w przedmiocie wydania wyroku łącznego

na podstawieart. 437 § 1 k.p.k.iart. 624 § 1 k.p.k.

postanawia

1
utrzymać zaskarżone postanowienie w mocy;

2
zwolnić skazanego w całości od kosztów sądowych za instancję odwoławczą.

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy dla Łodzi-Widzewa w Łodzi X Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Brzezinach postanowieniem z dnia 18.12.2013 r., na podstawieart. 572 k.p.k.umorzył postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego co do skazanegoT. D..

Powyższe postanowienie zaskarżył skazanypodnosząc, że jego zdaniem, sąd nie podjął się rozpatrzenia połączenia wyroków pozostałych, poza wyrokiem w sprawie II K 377/02; zarzuca, że nie zostały zastosowane zasady zart. 576 § 1 kpkorazart. 569 kpk; odwołuje się do postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 24.05.78 r.
Domaga się połączenia wyroków podlegających wykonaniu, z pominięciem wyroku w sprawie II K 377/02 oraz o okazanie skarżącemu humanitarnych zasad jako osobie skazanej.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje.

Zażalenie skazanego zasadne nie jest i nie mogło podlegać uwzględnieniu.

Sąd Rejonowy dokonał prawidłowych ustaleń i słusznie uznał, że kary wymierzone skazanemu w sprawach, jakie toczyły się przeciwko niemu i zostały zakończone prawomocnymi wyrokami, nie podlegają połączeniu. Zasadnie też sąd pierwszej instancji oceniał możliwość orzeczenia wobec skazanego kary bądź kar łącznych, biorąc pod uwagę wszystkie wydane dotychczas prawomocne wyroki, a nie tylko te, które wskazałT. D.w złożonym wniosku. Zgodnie zart. 570 k.p.k.wyrok łączny sąd wydaje nie tylko na wniosek, ale również z urzędu.
Zatem stanowisko autora środka odwoławczego, który domaga się wydania wyroku łącznego obejmującego skazania w sprawach, które wymienił w swoim wniosku, z pominięciem wyroku wydanego w sprawie II K 377/02, będąc subiektywnie przekonanym o możliwości jego wydania i nadto w sposób dlań najbardziej korzystny, nie może podlegać aprobacie.
Skazany domagając się orzeczenia kary łącznej i będąc przekonanym o możliwości wydania wyroku łącznego, powołuje się naart. 576 § 1 k.p.k.orazart. 569 k.p.k.Tymczasem, co należy podkreślić, przepisart. 569 k.p.k.nie jest samodzielną podstawą orzekania kary łącznej, a jedynie określa sposób jej orzekania i właściwość sądu, ale tylko wówczas, gdy są spełnione warunki wskazane przez ustawodawcę wart. 85 k.k.Do tych ostatnich, a w zasadzie ich braku, w sytuacji procesowej skazanego, odniósł się Sąd Rejonowy w pisemnym uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Stanowisko sądu pierwszej instancji jest całkowicie prawidłowe, jego motywy zostały przedstawione w sposób jasny i zrozumiały, i sąd odwoławczy w pełni je podziela.
Zauważyć należy, iż w świetle obecnie obowiązujących przepisów dotyczących orzekania kary łącznej, a także obecnie wyrażanego w tym przedmiocie stanowiska Sądu Najwyższego, wydanie wyroku łącznego nie musi łączyć się z poprawieniem sytuacji skazanego, gdyż jeśli zostanie zastosowana zasada kumulacji, którą przecież przewidujeart. 86 § 1 k.k.w brzmieniu obowiązującym od dnia 8 czerwca 2010 r., to skazany może w żaden sposób nie skorzystać na wydaniu wyroku łącznego. By jednak można było stosować reguły orzekania kary łącznej określone we wskazanym powyżej przepisie, muszą zaistnieć warunki jej orzeczenia wynikające wyczerpująco zart. 85 k.k.
Z kolei przepisart. 576 § 1 k.p.k., na który powołuje się skarżący, ma charakter instrukcyjny i dotyczy etapu wykonywania wyroków podlegających połączeniu, po uprawomocnieniu się wyroku łącznego. Z oczywistych względów przepis ten nie mógł, i nie może nadal, mieć zastosowania w sytuacji procesowej skazanego, skoro nie mogło dojść do wydania wyroku łącznego w jakimkolwiek zakresie wobec jego osoby.
Z uwagi na powyższe, Sąd Okręgowy nie znalazł podstaw do uznania racji skarżącego i dlatego orzekł, jak w części dyspozytywnej postanowienia.
Mając na względzie fakt odbywania przez skazanego kary pozbawienia wolności, na podstawieart. 624 § 1 k.p.k., należało zwolnić go od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.