Sąd Okręgowy w Warszawie
IV Wydział Cywilny
Sygnatura akt: IV C 251/13
Data wyroku: 2014-06-04 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Anna Bartoszewska

Sygn. akt IV C 251/13

POSTANOWIENIE
Dnia 4 czerwca 2014 r.
Sąd Okręgowy w Warszawie, Wydział IV Cywilny
Przewodniczący:SSO Anna Bartoszewska
po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2014 r. w Warszawie
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwaA. S.
przeciwko
    Skarbowi Państwa – Prokuratorowi Rejonowemu Prokuratury Rejonowej wP.i Skarbowi Państwa – Prezesowi Sądu Rejonowego wP.

o odszkodowanie

postanawia:

1
umorzyć postępowanie w sprawie na podstawieart. 355 § 1 k.p.c.;

2
zasądzić od powodaA. S.na rzecz pozwanego Skarbu Państwa – Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę  3.600 zł (słownie: trzy tysiące sześćset złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego;

3
nieuiszczone koszty sądowe przejąć na rachunek Skarbu Państwa.

UZASADNIENIE
Pismem z dnia 2 kwietnia 2014 roku (data prezentaty) powód cofnął pozew/k. 201/.
W piśmie z dnia 18 kwietnia 2014 r. (data prezentaty) pozwany Skarb Państwa, zastępowany przez Prokuratorię Generalną Skarbu Państwa, wniósł o zasądzenie od powoda na swoją rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Sąd ustalił i zważył co następuje.
Zgodnie z treściąart. 203 § 1 k.p.c.pozew może być cofnięty bez zezwolenia pozwanego aż do rozpoczęcia rozprawy, a jeżeli z cofnięciem połączone jest zrzeczenie się roszczenia - aż do wydania wyroku. Gdy skuteczność cofnięcia pozwu zależy od zgody pozwanego, niezłożenie przez niego oświadczenia w tym przedmiocie w powyższym terminie uważa się za wyrażenie zgody (art. 203 § 3 zd. 2 k.p.c.). W myśl § 4 cytowanego przepisu sąd może uznać za niedopuszczalne cofnięcie pozwu, zrzeczenie się roszczenia lub ograniczenie roszczenia tylko wtedy, gdy okoliczności sprawy wskazują, że wymienione czynności są sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierzają do obejścia prawa.
Stosownie natomiast do treściart. 355 § 1 k.p.c.Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli powód cofnął ze skutkiem prawnym pozew lub jeżeli wydanie wyroku stało się z innych przyczyn zbędne lub niedopuszczalne. W myśl § 2 cytowanego artykułu postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym, jeżeli powód cofnął ze skutkiem prawnym pozew w piśmie procesowym albo gdy strony zawarły ugodę przed mediatorem, którą zatwierdził sąd.
W ocenie Sądu cofnięcie pozwu przez powoda nie pozostaje w sprzeczności z prawem, zasadami współżycia społecznego, ani nie zmierza do obejścia prawa.
Mając zatem powyższe na uwadze, na podstawieart. 355 k.p.c., orzeczono jak w pkt. 1 sentencji postanowienia.
W wypadku umorzenia postępowania ustalenie stron wygrywającej i przegrywającej uzależnione jest od przyczyny, która spowodowała potrzebę wydania tego rodzaju postanowienia. Według stanowiska doktryny, umorzenie postępowania stawia stronę powodową w roli strony przegrywającej spór, jeśli cofnęła pozew, zrzekając się niezaspokojonego roszczenia.
Zatem z punktu widzenia przepisówk.p.c.o kosztach procesu powód uważany jest za przegrywającego sprawę i w konsekwencji zobowiązany jest zwrócić pozwanemu poniesione koszty (art. 98 § 1 k.p.c.). W związku z tym, Sąd zasądził od powoda na rzecz pozwanego koszty zastępstwa procesowego w wysokości 3.600 zł, zgodnie zart. 99 k.p.c.w zw. z§ 6 pkt 6 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz. U. z 2013, poz. 461).
Mając zatem powyższe okoliczności na uwadze, orzeczono jak w pkt. 2 sentencji postanowienia.
W związku z faktem, iż powód został zwolniony od kosztów sądowych tj. wpisu od pozwu oraz opłat /postanowienie k. 39/, nieuiszczone koszty sądowe należało przejąć na rachunek Skarbu Państwa, orzekając jak w pkt 3 postanowienia.