Sąd Okręgowy w Toruniu
IX Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IX Ka 111/14
Data wyroku: 2014-05-08 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Aleksandra Nowicka, Mirosław Wiśniewski, Rafał Sadowski
Słowa kluczowe: Warunkowe Umorzenie Postępowania
Podstawa prawna: art. 270 § 1 i § 2 a kk

IX Ka 111/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 8 maja 2014 r.
Sąd Okręgowy w Toruniu w Wydziale IX Karnym Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący – S. S.O. Rafał Sadowski
Sędziowie: S.O. Aleksandra Nowicka (spr.)
S.O. Mirosław Wiśniewski
Protokolant st. sekr. sąd. Katarzyna Kotarska
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Toruniu Grażyny Roszkowskiej
po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2014r.
sprawyA. P.oskarżonego zart. 270§1 i 2a kk
na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Chełmnie z dnia 17 stycznia 2014 r.,sygn. akt II K 582/13

I
zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy, uznając apelację za oczywiście bezzasadną;

II. kosztami procesu w postępowaniu odwoławczym obciąża Skarb Państwa.
Sygn. akt IX Ka 111/14

UZASADNIENIE
A. P.został oskarżony o to, że:
w dniu 19 sierpnia 2013 r. wC., działając w ramach wypadku mniejszej wagi, w celu użycia za autentyczny podrobił dokument w postaci dowodu wpłaty kwoty 178,42 złote tytułem opłaty rachunku za zużycie gazu ziemnego wystawionego dlaD. P.przez(...) S.A.wB., w ten sposób, że odręcznie nakreślił wzór pieczątki z datownikiem Banku Spółdzielczego wC.oraz podrobił nieczytelny podpis kasjera bankowego, po czym sfałszowany dokument przekazał żonieD. P.,
tj. o czyn zart. 270 §1 i 2 a kk
Sąd Rejonowy w Chełmnie wyrokiem z dnia 17 stycznia 2014 r.(sygn. akt II K 582/13) na podstawieart. 66§1 kkw zw. zart. 67 §1 kkpostępowanie karne wobec oskarżonego warunkowo umorzył na okres jednego roku próby, orzekając od oskarżonego w trybieart. 67 § 3 kkiart. 39 pkt 7 kkświadczenie pieniężne w kwocie 500 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej.
Na podstawieart. 230 § 3 kpksąd I instancji orzekł o pozostawieniu w aktach sprawy dokumentów opisanych w punkcie III wyroku.
Oskarżony obciążony został opłatą sądową w kwocie 100 złotych oraz wydatkami postępowania w wysokości 90 złotych.
Od powyższego wyrokuapelację wniósł prokuratorzaskarżając wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze na korzyść oskarżonego. Podniósł zarzut obrazy przepisów postępowania mającą wpływ na treść wyroku tj.art. 230 § 3 kpkpoprzez orzeczenie wobec oskarżonego przepadku dowodów rzeczowych wymienionych w punkcie III wyroku mimo, że przedmioty te nie stanowiły własności oskarżonego i nie mają żadnej wartości majątkowej, w związku z czym winny być pozostawione w aktach sprawy.
W związku z powyższym prokurator wniósł o zmianę punktu III wyroku poprzez orzeczenie na podstawieart. 230 § 3 kpko pozostawieniu dokumentów w aktach sprawy.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja prokuratora nie zasługiwała na uwzględnienie.
Mimo dość niefortunnego sformułowania orzeczenia w przedmiocie dowodów rzeczowych, rozstrzygnięcie to jest jak najbardziej trafne. W apelacji prokurator wytyka sądowi meriti, iż ten - z racji tego że dokumenty opisane w punkcie III wyroku nie stanowią własności oskarżonego i nie przedstawiają żadnej wartości materialnej - niezasadnie zastosował w odniesieniu do nich instytucję przepadku dowodów rzeczowych, jednakże formułując taki zarzut prokurator dowolnie zinterpretował rozstrzygnięcie z punktu III wyroku. Wprawdzie w treści tego orzeczenia faktycznie znalazł się zwrot, który mógłby wywołać wrażenie, że orzeczono przepadek dowodów rzeczowych („orzeka wobec oskarżonego przepadek dowodów rzeczowych”), jednakże sąd I instytucji środka karnego zart. 39 pkt 4 kkwcale nie zastosował. Po pierwsze, z przyczyn, na które zwrócił uwagę prokurator nie było podstaw by orzekać o przepadku dokumentów na podstawieart. 44 kk; po drugie z kolei, wymowa kwestionowanego orzeczenia jest taka, że Sąd Rejonowy zarządził o pozostawieniu dokumentów w aktach sprawy, tak jak przewiduje to przepisart. 230 §3 kpk, na który się trafnie w swoim rozstrzygnięciu powołał. Decyzji tej nie sposób odmówić słuszności, dlatego też apelacja prokuratora podnosząca zarzut naruszeniaart. 230 §3 kpk, została uznana za oczywiście bezzasadną, a nie ulega wątpliwości, że rozstrzygnięcie sądu meriti odpowiada żądaniu apelacji, w której prokurator postulował by pozostawić dokumenty w aktach sprawy.
W sprawie nie dostrzeżono żadnych uchybień mogących stanowić bezwzględne przyczyny odwoławcze i będących podstawą do uchylenia lub zmiany wyroku z urzędu.
Kosztami procesu w postępowaniu odwoławczym obciążono w całości - po myśliart. 636 §1 kpk- Skarb Państwa.