Sąd Okręgowy w Kielcach
IX Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IX Ka 1848/13
Data wyroku: 2014-01-31 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Ewa Opozda-Kałka

Sygn. akt IX Ka 1848/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 31 stycznia 2014 roku
Sąd Okręgowy w Kielcach IX Wydział Karny-Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący: SSO Ewa Opozda-Kałka

Protokolant: st.sekr.sądowy Dorota Ziółkowska

przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Kielcach Jerzego Piwko
po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2014 roku
sprawyK. M.
oskarżonej o przestępstwo zart. 278 § 3 k.k.w zw. zart. 278 § 1 k.k.
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonej
od wyroku Sądu Rejonowego w Kielcach
z dnia 17 października 2013 roku sygn. akt IX K 653/13

I
zmienia zaskarżony wyrok w całości w ten sposób, że:

1
w ramach czynu zarzucanego oskarżonej w akcie oskarżenia uznaje ją za winną tego, że w dniu 13 grudnia 2013 roku wK.dokonała zaboruw celu przywłaszczenia zabawki dziecięcej w postaci(...)na piloto wartości 250,99 zł na szkodę HurtowiZ.(...)A. Ś.to jest wykroczenia z art. 119 § 1 kw (w brzmieniu ustawy z dnia 27.09.2013r.o zmianie Ustawy – kodeks postępowania karnego oraz niektórych ustaw Dz. U. 2013 poz. 1247) i za to na podstawie art. 119 § 1 kw w zw. z art. 24 § 1 kw wymierza jej karę grzywny w wysokości 400 (czterysta) złotych;

2
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokatA. S.(...),36 (jeden tysiąc dwieście sześćdziesiąt dziewięć 36/100) tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu oskarżonej w I i II instancji;

3
zwalnia oskarżoną od kosztów sądowych za obie instancje.

Sygn. akt IX Ka 1848/13

UZASADNIENIE
K. M.została oskarżona o to, że w dniu 13 grudnia 2012r.wK.dokonała zaboru w celu przywłaszczenia zabawki dziecięcej w postaci(...)na pilot o wartości 250,99 złotych na szkodęHurtowni (...)A. K.ul. (...), przy czym czyn ten stanowi wypadek mniejszej wagi, tj. o przestępstwo zart. 278 § 3 kkw zw. zart. 278 § 1 kk.
Sąd Rejonowy w Kielcach wyrokiem z dnia 17 października 2013r. w sprawieIX K 653/13 orzekł, co następuje:
I uznał oskarżonąK. M.za winną popełnienia zarzucanego jej w akcie oskarżenia czynu, stanowiącego przestępstwo zart. 278 § 3 kkw zw. zart. 278 § 1 kki za to na podstawieart. 278 § 3 kkiart. 33 § 1 i 3 kkwymierzył jej karę 40 stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 20 złotych;
II na podstawieart. 63 § 1 kkzaliczył oskarżonejK. M.na poczet wymierzonejw pkt I kary grzywny okres 2 dni zatrzymania w dniach 13 i 14 grudnia 2012r. i uznał grzywnę za wykonaną do wysokości 4 stawek dziennych,
III na podstawieart. 624 § 1 kpkzwolnił oskarżonąK. M.od ponoszenia kosztów sądowych;
IV na podstawieart. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982r. prawo o adwokaturze(t.j. Dz.U. z 2002r., Nr 123, poz. 1058 ze zm.) w zw. z§ 19 pkt 1 i § 14 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 1 i § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz. U. z 2002 nr 163, poz. 1348 ze zm.) zasądził od Skarbu Państwa (Sąd Rejonowy w Kielcach) na rzecz adw.A. S.kwotę 752,76 złotych z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Apelację od powyższego wyroku wniosła obrońca oskarżonej, która zarzuciła rażącą surowość wymierzonej kary w postaci kary grzywny w wysokości 40 stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 20 złotych, podczas gdy okoliczności zdarzenia, właściwości osobiste oraz sytuacja rodzinna i majątkowa oskarżonej przemawiały za wymierzeniem łagodniejszej kary.
Podnosząc powyższe skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w całościi uznanie oskarżonej w ramach zarzucanego jej czynu za winną popełnienia wykroczeniaz art. 119 kw i wymierzenie jej kary grzywny w jej dolnych granicach zagrożenia ustawowego.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja obrońcy oskarżonejK. M.okazał się zasadnai w konsekwencji doprowadziła ona do zmiany zaskarżonego wyroku w sposób określonyw wyroku Sądu Okręgowego.
Istotnie bowiem w związku z nowelizacjąkodeksu karnegoorazkodeksu wykroczeńprzyjętą ustawą z dnia 27 września 2013r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania karnego oraz niektórych ustaw (Dz.U. 2013r., poz. 1247), która weszła w życie w dniu 9 listopada 2013r. czyn, który niewątpliwie popełniłaK. M.,czego zresztą nie kwestionuje autorka apelacji, zakwalifikować należało nie jako przestępstwo zart. 278 § 3 kkw zw. zart. 278 § 1 kk, ale jako wykroczenie zart. 119 § 1kw. W tym miejscu przypomnieć należy, że obecnie powołany przepisart. 119 § 1kw przewiduje odpowiedzialność za wykroczenie polegające na kradzieży lub przywłaszczeniu cudzej rzeczy ruchomej, której wartość nie przekracza ¼ minimalnego wynagrodzenia. Zgodnie z Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 11 września 2013r. w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę 2014r. od 1 stycznia 2014r. wysokość tegoż wynagrodzenia ustalona została na kwotę 1680 złotych, co tym samym oznacza, że wartość rzeczy ruchomej określonej w powołanym przepisie nie może przekroczyć kwoty 420 złotych. Skoro zatem wartość zabawki dziecięcej, którą ukradła oskarżonaK. M.wynosiła 250,99 złotych, to popełniony przez nią czyn zakwalifikować należało jako wykroczenie z art. 119 § 1 kw. Stąd też Sąd Okręgowyw ramach czynu zarzuconego oskarżonej w akcie oskarżenia uznał ją za winną tego, że w dniu 13 grudnia 2013r. wK.dokonała zaboru w celu przywłaszczenia zabawki dziecięcej w postaci helikoptera na pilot o wartości 250,99 złote na szkodę hurtowni zabawek(...)A. Ś.to jest wykroczenia z art. 119 § 1 kw (w brzmieniu ustawy z dnia 27.09.2013r. o zmianie Ustawy – kodeks postępowania karnego oraz niektórych ustaw Dz.U. z 2013r. poz. 1247) i za to na podstawie art. 119 § 1 kw w zw. z art. 24 § 1 kw wymierzył jej karę grzywny w wysokości 400 złotych. Przy wymiarze kary należało wziąć bowiem pod uwagę wysoki stopień winy, albowiem w sprawie niniejszej nie ujawniły się żadne okoliczności, które mogły wpłynąć na proces motywacyjnyK. M.oraz mniej niż znaczny stopień społecznej szkodliwości czynu, za którym przemawiał przede wszystkim rodzaj i charakter naruszonego dobra prawnego, jakim jest własność, o wadze którego przesądza przede wszystkim alternatywny rodzaj sankcji przewidzianej w art. 119 § 1 kw, tj. kara aresztu, ograniczenia wolności i grzywny, jak i fakt, że skradziona rzecz ruchoma została odzyskana. Nadto jako okoliczności łagodzące Sąd Okręgowy uwzględnił to, żeK. M.przyznała się do zarzuconego jej czynu, złożyła wyjaśnienia i nie utrudniała prowadzonego postępowania, zaś jako okoliczność obciążającą uprzednią karalność za przestępstwo. W konsekwencji Sąd odwoławczy uznał, że karą adekwatną za popełniony przezK. M.czyn będzie kara 400 złotych grzywny, a zatem kara najłagodniejszego rodzaju, jaką przewidujeart. 119 § 1 kk. Także wysokość tej kary w okolicznościach niniejszej sprawy nie jest wygórowana, zwłaszcza jeśli zważy się fakt, że zgodnie zart. 24 § 1kw grzywnę wymierza się w granicach od 20 złotych do 5000 złotych.
Z tych też względów Sąd odwoławczy działając w oparciu oart. 437 § 1 i 2 kpkw zw. zart. 109 § 2 kpworzekł, jak w wyroku.
Na podstawie na podstawieart. 29 ust. 1 ustawy prawo o adwokaturzei§ 14 ust. 1 pkt 1, 2 i 4 oraz § 16 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002 rokuw sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzęduSąd Okręgowy zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokataA. S.kwotę 1269,36 złote tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu oskarżonej w I i II instancji.
Na podstawieart. 624 § 1 kpkSąd odwoławczy, mając na względzie trudną sytuację materialną i osobistąK. M., która ma na utrzymaniu 2 –letnie dziecko i nie osiąga stałych dochodów zwolnił ją od kosztów sądowych za obie instancje.

SSO Ewa Opozda - Kałka