Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 576/14
Data wyroku: 2014-11-07 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Krzysztof Gąsior, Ireneusz Grodek, w Andrzej Szawel
Słowa kluczowe: Środki Karne
Podstawa prawna: art. 178a§4 kk

Sygn. akt IV Ka 576/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 7 listopada 2014 roku.
Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący SSO Krzysztof Gąsior
Sędziowie SA w SO Andrzej Szawel
SO Ireneusz Grodek (spr.)
Protokolant sekr. sądowy Agnieszka Olczyk
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Piotrkowie Trybunalskim Violetty Włodarczyk
po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2014 roku
sprawyR. B. (1)
oskarżonego zart. 178 a § 4 kk
z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Opocznie
z dnia 8 sierpnia 2014 roku     sygn. akt II K 208/14
na podstawieart. 437 § 1 i 2 kpk,art. 438 pkt 1 kpk,art. 624 § 1 kpkzmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, żeza podstawę prawną świadczenia pieniężnego orzeczonego w punkcie 5 przyjmuje przepisart. 49 § 2 kk;
w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;
zwalnia oskarżonego od zwrotu wydatków poniesionych przez Skarb Państwa w postępowaniu odwoławczym.
Sygn. akt IV Ka 576 / 14

UZASADNIENIE
R. B. (1)został oskarżony o to że w dniu 26 marca 2014 r. o godz. 17.00 w m.(...), gm.A., pow.(...), woj.(...), umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym przez to, że znajdując się w stanie nietrzeźwości prowadzącym o godz. 17.05 do stężenia 0,34 mg / l, o godzinie 17.06 prowadzącym do stężenia 0,33 mg / l, o godzinie 17.08 prowadzącym do stężenia 0,30 mg / l alkoholu etylowego w wydychanym powietrzu, kierował samochodem osobowymD. (...)onr rej. (...)wbrew orzeczonemu zakazowi sądowemu Sądu Rejonowego w Opocznie sygn. II K 645 / 13 zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w strefie ruchu lądowego na okres dwóch lat, tj. o czyn zart. 178a § 4 kk.
Sąd Rejonowy w Opocznie wyrokiem z dnia 8 sierpnia 2014 roku w sprawie II K 208 / 14:

1
oskarżonegoR. B. (2)uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu aktem oskarżenia czynu i na podstawieart.178a § 4 kkwymierzył mu karę l roku pozbawienia wolności;

2
na podstawieart. 69 § 1 i 2 i § 4 kk,art. 70 § l pkt. 1 kkwykonanie orzeczonej w stosunku do oskarżonego kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił, ustalając okres próby na 3 lata;

3
na podstawieart.71 § l kkorzekł w stosunku do oskarżonego grzywnę w wysokości 60 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 20 złotych;

4
na podstawieart. 42 § 2 kkorzekł w stosunku do oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 5 lat;

5
na podstawieart. 49 § l kkorzekł środek karny w postaci świadczenia pieniężnego w kwocie 100 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej;

6
na podstawieart. 50 kkorzekł o podaniu wyroku do publicznej wiadomości poprzez umieszczenie jego treści na tablicy ogłoszeń Urzędu Gminy wA.przez okres jednego miesiąca;

7
wymierzył oskarżonemu opłatę w kwocie 300 złotych oraz zasądził kwotę 90 złotych tytułem kosztów postępowania.

Apelację od powyższego wyroku w części dotyczącej środka karnego orzeczonego w punkcie 5 wniósł prokurator, podnosząc zarzut obrazy przepisu prawa materialnego, tj.art. 49 § 1 kk, poprzez jego zastosowanie jako podstawy orzeczenia świadczenia pieniężnego w kwocie 100 zł, podczas gdy świadczenia to w przypadku skazania za czyn zart. 178a § 4 kkwinno być orzeczone w oparciu o przepisart. 49 § 2 kk. W konkluzji wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez przyjęcie za podstawę prawną orzeczenia świadczenia pieniężnego przepisuart. 49 § 2 kk, a w pozostałym zakresie o utrzymanei wyroku w mocy.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja jest zasadna.R. B. (1)został skazany za czyn zart. 178 a § 4 kk. Stosownie do treściart. 49 § 2 kk, jeżeli świadczenie pieniężne orzeczone jest w związku ze skazaniem za taki właśnie występek, to ten ostatni przepis winien stanowić także podstawę prawną rozstrzygnięcia o tym środku karnym. Uchybienie to z resztą dostrzegł już Sąd Rejonowy, czemu wyraz dał w treści uzasadnienia wyroku. W pozostałym zakresie wyrok ten, jako odpowiadający prawu, należało utrzymać w mocy.
O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie przepisów przytoczonych w dyspozytywnej części wyroku mając na uwadze tzw. zasady słuszności – skoro wynik postępowania odwoławczego zdeterminowany był wyłącznie błędem popełnionym przez Sąd I instancji, zwolnienie oskarżonego od wydatków poniesionych przez Skarb Państwa w tym postępowaniu było uzasadnione.