Sąd Apelacyjnyw Szczecinie
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUa 1005/13
Data wyroku: 2014-01-31 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Urszula Iwanowska, Anna Polak, Beata Górska
Słowa kluczowe: Umorzenie Postępowania
Podstawa prawna: art. 391 k.p.c.

III AUa 1005/13

POSTANOWIENIE
Dnia 31 stycznia 2014 roku

Sąd Apelacyjny w Szczecinie, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący:

SSA Anna Polak (spr.)

Sędziowie:

SA Urszula Iwanowska
del. SSO Beata Górska

po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2014 roku na posiedzeniu niejawnym
sprawy z odwołaniaH. B.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wS.
o wznowienie postępowania
na skutek apelacji ubezpieczonego od wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie, VI Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 29 sierpnia 2013 roku, sygn. akt VI U 3343/12

p o s t a n a w i a :

umorzyć postępowanie apelacyjne

del. SS0 Beata Górska   SSA Anna Polak  SSA Urszula Iwanowska

Sygn. akt III AUa 1005/13

UZASADNIENIE
Wyrokiem z 3 kwietnia 2012 roku Sąd Okręgowy w Szczecinie, w sprawie o sygn. akt VI U 1849/11 oddalił odwołanieH. B.od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wS.z dnia 12 października 2011 roku, znak:(...)wstrzymującej wypłatę przyznanej wcześniej ubezpieczonej emerytury.
Wyrok ten uprawomocnił się w Sądzie I instancji.

H. B.w dniu 4 grudnia 2012 roku wniosła skargę o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 3 kwietnia 2012 roku i wypłatę zaległych świadczeń emerytalnych z należnymi odsetkami. Skarżąca wskazała, że podstawę wznowienia postępowania stanowi wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 listopada 2012 roku, sygn. akt K2/2012, w zakresie, w jakim znajduje zastosowanie do osób, które nabyły prawo do emerytury przed 1 stycznia 2011 roku bez konieczności rozwiązania stosunku pracy. Ubezpieczona wniosła także o wznowienie wypłaty świadczeń emerytalnych na warunkach i na podstawie okoliczności występujących przed wydaniem w/w decyzji z uwzględnieniem należnych przeliczeń i waloryzacji.
Pismem z dnia 19 lutego 2013 roku ubezpieczona ograniczyła swoje roszczenie względem organu rentowego jedynie do wypłaty świadczenia za okres od 1 października 2011 roku do 21 listopada 2012 roku wraz z należnymi odsetkami do dnia wypłaty.
Organ rentowy wniósł o oddalenie skargi w zakresie, w jakim ubezpieczona żąda wypłaty wstrzymanych świadczeń emerytalnych za okres od dnia zawieszenia wypłaty emerytury wraz z należnymi odsetkami za zwłokę. Organ rentowy podniósł, że dopiero z chwilą ogłoszenia wyroku Trybunału Konstytucyjnego w Dzienniku Ustaw z 2012 roku, pod pozycją 1285 tj. począwszy od dnia 22 listopada 2012 roku, utracił moc prawnąart. 28 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 roku o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaww związku zart. 103a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, w zakresie w jakim znajduje zastosowanie do osób, które nabyły prawo do emerytury przed dniem 1 stycznia 2011 roku bez konieczności rozwiązania stosunku pracy. Organ rentowy wskazał, że zgodnie zart. 190 ust. 3 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiejorzeczenie Trybunału Konstytucyjnego wchodzi w życie z dniem ogłoszenia i z tym dniem następuje utrata mocy obowiązującej aktu normatywnego, którego dotyczy orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego.

Wyrokiem z dnia 29 sirpnia 2013r. Sąd Okręgowy w Szczecinie Wydział VI Pracy i Ubezpieczeń Społecznych oddalił skargę. Sąd wskazał, że rozstrzygnięcie Trybunału Konstytucyjnego w sprawie K 2/12 odnosi się tylko do tych ubezpieczonych, którzy nabyli prawo do emerytury w okresie od 8 stycznia 2009r. do 31 grudnia 2010r. Ubezpieczona zatem nie należy do kręgu osób, których dotyczy ten wyrok albowiem przyznano jej prawo do emerytury od 1 grudnia 2003r.
Apelację od tego wyroku wywiodła ubezpieczona, podkreślając między innymi, że zostało złamane jej konstytucyjne prawo wynikające zart. 2 Konstytucji RPoraz zasada równego traktowania obywateli.
Organ rentowy nie wniósł odpowiedzi na apelację.
W piśmie z dnia 13 stycznia 2014r. ubezpieczona cofnęła apelację.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Postępowanie odwoławcze należało umorzyć w związku z cofnięciem apelacji.
Zgodnie zart. 391 § 2 k.p.c.w razie cofnięcia apelacji sąd drugiej instancji umarza postępowanie apelacyjne i orzeka o kosztach jak przy cofnięciu pozwu. Przy czym, cofnięcie apelacji jest czynnością dyspozycyjną strony, która nie podlega kontroli sądu (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 29 maja 2000 r., III CZP 6/00, Prok. i Pr. 2000/10/37). Jednakże w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych powyższa czynność z uwagi na treśćart. 469 k.p.c., który stanowi, że Sąd uzna zawarcie ugody, cofnięcie pozwu, sprzeciwu lub środka odwoławczego oraz zrzeczenie się lub ograniczenie roszczenia za niedopuszczalne także wówczas, gdyby czynność ta naruszała słuszny interes pracownika lub ubezpieczonego, podlega kontroli Sądu.
W ocenie Sądu Apelacyjnego, ubezpieczona skutecznie dokonał czynności procesowej – cofnięcia apelacji, a brak jest przesłanek do uznania, iż czynność ta narusza słuszny interes ubezpieczonejH. B.(art. 469 k.p.c.), skoro orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego jak słusznie wskazał Sąd Okręgowy nie ma zastosowania do ubezpieczonej.
Z uwagi na powyższe Sąd Apelacyjny uznał, że cofnięcie apelacji nie narusza prawa, w tym słusznego interesuH. B.i dlatego na podstawieart. 391 § 1 k.p.c.umorzył postępowanie apelacyjne.

del. SS0 Beata Górska   SSA Anna Polak   SSA Urszula Iwanowska