Sąd Rejonowy w Olsztynie
IX Wydział Karny
Sygnatura akt: IX W 258/14
Data wyroku: 2014-04-25 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON

Sygn. akt IX W 258/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 25 kwietnia 2014 r.
Sąd Rejonowy w Olsztynie Wydział IX Karny
w składzie:Przewodniczący: SSR Joanna Sienicka
Protokolant: Kalina Pawełko
bez udziału oskarżyciela publ.
po rozpoznaniu w dniu 25 lutego , 27 marca, 24 kwietnia 2014 r. sprawy
1.P. O. (1)
s.A.iJ.z domuŁ.,ur. (...)wO.
obwinionego o to, że: w dniu 25 września 2013r. ok. godz. 17:16 wO.naulicy (...)kierując samochodem markiB.nr rej. (...)podczas włączania się do ruchu z drogi niepublicznej na drogę publiczną nie zachował szczególnej ostrożności i nie ustąpił pierwszeństwa przejazdu dla kierującej samochodem markiV. (...)nr rej. (...)czym przyczynił się do zderzenia z tym pojazdem, powodując jego uszkodzenie oraz zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym
- tj. za wykroczenie zart.86§1kw w związku zart. 17 ust. 1 pkt 1, ust. 2 Ustawy prawo o ruchu drogowym.
2.U. M. (1)
c.S.iA.z domuŁ.
ur. (...)wO.
obwinionej o to, że: w dniu 25 września 2013r. ok. godz. 17:16 wO.aulicy (...)kierując samochodem markiV. (...)nr rej. (...)nie zastosowała się do znaku poziomego P-4 „linia podwójna ciągła” zjechała na lewą stronę jezdni w wyniku czego przyczyniła się do zderzenia z pojazdem markiB.nr rej. (...), który włączał się do ruchu wyjeżdżając ze stacji paliw, czym spowodowała uszkodzenie pojazdów oraz zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym
- tj. za wykroczenie zart. 86§1kw w związku zart. 16 ust. 1 i 4 Ustawy Prawo o ruchu drogowym, §86 ust. 5 Rozporządzenia w sprawie znaków i sygnałów drogowych

ORZEKA:
I obwinionegoP. O. (1)uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu za to na podstawieart. 86 § 1kw w związku zart. 17 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 Ustawy prawo o ruchu drogowymskazuje go, wymierzając na podstawieart. 86§1kwkarę 300 (trzysta) złotych grzywny;
II obwinionąU. M. (1)uznaje za winną popełnienia zarzucanego jej czynu za to na podstawieart. 86§1kw w związku zart. 16 ust. 1 i 4 Ustawy Prawo o ruchu drogowym, §86 ust. 5 Rozporządzenia w sprawie znaków i sygnałów drogowych skazuje ją, wymierzając na podstawieart. 86§1kwkarę 200 (dwieście) złotych grzywny;
II na podstawieart. 118 § 1 i 3 kpwiart. 3 ust. 1w zw. zart. 21 pkt. 2 ustawy o opłatach w sprawach karnychobciąża obwinionych zryczałtowanymi wydatkami postępowania w kwocie po 100 (sto) złotych i opłatą w kwocie po 30 (trzydzieści) złotych oraz wydatkami związanymi z wydaniem opinii przez biegłego w kwocie po 285,28(dwieście osiemdziesiąt pięć 28/100)zł .
Sygn. Akt IX W 258/14

UZASADNIENIE

    ObwinionyP. O. (1)
mieszka wO.. Prowadzi własną(...)miesięcznie. Jest kawalerem, nie posiada nikogo na swoim utrzymaniu.
ObwinionaU. M. (1)mieszka wO., otrzymuje(...), nie ma nikogo na własnym utrzymaniu.
W dniu 25 września 2013r. około godz. 17:16 obwinionyP. O. (1)poruszał się pojazdem markiB. (...)onr rej. (...)wraz z pasażeramiM. W. (1)iM. M. (1). Wjechał od stronyul. (...)na teren stacji(...)przyul. (...)wO.. Kierował się w stronesalonu (...). Teren(...)stanowi posesję prywatną , wzdłuż stacji, równolegle doulicy (...)nie ma drogi publicznej. Obwiniony podczas wyjazdu z terenu stacji paliw , włączając się do ruchu z drogi niepublicznej (terenu(...)
(...)) nie zachował szczególnej ostrożności i nie ustąpił pierwszeństwa przejazdu obwinionejU. M. (1), która poruszała się pojazdem markiV. (...)onr rej. (...), doprowadzając do zderzenia z w/w pojazdem. Obwiniona zjechała zulicy (...)kierując się w stronęul. (...). Poruszała się po drodze publicznej.P. O. (1)jechał z prędkością około 40-50km/h, aU. M. (1)z prędkością 30-40km/h.V. (...)po zjeździe zul. (...), na wysokości stacji(...)zjechał na drogę łączącąul. (...)zul. (...).U. M. (1)skręcając w lewo nie zastosowała się do znaku drogowego poziomego P-4 „linia podwójna ciągła” i zjechała na lewą stronę jezdni, czym przyczyniła się do zdarzenia z kierującym pojazdemB..
(dowód: notatka urzędowa k. 14, szkic miejsca zdarzenia k. 15, informacja z(...)k. 24, k. 83, płyta z nagraniem z monitoringu k. 29, wydruk z mapy gogle k. 40-41, zdjęcia przedłożone przez obwinionego k. 51, wydruk zdjęć przedłożonych przez obwinioną k. 76-79, zeznaniaM. M.k. 53-53v., zeznaniaK. S.k. 53v, opinia biegłegoE. R.k. 56-69, k. 80-81)
W wyniku zdarzenia w pojeździeV. (...)onr rej. (...)uszkodzony został prawy narożnik pojazdu: zarysowany prawy reflektor, zderzak przedni z prawej strony, błotnik prawy przedni, uszkodzona została opona prawego, przedniego koła. Natomiast w pojeździe markiB. (...)onr rej. (...)uszkodzenia powstały na lewym boku pojazdu: porysowany z lewej strony zderzak tylny.
(dowód: notatka urzędowa k.14, protokół oględzin pojazduV. (...)k. 16, protokół oględzin pojazduB.k. 17, płyta CD-R k. 30, opinia biegłego k. 56-69)
Do zdarzenia doszło w rejonieposesji nr (...)przyul. (...)na drodze publicznej wykorzystywanej przez kierujących jako szybszy dojazd doul. (...)z pominięciem skrzyżowaniaul. (...)zul. (...). Zjazd zul. (...)posiada jeden pas ruchu, zaś wyjazd naul. (...)dwa pasy ruchu. Wjazd i wyjazd rozdzielone są linią podwójną ciągłą. Teren posesji stacji paliw posiada inną nawierzchnię, przez co jest wyraźnie oddzielony od drogi publicznej.
Wobec powyższegoP. O. (1)został obwiniony o popełnienie wykroczenia zart. 86 § 1kw w zw. zart. 17 ust. 1 pkt. 1 i ust. 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym. NatomiastU. M. (1)została obwiniona o popełnienie wykroczenia zart. 86 § 1kw w zw. zart. 16 ust. 1 i 4 ustawy Prawo o ruchu drogowymi § 86 ust. 5 rozporządzenia w sprawie znaków i sygnałów drogowych.
ObwinionyP. O. (1)nie przyznał się do popełnienia zrzucanego mu wykroczenia;wyjaśnił, iż miejsce gdzie doszło do zderzenia pojazdów jest skrzyżowaniem równorzędnym i on jako nadjeżdżający z prawej strony obwinionejU. M.miał pierwszeństwo przejazdu. Obwiniony zaznaczył, iż nie tankował paliwa na stacji, a jedynie przejechał drogą przy stacji paliw. Wyjaśnił, że to obwiniona przejeżdżając przez linię podwójną ciągła doprowadziła do zdarzenia.
ObwinionaU. M.nie przyznała się do popełnienia zarzucanego jej wykroczenia. Wyjaśniła, iż po zjeździe zul (...)udała się w kierunkuul. (...), podkreśliła, ze poruszała się po drodze publicznej. Nie widziała pojazdu obwinionegoO., nie patrzyła w prawo, ponieważ poruszała się główną drogą. Zaprzeczyła aby przekroczyła linię podwójną ciągłą. Po okazaniu obwinionej nagrania z monitoringu, obwiniona przyznała, iż przekroczyła linię podwójną ciągłą. Zaprzeczyła natomiast by była winna spowodowania kolizji.
Sąd nie podzielił wyjaśnień obojga obwinionych, ponieważ są niespójne i nielogiczne. Sąd uznał je za przejaw przyjętej przez nich linii obrony zmierzającej do uniknięcia odpowiedzialności za zarzucane im wykroczenie. Wyjaśnienia obwinionych pozostają w sprzeczności ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, w tym z opinią biegłego z zakresu ruchu drogowego.
W ocenie Sądu na podzielenie zasługują zeznania funkcjonariusza PolicjiK. S., który wykonywał czynności na miejscu zdarzenia, ponieważ są jasne i logiczne. Świadek zaznaczył, iż pojazdy zostały przestawione po kolizji, a na miejscu nie było wyraźnych śladów. Kierujący przedstawiali odmienne wersje zdarzenia.K. S.wskazał, iż z informacji uzyskanych od dyżurnego wynikało, iż droga którą poruszał się obwinionyP. O.jest drogą niepubliczną , zatem wykonywał on manewr włączania się do ruchu. Ponadto po zapoznaniu się z nagraniem monitoringu ze stacji paliw uzyskał informację, iż obwiniona nie zastosowała się do znaku P-4.
Sąd podzielił także zeznaniaM. M., będącego pasażerem pojazdu obwinionegoP. O.. Świadek potwierdził, iż obwiniony przejeżdżał przez posesję stacji(...)w stronęul. (...). Wskazał iż po wyjeździe ze stacji poczuł lekkie szarpniecie i zauważył pojazd obwinionej po lewej stronie pojazdu, którym się poruszał. Zaznaczył, iż było to bardzo lekkie uderzenie. Pojazd obwinionej znajdował się blisko krawężnika po lewej stronie jezdni.
Za niewiele wnoszące do sprawy Sąd uznał zeznaniaM. W., który przyznał, że nie zwracał uwagi na sytuację na drodze, nie patrzył na lewą stronę jezdni.
Z uwagi na wyjaśnienia obwinionego i wątpliwości odnośnie statusu terenu stacji paliw Sąd zwrócił się(...)wO.o kreślenie statusu drogi przebiegającej przy stacji(...)równolegle doul (...). Z uzyskanej odpowiedzi jednoznacznie wynika, iż drogą, która poruszał się obwiniony, biegnąca przy stacji paliw, wzdłużul. (...)nie posiada statusu drogi publicznej.
Kierunki z jakich nadjeżdżali obwinieni widoczne są na nagraniu z monitoringu stacji(...). Widać na nim także moment zderzenia. Z nagrania jednoznacznie wynika, iż obwiniony przejeżdżał przez teren stacji paliw i wykonywał manewr włączania się do ruchu, zaś obwiniona nie zastosowała się do znaku - linia podwójna ciągła.
W toku rozprawy Sąd dopuścił dowód z opinii biegłego z zakresu techniki samochodowej i rekonstrukcji wypadków drogowych. BiegłyE. R.stwierdził, iż do zaistnienia zdarzenia stosowana techniką i taktyką jazdy przyczynił się obwinionyP. O., który wykonywał manewr włączania się do ruchu z drogi niepublicznej bez zachowania szczególnej ostrożności i uwzględnienia faktu iż znajduje się tam pojazd obwinionejU. M.. Biegły zaznaczył, iż ani materiał dowodowy zawarty w aktach sprawy, ani oględziny miejsca zdarzenia nie dają podstaw do uznania, iż drogą którą poruszał się obwiniony stanowi drogę publiczną. Wynika to z zarówno usytuowania stacji paliw jak i oznakowania, jest tam jeden wjazd, ograniczenie prędkości do 10 km/h. W ocenie biegłego nie ulega wątpliwości, iż droga ta stanowi część posesji stacji paliw. Świadczą o tym, także umiejscowione przy jej krawędziach skrzynki na gaz, pojemniki. Tego rodzaju przedmioty nie mogą być umieszczane na drogach publicznych. KierującyB.miał obowiązek ustąpienia pierwszeństwa kierującejV. (...), której pojazd był dlań widoczny.U. M. (1)zjechała zulicy (...)zanimP. O. (1)włączył się do ruchu wjeżdżają na drogę publiczną. Dodatkowo biegły podkreślił, ze obwinionaU. M.poprzez niezastosowanie się do znaku P-4 przyczyniła się do zaistnienia zdarzenia, bowiem gdyby poruszała się po torze jazdy zgodnym z obowiązującym tam oznakowaniem poziomym, czyli nie przekraczając linii podwójnej ciągłej miała możliwość uniknięcia kolizji. Biegły na rozprawie podkreślił, iżU. M. (1)najeżdżając na linie ciągłą skróciła dystans pomiędzy pojazdami.
Sąd w pełni podzielił treść opinii biegłego, ponieważ jest jasna, logiczna i rzeczowa. Biegły wyczerpująco odpowiedział na pytanie postawione przez Sąd , a swoje stanowisko należycie uzasadnił.
Wobec powyższego Sąd uznał obwinionegoP. O. (1)za winnego tego, że w dniu 25 września 2013 r. ok. godz. 17:16 wO.naulicy (...)kierując samochodem markiB.onr rej. (...)podczas włączania się do ruchu z drogi niepublicznej na drogę publiczna nie zachował szczególnej ostrożności i nie ustąpił pierwszeństwa przejazdu kierującej samochodem markiV. (...)onr rej. (...)czym przyczynił się do zderzenia z tym pojazdem powodując jego uszkodzenie oraz zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Swoim zachowaniem obwinionyP. O.wyczerpał znamiona wykroczenia zart. 86 § 1kw w zw. zart. 17 ust. 1 pkt. 1 i ust. 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym.
Jednocześnie Sąd uznał obwinionąU. M. (1)za winną tego, że w dniu 25 września 2013r. ok. godz. 17:16 wO.aulicy (...)kierując samochodem markiV. (...)nr rej. (...)nie zastosowała się do znaku poziomego P-4 „linia podwójna ciągła” zjechała na lewą stronę jezdni w wyniku czego przyczyniła się do zderzenia z pojazdem markiB.nr rej. (...), który włączał się do ruchu wyjeżdżając ze stacji paliw, czym spowodowała uszkodzenie pojazdów oraz zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Czyn ten stanowi wykroczenie zart. 86§1kw w związku zart. 16 ust. 1 i 4 Ustawy Prawo o ruchu drogowym, §86 ust. 5 Rozporządzenia w sprawie znaków i sygnałów drogowych

Włączanie się do ruchu następuje m. in. przy wjeżdżaniu na jezdnię z pobocza lub chodnika. Jest to jeden z trudniejszych manewrów przy którym ustawodawca zobowiązał kierującego do zachowania szczególnej ostrożności. Zgodnie z treściąart. 17 ust. 2 ustawy Prawo o ruchu drogowymkierujący, który chce wykonać manewr włączania się do ruchu powinien zachować szczególna ostrożność, obserwować drogę i ustąpić pierwszeństwa innemu pojazdowi lub uczestnikowi ruchu. Kierujący włączający się do ruchu może rozpocząć manewr gdy jego wykonanie nie utrudni ruchu i nie spowoduje podjęcia przez innych kierujących manewrów obronnych. Zawsze to kierujący włączający się do ruchu musi dołożyć większej staranności niż inni uczestnicy ruchu. Przy wykonywaniu tego manewru powinien wykorzystać wszystkie możliwe sposoby, aby wykonać go bezpiecznie; wykonywany przez niego manewr nie może być zaskoczeniem dla innych uczestników ruchu. Powinien również poza przestrzeganiem przepisów ruchu drogowego kierować się zdrowym rozsądkiem, przezornością i respektowaniem bezpieczeństwa innych.
Obwiniony nie upewnił się czy może bezpiecznie wykonać manewr włączenia się do ruchu , wjechał z terenu stacji paliw na drogę publiczną w sytuacji, gdy poruszał się nią już pojazd obwinionejU. M., której powinien ustąpić pierwszeństwa przejazdu.
Teren stacji paliw nie stanowi drogi publicznej i przy wyjeżdżaniu z niej kierujący musi zachować szczególną ostrożność, ponieważ włącza się do ruchu.
W ocenie Sądu obwiniony nie wykonał ciążących na nim obowiązków związanych z wykonaniem manewru włączania się do ruchu i nie ustąpił pierwszeństwaU. M.przez co spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym.
ObwinionaU. M. (1)przyczyniła się do przedmiotowego zderzenia . Nie stosując się do znaku poziomego –linia podwójna ciągła skróciła dystans pomiędzy pojazdami . Przy poruszaniu się po torze jazdy zgodnym z istniejącym oznakowaniem poziomym staniała możliwość jej bezkolizyjnego przejazdu.
Mając na uwadze przytoczone okoliczności Sąd uznał, iż wymierzona obwinionemuP. O. (1)kara grzywny w kwocie 300zł, zaśU. M. (1)200zł są współmierne do stopnia zawinienia obwinionych i społecznej szkodliwości popełnionych czynów.
Z uwagi na fakt skazania Sąd na podstawieart. 118 § 1i3kpwiart. 3 ust. 1w zw. zart. 21 pkt. 2 ustawy o opłatach w sprawach karnychobciążył obwinionych zryczałtowanymi wydatkami postępowania w kwocie po 100 złotych i opłatą w kwocie po 30 złotych, a także z uwagi na ustalenie współwiny obojga kierujących po połowie kosztów opinii biegłego tj kwotą po 285,28 złotych uznając, iż osiągane przez nich dochody pozwalają na ich uiszczenie.