Sąd Rejonowy w Kłodzku
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 742/13
Data wyroku: 2014-04-08 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Ewa Karp

Sygn. akt I C 742/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 8 kwietnia 2014 r.

Sąd Rejonowy w Kłodzku, I Wydział Cywilny

w składzie następującym:
Przewodniczący: SSR Ewa Karp
Protokolant:  Ewelina Świrta
po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2014 r. w Kłodzku
sprawy z powództwaD. A.
przeciwko(...) S.A.wS.
o zapłatę 6.000,00 zł
zasądza od strony pozwanej(...) S.A.wS.na rzecz powódkiD. A.kwotę 6.000,00 zł (sześć tysięcy złotych 00/100) z ustawowymi odsetkami od dnia 21 czerwca 2013 r. oraz tytułem zwrotu kosztów procesu kwotę 2.648,81 zł (dwa tysiące sześćset czterdzieści osiem złotych 81/100).
Sygnatura akt IC 742/13

UZASADNIENIE
PowódkaD. A.wniosła o zasądzenie od strony pozwanej(...) Towarzystwo (...)w S.A. z siedziba wS.kwoty 6 000 zł tytułem zadośćuczynienia za cierpienia związane z wypadkiem z 15 kwietnia 2012 roku.
W uzasadnieniu powódka podała, że w dniu 15 kwietnia 2012 roku miał miejsce wypadek komunikacyjny, w następstwie którego doznała skręcenia i naderwania odcinka szyjnego kręgosłupa i stłuczenia klatki piersiowej. Powódka wskazała, że pojazd sprawcy ubezpieczony był w zakresie OC w u strony pozwanej, która przyznała powódce zadośćuczynienie w kwocie 2500 zł i odmówiła wypłaty dalszej żądanej kwoty.
Strona pozwana wniosła o oddalenie powództwa. Przyznała, że ponosi odpowiedzialność za skutki kolizji drogowej z dnia 15 kwietnia 2012 roku, ale przeprowadziła postępowanie likwidacyjne i wypłaciła powódce należne zadośćuczynienie w kwocie 2500 złotych.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

PowódkaD. A.została poszkodowana w wypadku komunikacyjnym 15 kwietnia 2012 roku.. Była w chwili wypadku osobą pasażerką samochodu, w który uderzył sprawca ubezpieczony w(...) Towarzystwie (...).

Dowód:
- przesłuchanie powódki K- 68-69, akta szkody
W chwili wypadku powódka miała 37 lat. W wyniku wypadku powódka doznała urazu kręgosłupa, odczuwała bóle głowy i karku, leczyła się u ortopedy i neurologa, przeszła rehabilitacje i oczekuje na następną., nie stać jej na prywatna rehabilitację. Do chwili obecnej powódka odczuwa drętwienie palców i bóle głowy, co jest uciążliwe przy wykonywaniu pracy zawodowej- powódka pracuje wbanku (...)przy komputerze. Przed wypadkiem powódka była instruktorką aerobiku, czynnie uprawiała sporty- narty, snowboard, rower, biegi, połka ręczna . Obecnie nie może prowadzić zajęć ani ćwiczyć.

Dowód:
- przesłuchanie powódki K- 68-69
Powódka otrzymała od strony pozwanej zadośćuczynienie w kwocie 2500 zł .
Dowód:
- akta szkody
Jak ustalili powołani przez Sad biegli chirurg - ortopedaS. G., neurologT. W., powódka doznała wykręcenia kręgosłupa szyjnego z niewielkim ograniczeniem ruchomości, bez objawów korzeniowych w chwili badania i stłuczenia klatki piersiowej bez następstw, co ortopeda uznał za 1% długotrwały uszczerbek na zdrowiu. Skutkiem urazu skrętnego odcinka kręgosłupa szyjnego był zespół bólowy odcinka szyjnego , a uszczerbek na zdrowiu z tego tytułu neurolog określił na 5 %.
Dowód:
- opinie biegłych K 80-82, 98-99

W tak ustalonym stanie faktycznym Sąd zważył , co następuje:

Powództwo należało uwzględnić w części, na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego, a w szczególności opinii biegłych z zakresu ortopedii i neurologii.
Na podstawie przepisuart. 445 § 1 k.c.w wypadkach przewidzianych w artykule poprzedzającym sąd może przyznać poszkodowanemu odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę.
Zgodnie z przepisemart. 822 § 1 k.p.c.przez umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej ubezpieczyciel zobowiązuje się do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, wobec których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający albo ubezpieczony.
Sprawą sporną była w sprawie wysokość należnego powódce zadośćuczynienia, wobec wypłacenia już kwoty 2500 złotych.
O charakterze, jaki ma spełniać zadośćuczynienie wypowiedział się Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 3 lutego 2000 r. wydanego w sprawie I CKN 969/98 (LEX 50824), stwierdzając, że zadośćuczynienie nie jest karą, lecz sposobem naprawienia krzywdy. Chodzi tu o krzywdę ujmowaną jako cierpienie fizyczne, a więc ból i inne dolegliwości oraz cierpienia psychiczne, czyli negatywne uczucia przeżywane w związku z cierpieniami fizycznymi lub następstwami uszkodzenia ciała, czy rozstroju zdrowia w postaci np. zeszpecenia, wyłączenia z normalnego życia itp. Celem zadośćuczynienia jest przede wszystkim złagodzenie tych cierpień. Winno ono mieć charakter całościowy i obejmować wszystkie cierpienia fizyczne i psychiczne, zarówno już doznane, jak i te, które zapewne wystąpią w przyszłości (a więc prognozy na przyszłość). Przy ocenie więc "odpowiedniej sumy" należy brać pod uwagę wszystkie okoliczności danego wypadku, mające wpływ na rozmiar doznanej krzywdy.
W niniejszej sprawie Sąd uznał, że przyznane przez stronę pozwaną zadośćuczynienie w kwocie 2.500 zł nie jest adekwatne do krzywdy jakiej doznała powódka ulegając wypadkowi komunikacyjnemu i w oparciu o ustalenia i wnioski opinii wszystkich powołanych biegłych przyznał powódce 6 000 zł dalszego zadośćuczynienia.
Wynika to z faktu, że rozważając wysokość w jakiej winno być zadośćuczynienie wypłacone, należy rozważać każdy przypadek indywidualnie, ponieważ jak stwierdził Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 12 września 2002 r., wydanemu w sprawie IV CKN 1266/00 (LEX nr 80272) określenie wysokości zadośćuczynienia za doznaną krzywdę w razie uszkodzenia ciała powinno się opierać na obiektywnych i sprawdzalnych kryteriach, kierować się jego celami i charakterem, przy uwzględnieniu jednak indywidualnej sytuacji stron.
Ustalając wysokość zadośćuczynienia Sąd ma dosyć szeroką swobodę w tej kwestii. Zdaniem Sądu przyznane zadośćuczynienie w połączeniu z otrzymanym już, jest w pełni adekwatne do stopnia cierpień zarówno fizycznych jak i psychicznych jakich w wyniku wypadku doznała powódka.
Sad uwzględnił przede wszystkim młody wiek powódki, pomocniczo uszczerbek na zdrowiu w wysokości 6%, ale przede wszystkim wynikającą z przesłuchania powódki zmianę trybu życia po wypadku, niemożność uprawiania sportów i prowadzenia zajęć aerobiku oraz ćwiczeń. Ta właśnie zmiana trybu życia stanowi krzywdę wymagająca kompensaty w postaci zadośćuczynienia.
O kosztach postępowania orzeczono po myśli przepisuart. 98 § 1 k.p.c.