Sąd Rejonowy Wrocław Śródmieście we Wrocławiu
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 1629/14
Data wyroku: 2014-12-11 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Paweł Kwiatkowski
Słowa kluczowe: Najem
Podstawa prawna: art. 30 ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie Gminy

Sygnatura akt I C 1629/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
W., dnia 11-12-2014 r.
Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu I Wydział Cywilny w następującym składzie:
Przewodniczący:SSR Paweł Kwiatkowski
Protokolant:Katarzyna Mulak
po rozpoznaniu w dniu 11-12-2014 r. we Wrocławiu
sprawy z powództwaE. M. (1)
przeciwkoG.W.
o ustalenie wstąpienia w stosunek najmu

I
oddala powództwo;

II
zasądza od powódki na rzecz strony pozwanej kwotę 180 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.

I C 1629/14

UZASADNIENIE
Pozwem wniesionym w dniu 21 października 2014 r. powódkaE. M. (2)domagała się ustalenia, że wstąpiła w stosunek najmu lokalu mieszkalnego położonego weW., przyul. (...), stanowiącego własność strony pozwanejG.W..
W uzasadnieniu pozwu wskazano, że najemcą w/w lokalu była do śmierci w dniu 13 lipca 2012 r. babcia powódki –A. S.. Powódka mieszkała tam stale od urodzenia w dniu 30 listopada 1980 r.. Nie przysługiwał jej żaden tytuł prawny do lokalu. Wobec tego stosownie doart. 30 ust. 1 ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i zmianiekodeksu cywilnegow dniu 11 lipca 2002 r. wstąpiła w stosunek najmu tego lokalu
W odpowiedzi na pozew złożonej w dniu 5 października 2007 r. pozwanaG.W.wniosła o oddalenie powództwa, zarzucając m. in., że powódce przysługiwało prawo do zamieszkiwania w lokalu o charakterze pochodnym, wynikające z prawa najmu jej babci.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny.
Najemcą lokalu położonego weW.przyul. (...)była do śmierci w dniu 13 lipca 2012 r. babcia powódki –M. K..
(bezsporne)
Powódka mieszkała w w/w lokalu od urodzenia w 1980 r.
(dowód: bezsporne)
Mając powyższe na uwadze, Sąd zważył, co następuje.
Powództwo nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie zart. 30 ust. 1 ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnegoosoba zajmująca lokal bez tytułu prawnego do dnia wejścia w życie tej ustawy przez okres nie krótszy niż 10 lat wstępuje z mocy prawa w stosunek najmu tego lokalu po upływie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie tej ustawy, jeżeli właściciel nie wniesie w tym okresie powództwa o nakazanie tej osobie przez sąd opróżnienia lokalu lub jeżeli w tym samym terminie nie wniesiono powództwa o ustalenie nieistnienia stosunku najmu. W/w ustawa weszła w życie 10 lipca 2001 r., zatem przesłankami wstąpienia w stosunek najmu lokalu były:
- zamieszkiwanie w lokalu co najmniej od 10 lipca 1991 r.,
- brak tytułu prawnego do lokalu,
- nie wytoczenie do dnia 10 lipca 2002 r. powództwa o nakazanie zamieszkującemu opróżnienia lokalu lub powództwa o nieistnienie stosunku najmu z zamieszkującym lokal.
W rozpoznawanej sprawie nie ulega zdaniem Sądu wątpliwości, że za życia swojej babci powódka dysponowała tytułem prawnym do spornego lokalu wynikającym ze stosunku użyczenia.
W stosunkach rodzinnych jest rzeczą normalną wspólne zamieszkiwanie osób bliskich na podstawie relacji w nikłym stopniu sformalizowanych. Typowym tego przykładem jest użyczenie lokalu do wspólnego zamieszkiwania.
Zgodnie zart. 710 kcprzez umowę użyczenia użyczający zobowiązuje się zezwolić biorącemu, przez czas oznaczony lub nieoznaczony, na bezpłatne używanie oddanej mu w tym celu. Umowa ta nie wymaga żadnej szczególnej formy dla jej zawarcia, a w stosunkach rodzinnych zawierana jest często pomiędzy najemcą, a najbliższymi członkami jego rodziny w celu wspólnego zamieszkania w lokalu, do którego jedynie najemca wywodzi swe prawo bezpośrednio ze stosunku prawnego łączącego go z wynajmującym.
Należy zauważyć, że przepis art. 30 ust. 1 cytowanej wyżej ustawy dotyczył jedynie osób, przeciwko którym właściciel lokalu mógł wystąpić z powództwem o opróżnienie lokalu, ale w okresie wskazanym w ustawie tego nie uczynił. Tymczasem w okresie do 10 lipca 2002 r. strona pozwana nie mogła skutecznie wystąpić z powództwem o opróżnienie lokalu przez powódkę, właśnie dlatego, że powódka mogłaby się skutecznie bronić istnieniem po jej stronie prawa do lokalu służącego domownikom najemcy. Podobnie strona pozwana nie miała interesu prawnego w wytoczeniu powództwa o nieistnienie stosunku najmu, skoro powódka nigdy za życia swojej babci na prawo najmu się nie powoływała.
Wobec powyższego powództwo jak nieuzasadnione oddalono, jak w sentencji wyroku.
O kosztach procesu orzeczono na podstawieart. 98 kpc, zasądzając na rzecz pozwanego kwotę 180 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego stosownie do § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28.09.2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych.