Sąd Okręgowy w Łodzi
V Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: V Kz 322/14
Data wyroku: 2014-05-07 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION
Sędziowie: Piotr Cięciwa, Ewa Krajewska, Maria Antecka
Słowa kluczowe: Umorzenie Postępowania, Wyrok Łączny
Podstawa prawna: art. 572 kpk
Teza: Jeżeli podstawą umorzenia postępowania o wydanie wyroku łącznego jest wyłącznie art 572 kpk na sądzie orzekającym w pierwszej instancji nie ciąży obowiązek zawiadomienia skazanego, jak i jego obrońcy o terminie posiedzenia, w takiej sytuacji należy zgodnie z art 100§2 kpk doręczyć stronom odpis zapadłego orzeczenia wraz z pouczeniem o terminie i sposobie zaskarżenia, gdyż jest to postanowienie kończące postępowanie w sprawie.

Sygn. akt V Kz 322/14

POSTANOWIENIE
Dnia 7 maja 2014 r
Sąd Okręgowy w Łodzi V Wydział Karny Odwoławczy, w składzie:

Przewodniczący: SędziaSO Maria Antecka (sprawozdawca)
Sędziowie:SO Piotr Cięciwa
SO Ewa Krajewska
Protokolant: sekr. sąd. Katarzyna Matecka

przy udziale prokuratora Ewy Filipskiej

na posiedzeniu
w sprawieS. B.
skazanego z 280§1 kki inne
na skutek zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Rejonowego dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi z dnia 13 lutego 2014 r. sygn. akt VI K 80/15 o o umorzeniu postępowania o wydanie wyroku łącznego na podstawieart 572 kpk
na podstawieart. 437 § 1 kpk

postanawia
utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 13 lutego 2014 r. Sąd Rejonowy dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi w sprawie o sygn. akt VI K 80/14 na podstawieart 572 kpkumorzył postępowanie o wydanie wyroku łącznego w stosunku do skazanegoS. B..
Postanowienie powyższe zaskarżył skazany wnosząc w nim o bardziej wnikliwe rozpatrzenie jego wniosku o wydanie wyroku łącznego i wydał najbardziej korzystny dla niego wyrok łączny z uwagi na jego ciężką sytuację rodzinną.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżone postanowienie jest trafne.
Jak wynika z akt sprawy i odpisów jednostkowych wyroków oraz danych o karalności, to w stosunku doS. B.wydanych zostało pięć wyroków skazujących oraz wyrok łączny Sądu Rejonowego dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi z dnia 21 kwietnia 2008 r. w sprawie V K 151/08.
Przedmiotem wyroku łącznego w sprawie V K 151/08 były trzy wyroki skazujące zapadłe w sprawach:
1.Sądu Rejonowego dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi z dnia 3 lutego 2004 t. sygn. akt VI K 837/02;
2.Sądu Rejonowego dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi z dnia 20 lipca 2005 r. sygn. akt V K 859/03;

3
Sądu Rejonowego dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi z dnia 15 listopada 2005 r. sygn. akt XVII K 27/05;

Wyrokiem łącznym połączono orzeczone kary pozbawienia wolności z pkt 1 i 2, a w pozostałym zakresie postępowanie zostało umorzone.
Po wydaniu wyroku łącznego wobecS. B.zapadły kolejne dwa wyroki skazujące w dwóch sprawach:
1a. Sądu Rejonowego dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi z dnia 10 lutego 2011 r. sygn. akt VI K 1913/10;
2b. Sądu Rejonowego dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi z dnia 8 listopada 2011 r. sygn. akt VI K 1424/11.
Prawidłowo sąd meriti uznał, że kolejne skazania z pkt 1a i 2b po wydaniu wyroku łącznego w sprawie V K 151/08 nie spełniają warunków zart 85 kkdo połączenia ich, z którymkolwiek wyrokiem opisanym powyżej. Przestępstwa popełnione przez skazanego w sprawach VI K 1913/10 i VI K 1424/10 zostały popełnione po wydaniu wyroków skazujących w sprawach opisanych w pkt 1, 2 i 3. Jak również nie ma podstaw do połączenia tychże wyroków wzajemnie, albowiem wyrok zapadły w sprawie VI K 1913/10 został wydany w dniu 10 lutego 2011 r. Po jego wydaniuS. B.popełnił następne przestępstwo w okresie od 4 maja 2011 r. do 5 maja 2011 r., za które został skazany w sprawie VI K 1424/11. A zatem zestawienie ostatnich dwóch wyroków w sprawach VI K 1913/10 i VI K 1424/11 jednoznacznie wskazuje, że brak jest do nich także przesłanek zart 85 kk, które muszą być spełnione do wydania wyroku łącznego.
Skazany w swoim zażaleniu nie odnosi się do żadnego wyroku skazującego i nie powołuje się na żaden inny wyrok jednostkowy, który byłby pominięty w rozważaniach sądu ad quo, a powołuje się na swoją trudną sytuację życiową i materialną, co jednak jest bez znaczenia w sprawie skoro brak jest przesłanek do wydania nowego wyroku łącznego.
Sad rejonowy w sprawie niniejszej procedował na posiedzeniu pod nieobecność skazanego, który nie został też o terminie posiedzenia powiadomiony. Po wydaniu orzeczenia zgodnie z treściąart 100§2 kpkdoręczono skazanemu odpis postanowienia wraz z pouczeniem o terminie i sposobie jego zaskarżenia. Zachodzi zatem pytanie, czy na sądzie orzekającym ciążył obowiązek zawiadomienia skazanego o terminie posiedzenia. Podstawą umorzenia postępowania był wyłącznieart 572 kpk. Przepisyrozdziału 60 kpknie stanowią o prawie stron do udziału w posiedzeniu w przedmiocie umorzenia postępowania na podstawieart 572 kpk. Z koleiart 574 kpkmówi, że w kwestiach nie uregulowanych przepisamirozdziału 60 kpkw postępowaniu o wydanie wyroku łącznego stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu zwyczajnym przed sądem pierwszej instancji. A zatem ma zastosowanieart 96 kpk, który mówi o zasadach stawiennictwa stron na posiedzeniu orazart 339 kpk, który w§ 5stanowi, że strony mogą wziąć udział w posiedzeniu w przypadkach wymienionych w tymże przepisie tj.art. 17§1 pkt 1,2 i 6 kpki nie odnosi się do umorzenia postępowania na podstawieart. 572 kpk. Stwierdzenie przeszkody do wydania wyroku łącznego na podstawie jednej z przesłanek zart. 17 § 1 pkt 1,2 i 6 kpkobliguje sąd zgodnie zart 339§5 kpkdo zawiadomienia stron o terminie posiedzenia, natomiast takiego obowiązku nie ma sąd, gdy podstawą umorzenia postępowania o wydanie wyroku łącznego jest tylko przepisart 572 kpk. Sąd zgodnie z treściąart 100§2 kpkma natomiast obowiązek doręczyć skazanemu odpis orzeczenia wraz z pouczeniem o terminie i sposobie jego zaskarżenia, gdyż jest to postanowienie zaskarżalne, albowiem kończy ono postępowanie w sprawie w myślart 464§1 kpk.
Reasumując, jeżeli podstawą umorzenia postępowania o wydanie wyroku łącznego jest wyłącznieart 572 kpkna sądzie orzekającym w pierwszej instancji nie ciąży obowiązek zawiadomienia skazanego, jak i jego obrońcy o terminie posiedzenia, w takiej sytuacji należy zgodnie zart 100§2 kpkdoręczyć stronom odpis zapadłego orzeczenia wraz z pouczeniem o terminie i sposobie zaskarżenia, gdyż jest to postanowienie kończące postępowanie w sprawie. Podobne stanowisko zaprezentował Sąd Apelacyjny w Szczecinie w postanowieniu z dnia 6 marca 2013 r. w sprawie o sygn. akt II Akz 53/13.
W tym stanie rzeczy Sąd Okręgowy orzekł, jak w sentencji postanowienia.