Sąd Okręgowy w Gliwicach
VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VIII Pz 38/14
Data wyroku: 2014-08-12 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, DECISION, REASON
Sędziowie: Grażyna Łazowska, del) Joanna Smycz
Słowa kluczowe: Właściwość Rzeczowa
Podstawa prawna: art. 111 a ustawy z 24.08.91 o Państwowej Straży Pożarnej

Sygn. akt VIII Pz 38/14

POSTANOWIENIE
Dnia 12 sierpnia 2014 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach Wydział VIII Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie: Przewodniczący SSO Maria Pierzycka-Pająk
Sędziowie: SSO Grażyna Łazowska
SSR (del) Joanna Smycz (ref.)
po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2014 r.
na posiedzeniu niejawnym
zażalenia powoda na postanowienie Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 16 maja 2014r. w sprawie VI P 351/13
w sprawie z powództwaJ. R.
przeciwkoK.Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej
wG.
o sprostowanie druku Rp-7, ustalenie wysokości uposażenia
postanawia:
oddalić zażalenie.
(-) SSO Grażyna Łazowska (-) SSO Maria Pierzycka-Pająk (-) SSR del.Joanna SmyczSędzia Przewodnicząca Sędzia
VIII Pz 38/14

UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 16 maja 2014r . Sąd Rejonowy w Gliwicach, na mocyart. 464 § 1 k.p.c., stwierdził swą niewłaściwość rzeczową i sprawę przekazał do rozpoznania Komendantowi Miejskiemu Państwowej Straży Pożarnej wG..
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył powód domagając się jego zmiany bądź uchylenia w całości .

Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Zażalenie strony powodowej nie zasługuje na uwzględnienie.
I.
Powód domagał się w rozpoznawanej sprawie sprostowania druku Rp-7, ustalenia wysokości uposażenia za okres od lipca 1992 do 31 sierpnia 1996r.
Prawidłowo Sąd pierwszej instancji uznał, że nie jest to roszczenie majątkowe o świadczenia pieniężne.
Zgodnie z wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 19 kwietnia 2007 r. I UK 321/06
„Roszczenie o "sprostowanie" (zmianę, uzupełnienie) zaświadczenia o zarobkach wydanego przez pracodawcę na podstawieart. 125 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(jednolity tekst: Dz.U. z 2004 r. Nr 39, poz. 353 ze zm.) jest żądaniem ustalenia wysokości wypłaconego wynagrodzenia (art. 189 k.p.c.)”
Według art. 125 ust. 1 pkt 2 ustawy o emeryturach i rentach, pracodawcy są obowiązani do wydawania pracownikowi lub organowi rentowemu zaświadczeń niezbędnych do ustalenia prawa do świadczeń i ich wysokości. Przepis ten znajduje się w akcie prawnym z zakresu ubezpieczeń społecznych, ale ustanawia obowiązek pracodawcy względem pracownika jako strony stosunku pracy. Kształtuje więc treść stosunku pracy i jego wykonanie jest niezależne od wystąpienia przez pracownika (byłego pracownika) z wnioskiem o ustalenie prawa do świadczeń z ubezpieczenia społecznego. Z literalnego brzmienia art. 125 ust. 1 pkt 2 ustawy o emeryturach i rentach wynika jednak wyłącznie obowiązek pracodawcy wydania pracownikowi zaświadczenia. W przepisie tym nie ustanowiono więc szczególnego roszczenia o sprostowanie (poprawienie, uzupełnienie wydanego uprzednio zaświadczenia), tak jak przykładowo jest przewidziane wart. 97 § 21k.p.Żądanie wydania zaświadczenia (na druku ZUS Rp-7), a żądanie jego sprostowania nie są tożsame. Jeżeli pracownik występuje o wydanie zaświadczenia na druku Rp-7, to domaga się wykonania przez pracodawcę obowiązku wynikającego z art. 125 ust. 1 pkt 2 ustawy o emeryturach i rentach. Jeżeli natomiast występuje o sprostowanie (zmianę, uzupełnienie) już wystawionego zaświadczenia, to w istocie domaga się ustalenia treści tego dokumentu, np. ustalenia wysokości wypłaconego wynagrodzenia za pracę. Takie żądanie należy zakwalifikować jako powództwo o ustalenie, którego podstawą jestart. 189 k.p.c.
Stosownie do treściart. 111a ustawy z dnia  24 sierpnia 1991r. o Państwowej Straży Pożarnej(Dz.U. z 2009r., Nr 12, poz. 68 z późn. zm.) tylko sprawy dotyczące roszczeń majątkowych o świadczenia pieniężne wynikające ze stosunku służbowego strażaków rozstrzygają sądy pracy (obecnie wydziały pracy).
W przypadku spraw nie wymienionych wart. 111a ustawy o Państwowej Straży Pożarnej(Dz.U. z 2009r., Nr 12, poz. 68 z późn. zm.) zachodzi niedopuszczalność drogi sądowej –art. 2 § 1 k.p.c.w zw. zart. 1 k.p.c.Nie są to bowiem sprawy cywilne do rozpoznanie których zostały powołane sądy powszechne.
Zgodnie jednak z treściąart. 464 § 1 k.p.codrzucenie pozwu nie może nastąpić z powodu niedopuszczalności drogi sądowej, gdy do rozpoznania sprawy właściwy jest inny organ - w tym wypadku sąd przekazuje mu sprawę.
Prawidłowo w związku z tym Sąd pierwszej instancji uznając, że do rozpoznania sprawyJ. R.o sprostowanie druku Rp-7, ustalenie wysokości uposażenia za okres od lipca 1992 do 31 sierpnia 1996r.właściwy  jest inny organ – Komendant Miejski Państwowej Straży Pożarnej – przekazał sprawę temu organowi.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na mocyart. 385 k.p.c.w zw. zart. 397 § 2 k.p.c.
(-) SSO Grażyna Łazowska (-) SSO Maria Pierzycka-Pająk (-) SSR del.Joanna SmyczSędzia Przewodnicząca Sędzia
VIII Pz 34/14

ZARZĄDZENIE
1.postanowienie odnotować
2,odpis postanowienia z uzasadnieniem doręczyć:
- powodowi informując, iż na to postanowienie nie przysługuje zażalenie
-pełnomocnikowi pozwanego.
3.po nadejściu zwrotnych potwierdzeń odbioru akta przekazać do SR w Gliwicach
G.dn.12 sierpnia 2014r.