Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 51/14
Data wyroku: 2014-03-14 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Tomasz Skowron
Słowa kluczowe: Wykroczenie
Podstawa prawna: art. 437§1 kpk

Sygn. akt VI Ka 51/14WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJDnia 14 marca 2014 r.Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:Przewodniczący – Sędzia SO Tomasz SkowronProtokolant Małgorzata Pindralpo rozpoznaniu w dniu 14 marca 2014r.sprawyT. C.obwinionego zart. 27 lit. a pkt 2 ust. 1 ustawy o Rybactwie śródlądowymz powodu apelacji wniesionej przez obwinionegood wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze VIII Zamiejscowego Wydziału Karnego z siedzibą w Kamiennej Górzez dnia 25 listopada 2013 r. sygn. akt VIII W 348/13zmienia zaskarżony wyrok wobecT. C.w ten sposób, iż w miejsce wymierzonej mu kary grzywny orzeka karę nagany,w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy,zwalnia obwinionego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze i nie wymierza opłaty za obie instancje.Sygn. akt VI Ka 51/14UZASADNIENIET. C.został obwiniony o to, że w dniu 13.07.2013 r. około godz. 23.09 przebywał nad jezioremB.w miejscowościM., gdzie w wodach tego zbiornika dokonywał amatorskiego połowu przy użyciu wędki i nie prowadził rejestru amatorskiego połowu ryb zgodnie z jego warunkami, czym naruszył przepisy zart. 7 ust. 2a ustawy o rybactwie śródlądowym, tj. o wykroczenie zart. 27a ust. 1 pkt 2b ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym.Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze VIII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Kamiennej Górze wyrokiem z dnia 25 listopada 2013r. w sprawie sygn. akt VIII W 348/13:1.T. C.uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w części wstępnej wyroku stanowiącego wykroczenie zart. 27a ust. 1 pkt 2b ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowymi za to na podstawieart. 27a ust. 1 pkt 2b ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowymprzy zastosowaniu dyspozycjiart. 39 § 1k.w. wymierzył mu karę grzywny w kwocie 50 (pięćdziesiąt) złotych i odstępił od orzeczenia środka karnego,2.na podstawieart. 118 § 1 k.p.w.w zw. z§ 1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 10.10.2001 r., w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania (...) w sprawach o wykroczenia orazart. 3 ust. 1w zw. zart. 21 pkt 2 ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnychzasądził odT. C.na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania w kwocie 50 zł i wymierzył mu opłatę w kwocie 30 zł.Powyższy wyrok zaskarżył obwinionyT. C.. W osobiście sporządzonej apelacji zarzucił zaskarżonemu orzeczeniu rażącą niewspółmierność – surowość wymierzonej mu kary grzywny, która w nienależyty sposób uwzględnia stopień społecznej szkodliwości pełnionego przez niego wykroczenia i stopień jego zawinienia.Wniósł o „uchylenie kary grzywny i kosztów postępowania”.Sąd Okręgowy zważył co następuje:W pierwszym rzędzie wskazać trzeba, że Sąd Rejonowy zgromadził materiał dowodowy, który umożliwiał dokonanie prawidłowych ustaleń w sprawie. Uzyskane dowody pozwoliły na wyjaśnienie wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności z punktu widzenia zrealizowania przez obwinionegoT. C.znamion przypisanego mu wykroczenia stypizowanego w przepisieart.27a ust.1 pkt.2b ustawy z dnia 18 kwietnia 1985r. o rybactwie śródlądowym.Zgodzić się jednak należy z zarzutem skarżącego, iż wymierzona za przypisane mu wykroczenie kara jest karą rażąco, niewspółmiernie surową.Wbrew twierdzeniom sądu zawartym w pisemnym uzasadnieniu zaskarżonego wyroku przepisart. 27 ust. 1 ustawy z dnia 18 kwietnia 1985r. o rybactwie śródlądowymprzewiduje za stypizowane w nim wykroczenia karę grzywny albo karę nagany. Eksponując szereg okoliczności łagodzących dla obwinionego ( nieznaczność stopnia społecznej szkodliwości, incydentalny charakter popełnionego wykroczenia ) wymierzając obwinionemu karę grzywny uzasadnił ją sąd przede wszystkim tym, że obwiniony sam wyraził wolę poddania się karze właśnie w takiej wysokości ( grzywny w kwocie 50zł.). Tymczasem dostrzeżone przez sąd I instancji okoliczności zdarzenia wpływające na stopień społecznej szkodliwości, dotychczasowy tryb życia obwinionego i jego sytuacja materialna wskazują, iż wystarczającą karą spełniającą wszelkie kryteria wymiaru kary zart.33k.w. będzie kara nagany.Wobec powyższego Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, iż w miejsce orzeczonej kary grzywny orzekł karę nagany.Względy słuszności przemawiały za zwolnieniem obwinionego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze (art.624§1k.p.k. w zw. zart.634k.p.k. w zw. zart.119k.p.s.w. ). Z uwagi na fakt, żeustawa z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnychnie przewiduje opłaty od kary nagany sąd odwoławczy nie wymierzył opłaty za obie instancje.Wyk. J.K.