Sąd Okręgowy w Świdnicy
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 742/14
Data wyroku: 2014-11-07 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Ewa Rusin
Słowa kluczowe: Zniewaga
Podstawa prawna: art. 437 § 1 k.p.k.

Sygnatura akt IV Ka 742/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 7 listopada 2014 roku.
Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

Przewodniczący :

SSO Ewa Rusin

Protokolant :

Marta Synowiec

po rozpoznaniu dnia 7 listopada 2014 roku
sprawyM. T.
synaW.iM.
urodzonego (...)wL.
oskarżonego zart. 217 § 1 k.k.,216 § 1 k.k.i157 § 2 k.k.
z oskarżenia prywatnegoA. B.
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Wałbrzychu
z dnia 1 sierpnia 2014 roku, sygnatura akt III K 513/13

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;

II
zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe związane z postępowaniem odwoławczym w tym wymierza 120 złotych opłaty za to postępowanie.

Sygn.akt IV Ka 742 / 14

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Wałbrzychu wyrokiem z dnia 1 sierpnia 2014 r. sygn. akt III K 513 /13 :

I
OskarżonegoM. T.uznał za winnego tego, że w dniu 19.01.2013 r., wW.woj.(...)przyul. (...)poprzez wypychanie na zewnątrz budynku naruszył nietykalność cielesnąA. B., jednocześnie znieważając go w jego obecności słowami wulgarnymi, to jest występku zart. 217§1 kkiart. 216§1 kkw zw. zart. 11§2 kki za czyn ten na podstawieart.217§1 kkw zw. zart. 11§3 kkwymierzył mu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności;

II
OskarżonegoM. T.uznał za winnego tego, że w dniu 19.01.2013 r., wW.woj.(...)przyul. (...)poprzez uderzenie metalową teleskopową pałką w głowę spowodował uA. B.obrażenia ciała w postaci rany tłuczonej głowy które to obrażenia naruszyły czynności narządów ciała pokrzywdzonego na czas poniżej 7 dni, to jest występku zart. 157§2 kki za czyn ten na podstawieart. 157§2 kkwymierzył mu karę 5 (pięciu) miesięcy pozbawienia wolności;

III
Na podstawieart. 85 kki86§1 kkpołączył oskarżonemu orzeczone niniejszym wyrokiem jednostkowe kary pozbawienia wolności i wymierzył mu karę łączną 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

IV
Na podstawieart. 69§1 i 2 kkorazart. 70§1 pkt 1 kkzawiesił warunkowo wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności tytułem próby na okres lat 2 (dwóch);

V
Na podstawieart. 72§1 pkt 2 kkzobowiązał oskarżonegoM. T.do przeproszenia pokrzywdzonegoA. B.na piśmie w terminie jednego miesiąca od dnia uprawomocnienia się wyroku;

VI
Zasądził od oskarżonego na rzecz oskarżyciela posiłkowegoA. B.kwotę 300 złotych ( trzysta) tytułem poniesionych przez niego kosztów procesu i wymierzył mu opłatę w wysokości 120 ( sty dwudziestu) zł.

Z wyrokiem tym w całości nie pogodził się oskarżony, wnosząc apelację za pośrednictwem obrońcy.
Apelujący zarzucił zaskarżonemu wyrokowi:

1
naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. treściart. 14 kpkw związku z treściąart. 332 kpkpoprzez prowadzenie postępowania mimo braku określenia przez oskarżyciela w akcie oskarżenia osoby pokrzywdzonej,

2
naruszenie przepisów postępowania, a w szczególności treściart. 7 kpkpoprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów, dowolną i jednostronną ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego, przede wszystkim poprzez uznanie, że oskarżony w dniu 19 stycznia 2013 r. naruszał nietykalność cielesnąA. B.w sytuacji, kiedy zeznania oskarżyciela oraz świadków nie potwierdzają tej okoliczności,

3
naruszenie przepisów postępowania, tj.art. 5§2 kpkprzez rozstrzygnięcie nasuwających się wątpliwości na niekorzyść oskarżonego przez przyjęcie, że oskarżony dokonał czynów zabronionych, podczas gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie pozwala na jednoznaczne przyjęcie winy oskarżonego.

W oparciu o tak sformułowane zarzuty apelujący domagał się zmiany zaskarżonego orzeczenia poprzez uniewinnienie oskarżonego od przypisanych mu czynów.
Sąd Okręgowy zważył co następuje;
Apelacja jest bezzasadna.
W zakresie uznanego sprawstwa i zawinienia oskarżonego Sąd I instancji poczynił prawidłowe ustalenia faktyczne, procedował bowiem z poszanowaniem przepisów postępowania karnego, kształtując swoje przekonanie na podstawie wszystkich przeprowadzonych dowodów, ocenionych przy uwzględnieniu zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego. Uzasadnienie pisemne zaskarżonego wyroku spełnia wymagania określone w przepisieart. 424§ 1 kpk. W tej mierze zawarte w pkt. 2 i 3 apelacji zarzuty złamania przepisów postępowania, w tymart. 7 kpkiart. 5 § 2 kpksą chybione, stanowią tylko polemikę z trafną oceną dowodów w zaskarżonym wyroku. Wskazał Sąd Rejonowy bardzo dokładnie, z jakich powodów nie uznał skuteczności linii obrony oskarżonego oraz dowodów ją wspierających, w tym zakresie apelujący żadnych zarzutów błędności oceny dowodów nie formułuje. Dał wiarę Sąd Rejonowy zeznaniom oskarżyciela prywatnegoA. B., podkreślając m. in. że nie znał on wcześniej oskarżonego i nie był z nim skonfliktowany. Zauważyć wypada także, że ani z treści jego zeznań ( konsekwentnych i jednoznacznych ), ani z treści apelacji nie wynikają powody, dla których pokrzywdzony oskarżyciel prywatny miałby tendencyjnie pomawiać oskarżonego. Pokrzywdzony na rozprawie w dniu 1 sierpnia 2014r. ( k. 85 akt) bez cienia wątpliwości rozpoznał oskarżonego jako sprawcę przedmiotowych przestępstw, zaś zeznania pokrzywdzonego pozostają w relacjach zgodności i dopełnienia z pozostałymi dowodami sprawy tj. głównie zeznaniamiB. J.,M. K.iM. B., a także dokumentacją medyczną dotyczącą spowodowanych obrażeń ciała. Podnoszone w apelacji rozbieżności zeznań świadków pośrednich, którzy przecież nie widzieli zajścia, pozostają bez znaczenia dla prawidłowości ustaleń faktycznych wyroku.
Oczywiście bezzasadnie apelujący podniósł zarzut obrazyart. 14 kpkw zw. zart. 332 kpk. Od wniesienia prywatnego aktu oskarżenia osoba pokrzywdzonego była jasno określona, od postępowania pojednawczego do daty wyrokowania oskarżony przedmiot procesu przecież znał. Jakkolwiek w części wstępnej zaskarżonego wyroku przytoczono wprost zarzuty ze skargi prywatnej, co stanowi ewidentny błąd redakcyjny, to jednak w dyspozycji wyroku oba przypisane oskarżonemu czyny opisano prawidłowo.
Skoro zatem ustalenia faktyczne wyroku są jedynie trafne, ich ocena prawna prawidłowa, to brak uzasadnionych powodów dla kwestionowania uznania sprawstwa i zawinienia oskarżonego. Ponieważ ponadto Sąd Rejonowy wymierzył oskarżonemu kary jednostkowe w dolnych ustawowych granicach zagrożenia, łączną z zastosowaniem niemal pełnej absorpcji i w dodatku z dobrodziejstwem jej warunkowego zawieszenia na najkrótszy możliwy okres lat 2-ch, ze stosownym środkiem probacyjnym obowiązku przeproszenia pokrzywdzonego ( pkt. V dyspozycji), to nie występują także podstawy dla dokonania korekty tej kary na korzyść oskarżonego. To kara wypełniająca wymogiart. 53 kk, bo odpowiednia do zawinienia, wychowawcza dla oskarżonego, powinna odnieść właściwy skutek zapobiegający dalszemu naruszaniu przezeń prawa a także jest odpowiednią dla osiągnięcia ogólnoprewencyjnego działania kary.
O należnych Skarbowi Państwa kosztach sądowych postępowania odwoławczego orzeczono na podstawieart.636 § 1 i § 3 kpkiart.628 pkt.2 kpkoraz na podstawieart.8w zw. zart.2 ust.1pkt.2 ustawy o opłatach w sprawach karnych z dnia 23 czerwca 1973r./tj. DZ. U. Nr 49, poz. 223 z późn. zm./, zasądzając je od oskarżonego wobec przegrania apelacji.