Sąd Okręgowy w Łodzi
III Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: III Ca 1436/13
Data wyroku: 2014-04-14 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Słowa kluczowe: Odrzucenie Środka Zaskarżenia
Podstawa prawna: art. 373 k.p.c.

III Ca 1436/13

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 23 maja 2013 r. Sąd Rejonowy dla Łodzi – Widzewa w Łodzi w sprawie z powództwa GminyŁ.przeciwkoE. T.,P. T.,J. T.iK. T.nakazał pozwanym opróżnienielokalu mieszkalnego Nr (...)położonego wŁ.przyul. (...)i obciążył ich obowiązkiem zwrotu kosztów postępowania. Ponadto przyznałE. T.uprawnienie do otrzymania lokalu socjalnego i nakazał wstrzymanie jej eksmisji do czasu złożenia jej przez GminęŁ.oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego, natomiast pozostałym pozwanym odmówił takiego uprawnienia.
W sprawie tej Sąd I instancji ustalił, żeE.iP. T.łączyła z powodem umowa najmu przedmiotowego lokalu, lecz została wypowiedziana z powodu zalegania przez najemców ze świadczeniami czynszowymi – mimo to jednak pozwani lokalu nie opuścili. Stwierdził też na podstawie zgromadzonego w aktach sprawy materiału dowodowego, żeE. T.jest osobą bezrobotną i stwierdzono u niej lekki stopień niepełnosprawności, natomiast pozostali pozwani nie są obłożnie chorzy ani nie przysługuje im status osoby bezrobotnej, przy czym dwoje z nich pracuje dorywczo, aK. T.został wyrejestrowany z Powiatowego Urzędu Pracy z powodu przedłużającej się niezdolności do pracy będącej skutkiem wypadku.
W oparciu o te ustalenia Sąd Rejonowy uwzględnił powództwo o opróżnienie lokalu mieszkalnego w oparciu oart. 675 § 1 k.c., stwierdzając, że pozwani utracili prawo do zamieszkiwania w przedmiotowym lokalu na skutek wygaśnięcia praw z umowy najmu w związku ze skutecznym jej wypowiedzeniem spełniającym wymogi przewidziane wart. 11 ust. 1 i ust. 2 pkt. 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego(t.j. Dz. U. z 2014 r., poz. 150). Wywiódł, że stosownie do art. 14 ust. 1 tejże ustawy jedynieE. T.jest uprawniona do otrzymania lokalu socjalnego ze względu na to, że posiada status bezrobotnego, jest osobą niepełnosprawną i nie ma innego sposobu zaspokojenia swoich potrzeb mieszkaniowych. Z kolei pozostali pozwani nie spełniają żadnego z kryteriów przewidzianych w powołanym przepisie, wobec czego takie uprawnienie im nie przysługuje. Wobec przyznania pozwanej uprawnienia do lokalu socjalnego Sąd wstrzymał jej eksmisję w oparciu o art. 14 ust. 6 ustawy do czasu przedstawienia jej przez powoda oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego, a ponadto obciążył wszystkich pozwanych obowiązkiem zwrotu kosztów procesu na rzecz powoda, w myśl zasady odpowiedzialności za wynik procesu przewidzianej wart. 98 k.p.c.

Od wyroku tego apelację wywiodła pozwanaE. T., a z treści złożonego środka zaskarżenia wynika, że kwestionuje ona rozstrzygnięcie Sądumeritiw zakresie, w jakimP. T.iK. T.odmówiono uprawnienia do lokalu socjalnego. Skarżąca powołuje nowe fakty zaistniałe po zamknięciu rozprawy przed Sądem I instancji, przedstawiając dowód na to, żeP. T.uzyskał status bezrobotnego. Wskazywała także, żeK. T.był zarejestrowany jako bezrobotny, jednak utracił ten status bez swojej winy – wskutek długotrwałego zwolnienia lekarskiego będącego następstwem wypadku. W przekonaniu pozwanej argumentacja ta uzasadnia zmianę zaskarżonego wyroku przez przyznanieP. T.iK. T.prawa do otrzymania lokalu socjalnego.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

W myślart. 367 § 1 k.p.c.od wyroku Sądu I instancji przysługuje apelacja. Nie ulega jednak wątpliwości, że taką apelację może złożyć tylko podmiot posiadający do tego legitymację procesową. Brak takiej legitymacji zachodzi wówczas, gdy apelację wnosi osoba niewymieniona w zaskarżonym rozstrzygnięciu (z wyjątkiem podmiotów wyraźnie wskazanych w ustawie – np. wart. 77 § 2 k.p.c.lub wart. 60 k.p.c.), ale także wówczas, gdy osoba ta była stroną postępowania, jednak kwestionowane rozstrzygnięcie w ogóle jej nie dotyczy (tak np. M. Manowska, „Apelacja w postępowaniu cywilnym. Komentarz. Orzecznictwo”, Warszawa 2013, s. 25 – 26). Apelacja złożona przez podmiot nielegitymowany do jej wniesienia jest niedopuszczalna (tak np. w wyroku SN z dnia 24 czerwca 1998 r., I PKN 169/98, OSNAPiUS Nr 13 z 1999 r., poz. 423 lub w postanowieniu SN z dnia 2 lutego 2001 r., I PKN 706/00, niepubl.). W rozpoznawanej sprawie taka właśnie sytuacja zachodzi, ponieważE. T.zaskarżyła apelacją rozstrzygnięcie Sądu I instancji w zakresie odnoszącym się wyłącznie do innych współuczestników procesu. Taka apelacja jest niedopuszczalna i zostaje odrzucona w oparciu oart. 373zd. Ik.p.c.