Sąd Rejonowy w Wałbrzychu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 1179/13
Data wyroku: 2014-04-23 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Maciej R. Socha
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Mieniu
Podstawa prawna: 286§1 kk
Teza: skazanie

Sygn. akt II K 1179/2013

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 23 kwietnia 2014 r.
Sąd Rejonowy w Wałbrzychu w II Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący: S.S.R. Maciej R. Socha
Protokolant: Paulina Światłowska
przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Wałbrzychu Anny Konarskiej
po rozpoznaniu w dniach 20 listopada 2013 r. oraz 17 stycznia, 26 lutego, 9 kwietnia oraz 23 kwietnia 2014 r.
sprawyS. B. (1)
urodz. (...)wŚ.
synaW.iE.z domuM.
oskarżonego o to, że:
w dniu 28 sierpnia 2011 r. wW., woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą w celu osiągnięcia korzyści majątkowej poprzez wprowadzenie w błąd operatora(...) S.A., co do woli wywiązania się z warunków zawartychumów nr (...)za pośrednictwem autoryzowanego przedstawiciela(...)wW., doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w ten sposób, że po uprzednim podrobieniu przez inną osobę dokumentu w postaci zaświadczenia o zatrudnieniu w firmie(...)ul. (...),(...)-(...) Ś.wydanego dlaR. S.w celu użycia za autentyczny, wyłudził dwa aparaty komórkowe m-kiH. (...)o łącznej wartości 2.196,00 zł na szkodę(...) Sp. z o.o.wW.,
tj. o czyn z art. 286§1 kk i art. 270§1 kk w zw. z art. 11§2 kk ;
I oskarżonegoS. B. (1)uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w części wstępnej wyroku, tj. popełnienia występku z art. 286§1 kk i art. 270§1 kk w zw. z art. 11§2 kk, i za czyn ten na podstawie art. 286§1 kk w zw. z art. 11§3 kk wymierza mu karę roku pozbawienia wolności ;
II na podstawie art. 69§1 i 2 kk oraz art. 70§1 pkt 1 kk wykonanie kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec oskarżonegoS. B. (1)warunkowo zawiesza tytułem próby na okres lat 2 (dwóch) ;
III zwalnia oskarżonegoS. B. (1)od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa wydatków poniesionych przez Skarb Państwa od chwili wszczęcia postępowania, zaliczając je na rachunek Skarbu Państwa, natomiast wymierza mu opłatę w kwocie 180 zł.

Sygn. akt II K 1179/2013

UZASADNIENIE

Na podstawie przeprowadzonego przewodu sądowego ustalono następujący stan faktyczny:

OskarżonyS. B. (1)poznałR. S.latem 2011 roku, gdy ten remontował mieszkanie jego konkubinyJ. P., znajdujące się przyulicy (...)wŚ.. OskarżonyS. B. (1)zaproponowałR. S., ażeby ten zawarł umowy dotyczące telefonów komórkowych, na coR. S.wyraził zgodę. OskarżonyS. B. (2)dostarczyłR. S.podrobiony uprzednio przez inną osobę dokument w postaci zaświadczenia o zatrudnieniu wfirmie (...)ul. (...),(...)-(...) Ś.wydany dla nazwiskoR. S.w celu użycia za autentyczny oraz poinstruowałR. S.gdzie ma się udać i jakie umowy zawrzeć. Zgodnie z instrukcjami przekazanymi przez oskarżonegoS. B. (1),R. S.udał się do autoryzowanego przedstawiciela(...) S.A.- (...)wW., gdzie zawarł na swoje nazwisko  dwieumowy nr (...), posługując się wyżej wskazanym zaświadczeniem o zatrudnieniu wfirmie (...)ul. (...),(...)-(...) Ś., których przedmiotem były dwa aparaty komórkowe m-kiH. (...)o łącznej wartości 2.196,00 zł. Ani oskarżonyS. B. (1)aniR. S.nie mieli przy tym w momencie zawierania umów woli wywiązania się z warunków zawartychumów nr (...). Po zawarciu tychże umówR. S.przekazał oba telefony oskarżonemuS. B. (1). OskarżonyS. B. (1)unikał  następnieR. S., a następnie wyjechał do Wielkiej Brytanii. Ani oskarżonyS. B. (1)aniR. S.nie realizowali umów zawartych przezR. S..
/Dowód: - zeznania świadkaR. S.oraz uprzednio składane przezeń
wyjaśnienia – k. 328-329, 29-31, 161-162, 355,
k. 48-50 akt(...)S.R. wW.;
- zaświadczenie oraz umowy – k. 4-9 /.
OskarżonyS. B. (1)był uprzednio jeden raz karany sądownie.
/Dowód: - dane o karalności oskarżonegoS. B. (1)– k. 146 /.
OskarżonyS. B. (1)w czasie całego postępowania nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu.

Ponadto Sąd Rejonowy w Wałbrzychu zważył, co następuje:

Oceniając zebrany w sprawie materiał dowodowy uznać należy, iż sprawstwo i wina oskarżonegoS. B. (1)odnośnie przypisanego mu czynu nie może budzić jakichkolwiek wątpliwości.
Podstawowym dla ustaleń stanu faktycznego zagadnieniem okazała się kwestia wykazania czy w dniu 28 sierpnia 2011 rokuR. S.zawierającumowy nr (...)za pośrednictwem autoryzowanego przedstawiciela(...)wW., z(...) S.A., nie mając woli wywiązania się z warunków tychże umów i doprowadzając do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w ten sposób, że po uprzednim podrobieniu przez inną osobę dokumentu w postaci zaświadczenia o zatrudnieniu wfirmie (...)ul. (...),(...)-(...) Ś.wydanego dlaR. S.w celu użycia za autentyczny, wyłudził dwa aparaty komórkowe m-kiH. (...)o łącznej wartości 2.196,00 zł na szkodę(...) Sp. z o.o.wW.– działał samodzielnie czy też wspólnie i w porozumieniu z oskarżonymS. B. (1).
Zgromadzony materiał dowodowy pozwolił na kategoryczne ustalenie, iż przedmiotowy czyn był działaniem podjętym wspólnie i w porozumieniu przez oskarżonegoS. B. (1)oraz świadka ( uprzednio prawomocnie skazanego w sprawie prowadzonej pod sygnaturą(...)Sądu Rejonowego w Wałbrzychu )R. S..
Ustalenia stanu faktycznego Sąd poczynił w pierwszej kolejności w oparciu o wiarygodne co do zasady zeznania świadkaR. S.. Z zeznań świadkaR. S.wynika w sposób kategoryczny w jaki sposób oskarżonyS. B. (1)zaproponował mu współpracę, jakich konkretnie działań obaj się podjęli ; z zeznań tychże wynika również w sposób jednoznaczny, że to oskarżonyS. B. (1)był pomysłodawcą i inicjatorem całego procederu, wskazał swojemu współsprawcy ( tj.R. S.) co ten ma robić, a następnie był głównym beneficjentem osiągniętej korzyści majątkowej ( zeznania świadkaR. S.złożone na rozprawie głównej w dniu 26 lutego 2014 r.: „PanB.namówił mnie żebym wziął telefony dla jego i jego żony albo konkubiny i mówił, że to on będzie je spłacał. Ja poznałem PanaB.jak remontowałem mu mieszkanie, nie pracowałem u niego długo, siadaliśmy, wypiliśmy wódkę i mnie namówił na to, on wziął te telefony, po tym jak ja je kupiłem, a on wziął. To od niego dostałem dokumenty, jakieś pismo jedno, ale nie wiem jakie, które okazywałem w sklepie z telefonami. Telefony mu oddałem, dostałem parę groszy, nie pamiętam dokładnie ile dostałem. Potem ja słyszałem, żeB.pojechał do Anglii i nie miałem z nim kontaktu. Ja próbowałem się z nim skontaktować, bo otrzymywałem pisma, że mam spłacać te telefony” ). Zeznania świadkaR. S.( oceniane wspólnie ze składanymi przez niego uprzednio wyjaśnieniami, do których świadek ustosunkował się na rozprawie głównej ), zasługują na uznanie za  w pełni wiarygodne. ŚwiadekR. S.ograniczył się bowiem do zrelacjonowania przebiegu zdarzeń, bez jakiejkolwiek próby koloryzowania bądź bezpodstawnego obciążania oskarżonego. Podkreślenia wymaga, iżR. S., nie zmieniał swojej wersji zdarzeń w zależności od roli procesowej, w której składał relacje procesowe ( jako podejrzany w sprawie zakończonej następnie wydaniem wyroku bez przeprowadzenia rozprawy, a następnie jako świadek, w tym również w czasie konfrontacji z oskarżonymS. B. (1)oraz świadkiemZ. R.) ; świadek ten prezentował niezmienną co do zasady wersję zdarzeń, nie próbując uniknąć współodpowiedzialności i nie próbując w żadnej mierze przerzucić odpowiedzialności na oskarżonegoS. B. (1); wskazując osobę współsprawcy w sprawie w której sam był oskarżony,R. S.wszak nic nie zyskał ( w sensie uniknięcia odpowiedzialności karnej, czy nawet jak się wydaje łagodniejszego wyroku ). Wskazać w tym miejscu zresztą należy, iż świadekR. S.jawi się Sądowi jako człowiek prosty, niezdolny do uknucia skomplikowanej intrygi przeciwko oskarżonemu. W ocenie Sądu, świadekR. S.w sposób bezstronny ( choć patrząc obiektywnie miałby prawo czuć żal do oskarżonego przez którego został w pewien sposób wykorzystany, co nie miało wszak wpływu na karnoprawną ocenę jego zachowania ) opisał przebieg zdarzeń. Sąd oceniając konsekwentne, spójne i logiczne relacje świadkaR. S.jako wiarygodne, dostrzega także, że świadekR. S.podawał okoliczności, które nie mogłyby być mu znane gdyby faktycznie nie współdziałał z oskarżonym: miejsce zamieszkania oskarżonegoS. B. (1)( k. 162 akt ), fakt, iż po zdarzeniu oskarżonyS. B. (1)wyjechał do Wielkiej Brytanii ( k. 328 akt ) ; wreszcie świadekR. S.widząc w SądzieJ. P.( byłą konkubinę oskarżonego ) potwierdził, że była to kobieta związana z oskarżonym ( zeznania świadkaR. S.złożone na rozprawie głównej w dniu 26 lutego 2014 r.: „Znam Panią która do niego przychodziła, to jego konkubina, nie wiem  jak ma na imię konkubina PanaB., ale to jest pani, która jest dzisiaj na rozprawie” ). Analiza zeznań świadkaR. S.prowadzi do wniosku, iż są one całkowicie wiarygodne.
Za wiarygodne dowody Sąd uznał zeznania świadkówU. R.,B. K.orazP. K., przy czym świadkowie ci nie przedstawiali okoliczności kluczowych dla ustalenia współdziałania oskarżonegoS. B. (1)orazR. S..
Sąd odmówił natomiast przyznania waloru wiarygodności zeznaniom świadkówZ. R.orazJ. P.. ŚwiadekZ. R.zaprzeczył ażeby poznałR. S.z oskarżonym. Z kolei świadekJ. P.( była konkubina oskarżonego ) zaprzeczyła, ażebyR. S.remontował mieszkanie w którym zamieszkiwała wraz z oskarżonymS. B. (1). Zeznania świadkówZ. R.orazJ. P.nie mogą być uznane za wiarygodne, gdy skonfrontuje się je z poddanymi wyżej dogłębnej analizie zeznaniami świadkaR. S.. W ocenie Sądu zarówno świadekZ. R., jak i świadekJ. P., po prostu starali się dopomóc procesowo oskarżonemu, zaś sami nie chcieli angażować się w przedmiotową sprawę. W konfrontacji z zeznaniami świadkaR. S., zeznania świadkówZ. R.orazJ. P.są po prostu niewiarygodne.
Oceniając przeprowadzone w przedmiotowej sprawie dowody końcowo konieczne jest odniesienie się do wyjaśnień oskarżonegoS. B. (1). OskarżonyS. B. (1)w toku całego postępowania ograniczył się do prostej negacji swojego udziału w przestępczym procederze, przedstawiając całkowicie niewiarygodną wersję, iż został pomówiony przezR. S.. Wyjaśnienia oskarżonego składane w czasie całego postępowania należy uznać tylko i wyłącznie jako realizację prawa do obrony przysługującego oskarżonemu. Wyżej wskazane wyjaśnienia są bowiem całkowicie sprzeczne z omówionym wyżej wiarygodnym dowodem w postaci zeznań świadkaR. S.. Oskarżony kreował się w swoich wyjaśnieniach jako ofiara intrygi tegoż świadka, co z punktu widzenia całokształtu materiału dowodowego oraz doświadczenia życiowego, nie wytrzymuje krytyki. W tym świetle wyjaśnienia oskarżonego są wręcz infantylne z punktu widzenia doświadczenia życiowego, zaś Sąd tłumaczy tak obraną linię obrony jedynie tym, że oskarżony po prostu obawiał się konsekwencji swojego postępowania i ewentualnych konsekwencji wyroku skazującego
Oceniając wszystkie przeprowadzone dowody, przy uwzględnieniu zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, Sąd uznał, iż sprawstwo i wina oskarżonegoS. B. (1)odnośnie przypisanego mu czynu nie budzą jakichkolwiek wątpliwości.
Zachowanie oskarżonegoS. B. (1)wypełniło znamiona występku z art. 286§1 kk w zw. z art. 270§1 kk w zw. z art. 11§2 kk, albowiem oskarżony  w dniu 28 sierpnia 2011 r. wW., działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą –R. S., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej poprzez wprowadzenie w błąd operatora(...) S.A., co do woli wywiązania się z warunków zawartychumów nr (...)za pośrednictwem autoryzowanego przedstawiciela(...)wW., doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w ten sposób, że po uprzednim podrobieniu przez inną osobę dokumentu w postaci zaświadczenia o zatrudnieniu wfirmie (...)ul. (...),(...)-(...) Ś.wydanego dlaR. S.w celu użycia za autentyczny, wyłudził dwa aparaty komórkowe m-kiH. (...)o łącznej wartości 2.196,00 zł na szkodę(...) Sp. z o.o.wW.. OskarżonyS. B. (1)oraz skazanyR. S.niewątpliwie działali wspólnie i w porozumieniu, a rola oskarżonego przejawiała się tym, iż oskarżonyS. B. (1)dostarczył skazanemuR. S.podrobiony uprzednio przez inną osobę  dokument w postaci zaświadczenia o zatrudnieniu wfirmie (...)ul. (...),(...)-(...) Ś.wydany dlaR. S.w celu użycia za autentyczny ( trafnie przyjął Prokurator, iż zaświadczenie podrobiła inna osoba, skoro brak jest dowodu kto to zrobił ), poinstruował skazanegoR. S.gdzie ma się udać i jakie umowy zawrzeć, a następnie odebrał od niego dwa przedmiotowe aparaty komórkowe m-kiH. (...)o łącznej wartości 2.196,00 zł. Ani oskarżonyS. B. (1)ani skazanyR. S.nie mieli przy tym w momencie zawierania umów woli wywiązania się z warunków zawartychumów nr (...)oraz spłaty zaciągniętych zobowiązań, zaś mieli wolę osiągnięcia korzyści majątkowych, które osiągnęli przy czym głównym beneficjentem tychże korzyści był oskarżonyS. B. (1). W realiach przedmiotowej sprawy mamy do czynienia z klasycznym przypadkiem współsprawstwa, gdzie sprawcy dzielą zadania w przestępczym procederze ( skazanyR. S.zawarł wszak dwie przedmiotowe umowy ).
Czyn oskarżonegoS. B. (1)został popełniony umyślnie w zamiarze bezpośrednim, albowiem oskarżony chciał go popełnić.
OskarżonemuS. B. (1)w czasie popełnienia przypisanego mu czynu zabronionego należy przypisać winę ; okoliczności wyłączające zawinienie po stronie oskarżonego nie zachodzą ( vide opinia psychiatryczna – k. 245-249 akt ).
Sąd wymierzył oskarżonemuS. B. (1)za przypisany mu czyn karę roku pozbawienia wolności. Wymierzając oskarżonemuS. B. (1)stosownej wysokości karę pozbawienia wolności, Sąd wziął pod uwagę niebagatelny ładunek społecznej szkodliwości przestępstwa i znaczący stopień winy oskarżonego, który działał z premedytacją ( działanie z góry powziętym przestępczym zamiarem ). Sąd miał na uwadze wartość wyrządzonej szkody, która na tle innych przestępstw pozostających w jurysdykcji tutejszego Sądu nie była szczególnie wysoka. Sąd miał również na względzie, iż oskarżonyS. B. (1)był uprzednio jeden raz karany sądownie i to za przestępstwo przeciwko mieniu, ale było to już dawno temu – w 2001 roku ( vide k. 146 akt ).
Wymierzając oskarżonemuS. B. (1)karę roku pozbawienia wolności, Sąd baczył by była ona adekwatna do osobowości, właściwości i warunków osobistych oskarżonego, stopnia jego zawinienia oraz stopnia społecznej szkodliwości popełnionego czynu, przy czym Sąd miał na względzie wskazane wyżej okoliczności. Ponadto Sąd uwzględnił cele zapobiegawcze i wychowawcze, które orzeczona kara pozbawienia wolności ma osiągnąć w stosunku do oskarżonego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa - mając na względzie przede wszystkim środowisko lokalne i rodzinne oskarżonego oraz współsprawcy ( skazanego prawomocnieR. S.) - aby zarówno sam oskarżony, jak i jego otoczenie zrozumieli, iż za popełnione przestępstwo sprawca musi ponieść karę.
Jednocześnie, mając na uwadze wskazane wyżej okoliczności, Sąd zawiesił warunkowo wykonanie orzeczonej wobec oskarżonegoS. B. (1)kary pozbawienia wolności tytułem próby na okres lat dwóch, uznając iż jest to wystarczające dla osiągnięcia wobec oskarżonego celów kary, a w szczególności zapobieżenia jego powrotowi do przestępstwa. Stosownie do dyspozycji art. 69§2 k.k., zawieszając wykonanie kary, Sąd wziął pod uwagę przede wszystkim postawę sprawcy, jego właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia, jak również postawę oskarżonego po popełnieniu czynu ( oskarżony pracuje zawodowo w Wielkiej Brytanii ). Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd podjął decyzję o zastosowaniu wobec oskarżonego dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wymierzonej mu kary pozbawienia wolności. Zdaniem Sądu, można z dużą dozą prawdopodobieństwa – graniczącą z pewnością - przyjąć, iż czyn, którego dopuścił się oskarżony był w jego życiu – Sąd żywi taką nadzieję – wyjątkowym, a tym samym wkroczenie przez oskarżonego na drogę nieprzestrzegania prawa miało charakter incydentalny. Orzeczony w oparciu o przepis art. 70 § 1 pkt 1 k.k. okres próby, pozwoli ostatecznie zweryfikować postawę oskarżonego wobec zasad przestrzegania porządku prawnego i ocenić trafność w zakresie przyjętej prognozy kryminologicznej.
Sąd nie zobowiązywał oskarżonego do naprawienia wyrządzonej szkody na podstawie przepisu art. 72§2 k.k., albowiem obowiązek ten został już nałożony w całości na współsprawcę – skazanegoR. S.( vide wyrok Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 19 listopada 2012 roku, sygn. akt(...)) ; nałożenie tego obowiązku również na oskarżonego byłoby nieuzasadnione i prowadziło do zbiegu tytułów wykonawczych.
Orzeczenie w części dotyczącej zwolnienia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa poniesionych przez Skarb Państwa od chwili wszczęcia postępowania wydatków oparto o przepis art. 624 § 1 k.p.k., natomiast w części dotyczącej nie wymierzenia opłaty – o przepis art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych.