Sąd Apelacyjnyw Warszawie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 33/14
Data wyroku: 2014-02-24 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Zdziarska, Małgorzata Janicz, Anna Prokopiuk
Słowa kluczowe: Narkomania
Podstawa prawna: art.55 ust.1 i 3 Ustawy z dnia 29.07.2005r. w zw. z art. 12 kk, art.57 ust.2 w/w ustawy w zw. z art.12 kk

Sygn. akt II AKa 33/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 24 lutego 2014r.

Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący: SSA – Anna Zdziarska
Sędziowie: SA – Anna Prokopiuk (spr.)
SO (del.) – Małgorzata Janicz
Protokolant: – st. sekr. sąd. Katarzyna Rucińska

przy udziale Prokuratora Jacka Pergałowskiego
po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2014 r.
sprawyM. S.
oskarżonego z art. 55 ust. 1 i 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. w zw. zart. 12 k.k.(x3), art. 57 ust. 2 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. w zw. zart. 12 k.k.
na skutek apelacji, wniesionych przez prokuratora i obrońcę
od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie
z dnia 31 października 2013 r., sygn. akt  XVIII K 103/13

I
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:

- uchyla orzeczenie o łącznej karze pozbawienia wolności i grzywny,

    - z opisu przypisanego oskarżonemuM. S.w pkt 3 wyroku eliminuje ustalenie, że brał udział w przywozie na terenR. P.zA.znacznej ilości środka odurzającego w postaci kokainy oraz, że odebrał od ustalonej osoby paczkę zawierającą kokainę w ilości zbliżonej do 245 gram, a z kwalifikacji prawnej czynu – ust. 3 art. 55 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i przyjmuje, że oskarżony brał udział w przywozie na terenR. P.zA.bliżej nieustalonej ilości środka odurzającego w postaci kokainy nadto, iż od ustalonej osoby odebrał paczkę zawierającą, nieustaloną ilość środka odurzającego w postaci kokainy, czym wyczerpał znamiona art. 55 ust. 1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. zart. 12 k.k.i skazuje go na tej podstawie, a na podstawie art. 55 ust. 1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii wymierza mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności i karę grzywny w wysokości 40 (czterdziestu) stawek dziennych po 50 (pięćdziesiąt)zł każda;

II
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok w pozostałej części;

III
na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.orzeka kary łączne –5 (pięciu) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności i grzywny w wysokości 90 (dziewięćdziesięciu) stawek dziennych po 100 (sto) zł każda;

IV
na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zalicza oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 28 listopada 2012 r. do dna 24 lutego 2014 r.;

V
zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za obie instancje, obciążając nimi Skarb Państwa.

UZASADNIENIE
M. S.został oskarżony o to, że:
1. w okresie od 1 kwietnia 2011 r. do 19 kwietnia 2011 r. wW.,B.iB., działając w krótkich odstępach czasu, wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami o dotychczas nieustalonej tożsamości, przy pomocyA. W., wbrew przepisom ustawy dokonał i kierował dokonaniem przez inne osoby przywozu na terenR. P.zA.drogą lotniczą i samochodową środka odurzającego w postaci kokainy w znacznej, lecz bliżej nieustalonej ilości, w ten sposób, że zorganizował i kierował wyjazdemA. W.i innej osoby doB.wA., skontaktował ich z osobą, która wB.dostarczyła im środek odurzający, a następnie brał udział w organizacji powrotuA. W.i kobiety o dotychczas nieustalonej tożsamości, która dokonała przywozu środków odurzających zB.doB., a następnie brał udział w organizacji przywozu przezA. W.i mężczyznę o dotychczas nieustalonej tożsamości środków odurzających zB.doW.,
tj. o czyn zart. 18 § 1 k.k.w związku z art. 55 ust 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w związku zart. 12 k.k.
2. w okresie od 1 października 2011 r . do 22 października 2011 r. wW.iB.działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami o dotychczas nieustalonej tożsamości iA. S., czynił przygotowania i kierował przygotowaniamiA. S.do dokonania wbrew przepisom ustawy przywozu na terenR. P.znacznej ilości środka odurzającego w postaci kokainy, w ten sposób, że zorganizował wyjazdA. S.drogą samochodową i lotniczą doB.wA., skontaktował ją z osobą o nieustalonej tożsamości , która wB.dostarczyłaA. S.kapsułki z zawartością środka odurzającego w postaci kokainy, po których połknięciuA. S.straciła przytomność i dostała drgawek, w związku z czym nie doszło do przywozu środków odurzających na teren Rzeczypospolitej Polskie,
tj. o czyn zart. 18 § 1 k.k.w związku z art. 57 ust 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w związku zart. 12 k.k.
3. w okresie od 1 grudnia 2011 r. do 23 grudnia 2011 r. wW.działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu z osobami o dotychczas nieustalonej tożsamości, wbrew przepisom ustawy dokonał, przy pomocyA. S., przywozu na terenR. P.zA.znacznej ilości środka odurzającego w postaci kokainy, w ten sposób, iż zorganizował nadanie z terenuA.na adresA. S.wW., za pośrednictwem firmy kurierskiej(...)paczki o numerze(...)zawierającej środek odurzający w postaci kokainy w ilości zbliżonej do 245 gram, a następnie odebrał odA. S.otrzymaną przez nią paczkę, za co zapłacił jej pieniądze w kwocie 1000 zł,
tj. o czyn zart. 18 § 1 k.k.w związku z art. 55 ust 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w związku zart. 12 k.k.
4. w okresie od 1 lutego 2012 r. do 7 marca 2012 r. wW.działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu z osobami o dotychczas nieustalonej tożsamości, wbrew przepisom ustawy dokonał, przy pomocyA. S.iA. W., przywozu na terenR. P.zA.środka odurzającego w postaci kokainy w znacznej ilości 245 gram, w ten sposób , iż zorganizował nadanie z terenuA.na adresR. S.wW., za pośrednictwem firmy kurierskiej(...)paczki o numerze(...)zawierającej książki, których strony nasączone były roztworem środka odurzającego w postaci kokainy, która to paczka została odebrana przezA. S., a następnie miał odebrać w/w paczkę odA. S.iA. W., za co miał im przekazać pieniądze w kwocie 1.000 zł, do czego nie doszło z uwagi na interwencję funkcjonariuszy policji
tj. o czyn zart. 18 § 1 k.k.w związku z art. 55 ust 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w związku zart. 12 k.k.

Sąd Okręgowy w Warszawie wyrokiem z dnia 31 października 2013 r. sygn. akt XVIII K 103/13:
1. w ramach czynu zarzucanego w pkt. 1 aktu oskarżenia oskarżonegoM. S.uznał za winnego tego, że okresie od 1 kwietnia 2011 r. do 19 kwietnia 2011 r. , działając w krótkich odstępach czasu, wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami o ustalonej i nieustalonej tożsamości wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii brał udział w organizowaniu przywozu na terenR. P.zA.drogą lotniczą i samochodową środka odurzającego w postaci kokainy w znacznej, lecz bliżej nieustalonej ilości, w ten sposób, że brał udział w organizacji wyjazdu dwóch osób doB.wA., a następnie brał udział w organizacji ich powrotu zA.doB., podczas którego jedna z osób nieustalona co do tożsamości przewoziła w/w środki odurzające, a następnie przywozu zB.do Polski, co stanowi przestępstwo z art. 55 ust 1i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w związku zart. 12 k.k.i na tej podstawie skazał oskarżonego , a na podstawie art. 55 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii wymierzył mu karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności i karę grzywny w wymiarze 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych przyjmując wysokość jednej stawki dziennej na100 (sto) złotych;
2. w ramach czynu zarzucanego w pkt. 2 aktu oskarżenia oskarżonegoM. S.uznał za winnego tego, że w okresie od1 października 2011 r. do 22 października 2011 r. działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami o ustalonej i nieustalonej tożsamości, brał udział w przygotowaniach do przywiezienia przez ustaloną osobę zA.do Polski znacznej ilości środka odurzającego w postaci kokainy, w ten sposób, że brał udział w organizacji wyjazdu tej osoby drogą samochodową i lotniczą doB.wA.oraz skontaktowaniu jej z osobą o nieustalonej tożsamości, która wB.dostarczyła jej kapsułki z zawartością środka odurzającego w postaci kokainy, po których połknięciu osoba która miała przewozić środki odurzające straciła przytomność i dostała drgawek, w związku z czym nie doszło do przywozu środków odurzających na terenR. P.co stanowi przestępstwo z art. 57 ust 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w związku zart. 12 k.k.i na tej podstawie skazał oskarżonego, a na podstawie art. 57 ust 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;
3. w ramach czynu zarzucanego w pkt. 3 aktu oskarżenia oskarżonegoM. S.uznał za winnego tego, że w okresie od1 grudnia 2011 r. do 23 grudnia 2011 r. wW.działając w krótkich odstępach czasu , w wykonaniu z góry powziętego zamiaru , wspólnie i w porozumieniu z osobami o ustalonej i nieustalonej tożsamości, wbrew przepisom ustawy brał udział w czynnościach przywozu na teren Rzeczypospolitej zA.znacznej ilości środka odurzającego w postaci kokainy, w ten sposób, iż nadaną z terenuA.na adres ustalonej osoby wW., za pośrednictwem firmy kurierskiej(...)paczkę o numerze(...)zawierającą środek odurzający w postaci kokainy w ilości zbliżonej do 245 gram od tej osoby odebrał, za co zapłacił jej pieniądze w kwocie 1000 zł co stanowi przestępstwo z art. z art. 55 ust 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w związku zart. 12 k.k.i na tej podstawie skazał oskarżonego, a na podstawie art. 55 ust 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii wymierzył mu karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności i karę grzywny w wysokości 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych, przyjmując wysokość jednej stawki na 100 (sto) złotych;
4. w ramach czynu zarzucanego w pkt. 4 aktu oskarżenia oskarżonegoM. S.uznał za winnego tego, że w okresie od 1 lutego 2012 r. do 7 marca 2012 r. wW.działając w krótkich odstępach czasu , w wykonaniu z góry powziętego zamiaru , wspólnie i w porozumieniu z osobami o ustalonej i nieustalonej tożsamości uczestniczył wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w przywozie na terenR. P.zA.środka odurzającego w postaci kokainy w znacznej ilości 245 gram, w ten sposób, iż nadaną z terenuA.na adresR. S.wW., za pośrednictwem firmy kurierskiej(...)paczkę o numerze(...)zawierającą książki, których strony nasączone były roztworem środka odurzającego w postaci kokainy, miał odebrać od ustalonych osób za co miał im przekazać pieniądze w kwocie 1.000 zł, do czego nie doszło z uwagi na interwencję funkcjonariuszy policji co stanowi przestępstwo z art. 55 ust 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w związku z art. 12 k i na tej podstawie skazał oskarżonego, a na podstawie art. 55 ust 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii wymierzył mu karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności i karę grzywny w wysokości 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych, przyjmując wysokość jednej stawki na 100 (sto) złotych;
5. na podstawieart. 85 k.k.w związku zart. 86 § 1 k.k.wymierzone wpkt 1,2,3,4kary pozbawienia wolności połączył i wymierzył karę łączną 4 (czterech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;
6. na podstawieart. 85 k.k.w związku zart. 86 § 1 k.k.wymierzone wpkt 1,3,4kary grzywny połączył i wymierzył, karę łączną grzywny w wysokości 100 (stu) stawek dziennych przy przyjęciu wysokości jednej stawki dziennej na 100 (sto) złotych;
7. na podstawieart. 63 § 1 kkna poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 28 listopada 2012 r. do dnia 19 lutego 2013 r.;
8. na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych, obciążając nimi rachunek Skarbu Państwa.

Apelacje od powyższego wyroku wnieśli obrońca oskarżonego i prokurator.
Obrońcaoskarżonego zaskarżył wyrok w całości i na podstawieart. 438 pkt 2 k.p.k.zarzucił orzeczeniu rażącą obrazę przepisów postępowaniaart. 7 k.p.k.i mającą wpływ na jego treść wyrażającą się w rozstrzygnięciu nie dających się usunąć wątpliwości na niekorzyść oskarżonego w zakresie pkt. 3 wyroku, co doprowadziło do błędnych ustaleń faktycznych, tj. uznania, że w paczce zaadresowanej doA. S.znajdowały się„środki odurzające w postaci kokainy w ilości zbliżonej do 245 gram”wobec braku ujawnienia takiej paczki, a tym samym nie przeprowadzeniu jakichkolwiek analiz fizykochemicznych lub innych dowodów mogących wskazywać na zawartość takiej paczki a nadto w zakresie pozostałych czynówart. 7 k.p.k.w związku zart. 410 k.p.k.wobec oparcia ustaleń faktycznych na niepełnym materiale dowodowym, a to polegające na uznaniu za wiarygodne całości depozycjiA. S.a na pozbawieniu tego waloru wyjaśnieńM. S., wobec możliwości ich potwierdzenia, choćby poprzez dopuszczenie wnioskowanego przez obrońcę dowodu w postaci dokumentacji medycznej, co doprowadziło do błędnych ustaleń faktycznych co do sprawstwa oskarżonego we wskazywanym powyżej zakresie.
Na zasadzieart. 437 § 1 k.p.k.obrońca wniósł o zmianę skarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonegoM. S., ewentualnie o jego uchylenie do ponownego rozpoznania.

Prokurator Okręgowyzaskarżył wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze łącznej na niekorzyść oskarżonego.
Na podstawieart. 438 pkt 4 k.p.k.wyrokowi zarzucił rażącą niewspółmierność kary łącznej pozbawienia wolności wymierzonej oskarżonemuM. S., albowiem Sąd oskarżonemu temu wymierzył kary cząstkowe za poszczególne czyny w wymiarze: 3 lat za czyn z art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. zart. 12 k.k., 1 roku za czyn z art. 57 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. zart. 12 k.k., 3 lat za czyn z art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. zart. 12 k.k., 3 lat za czyn z art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. zart. 12 k.k., jednocześnie orzekając wobec oskarżonegoM. S.karę łączną pozbawienia wolności w wymiarze 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, podczas gdy wysoki stopień społecznej szkodliwości popełnionych przez oskarżonego czynów, okoliczności ich popełnienia, oraz cele jakie kara powinna spełniać w zakresie prewencji szczególnej i jej społecznego oddziaływania wskazują, że orzeczona kara łączna pozbawienia wolności jest rażąco niska,
Na podstawieart. 427 § 1 k.p.k.iart. 437 § 1 k.p.k.wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie wobec oskarżonegoM. S.kary łącznej pozbawienia wolności w wymiarze 7 lat.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Apelacja obrońcy oskarżonego jedynie w części dotyczącej czynu przypisanegoM. S.w pkt 3 wyroku zasługuje na uwzględnienie.
W pozostałym zakresie nie można podzielić ani zarzutów ani wniosków apelacji, brak również podstaw do uznania, że w niniejszej sprawie występuje bezwzględna przyczyna odwoławcza, którą byłby dotknięty zaskarżony wyrok. Należy podnieść, że uzasadnienie wyroku odpowiada wymogom stawianym przez prawo procesowe. Najobszerniejszą jego część zajmuje ocena i analiza dowodów ujawnionych w sprawie. Ocena ta obejmuje również dowody we wzajemnym ich porównaniu i odniesieniu. Ocena ta, choć niektóre użyte argumenty wyeksponowane w motywach apelacji przez skarżącego istotnie są nieco naiwne, nie budzi zastrzeżeń Sądu odwoławczego, bowiem odpowiada dyrektywom określonym wart. 7 k.p.k.– jest swobodna, uwzględnia zasady prawidłowego rozumowania oraz wskazania wiedzy i doświadczenia życiowego. Tym samym stawiany w apelacji obrońcy zarzut obrazyart. 7 k.p.k.nie mógł zostać podzielony. Nie doszło również do obrazyart. 410 k.p.k.bowiem Sądmeritidokonał analizy i oceny wszystkich istotnych dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy dowodów i oparł swoje ustalenia na tych dowodach, którym dał wiarę. Zdaniem skarżącego Sąd Okręgowy naruszył przepisart. 410 k.p.k.głównie przez nie dość wnikliwe rozważenie dowodów przemawiających na korzyść oskarżonegoM. S.w postaci jego wyjaśnień oraz nie dopuszczenie dowodu z dokumentacji medycznej z udzielonej oskarżonemu w toku postępowania przygotowawczego pomocy medycznej, która by potwierdziła wyjaśnienia oskarżonego co do pobicia go w trakcie zatrzymania przez funkcjonariuszy CBŚ, skutkującego odmową złożenia wyjaśnień przez niego w trakcie przesłuchania przez prokuratora. Podnosząc powyższe apelujący nadaje zbyt duże znaczenie wyjaśnieniom oskarżonego, które niewiele wniosły do sprawy, bowiem oskarżony w postępowaniu przygotowawczym nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów i odmówił składania wyjaśnień (k. 692, k. 704, k. 859 – 860), a na rozprawie wprawdzie wyraził gotowość złożenia wyjaśnień, ale stwierdził, że nie będzie odpowiadał na pytanie żadnej ze stron (k. 1223 – 1225). Jako przyczynę – dopiero na rozprawie – podał pobicie go przy zatrzymaniu przez funkcjonariuszy CBŚ i obawę składania wyjaśnień w ich obecności, choć – jak wynika z protokołów przesłuchań z dnia 29 listopada 2012 r. (k. 704) i 7 marca 2013 r. (k. 859 – 860) przy przesłuchaniach był obecny jego obrońca, co uniemożliwiło podejmowanie jakichkolwiek niedozwolonych działań wobec przesłuchiwanego. Taki kształt dowodu z wyjaśnień oskarżonego składanych w toku postępowania czyni zasadną ocenę Sądumeritico do braku przydatności dowodu z dokumentacji lekarskiej z udzielonej oskarżonemu pomocy ambulatoryjnej po zatrzymaniu, zgłoszonego przez obrońcę, dla rozstrzygnięcia sprawy. W tym miejscu należy podnieść, co pominął skarżący, że Sąd Okręgowy, rozważając całokształt okoliczności ujawnionych na rozprawie obok okoliczności niekorzystnych dla oskarżonego, zauważył również i te, które przemawiały na jego korzyść, skutkiem czego dokonał korekty zarzuconych mu aktem oskarżenia czynów przez wyeliminowanie z opisu i kwalifikacji prawnej sprawstwa kierowniczego. Za najważniejsze dowody świadczące o winie oskarżonego Sąd I instancji uznał zeznania świadkówA. S.iA. W.. Dowody te nie zostały jednak przyjęte w sposób bezkrytyczny, lecz przeciwnie – stały się przedmiotem wnikliwej analizy Sądu dokonanej na tle pozostałego materiału dowodowego, w tym zeznań świadkaP. K., świadkaZ. S., świadkaR. W., świadkaD. S., świadkaP. S., adnotacji w paszportach świadków, w książce zameldowań gościgospodarstwa (...), w którym przed wyjazdem doA.po narkotyki przebywał świadekA. W., wykazów połączeń telefonicznych i opinii biegłych różnych specjalności wydanych w toku postępowania przygotowawczego. Sąd orzekający dostrzegł, odnotował i ocenił fakt istnienia pewnych rozbieżności w relacjach świadkówA. W.iA. S.i trafnie uznał, że nie dezawuują one wartości dowodowej ich zeznań. Próba podważenia w apelacji oceny tych dowodów dokonanej przez Sąd I instancji jest nieskuteczna. To, że ujawniono w telefonieA. S.próbę połączenia telefonicznego do Afganistanu, jak również kilka innych zagranicznych kontaktów, zostało przez świadka wyjaśnione w trakcie przesłuchania w dniu 22 listopada 2012 r. w taki sposób, na ile pozwalała jej pamięć co do tych faktów (k. 656 – 657). Wiarygodności zeznań tego świadka nie podważa także okoliczność podniesiona przez obrońcę, że na sali rozpraw towarzyszył jej nieumundurowany policjant. Obrońca był obecny na sali i jeśli – jego zdaniem – powyższy fakt miał istotne znaczenie w sprawie, nic nie stało na przeszkodzie by przyczyny asysty policjanta wyjaśnić w toku przewodu sądowego. Sam fakt obecności policjanta w czasie składania zeznań przez świadka na sali sądowej, odnotowany zresztą w protokole rozprawy (k. 1228 – 31), nie daje podstaw do zasadnego zakwestionowania wiarygodności zeznań świadkaA. S.. Argument obrońcy o zainteresowaniu świadkówA. W.iA. S.przerzuceniem odpowiedzialności karnej naM. S., który był już uprzednio karany, był przedmiotem rozważań Sądu I instancji, bowiem jest on tożsamy z zarzutem sformułowanym w toku procesu przez oskarżonego. Wywody Sądu na str. 25 – 26 uzasadnienia zaskarżonego wyroku są przekonujące, respektują bowiem zasady logiki i doświadczenia życiowego, i Sąd Apelacyjny w pełni je podziela.
Dowody z zeznań świadkówA. W.iA. S.zasadnie stały się podstawą ustaleń faktycznych Sądu I instancji.
Mając powyższe okoliczności na uwadze Sąd Apelacyjny uznał, że ustalenia faktyczne i ocena prawna działania oskarżonego co do czynów przypisanych mu w pkt 1, 2 i 4 zaskarżonego wyroku są prawidłowe.
Przechodząc do zarzutów apelującego w zakresie czynu przypisanegoM. S.w pkt 3 wyroku trzeba zauważyć, iż są one zasadne, gdy kwestionują przyjętą przez Sąd orzekający ilość przemyconej, w sposób opisany w zarzucie, kokainy, co w istotny sposób wpływa na rozstrzygnięcie. Niewątpliwe w świetle zeznań świadkówA. S.iA. W.znajdujących potwierdzenie w zeznaniach świadkaZ. S.oraz dokumentach przewozowych jest, że w dniu23 grudnia 2011 r. została doręczona na adresA. S.–ul. (...)wW.paczka nadana wA.przezM. M.zawierająca narkotyki w postaci kokainy. Jej zawartość wynika z uznanych za wiarygodne zeznań świadkówA. S.iA. W.oraz logiki przebiegu całego procederu przemytu narkotyku zA.do Polski ujawnionego przez powyższych świadków. O ile ustalenia Sądu orzekającego oparte na ujawnionym w sprawie materiale dowodowym są niewątpliwe co do zaistnienia przedmiotowego w zarzucie z pkt 3 aktu oskarżenia przemytu kokainy, o tyle ustalenia co do ilości narkotyku budzą wątpliwości, wskutek ich dowolności. To, że niewątpliwe jest, iż podobna paczka nadesłana zA.opisana wpkt 4 aktu oskarżenia zawierała 245 gram kokainy nie daje podstaw do przyjęcia w sposób nie budzący wątpliwości, że również paczka opisana w pkt 3 aktu oskarżenia zawierała taką samą, czy nawet przybliżoną (jak przyjął Sąd
    meritiw wyroku) ilość narkotyku. Ponieważ ta wątpliwość nie mogła dowodowo zostać usunięta, zgodnie z wymogiemart. 5 § 2 k.p.k.należało przyjąć, iż przemyt ten dotyczył bliżej nieustalonej ilości narkotyku, a nie ilości znacznej, co powoduje zakwalifikowanie czynu, po jego modyfikacji, z art. 55 ust. 1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. zart. 12 k.k.
Przyjęcie, że oskarżony dokonał czynu przypisanego mu w pkt 3 wyroku w jego podstawowej (a nie kwalifikowanej) postaci, wpłynęło na rozmiar orzeczonej za ten czyn kary. Sąd Apelacyjny, biorąc pod uwagę jako okoliczności obciążające: znaczny stopień społecznej szkodliwości czynu, uprzednią karalność oskarżonego, jego motywację – uzyskanie korzyści majątkowej, działanie w krótkich odstępach czasu, z góry powziętym działaniem zamiarem przemytu na terenP.narkotyku, i to w sposób powtarzający się, zorganizowany, przy braku okoliczności łagodzących, uznał, iż karą współmierną do stopnia zawinienia oskarżonego, spełniającą zadania prewencji ogólnej i szczególnej jest kara 2 lat pozbawienia wolności i grzywny w wysokości 40 stawek po 50 zł każda.
Na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.Sąd Apelacyjny orzekł nową karę łączną pozbawienia wolności i grzywny, biorąc pod uwagę bliską łączność podmiotowo -przedmiotową i czasową przypisanych oskarżonemu czynów, jak również uwzględniając zarzut apelacji prokuratora co do rażącej niewspółmierności kary łącznej pozbawienia wolności uprzednio orzeczonej przez Sąd Okręgowy.
Mimo zmiany zaskarżonego wyroku przez przyjęcie, iż czyn z pkt 3 został popełniony przez oskarżonego w jego postaci podstawowej a nie – jak w zaskarżonym wyroku – w postaci kwalifikowanej, co doprowadziło do wymierzenia za ten czyn kary łagodniejszej, Sąd Apelacyjny wymierzył nową karę łączną pozbawienia wolności, orzekając ją w wysokości wyższej aniżeli Sąd I instancji w zaskarżonym wyroku, bowiem uznał, iż apelacja prokuratora jest zasadna, gdy podnosi, że stopień społecznej szkodliwości przypisanych oskarżonemu czynów, okoliczności ich popełnienia oraz cele jakie kara powinna spełniać w zakresie prewencji szczególnej i ogólnej, nadto uprzednia karalność oskarżonego, wymagają orzeczenia kary surowszej, choć nie w wysokości proponowanej przez apelującego – 7 lat, która w okolicznościach sprawy, przy stopniu zawinienia oskarżonego jawi się jako zbyt surowa.
Na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności, na podstawie obligatoryjnego przepisuart. 63 § 1 k.k.Sąd Apelacyjny zaliczył oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 28 listopada 2012 r. do dnia 24 lutego 2014 r.
Ponieważ oskarżony nie posiada majątku ani dochodów, a jego możliwości zarobkowe w sposób istotny są ograniczone koniecznością odbycia kary pozbawienia wolności zarówno orzeczonej w niniejszej sprawie, jak i w sprawach II K 634/09 oraz II K 203/05 Sąd na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.zwolnił go od ponoszenia kosztów sądowych w sprawie, obciążając nimi Skarb Państwa.
Z powyższych względów Sąd Apelacyjny orzekł jak w wyroku.