Sąd Apelacyjnywe Wrocławiu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 27/14
Data wyroku: 2014-02-27 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Tadeusz Kiełbowicz, Stanisław Rączkowski, Edward Stelmasik
Słowa kluczowe: Narkomania
Podstawa prawna: art. 53 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii

Sygn. akt II AKa 27/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 27 lutego 2014 r.

Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie:

Przewodniczący:

SSA Edward Stelmasik

Sędziowie:

SSA Tadeusz Kiełbowicz (spr.)
SSA Stanisław Rączkowski

Protokolant:

Iwona Łaptus

przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Marka Szczęsnego
po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2014 r.
sprawyR. M. (1)oskarżonego zart. 53 ust. 2 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 kk;
L. O. (1)oskarżonego zart. 18 § 3 kkw zw. zart. 53 ust. 2 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii
z powodu apelacji wniesionej przez oskarżonych
od wyroku Sądu Okręgowego w Świdnicy
z dnia 31 października 2013 r. sygn. akt III K 85/13
I. uchyla zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoL. O. (1)i w tym zakresie przekazuje sprawę Sądowi Okręgowemu w Świdnicy do ponownego rozpoznania;
II.  zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoR. M. (1)w ten sposób, iż za czyn przypisany mu wpunkcie IIczęści rozstrzygającej na podstawieart. 53 ust. 2 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiiart. 60 § 2 kkw zw. zart. 60 § 6 pkt 2 kkwymierza mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności i 100 stawek dziennych grzywny, przyjmując równowartość jednej stawki dziennej na 20 zł;
III.  na podstawieart. 69 § 1 kkiart. 70 § 1 pkt 1 kkzawiesza warunkowo oskarżonemuR. M. (1)wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności na okres lat 5 (pięciu);
IV.  w pozostałej części zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoR. M. (1)utrzymuje w mocy;
V.  zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.M. M. (1)600 zł tytułem kosztów nieopłaconej obrony z urzędu oskarżonego w postępowaniu odwoławczym oraz 138 zł tytułem zwrotu VAT;
VI.  zwalnia oskarżonegoR. M. (1)od ponoszenia kosztów sądowych za instancję odwoławczą.

UZASADNIENIE
M. K. (1),R. B. (1)iR. M. (1)zostali oskarżeni o to, że :

I
w okresie od października 2011 roku do 9 lutego 2012 roku wZ.w woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu oraz z innymi jeszcze osobami, objętymi odrębnym postępowaniem karnym, z góry powziętym zamiarem i w celu osiągnięcia korzyści majątkowych w postaci nieustalonych kwot pieniężnych i substancji psychotropowej w postaci metamfetaminy w ilości nie mniej niż łącznie 5 gramów, co najmniej pięciokrotnie, wytwarzali metamfetaminę w ilościach nie mniejszych niż kilkanaście gramów w jednym cyklu produkcyjnym, w ten sposób, że po zakupieniu tabletekS.i(...)w aptekach i dostarczeniu ich do miejsca wytwarzania, odpakowywali je, a następnie przy użyciu odpowiednich odczynników chemicznych wytrącali z nich pseudoefedrynę i w dalszym cyklu metamfetaminę w postaci chlorowodorku, a następnie tą substancję psychotropową porcjowali i wprowadzili do obrotu poprzez przekazanie jej innej ustalonej osobie celem dalszej przez nią odprzedaży innym ustalonym i nieustalonym osobom na terenie Republiki Czeskiej;

tj. o przestępstwo określone wart. 53 ust. 2 i art. 56 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 11 § 2 k.k.iart. 12 k.k.

L. O. (1)został oskarżony o to, że :

II
w okresie od 1 maja 2011 r. do grudnia 2011 r. wW.w woj.(...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowych w postaci kwot pieniędzy w nieustalonej wysokości oraz w zamiarze abyR. M. (1)oraz inne współdziałające z nimi osoby, w tym objęte odrębnym postępowaniem karnym, dokonali czynu zabronionego polegającego na wytwarzaniu, co najmniej pięciokrotnie, substancji psychotropowej w postaci metamfetaminy w ilości, nie mniejszych niż kilkadziesiąt gramów w jednym cyklu produkcyjnym, w ten sposób, że przy użyciu odczynników z tabletek –S.i(...)wytrącali pseudoefedrynę, a w dalszym cyklu metamfetaminę w postaci chlorowodorku, swoim zachowaniem ułatwił im jego popełnienie przez wielokrotną sprzedaż tabletekS.i(...), jednorazowo po około 100 opakowań, w ilości łącznie nie mniejszej niż 1600 opakowań;

tj. o przestępstwo określone wart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii.

W wyroku z 31 października 2013 r., sygn. akt: III K 85/13, Sąd Okręgowy w Świdnicy wydał następujące rozstrzygnięcie:
Uznał oskarżonychM. K. (1),R. B. (1)iR. M. (1)za winnych popełnienia czynu, a opisanego w pkt I części wstępnej wyroku, z tym że sprecyzował jego opis w ten sposób, że ustalił, iż rolaM. K. (1)polegała na każdorazowym użyczeniu tym oskarżonym, jak i innej osobie objętej odrębnym postępowaniem karnym w Republice Czeskiej, należących do niego pomieszczeń warsztatowych i gospodarczych położonych wZ., co miało miejsce począwszy od października 2011 r., których był jednym ze współwłaścicieli, jak i na uczestniczeniu nie mniej niż jeden raz w produkcji metamfetaminy przez wyciskanie tabletek, które osoba ta objęta wskazanym wyżej postępowaniem wykorzystywał przy dalszych czynnościach w celu wytworzenia tej substancji psychotropowej, zaśR. B. (1)informowałM. K. (1)o zamiarze przybycia tam tejże osoby w tym właśnie celu, jak i również jednorazowo brał udział w wyciskaniu tych tabletek, natomiastR. M. (1)co najmniej czterokrotnie w okresie od listopada 2011 r. do grudnia 2011 r. zakupywał m.in. na polecenieJ. C.w aptece prowadzonej m.in. przezL. O. (1)wW., służący do produkcji tej substancji psychotropowej leko nazwie S.w różnych, znacznych ilościach, w jednym wypadku nie mniej niż 100 opakowań tego leku, łącznie nie mniej niż 400 opakowań, które następnie przekazywał wskazanej wyżej osobie, zajmującej się bezpośrednio jej produkcją w pomieszczeniachM. K. (1), jak i kilkakrotnie wyciskał tabletki z opakowań we wskazanym wyżej celu, a nadto wyeliminował stwierdzenie zawarte w opisie zarzucanego czynu dotyczące wprowadzania przez tych oskarżonych do obrotu metafetaminy celem dalszej jej odsprzedaży na terenie Republiki Czeskiej, ustalając tym samym, iż robiła to wskazana wyżej osoba, przy czym wszyscy oni działali z chęci osiągnięcia korzyści majątkowej, tj. zbrodni zart. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 k.k.i za to na podstawie art. 53 ust. 2 cytowanej ustawy wymierzył przy zastosowaniuart. 60 § 2 i § 6 pkt 2 k.k.R. B. (1)karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności,M. K. (1)karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, zaś na podstawie art. 53 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomaniiR. M. (1)karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności oraz wymierzył tym oskarżonym kary grzywny, a toM. K. (1)100 stawek dziennych po 20 zł każda,R. B. (1)300 stawek dziennych po 50 zł każda orazR. M. (1)100 stawek dziennych po 20 zł każda.
Uznał oskarżonegoL. O. (1)za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt II części wstępnej wyroku, z tym że skorygował łączną ilość opakowań leku(...)iS.do nie mniej niż 1400 opakowań, tj. zbrodni zart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniii za to na podstawieart. 19 § 1 k.k.w zw. zart. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, przy zastosowaniu przepisuart. 60 § 2 i § 6 pkt 2 k.k.wymierzył mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 400 stawek dziennych po 50 zł każda.
Na podstawieart. 69 § 1 k.k.iart. 70 § 1 pkt 1 k.k.wykonanie orzeczonych kar pozbawienia wolności wobecM. K. (1),R. B. (1)iL. O. (1)warunkowo zawiesił na okres próby 4 (czterech) lat.
Na podstawieart. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiorzekł nawiązki na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej, a to wobecL. O. (1)w kwocie 5.000 zł, zaśR. B. (1)w kwocie 2.000 zł.
Na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonych kar grzywien zaliczył okresy zatrzymania i tymczasowego aresztowania, a to wobecM. K. (1)od dnia 9 lutego 2012 r. do dnia 22 marca 2012 r.,R. B. (1)od dnia 9 lutego 2012 r. do dnia 13 marca 2012 r.,L. O. (1)w dniu 22 stycznia 2013 r., licząc iż jeden dzień aresztu równoważny jest dwóm dziennym stawkom grzywny,.
Na podstawieart. 70 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiorzekł przepadek i zarządził zniszczenie dowodów rzeczowych opisanych w pkt 1-27, w wykazie dowodów rzeczowych jak na karcie 1102-1103 przechowywanych w magazynie dowodów rzeczowych(...) Biura (...)wJ.oraz dowodu rzeczowego opisanego w pkt 31 wykazu, a nadto na podstawieart. 230 § 2 k.p.k.zarządził zwrot na rzeczR. B. (1)telefonu komórkowegoN. (...)oraz 7 kart SIM i 3 sztuk opakowań po kartach SIM opisanych w wykazie dowodów rzeczowych w pkt 28 i 30, oraz na rzeczM. K. (1)telefonu komórkowegoN. (...)opisanego w wykazie dowodów rzeczowych w pkt 29.
ZwolniłR. M. (1)iM. K. (1)od uiszczenia kosztów sądowych w tym opłaty zaliczając je w tej części na rachunek Skarbu Państwa, zaś na podstawieart. 2 ust. 1 i art. 3 ust. 1 ustawy o opłatach w sprawach karnychwymierzył opłaty na rzecz Skarbu Państwa, a toR. B. (1)w kwocie 1800 zł iL. O. (1)w kwocie 2300 zł oraz obciążył ich wydatkami w sprawie, a toR. B. (1)w kwocie 335,21 zł, zaśL. O. (1)w kwocie 2589,73 zł.
Zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw.M. M. (1)z Kancelarii Adwokackiej wŚ.kwotę 1328,40 zł tytułem nieopłaconych kosztów obrony z urzędu oskarżonegoR. M. (1).

Wyrok powyższy w stosunku do oskarżonychM. K. (1)iR. B. (1)uprawomocnił się jako niezaskarżony przez żadną ze stron, zaskarżyli go natomiast obrońcy oskarżonychR. M. (1)iL. O. (1).
Obrońca oskarżonegoR. M. (1)skarży wyrok w części dotyczącej wymiaru kary pozbawienia wolności wymierzonej oskarżonemu w punkcie I części rozstrzygającej i podnosi w apelacji następujące zarzuty:
1. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia poprzez ustalenie, że :
a) w okresie od października 2011 r. do grudnia 2011 r. oskarżony co najmniej czterokrotnie nabywał odL. O.lekS.i przywoził go na miejsce produkcji doZ.w znacznych ilościach, w jednym wypadku nie mniej niż 100 opakowań tego leku, łącznie nie mniej niż 400 opakowań, gdy tymczasem istnieją daleko idące wątpliwości czy oskarżony nabywał taką ilość leku w objętym aktem oskarżenia okresie, zwłaszcza, że z zeznańL. O. (1)orazR. M. (1)wynika, iż zakup 100 opakowań został dokonany w okresie wcześniejszym, objętym aktem oskarżenia postępowania toczącego się w Czechach (gdyR. M.nie znał jeszcze możliwego przeznaczenia ww. tabletek), a późniejsze zakupy miały charakter incydentalny i obejmowały niewielkie ilości leku.
b) oskarżony co najmniej kilkukrotnie wyciskał tabletki z opakowań pomagającV. H., gdy tymczasem z wyjaśnień zarówno oskarżonego, jak i współoskarżonych wynika, że oskarżony tylko raz pomagał wyciskać tabletkiV. H..
c) skala udziału oskarżonego w procederze wytwarzania metamfetaminy była znacząco większa niż pozostałych współoskarżonych, w tym pełnił on role „organizatorską” oraz obejmował swoją świadomością produkcję znacznej ilości metamfetaminy, gdy tymczasem wykonywał on jedynie pojedyncze czynności w zakresie zakupu i dostarczania tabletekS., nie kierował w żaden sposób współoskarżonymi ani nie posiadał wiedzy odnośnie ilości produkowanej przezV. H.metamfetaminy, miał zaś podstawy przypuszczać, że nie jest to ilość znaczna.
2. naruszenie prawa materialnego, a mianowicieart.18 § 3 k.k.poprzez zaniechanie jego zastosowania i przyjęcia, że wynikające z materiału dowodowego czyny oskarżonegoR. M.wypełniają w ilości znamiona pomocnictwa, nie zaś samego przestępstwa z art. 53 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, zwłaszcza w typie kwalifikowanym (ust. 2).
3. naruszenie prawa materialnego, a mianowicieart. 53 § 1 k.k.w zw. zart. 60 § 1 k.k.orazart. 19 § 3 k.k.poprzez ich niewłaściwe zastosowanie (i niezastosowanieart. 19 § 3 oraz 60 § 1 k.k.) oraz zaniechanie zastosowania wobec oskarżonego nadzwyczajnego złagodzenia kary i zawieszenia orzeczonej kary pozbawienia wolności, a co za tym idzie wadliwego orzeczenia bezwarunkowej kary pozbawienia wolności, przy czym dolegliwość orzeczonej kary znacznie przekracza stopień winy oskarżonego oraz stopień społecznej szkodliwości popełnionego przez niego czynu, zwłaszcza uwzględniwszy niewielkie – w stosunku do orzeczonej kary – dochody, jakie oskarżony otrzymał za zakup i przekazanie przedmiotowych tabletek.
Podnosząc powyższe zarzuty obrońca wnosi o:
1. zmianę skarżonego orzeczenia w skarżonej części poprzez zastosowanie wobec oskarżonego instytucji nadzwyczajnego złagodzenia kary i orzeczenie wobec oskarżonego kary dwóch lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres trzech lat.
2. zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz adwokataM. M. (1)kosztów obrony udzielonego oskarżonemu w postępowaniu apelacyjnym z urzędu, które to koszty nie zostały uiszczone nawet w części.

Obrońca oskarżonegoL. O. (1)skarży wyrok w całości i powołując się na przepisyart. 427 § 2 k.p.k.iart. 438 pkt 2 i 3 k.p.k.stawia w apelacji następujące zarzuty:
1. naruszenie przepisów prawa karnego procesowego mające wpływ na treść orzeczenia – polegające na przyjęciu odpowiedzialności karnej oskarżonegoL. O. (1)w zakresie przypisanego mu czynu, pomimo tego, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie mógł stanowić podstawy do dokonania przez Sąd następujących ustaleń:
a) iż to oskarżonyL. O. (1)wystąpił z propozycją sprzedaży znacznych ilości lekówJ. C.,
b) iż oskarżonyL. O. (1)sprzedawał lekiJ. C.po cenie o kilka złotych wyższej niż cena rynkowa za opakowanie, chcąc w ten sposób zrekompensować sobie ryzyko związane ze sprzedażą leków,
c) iżJ. C.zamawiał leki telefonicznie,
d) iżJ. C.(w przypadkach, gdy jego kierowcą byłR. M. (1)) dokonał zakupu leków od oskarżonegoL. O. (1)co najmniej 10-krotnie w ilości nie mniejszej niż 1000 sztuk,
e) iżR. M. (1)dokonał zakupu waptece (...)leków co najmniej 4-krotnie w łącznej ilości nie mniejszej niż 400 sztuk,
f) iżL. O. (1)nie zapytałJ. C.o cel zakupu przez niego większej ilości leków,
g) iżL. O. (1)jedynie na podstawie swojej wiedzy w zakresie składu chemicznego sprzedawanych leków, a także ilości sprzedanych leków wiedział o tym, że leki te zostaną zużyte przezJ. C.iR. M. (1)do produkcji metaamfetaminy,
h) iż istniały zalecenia(...) Izby (...)w zakresie ograniczenia sprzedaży w/w leków do 2 opakowań,
i) iż sprzedając lekiJ. C.iR. M. (1),L. O. (1)nie „nabijał” sprzedaży na kasę fiskalną, tym samym nie przekazywał kupującym paragonów fiskalnych sprzedanych leków; co w konsekwencji doprowadziło do błędnych ustaleń faktycznych przyjętych za podstawę wydania wyroku i mających wpływ na jego treść, a także naruszenia zasady określonej wart. 5 § 2 k.p.k.
2. naruszenie przepisów prawa karnego procesowego mające wpływ na treść orzeczenia - tj.art. 4 k.p.k.,art. 7 k.p.k.iart. 410 k.p.k.– polegające na bezkrytycznym uznaniu za całkowicie niewiarygodne dowodu z wyjaśnień oskarżonegoL. O. (1)podczas gdy, wyjaśnienia te w znacznej mierze pozostają w zbieżności z wyjaśnieniamiJ. C.iR. M. (1), uzupełniają się wzajemnie i jednocześnie zdyskredytowaniu tych wyjaśnień bez żadnej podstawy merytorycznej w zakresie wiedzyL. O. (1)co do celu zakupów leków przezJ. C., pomimo braku kontrdowodu w stosunku do tych wyjaśnień oraz braku jakichkolwiek wyjaśnień w tym zakresie złożonych przezJ. C.iR. M. (1).
3. naruszenie przepisów prawa karnego procesowego mające wpływ na treść orzeczenia – tj.art. 4 k.p.k.,art. 7 k.p.k.iart. 410 k.p.k.– polegające na uznaniu dowodów z wykazów obrotu lekami(...)iS.i dokonanych na ich podstawie zestawień sprzedaży miesięcznych w poszczególnych okresach czasu za nieprzydatne do rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie, gdy tymczasem z dowodów tych wynika:
a) iż zakupów leków(...)iS.przez klientów aptek w ilościach pomiędzy 60 a 100 opakowań nie był zjawiskiem jednostkowym, a był zjawiskiem wielokrotnie się powtarzającym, w szczególności w zakresie dotyczącym zakupu tych leków przez obywateli Czech z oczywistym celem ich wywozu do Republiki Czeskiej,
b) ilość zakupowych leków przezJ. C.w żaden sposób, patrząc w okresach miesięcznej sprzedaży, nie zawyżyła tej sprzedaży w sposób odbiegający od normalnej miesięcznej sprzedaży tych leków,
c) zakup leków(...)iS.w okresie jesienno-zimowym roku 2010/2011 mógł utwierdzać oskarżonegoL. O. (1)w przekonaniu, iż zakupy dokonywane przezJ. C.w/w leków w celu ich dalszej odsprzedaży na terenie Czech odbywały się w okresie nieobjętym aktem oskarżenia, co w konsekwencji doprowadziło do tego, że w początkowym okresieL. O. (1)o sprzedaży tych lekówJ. C.w swoich wyjaśnieniach nie wspominał, a z owego błędnego mniemania wyprowadziły go wyjaśnieniaR. M. (1)uściślające czasowo zakup leków przez w/w i przezJ. C.; co w konsekwencji doprowadziło do naruszenia zasady określonej wart. 5 § 2 k.p.k.i spowodowało nieuwzględnienie w/w okoliczności w dokonanej ocenie materiału dowodowego przez Sąd I instancji.
4. naruszenie przepisów prawa karnego materialnego, tj.art. 33 § 1 k.k.poprzez uznanie, iż liczba stawek dziennych winna wynosić 400, tj. winna być ustalona w górnej granicy ustalonej ustawą, podczas gdy liczba stawek powinna być ustalono w dolnej granicy zbliżonej do stawki minimalnej ustanowionej ustawą.
5) naruszenieart. 623 k.p.k.w zw. z art. 17 pkt 1 ustawy o opłatach sądowych poprzez ich niezastosowanie podczas gdy sytuacja rodzinna oskarżonego jak również majątkowa, a także wysokość dochodów osiąganych wspólnie z małżonką świadczy o tym, iż ponoszenie tych kosztów i opłat byłoby dla oskarżonego zbyt uciążliwe.
Podnosząc powyższe zarzuty obrońca wnosi o uchylenie zaskarżonego wyroku w części dotyczącejL. O. (1)i uniewinnienie go od popełnienia zarzucanego mu czynu.
Wnosi też o dopuszczenie dowodu z wydruków dotyczących leków(...)iS.na okoliczność ceny detalicznej brutto tych leków waptece (...), to jest w aptece, w której zakupów dokonywałJ. C.iR. M. (1).

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje.

1
Odnośnie apelacji obrońcy oskarżonegoR. M. (1)–apelacja jest częściowo zasadna. Na uwzględnienie zasługuje zarzut podniesiony w punkcie III „petitum” apelacji wraz z jedynym złożonym w niej wnioskiem o zastosowanie wobec oskarżonego nadzwyczajnego złagodzenia kary i warunkowe zawieszenie jej wykonania. Pozostałe podniesione w apelacji zarzuty są bezzasadne.

Zarzuty podniesione w punkcie 1 a i b oraz częściowo 1 c, są bezzasadne. Sąd Okręgowy prawidłowo ustalił w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, iż oskarżonyR. M. (1)podobnie jak, już prawomocnie skazaniM. K. (1)iR. B. (1), nie kwestionowali swego udziału w procesie produkcji metamfetaminy i w zasadzie zgodnie wyjaśniali co do swoich ról w zakresie wytwarzania tzw.(...). Prawidłowo ustalił też, iż każdy z nich starał się umniejszyć swoją rolę i odpowiedzialność w przypisanym im przestępstwie. Bezspornym jest, iż oskarżonyR. M. (1)przyznał się do zakupu tabletek, z których wytwarzany był narkotyk, wskazał też szacunkowo ich ilość, nadto przyznał fakt wyciskania tabletek z opakowań, w miejscu gdzie produkowana była metamfetamina. Już ta okoliczność świadczy o prawidłowości ustaleń Sądu Okręgowego również co do świadomości tego oskarżonego, iż uczestniczył w wytworzeniu znacznej ilości metamfetaminy w rozumieniuart. 53 ust. 2 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii. Prawidłowo też ustalił Sąd Okręgowy, iżR. M. (1)pomimo częściowych sprzeczności w jego wyjaśnieniach i drobnych różnic pomiędzy jego wyjaśnieniami, a wyjaśnieniami współoskarżonych, potwierdził ostatecznie swoją rolę w wytwarzaniu metamfetaminy. Jego rolę w tym procederze potwierdzili również w swoich wyjaśnieniach współoskarżeniM. K. (1)iR. B. (1).
Dokonana przez Sąd Okręgowy ocena dowodów w powyższym zakresie, nie przekracza ram określonych wart. 7 k.p.k., i w żadnym wypadku nie można jej uznać za dowolną.
Bezzasadny jest podniesiony wpunkcie 2apelacji zarzut naruszenia prawa materialnego, a mianowicieart. 18 § 3 k.k.poprzez zaniechanie jego zastosowania i przyjęcie, że wynikające z materiału dowodowego czyny oskarżonegoM.wypełniają w istocie znamiona pomocnictwa, nie zaś samego przestępstwa z art. 53 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Autor apelacji w jej uzasadnieniu podnosi, iż aby przyjąć kwalifikację z art. 53 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, oskarżony musiałby uczestniczyć w czynnościach wykonawczych, prowadzących bezpośrednio do wytworzenia gotowego produktu (metamfetaminy). Zdaniem obrońcy taka sytuacja nie miała miejsca, chociaż przyznaje on, iż oskarżony jednak brał udział w wyciskaniu tabletek. Na poparcie powyższego obrońca przytacza tezę orzeczenia Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 21 lutego 2013 r., sygn. akt: II AKa 18/13, w której jest mowa o wieloodłamowym (kilka form przestępczego zachowania) i wieloczynowym charakterze czynu określonego w art. 53 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii.
I z tak sformułowanym zarzutem nie można się zgodzić. Sąd Okręgowy prawidłowo ustalił, iż „R. B. (1),M. K. (1)iR. M. (1)znali się i współdziałali ze sobą w zakresie zarzucanego im czynu” (cytat z uzasadnienia wyroku – str. 11). Pomocnictwo jest postacią niesprawczego współdziałania, o którym traktuje przepisart. 18 § 3 k.k.Jego istotna polega na umyślnym ułatwieniu innej osobie popełnienia czynu zabronionego z zamiarem wsparcia realizacji tego czynu.
Do przyjęcia współsprawstwa (tak jak to uczynił Sąd Okręgowy w Świdnicy w rozpatrywanej sprawie), a nie pomocnictwa, wystarcza obiektywne działanie w samym wykonaniu, w ramach podziału ról uprzednio uzgodnionego (lub przeprowadzonego dopiero w toku wykonywania czynu), jeżeli każdy ze współsprawców obejmował swym zamiarem („animus auctoris”) cały zespół przedmiotowych znamion przedsięwzięcia. Rozgraniczenie pomiędzy współsprawstwem a pomocnictwem należy przeprowadzić uwzględniając łącznie elementy obiektywne i subiektywne. Od strony obiektywnej współsprawstwem jest (tak jak w niniejszej sprawie) współdziałanie i udział w wytwarzaniu metamfetaminy, a nie jedynie działanie ułatwiające wykonanie, lecz wykonanie to wyprzedzające. Od strony subiektywnej współsprawcą jest ten (tak jak w wypadku oskarżonegoM.) kto wspólnie z innymi realizuje zespół znamion i uważa czyn za własne przedsięwzięcie. Pomocnikiem jest ten kto tylko zamierza ułatwić innemu popełnienie czynu zabronionego, uważając jednak ten czyn za cudze przedsięwzięcie.
W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, iż dla rozróżnienia czy mamy do czynienia ze współsprawstwem czy pomocnictwem najbardziej istotne jest to, czy zachowanie się danej osoby stanowiło istotny układ w popełnienie przestępstwa. Z pewnością taka sytuacja nastąpiła w rozpatrywanej sprawie. OskarżonyR. M. (1)dostarczając pozostałym oskarżonym tabletki, z których wytworzono następnie metamfetaminę miał taki sam wkład w przestępczy proceder jak i pozostali współoskarżeni. Dlatego też Sąd Okręgowy w punkcie I części rozstrzygającej zaskarżonego wyroku słusznie przypisał oskarżonemuR. M. (1)współsprawstwo w popełnieniu czynu z art. 53 ust. 2 ustawy z 29 lipca 2009 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, a nie pomocnictwo w rozumieniuart. 18 § 3 k.k.
Wpunkcie 3apelacji obrońca zarzuca „naruszenie prawa materialnego, a mianowicieart. 53 § 1 k.k.w związku zart. 60 § 1 k.k.orazart. 19 § 3 k.k.poprzez ich niewłaściwe zastosowanie (i nie zastosowanieart. 19 § 3 k.k.oraz60 § 1 k.k.) oraz zaniechanie stosowania wobec oskarżonego nadzwyczajnego złagodzenia kary i zawieszenia orzeczonej kary pozbawienia wolności, a co za tym idzie wadliwego orzeczenia bezwarunkowej kary pozbawienia wolności, przy czym dolegliwość orzeczonej kary znacznie przekracza stopień winy oskarżonego oraz stopień społecznej szkodliwości popełnionego przez niego czynu, zwłaszcza uwzględniwszy niewielkie w stosunku do orzeczonej kary dochody, jakie oskarżony otrzymał na zakup i przekazanie przedmiotowych tabletek”(cytat z apelacji – strona 2).
Zarzut ten zasługuje na uwzględnienie, chociaż inna powinna być podstawa prawna zastosowania wobec oskarżonegoR. M. (1)nadzwyczajnego złagodzenia kary niż podana przez skarżącego.
W związku z tym zarzutem należy zauważyć, iż w orzecznictwie sądowym i doktrynie nie budzi wątpliwości fakt, że obraza prawa materialnego ma miejsce wtedy, gdy stan faktyczny został w orzeczeniu prawidłowo ustalony, a nie zastosowano do niego właściwego przepisu, zatem nie ma obrazy prawa materialnego (art. 438 pkt 1 k.p.k.), jeżeli wada orzeczenia jest wynikiem błędnych ustaleń faktycznych przyjętych za jego podstawę. W takim wypadku podstawą odwoławczą może być tylko zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku (art. 438 pkt 3 k.p.k.), a nie obrazy prawa materialnego. Przepisyart. 53 § 1 k.k.iart. 60 § 1 k.k.nie mają charakteru normy stanowczej (zawierającej nakaz lub zakaz określonego postąpienia), w związku z czym ich obraza w rozumieniuart. 438 pkt 1nie wchodzi w grę. Przepisart. 53 § 1 k.k.dotyczy tzw. sędziowskiego wymiaru kary i dlatego też kwestionowanie rozstrzygnięć objętych sferą swobodnego sędziowskiego uznania, możliwe jest tylko w ramach zarzutu rażącej niewspółmierności kary (tak m.in. w postanowieniu Sądu Najwyższego z 13 września 2012 r., sygn. akt: III KK 283/12, LEX 1226712).
Podobne zasady można odnieść co do stosowaniaart. 19 §2 k.k.(obrońca omyłkowo przywołałparagraf 3tego przepisu). W każdym bądź razie w rozpatrywanej sprawie nie ma potrzeby dalszych rozważań w tym zakresie skoro działanie oskarżonegoR. M. (1)zostało prawidłowo uznane za współsprawstwo (art. 18 § 1 k.k.), a nie pomocnictwo (art. 18 § 3 k.k.).
W związku z omawianym zarzutem należy zauważyć, iż Sąd Okręgowy w zaskarżonym wyroku wobec współoskarżonychM. K. (1)iR. B. (1)na podstawieart. 60 § 2 k.k.w związku zart. 60 § 6 pkt 2 k.k.zastosował nadzwyczajne złagodzenie kary i wymierzył im kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem ich wykonania. „W przypadkuR. M. (1)okolicznością obciążającą była jego uprzednia karalność i to też jak również niewątpliwie znacznie bardziej aktywna jego rola w porównaniu doR. B.iM. K.uzasadniała odstąpienie w tym wypadku od dobrodziejstwa nadzwyczajnego złagodzenia kary, a w konsekwencji warunkowego jej zawieszenia” (cytat – strona 20 uzasadnienia).
Z aktualnego zapytania o karalność (T.VI – k. 1043) wynika, iż orzeczona wobec oskarżonego w wyroku Sądu Rejonowego w Kłodzku z 11 maja 2004 r., sygn. akt: II K 251/04(...)kara samoistnej grzywny została wykonana 14 października 2005 r. Wyrokiem tegoż Sądu z 17 listopada 2009 r., sygn. akt: II K 507/08 (data prawomocności 22 grudzień 2009 r.),R. M. (1)został skazany na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności i 30 stawek po 50 zł grzywny. Karę grzywny wykonano 14 stycznia 2010 r., a wykonanie kary pozbawienia wolności zawieszono warunkowo w wyroku na okres lat 3. W związku z tym, z prawdopodobieństwem graniczącym z pewnością można uznać, iż powyższe skazanie zgodnie z treściąart. 107 § 3 k.p.k.iart. 76 § 1 i 2 k.p.k.uległy zatarciu z mocy prawa.
Ma rację również obrońca oskarżonego gdy podnosi w apelacji, iż nie sposób podzielić ustaleń Sądu „meriti” jakoby w porównaniu z rolami jakie pełnili w przestępstwie oskarżeniB.iK., rola oskarżonegoR. M. (1)była bardziej „aktywniejsza”. Obrońca słusznie podnosi, iż rola oskarżonegoM.w popełnieniu przestępstwa była taka sama jak i pozostałych oskarżonych, a odniesiona przez niego korzyść majątkowa z przestępstwa była stosunkowo niska. Należy również mieć na względzie, iż oskarżony sam zgłosił się do organów ścigania.
Mając na względzie powyższe okoliczności Sąd Apelacyjny uznał, iż zaskarżony wyrok odnośnie kar wymierzonych oskarżonym w punkcie I części rozstrzygającej, cechuje się wewnętrzną niespójnością z powodu nie skorzystania przez Sąd „meriti” wobecR. M. (1)instytucji nadzwyczajnego złagodzenia kary.
Z powyższych względów Sąd Apelacyjny uznał, iż nawet najniższa kara pozbawienia wolności wymierzona oskarżonemu za przypisany mu czyn z art. 53 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii byłaby niewspółmiernie surowa i zmienił zaskarżony wyrok w punkcie I części dyspozytywnej w ten sposób, iż na podstawie powyższego przepisu przy zastosowaniuart. 60 § 2 k.k.iart. 60 § 6 pkt 2wymierzył oskarżonemuR. M. (1)karę 2 lat pozbawienia wolności i karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych grzywny po 20 zł każda.
Jednocześnie Sąd Apelacyjny uznał, iż wobec oskarżonego mającego na utrzymaniu dwoje małoletnich dzieci i pozytywną opinię, można postawić pozytywną prognozę na przyszłość i na podstawieart. 69 § 1 k.k.iart. 70 § 1 pkt 1 k.k.zawiesił wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności na okres lat 5 (pięciu).
Tak wymierzone oskarżonemu kary pozbawienia wolności i grzywny są, zdaniem Sądu Apelacyjnego, karami sprawiedliwymi, limitowanymi stopniem winy oskarżonego i spełniają wszystkie kryteria wymiaru kary określone wart. 53 § 1 i 2 k.k.
Zmieniając wobec oskarżonegoR. M. (1)zaskarżony wyrok, Sąd Apelacyjny miał również na względzie następującą okoliczność. Nieprawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego wH. K.z 16 października 2013 r., sygn. akt: GT1/2013-1963, oskarżonyR. M. (1)został skazany na karę 7 lat pozbawienia wolności za przestępstwo zart. 283 ust. 3czeskiegokodeksu karnego. Przestępstwo z tego artykułu w czeskimkodeksie karnymzagrożone jest karą pozbawienia wolności od lat 8 do lat 12. Z treści uzasadnienia tego wyroku wynika, iż wobec oskarżonego orazJ. C.skazanego na taką samą karę, na podstawieart. 58 ust. 1, 3lit.”b” czeskiegokodeksu karnegozastosowano instytucję nadzwyczajnego złagodzenia kary. Z treści uzasadnienia tego wyroku (strona 60-61) wynika, iż Sąd czeski uznał, iż rola oskarżonegoM.w popełnieniu przestępstwa nie była znacząca i ograniczała się jedynie do przywożenia leku obywatelom czeskim, trudniących się ich przetwarzaniem i również skazanych w tym procesie.W związku z tym Sąd Apelacyjny miał na względzie, iż w wypadku uprawomocnienia się wyroku Sądu Okręgowego wH. K.jego sytuacja prawna ulegnie znacznemu pogorszeniu z tego powodu, że zostanie on dwukrotnie skazany za ten sam realny zbieg przestępstw bez możliwości ubiegania się o wydanie wyroku łącznego.
Po dokonaniu powyższych zmian, w pozostałym zakresie Sąd Apelacyjny utrzymał wobecR. M. (1)zaskarżony wyrok w mocy.

2
Odnośnie apelacji obrońcy oskarżonegoL. O. (1)–apelacja jest częściowo zasadna.

W punkcie 1„g” skarżący zarzucając obrazę przepisów prawa procesowego podnosi, iż Sąd Okręgowy w sposób dowolny przyjął, żeL. O. (1)jedynie na podstawie swojej wiedzy z zakresu składu chemicznego leków, a także ilości sprzedanych leków wiedział o tym, że leki te zostaną użyte przezJ. C.iR. M. (1)do produkcji metamfetaminy. W punkcie 2 skarżący zarzuca również, iż Sąd „meriti” bezpodstawnie zdyskredytował wiarygodność wyjaśnień oskarżonegoL. O. (1)co do przeznaczenia sprzedawanych leków pomimo braku kontrdowodu w stosunku do tych wyjaśnień.
W związku z tymi zarzutami należy zważyć, iż Sąd Okręgowy w Świdnicy przypisując oskarżonemu w punkcie II części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku czyn zart. 18 § 3 k.k.w związku zart. 53 ust. 2 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, oparł się na wyjaśnieniach oskarżonegoR. M. (1)iJ. C.. Na stronie 14 uzasadnienia znajduje się następujące stwierdzenie: „Jedynym oskarżonym, który konsekwentnie nie przyznawał się do popełnienia zarzucanego mu czynu ... byłL. O. (1).Jednakże zarówno wyjaśnieniaR. M. (1)jak i odczytaneJ. C., nie pozostawiają wątpliwości co do sprawstwa i w konsekwencji winyL. O. (1)”(cytat). Wbrew temu ustaleniu wyjaśnienia powyższych osób wcale nie wskazują jednoznacznie na winę oskarżonegoL. O. (1), a jedynie potwierdzają fakt nabywania w prowadzonej przez niego aptece lekówS.i(...).
Bezspornym w sprawie jest, iżJ. C.został przesłuchany w charakterze świadka na rozprawie w dniu 18 października 2013 r. (k.1207-1208 i 1211v-1212). W złożonych na tej rozprawie zeznaniach świadekC.nie mówi nic na temat oskarżonegoL. O. (1)i odmówił też odpowiedzi na pytanie czy kiedykolwiek kupował tabletkiS.w Polsce (k.1208). Odmówił również odpowiedzi na pytanie „czy był kiedyś w aptece wW.prowadzonej przezL. O. (1)i czy kupował tamS.lub(...)”(cytat – k. 1211v).
Po odczytaniu mu wyjaśnień złożonych 8 lutego 2012 r. w charakterze podejrzanego przed Policją Kryminalną wH. K.(k.702-707) oskarżony stwierdził jedynie, iż przyznawał się do zarzutów na procesie wH. K.i oświadczył, że nie będzie odpowiadał na pytanie Sądu, prokuratora i obrońców. Świadek nie oświadczył się czy podtrzymuje, czy też odwołuje bądź zmienia odczytane mu wyjaśnienia. W odczytanych wyjaśnieniach świadekC.ani razu nie wymienia nazwiska oskarżonegoO.podając jedynie, iż zakupywał leki dlaV. H.w aptece położonej wW., nie wskazując na to czy była to rzeczywiście apteka prowadzona przez oskarżonegoO., ani nie podając czy zakupując leki płacił za nie cenę detaliczną, czy też płacił dodatkowo kilka złotych więcej za każde opakowanie. Nie mówi też świadek czy sprzedający aptekarz wystawiał na zakupione leki paragony z kasy fiskalnej.W szczególności w tych wyjaśnieniach nie wskazuje na to, czy którykolwiek ze sprzedających mu leki aptekarzy miał świadomość do czego leki te będą służyć.
Z kolei oskarżonyR. M. (1)na rozprawie sądowej skorzystał z prawa odmowy składania wyjaśnień. Słuchany w śledztwie po raz pierwszy (k.133-134) nie mówił nic na temat oskarżonegoO.. Słuchany po raz drugi w toku śledztwa (k.421-425) oskarżony podał, iż faktycznie wszystkie szczegóły dotyczące zakupu leków od oskarżonegoO.przez świadkaC.zna od niego i nie był obecny przy ich rozmowie. Między innymi świadek zeznał: „z tego co wiem toJ.płacił temu aptekarzowi o kilka złotych więcej za każde opakowanie niż cena normalna” (cytat – k. 423). Z całokształtu tych wyjaśnień wynika, iż praktycznie wszystkie wiadomości w sprawie zakupu leków od oskarżonegoO.R. M. (1)zna z opowieściJ. C., który w żadnym fragmencie swoich zeznań nie obciążaL. O. (1). W toku przesłuchania w śledztwie oskarżonyM.zeznał m.in.: „Na mój rozum to aptekarz wiedział do czego służą takie ilościS.i godził się na to, miał z tego zarobek, a czy sprzedaż tą puszczał poza kasę, tego nie wiem.J.nic nie mówił na ten temat” (cytat – k. 424). Po odczytaniu wyjaśnień złożonych w śledztwie na kartach 423-424 oskarżonyR. M. (1)na rozprawie w dniu 13 września 2013 r. (k.1165-1167) podtrzymał je i oświadczył: „Nigdy nie przypuszczałem, że aptekarz wiedział do czego takie ilości tych tabletek służą”(cytat – k. 1165v) dodając, że ten układ międzyC.aO.zna jedynie z opowiadaniaC.. Na rozprawie sądowej oskarżonyM.wyjaśnił, iż w śledztwie „policjant z CBŚ przesłuchujący mnie zadał pytanie czy na mój rozum aptekarz wiedział,do czego te tabletki służą i ja to tylko potwierdziłem”(cytat – k. 1165v-1166). Po odczytaniu wyjaśnień ze śledztwa na karcie 1064-1050 oskarżony oświadczył, że nigdy nie było tak, „bym ja zC.wchodził do apteki gdy on kupowałS.”(cytat – k. 1167), i że nigdy nie był obecny przy rozmowieC.zO.. Na pytanie obrońcy oskarżonegoO., oskarżony stwierdził, iż nie pamięta czy gdy kupował u oskarżonegoS.„on coś wybijał na kasie”(cytat – k. 1167v) i nic nie mówi na temat czy zapłacił cenę detaliczną, czy też przepłacił za zakupiony lek.
W związku z powyższym obrońca oskarżonego słusznie zarzuca w apelacji, że zeznaniaJ. C.nic nie mówią na temat świadomości oskarżonegoL. O. (1)co do dalszego przeznaczenia sprzedawanych leków. Z kolei stwierdzenie przez oskarżonegoM., iż na jego rozum oskarżonyO.wiedział do czego służą takie ilościS.(k.424, 1165v-1166), to nie jest stwierdzenie faktu, ale subiektywnego domysłu tego oskarżonego. Z tych dowodów nie można wywieść ustalenia, w zakresie świadomości oskarżonegoL. O. (1)i przypisać mu że wiedział, iż sprzedane przez niego leki będą przetworzone na narkotyk lub taką ewentualność przewidywał i godził się na nią.
Przestępstwo z art. 53 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii można popełnić tylko umyślnie, z zamiarem bezpośrednim lub ewentualnym. W punkcie II części rozstrzygającej wyroku, Sąd Okręgowy przyjął za aktem oskarżenia, iż oskarżonyL. O. (1)działał w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Przestępstwo z art. 52 ust. 2 cytowanej ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, obejmujące znamię działania w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, można dokonać jedynie w zamiarze bezpośrednim, ze względu na działanie celowe („dolus coloratus”), wykluczony jest zatem zamiar ewentualny.
Ustalenia Sądu „meriti” o sprzedawaniu przez oskarżonego lekówS.i(...)po cenie wyższej niż cena rynkowa, nie są potwierdzone żadnym bezpośrednim dowodem. Z zeznańJ. C.nie wynika aby płacił za leki więcej, a oskarżonyR. M. (1)nigdy nie był obecny przy zakupie leków przez świadka i zarazem nie twierdzi aby kupując leki osobiście płacił za nie więcej niż wynosiła cena rynkowa.
Trafnie zarzuca też obrońca oskarżonegoL. O. (1), iż Sąd Okręgowy opisując na stronie 7 i 8 wyjaśnienia oskarżonego uzasadnienia wyroku, pominął najważniejszy element tych wyjaśnień, a mianowicie znanyL. O. (1), a wskazany przezJ. C.cel zakupu leków(...)iS.. Na rozprawie w dniu 8 października 2013 r. (k.1198-2000) oskarżonyO.wyjaśnił m.in., że pytał się obywateli Czech o powód ich nagłego zainteresowania tymi lekami i uzyskał od nich informację, że w Czechach są one dostępne tylko na receptę, a jest nimi duże zainteresowanie. W toku tego przesłuchania oskarżony oświadczył również, iż pytałJ. C.po co mu takie ilości leku, na co ten mu odpowiedział, „że pracuje w Czechach i je tam odsprzedaje z zyskiem”(cytat – k. 1199). Sąd Okręgowy w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku nie przeprowadził analizy i nie odniósł się do tej części wyjaśnień oskarżonego. Ta część wyjaśnień jest bardzo istotna dla linii obrony oskarżonego. Sąd nie ustosunkowując się do nich przypuszczalnie uznał je za niewiarygodne, ale w żaden sposób nie uzasadnił swego stanowiska w tym zakresie.
Gdyby Sąd dał wiarę tym wyjaśnieniom to co najwyżej można by mówić o winie nieumyślnej (art. 9 § 2 k.k.), co ekskulpowałoby oskarżonegoO.od popełnienia zarzucanego mu czynu. W niepublikowanym wyroku z 8 grudnia 2008 r., sygn. akt: II AKa 287/08, Sąd Apelacyjny w Lublinie wyraził następujący słuszny pogląd: „Odróżnianie świadomości nieumyślnej od zamiaru ewentualnego, choć nie należy do prostych zadań, to jednak jest możliwe. Zasadniczym podobieństwem między świadomą nieumyślnością, a zamiarem ewentualnym jest to, że w obu tych wypadkach strona intelektualna strony podmiotowej zachowania sprawcy charakteryzuje się przewidywaniem możliwości popełnienia czynu zabronionego. Różnica pomiędzy tymi dwoma odniesieniami do znamion podmiotowych czynu, leży wyłącznie po stronie woluntatywnej, która w wypadku zamiaru ewentualnego charakteryzuje się tym, że sprawca godzi się na realizację znamion strony podmiotowej czynu zabronionego, zaś w wypadku świadomości nieumyślnej, sprawca ani nie chce, ani nie godzi się na realizację tych znamion”.Jest też rzeczą oczywistą, że zamiaru sprawcy nie można się domyślać ani domniemywać. Ustalenia dotyczące zamiaru muszą być wnioskiem koniecznym.
Z powyższych względów, a w szczególności z powodu braku jednoznacznych i zdecydowanych ustaleń w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku w przedmiocie zamiaru z jakim miałby działać oskarżony uniemożliwia to Sądowi Apelacyjnemu przeprowadzenie merytorycznej kontroli odwoławczej zaskarżonego wyroku wobec oskarżonegoL. O. (1), co skutkowało jego uchylenie w tej części i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Świdnicy.
Ponownie rozpoznając sprawę Sąd Okręgowy powinien szeroko korzystać z możliwości jaką daje mu przepisart. 442 § 2 k.p.k.Konieczne wydaje się jedynie przesłuchanie oskarżonegoL. O. (1)oraz świadkówR. M. (1)iJ. C., na okoliczności związane ze świadomością oskarżonego, w tym kontekście czy ponowne postępowanie dowodowe da postawę do przypisania mu sprawstwa i winy w rozumieniuart. 9 § 1 k.k.
Sąd Okręgowy w szczególności powinien skonfrontować ze sobą świadkówM.iC.i próbować ustalić czyJ. C.faktycznie opowiadał mu o szczegółach związanych z zakupem leków, czy mówił mu o tym, że płaci za nie więcej niż cena rynkowa oraz o tym, że oskarżonyO.nie wystawia na nie paragonów fiskalnych. Istotne by było uzyskanie od świadkaM.informacji czy zapłacił oskarżonemu gdy sam kupowałS.cenę wyższą od detalicznej, i czy nie wyklucza tego, że oskarżony mógł włożyć paragon do reklamówek foliowych, do których włożył zakup. Powinno też dojść do konfrontacji tych świadków z oskarżonymL. O. (1).
Sąd Apelacyjny na podstawieart. 436 k.p.k.ograniczył rozpoznanie wniesionej apelacji tylko do powyższych uchybień podniesionych przez skarżącego uznając, iż jest to wystarczające do wydania orzeczenia, a rozpoznanie pozostałych zarzucanych uchybień byłoby przedwczesne. W każdym bądź razie Sąd Okręgowy ponownie rozpoznając sprawę powinien mieć na uwadze również i te nierozpoznane przez Sąd Apelacyjny a podnoszone przez obrońcę w apelacji uchybienia.
W przypadku konieczności sporządzenia uzasadnienia wyroku należy pamiętać aby spełniło ono wszelkie wymogi określone wart. 424 § 1 i 2 k.p.k.
Sąd Apelacyjny w żaden sposób nie przesądza przyszłego rozstrzygnięcia Sądu Okręgowego, które będzie zależeć jedynie od dokonanych przez ten Sąd ustaleń.

3
Na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.w związku zart. 634 k.p.k.iart. 17 ustawy z 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych(Dz.U. z 1983 r., nr 49, poz. 223, z późniejszymi zmianami) oskarżonyR. M. (1)został zwolniony od kosztów sądowych za instancję odwoławczą, albowiem ich uiszczenie ze względu na brak majątku i stałych dochodów byłoby dla niego zbyt uciążliwe.

O kosztach nieopłaconej obrony udzielonej oskarżonemuR. M. (1)z urzędu orzeczono na podstawieart. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. prawo o adwokaturze(Dz.U. nr 146 z 2009 r., poz. 1188, z późniejszymi zmianami) i§ 14 ust. 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz.U. nr 163, poz. 1348 z późniejszymi zmianami).