Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VII U 3147/13
Data wyroku: 2014-12-02 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Małgorzata Jarząbek
Słowa kluczowe: Renta
Podstawa prawna: art. 57 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych

Sygn. akt VII U 3147/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 2 grudnia 2014 r.
Sąd Okręgowy Warszawa - Praga w Warszawie VII Wydział Pracyi Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący: SSO Małgorzata Jarząbek
Protokolant:  protokolant sądowy Marcin Kamionowski
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 grudnia 2014 r. w Warszawie
sprawyS. B.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW.
o rentę z tytułu niezdolności do pracy
na skutek odwołaniaS. B.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW.
z dnia 1 października 2013 r., znak:(...)
- zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznajeS. B.prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy od dnia 1 lipca 2013 r. do dnia 31 grudnia 2014 r.

Sygn. akt VII U 3147/13

UZASADNIENIE
S. B., w dniu 6 listopada 2013 r. złożył, za pośrednictwem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Inspektorat wW.(dalej zwany organem rentowym), odwołanie od decyzji wymienionego organu rentowego z dnia 1 października 2013 r. dotyczącej odmowy przyznania renty z tytułu niezdolności do pracy. Ubezpieczony wniósł o uchylenie lub zmianę zaskarżonej decyzji, dopuszczenie dowodu ze złożonych dokumentów oraz zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów procesu według norm przepisanych.
W uzasadnieniu odwołania ubezpieczony podniósł, iż schorzenia na które cierpi tj. hipoglikemia, hiperglikemia oraz nadciśnienie tętnicze uniemożliwiają mu podjęcie pracy zarobkowej(odwołanie k. 2-2v a.s.).
Zakład Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW.w dniu19 listopada 2013r. zajął stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie odwołania.
W uzasadnieniu odpowiedzi organ rentowy wskazał, że ubezpieczony został w toku postępowania skierowany do Komisji Lekarskiej ZUS, która orzeczeniem z dnia 27 września 2013r. nie stwierdziła u niego niezdolności do pracy. Na tej podstawie decyzją z dnia 1 października 2013r. (znak:(...)) organ rentowy odmówił wnioskodawcy prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy(odpowiedź na odwołanie k. 15-16 a.s.).
Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:
S. B.,urodzony w dniu (...)w dniu 4 lipca 2013r. wystąpił do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Inspektorat wW.z wnioskiem o przyznanie mu świadczenia rentowego(wniosek k. 1-4 a.r.).Do wniosku ubezpieczony załączył kwestionariusz dotyczący okresów składkowych i nieskładkowych(k. 5 a.r.)wraz z dokumentami potwierdzającymi te okresy(k. 9 i nast. a.r.).
W toku postępowania wyjaśniającego odwołujący został skierowany na badanie lekarskie do Lekarza Orzecznika ZUS, który orzeczeniem z dnia 7 sierpnia 2013r. nie uznał ubezpieczonego za osobę niezdolną do pracy. W wyniku wniesionego sprzeciwuS. B.skierowany został na badanie przez Komisję Lekarską ZUS, która orzeczeniem wydanym w dniu 27 września 2013 r. również uznała ubezpieczonego za zdolnego do pracy(k. 41-42 a.r.).
W oparciu o powyższe orzeczenie organ rentowy wydał w dniu1 października 2013 r. decyzję (znak:(...))odmawiającą ubezpieczonemu prawa do świadczenia rentowego z tytułu niezdolności do pracy. W uzasadnieniu decyzji organ rentowy podniósł, że ubezpieczony nie spełnia przesłanek wynikających z przepisówustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(tekst jedn. Dz. U. z 2009 r., Nr 153, poz. 1227 ze zm.), a mianowicie stwierdzono,iż nie jest on niezdolny do pracy(k. 47-48 a.r.).
W związku z niekorzystną decyzją organu rentowegoS. B.złożył odwołanie do tut. Sądu, inicjując tym samym niniejsze postępowanie.
Sąd Okręgowy Warszawa – Praga w Warszawie dopuścił dowód z opinii biegłych sądowych lekarzy specjalistów: endokrynologa oraz diabetologa celem ustalenia, czy odwołujący się jest osobą zdolną, czy też całkowicie lub częściowo niezdolną do pracy(k. 20 a.s.).
W toku postępowania Sąd ustalił, żeS. B.posiada tytuł inżyniera mechanika, zatrudniony był jako specjalista ds. przyłączeń. U odwołującego się rozpoznano cukrzycę typu 2 leczoną insuliną, przewlekłe zapalenie wątroby typu C; stan po nieskutecznej terapii interferonem i rybowiryną, nadciśnienie tętnicze, przebyte wirusowe zapalenie wątroby typu B, stan po elektroresekcji gruczołu krokowego w 2007 r. oraz retinopatię cukrzycową obu oczu wraz ze stanem zapalenia pozagałkowym nerwu wzrokowego oka prawego.S. B.ma ponadto podwyższone parametry wątrobowe świadczące o uszkodzeniu wątroby.Choroby występujące u ubezpieczonego wymagają leczenia oraz powodują częściowe ograniczenie zdolności do pracy zarobkowej od czerwca 2013r. do grudnia 2014 r.(opinia biegłego diabetologaE. P.k. 56-59 a.s.).U odwołującego się nie występuje schorzenie, które mogłoby być oceniane przez endokrynologa(opinia biegłego endokrynologaI. B.k. 91 a.s. ).
Na rozprawie w dniu 2 grudnia 2014 r. pełnomocnik organu rentowego po zapoznaniu się z opinią biegłego endokrynologa wniósł o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego chorób wewnętrznych i diabetologii(k. 105 a.s.).
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dowodów z dokumentów zawartych w aktach sprawy i aktach rentowych. Zdaniem Sądu, powołane wyżej dokumenty, w zakresie w jakim Sąd oparł na nich swoje ustalenia są wiarygodne, wzajemnie się uzupełniają i tworzą spójny stan faktyczny. Nie były one przez strony kwestionowane w zakresie ich autentyczności i zgodności z rzeczywistym stanem rzeczy, a zatem okoliczności wynikające z treści tych dokumentów należało uznać za bezsporne i mające wysoki walor dowodowy.
Jednocześnie w toku sprawy Sąd dopuścił dowód z opinii biegłych sądowych lekarzy specjalistów z zakresu diabetologii oraz endokrynologii, celem jednoznacznego ustalenia stanu zdrowia odwołującego. Podstawę ustaleń faktycznych stanowiła opinia biegłego specjalisty z zakresu diabetologii. Sąd Okręgowy ocenił ją jako rzetelną, trafną i dostatecznie wyjaśniającą przedmiot sporu, gdyż została wydana przez specjalistęw dziedzinie schorzeń, na jakie choruje odwołujący, nadto po wnikliwej analizie aktualnych wyników badań oraz zebranej w aktach sprawy dokumentacji lekarskiej i po przeprowadzeniu badania. Opinia biegłego spełnia więc wymogi dla tego rodzaju środków dowodowych, przewidziane wart. 278 k.p.c.iart. 285 k.p.c.Brak stwierdzenia niezdolności do pracy u ubezpieczonego z przyczyn endykronologicznych pozostawał bez wpływu na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie, bowiem schorzenia powodujące uS. B.niezdolność do pracy pozostają poza zakresem tej specjalizacji.
Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd Okręgowy uznał, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy stanowi wystarczającą podstawę do wydania orzeczenia kończącego postępowanie. Z tych też względów Sąd oddalił wniosek organu rentowego o dopuszczenie dowodu z opinii innego diabetologa oraz specjalisty chorób wewnętrznych.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
OdwołanieS. B.od decyzji organu rentowego z dnia 1 października 2013 r.,(...)jest zasadne i jako takie zasługuje na uwzględnienie.
W myślart. 57 ust. 1. ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychrenta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnił łącznie następujące warunki:

1
jest niezdolny do pracy;

2
ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy;

3
niezdolność do pracy powstała w okresach składkowych wymienionych w ustawie, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów.

W treści wskazanej powyżej regulacji zostały określone warunki konieczne do powstania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. Warunki te muszą być spełnione łącznie.
Niezdolność do pracy jest kategorią ubezpieczenia społecznego łączącą się z całkowitą lub częściową utratą zdolności do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu bez rokowania jej odzyskania po przekwalifikowaniu (art. 12 ustawy).
Art. 12 powołanej wyżej ustawy rozróżnia dwa stopnie niezdolności do pracy - całkowitą i częściową. Zgodnie z ust. 3 w/w przepisu częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji. Z kolei całkowita niezdolność do pracy polega na utracie zdolności do wykonywania jakiejkolwiek pracy. Przesłanka niezdolności do jakiejkolwiek pracy odnosi się do każdego zatrudnienia w innych warunkach niż specjalnie stworzone na stanowiskach pracy odpowiednio przystosowanych do stopnia i charakteru naruszenia sprawności organizmu (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 8 grudnia 2000 roku, II UKN 134/00 i z dnia 7 września 1979 r., II URN 111/79).
Przechodząc do merytorycznej oceny zasadności złożonego przez ubezpieczonego odwołania wskazać należy, że zaskarżona decyzja organu rentowego jest nieprawidłowa, gdyż nie odpowiada rzeczywistemu stanowi rzeczy.W przedmiotowej sprawie, Sąd uwzględnił opinię wydaną przez biegłego diabetologa i uznał ją za wyczerpującą, poddającą wszechstronnej analizie stan zdrowia ubezpieczonego w odniesieniu do jego możliwości zawodowych. Wnioski zawarte w przedmiotowej opinii nie nasuwały wątpliwości, co do jej trafności, zatem brak było podstaw do dalszego prowadzenia postępowania dowodowego. Biegły są bowiem doświadczonym specjalistą z tych dziedzin medycyny, które odpowiadały schorzeniom ubezpieczonego. Opinia wydana została ponadto po zapoznaniu się z wszystkimi dokumentami leczenia przedłożonymi przezS. B..
W ocenie Sądu, biegły rzeczowo uzasadnił swoje stanowisko odnośnie zdiagnozowanych u wnioskodawcy schorzeń i ich wpływu na jego zdolność do pracy zgodnej z posiadanymi kwalifikacjami. Pomimo braku stwierdzenia niezdolności z przyczyn endokrynologicznych w obowiązującym stanie prawnym nie ma wymogu, by opinie biegłych wszystkich specjalizacji były zgodne. W przedmiotowej sprawie ustalono, iż ubezpieczony z powodu schorzeń diabetologicznych jest osobą częściowo niezdolną do pracy. Występująca u niego cukrzyca typu 2 leczona insuliną, przewlekłe zapalenie wątroby typu C; retinopatia cukrzycowa obu oczu oraz podwyższone parametry wątrobowe świadczące o uszkodzeniu wątroby powodują, iż wymaga on dalszego leczenia. Z tych też względów wnioskodawca nie ma nadal możliwości wykonywania pracy zarobkowej na poziomie posiadanych kwalifikacji od czerwca 2013 r. do grudnia 2014 r.
Zgodnie z art. 129 ust. 1. ustawy o emeryturach i rentach z FUS, świadczenia wypłaca się poczynając od dnia powstania prawa do tych świadczeń, nie wcześniej jednak niż od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek lub wydano decyzję z urzędu. Na podstawie tego przepisu ogólną zasadą prawa emerytalno-rentowego jest, że świadczenia wypłaca się na wniosek zainteresowanego, poczynając od dnia powstania prawa do świadczenia (tj. spełnienia ustawowych warunków), lecz nie wcześniej niż od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek o świadczenie. W rozważanym przypadku odwołujący złożył wniosek o przyznanie prawa do renty tytułu niezdolności do pracy w dniu 4 lipca 2013 r., a zatem zgodnie z powołanym art. 129 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r., zasadne było przyznanie świadczenia poczynając od w/w miesiąca.
Wobec powyższych okoliczności, na mocy powołanych wyżej przepisów prawa materialnego iart. 47714§ 2 k.p.c., należało orzec jak w sentencji.
z/(...).
kk