Sąd Rejonowy Wrocław Śródmieście we Wrocławiu
VI Wydział Karny
Sygnatura akt: VI W 2002/14
Data wyroku: 2014-07-23 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Paweł Chodkowski
Teza: skazujący

Sygnatura akt VI W 2002/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 23 lipca 2014 roku
Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Śródmieścia VI Wydział Karny
w składzie:
Przewodniczący SSR Paweł Chodkowski
Protokolant:  Katarzyna Kraska
po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2014 roku
sprawy przeciwkoJ. P.synowiS.iS.z domuN.
urodzonego (...)wJ.
obwinionego o to, że
w dniu 14.01.2014r. o godz. 14:50 weW.naul. (...)kierując samochodem m-kiH. (...)onr rej. (...)nie zachował szczególnej ostrożności podczas wykonywania manewru cofania wskutek uderzył w zaparkowany pojazd m-kiS. (...)onr rej. (...)powodując jego uszkodzenie i straty w mieniu na szkodęK. P. (1), czym spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym, a następnie oddalił się z miejsca zdarzenia
tj. o czyn z art. 86 § 1 kw
******************

I
uznaje obwinionegoJ. P.za winnego czynu opisanego w części wstępnej wyroku, stanowiącego wykroczenie z art. 86 § 1 kw i za to na podstawie art. 86 § 1 kw wymierza mu karę grzywny w wysokości300 (trzystu) złotych;

II
na podstawieart. 118 § 1 kpwiart. 616 § 2 kpkw zw. zart. 119 kpwobciąża obwinionego kosztami postępowania w wysokości 100 zł oraz wymierza mu opłatę w kwocie 30 zł.

UZASADNIENIE

W toku przewodu sądowego ustalono następujący stan faktyczny:

W dniu 14 stycznia 2014 roku naul. (...)weW.doszło do kolizji drogowej samochodu markiH. (...)nr rej. (...), kierowanego przezJ. P.z samochodem markiS. (...)nr rej. (...), należącego doK. P. (1).
Kierujący samochodem markiH., wykonując manewr cofania uderzył w zaparkowany samochódS. (...), po czym odjechał z miejsca zdarzenia.
Zdarzenie to obserwował z okna kamienicy, w której zamieszkuje,J. T.. Widząc je zbiegł na dół, gdzie spotkałT. G., który zamontowaną w pojeździe kamerą zarejestrował przebieg zdarzenia i numer rejestracyjny pojazdu obwinionego. Informację o tym fakcieJ. T.pozostawił za szybą oknaS. (...). Odczytała jeK. P. (1), która następnie o kolizji zawiadomiła policję.
W następstwie zderzenia samochódS. (...)uległ uszkodzeniu.
dowód:
zawiadomienie o popełnieniu wykroczeniaK. P. (1)k. 1 akt;
zeznania świadkaJ. T.k. 3 akt;
dokumentacja fotograficzna k. 10-11, 19-22 akt;
J. P.nie był karany sądownie za popełnienie przestępstwa.
dowód:
karta karna – k. 24 akt.
J. P.przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. W złożonych wyjaśnieniach potwierdził, że naul. (...)wykonywał manewr cofania, w czasie którego zjeżdżał z wysokiego krawężnika i przeciął oś jezdni. Wskazał, że mogło dojść do uderzenia przez niego w stojący na miejscu parkingowymS. (...), którego to uderzenia jednak nie zauważył.
Po złożeniu sprzeciwu od wyroku nakazowego, wniósł o dobrowolne poddanie się karze poprzez jej wymierzenie w kwocie 300 złotych wraz ze zwolnieniem od kosztów sądowych.
Ustalając stan faktyczny Sąd oparł się na treści zeznańJ. T., który był bezpośrednim świadkiem zdarzenia. Obserwował je z okna swojej kamienicy, usłyszał również moment, w którym samochód obwinionego uderzył wS. (...). Zareagował natychmiast udając się na miejsce kolizji, gdzie ustalił numery rejestracyjne pojazdu obwinionego, przekazując je następnie w formie pisemnej, pokrzywdzonej. Jego zeznania stanowią obiektywną relację przypadkowego świadka zdarzenia, znajdują potwierdzenie w zeznaniachK. P. (2), wskazującej na charakter i rozmiar uszkodzeń w jej pojeździe oraz dokumentacji fotograficznej. Powołane dowody nie zawierają żadnych sprzeczności i tworzą jednolitą całość. Również obwiniony nie kwestionował swojego udziału w zdarzeniu potwierdzając przy tym fakt przebywania w miejscu i czasie w którym do niego doszło.
Przy uwzględnieniu zatem treści korelujących ze sobą dowodów, Sąd uznał, żeJ. P.wyczerpał swoim zachowaniem dyspozycję art. z art. 86 § 1 kw.
Spowodował bowiem zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym w ten sposób, że kierując samochodem osobowym m-kiH. (...), podczas wykonywania manewru cofania nie zachował szczególnej ostrożności, uderzając w zaparkowany pojazd markiS. (...).
Przy wymiarze kary Sąd w całości uwzględnił wniosek obwinionego w zakresie jej wymiaru. Mając na względzie nagminność tego rodzaju wykroczeń na obszarze miasta, miejsce i czas jego popełnienia, rodzaj naruszonych zasad ruchu drogowego oraz sytuację finansowąJ. P.Sąd uznał, że orzeczona kara jest adekwatna do stopnia jego zawinienia i realizuje cele zapobiegawcze i wychowawcze, jak również w płaszczyźnie społecznej jej oddziaływania.
Stanowić będzie współmierną reakcję na czyn obwinionego, wyrażać będzie również naganność jego zachowania proporcjonalną do charakteru czynu, rozmiaru wyrządzonej szkody oraz właściwości i warunków osobistych obwinionego.
Orzeczenie o kosztach postępowania oparto o przepisart. 624 § 1 kpkw zw. zart. 119 kpw.