Sąd Apelacyjny w Gdańsku
V Wydział Cywilny
Sygnatura akt: V ACa 564/14
Data wyroku: 2014-11-18 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Arkadiusz Kuta, Roman Kowalkowski, Maria Sokołowska
Słowa kluczowe: Pełnomocnictwo
Podstawa prawna: art. 95§2 k.c.

Sygn. akt V ACa 564/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 18 listopada 2014 roku
Sąd Apelacyjny w Gdańsku – V Wydział Cywilny w składzie następującym:

Przewodniczący:

SSA Roman Kowalkowski

Sędziowie:

SA Maria Sokołowska
SO del. Arkadiusz Kuta (spr.)

Protokolant:

stażysta Karolina Petruczenko

po rozpoznaniu w dniu 28 października 2014 roku w Gdańskuna rozprawie
sprawy z powództwaC. W.
przeciwkoM. N. (1)
o zapłatę
na skutek apelacji pozwanego
od wyroku Sądu Okręgowego wB.
z dnia 7 maja 2014 roku, sygn. akt VIII GC 183/12

1
oddala apelację;

2
zasądza od pozwanegoM. N. (1)na rzecz powodaC. W.kwotę 2.700 (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu za drugą instancję.

Na oryginale właściwe podpisy.
Sygn. akt V ACa 564/14

UZASADNIENIE
C. W.domagał się zasądzenia odM. N. (1)kwoty 85.860 zł z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz kosztami procesu .
Pozwany zażądał oddalenia powództwa i zasądzenia kosztów procesu .
Sąd Okręgowy wB., wyrokiem z dnia 7 maja 2014 roku , zasądził odM. N. (1)na rzeczC. W.kwotę 85.860 zł z odsetkami ustawowymi od dnia 31 sierpnia 2012 roku do dnia zapłaty ; zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 7.910 zł tytułem zwrotu kosztów procesu ; obciążył pozwanego kwotą 84,09 zł tytułem zwrotu kosztów związanych ze stawiennictwem na rozprawie świadka , wyłożonych tymczasowo przez Skarb Państwa .
Ustalił Sąd Okręgowy wB., że od końca(...)strony współpracowały ze sobą - dokonywały transakcji w zakresie skupu i sprzedaży walut . Współpraca ta opierała się na ustnej umowie .R. N.- kasjerkantoru (...)należącego do pozwanego , telefonicznie zamawiał waluty w kantorze powoda(...). Dzwonił doP. K..M. S. (1)- kierowca zatrudniony przez powoda i obsługujący jego kantory , jadąc do banku wB., zabierał waluty zamówione przez kantor pozwanego i przekazywał je kasjerowi wkantorze (...), bądź odbierał zadeklarowane waluty do banku płacąc za nie w drodze powrotnej . Rozliczenia tych transakcji dokonywano niekiedy dopiero dnia następnego . W dniu 3 września 2010 roku kasjerkantoru (...)R. N.zamówił 8 tysięcy funtów , a następnie 10 tysięcy funtów . Pieniądze przygotowała kasjer kantoru powodaK. P.. Sporządziła dwarachunki o numerach (...). KierowcaM. S. (1)zawiózł łącznie 18 tysięcy funtów do kantoru pozwanego . Pieniądze odebrałR. N.. Czynności nie potwierdzono na piśmie . Transakcja miała miejsce w piątek , a zapłata miała nastąpić w poniedziałek -(...). Do rozliczenia między stronami w tym dniu jednak nie doszło . Pozwany odmówił powodowi zapłaty . Twierdził , że został okradziony przezR. N.i roszczenia kierowane powinny być do niego . Powód skierował do pozwanego przedsądowe wezwanie do zapłaty . W piśmie z dnia 5 października 2010 roku pełnomocnik pozwanego poinformował powoda , że pozwany nie uznaje jego roszczenia .
Pozwany rozwiązał umowę o pracę zR. N.bez wypowiedzenia , na podstawieart. 52 § 1 pkt 1 kodeksu pracy. Powód złożył do Prokuratury Rejonowej(...)zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa przezM. N. (1). Prokuratura umorzyła postępowanie w dniu 21 czerwca 2011 roku wskazując , że roszczenie powoda jest wprawdzie zasadne , lecz powinien on dochodzić swoich praw na drodze cywilnej . Wyrokiem z dnia 12 lutego 2013 roku Sąd Rejonowy wB.uznałR. N.za winnego tego , że w dniach(...)wB.przyul. (...)wKantorze (...),(...)(...)
Przed Sądem Rejonowym wB.toczyło się też postępowanie karne przeciwkoR. N., oskarżonemu o to ,(...)
Po dokonaniu oceny materiału dowodowego Sąd Okręgowy podkreślił , że pozwany nie kwestionował wartości roszczenia . Były zaś podstawy aby przyjąć , że między stronami doszło do zawarcia umowy sprzedaży 18 tysięcy funtów , za które pozwany powodowi nie zapłacił . Umowę zawarły w imieniu stron osoby upoważnione - w imieniu powoda pełnomocnikP. K., a w imieniu pozwanego pracownikR. N.. Co prawda pozwany zaprzeczył tej okoliczności podnosząc , żeN.takiego umocowania nie posiadał , jednak okoliczności sprawy pozwalają na przyjęcie , że umocowanie to wynika zart. 97 k.c.- osobę czynną w lokalu przedsiębiorstwa przeznaczonym do obsługiwania publiczności poczytuje się w razie wątpliwości za umocowaną do dokonywania czynności prawnych , które zazwyczaj bywają dokonywane z osobami korzystającymi z usług tego przedsiębiorstwa . Pozwany nie zaprzeczył , że w lokalu przyul. (...)wB.prowadzi kantor wymiany walut , w którym dokonuje czynności prawnych polegających na zawieraniu umów sprzedaży różnego rodzaju walut . Pozwany nie zaprzeczył też , że na stanowisku kasjera w tym lokalu zatrudniałR. N., który na co dzień w jego imieniu takie transakcje przeprowadzał ( dziennie ok. 20 - 40 ) . Pozwany nie zaprzeczył , żeN.był jego pracownikiem w dniu 3 września 2010 roku . Znaczenieart. 97 k.c.polega przede wszystkim na ochronie interesów osób dokonujących czynności prawnych z osobą czynną w lokalu należącym do przedsiębiorstwa . Ryzyko takich czynności w świetle tego przepisu ponosi osoba prowadząca przedsiębiorstwo . Wszelkie skutki prawne czynności prawnych dokonanych przez osobę czynną w lokalu , powstaną ex lege po stronie osoby prowadzącej przedsiębiorstwo , niezależnie od tego , czy jest to zgodne z jego wolą . Nie ma znaczenia , czy osoba taka faktycznie posiada umocowanie , czy też umocowania takiego nie ma albo przekracza granice umocowania . Ochrony tej klient może zostać pozbawiony jedynie w razie ustalenia , że przy zawieraniu umowy wiedział o tym , że zawiera ją z osobą nieumocowaną do takich działań , albo gdyby okoliczności wykluczały wszelką wątpliwość co do braku umocowania tej osoby .
O braku umocowania do zawarcia przezR. N.nie przesądza też podnoszona przez pozwanego okoliczność nieopłacalności dla pozwanego zawarcia takiej umowy . Powód przecież nie musi znać ani analizować przesłanek , dla których kontrahent decyduje się zakupić u niego walutę . O braku takiego umocowania nie świadczy fakt nie wydania pokwitowania . Są to okoliczności , na które powód nie miał wpływu i nie może odpowiadać za nieprawidłowe wykonywanie swoich obowiązków przez pracownika pozwanego . Jeżeli zaś chodzi o odroczone terminy płatności , to strony wielokrotnie dokonywały transakcji z odroczonym terminem płatności . W związku z tym twierdzenie pozwanego , że takie rozlicznie transakcji jest niemożliwe i nielegalne nie zasługuje na uwzględnienie , skoro w innych swoich placówkach pozwany również tak się właśnie rozliczał . ŚwiadekP. K.potwierdził ,(...)doszło do dwukrotnego zamówienia 18 tysięcy funtów i strony umówiły się , iż zapłata nastąpi(...). Kasjerka powoda wystawiła dokumenty potwierdzające sprzedaż . Transakcji między kantorami dokonywano nawet codziennie . ŚwiadekK.nieraz osobiście przywoził walutę do kantoru pozwanego i czasami był przy tym obecny pozwany . Czasami pozwany przywoził z innego swojego kantoru pieniądze na zapłatę za walutę przywiezioną z kantoru powoda .K.pozwanego poznał osobiście w dniu 24 grudnia 2007 roku wBanku (...)i to pozwany zaproponował współpracę i wtedy ustalili . że wszystkie transakcje powód ma załatwiać zR. N.. Pozwany przyznał , żeR. N.pracował u niego 15 lat i do jego obowiązków należała sprzedaż walut .R. N.potwierdził , że wszelkie transakcje z pracownikami powoda wykonywał w imieniu i na rzecz pozwanego .
Jak wynika z ustaleń Sądu Rejonowego wB.w sprawie(...), w ramach własnej działalnościR. N.zajmował się udzielaniem innym osobom kredytów , a jego działalność , określona przez sąd jako „ kantor w kantorze ” , polegała na pobieraniu od klientów pieniędzy na zakup waluty na procent i nie rozliczaniu się z nimi . W rozstrzyganej sprawie nie doszło jednak do przekazaniaR. N.pieniędzy celem zakupu waluty ale ze sprzedażą waluty . Pozwany nie wykazał , aby powód przekazywałR. N.kiedykolwiek pieniądze w walucie polskiej celem zakupienia przez niego innej waluty . Od początku procesu powód konsekwentnie podtrzymywał stanowisko , iż umowę sprzedaży 18 tysięcy funtów zawarł z pozwanym , aR. N.traktował jedynie jako pracownika pozwanego upoważnionego do zawierania w jego imieniu umów sprzedaży waluty . Pozwany nie wykazał aby powód miał wiedzę na temat tego , żeR. N.w kantorze przyul. (...)prowadził „ nielegalne i podejrzane ” transakcje - prywatne interesy .
Nagranie z monitoringu w lokalu pozwanego potwierdziło , że pracownik powodaM. S. (1)wręczył(...)rokuR. N.kopertę z funtami brytyjskimi , a także że kopertę tę następnie zabrał pozwany , który jak sam przyznał w piśmie procesowym z dnia 30 stycznia 2013 roku , wymienił je na złotówki . Na taśmie z monitoringu widać , żeM. S. (1)zabiera odR. N.pieniądze , jednak była to zapłata za poprzednią transakcję między stronami .
W ocenie Sądu Okręgowego wszystkie powyższe okoliczności świadczą o tym , że strony zawarły(...)
  umowę sprzedaży 18.000 funtów , za które pozwany nie uiścił ceny w kwocie 85.860 zł .
Apelację od opisanego wyroku złożyłM. N. (1)wnosząc o jego zmianę i oddalenie powództwa oraz zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów procesu za obie instancje , ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji .
Zarzucił skarżący naruszenie prawa materialnego -art. 97 k.c.przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie oraz sprzeczność istotnych ustaleń Sądu z zebranym w sprawie materiałem oraz niewyjaśnienie wszystkich okoliczności istotnych dla sprawy , przede wszystkim materiału zebranego w sprawie karnej(...)
W uzasadnieniu przedstawiono nadto zarzut nierozpoznania istoty sprawy „ w rozumieniuart. 386 § 1 k.p.c.” co oznaczać ma niewyjaśnienie i pozostawienie poza oceną okoliczności faktycznych stanowiących przesłanki zastosowania normy prawa materialnego będącej podstawą roszczenia .
Wywodził skarżący , że błędnie przyjęto za podstawę odpowiedzialność pozwanegoart. 97 k.c.i zasadę ryzyka , pomijając przestępczy charakter działaniaR. N.. Konstrukcja powyższego przepisu interpretowana jest co prawda w doktrynie jako pełnomocnictwo domniemane , jednakże jej przyjęcie wyłącza zupełnie odpowiedzialność osoby dokonującej czynności , która działała bez umocowania do jej dokonania . Przytoczony powyżej przepis zawiera jedynie domniemanie pełnomocnictwa , które może zostać obalone poprzez wykazanie odmiennej woli mocodawcy lub złej woli osoby powołującej się na to domniemanie . Pozwany konsekwentnie od samego początku sprawy zaprzeczał , że umocował swojego pracownikaR. N.do dokonania czynności polegającej na zamówieniu kwoty 18 tysięcy funtów , tym bardziej , że nigdy wcześniej takich wielkich kwot nie zamawiał . Zeznania pozwanego potwierdzone zostały przez przesłuchaną w charakterze świadkaM. N. (2), małżonkę pozwanego . Zeznali oni , że wszelkie transakcje walutowe pomiędzy powodem iR. N.były ich prywatnymi transakcjami . Nie zostały także potwierdzone w zapisach księgowych . Gdy pozwanemu brakowało waluty kupował ją w banku , czym zajmował się osobiście .
Z materiału dowodowego zgromadzonego w toku postępowania przygotowawczego(...)wynika , żeR. N., będąc pracownikiemKantoru (...)prowadził własne interesy - tzw. „ kantor w kantorze ” , to jest pobierał od klientów pieniądze na zakup waluty , a następnie rozliczał się z nimi w określonym terminie oczekując na korzystny kurs . Transakcje te przeprowadzał na własną rękę , zaś pieniędzmi wpłaconymi przez klientów obracał w międzyczasie dokonując kolejnych transakcji .R. N.dokonał przywłaszczenia powierzonych mu pieniędzy w kwocie 166.27 zł na szkodęM.iM. N. (1), za co został prawomocnie skazany wyrokiem Sądu Rejonowego wB.z dnia 12 lutego 2013 roku w sprawie(...)W przywłaszczonej kwocie były wyłącznie pieniądze znajdujące się w sejfie kantorowym i wśród nich nie było zakupionych przezR. N.18.000 funtów .
Powód z pewnością posiadał wiedzę o tym , że dokonywał transakcji zR. N.jako osobą prywatną , a także zdawał sobie sprawę z tego , że interesy te nie były legalne . Zastosowanie przez Sąd domniemania wynikającego zart. 97 k.c.było nieuprawnione , ponieważ klient może zostać pozbawiony ochrony wynikającej z tego przepisu w przypadku ustalenia , że przy zawieraniu umowy wiedział , że zawiera ją z osobą nie umocowaną do takich działań albo gdyby okoliczności wykluczały wszelką wątpliwość co do braku umocowania .
Pozwany podnosił także , żeR. N.nie miał upoważnienia do telefonicznego zamawiania pieniędzy . Czynności tej nie można także przypisać przymiotu czynności dokonanej w lokalu należącym do przedsiębiorstwa i jako takiej nie można udzielić ochrony zart. 97 k.c.
W zaskarżonym wyroku Sąd Okręgowy pominąć miał zapisy monitoringu załączonego do sprawy karnej(...)z których wyraźnie wynika , że(...)w kantorze pozwanego doszło do wymiany kopert pomiędzyR. N., a kierowcą powodaM. S. (1), jak również do zapisu , na którym wyraźnie widać jak o godz. 18R. N.wychodzi ze sklepu wynosząc pieniądze . Nie były to pieniądze pochodzące z zawartych transakcji kantorowych . Osoby dokonujące wymiany ukrywały przed pozwanym zawartą transakcję . Sąd nie odniósł się również do ujawnionej w procesie karnym rozmowy pomiędzyR. N., a jego konkubiną , z której wynika , iż pozwany i jego żona nie wiedzieli o współpracyR. N.z powodem.
W odpowiedzi na apelację zażądano oddalenia środka odwoławczego wniesionego przez pozwanego i zasądzenia kosztów procesu za drugą instancję .
Sąd Apelacyjny w Gdańsku ustalił i zważył , co następuje :
ApelacjaM. N. (1)okazała się bezzasadna i podlegała oddalaniu .
Najdalej idący z przedstawionych zarzutów dotyczy nierozpoznania istoty sprawy . Sąd pierwszej instancji nie jest jednak adresatem normyart. 386 § 1 k.p.c., a stanowi ona podstawę uwzględnienia zasadnej apelacji przez Sąd odwoławczy . Sąd Okręgowy wB.nie mógł zatem naruszyćart. 386 § 1 k.p.c.Zarzut nierozpoznania istoty sprawy oprzeć można natomiast naart. 386 § 4 k.p.c., uzasadniającym uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania . Jego podniesienie dotyczy jednak tylko takich przypadków gdy sąd pierwszej instancji nie rozstrzygnął sporu poddanego do rozpoznania przez strony . Sąd Okręgowy wB.nie pominął podstawy roszczeniaC. W.i założeń obrony zastosowanej przezM. N. (1). Opisał okoliczności faktyczne , z których wynikać ma , że pozwany powinien wykonać umowę zawartą w jego imieniu przezR. N., bowiem zarzut jej zawarcia przez tegoż w imieniu własnym i na własną rzecz był bezzasadny ; ocenił zebrany w sprawie materiał dowodowy , a materialną podstawę do działania przezR. N.ze skutkiem dla pozwanego widział wart. 97 k.c.

  Apelant twierdzi także , że istotne ustalenia Sądu Okręgowego wB.są sprzeczne z zebranym w sprawie materiałem dowodowym , ale natury tej sprzeczności nie wyjaśnił . Ograniczył się do opisania własnych zapatrywań na temat wybranych okoliczności sprawy , oczekując zasadniczo , że przypadki innych czynnościR. N., których defraudujący charakter opisano w prowadzonych przeciwko niemu postępowaniach karnych , wystarczą do oddalenia powództwa wytoczonego przezC. W..
Trafny okazał się natomiast zarzut naruszeniaart. 97 k.c.przez jego wadliwe zastosowanie w stanie faktycznym sprawy . Jego funkcja polega na ochronie osób dokonujących w lokalu przedsiębiorstwa czynności rutynowych , powtarzalnych , zazwyczaj na większą skalę , a zatem bez możliwości poczynienia przez klienta ustaleń odnośnie uprawnień osoby działającej w tym lokalu do dokonywania takich czynności prawnych . Normę tą stosuje się „ w razie wątpliwości ” co do umocowania osoby czynnej w lokalu przedsiębiorstwa . Takich wątpliwości w rozstrzyganej sprawie nie było . Działający w imieniu powodaP. K.zawarł umowę zR. N., którego pozwany umocował do dokonywania takich czynności . Nabycie(...)łącznie kwoty 18.000 funtów za łączną kwotę 85.860 zł pociągało za sobą skutek bezpośrednio dla mocodawcy . Podstaw dla stosowaniaart. 97 k.c.nie ma także dlatego , że domniemaniem objęte są czynności dokonywane w lokalu przedsiębiorstwa przez osobę , której obecność tam i zachowanie wskazuje na istnienie umocowania .R. N.w pozycji takiej występował względem klientów oferujących na miejscu wymianę waluty polskiej lub obcej . W rozstrzyganej sprawie doszło natomiast do zawarcia umowy telefonicznie , a ofertę składał nabywca waluty obcej .
Stanowisko Sądu odwoławczego w przedmiocie podstawy prawnej dla określenia umocowaniaR. N.do działania ze skutkiem dla pozwanego nie uzasadnia zmiany zaskarżonego wyroku , a podstawy uwzględnienia powództwa wręcz wzmacnia . Wedługart. 95 § 2 k.c.czynność pełnomocnika dokonana w granicach umocowania pociąga za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego , co w związku zart. 353 k.c.oznacza , żeM. N. (1)musi spełnić umówione świadczenie , to jest zapłacićC. W.kwotę 85.860 zł .
Sąd Apelacyjny przyjmuje za własne ustalenia faktyczne poczynione w pierwszej instancji , a zatem nie ma potrzeby ich ponownego , szczegółowego przytaczania . Trzeba tylko wskazać , że Sąd odwoławczy widzi konieczność szczególnego podkreślenia okoliczności nawiązania współpracy pomiędzyP. K., pełnomocnikiem powoda , aM. N. (1)w dniu 24 grudnia 2007 roku w siedzibiebanku (...), charakteru tej współpracy polegającej zasadniczo na obrocie walutami obcymi z zamiarem uzyskania korzystnej pozycji w transakcjach z bankami skupującymi walutę oraz oświadczenia pozwanego o umocowaniu do działania kasjeraR. N..
Udzielenie pełnomocnictwa opiera się na oświadczeniu reprezentowanego i nie wymaga przyjęcia , czyli oświadczenia woli pełnomocnika (art. 96 k.c.) .M. N. (1)oświadczenie takie złożył względemP. K., działającego zaC. W.. Udzielenie pełnomocnictwaR. N.do dokonywania transakcji walutowych z innym kantorem nie wymagało zachowania formy pisemnej lub innej szczególnej . Pełnomocnictwo to nie miało charakteru ogólnego (art. 98 i 99 k.c.) . Mogło być w każdym czasie odwołane (art. 101 k.c.) , ale pozwany oświadczenia takiego przed 6 września 2010 roku nie złożył . Wedługart. 70 k.c.umowę poczytuje się za zawartą w chwili otrzymania przez składającego ofertę oświadczenia o jej przyjęciu , w przypadku zawarcia przy wykorzystaniu środków porozumiewania na odległość ( tu – telefonicznie ) , w miejscu działania oferenta . Oferty złożone przezR. N.w dwóch telefonicznych rozmowach przeprowadzonych zP. K.
(...)roku ten przyjął niezwłocznie . Ich warunki dotyczyły żądanej waluty , ilości ( 18.000 funtów ) , ceny ( 477 zł za 100 funtów ) , dat spełnienia świadczeń przez strony ((...)dla świadczeniaC. W.i(...)dlaM. N. (1)) .
Warto w tym miejscu skazać , że wynikające zart. 95 § 2 k.c.powstanie skutków tej umowy bezpośrednio dlaM. N. (1)nie oznacza , że musiał on mieć wiedzę o jej zawarciu . Przeciwnie , wieloletnia działalnośćR. N.jako pracownika pozwanego zatrudnionego na stanowisku kasjera walutowego , umocowanego do dokonywania czynności obrotu walutami w imieniu i na rzecz pozwanego , zakładała że wobec wielości czynności prawnych dokonywanych przezR. N., pozwany nie mógł znać i nie znał okoliczności i przedmiotu każdej z nich . Pozwany przyznał także , że zakres umocowaniaR. N.był szeroki – także do dokonywania czynności z innymi kantorami , których celem było najczęściej dążenie do zgromadzenia wymaganej przez banki skupujące waluty ilości obcych pieniędzy lub uzyskanie korzystniejszego kursu wymiany ( pozwany - e-protokół z 23 stycznia 2014 roku – 1.09 ) .
Pozwany przyznawał także , że w okolicznościach opisywanych jednako również przezP. K.doszło do podjęcia współpracy pomiędzy kantorami . Poza pełnomocnikiem powoda i samym powodem , także świadkowieM. S. (1)iK. P.potwierdzali wieloletnią stałą współpracę stron . Musiała być ona oczywista także dlaM. N. (1).M. S. (1)dokonywał przecież czynności wkantorze (...)również w obecności pozwanego lub jego żony . Częstotliwość tych zdarzeń , sposób obsługi świadka ( w miejscu wydzielonym specjalnie na pomieszczenie kantoru i monitorowanym ) , czas i charakter podejmowanych tam czynności , nie mógłby pozostać bez ich zainteresowania ( e-protokół z 23 stycznia 2014 roku pozwany – 1.05.30 ; 1.06.50 ; 1.07.10 ; 1.11 ; powód – 45.55 ; 47.47 ; e-protokół z 25 kwietnia 2014 rokuP. K.53.50 ) .
W szczególności zupełnie oderwane od realiów sprawy wydają się zawarte w odpowiedzi na pozew twierdzenia o braku jakiejkolwiek współpracy pomiędzy stronami ( tak odpowiedź na pozew karta 22 ) . W relacjach z powodemR. N.zawierał transakcje wymiany walut , charakterystyczne przecież dla działalności gospodarczej pozwanego , w tym(...)w rozmiarze nie przekraczającym granic czynności jakich pozwany dokonywał . W szczególności nie widać tożsamości umowy zawartej z powodem , a czynnościamiR. N.w ramach działalności określanej w sprawie jako „ kantor w kantorze ” . Zachowania przypisane świadkowi w zakończonych sprawach karnych polegały na zaciąganiu pożyczek , przyjmowaniu pieniędzy z zastrzeżeniem ich wymiany w przyszłości na walutę , po korzystnym kursie , lub w celu ich „ inwestowania ” i wypłaty zysku wkładcy . Powód zaś wszedł w jawne , stałe kontakty gospodarcze , działając jako przedsiębiorca , z wykorzystaniem pracy swoich podwładnych , a transakcje(...)potwierdzają dwa dołączone do pozwu rachunki . Bez wątpienia czynności dokonane wówczas nie polegały na świadczeniu przezR. N.usług spekulacyjnych czy zaciągnięciu przez niego pożyczek .
Pozwany przez wiele lat zatrudniałR. N.pozostawiając podwładnemu szeroki zakres kompetencji . Teraz oczekuje , że kontrahenci poniosą skutki działań jego pracownika i pełnomocnika dokonanych(...)Sam pozwany przecież twierdził , że skala transakcji dokonanej(...)nie była nadzwyczajna . Przeciwnie , ilość waluty , którą sprzedał w tym dniu w banku nie budziła jego zastrzeżeń ( e-protokół z 23 stycznia 2014 roku pozwany – 1.51 – 1.56 ) .
Oczywiście trafne jest stwierdzenie z uzasadnienia apelacji , że wśród zagarniętych przezR. N.z sejfukantoru (...)środków nie było 18.000 funtów otrzymanych od powoda . Przecież środki teR. N.przekazał(...)pozwanemu i zostały one wymienione w banku na złotówki . Można mieć najwyżej wątpliwości czy uzyskana przez pozwanego w banku równowartość kwoty 18.000 funtów znajdowała się w sejfie , ale dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczność ta ma drugorzędne znaczenie . Potwierdzenie tej tezy oznaczałoby jedynie , że w postępowaniu karnym(...)zapadło orzeczenie prowadzące do skompensowania pozwanemu straty wywołanej obowiązkiem zwrotu na rzecz powoda kwoty 85.860 zł .
Ponadto nieuzasadnione są zarzuty nielegalnego charakteru czynności wymiany walut pomiędzy stronami procesu . Stawiający je pozwany sam przyznawał , że z braku wystarczającej ilości własnej waluty korzystał z pomocy innych kantorów ( pozwany - e-protokół z 23 stycznia 2014 roku – 1.03.30 ; 1.08.10 ; 2.01 ) .
Zagadnienia odroczenia terminu zapłaty , jako ukształtowanej z czasem praktyki w relacjach stron i pozostającej w związku z tym kwestii wymiany paczek pomiędzyM. S. (2)iR. N.oraz braku pokwitowań wyjaśnił w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd Okręgowy . Nowych okoliczności apelant nie przedstawił .
W tym stanie rzeczy , na mocyart. 385 k.p.c., apelacjęM. N. (1)oddalono .
O kosztach procesu za drugą instancję postanowiono na podstawieart. 98 §§ 1 i 3 k.p.c.w związku zart. 391 § 1 k.p.c.oraz przy zastosowaniu §§ 6 pkt 6 i 13 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie / … / ( tekst jednolity z 2013 roku - Dziennik Ustaw pozycja 461 ) . Powód złożył odpowiedź na apelację domagając się jej oddalenia i zasądzenia kosztów zastępstwa procesowego świadczonego w tym postępowaniu . Apelację oddalono . Skarżący uległ w postępowaniu apelacyjnym w całości , a zatem spoczywa na nim obowiązek zwrotu kosztów poniesionych przez przeciwnika .