Sąd Okręgowy w Gliwicach
VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VIII U 1342/14
Data wyroku: 2014-12-08 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Janina Kościelniak
Słowa kluczowe: Emerytura Wcześniejsza
Podstawa prawna: art. 184  w zw. z art. 32 ustawy z dnia 17.12.1998r.  o emeryturach i rentach z funduszu ubezpieczeń społecznych

Sygn. aktVIII U 1342/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 8 grudnia 2014 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący:

SSO Janina Kościelniak

Protokolant:

Kamila Niemczyk

po rozpoznaniu w dniu8 grudnia 2014 r. w Gliwicach
sprawyJ. G.(G.)
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wZ.
oprawo do emerytury
na skutek odwołaniaJ. G.
od decyzjiZakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wZ.
z dnia29 kwietnia 2014 r.nr(...)

1
zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje ubezpieczonemu prawo do emerytury począwszy od 1 marca 2014 r.,

2
zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wZ.na rzecz ubezpieczonegoJ. G.kwotę 60 zł (sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa adwokackiego.

(-) SSO Janina Kościelniak
Sygn. akt. VIII U 1342/14

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 29.04.2014 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wZ.odmówił ubezpieczonemuJ. G.(G.) prawa do emerytury w oparciu oart. 184 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(tekst jednolity: Dz. U. z 2009 r., nr 153, poz. 1227) w związku z§ 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.02.1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. z 1983 r., nr 8, poz. 43 ze zm.), ponieważ nie udowodnił on 15-letniego okresu pracy w szczególnych warunkach, wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, a jedynie 8 lat i 1 miesiąc. ZUS nadmienił również, że skarżący wykazał staż sumaryczny okresów składkowych i nieskładkowych wynoszący 26 lat, 8 miesięcy i 16 dni.
Z powyższą decyzją nie zgodził się ubezpieczony. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że posiada ponad 15-letni staż pracy wykonywanej w warunkach szczególnych, przedkładając jednocześnie zaświadczenie z dnia 11.02.2014 r., wystawione przez(...) S.A.OddziałKopalnia (...).
Odpowiadając na odwołanie ZUS wniósł o jego oddalenie, argumentując jak w zaskarżonej decyzji. W szczególności organ rentowy wyjaśnił, że nie znalazł podstaw by zaliczyć do stażu pracy wykonywanej w warunkach szczególnych zatrudnienie ubezpieczonego przypadające od 16.07.1976 r. do 16.09.1984 r. na stanowisku kierowcy ciągnika na powierzchni, z uwagi na brak świadectwa pracy potwierdzającego szczególny charakter wówczas wykonywanej przez niego pracy.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny :
Ubezpieczonyurodził się (...), a 60 lat ukończył 9.12.2013 r. W dniu 19.03.2014 r. złożył wniosek o emeryturę w wieku niższym niż 65 lat z tytułu zatrudnienia w szczególnych warunkach.
Skarżący na dzień 1.01.1999 r. legitymuje się ponad 25-letnim stażem okresów składkowych i nieskładkowych. Ubezpieczony nie jest członkiem OFE.
ZUS zaliczył skarżącemudo stażu pracy wykonywanej w warunkach szczególnych 8 lat i 1 miesiąc, co obejmuje następujące okresy zatrudnienia skarżącego wKWK (...)wZ.:

-

od 17.09.1984 r. do 3.10.1988 r. jako konserwator maszyn i urządzeń przeróbki mechanicznej węgla,

od 4.10.1988 r. do 30.04.1989 r. jako górnik ładowacz pod ziemią,

od 1.05.1989 r. do 12.05.1993 r. jako ślusarz pod ziemią.

Za w/w okresy pracyKWK (...) S.A.OddziałKWK (...)wZ.wystawiła skarżącemu świadectwa wykonywania prac w szczególnych warunkach.
Organ rentowy nie uwzględnił natomiastprzy obliczaniu stażu pracy wykonywanej w warunkach szczególnych zatrudnienia od 16.07.1976 r. do 16.09.1984 r. wKWK (...)wZ., na stanowisku kierowcy ciągnika na powierzchni z powodu braku przedłożenia za w/w okres świadectwa pracy wykonywania w warunkach szczególnych.
W okresie spornym tj.od 16.07.1976 r. do 16.09.1984 r.odwołujący w związku ze swoim zatrudnieniem wKWK (...)wZ.pracował w charakterze kierowcy ciągnika na powierzchni. W/w oddział transportu dysponował ciągnikami m.in.firmy (...)w liczbie 5 oraz ciągnikami większych gabarytów w liczbie 2. Do zakresu obowiązków kierowców ciągników zatrudnionych w tym oddziale należał odbiór z bocznicy kolejowej na tzw. „placu drzewnym” materiałów budowlanych, a następnie ich rozwóz do oddziału budowlanego, gdzie składano te materiały oraz „pod szyb”. W okresie spornym, skarżący stale i w pełnym wymiarze czasu pracy woził ciągnikiem: cement, wapno-zapakowane w worki, piasek, drzewo, muł, a także metalowe obudowy. Zasadniczo odwołujący nie rozładowywał ciągnika, nie uczestniczył też w załadunku, byli za to odpowiedzialni specjalnie do tego wyznaczeni pracownicy. Jedynie incydentalnie skarżący pomagał wyładować materiały, w razie gdy np. jeden z ładowaczy zasilających zespół odpowiedzialny za rozładunek był niepełny.
W związku z zatrudnieniem w okresie od 16.07.1976 r. do 16.09.1984 r. wKWK (...)wZ.ubezpieczonemu wydano zaświadczenie pracy z dnia 11.02.2014 r., wystawione przez(...) S.A.OddziałKopalnia (...)wZ.. W dokumencie tym stwierdzono, że ubezpieczony w związku z zatrudnieniem w w/w zakładzie pracy był zaszeregowany na następujących stanowiskach:

-

od 16.07.1976 r. do 16.09.1984 r.jako kierowca ciągnika na powierzchni,

od 17.09.1984 r. do 3.10.1988 r. jako mechanik operator na powierzchni,

od 4.10.1988 r. do 30.04.1989 r. jako ładowacz pod ziemią,

od 1.05.1989 r. do 12.05.1993 r. jako ślusarz pod ziemią.

Jak wynika z akt osobowych skarżącego, tj. kardeksu, skarżący w okresie od 16.07.1976 r. do 16.09.1984 r. pracował na kopalni jako kierowca ciągnika na powierzchni w oddziale MT.
Sąd ustalił stan faktyczny w oparciu o: akta organu rentowego; akta osobowe ubezpieczonego za okres jego zatrudnienia w(...) S.A.KWK ”S.-M.” od 16.07.1976 r. do 12.05.1993 r. (vide k. 10 a.s.), zaświadczenie(...) S.A.OddziałKWK (...)z dnia 11.02.2014 r. (vide k. 4 a.s.), zeznania świadków w osobachA. B.(vide k. 26 a.s.),J. P.(vide k. 26 a.s.); wyjaśnienia ubezpieczonego (vide k. 17 a.s.) oraz zeznania ubezpieczonego (vide k. 26 a.s.).
Sąd uznał zebrany w sprawie materiał dowodowy za spójny i kompletny, a przez to mogący stanowić podstawę dla poczynienia rzetelnych ustaleń oraz wydania orzeczenia opartego na faktach. W szczególności za wiarygodne Sąd uznał zeznania świadków w osobachA. B.orazJ. P., którzy pracowali z odwołującym w okresie spornym w tym samym oddziale, a jeden z nich tak jak skarżący wykonywał czynności kierowcy ciągnika na powierzchni, co pozwala przyjąć, że w/w dysponują dostateczną wiedzą w przedmiocie rodzaju i zakresu wykonywanych przez ubezpieczonego prac.
Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie ubezpieczonego zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie zart. 184 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(tekst jednolity: Dz. U. z 2009 r., nr 153, poz. 1227) ubezpieczonym urodzonym po dniu 31.12.1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli:
1) okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat - dla kobiet i 65 lat - dla mężczyzn oraz

2
okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27.

Stosownie do treści ust. 2 w/w przepisu emerytura, o której mowa w ust. 1, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa.
W zakresie określenia wieku emerytalnego, o którym mowa w art. 32 ust. 1 w/w ustawy, rodzajów prac lub stanowisk oraz warunków, na podstawie których ubezpieczonym przysługuje prawo do emerytury art. 32 ust. 4 odsyła do uregulowańRozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.02.1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. z 1983 r., nr 8, poz.43 ze zm.).
W myśl § 3 i 4 powoływanego rozporządzenia, pracownik który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w załączonym do rozporządzenia wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki:
1. osiągnął wiek emerytalny wynoszący: 60 lat dla mężczyzn
2. ma wymagany 25 - letni okres zatrudnienia, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach.
Zgodnie z treścią § 2 ust. 1 i 2 w/w rozporządzenia, okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w tym akcie prawnym są okresy, w których praca w szczególnych warunkach jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy. Okresy pracy, o których mowa w ust. 1, stwierdza zakład pracy, na podstawie posiadanej dokumentacji, w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach, wystawionym według wzoru stanowiącego załącznik do przepisów wydanych na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia, lub w świadectwie pracy.
Natomiast jak stanowi § 1, ust. 1 i 2 rozporządzenie stosuje się do pracowników wykonujących prace w szczególnych warunkach, wymienione w § 4-15 rozporządzenia orazw wykazach stanowiących załącznik do rozporządzenia, zwanych dalej "wykazami". Właściwi ministrowie, kierownicy urzędów centralnych oraz centralne związki spółdzielczew porozumieniu z Ministrem Pracy, Płac i Spraw Socjalnych ustalają w podległychi nadzorowanych zakładach pracy stanowiska pracy, na których są wykonywane pracew szczególnych warunkach, wymienione w wykazach A i B.
Z kolei treści wykazu A, dział VIII, poz. 3 stanowiącego załącznik do w/w rozporządzenia wynika, że „prace kierowców ciągników, kombajnów lub pojazdów gąsienicowych”, stanowią prace wykonywane w warunkach szczególnych.
Jedyną okolicznością sporną w niniejszej sprawie pozostawał fakt posiadania przez ubezpieczonego 15-letniego okresu pracy wykonywanej w warunkach szczególnych.
Jak wynika z postępowania dowodowego odwołujący w okresie spornym, tj. od16.07.1976 r. do 16.09.1984 r.w związku ze swoim zatrudnieniem wKWK (...)wZ.w dziale transportu, stale i w pełnym wymiarze czasu pracy przewoził materiały budowlane ciągnikiem. Skarżący zasadniczo nie uczestniczył w czynnościach załadunku i rozładunku przewożonych materiałów, zajmowali się tym wyznaczeni do tego pracownicy. Ewentualne czynności z tym związane podejmował jedynie incydentalnie. Mając powyższe na uwadze, zasadnym jest przyjęcie, iż odwołujący wykonywał pracę w rozumieniu powoływanego uprzednio rozporządzenia Rady Ministrów z 7.02.1983 r., wymienioną w wykazie A, dziale VIII, poz. 3.
Bez znaczenia pozostaje przy tym okoliczność, iż skarżący nie posiada za okres sporny świadectwa pracy wykonywania w warunkach szczególnych. W postępowaniu odwoławczym przed Sądem, nie obowiązują bowiem ograniczenia dowodowe jakie występują w postępowaniu o świadczenia emerytalno - rentowe przed organem rentowym, a Sąd może ustalić okoliczności mające wpływ na prawo do świadczeń lub ich wysokość jak: okresy zatrudnienia, w tym wykonywanie pracy w warunkach szczególnych, za pomocą wszelkich środków dowodowych, przewidzianych wkodeksie postępowania cywilnego(por. uchwała Sądu Najwyższego z 10 marca 1984r. III UZP 6/84, uchwała Sądu Najwyższego z 21 września 1984r. III UZP 48/84, wyrok Sądu Najwyższego z 7 grudnia 2006r., I UK 179/06, LEX nr 342283). I tak Sąd w oparciu o akta osobowe ubezpieczonego w tym m.in. zapis w kardeksie, gdzie odnotowano pracę odwołującego w charakterze kierowcy ciągnika w okresie spornym, a także wiarygodne zeznania świadków ustalił, że od 17.09.1974 r. do 16.07.1984 r. skarżący stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał czynności kierowcy ciągnika na powierzchni.
W zakresie ostatecznego wymiaru stażu pracy wykonywanej w warunkach szczególnych udokumentowanego przez ubezpieczonego wskazać należy, że pracownicy zatrudnieni przy pracach z wykazu B mogą przejść na emeryturę na warunkach przewidzianych (w § 5-8a rozporządzenia z dnia 7 lutego 1983r.) dla prac wymienionych w tym wykazie,a w przypadku niespełnienia takich warunków- mogą uzyskać prawo do emerytury na tych samych warunkach, co pracownicy zatrudnieni przy pracach z wykazu A (przewidzianych w § 4 w/w rozporządzenia).
Powyższe jest istotne w niniejszej sprawie, albowiem, prace wykonywane przez skarżącego, a zakwalifikowane przez ZUS jako prace w rozumieniu rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.02.1983 r. zostały wymienione zarówno w wykazie A, tj. okresy pracy od 4.10.1988 r. do 30.04.1989 r. oraz od 1.05.1989 r. do 12.05.1993 r. jak i w wykazie B, tj. okres od 17.09.1984 r. do 3.10.1988 r. Dopuszczalnym jest zatem doliczenie do okresów wykonywania przez odwołującego prac wymienionych w wykazie A takich jak praca górnika ładowacza pod ziemią, ślusarza pod ziemią oraz kierowcy ciągnika na powierzchni, okresu pracy figurującej w wykazie B powoływanego rozporządzenia, tj. pracy konserwatora maszyn i urządzeń przeróbki mechanicznej węgla.
Reasumując, Sąd uznał, że po zsumowaniu okresu pracy ubezpieczonego wykonywanej w warunkach szczególnych uznanego przez ZUS z okresem spornym zaliczonym przez Sąd do stażu pracy wykonywanej w warunkach szczególnych, odwołujący wykazał wymagany 15-letni staż pracy wykonywanej w warunkach szczególnych, a tym samym spełnił wszystkie warunki uprawniające go do nabycia prawa do emerytury w obniżonym wieku emerytalnym 60 lat.
Biorąc wszystkie powyższe względy pod uwagę Sąd Okręgowy na mocyart. 47714§ 2 k.p.c.uwzględnił odwołanie i zmienił zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznał ubezpieczonemu prawo do emerytury począwszy od 1.03.2014 r., orzekając jak w punkcie pierwszym wyroku. Z kolei w punkcie drugim zasądził od organu rentowego na rzecz ubezpieczonego kwotę 60 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa adwokackiego.
SSO Janina Kościelniak