Sąd Okręgowy w Gliwicach
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 355/14
Data wyroku: 2014-07-25 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Marcin Schoenborn, Kazimierz Cieślikowski, Grzegorz Kiepura
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Mieniu
Podstawa prawna: art. 288 § 1 kk i in.

Sygnatura akt VI Ka 355/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia25 lipca 2014r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący SSO Kazimierz Cieślikowski
Sędziowie SSR del. Marcin Schoenborn
SSO Grzegorz Kiepura (spr.)
Protokolant Sylwia Sitarz
przy udziale Jolanty Mandzij
Prokuratora Prokuratury Okręgowej
po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2014 r.
sprawyA. D.(D.)ur. (...)wZ.
synaM.iR.
oskarżonego zart. 288§1 kkw zw. zart. 64§1 kk,art. 270§1 kkw zw. zart. 12 kk
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Zabrzu
z dnia 14 lutego 2014 r. sygnatura akt II K 332/13
na mocyart. 437 kpk,art. 438 kpk,art. 624 § 1 kpk

1
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że przyjmuje, iż czynu przypisanego w punkcie 1 oskarżony dopuścił się będąc uprzednio skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Zabrzu z dnia 27.07.2007r. sygn. akt II K 528/07 między innymi za umyślne przestępstwo podobne zart. 288 § 1 kkna karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w ramach kary łącznej orzeczonej tymże wyrokiem w wymiarze 1 roku pozbawienia wolności w okresach od 29.06.2006r. do 30.06.2006r., od 28.03.2007r. do 27.07.2007r., od 30.11.2007r. do 18.01.2008r., od 15.04.2009r. do 26.10.2009r. ;

2
w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

3
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokataC. A.kwotę 516,60 zł (pięćset szesnaście złotych i sześćdziesiąt groszy) obejmującą kwotę 96,60 zł (dziewięćdziesiąt sześć złotych i sześćdziesiąt groszy) podatku VAT, tytułem zwrotu nieuiszczonych kosztów obrony oskarżonego z urzędu w postępowaniu odwoławczym;

4
zwalnia oskarżonego od zapłaty kosztów sądowych postępowania odwoławczego, obciążając wydatkami Skarb Państwa.

VI Ka 355/14

UZASADNIENIE
Apelację od wyroku wywiódł obrońca oskarżonego, który podniósł zarzut rażącej niewspółmierności wymierzonej oskarżonemu kary przejawiającej się w jej bezwzględnym łącznym wymiarze 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności. W oparciu o podniesiony zarzut odwołujący się wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wymierzenie oskarżonemu kary 1 roku pozbawienia wolności za czyn zart. 288 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kkoraz kary 3 miesięcy pozbawienia wolności za czyn zart. 270 § 1 kkw zw. zart. 12 kki wymierzenie oskarżonemu kary łącznej 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 5 lat.
Apelacja okazała się bezzasadna jednak konsekwencją jej wniesienia musiała być zmiana zaskarżonego wyroku co do czynu przypisanego oskarżonemu w pkt I wyroku w zakresie opisu działania w warunkach recydywy (art. 64 § 1 kk). Wymierzając oskarżonemu karę 1 roku pozbawienia wolności za przestępstwo zart. 288 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kkoraz karę 6 miesięcy pozbawienia wolności za przestępstwo zart. 270 § 1 kkw zw. zart. 12 kksąd rejonowy miał w polu widzenia ustawowe dyrektywy wymiaru kary określone wart. 53 i nast. kk(k. 248-249). Obie kary jednostkowe, wymierzone w dolnych granicach ustawowego zagrożenia, odzwierciedlają tak stopień zawinienia, jak i stopień społecznej szkodliwości czynów przypisanych oskarżonemu, dlatego też nie mogą być uznane za kary niewspółmierne i to w stopniu rażącym. Z kolei kara łączna 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności w należyty sposób uwzględnia związek podmiotowo-przedmiotowy między obu czynami. Wbrew wywodom apelacji oskarżony nie okazał skruchy, ani nie dokonał negatywnej oceny swojego zachowania, w każdym razie nie wynika to z treści jego wyjaśnień (k. 91-93, 101-102, 200-201). Obrońca przecenia znaczenie przyznania się oskarżonego do winy w sytuacji gdy oskarżony wraz z pozostałymi sprawcami zostali zatrzymani bezpośrednio po dokonaniu przestępstwa zart. 288 § 1 kk. Nie należy też zapominać, iż po zatrzymaniu oskarżony podawał się za inną osobę, a zatem trudno uznać, iż współpracował z „organami wymiaru sprawiedliwości”, jak wywodzi w apelacji obrońca. Sąd pierwszej instancji słusznie uznał, iż warunkowe zawieszenie wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności nie byłoby wystarczające dla osiagnięcia wobec sprawcy celów kary, a w szczególności zapobieżenie powrotowi do przestępstwa. Oskarżony był uprzednio wielokrotnie karany, w tym za umyślne przestępstwa podobne, jest zatem sprawcą niepoprawnym, wymagającym oddziaływań wychowawczo-resocjalizacyjnych w warunkach izolacji penitencjarnej. W świetle prawidłowych ustaleń faktycznych uwzględnienienie przez sąd rejonowy powództwa cywilnego było zasadne. Sąd odwoławczy skorygował jedynie rozstrzygnięcie z pkt 1 zaskarżonego wyroku w zakresie dotyczącym opisu recydywy zart. 64 § 1 kkw sposób odpowiadający brzmieniu tegoż przepisu, w pozostałej zaś części wyrok jako słuszny, utrzymał w mocy. Rozstrzygnięcie o kosztach sądowych postępowania odwoławczego ma swoje uzasadnienie w treściart. 624 § 1 kpk.
Z tych względów orzeczono jak na wstępie.