Sąd Okręgowy w Gliwicach
V Zamiejscowy Wydział Karny
Sygnatura akt: V Ka 299/14
Data wyroku: 2014-07-24 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Janusz Chmiel, Sławomir Klekocki, Lucyna Pradelska-Staniczek
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Czci I Nietykalności Cielesnej
Podstawa prawna: art. 438 pkt 2 i 3 kpk

Sygn. akt V  Ka 299/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia  24 lipca 2014  r.

Sąd Okręgowy w Gliwicach

    V   Wydział Karny Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku

w składzie:
Przewodniczący:SSO Janusz Chmiel
Sędziowie:SSO Sławomir Klekocki (spr.)
SSO Lucyna Pradelska- Staniczek
Protokolant:  Monika Brzoza
w obecności - - -
po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2014 r.
sprawy:

1.T. W.

córkiS.iT.

ur. (...)wK.

oskarżonej o przestępstwo zart. 212 § 1 kk

2.J. K./K.-K./

córkiP.iW.

ur. (...)wB.

oskarżonej o przestępstwo zart. 212 § 1 kk

na skutek apelacji wniesionej przez pełnomocnika oskarżycielki prywatnej
od wyroku Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim
z dnia 10 lutego 2014r. sygn. akt II K 957/12
I. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok, uznając apelację za oczywiście bezzasadną;
II. zasądza od oskarżycielki prywatnej na rzecz Skarbu Państwa wydatki za postępowanie odwoławcze w kwocie 20 /dwadzieścia/ złotych oraz obciąża ją opłatą za II instancję w kwocie 60 /sześćdziesiąt/ złotych.
Sygn. akt V Ka 299/14

UZASADNIENIE
T. W.iJ. K.zostały oskarżone o to, że
- sporządziły w porozumieniu z osobami trzecimi oświadczenie, dotycząceB. S., które odczytała na Radzie Pedagogicznej dnia 27 lutego 2012 r.T. W., zaś PaniJ. K.opatrzyła treścią i własnym podpisem listę obecności nauczycieli. Treść tego oświadczenia pomówiła ją o to, że formułuje bezpodstawne zarzuty wobec dyrektora placówki i nauczycieli, że podważa wykształcenie pracowników, ich kompetencje i konkretne działania grona pedagogicznego, a zatem o takie postępowanie, które mogłoby narazić ją na utratę zaufania niezbędnego do wykonywania przez nią zawodu nauczyciela, tj. czynu zart. 212 § 1 kk.
Wyrokiem z dnia 10 lutego 2014 r. Sąd Rejonowy w Wodzisławiu Śląskim na podst.art. 414 § 1 kpkw zw. zart. 17 § 1 pkt 2 kpkuniewinnił obie oskarżone od popełnienia zarzucanego im czynu. Zasądził od oskarżycielki prywatnejB. S.na rzecz oskarżonychT. W.iJ. K.po 648 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego oraz obciążył oskarżycielkę prywatną zryczałtowanymi wydatkami postępowania w wysokości 300 zł.
Apelację od tego wyroku wniósł pełnomocnik oskarżycielki prywatnej który zaskarżył wyrok w całości zarzucając :
1. obrazę przepisów postępowania, która miała istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku, tj.:
a/art. 7 kpkpoprzez ocenę materiału dowodowego w sposób sprzeczny z zasadami logiki i doświadczenia życiowego, wyrażający się przede wszystkim w dokonywaniu ustaleń dowolnych nie popartych żadnymi obiektywnymi dowodami w zakresie kompetencji rady pedagogicznej, a tym samym zakresu spraw rozpoznawanych przez ten organ kolegialny;
2. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku, który miał istotny wpływ na jego treść, a wynikający z przyjęcia, iż:
a/ treść oświadczenia przygotowanego przez oskarżone nie naraża pokrzywdzoną na utratę zaufania potrzebnego dla danego stanowiska, zawodu lub rodzaju działalności podczas gdy w oświadczeniu zarzuca się jej zachowania niemoralne i nieetyczne naruszające Kodeks Etyczny Nauczycieli;
b/ zarzuty zawarte w oświadczeniu okazały się prawdziwe podczas, gdy kontrole przeprowadzone w placówce wykazały szereg nieprawidłowości;
c/ rada pedagogiczna jest organem mającym kompetencje do rozwiązania prywatnych sporów między nauczycielami, podczas gdy organ ten może wypowiadać się wyłącznie w zakresie realizacji zadań szkoły dotyczących kształcenia, wychowania i opieki co wynika wprost z treściart. 40 ust. 1, ustawy o systemie oświatyoraz kompetencji określonych w art. 41 i 42 cytowanej ustawy;
d/ zniesławienie nie było publiczne, podczas gdy odczytane było względem całego grona pedagogicznego obecnego w radzie pedagogicznej.
W oparciu o w/w zarzuty apelujący wnosił o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi i instancji do ponownego rozpoznania.
Sąd Okręgowy zważył co następuje :
Apelacja pełnomocnika oskarżycielki prywatnejB. S.nie zasługuje na uwzględnienie. Pełnomocnik oskarżycielki prywatnej w swojej apelacji przede wszystkim podnosi zarzut błędu w ustaleniach faktycznych. Taki zarzut byłyby zasadny jedynie wówczas, gdyby sąd I instancji oparł swój wyrok na faktach , które nie znajdują potwierdzenia w wynikach postępowania dowodowego, albo też z faktów tych wyciągnął wnioski niezgodne ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego. Takich uchybień sąd rejonowy w przedmiotowej sprawie się nie dopuścił, albowiem wskazał dowody na których oparł swoje ustalenia jednocześnie wskazując przesłanki , którymi się kierował odmawiając wiary dowodom przeciwnym przy czym dokonanych ustaleń dokonał zgodnie z zasadami swobodnej oceny dowodów. Pełnomocnik oskarżycielki prywatnej w swojej apelacji powiela stanowisko oskarżycielki prywatnej, że sporządzone oświadczenie w którym m.in. zarzuca się pokrzywdzonej zachowanie niemoralne i nieetyczne naraża ją na utratę zaufania potrzebnego do wykonywania zawodu nauczyciela. Ponadto apelujący twierdzi, zarzuty zawarte w pismach pokrzywdzonej potwierdziły nieprawidłowości w placówce oświatowej w której pracuje pokrzywdzona. Jednak sąd rejonowy w swoim uzasadnieniu wskazał dlaczego nie uznał treści oświadczenia które zostało odczytane w dniu 27 lutego 2012 r. na posiedzeniu Rady Pedagogicznej w Zespole Placówek Szkolno-Wychowawczo-Rewalidacyjnych wW.za pomawiające oskarżycielkę prywatną o takie postępowanie , które mogłoby narazić ja na utratę zaufania potrzebnego do wykonywania zawodu nauczyciela. Słusznie sąd podkreśla – wynika to z zeznań samej pokrzywdzonej jak i zeznań pozostałych świadków i wyjaśnień oskarżonych, żeB. S.wielokrotnie występowała do różnych nadrzędnych nad placówką instytucji typu Kuratorium Oświaty, Starosty, Związku Nauczycielstwa Polskiego czy Państwowej Inspekcji Pracy wskazując na nieprawidłowości w jej funkcjonowaniu. Zebrany w sprawie materiał dowodowy nie potwierdził zasadności tych zarzutów, jak słusznie zauważył sąd I instancji nieprawidłowości stwierdzone przez kontrole w placówce były nieznaczne. Ponadto jak wynika z zeznań świadków treść oświadczenia miała na celu odcięcie się od postępowania pokrzywdzonej która w swoich skargach występowała w imieniu Rady Pedagogicznej czy też do starosty w imieniu uczniów, rodziców i nauczycieli. Podkreślić należy, że wspomniane oświadczenie jak ustalił sąd rejonowy, co nie jest kwestionowane rzez pokrzywdzoną zredagowane zostało nie tylko przez oskarżone ale również przezB. G.,I. C.,P. Z.iB. R.. Sąd odwoławczy w pełni podziela stanowisko sądu rejonowego, ze oświadczenie odczytane na posiedzeniu Rady Pedagogicznej w żaden sposób nie naraziły na utratę zaufania pokrzywdzonej do wykonywania zawodu nauczyciela. W tych okolicznościach w ocenie Sądu Okręgowego nie ulega wątpliwości, że oskarżone swoim zachowaniem nie wyczerpały znamiona zarzucanego im czynu opisanego w prywatnym akcie oskarżenia tj.art. 212 § 1 kk. Sąd rejonowy dokonał oceny dowodów zgromadzonych zarówno w toku postępowania przygotowawczego jak i sądowego w sposób bezstronny, nie przekraczając granic swobodnej oceny dowodów, a przy tym uwzględnił zasady doświadczenia życiowego, a swój pogląd na ostateczne wyniki przewodu sądowego przekonująco uzasadnił w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku .Tym samym zarzuty podniesione w apelacji pełnomocnika oskarżycielki prywatnej mają w ocenie Sądu Okręgowego charakter czysto polemiczny i sprowadzają się do negowania właściwych ocen i ustaleń sądu, przeciwstawiając im własne oceny i wnioski, które w żadnym razie nie mogą podważyć trafności rozstrzygnięcia sądu rejonowego. Jeżeli chodzi o przepisart. 7 kpkstanowi on, iż organy postępowania kształtują swe przekonanie na podstawie wszystkich przeprowadzonych dowodów, ocenianych swobodnie z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego. Sąd I instancji nie dopuścił się jak sugeruje w swojej apelacji pełnomocnik oskarżycielki prywatnej obrazy przepisów postępowaniaart. 7 kpk, ponieważ dokonana przez sąd rejonowy ocena zgromadzonych w sprawie dowodów była bezstronna, rzetelna i kompleksowa. Z tych też względów nie uznając zasadności zarzutów apelacji pełnomocnika oskarżycielki prywatnej , nie podzielając przytoczone na ich poparcie argumentów Sąd Okręgowy zaskarżony wyrok utrzymał w mocy. O kosztach sądowych orzeczono po myśliart. 636 § 3 kk.