Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 385/14
Data wyroku: 2014-07-15 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Krzysztof Gąsior, Ireneusz Grodek, Tomasz Ignaczak
Słowa kluczowe: Warunkowe Umorzenie Postępowania
Podstawa prawna: art. 177§1 kk

Sygn. akt IV Ka 385/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 15 lipca 2014 roku.
Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący SSO Krzysztof Gąsior (spr.)
Sędziowie SO Ireneusz Grodek
SO Tomasz Ignaczak
Protokolant Agnieszka Olczyk
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Piotrkowie Trybunalskim Violetty Włodarczyk
po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2014 roku
sprawyM. K.
oskarżonego zart.177§1 kk
z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Bełchatowie
z dnia 23 kwietnia 2014 roku     sygn. akt II K 187/14
na podstawieart. 437 § 1 kpk,art. 438 pkt 1 kpk,art. 624 § 1 kpk

1
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:

- z podstawy prawnej orzeczonego w punkcie 2 zaskarżonego wyroku obowiązku naprawienia szkody eliminuje zwrot „w zw. zart. 46 § 1 kk”,
-określa termin wykonania orzeczonego obowiązku naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonegoW. G.- do dnia 15 września 2014 roku;

2
w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

3. zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.
Sygn. akt IV Ka 385/14

UZASADNIENIE
M. K.został oskarżony o to, że w dniu 5 lutego 2014 roku, godz. 20.35 na skrzyżowaniudrogi wojewódzkiej (...)z drogą powiatową(...)wK.gm.D.nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym w ten sposób, że jadąc jako kierujący samochodem markiA. (...)nr rej. (...)nie ustąpił pierwszeństwa przejazdu i doprowadził do zderzenia z jadącym prawidłowo pojazdemV. (...)nr rej. (...)kierowanym przezE. C., w wyniku czego pasażerV.W. G.doznał obrażeń ciała w postaci urazu powłok klatki piersiowej ze złamaniem żeber 5 i 6 po stronie prawej bez cech odmy czy krwiaka opłucnej, a są to obrażenia naruszające czynności narządów ciała na okres czasu powyżej 7 dni, spełniające dyspozycjęart. 157 § 1 k.k.;
-tj. o czyn zart. 177§ 1 k.k.
Sąd Rejonowy w Bełchatowie wyrokiem z dnia 23 kwietnia 2014 roku, w sprawie sygn. akt II K 187/14 na podstawieart. 66 § 1 k.k.iart. 67§1 k.k.warunkowo umorzył postępowanie karne wobec oskarżonegoM. K.na okres 1 roku próby od uprawomocnienia się orzeczenia.
Na podstawieart. 67 § 3 k.k.w zw. zart. 46 § 1 k.k.orzekł odM. K.na rzecz pokrzywdzonegoW. G.kwotę 2000 złotych tytułem obowiązku naprawienia szkody.
Zasądził odM. K.na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100 złotych tytułem opłaty oraz kwotę 90 złotych tytułem zwrotu wydatków.
Powyższy wyrok zaskarżył prokurator apelacją na niekorzyść oskarżonego w części dotyczącej orzeczenia o karze.
Apelacja, powołując się na treśćart. 438 pkt 1 i 2 k.p.k.zrzuciła wyrokowi obrazę przepisów prawa materialnego, tj.art. 67 § 3 i 4 k.k.w zw. zart. 74 § 1 k.k.oraz obrazę przepisów postępowania mającego wpływ na treść orzeczenia tj.art. 342 § 2 k.p.k.polegających na nie określeniu terminu płatności orzeczonego wobecM. K.środka probacyjnego w postaci obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem poprzez wpłatę kwoty 2000 zł na rzecz pokrzywdzonegoW. G..
W konkluzji prokurator podnosząc powyższy zarzut wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w części dotyczącej orzeczonego środka probacyjnego w postaci obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem poprzez określenie terminu jego płatności i utrzymanie pozostałej części zaskarżonego orzeczenia w mocy.

SĄD OKRĘGOWY ZWAŻYŁ CO NASTĘPUJE:
Wniesiony środek odwoławczy okazał się zasadny, na skutek czego należało dokonać korekty zaskarżonego wyroku.
Punktem wyjścia dla prawidłowego rozstrzygnięcia zasygnalizowanej w apelacji kwestii jest skonstatowanie, żeart. 67 § 3 k.k.zawiera katalog obowiązków orzekanych wobec sprawcy, co do którego warunkowo umarza się postępowanie karne, z czegoczęść obowiązków to środki probacyjne, a część – środki karne. Sąd Okręgowy w pełni i konsekwentnie podziela tu pogląd Sądu Najwyższego, zaprezentowany w wyroku z dnia 4 grudnia 2003 roku - WA 55/03 - OSNKW 2004/2/21, zgodnie z którym, z wykładni językowejart. 67 § 3 k.k.jednoznacznie wynika, że przepis ten czyni wyraźne rozróżnienie między obowiązkami (do których zalicza zobowiązanie sprawcy do naprawienia szkody w całości lub w części oraz zobowiązanie skazanego do informowania sądu lub kuratora o przebiegu okresu próby; przeproszenia pokrzywdzonego; wykonywania obowiązku łożenia na utrzymanie innej osoby i powstrzymywania się od nadużywania alkoholu lub używania innych środków odurzających), a środkami karnymi (tj. świadczeniem pieniężnym wymienionym wart. 39 pkt 7 k.k.oraz zakazem prowadzenia pojazdów mechanicznych wymienionym wart. 39 pkt 3 k.k.). O tym, że tak jest świadczy użyta po spójniku ,,a” partykuła ,,ponadto”, która nawiązując do wcześniej wymienionych obowiązków, wprowadza jednak odrębne od nich środki karne. Według M. Bańko: Inny słownik języka polskiego, Warszawa 2000, s. 176, słowem ,,ponadto” wprowadza się nową informację na omawiany temat. Identycznie rozumie tę partykułę S. Dubisz: Uniwersalny słownik języka polskiego, Warszawa 2003, s. 661, gdy stwierdza, że następuje wówczas wprowadzenie nowej informacji: ,,oprócz tego”, ,,poza tym”. Tak więc – jak dalej wywodzi Sąd Najwyższy – partykuła ,,ponadto” wart. 67 § 3 k.k.rozgranicza środki probacyjne od środków karnych. Rozgraniczenie to ma szalenie istotne znaczenie, bowiem w sytuacji nałożenia obowiązków probacyjnych sąd zobowiązany jest do określenia czasu i sposobu ich wykonania -art. 74 § 1 k.k., natomiast przy orzeczeniu środków karnych tak postąpić nie może, bowiem żaden przepis materialnoprawny nie daje mu ku temu podstaw.
Skoro zatem wymienione wart. 67 § 3 k.k.zobowiązanie sprawcy do naprawienia szkody w całości lub w części jest środkiem probacyjnym, a nie środkiem karnym, Sąd powinien określić sposób iczasjego wykonania. Tak też zresztą można wyczytać w tezie 4 komentarza doart. 67 kodeksu karnegopod red. Andrzeja Marka (LEX, 2010, wyd. V): ,,w odróżnieniu od orzeczenia obowiązku naprawienia szkody na podstawieart. 46 § 1 k.k., w orzeczeniu o warunkowym umorzeniu postępowania sąd określa także termin wykonania tego obowiązku, co wynika z treściart. 342 § 2 k.p.k.(por. wyrok SA w Lublinie z dnia 27 września 2000 r., II A Ka 180/00, OSA 2001, nr 11, poz. 82 z glosą M. Siwka)”.
Z powyższych względów Sąd odwoławczy uznał za konieczne zmienić zaskarżony wyrok, poprzez określenie terminu wykonania orzeczonego w pkt 2 jego sentencji obowiązku częściowego naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonegoW. G.. Mając na uwadze sytuację rodzinną, życiową i majątkowąM. K., Sąd Okręgowy uznał, że adekwatnym terminem na wywiązanie się przez niego z zasądzonego obowiązku naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonego, będzie okres 2 miesięcy, a więc do dnia 15 września 2014 roku.
Jednocześnie Sąd odwoławczy skorygował podstawę prawną orzeczonego obowiązku naprawienia szkody, eliminując sformułowanie ,,w zw. zart. 46 § 1 k.k.”. Przytaczanieart. 46 § 1 k.k.było bowiem w zaistniałej sytuacji zupełnie zbyteczne, a całkowicie wystarczającym było powołanie się naart. 67 § 3 k.k., stanowiący autonomiczną podstawę zobowiązania sprawcy do naprawienia szkody. Wart. 46 § 1 k.k.wyraźnie jest zresztą mowa o ,,skazaniu”, podczas, gdy w niniejszej sprawie postępowanie zostało przecież warunkowo umorzone.
Dlatego też, kierując się wyżej wskazanymi względami zmieniono zaskarżo­ny wyrok, natomiast w pozostałej części, zaskarżony wyrok jako słuszny i odpowiadający prawu, należało utrzymać w mocy.
Biorąc pod uwagę względy słuszności Sąd Okręgowy - na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.- zwolnił oskarżonego w całości od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, którymi obciążył Skarb Państwa.