Sąd Okręgowy w Kaliszu
II Wydział Cywilny
Sygnatura akt: II Cz 392/14
Data wyroku: 2014-06-30 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Barbara Mokras

II Cz 392/14

POSTANOWIENIE
Dnia 30 czerwca 2014 r.
Sąd Okręgowy w Kaliszu, II Wydział Cywilny Odwoławczy
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSO Barbara Mokras
po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2014 r. w Kaliszu
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwa małoletniejM. W.
przeciwkoTowarzystwu (...) S.A.wW.
o zadośćuczynienie
na skutek zażalenia powódki
na postanowienie Sądu Rejonowego w Jarocinie VI Zamiejscowy Wydział Cywilny siedzibą wP.
z dnia 15 kwietnia 2013 r. sygn. akt VI C 1197/13
p o s t a n a w i a:

oddalić zażalenie

UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2014 r. Sąd Rejonowy w Jarocinie VI Zamiejscowy Wydział Cywilny z siedzibą wP.oddalił wniosek powódki o zwolnienie od kosztów sądowych.
W uzasadnieniu podał, że występując do sądu powódka winna liczyć się z kosztami z tym związanymi i gromadzić potrzebne środki dochodów na ten cel a nadto sytuacja materialna i rodzinna rodziców małoletniej powódki nie uzasadnia wniosku o zwolnienie jej od kosztów sadowych.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła powódka domagając się jego zmiany i zwolnienia ich od kosztów sądowych w całości.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Zażalenie nie jest zasadne.
Zwolnienia od kosztów sądowych, zgodnie z art. 102 pkt 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 167, poz. 1398) może się domagać osoba fizyczna, która złożyła oświadczenie, że nie jest w stanie ich ponieść bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Za zasadne należy uznać stanowisko sądu pierwszej instancji, że w przedmiotowej sprawie powódka, działająca przez swych rodziców winna liczyć się z kosztami związanymi z wniesieniem sprawy do sądu i gromadzić na ten cel potrzebne środki, co w niniejszej sprawie dotyczy rodziców małoletniej. W przedmiotowej sprawie dla ochrony praw powódki nie zachodziła konieczność niezwłocznego wniesienia sprawy
Podkreślenia wymaga okoliczność, że instytucja zwolnienia od kosztów sądowych stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów bez wywołania uszczerbku w koniecznych kosztach utrzymania dla siebie i rodziny. Ubiegający się o taką pomoc, jak była mowa wyżej, winien więc w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające – może zwrócić się o pomoc państwa (tak Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 24.09.1984 r. II CZ 104/84, Lex 8623). Ponadto, jak wskazał Sąd Najwyższy, dla wydatków związanych z prowadzeniem procesu strona powinna znaleźć pokrycie w swych dochodach przez odpowiednie ograniczenie innych wydatków nie będących niezbędnymi dla utrzymania (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24.07.1980 r. I CZ 99/80, Lex 8257). Opłaty sądowe stanowią rodzaj danin publicznych. Zwolnienie od ponoszenia tego rodzaju danin stanowi odstępstwo od konstytucyjnego obowiązku ich powszechnego i równego ponoszenia. Zwolnienia mogą więc być stosowane w sytuacjach wyjątkowych. (por. postanowienie S.N. z dnia 19.03.2010 r. II PZ 34/09 Lex 603836). Jak zasadnie podniósł sąd pierwszej instancji, nie ma żadnych podstaw do przyjmowania, że inne zobowiązania takie jak np. konieczność spłaty kredytów lub innych zobowiązań mają pierwszeństwo przed kosztami sądowymi.
W świetle powyższego uznać należy, że zażalenie powódki nie jest uzasadnione i na mocyart. 385w zw. zart. 397 § 2 k.p.c.należało postanowić jak wyżej.