Sąd Okręgowy w Warszawie
X Wydział Karny
Sygnatura akt: X Ka 632/14
Data wyroku: 2014-09-18 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Hubert Zaremba
Słowa kluczowe: Reformationis In Peius
Podstawa prawna: art. 434 § 1kpk

Sygn. akt X Ka 632/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 18 września 2014 r.

    Sąd Okręgowy w Warszawie w X Wydziale Karnym w składzie:Przewodniczący SSO - Bogusław OrzechowskiSędziowie SO - Wanda Jankowska - Bebeszko

SO - Hubert Zaremba ( spr. )
Protokolant Monika Matuszczak
przy udziale Prokuratora Stanisława Wieśniakowskiego
po rozpoznaniu w dniu 18 września 2014 r. sprawy
W. S.oskarżonego o czyn zart. 586 ksh
z powodu apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy - Mokotowa w Warszawie z dnia 3 marca 2014 roku,
sygn. akt VIII K 283/13
orzeka:

1
zaskarżony wyrok zmienia w ten sposób, że oskarżonegoW. S.uniewinnia od popełnienia zarzucanego mu czynu;

2
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokataM. K.kwotę 420 (czterysta dwadzieścia) złotych plus VAT tytułem obrony oskarżonego z urzędu;

3
kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa.

Sygn. akt X Ka 632/14

UZASADNIENIE
W. S.został oskarżony o to, że:
w dniu 02.04.2009 r. będąc Prezesem Zarządu(...) Sp. z o.o.z siedzibą wW., nie zgłosił wniosku o upadłość wyżej wymienionej spółki handlowej, pomimo powstania warunków uzasadniających według przepisów upadłość spółki, tj. o czyn określony wart. 586 ksh.
Wyrokiem z dnia 3 marca 2014r. Sąd Rejonowy dla Warszawy – Mokotowa w Warszawie w sprawie o sygn. akt VIII K 283/13:

I
na podstawieart. 66 § 1 i 2 kkiart. 67 § 1 kkpostępowanie karne względem oskarżonegoW. S.o czyn zart. 586 kshwarunkowo umorzył na okres 2 (dwóch) lat tytułem próby;

II
zasądził na rzecz adw.M. K.kwotę 588 (pięćset osiemdziesiąt osiem) złotych powiększoną o 23 % podatku VAT tytułem obrony oskarżonego wykonywanej z urzędu;

III
na podstawieart. 624 § 1 kpkzwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych, z których wyłożone wydatki przejął na rachunek Skarbu Państwa.

Apelację od tego wyroku wniósł obrońca oskarżonegoW. S., zaskarżając wyrok w całości.
Skarżący zarzucił powyższemu wyrokowi obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie:
-art. 7 kpkw zw. zart. 193 § 1 kpkorazart. 201 kpkpoprzez uznanie, iż opinie biegłych wydane w niniejszej sprawie są pełne, jasne, przekonujące i zrozumiałe, podczas gdy są one niepełne, niejasne i wzajemnie sprzeczne, a w konsekwencji nie powinny stanowić dowodu obciążającego oskarżonego, a Sąd I instancji – wobec sprzeczności opinii – powinien powołać innych biegłych, celem sporządzenia opinii uzupełniającej;
-art. 4 kpkw zw. zart. 410 kpk,art. 7 kpkorazart. 424 § 1 pkt 1 kpkpoprzez pominięcie w wyroku (i uzasadnieniu) okoliczności przemawiających na korzyść oskarżonego, a to faktu, iż świadekE. Ł.oświadczył, żespółka (...) sp. z o.o.nie ma żadnych długów względem GminyP., a nadto pominięcie okoliczności, iż to GminaP.posiada niespłacone zobowiązania względem(...) Sp. z o.o.;
-art. 5 § 2 kpk,art. 366 kpkorazart. 424 § 1 pkt 1 kpkpoprzez niewyjaśnienie sprzeczności pomiędzy wyjaśnieniami oskarżonego oraz zeznaniamiK. S., a zeznaniami świadka E.Ł.dot. niespłaconych zobowiązań GminyP.względem(...) Sp. z o.o.oraz nierozstrzygnięcie ewentualnych wątpliwości na korzyść oskarżonego oraz brak wskazania, jakie fakty sąd uznał za udowodnione lub nie udowodnione w tym zakresie, w sytuacji, gdy to GminaP.była i jest dłużnikiem(...) sp. z o.o., a więc nie zachodzą przesłanki zart. 586 kshobligujące do złożenia wniosku o upadłość.
Podnosząc powyższe zarzuty, wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego.
Na rozprawie odwoławczej obrońca oskarżonegoW. S.poparł wniesioną apelację. Prokurator wniósł o nieuwzględnienie apelacji obrońcy oskarżonegoW. S.i utrzymanie w mocy zaskarżonego wyroku. OskarżonyW. S.przyłączył się do apelacji swojego obrońcy.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja obrońcy oskarżonego okazała się o tyle zasadna, że niezależnie od podniesionych zarzutów skutkować musiała w realiach niniejszej sprawy, na zasadzieart. 440 kpk, zmianą na korzyść oskarżonego zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonegoW. S.od popełnienia zarzucanego mu czynu z powodu uchybienia, które Sąd odwoławczy uwzględnił z urzędu.
Stwierdzić mianowicie należy, iż Sąd I instancji dopuścił się błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku, który miał wpływ na jego treść, a polegającego na błędnym przyjęciu, iż oskarżony dopuścił się przypisanego mu wyrokiem przestępstwa zart. 586 kshpodczas, gdy czyn przypisany wyrokiemin concretonie stanowi przestępstwa zart. 586 ksh, gdyż nie zawiera znamion czynu zabronionego stypizowanego w tym przepisie.
Wywód, który prowadzi do powyższej konstatacji, zacząć należy dla porządku od kilku uwag o charakterze ogólnym, dotyczących istoty przestępstwa stypizowanego w przepisieart. 586 ksh. Przestępstwa zart. 586 kshdopuszcza się mianowicie ten, kto, będąc członkiem zarządu spółki albo likwidatorem, nie zgłasza wniosku o upadłość spółki handlowej pomimo powstania warunków uzasadniających według przepisów upadłość spółki. Przepisart. 21 ust. 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003r. – Prawo upadłościowe i naprawcze(Dz.U. 2012. 1112) stanowi natomiast, iż dłużnik jest obowiązany, nie później niż w terminie dwóch tygodni od dnia, w którym wystąpiła podstawa do ogłoszenia upadłości, zgłosić w sądzie wniosek o ogłoszenie upadłości. Jak trafnie wskazał Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 25 marca 2010r., IV KK 315/09, przestępstwo zart. 586 kshjest przestępstwem trwałym, przy czym czas popełnienia przestępstwa zart. 586 kshrozpoczyna się pierwszego dnia po upływie dwutygodniowego terminu od powstania warunków uzasadniających według przepisów upadłość spółki, a kończy się z chwilą złożenia przez zobowiązanego wniosku o ogłoszenie upadłości spółki, ustania warunków uzasadniających upadłość spółki, bądź utraty przez sprawcę statusu osoby zobowiązanej do zgłoszenia takiego wniosku. W myśl z koleiart. 10cytowanej powyżejustawy - Prawo upadłościowe i naprawcze, przesłanką ogłoszenia upadłości jest niewypłacalność dłużnika, która zachodzi /por. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 stycznia 2013r., III KK 117/12/ zarówno wtedy, gdy dłużnik nie wykonuje swoich wymagalnych zobowiązań pieniężnych (art. 11 ust. 1 w/w ustawy), jak i wtedy, gdy zobowiązania dłużnika, będącego osobą prawną albo jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną, przekroczą wartość jego majątku, nawet wówczas, gdy na bieżąco te zobowiązania wykonuje (art. 11 ust. 2 w/w ustawy).
Odnosząc już dalej powyższe uwagi o charakterze ogólnym wprost do okoliczności przedmiotowej sprawy, stwierdzić trzeba, iż, niezależnie od wadliwej redakcji motywacyjnej części zaskarżonego wyroku, wyrażającej się małą szczegółowością ustalonego stanu faktycznego sprawy, z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika jednak, iż Sąd I instancji, podzielając opinię biegłegoW. M., przyjął, iż przesłanka ogłoszenia upadłości(...) Sp. z o.o.(niewypłacalność) wystąpiła w dniu 19 marca 2009r. Abstrahując w tym miejscu, ze względu na kierunek apelacji, od trafności takiego stanowiska Sądu meriti, a w szczególności od już tylkoprima facie budzącegozastrzeżenia jego uzasadnienia, stwierdzić dalej trzeba, że, w sytuacji ustalenia, iż warunki uzasadniające według przepisów upadłość Spółki powstały w dniu 19 marca 2009r., oskarżonyW. S.mógł popełnić przestępstwo zart. 586 kshdopiero poczynając od dnia 3 kwietnia 2009r., zaś w dniu 2 kwietnia 2009r., w którym Sąd I instancji przypisał oskarżonemu popełnienie przestępstwa zart. 586 ksh, a w którym to dniu upływał dopiero dwutygodniowy termin od ustalonego powstania warunków uzasadniających według przepisów upadłość Spółki, zachowanie oskarżonego nie realizowało jeszcze znamion czynu zabronionego stypizowanego w przepisieart. 586 ksh. Powyższe prowadzi już bezpośrednio do poczynionej na wstępie rozważań konstatacji, iż czyn przypisany oskarżonemu wyrokiemin concretonie stanowi przestępstwa zart. 586 ksh, zaś Sąd I instancji dopuścił się błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku, który miał wpływ na jego treść, polegającego na błędnym przyjęciu, iż oskarżony dopuścił się przypisanego mu wyrokiem przestępstwa zart. 586 ksh.
Charakter wskazanego uchybienia, podlegającego uwzględnieniu z urzędu, w realiach niniejszej sprawy, związanych z wniesieniem apelacji wyłącznie na korzyść oskarżonego i wynikającą z tego aktualizacją zakazureformationis in peius, zarówno w postępowaniu odwoławczym, jak i ewentualnym ponownym, obejmującego w szczególności zakaz czynienia jakichkolwiek ustaleń faktycznych na niekorzyść oskarżonego, w tym odnośnie czasu popełnienia przestępstwa, powodował, że zaskarżony wyrok należało zmienić poprzez uniewinnienie oskarżonegoW. S.od popełnienia zarzucanego mu czynu. W tym stanie rzeczy, bezprzedmiotowe stało się rozważanie uchybień podniesionych w apelacji obrońcy oskarżonego.
Wysokość należności za obronę oskarżonego z urzędu ustalono zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 4 i § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku (Dz.U. z 2013 r., poz. 461).
O kosztach postępowania orzeczono na podstawieart. 634 kpk,art. 626 § 1 kpkiart. 632 pkt 2 kpk.
Mając na uwadze wszystko powyższe, Sad Okręgowy orzekł, jak w części dyspozytywnej wyroku.