Sąd Okręgowy w Gliwicach
III Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: III Ca 1972/13
Data wyroku: 2014-04-09 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Teresa Kołeczko-Wacławik, Anna Hajda, Barbara Braziewicz
Słowa kluczowe: Umowa, Odszkodowanie
Podstawa prawna: art. 471 k.c., art. 535 k.c., art. 577 k.c.

Sygn. akt III Ca 1972/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 9 kwietnia 2014 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący - Sędzia SO Teresa Kołeczko - Wacławik (spr.)
Sędzia    SO Barbara Braziewicz
Sędzia    SR (del.) Anna Hajda
Protokolant    Aleksandra Sado – Stach
po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2014 r. w Gliwicach na rozprawie
sprawy z powództwaM. M.iK. M.
przeciwkoJ. M.,E. M.,K. J.iB. J.
o zapłatę
na skutek apelacji pozwanych
od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach
z dnia 27 września 2013 r., sygn. akt I C 910/11

1
oddala apelację;

2
zasądza od pozwanych solidarnie na rzecz powodów solidarnych kwotę 1200 (tysiąc dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania odwoławczego.

SSR (del.) Anna Hajda SSO Teresa Kołeczko – Wacławik SSO Barbara Braziewicz
Sygn. akt III Ca 1972/13

UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem Sąd Rejonowy w Gliwicach uchylił w całości wyrok zaoczny z dnia 27 września 2011r. wydany w sprawie, zasądził solidarnie od pozwanychJ. M.,E. M.,K. J.iB. J.na rzecz powodówM. M.iK. M., na podstawieart. 535 k.c.w zw. zart. 471 k.c., kwotę 17.988,27 zł z ustawowymi odsetkami od 14 lipca 2011r. oddalił powództwo w pozostałym zakresie i zasądził solidarnie od pozwanych na rzecz powodów kwotę 4.237,30 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.
Podstawą wydanego rozstrzygnięcia było ustalenie, że strony łączyła umowa sprzedaży zawarta w dniu 28 maja 2007r., na mocy której pozwani sprzedali powodom działkę zabudowaną wolnostojącym, jednorodzinnym budynkiem mieszkalnym w stanie surowym otwartym, dwukondygnacyjnym, niepodpiwniczonym wzniesionym zgodnie z projektem architektoniczno-budowlanym,prawem budowlanymi sztuką budowlaną. W dniu zawarcia umowy, wbrew oświadczeniom pozwanych złożonym przed notariuszem, budynek nie był jeszcze w całości wzniesiony. W dacie wydania w dniu 31 sierpnia 2007r. budynek był w stanie surowym otwartym zgodnym z opisem zawartym w akcie notarialnym. Po wydaniu budynku ujawniły się w nim wady, a to niewłaściwe osadzenie murłat więźby dachowej i wady konstrukcyjne więźby powodujące nierówności połaci dachowej, niewłaściwe osadzenie okien, przesunięcie instalacji kanalizacyjnej polegające na wyprowadzeniu rur kanalizacyjnych z łazienki w pokojach. Na podstawie opinii biegłego budowlanego, zgodnie z wnioskiem powodów ustalił sąd I instancji koszt doprowadzenia budynku do stanu zgodnego ze sztuką budowlaną iprawem budowlanymna kwotę 17.988,27 zł. Kwota ta stanowiła różnicę między ceną zapłaconą pozwanym za niewadliwy przedmiot sprzedaży, a wartością rzeczy wadliwej w chwili jej wydania powodom. Powołując przepisart. 471 k.c.podniósł, że sprzedawca odpowiada na powołanej podstawie nie za wady, ale za szkodę spowodowaną wadą wynikającą z nienależytego wykonania umowy polegającego na wydaniu kupującemu rzeczy wadliwej. Wskazał, że pozwani, podnosząc iż zawarli umowę w zakresie wzniesienia domu ze specjalistą z zakresu budownictwa domów dochowali należytej staranności w wykonaniu zobowiązania w stosunku do powodów, nie podnieśli zarzutu zart. 429 k.c.Nie uwzględnił podnoszonego przez pozwanych zarzutu przedawnienia roszczenia wskazując, że wbrew ich twierdzeniom, stron nie łączyła umowa o dzieło lecz umowa sprzedaży, a roszczenia z tej umowy nie zawieranej między przedsiębiorcami zgodnie z regulacjąart. 118 k.c.przedawniają się z upływem 10 lat. Rozważył też Sąd Rejonowy, że gdyby nawet uznać, jak tego żądali pozwani, że nie mogli zawrzeć umowy sprzedaży rzeczy, której nie posiadali, tj,. części składowej nieruchomości w postaci budynku w stanie surowym otwartym, to zakładając, że strony zawarły jakąkolwiek umowę poza umową sprzedaży, to umowa ta miała cechy umowy o roboty budowlane, a nie o dzieło, a roszczenia zgłoszone w trybieart. 471 k.c.z tej umowy przedawniają się również z upływem 10 lat.
O odsetkach sąd I instancji orzekł na podstawieart. 455 k.c.iart. 480 k.c., a o kosztach procesu na podstawieart. 100 k.p.c.
W apelacji w zakresie uwzględnionego powództwa i orzeczenia o kosztach procesu pozwani zarzucili naruszenie:
-art. 233 § 1 k.p.c.poprzez rozpatrzenie zebranego w sprawie materiału dowodowego w sposób dowolny,
-art. 455 k.c.poprzez jego błędne zastosowanie,
- art..471k.c.poprzez jego błędną wykładnię w zakresie poniesienia szkody.
W uzasadnieniu apelacji podnieśli, że ponieważ powodowie przed wniesieniem pozwu nie wzywali ich do naprawienia szkody z tytułu nienależytego wykonania umowy sprzedaży, gdyż w wezwaniach do zapłaty powoływali się na udzieloną im gwarancję, konstruując w ten sposób podstawę odpowiedzialności zart. 471 k.c.w zw. zart. 577 i n. k.c., a nie zart. 535 k.c., sąd I instancji winien zgłoszone przez nich w pozwie roszczenie oddalić jako przedwczesne. Zarzucili też, że w toku postępowania powodowie nie wykazali, że szkodę rzeczywiście ponieśli, albowiem nie negując istnienia wad sprzedanego budynku i kosztów naprawy ustalonych na podstawie opinii biegłego nie można było uznać jak uczynił to Sąd Rejonowy, iż szkoda równa jest kosztom naprawy, której jeszcze nie wykonano.
Wskazując na powyższe wnieśli o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez oddalenie powództwa w całości oraz obciążenie powodów kosztami procesu za obie instancje.
Powodowie wnieśli o oddalenie apelacji.
Sąd okręgowy zważył co następuje.
Apelacja nie mogła odnieść skutku.
Wbrew zarzutom apelacji, powodowie przed wniesieniem pozwu wzywali pozwanych donaprawienia szkodyz tytułu nienależytego wykonania umowy z 28 maja 2008r.
W pismach z 2 maja 2009r., 2 listopada 2009r. a także 15 lipca 2010r. i 11 lutego 2011r. wskazując na występujące w budynku wady i związane z tym koszty naprawy podnosili,że są poszkodowanimaterialnie i moralnie i że w przypadku nie usunięcia wad wystąpią do właściwego sądu zżądaniem odszkodowawczym. Powoływali się przy tym w istocie na udzieloną im w § 6 umowy gwarancję, co nie zmienia faktu, iż przedmiotem ich żądania było naprawienie szkody wynikającej ze sprzedaży wadliwego przedmiotu, a więc żądanie oparte na podstawie zart. 471 k.c.w zw. zart. 577 k.c., ale także oparte na ogólnej podstawie zart. 471 k.c.w zw. zart. 535 k.c.Taką zresztą podstawę roszczenia sformułowali ostatecznie na rozprawie w dniu 3 stycznia 2012r. Skarżący przy tym , formułując zarzut w zakresie podstawy prawnej kierowanych do nich przez powodów wezwań przedsądowych nie zarzucili, by miało to mieć jakikolwiek wpływ na podjęcie przez nich obrony w procesie.
Podnieść przy tym należy, że zobowiązania z tytułu gwarancji mają charakter akcesoryjny do sprzedaży. Jeżeli - jak miało to miejsce w stanie faktycznym sprawy - wada ujawni się przed upływem okresu gwarancyjnego, kupujący może dochodzić roszczeń z tego tytułu także po upływie terminu gwarancyjnego, przy czym dla dochodzenia roszczeń z gwarancji przed sądem zastosowanie mają ogólne terminy przedawnienia (art. 118 k.c.).
Stąd zarzut pozwanych, iż roszczenie odszkodowawcze dochodzone w pozwie nie było wymagalne i podlegało oddaleniu jako przedwczesne nie mogło odnieść skutku.
Nie jest też uzasadniony zarzut, iż powodowie nie wykazali, iż szkodę rzeczywiście ponieśli. Jak zasadnie wskazał Sąd Rejonowy w okolicznościach sprawy, szkodą powodów wyliczoną jako koszt doprowadzenia przedmiotu umowy do stanu niewadliwego, a więc zgodnego z umową ( koszt usunięcia wad), jest w istocie kwota stanowiąca różnicę między wysokością zapłaconej pozwanym ceny będącej ekwiwalentem niewadliwego przedmiotu sprzedaży, a wartością rzeczy wadliwej w chwili jej wydania, niezależnie od tego, czy powodowie koszty usunięcia wad już ponieśli czy też nie. Płacąc bowiem pełną cenę za przedmiot niewadliwy ponieśli uszczerbek w swoim majątku gdyż otrzymali w zamian rzecz o niższej wartości.
Z tych względów, ponieważ wyrok Sądu Rejonowego jest trafny, apelacja jako bezzasadna została oddalona na podstawieart. 385 k.p.c.
O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawieart. 98 § 3 k.p.c.w zw. zart. 108 § 1 k.p.c.zasądzając od pozwanych na rzecz powodów koszty zastępstwa ich profesjonalnego pełnomocnika w minimalnej stawce.
SSR (del.) Anna Hajda SSO Teresa Kołeczko-Wacławik SSO Barbara Braziewicz