Sąd Okręgowy w Gliwicach
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 23/14
Data wyroku: 2014-04-08 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Małgorzata Peteja-Żak, Kazimierz Cieślikowski, Marcin Mierz
Słowa kluczowe: Dozór
Podstawa prawna: art. 244a § 1 kk, art. 73 § 1 k

Sygnatura akt VI Ka 23/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia8 kwietnia 2014r.

Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie:

Przewodniczący  SSO Marcin Mierz
Sędziowie SSO Kazimierz Cieślikowski
SSR del. Małgorzata Peteja-Żak (spr.)

Protokolant Agata Lipke

przy udziale Elżbiety Ziębińskiej
Prokuratora Prokuratury Okręgowej
po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2014 r.

sprawyŁ. T.ur. (...)wL.,
synaJ.iG.
oskarżonego zart. 244a kk

na skutek apelacji wniesionej przez oskarżyciela publicznego
od wyroku Sądu Rejonowego w Zabrzu
z dnia 23 października 2013 r.    sygnatura akt VII K 494/13

na mocyart. 437 kpk,art. 438 kpk,art. 624 § 1 kpk

1
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że jako podstawę prawną rozstrzygnięcia z punktu 3 wskazujeart. 73 § 1 kk;

2
w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

3
zwalnia oskarżonego od zapłaty kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, obciążając wydatkami Skarb Państwa.

Sygn. akt VI Ka 23/14

UZASADNIENIE WYROKU

z dnia 8 kwietnia 2014r.

Sąd Rejonowy w Zabrzu wyrokiem z dnia 23 października 2013r., w sprawie o sygn. VII K 494/13, uznał oskarżonegoŁ. T.za winnego tego, że działając w podobny sposób, w krótkich odstępach czasu w dniach 25 lutego 2013r., 3 marca 2013r., 15 marca 2013r., 6 kwietnia 2013r. i 14 kwietnia 2013r. wZ.nie zastosował się do orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w Zabrzu z dnia 19 sierpnia 2009r., sygn. akt VII W 1563/09, w związku z zakazem wstępu na imprezę masową obowiązku osobistego stawiennictwa we właściwym dla miejsca zamieszkania Komisariacie Policji w czasie trwania impresy masowej w postaci meczu piłki nożnej z udziałem klubu sportowego(...), tj. popełnienia występków, z których każdy wyczerpuje ustawowe znamiona przestępstwa zart. 244a § 1 kki za to przestępstwa na mocyart. 244a § 1 kkw zw. zart. 91 § 1 kkskazał go na jedną karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie na mocyart. 69 § 1 i 2 kk,art. 70 § 1 pkt 1 kkwarunkowo zawiesił na okres próby wynoszący 3 lata. Nadto na mocyart. 73 § 2 kkoddał oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora sądowego, na mocyart. 72 § 1 pkt 4 kkzobowiązał go do kontynuowania pracy zarobkowej oraz zasądził od oskarżonego stosowne koszty sądowe.

Od niniejszego wyroku apelację na niekorzyść oskarżonego wywiódł Prokurator, zaskarżając wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze, a konkretnie formułując zarzut obrazy przepisów prawa materialnego, a toart. 73 § 1 i 2 kkpolegającą na błędnym zastosowaniu w pkt 3 zaskarżonego wyrokuart. 73 § 2 kkjako podstawy prawnej oddania oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora sądowego zamiast przepisuart. 73 § 1 kk.
Stawiając taki zarzut Prokurator wniósł o zmianę w pkt 3 zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie dozoru kuratora sądowego wobec oskarżonego na podstawieart. 73 § 1 kk.

Sąd Okręgowy uznał apelację za uzasadnioną.

Ma rację skarżący, że Sąd Rejonowy dopuścił się obrazy prawa materialnego, która polega na wadliwym jego zastosowaniu w orzeczeniu opartym na prawidłowych ustaleniach faktycznych.
Zgodnie z treściąart. 73 § 1 kkzawieszając wykonanie kary pozbawienia wolności, sąd może w okresie próby oddać skazanego pod dozór kuratora lub osoby godnej zaufania, stowarzyszenia, instytucji albo organizacji społecznej, do której działalności należy troska o wychowanie, zapobieganie demoralizacji lub pomoc skazanym, po myśli zaś§ 2tegoż przepisu dozór jest obowiązkowy wobec młodocianego sprawcy przestępstwa umyślnego, sprawcy określonego wart. 64 § 2 kk, a także wobec sprawcy przestępstwa popełnionego w związku z zaburzeniami preferencji seksualnych.
Niewątpliwie oskarżonyŁ. T.w chwili popełnienia zarzucanych mu czynów miał ukończone 21 lat, a w czasie orzekania przez Sąd w pierwszej instancji miał ukończone 24 lata; nie był zatem sprawcą młodocianym w rozumieniuart. 115 § 10 kk. Nadto nie przypisano mu działania w warunkach powrotu do przestępstwa zart. 64 § 2 kk, ani też czynu popełnionego w związku z zaburzeniami preferencji seksualnych.
Wskazanie zatem w pkt 3 zaskarżonego wyroku przepisuart. 73 § 2 kkjako podstawy prawnej oddania oskarżonego pod dozór kuratora sądowego stanowiło obrazę prawa materialnego i skutkować musiało zmianą zaskarżonego wyroku w tym zakresie poprzez przyjęcie, iż podstawę tę stanowi przepisart. 73 § 1 kk(co zresztą przyznał Sąd orzekający w pisemnych motywach swojego rozstrzygnięcia, podając nadto tam omyłkowoart. 72 kkzamiastart. 73 kk).
W pozostałym zakresie wyrok Sądu meriti utrzymano w mocy, w pełni akceptując przeprowadzoną przez ten Sąd ocenę dowodów, poczynione w jej efekcie ustalenia faktyczne oraz rozstrzygnięcie o karze, która przystaje do stopnia społecznej szkodliwości czynów i stopnia winy, uwzględniając cele kary.
Ze względów słuszności zwolniono oskarżonego od ponoszenia kosztów procesu za postępowanie odwoławcze, obciążając wydatkami Skarb Państwa.