Sąd Okręgowy w Kielcach
IX Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IX Ka 236/14
Data wyroku: 2014-04-10 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Bogna Kuczyńska, Leszek Grzesiak, Ewa Opozda-Kałka

Sygn. akt IX Ka 236/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 10 kwietnia 2014 roku
Sąd Okręgowy w Kielcach IX Wydział Karny-Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący: SSO Bogna Kuczyńska (spr.)
Sędziowie: SSO Leszek Grzesiak
SSO Ewa Opozda-Kałka

Protokolant: st.sekr.sądowy Dorota Ziółkowska

przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Kielcach Augustyna Pindziaka
po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2014 roku
sprawyE. G.
oskarżonego o przestępstwa zart. 190 § 1 k.k.przy zast.art. 91 § 1 k.k.
na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Kielcach
z dnia 9 grudnia 2013 roku sygn. akt XII K 632/13

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok uznając apelację za oczywiście bezzasadną;

II
kosztami procesu związanymi z apelacją prokuratora obciąża Skarb Państwa.

IX Ka 236/14

UZASADNIENIE
E. G.został oskarżony o to, że:
I. w okresie od 14 kwietnia 2012r do 28 kwietnia 2012r wJ.Z.gm.P., w krótkich odstępach czasu, dwukrotnie kierował groźby pozbawienia życia wobecJ. S., co wzbudziło w zagrożonej uzasadnioną obawę jej spełnienia i tak:
- w dniu 14 kwietnia 2012r wJ.Z.gm.P.kierował groźby pozbawienia życia wobecJ. S., co wzbudziło w zagrożonej uzasadnioną obawę jej spełnienia;
- w dniu 28 kwietnia 2012r wJ.Z.gm.P.kierował groźby pozbawienia życia wobecJ. S., co wzbudziło w zagrożonej uzasadnioną obawę jej spełnienia;
to jest o przestępstwo zart. 190 § 1 kk, przy zastosowaniuart. 91 § 1 kk
II. w okresie od 14 kwietnia 2012r do 12 kwietnia 2012r wJ.Z.gm.P., w krótkich odstępach czasu dwukrotnie kierował groźby pozbawienia życia wobecZ. Ś., co wzbudziło w zagrożonej uzasadnioną obawę jej spełnienia i tak:
- w dniu 14 kwietnia 2012r wJ.Z.gm.P.kierował groźby pozbawienia życia wobecZ. Ś., co wzbudziło w zagrożonej uzasadnioną obawę jej spełnienia;
- w dniu 28 kwietnia 2012r wJ.Z.gm.P.kierował groźby pozbawienia życia wobecZ. Ś., co wzbudziło w zagrożonej uzasadnioną obawę jej spełnienia;
to jest o przestępstwo zart. 190 § 1 kk, przy zastosowaniuart. 91 § 1 kk
Wyrokiem z 9 grudnia 2013r Sąd Rejonowy w Kielcach na podstawieart. 17 § 1 pkt 3 kpkw zw. zart. 1 § 2 kkpostepowanie przeciwkoE. G.o przestępstwa zart. 190 § 1 kkw zw. zart. 91 § 1 kkumorzył a kosztami sądowymi w trybieart. 632 pkt 2 kpkobciążył Skarb Państwa.
Apelację od powyższego wyroku wywiódł Prokurator Rejonowy Kielce-Zachód wK.zaskarżając wyrok w całości na niekorzyść oskarżonegoE. G.. Na podstawieart. 438 pkt 2 i 3 kpkprokurator zarzucił:

I
Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wydanego wyrok i mający wpływ na jego treść, a polegający na błędnej ocenie przez Sąd I instancji zgromadzonego w niniejszej sprawie materiału dowodowego i mylnym uznaniu, że czyny, których dopuścił sięE. G.cechują się znikomym stopniem ich społecznej szkodliwości, gdyż zachowania oskarżonego były wynikiem wieloletniego konfliktu istniejącego pomiędzy stronami, w czasie którego oskarżony i pokrzywdzone zachowywały się wobec siebie w sposób sprzeczny z zasadami współżycia społecznego i w sposób sprzeczny z prawem, poprzez kierowanie słów obelżywych, podczas gdy prawidłowa ocena postępowaniaE. G.– będącego osobą agresywną wobec swoich sióstr, które w dniu 14.04.2012r i 28.04.2012r wykonywały prace polowe i to on jako pierwszy skierował wobec nich słowa obelżywe i groźby pozbawienia życia, co wzbudziło u pokrzywdzonych – z uwagi na jego agresywne zachowanie- uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione i w połączeniu z uprzednio zgłaszanymi przez pokrzywdzone skargami na postepowanieE. G.i prowadzonym postępowaniem przygotowawczym o sygn.. 3 Ds. 1036/09 Prokuratury rejonowej Kielce-Zachód wK.o czyny zart. 157 § 2 kk,art. 190 § 1 kkpozwala na ustalenie, że pokrzywdzone istotnie obawiały się zachowaniaE. G., który każdorazowo prowokował zdarzenia i spowodował już uprzednio obrażenia ciała pokrzywdzonych, które naruszyły czynności narządów ich ciała na czas trwający nie dłużej niż 7 dni, przy czym to on, a nie pokrzywdzone kierowały groźby pozbawienia życia, oraz działanie jego było celowe, zmierzające do wywołania u pokrzywdzonych uczucia strachu, a w związku z tym zachowanie oskarżonego cechuje się znacznym stopniem społecznej szkodliwości;

II
Obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść wydanego orzeczenia a toart. 7, 167, 366 § 1 kpk– polegającą na nieprzeprowadzeniu wszystkich dowodów niezbędnych w sprawie i niewyjaśnieniu wszystkich istotnych okoliczności sprawy, poprzez pominięcie przez Sąd I instancji dowodu z akt sprawy 3 Ds. 1036/09 Prokuratury Rejonowej Kielce–Zachód wK., albowiem akta tegoż postepowania mają istotne znaczenie dla niniejszego postepowania i zaprezentowania sposobu analogicznego postepowaniaE. G.wobec pokrzywdzonych, który jest agresywny wobec nich, co uzasadnia, że groźby kierowane wobec nich są realne nie stanowią czynu o znikomym stopniu ich społecznej szkodliwości, skoro w dniu 17.09.2009r spowodował uZ. Ś.iJ. S.obrażenia ciała, które spowodowały naruszenie ich czynności narządów ciała na czas trwający nie dłużej niż 7 dni.

W konkluzji prokurator wnosił o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Na rozprawie odwoławczej Prokurator Okręgowy poparł apelację z wyjątkiem zarzutu zawartego w pkt 2.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje.

Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie zaznaczyć trzeba, że prokurator w apelacji nie kwestionował tych ustaleń faktycznych w sprawie, które dotyczyły przebiegu zdarzeń objętych zarzutami aktu oskarżenia. Ustalenia te są prawidłowe, oparte na materiale dowodowym sprawy. Nie budzi również wątpliwości ocena prawna zachowania oskarżonego i kwestia wyczerpania przez niego znamion czynów zabronionych zart. 190 § 1 kk.
Prokurator kwestionował w apelacji wnioski Sądu Rejonowego co do oceny stopnia szkodliwości społecznej czynów oskarżonego. Orzekając w tym zakresie Sąd Rejonowy uwzględnił okoliczności wymienione wart. 115 § 2 kpk. Przede wszystkim sąd uwzględnił sposób i okoliczności popełnienia tych czynów oraz motywację oskarżonego. Prokurator wywodził, że spór pomiędzyE. G.a pokrzywdzonymi związany z postępowaniem o stwierdzenie nabycia spadku nie może stanowić usprawiedliwienia dla oskarżonego. Jednak prokurator pominął, że sąd I instancji wziął pod uwagę nie tylko sam fakt istnienia sporu majątkowego. Jak stwierdził Sąd Rejonowy w czasie tego konfliktu oskarżony i pokrzywdzone zachowywali się wobec siebie w sposób nie tylko sprzeczny z zasadami współżycia społecznego, ale także w sposób sprzeczny z prawem (kierowanie słów wulgarnych i obelżywych). Przedmiotem konfliktu jest nieruchomość wchodząca do masy spadkowej po ojcu oskarżonego i pokrzywdzonych. Oskarżony wypowiadał groźby opisane w akcie oskarżenia pod adresem pokrzywdzonych w związku z uprawą przez nie spornej działki, na co on nie wyrażał zgody. Te okoliczności zdarzeń ustalone i uwzględnione przez Sąd Rejonowy, w tym zachowanie pokrzywdzonych nie były kwestionowane przez skarżącego a zostały pominięte w apelacji.
Sprawa 3 Da(...)Prokuratury Rejonowej Kielce-Zachód wK.nie wnosi do sprawy żadnych okoliczności. Powołując się na tę sprawę prokurator stwierdził jedynie, że prokuratura nadzorowała postępowanie przygotowawcze w sprawie o czyny zart. 157 § 2 kk,art. 190 § 1 kkpopełnione na szkodęZ. Ś.IJ. S., gdzie osoba podejrzewaną byłE. G.a „powyższe postępowanie” było także przedmiotem rozpoznania przez Sąd Rejonowy w Kielcach na mocy postanowienia z 5.01.2010r o sygn.. XII Kp 24/10. Podnosząc te argumenty skarżący pominął istotny fakt, a mianowicie, że postanowieniem z 23.10.2009r prokurator umorzył dochodzenie w sprawie o przestępstwo zart. 157 § 2 kkna szkodęZ. Ś.iJ. S.– wobec braku w czynie znamion przestępstwa ściganego z oskarżenia publicznego, a o przestępstwo zart. 190 § 1 kkna szkodę w/w pokrzywdzonych – wobec braku wymaganego wniosku o ściganie pochodzącego od uprawnionej osoby. W świetle powyższego rozstrzygnięcia nie można podzielić stanowiska prokuratora co do znaczenia tego postepowania dla ustaleń w niniejszej sprawie, a zwłaszcza poruszanego w apelacji zachowaniaE. G.wobec sióstr w dniu 17.09.2009r. Znamienne, że prokurator w apelacji nie skorzystał z inicjatywy dowodowej i nie wnosił o przeprowadzenie dowodu z powołanych akt przez sąd odwoławczy. Nic nie stało na przeszkodzie, aby, jeżeli prokurator wcześniej, w czasie postepowania przed Sądem Rejonowym dostrzegał tak istotne znaczenie sprawy 3 Ds. 1036/09, złożył odpowiedni wniosek dowodowy, albo chociaż poinformował sąd o takiej sprawie. Zasada określona wart. 366 kpknie zwalnia stron od podejmowania czynności w sprawie.
Reasumując – ocena dowodów przeprowadzona przez Sąd Rejonowy jest prawidłowa. Sąd Rejonowy rozważył wszystkie istotne okoliczności, o których mowa wart. 115 § 2 kpki wywiódł trafne wnioski co do oceny stopnia szkodliwości społecznej czynów oskarżonego. Skarżący w sposób bardzo wybiórczy odniósł się do dowodów i ustaleń w sprawie.
W tym stanie rzeczy – na podstawieart. 437 § 1 kpkSąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok.
Apelację, ze względu na treść zarzutów i ich argumentację, należało uznać za oczywiście bezzasadną.
O kosztach procesu za II instancję orzeczono na podstawieart. 636 § 1 kpk.

    SSO L. Grzesiak   SSO B. Kuczyńska   SSO E. Opozda-Kałka