Sąd Apelacyjnyw Białymstoku
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUa 975/13
Data wyroku: 2014-02-11 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Dorota Elżbieta Zarzecka, Piotr Prusinowski, Bohdan Bieniek
Słowa kluczowe: Emerytura
Podstawa prawna: art. 114  ust. 1 w zw. z art. 103a ustawy z dnia 17grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z FUS (tekst jedn. Dz.U z 2009r. Nr 153 poz. 1227 ze zm.), art. 28  ustawy z dnia 16 grudnia 2010r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U zNr 257 poz. 1726 oraz z 2011r. Nr 291 poz. 1707).

Sygn.akt III AUa 975/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 11 lutego 2014 r.

Sąd Apelacyjny w Białymstoku, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący: SSA Bohdan Bieniek (spr.)
Sędziowie: SA Dorota Elżbieta Zarzecka
SA Piotr Prusinowski
Protokolant: Magda Małgorzata Gołaszewska

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 lutego 2014 r. wB.
sprawy z odwołaniaT. O.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wB.
o wypłatę emerytury
na skutek apelacji wnioskodawczyniT. O.
od wyroku Sądu Okręgowego w Suwałkach III Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
z dnia 6 czerwca 2013 r. sygn. akt III U 338/13

I
oddala apelację,

II
zasądza odT. O.na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wB.kwotę 120 zł (sto dwadzieścia złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego za II instancję.

Sygn. akt III AUa 975/13

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 18 marca 2013 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wO.odmówił uchylenia decyzji z dnia 04.10.2011r. w części w jakiej decyzja ta zawiesza prawo do emerytury za okres od dnia 01.10.2011r. do dnia 30.06.2012r. wskazując, iż zgodnie zart.190 ust.3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiejorzeczenie Trybunału Konstytucyjnego wchodzi w życie z dniem ogłoszenia i z tym dniem następuje utrata mocy obowiązującej aktu normatywnego.
Od powyższej decyzji wnioskodawczyni złożyła odwołanie domagając się zmiany zaskarżonej decyzji i przyznania jej prawa do wypłaty emerytury za okres od 1 października 2011 r.
Sąd Okręgowy w Suwałkach wyrokiem z dnia 6 czerwca 2013r. w sprawie III U 338/13 oddalił odwołanie.
Wydanie orzeczenia poprzedziły następujące ustalenia. Wnioskodawczyni uzyskała prawo do wcześniejszej emerytury od dnia 12 czerwca 2008r. Z uwagi na kontynuowanie zatrudnienia wypłata świadczenia emerytalnego podlegała zawieszeniu. Następnie ubezpieczona rozwiązała umowę o pracę i pozwany decyzją z dnia 2 sierpnia 2012r. wznowił wypłatę świadczenia.
Sąd Okręgowy uznał, że odwołanie nie jest zasadne, chociaż art. 103 a ustawy o emeryturach i rentach z FUS jest niekonstytucyjny. Dalej Sąd I instancji podniósł, że odwołująca nabyła prawo do emerytury od dnia 12 czerwca 2008r., a tym samym nie mieści się w kręgu uprawnionych osób do których Trybunał Konstytucyjny stwierdził niezgodność zKonstytucjąart. 28 ustawy z dnia 16 grudnia 2010r. w o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych ustaw. Po wtóre Sąd I instancji zauważył, że Trybunał Konstytucyjny nie określił daty wejścia w życie wyroku z dnia 13 listopada 2012r. Mając zaś na uwadze normę zart. 190 ust.3 Konstytucjiorzeczenie wywołuje jedynie skutki na przyszłość.
Mając na uwadze całość podnoszonych wyżej okoliczności Sąd na podstawieart. 47714§ 1 kpcoddalił odwołanie.
Od powyższego orzeczenia apelację wywiodłaT. O., zaskarżając w całości wyrok Sądu I instancji i zarzucając orzeczeniu naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanieart.103a ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychw związku z wyrokiem TK z dnia 13.11.2012r. w sprawie K 2/12, poprzez oddalenie odwołania w przedmiocie wznowienia wypłaty emerytury od dnia 1 października 2011r., mimo że ubezpieczona jest osobą uprawnioną do uzyskania należnego świadczenia od dnia 1 października 2011r. wraz z odsetkami. Wskazując na powyższe naruszenie skarżąca domagała się zmiany zaskarżonego orzeczenia i wznowienia wypłaty emerytury od dnia 1 października 2011r.
W uzasadnieniu swego stanowiska wskazała, że w orzecznictwie SN przeważa pogląd o skutkach ex tunc wyroku Trybunału Konstytucyjnego. Z tego względu wyrok Sądu Okręgowego nie jest trafny, bowiem neguje moc wsteczną orzeczeń Trybunału.
Sąd Apelacyjny zważył co następuje:
Apelacja ubezpieczonej jest bezzasadna.
Sąd I instancji prawidłowo ustalił stan faktyczny. Przede wszystkim zasadnie zwrócił uwagę na moment uzyskania prawa do emerytury. Jak wynika z materiału dowodowego skarżąca uzyskała prawo do świadczenia od dnia 12 czerwca 2008r. Przedmiotowa okoliczność wywiera wpływ na ocenę uprawnienia ubezpieczonej w kontekście podjęcia wypłaty należności od dnia 1 października 2011r.
Przypomnieć należy, że wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 listopada 2012 r. (K 2/12 OTK-A 2012/10/121) opublikowanym w Dzienniku Ustaw pod pozycją 1285 z dnia 22 listopada 2012 r. Trybunał Konstytucyjny stwierdził, iżart. 28 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw(Dz. U. Nr 257, poz. 1726 oraz z 2011 r. Nr 291, poz. 1707) w związku zart. 103a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227 z zm.), dodanym przezart. 6 pkt 2 ustawy z 16 grudnia 2010 r., w zakresie, w jakim znajduje zastosowanie do osób, które nabyły prawo do emerytury przed 1 stycznia 2011 r., bez konieczności rozwiązania stosunku pracy, jest niezgodny z zasadą ochrony zaufania obywatela do państwa i stanowionego przez nie prawa wynikającą zart. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Skutki zakresowej niekonstytucyjności przedmiotowegoart. 28są takie, iż z chwilą ogłoszenia sentencji wyroku w Dzienniku Ustaw utracił on moc w zakresie, w jakim przewiduje stosowanie art. 103a ustawy o emeryturach i rentach z FUS do osób, które nabyły prawo do emerytury przed 1 stycznia 2011 r., bez konieczności rozwiązania stosunku pracy. Oznacza to, że obowiązek rozwiązania stosunku pracy z dotychczasowym pracodawcą - jako warunek realizacji nabytego prawa do emerytury nie będzie miał zastosowania do osób, które nabyły to prawo w okresie od 8 stycznia 2009 r. do 31 grudnia 2010 r. Natomiast przepis ten pozostaje nadal w obrocie prawnym i znajduje zastosowanie do osób, które nabyły prawo do emerytury w momencie jego wejścia w życie i później, tj. od 1 stycznia 2011 r. lub przed 8 stycznia 2009 r. Bezspornym w świetle powyższych ustaleń faktycznych winno być, iż wnioskodawczyni nie należy do kręgu osób, które prawo do emerytury nabyły właśnie w przedziale czasowym od 8 stycznia 2009 r. do 31 grudnia 2010 r. kiedy to nie było obowiązku rozwiązywania stosunku pracy.
Zatem skarżąca uzyskała prawo do świadczenia w momencie, kiedy istniał obowiązek rozwiązania stosunku pracy przez osobę pozostającą w zatrudnianiu. Stosownie bowiem do obowiązującego w okresie od 1 lipca 2000 r. do 07 stycznia 2009 r. przepisuart. 103 ust. 2a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych( tekst jednolity Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227 z zm.) - 2a. - prawo do emerytury ulegało zawieszeniu bez względu na wysokość przychodu uzyskiwanego przez emeryta z tytułu zatrudnienia kontynuowanego bez uprzedniego rozwiązania stosunku pracy z pracodawcą, na rzecz którego wykonywał je bezpośrednio przed dniem nabycia prawa do emerytury, ustalonym w decyzji organu rentowego. Argumenty Trybunału Konstytucyjnego przytoczone w uzasadnieniu wyroku z dnia 13 listopada 2012 r. , które zadecydowały o stwierdzeniu zakresowej niekonstytucyjnościart. 28 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw(Dz. U. Nr 257, poz. 1726 oraz z 2011 r. Nr 291, poz. 1707) w związku zart. 103a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychnie przystają do sytuacji wnioskodawczyni. Wnioskodawczyni bowiem przechodząc na emeryturę z dniem 12 czerwca 2008 r. była świadoma tego , że emerytura jej przyznana zostanie zawieszona, jeżeli nie rozwiąże stosunku pracy z dotychczasowym pracodawcą. Już w decyzji przyznającej tę emeryturę zawieszoną jej wypłatę z tego właśnie tytułu.
W tej sytuacji zapadły w dniu 13 listopada 2012 r. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 listopada 2012 r. (K 2/12 OTK-A 2012/10/121) opublikowany w Dzienniku Ustaw pod pozycją 1285 z dnia 22 listopada 2012 r.- nie ma zastosowania do sytuacji prawnej wnioskodawczyni.
W tym stanie rzeczy Sąd Apelacyjny na zasadzieart. 385 k.p.c.oddalił apelację ubezpieczonej.
O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na zasadzieart. 98 § 1 i 3 k.p.c.w zw.§ 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów w pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu(Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1349 z zm.).