Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ko 53/14
Data wyroku: 2014-10-01 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Waldemar Masłowski, Klara Łukaszewska, Tomasz Skowron
Słowa kluczowe: Wznowienie Postępowania
Podstawa prawna: art. 540 § 1 pkt 2a kpk

Sygn. akt VI Ko 53/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 1 października 2014 r.
Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w Wydziale VI Karnym Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący - Sędzia SO Klara Łukaszewska (spr.)
Sędziowie SO Waldemar Masłowski
SO Tomasz Skowron
Protokolant Anna Potaczek
po rozpoznaniu na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 1 października 2014 r.
w sprawieL. D.iS.
skazanych za czyny zart. 56 § 1 k.k.s.
z wniosku obrońcy
w przedmiocie wznowienia postępowania
w sprawie o sygn. akt II K 9/12
rozpoznawanej przed Sądem Rejonowym w Lubaniu
zakończonej prawomocnym wyrokiem z dnia 1 marca 2012 r.
I. na podstawieart. 540 § 1 pkt. 2 a k.p.k.w zw. zart. 113 § 1 k.k.s.wznawia postępowanie wobecL. D.iS., zakończone prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Lubaniu z dnia 1 marca 2012 r., w sprawie sygn. akt II K 9/12;
II. na podstawieart. 547 § 2 k.p.k.w zw. zart. 113 § 1 k.k.s.uchyla wyrok Sądu Rejonowego w Lubaniu z dnia 1 marca 2012 r., w sprawie sygn. akt II K 9/12 wobecL. D.orazS.i sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Lubaniu jako Sądowi I instancji;
III. kosztami postępowania wznowieniowego obciąża Skarb Państwa.
Sygn. akt VI Ko 53/14

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 1 marca 2012 r., w sprawie o sygn. akt II K 9/12 Sąd Rejonowy w Lubaniu uznał oskarżonychL. D.iS.(...)winnymi popełnienia przestępstw skarbowych zart. 56 § 1 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt. 3 k.k.s., polegających na tym, że działając wL.złożyli nierzetelne deklaracje podatkowe PIT – 36 za lata 2000 – 2003 przez to, że zaniżyli podstawę opodatkowania wskutek zaniżenia przychodów za 2000 r. w kwocie 198 406,52 zł, za 2001 r. w kwocie 136 797,41 zł, za 2002 r. w kwocie 515.264,49 zł za 2003 r. w kwocie 236 167,56zł czym narazili na uszczuplenie podatek dochodowy od osób fizycznych za 2000 r. w kwocie 58 195 zł, za 2001 r. w kwocie 31 907 zł, za 2002 r. w kwocie 182 114 zł i za 2003 r. w kwocie 70 542 zł – łącznie 342 668 zł.
Wyrok ten uprawomocnił się w dniu 9 marca 2012 r.
W dniu 1 lipca 2014 r. do Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze wpłynęły wnioski obrońcy skazanychL. D.iS., w których wnioskodawca na podstawieart. 540 § 1 pkt. 2 lit. a k.p.k.,art. 542 § 1 k.p.k.iart. 547 § 3 k.p.k.w zw. zart. 113 § 1 k.k.s.domagała się wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Lubaniu z dnia 1 marca 2012 r., w sprawie o sygn. akt II K 9/12 wobec skazanych, uchylenia wskazanego orzeczenia i uniewinnieniaL. D.iS.od popełnienia zarzucanych im czynów.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Wniosek obrońcy skazanych jest zasadny.
Stwierdzenie przez Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 18 lipca 2013 r. o sygn. SK 18/09, że przepisart. 20 ust. 3u.p.d.o.f., w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 1998 r. do dnia 31 grudnia 2006 r., jest niezgodny zKonstytucją, powoduje odpadnięcie podstawy prawnej do prowadzenia za ten okres postępowań podatkowych i określania podstawy opodatkowania w zakresie nieujawnionych źródeł przychodów. Nie może zatem stanowić podstawy prawnej wszczynania i kontynuowania postępowań podatkowych. (por. wyrok NSA w Warszawie z dnia 12 marca 2014 r. II FSK 2241/12

    LEX nr 1487979jak i z dnia 31 stycznia 2014 r. II FSK 118/12

    LEX nr 1487979).
W realiach niniejszej sprawy orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego dotyczyło przepisów, które legły u podstaw wydania decyzji zapadłej w postępowaniu podatkowym przeciwkoL. D.iS.(...), a co skutkowało uchyleniem przez Dyrektora Izby Skarbowej weW.decyzjami z dnia 2 maja 2014 r. w całości ostatecznych decyzji Dyrektora Izby Skarbowej weW.ustalających wskazanym podatnikom wysokość zobowiązań podatkowych w zryczałtowanym 75 % podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 2000 - 2003 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych i umorzył postępowanie podatkowe w tej sprawie przeciwkoL.iS.(...)za wskazany okres.
W sprawie zatem zaistniała, przewidziana wart. 540 § 1 pkt 2 k.p.k., przesłanka uzasadniająca wznowienie postępowania. Decyzje podatkowe mają bowiem decydujące znaczenie dla ustalenia istnienia zobowiązania podatkowego, jak i jego wysokości, rodzą także po stronie podatnika określone skutki finansowe, zapadają w trybie odrębnych przepisów, przewidujących ich instancyjną kontrolę, w tym nadzwyczajny środek zaskarżenia, i tym samym należy je traktować jako rozstrzygnięcia "kształtujące stosunek prawny" w rozumieniuart. 8 § 2 k.p.k.(por. wyrok SA w Krakowie z dnia 20 kwietnia 2000 r. w sprawie II AKa 32/00, KZS 2000/6/15). Wydanie zatem przez organ podatkowy decyzji uchylających decyzje ustalające wysokość zobowiązania podatkowego i umarzających postępowanie stanowi istotny fakt, noszący przy tym cechę nowości w stosunku do stanu sprawy w momencie prawomocnie zakończonego postępowania karno - skarbowego. Co więcej owa nowa okoliczność faktyczna wskazuje na wysokie prawdopodobieństwo, że prawomocny wyrok wydany w sprawie jest wadliwy, a sprawcy nie dopuścili się przestępstwa skarbowego. (por. też wyrok Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 17 czerwca 2009 r. II AKz 334/09 LEX nr 5131121).
Mając powyższe na uwadze należało przyznać rację wnioskodawcom, że zaistniała przesłanka skutkująca na podstawieart. 540 § 1 pkt. 2 a k.p.k.w zw. zart. 113 § 1 k.k.s.wznowieniem postępowania wobecL. D.iS., zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Lubaniu z dnia 1 marca 2012 r., w sprawie o sygn. akt II K 9/12.
W niniejszym postępowaniu zarzucono oskarżonym popełnienie przestępstwa zart. 56 § 1 k.k.s., poprzez złożenie nierzetelnych deklaracji podatkowych PIT – 36 za lata 2000 – 2003, wskutek zaniżenia przychodów i narażenia na uszczuplenie należnego Skarbowi Państwa podatku dochodowego.
Pamiętać należy, że przepisart. 56 k.k.s.ma charakter blankietowy, jego treść zawiera bowiem odesłanie do regulacji z zakresu prawa podatkowego, które konkretyzują treść znamion typu czynu zabronionego. Z uwagi na tę właściwość konstrukcyjną przepisart. 56 k.k.s.zaliczyć można do kategorii przepisów blankietowych

    sensu largo(co do pojęcia przepis blankietowy - zob. szerzej R. Dębski,

    O przepisach blankietowych w prawie karnym. Uwagi wprowadzające, Acta Universitatis Lodziensis 1991, Folia Iuridica 47, s. 18 i n.; tenże,

    O normie prawnokarnej we współczesnym piśmiennictwie polskim, Acta Universitatis Lodziensis 1984, Folia Iuridica 60, s. 29). Z uwagi na powiązanie przedmiotu ochrony z regulacjami z obszaru danin publicznych ustalenie pełnej i precyzyjnej treści znamion czynów zabronionych przewidzianych wart. 56 k.k.s.wymaga uwzględnienia treści przepisów podatkowych, które szczegółowo konkretyzują znamiona czynu zabronionego. Na znaczenie przepisów prawa podatkowego dla prawidłowej rekonstrukcji normy sankcjonowanej oraz sankcjonującej zart. 56 k.k.s.wskazuje się w orzecznictwie, podkreślając, że podstawą oceny musi być prawidłowe zdekodowanie obowiązujących w chwili czynu norm prawa podatkowego określających zakres i treść obowiązków podatkowych (por. uzasadnienie wyroku SN z dnia 2 grudnia 2002 r., IV KKN 559/99, LEX nr 75491).
W realiach niniejszej sprawy uchylone decyzję podatkowe stanowiły obok częściowego przyznania się przez oskarżonego i zeznań świadkaL. R.podstawę poczynionych ustaleń faktycznych, skutkujących przypisaniem oskarżonym zarzucanych im czynów. Jednakże w świetle zarzutu postawionegoL. D.iS.(...)wniosek obrońcy o uniewinnienie oskarżonych po uchyleniu zapadłego przeciwko nim wyroku w postępowaniu wznowieniowym jest przedwczesny.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd I instancji będzie zobowiązany w pierwszej kolejności rozważyć konieczność przekazania sprawy w trybieart. 345 § 1 k.p.k.oskarżycielowi publicznemu w celu uzupełnienia postępowania przygotowawczego, ewentualnie rozważyć kwestię zaistnienia przesłanek zart. 17 § 1 pkt. 1 k.p.k.czy też , zart. 17 § 1 pkt. 6 k.p.k.przy przyjęciu, że oskarżonym zarzucono popełnienie przestępstwa zart. 56 § 1 k.k.s.w warunkachart. 6 § 2 k.k.s., które winny skutkować umorzeniem postępowania wobecL. D.iS..
Stąd też stosownie doart. 547 § 2 k.p.k.w zw. zart. 113 § 1 k.k.s.Sąd Okręgowy uchylił wskazane orzeczenie i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Lubaniu jako Sądowi I instancji.
O kosztach postępowania orzeczono stosownie do przepisówart. 639 k.p.k.w zw. zart. 636 § 1 k.p.k.iart. 113 § 1 k.k.s.