Sąd Okręgowy we Wrocławiu
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 1158/14
Data wyroku: 2014-12-23 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Agata Regulska, Stanisław Jabłoński, Grzegorz Szepelak
Słowa kluczowe: Apelacja
Podstawa prawna: art.437kpk

Sygn. akt. IV Ka 1158/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 23 grudnia 2014 r.
Sąd Okręgowy we Wrocławiu Wydział IV Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący  SSO  Agata Regulska
Sędziowie  SSO Stanisław Jabłoński
SSO Grzegorz Szepelak   (spr.)
Protokolant   Artur Łukiańczyk
przy udziale Leszka Karpiny Prokuratora Prokuratury Okręgowej
po rozpoznaniu w dniu 23 grudnia 2014 r.
sprawyP. W.
oskarżonego o przestępstwo zart. 279 § 1 kk
na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Śródmieścia
z dnia 10 września 2014 roku sygn. akt V K 749/14

I
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:

a
w pkt. VII jego części dyspozytywnej, za podstawę warunkowego zawieszenia oskarżonemuP. W.wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności przyjmuje przepisyart. 69 § 1 i 2 k.k.iart. 70 § 1 pkt. 1 k.k.,

b
wpkt. Xjego części dyspozytywnej, za podstawę oddania oskarżonego pod dozór kuratora przyjmuje przepisart. 73 § 1 k.k.;

II
w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

III
zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

UZASADNIENIE
O. K. (1)oskarżony został o to, że: w dniu 26 maja 2014 roku weW., działając wspólnie i w porozumieniu zP. W., poprzez wybicie szyby w drzwiach wejściowych, włamał się do(...)naul. (...)paw. 22, a następnie zabrał w celu przywłaszczenia skutermarki K. (...)onr rej. (...), skutermarki K. (...)onr rej. (...)oraz dwa kaski, tj. mienie o łącznej wartości 6.940,00 zł, czym działał na szkodęD. K.;
tj. o czyn zart. 279 § 1 kk;
P. W.zaś oskarżony został o to, że:w dniu 26 maja 2014 roku weW., działając wspólnie i w porozumieniu zO. K. (1), poprzez wybicie szyby w drzwiach wejściowych, włamał się do(...)naul. (...)paw. 22, a następnie zabrał w celu przywłaszczenia skutermarki K. (...)onr rej. (...), skutermarki K. (...)onr rej. (...)oraz dwa kaski, tj. mienie o łącznej wartości 6.940,00 zł, czym działał na szkodęD. K.;
tj. o czyn zart. 279 § 1 kk
Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Śródmieścia, wyrokiem z dnia 10 września 2014 roku, sygn. akt V K 749/14:

I
uznał oskarżonegoO. K. (1)za winnego popełnienia opisanego wyżej czynu, a stanowiącego występek zart. 279 § 1 kki za to na podstawie powołanego przepisu wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;

II
na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.iart. 70 § 2 k.k.warunkowo zawiesił wykonanie wymierzonej oskarżonemuO. K. (2)kary pozbawienia wolności na okres próby wynoszący 3 (trzy) lata;

III
na podstawieart. 33 § 2 kkwymierzył oskarżonemuO. K. (2)karę grzywny w wysokości 30 (trzydziestu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięć) zł;

IV
na podstawieart. 63 § 1 kk, zaliczył oskarżonemuO. K. (2), na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności, okres jego zatrzymania od 26 do 27 maja 2014 r., przyjmując że jeden dzień zatrzymania równy jest dwóm stawkom dziennym grzywny;

V
na podstawieart. 73 § 2 kkoddał oskarżonegoO. K. (1)pod dozór kuratora sądowego w okresie próby;

VI
uznał oskarżonegoP. W.za winnego popełnienia opisanego wyżej czynu, a stanowiącego występek zart. 279 § 1 kki za to na podstawie powołanego przepisu wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;

VII
na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.iart. 70 § 1 pkt 1 k.k.warunkowo zawiesił wykonanie wymierzonej oskarżonemuP. W.kary pozbawienia wolności na okres próby wynoszący 3 (trzy) lata;

VIII
na podstawieart. 33 § 2 kk, wymierzył oskarżonemuP. W., karę grzywny w wysokości 30 (trzydziestu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięć) zł;

IX
na podstawieart. 63 § 1 kkzaliczył oskarżonemuP. W.na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności, okres jego zatrzymania w dniu 27 maja 2014 r., przyjmując że jeden dzień zatrzymania równy jest dwóm stawkom dziennym grzywny;

X
na podstawieart. 73 § 1 kkoddał oskarżonegoP. W.pod dozór kuratora sądowego w okresie próby;

XI
na podstawieart. 624 k.p.k.iart. 17 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych(tekst jednolity Dz. U. z 1083 roku, Nr 49, poz. 223) zwolnił oskarżonych od ponoszenia kosztów sądowych, w tym od opłaty, zaliczając je na rachunek Skarbu Państwa.

Apelację od wydanego wyroku – w odniesieniu do oskarżonegoP. W.– wniósł Prokurator, zarzucając:
- obrazę przepisów prawa materialnego polegającą na błędnym przyjęciu w pkt VII wyroku, podstawy prawnej warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności –art.70§2kk, zamiast prawidłowej kwalifikacji prawnej zart.70§1pkt 1kk,
- obrazę przepisów prawa materialnego polegającą na błędnym przyjęciu w punkcie X wyroku, podstawy prawnej oddania oskarżonego pod dozór kuratora sądowego w okresie próby –art.73§2kk, zamiast prawidłowej kwalifikacji prawnej zart.73§1kk.
Podnosząc powyższe zarzuty Prokurator wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez zastosowanie podstaw orzeczenia; w punkcie VII –art.70§1pkt 1 kk, a w punkcie X –art.73§1kk,przy utrzymaniu w mocy wyroku w pozostałej części.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje.
Apelacja jest całkowicie zasadna. Sąd Rejonowy popełnił oczywisty błąd, w pkt VII i X części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku, powołując podstawy prawne dla zastosowania instytucji warunkowego zawieszenia wykonania wymierzonej oskarżonemu kary oraz oddania go pod dozór kuratora sądowego. Uszło wszak uwadze Sądu I Instancji, iż oskarżony – popełniając zarzucone mu przestępstwo - nie był już młodocianym, w rozumieniuart.115§10 kk, albowiem, w chwili dokonania przypisanego mu czynu ukończył już 21 lat. Błąd swój dostrzegł zresztą już Sąd Rejonowy, wydając postanowienie z dnia 16 września 2014 roku o „sprostowaniu oczywistych omyłek pisarskich w wyroku z dnia 10 września 2014r….”, popełniając zresztą – w tym orzeczeniu – kolejny błąd, który „sprostował”, przez przystawienie stosownej pieczęci, kierownik sekretariatu Wydziału Sądu (k.103). Obie te czynności – w opisanym zakresie – uznać należy jednak za bezskuteczne i nie podważają one w niczym zasadności apelacji Prokuratora. W sytuacji bowiem, gdy zapadły wyrok nie był jeszcze prawomocny, Sąd Rejonowy nie był upoważniony do korygowania zawartych w nim rozstrzygnięć, w opisany sposób, zaś czynność urzędnika sądowego (kierownika sekretariatu) jawi się jako bezprawna, bowiem zmierzała do zmiany merytorycznego rozstrzygnięcia sądowego (postanowienie z dnia 16 września 2014 roku - k.103) pozostając w sprzeczności z treścią wydanego orzeczenia.
W tych okolicznościach Sąd Odwoławczy zmienił stosownie zaskarżony wyrok, orzekając jak w części dyspozytywnej.