Sąd Okręgowy w Gdańsku
VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VII U 525/14
Data wyroku: 2014-08-14 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Monika Popielińska
Słowa kluczowe: Emerytura Wcześniejsza
Podstawa prawna: art. 184 ustawy o emeryturach i rentach z FUS

Sygn. akt VII U 525/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 14 sierpnia 2014 r.
Sąd Okręgowy w Gdańsku
VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący: SSO Monika Popielińska
Protokolant: st. sekr. sądowy Ala Pilewska – Grabowska
po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2014 r. w Gdańsku
sprawyF. C.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wG.
o prawo do emerytury
na skutek odwołaniaF. C.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wG.
z dnia 28 stycznia 2014 r. nr(...)
oddala odwołanie.

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 28 stycznia 2014 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wG., działając na podstawie przepisu 184ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. 2013, 1440 j. t.) odmówiłF. C.prawa do emerytury w obniżonym wieku emerytalnym w oparciu o ustalenie, iż na dzień 01 stycznia 1999 r. nie udowodnił wymaganych przez prawo 15 – lat pracy w szczególnych warunkach.
W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wyjaśnił, że nie zaliczył wnioskodawcy do stażu pracy w szczególnych warunkach następujących okresów:

⚫

od 30 marca 1977 r. do 14 listopada 1977 r. z tytułu zatrudnienia wZakładzie (...)wC.

od 01 czerwca 1991 r. do 31 marca 1993 r. z tytułu zatrudnienia wZakładzie (...) Sp. z o.o.wS.

od 15 grudnia 1997 r. do 31 lipca 1998 r. z tytułu zatrudnienia w(...)wG.

od 01 września 1998 r. do 31 marca 1999 r. w(...) S. A.wc.

z wyłączeniem okresów nieskładkowych z uwagi na brak dowodów, na podstawie których można by stwierdzić, że ubezpieczony wykonywał pracę w szczególnych warunkach.
Odwołanie od powyższej decyzji wniósł ubezpieczony wnosząc o przyznanie prawa do emerytury zgodnie z wnioskiem. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że świadczył pracę w szczególnych warunkach w następujących okresach:

1
od 12 października 1971 r. do 01 października 1976 r. z tytułu zatrudnienia wZakładzie (...)wK.– w którym wnioskodawca odbywał przyuczenie do zawodu oraz służbę wojskową

2
od 30 marca 1977 r. do 14 listopada 1977 z tytułu zatrudnienia w(...) Przedsiębiorstwie (...)wG.,Zakład (...)wC.- w którym ubezpieczony świadczył prace kierowcy samochodu ciężarowego

3
od 01 kwietnia 1978 r. do 30 czerwca 1980 r. z tytułu zatrudnienia w Spółdzielni(...)wK.– w którym ubezpieczony świadczył prace kierowcy ciągnika

4
od 01 lipca 1980 r. do 17 listopada 1986 r. z tytułu zatrudnienia w(...) Przedsiębiorstwie (...)wG.Zakład (...)wC.– w których ubezpieczony pracował na stanowisku operatora „I.„i(...).

5
od 05 maja 1987 r. do 31 grudnia 1990 r. z tytułu zatrudnienia w(...)wG.– w którym ubezpieczony świadczył prace w charakterze ładowacza

6
od 01 stycznia 1991 do 31 maja 1991 r. z tytułu zatrudnienia wZakładach (...)lasów państwowych wG.podczas którego skarżący wykonywał prace związane z załadunkiem drewna

7
od 01 czerwca 1991 r. do 31 marca 1993 r. z tytułu zatrudnienia wZakładzie Produkcyjno-Usługowym (...) Sp. z o.o.wS.podczas którego wnioskodawca wykonywał prace kierowcy samochodu ciężarowego

8
od 17 maja 1993 r. do 31 lipca 1998 r. z tytułu zatrudnienia w(...) Ltd Sp. z o.o.w trakcie którego ubezpieczony wykonywał pracę kierowcy ciągnika siodłowego

9
od 01 września 1998 r. do 31 marca 199 r. z tytułu zatrudnienia w(...)_(...). A. wC.podczas którego skarżący wykonywał prace związane z obsługa ładowarki(...)

W odpowiedzi na odwołanie pozwany organ rentowy wniósł o jego oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:
UbezpieczonyF. C.,urodzony dnia (...), z zawodu kierowca operator, w dniu 27 grudnia 2013 roku złożył w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych wniosek o emeryturę.
Skarżący nie jest członkiem Otwartego Funduszu Emerytalnego, a w dacie złożenia wniosku nie pozostawał w stosunku pracy.
okoliczności bezsporne, vide: akta rentowe: wniosek z dnia 27 grudnia 2013 – k. 1-5
W toku postępowania przed organem rentowym ubezpieczony na dzień 01 stycznia 1999r. udowodnił 26 lat,4 miesiące oraz 16 dni okresów składkowych i nieskładkowych.
Zaskarżoną w niniejszym postępowaniu decyzją z dnia 28 stycznia 2014 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wG., działając na podstawie przepisu 184ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych( Dz. U. 2013, 1440 j. t. ) odmówiłF. C.prawa do emerytury w obniżonym wieku emerytalnym w oparciu o ustalenie, iż na dzień 01 stycznia 1999 r. nie udowodnił wymaganych przez prawo 15 – lat pracy w szczególnych warunkach.
dowód : akta rentowe: karta przebiegu zatrudnienia – nienumerowana karta kat rentowych , decyzja pozwanego z dnia 28 stycznia 2014 r. – k. 70
W okresie od 12 października 1971 r. do 14 października 1976 r. ubezpieczony był zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy w(...) Przedsiębiorstwie (...), wZakładzie (...)wK., zajmując stanowisko pracownika fizycznego.
W okresie od 25 października 1974 r. do 13 października 1976 r. , będąc zatrudnionym w tym przedsiębiorstwie , ubezpieczony odbywał zasadnicza służbę wojskową.
W okresie od dnia 30 marca 1977 r. do 14 listopada 1977 r. skarżący pracował w(...) Przedsiębiorstwie (...)wZakładzie (...)wC., zajmując tożsame stanowisko co uprzednio tj. pracownika fizycznego.
Zatrudniający skarżącego zakład pracy zajmował się szeroko rozumianą obróbką drewna. Praca skarżącego we wskazanych powyżej okresach czasu polegała na kierowaniu pojazdami oraz na obsłudze sprzętu ciężkiego ( np. dźwigu). Skarżący kierował m. in. pojazdem – ładowarką, która była wyposażona w chwytaki. Za pomocą w/w maszyny wnioskodawca załadowywał drzewo na pojazdy oraz wagony. Ponadto przy pomocy ciągników ubezpieczony przewoził drewno do składnicy drewna. Wnioskodawca świadczył pracę w bocznicy kolejowej, jak również w tartaku. Ponadto ubezpieczony, który posiadał uprawnienia do kierowania wszelkimi należącymi do przedsiębiorstwa pojazdów, w zależności od potrzeb kierowany był do obsługi samochodów osobowych , w tym kierował samochodemmarki N., którym przewoził kierownictwo.
Bezpośrednim przełożonym skarżącego był majster, który konkretyzował zakres zadań przypisanych wnioskodawcy w danym dniu.
Oprócz skarżącego w przywołanym powyżej zakładzie pracy na tożsamym stanowisku zatrudnionych było jeszcze 2 pracowników.
W okresie od 01 kwietnia 1978 r. do 30 czerwca 1980 r. z skarżący był zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy w Spółdzielni(...)wK.na stanowisku kierowcy ciągnikowego.
Od 01 lipca 1980 r. do 17 listopada 1986 r. ubezpieczony świadczył prace w pełnym wymiarze czasu pracy w charakterze operatora(...)oraz operatora(...)wZakładzie (...)wC., przy którym zamieszkiwał w domku przytartacznym . Pojazdy(...)oraz(...)to pojazdy ciągnikowe zaopatrzone dodatkowo z przodu w szczypce( chwytaki ) służące do podnoszenia i przenoszenia drewna, obsługą, których zajmował się między innymi skarżący. Ubezpieczony zajmował się także rozwożeniem drewna na terenie zakładu do poszczególnych hal produkcyjnych z terenu placu składowego , skąd drewno było transportowane na zakład . Ubezpieczony transportował to drewno z bocznicy kolejowej , gdzie było ono rozładowywane i załadowywane.
W okresie od 18 listopada 1986 r. do 30 kwietnia 1987 r. wnioskodawca pracował w pełnym wymiarze czasu pracy wSpółdzielni Produkcyjnej (...)wC.w charakterze pomocnika stolarza.
Od 05 maja 1987 r. do 31 grudnia 1990 r. skarżący świadczył pracę jako ładowacz wOśrodku (...)wG..
Pracując na wskazanym powyżej stanowisku wnioskodawca zajmował się ładowaniem drzewa na samochody, które następnie było przewożone do tartaku. Powyższą czynność ubezpieczony wykonywał przy pomocy linek zaczepianych do konic ,czyli urządzeń służących do załadowywania drewna, umiejscowionych na pojazdach. Pojazd służący do ładunku drewna obsługiwany był przez dwóch pracowników tzn. kierowcę, który nie brał udziału w bezpośrednim załadunku drewna oraz ładowacza. Wnioskodawca nie wykonywał żadnych prac związanych z obróbka drewna na terenie tartaku. Jego aktywność zawodowa ograniczała się do ładowania drewna dostarczanego z lasu do tartaku. Ponadto do obowiązków skarżącego należało przygotowanie pojazdu do pracy, tzn. wlanie paliwa, dokonanie przeglądu technicznego sprzętu.
Od 01 stycznia 1991 r. do 31 maja 1991 r. ubezpieczony pracował w pełnym wymiarze czasu pracy wZakładzie (...)Lasów Państwowych wG.zajmując stanowisko pomocnika kierowcy.
Skarżący zajmował się wówczas zwózką i wywózka drzewa z lasu.
Od 01 czerwca 1991 r. do 31 marca 1993 r. odwołujący się był zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy wprzedsiębiorstwie (...) Sp. z o.o.wS.jako kierowca.
Dzień pracy skarżącego zorganizowany był w zależności od poleceń wydanych przez majstra. Skarżący co do zasady zajmował się zwózką i wywózką drewna z lasu przy pomocy sprzętu wyposażonego w chwytak. Wnioskodawca przewoził także drewno do tartaku. Ponadto ubezpieczony przywoził dłużyce z lasów oraz kłody ( dłużyce ) z bocznicy kolejowej.
W spornym czasie ubezpieczony zajmował się zarówno transportem zewnętrznym jak i wewnętrznym (tzn. przewożeniem materiału na poszczególne hale w zakładzie). Zarówno przed jak i po zakończeniu zasadniczej pracy wnioskodawca przywoził a następnie odwoził pracowników przedsiębiorstwa do miejsca ich zamieszkania samochodem marki nysa. Nadto skarżący zajmował się manipulacja drewna tzn. przy pomocy piły wycinał deski na określone rozmiary.
W okresie od 17 maja 1993 r. do 31 lipca 1998 r. skarżący by zatrudniony w przedsiębiorstwie(...)Sp. z o. o., gdzie w okresie od 17 maja 1993 r. do 14 grudnia 1997 r. świadczył pracę na stanowisku pracownika produkcji – manipulanta dłużycy.
Manipulant co do zasady oznakowywał rodzaj drewna oraz ciął kłody ( dłużyce ) na części, które następnie były przewożone do miejsc ich przeznaczenia. Ubezpieczony zajmował się także transportem drewna wewnątrz zakładu np. do stolarni, do poszczególnych hal. Wnioskodawca wykonywał również transport zewnętrzny tzn. jechał do lasu po drewno, gdzie wykonywał załadunek. W spornym okresie czasu skarżący obsługiwał m. in. ładowarki oraz sztaplarki.
Od 01 września 1998 r. do 31 marca 1999 r. ubezpieczony był zatrudniony w(...): S.A. na stanowisku operatora ładowarki, oraz zastępcy magazyniera surowca.
W spornym czasie wnioskodawca wykonywał pracę operatora ładowarki zajmującego się załadunkiem oraz rozładunkiem drewna. Przypisanie skarżącemu łączonego stanowiska pracy miało na celu zaoszczędzenie na pracownikach i wiązało się z powierzeniem ubezpieczonemu dodatkowych obowiązków związanych z liczeniem ilości przewożonego w wagonach drewna.
ŚwiadkowieJ. S.iA. K.pracowali z ubezpieczonym w(...) Przedsiębiorstwie (...), wZakładzie (...)wC..A. K.była pomiarowa na placu surowca. Ponadto świadekA. K.pracowała z ubezpieczonym wprzedsiębiorstwie (...) Sp. z o.o.

ŚwiadkowieZ. P.orazJ. L.pracowali z ubezpieczonym wprzedsiębiorstwie (...) Sp. z o.o.wS.oraz w przedsiębiorstwie(...)oraz(...). Natomiast świadekZ. S.pracował z ubezpieczonym wOśrodku (...)wG.oraz w przekształconym z niegoZakładzie (...)Lasów Państwowych wG..

J. S.,A. K.,Z. P.,J. L.orazZ. S.są uprawnieni do emerytury oraz pobierają świadczenie emerytalne.
ŚwiadekZ. S.również dochodził prawa do emerytury w obniżonym wieku z tytułu pracy w szczególnych warunkach przed Sądem. Wyrokiem z dnia 26 października 2011 r. o sygn. akt VII U 1402/11 Sąd Okręgowy w Gdańsku uwzględnił okres zatrudnienia świadka wZakładzie (...)Lasów Państwowych wG.w trakcie którego świadek wykonywał pracę ładowacza, co doprowadziło do przyznania świadkowi prawo do świadczenia emerytalnego w obniżonym wieku.
dowód: : akta rentowe: świadectwa pracy – k. 5- 15

    dowód: akta sprawy: zeznania świadkaJ. S.– k. , zeznania świadkaA. K.– k. , zeznania świadkaZ. P.– k., zeznania świadkaJ. L.– k. , zeznania świadkaZ. S.– k. fotografie – k. 22, zeznania ubezpieczonego – k. 50 w zw. z k. 23

    dowód: akta rentowe świadkaZ. S.: Wyrok Sądu wraz z uzasadnieniem – k. 82-85

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dokumentacji zgromadzonej w aktach sprawy oraz w aktach ubezpieczeniowych wnioskodawcy,A. K.,J. S.orazZ. S., których prawdziwość i rzetelność nie była przez żadną ze stron kwestionowana. Sąd również nie znalazł podstaw do podważenia jej wiarygodności z urzędu.
Podstawę ustaleń stanu faktycznego stanowiły także zeznania świadków:J. S.,K. K.,Z. P.,J. L.,Z. S.w zakresie tym w jakim korespondowały w znajdującymi się w aktach rentowych świadectwami pracy. W szczególności podkreślenia wymaga, że zgromadzimy w sprawie materiał dowodowy wzajemnie się uzupełniając, stworzyły spójną całość.
Zeznania ubezpieczonego Sąd Okręgowy uznał za wiarygodne jedynie w zakresie w jakim posłużyły one do ustalenia powyższego stanu faktycznego, bowiem w pozostałym zakresie nie korelowały z dokumentami, które zdaniem Sądu zasługiwały na walor wiarygodności jak również z zeznaniami powołanych w sprawie świadków.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
W świetle poczynionych ustaleń faktycznych odwołanie skarżącegoF. C.nie zasługiwało na uwzględnienie.
Przedmiotem niniejszego postępowania była kwestia ustalenia prawa ubezpieczonego do emerytury w obniżonym wieku emerytalnym z tytułu pracy w szczególnych warunkach. Wyniki przeprowadzonego przez Sąd postępowania dowodowego wykazały, że wnioskodawca nie legitymuje się wymaganym przez prawo 15 – letnim stażem pracy w szczególnych warunkach co sprawia, iż stanowisko organu emerytalnego odmawiające wnioskodawcy prawa do wcześniejszej emerytury nie jest słuszne.
Ogólne zasady nabywania prawa do emerytury dla ubezpieczonych urodzonych po 1948 r. zostały uregulowane w treściart. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. z 2009 nr 153 poz. 1227 ze zm.), dalej: ustawa, zgodnie z którym ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, tj. spełniają łącznie następujące warunki:

1
legitymują się okresem zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż: 65 lat dla mężczyzn, 60 lat dla kobiet,

2
mają okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej: 25 lat dla mężczyzn, 20 dla kobiet,

3
nie przystąpili do otwartego funduszu emerytalnego albo złożyli wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa;

Podkreślenia wymaga fakt, iż art. 184 ust 2 powyższej ustawy zmieniony został przez art. 1 pkt 20 ustawy z dnia 11 maja 2012 r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2012 r. nr 637) z dniem 01 stycznia 2013r., co skutkuje tym iż od 01 stycznia 2013 r. celem uzyskania uprawnienia do emerytury w warunkach szczególnych nie ma konieczności spełniania przez ubezpieczonych przesłanki rozwiązania stosunku pracy.
Aktem wykonawczym, do którego odsyła ustawa o emeryturach i rentach z FUS, jest rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Stosownie do treści § 4 tego rozporządzenia pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki:

1
osiągnął wiek emerytalny wynoszący: 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn,

2
ma wymagany okres zatrudnienia, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach.

W wykazie A – prac w szczególnych warunkach, których wykonywanie uprawnia do niższego wieku emerytalnego – stanowiącym załącznik do rozporządzenia w dziale VI ( prace w leśnictwie , przemyśle drzewnym i papierniczym ) pod poz. 2 wymieniono prace przy zwózce i wywózce drzewa z lasu.
W tym miejscu godzi się wskazać, iż zarządzenia resortowe (w tym wskazywane powyżej zarządzenia Ministra Rolnictwa, Leśnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 31 marca 1988 r. w sprawie stanowisk pracy, na których wykonywane są prace w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze [Dz.Urz.MRiRW.1988.2.4]) nie stanowią źródeł powszechnie obowiązującego prawa, i stanowią jedynie pomocnicze akty prawa niższego rzędu oraz dokumenty dotyczące jedynie konkretnych zakładów pracy, do których odwoływali się poszczególni pracodawcy, wskazując w dokumentacji pracowniczej (świadectwach wykonywania pracy w warunkach szczególnych) na rodzaje wykonywanej przez pracowników pracy. Kluczowym i podstawowym dokumentem w tym zakresie pozostaje cytowane powyżej rozporządzenie. Wypowiedział się bowiem w powyższym zakresie Sąd Najwyższy, wskazując, iż źródłem prawa do emerytury za pracę w szczególnych warunkach jest ustawa z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS irozporządzenie z 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. Nr 8, poz. 43 ze zm.). Nie jest nim natomiast zarządzenie resortowe, jako że nie stanowi źródła prawa (art. 87 Konstytucji). Wykazy resortowe wydane na podstawie§ 1 ust. 2 i 3 rozporządzenia z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterzemają charakter informacyjny, techniczno - porządkujący, uściślający oraz mogą mieć znaczenie w sferze dowodowej, stanowiąc podstawę domniemania faktycznego (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 marca 2012 r., I UK 403/11). Uwzględniając przy tym pogląd Sądu Najwyższego, który wskazał, iż co prawda, wykazy resortowe mają charakter jedynie informacyjny, techniczno-porządkujący i uściślający, jednakże z faktu, że właściwy minister, kierownik urzędu centralnego lub centralny związek spółdzielczy w porozumieniu z Ministrem Pracy, Płac i Spraw Socjalnych ustalił w podległych i nadzorowanych zakładach pracy, że dane stanowisko pracy jest stanowiskiem pracy w szczególnych warunkach, może płynąć domniemanie faktyczne (art. 231 k.p.c.), że praca na tym stanowisku w istocie wykonywana była w takich warunkach i odwrotnie, brak konkretnego stanowiska pracy w takim wykazie może - w kontekście całokształtu ustaleń faktycznych - stanowić negatywną przesłankę dowodową (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 25 lutego 2010 r., II UK 218/09; podobnie wyrok Sądu Najwyższego z dnia 24 listopada 2011 r., I UK 164/11) wskazać należy, iż zasadnym w postępowaniu o prawo do emerytury z tytułu pracy w warunkach szczególnych lub w szczególnym charakterze jest również ocena, czy dane stanowisko jest zawarte w wykazie resortowym.
W tym zakresie wskazać należy, iż nie uszło uwadze Sądu orzekającego w sprawie, iż nie każda praca w tartaku jest pracą w warunkach szczególnych, jak zadaje się wywodzić skarżący, wskazując , iż przez cały okres zatrudnienia w tartaku ( nazwy zakładu pracy zmieniały się co prawda na przestrzeni lat, ale jak wyjaśnił ubezpieczony i świadkowie był to ten sam zakład zajmujący się obróbką drewna )wykonywał takie same prace związane z transportem , załadunkiem, wyładunkiem, manipulacją dłużycy , jako że w/w zarządzenie resortowe w wykazie A dziale VI (leśnictwo i przemysł drzewny) pozycja 2 za takie prace uznaje
    tylko te , które dotyczą prac przy zrywce i wywózce drewna z lasuwykonywanych na stanowiskach : 1. Wozak, 2. Zrywkarz, 3. Flisak ( zatrudniony w transporcie wodno – lądowym ) 4. Ładowacz ( zatrudniony przy za i wyładunku drewna ) , 5. Zaczepowy.
Dodatkowo należy także podkreślić, iż zgodnie z przepisem § 2 ust 1 i 2 powołanego wyżej rozporządzenia okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy.
Bezspornym jest, iż ubezpieczony w dniu 25 stycznia 2014 roku osiągnął 60 rok życia, na dzień 01 stycznia 1999r udokumentował okres składkowy i nieskładkowy w wymiarze powyżej 25 lat oraz nie pozostaje członkiem Otwartego Funduszu Emerytalnego.
Przedmiotem sporu pozostawało ustalenie, czy za zatrudnienie w szczególnych warunkach mogą zostać uznane wszystkie wskazane przez ubezpieczonego w odwołaniu okresy pracy.
W ocenie Sądu Okręgowego zgromadzony w niniejszej sprawie materiał dowody nie pozwala na zaliczenie do stażu pracy w szczególnych warunkach wszystkich postulowanych przez skarżącego okresów.
Bazując na zgromadzonym w toku sprawy materiale dowodowym , w szczególności oceniając przede wszystkim materiał źródłowy w postaci dokumentacji pracowniczej – świadectwa pracy przedstawione przez ubezpieczonego oraz posiłkowo zeznania świadków, stwierdzić należy, iż jedynie na świadectwie pracy z dnia 29 maja 1991r. widnieje stanowisko opowiadające wskazanemu wyżej w wykazowi A dział VI poz. 2 pkt 4 zarządzenia resortowego tj. ładowacza .
Stwierdzić zatem należy w kontekście wiarygodnych zeznań świadkaZ. S., iż w okresie od 05 maja 1987 r. do 31 grudnia 1990 r. podczas zatrudnienia wOśrodku (...)wG.ubezpieczony świadczył pracę w szczególnych warunkach w charakterze ładowacza zatrudnionego przy załadunku i wyładunku drewna .
ŚwiadekZ. S.był współpracownikiem wnioskodawcy w spornym okresie zatrudnienia i zeznając sprecyzował zakres prac i zadań należących do obowiązków skarżącego wyjaśniając, iż ubezpieczony przy pomocy specjalnego sprzętu zajmował się załadunkiem oraz rozładunkiem drzewa z lasu. Wskazany powyżej świadek wyjaśnił, że w spornym czasie ubezpieczony nie wykonywał dodatkowych, innych czynności, np. nie zajmował się kierowaniem pojazdu, albowiem do tych zadań zakład pracy zatrudniał osobnych pracowników (kierowców). Podkreślenia wymaga fakt, iż świadekZ. S.stanowi dla Sądu wiarygodne osobowe źródło osobowe, bowiem pracował w ubezpieczonym w zakwestionowanym przez pozwanego okresie czasu, w związku z powyższym należy uznać, iż posiada dokładną wiedzę na temat prac w rzeczywistości wykonywanych przez skarżącego.
Co prawda okresy pracy w warunkach szczególnych stwierdza zakład pracy, na podstawie posiadanej dokumentacji, w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach, wystawionym według wzoru stanowiącego załącznik do przepisów wydanych na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia, lub w świadectwie pracy (§ 2 ust. 2), czym bezsprzecznie ubezpieczony się nie legitymuje, jednakże, co należy podkreślić, zgodnie z utartą praktyką i orzecznictwem w postępowaniu przed sądem okresy zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, przewidzianerozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterzemogą być ustalane także innymi środkami dowodowymi niż dowód z zaświadczenia z zakładu pracy (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 10 marca 1984 r., III UZP 6/84 oraz uchwała Sądu Najwyższego z dnia 21 września 1984 r. III UZP 48/84), a więc wszelkimi dopuszczalnymi przez prawo środkami dowodowymi.
Zdaniem zatem Sądu Okręgowego, uwzględniając wynik postępowania dowodowego, zaliczeniu do stażu pracy w szczególnych warunkach podlega również okres od 01 lipca 1980 r. do 17 listopada 1986 r. z tytułu zatrudnienia wZakładzie (...)wC.. Orzekając w przedmiotowej kwestii Sąd Okręgowy po raz kolejny oparł się na wystawionym przez pracodawcę świadectwie pracy. Nadmienić zatem należy, iż wynika z niego wprost , iż ubezpieczony świadczył pracę w charakterze kierowcy ciągników typu(...)oraz(...)- a w kontekście wyjaśnień ubezpieczonego oraz zeznań świadków wskazać należy, iż były to prace kierowcy ciągników, tym przypadku służących do załadunku i rozładunku drewna, co prawda nie przy zrywce i wywózce drewna z lasu, bo były to prace wykonywane również na placu składowym , na terenie zakładu przy transporcie drewna ( dłużycy ) do hal produkcyjnych , ale prace polegające na zaliczeniu w oparciu o wykaz A dział VIII poz.3 – prace kierowców ciągników, kombajnów lub pojazdów gąsienicowych cyt. wyżej rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07 lutego 1983r. .
Mając na względzie złożone przez ubezpieczonego wyjaśniania Sąd Okręgowy zaliczył także do stażu pracy w szczególnych okres pracy skarżącego od 01 września 1998 r. do 31marca 1999r. W ocenie Sądu skarżący zdołał bowiem wiarygodnie wyjaśnić skąd na wystawionym przez zakład pracy świadectwie pracy znalazło się stanowisko łączone określone przez pracodawcę mianem operatora ładowarki, oraz zastępcy magazyniera surowca. Ubezpieczony wskazał bowiem, iż kumulacja stanowisk łączyła się z polityką zakładu pracy i względami ekonomicznymi. Należy wyraźnie podkreślić, iż świadcząc pracę we wskazanym powyżej charakterze wnioskodawca w dalszym ciągu zajmował się załadunkiem i rozładunkiem drzewa ciągnikiem ((...)lub(...)). Wykonywane przez wnioskodawcę dodatkowe czynności (monitorowanie ilości drewna) miały charakter uboczny i w żaden sposób nie zakłócały podstawowej pracy wnioskodawcy operatora ładowarki , która była świadczona przez ubezpieczonego stale oraz w pełnym wymiarze czasu pracy.
W ocenie Sądu Okręgowego zaliczeniu do stażu pracy w szczególnych warunkach nie podlegają pozostałe wskazane przez ubezpieczonego okresy.
W pierwszej kolejności należy zatem odnieść się do pracy świadczonej przez wnioskodawcę od 12 października 1971 r. do 14 października 1976 r. jak również od 30 marca 1977 r. do 14 listopada 1977 r. w(...) Przedsiębiorstwie (...).
Pracując we wskazanym powyżej przedsiębiorstwie skarżący nie zajmował się wyłącznie załadunkiem oraz rozładunkiem drewna ale w zależności od bieżących potrzeb obsługiwał wszelki sprzęt (w tym także dźwigi) jak również kierował wszelkimi należącymi do zakładu pracy pojazdami również samochodem marki nysa- co wyraźnie podkreśliła w trakcie złożonych zeznań świadekA. K.. Wobec powyższego nie sposób przyjąć by wnioskodawca wykonywał czynności ładowacza stale oraz w pełnym wymiarze czasu pracy.
Do stażu pracy w szczególnych warunkach zaliczeniu nie podlega również okres od 01 kwietnia 1978 r. do 30 czerwca 1980 r. z tytułu zatrudnienia wSpółdzielni (...)wK., bowiem przedłożone w toku postępowania rentowego świadectwo pracy nie precyzuje w sposób jednoznaczny charakteru pracy wnioskodawcy we wskazanym powyżej okresie. Mając na uwadze fakt, iż ubezpieczony nie zawnioskował żadnych świadków mogących opisać prace wykonywane wówczas przez ubezpieczonego jak również nie przedłożył na tą okoliczność żadnych stanowczych dowodów , w szczególności świadectwa wykonywania pracy w warunkach szczególnych, Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia zawnioskowanego przez skarżącego okresu wobec faktu, iż z zapisu w świadectwie wynika, iż ostatnio był zatrudniony na stanowisku kierowcy ciągnikowego bez precyzyjnego wskazania okresu zatrudnienia na tym stanowisku.
Z powyższych względów Sąd Okręgowy odmówił także uwzględnienia okresu zatrudnienia wnioskodawcy od 18 listopada 1986 r. do 30 kwietnia 1987 r. z tytułu zatrudnienia wSpółdzielni Produkcyjnej (...)wC.– zważywszy, że wystawione przez zakład pracy, nie zakwestionowane w toku postępowania sądowego przez żądną ze stron świadectwo pracy wskazuje, iż ubezpieczony świadczył prace w charakterze pomocnika stolarza. Odmienne twierdzenia wnioskodawcy w tym zakresie są niewystarczające do zakwestionowania uznanego za wiarygodny dokumentu.
Odnosząc się do okresu od 01 czerwca 1991 r. do 31 marca 1993 r. z tytułu zatrudnienia wprzedsiębiorstwie (...) Sp. z o.o.oraz od 17 maja 1993 r. do 31 lipca 1998 r. z tytułu zatrudnienia w przedsiębiorstwie(...)Sp. z o. o . należy wskazać, iż nie podlegają one uznaniu z uwagi na fakt, iż ubezpieczony nie wykazał w toku postępowania, iż stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał prace zaliczane do prac w warunkach szczególnych w myśl rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07 lutego 1983r. cyt. wyżej . Samo oznaczenie w świadectwie pracy, iż ubezpieczony wykonywał prace na stanowisku kierowcy w światle wyników postępowania dowodowego nie są wystarczające do zaliczenia wnioskowanego okresu. Podkreślenia wymaga, iż z zeznań świadków :A. K.,J. L.,Z. P.wynika, iż w trakcie pracy ubezpieczony zajmował się również manipulacją drewna czyli odpowiednim przycinaniem drewna na placu zakładowym, a załadunek i rozładunek drzewa nie dość że nie dotyczył prac przy zrywce i wywózce drewna z lasu , co odbywał się na terenie zakładu i składów drewna, ale i był tylko jedną z czynności wchodzących w zakres obowiązków skarżącego.
Mając na uwadze powyższe należy wyraźnie podkreślić, iż zaliczenie uznanych przez Sąd Okręgowy, wskazanych powyżej okresów, w których ubezpieczony świadczył prace w warunkach szczególnych, nie jest wystraczające do uznania, iż ubezpieczony legitymuje się wymaganym przez prawo 15 – letnim stażem pracy w szczególnych warunkach, co sprawia ,iż stanowisko organu rentowego zawarte w zaskarżonej decyzji jest prawidłowe.
W konkluzji z wyżej przytoczonych względów Sąd Okręgowy na mocyart. 47714§ 1 k.p.c.w związku z cytowanymi wyżej przepisami oddalił odwołanie ubezpieczonego, uznając je za bezzasadne.