Sąd Okręgowy w Gliwicach
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 529/14
Data wyroku: 2014-12-05 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Małgorzata Peteja-Żak, Kazimierz Cieślikowski, Ewa Trzeja-Wagner
Słowa kluczowe: Kara Łączna
Podstawa prawna: art. 279 § 1 kk

Sygnatura akt VI Ka 529/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia5 grudnia 2014r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący  SSO Ewa Trzeja-Wagner
Sędziowie SSO Kazimierz Cieślikowski
SSR del. Małgorzata Peteja-Żak (spr.)
Protokolant Sylwia Sitarz
przy udziale Krystyny Marchewki
Prokuratora Prokuratury Okręgowej
po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2014 r.
sprawyK. T.ur. (...)wK.
synaJ.iG.
oskarżonego zart. 278§1 kk,art. 279§1 kk,art. 279§1 kkw zw. zart. 12 kk,art. 288§1 kk,art. 13§2 kkw zw. zart. 279§1 kk,art. 291§1 kk,art. 279§1 kkiart. 288§1 kkprzy zast.art. 11§2 kk,art. 279§1 kkiart. 288§1 kkprzy zast.art. 11§2 kkw zw. zart. 12 kk,art. 289§1 i 2 kkiart. 288§1 kkprzy zast.art. 11§2 kk
na skutek apelacji wniesionej przez oskarżyciela publicznego
od wyroku Sądu Rejonowego w Zabrzu
z dnia 10 marca 2014 r. sygnatura akt II K 783/13
na mocyart. 437 kpk,art. 438 kpk,art. 624 § 1 kpk

1
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:

a) wpunkcie 7z kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu, a opisanego wpunkcie XXXVIIeliminujeart. 289 § 1 kki ustala, że oskarżonemu przypisano czyn zart. 289 § 2 kkiart. 288 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk,
b) wpunkcie 8eliminuje z podstawy wymierzenia kary łącznejart. 85 kk,
c) w punkcie 9 ustala, że:
- obowiązek naprawienia szkody na rzecz(...) sp. z o.o.wynosi 16.430,24 zł (szesnaście tysięcy czterysta trzydzieści złotych i dwadzieścia cztery grosze) i zobowiązuje oskarżonego do solidarnego naprawienia szkody zM. G.iR. Z.,
- obowiązek naprawienia szkody na rzeczR. R.wynosi 7.350 zł (siedem tysięcy trzysta pięćdziesiąt złotych) i zobowiązuje oskarżonego do solidarnego naprawienia szkody zM. G.,R. Z.iK. Z.,
- obowiązek naprawienia szkody na rzeczfirmy (...) sp. z o.o.wynosi 2.000 zł (dwa tysiące złotych) i zobowiązuje oskarżonego do solidarnego naprawienia szkody zR. Z.iJ. G.;
2. w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;
3. zwalnia oskarżonego od zapłaty kosztów sądowych postępowania odwoławczego, obciążając wydatkami Skarb Państwa.
Sygn. akt VI Ka 529/14

UZASADNIENIE WYROKU

z dnia 5 grudnia 2014r.
Sąd Rejonowy w Zabrzu wyrokiem z dnia 10 marca 2014r., w sprawie o sygn. II K 783/13, uznał oskarżonegoK. T.za winnego popełnienia ośmiu czynów opisanych w pkt I, IV, VI, VIII, XVII, XXIV, XXXV i XXXVIII aktu oskarżenia, z których każdy wyczerpuje znamiona przestępstwa zart. 278 § 1 kk, przy przyjęciu, iż stanowią one ciąg przestępstw w rozumieniuart. 91 § 1 kki za to na mocyart. 278 § 1 kkw zw. zart. 91 § 1 kkwymierzył oskarżonemu jedną karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności.
Nadto Sąd Rejonowy uznał oskarżonego za winnego popełnienia dziewiętnastu czynów opisanych w pkt V, VII, IX, XI, XII, XIV, XV, XVI, XVIII, XX, XXI, XXII, XXV, XXVI, XXVIII, XXIX, XXXI, XXXII, XXXIII aktu oskarżenia, wyczerpujących znamiona przestępstwa zart. 279 § 1 kk,art. 279 § 1 kkw zw. zart. 12 kki przestępstwa zart. 13 § 2 kkw zw. zart. 279 § 1 kk, przy przyjęciu, iż stanowią one ciąg przestępstw w rozumieniuart. 91 § 1 kki za to na mocyart. 279 § 1 kkw zw. zart. 91 § 1 kkwymierzył oskarżonemu jedną karę 3 lat pozbawienia wolności.
W pkt 3 oskarżonego uznano za winnego popełnienia dwóch czynów opisanych w pkt II i X aktu oskarżenia, z których każdy wyczerpuje znamiona przestępstwa zart. 279 § 1 kk, przy przyjęciu, iż stanowią one ciąg przestępstw w rozumieniuart. 91 § 1 kki za to na mocyart. 279 § 1 kkw zw. zart. 91 § 1 kkwymierzył oskarżonemu jedną karę 1 roku pozbawienia wolności.
Sąd Rejonowy ponadto uznał oskarżonego za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt XXIII aktu oskarżenia, wyczerpującego znamiona przestępstwa zart. 278 § 1 kki za to na mocy tego przepisu wymierzył oskarżonemu karę 1 roku pozbawienia wolności.
K. T.uznano także za winnego popełnienia dwóch czynów opisanych w pkt XIX i XXX aktu oskarżenia, z których każdy wyczerpuje znamiona przestępstwa zart. 291 § 1 kk, przy przyjęciu, iż stanowią one ciąg przestępstw w rozumieniuart. 91 § 1 kki za to na mocyart. 291 § 1 kkw zw. zart. 91 § 1 kkwymierzono oskarżonemu jedną karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności.
Nadto w pkt 6 oskarżonego uznano za winnego popełnienia dwóch czynów opisanych w pkt XXVII i XXXVI aktu oskarżenia, wyczerpujących znamiona przestępstwa zart. 279 § 1 kkiart. 288 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkoraz przestępstwa zart. 279 § 1 kkiart. 288 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 12 kk, przy przyjęciu, iż stanowią one ciąg przestępstw w rozumieniuart. 91 § 1 kki za to na mocyart. 279 § 1 kkw zw. zart. 11 § 3 kkiart. 91 § 1 kkwymierzył oskarżonemu jedną karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności.
Sąd Rejonowy uznał także oskarżonego w pkt 7 za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt XXXVII aktu oskarżenia, wyczerpującego znamiona przestępstwa zart. 289 § 1 i 2 kkiart. 288 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kki za to na mocyart. 289 § 2 kkw zw. zart. 11 § 3 kkwymierzył oskarżonemu karę 1 roku pozbawienia wolności.
Na mocyart. 85 kkiart. 86 § 1 kkw zw. zart. 91 § 2 kkSąd wpkt 8połączył wszystkie kary jednostkowe pozbawienia wolności i wymierzył oskarżonemu karę łączną 3 lat i 10 miesięcy pozbawienia wolności, na której poczet zaliczył po myśli przepisuart. 63 § 1 kkokres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 14 grudnia 2011r. do dnia 22 czerwca 2012r.
Wpkt 9na mocyart. 46 § 1 kkorzekł wobec oskarżonego obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonych:(...) sp. z o. o.kwoty 21.729,68 złotych,R. R.kwoty 30.000 złotych,firmy (...) Sp. z o. o.kwoty 2.000 złotych.
Na mocyart. 62 § 2 kpww zw. zart. 5 § 1 pkt 4 kpwumorzył postępowanie o czyny opisane w pkt III, XIII i XXXIV aktu oskarżenia.
Na podstawieart. 29 ust. 1 ustawy Prawo o adwokaturzezasądził od Skarbu Państwa na rzecz obrońcy z urzędu adw.Z. D.kwotę 929,88 złotych tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu oraz zwolnił oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.
Powyższy wyrok zaskarżony został przez Prokuratora Rejonowego w części dot. rozstrzygnięcia zawartego w pkt 8, w którym orzeczono karę łączną wobec oskarżonego.
Skarżący wyrokowi temu zarzucił obrazę przepisów prawa materialnego, a toart. 85 kkpoprzez niezasadne zastosowanie wymienionego przepisu ustawy karnej.
W oparciu o tak sformułowany zarzut wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez eliminację spośród podstaw prawnych wymienionych w pkt 8 zaskarżonego orzeczeniaart. 85 kk.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja zasługuje na uwzględnienie, jednak kontrola odwoławcza przeprowadzonego przez Sąd I instancji postępowania dowodowego, zaskarżonego orzeczenia, jego uzasadnienia oraz analiza treści środka odwoławczego skutkować musiała nadto zmianą zaskarżonego wyroku poprzez eliminację z kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu w pkt 7 orzeczenia, a opisanego w pkt XXXVII aktu oskarżenia,art. 289 § 1 kki ustalenie, że oskarżonemu przypisano czyn zart. 289 § 2 kkiart. 288 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk, a także zmianą pkt 9 orzeczenia w zakresie orzeczonych wysokości obowiązków naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonych i sposobów jej naprawienia.
Trzeba zatem na wstępie podkreślić, iż Sąd Rejonowy wydając wyrok w trybieart. 387 § 2 kpk, odbierając od oskarżonego wyjaśnienia, a także ujawniając pozostały zgromadzony materiał dowodowy przedsięwziął niezbędne i odpowiednie czynności celem wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności w sprawie. Zgromadzone dowody poddał wnikliwej analizie, a w motywach zaskarżonego orzeczenia ustosunkował się do każdego z przeprowadzonych dowodów. Wyjaśnił, którym dowodom dał wiarę i dlaczego, a także które okoliczności sprawy można na ich podstawie uznać za udowodnione. Przedstawiona przez Sąd I instancji analiza dowodów w pełni zasługiwała na uwzględnienie. Była ona spójna i uwzględniała zasady doświadczenia życiowego, w tym zawodowego. Zasadność ocen i wniosków wyprowadzonych przez Sąd orzekający z okoliczności ujawnionych w toku przewodu sądowego odpowiadała prawidłowości logicznego rozumowania, nadto analiza ta nie wykraczała poza ramy swobodnej oceny dowodów. Sąd I instancji w sposób poprawny zatem przyjął w świetle prawidłowo poczynionych ustaleń faktycznych, iż oskarżony, działając wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi osobami, w różnych konfiguracjach osobowych, na przestrzeni czasu od kwietnia do grudnia 2011r. dopuścił się szeregu przestępstw przeciwko mieniu, w tym wielu z nich w warunkach ciągu przestępstw, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w sposób dobrze zorganizowany, w porze nocnej, działając na szkodę wielu pokrzywdzonych. Opierając się na wyjaśnieniach samego oskarżonego, wyjaśnieniach współsprawców, a także na zeznaniach szeregu świadków – pokrzywdzonych przestępstwami, w powiązaniu oczywiście z innymi dowodami w postaci protokołów przeszukań, oględzin, eksperymentów procesowych, pokwitowań odbioru rzeczy, w sposób nie budzący wątpliwości przypisano sprawstwo i winę oskarżonego za wszystkie czyny, kwalifikując je w większości zart. 279 § 1 kk(w zbiegu także zart. 288 § 1 kk), zart. 278 § 1 kk,art. 291 § 1 kk, ale także i błędnie, w ślad za aktem oskarżenia, w pkt XXXVII, zart. 289 § 1 i 2 i art. 288 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk. Sąd Rejonowy prawidłowo ustalił w oparciu o zgromadzone dowody, iż oskarżony, działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, wykorzystując wcześniej zabrane w wyniku kradzieży z włamaniem do pomieszczenia biurowegofirmy (...) Sp. z o. o.kluczyki, pokonał zabezpieczenie przed użyciem pojazduF. (...), a następnie samochód ten zabrał w celu krótkotrwałego użycia, porzucając go w stanie uszkodzonym (powodując uszkodzenie stacyjki, wyrwanie kolumny kierowniczej i wybicie 4 szyb) oraz w takich okolicznościach, że zachodziło niebezpieczeństwo jego utraty i dalszego uszkodzenia. Pomimo tak poczynionych ustaleń faktycznych Sąd I instancji przypisał oskarżonemu popełnienie czynu zart. 289 § 1 i 2 kkw zbiegu zart. 288 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk, miast zakwalifikowania występku zart. 289 § 2 kkiart. 288 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk. W istocie przepisart. 289 § 2 kkopisuje cztery odmiany typu kwalifikowanego – pierwszą, polegającą na zaborze cudzego pojazdu mechanicznego w celu krótkotrwałego użycia, który zostaje poprzedzony pokonaniem przez sprawcę zabezpieczenia pojazdu przed jego użyciem przez osobę nieupoważnioną, drugą, polegającą na zaborze cudzego pojazdu mechanicznego stanowiącego mienie znacznej wartości, w celu krótkotrwałego użycia, trzecią, przyjmującą postać zaboru cudzego pojazdu mechanicznego w celu krótkotrwałego użycia i porzuceniu pojazdu w stanie uszkodzonym i czwartą, polegającą na zaborze cudzego pojazdu mechanicznego w celu krótkotrwałego użycia oraz porzuceniu tego pojazdu w stanie nieuszkodzonym, lecz w takich okolicznościach, że zachodzi niebezpieczeństwo utraty lub uszkodzenia pojazdu albo jego części lub zawartości. Niewątpliwe zatem w niniejszej sprawie zachowanie oskarżonego, polegające na dokonaniu zaboru w celu krótkotrwałego użycia pojazdu należącego do spółki w opisany wyżej sposób, a następnie jego porzucenie w stanie znacznego uszkodzenia, w okolicznościach opisanych wyżej, stanowiło realizację pierwszej, trzeciej i czwartej odmiany typu kwalifikowanego, a tym samym oznaczało zrealizowanie przez sprawcę znamion jednego przestępstwa typu kwalifikowanego, określonego wart. 289 § 2 kk, nadto pozostającego w zbiegu zart. 288 § 1 kkz uwagi na umyślne uszkodzenie pojazdu przez sprawcę zaboru, które nie było przecież związane jedynie z przełamaniem zabezpieczeń (por. uchwałę SN z dnia 12 IX 1973r., VI KZP 32/73, OSNKW 1973, nr 12, poz. 153, Kulik,Przestępstwo..., s. 257-258).
Mając na uwadze powyższe, w pkt 7 zaskarżonego wyroku z kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu, a opisanego w pkt XXXVII, wyeliminowanoart. 289 § 1 kk, ustalając, że oskarżonemu przypisano czyn zart. 289 § 2 kkiart. 288 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk.
Przechodząc do ustosunkowania się do podniesionego przez skarżącego zarzutu obrazy prawa materialnego, należy podkreślić, iż Sąd Okręgowy nie znalazł podstaw do zakwestionowania zarówno orzeczonych wobec oskarżonego kar jednostkowych pozbawienia wolności, jak i kary łącznej. Sąd Rejonowy właściwie ustalił stopień zawinienia oskarżonego i wymierzył mu kary adekwatne do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynów, według swojego uznania i w granicach przewidzianych przez ustawę. W pisemnych motywach uzasadnienia zaskarżonego wyroku w sposób obszerny i szczegółowy uwzględnił całokształt okoliczności mający wpływ na wymiar kary, biorąc pod uwagę wszystkie dyrektywy jej orzekania. Kary wymierzone oskarżonemu zatem w sposób należyty spełniają swe cele zapobiegawcze i wychowawcze, wypełniając wymogi prewencji ogólnej i w zakresie społecznego oddziaływania. W szczególności Sąd orzekający uwzględnił przy wymiarze kar takie okoliczności jak prezentowaną przez oskarżonego postawę w toku procesu, jego przyznanie się do winy i wyrażenie skruchy i żalu, z drugiej zaś strony rolę pełnioną przez oskarżonego w inkryminowanych, wielu zdarzeniach, przemyślany sposób działania, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, przy uzgodnieniu ról, wielkość wyrządzonej szkody oraz ilość osób pokrzywdzonych, co zostało szczegółowo przeanalizowane przez Sąd orzekający, który trafnie uznał, iż orzeczone kary są adekwatne do stopnia zawinienia i społecznej szkodliwości, a nadto spełnią swe cele w zakresie prewencji indywidualnej i ogólnej. Sąd meriti prawidłowo ustalił, że stopień społecznej szkodliwości czynów jest wysoki, czemu dał czytelny wyraz w rozważaniach zawartych w pisemnym uzasadnieniu zaskarżonego wyroku.
W ocenie Sądu Okręgowego zatem kary wymierzone oskarżonemu za przypisane mu czyny są karami, których wymiar uwzględnia wysoki stopień zawinienia oskarżonego i społecznej szkodliwości popełnionych przestępstw.
Sąd Rejonowy zasadnie także orzekając o karze łącznej miał na względzie związek przedmiotowy, jak i podmiotowy pomiędzy popełnionymi przez oskarżonego przestępstwami. Czyny przypisane oskarżonemu popełnione zostały na przestrzeni ośmiu miesięcy, na szkodę różnych pokrzywdzonych, godząc w mienie. Zważywszy na ilość popełnionych czynów oraz wysokość wyrządzonej szkody, nie sposób przyjąć, by kara łączna orzeczona przy zastosowaniu zasady pełnej absorpcji oddawała ładunek zawartego w nich bezprawia, co słusznie uprawniało Sąd Rejonowy do zastosowania zasady asperacji. Wymierzona oskarżonemu zatem kara stanowi niejako syntetyczną, całościową ocenę jego zachowań, będąc właściwą i celową z punktu widzenia prewencyjnego reakcją na popełnione czyny, z drugiej zaś strony gwarantującą racjonalną politykę karania w stosunku do sprawcy wielu, w tym pozostających w realnym zbiegu, przestępstw.
Ma rację natomiast skarżący gdy wywodzi w swoim środku odwoławczym, iż Sąd Rejonowy wpkt 8zaskarżonego orzeczenia, wymierzając oskarżonemu karę łączną za przestępstwa oraz ciągi przestępstw, popełnione w warunkach określonych wart. 85 kk, w sposób błędny wskazał podstawę tego orzeczenia, przepis bowiemart. 91 § 2 kkw takiej sytuacji stanowi samodzielną podstawę orzeczenia o karze łącznej.
Stosownie do treściart. 91 § 2 kk, jeżeli sprawca w warunkach określonych wart. 85 kkpopełnia dwa lub więcej ciągów przestępstw określonych w§ 1lub ciąg przestępstw oraz inne przestępstwo, Sąd orzeka karę łączną, stosując odpowiednio przepisyrozdziału IX, w tymart. 86 § 1 kk, który określa granice i wymiar kary łącznej. Podzielając zatem w pełni wywody apelującego, nadto zważywszy, iż jedynie na skutek zwykłej omyłki Sądu orzekającego doszło do powyższego uchybienia, na co wskazuje lektura uzasadnienia wyroku, Sąd odwoławczy w pkt 8 orzeczenia wyeliminował z podstawy wymierzenia kary łącznejart. 85 kk.
Oskarżony składając wniosek o dobrowolne poddanie się karze bez przeprowadzania postępowania dowodowego wniósł także o orzeczenie wobec niego obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwami na rzecz tych pokrzywdzonych, którzy złożyli stosowny wniosek w tym przedmiocie.
Jest faktem, iż taki wniosek w toku postępowania przygotowawczego złożyli(...) Sp. z o. o., następnie podtrzymując go i weryfikując wysokość wyrządzonej szkody za pośrednictwem swojego pełnomocnika. Po wstępnym oszacowaniu wysokości wyrządzonej szkody w następstwie zdarzenia z nocy z 4/5 grudnia 2011r. (czyn objęty zarzutem w pkt XXXVI aktu oskarżenia), wartość tę zweryfikowano na łączną kwotę 28.373,03 złotych (na co składały się określone sumy stanowiące wartość rzeczy skradzionych oraz wartość dokonanych zniszczeń – k. 409), następnie zaś w toku postępowania przygotowawczego, na skutek zatrzymywania kolejnych sprawców włamania oraz częściowego odbioru odzyskanego mienia przez wspólników spółki, szkoda ta ostatecznie została wyceniona na kwotę 21.729,68 złotych (pismo prezesa spółki k. 5066). Nie zauważył jednak Sąd orzekający, iż wskazana wysokość wyrządzonej szkody, po potrąceniu wartości przedmiotów odzyskanych, została przez reprezentanta pokrzywdzonej podana łącznie jako strata poniesiona przez spółkę na skutek dwóch zdarzeń przestępnych, a to dwóch kradzieży z włamaniem do pomieszczeńfirmy (...), mających miejsce w nocy z 29/30 listopada 2011r. i w nocy z 4/5 grudnia 2011r., w pierwszym zaś z tych przestępstw oskarżony nie brał udziału. Analiza materiałów zgromadzonych w sprawie dowodzi, iż wspólnicy w toku postępowania przygotowawczego kwitowali odbiór poszczególnych, odzyskanych rzeczy w postaci sprzętu komputerowego, jak również określonego sprzętu i narzędzi (k. 361, 405, 408, 427, 4624-4625, 4681-4682, 4703-4704, 4776), nie odzyskali jednak w ogóle mienia przywłaszczonego w następstwie pierwszego zdarzenia z końca listopada 2011r., wycenionego łącznie na kwotę 5.299,44 złotych (k. 409). Z uwagi na powyższe, wysokość szkody odniesionej przez pokrzywdzoną spółkę w następstwie zdarzenia przypisanego oskarżonemu wyniosła 16.430,24 złotych (co stanowi różnicę wskazanej przez prezesa spółki kwoty łącznej 21.729,68 złotych i kwoty wyrządzonej szkody w wyniku pierwszego ze zdarzeń).
Odnośnie drugiego z pokrzywdzonych –R. R., wniósł on o naprawienie wobec niego szkody wyrządzonej w następstwie trzech kradzieży z włamaniem do należących do niego pomieszczeń, a mających miejsce w dniach 31 października – 2 listopada 2011r., 4 – 5 listopada 2011r. i 9 – 11 listopada 2011r., wyceniając łącznie wyrządzoną mu przestępstwami szkodę na kwotę 30.000 złotych. Również i w tym przypadku oskarżonemu przypisano jedynie udział w zdarzeniu w nocy z 4/5 listopada 2011r. (zarzut XXIX aktu oskarżenia), podczas którego z pomieszczeń gospodarczych zabrano mienie o wartości 8.000 złotych (taczkę, wózek dwukołowy i złom metali kolorowych), z czego pierwsze dwie rzeczy o wartości 650 złotych zostały odzyskane przez pokrzywdzonego. Mając na uwadze powyższe ustalenia, wartość szkody wyrządzonej, a nie naprawionej tym przestępstwem wyniosła 7.350 złotych.
Trzecia z pokrzywdzonych- (...) Sp. z o. o.na skutek kradzieży w październiku 2011r. (zarzut XXIII aktu oskarżenia) poniosła szkodę w wysokości 2.000 złotych.
We wszystkich powyższych wypadkach, niezależnie od konieczności dokonania określonych zmian w oznaczeniu wysokości szkody, należało także ustalić w pkt 9 zaskarżonego wyroku, iż obowiązek naprawienia szkody na rzecz wskazanych tak podmiotów jest wobec oskarżonego solidarny wraz z innymi współsprawcami, skazanymi już prawomocnie odrębnymi wyrokami za ten sam czyn i zobowiązanymi do naprawienia wyrządzonych szkód. I tak: na rzecz(...) Sp. z o. o.oskarżony jest zobowiązany do solidarnego naprawienia szkody zM. G.iR. Z., na rzeczR. R.oskarżony jest zobowiązany do solidarnego naprawienia szkody zM. G.,R. Z.iK. Z., a na rzeczfirmy (...) Sp. z o. o.oskarżony jest zobowiązany do solidarnego naprawienia szkody zR. Z.iJ. G..
Z naprowadzonych wyżej względów Sąd Okręgowy, poza dokonanymi i omówionymi wyżej zmianami orzeczenia, nie znajdując innych uchybień, w szczególności tych, które podlegają uwzględnieniu niezależnie od kierunku i granic wniesionego środka odwoławczego, utrzymał w mocy zaskarżony wyrok, zwalniając nadto oskarżonego od zapłaty kosztów sądowych postępowania odwoławczego i obciążając wydatkami Skarb Państwa.