Sąd Okręgowy w Tarnobrzegu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 62/14
Data wyroku: 2014-05-22 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Robert Pelewicz
Słowa kluczowe: Postępowanie Odwoławcze
Podstawa prawna: art.437 kpk, art.69 kk, art.158 § 1 kk
Teza: Na gruncie art. 69 k.k. sięga się do osobowości sprawcy, jego przeżyć, wyciągniętych wniosków na przyszłość, trybu życia, jaki prowadzi, środowiska, w którym żyje, bo dopiero tego rodzaju spektrum pozwala na miarodajną ocenę gwarancji, jakie daje z punktu widzenia przestrzegania prawa w przyszłości, bądź jej braku.

Sygn. akt II Ka 62/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 22 maja 2014 roku
Sąd Okręgowy w Tarnobrzegu, II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: Prezes SO Robert Pelewicz
Protokolant: st. sekr. sąd. Edyta Bełczowska
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Tarnobrzegu –Marka Skrzyńskiego
po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2014 roku
sprawyP. R.
oskarżonego zart. 158§1 kki inne
na skutek apelacji wniesionej przez oskarżonego od wyroku zaocznego Sądu Rejonowego w Tarnobrzegu z dnia 28.11.2013r. w sprawie sygn. akt II K 786/13

I
zmieniazaskarżony wyrok w ten sposób, że:

˗

na mocyart. 69§1 kkiart. 70§1 pkt 1 kkwykonanie orzeczonej wobecP. R.kary 1 (jednego) roku pozbawienia wolności warunkowozawieszana okres próby 4 (czterech) lat;

uchylapkt III w zakresie dotyczącymP. R.;

II
w pozostałym zakresie zaskarżony wyrokuutrzymuje w mocy;

III
zwalniaoskarżonegoP. R., w całości, od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, a wydatkami w tym zakresieobciążaSkarb Państwa.

Sygn. aktII Ka 62/14

UZASADNIENIE
wyroku z dnia 22 maja 2014r.
Aktem oskarżenia z dnia 30 sierpnia 2013 r.P. R.iP. D.zostali oskarżeni o to, że:
I. w dniu 29 czerwca 2013 roku wT., woj.(...)działając wspólnie i w porozumieniu wzięli udział w pobiciuM. M.w ten sposób, że bili go pięściami po głowie, a po upadku pokrzywdzonego kopali go obutymi nogami po głowie w następstwie czego doznał on złamania kości nosowej, stłuczenia twarzy z raną tłuczoną nosa i krwiakami okularowymi przyśrodkowych części obydwu oczodołów, które to obrażenia powodują naruszenie czynności narządu ciała trwające nie dłużej niż 7 dni i sposób ich powstania naraził pokrzywdzonego na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia skutku określonego wart. 157 § 1 k.k.tj. o przestępstwo zart. 158 § 1 k.k.,
przy czymP. D.czynu tego dopuścił się będąc uprzednio skazanym prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Tarnobrzegu o sygn. akt II K 134/06 w warunkachart. 64 § 1 k.k.w ciągu 5 lat po odbyciu ponad roku kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo przeciwko mieniu popełnione przy użyciu przemocy, tj. o przestępstwo zart. 158 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.

a nadtoP. D., o to, że:
II. w dniu 13 lipca 2013 roku wT.woj.(...)dokonał zaboru w celu przywłaszczenia portfela wraz z zawartością pieniędzy w kwocie 300 zł., dowodu osobistego, legitymacji emeryta i rencisty i innych drobnych przedmiotów powodując straty w wysokości 330 zł. na szkodęJ. K., przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu kary pozbawienia wolności w wymiarze 6 miesięcy orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Tarnobrzegu o sygn. akt II K 134/06

tj. o przestępstwo zart. 278 § 1 k.k.iart. 275 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.
Sąd Rejonowy w Tarnobrzegu II Wydział Karny, wyrokiem zaocznym wydanym w dniu 28 listopada 2013 w sprawie II K 786/13:
I. UznałP. R.iP. D.za winnych tego, że: w dniu 29 czerwca 2013 r. wT.woj.(...)działając wspólnie i w porozumieniu wzięli udział w pobiciuM. M.w ten sposób, że zadawali mu uderzenia rękami, a po jego upadku na podłoże kopali obutymi nogami po głowie, w wyniku czego spowodowali u niego obrażenia w postaci stłuczenia twarzy z raną tłuczoną nosa i krwiakami okularowymi przyśrodkowych części obydwu oczodołów oraz złamania kości nosowej, skutkujące naruszeniem czynności narządu ciała trwającym nie dłużej niż 7 dni, narażając go jednocześnie na nastąpienie skutku określonego wart. 157 § 1 k.k., przy czymP. D.czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu w warunkachart. 64 § 1 k.k., w okresie od dnia 28 września 2009 r. do dnia 20 lipca 2011 r., co najmniej roku kary pozbawienia wolności za przestępstwo przeciwko mieniu z użyciem przemocy, orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Tarnobrzegu z dnia 4 lipca 2006 r. w sprawie sygn. akt II K 134/06, tj. przestępstwa zart. 158 § 1 k.k.w przypadkuP. R., a w przypadkuP. D.zart. 158 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.i za to:
- na podstawieart. 158 § 1 k.k.skazałP. R.na karę 1 roku pozbawienia wolności;
- na podstawieart. 158 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.skazałP. D.na karę 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności.
II. UznałP. D.za winnego tego, że w dniu 13 lipca 2013 r. wT.woj.(...)dokonał kradzieży portfela o wartości 30 złotych wraz z pieniędzmi w kwocie 300 złotych na szkodęJ. K., tj. wykroczenia z art. 119 § 1 k.w. w brzmieniu obowiązującym od dnia 09 listopada 2013 r. w zw. z art. 2 § 1 k.w. i za to na podstawie art. 119 § 1 k.w. w brzmieniu obowiązującym od dnia 09 listopada 2013 r. wymierzyłP. D.karę 30 dni aresztu.
III. Na podstawieart. 63 § 1 k.k.zaliczyłP. R.iP. D.na poczet orzeczonych kar pozbawienia wolności okresy rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 29 czerwca 2013 r. do dnia 01 lipca 2013 r. przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności jest równoważny jednemu dniowi kary pozbawienia wolności.
IV. Na podstawieart. 82 § 3 k.p.w.s.o.w. zaliczyłP. D.na poczet orzeczonej kary aresztu okres zatrzymania od dnia 16 lipca 2013 r. do dnia 17 lipca 2013 r. przyjmując, że jeden dzień zatrzymania jest równoważny jednemu dniowi kary aresztu.
V. Zasądził na rzecz Skarbu Państwa odP. R.iP. D.tytułem kosztów sądowych poniesione wydatki w sprawie w kwotach po 58 złotych oraz opłaty w wysokości 180 zł odP. R., a odP. D.w wysokości 330 zł.
Z takim rozstrzygnięciem Sądu I instancji nie zgodził oskarżonyP. R., który wniósł o ponowne rozpoznanie sprawy i wydanie wyroku z warunkowym zawieszeniem kary. Oskarżony podniósł, że zdarzenie miało charakter incydentalny. Teraz bardzo żałuje tego czynu i przeprosił pokrzywdzonego.

S ąd Okręgowy w Tarnobrzegu stwierdził, co następuje:
Apelacja wywiedziona przez oskarżonegoP. R.zasługuje na uwzględnienie. Apelacja ta jest zwrócona co do kary wymierzonej oskarżonemuP. R., nie podważa natomiast ustaleń faktycznych, na których oparto zaskarżony wyrok.
OskarżeniP. D.iP. R.wzięli udział w pobiciuM. M.– wszystkie zebrane w sprawie dowody świadczą o sprawstwie oskarżonych i w obliczu przyznania się przez nich do winy nie ma w tej kwestii żadnych wątpliwości. Przyznanie się przez oskarżonych do dokonania czynu zarzuconego im w pkt I aktu oskarżenia znalazło potwierdzenie w kluczowych w tym zakresie dowodach, jakimi były: utrwalony na płycie CD zapis video z przedmiotowego zdarzenia z kamery monitoringu miejskiego, zeznania świadkówS. K.iS. S., zeznania pokrzywdzonegoM. M..
Sąd I instancji w sposób prawidłowy przeprowadził postępowanie dowodowe i zgodnie z zasadą wyrażoną wart. 7 k.p.k.przyjął, że oskarżeniP. D.iP. R.w dniu 29 czerwca 2013 r., przebywając około godz. 17:30 w okolicy lokalu(...), współdziałając z sobą w sposób opisany w postawionym im zarzucie, pobiliM. M..Czyn ten wyczerpał znamiona występku zart. 158 § 1 k.k.Sąd I instancji ferując wyrok wskazał na okoliczności obciążające i łagodzące, które wpłynęły na wymiar kary. Okolicznością, która przemawiała na korzyść oskarżonych był ich młody wiek i fakt przyznania się przez nich do winy. Do okoliczności obciążających i przemawiających za wymierzeniem kary bezwzględnej sądmeritizaliczył:

⚫

uprzednią karalność oskarżonych;

fakt, że ferowane do tej pory oskarżonym wyroki w zawieszeniu nie przyniosły oczekiwanego skutku resocjalizacyjnego;

to, że oskarżeni popełnili zarzucany im czyn zart. 158§1 k.k.w sposób niezwykle zuchwały, w miejscu publicznym i powszechnie uczęszczanym;

to, że oskarżeni zaatakowali pokrzywdzonego we dwóch, a więc ze znacznie przeważającą siłą i przeprowadzili na niego trzy serie następujących po sobie ataków;

fakt, że działali w stanie zamroczenia alkoholowego.

Przytoczone powyżej argumenty niewątpliwie są słuszne i wyrok wydany w I instancji należałoby uznać za trafny i dobrze wyważony, gdyby nie fakt, że sądmeritinie dość dokładnie rozważył zachowanie oskarżonego, z punktu widzenia przesłanek warunkowego zawieszenia kary, zawartych wart. 69 k.k., patrząc przez pryzmat zasady indywidualizacji kary i dyrektyw sądowego wymiaru kary, zawartych wart. 53 k.k.
Przepisart. 69 § 1 i 2 k.k.jest tak skonstruowany, że przy stosowaniu instytucji warunkowego zawieszenia kary nakazuje kierować się jedynie względami szczególno-prewencyjnymi, zaś społeczne oddziaływanie kary, jej współmierność do szkodliwości społecznej czynu i winy sprawcy należy uwzględniać przy wymierzaniu kary (art. 53 § 1-3 k.k.). By zatem możliwe było warunkowe zawieszenie wykonania kary sąd musi nabrać jedynie przekonania, że sprawca nie powróci do przestępstwa i wykonanie wymierzonej kary nie będzie konieczne dla wdrożenia go do przestrzeganego porządku prawnego. Tego rodzaju przekonanie bazować zaś musi na ocenie postawy sprawcy, jego właściwości i warunków osobistych, dotychczasowego sposobu życia oraz zachowania się po popełnieniu przestępstwa. Przesłanką decydującą o tym, czy kara ma być orzeczona w postaci bezwzględnej, czy też z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, jest ocena, w jakiej postaci kara ta osiągnie cele wobec sprawcy przestępstwa, a więc rozstrzygnięcie to musi znajdować uzasadnienie w pozytywnej lub negatywnej prognozie kryminologicznej. Nie stanowi natomiast przeszkody dla zastosowania warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary dotychczasowa karalność sprawcy, także za przestępstwo umyślne. (wyrok SA w Katowicach II AKa 42/09 z dn. 26.03.2009 r, LEX nr 504090). Na gruncieart. 69 k.k.sięga się do osobowości sprawcy, jego przeżyć, wyciągniętych wniosków na przyszłość, trybu życia, jaki prowadzi, środowiska, w którym żyje, bo dopiero tego rodzaju spektrum pozwala na miarodajną ocenę gwarancji, jakie daje z punktu widzenia przestrzegania prawa w przyszłości, bądź jej braku.
Zachowanie oskarżonegoP. R.niewątpliwie było naganne. Popełniony przezP. R.iP. D.na szkodęM. M.czyn charakteryzował znaczny stopień społecznej szkodliwości. Godził w istotne dobro chronione prawem, jakimi jest zdrowie człowieka. Zachowanie oskarżonych, polegające na biciu i kopaniu pokrzywdzonego cechowała agresja i przemoc. Wymienieni działając we dwóch mieli zdecydowaną przewagę nadM. M., który był pozbawiony możliwości obrony. Skutek działaniaP. D.iP. R.sprowadzał się do spowodowania u pokrzywdzonego obrażeń ciała związanych z odczuwalnym przez niego bólem fizycznym. Wymienieni działali w sposób zuchwały, skoro pobicia pokrzywdzonego dokonali w miejscu ogólnie dostępnym i w czasie, w którym ich działanie mogło być zauważalne przez osoby postronne. Okolicznością, która dodatkowo ich obciążała, był stan nietrzeźwości, wynikający ze spożywania alkoholu w znacznych ilościach, bezpośrednio przed przedmiotowym zajściem. Na niekorzyśćP. R.orazP. D.przemawiała uprzednia karalność potwierdzona danymi z Krajowego Rejestru Karnego.
Niemniej jednak na podkreślenie zasługuje fakt, żeP. R.nie był dotychczas karany za przestępstwa przeciwko życiu i zdrowiu. Jego działalność przestępcza ograniczała się do przestępstw przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji, przeciwko rodzinie i opiece, działalności instytucji państwowych oraz samorządu, a także przestępstw przeciwko mieniu.
W ocenie Sądu Odwoławczego oskarżony nie jest osobą, która posiada szczególną skłonność do agresji, nie wskazuje na to jego kartoteka karna, nie jest on recydywistą w tym względzie, a to uzasadnia przypuszczenie, że nie popełni w przyszłości tego typu przestępstwa.P. R.przyznał się do winy. Na rozprawie apelacyjnej w dniu 22 maja 2014 r. nie kwestionował okoliczności popełnienia przypisanego mu czynu, podkreślił swoją uprzednią niekaralność za przestępstwa przeciwko życiu i zdrowiu i poprosił o wymierzenie mu kary z dobrodziejstwem jej warunkowego zawieszenia. Przeprosił pokrzywdzonego i pogodził się z nim. Wyraził swoją skruchę, podkreślił, że bardzo żałuje tego, co zrobił. To nakazuje przypuszczenie, że pobicieM. M.w dniu 29 czerwca 2013 r. było czymś incydentalnym w jego życiorysie.
Sąd Okręgowy w Tarnobrzegu uznał za wiarygodne powyższe deklaracje oskarżonego i wymierzoną mu wyrokiem karę roku pozbawienia wolności zawiesił na okres próby 4 lat.
Nie zachodziły w sprawie okoliczności opisane wart. 439§1 kpkiart. 440 kpk, które skutkowałyby uchyleniem zaskarżonego wyroku niezależnie od granic zaskarżenia, podniesionych zarzutów oraz wpływu uchybienia na treść orzeczenia. Przedstawiając całokształt naprowadzonych wyżej okoliczności i ustaleń, Sąd Okręgowy w Tarnobrzegu wydał orzeczenie reformatoryjne – punkcie I orzeczenia na mocyart. 69§1 kkiart. 70§1 kkwykonanie orzeczonej wobecP. R.kary 1 roku pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby 4 lat.
W punkcie III wyroku orzeczono o kosztach procesu. Zwolnienie oskarżonego od zapłaty kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze na rzecz Skarbu Państwa i obciążenie tymi wydatkami Skarbu Państwa nastąpiło na mocyart. 624§1 kpkw zw. zart. 634 kpk, za takim rozstrzygnięciem przemawiał fakt, że oskarżony pracuje jedynie dorywczo i nie posiada majątku.