Sąd Apelacyjny w Łodzi
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 156/14
Data wyroku: 2014-12-11 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sławomir Lerman, Krzysztof Eichstaedt, Izabela Dercz
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Mieniu
Podstawa prawna: art. 437 §1 kpk

Sygn. akt II AKa 156/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 11 grudnia 2014 r.
Sąd Apelacyjny w Łodzi, II Wydział Karny, w składzie:

Przewodnicząca:

SSA Izabela Dercz (spr.)

Sędziowie:

SA Krzysztof Eichstaedt
SO del. Sławomir Lerman

Protokolant:

st. sekr. sądowy Łukasz Szymczyk

przy udzialeB. M., Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Łodzi
po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2014 r.
sprawy

1
M. W. (1)

oskarżonego zart. 230 kkw brzmieniu sprzed nowelizacji dokonanej na podstawie art. 1 pkt 4 ustawy z dn. 13.06.2003 r. o zmianieustawy Kodeks karnyoraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 111, poz. 1061) iart. 13 §1 kkw zw. zart. 286 §1 kkw zw.zart. 294 §1 kkw zw. zart. 11 §2 kk;art. 230 kkw brzmieniu sprzed nowelizacji dokonanej na podst. art. 1 pkt 4 ustawy z dnia 13.06.2003 r. o zmianieustawy Kodeks karnyoraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 111, poz. 1061) iart. 286 §1 kkiart. 13 §1 kkw zw. zart. 286 §1 kkw zw. zart. 294 §1 kkw zw. zart. 11 §2 kk

2
J. P.

oskarżonego zart. 18 §3 kkw zw. zart. 230 kkw brzmieniu sprzed nowelizacji dokonanej na podst. art. 1 pkt 4 ustawy z dn. 13.06.2003 r. o zmianieustawy Kodeks karnyoraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 111, poz. 1061) iart. 13 §1 kkw zw.zart. 286 §1 kkw zw. zart. 294 §1 kkw zw. zart. 11 §2 kk

3
D. O.

oskarżonej zart. 18 §3 kkw zw. zart. 230 kkw brzmieniu sprzed nowelizacji dokonanej na podst. art. 1 pkt 4 ustawy z dn. 13.06.2003 r. o zmianieustawy Kodeks karnyoraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 111, poz. 1061) iart. 13 §1 kkw zw.zart. 286 §1 kkw zw. zart. 294 §1 kkw zw. zart. 11 §2 kk
na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Okręgowego w Łodzi
z dnia 21 października 2013 r., sygn. akt XVIII K 10/10

1
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok, uznając apelację za oczywiście bezzasadną;

2
ustala, iż koszty sądowe za postępowanie odwoławcze ponosi Skarb Państwa.

Sygn. akt II AKa 156/14

UZASADNIENIE
M. W. (1)oskarżony został o to, że:

I
w pierwszej połowie 2003r wŁ., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, poprzez podstępne wprowadzenie w błądA. G. (1)co do posiadania wpływów u Wojewody(...)i podjęcie się pośrednictwa w tej instytucji państwowej w celu uzyskania korzystnego dla pokrzywdzonego załatwienia jego sprawy administracyjnej związanej z zalegalizowaniem przeznaczenia hali wzniesionej przez(...) Spółka Akcyjnaz siedzibą wR.na działalność handlową oraz doprowadzenia do zmiany przeznaczenia terenu, na którym ten obiekt został wybudowany z budownictwa mieszkaniowego na działalność usługową w zamian za obietnicę korzyści majątkowej znacznej wartości w kwocie 1 000 000zł usiłował doprowadzić tegożA. G. (1)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w powyższej kwocie, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na odmowę przekazania pieniędzy przez pokrzywdzonego, tj. o czyn zart. 230 kkw brzmieniu sprzed nowelizacji dokonanej na podstawie art. 1 pkt. 4 ustawy z dnia 13 czerwca 2003r o zmianieustawy Kodeks karnyoraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 111, poz. 1061) iart. 13 § 1 kkw zw. zart. 286 § 1 kkw zw. zart. 294 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk,

II
w okresie od sierpnia 2002r do kwietnia 2003r wG.,W.,Ł.iK., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, poprzez podstępne wprowadzenie w błądH. A.-Z.,M.A.iH.A.co do posiadania wpływów w prokuraturze i podjęcie się pośrednictwa w tej instytucji państwowej w celu uzyskania korzystnego dlaH.A –Z.załatwienia jego sprawy karnej związanej z uchyleniem zastosowanego wobec niego w sprawie sygn. akt(...)Prokuratury Okręgowej wG.środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania, w zamian za korzyść majątkową znacznej wartości w kwocie 2 000 000zł, a następnie 1 500 000zł doprowadziłM.A.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 15 000zł, zaś w odniesieniu do pozostałej żądanej kwoty zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na odmowę przekazania pieniędzy przez pokrzywdzonych, tj. o czyn zart. 230 kkw brzmieniu sprzed nowelizacji dokonanej na podstawie art. 1 pkt. 4 ustawy z dnia 13 czerwca 2003r o zmianieustawy Kodeks karnyoraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 111, poz. 1061) iart. 13 § 1 kkw zw. zart. 286 § 1 kkw zw. zart. 294 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk.

III
J. P.oskarżony został o to, że w pierwszej połowie 2003r wŁ., działając w zamiarze popełnienia przeM. W. (1)czynu zabronionego polegającego na powoływaniu się na wpływy u Wojewody(...)i podjęciu się przez niego pośrednictwa w tej instytucji państwowej w celu uzyskania korzystnego dla pokrzywdzonego załatwienia jego sprawy administracyjnej związanej z zalegalizowaniem przeznaczenia hali wzniesionej przez(...) Spółka Akcyjnaz siedzibą wR.na działalność handlową oraz doprowadzenia do zmiany przeznaczenia terenu, na którym ten obiekt został wybudowany z budownictwa mieszkaniowego na działalność usługową w zamian za obietnicę korzyści majątkowej znacznej wartości w kwocie 1 000 000zł do przekazania której nie doszło wobec odmowy pokrzywdzonego, mając świadomość wprowadzenia tegożA. G. (1)przezM. W. (1)w błąd co do zamiaru i możliwości doprowadzenia do załatwienia sprawy zgodnie z oczekiwaniami pokrzywdzonego ułatwiłM. W. (1)popełnienie tego czynu swoim zachowaniem polegającym na: udzieleniu mu informacji o problemach prawnychA. G. (1)orazspółki (...) S.A.związanych z zalegalizowaniem przeznaczenia hali i przekształcenia terenu, na którym obiekt ten został wzniesiony, dwukrotnym zorganizowaniu spotkania zainteresowanych stron, udzieleniu pomieszczenia na te spotkania, zapewnieniu pokrzywdzonego o wpływachM. W. (1)w instytucji państwowej i jego możliwościach załatwienia sprawy, żądaniu odA. G. (1)kwoty co najmniej 50 000zł dlaM. W. (1)za rzekome starania w załatwieniu jego sprawy, tj. o czyn zart. 18 § 3 kkw zw. zart. 230 kkw brzmieniu sprzed nowelizacji dokonanej na podstawie art. 1 pkt. 4 ustawy z dnia 13 czerwca 2003r o zmianieustawy Kodeks karnyoraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 111, poz. 1061) iart. 13 § 1 kkw zw. zart. 286 § 1 kkw zw. zart. 294 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk.

IV

D. O.oskarżona została o to, że w pierwszych miesiącach 2003r wD., działając w zamiarze popełnienia przezM. W. (1)czynu zabronionego polegającego na powoływaniu się na wpływy w prokuraturze i podjęciu się przez niego pośrednictwa w tej instytucji państwowej w celu uzyskania korzystnego dlaH. A.–Z.załatwienia jego sprawy karnej związanej z uchyleniem zastosowanego wobec niego w sprawie sygn. akt(...)Prokuratury Okręgowej wG.środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania, w zamian za korzyść majątkową znacznej wartości w kwocie 2 000 000zł, a następnie 1 500 000zł, do przekazania których nie doszło wobec odmowy pokrzywdzonych, mając świadomość wprowadzenia tegożH. A.–Z.oraz jego braciM.A.iH.A.przezM. W. (1)w błąd co do zamiaru i możliwości doprowadzenia do załatwienia sprawy zgodnie z oczekiwaniami pokrzywdzonego ułatwiłaM. W. (1)popełnienie tego czynu swoim zachowaniem polegającym na: wykorzystaniu swojej koleżeńskiej znajomości z ówczesną asystentkąH. A.–Z.–I. B., przeprowadzeniu z nią rozmowy telefonicznej, w trakcie której nakłaniała ją do spowodowania przekazania przezM.A.iH.A.żądanej przezM. W. (1)kwoty pieniędzy w zamian za rzekome starania w załatwieniu sprawy ich brataH. A.–Z., zapewnieniuI. B.o wpływachM. W. (1)w instytucji państwowej i jego możliwościach w załatwieniu sprawy, tj. o czyn zart. 18 § 3 kkw zw. zart. 230 kkw brzmieniu sprzed nowelizacji dokonanej na podstawie art. 1 pkt. 4 ustawy z dnia 13 czerwca 2003r o zmianieustawy Kodeks karnyoraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 111, poz. 1061) iart. 13 § 1 kkw zw. zart. 286 § 1 kkw zw. zart. 294 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk.

Wyrokiem z dnia 21 października 2013r Sąd Okręgowy w Łodzi uniewinnił oskarżonych:M. W. (1)od popełnienia czynu zarzuconego mu w punkcie I aktu oskarżenia,J. P.od popełnienia czynu zarzuconego mu w punkcie III aktu oskarżenia,D. O.od popełnienia czynu zarzuconego jej w punkcie IV aktu oskarżenia.
Odnośnie do czynu zarzuconegoM. W. (1)w punkcie II przyjął, że dopuścił się on czynu polegającego na tym, że w okresie pomiędzy 30 września 2002r i kwietniem 2003r wG.,W.,Ł.iK.w rozmowach prowadzonych zH. A.–Z.iH. A.–Z.(dawniejA.), powołując się na swoje wpływy w prokuraturze, nieustalonej służbie specjalnej oraz u Prezesa rady Ministrów, podjął się pośrednictwa w załatwieniu w tych instytucjach korzystnego dlaH. A.–Z.rozstrzygnięcia jego sprawy karnej związanej z uchyleniem środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania zastosowanego wobec niego w sprawie Prokuratury Okręgowej wG.(...)w zamian za korzyść majątkową w wysokości 2 000 000 zł, która to kwota w toku rozmów została następnie obniżona do wysokości 1 500 000 zł, co wyczerpuje znamiona określone wart. 230 kkw brzmieniu sprzed nowelizacji dokonanej na podstawie art. 1 pkt. 4 ustawy z dnia 13 czerwca 2003r o zmianieustawy Kodeks karnyoraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 111, poz. 1061) i na podstawieart. 414 § 1 kpkw zw. zart. 17 § 1 pkt. 6 kpkpostępowanie umorzył.
Wyrok ten zaskarżył w całości oskarżyciel publiczny zarzucając mu:
Obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na jego treść w postaci:
-art. 7 kpkpoprzez:
a) zastosowanie przez Sąd Okręgowy niejednolitych kryteriów oceny dowodów, skutkiem czego była wyjątkowo krytyczna i tendencyjna weryfikacja zeznań świadkaA. G. (1)w odniesieniu do oceny innych osobowych źródeł dowodowych, a w szczególności przyjęcie, wbrew wskazaniom wiedzy i zasadom prawidłowego rozumowania, że dowód z zeznań świadkaA. G. (1)powinien podlegać ocenie Sądu jak dowód z pomówienia tylko z tego powodu, żeA. G. (1)jest jedynym dowodem o bezpośrednim charakterze, który wskazuje na winę oskarżonych, podczas gdy kryteria weryfikacji dowodu z pomówienia zgodnie z utrwalonym orzecznictwem oraz piśmiennictwem przyjęte zostały wyłącznie w odniesieniu do weryfikacji dowodu z wyjaśnień współoskarżonego ( w tym korzystającego zart. 60 § 3 i § 4 kpk) lub świadka koronnego, który to dowód z uwagi na szczególne warunki jego pozyskania wymaga szczególnie wnikliwej i ostrożnej kontroli Sądu,
b) przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów i dokonanie oceny dowolnej, w oparciu o którą Sąd Okręgowy wysnuł domniemanie co do politycznej motywacji świadkaA. G. (1)przy ujawnianiu przed organami ścigania okoliczności żądania przezM. W. (1)iJ. P.określonych korzyści majątkowych, czego dowodem miały być zeznania złożone na okoliczność rozważania zainteresowania tą sprawą byłego Ministra Sprawiedliwości, podczas gdyA. G. (1)nie przystąpił nigdy do realizacji tego zamierzenia, a Sąd w tej kwestii wbrew regułom wynikającym zart. 424 kpkzawarł w uzasadnieniu wyroku swoje domysły i spekulacje nie znajdujące oparcia w treści zeznań świadka,
-art. 8 § 1 kpkpoprzez przyjęcie, że dla oceny wiarygodności świadka ma znaczenie ocena jego zeznań dokonana w innym postępowaniu karnym, co stoi w oczywistej sprzeczności z zasadą samodzielności jurysdykcyjnej Sądu przy dokonywaniu ustaleń faktycznych,
co w konsekwencji spowodowało błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku i mający wpływ na jego treść polegający na niezasadnym i niesłusznym przyjęciu, że zeznaniaA. G. (1)nie zasługują na przyznanie im waloru wiarygodności,
-art. 410 kpkpoprzez nieprzyjęci za podstawę wyroku całokształtu okoliczności ujawnionych na rozprawie i dotyczących strony podmiotowej czynów zarzuconych oskarżonym, a w szczególności dokonanie wybiórczej i powierzchownej analizy:
a) zeznań świadkaA. G. (1)poprzez pominięcie przekazanych przez niego istotnych okoliczności dotyczących w szczególności:
1) powodu ujawnienia przed organami ścigania zdarzeń z udziałemM. W. (1)iJ. P.z opóźnieniem w stosunku do zawiadomienia o zdarzeniach korupcyjnych z udziałem innych osób, wynikającego z przyjętego założenia o ujawnieniu w pierwszej kolejności sytuacji związanych z wręczeniem określonych kwot pieniędzy tytułem korzyści majątkowych, podczas gdy na korupcyjną propozycjęM. W. (1)świadek nie przystał,
2) twierdzenia, że o propozycji załatwienia sprawy administracyjnej za kwotę 1 000 000zł oraz o sponsorowaniu jachtu(...)mówił bratu i bratowej, ale nie pamięta, czy opowiadał o szczegółach rozmów, lecz zgodnie z przyjętymi w ich rodzinie w tamtym czasie obyczajami szanowali oni wzajemnie swoje ustalenia i dla ich ważności wystarczyły zdawkowe relacje o różnych sprawach,
3) stwierdzenia, że ewentualny sponsoring jachtu(...)był jego prywatną sprawą wynikającą z zainteresowania żeglarstwem i świadek nigdy w swoich wypowiedziach nie łączył tej kwestii z podejmowaniem działań na rzecz poprawy wizerunku publicznego jego rodziny,
4) wyraźnego i konsekwentnego rozróżnienia poruszanych w rozmowach zM. W. (1)iJ. P.kwestii ewentualnego zakupu bądź finansowania jachtu od żądania przezM. W. (1)kwoty 1 000 000zł w zamian za jego pomoc w rozstrzygnięciu sprawy legalizacji haliP.oraz żądania przezJ. P.kwoty 50 000zł dlaM. W. (1)w zamian za rzekome starania w załatwieniu tej sprawy,
5) stanowczym i konsekwentnym twierdzeniu, że jego pełnomocnik miał świadomość w odniesieniu do korupcyjnej ofertyM. W. (1), a sam żądał dla niego kwoty 50 000zł tytułem nieudokumentowanych kosztów za starania, jakie rzekomo miał podejmować oskarżonyM. W. (1)na rzecz świadka,
b) zeznań świadkówG. G. (1)iZ. G.poprzez:
1) pominięcie przekazanych przez nich istotnych okoliczności związanych z wymianą informacji pomiędzy nimi aA. G. (1)na okoliczność żądania od niego kwoty 1 000 000zł, z których wynika, żeZ. G.słyszał o żądaniu przezM. W. (1)od jego brata kwoty 1 000 000zł i choć łączy on tę kwotę ze sprawą remontu jachtu(...), to wyraźnie dał w swoich zeznaniach wyraz przekonaniu, żeM. W. (1)traktował te pieniądze jako korzyść dla siebie, a nie w celu społecznym,
2) wypowiedziG. G. (1), z których wynika, że przekazała funkcjonariuszowi Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego informację o osobieM. W. (1)w sierpniu lub wrześniu 2004r,
3) braku wypowiedzi świadków pozwalających na odniesienie propozycji finansowania jachtu do podejmowania przezM. W. (1)działań na rzecz poprawy wizerunku publicznego ich rodziny,
c) zeznań świadkaA. K.poprzez pominięcie przekazanych przez nią istotnych okoliczności zawartych w stwierdzeniu, że w 2003r nie było prawnej możliwości zalegalizowania haliP.zgodnie z wola rodzinyG.jako hali targowej,
d) zeznań świadkówH. A.–Z.,H.A.(obecnieA.) iM.A.poprzez pominięcie przekazanych przez nich istotnych okoliczności, z których wynika ustalony między oskarżonymiM. W. (1)iJ. P.modus operandi żądania korzyści majątkowej w zamian za podjęcie się na rzecz pokrzywdzonych załatwienia określonej sprawy i usiłowanie wyłudzenia (bądź wyłudzenie) od nich znacznych kwot pieniędzy a także wykorzystania w rozmowach z pokrzywdzonymi wątku finansowania jachtu(...), które to okoliczności mają znaczenie także dla oceny zachowania oskarżonych w odniesieniu do żądania przez nich korzyści majątkowych odA. G. (1),
e) wyników czynności procesowych przeprowadzonych w toku postępowania przygotowawczego w postaci przeszukania pomieszczeń mieszkalnych oraz kancelarii adwokackiej w toku których nie znaleziono żadnych dokumentów na potwierdzenie okoliczności, żeM. W. (1)poczynił wydatki w związku z załatwianiem spraw rodzinyG.,
co w konsekwencji spowodowało błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku i mający wpływ na jego treść polegający na niezasadnym i niesłusznym przyjęciu, żeM. W. (1)nie żądał korzyści majątkowej odA. G. (1),
-art. 4 kpk,art. 5 § 2 kpk,art. 167 kpkpoprzez nie przyjęcie za podstawę wyroku całokształtu okoliczności ujawnionych w toku rozprawy i dotyczących strony podmiotowej czynów zarzuconych oskarżonym, polegające na dokonaniu wybiórczej analizy materiału dowodowego w postaci zeznań świadkówA. G. (1),Z. G.iG. G. (1)wyłącznie w aspekcie okoliczności świadczących na korzyść oskarżonych, przy całkowitym pominięciu okoliczności dla nich niekorzystnych, Sąd związany jest zasadą bezstronności, zaś zakaz rozstrzygania na niekorzyść oskarżonego nie dających się usunąć wątpliwości nie ma zastosowania do sytuacji, gdy wątpliwości te są rezultatem niedokładnego i nie wyczerpującego postępowania dowodowego, co dotyczy zaniechania przeprowadzenia przez Sąd z urzędu dowodów z:
a) uzupełniającego przesłuchaniaG. G. (1)na okoliczność przyczyn ujawnienia przez nią przed organami ścigania okoliczności zdarzenia z udziałemM. W. (1)w kontekście kontestowanej wypowiedzi świadka z protokołu jej przesłuchania w postępowaniu przygotowawczym o pominięciu tej kwestii w pierwszych zeznaniach z uwagi na uznanie jej za nieistotną,
b) uzupełniającego przesłuchaniaA. G. (1)na okoliczność treści jego zeznań złożonych w postępowaniu w sprawie sygn. akt(...)Sądu Rejonowego dlaŁ.
c) uzupełniającego przesłuchania świadkaD. D. (1)na okoliczność, czy w 2003r w Prokuraturze Okręgowej wG.miały miejsce przypadki korupcji wśród prokuratorów, w szczególności, czy takie zdarzenia były związane z osobą świadka bądź jego przełożonych, jak również nie przeprowadzenia innych dowodów w tej kwestii, w tym w szczególności załączenia informacji o postępowaniach karnych prowadzonych w 2003r wobec prokuratorów zG.i innych jednostek Prokuratury o czyn y zart. 228 kk,
co w konsekwencji spowodowało błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku i mający wpływ na jego treść polegający na niezasadnym i niesłusznym przyjęciu, żeM. W. (1)iJ. P.nie dopuścili się zarzuconych im czynów, podczas gdy prawidłowa ocena materiału dowodowego prowadzi do wniosku przeciwnego.
2. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku i mający wpływ na jego treść polegający na przyjęciu, że:
a) oskarżonyM. W. (1)nie wyczerpał dyspozycjiart. 286 kkbowiem nie wprowadził podstępnie w błądH. A.–Z.co do posiadania swoich wpływów w prokuraturze dających mu możliwość doprowadzenia do uchylenia lub zmiany rozstrzygnięcia prokuratora w przedmiocie stosowania środka zapobiegawczego w postępowaniu prowadzonym przeciwkoH. A.–Z., co wynika z przekonania Sądu, że mógł posiadać takie wpływy biorąc pod uwagę okoliczności uzyskania zezwolenia na widzenie z pokrzywdzonym w czasie, kiedy był on tymczasowo aresztowany, brak jest dowodów wskazujących, by nie udał się do prokuratury w czasie spotkania zH. A.–Z.w(...), zaś w okresie, kiedy prowadzone było postępowanie przygotowawcze Prokuratur Okręgowej wG.miały miejsce w Polsce bliżej nieokreślone przypadki sprzecznych z prawem zachowań urzędników i osób pełniących funkcje publiczne, podczas gdy prawidłowa analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności zeznań prokuratoraD. D. (2), z których wynika, że miała miejsce sytuacja związana z podjęciem próby wpływania przezM. W. (1)na decyzję w przedmiocie środka zapobiegawczego stosowanego wobecH. A.–Z.prowadzi do wniosku, żeM. W. (1)takich wpływów nei miał i tym samym podstępnie wprowadził w błąd pokrzywdzonych co do tej okoliczności,
b) oskarżonaD. O.nie popełniła zarzuconego jej przestępstwa, bowiem przeprowadzając rozmowę telefoniczną zI. Z.mogła nie mieć świadomości co do przeznaczenia pieniędzy, których za jej pośrednictwemM. W. (1)żądał odH. A.–Z.i jego rodziny, podczas gdy podczas gdy prawidłowa analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności wiarygodne zeznaniaI. Z., bilingi telefoniczne oraz podobny sposób działania polegający na wykorzystaniu pośrednika w odniesieniu do korupcyjnej propozycji złożonejA. G. (1)świadczą o tym, że oskarżona dopuściła się tego czynu.
3. naruszenieart. 424 § 1 pkt. 1 kpkpoprzez zawarcie w treści uzasadnienia passusów o charakterze publicystycznym i spekulacyjnym nie mających oparcia w dowodach stanowiących podstawę rozstrzygnięcia i nie stanowiących ustaleń faktycznych, a dotyczących rozważań o dowodowej pułapce zastawionej przez prokuratora na oskarżonegoM. W. (1)w związku z wykonaniem czynności procesowej określonej wart. 314 kpk, co w konsekwencji uniemożliwia dokonanie rzetelnej kontroli odwoławczej zaskarżonego rozstrzygnięcia.
Podnosząc te zarzuty prokurator wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Łodzi.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Apelacja oskarżyciela publicznego jest oczywiście bezzasadna, albowiem Sąd I instancji prawidłowo, nie naruszając obowiązujących reguł procedury karnej i w zgodzie z zasadami obiektywizmu, bezstronności, domniemania niewinności, nie przekraczając granic swobody orzekania zakreślonych normąart. 7 kpkocenił zebrane w sprawie dowody, w oparciu o tak dokonaną ocenę właściwie ustalił fakty, które prawidłowo zakwalifikował z punktu widzenia norm prawa karnego materialnego i procesowego, a całość ocen i rozważań omówił w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku spełniających wymogiart. 424 § 1 i 2 kpk.
Niesłuszny jest zarzut, iż sąd I instancji „już na wstępie” pisemnego uzasadnienia rozstrzygnięcia zdeprecjonował dowód z zeznańA. G. (1), albowiem poddał go ocenie według kryteriów weryfikacji przyjętych dla oceny pomówienia. Jak wynika z pisemnych motywów wyroku, Sąd Okręgowy stwierdził, że ocena dowodu z zeznańA. G. (1)ma w niniejszej sprawie fundamentalne znaczenie podobnie jak w każdej sytuacji, kiedy brak innych bezpośrednich źródeł dowodowych o charakterze osobowym, zaś słowo jednej osoby przeciwstawiane jest słowu innej (uzasadnienie k. 44). Dalej przedstawił sąd I instancji funkcjonujące w nauce prawa karnego procesowego i orzecznictwie sądowym zasady, według których należy dokonywać oceny dowodu o takim charakterze, stwierdzając, iż najczęściej są one formułowane w odniesieniu do dowodu z wyjaśnień oskarżonego, natomiast pozostają aktualne także w odniesieniu do oceny zeznań świadka będącego jedynym osobowym źródłem dowodowym potwierdzającym zaistnienie przestępstwa i udziału w nim określonych osób. W obszernej części rozważań następujących w dalszych fragmentach uzasadnienia, Sąd Okręgowy analizy i oceny zeznańA. G. (1)składanych w toku niniejszego postępowania uwzględniając następujące okoliczności:
- zachowanie konsekwencji w relacjonowaniu w szczególności w kontekście czasu pojawienia się w tych relacjach okoliczności dotyczących zarzutów stawianych oskarżonym,
- kwestię relacji o zewnętrznym charakterze pomiędzy zeznaniamiA. G. (1), a innymi dowodami o osobowym charakterze, w tym zeznaniamiG. G. (1)iZ. G.,
- kwestię wewnętrznej spójności w relacjachA. G. (1),
- kwestię przyjętego przezA. G. (1)określonego sposobu interpretacji treści rozmów z oskarżonymi,
- rozważania dotyczące istnienia po stronieA. G. (1)powodów do obciążania oskarżonych i wykorzystania dla własnych celów konfliktu międzyM. W. (1)oraz jednym z braciK..
Pomijając ten ostatni wątek, nie sposób przyznać racji oskarżycielowi, iż powyższy sposób procedowania sądu I instancji stanowił rażące przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów wyrażonej wart. 7 kpk. Taki właśnie sposób postępowania organu orzekającego przy dokonywaniu oceny dowodu stanowiącego osobowe źródło dowodowe pozostaje w zgodzie z obowiązującą procedurą karną niezależnie od tego, czy dotyczy osoby świadka, czy oskarżonego. Zdaniem Sądu Apelacyjnego, stawiając tak sformułowany zarzut w tym zakresie skarżący w treści apelacji w istocie pomija całość rozważań zaprezentowanych przez Sąd Okręgowy związanych z zasadniczą częścią pisemnych motywów wyroku zawierającą rzeczową ocenę dowodu z zeznańA. G. (1)i w rzeczywistości nie odnosi się do tych konkretnych zagadnień, które legły u podstaw negatywnej oceny tego dowodu.
Odnosząc się natomiast do kwestii ostatniej z w/w oraz kwestii związanych z „dowodową pułapką”, jaką miałby przygotować dla oskarżonych prokurator, o czym mowa w zarzucie 3 zawartym w apelacji - dotyczące tego fragmenty pisemnego uzasadnienia zaskarżonego rozstrzygnięcia mają rzeczywiście charakter przypuszczeń i spekulacji, tym niemniej pozostaje to bez wpływu na kształt oceny całokształtu materiału dowodowego dokonanej przez Sąd Okręgowy.
Wskazać należy, iż odnośnie do wszystkich wskazanych wcześniej zagadnień związanych z oceną dowodu z zeznańA. G. (1), sąd meriti przedstawił szerokie i szczegółowe rozważania, argumentując, z jakich powodów uznał, iż w zakresie wszystkich tych płaszczyzn ocena ta wypadła negatywnie.
Poruszając się na gruncie istniejących w sprawie dowodów pozostaje faktem, iż na zachowaniaM. W. (1)iJ. P., o jakich mowa w treści zarzutów I i III aktu oskarżenia wskazuje jedyne źródło dowodowe, którym są zeznaniaA. G. (1). Poza pierwszym przesłuchaniem mającym miejsce w dniu 15 lipca 2004r, kiedy to o zachowaniach tych nie relacjonował, (pomimo, że zeznawał wówczas o różnych innych działaniach podejmowanych przezJ. P.mających na celu „rozwiązanie problemów związanych z budową hali,…”, czy też „z urzędnikami” decydującymi w tych kwestiach lub mającymi na nie wpływ, tj. o spotkaniach organizowanych przezJ. P.z osobami o nazwiskachS.,P.) –A. G. (1)w późniejszych swoich relacjach opisywał zarówno okoliczności domagania się przezM. W. (1)kwoty 1 000 000zł w zamian za podjęcie się pośrednictwa u Wojewody(...)w uzyskaniu korzystnej decyzji w sprawie haliP., jak i okoliczności domagania się przezJ. P.kwoty 50 000zł dlaM. W. (1)za podjęte starania.
Zdaniem Sądu odwoławczego, rację ma Sąd Okręgowy co do tego, że zeznaniaA. G. (1), poza tym, iż każdorazowo (z wyjątkiem pierwszej relacji) odnosiły się do obu kwestii tj. domagania się kwoty 1 000 000zł przezM. W. (1)oraz 50 000zł przezJ. P.z przeznaczeniem dla tego pierwszego - zawierały szereg innych niekonsekwencji (co do okoliczności, w jakich doszło do spotkania, kto w nim uczestniczył, kto był obecny podczas werbalizowania żądania kwoty 1 000 000zł przezM. W. (1), czy był przy tym obecnyJ. P., jeśli nie, to czyA. G. (1)mówił o tym żądaniuJ. P., w jakich okolicznościach oraz w jaki sposób miał go o tym informować) oraz sprzeczności wewnętrznych i zewnętrznych.
W pierwszym rzędzie stwierdzić trzeba, iż w zupełności prawidłowo postąpił Sąd Okręgowy dokonując oceny tych twierdzeńA. G. (1)poprzez analizę, czy i jakie wskazane przez niego okoliczności znajdują odzwierciedlenie w relacjach innych osób, w szczególnościG. G. (1)iZ. G.. Procedowanie takie było ze wszech miar prawidłowe zważywszy na to, że:
- w/w członków rodzinyG.poza stosunkami rodzinnymi mającymi charakter stosunków między osobami najbliższymi, łączyły również ścisłe więzy prawne wynikające ze współwłasności nieruchomości, na której położona była jedna z hal wR.oraz udziałów w spółkach – ostateczniespółce jawnej (...),
- kwestie dotyczące uregulowania stanu prawnego, w tym doprowadzenia do legalizacji hal wR.jako obiektów handlowych, targowych, zważywszy na wartość inwestycji i ich wagę dla majątkowego(...) spółki (...), a zatem i dla całości sytuacji majątkowej oraz finansowego funkcjonowania wspólników w latach 2002, 2003 i 2004 stanowiły najistotniejsze zagadnienia,
-A. G. (1),G. G. (1)iZ. G.faktycznie wspólnie zajmowali się sprawami związanymi z wyjaśnieniem stanu prawnego halP..
Sąd Apelacyjny akceptuje tę część rozważań Sądu Okręgowego zawartych w pisemnych motywach zaskarżonego rozstrzygnięcia, według których bardzo mało możliwe jest, a wręcz nieprawdopodobne, byA. G. (1)nie podzielił się informacją o korupcyjnej propozycjiM. W. (1)z pozostałymi członkami rodziny, w szczególności z bratem, gdyby założyć, że obietnicaM. W. (1)podjęcia się pośrednictwa w celu doprowadzenia do korzystnego załatwienia spraw administracyjnych związanych z dążeniem członków rodzinyG.do legalizacji zmiany przeznaczenia haliP.w zamian za korzyść majątkową w kwocie 1 000 000zł padła w rozmowie pomiędzyM. W. (1)iA. G. (1)i nie była przy tym obecnaG. G. (1). Zgodzić się trzeba z rozumowaniem Sądu meriti, iż okoliczności takiej propozycji – osoba, która miałaby ją złożyć, wysokość żądanej kwoty pieniędzy - czyniły założenie takie niemal niemożliwym stosując zasady logicznego myślenia i życiowego doświadczenia. Powołując się na twierdzeniaA. G. (1), iż zgodnie z przyjętymi na czas tych wydarzeń zwyczajami w rodzinie, wzajemnie szanowali oni swoje ustalenia i zdawkowo informowali się o różnych sprawach, oskarżyciel pomija powyższe, jak i inne okoliczności wynikające z zeznań członków rodzinyG.domagając się uznania za wiarygodne jedynie wskazanego fragmentu zeznańA. G. (1). Tymczasem analiza całości ich poszczególnych relacji w sensie zestawienia i porównania treści w nich formułowanych, a także konkretne słowa zawarte w zeznaniachG. G. (1),Z. G., jak również inne fragmenty zeznań samegoA. G. (1)świadczą o tym, że w/w szczegółowo relacjonowali sobie nawzajem o okolicznościach różnego rodzaju spotkań w sprawach dotyczących hal wR., osobach, z którymi się spotykali, sposobach i próbach rozwikłania związanych z halami problemów, w tym także o kwestiach dotyczących pieniędzy przekazywanych w oczekiwaniu na to, że będzie to skutkować pozytywnymi dla nich rozstrzygnięciami w sprawach hal. Jeśli zaś chodzi o konkretne wypowiedzi w/w świadków dotyczące wzajemnego przekazywania informacji pomiędzy nimi, wskazać należy przykładowo na następujące: zeznając w dniu 20 grudnia 2004rZ. G.twierdził (w związku z przekazaniem kwoty 50 000złT. R.), że w ich rodzinie jeśli chodzi o firmę „nie ma czegoś takiego, …że ustalane jest coś za plecami” (zeznania k. 605 t. IV). SamA. G. (1)w toku innego przesłuchania (w odniesieniu do spotkania mającego miejsce w gabinecie PrezydentaŁ., w którym uczestniczyło poza Prezydentem dwóch innych mężczyzn orazA. G. (1),G. G. (1)iZ. G.k. 626 t. IV) zeznawał: „jedno jest pewne,.. tworzyli oni fantastyczne trio,…wszystko o sobie wiedzieli, tak jak my, nasza trójka, … my też tworzyliśmy grupę, ale ja byłem jej członkiem, a nie liderem, liderem naszej grupy był mój brat”. Dalej, w toku śledztwaA. G. (1)podawał, że w szczegółach bratu o swoich spotkaniach zM. W. (1)nie opowiadał, mógł mu mówić ogólnie, jednak na pewno mówił mu o kwocie miliona złotych, a nie mówił o jachcie(...), co do zasady opowiadali sobie o „pieniądzach, jakie ewentualnie mieli w formie łapówki przekazać określonej osobie, w szczegóły się nie wprowadzaliśmy” (zeznania k. 7183).G. G. (1)z kolei zeznawała, że o rozmowach o treści takiej, o jakich mowa, tj. jeśli ktoś domagał się od nich łapówki, rozmawiali między sobą w rodzinie, być możeA. G. (1)nie informowałby jej o wszystkich rozmowach, jednak na pewno powiedziałby swojemu bratu, natomiast mąż opowiadał jej o tym, co mówił mu jego brat (zeznaniaG. G. (1)k. 8740-8741). W świetle powyższego, nie było więc uprawnione posłużenie się przez skarżącego opisanym fragmentem zeznań złożonych przezA. G. (1)jako argumentem przemawiającym za uznaniem ich za wiarygodne co do okoliczności stanowiących istotę zarzutów, albowiem pozostawał on w oderwaniu od okoliczności towarzyszących wydarzeniom, w szczególności charakteru powiązań różnorodnego rodzaju i stopnia ich ścisłości pomiędzy członkami rodzinyG., w oderwaniu od treści relacji pozostałych wskazanych świadków, w tym traktowanych całościowo, jak i konkretnych ich wypowiedzi, nadto w oderwaniu od innych fragmentów zeznańA. G. (1). Jeśli zaś dodatkowo wziąć pod uwagę twierdzeniaA. G. (1)odnoszące się do tego, że osobą decydującą w sprawach dotyczących ich iP.był nie on, aZ. G., to stanowi to kolejny argument świadczący o nieprawdopodobieństwie sytuacji, byA. G. (1)nie poinformował brata o omawianych faktach także wówczas, gdyby samA. G. (1)miał do propozycjiM. W. (1)iJ. P.negatywny stosunek.
Zgodzić się w pełni należy z całością zaprezentowanych przez Sąd Okręgowy w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku wywodów, albowiem treść zeznańG. G. (1)iA. G. (1)nie pozostawia co do tego wątpliwości - iż przebieg pierwszego spotkania zM. W. (1), w którym uczestniczyli pozaJ. G.G.iA. G. (1), a nie był na nim obecnyZ. G., podczas którego to spotkania miało dojść do żądania kwoty 1 000 000zł przezM. W. (1)- został przezG. G. (1)przedstawiony zupełnie inaczej, niż przezA. G. (1).
I tak, z zeznańA. G. (1)złożonych w toku śledztwa wynika (zeznania k. 635 – 637 t. IV), że najpierw zatelefonował do niegoJ. P.i nawiązując do żeglarskich pasjiA. G. (1)poprosił go o spotkanie. Ustalili termin spotkania, miało ono nastąpić szybko, może nawet następnego dnia. Gdy przyjechał, w kancelarii był jużM. W. (1), zostali sobie przedstawieni przezJ. P.. W toku dalszej rozmowyM. W. (1)miał powiedzieć, że za pieniądze jest w stanie pomóc mu w sprawach dotyczących hal w przeciągu miesiąca, uruchomi w tym celu swoje znajomości, porozmawia o tym z Wojewodą(...). Spytał go, czy kwota 1 000 000zł nie będzie za wysoka, na coA. G. (1)miał odpowiedzieć, że jeśli w ciągu miesiąca załatwi sprawy, dostanie 1 000 000zł. Drugim poruszanym w czasie tego spotkania tematem był zakup przezA. G. (1)jachtu(...)za złotówkę z koniecznością zapłacenia za jego remont kwoty 2 000 000zł. Jak zeznawałA. G. (1), miało miejsce drugie spotkanie zM. W. (1)wkancelarii (...),M. W. (1)mówił w kwestii go interesującej, że „rozmawiają, coś załatwiają”. Nabrał wtedy przekonania, żeM. W. (1)rozmawiał na temat hal z Wojewodą(...). Dalej, relacjonował o telefonicznej rozmowie zJ. P., w której ten domagał się dlaM. W. (1)kwoty 50 000zł w zamian za to, że „rozmawiał” on w jego sprawach. W trakcie konfrontacji zG. G. (1)zeznawał, że nie była ona obecna w czasie, kiedy padła propozycja przekazania kwoty 1 000 000zł ze stronyM. W. (1), natomiast możliwym jest, że była obecna w kancelarii podczas powyższego spotkania (zeznania k. 1758-1759). Odnośnie kolejności spotkań zM. W. (1)A. G. (1)zeznawał podczas dalszych przesłuchań w toku śledztwa, że rozmowa na temat przekazania 1 000 000zł mogła mieć miejsce podczas pierwszego lub drugiego spotkania zM. W. (1). Jednocześnie podawał, że tylko na pierwszym lub drugim spotkaniu rozmawiali o tej sprawie, przy czym rozmowa „o tej sprawie,…była jedna” (zeznania k. 7182).
Z zeznańA. G. (1)złożonych przed Sądem wynika, że najpierw zatelefonował do niegoJ. P.pytając o możliwość spotkania się i nawiązując do żeglarskich pasjiA. M.w rozmowie tej oraz następnie podczas bezpośredniego spotkania w kancelarii poddał mu pod rozwagę ewentualność zakupu jachtu(...)za symboliczną złotówkę, przy czym jednocześnie informował go, że właściciel musiałby zapłacić za wykonany remont tego żaglowca kwotę 2 000 000zł, zaś być może w toku negocjacji kwotę tą da się obniżyć, np. do 1 000 000zł, lub 700 000zł (zeznaniaA. G. (1)k. 8551 i nast.). W spotkaniu wkancelarii (...)uczestniczył pozaJ. P.i nimM. W. (1). Rozmawiali na tematy związane z zakupem(...), jednakM. W. (1)w tej kwestii wypowiadał się, że jacht nie powinien być sprzedawany, powinien zostać „w służbie harcerzy”. Zeznając przed Sądem Okręgowym był pewien, że podczas tego spotkania nie była obecnaG. G. (1). Jak dalej podawałA. G. (1), gdy skończyły się rozmowy na temat jachtu, on lubJ. P.(nie pamiętał kto dokładnie) nawiązali do jego „problemów z halą”, padło stwierdzenie ze stronyM. W. (1), że za kwotę 1 000 000zł może on te problemy załatwić rozmawiając z Wojewodą(...)i „jeszcze z innymi ludźmi”. Więcej razy zM. W. (1)nie spotykał się, natomiast po tygodniu lub dwóch zatelefonował do niegoJ. P.mówiąc, że „panW.chodzi i załatwia, …” i żeby za to przekazać kwotę 50 000zł panuW.”, na coA. G. (1)miał stwierdzić, że skoro „sprawa jest niezałatwiona”, to kwestię tą musi skonsultować z bratem. Kwestia przekazania 50 000zł później nie była poruszana w rozmowach zJ. P.zaś zM. W. (1)nie miał w późniejszym czasie kontaktu. Zeznał nadto, że o „ustaleniach dotyczących(...)i pieniądzach” mówił bratu, bratowej, przy czym oni „byli za tym, aby zapłacić te pieniądze”, jednak nie pamięta, czy opowiadał im „po kolei całą rzecz”, gdyż każdy z nich szanował ustalenia drugiego. Kiedy brat lub bratowa załatwiali różne sprawy, także przekazywali mu o tym relacje zdawkowo, wskazywał, że mieli też „propozycje wyższych kwot z innych źródeł”. W dalszym fragmencie tych zeznań powtórzył, że o ustaleniach zM. W. (1)mówił bratu i bratowej, przy czym każde z nich miało zbyt wiele zajęć, by „mówić o szczegółach każdej rozmowy” (zeznania k. 8562v). Od brata słyszał, że także on rozmawiał zM. W. (1), była to rozmowa o zatrudnieniu go w ich firmie, nie wie, czego szczegółowo dotyczyła i nie wypowiadał się na ten temat, choć gdyby zatrudnienie takie nastąpiło, zaakceptowałby to, cieszyłby się. Następnie potwierdził zeznania złożone w toku śledztwa, według których bratu nie opowiadał w szczegółach o swoich spotkaniach zM. W. (1), z tym, że na pewno powiedział o „kwocie miliona złotych”, nie mówił jednak o jachcie(...), a jeśli, to nie o szczegółach rozmowy (zeznania k. 7183, k. 8576v), natomiast „wspominał bratu o tych 50 tysiącach złotych, o które zwracał się dla panaW.panP.”.
Odnośnie do kolejności ujawniania faktów związanych z zachowaniami różnych osób mającymi korupcyjny charakterA. G. (1)zeznał, że „o panuW.iP.” mówił prawdopodobnie podczas pierwszego przesłuchania, jednak przede wszystkim zeznawał odnośnie osób, którym pieniądze zostały wręczone, nadto, to prokuratura i ABW ustalały „co dla nich było ważne” (k. 8560v). W dalszej części zeznań twierdził, że najpierw ujawniał osoby, które „brały pieniądze, a także składały różne propozycje”, z kolei ujawnienie sprawy przedmiotowej nie było skutkiem pytań zadawanych przez prokuratora, tylko jego decyzją (k. 8563v - 8564), przy czym odnośnie sposobu wypowiadania się nie było tak, by ktokolwiek mu to „utrudniał” w trakcie przesłuchań.
Z kolei z zeznańG. G. (1)składanych w toku śledztwa oraz przed Sądem (k. 8700 i nast.) wynika, że pojechała dokancelarii (...)w związku z jego telefoniczną prośbą, by pilnie z braćmiG.przyjechała. Gdy tam dotarła, stwierdził on, że musi przyjechać któryś z braci, zatelefonował doA. G. (1)i ten dość szybko dojechał. Zostali przedstawieniM. W. (1), który według jej odczucia ogólnie wiedział o ich problemach z halami wR.. Jak zeznałaG. G. (1), nie była obecna podczas całości rozmowy w pokoju, gdyż kilkakrotnie na dłuższe okresy czasu wychodziła do innego pomieszczenia, by omawiać sprawy z aplikantem oraz przeglądać dokumenty, wcześniej też niż szwagier opuściła kancelarię. Z jej relacji odnośnie do treści rozmów mających wówczas miejsce wynika, żeJ. P.mówił, żeM. W. (1)to ustosunkowana osoba mająca mogąca pomóc w załatwieniu spraw dotyczących hal, co ten potwierdził. Padły sugestie, by rodzinaG.sponsorowała remont żaglowca(...), była mowa o kwocie 1 000 000zł potrzebnej na ten remont, mówił o tym takJ. P., jak iM. W. (1). Rozważano też wykup jachtu przezA. G. (1)„za złotówkę”, z argumentacją, że remont żaglowca wymaga dużych nakładów finansowych. WedługG. G. (1)powiedziano, żeM. W. (1)pomoże w załatwieniu ich spraw, gdy wyremontują jacht. Jeśli chodzi o kwestie pieniędzy, jej zdaniem była wówczas o nich mowa tylko w kontekście remontu jachtu - jak się wyraziła, „jeśli chodzi o kwestie finansowe była mowa tylko i wyłącznie o remoncie jachtu” (k. 8701v). W jej obecności kwota 1 000 000zł wymieniana była tylko w związku z rozważaniami dotyczącymi remontu żaglowca, nie kojarzyła sytuacji, byM. W. (1)lub ktokolwiek w jego imieniu domagał się takiej kwoty dla oskarżonego (k. 8702), twierdzenia te powtarzała wielokrotnie podczas przesłuchania przed Sądem. Zeznała dalej, że ponieważA. G. (1)nie zdecydował się na finansowanie remontu czy zakup żaglowca, w czasie różnych spotkań w kancelarii, w których uczestniczyła ona i jej mążJ. P.mówił o potrzebie ustalenia „jakiejś formy gratyfikacji za stracony czas i paliwo” w związku z tym, że będzie załatwiał ich sprawy. Padły kwoty 5000zl lub 10 000zł miesięcznie w kontekście wypłacania pensji dlaM. W. (1). Kwestie tej zapłaty, czy też pensji mieli uzgodnić podczas spotkania braciG.zM. W. (1)umówionego whotelu (...), jednak ponieważA. G. (1)nie wyraził na to zgody, na spotkanie to pojechał tylko jej mąż, było to ostatnie spotkanie zM. W. (1). Jak zeznałaG. G. (1), jej mąż i jego brat kilkakrotnie w firmie rozmawiali na tematy związane z zakupem, czy remontem jachtu(...)jako o formie współpracy zM. W. (1). Nie wiedziała, czy i jaką korzyść miał odnieść z tegoM. W. (1)oraz czyją własność stanowił jacht. Nadto zeznała, żeA. G. (2)nigdy nie mówił jej, by kwota 1 000 000zł miała być przekazana nie na remont lub kupno jachtu, a dlaM. W. (1), stwierdziła, że jeśli ktoś żądał od nich łapówki, to mówili o tym między sobą w rodzinie. Choć nie we wszystkich rozmowach między braćmi uczestniczyła, to jednak mąż opowiadał jej o tym, co jemu mówił brat, być możeA. G. (1)nie poinformowałby jej o takiej sytuacji, ale na pewno powiedziałby swojemu bratu, wykluczyła też, by mogła o takich faktach zapomnieć (zeznania k. 8740-8741).
Dokonując analizy powyższych zeznań, stwierdzić należy najpierw, iż prawidłowo przyjął Sąd Okręgowy, że spotkanie zM. W. (1)iJ. P.w kancelarii tego ostatniego, które opisywała w swoich zeznaniachG. G. (1)było tym samym, o którym relacjonowałA. G. (1), w trakcie którego miała ze strony oskarżonegoM. W. (1)paść propozycja szybkiego rozwiązania problemów z halami wR.w zamian za przekazanie mu kwoty 1 000 000zł. W świetle zeznańA. G. (1), nie mogło nim być drugie w kolejności spotkanie zM. W. (1), choć w dalszym toku śledztwa świadek nie miał w tym względzie pewności. Zważywszy jednak na to, żeA. G. (1)zeznawał jednoznacznie, iż w ogóle miały miejsce tylko dwa spotkania, podczas których poruszano omawiane kwestie (przy czym rozmowa na temat przekazania miliona złotych była jedna), a w czasie drugiego ze spotkań uzyskał informacje, żeM. W. (1)miał już próbować „coś” załatwiać, rozmawiać w sprawach go interesujących – to oznacza to, że nawiązywano do ustaleń mających miejsce wcześniej, a zatem podczas pierwszego spotkania. Z drugiej strony z zeznańG. G. (1)wynika, że tak ona jak iA. G. (1)zostali przedstawieniM. W. (1)podczas pierwszego spotkania wkancelarii (...), z czego wynika, żeA. G. (1)nie mógł widzieć się przed tym zdarzeniem zM. W. (1)wkancelarii (...)i zawrzeć z nim znajomości.
Sąd Apelacyjny akceptuje argumentację przedstawioną przez Sąd I instancji w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku, iż przebieg powyższego pierwszego spotkania, na którym według twierdzeńA. G. (1)miała paść propozycja korzystnego załatwienia spraw rodzinyG.związanych z halami wR.w zamian za przekazanieM. W. (1)kwoty 1 000 000zł – został zrelacjonowany odmiennie przez w/w orazG. G. (1). Zupełnie odmiennie niżA. G. (1)opisała ona zarówno kwestię dotyczącą domagania się kwoty 1 000 000zł przezM. W. (1), co według niej miało kontekst tylko i wyłącznie związany ze sponsorowaniem remontu jachtu(...)bądź też z zakupem tego jachtu za złotówkę i sfinansowaniem jego remontu, natomiast nigdy nie było mowy o przeznaczeniu takiej kwoty dlaM. W. (1), rozmowy o tych kwestiach w jej obecności miały miejsce między braćmi kilkakrotnie, lecz nigdy nie mówili oni o przeznaczeniu w/w kwoty dlaM. W. (1). Jeśli chodzi o przekazanie kwoty 50 000zł dlaM. W. (1)– w żadnych relacjach nie opisywała faktów tego dotyczących, natomiast relacjonowała o planach zatrudnienia go za kwotę 5000 lub 10 000zł twierdząc, że toA. G. (1), nie ona iZ. G.- był negatywnie nastawiony do wskazanej propozycji, wskutek czego fiaskiem zakończyło się spotkanie oskarżonego iZ. G.whotelu (...). ZeznaniaG. G. (1)stoją zatem w sprzeczności z relacjamiA. G. (1), przy czym inaczej niż ten ostatni opisuje ona przebieg rozmów podczas pierwszego spotkania zM. W. (1), w którym oboje uczestniczyli. ChoćG. G. (1), z uwagi na to, że nie przebywała cały czas w pomieszczeniu oraz wcześniej opuściła kancelarię - mogła nie słyszeć treści wszystkich rozmów, ponownie wskazać należy, iż nieprawdopodobnym jest, by nigdy nie dotarły do niej, czy to odA. G. (1), czy też odZ. G.treści takie, o jakich zeznawałA. G. (1), zwłaszcza, że czynnie i z dużą skrupulatnością zajmowała się ona prowadzonymi w sprawach hal postępowaniami administracyjnymi, miała na ten temat dużą wiedzę, była tym zainteresowana, na bieżąco znała problemy z tym związane.
Zdaniem Sądu Apelacyjnego, analiza treści zeznańZ. G.świadczy nie tylko o tym, że relacje te nie korelują z zeznaniamiA. G. (1)i nie stanowią choćby pośredniego ich potwierdzenia, ale wręcz nawet o tym, że przeczą faktom opisywanym przezA. G. (1). Z zeznańZ. G.odnośnie omawianych kwestii wynika, że nawiązując współpracę zJ. P.oczekiwał on, że oprócz reprezentowania jego rodziny w sensie prawnym, będzie on także wykorzystywał własne znajomości dla pozyskiwania dla spraw rodzinyG.przychylności osób mogących im pomóc w tworzeniu pozytywnego wizerunku firmy, czy „w ogóle w całokształcie spraw” (zeznania k. 7170 t. XXXVII). Osobą, która miała kreować taki pozytywny PR – poprzez wypowiadanie się w taki sposób na temat ich rodziny i firmy - miał byćM. W. (1), którego poznał za pośrednictwemJ. P.. Jak zeznałZ. G., za tego rodzaju działaniaM. W. (1)miał otrzymywać wynagrodzenie będąc formalnie zatrudniony w firmie. Nie doszło do tego, gdyż decyzję negatywną podjąłA. G. (1)argumentując to trudnościami finansowymi. Były też rozmowy na temat remontu jachtu, jednak tą sprawą zainteresowany był jego brat, który więcej razy spotkał się zM. W. (1)i rozmawiał z nim o tym wcześniej od niego. JednocześnieZ. G.wypowiadał się, że jego zdaniemJ. P.nie naruszył „etyki zawodu,…” czy prawa, przeciwnie, jak określił, odczuwa pewien „niedosyt”, gdyż według niegoJ. P.powinien mu powiedzieć „wprost”, że ponieważ funkcjonuje się w określonej rzeczywistości, to „należy płacić łapówki, dawać wszystkim, od których coś zależy” (zeznania k. 7169 t.XXXVII), a dalej zeznał: „oczekiwałem od niego, że powie nam szczerze, że jest mafia, układ, że trzeba płacić albo znikać, a on bawił się w uczciwego prawnika” (zeznania k. 7173 t. XXXVII). Odpowiadając na pytania przesłuchującego zeznał nadto, że nie brał udziału w rozmowach dotyczących kwoty 1 000 000zł z przeznaczeniem dlaM. W. (1)w zamian za pomoc w sprawach związanych z halą wR., na ten temat żona „coś mu mówiła”, ale nie pamięta bliższych szczegółów. Przed Sądem I instancji zeznał najpierw, że dowiedział się od brata, że była propozycja, że „osoba wysoko postawiona, czyli panW.za milion złotych coś tam załatwi, wszystko wyprostuje w ciągu miesiąca dosłownie na pstryknięcie”, natomiast podczas rozmowy, w której on sam także uczestniczył wkancelarii (...)rozmawiano na temat „jakiegoś jachtu”, żeglowania nim, przy czym wówczas „temat korupcji nie był poruszany w ogóle”.J. P.wtedy „apelował”, żeby wP.na stałej pensji zatrudnić w sposób formalny (za kwotę miesięcznego wynagrodzenia 10 000zł – 15 000zł)M. W. (1), jako „dobrego duszka, lobbystę”, żeby on „chodził, załatwiał sprawy, robił dobry PR”. W tej sprawie spotkali się whotelu (...), jednakA. G. (1)nie wyraził zgody na zatrudnienie oskarżonego i z planów tych zrezygnowano (zeznaniaZ. G.k. 8535-8536). Jeśli chodzi o jacht, o którym rozmawiali, padła propozycja jego kupna przez nich za złotówkę, jednak należało zapłacić za jego remont kwotę 1 000 000zł lub 2 000 000zł. Jak zeznałZ. G., kwota miliona złotych, o której była mowa podczas spotkaniaA. G. (1)zM. W. (1)iJ. P.była tożsama z kwotą wymienianą w związku z remontem jachtu w tym sensie, że „to były te same pieniądze” (zeznania k. 8546-8547).
Z powyższych zeznańZ. G.płynie zatem po pierwsze wniosek, że także jemu nie była znana kwestia domagania się kwoty 1 000 000zł z przeznaczeniem dlaM. W. (1), jak i kwestia przekazania mu kwoty 50 000zł, przy czym relacje te są w tym względzie zbieżne z zeznaniamiG. G. (1), albowiem w/w zeznawali zgodnie o kwocie 1 000 000zł jako mającej związek z remontem jachtu oraz relacjonowali także zbieżnie o zatrudnieniuM. W. (1)w prowadzonej firmie za kwoty miesięcznej pensji - 5000zł, czy 10 000zł, albo też 15 000zł. Po drugie, prawidłowym był wniosek Sądu Okręgowego, według którego fakt, że okoliczności spotkań i rozmów zM. W. (1)iJ. P.G. G. (1)iZ. G.opisali dopiero w dalszym toku śledztwa – świadczył o tym, że w rzeczywistości nie dopatrywali się oni w kontaktach z oskarżonym elementów o korupcyjnym charakterze (strona 46 pisemnego uzasadnienia wyroku), albowiem wniosek taki, jeśli chodzi oZ. G.płynie także wprost z treści jego zeznań przytoczonych wyżej. Wynika z nich, że rozmów na tematy związane z remontem jachtu z pewnością nie traktował on jako propozycji korupcyjnej, o czym świadczą jego słowa, że wtedy „temat korupcji nie był poruszany w ogóle”. Nadto, z zeznań tych wynika, że oczekiwał on odJ. P., że wskaże mu on, że trzeba dawać „łapówki” tym, od których „coś zależy”, ten zaś „bawił się w uczciwego prawnika”. Jeśli zważyć, żeJ. P.był obecny podczas rozmów zM. W. (1)(a według treści zarzutów miał mu ułatwić popełnienie czynu polegającego na płatnej protekcji i usiłowaniu oszustwa), to nie sposób przyjąć, żeZ. G.nie miałby świadomości uczestniczenia w rozmowach dotyczących udzielenia korzyści w zamian za odpowiednie działania w rozumieniuart. 230 kki traktowałbyJ. P.jako „uczciwego prawnika”.
Prawidłowo również ocenił Sąd Okręgowy zeznaniaA. G. (1)w sposób negatywny z punktu widzenia ich wiarygodności wskazując na wewnętrzne sprzeczności i niekonsekwencje istniejące w relacjach tego świadka. Zawarta w tym względzie w pisemnych motywach zaskarżonego rozstrzygnięcia argumentacja podlega akceptacji Sądu odwoławczego. Dodać należy, iż jak wskazano wyżej, powyższy brak konsekwencji dotyczy tak okoliczności, w jakich doszło do pierwszego spotkania zM. W. (1), tego, kto w nim uczestniczył, kto był obecny podczas werbalizowania żądania kwoty 1 000 000zł przezM. W. (1), czy był przy tym obecnyJ. P., jeśli nie, to czyA. G. (1)mówił o tym żądaniuJ. P., w jakich okolicznościach oraz w jaki sposób miał go o tym informować. Niekonsekwencje te dotyczą również okoliczności związanych z przekazywaniem informacji dotyczących niniejszej sprawy przezA. G. (1)pozostałym członkom rodziny. Z przytoczonych wyżej treści zeznań w/w wynika, że brak jest jednolitości w jego relacjach co do tego, czy oprócz kwestii związanej z przekazaniemM. W. (1)kwoty 1 000 000zł w rozmowach z bratem poruszał temat jachtu „Z.czarny”, czy też nie, co ma przecież nader ważne znaczenie dla oceny wiarygodności jego zeznań zważywszy na kształt relacjiG. G. (1)iZ. G.. Zastrzegał z jednej strony, że o szczegółach żądania kwoty miliona złotych nie opowiadał bratu, ani bratowej. Z drugiej strony twierdził, że „byli oni za tym, żeby zapłacić te pieniądze”. Niezależnie od tego, że wcale nie wynika z zeznańG. G. (1)iZ. M., że chcieli daćM. W. (1)1 000 000zł, trudno przyjąć także spójność zeznańA. G. (1)w tych fragmentach, gdyż nie do zaakceptowania wydaje się zgoda i chęć przekazywania innej osobie kwoty tak znacznej, bez wiedzy o „szczegółach” – dla kogo miałaby być przekazana, za jakie działania i tym podobnych okoliczności, oraz bez dalszych rozmów, uzgodnień na ten temat.
Odnosząc się dalej do sformułowanego w apelacji zarzutu, iż brak jest wypowiedzi świadków pozwalających na odniesienie propozycji finansowania jachtu do podejmowania przezM. W. (1)działań na rzecz poprawy wizerunku publicznego rodzinyG.(zarzut naruszeniaart. 410 kpk-pkt. b)3), stwierdzić należy, iż zarzut ten pozostaje w sprzeczności z treścią zeznań przede wszystkimG. G. (1)orazZ. G., jak iA. G. (1).
Analiza treści poszczególnych zeznańG. G. (1)prowadzi do odmiennego wniosku. Wszak całość działań podejmowanych przezG. G. (1), o których relacjonowała w swoich zeznaniach, jak i działań innych członków rodziny, miała na celu rozwiązanie problemów dotyczących hal wR., a działania te (poza czynnościami o charakterze prawnym) cały czas polegały też m.in. na poszukiwaniu osób mogących wpłynąć na decyzje urzędników w tym przedmiocie. Nie odpowiada rzeczywistości twierdzenie oskarżyciela, iż działania te nie polegały również na próbach tworzenia pozytywnego obrazu rodziny oraz wokół prowadzonej przez nich działalności gospodarczej.G. G. (1)wielokrotnie o tym mówiła w swoich relacjach, twierdząc, że podobnie postępowałA. P.– ich gospodarczy przeciwnik. Nie sposób nawet wyobrazić sobie, by takie podejmowane przez członków rodzinyG.akcje, jak sponsoringklubu (...), czy sponsoring kampanii prezydenckiej w wyborach samorządowych, o czym zeznawałaG. G. (1)– mogły bezpośrednio skutkować i prowadzić do zmiany decyzji administracyjnych w sprawach hal. Jak wypowiadała sięG. G. (1), w zamian za sponsorowanieW.oczekiwała, że ich „kłopoty znikną”, … że problemy z halami się skończą” (zeznania k. 444). Podobnie zeznawali w tych kwestiach takżeZ. G.iA. G. (1).Z. G.np. wypowiadał się (odnośnie wyborów na prezydentaŁ.), że „przyjęte było, żeby dawać pieniądze, żeby zapewnić sobie przychylność polityków w razie ich zwycięstwa w wyborach, … nie było mowy o konkretnych korzyściach z tego tytułu”, w toku rozprawy zeznawał w tym przedmiocie, iż w mediach w latach 2003-2004 oraz do dzisiaj prowadzona przez nich firma była przedstawiana nierzetelnie, jego zdaniem, zachodziła konieczność zmiany nastawienia do nich mediów, sponsoringklubu (...)traktował jako inwestycję w reklamę i wizerunek firmy (zeznaniaZ. G.k. 78, k. 8542, k. 8546). Logicznym w świetle treści zeznańG. G. (1),Z. G.orazA. G. (1)jest wnioskowanie, że działania tego rodzaju mogły jedynie wywrzeć skutek polegający na kreowaniu korzystnego publicznego wizerunku rodziny i ich przedsięwzięć gospodarczych prowadząc poprzez to do stworzenia przychylnego nastawienia do ich spraw ze strony podmiotów podejmujących rozstrzygnięcia i w pełni prawidłowym było ustalenie faktów w tym zakresie przez Sąd I instancji (strony 9 – 10 pisemnych motywów wyroku). Zaznaczyć też trzeba, iż w pierwszych zeznaniachG. G. (1)wręcz wypowiadała się, że początkowo w ogóle nie planowała wręczania korzyści majątkowych określonym osobom, plan dotyczył tego, by „dotrzeć do kogoś, …kto będzie w stanie pomóc te problemy rozwiązać” (zeznania k. 67).
Wbrew temu, co zarzuca i wywodzi skarżący, na co wskazywano już we wcześniejszych fragmentach niniejszego uzasadnienia, także w odniesieniu do osobyM. W. (1)w/w świadkowie twierdzili, iż miał on podejmować działania na rzecz poprawy publicznego wizerunku ich rodziny. I tak, z zeznańZ. G.złożonych przed Sądem (tak w kontekście finansowania jachtu jak i wypłacaniaM. W. (1)stałej pensji) wynika, że oskarżony miał „chodzić i załatwiać ich sprawy, … robić dobry PR” (zeznania k. 8535).G. G. (1)zeznała, że w związku z bardzo negatywną atmosferą w mediach wokół ich rodziny i firmy podejmowali określone działania, by to zmienić, kierując pisma do redaktorów naczelnychgazet (...). Przyznała, że miała również miejsce rozmowa zM. W. (1)na temat „poprawiania wizerunku publicznego firmy” (zeznaniaG. G. (1)k. 8703), jednak nie pamięta jej szczegółów oraz ustaleń, czy oskarżony miałby „coś robić w tym kierunku”.
Przeciwstawiając wywodom Sądu Okręgowego dotyczącym pominięcia kwestii związanych z zarzutami stawianymiJ. P.iM. W. (1)przez świadkówA. G. (1)w pierwszej jego procesowej wypowiedzi orazG. G. (1)iZ. G.w szeregu ich początkowych zeznaniach argument, iż to organ procesowy decyduje o sposobie i czasie przesłuchiwania świadków, a nie osoby przesłuchiwane - skarżący nie dostrzegł następujących okoliczności:
- z protokołu przesłuchaniaG. G. (1)z dnia 15 lipca 2014r (k. 65-70 t. I) wynika, że całość tej relacji miała charakter swobodnej wypowiedzi, w której świadek przekazała swoją wiedzę na temat zachowań zawierających cechy korupcyjne różnych osób i nie wynika z tego protokołu, by prowadzący przesłuchanie ukierunkowywał wypowiedź świadka w jakikolwiek sposób, nadtoG. G. (1)relacjonowała także o wydarzeniach z udziałemT. S., w których mimo domagania się przez w/w znacznej sumy pieniędzy (około 1 000 000zł) – nie doszło do ich wręczenia,
- również z treści kolejnego protokołu przesłuchaniaG. G. (1)– z dnia 9 września 2004r (k. 443-447 t. III) wynika, że świadek w całości swobodnie relacjonowała na temat opisanych tam faktów, przy czym zeznania te dotyczyły także osobyJ. P.(w kontekście okoliczności związanych z wypowiedzeniem umowy o obsługę prawną oraz kredytem zaciągniętym przezP.w(...)wŁ.),
- zeznaniaG. G. (1)składane w dniach od 5 listopada 2004r do 16 listopada 2004r (k. 560-580 t. III) rzeczywiście w znacznej większości stanowiły odpowiedzi na pytania zadawane przez przesłuchującego, niemniej jednak świadek wypowiadała się w ich toku m. in. na temat osobyJ. P.dokonując określonych negatywnych ocen jego działań podejmowanych w związku z wykonywaniem obsługi prawnejP., nadto, zeznała także o wielokrotnym nakłanianiu przezJ. P.osób z rodzinyG.do sponsorowaniaW.,
- z protokołu przesłuchaniaZ. G.z dnia 15 lipca 2004r (k. 75-78 t. I) także wynika, że przesłuchanie to w całości stanowiło swobodną wypowiedź świadka,
- w zeznaniach składanych przez w/w w dniach 20 grudnia 2004r, 29 grudnia 2004r i 5 stycznia 2004r (k. 601-621 t. IV) swobodne wypowiedzi przeplatały się z fragmentami będącymi odpowiedziami na pytania przesłuchującego, zeznania te odnosiły się zarówno do osobyJ. P., jak i do podejmowanych przezZ. G.za pośrednictwem innych osób prób skontaktowania się z ówczesnym Wojewodą(...)K. M.,
- w dniu 15 września 2005rZ. G.był przesłuchiwany w zasadzie tylko co do okoliczności dotyczących zarzutów stawianych oskarżonym ( k. 1022-1023 t. VI).
Dodatkowo podkreślić należy, iż niezależnie od tego, kiedy w zeznaniach świadkówG. G. (1)iZ. G.znalazły się informacje, o których mowa w niniejszej sprawie, jak i niezależnie od twierdzeńG. G. (1)w toku postępowania przed Sądem I instancji, że zeznawała ona o nich we wcześniejszych datach niż wynika to z protokołów jej przesłuchań, żadne relacje w/w świadków nie odpowiadały treści zeznańA. G. (1)jeśli chodzi o okoliczności mające zasadnicze znaczenie dla rekonstrukcji faktów w niniejszej sprawie.
Wywody zawarte w apelacji nie zawierają natomiast takich argumentów, które mogłyby zostać skutecznie przeciwstawione rozważaniom sądu I instancji.
I tak, nie odpowiada treści pisemnych motywów zaskarżonego wyroku teza z uzasadnienia środka odwoławczego, iżby „z góry założono wątpliwą wiarygodność” zeznańA. G. (1), skoro wniosek o istnieniu wielu istotnych wątpliwości uniemożliwiających uznanie tego dowodu za miarodajny dla poczynienia w oparciu o niego ustaleń faktycznych (k. 62 uzasadnienia) wysnuty został po przeprowadzeniu szerokiej i szczegółowej analizy tych zeznań w sposób, o którym mowa wyżej.
Nie odpowiada treści pisemnych motywów zaskarżonego wyroku także zarzut oraz teza z uzasadnienia środka odwoławczego, iż zastosowano odmienny sposób dokonywania oceny tego dowodu w zestawieniu ze sposobem oceniania innych dowodów tj. zeznańI. Z., albowiem niezależnie od możliwości porównywania obu sytuacji, i w tym przypadku ocena ta została przeprowadzona według wspomnianych reguł oraz w kontekście wszystkich mających znaczenie dowodów i okoliczności.
Nieuprawnionym jest zarzut i twierdzenia prokuratora, iż sąd meriti „przejął” w sprawie niniejszej ustalenia i oceny dokonane przez inny Sąd i w innej sprawie w kwestii oceny zeznańA. G. (1), albowiem jak wynika z pisemnych motywów zaskarżonego wyroku (k. 59), okoliczność, iż zeznania te zweryfikowano w innym postępowaniu negatywnie, stanowiła jedynie jeden z argumentów (i to dalszy) w ramach oceny tego dowodu w sprawie niniejszej, w żadnym zaś razie nie stanowiła podstawy tej oceny, co wyraźnie zaznaczono w treści uzasadnienia, zastrzegając, iż „sprawa niniejsza i tamta sprawa są innymi sprawami i zeznaniaA. G. (1)muszą tu być oceniane odrębnie”, niezależnie zaś od tego wskazać należy, iż w toku rozprawy głównej oskarżyciel sam był autorem wniosków dowodowych (m. in. o załączenie odpisu wyroku Sądu Okręgowego wŁ.w sprawie(...)na okoliczność oceny zeznań osób z rodzinyG.k. 9447-9448). Nadto, już w treści środka odwoławczego znalazł się zarzut sformułowany jako zarzut naruszenia art. 410 pkt. d), w którym skarżący w istocie domaga się przejęcia ustaleń dotyczących „modus operandi” działaniaM. W. (1)w sprawie na szkodęH. A.–Z.na grunt ustaleń w sprawie działań na szkodę rodzinyG.. Niezależnie od tego, zarzut ten nie może być uznany za uprawniony, nie sposób bowiem stosować automatyzmu w procedowaniu - poprzez wnioskowanie o żądaniu korzyści majątkowej i sposobie czynienia tego w danym konkretnym przypadku na drugi przypadek, w sytuacji braku jednoznaczności w stanie dowodowym i uzupełniając w ten sposób ten stan dowodowy.
Nie sposób także zaakceptować jako wewnętrznie sprzecznej argumentacji oskarżyciela, według której pominięto treść zeznańZ. G., iż brat przekazywał mu, żeM. W. (1)żądał od niego kwotę 1 000 000zł, które to żądanie on sam wiązał ze sprawą remontu jachtuZ. C., ale jednocześnie miał być jednoznacznie przekonany, że „M. W.chciał tych pieniędzy dla siebie, a nie w celu społecznym”, a kwestia ta zapisała się w jego świadomości jako korzyść majątkowa dlaM. W. (1).
Niezasadne są zarzuty naruszeniaart. 4 kpk,art. 5 § 2 kpki167 kpkpoprzez wybiórczą i nieuwzględniającą całokształtu okoliczności sprawy ocenę materiału dowodowego oraz zaniechanie uzupełniającego przeprowadzenia przesłuchań świadkówG. G. (1),A. G. (1)orazD. D. (2).
Jeśli chodzi o uzupełniające przesłuchanieG. G. (1)co do okoliczności przyczyn ujawnienia przez nią zdarzeń z udziałemM. W. (1)objętych niniejszą sprawą w toku dalszych przesłuchań w śledztwie, wskazać należy, co następuje.G. G. (1)w toku rozprawy przed Sądem I instancji szeroko wypowiadała odnośnie do czasu przesłuchiwania jej w toku postępowania przygotowawczego oraz przekazywania organom ścigania informacji istotnych dla niniejszej sprawy (zeznania k. 8725-8736). Zeznania te zawierają także odniesienie do kwestii, o których mowa w treści zarzutów apelacji.G. G. (1)nie kwestionując merytorycznej zawartości zeznań składanych w toku śledztwa podnosiła, że w czasie wcześniejszym, niż wynika to z odpowiednich protokołów przekazywała informacje dotycząceM. W. (1)czy to podczas przesłuchań, czy też w trakcie rozmów z funkcjonariuszami ABW. Odniosła się także do użytego sformułowania, iż w toku postępowania przygotowawczego oraz podczas swobodnej wypowiedzi w toku rozprawy nie relacjonowała o okolicznościach rozmów z funkcjonariuszami ABW dotyczącychM. W. (1), gdyż nie uznała, że jest to „istotny szczegół” (zeznania k. 8731) tłumacząc, iż dla niej wówczas istotne było to, co działo się w postępowaniach administracyjnych, jak zeznała, że „to było jej życie”. Zważywszy zatem na to, iż zeznaniaG. G. (1)odnoszą się do kwestii, o których mowa w treści zarzutu apelacji, nie sposób przyjąć w związku z tym, by były w tym zakresie niekompletne.
Niezasadny jest także zarzut zaniechania uzupełniającego przesłuchaniaA. G. (1)co do „okoliczności treści jego zeznań złożonych w sprawie sygn. akt(...)Sądu Rejonowego dlaŁ.”. Postępowanie w tej sprawie zostało przeprowadzone, a w jego toku dokonano oceny relacjiA. G. (1)w zakresie dotyczącym tej sprawy. Treść zeznań w/w świadka zawarta jest w protokołach jego przesłuchań tamtej i niniejszej sprawie, zaś pozostaje bez znaczenia dla sprawy niniejszej kwestia stosunku świadka do „tamtego rozstrzygnięcia” (strona 17 apelacji).
Jeśli chodzi o uzupełniające przesłuchanie świadkaD. D. (2), zdaniem Sądu Apelacyjnego, dowód taki w ogóle nie mógłby skutkować czynieniem miarodajnych ustaleń w przedmiocie zaistnienia zjawisk przestępczości na terenie kraju, czy działania którejkolwiek z prokuratur. Natomiast zawarte w pisemnych motywach wyroku na stronach 127-128 rozważania, którym skarżący przeciwstawia zarzut oraz argumentację z uzasadnienia apelacji (strony 25-27) – mają inny wydźwięk i sens niż nadaje im skarżący, odnosząc się do braku rzeczywistych dowodowych podstaw uzasadniających stawiany oskarżonym zarzut zart. 286 kk.
Niezależnie od ostatecznej oceny prawnych kwestii związanych z możliwością wystąpienia kumulatywnej kwalifikacjiart. 230 kkiart. 286 kk, oskarżyciel kontestując rozważania sądu I instancji w zakresie braku dowodów i okoliczności świadczących o zamiarze wyłudzenia po stronie oskarżonych w istocie nie przedstawia własnych argumentów oraz nie wskazuje dowodów potwierdzających zarzuty w tym zakresie. Dotyczy to obu wątków będących przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie. Stawiając tezy, iż brak było po stronieM. W. (1)możliwości wpływania na różne organy państwowe w celu wydania przez nie korzystnych rozstrzygnięć w sprawach dotyczących obu wątków będących przedmiotem rozpoznania, prokurator w rzeczywistości nie wskazuje, na czym opiera swoje twierdzenia w sytuacji, gdy uwzględniając całość okoliczności sprawy i osób oskarżonych w szczególnościM. W. (1), nie ma obiektywnie możliwości wnioskowania o braku powiązań między nim, a określonymi osobami reprezentującymi odpowiednie organy państwowe. Brak też jednoznaczności na gruncie stanu dowodowego sprawy w części dotyczącej działania na szkodęH. A.–Z.i jego braci w odniesieniu do strony podmiotowej czynu określonego wart. 286 kk. W tym zakresie Sąd odwoławczy również akceptuje zawarte w pisemnych motywach wyroku obszerne rozważania (strony 127-133 uzasadnienia).
Sąd Apelacyjny uznaje również za właściwą ocenę dowodów dokonaną przez Sąd Okręgowy w zakresie zarzutu stawianegoD. O.(strony 135-136 pisemnych motywów zaskarżonego wyroku). Odnośnie do merytorycznej zawartości telefonicznej rozmowy przeprowadzonej przez oskarżoną zI. Z., zeznania tej ostatniej stanowią jedyny dowód, zaś informacje z nich płynące nie pozwalają na odtworzenie faktów mających znaczenie dla ustalenia wyczerpania przez oskarżoną znamion udzielenie pomocy do czynu zart. 286 kktak z punktu widzenia przedmiotowego, jak i podmiotowego. Wspomnieć trzeba, iż samaI. Z.relacjonując treść rozmowy zD. O.wypowiadała się nie tylko co do tego, iż oskarżona nie wymieniała, o jaką kwotę pieniędzy chodzi. Z jej zeznań nadto wynika, iż słowa oskarżonej ograniczyły się do kilku zdań, byI. Z.wpłynęła na braciH. A.–Z., by postępowali oni „tak jak mówi”M. W. (1)oraz, że chodzi o pieniądze. Sama zaśI. Z.uznała, że „to są pieniądze, któreW.ma przekazać adwokatowi lub komuś innemu” (zeznaniaI. Z.k. 5404). Sąd odwoławczy podziela stanowisko Sądu I instancji, iż zawartość merytoryczna zeznańI. Z.nie była wystarczająca dla przypisania oskarżonej czynu jej zarzuconego. Kwestionując ocenę tego dowodu oskarżyciel także w istocie nie wskazuje, na czym konkretnie opiera swoje twierdzenia, iżD. O.miała orientację o działaniachM. W. (1)wobecH. A.–Z.i jego braci. Twierdzenie, że oskarżona znała sytuację pokrzywdzonego i jego rodziny, a będąc bliską koleżankąI. Z.wykorzystała tę znajomość, by pomóc swojemu partnerowi - nie stanowi wystarczającej podstawy dowodowej zarzutu stawianegoD. O..
Mając na uwadze całość przedstawionej argumentacji i uznając apelację oskarżyciela za oczywiście bezzasadną, Sąd Apelacyjny utrzymał w mocy zaskarżony wyrok, ustalając, iż koszty sądowe za postępowanie odwoławcze ponosi Skarb Państwa.