Sąd Okręgowy we Wrocławiu
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 51/14
Data wyroku: 2014-04-02 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Stanisław Jabłoński, Grzegorz Szepelak

Sygn. akt. IV Ka 51/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 2 kwietnia 2014 r.
Sąd Okręgowy we Wrocławiu Wydział IV Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący  SSO  Stanisław Jabłoński (spr.)
Sędziowie  SSO  Grzegorz Szepelak
(...)del. do SO  Piotr Wylegalski
Protokolant Justyna Gdula
przy udziale  Prokuratora Prokuratury Okręgowej Czesława Twardowskiego
po rozpoznaniu w dniu 2 kwietna 2014 r.
sprawyD. P. (1)
oskarżonego o przestępstwo zart. 190 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.
na skutek apelacji wniesionej przez oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Fabrycznej
z dnia 13 listopada 2013 r. sygn. akt II K 993/13

I
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że na podstawieart. 66 § 1 kkiart. 67 § 1 kkwarunkowo umarza toczące się przeciwko oskarżonemuD. P. (1)postępowanie karne na okres 1 (jednego) roku;

II
zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w sprawie, w tym wymierza mu opłatę w kwocie 100 złotych za obie instancje.

IV Ka 51/14

UZASADNIENIE
D. P. (1)został oskarżony o to, że:

w okresie od 30 stycznia 2013 roku do 14 marca 2013 roku weW., działając w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, za pośrednictwem wiadomości tekstowych(...)oraz podczas rozmów telefonicznych wielokrotnie kierował wobecM. L.groźby pozbawienia życia i uszkodzenia ciała, które wzbudził u pokrzywdzonego uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione,
to jest o czyn zart. 190 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.

Wyrokiemz dnia 13 listopada 2013 r., sygn. akt II K 993/13 Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Fabrycznej w II Wydziale Karnym:

I
uznał oskarżonegoD. P. (1)za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w części wstępnej wyroku i za to na podstawieart. 190 § 1 k.k.w zw. zart. 33 § 1 i 3 k.k.wymierzył mu karę grzywny w wysokości 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 20 (dwudziestu) złotych;

II
na podstawieart. 627 k.p.k.zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty procesu w wysokości 90 złotych i wymierzył mu opłatę w wysokości 100 złotych.

Apelacjęod powyższego wyroku wywiódł oskarżony, który -jak wnioskować należy z treści apelacji- zakwestionował rozstrzygnięcie o karze wskazując, iż z uwagi na sytuację materialną nie będzie w stanie zapłacić wymierzonej mu kary grzywny.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Wywiedziona w sprawie apelacja uznana została za zasadną i w efekcie skutkowała zmianą zaskarżonego wyroku poprzez warunkowe umorzenie prowadzonego przeciwkoD. P. (1)postępowania karnego.
Przeprowadzona kontrola instancyjna wykazała, że Sąd Rejonowy postępowanie w sprawie przeprowadził w sposób należyty, gromadząc wszystkie istotne dla prawnej oceny zachowania oskarżonego dowody oraz poddając je poprawnej i nie wzbudzającej kontrowersji ocenie. Poczynione przez Sąd meriti ustalenia faktyczne podzieliły zresztą także strony postępowania, co wnioskować można z faktu, iż w odniesieniu do rekonstrukcji przebiegu zdarzenia nie zgłaszały jakichkolwiek zastrzeżeń. Ustalenia te pozwoliły zdaniem Sądu Okręgowego wyprowadzić także właściwe wnioski odnośnie winy i sprawstwaD. P. (1)co do zarzucanego mu przestępstwa zart. 190 § 1 kk.
Sąd Okręgowy uznał natomiast, przychylając się tym samym do intencji składającego środek odwoławczy, iż w tej konkretnej sprawie wymierzenie oskarżonemu kary grzywny jawi się jako orzeczenie nazbyt surowe, a tym samym niesprawiedliwe.
Analizując tę część uzasadnienia wyroku, która odnosi się do orzeczenia o karze stwierdzić trzeba, że Sąd pierwszoinstancyjny ferując ostateczne rozstrzygnięcie w tym względzie uwzględnił -jako okoliczność dla oskarżonego pozytywną- jedynie fakt uprzedniej jego niekaralności, skupiając się następnie już tylko i wyłącznie na okolicznościach o ujemnym charakterze (fakt, iż gróźb wypowiadanych przez oskarżonego było kilka, że część z nich stanowiła groźby pozbawienia życia i że mogły one wywołać w pokrzywdzonym bardzo dużą obawę). Tymczasem nie ulega wątpliwości, że okoliczności, które determinują ostateczny wymiar kary i to w kierunku dla oskarżonego korzystnym jest znacznie więcej. A zatem dostrzec trzeba postawę procesową oskarżonego, który przyznał się do winy, wytłumaczył, iż wypowiadane przezeń groźby stanowiły tylko puste słowa wypowiadane pod wpływem alkoholu lub w emocjach, wskazał też na podłoże swoich działań, którym okazała się być walka o związek zA. G.i o to, by ostatecznie nie doszło do rozpadu ich rodziny (para ma wspólnego syna). Nie powinno też ujść uwadze Sądu, żeD. P. (2)wyraził szczerą skruchę z powodu zaistniałej sytuacji i zadeklarował wolę przeproszenia pokrzywdzonego.
Mając na uwadze powyższe, jak i uwzględniając przy tym treść przepisuart. 66 § 1 i 2 kk, Sąd Okręgowy doszedł do konkluzji, że w niniejszej sprawie spełnione zostały wszystkie przesłanki umożliwiające warunkowe umorzenie postępowania karnego prowadzonego przeciwko oskarżonemu.
Po pierwsze, w świetle pozyskanych przez Sąd pierwszoinstancyjny dowodów o jednoznacznej wymowie (wyjaśnienia oskarżonego korelujące z zeznaniami pokrzywdzonego oraz świadkaA. G.) nie budzą jakichkolwiek wątpliwości okoliczności popełnionego czynu. Po drugie, wina i społeczna szkodliwość przypisanego oskarżonemu występku zart. 190 § 1 kk(ustawowo zagrożonego karą grzywny, ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2) w świetle całokształtu ujawnionych okoliczności zdarzenia nie jest znaczna. Czyn, którego dopuścił sięD. P. (1)z całą pewnością zakwalifikować można do kategorii zachowań o niższym ładunku społecznej szkodliwości, tym bardziej, że groźby kierowane wobecM. L.miały, jak wynika z akt sprawy, podłoże emocjonalne i wynikały z chęci ratowania rozpadającej się rodziny. Ocena postawy, jak też warunków i właściwości osobistych sprawcy dla osoby oskarżonego również wypada niezwykle korzystnie. Oskarżony prowadzi ustabilizowany tryb życia, ma stałe zatrudnienie, zaś z karty karnej załączonej do akt niniejszej sprawy wynika, że nigdy wcześniej nie wchodził w konflikt z prawem. Oznacza to, że jego przestępcze zachowanie miało charakter incydentalny i wyraźnie odbiegało od dotychczasowego sposobu postępowania. Nadto wyraził on skruchę z powodu zaistniałego zdarzenia, deklarując, że pogodził się już z nową sytuacją rodzinną i nie będzie więcej podejmować wobec pokrzywdzonego jakichkolwiek sprzecznych z prawem zachowań.
Uwzględniając zatem powyższe okoliczności, niewątpliwie łagodzące negatywny wydźwięk sprzecznego z prawem zachowania oskarżonego, Sąd Odwoławczy zmienił zaskarżony wyrok i postępowanie karne wobecD. P. (1)warunkowo umorzył na okres jednego roku próby uznając przy tym, że orzeczenie to stanowić będzie dla niego wystarczający bodziec do przestrzegania w przyszłości porządku prawnego (pkt I wyroku).
Orzeczenie o kosztach sądowych w sprawie oparto o treśćart. 627 § 1 kpkiart. 10w zw. zart. 12 i art. 7 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych.