Sąd Okręgowy w Szczecinie
VIII Wydział Gospodarczy
Sygnatura akt: VIII Gz 26/14
Data wyroku: 2014-03-21 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Natalia Pawłowska-Grzelczak, Agnieszka Górska, Patrycja Baranowska
Słowa kluczowe: Klauzula Wykonalności
Podstawa prawna: art. 777 kpc

Sygn. akt VIII Gz 26/14

POSTANOWIENIE
Dnia 21 marca 2014 r.

Sąd Okręgowy w Szczecinie Wydział VIII Gospodarczy
w składzie następującym:

Przewodniczący: SSO Agnieszka Górska
Sędziowie: SSO Natalia Pawłowska-Grzelczak (spr.)
SSR del. Patrycja Baranowska

po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2014 r. w Szczecinie
na posiedzeniu niejawnym

sprawy z powództwaJ. K.
przeciwkoJ. M.
o zapłatę

na skutek zażalenia pozwanegoJ. M.na postanowienie Sądu Rejonowego Szczecin – Centrum w Szczecinie z dnia 10 kwietnia 2013 r., sygn. akt X GNc 647/12

postanawia:

1
oddalić zażalenie,

2
zasądzić od pozwanegoJ. M.na rzecz powodaJ. K.kwotę 60 (sześćdziesiąt) złotych tytułem kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu zażaleniowym.

UZASADNIENIE
W dniu 13 czerwca 2013 r. Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie wydał w sprawie o sygn. akt X GNc 647/12 nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym, którym nakazał aby pozwany zapłacił powodowi kwotę 24 802,72 złotych wraz z odsetkami ustawowymi oraz kosztami procesu.
Pozwany złożył zarzuty do powyższego nakazu zapłaty, które zostały odrzucone postanowieniem Sądu Rejonowego Szczecin-Centrum w Szczecinie z dnia 30 października 2012 r. Wobec tego pozwany wniósł zażalenie na postanowienie o odrzuceniu zarzutów oraz złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia zarzutów.
Postanowieniem Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 20 lutego 2013 r. zażalenie pozwanego zostało prawomocnie oddalone.
Postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2013 r. Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie na wniosek powoda nadał temu nakazowi zapłaty klauzulę wykonalności wskazując, że nakaz jest prawomocny. W piśmie z dnia 10 maja 2013 r. pozwany złożył na powyższe orzeczenie zażalenie wnosząc o jego uchylenie. Pozwany zarzucił sądowi pierwszej instancji naruszenie przepisówart. 168 § 1 kpciart. 394 kpcpoprzez odmowę uwzględnienia wniosku w przedmiocie przywrócenia terminu do złożenia zarzutów od nakazu zapłaty oraz poprzez pozbawienie strony możliwości zaskarżenia tego rozstrzygnięcia. Nadto pozwany zarzucił naruszenieart. 777 § 1 pkt 1 kpcpoprzez nadanie klauzuli wykonalności nieprawomocnemu orzeczeniu.
W uzasadnieniu pozwany podniósł, że niezależnie od zażalenia na postanowienie o odrzuceniu zarzutów od nakazu zapłaty wniósł wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zarzutów, który nie został do chwili złożenia niniejszego zażalenia rozpoznany. Dalej pozwany wyraził przypuszczenie, że skoro nakazowi zapłaty nadano klauzulę wykonalności to zapewne wniosek o przywrócenie terminu został oddalony, przy czym w jego ocenie odbyło się to z naruszeniemart. 168 § 1 kpcponieważ sąd nie przeprowadził rozprawy w tym zakresie. Poza tym w ocenie pozwanego naruszonoart. 394 kpcbowiem na postanowienie oddalające wniosek o przywrócenie terminu służy zażalenie. Naruszając przytoczony wyżej artykuł pozbawiono zaś stronę możliwości poddania kontroli instancyjnej rozstrzygnięcia w przedmiocie oddalenia wniosku o przywrócenie terminu. Pozwany jednocześnie wyraził przekonanie, że zaskarżone postanowienie wydano z naruszeniemart. 777 § 1pkt 1 kpc, gdyż nakaz zapłaty, którego ono dotyczy nie jest jeszcze prawomocny ponieważ nie został rozpoznany wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zarzutów od tego orzeczenia.
W piśmie z dnia 3 lutego 2014 r. powód złożył odpowiedź na zażalenie wnosząc o jego oddalenie i zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu zażaleniowym. W uzasadnieniu wskazał, że pozwany wniósł zarzuty od nakazu zapłaty po upływie ustawowego terminu nie składając jednocześnie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zarzutów ani nie usprawiedliwiając przyczyn uchybienia terminowi. Tym samym sąd pierwszej instancji nie uchybiłart. 168 kpcnie rozpoznając wniosku o przywrócenie terminu ponieważ to pozwany uchybił terminowi zarówno w przedmiocie wniesienia zarzutów jak i w przedmiocie złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Poza tym powód zarzucił pozwanemu, że nie dochował należytej staranności w prowadzeniu swoich spraw i co istotne nie wniósł o przywrócenie terminu we właściwym czasie.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:

Zażalenie okazało się niezasadne.
Analiza treści wywiedzionego zażalenia uzasadnia przyjęcie, że pozwany z jednej strony zarzuca sądowi pierwszej instancji brak podstaw do nadania klauzuli wykonalności nakazowi zapłaty z dnia 13 czerwca 2012 r. bowiem z uwagi na nierozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zarzutów orzeczenie to nie było prawomocne, z drugiej zaś strony z tego faktu wywodzi, że wniosek pozwanego o przywrócenie terminu został oddalony. Zdaniem pozwanego sąd pierwszej instancji naruszył tym samymart. 168 § 1 kpcbowiem postanowienie w tym zakresie musiało zostać wydane bez przeprowadzenia rozprawy. Taka sytuacja w ocenie pozwanego w konsekwencji doprowadziła do pozbawienia możliwości poddania kontroli instancyjnej rozstrzygnięcia w przedmiocie oddalenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zarzutów.
Zarzuty wyartykułowane przez pozwanego nie zasługują na uwzględnienie. Sąd pierwszej instancji w sposób niewadliwy zastosował normę przepisuart. 777 § 1 pkt 1 kpcw zw. zart. 782 kpc. W tej sytuacji sąd odwoławczy podziela rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonym postanowieniu.
Przede wszystkim wskazać należy, że w niniejszej sprawie tytuł egzekucyjny spełniał wszystkie wymagane przesłanki warunkujące nadanie klauzuli wykonalności. Nakaz zapłaty z dnia 13 czerwca 2013 r. r. stanowił tytuł egzekucyjny zgodnie zart. 777 § 1 pkt 1 kpc. Orzeczenie to posiadało wszystkie cechy tytułu egzekucyjnego na podstawie, którego można wszcząć procedurę egzekucyjną. Zawierało bowiem niebudzące wątpliwości oznaczenie wierzyciela i dłużnika, świadczenie, które ma zostać spełnione oraz sformułowane zostało w sposób zrozumiały i możliwy do wykonania pod względem faktycznym i prawnym. Klauzula wykonalności nadana została prawomocnemu nakazowi zapłaty albowiem prawomocnym postanowieniem z dnia 30 października 2012 r. zostały odrzucone zarzuty od nakazu zapłaty, a pozwanemu nie służył już żaden środek odwoławczy od tego orzeczenia. Przyjąć więc należało, że nakaz zapłaty uprawomocnił się w dniu 26 lipca 2012 r. z uwagi na to, że dwutygodniowy termin do wniesienia zarzutów upłynął pozwanemu bezskutecznie w dniu 25 lipca 2012 r. W świetle powyższego nakaz zapłaty z dnia 13 czerwca 2012 r. stanowił tytuł egzekucyjny wykonalny jako prawomocny w drodze egzekucji. W konsekwencji należało mu nadać klauzulę wykonalności zgodnie z wnioskiem wierzyciela. Wbrew stanowisku pozwanego fakt nierozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do złożenia zarzutów od nakazu zapłaty nie stanowił przeszkody w nadaniu klauzuli wykonalności temu nakazowi. Należy bowiem mieść na uwadze normęart. 172 kpcregulującą kwestię wpływu wniosku o przywrócenie terminu na bieg postępowania w świetle, której nie ulega wątpliwości, że wystąpienie z wnioskiem o przywrócenie terminu pozostaje bez wpływu na wykonanie orzeczenia. Pozostaje także bez wpływu na prawomocność orzeczenia ani też nie wstrzymuje postępowania w sprawie.
Wobec powyższego nie można dopatrzyć się jakichkolwiek nieprawidłowości w czynnościach Sądu Rejonowego w postępowaniu klauzulowym.
Jeśli chodzi o pozostałe zarzuty odnoszące się do naruszeniaart. 168 § 1 kpcto zauważyć należy, że na chwilę złożenia niniejszego zażalenia żadne rozstrzygnięcie w przedmiocie wniosku o przywrócenie terminu nie zapadło, zatem nie znajdowały oparcia w ówczesnym stanie faktycznym przypuszczenia pozwanego o oddaleniu tego wniosku. Tym samym bezprzedmiotowe było rozważanie kwestii czy zachowana została procedura w zakresie wydania takiego postanowienia czy też nie. W konsekwencji - abstrahując od kwestii zaskarżalności postanowienia w przedmiocie wniosku o przywrócenie terminu - oczywiście bezzasadny okazał się zarzut naruszeniaart. 394 kpc, strona nie mogła bowiem zostać pozbawiona możliwości poddania kontroli instancyjnej rozstrzygnięcia o oddaleniu wniosku o przywrócenie terminu skoro żadne rozstrzygnięcie w tym zakresie nie zapadło. Z tych przyczyn zarzuty podniesione w powyższym zakresie nie mogły stanowić przedmiotu oceny sądu odwoławczego w ramach niniejszego zażalenia. Na marginesie jedynie wskazać należy, że z akt rozważanej sprawy wynika, iż orzeczenie o oddaleniu wniosku o przywrócenie terminu do złożenia zarzutów od nakazu zapłaty zostało wydane przez sąd pierwszej instancji w dniu 20 stycznia 2014 r. zatem wskazane wyżej przez pozwanego zarzuty mogą być ewentualnie podnoszone w postępowaniu zażaleniowym skierowanym przeciwko postanowieniu wydanemu w tym przedmiocie.
W tym stanie rzeczy stosownie doart. 385 kpcw zw. zart. 397 § 2 kpczażalenie podlegało oddaleniu.
Sąd rozstrzyga o kosztach w każdym orzeczeniu kończącym sprawę w danej instancji (art. 108 § 1 kpc). W związku z tym, że pozwany przegrał sprawę w postępowaniu zażaleniowym, zgodnie z przepisemart. 98 kpcwinien zwrócić powodowi koszty procesu, na które składa się koszt zastępstwa procesowego w postępowaniu zażaleniowym w wysokości 60 zł ustalony na podstawie§ 12 ust. 2 pkt 1w zw. z§ 10 pkt 13 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu(Dz. U. z 2002 , Nr 163, poz. 1349 ze zm.).