Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim
V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: V Pa 156/13
Data wyroku: 2014-02-25 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Mariola Mastalerz, Agnieszka Leżańska, Marcin Wojciechowski
Słowa kluczowe: Zaświadczenie Zus
Podstawa prawna: art. 125 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i renatch z FUS

Sygn. VPa 156/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 25 lutego 2014 roku

Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Piotrkowie Trybunalskim,
Wydział V w składzie:
Przewodniczący: SSO Mariola Mastalerz
Sędziowie: SSO Agnieszka Leżańska, SSR del. Marcin Wojciechowski (spr.)
Protokolant: st.sekr.sądowy Marcelina Machera
po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2014 roku w Piotrkowie Trybunalskim
na rozprawie

sprawy z powództwaM. P.

przeciwko(...) Spółki AkcyjnejwD.
o wydanie zaświadczenia - druk Rp-7.

na skutek apelacji powódkiM. P.od wyroku Sądu Rejonowego

    w Tomaszowie Maz. IV Wydziału Pracy z dnia 3 czerwca 2013r.

sygn. IV P 114/12

oddala apelację.

Sygn. akt V Pa 156/13

UZASADNIENIE
Pozwem z dnia 29 lutego 2012 roku powódkaM. P.wniosła o zobowiązanie pozwanego(...) S.A.z siedzibą wD.do wydania zaświadczeń RP-7 do celów emerytalnych za okres od dnia 1 stycznia 1968 roku do 30 czerwca 1971 roku w oparciu o angaże znajdujące się w aktach osobowych powódki oraz za okres od dnia 16 maja 1975 roku do dnia 31 grudnia 1979 roku na podstawie listy płac.
Pozwana Spółka w odpowiedzi na pozew z dnia 14 marca 2012 roku uznała powództwo w części tj. w zakresie wydania zaświadczenia o zatrudnieniu i wynagrodzeniu za rok 1968 na podstawie posiadanego w aktach osobowych powódki angażu i umowy o pracę oraz za lata 1975 ( bez uwzględnienia wynagrodzenia za miesiąc wrzesień ) 1976, 1977 ( bez uwzględnienia wynagrodzenia za miesiąc grudzień ) 1978 i 1979. W pozostały, zakresie tj. co do wydania zaświadczeń o zatrudnieniu i wynagrodzeniu za lata 1969 - 1970 i 1971 Spółka wniosła o oddalenie powództwa.
Na rozprawie w dniu 16 kwietnia 2013 roku powódka sprecyzowała powództwo wnosząc o sprostowanie wydanego jej zaświadczenia RP-7 za okres od 16 maja 1975 roku do dnia 31 grudnia 1975, za lata 1976,1977,1978, i 1979 oraz wydanie jej zaświadczenia na druku RP-7 za lata 1968 i 1969.

Wyrokiem z dnia 3 czerwca 2013 roku Sąd Rejonowy – Sąd Pracy w Tomaszowie Mazowieckim w sprawie IV P 114/12 zobowiązał pozwanego(...) S.A.wD.do wydania powódceM. P.zaświadczenia na druki Rp – 7 o zatrudnieniu i wynagrodzeniu za okres od dnia 1 stycznia 1968 r. do 31 grudnia 1968 r. przyjmując za podstawę kwoty wynagrodzenia przysługujące jej w tym okresie w oparciu od dokumentację znajdującą się w archiwum pozwanego pracodawcy, tj danych zawartych w angażu i umowie o pracę w wysokości 22.900,00 złotych oddalając powództwo w pozostałym zakresie.

Podstawą rozstrzygnięcia Sądu Rejonowego były następujące ustalenia faktyczne i rozważania prawne:
M. P.była zatrudniona w(...) S.AwD.do 31 grudnia 1997 roku.
W dniu 13 kwietnia 2000 roku powódka wystąpiła do pozwanej Spółki o wydanie na druku wymaganym przez ZUS jej zarobków za okresy od stycznia 1968 roku do 30 czerwca 1971 roku i od 16 maja 1975 roku do 31 grudnia 1979 roku.
W dniu 27 kwietnia 2000 roku(...) S.A.wydał powódce zaświadczenia na druku RP-7 za lata 1969 – 1970, 1975-1990, 1995 – 1997, a w dniu 24 lutego 2010 roku wydał zaświadczenia obejmujące lata 1991 – 1994.
PowódkaM. P.w pismach z dnia 24 sierpnia 2010 roku i z dnia 6 października 2010 roku wnosiła o wydanie jej zaświadczeń o wysokości uzyskanych zarobków w rozbiciu o poszczególne lata w całym okresie jej zatrudnienia wskazując, iż to zaświadczenie jest jej potrzebne do celów emerytalnych.

W oparciu o także ustalony stan faktyczny Sąd Rejonowy uznał, iż roszczenie powódki zasługuje na uwzględnieniu w części dotyczącej żądania wydania zaświadczenia o zatrudnieniu i wysokości wynagrodzenia za rok 1968 w pozostałej części powództwo zasługuje na oddalenie.
Sąd Rejonowy dokonując oceny roszczenia powódki wskazał, iż powódka nie dochodziła ustalenia stosunku prawnego lub prawa, lecz wnosiła o sprostowanie wydanego jej zaświadczenia RP-7 za okres od 16 maja do 31 grudnia 1975 roku i za lata 1976 – 1979 oraz o wydanie jej zaświadczenia na druki RP-7 za lata 1968 – 1969.
W ocenie Sądu I Instancji powódkaM. P.nie wykazała, iż posiada interes prawny. Sąd Rejonowy wskazał, iż nie ma interesu prawnego osoba, która może dochodzić bezpośrednio świadczenia łączącego ją z innym podmiotem stosunku prawnego, powódka zaś może w drodze procesu o świadczenie, ukształtowanie prawa lub stosunku prawnego osiągnąć w pełni ochronę swoich praw. Powództwo o ustalenie oparte naart. 189 k.p.c.ma niejako charakter uzupełniający, gdyż jest dopuszczalne dopiero wtedy gdy nie przysługuje zainteresowanemu inna droga postępowania, w której mógłby zadbać o realizację swych słusznych interesów.
PowódkaM. P.ma zagwarantowaną odrębną drogę do odchodzenia ustalenia właściwej wysokości świadczenia emerytalnego, a mianowicie dochodzenia w odrębnym trybie przed organem rentowym. Dopuszczalność wszczęcia postępowania przed organem rentowym wyłącza możliwość uzyskania wyroku ustalającego w oparciu oart. 189 k.p.c.
Nadto Sąd Rejonowy wskazał, iż dochodzone przez powódkę roszczenie o sprostowanie wydanego jej zaświadczenia RP – 7 zmierza nie tyle do ustalenia istnienia lub nieistnienia stosunku prawnego lub prawa, ile do ustalenia faktu , który posłuży w odrębnym postępowaniu o ustalenie wysokości świadczenia emerytalnego. Postępowanie sądowe toczone w trybieart. 189 k.p.c.nie może być środkiem do uzyskania przez stronę dowodów potwierdzających jej twierdzenie.
Odnosząc się do żądania wydania zaświadczenia RP-7 za lata 1968 i 1969 pracodawca wydał powódce zaświadczenie dotyczące roku 1969, zaświadczenie dotyczące roku 1968 nie zostało zaś powodowi wydane choć taki obowiązek powstał po stronie pracodawcy.
Dlatego też, zdaniem Sądu Rejonowego roszczenie o wydanie zaświadczenia o zatrudnieniu i wynagrodzeniu za rok 1968 roku podlega uwzględnieniu, w pozostałym zaś zakresie roszczenie powódki podlega oddaleniu.

Powyższy wyrok zaskarżyła powódka zawierając w apelacji szeroki wywód dotyczący zasadności jej roszczenia o sprostowanie wydanych zaświadczeń o zatrudnieniu i wysokości wynagrodzenia. Odnosząc się do argumentacji Sądu Rejonowego zawartego w uzasadnieniu wyroku powódka wskazała, iż posiada interes prawny w dochodzeniu roszczenia bowiem prawidłowe zaświadczenia są jej potrzebne do złożenia w ZUS w celi przeliczenia jej emerytury.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja powoda jest bezzasadna.
Dokonując oceny podniesionych w apelacji zarzutów należy stwierdzić, iż nie mogły one znaleźć uznania Sądu Okręgowego.
Sąd Rejonowy prawidłowo przyjął, iż podstawą ewentualnego sprostowania wydanych powódce zaświadczeń o zatrudnieniu i wysokości wynagrodzenia mogło być roszczenie o ustalenie oparte naart. 189 k.p.c.Skutkuje to koniecznością oceny, czy po stronie powódki zaistniał interes prawny w dochodzeniu roszczenia. Sąd Odwoławczy podziela stanowisko Sądu I Instancji, iż po stronie powódki brak jest interesu prawnego w rozumieniuart. 189 k.p.c.
Sąd Rejonowy szczegółowo wskazał na czym interes prawny i odniósł go do roszczenia powódki i zgłoszonych przez nią twierdzeń. Prawidłowo wskazał, iż powództwo o ustalenie nie może służyć do zdobycia dowodów w innym postępowaniu, które może powódka zainicjować. Istotnym jest także stwierdzenie Sądu Rejonowego, że roszczenie o ustalenie nie przysługuje w przypadku gdy strona może dochodzić bezpośrednio świadczenia łączącego ją z innym podmiotem stosunku prawnego, gdy może w drodze procesu o świadczenie, ukształtowanie prawa lub stosunku prawnego osiągnąć w pełni ochronę swoich praw. Powództwo o ustalenie oparte naart. 189 k.p.c.ma niejako charakter uzupełniający, gdyż jest dopuszczalne dopiero wtedy gdy nie przysługuje zainteresowanemu inna droga postępowania, w której mógłby zadbać o realizację swych słusznych interesów.
Jak słusznie wskazał Sąd I Instancji powódka może zainicjować postępowanie przed organem emerytalnym postępowanie o przeliczenie emerytury i w przypadku wydania przez ZUS decyzji odmownej przysługuje jej odwołanie do Sądu Ubezpieczeń Społecznych.
Powyższe skutkuje niedopuszczalnością powództwa o sprostowanie zaświadczeń RP – 7, a w przypadku roszczenia o wydanie zaświadczenia za rok 1969 Sąd Rejonowy prawidłowo wskazał, iż takowe zaświadczenie zostało powódce przez pozwanego pracodawcę wydane.
Mając powyższe na uwadze należało uznać apelację powoda za niezasadną i podlegającą oddaleniu.