Sąd Okręgowy w Gliwicach
II Zamiejscowy Wydział Cywilny
Sygnatura akt: II C 228/13
Data wyroku: 2014-06-26 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sędzia Sądu Okręgowego Teresa Michalska

Sygn. akt II C 228/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 26 czerwca 2014 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach Wydział II CywilnyOśrodek (...)wR.
w składzie:
Przewodniczący Sędzia Sądu Okręgowego Teresa Michalska
Protokolant Bogumiła Brzezinka
po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2014r.
wR.
sprawy z powództwaA. D.
przeciwkoT. B.
o zapłatę

1
powództwo oddala;

2
przyznaje adwokatowiP. R.ze Skarbu Państwa (Sąd Okręgowy w GliwicachOśrodek (...)wR.) kwotę 4.428 zł (cztery tysiące czterysta dwadzieścia osiem złotych) w tym 828 zł podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powódce z urzędu.

Sygn. akt II C 228/13

UZASADNIENIE
PowódkaA. D.żądała zasądzenia od pozwanegoT. B.kwoty 120.000 zł zadośćuczynienia uzasadniając to tym, że pozwany dopuścił się wobec niej przemocy, która polegała na uderzeniu jej pięścią. Sytuacja ta miała miejsce w dniu 13 marca 2013 r. w Sądzie Rejonowym wW. Ś.Po zakończeniu rozprawy w sprawie, która toczyła się z jej powództwa przeciwkoD. B., powódka opuszczała salę a za nią szedł pozwany, który był pełnomocnikiemD. B.. Pozwany uderzył powódkę pięścią w plecy po prawej stronie, uczuła ból, ale nie czuła się źle, serce ją bolało, bo do uderzenia doszło z zaskoczenia. Pozwany powiedział do powódki „przepraszam”, ale ona nie odpowiedziała. Na korytarzuD. B.pytała pozwanego kogo przepraszał, a on odpowiedział: „Ją uderzyłem w plecy i nikt nie widział bo zakryłem peleryną. Powódka szła schylona po schodach i słyszała jakD. B.mówiła do pozwanego „ i co będzie jeżeli Sąd cię zawiesi w czynnościach do Sądu Apelacyjnego”, a pozwany powiedział, że nie ma świadka. Pozwany dopuścił się fizycznego i psychicznego znęcana. Na potwierdzenie niszczenia jej zdrowia powódka złożyła rozpoznanie lekarskie z 18.07.2012 r. oraz zaświadczenie lekarza chorób wewnętrznych z 19.11.2012 r., w którym stwierdzono, że jest leczona z powodu niewydolności sercowo – krążeniowej, arytmii serca ( utrwalone migotanie przedsionków) oraz odpis z historii choroby z Poradni Rehabilitacyjnej z lipca 2012 r, i listopada 2012 r. oraz od 1 do 19 marca 2013 r.
Pozwany wniósł o oddalenie powództwa podnosząc, że stawiane mu zarzuty są absurdalne, zaprzeczył, by kiedykolwiek zbliżył się do powódki na odległość umożliwiającą jej dotknięcie, nie mówiąc o jej uderzeniu. Przyznał, że przed Sądem Rejonowym wW. Ś.w sprawie , która toczyła się pod sygn. akt I C(...), reprezentowałD. B.jako jej pełnomocnik zgodnie z przepisami i zasadami w tym względzie obowiązującymi. Wobec bezzasadnych żądań powódki w tamtym procesie Sąd oddalił jej roszczenia. Zaprzeczył, by instruował swoją klientkę, czy też świadków jak mają zeznawać, a jedynie udzielił świadkowiS. Ś.odpowiedzi na pytanie z czyjej inicjatywy została wezwana w charakterze świadka. Zaprzeczył, by był z klientką, tj.D. B.„na ty”, nie nosi peleryny, zaś togę nazywa togą, nie prowadził jakichkolwiek rozmów ze swoją klientką na korytarzu lub schodach, mógł ewentualnie odpowiedzieć na pytanie dotyczące dalszej procedury w sprawie, nie rozmawiał z powódka i nigdy jej nie przepraszał.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 13 marca 2013 r. w Sądzie Rejonowym powódka brała udział w rozprawie, która toczyła się z jej powództwa przeciwkoD. B.. Pełnomocnikiem tej ostatniej był pozwany, który jest radcą prawnym. Pozwany nie jest i nie był zD. B.„ na ty”. Przed rozprawą pozwany nie rozmawiał z powódką, nie zbliżał się do niej. Orzeczenie, które zapadło w sprawie było korzystne dla jego klientki, a odA. D.zostały zasądzone na rzecz przeciwniczki koszty postępowania. Po zakończonej rozprawie pozwany opuścił salę idąc zaD. B.. Salę opuszczał w todze. W trakcie upuszczania sali rozpraw przez strony nie zdarzyło się nic szczególnego. Po opuszczeniu sali w rozmowie zD. B.pozwany nie komentował zeznań świadków ( dowód: zeznani świadków:J. A.,K. B.,D. B., zeznania pozwanego – e – protokół k. 110).
Sąd ustalając stan faktyczny oparł się na zeznaniach świadków zawnioskowanych przez strony oraz zeznaniach pozwanego, które były ze sobą spójne i wzajemnie się uzupełniały. Opis zdarzenia z 13 marca 2013 r. przedstawiony przez powódkę w ocenie Sądu okazał się nie prawdziwy i z tych też względów Sąd nie dał wiary jej zeznaniom. Skoro pozwany opuszczał salę rozpraw zaD. B., a nie za powódką, to nie mógł uderzyć powódki. Ponadto gdyby faktycznie doszło do uderzenia powódki przez pozwanego to w pierwszej kolejności powódka poinformowałaby o tym Przewodniczącego składu orzekającego , czy też innych pracowników sądu. W tych okolicznościach przeprowadzenie dowodu z historii choroby oraz opinii biegłego Sąd uznał za bezprzedmiotowe i wnioski o ich dopuszczenie oddalił.
Sąd zważył, co następuje:
Przeprowadzone postępowanie dowodowe nie wykazało, by pozwany w dniu 13 marca 2013 r. wykonując obowiązki pełnomocnika procesowegoD. B.i uczestnicząc w rozprawie, która toczyła się przed Sądem Rejonowym wW. Ś.naruszył jakiekolwiek dobra osobiste powódki. Zdarzenie, które opisała powódka, a polegające na uderzeniu jej przez pozwanego pięścią nie miało miejsca. Zatem powódka nie może domagać się jakiejkolwiek ochrony przewidzianej wart. 23 k.c.i24 k.c., a tym samym zadośćuczynienia przewidzianego wart. 448 k.c.Skoro powództwo okazało się bezzasadne podlegało oddaleniu.
Przyznanie pełnomocnikowi powódki kosztów nieopłaconej pomocy prawnej nastąpiło w oparciu o przepisy §§ 2 ustęp 3 oraz 6 i 15 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenie przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.