Sąd Okręgowy w Kielcach
IX Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IX Ka 39/14
Data wyroku: 2014-02-28 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Lidia Rogala

Sygn. akt IX Ka 39/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 28 lutego 2014 roku
Sąd Okręgowy w Kielcach IX Wydział Karny-Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący: SSO Lidia Rogala
Protokolant: st.sekr.sądowy Iwona Stefańska

przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Kielcach Augustyna Pindziaka
po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2014 roku
sprawyA. M.
oskarżonego o przestępstwo zart.178 a § 1 kk
na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Skarżysku Kamiennej
z dnia 18 listopada 2013 roku sygn. akt II K 495/13

I
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że z podstawy prawnej orzeczenia zawartego w punkcie II eliminujeart. 42 § 2 i art. 43 § 1 kkoraz z podstawy prawnej orzeczenia zawartego w punkcie IV eliminujeart. 49 § 2 kk;

II
w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

III
zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 20 (dwadzieścia ) złotych tytułem wydatków poniesionych w postepowaniu odwoławczym.

IX Ka 39/14

UZASADNIENIE
A. M.został oskarżony o to, że w dniu 7 lipca 2013 roku wS.prowadził pojazd mechaniczny markiM. (...)o nr rej.(...)ruchu lądowym znajdując się w stanie nietrzeźwości z wynikami badań: 0,32 mg/l i 0,34 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu oraz 0,68 i 0,64 promila alkoholu we krwi, tj. o przestępstwo zart. 178a§1 kk.
Wyrokiem Sądu Rejonowego w Skarżysku Kamiennej z 18 listopada 2013 rok na podstawieart. 66 § 1 i 2 kkiart. 67 § 1 kkpostępowanie karne przeciwko oskarżonemu warunkowo umorzono na okres próby wynoszący 1 rok;
Na podstawieart. 67 § 3 kkw zw. zart. 42 § 2 kkiart. 43 § 1 kkorzeczono wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 1 roku;
Na podstawieart. 63 § 2 kkna poczet orzeczonego środka karnego zaliczono okres zatrzymania prawa jazdy od 7 lipca 2013 roku;
Na podstawieart. 67 § 3 kkw zw. zart. 49 § 2 kkorzeczono odA. M.świadczenie pieniężne w wąskości 500 zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej;
Sąd zasądził ponadto od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę190 złotych kosztów sądowych.

Apelację od tego wyroku wniósł prokurator zaskarżając go w całości na niekorzyść oskarżonego. W oparciu o przepisart. 438 pkt1 kpkorzeczeniu zarzucił:
obrazę przepisu prawa materialnego –art. 66 § 1 kk– poprzez wyrażenie przez Sąd błędnego poglądu prawnego, iż stopień społecznej szkodliwości czynu oskarżonego – popełnionego w ustalonych przez Sąd okolicznościach – nie jest znaczny i w następstwie tego niesłuszne warunkowe umorzenie postępowania, podczas gdy prawidłowe rozumienie wyrażenia ustawowego „społeczna szkodliwość czynu nie jest znaczna”, określonego wart. 66 § 1 kk, prowadzi do wniosków odmiennych, jak również obrazęart. 115 § 2 kkpoprzez nadanie nadmiernego znaczenia okoliczności, iż oskarżony prowadzi ustabilizowany tryb życia oraz zminimalizowanie znaczenia innych okoliczności takich jak – istotnie przekraczającą dozwoloną granicę stężenie alkoholu we krwiA. M., działanie w zamiarze bezpośrednim i naruszenie podstawowego obowiązku kierowcy, to jest obowiązku prowadzenia pojazdu w stanie nietrzeźwości.
W konkluzji autor apelacji wnosił o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Na rozprawie odwoławczej prokurator popierał apelacje a ponadto podniósł, że Sąd powołał nieprawidłowo podstawy prawne zawarte wpkt II i IV, gdyż w obu wypadkach podstawą orzeczonych środków karnych winien być tylkoart. 64§ 3 kkjako samodzielna podstawa odnosząca się do warunkowego umorzenia postępowania.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja prokuratora okazała się o tyle zasadna, że skutkowała częściową zmianą zaskarżonego wyroku.
Nie zasługuje jednak na uwzględnienie zarzut obrazyart. 66 § 1 kk.
Sąd Rejonowy poczynił prawidłowe ustalenia co do tego, że stopień społecznej szkodliwości czynu nie jest znaczny w rozumieniu powyższego przepisu.
Z niekwestionowanych przez żadną ze stron ustaleń faktycznych poczynionych przez Sąd orzekający wynika, że oskarżony kierował samochodem po drodze publicznej mając 0,68 i 0,64 promila alkoholu we krwi. Nie można się zgodzić ze stanowiskiem skarżącego jakoby stan nietrzeźwości stwierdzony u oskarżonego należało ocenić jako znaczy. W rzeczywistości był on zbliżony do dolnych progów określonych wart. 115 § 16 kk. Nieprawidłowy manewr wykonany przez oskarżonego na drodze, skutkujący zatrzymaniem go do kontroli został uwzględniony przez Sąd Rejonowy. Okoliczności tej nie można nadawać priorytetowego znaczenia, jak to uczynił autor apelacji.
Podnoszone w apelacji okoliczności w postaci zamiaru bezpośredniego oraz naruszenia podstawowej zasady obowiązującej uczestników ruchu drogowego przez oskarżonego należą do znamion czynu przypisanego oskarżonemu.
Na ocenę stopnia społecznej szkodliwości czynu przypisanego oskarżonemu miały przede wszystkim okoliczności popełnienia czynu, waga naruszonych przez oskarżonego obowiązków oraz rodzaj naruszonych reguł ostrożności i stopień ich naruszenia wymienione wart. 115 § 2 kk.
W konkretnym przypadku niezbyt duże stężenie alkoholu w organizmie oskarżonego pozwoliło Sądowi Rejonowemu w sposób prawidłowy ustalić, że stopień zawinienia i społecznej szkodliwości popełnionego przez niego czynu nie są znaczne.
Dotychczasowy ustabilizowany sposób życia oskarżonego, jego właściwości i warunki osobiste dawały z kolei podstawę do przyjęcia, że w przyszłości będzie przestrzegał porządku prawnego.
W zaskarżonym wyroku błędnie natomiast określono podstawę prawną orzeczonych w pkt II i IV środków karnych.
Art. 67 § 3 kkstanowi samodzielną podstawę orzeczenia zakazu prowadzenia pojazdów, ograniczonego do lat 2, jak również świadczenia pieniężnego wymienionego wart. 39 pkt 7 kk.
Przepisyart. 42 § 2 oraz art. 49 §2 kkmają zastosowanie do tych przypadków, w których dochodzi doskazaniaosoby kierującej pojazdem. Tymczasem warunkowe umorzenie postępowania jest samoistnym środkiem probacyjnym natomiast skazaniem nie jest.
Przepisart. 43 § 1 kkrównież nie mógł stanowić podstawy orzeczenia zakazu prowadzenia pojazdów, ponieważart. 67 § 3 kkodrębnie reguluje czasokres, na jaki można orzec ten środek w przypadku warunkowego umorzenia postępowania.
Z uwagi na powyższe na podstawieart. 438§ 1 kpkw związku zart. 455 kpknależało zmienić zaskarżony wyrok poprzez poprawienie kwalifikacji prawnej przyjętych za podstawę orzeczeń zawartych w punktach II i IV .
W pozostałej części zaskarżony wyrok należało utrzymać w mocy.
O kosztach sądowych za postępowanie odwoławcze orzeczono na podstawieart. 634 kpk.

SSO Lidia Rogala