Sąd Okręgowy w Bydgoszczy
II Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: II Ca 871/13
Data wyroku: 2014-06-26 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Słowa kluczowe: Umowa, Zlecenie
Podstawa prawna: art. 750 k.c., art. 751 k.c.

Sygn. akt II Ca 871/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia

26 czerwca 2014 r.

Sąd Okręgowy w Bydgoszczy II Wydział Cywilny Odwoławczy
w składzie:

Przewodniczący

SSO Tomasz Adamski

Protokolant

sekr. sądowy Tomasz Rapacewicz

po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2014 r. w Bydgoszczy

na rozprawie

sprawy z powództwa(...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąwW.

przeciwkoR. P.

o zapłatę

na skutek apelacji powódki

od wyroku Sądu Rejonowego w Bydgoszczy

z dnia 27 sierpnia 2013r. sygn. akt. I C 678/13

oddala apelację.
II Ca 871/13

UZASADNIENIE
Powód(...) sp. z o.o.wW.wniósł o zasądzenie od pozwanegoR. P.kwoty 558 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty. Roszczenie powoda miało wynikać z nieuiszczenia przez pozwanego opłaty czesnego za kształcenie wAkademii (...)wŁ.w oparciu o wiążącą go z tą uczelnią umową. Uczelnia przeniosła wierzytelność z tej umowy na rzecz powoda.
Pozwany wniósł o oddalenie powództwa w całości wskazując, że roszczenie uległo przedawnieniu.
Wyrokiem z dnia 27 sierpnia 2013 roku Sąd Rejonowy w Bydgoszczy w sprawie I C 871/13 oddalił powództwo w całości.
Powyższy wyrok został zaskarżony apelacją wniesioną przez powoda co do całości wyroku, który domagał się jego zmiany poprzez uwzględnienie powództwa w całości.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja powoda była niezasadna.
Na wstępie czynionych tu rozważań wskazać należy, że w przypadku rozpoznania apelacji w sprawie prowadzonej w postępowaniu uproszczonym, gdy sąd drugiej instancji nie przeprowadził postępowania dowodowego, uzasadnienie wyroku powinno zawierać jedynie wyjaśnienie podstawy prawnej wyroku z przytoczeniem przepisów prawa (art. 50513§ 2 kpc).
W niniejszej sprawie istota zarzutów skarżącego sprowadzała się do zakwestionowania ustalenia poczynionego przez sąd rejonowy, że do umowy łączącej pozwanego z poprzednikiem prawnym powoda mają odpowiednie zastosowanie przepisy o zleceniu (art. 750 k.c.) W jego ocenie stosunek zobowiązaniowy między tymi podmiotami uregulowany został wustawie z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym. Na potwierdzenie swojego stanowiska skarżący wskazał na treśćart. 99ust.

i
1pkt 1 p.s.w., zgodnie z którym, uczelnia może pobierać opłaty za świadczone usługi edukacyjne związane z kształceniem studentów na studiach niestacjonarnych i szeroko uzasadnił, że umowa określająca warunki odpłatności za studia lub usługi edukacyjne oraz obowiązki stron umowy, jest nowym typem umowy: umową nazwaną o świadczenie usług edukacyjnych. Roszczenia zaś z takiej umowy podlegają ogólnemu reżimowi wynikającemu zkodeksu cywilnemu, określającemu przedawnienie roszczeń, opisanemu wart. 118 kc.Roszczenie o zapłatę czesnego ulega zatem - w ocenie apelującego -przedawnieniu z upływem 10 lat od wymagalności roszczenia.
W ocenie Sądu Okręgowego, analiza przepisów powołanej powyżej ustawy nie pozwala na uznanie zarzutów apelacji za uzasadnione. Wskazać bowiem należy, że powód dochodzi nieuiszczonych przez pozwanego należności za I semestr studiów, płatnej w styczniu 2006 r., czyli za rok akademicki 2005/2006, podczas gdy, zgodnie zart. 269 ust. 2 p.s.w., umowy, o których mowa wart. 160 ust. 3(regulujące umowy o odpłatności za studia), obowiązują od roku akademickiego 2006/2007. Obowiązująca w dniu zawarcia umowy łączącej pozwanego z poprzednikiem prawnym powodaustawa o szkolnictwie wyższym z dnia 12 września 1990 r.(Dz. U. z 1990 r., Nr 65, póz. 385 ze zm.), w odniesieniu do uczelni niepaństwowych (obecnie niepublicznych), w ogóle nie regulowała warunków odpłatności za studia. Z powyższego należy wywnioskować, że przedmiotowej umowy będącej źródłem dochodzonych przez powoda roszczeń nie można potraktować inaczej niż jako umowy nienazwanej, do której stosuje się odpowiednio przepisy o zleceniu. Tym samym przytoczone w apelacji twierdzenia nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia rozpoznawanej sprawy, ponieważ dotyczą stanów faktycznych z okresu obowiązywaniaustawy Prawo o szkolnictwie wyższym z dnia 27 lipca 2005 r., zaś, jak wykazano wyżej, w niniejszej sprawie należy stosować przepisy ustawy o szkolnictwie wyższym z dnia 27 września 1990 r.
Treść przedmiotowej umowy zbliżona jest najbardziej do umowy o świadczenie usług i powinny mieć do niej zastosowanie przepisy o zleceniu (art. 750 k.c). Sam skarżący trafnie kwalifikuje ww. umowę jako umowę o świadczenie usług edukacyjnych, chociaż błędnie twierdzi, że powyższa umowa regulowana jest w całości przepisamip.s.w. Sąd Rejonowy poczynił zatem słuszne ustalenia w przedmiocie rodzaju umowy łączącej pozwaną z poprzednikiem prawnym powoda i nie naruszył prawa materialnego.
Konsekwencją powyższego jest zastosowanie, na podstawieart. 751 pkt 2 k.c, dwuletniego terminu przedawnienia dla roszczeń dochodzonych przez powoda.

2
Odnośnie zawodowego charakteru świadczenia usług zauważyć należy, że sformułowanie to nie oznacza, iż musi odbywać się ono w zakresie działalności gospodarczej danej osoby, czy podmiotu. Zawodowy charakter oznacza bowiem w istocie profesjonalny sposób świadczenia usług. Niewątpliwie zaś do takich podmiotów należy uczelnia, od której powód nabył wierzytelność.
Zupełnie błędnym jest wreszcie wywód poczyniony w apelacji, a sprowadzający się do twierdzenia, że zadanie uczelni polegające na kształceniu studentów nie zawiera się w pojęciu „nauka" w rozumieniuart. 751 pkt 2 kc.Nauka to przyswajanie sobie wiedzy i umiejętności, zaś kształcenie to ogół czynności i procesów umożliwiających poznanie, czyli zdobycie wiedzy i umiejętności. Świadczenie usługi nauki jest więc właśnie stwarzaniem warunków do kształcenia, rozróżnienie tych pojęć przez apelującego jest niezrozumiałe i nieuzasadnione.
W tym stanie rzeczy Sąd Okręgowy oddalił apelację jako bezzasadną na podstawieart. 385 k.p.c.