Sąd Rejonowy w Środzie Śląskiej
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 577/13
Data wyroku: 2014-03-13 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Radosław Gluza
Słowa kluczowe: Warunkowe Umorzenie Postępowania
Podstawa prawna: 178a§1k.k.

Sygn. akt II K 577/13
1 Ds. 1465/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 13 marca 2014 r.

Sąd Rejonowy w Środzie Śląskiej Wydział II Karny, w składzie:
Przewodniczący: SSR Radosław Gluza
Protokolant:  Stanisława Kwapińska
przy udziale prokuratora ---
po rozpoznaniu na rozprawie dnia 13 marca 2014 r.
sprawyJ. S.(S.)
synaM.iT.zd.N.,
ur. (...)weW.

oskarżonego o to, że:
w dniu 16 października 2013 roku na drodze publicznej naulicy (...)w miejscowościS., gm.K., kierował samochodem osobowymC. (...)onr rej. (...)będąc w stanie nietrzeźwości 0,27 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu,

tj. o przestępstwo zart. 178a § 1 k.k.:

orzeka:

I
na podstawieart. 66 § 1 i 2 k.k.iart. 67 § 1 k.k.warunkowo umarza postępowanie karne wobec oskarżonegoJ. S.na okres 2 (dwóch) lat próby;

II
na podstawieart. 67 § 3 k.k.w zw. zart. 39 pkt 7 k.k.orzeka od oskarżonegoJ. S.świadczenie pieniężne w kwocie 2.000 zł (dwóch tysięcy złotych) na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej;

III
na podstawieart. 629 k.p.k.w zw. zart. 627 k.p.k.obciąża oskarżonego kosztami procesu, a w tym zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 90 zł. tytułem zwrotu wydatków sądowych poniesionych przez Skarb Państwa od chwili wszczęcia postępowania w sprawie i na podstawieart. 7 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnychwymierza mu opłatę w kwocie 100 zł.

UZASADNIENIE WYROKU

Na podstawie przeprowadzonego przewodu sądowego, Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:

W dniu 16 października 2013 roku oskarżonyJ. S.obsługiwał klientów w barze jego konkubiny, znajdującego się przyul. (...)wS.. W czasie pracy około godz. 22:00 - 23:00, oskarżony wypił dwa piwa. Około godz. 0.40J. S.udał się do swojego miejsca zamieszkania, naul. (...)wS.. Oskarżony prowadził samochód osobowy markiC. (...)onr rej. (...).

Dowód:
wyjaśnienia oskarżonegoJ. S., k. 12 – 13, 44v.

Jadąculicą (...)w miejscowościS., na wysokości nr(...),J. S.został zatrzymany do kontroli drogowej przez funkcjonariuszy policji. Z uwagi na wyczuwalną woń alkoholu, oskarżony został poddany badaniu na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu elektronicznym urządzeniem kontrolno – pomiarowym. Badanie wykazało uJ. S.wynik wynoszący: 0,27 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu - o godz. 00:45 oraz 0,29 mg/l - o godz. 01:02.

Dowód:
wyjaśnienia oskarżonegoJ. S., k. 14 – 12, 44v,
zeznania świadkaM. A., k. 27 – 28,
protokół użycia urządzenia kontrolno – pomiarowego do ilościowego oznaczenia alkoholu w wydychanym powietrzu, k. 2.

OskarżonyJ. S.ma 25 lat, pozostaje w nieformalnym związku, na swoim utrzymaniu ma syna w wieku 5 lat.J. S.jpomaga konkubinie w prowadzeniu baru wS., z czego uzyskuje dochody w wysokości 1.500 zł miesięcznie. Oskarżony nie był leczony psychiatrycznie, neurologicznie ani odwykowo.J. S.nie był karany sądownie za przestępstwa.

Dowód:
wyjaśnienia oskarżonegoJ. S., k. 14 – 12, 44v,
informacja zK., k. 26,
notatka urzędowa w trybieart. 213  §  1 k.p.k., k. 17.

OskarżonyJ. S.zarówno w toku postępowania przygotowawczego, jak i na rozprawie głównej, przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, opisując jego okoliczności. Oskarżony wyraził skruchę za popełniony czyn.

Sąd Rejonowy zważył, co następuje:

Dokonując powyższych ustaleń Sąd Rejonowy oparł się przede wszystkim na wyjaśnieniach oskarżonego, konsekwentnie przyznającego się do popełnienia zarzucanego mu czynu i opisującego jego okoliczności, jak też na w pełni korespondujących z nimi zeznaniach świadkaM. A.oraz dowodach o charakterze materialnym w postaci: protokołu użycia urządzenia kontrolno – pomiarowego do ilościowego oznaczenia alkoholu w wydychanym powietrzu, danych o karalności oskarżonego oraz notatki urzędowej z ustaleń dotyczących osoby oskarżonego.

W oparciu o przeprowadzony w sprawie przewód sądowy, sąd uznał, że sprawstwo oskarżonegoJ. S.w zakresie zarzucanego mu czynu, nie budzi jakichkolwiek wątpliwości. Zachowanie oskarżonego opisane w części wstępnej wyroku było zawinione i wypełniało znamiona występku zart. 178a § 1 k.k.Oskarżony bowiem w dniu 16 października 2013 r. na drodze publicznej, naulicy (...)w miejscowościS., powiat(...), kierował samochodem m-kiC. (...)onr rej. (...)będąc w stanie nietrzeźwości, mając 0,27 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu.
Dokonując ustaleń w zakresie sprawstwa i winy oskarżonego w przedmiocie zarzuconego mu czynu, Sąd Rejonowy uznał za zasadne zastosowanie wobec oskarżonego środka probacyjnego w postaci warunkowego umorzenia postępowania karnego. W ocenie sądu w niniejszym przypadku zachodzą wszelkie przesłanki zastosowania tej instytucji – określonej wart. 66 k.k.W pierwszym rzędzie wskazać należy, iż nie budziły jakichkolwiek wątpliwości okoliczności popełnienia zarzuconego oskarżonemu czynu, który pozostaje zagrożony karą pozbawienia wolności nie przekraczającą lat 3. Stan faktyczny został bowiem ustalony w oparciu o wiarygodne wyjaśnienia oskarżonego oraz znajdował dodatkowe potwierdzenie w dowodach o charakterze materialnym.
Równie niewątpliwy pozostawał fakt zawinienia po stronie oskarżonego. W tym zakresie sąd, mając na uwadze okoliczności popełnienia czynu, a przede wszystkim fakt spożycia przezJ. S.niedużej ilości alkoholu, co powodowało, że jego zawartość w organizmie oskarżonego nie była wysoka, uznał iż stopień jego winy nie był znaczny.
Czyn jakiego dopuścił się oskarżony, pozostaje społecznie szkodliwym w stopniu wyższym niż znikomy. Niemniej jednak przy uwzględnieniu przesłanek określonych wart. 115 § 2 k.k.stwierdzić należy że nie jest on znaczny w rozumieniuart. 66 § 1 k.k.Na taką ocenę wskazanej przesłanki miała wpływ przede wszystkim zawartość alkoholu w organizmie oskarżonego, która w niedużym stopniu przekroczyła próg 0,25 mg/l – rozgraniczający stan nietrzeźwości od stanu po użyciu alkoholu.
Wreszcie wskazać należy, iż po stronie oskarżonego występuje pozytywna przesłanka kryminologiczna. Nie był on dotąd karany sądownie za jakiekolwiek przestępstwa, a jego właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, że pomimo warunkowego umorzenia postępowania oskarżony będzie przestrzegać porządku prawnego. Oskarżony wyraził na rozprawie szczerą w ocenie sądu skruchę. Postawa oskarżonego wskazuje na to, że niniejsze postępowanie, stanowi dla niego wystarczającą nauczkę na przyszłość i nie popełni on ponownie przestępstwa.
Mając powyższe na uwadze Sąd Rejonowy na podstawieart. 66 § 1 k.k.umorzył warunkowo postępowania karne wobec oskarżonego, oznaczając na podstawieart. 67 § 2 k.k.okres próby na 2 lata. Sąd uznał, że zastosowanie wskazanego środka probacyjnego w stosunku do oskarżonego będzie wystarczające dla zapobieżenia ponownemu popełnieniu przez niego czynu zabronionego. Nadto wyznaczenie okresu próby na 2 lata, zabezpieczy wychowawcze oddziaływanie wskazanego środka probacyjnego na oskarżonego. Reasumując, sąd uznał, że w sytuacji wystąpienia wszelkich przesłanek określonych wart. 66 § 1 k.k.zasadne pozostaje sięgnięcie po wskazany środek probacyjny, zamiast karanie oskarżonego.
Jednocześnie na podstawieart. 67 § 3 k.k.orzeczono wobec oskarżonego świadczenie pieniężne w kwocie 2.000 zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. W ocenie sądu świadczenie pieniężne orzeczone wobecJ. S., ma spełnić dwojaką funkcję jako instytucja o charakterze probacyjnym, znajdująca zastosowanie przy warunkowym umorzeniu postępowania. Przede wszystkim świadczenie to, winno stanowić względem jego osoby środek o oddziaływaniu wychowawczym, a nadto stanowić formę zadośćuczynienia interesowi publicznemu za popełniony czyn. Ustalając wysokość świadczenia pieniężnego w kwocie 2.000 zł, sąd miał na uwadze zdolności zarobkowe oskarżonego.
Umarzając warunkowo postępowanie karne wobecJ. S.i stosując wskazany powyżej środek, sąd uznał, że nie jest celowe orzekanie wobec niego również zakazu prowadzenia pojazdów w oparciu oart. 67 § 3 k.k.W tym wypadku środek w postaci zakazu prowadzenia pojazdów nie jest obligatoryjny, gdyż stanowi narządzie o charakterze probacyjnym. Z uwagi na wyrażoną przez oskarżonego skruchę, jego wcześniejszą niekaralność oraz zastosowany środek probacyjny, wyprowadzić należy wniosek, że prowadzenie przez oskarżonego pojazdów mechanicznych w chwili obecnej nie zagraża bezpieczeństwu w komunikacji. Zaś względy wychowawcze nie wymagają orzeczenia wobec oskarżonego wskazanego środka. We wskazanych okolicznościach, gdy cele prewencyjne wobec oskarżonego mogą być spełnione przez opisane powyżej środki probacyjne, dodatkowe orzeczenie zakazu prowadzenia pojazdów pozostawałoby niezgodne z treściąart. 3 k.k.– tj. godziło w zasadę humanitarnego wymiaru kar i innych środków przewidzianych wkodeksie karnym.
Na podstawieart. 629 k.p.k.w zw. zart. 627 k.p.k.sąd zasądził od oskarżonegoJ. S.na rzecz Skarbu Państwa poniesione przez Skarb Państwa od chwili wszczęcia postępowania uzasadnione wydatki obliczone zgodnie zrozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 r. w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym(Dz.U. 2003 r. nr 108 poz. 1026), w części związanej z jego sprawą. Na łączną kwotę zasądzoną od oskarżonego z tego tytułu w wysokości 90 zł składała się kwota: 50 zł – zapytania doK., oraz 40 zł za doręczenia w toku postępowania przygotowawczego i sądowego. Natomiast na podstawieart. 7 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych(Dz.U. 1973 r. Nr 27 poz. 152 z późn. zm.) sąd wymierzył oskarżonemu opłatę w wysokości 100 zł.

SSR Radosław Gluza

.