Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 678/13
Data wyroku: 2014-01-28 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Klara Łukaszewska, Barbara Żukowska, Andrzej Wieja
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Mieniu
Podstawa prawna: art. 278§1 kk

Sygn. akt VI Ka 678/13WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJDnia 28 stycznia 2014 r.Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:Przewodniczący – Sędzia SO Klara Łukaszewska (spr.)Sędziowie   SO Andrzej WiejaSO Barbara ŻukowskaProtokolant Jolanta Kopećprzy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Jeleniej Górze Zbigniewa Jaworskiegopo rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2014r.sprawyT. P.iR. S.oskarżonych zart. 278 § 1 kkw zw. zart. 278 § 3 kki innez powodu apelacji wniesionej przez oskarżyciela posiłkowegood wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górzez dnia 14 października 2013 r. sygn. akt II K 797/13uchyla zaskarżony wyrok wobec oskarżonychT. P.iR. S.i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Jeleniej Górze do ponownego rozpoznania.Sygn. akt VI Ka 678/13UZASADNIENIER. S.iT. P.zostali oskarżeni o to, że w dniu 8 września 2012 r. wJ., woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu, z terenu posesji przyul. (...)dokonali zaboru w celu przywłaszczenia uszkodzonego oraz zdekompletowanego samochodu m-kiF. (...), 1.1 benzyna + lpg, w kolorze białym z 2006 r. onr rej. (...)i wartości 350 złotych na szkodęJ. S., przy czymT. P.zarzucanego mu czynu dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa, będąc uprzednio skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 11 sierpnia 2009 r. w sprawie o sygn. akt II K 354/09 za czyn zart. 297 § 1 kkiart. 13 § 1 kkw zw. zart. 286 § 1 kkiart. 270 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kki inne na karę 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 4 lata, którą postanowieniem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 25.10.2011r. odbył w okresie 21.04.2011r. do 27.06.2012r., przy przyjęciu, iż czyn ten stanowi wypadek mniejszej wagi, tj. o czyn zart. 278 § 1 kkw zw. zart. 278 § 3 kk-wobecR. S., zaś wobecT. P.– to jest o czyn zart. 278 § 1 kkw zw. zart. 278 § 3 kkw zw. zart. 64 § 1 kk.Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze wyrokiem z dnia 14 października 2013r. w sprawie sygn. akt II K 797/13:I. uznał oskarżonegoR. S.za winnego popełniania zarzucanego mu czynu opisanego w części wstępnej wyroku, tj. występku zart. 278 § 1 kkw zw. zart. 278 § 3 kki za to na podstawieart. 278 § 3 kkwymierzył mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,II. na podstawieart. 69 § 1 i 2 kkiart. 70 § 1 pkt 1 kkwarunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej wobec oskarżonegoR. S.kary pozbawienia wolności na okres próby wynoszący 3 (trzy) lata,III. na podstawieart. 72 § 1 pkt 8 kkzobowiązał oskarżonegoR. S.do podjęcia starań o uzyskanie stałej pracy zarobkowej w okresie próby,IV. na podstawieart. 72 § 2 kkzobowiązał oskarżonegoR. S.do naprawienia szkody w części poprzez uiszczenie na rzecz pokrzywdzonegoJ. S.kwoty 175 złotych w terminie 3 miesięcy od daty uprawomocnienia się wyroku,V. uznał oskarżonegoT. P.za winnego popełniania zarzucanego mu czynu opisanego w części wstępnej wyroku, tj. występku zart. 278 § 1 kkw zw. zart. 278 § 3 kki w zw. zart. 64 § 1 kki za to na podstawieart. 278 § 3 kkwymierzył mu karę 12 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 35 godzin w stosunku miesięcznym,VI. na podstawieart. 72 § 2 kkw zw. zart. 36 § 2 kkzobowiązał oskarżonegoT. P.do naprawienia szkody w części poprzez uiszczenie na rzecz pokrzywdzonegoJ. S.kwoty 175 złotych w terminie 3 miesięcy od daty uprawomocnienia się wyroku,VII. na podstawieart. 624 § 1 kpkw zw. zart. 17 ust. 1 ustawy o opłatach w sprawach karnychzwolnił oskarżonychR. S.iT. P.od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, w tym opłaty.Z wyrokiem tym nie zgodził się oskarżyciel posiłkowy, który zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na treść orzeczenia co do wysokości szkody wyrządzonej przestępstwem przez oskarżonych. Skarżący zakwestionował wartość samochodu przyjętą przez Sąd I instancji podnosząc, że była ona zdecydowanie wyższa niż 350 zł, nawet jeżeli przyjąć wyłącznie wartość złomową pojazdu.Stawiając powyższy zarzut oskarżyciel posiłkowy domagał się uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.Sąd Okręgowy zważył, co następuje:Apelacja oskarżyciela posiłkowego co do istoty jest zasadna.Mając na uwadze kierunek i granice zaskarżenia Sąd Okręgowy na wstępie stwierdza, że dokonane przez Sąd Rejonowy i niekwestionowane przez skarżącego ustalenia faktyczne co do sprawstwa i winy oskarżonychT. P.orazR. S.odnośnie przypisanego im czynu, zostały poczynione prawidłowo, zgodnie ze zgromadzonym i ujawnionym w sprawie materiałem dowodowym, a ocena dowodów jest trafna i nie naruszająca zasady wyrażonej wart. 7 kpk. Sąd I instancji wskazał dowody, na których oparł w tym zakresie ustalenia faktyczne będące podstawą rozstrzygnięcia oraz należycie umotywował ocenę tych dowodów. Sąd Okręgowy, działający jako Sąd odwoławczy, jest zwolniony od obowiązku przeprowadzania szczegółowej oceny materiału dowodowego zebranego w sprawie i może poprzestać na odwołaniu się do rozważań zawartych w uzasadnieniu wyroku Sądu I instancji. Jest to możliwe albowiem uzasadnienie wyroku pierwszoinstancyjnego w pełni realizuje wymogi określone wart. 424 § 1 k.p.k., a sam skarżący w zakresie sprawstwa i winy oskarżonego odnośnie przestępstwa kradzieży ustaleń i ocen tych nie kwestionuje (por. wyrok SN z dnia 13 grudnia 2007 r. w sprawie V KK 177/07, LEX nr 354289).Zarzuty apelacji skierowane został wyłącznie przeciwko ustaleniom Sądu I instancji, co do wysokości szkody wyrządzonej przypisanym oskarżonym czynem.Sąd Rejonowy poczynił ustalenia co do wartości skradzionego pojazdu w zasadzie w oparciu o wyjaśnienia oskarżonych oraz o zeznaniaG. K., który nabył wskazany samochód od oskarżonych za kwotę 350 zł. O ile zasadnie Sąd I instancji ustala, że kwota 5 000 zł wskazywana przez pokrzywdzonego jest zdecydowanie zawyżona (str. 4 uzasadnienia), jeżeli się weźmie pod uwagę, że samochód ten był rozbity i stał przez dłuższy okres czasu niezabezpieczony na terenie posesjiJ. S., to jednak również wartość samochodu określona na 350 zł budzi zastrzeżenia. Nawet jeżeli ustali się, że samochód ten miał wyłącznie wartość złomu to Sąd Rejonowy nie ustalił ile faktycznie ona wynosiła. Należy zauważyć, że z samych zeznańG. K.wynika, że na skutek sprzedaży błotnika (150 zł), pozostałych części auta jako złom (170 zł) i dwóch kół (po 30 – 35 zł) uzyskał kwotę minimum 380 zł. (k. 91). Sąd Rejonowy jednak chociażby nie zobowiązał świadka do wskazania punktu skupu złomu, w którym miał dokonać sprzedaży pojazdu. Powyższe dane pozwoliłyby natomiast zwrócić się do wskazanego punktu w celu uzyskania stosownej dokumentacji sprzedaży samochodu, a tym samym zweryfikować prawdziwość zeznań zarówno świadka jak i pokrzywdzonego, zarówno co do stanu pojazdu, jak i jego faktycznej wartości.Zasadnie skarżący podnosi, iż Sąd I instancji pominął powyższe okoliczności. W tym stanie rzeczy zaskarżony wyrok jako co najmniej przedwczesny nie mógł się ostać. W szczególności, że wobec nowelizacji z dniem 9 listopada 2013 r. treści art. 119 § 1 k.w. prawidłowość ustalenia wartości pojazdu będzie decydować o tym czy oskarżeni odpowiedzą wyłącznie za wykroczenie, czy też za przestępstwo kradzieży.Stąd też na podstawieart. 437 § 1 k.p.k.zaskarżony wyrok podlegał uchyleniu a sprawa przekazaniu do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.Przy ponownym rozpoznaniu sprawy, mając na uwadze powyższe rozważania Sąd Rejonowy przeprowadzi postępowanie dowodowe w niezbędnym zakresie, pozwalającym na rozstrzygnięcie co do stanu pojazdu w dacie 8 września 2012 r. oraz jego ewentualnej wartości. W tym celu koniecznym będzie przede wszystkim ponowne przesłuchanie świadkaG. K.na okoliczności jak wskazano wyżej. Po przeprowadzeniu postępowania dowodowego Sąd Rejonowy dokona wnikliwej oceny zgromadzonych w sprawie dowodów poprzez pryzmat zasad wynikających zart. 7 k.p.k.Dopiero bowiem wszechstronna ocena ujawnionych w toku postępowania dowodów, umożliwi poczynienie ustaleń faktycznych zgodnych z prawdą, które pozwolą wydać prawidłowe rozstrzygnięcie w kwestii odpowiedzialności karnej oskarżonych, co do zarzucanego im czynu.Wyk. J.K.