Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 1146/14
Data wyroku: 2014-10-22 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Joanna Polikowska

Sygn. akt II K 1146/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 22 października 2014r.
Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze Wydział II Karny w składzie:
Przewodniczący: SSR Joanna Polikowska
Protokolant: Monika Rataj
po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 22 października 2014r.
s p r a w y :S. J.
synaP.iK.z domuP.
ur. (...)wJ.

oskarżonego o to, że:
w dniu 11 lipca 2014r. wJ.naul. (...)woj.(...)będąc w stanie nietrzeźwości wynoszącym I badanie 0,57 mg/l, II badanie 0,54 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu kierował w ruchu lądowym samochodem markiC. (...)onr rej. (...), przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się będąc uprzednio prawomocnie skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze o sygn. akt IIK 112/12 za czyn z art., 178 a§ 1 k.k.

tj. o czyn zart. 178 a § 4 k.k.

I
uznaje oskarżonegoS. J.winnym tego, że w dniu 11 lipca 2014 r. wJ.woj.(...), kierował samochodem markiC. (...)onumerze rejestracyjnym (...)w ruchu lądowym, znajdując się w stanie nietrzeźwości wynoszącym 0,57 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, przy czym czynu tego dopuścił się będąc uprzednio karanym za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 13 marca 2012 r. w sprawie sygn. akt II K 112/12, tj. występku zart. 178a § 4 k.k.i za to na podstawieart. 178a § 4 k.k.wymierza mu karę 6 /sześciu/ miesięcy pozbawienia wolności;

II
na podstawieart. 42 § 2 k.k.orzeka wobec oskarżonegoS. J.środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 3 /trzech/ lat;

III
na podstawieart. 49 § 2 k.k.orzeka od oskarżonegoS. J.na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w kwocie 100 /stu/ złotych;

IV
na podstawieart. 627 k.p.k.w zw. zart. 2 ust 1 pkt 2 ustawy o opłatach w sprawach karnychzasądza od oskarżonegoS. J.na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe, w tym opłatę w kwocie 120 złotych.

UZASADNIENIE
OskarżonyS. J.spożywał alkohol. W dniu 11 lipca 2014 r. około godziny 05.00 wJ.naul. (...)kierował samochodem markiC. (...)onumerze rejestracyjnym (...), znajdując się w stanie nietrzeźwości wynoszącym 0,57 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu.
dowód:protokół użycia urządzenia kontrolno-pomiarowego do
ilościowego oznaczania alkoholu w wydychanym powietrzu k. 2,
zeznania świadkaK. C. (1)k. 23,
wyjaśnienia oskarżonegoS. J.k. 9-10, 21-22,
OskarżonyG. S.był uprzednio karany wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 13 marca 2012 r. w sprawie sygn. akt II K 112/12 za występek zart. 178a § 1 k.k.
dowód:dane o karalności oskarżonegoS. J.k. 14-15,
odpis wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 13 marca 2012 r. w sprawie sygn. akt II K 112/12 k. 20,
OskarżonyS. J.ma 53 lata, z zawodu jest technikiem mechanikiem, przebywa na rencie, uzyskuje świadczenie w kwocie około 700 zł, pozostaje w zatrudnieniu jako krojczy na ¼ etatu za wynagrodzeniem 240 zł miesięcznie, nie posiada nikogo na utrzymaniu, nie posiada wartościowego majątku.
dowód:dane osobo-poznawcze oskarżonegoS. J.k. 9, 33.
OskarżonyS. J.przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. W złożonych wyjaśnieniach wskazał, że sprawa jest oczywista. Jechał samochodem w stanie nietrzeźwości do miejsca pracy, doB.. Dzień wcześniej na uroczystości rodzinnej wypił 200g koniaku. Wyraził żal z powodu popełnienia zarzucanego mu czynu.
Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonegoS. J.w zakresie tego, iż spożywał on alkohol, a następnie w dniu 11 lipca 2014 r. kierował samochodem markiC. (...)onumerze rejestracyjnym (...), znajdując się w stanie nietrzeźwości. Wyjaśnienia oskarżonego w tym zakresie korespondują bowiem z wiarygodnymi zeznaniami świadkaK. C. (2)– funkcjonariusza Policji, który dokonał zatrzymania oskarżonego do kontroli drogowej oraz z dowodem z dokumentu w postaci protokołu z przebiegu badania stanu trzeźwości urządzeniem elektronicznym. Z zeznań wskazanego świadka wynika, że powodem zatrzymania oskarżonego do kontroli drogowej był sposób, w jaki poruszał się on samochodem markiC. (...). Wskazywał on bowiem, że kierujący może być pod wpływem alkoholu lub środka odurzającego. Podczas legitymowania oskarżonego wyczuł od niego woń alkoholu i został on poddany badaniu trzeźwości, które wykazało, iż oskarżony był nietrzeźwy. W rozmowie oskarżony przyznał, że wcześniej pił alkohol. Z protokołu z przebiegu badania stanu trzeźwości urządzeniem elektronicznym wynika, iż oskarżonyS. J.został trzykrotnie poddany badaniu trzeźwości. Wynik pierwszego badania przeprowadzonego o godz. 05.14 wynosił 0,57 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, następnego przeprowadzonego o godz. 05.29 wynosił 0,54 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu i kolejnego przeprowadzonego o godz. 05.44 wynosił 0,51 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu.
Walor wiarygodności Sąd przydał pozostałym dowodom z dokumentów. Nie znalazł bowiem Sąd jakichkolwiek obiektywnych okoliczności, które nakazywałby kwestionować ich wiarygodność.
OskarżonyS. J.swoim zachowaniem wypełnił znamiona przestępstwa zart. 178a § 4 kk. Oskarżony bowiem spożywał alkohol, a następnie w dniu 11 lipca 2014 r. około godziny 05.00 wJ.naul. (...)kierował samochodem markiC. (...)onumerze rejestracyjnym (...), znajdując się w stanie nietrzeźwości wynoszącym 0,57 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. OskarżonyS. J.był wcześniej karany wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 13 marca 2012 r. w sprawie sygn. akt II K 112/12 za występek zart. 178a § 1 k.k.
Uprzednie spożywanie przez oskarżonego alkoholu świadczy, iż kierując pojazdem miał on świadomość, że jego zachowanie wyczerpuje znamiona przestępstwa.
Wymierzając oskarżonemu karę Sąd wziął pod uwagę, iżS. J.dopuścił się przypisanego mu występku w godzinach rannych na drodze publicznej, na jednej z głównych drógJ., w czasie kiedy pracownicy udają się do pracy na ranną zmianę, do znajdujących się w pobliżu zakładów pracy. Sam oskarżony także jechał do swojego miejsca pracy. Społeczną szkodliwość czynuS. J.należałoby odmiennie oceniać w przypadku, kiedy poruszałby się on drogą o znikomym natężeniu ruchu komunikacyjnego, będąc pod wpływem alkoholu. Prowadząc samochód po spożyciu alkoholu oskarżony stwarzał realne niebezpieczeństwo dla siebie jak i innych potencjalnych uczestników ruchu drogowego. Sposób poruszania się pojazdu, którym kierował oskarżony zanim został zatrzymany przez funkcjonariuszy Policji do kontroli drogowej wskazywał, iż może być on nietrzeźwy lub pod wpływem środków odurzających. Kierując samochodem oskarżony znajdował się w stanie nietrzeźwości przeszło dwukrotnie przekraczającym granicę wynikającą zart. 115 § 16 pkt 2 k.k., nie posiadał prawa jazdy.
Wina oskarżonegoS. J.w zakresie zarzucanego mu czynu nie budzi wątpliwości. Wobec oskarżonego nie zachodziły jakiekolwiek okoliczności, które mogłyby wpływać na umniejszenie jego winy. OskarżonyS. J.działał z winy umyślnej z zamiarem bezpośrednim. Stopień jego winy był znaczny.
Sąd nie dopatrzył się wobec oskarżonego okoliczności obciążających.
Jako okoliczności łagodzące Sąd wziął pod rozwagę przyznanie się oskarżonego do popełnienia zarzucanego mu czynu oraz wyrażony żal z powodu jego popełnienia.
W tych warunkach jako współmierną do stopnia zawinienia oraz społecznej szkodliwości czynu oskarżonego Sąd wymierzyłS. J.karę 6 miesięcy pozbawienia wolności.
Z uwagi na fakt, że w czasie popełnienia przypisanego oskarżonemuS. J.występku był on w stanie nietrzeźwości Sąd był zobligowany, na podstawieart. 42 § 2 k.k., orzec wobec niego środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych. Przesłanką stosowania tego środka karnego jest zagrożenie, które mógłby w przyszłości spowodować oskarżony. Zakres, a także czas trwania tego środka zależny jest od stopnia zagrożenia jakie może stwarzać powrót sprawcy do uczestnictwa w ruchu. Ten zaś oceniać należy na podstawie okoliczności konkretnego wypadku, okoliczności wskazujących na stosunek sprawcy do obwiązujących zasad bezpieczeństwa, na stopień jego poczucia odpowiedzialności. Decydującym jest tu także stopień zagrożenia dla ruchu ze strony sprawcy – im większe to spodziewane zagrożenie, tym dłuższy powinien być okres obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych. Ratio legis środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych polega bowiem na tym, aby osoby nie przestrzegające zasad bezpieczeństwa w ruchu, czy to z braku wyobraźni, czy z braku poczucia odpowiedzialności z tego ruchu wyłączyć. Jest to najskuteczniejszy sposób wzmożenia bezpieczeństwa na drogach, zmuszenia naruszających zasady bezpieczeństwa do ich przestrzegania w przyszłości, przekonania wszystkich uczestników ruchu o potrzebie bezwzględnego podporządkowania się ustanowionym zasadom ruchu (vide wyrok Sądu Najwyższego z dnia 24.04.2982 r. VKRIV 106/82, OSNPG 1982/8/108). Wobec powyższego uwzględniając stan nietrzeźwościS. J., a jednocześnie iż oskarżony spowodował realnie zagrożenie dla siebie jak i innych potencjalnych użytkowników drogi, którą się poruszał kierując samochodem w stanie nietrzeźwości, Sąd uznał iż odpowiednio wychowawczym będzie orzeczenie wobec oskarżonego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 3 lat. Oskarżony, powinien przewidywać następstwa jazdy po spożyciu alkoholu, a przede wszystkim nie powinien nigdy dopuścić do takiej sytuacji, że kierował samochodem po spożyciu alkoholu. Oskarżony poruszając się samochodem markiC. (...)w stanie nietrzeźwości okazał lekceważenie zasad bezpieczeństwa ruchu drogowego.
Sąd orzekł też wobec oskarżonegoS. J., na podstawieart. 49 § 2 k.k.środek karny w postaci świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. Ustalając wysokość tegoż świadczenia Sąd wziął pod uwagę możliwości zarobkowe i majątkowe oskarżonego. Przy tym Sąd zważył by rozstrzygnięcie to nie przekroczyło stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu oskarżonego. Kierując się tymi przesłankami Sąd orzekł wobec oskarżonegoS. J.środek karny w postaci świadczenia pieniężnego w kwocie 100 złotych.
Sąd nie dopatrzył się możliwości postawienia wobec oskarżonegoS. J.pozytywnej prognozy kryminologicznej i warunkowego zawieszenia orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności. Sąd miał na uwadze, iż stosownie doart. 69 § 4 k.k.możliwość warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności wobec sprawcy przestępstwa określonego wart. 178a § 4 k.k.istnieje jedynie w szczególnie uzasadnionych wypadkach. W przedmiotowej sprawie wobec oskarżonegoS. J.Sąd nie dopatrzył się jakichkolwiek szczególnych okoliczności, które pozwoliłyby na warunkowe zawieszenie orzeczonej kary pozbawienia wolności. W szczególności okolicznością nadzwyczajną nie był fakt, że oskarżony jechał do miejsca zatrudnienia wB.. Skoro oskarżony uprzednio spożył alkohol, a musiał udać się do pracy mógł on skorzystać ze środków komunikacji publicznej bądź też z pomocy innych trzeźwych osób, aby dojechać do miejsca pracy.
W ocenie Sądu takie rozstrzygnięcie o karze oraz środkach karnych uświadomi oskarżonemu naganność jego czynu i zapobiegnie ponownemu popełnieniu przezS. J.przestępstwa. Orzeczona wobec oskarżonego kara oraz środki karne, zdaniem Sądu, uświadomią oskarżonemu konieczność przestrzegania obowiązujących zasad poruszania się po drogach publicznych. Natomiast w zakresie prewencji generalnej, rozstrzygnięcia te zaspokoją społeczne poczucie sprawiedliwości i będą pozytywnie kształtowały świadomość prawną społeczeństwa. Przekonają wszystkich uczestników ruchu drogowego o potrzebie bezwzględnego podporządkowania się ustanowionym zasadom.
OskarżonyS. J.ma 53 lata, z zawodu jest technikiem mechanikiem, przebywa na rencie, uzyskuje świadczenie w kwocie około 700 zł, pozostaje w zatrudnieniu jako krojczy na ¼ etatu za wynagrodzeniem 240 zł miesięcznie, nie posiada nikogo na utrzymaniu, nie posiada wartościowego majątku. Sytuacja finansowa oskarżonego, jego możliwości zarobkowe świadczą o tym, że uiszczenie przez oskarżonego kosztów sądowych nie będzie dla niego zbyt uciążliwe. Z tego względu od oskarżonego zasądzone zostały, na podstawieart. 627 k.p.k., na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe, w tym na podstawieart. 2 ust 1 pkt 2 ustawy o opłatach w sprawach karnych, opłata w kwocie 120 zł.