Sąd Okręgowy w Gliwicach
III Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: III Ca 1543/13
Data wyroku: 2014-02-26 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Andrzej Dyrda, Krystyna Hadryś, Anna Hajda
Słowa kluczowe: Użytkowanie Wieczyste
Podstawa prawna: art. 77 ust. 2 i 2a ustawy z dnia 21 sierpnia 1977 roku o gospodarce nieruchomościami

Sygn. akt III Ca 1543/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 26 lutego 2014 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący - Sędzia SO Krystyna Hadryś
Sędzia    SO Andrzej Dyrda
SR del. Anna Hajda (spr.)
Protokolant    Tomasz Bałys
po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2014 r. w Gliwicach
na rozprawie
sprawy z powództwa(...)wK.

przeciwko Gminie MiejskiejZ.
o ustalenie
na skutek apelacji pozwanej
od wyroku Sądu Rejonowego w Zabrzu
z dnia 7 maja 2013 r., sygn. akt I C 1679/12

1
oddala apelację;

2
zasądza od pozwanej na rzecz powoda kwotę 1200 zł (tysiąc dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania odwoławczego.

SSR del. Anna Hajda  SSO Krystyna Hadryś  SSO Andrzej Dyrda

Sygn. akt III Ca 1543/13

UZASADNIENIE
Powód wystąpił do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wK.o aktualizację opłat rocznych z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowych stanowiących własność GminyZ.. Podnosił, że wysokość opłaty rocznej nie uwzględnia okoliczności, że użytkownikowi wieczystemu przysługuje jedynie udział wynoszący 72/100 części w użytkowaniu wieczystym.
(...)przychyliła się do stanowiska powoda wnosząc o ustalenie opłaty rocznej za 2013 i 2014 rok w wysokości odbiegającej od tej jaka wynikała z orzeczenia Samorządowego Kolegium Odwoławczego i wynoszącej w 2013r. – 2.964 zł, w 2014r. – 20.637,35 zł, w 2015r. – 20.637,35 zł oraz począwszy od 2016r. – 14.746,23 zł.
Zaskarżonym wyrokiem Sąd Rejonowy ustalił opłatę roczną z tytułu prawa użytkowania wieczystego udziału wynoszącego 72/100 części nieruchomości gruntowej położonej wZ.przyul. (...), stanowiącejdziałki nr (...), dla której Sąd Rejonowy w Zabrzu prowadziksięgę wieczystą KW (...)na kwoty:

•

2.964 zł od dnia 1 stycznia 2013r.;

6.790,64 zł od dnia 1 stycznia 2014r.;

10.617,29 zł od dnia 1 stycznia 2015r.

Nadto zasądził od pozwanej na rzecz powoda kwotę 824 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Orzeczenie to zapadło przy ustaleniu, że decyzją z 3 września 2012r. ((...)) Prezydent Miasta wypowiedział wysokość opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste nieruchomości gruntowej położonej wZ.przyul. (...), stanowiącejdziałki nr (...), dla której Sąd Rejonowy w Zabrzu prowadziksięgę wieczystą KW (...). Uzasadniając decyzję wskazał na zmianę wartości nieruchomości. Dotychczasowa wysokość opłaty wynosiła 1.482 zł., Nie zmieniając stawki procentowej opłaty rocznej wynoszącej 3% przedstawiono ofertę przyjęcia obowiązującej od 1 stycznia 2013r. opłaty rocznej na poziomie 14.746,23 zł. Podstawa ustalenia opłaty rocznej była wartość nieruchomości określona przez właściciela na 491.541 zł. Powołując się na treśćart. 77 ust. 2 ustawy z 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościamiorgan administracyjny ustalił wysokość opłat rocznych w kolejnych 3 latach na: w 2013r. – 2964 zł, w 2014r. – 20.637,35 zł, w 2015r. – 20.637,35 zł, zaś począwszy od 2016r. na kwotę 14.746,23 zł.
W odpowiedzi użytkownik wieczysty –(...)wK.wystąpił do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wK.o ustalenie, że aktualizacja opłat rocznych z tytułu użytkowania wieczystego jest uzasadniona w innej wysokości.
Orzeczeniem z 19 listopada 2012r. ((...)) Samorządowe Kolegium Odwoławcze wK.ustaliło opłatę roczną w 2013r. na kwotę 2.964 zł, w 2014r. na 6.790,64 zł, a w 2015r. na 10.617,29 zł.
Sprzeciw od orzeczenia Samorządowego Kolegium Odwoławczego wK.wniosła GminaZ.. Podnosiła, że skoro dotychczasowa opłata wynosiła 1.482 zł, a nowa 10.617,29 zł to wysokość opłaty za użytkowanie wieczyste winna wynosić: w pierwszym roku dwukrotność opłaty dotychczasowej, a w dwóch kolejnych sumę opłaty wynikającej z aktualizacji i połowy nadwyżki z pierwszego roku po aktualizacji. A zatem winna wynosić: w 2013r. – 2.964 zł, w 2014r. – 14.443,94 zł i w 2015r. – 14.443,94 zł. Począwszy od 2016r. opłata roczna w ocenie właściciela gruntu winna wynosić 10.617,29 zł.
Sąd ustalił również, że wartość nieruchomości nie była przedmiotem sporu. Wynikała z operatu szacunkowego sporządzonego na zlecenie Prezydenta MiastaZ.przez uprawnionego rzeczoznawcę i wynosiła 491.541 zł.
Na podstawie tak ustalonego stanu faktycznego, Sąd Rejonowy przywołując treśćart. 77 ust. 2 oraz ust. 2a ustawy z 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościamioraz uchwałę Sądu Najwyższego z 28 lutego 2013r. (III CZP 110/12) uznał, że wysokość opłaty rocznej ustalona przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze była prawidłowa. Wskazując, że skoro niekwestionowana wartość nieruchomości wynosiła 491.541 zł opłata z tytułu użytkowania wieczystego udziału wynoszącego 72/100 nieruchomości w 2013r. winna stanowić dwukrotność dotychczasowej opłaty, a więc wynosić 2.964 zł, w 2014r. sumę dwukrotności dotychczasowej opłaty i połowy nadwyżki ponad dwukrotność tej opłaty, tj. kwotę 6.790,64 zł. Począwszy zaś od 2015r. opłata ta winna wynosić 10.617,29 zł. Sąd podkreślał przy tym, że tak ustalona wysokość opłaty rocznej uwzględnia udział użytkownika wieczystego, gdyż 14.746,23 zł x 72/100 = 10.617,29 zł, przy czym kwota 14.746,23 zł stanowi 3% wartości nieruchomości określonej na 491.541 zł. O kosztach procesu orzeczono na podstawieart. 98 k.p.c.
Rozstrzygnięcie to zaskarżyła pozwana. Zarzuciła naruszenieart. 77 ust. 2a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościamipolegające na jego błędnym zastosowaniu. W oparciu o tak podniesiony zarzut domagała się zmiany zaskarżonego orzeczenia i ustalenia wysokości opłaty rocznej w kwocie: w 2013r. – 2.964 zł, w 2014r. – 14.443,94 zł, w 2015r. – 14.443,94 zł, a od 2016r. w wysokości 10.617,29 zł. Względnie wnosiła o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznawania. Nadto domagała się zasadzenia od powoda kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W uzasadnieniu wywodziła, że analiza przepisuart. 77 ust 2a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościamiprowadzi do wniosku, ze w roku aktualizacji użytkownik wieczysty wnosi opłatę roczną w wysokości odpowiadającej dwukrotności dotychczasowej opłaty rocznej, w drugim i trzecim roku użytkownik wieczysty winien uiścić opłatę roczną będącą sumą opłaty zaktualizowanej oraz połowy nadwyżki, którą stanowi różnica wysokości opłaty zaktualizowanej i dwukrotności dotychczasowej opłaty rocznej. Gmina wskazywała, że z treścizdania drugiego ustępu 2awynika, że połowy nadwyżki powiększają opłatę, a nie dwukrotność dotychczasowej opłaty rocznej. Dalej Gmina wywodziła, ze w czwartym roku opłata roczna jest równa kwocie wynikającej z aktualizacji. Pozwana podkreślała przy tym, że ustalenie wysokości opłat zawarte w zaskarżonym wyroku prowadzi do uszczuplenia dochodów należnych Gminie.

Sąd Odwoławczy zważył co następuje.
Apelacja pozwanej nie mogła odnieść skutku.
Ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd Rejonowy i przyjęte za podstawę rozstrzygnięcia są prawidłowe i w pełni znajdują potwierdzenie w zgromadzonych dowodach. Zostały one poddane wnikliwej ocenie, zgodnej z wypływającymi z treściart. 233 kpcdyrektywami. Z tych to przyczyn Sąd Okręgowy podzielił je i przyjął za własne.
Zauważyć należy, że okoliczności faktyczne niniejszej sprawy nie były sporne. Strony w rzeczywistości spierały się o sposób ustalenia wysokości opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste w oparciu oart. 77 ust. 2a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami.
Kwestia ta była przedmiotem analizy Sądu Najwyższego, co słusznie wskazał w pisemnych motywach rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji. W uzasadnieniu uchwały z dnia 28 lutego 2013 r. w sprawie III CZP 110/12 (OSNC 2013/10/114)Sąd Najwyższy wyjaśnił, że skoro w pierwszym roku użytkownik wieczysty wnosi opłatę roczną w wysokości odpowiadającej dwukrotności dotychczasowej opłaty rocznej, w trzecim zaś roku opłata jest równa kwocie wynikającej z aktualizacji, to na wysokość opłaty w drugim i trzecim roku składa się połowa z nadwyżki ponad dwukrotność dotychczasowej opłaty. Pozostała do zapłaty kwota nowej opłaty rocznej (nadwyżka) jest rozkładana na dwie równe części, które powiększają w kolejnych dwóch latach kwotę opłaty wniesionej w poprzednim roku. W drugim roku od aktualizacji opłata roczna stanowi zatem sumę kwoty wniesionej w pierwszym roku i kwoty odpowiadającej połowie nadwyżki. W trzecim roku opłata roczna stanowi sumę kwoty wniesionej w drugim roku oraz drugiej połowy nadwyżki. W ten sposób w trzecim roku od aktualizacji opłata osiąga wysokość wynikającą z aktualizacji.
Mając na uwadze wskazane wytyczne Sąd Rejonowy ustalił opłatę roczną od użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej położonej wZ.przyul. (...), stanowiącejdziałki nr (...), dla której Sąd Rejonowy w Zabrzu prowadziksięgę wieczystą KW (...)w sposób prawidłowy.
Na marginesie zauważyć jedynie można, że gdyby podzielić prezentowany przez pozwaną w apelacji pogląd, co do sposobu naliczania opłaty rocznej, to w rzeczywistości do pełnej aktualizacji dochodziłoby dopiero w czwartym roku, co stałoby w sprzeczności z treściązdania 3 art. 77 ust. 2a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami. Powyższe dodatkowo skłania ku przyjęciu za prawidłową wykładni prezentowanej w cytowanym powyżej orzeczeniu Sądu Najwyższego.
Reasumując apelację oddalono jako niezasadną po myśliart. 385 kpc. O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawieart. 98 kpcw zw. zart. 108 § 1 kpcoraz§ 6 i § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu(Dz. U. z 2013r. poz. 490 tj.)
SSR(del.) Anna Hajda SSO Krystyna Hadryś SSO Andrzej Dyrda