Sąd Okręgowy w Szczecinie
II Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: II Ca 226/13
Data wyroku: 2014-09-04 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Karina Marczak, Sławomir Krajewski, Mariola Wojtkiewicz

Sygn. akt II Ca 226/13
II Cz 349/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 4 września 2014 roku
Sąd Okręgowy w Szczecinie II Wydział Cywilny Odwoławczy
w składzie:

Przewodniczący:

SSO Mariola Wojtkiewicz

Sędziowie:

SO Karina Marczak
SO Sławomir Krajewski (spr.)

Protokolant:

st. sekr. sąd. Dorota Szlachta

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 września 2014 roku wS.
sprawy z powództwaG. I.
przeciwkoC. L.
o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności
na skutek apelacji wniesionej przez pozwanego od wyroku Sądu Rejonowego w Świnoujściu z dnia 17 stycznia 2013 r., sygn. akt VI C 67/13
oraz zażalenia powoda na postanowienie zawarte w punkcie III wyroku Sądu Rejonowego w Świnoujściu z dnia 17 stycznia 2013 r., sygn. akt VI C 67/13

1
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:

a
w punkcie I. pozbawia wykonalności tytuł wykonawczy, w postaci wyroku Sądu Rejonowego w Kamieniu Pomorskim z dnia 28 maja 2009 roku, sygn. akt I C 313/06, zaopatrzonego w klauzulę wykonalności nadaną postanowieniem Sądu Rejonowego w Kamieniu Pomorskim z dnia 05 września 2011 roku, co do punktu I. w zakresie należności głównejC. L.w kwocie 251 (dwieście pięćdziesiąt jeden) złotych 59 (pięćdziesiąt dziewięć) groszy i w pozostałej części powództwo oddala;

b
w punkcie III. w ten sposób, że zasądza od pozwanegoC. L.na rzecz powodaG. I.kwotę 60 (sześćdziesiąt) złotych 24 (dwadzieścia cztery) grosze tytułem zwrotu kosztów procesu;

2
oddala zażalenie;

3
zasądza od powodaG. I.na rzecz pozwanegoC. L.kwotę 36 (trzydzieści sześć) złotych 36 (trzydzieści sześć) groszy tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego.

Sygn. akt II Ca 226/13
II Cz 349/13

UZASADNIENIE
PowódG. I.w pozwie wniesionym przeciwkoC. L.domagał się pozbawienia wykonalności tytułu wykonawczego w postaci wyroku Sądu Rejonowego w Kamieniu Pomorskim z dnia 28 maja 2009 roku, sygn. I C 313/06, któremu to Sąd Rejonowy Wydział I Cywilny wK.postanowieniem z dnia 5 września 2011 roku nadał klauzulę wykonalności oraz zasądzenia od pozwanego na swoją rzecz kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa radcowskiego według norm przepisanych.
W uzasadnieniu wskazał, że przedmiotowym wyrokiem Sąd Rejonowy w Kamieniu Pomorskim zasądził od powoda na rzecz pozwanego solidarnie kwotę należności po 2134,31 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 10 lutego 2007 roku do dnia zapłaty. W dniu 2 marca 2012 rokuK. N.złożył powodowi oświadczenie o zwolnieniu go od obowiązku świadczenia wynikającego z przedmiotowego wyroku. Zdaniem powoda w związku z powyższym oświadczeniemK. N.– świadczenie powoda o charakterze solidarnym w stosunku do jednego ze współuczestników wygasło. Powód przyznał, że pozwanyC. L.wezwaniem z dnia 3 stycznia 2012 roku wezwał go do zapłaty należności jeszcze przed wszczęciem egzekucji. Natomiast w dniu 9 marca 2012 roku powód złożył pozwanemuC. L.na podstawieart. 498 kcoświadczenie o potrąceniu wzajemnych wierzytelności wynikających z wyroku Sądu Rejonowego w Kamieniu Pomorskim z dnia 28 maja 2009 roku. W wyniku dokonanych rozliczeń powód był zobowiązany do uiszczenia na rzecz pozwanego dodatkowej kwoty w wysokości 251,59 zł i kwota ta została zapłacona przez powoda bezpośrednio na rachunek bankowy pozwanego w dniu 9 marca 2012 roku. Na wniosek pozwanego Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Kamieniu PomorskimA. M.prowadzi przeciwkoG. I.postępowanie egzekucyjne - sygn. akt Km 594/12
W piśmie z dnia 24 października 2012 roku powód zmienił żądanie pozwu w ten sposób, że wniósł o pozbawienie tytułu wykonawczego wyroku Sądu Rejonowego w Kamieniu Pomorskim z dnia 28 maja 2009 roku w części, tj. do kwoty 1315,27 zł. Uzasadniając to stanowisko podał, żeG. I.był zobowiązany do zapłaty na rzecz pozwanego kwoty 2134,31 zł, a dotychczas uiścił na rzecz pozwanego kwotę 1200 zł (w tym 251,59 zł wpłata bezpośrednia odG. I., a pozostała ściągnięta przez Komornika) (k. 83).
Na rozprawie w dniu 17 stycznia 2013 roku powód ograniczył powództwo, co do pozbawienia wykonalności tytułu wykonawczego, co do kwoty 1315,27 zł cofając powództwo w pozostałej części z jednoczesnym zrzeczeniem się roszczenia w części cofniętej (k. 95).
PozwanyC. L.w odpowiedzi na pozew wniósł o oddalenie powództwa w całości o obciążenie powoda kosztami postępowania. Pozwany przyznał, że powód może domagać się od niego jedynie zapłaty kwoty 251,59 zł, którą to kwotę już pozwanemu zapłacił. Wskazał jednocześnie, że w dniu 3 stycznia 2012 roku złożył powodowi oświadczenie o potrąceniu należnej mu od niego kwoty, żądając jednocześnie zapłaty należności w łącznej kwocie 2266,26 zł. Pozwany podniósł, iż kwota wskazana w pkt I wyroku Sądu Rejonowego w Kamieniu Pomorskim z dnia 28 maja 2009 roku nie miała charakteru świadczenia solidarnego, a na rzecz każdego z powodów została zasądzona kwota po 2134,31 zł. Wobec powyższegoK. N.mógł skutecznie rozporządzać jedynie zasądzoną na jego rzecz kwotą. Pozwany wskazał, że po wszczęciu egzekucji w sprawie Km 594/12 otrzymał łącznie kwotę 1070,63 zł, z czego 819,04 zł przekazane przez Komornika oraz kwotę 251,59 zł wprost odG. I..
Wyrokiem z dnia 17 stycznia 2013 roku Sąd Rejonowy w Świnoujściu VI Zamiejscowy Wydział Cywilny z siedzibą wK.pozbawił wykonalności tytuł wykonawczy – wyrok Sądu Rejonowego w Kamieniu Pomorskim z dnia 28 maja 2009 roku sygn. akt I C 313/06, zaopatrzony w klauzulę wykonalności postanowieniem Sądu Rejonowego w Kamieniu Pomorskim Wydziału I Cywilnego z dnia 05 września 2011 roku – w pkt I w odniesieniu do pozwanegoC. L., w części tj. co do kwoty 1315,27 zł (I), umorzył postępowanie w pozostałej części wreszcie zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 322 złotych tytułem zwrotu części kosztów procesu, w tym kwotę 192 zł za zastępstwo procesowe w I instancji oraz kwotę 48,00 zł za zastępstwo procesowego w postępowaniu zażaleniowym.
Powyższe orzeczenie Sąd Rejonowy oparł na ustalonym w sposób następujący stanie faktycznym:
Sąd Rejonowy w Kamieniu Pomorskim postanowieniem z dnia 05 września 2011 roku nadał klauzulę wykonalności wyrokowi Sądu Rejonowego w Kamieniu Pomorskim z dnia 28 maja 2009 roku, sygn. I C 313/06 - na rzecz wierzycielaC. L..
W pkt I tego wyroku sąd zasądził od pozwanegoG. I.na rzecz powodówC. L.iK. N.kwotę po 2134,31 zł dla każdego z nich wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia 10 lutego 2007 roku do dnia zapłaty. W pkt V tego samego wyrok sąd zasądził od powodówC. L.iK. N.na rzecz pozwanegoG. I.kwotę 2234,64 zł tytułem zwrotu kosztów sądowych.
Pismem z dnia 3 stycznia 2012 rokuC. L.dokonał potrącenia wzajemnych wierzytelności w następujący sposób: należność przypadająca z pkt I wyroku na rzeczC. L.to kwota – pretensja główna 2134,31 zł plus odsetki liczone od dnia 10 lutego 2007 roku to kwota 1309,27 zł, tj. łącznie 3443,58 zł. Z tej kwotyC. L.potrącił swoją należność z pkt V w kwocie 1117,32 zł (1/2 wskazanych tam kosztów). Po potrąceniu do zapłaty przezG. I.pozostała kwota 2266,26 zł i o zapłatęC. L.wezwałG. I..
Z kolei 9 marca 2012 rokuG. I.złożył oświadczenie o potrąceniu podając, że w związku z oświadczeniemK. N.z dnia 2 marca 2012 roku został zwolniony z solidarnego świadczenia zasądzonego w pkt I wyroku z dnia 28 maja 2009 roku.
W dniu 14 lutego 2012 roku do komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym w Kamieniu PomorskimA. M.wpłynął wniosek wierzycielaC. L.przeciwko dłużnikowiG. I.o wszczęcie egzekucji na podstawie tytułu wykonawczego, tj. wyroku Sądu Rejonowego w Kamieniu Pomorskim z dnia 28 maja 2009 roku, sygn. I C 313/06, zaopatrzonego w klauzulę wykonalności postanowieniem Sądu Rejonowego w Kamieniu Pomorskim z dnia 5 września 2011 roku. Komornik zarejestrował tę sprawę pod sygnaturą Km 594/12.
Po wszczęciu egzekucjiG. I.w dniu 9 marca 2012 roku bezpośrednio na rachunek bankowyC. L.zapłacił kwotę 251,59 zł.
Komornik Sądowy w drodze egzekucji ściągnął odG. I.łącznie kwotę 1100,00 zł, z czego wierzycielowiC. L.przekazał kwotę 819,04 zł.
W tak ustalonym stanie faktycznym Sąd Rejonowy uznał, iż powództwo zasługiwało na uwzględnienie, co do żądania pozbawienia tytułu wykonawczego wykonalności wyroku Sądu Rejonowego w Kamieniu Pomorskim z dnia 28 maja 2009 roku w sprawie sygn. I C 313/06, co do kwoty 1315,27 zł. W pozostałej części powództwo przeciwegzekucyjne zostało przez powoda cofnięte z jednoczesnym zrzeczeniem się roszczenia. Stąd też zgodnie zart. 355 §1 kpc, w zw. zart. 203 §1 kpcw tej części postępowanie należało umorzyć (pkt II wyroku).
Przechodząc do rozważań w sprawie Sąd Rejonowy wskazał na normy prawne zawarte w art.art. 840 § 1 kpci nadmienił, że regulowane tam powództwo jest środkiem merytorycznej obrony przed egzekucją przysługującym dłużnikowi.
Kolejno Sąd Rejonowy przywołał treściart. 498 kc, w szczególności, że wskutek potrącenia obie wierzytelności umarzają się nawzajem do wysokości wierzytelności niższej.
W ocenie Sądu w realiach sprawy, zgodnie z pkt I wyroku z dnia 28 maja 2009 rokuG. I.zobowiązany był do zapłaty na rzeczC. L.iK. N.kwoty po 2134,31 zł dla każdego z nich wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia 10 lutego 2011 roku. W ocenie Sądu świadczenie to nie miało charakteru solidarnego w rozumieniuart. 367 kc, jak podnosiła strona powodowa. Stąd też drugi z wierzycieliK. N.nie mógł skutecznie złożyć oświadczenia o zwolnieniu z długuG. I.wobecC. L.. Z kolei w pkt V wyroku z dnia 28 maja 2009 roku Sąd obciążyłC. L.iK. N.na rzeczG. I.łącznie kwotą 2234,64 zł bez odsetek. Zdaniem Sądu Rejonowego zobowiązanie to miało charakter podzielnego- dług dzieli się na tyle niezależnych od siebie części, ilu jest dłużników a części te są równe –art. 379 kc.W konsekwencji z tytułu kosztów wskazanych w pkt V wyroku z dnia 28 maja 2009 rokuC. L.obciążała kwota 1117,32 zł bez odsetek (i taka sama kwota obciążała równieżK. N.).
Sąd Rejonowy wskazał, iż dokonane w dniu 3 stycznia 2012 roku w trybieart. 498 i 499 kcprzezC. L.potrącenie było skuteczne. W konsekwencji na dzień 3 stycznia 2012 rokuC. L.miał wyższą wierzytelność pieniężną wynikającą z pkt I wyroku tj. pretensja główna 2134,31 zł plus odsetki 1309,27 zł, tj. łącznie 3443,58 zł. W tej dacieG. I.miał wobecC. L.(pkt V wyroku) wierzytelność w wysokości niższej tj. w kwocie 1117,32 zł i co do tej niższej kwoty obie wierzytelności umorzyły się nawzajem.
Sąd wskazał, iż poza sporem pozostawała kwestia tego, że po wszczęciu postępowania egzekucyjnegoG. I.zapłacił bezpośrednio na rachunek bankowyC. L.kwotę 251,59 zł.
W ocenie Sądu, co do kwoty potrącenia – 1117,32 zł i do kwoty 251,59 zł wpłaconej bezpośrednio przezG. I.(razem 1368,91 zł) nastąpiło wygaśnięcie zobowiązania w rozumieniuart. 840 §1 pkt 2 kpc.
Niemniej jednak, Sąd Rejonowy mając na uwadze związanie Sądu żądaniem pozwu, w którym powód zażądał pozbawienia tytułu wykonawczego wykonalności w części, tj. do kwoty 1315,27 zł (art. 321 §1 kpc) orzekł jak w sentencji.
O kosztach postępowania Sąd Rejonowy orzekł na podstawieart. 100 kpc, rozdzielając je stosunkowo między stronami. Sąd przyznał powodowi zwrot kosztów w wysokości 32 % ( powód określił żądanie na kwotę 4219 zł, natomiast powództwo zostało uwzględnione, co do kwoty 1315,27 zł). Na poniesione przez powoda koszty złożyły się: opłata od pozwu w kwocie 211 zł, wynagrodzenie pełnomocnika w kwocie 600 zł, opłata od zażalenia w kwocie 43 zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika w postępowaniu zażaleniowym w kwocie 150 zł, tj. łącznie 1004 zł. Mając na uwadze wynik procesu - Sąd zasądził na rzecz powoda koszty w łącznej kwocie 322 zł, w tym 158 zł za zastępstwo procesowe za I Instancję i 48 zł za zastępstwo procesowe w postępowaniu zażaleniowym. O kosztach zastępstwa procesowego orzeczono przy uwzględnieniu wartości przedmiotu sporu 4219 zł na podstawie § 1 pkt 1, §2 ust 1 i 2, § 3 ust 1, §4 ust 1 i §6 pkt 3, § 12 ust. 1 pkt 1 i w zw. z§ 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu(Dz.U. Nr 163 poz. 1349 z późn. zm.).
Apelację od powyższego wyroku wniósł pozwany i zaskarżając wyrok w całości, wniósł o jego zmianę, poprzez oddalenie powództwa w całości i obciążenie powoda kosztami postępowania.
Skarżący zarzucił Sądowi pierwszej instancji brak podstaw do pozbawienia tytułu wykonawczego wykonalność w odniesieniu do części tego tytułu oraz uznanie potrącenia dokonanego przez powodaG. I.za skuteczne w sytuacji, w której nie istniało w dacie oświadczenia o potrąceniu po stronie pozwanego jakiekolwiek zobowiązanie wobec powoda.
W ocenie apelującego żądanie powoda nie było oparte na żadnej z przesłanek wskazanych wart. 840 kpc. Jego zdaniem błędny sposób obliczenia przez pozwanego wielkości swych żądań wobec powoda winien skutkować, co najwyżej uchyleniem czynności egzekucyjnych w drodze skargi na czynności komornika sądowego, co zresztą miało miejsce i przyniosło odmienny od zaskarżonego orzeczenia skutek w postaci uznania wyliczeń wierzyciela — pozwanegoC. L.za prawidłowe.
Sąd Rejonowy w sposób niezasadny uznał, że powódG. I.dokonał skutecznego potrącenia wzajemnych wierzytelności z pozwanym. Nie było to możliwe zważywszy, że między stronami po dniu oświadczenia pozwanego o potrąceniu wzajemnych świadczeń nie pozostały już żadne należności od pozwanego na rzecz powoda. Jego oświadczenie o potrąceniu było, zatem bezskuteczne, bowiem nie istniał w tym czasie jakikolwiek dług pozwanego wobec powoda. Tym samym nie mogło dojść do żadnego zniesienia wzajemnych roszczeń jak przyjął Sąd I instancji.
W odpowiedzi na apelację powód wniósł o jej oddalenie oraz zasądzenie od pozwanego na swoją rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Ponadto zażalenie na rozstrzygnięcie zawarte w punkcie III wyroku wniósł powód i wniósł o jego zmianę, poprzez zasądzenie od pozwanego na swoją rzecz kwoty 1004 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Nadto, powód wniósł o zasądzenie od pozwanego na swoja rzecz kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Przedmiotowemu orzeczeniu zarzucił naruszenieart. 98 kpcpoprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie, że w przedmiotowej przewidziana w ww. przepisie reguła rozdziału kosztów nie znajdzie zastosowania orazart. 100 kpcpoprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie, że w przedmiotowej sprawie zostały spełnione przesłanki uzasadniające zastosowanie tego przepisu.
W uzasadnieniu wskazał, iż do czasu wydania przez Sąd II instancji postanowienia udzielającego powodowi zabezpieczenia, postępowanie egzekucyjne toczyło się w stosunku do powoda. W celu uniknięcia zajęć komorniczych powód dobrowolnie wpłacił u komornika część egzekwowanej należności. I tak jak pierwotnie powód żądał pozbawienia wykonalności tytułu wykonawczego w całości, tak po uiszczeniu części należności cofnął powództwo w zakresie wpłaconych kwot. Na skutek tego wartość przedmiotu sporu stosownie została pomniejszona. W zakresie cofniętego powództwa Sąd umorzył postępowanie, w pozostałym zaś zakresie — czyli żądanym przez powoda po modyfikacji powództwa — pozbawił wykonalności tytułu wykonawczego. W kontekście powyższego, w ocenie skarżącego Sąd I instancji błędnie przyjął, że powód wygrał niniejszą sprawę jedynie w 34 %. Z uwagi na toczące się postępowanie egzekucyjne w toku postępowania sądowego od powoda została wyegzekwowana część świadczenia, a zatem nie mógł on żądać pozbawienia wykonalności tytułu wykonawczego w tej części, w której świadczenie zostało spełnione. Pierwotnie powód jako wartość przedmiotu sporu wskazał, kwotę 4.219 zł, a następnie wskutek cofnięcia powództwa kwotę 1315,27 zł. Skarżący podniósł, iż powód złożył pozwanemu oświadczenie o potrąceniu wzajemnych wierzytelności. Oświadczenie to odnosi skutek względem drugiej strony z chwilą gdy do niej dotarło. Z tą też chwilą roszczenie objęte tyłem wykonawczym wskutek skutecznego potrącenia wzajemnych wierzytelności wygasło. Formalnie jednak nadal istniejący tytuł wykonawczy spowodował, że ze strony powoda doszło do nadpłaty na rzecz pozwanego — mimo bowiem wygaśnięcia roszczenia (wskutek potrącenia) w stosunku do powoda toczyło się postępowanie egzekucyjne, w którym została od niego wyegzekwowana część z tej należności, która już nie istniała. Taki stan rzeczy powoduje, że po stronie powoda powstało roszczenie o zwrot bezpodstawnego wzbogacenia, które zostało zgłoszone w piśmie procesowym z dnia 17 października 2012 r. Zdaniem powoda o tym roszczeniu Sąd powinien był orzec w wyroku kończącym niniejsze postępowanie. Gdyby właśnie w taki sposób Sąd rozstrzygnął niniejszą sprawę to przyjąć by należało, że powód wygrał formalnie sprawę w 100 %.
Zdaniem powoda rozliczenie kosztów postępowania w niniejszej sprawie powinno nastąpić w oparciu oart. 98 kpc, a nieart. 100 kpc. Do „częściowego” uwzględnienia żądań powoda doszło wskutek cofnięcia powództwa przez powoda spowodowanego brakiem zawieszenia postępowania egzekucyjnego po wytoczeniu powództwa i koniecznością dokonywania spłat w postępowaniu egzekucyjnym wierzyciela powoda. Tym samym w niniejszej sprawie zastosowanie powinien miećart. 98 k.p.c.oraz6 pkt. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu— przy pierwotnej wartości przedmiotu sporu(...).
W odpowiedzi na zażalenie powoda - pozwany wniósł o jego oddalenie.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja okazała się częściowo zasadna
W pierwszej kolejności wskazać trzeba, że żądanie powództwa o pozbawienie w części wykonalności tytułu wykonawczego w przypadku tytułu wykonawczego, gdzie wierzytelność nim objęta składa się z kwoty głównej i odsetek za opóźnienie, winno precyzować w zakresie jakiej części takiej wierzytelności ma nastąpić pozbawienie wykonalności, to jest czy dotyczy kwoty głównej czy odsetek i nie wystarczy tu wskazanie samej tylko kwoty takiego żądanego pozbawienia wykonalności.
W okolicznościach sprawy powód w piśmie z dnia 24 października 2012 roku wskazał, że domaga się pozbawienia wykonalności przedmiotowego tytułu wykonawczego w zakresie należności głównej - w kwocie 1315,27 zł. Stanowisko takie potrzymane zostało na rozprawie w dniu 17 stycznia 2013 roku.
Powyższe stanowisko zakreśla, zatem ramy rozpoznania powództwa, przy uwzględnieniu, ze w pozostałej części powód cofnął powództwo przeciwegzekucyjne i zrzekł się roszczenia.
Przechodząc do rozważań w zakresie meritum rozstrzygnięcia wskazać po pierwsze należy, że zarówno powód - w piśmie z dnia 9 marca 2012 roku, jak i pozwany - w piśmie z dnia 3 stycznia 2012 roku złożyli oświadczenia o potrąceniu przysługującejC. L.wierzytelności o zapłatę kwoty 2134,31 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 10 lutego 2007 roku, określonej w punkcie I wyroku Sądu Rejonowego w Kamieniu Pomorskim z dnia 28 maja 2009 roku, sygn. akt I C 313/06, z wierzytelnościąG. I.o zapłatę kwoty 1117,32 zł określoną w punkcie V tego samego wyroku.
Wskutek takiego potrącenia, stosownie do treściart. 498 § 2 kc, doszło do umorzenia wierzytelności niższej - tej ostatniej w całości.
Szerszych rozważań wymaga natomiast okoliczność w jakiej części potrącenie to spowodowało umorzenie wierzytelności wyższej - przysługującejC. L..
Sądowi pierwszej instancji umknęło tu, że zgodnie zart. 451 § 1 zdanie drugie kcto, co przypada na poczet danego długu, wierzyciel może przede wszystkim zaliczyć na związane z tym długiem zaległe należności uboczne oraz na zalegające świadczenia główne. W efekcie umorzeniu w drodze potrącenia podlegają w pierwszej kolejności odsetki za opóźnienie, które od kwoty 2134,31 zł były naliczane od dnia 10 lutego 2007 roku. Odsetki te na dzień 3 stycznia 2012 roku (data oświadczenia pozwanego o potrąceniu wynosiły kwotę 1300,82 zł. W efekcie skutkiem potrącenia było jedynie umorzenie tychże odsetek - do kwoty 1117,32 zł. Nie nastąpiło natomiast w żadnym zakresie umorzenie wierzytelności głównej pozwanegoC. L..
Konkludując przedmiotowa czynność prawna nie może stanowić podstawy do pozbawiania wykonalności spornego tytułu wykonawczego w żadnej części należności głównej.
W następnej kolejności zważenia wymagało, że w toku postępowania egzekucyjnego w sprawie Km 594/12 komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym w Kamieniu PomorskimA. M.doszło do wyegzekwowania na rzecz wierzycielaC. L.kwot - w dniu 2 marca 2012 roku - 307,57 zł, w dniu 19 kwietnia 2012 roku - 387,01 zł i w dniu 15 maja 2012 roku - 124,46 zł. Podkreślenia wymaga, że wyegzekwowanie przez organ egzekucyjny danych świadczeń w żadnym razie nie stanowi zdarzenia, o jakim mowa wart. 840 § 1 pkt 2 kpc, a zatem nie może stanowić podstawy powództwa przeciwegzekucyjnego. Tym niemniej wyegzekwowanie tych kwot powoduje skutek w sferze prawa materialnego. Mianowicie dochodzi to do wygaśnięcia zobowiązania dłużnika (art. 815 § 2 kpc).
I tak wyegzekwowana w dniu 2 marca 2012 roku kwota 307,57 zł doprowadziła do wygaśnięcia w całości wierzytelności pozwanego o zapłatę odsetek ustawowych od kwoty 2134,31 zł. Te bowiem za okres od dnia 10 lutego 2007 roku do dnia 2 marca 2012 roku, stanowiłyby łącznie kwotę 1345,67 zł. Część z nich uległa już wcześniej potrąceniu - co do kwoty 1117,32 zł. Różnica tych dwóch ostatnich kwot wynosi 228,35 zł. Wyegzekwowana, przeto w dniu 2 marca 2012 roku wyższa kwota - 307,57 zł powoduje, że w całości wygasła wierzytelność z tytułu odsetek za opóźnienie.
W związku z powyższym wpłata, jakiej dłużnik dokonał w dniu 9 marca 2012 roku bezpośrednio wierzycielowi, w kwocie 251,59 zł, winna zostać zaliczona na poczet należności głównej i skutkując wygaśnięciem w tym zakresie tejże należności, stanowi zdarzenie o jakim mowa wart. 840 § 1 pkt 2 kpc.
Tylko w takim zakresie mogło też nastąpić uwzględnienie powództwa przeciwegzekucyjnego.
Stąd należało, na podstawieart. 386 § 1 kpc, orzec jak w punkcie 1 sentencji wyroku, przy czym rozstrzygnięcie o kosztach procesu zapadło przy uwzględnieniu, że powód wygrał go w około 6 % (251,59 zł : 4219 zł = 0,(...)), pozwany zaś w pozostałych 94 %. Pozwany winien być przy tym uznany za przegrywającego proces także w zakresie w jakim cofnął pozew, skoro nie nastąpiło to wskutek zadośćuczynienia jego roszczeniu przez pozwanego po wszczęciu sprawy. Reasumując na podstawieart. 98 § 1 i 3 kpc, w zw. zart. 99 kpc,art. 100 kpciart. 203 § 2 kpc, należało przy uwzględnieniu, że powód poniósł koszty procesu w kwocie 1004 zł, zasądzić od pozwanego na rzecz powoda kwotę 60,24 zł (1004 zł x 6 % = 60,24 zł).
W pozostałej części apelacja podlegała oddaleniu.
W konsekwencji powyższego rozstrzygnięcia o kosztach procesu, za bezzasadne uznane zostało także zażalenie powoda, które zostało oddalone, na podstawieart. 385 kpc, w zw. zart. 397 § 2 kpc.
Niecelowym jest tu powielanie powyższych wywodów odnoszących się do zasad, na jakich nastąpiło rozstrzygnięcie o kosztach procesu w postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji.
Orzeczenie o kosztach postępowania apelacyjnego uwzględnia okoliczność, że apelujący pozwany utrzymał się w nim ze swoim żądaniem w 81 % (1063,68 zł : 1315,27 zł = 0,81), powód zaś w pozostałych 19 %. Skoro więc, ponieśli koszty tego postępowania w wysokości odpowiednio 66 zł i 90 zł, to należało, na podstawieart. 108 § 1 kpciart. 98 § 1 i 3 kpc, w zw. zart. 99 kpciart. 100 kpc, zasądzić od powoda na rzecz pozwanego kwotę 36,36 zł.