Sąd Okręgowy w Rzeszowie
VI Wydział Gospodarczy
Sygnatura akt: VI Gz 114/14
Data wyroku: 2014-05-26 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Barbara Frankowska
Podstawa prawna: art. 1099 kjpc

Sygn. akt VI Gz 114/14

POSTANOWIENIE
Dnia 26 maja 2014 r.
Sąd Okręgowy w Rzeszowie, Wydział VI Gospodarczy
w składzie następującym:
Przewodniczący :  SSO Barbara Frankowska
Protokolant:  st. sekr. sądowy Małgorzata Zawiło
po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2014 r. w Rzeszowie
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwaFabryki (...) SAwL.
przeciwkoL. P.a.s. wP.((...))
o zapłatę
na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Rejonowego w Rzeszowie,V Wydziału Gospodarczego z dnia 26 listopada 2014 r., sygn. akt V GC 222/13 upr
postanawia:

I
u c h y l i ćzaskarżone postanowienie w zakresie pkt I i II i przekazać sprawę do dalszego prowadzenia Sądowi Rejonowemu w Rzeszowie,V Wydziałowi Gospodarczemu,pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego,

II
o d d a l i ćzażalenie w pozostałym zakresie.

UZASADNIENIE
Powód wniósł o zasądzenie od pozwanegoL. P.a.s. wP.kwoty 1.939 zł wraz z ustawowymi odsetkami i kosztami postępowania tytułem zapłaty ceny za sprzedany pozwanemu towar wgfaktury VAT (...) nr (...)z dnia 22.12.2-11r. i wydany na podstawie dowodu dostawy nr(...).
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Rzeszowie odrzucił pozew (pkt I), obciążył powoda kosztami postępowania w całości (pkt II)i nakazał pobrać od powoda na rzecz Skarbu Państwa brakującą kwotę 49,54 zł tytułem wydatków związanych z kosztami tłumaczenia (pkt III).
W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd Rejonowy przyjął na podstawie art. 5 pkt 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22.12.2000r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sadowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (dalej: rozporządzenie) oraz przedłożonej przez powoda faktury VAT i dowodu dostawy, że dostarczenie towaru w rozumieniu w/w przepisu prawa miało miejsce wP.–w(...), a nie jak twierdzi powód wB.– w Polsce. Sąd Rejonowy rozróżnił „dostarczenie rzeczy” w rozumieniu art. 5 rozporządzenia od „wydania rzeczy” w rozumieniuart. 535 kc.Wg Sądu Rejonowego nie są to synonimyi miejscem dostarczenia rzeczy jest miejsce gdzie rzecz została odebrana przez kupującego – w tym przypadku wP.((...)). Bez znaczenia jest fakt, że powód dostarczał rzeczy za pośrednictwem podmiotu trzeciego i na podstawie odrębnej umowy przewozu, bo w art. 5 rozporządzenia chodzi o faktyczne miejsce gdzie rzecz została odebrana przez kupującego, bez względu na sposób w jaki się tam znalazła albo przez kogo została dostarczona. Powód samw dokumentach przewozowych traktujeP.jako miejsce wykonania umowy, bo określa ją jako miejsce dostawy, czyli wykonania umowy.
Powód w zażaleniu na powyższe postanowienie zaskarżył je w całości, wniósł o jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi RejonowemuwR.do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego zarzucając obrazę następujących przepisów:
-art. 1099 kpcpoprzez odrzucenie pozwu pomimo, że z dokumentów dołączonych do pozwu wynika jurysdykcja Sądu Rejonowego w Rzeszowie do rozpoznania sprawy na podstawie art. 5 pkt 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22.12.2000r w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych;
- naruszenieart. 233 § 1 kpcpoprzez sprzeczną z zasadami logiki i zasadami doświadczenia życiowego ocenę dowodów w postacifaktury VAT (...) nr (...)z dnia 22.12.2011r. oraz dowodu dostawy nr(...);
- błąd w ustaleniach faktycznych poprzez przyjęcie, że miejscem dostarczenia towaru byłaP.w(...)pomimo, że z dokumentów dołączonych do pozwu jednoznacznie wynika, że miejscem wydaniai dostarczenia towarów byłD.Handlowy powoda wB.;
- niezastosowanie art. 5 rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22.12.2000r w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych.
W uzasadnieniu zażalenia powód powołał się na zapis zawarty wfakturze VAT (...) nr (...)z dnia 22.12.2-11r. odnośnie warunków dostawy:(...)B.(I.2010). Jest to klauzula handlowa przyjęta i zastosowana przez strony umowy sprzedaży wskazująca na to, że dostawa i wydanie towaru miało nastąpić wB.i tam miało miejsce. Wskazanie w dowodzie dostawy nr(...)adresu dostawy wP.nie oznacza, że tam miało miejsce wydanie towaru. Określenie to miało na celu jedynie wskazanie kto jest kupującym oraz odbiorcą towaru. Wiążące określenie miejsca dostawyi wydania towaru wskazane zostało w fakturze poprzez zamieszczenie klauzuliWarunki dostawy:B..
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Zażalenie powoda jest uzasadnione.
W pierwszej kolejności wskazać należy, że regułyI.są zbiorem międzynarodowych reguł określających warunki sprzedaży, których stosowanie jest przyjęte na całym świecie. Reguły te dzielą koszty i odpowiedzialność między nabywcę i sprzedawcę towaru oraz odzwierciedlają rodzaj uzgodnionego transportu. Są stosowane fakultatywnie, tylko wtedy kiedy strony umowy sprzedaży umawiają się w przedmiocie zastosowania konkretnej klauzuli. KlauzulaI.2010(...)(...)przewoźnikstanowi, że sprzedający ponosi koszty transportu, załadunku oraz ubezpieczenia do momentu przekazania towarów pierwszemu przewoźnikowi,wskazanemu przez kupującego, w oznaczonym miejscu.Towar uważa się za dostarczonyw momencie załadunku przez przewoźnika, w tym momencie następuje przeniesienie ryzyka uszkodzenia lub utraty towaru na kupującego.
O tym, że strony uzgodniły stosowanie wyżej przytoczonej regułyI.świadczy zapis w fakturze, którą - podkreślić należy - podpisał także pozwany (k. 22). W ten sposób strony ustaliły, że miejscem dostarczenia towaru jestB.– magazyn handlowy powoda.
Sąd Okręgowy w składzie rozpoznającym przedmiotowe zażalenie nie podziela argumentacji Sądu Rejonowego rozróżniającej znaczenie wyrażenia „dostarczenie towaru” w rozumieniu art. 5 rozporządzenia od wyrażenia „wydanie rzeczy” w rozumieniuart. 535 kci w konsekwencji pominięcie jednoznacznie przyjętej przez strony w zakresie zawartej przez nie umowy sprzedaży klauzuli handlowejI.2010, zawartej w fakturze nr WE nr(...)z dnia 22.12.2011r. (k. 22), określającej warunki dostawy jako(...)B.. Wyjaśnienie różnicy powyższych pojęć w oparciu o potoczne znaczenie tych słów oraz założenie, że „dostarczenie towaru” zawsze musi oznaczać jego przetransportowanie do innego miejsca niż miejsce zawarcia umowy jest zawiłe i niezrozumiałe. Odniesienie się do enigmatycznego rozporządzenia o sprzedaży transgranicznej również niczego nie wyjaśnia. Sprzedaż transgraniczna ma miejsce wtedy, gdy strony umowy sprzedaży mają siedzibę w różnych państwach niezależnie od tego czy towar sprzedany faktycznie przekracza jakiekolwiek granice krajów. Niewątpliwie też przepis art. 5 pkt 1 b rozporządzenia nie wyklucza, aby dostarczenie towaru,w rozumieniu tego przepisu, nie mogło nastąpić w siedzibie sprzedawcy(czy też w miejscu zawarcia umowy), do czego zdaje się zmierzać argumentacja Sądu I instancji. Nie ma również podstaw do dokonywania rozróżnienia między pojęciami „dostarczenie” a „wydanie” na gruncie rozporządzenia nr 44/2001. Wg Sądu Okręgowego dla ustalenia miejsca wykonania zobowiązaniaw zakresie umowy sprzedaży pojęcia te mogą być używane zamiennie. Natomiast dla przyjęcia jurysdykcji sądu polskiego istotne było wykazanie przez powoda jakie było uzgodnienie stron odnośnie miejsca dostarczenia towarui zgodzić się należy ze skarżącym, że przesądzająca w tym zakresie jest treść faktury, która w klauzuli(...)podaje miejscowośćB., a swoboda umów nie przeszkadza, aby na podstawie odrębnej umowy przewóz wykonywał nawet sam sprzedawca.
Reasumując zgodzić się należy z powodem, że na podstawie przedłożonej przez powoda faktury VAT oraz w oparciu o przepis art. 5 pkt 1 b rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22.12.2000r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych przyjąć należy w tej sprawie jurysdykcję krajową sądu polskiego.
Mając na uwadze powyższe zażalenie powoda, jako uzasadnione uwzględniono i zaskarżone postanowienie odnośnie pkt I i II uchylono na mocyart. 386 § 1 kpcw zw. zart. 397 § 2 kpc, przekazując sprawę Sądowi Rejonowemu do dalszego prowadzenia i orzekając o kosztach postępowania na podstawieart. 108 § 2 kpc(pkt I postanowienia).
Sąd Okręgowy oddalił zażalenie w pozostałym zakresie, tj odnośnie orzeczenia o pobraniu od powoda na rzecz Skarbu Państwa brakującej zaliczki w kwocie 49,54 zł na koszty tłumaczeń (pkt III), bo zgodnie zart. 2 ust. 2 ustawy z dnia 28.07.2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych(Dz.U. nr 167 poz.1398) do uiszczenia tej zaliczki na poczet wydatków obowiązany jest powód, jako wnoszący pozew w sprawie, w której konieczny jest obrót zagraniczny i z tym związane wykonanie tłumaczeń dokumentów (pkt II postanowienia).