Sąd Apelacyjnyw Warszawie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 285/14
Data wyroku: 2014-11-07 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Marzanna Piekarska-Drążek, Maria Mrozik-Sztykiel, del)-Dorota Tyrała
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Życiu, Przestępstwo Przeciwko Zdrowiu
Podstawa prawna: art.13§1 kk w zw. z art.148§1kk w zb. z art.156§1 kk

Sygn. akt II AKa 285/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 7 listopada 2014r.
Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: Sędzia SA - Maria Mrozik - Sztykiel /spr./

    Sędziowie: SA - Marzanna Piekarska-Drążek

SO (del) - Dorota Tyrała
Protokolant: st.sekr.sąd. Anna Grajber
przy udziale prokuratora Jacka Pergałowskiego
po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2014 r.
sprawyS. G.
oskarżonego o czyn zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 148 § 1 kkw zb. zart. 156 § 1 pkt 2 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 31 § 2 kk
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie
z dnia 16 maja 2014 r. sygn. akt XII K 198 /13
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok, uznając apelację za oczywiście bezzasadną;
zwalnia oskarżonegoS. G.od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, obciążając wydatkami Skarb Państwa;
zasądza Od Skarbu Państwa na rzecz adw.A. S.kwotę 738 zł., w tym 23 % VAT, tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu pełnioną w postępowaniu odwoławczym.

UZASADNIENIE
S. G.został oskarżony o to, że:
w dniu 14 czerwca 2013 r. na przystanku autobusowym(...)mieszczącym się naskrzyżowaniu ulic (...)wW.usiłował dokonać zabójstwaK. K.w związku z usiłowaniem dokonania na w/w pokrzywdzonym rozboju w ten sposób, że zażądał od pokrzywdzonego wydania pieniędzy, po czym gdy pokrzywdzony odmówił i starał się go wyminąć, zadał cios nożem w lewą okolicę klatki piersiowej, powodując uK. K.ranę kłutą klatki piersiowej w okolicy VI-go międzyżebrza w linii pachowej przedniej połączoną z uszkodzeniem płuca lewego i powstaniem niewielkiej odmy opłucnej oraz podskórnej i śródmięśniowej, czym spowodował u w/w pokrzywdzonego ciężki uszczerbek na zdrowiu w postaci choroby realnie zagrażającej życiu w rozumieniuart. 156 § 1 pkt 2 k.k., przy czym zdolność rozpoznania znaczenia czynu i zdolność pokierowania swoim postępowaniem w czasie popełnienia czynu była u niego w znacznym stopniu ograniczona, w rozumieniuart. 31 § 2 k.k.,
tj. o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 148 § 2 pkt 2 k.k.w zb. zart. 156 § 1 pkt 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 31 § 2 k.k.
Sąd Okręgowy w Warszawie wyrokiem z dnia 16 maja 2014 r. sygn. akt XII K 198/13 uznał:

1
oskarżonegoS. G.w ramach zarzucanego mu w akcie oskarżenia czynu uznał za winnego tego, w dniu 14 czerwca 2013 r. na przystanku autobusowym(...)mieszczącym się naskrzyżowaniu ulic (...)wW.w zamiarze ewentualnym usiłował pozbawić życiaK. K.w ten sposób, że ugodził go nożem w lewą część klatki piersiowej, powodując uK. K.ranę kłutą klatki piersiowej w okolicy VI-go międzyżebrza w linii pachowej przedniej połączoną z uszkodzeniem płuca lewego i powstaniem niewielkiej odmy opłucnej oraz podskórnej i śródmięśniowej, czym spowodował u wyżej wymienionego pokrzywdzonego ciężki uszczerbek na zdrowiu w postaci choroby realnie zagrażającej życiu w rozumieniuart. 156 § l pkt 2 k.k., przy czym zdolność rozpoznania znaczenia czynu i zdolność pokierowania swoim postępowaniem w czasie popełnienia czynu była u niego w znacznym stopniu ograniczona w rozumieniuart. 31 § 2 k.k., tj. czynu zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 148 § 1 k.k.w zb. zart. 156 § 1 pkt 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 31 § 2 k.k.i za to na podstawieart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 148 § 1 k.k.w zb. zart. 156 § 1 pkt 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 31 § 2 k.k.skazał go, a na podstawieart. 14§ 1 k.k.w zw. zart. 148 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.w zw. zart. 31 § 2 k.k.w zw. zart. 60 § 1 k.k.w zw. zart. 60 § 6 pkt 2 k.k.wymierzył mu karę 6 lat pozbawienia wolności;

2
na podstawieart. 62 k.k.orzekł terapeutyczny system wykonania orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności;

3
na podstawieart. 53§ 1 k.k.na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczył okres tymczasowego aresztowania w sprawie od dnia 17 czerwca 2013 r. do dnia 16 maja 2014 r., orzekł o dowodach rzeczowych i kosztach sądowych.

Apelację od tego wyroku wniósł obrońca oskarżonegozaskarżając wyrok w całości:
Apelacja zarzuca wyrokowi:

1
obrazęart. 7 k.p.k.orazart. 424 k.p.k.mającą wpływ na treść wyroku, polegającą na dokonaniu dowolnej a nie swobodnej oceny wyjaśnień oskarżonegoS. G.w części dotyczącej zamiaru towarzyszącemu działaniu oskarżonego poprzez przyjęcie, iż wyjaśnienia te stanowiły objętą linię obrony w sytuacji, gdy wyjaśnienia te były logiczne, spójne, konsekwentne i jednocześnie Sąd Okręgowy nie przedstawił racjonalnych i przekonujących powodów odmowy uznania ich za wiarygodne;

2
obrazęart. 5 § 2 k.p.k.mającą wpływ na treść wyroku, polegającą na rozstrzygnięciu wątpliwości na niekorzyść oskarżonego w zakresie dotyczącym narzędzia użytego przez oskarżonego, którym spowodowane zostały obrażenia u pokrzywdzonego;

a w konsekwencji obrazy tych przepisów zarzucił:

3
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku mający wpływ na jego treść polegający na nieuzasadnionym przyjęciu, że oskarżonyS. G.dokonując zarzucanego mu czynu działał w zamiarze (ewentualnym) pozbawienia życiaK. K., podczas gdy prawidłowa i całościowa analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego prowadzi do wniosku, iż zamiarem oskarżonego było jedynie zaczepienie pokrzywdzonego i zwrócenie mu uwagi na jego niewłaściwe zachowanie (postępowanie), zaś uderzenie pokrzywdzonego nożem było spowodowane zachowaniem oskarżonego, nad którym oskarżony nie miał kontroli i które było od niego niezależne;

ewentualnie, z daleko posuniętej ostrożności procesowej na wypadek nie uwzględnienia powyższych zarzutów zarzucił nadto:

4
rażącą niewspółmierność kary w wymiarze 6 (sześciu) lat bezwzględnego pozbawienia wolności jako nieadekwatną do celów kary oraz nieuwzględniającą w wystarczającym stopniu zachowania pokrzywdzonego, polegającego na przebaczeniu oskarżonemu i nie żądaniu karania, a jedynie leczenia oskarżonego.

Podnosząc powyższe zarzuty apelacja wnosi o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania, ewentualnie wnosi o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wyeliminowanie z opisu czynu stwierdzenia, iż oskarżonyS. G.działał w zamiarze ewentualnym pozbawienia życiaK. K.i tym samym zmianę kwalifikacji prawnej czynu i ponowne orzeczenie o karze.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Apelacja jest bezzasadna w stopniu oczywistym.
Apelacja nie kwestionuje ustaleń Sądu Okręgowego co do przebiegu inkryminowanego zdarzenia, a i Sąd odwoławczy nie znalazł ku temu podstaw.
Nie zgadza się natomiast z ustaleniem Sądu Okręgowego odnośnie noża, którym oskarżonyS. G.zadał cios w klatkę piersiową pokrzywdzonemuK. K.oraz w zakresie zamiaru oskarżonego.
W sprawie nie jest kwestionowane, iż oskarżony zadał cios nożem pokrzywdzonemu powodując u niego uszkodzenie płuca, co stanowiło zagrożenie jego życia. Natomiast skarżąca uznaje, iż wątpliwości budzi to, czy oskarżony rzeczywiście użył noża, który zabezpieczono u niego w mieszkaniu, a nie noża, który opisuje w swoich wyjaśnieniach, a więc noża mniejszych rozmiarów. Różnica w zakresie między wymiarami tych noży nie może być uznana za istotną dla rozstrzygnięcia, o czym przekonuje eksperyment przeprowadzony przez Sąd Okręgowy polegający na umieszczeniu zabezpieczonego noża w etui znalezionym w miejscu wskazanym przez oskarżonego. Ponadto warto zauważyć, iż w przypadku gdyby nóż był nieco mniejszy to wówczas należałoby przyjąć, iż całe jego ostrze zostało wbite w ciało pokrzywdzonego, co też nie pozostaje bez znaczenia dla ustaleń odnośnie zamiaru oskarżonego, a trudno uznać, iż byłaby to okoliczność potwierdzająca w tym zakresie zarzut apelacji.
Jeżeli chodzi o ustalenia odnośnie zamiaru oskarżonegoS. G.to apelacja nie przedstawia argumentów, które mogłyby skutecznie podważyć ustalenia Sądu Okręgowego. Dla tego Sądu oczywistym było, że oskarżony działał w stanie ograniczonej poczytalności, który to stan ze swej istoty nie wyłącza automatycznie możliwości przyjęcia po stronie oskarżonego zamiaru zabójstwa. Nie można też uznać, aby o ustaleniach w tym zakresie zadecydował fakt, że oskarżony po zadaniu ciosu nożem pokrzywdzonemu odszedł z miejsca zdarzenia. Sąd analizował zachowanie oskarżonego przede wszystkim w czasie zdarzenia, ale również słusznie zachowanie przed i po zdarzeniu, bowiem – wraz z użytym przez oskarżonego narzędziem, siłą ciosu, miejscem jego zadania, charakterem obrażeń pokrzywdzonego, motywami działania oskarżonego – dawało to podstawę do ustalenia zamiaru oskarżonego.
Reasumując – podstawę ustaleń Sądu Okręgowego odnośnie zamiaru oskarżonegoS. G.stanowił całokształt ujawnionych w sprawie okoliczności, które zostały poddane analizie oraz ocenie, co do której apelacja nie wykazała, aby nastąpiła z naruszeniemart. 7 kpk. Również nie można uznać, by oskarżony w piśmie zatytułowanym „Apelacja” skutecznie podważył stanowisko Sądu I instancji.
Sąd Apelacyjny nie podzielił też zarzutu apelacji jakoby orzeczona wobec oskarżonego kara 6 lat pozbawienia wolności była karą rażąco niewspółmierną. Uzasadnienie zaskarżonego wyroku przekonuje w sposób zdecydowany, iż Sąd I instancji uwzględnił wszystkie istotne dla wymiaru kary okoliczności obciążające i łagodzące, w tym stanowisko pokrzywdzonego, a także treść opinii sądowo-psychiatrycznej. Okoliczności te zostały poddane wszechstronnej i wnikliwej analizie, tak jak i cechy osobowościowe oskarżonego, jego dotychczasowy sposób życia i dotychczasową karalność. Sąd ten wykazał też jednoznacznie jakie cele i w jaki sposób orzeczona kara pozbawienia wolności ma spełnić wobec oskarżonego i dlaczego oskarżony ma ją odbywać w systemie terapeutycznym. Stanowisko Sądu Okręgowego zasługuje na akceptację i nie można uznać, aby orzeczona wobec oskarżonego kara nosiła cechy rażącej niewspółmierności w sensie surowości i aby nie była karą sprawiedliwą.
Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny na mocyart. 437 § 1 kpkorzekł jak w wyroku. O kosztach sądowych orzeczono na podstawieart. 624 § 1 kpkuznając, że ich uiszczenie byłoby dla oskarżonego zbyt uciążliwe ze względu na jego sytuację majątkową i rodzinną.