Sąd Okręgowy w Siedlcach
IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IV U 896/13
Data wyroku: 2014-11-12 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: Katarzyna Antoniak
Słowa kluczowe: Renta Z Tytułu Niezdolności Do Pracy
Podstawa prawna: art. 57 o emeryturach i rentach z FUS

Sygn. akt IV U 896/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 12 listopada 2014r.
Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący

SSO Katarzyna Antoniak

Protokolant

stażysta Renata Olędzka

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 listopada 2014r. wS.
odwołaniaO. C.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.
z dnia 19 czerwca 2013 r. Nr(...)
w sprawieO. C.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.
o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy

oddala odwołanie.
Sygn. akt: IV U 896/13UZASADNIENIE
Decyzją z(...). Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS., działając na podstawieart.57 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń SpołecznychodmówiłO. C.prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy od 1 czerwca 2013r. wskazując, że u wymienionej nie stwierdzono niezdolności do pracy.
Odwołanie od w/w decyzji złożyłaO. C.wnosząc o jej zmianę i ustalenie jej prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. W uzasadnieniu stanowiska wskazała, że mimo rehabilitacji ma kłopoty z chodzeniem (odwołanie k.2).
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, wskazując iż zaskarżona decyzja wydana została na podstawie orzeczenia Komisji Lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 13 czerwca 2013r., która nie stwierdziła u ubezpieczonej niezdolności do pracy, a odwołanie nie wnosi do sprawy żadnych nowych dowodów faktycznych lub prawnych, które uzasadniałyby zmianę tej decyzji (odpowiedź organu rentowego na odwołanie k.3).
Sąd ustalił, co następuje:
UbezpieczonaO. C.do(...). uprawniona była do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy (decyzja z 8 czerwca 2010r. o ustaleniu prawa do renty na okres do 31 maja 2013r. k.330 akt rentowych). W dniu 10 kwietnia 2013r. ubezpieczona wystąpił do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.z wnioskiem o ustalenie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy na dalszy okres (wniosek k.335 akt rentowych). Rozpoznając wniosek organ rentowy skierował ubezpieczoną na badanie przez Lekarza Orzecznika ZUS, który w orzeczeniu z 13 maja 2013r. ustalił, że ubezpieczona nie jest niezdolna do pracy (orzeczenie Lekarza Orzecznika z 13 maja 2013r. k.337 akt rentowych).
Na skutek sprzeciwu ubezpieczonej od powyższego orzeczenia Lekarza Orzecznika ubezpieczona skierowana została na badanie przez Komisję Lekarską ZUS, która w orzeczeniu z 13 czerwca 2013r. ustaliła, że ubezpieczona nie jest niezdolna do pracy (sprzeciw ubezpieczonej od orzeczenia Lekarza Orzecznika ZUS k.338 i orzeczenie Komisji Lekarskiej ZUS z 13 czerwca 2013r. k.343 akt rentowych). Na podstawie powyższego orzeczenia, zaskarżoną decyzją z 19 czerwca 2013r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.odmówił ubezpieczonej prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy na dalszy okres (decyzja z 19 czerwca 2013r. k.344 akt rentowych).
Ubezpieczona ma wykształcenie średnie ogólne. Przed ustalenie prawa do renty pracowała jako rejestratorka medyczna, referent ds zdrowia i opieki społecznej, dozorca posesji, pomocnik szewca w zakładzie szewskim konfekcyjnym (kwestionariusz okresów składkowych i nieskładkowych oraz świadectwa pracy k.3-6 i 38 akt rentowych, wyjaśnienia ubezpieczonej k.23-23v akt sprawy).
Ubezpieczona cierpi na pourazową chorobę zwyrodnieniową stawu śródstopno-paliczkowego I z paluchem sztywnym stopy prawej (uraz komunikacyjny w kwietniu 1991r.), chorobę zwyrodnieniową stępu stopy prawej oraz okresowy zespół bólowy kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego na podłożu zmian zwyrodnieniowych i dyskopatycznych bez istotnego upośledzenia sprawności ruchowej. Stwierdzone schorzenia stopy prawej upośledzają sprawność chodu (utykanie na prawą kończynę dolną) oraz funkcję podpórczą stopy prawej i ograniczają zdolność ubezpieczonej do ciężkiej pracy fizycznej, pracy w pozycji stojącej lub wymagającej chodzenia oraz dźwigania, ale nie powodują niezdolności do pracy siedzącej zgodnej z kwalifikacjami oraz pracy faktycznie wykonywanej przez badaną – rejestratorka, pomocnik szewca. Schorzenie kręgosłupa przebiega u ubezpieczonej z okresami zaostrzeń i remisji dolegliwości – aktualnie brak istotnego zaostrzenia dolegliwości bólowych kręgosłupa. Badanie przedmiotowe wykazuje prawidłową ruchomość kręgosłupa we wszystkich odcinkach, bez objawów korzeniowych i ubytkowych neurologicznych istotnych funkcjonalnie. Ubezpieczona wymaga leczenia farmakologicznego i rehabilitacji w okresach zaostrzeń dolegliwości i wówczas może być okresowo niezdolna do pracy w ramach zasiłku chorobowego (opinia biegłych z zakresu ortopedii, neurologii, psychiatrii i psychologii k.8-9 i 11, uzupełniająca opinia biegłych ortopedy i neurologa k.25 oraz opinia biegłego z zakresu medycyny pracy k.35 i 37 akt sprawy).
Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie ubezpieczonejO. C.okazało się nieuzasadnione.
Zgodnie zart.57 ust.1 i 2 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz.U. z 2009r., Nr 153, poz.1227 ze zm.) renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnił łącznie następujące warunki: jest niezdolny do pracy, ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy, a niezdolność do pracy powstała w czasie zatrudnienia, albo nie poźniej niż w ciągu 18 miesięcy od ustania zatrudnienia, przy czym ostatniego wymogu nie stosuje do ubezpieczonego, który udowodnił okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiety lub 25 lat dla mężczyzny oraz jest całkowicie niezdolny do pracy. W myśl art.12 ust.1, 2 i 3 ustawy niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu, przy czym całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy, a częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji.
Rozstrzygnięcie o zasadności odwołania ubezpieczonej od decyzji organu rentowego odmawiającej jej prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy wymagało ustalenia czy u ubezpieczonej istnieje częściowa lub całkowita niezdolność do pracy. W tym celu Sąd zasięgnął opinii specjalistów z zakresu medycyny. Sporządzona na tę okoliczność opinia biegłych z zakresu ortopedii, neurologii, psychologii i psychiatrii oraz medycyny pracy dała podstawy do ustalenia, że ubezpieczona nie jest osobą niezdolną do pracy. Biegli z zakresu ortopedii i neurologii oraz specjalista medycyny pracy rozpoznali u ubezpieczonej schorzenia z zakresu narządu ruchu, a w szczególności prawej kończyny dolnej wskazując, że w wyniku urazu doznanego w wypadku komunikacyjnym oraz następczej choroby zwyrodnieniowej stawu śródstopno-paliczkowego oraz stępu stopy prawej u ubezpieczonej występuje zaburzenie sprawności chodu objawiające się utykaniem na prawą kończynę dolną, ale okoliczność ta nie powoduje u ubezpieczonej niezdolności do pracy zgodnej z posiadanym wykształceniem oraz pracy w rodzaju tej, która wykonywała w przeszłości np. rejestratorka medyczna, pomocnik szewca. Z kolei biegli z zakresu psychiatrii i psychologii nie rozpoznali u ubezpieczonej żadnego schorzenia wpływającego na jej zdolność do pracy (poza stwierdzeniem tzw. postawy roszczeniowej), odnotowując że w przeszłości odbyła ona kilka wizyt u psychiatry w związku ze śmiercią córki. Analizując opinie biegłych Sąd doszedł do przekonania, że stanowią ona miarodajny i wiarygodny dowód w sprawie, gdyż wydane zostały przez lekarzy - specjalistów z zakresu schorzeń występujących u ubezpieczonej, a ponadto poprzedzone była analizą dokumentacji medycznej ubezpieczonej i jej badaniem. Opinie są spójne i należycie uzasadnione. Wskazać należy, że ubezpieczona zakwestionowała ustalenia biegłych, ale podniesione przez nią okoliczności ,tj. przewidywane trudności ze znalezieniem odpowiedniej pracy w miejscu zamieszkania dodatkowo po 20 latach przerwy, czy też obawy przed dojazdami do pracy wW.nie podważają ustaleń biegłych. Biegli wydali swoje orzeczenia mając na uwadze uregulowania ustawy ,tj. oceniając stan zdrowia ubezpieczonej i jej zdolność do pracy w kontekście posiadanych przez nią kwalifikacji ,tj. wykształcenia średniego ogólnego oraz wcześniej wykonywanej pracy – głównie pracy umysłowej (vide: świadectwa pracy k.4-6 i 38 akt rentowych), przy której w ograniczonym stopniu zachodzi potrzeba stania, chodzenia, czy dźwigania.
Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd na podstawieart.477.14§1 kpcodwołanie ubezpieczonej oddalił.