Sąd Apelacyjny w Krakowie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKz 247/14
Data wyroku: 2014-07-17 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Tomasz Duski, Krzysztof Marcinkowski, Jacek Polański
Słowa kluczowe: Wyrok Łączny
Podstawa prawna: art. 569 kpk

Sygn. akt II AKz 247/14

POSTANOWIENIE
Dnia 17 lipca 2014 roku
Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydziale Karnym w składzie:

Przewodniczący:

SSA Tomasz Duski (spr.)

Sędziowie:

SSA Krzysztof Marcinkowski
SSA Jacek Polański

Protokolant:

sekr. sądowy Konrad Kraszewski

przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Barbary Jasińskiej
po rozpoznaniu w sprawie
S. G.
o wydanie wyroku łącznego
zażalenia wniesionego przez skazanego
na postanowienie Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 5 marca 2014 roku, sygn. akt III K 340/13 umarzające postępowanie
na podstawieart. 437 § 1 kpk,art. 636 § 1 kpkorazart. 29 ust. 1 ustawy Prawo o adwokaturze
postanawia

I
Utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.

II
Zasądzić od skazanego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 167,60 zł (sto sześćdziesiąt siedem złotych 60/100) tytułem uiszczenia wydatków za postępowanie odwoławcze.

III
Zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw.A. P.kwotę 147,60 zł (sto czterdzieści siedem złotych 60/100) w tym 23% VAT tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu w postępowaniu odwoławczym.

UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w Krakowie postanowieniem z dnia 5 marca 2014 roku sygn. III K 340/13 umorzył postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego wobecS. G..
W treści zaskarżonego postanowienia Sąd Okręgowy wymienił dotychczasowe wyroki wskazując miedzy innymi ich daty oraz daty poszczególnych czynów. Sąd stwierdził w konsekwencji, że porównanie tych dat jest przeszkodą do wydania wyroku łącznego zgodnie z wnioskiem skazanego wobec braku warunków do wydania takiego wyroku. W szczególności Sąd I instancji podkreślił, że przestępstwo zart. 242 § 3 kk, którego dotyczył wyrok Sądu Rejonowego dla Krakowa – Śródmieścia w Krakowie z dnia 31 maja 2012 roku zostało popełnione w okresie od 8 września 2003 roku do 30 marca 2012 roku i w sytuacji takiego przestępstwa, mającego charakter trwały (w tym przypadku trwającego 9 lat), za datę jego popełnienia przyjmuje się ostatni dzień, czyli – 30 marca 2012 roku.
Na postanowienie to zażalił się skazany i nie formułując konkretnych zarzutów wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia, wydanie wyroku łącznego obejmującego wszystkie zapadłe wobec niego skazania, a ewentualnie wniósł o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Uzasadnił swoje stanowisko treścią uchwały Sądu Najwyższego z dnia 25 lutego 2005 roku, powołał się również na judykaturę i doktrynę odnosząc się do „zdecydowanej większości komentarzykpk” oraz dodał, że dąży do uzyskania korzystnej sytuacji prawnej, aby została dokonana zmiana kolejności odbywanych kar, mimo, że nie zmieniłaby się końcowa data odbywania kary.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje.
Zażalenie jest bezzasadne i to w stopniu oczywistym.
Treść zaskarżonego postanowienia należy ocenić jako w pełni słuszną. Zostały w nim jasno przedstawione przyczyny niemożności wydania nowego wyroku łącznego z powodu braku warunków w tym zakresie, a w szczególności z powodu faktu, że przestępstwo zart. 242 § 3 kpknależało potraktować jako popełnione w dniu 30 marca 2012 roku, już po wydaniu wcześniejszych wyroków. Podobnie nie mogły wejść w skład wyroku łącznego skazania w sprawach o sygn. akt II K 59/93 b. Sądu Wojewódzkiego w Krakowie i II K 390/97/P Sądu Rejonowego dla Krakowa – Podgórza w Krakowie, gdyż przestępstwo, którego dotyczył drugi z powyższych wyroków zostało popełnione już po wydaniu pierwszego z powyższych wyroków. Natomiast w stosunku do przestępstwa, którego dotyczył wyrok Sądu Okręgowego w Krakowie o sygn. akt III K 183/08, Sądu Rejonowego w Myślenicach o sygn. akt II K 130/00, Sądu Rejonowego dla Krakowa Podgórza w Krakowie II K 850/00/P został wydany wyrok łączny przez Sąd Okręgowy w Krakowie w dniu 13 maja 2005 roku, sygn. akt III K 282/04, gdyż istniały warunki do wydania wyroku łącznego co do przestępstw objętych tymi wyrokami.
Z kolei treść uzasadnienia wniesionego środka odwoławczego w żaden sposób nie może być uznana za zasadną. Skarżący całkowicie nietrafnie powołał się na uchwałę 7 sędziów SN z dnia 25 lutego 2005 roku oraz na judykaturę i doktrynę, gdyż zacytowane fragmenty nie stoją w żadnej sprzeczności z brakiem zaistnienia warunków do wydania wyroku łącznego obejmującego skazanie wyrokiem z dnia 31 maja 2012 roku za przestępstwo zart. 242 § 3 kk. Poprzednio natomiast, gdy zaistniały warunki do wydania wyroku łącznego co do wskazanych powyżej wyroków – wyrok łączny został wydany w sprawie o sygn. akt III K 282/04 Sądu Okręgowego w Krakowie.
Z treści uzasadnienia zażalenia wynika natomiast, że skazany dąży do zmiany określenia kolejności odbywania kar powołując się na przepisykkw. Procedowanie w tym zakresie jest rzeczą odrębną i nie ma związku z postępowaniem w przedmiocie wydania wyroku łącznego.
W konsekwencji orzeczono jak na wstępie, na podstawie powołanych przepisów. Na wydatki postępowania składają się wynagrodzenie dla obrońcy oraz 20 zł tytułem ryczałtu.