Sąd Rejonowy Wrocław Śródmieście we Wrocławiu
VI Wydział Karny
Sygnatura akt: VI W 89/14
Data wyroku: 2014-09-24 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Paweł Chodkowski
Teza: skazujący

Sygnatura akt VI W 89/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 24-09-2014 r.
Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Śródmieścia VI Wydział Karny
w składzie:
PrzewodniczącySSR Paweł Chodkowski
Protokolant:  Aleksandra Duczemińska
po rozpoznaniu w dniu 17-09-2014 r.
sprawy przeciwkoZ. D.synowiS.iH.z domuP. (...)
urodzonemu (...)w miejscowościW.
obwinionemu o to, że
W dniu 22.05.2013 r. o godz. 16:20 weW.naul. (...)zaparkował pojazd markiM.onr rej. (...)w miejscu obowiązywania znaku drogowego B-36 (zakaz zatrzymywania się) oraz w tym samym miejscu i czasie nie posiadał przy sobie wymaganych dokumentów do prowadzenia pojazdu
tj. o czyn z art. 92 § 1 kw i art. 95 kw
******************

I
uznaje obwinionegoZ. D.za winnego czynu opisanego w części wstępnej wyroku, stanowiącego wykroczenie z art. 92 § 1 kw i art. 95 kw i za to na podstawie art. 92 § 1 kw i art. 95 kw wymierza mu karę grzywny w wysokości 100 (stu) złotych;

II
na podstawieart. 118 § 1 kpwiart. 616 § 2 kpkw zw. zart. 119 kpwobciąża obwinionego kosztami postępowania w wysokości 100 zł oraz wymierza mu opłatę w kwocie 30 zł.

UZASADNIENIE
Sąd ustalił, co następuje:
W dniu 22 maja 2013 rokuZ. D.zatrzymał kierowany przez siebie samochód markiM.nr rej. (...)naulicy (...)weW.Uczynił to w miejscu obowiązywania zakazu zatrzymywania się, oznaczonego znakiem drogowym B-36. Następnie opuścił pojazd.
Patrolujący teren funkcjonariusze Straży Miejskiej, po stwierdzeniu faktu nieprawidłowego zaparkowania pojazdu, na koło samochodu założyli techniczne urządzenie blokujące. Kiedy do samochodu powróciłZ. D., zażądali od niego okazania dokumentów uprawniających go do kierowania samochodem. Ten nie posiadał przy sobie prawa jazdy. Odmówił również przyjęcia mandatu karnego za ujawnione przez strażników miejskich wykroczenia.
Dowód:

zeznaniaK. M.k.4, 29;

notatka służbowa wraz ze szkicem miejsca zdarzenia k.5-6;

protokół odblokowania pojazdu k.10;

dokumentacja fotograficzna k.7.

Z. D.nie przyznał się do winy. Wskazał, że okazał funkcjonariuszom posiadane przez siebie prawo jazdy.
Potwierdził także fakt zaparkowania samochodu naulicy (...). Stwierdził jednakże, że był uprawniony do zaparkowania samochodu w tym miejscu, znak B-36 obowiązywał bowiem wyłącznie wzdłuż budynku, gdzie prowadzone były prace budowlanych.
Stanowisko obwinionego jest błedne.
Zgodnie z dokumentacją fotograficzną zgromadzoną w aktach sprawy (fot.1, rys.1) miejsce postoju samochoduM. (...)było usytuowane po prawej stronie ulicy, za znakiem B-36 .
Pod tablicą omawianego znaku nie znajdowała się żadna dodatkowa informacja ograniczająca zakres jego obowiązywania, dlatego zatrzymanie i postój był niedozwolony na odcinku od znaku do jego odwołania.
Odwołanie znaku może nastąpić za pomocą powtórzenia znaku wraz z tabliczką wskazującą miejsce odwołania znaku. Jeśli natomiast za znakiem B-36 nie ma znaku odwołującego to obowiązuje on aż do najbliższego skrzyżowania.
Załączone do akt fotografie(k .7), jednoznacznie zatem wskazują, że zatrzymanie i postój w miejscu zaparkowania samochoduM.widocznego na fotografiach, było niedozwolone. Tym samym zachowaniem swoim obwiniony wyczerpał znamiona wykroczenia z art.92§1 kw.
Odmienne twierdzenia obwinionego, w szczególności wynikające z analizy dokumentów(...), pozostają bez znaczenia dla oceny jego odpowiedzialności karnej. Oznaczenieulicy (...)było bowiem prawidłowe i ono określało uprawnienia kierujących pojazdami do określonych zachowań na drodze.
Sąd dał wiarę zeznaniomK. M., co do nieposiadania przez obwinionego dokumentów potwierdzających jego uprawnienia do kierowania pojazdami. Świadek ten, to funkcjonariusz Straży Miejskiej, który należycie wykonując swoje obowiązki służbowe zareagował na popełnione przez obwinionego wykroczenie. Jego zeznanie jest spójne i odzwierciedla zaobserwowane przez niego zachowanieZ. D..
Nagminność tego rodzaju wykroczeń na obszarze miasta, miejsce i czas jego popełnienia to okoliczności które Sąd miał na względzie wymierzającZ. D.karę grzywny. Kara ta nie jest nadmiernie surowa, a jednocześnie w pełni adekwatna do stopnia winy oraz społecznej szkodliwości przedmiotowego czynu, uwzględnia jego sytuację materialną i pozwoli na osiągnięcie celu kary w zakresie wychowawczego oddziaływania na obwinionego. Uzmysłowi również obwinionemu karygodność jego zachowania.
Uwzględniono ponadto społeczne oddziaływanie oraz cele zapobiegawcze orzeczonej kary, które mają stanowić adekwatną względem popełnionego czynu represję wobec sprawcy oraz piętnować w oczach społeczeństwa zachowanie, którego obwiniony się dopuścił. Sąd wyraża jednocześnie przekonanie, iż orzeczona kara spełni swoje zadania w zakresie prewencji szczególnej i pomoże zrozumiećZ. D.niewłaściwość jego zachowania.
Orzeczenie o kosztach postępowania oparto o przepisart. 118§ 2 k.p.w.i przepisart. 616§2 k.p.k.w zw. zart. 119 k.p.w.