Sąd Okręgowy w Toruniu
IX Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IX Ka 671/13
Data wyroku: 2014-02-20 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Aleksandra Nowicka, Mirosław Wiśniewski, Rafał Sadowski
Słowa kluczowe: Kara
Podstawa prawna: art. 226 § 1 kk w zw. z art. 224 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk

Sygn. akt – IX Ka 671/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 20. lutego 2014 r.

Sąd Okręgowy w Toruniu w składzie:
Przewodniczący – S.S.O. Aleksandra Nowicka
Sędziowie: S.S.O. Mirosław Wiśniewski
S.S.O. Rafał Sadowski (spr.)
Protokolant – st. sekr. sąd. Anna Ryłow
przy udziale Prokuratora Prok. Okręgowej w Toruniu Marzenny Mikołajczak

po rozpoznaniu w dniu 20. lutego 2014 r.
sprawyP. Ż.– oskarżonego zart. 226§1 kkw zb. zart. 224§2 kkw zw. zart. 11§2 kk,
na skutek apelacji wniesionej przez Prokuratora Rejonowego w Wąbrzeźnie,
od wyroku Sądu Rejonowego w Chełmnie z dnia 23. września 2013 r.,sygn. akt VII K 319/13,

I
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że w punkcie 1. tego wyroku uzupełnia podstawę prawną wymiaru kary oart. 58§3 kk;

II
w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

III
zwalnia oskarżonego z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym, a wydatkami tego postępowania obciąża Skarb Państwa.

Sygn. akt IX Ka 671/13

UZASADNIENIE
P. Ż.został oskarżony o to że:
w dniu 21 maja 2013 roku wW., woj.(...)naulicy (...)znieważył funkcjonariusza policji st. sierż.K. Ś.podczas pełnienia przez niego obowiązków służbowych słowami wulgarnymi powszechnie uznanymi za obelżywe oraz groził mu pozbawieniem życia w celu zmuszenia go do zaniechania prawnej czynności służbowej ,
to jest o przestępstwo zart. 226§1 kkw zb. zart. 224§2 kkw zw. zart. 11§2 kk;

Sąd Rejonowy w Chełmnie Wydział Zamiejscowy w Wąbrzeźnie wyrokiem z dnia 23 września 2013 r.(sygn. akt VII K 319/13):

1
uznał oskarżonego za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w akcie oskarżenia, to jest występku zart. 226§1 kkw zb. zart. 224§2 kkw zw. zart. 11§2 kki za to na podstawieart. 224§2 kkw zw. zart. 224§1 kkw zw. zart. 11§3 kkiart. 35§1 kkwymierzył mu karę 10 miesięcy ograniczenia wolności polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze po 20 godzin w stosunku miesięcznym;

2
na podstawieart. 415 kpkzasądził od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonegoK. Ś.kwotę 300 złotych wraz z ustawowymi odsetkami za okres od dnia 5 lipca 2013 r. do dnia zapłaty tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę;

3
zwolnił oskarżonego w całości od ponoszenia kosztów sądowych i kosztami postępowania obciążył Skarb Państwa.

Od powyższego wyrokuapelację wniósł prokuratorzaskarżając wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze na korzyść oskarżonego zarzucając wyrokowi obrazę przepisów prawa materialnego tj.art. 58 §3 kkpoprzez pominięcie w/w przepisu w podstawie prawnej wymiaru kary za przypisany oskarżonemu czyn zart. 226§1 kkw zb. zart. 224§2 kkw zw. zart. 11§2 kki wymierzenie oskarżonemu kary 10 miesięcy ograniczenia wolności podczas gdy czyn ten zagrożony jest wyłącznie karą pozbawienia wolności.
W związku z powyższym zarzutem prokurator wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez przywołanie w podstawie prawnej wymiaru kary przepisuart. 58 §3 kk.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja prokuratora okazała się w całości zasadna.
Akceptując ustalenia faktyczne poczynione w sprawie oraz nie kwestionując ani rodzaju ani wysokości wymierzonej oskarżonemu kary, trafnie prokurator podniósł, że Sąd Rejonowy rezygnując z orzekania kary pozbawienia wolności zaś wymierzając oskarżonemu karę łagodniejszego rodzaju tj. karę ograniczenia wolności, winien w podstawie prawnej wymiaru kary powołać się na przepisart. 58 § 3 kk. Dyspozycja bowiemart. 226 §1 kk- stanowiącego podstawę wymiaru kary za przypisany oskarżonemu występek zart. 226§1 kkw zb. zart. 224§2 kkw zw. zart. 11§2 kk- nie przewiduje wymierzenia sprawcy kary innej aniżeli kara pozbawienia wolności. Tymczasem skoro Sąd Rejonowy zdecydował się na wymierzenie oskarżonemu karę 10 miesięcy ograniczenia wolności uznając, że kara w takim kształcie będzie karą słuszną, odpowiadającą dyrektywom wymiaru kary zart. 53 kk, to nie ulega wątpliwości, że zastosował przepisart. 58 § 3 kk, którego jednak przez przeoczenie nie wskazał w podstawie prawnej wymiaru kary, do czego się przyznał w pisemnym uzasadnieniu wyroku.
Podzielając przekonanie sądu meriti o istnieniu warunków do wymierzenia oskarżonemu kary 10 miesięcy ograniczenia wolności - która będzie wystarczająca do realizacji celów kary bez potrzeby sięgania po karę najsurowszego rodzaju - Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok w punkcie I w ten sposób, że uzupełnił podstawę prawną wymiaru kary o przepisart. 58§ 3 kk.

W pozostałym zakresie zaskarżony wyrok sąd odwoławczy utrzymał w mocy, gdyż nie wystąpiły żadne uchybienia stanowiące bezwzględne przyczyny odwoławcze będące podstawą do uchylenia lub zmiany wyroku z urzędu w dalszej części.

O kosztach sądowych za drugą instancję sąd odwoławczy orzekł na podstawieart. 634 kpkw zw. zart. 624 § 1 kpkzwalniając oskarżonego z obowiązku ich uiszczenia i obciążając wydatkami postępowania odwoławczego Skarb Państwa, albowiem przemawiają za tym względy słuszności, gdyż postępowanie odwoławcze zostało wszczęte a zaskarżony wyrok uległ zmianie na skutek błędu Sądu Rejonowego.