Sąd Okręgowy w Gliwicach
III Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: III Ca 1191/13
Data wyroku: 2014-01-23 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Arkadia Wyraz-Wieczorek, Marcin Rak, Magdalena Balion-Hajduk
Słowa kluczowe: Lokal Socjalny
Podstawa prawna: art. 2 ust. 1 ia rt. 24 ustawy z dani 21 czerwca 2001 r. o ochronie pra lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2005 r. nr 31 poz. 266 z póź. zm.)

Sygn. akt III Ca 1191/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 23 stycznia 2014 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący - Sędzia SO Arkadia Wyraz - Wieczorek
Sędzia    SO Magdalena Balion - Hajduk (spr.)
SR del. Marcin Rak
Protokolant    Tomasz Bałys
po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2014 r. w Gliwicach
na rozprawie
sprawy z powództwa GminyG.
przeciwkoA. L.,M. L.,A.P.,N. P.iJ. L.
o wydanie lokalu
na skutek apelacji pozwanych
od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach
z dnia 23 kwietnia 2013 r., sygn. akt I C 336/13

1
zmienia zaskarżony wyrok w punkcie 2 w ten sposób, że nie orzeka o uprawnieniu pozwanych do otrzymania lokalu socjalnego;

2
oddala apelację w pozostałej części;

3
nie obciąża pozwanych kosztami postępowania odwoławczego.

SSR del. Marcin Rak SSO Arkadia Wyraz – Wieczorek SSO Magdalena Balion - Hajduk
Sygn. akt III Ca 1191/13

UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 23 kwietnia 2013r. Sąd Rejonowy w Gliwicach nakazał pozwanymA. L.,M. L.,A.P.,N. P.,J. L.opuszczenie i opróżnienie z rzeczy lokalu mieszkalnego położonego wG.przyulicy (...)i wydanie go powódce GminieG.w stanie wolnym od osób i rzeczy, ze względu na samowolne zajęcie lokalu, ustalił brak uprawnienia pozwanych do otrzymania lokalu i socjalnego, odstąpił od obciążenia pozwanych kosztami postępowania i wyrokowi w punkcie 1 nadał rygor natychmiastowej wykonalności. Sąd Rejonowy ustalił, że powódka GminaG.jest właścicielem nieruchomości budynkowej położonej wG.przyulicy (...), w której znajduje sięlokal nr (...). W dniu 2 listopada 2010r. pozwaniA. L.,M. L.oraz małoletniA. P.,N. P., wyłamując łańcuch zabezpieczający zamknięte drzwi wejściowe do tego lokalu, zajęli samowolnie to mieszkanie. O fakcie włamania pozwani zawiadomili administrację mieszkaniową, z czynności zgłoszenia sporządzono stosowny protokół. Powódka stanowczo domagała się opuszczenia lokalu przez pozwanych i wszczęła procedurę zmierzająca do odzyskania lokalu. W kolejnych pismach z dnia 2.11.2010r., 15.11.2010r., 8.12.2010r., 18.03.2011r., 9.11.2012r. zarównoM. L.jak iA. L.wzywani byli do niezwłocznego opuszczenia lokalu i wydania go powódce w zakreślonym w pismach terminie. Powódka informowała jednocześnie, że po bezskutecznym upływie terminu skieruje sprawę na drogę sądową celem odzyskania lokalu. Pozwani nadal mieszkają w przedmiotowym lokalu.W dniu (...) urodził sięsyn pozwanychJ. L., który mieszka wraz z rodzicami. PozwanaA. L.nie ma stałej pracy i zajmuje się wychowaniem dzieci. Nie jest zarejestrowana w Powiatowym Urzędzie Pracy jako bezrobotna, nie ma prawa do innego lokalu. PozwanyM. L.pracuje wKopalni (...)jako górnik i zarabia około 1.800zł miesięcznie, nie ma prawa do innego lokalu. Oboje utrzymują i wychowują małoletnie dzieciA.P.,N. P.,J. L..
Sąd Rejonowy uznał, że powództwo zasługuje na uwzględnienie na podstawieart. 222 § 1 k.c.Pozwani nie wykazali, by przysługiwało im uprawnienie do władania lokalem, który zajęli w sposób nielegalny, samowolnie bez wiedzy i zezwolenia właściciela nieruchomości. Pozwani nie posiadając nigdy tytułu prawnego do przedmiotowego lokalu, nie mogą być uznani za lokatorów w rozumieniuart. 2 ust 1 pkt 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego( tekst jednolity Dz. U z 2005r nr 31 poz 266 z późniejszymi zmianami ). Zgodnie zart. 1cytowanej wyżej ustawy reguluje ona zasady i formy ochrony praw lokatorów, a wiec osób o których mowa wart. 2 ust. 1 pkt 1tj. najemców lokalu lub osób używających lokal na podstawie innego tytułu prawnego niż prawo własności. Pozwani nie mieszczą się w kręgu osób, których obejmuje ustawowa definicja lokatora i nie mogą one korzystać z ochrony przewidzianej w art. 14 cytowanej ustawy. Sąd I instancji wskazał, że pomimo faktu, że pozwanymi są małoletniA. P.,N. P.,J. L.znajdujący się pod opieką ich rodziców pozwanychA. L.iM. L.brak jest uprawnienia pozwanych do otrzymania lokalu socjalnego.
Pozwani zaskarżyli wyrok w części dotyczącej ustalenia braku uprawnienia do otrzymania lokalu socjalnego, wnosząc o zmianę wyroku w tej części przez orzeczenie o uprawnieniu pozwanych do lokalu socjalnego. Podnieśli, że sami wyremontowali sporny lokal, starali zalegalizować swój pobyt, dlatego ich zachowanie nie było naganne. Pozwani są w niedostatku, korzystają z pomocy społecznej, mają na utrzymaniu troje dzieci.
Powódka wniosła o oddalenie apelacji i zasądzenie od pozwanychA.iM. L.kosztów postępowania odwoławczego.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja co do zasady nie zasługiwała na uwzględnienie.
Sąd Rejonowy ustalił prawidłowy stan faktyczny w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy i wskazał prawidłową podstawę prawną rozstrzygnięcia. Sąd Okręgowy w tym zakresie ustalenia te podziela i unikając zbędnych powtórzeń przyjmuje za własne. Sąd I instancji prawidłowo także wskazał, że pozwanym nie przysługuje tytułu lokatora w rozumieniuart. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego, natomiast błędnie zawarł w zaskarżonym wyroku wyrzeczenie, iż ustala brak uprawnienia pozwanych do otrzymania lokalu socjalnego. Zgodnie bowiem z art.14 ust. 1 tej ustawy, mającym zastosowanie do lokatorów w wyroku nakazującym opróżnienie lokalu sąd orzeka o uprawnieniu do otrzymania lokalu socjalnego bądź o braku takiego uprawnienia wobec osób, których nakaz dotyczy. Wyrzeczenie, iż brak jest uprawnienia pozwanych do otrzymania lokalu socjalnego jest sprzeczne z tą regulacją i jako naruszające prawo materialne wymagało korekty Sądu odwoławczego w urzędu. Wobec osób, którym nie przysługuje status lokatora w myśl powołanej wyżej ustawy Sąd o uprawnieniu do lokalu socjalnego nie orzeka. Sąd Rejonowy dopuścił się w tym zakresie niekonsekwencji, w skazując iż uregulowania ustawy o uprawnieniu do otrzymania lokalu socjalnego pozwanych nie dotyczą i jednocześni orzekając negatywnie o tym uprawnieniu. Pozostawienie orzeczenia w tym kształcie naraziłoby pozwanych na zarzut powagi rzeczy osądzonej w ewentualnym postępowaniu o przyznaniu lokalu socjalnego opartego na art. 24 cytowanej ustawy. Zgodnie bowiem z art. 24 prawo do lokalu socjalnego nie przysługuje osobie, która samowolnie zajmuje lokal i wobec której sąd nakazał opróżnienie lokalu, chyba że przyznanie lokalu socjalnego byłoby w świetle zasad współżycia społecznego szczególnie usprawiedliwione. Sąd Okręgowy podziela w tym zakresie uchwałę Sądu Najwyższego podjętą w składzie 7 sędziów sygn. III CZP 6/05 z dnia 20 maja 2005r., iż w wyroku nakazującym opróżnienie lokalu mieszkalnego przez osobę, która samowolnie go zajmuje, sąd nie orzeka co do lokalu socjalnego, bowiem  art. 24 należy odczytywać w powiązaniu z art. 23 ust. 2 ustawy w ten sposób, że gmina może zawrzeć umowę najmu lokalu socjalnego także z osobą, która samowolnie zajmuje lokal i wobec której orzeczono opróżnienie lokalu, jeżeli zawarcie tej umowy byłoby w świetle zasad współżycia społecznego szczególnie usprawiedliwione, a pozwani będący takimi osobami mogą wytoczyć powództwo o ustalenie uprawnienia do zawarcia z gminą umowy o najem lokalu socjalnego wymienione wart. 24 ustawy o ochronie praw lokatorów.
Sąd Okręgowy, mając powyższe na uwadze na mocyart. 386 § 1 i art. 385 k.p.c.orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na mocyart. 102 i 108 k.p.c.nie obciążając nimi pozwanych z uwagi na ich trudną sytuację życiową i materialną.