Sąd Apelacyjnywe Wrocławiu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 278/14
Data wyroku: 2014-10-21 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Witold Franckiewicz, Cezariusz Baćkowski, Edward Stelmasik
Słowa kluczowe: Oszustwo
Podstawa prawna: art. 294 § 1 kk w zw.z art. 286 § 1 kk

Sygn. akt II AKa 278/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 21 października 2014 r.
Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie:

Przewodniczący:

SSA Witold Franckiewicz (spr.)

Sędziowie:

SSA Edward Stelmasik
SSA Cezariusz Baćkowski

Protokolant:

Anna Turek

przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Marka Ratajczyka
po rozpoznaniu w dniu 21 października 2014 r.
sprawyG. B.
oskarżonego o czyn zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 270 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k., z art.. 270§ 1 k.k.,art. 270 § 1 kk. w zw. zart. 12 k.k.,

A. S. (1)
oskarżonego zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.

A. L.
oskarżonego z art.. 286§ 1 k.k.w zw. zart. 12 kk.,art. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.

R. N.
oskarżonego zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.

P. J.
oskarżonego zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.
z powodu apelacji wniesionych przez prokuratora wobec oskarżonychA. S. (1),A. L.,R. N.iP. J.oraz oskarżonychG. B.,A. S. (1),A. L.iP. J.
od wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu
z dnia 19 grudnia 2013 r. sygn. III K 66/11
I. Zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonego  
G. B.
         w ten sposób, że:
1. uniewinnia oskarżonego od popełnienia przypisanych przestępstw w punktach: II i III części dyspozytywnej i w tej części kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa, stwierdzając, że utraciła moc kara łączna pozbawienia wolności orzeczona w pkt V wyroku,
2. w miejsce przypisanego oskarżonemu czynu w pkt IV części dyspozytywnej oskarżonego uznaje za winnego tego, że w okresie od 5 stycznia 2001 roku do 26 stycznia 2001 roku weW., wypełniając poszczególne pozycje i rubryki trzech faktur wraz z podpisani o brzmieniu(...)i(...), w pozycjach „imię i nazwisko osoby uprawnionej do otrzymania faktury” podrobił następujące faktury wystawcy(...)dla nabywcyfirmy (...):

a
faktura VAT nr (...)z dnia 5.01.2001 r.,

b
faktura VAT nr (...)z dnia 15.01.2001 r.

c
faktura VAT nr (...)z dnia 26.01.2001 r.

oraz w okresie od 17 stycznia 2001 roku do 22 lutego 2001 roku podrobił następujące faktury wystawcyE.dla nabywcyfirmy (...):
faktura VAT nr (...)z dnia 17.01.2001 r.
faktura VAT nr (...)z dnia 20.01.2001 r.
faktura VAT nr (...)z dnia 28.01.2001 r.
faktura VAT nr (...)z dnia 10.02.2001 r.
faktura VAT nr (...)z dnia 22.02.2001 r.
tj. czynu zart. 270 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.i za to na podstawieart. 270 § 1 k.k.wymierza oskarżonemu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,
3. z opisu czynu zawartego w pkt I części wstępnej, eliminuje imię i nazwisko(...).
II. Na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.wymierza oskarżonemuG. B.karę łączną 3 (trzech) lat pozbawienia wolności, zaliczając na jej poczet – na podstawieart. 83 § 1 k.k.– okres jego zatrzymania i tymczasowego aresztowania od dnia 2 grudnia 2011 roku do dnia 23 lutego 2012 roku.
III. Zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonego  
A. S. (1)
         w ten sposób, że uniewinnia go od popełnienia zarzucanego czynu opisanego wpkt Vczęści wstępnej i na podstawieart. 632 pkt 2 k.p.k.w tym zakresie kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa.
IV. Zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonego  
A. L.
          w ten sposób, że:
1. w pkt VI części wstępnej wyroku w miejsce określenia „będąc właścicielem” przyjmuje „będąc wspólnikiem” i eliminuje(...),
2. w pkt VII części wstępnej wyroku eliminuje sformułowania: „znacznej wartości” oraz(...),
3. określony w pkt XIII części dyspozytywnej okres próby skraca do 3 lat,
4. na podstawieart. 33 §2 i § 3 k.k.orzeka wobec oskarżonego kary grzywny:
za czyn przypisany w pkt VII części dyspozytywnej w wymiarze 40 stawek dziennych po 50 zł za jedną stawkę.
za czyn przypisany w pkt VIII części dyspozytywnej w wymiarze 40 stawek dziennych po 50 zł za jedną stawkę.
V. Na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.orzeka wobec oskarżonegoA. L.karę łączną grzywny w wymiarze 50 stawek dziennych po 50 zł za jedną stawkę.
VI. Zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonego  
R. N.
          w ten sposób, że:
1. za przypisany czyn wpkt Xczęści dyspozytywnej, na podstawieart. 33 § 2 i § 3 k.k.orzeka wobec oskarżonego karę grzywny w wymiarze 30 stawek dziennych po 20 zł za jedną stawkę,
2. w pkt VIII części wstępnej wyroku eliminuje sformułowanie(...).
VII. Zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonego  
P. J.
          w ten sposób, że:
1. za przypisany czyn wpkt XIIczęści dyspozytywnej, na podstawieart. 33 § 2 i § 3 k.k.orzeka wobec oskarżonego karę grzywny w wymiarze 50 stawek dziennych po 100 zł za jedną stawkę,
2. określony w pkt XIII części dyspozytywnej okres próby skraca do 3 lat,
3. w pkt X części wstępnej wyroku eliminuje sformułowanie(...).
VIII. W pozostałym zakresie tenże wyrok utrzymuje w mocy wobec oskarżonych:G. B.,A. L.,R. N.iP. J..
IX. Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.R. T.600 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oskarżonemuR. N.w postępowaniu odwoławczym oraz 138 zł tytułem zwrotu VAT.
X. Zasądza od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania odwoławczego, w tym opłaty za obie instancje:
- odG. B.– 400 zł,
- odA. L.– 800 zł,
- odP. J.– 1.300 zł,
oraz od oskarżonegoR. N.120 zł za II instancję.

UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy we Wrocławiu wyrokiem z dnia 19 grudnia 2013 roku orzekł:

I
OskarżonegoG. B.uznał za winnego :

1. czynu opisanego w pkt I części wstępnej wyroku (po korekcie) polegającego na tym, że w okresie od 30 maja 2000 r. do 27 grudnia 2000 r. weW., kierując faktycznie działalnościąfirm (...)-SALON (...)oraz(...)R. N., działając z góry powziętym zamiarem, wspólnie i w porozumieniu zA. L.,R. N.,A. S. (1),P. J.i inną osobą w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości w łącznej kwocie 454.767,17 zł n/w firmy leasingowe, zawierające umowy leasingu operacyjnego z leasingobiorcamiA. L., właścicielemfirmy (...) Sp. z o.o.,R. N., właścicielemfirmy (...):
l w dniu 30 maja 2000 r. w(...) Sp. z o.o.z siedzibą wL.zA. L.o nrumowy (...), w której przedmiotem leasingu był zestaw komputerowy: 4 sztuk NotebookA.(...)S, 4 sztuk drukarek atramentowychC. (...)je 80 i drukarki(...)ze skanerem wartości 59.822,70 zł,
l w dniu 17 lipca 2000 r. we(...) SAz siedzibą weW.zR. N.o nrumowy (...), której przedmiotem leasingu był zestaw komputerowy: procesor(...)
(...)M(...)(...), monitor(...)drukarkaH. (...)w wysokości 7.029,00 zł,
l w dniu 31 lipca 2000 r. we(...) SAz siedzibą weW.zA. L.o nrumowy (...), w której przedmiotem leasingu była drukarkaH. (...), kserokopiarkaC. (...), monitor(...)(...)notebook(...)
(...)(...), zestaw komputerowyU. (...)wartości 37.299,00 zł,
l w dniu 8 września 2000 r. we(...) SAzR. N.o nrumowy (...), w której przedmiotem leasingu był zestaw komputerowy: notebook/ procesor(...)(...)
(...)/(...)(...)
(...)/CD ROMO./ monitor „(...)

(...),drukarkaH. (...)w wysokości 28.196,01 zł,
l w dniu 3 października 2000 r. weW.(...) Fundusz (...)zR. N.o nrumowy (...), w której przedmiotem leasingu był zestaw komputerowy: notebook, procesor(...)/(...)(...)(...)w wysokości 13.420,00zł,
l w dniu 3 października 2000 r. we(...) SAzR. N.onr rej (...)
(...), w której przedmiotem leasingu był zestaw komputerowy: procesor(...)(...)
(...)
(...)
(...)(...), monitorN. (...)(...)M.H. (...)laserC., skaner(...)USB DVD 8 w wysokości 25.173,00 zł,
l w dniu 13 października 2000 r. w(...) SAzR. N.o nrumowy (...), w której przedmiotem leasingu była kserokopiarka(...)C. (...)w wysokości 41.000,00 zł,
l w dniu 27 listopada 2000 r. w(...) SAz leasingobiorcąM. K.o nrumowy (...), której przedmiotem umowy był zestaw komputerowy: drukarkaH. (...), pięć drukarek(...)dziesięć monitorówm-ki P.,serwisu (...), 10 zestawów komputerowych wysokości 143.397,46 zł,
l w dniu 28 listopada 2000 r. we(...) SAzR. N.o nrumowy (...), której przedmiotem leasingu był zestaw komputerowy: procesor(...)
(...)
(...)(...)I.
(...), drukarka wielkoformatowaK. (...)w wysokości 57.340,00 zł,
l w dniu 27 grudnia 2000 r. we(...) SAzR. N.o nrumowy (...), której przedmiotem leasingu był serwerI. (...)/zestaw komputerowy(...), monitorP. (...)(...)w wysokości 42.090,00 zł,
poprzez wystawienie w imieniufirmy (...)iU.fikcyjnych faktur sprzedaży w/w leasingobiorcom celem uwiarygodnienia ich zdolności kredytowej oraz leasingodawcom w celu uwiarygodnienia umowy leasingowej, wiedząc, iż leasingobiorcy nie mają zamiaru płacenia rat leasingowych i wprowadzenia w ten sposób w/w firmy leasingowe w błąd co do ich zdolności kredytowej i zamiaru wywiązania się z obowiązku płatności;
tj. czynu zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 270 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.,i za to na podstawieart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.wymierzył oskarżonemu karę 3 lat pozbawienia wolności,
2.czynu opisanego w pkt II części wstępnej wyroku polegającego na tym, że w okresie od 15.12.2000 r. do 31.01.2001 r. weW.nafakturze VAT o nr (...)wystawionej z datą 2000.05.05 podrobił podpis o brzmieniuB. B. (1), a nafakturze VAT o nr (...)(...)z datą wystawienia 2000-06-01 podrobił zapisy literowo-cyfrowe oraz podpis o brzmieniu(...);
tj. czynu z art.. 270§ 1 k.k.i za to na podstawieart. 270 § 1 k.k.wymierzył oskarżonemu karę roku pozbawienia wolności,
3.czynu opisanego w pkt III części wstępnej wyroku, polegającego na tym, że w okresie od 06 lutego 2000 r. do 28 sierpnia 2001 r. weW.podrobił podpisyR. N.na niżej wymienionych dowodach wpłat:
l w dniu 31 października 2000 r. na dowodzie wypłaty nr(...)
(...)pieniędzy w kwocie 3.963,78 zł., nr(...)(...)pieniędzy w kwocie 43.920 zł,
l w dniu 13.11.2000 r. na dowodzie wypłaty(...)(...)pieniędzy w kwocie 43.920 zł,
l w dniu 15.01.2001 r. na dowodzie wypłaty(...)pieniędzy w kwocie 74.578,60 zł,
l w dniu 11.01.2001 r. na dowodzie wypłaty nr(...)(...)pieniędzy w kwocie 76.500 zł, nr(...)(...)pieniędzy w kwocie 22.700 zł, nr(...)(...)pieniędzy w kwocie 12.000 zł,
l w dniu 12.01.2001 r. na dowodzie wypłaty nr(...)(...)pieniędzy w kwocie 20.349,73 zł,
l w dniu 25.01.2001 r. na dowodzie wypłaty nr(...)(...)pieniędzy w kwocie 86.900,74 zł,
l w dniu 26.01.2001 r. na dowodzie wypłaty nr(...)(...)pieniędzy w kwocie 40.000 zł,
l w dniu 03.02.2001 r. na dowodzie wypłaty nr(...)(...)pieniędzy w kwocie 75.764,44 zł,
l w dniu 06.02.2001 r. na dowodzie wypłaty nr(...)(...)pieniędzy w kwocie 140.109, 68 zł,
l w dniu 08.02.2001r. na dowodzie wypłaty nr(...)(...)pieniędzy w kwocie 10.245,56 zł,
l w dniu 12.03.2001 r. na dowodzie wypłaty nr(...)(...)pieniędzy w kwocie 128.841,76 zł,
l w dniu 16.03.2001 r. na dowodzie wypłaty nr(...)(...)pieniędzy w kwocie 150.196,64 zł,
l w dniu 26.03.2001 r. na dowodzie wypłaty nr(...)(...)pieniędzy w kwocie 85.320,70 zł,
l w dniu 28.03.2001 r. na dowodzie wypłaty nr(...)(...)pieniędzy w kwocie 118.862,16 zł,
l w dniu 06.04.2001 r. na dowodzie wypłaty nr(...)(...)pieniędzy w kwocie 56.012,64 zł i nr(...)(...)pieniędzy w kwocie 45.853.70 zł,
l w dniu 09.05.2001 r. na dowodzie wypłaty nr(...)(...)pieniędzy w kwocie 103.727 zł,
l w dniu 14.05.2001 r. na dowodzie wypłaty nr(...)pieniędzy w kwocie 75.516,62 zł,
l w dniu 18.05.2001 r. na dowodzie wypłaty nr(...)(...)pieniędzy w kwocie 54.533,96 zł,
l w dniu 29.05.2001 r. na dowodzie wypłaty nr(...)(...)pieniędzy w kwocie 75.699,78 zł,
l w dniu 31.05.2001 r. na dowodzie wypłaty nr(...)(...)pieniędzy w kwocie 79.000 zł,
l w dniu 0l.06.2001 r. na dowodzie wypłaty nr(...)(...)pieniędzy w kwocie 8.398,36 zł,
l w dniu 24.08.2001 r. na dowodzie wypłaty nr(...)(...)pieniędzy w kwocie 5.002 zł,
l w dniu 28.08.2001 r. na dowodzie wypłaty nr(...)(...)pieniędzy w kwocie 5.002 zł,
tj. czynu zart. 270 § 1 kk. w zw. zart. 12 k.k.,i za to na podstawieart. 270 § 1 k.k.wymierzył oskarżonemu karę roku pozbawienia wolności,
4.czynu opisanego w pkt IV części wstępnej wyroku, eliminując z jego opisu podrobienie podpisów na dowodach wpłat(...)wymienionych w punktach od 1 do 12, wymienionych w pkt IV części wstępnej wyroku polegającego na tym, że w okresie od 5 grudnia 2000 r. do 31 lipca 2001 r. weW., działając w warunkach przestępstwa ciągłego, podrobił podpisyR. N.w rubryce: „potwierdzenie odbioru faktury” w niżej wymienionych dokumentach:
wystawca(...)- nabywca(...):

    w 9 fakturach VAT.

wystawca(...)- nabywca(...):

    w 19 fakturach VAT

wystawca(...)- nabywca(...):

    w 3 fakturach VAT.

wystawca(...)- nabywca(...):

    w 33 fakturach VAT.

wystawca(...)- nabywca(...) S.C.w 1 fakturze VAT.
wystawca(...)- nabywca(...)

    w 1 fakturze VAT.

wystawca(...)- nabywca(...)

    w 1 fakturze VAT.

wystawca(...)- nabywca(...)w 1 fakturze VAT.
wystawca(...)- nabywca(...) S.A.w 1 fakturze VAT.
wystawca(...)- nabywca(...) S.C.w 163 fakturach VAT.
oraz podpisy po stronie „Podpis osoby uprawnionej do otrzymania faktury" widniejące na fakturach VAT:
wystawca(...)- nabywca(...)w 5 fakturach VAT.
a także pismo ręczne wypełniające poszczególne pozycje i rubryki trzech faktur wraz z podpisami o brzmieniu(...)i(...)w poz. „imię i nazwisko osoby uprawnionej do otrzymania faktury" widniejące na fakturach VAT:
wystawca(...)- nabywca(...)w 3 fakturach VAT.
tj. o czyn zart. 270 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.i za to na podstawieart. 270 § 1 k.k.wymierzył oskarżonemu karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności.
5.na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.wymierzył oskarżonemuG. B.karę łączną 3 lat pozbawienia wolności, zaliczając na jej poczet okres jego zatrzymania i tymczasowego aresztowani od dnia 2 grudnia 2011 roku do dnia 23 lutego 2012 roku.
II. OskarżonegoA. S. (1)uznał za winnego czynu opisanego w pkt V części wstępnej wyroku (po korekcie) polegającego na tym, że w okresie od 30 maja 2000 r. do 28 grudnia 2000 r. weW., będąc właścicielemfirmy (...)weW., działając z góry powziętym zamiarem, wspólnie i w porozumieniu zA. L.,R. N.,G. B.iP. J., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości n/w firmy leasingowe w łącznej kwocie 454.767,17 zł, wystawiając im faktury VAT sprzedaży sprzętu komputerowego, w rzeczywistości nie przekazując go n/w leasingobiorcom w użytkowanie leasingowe na podstawie umów leasingu operacyjnego:
l w dniu 1 czerwca 2000 r.fakturę VAT o nr (...)sprzedaży(...) Sp. z o.o.z siedzibą wL.zestawu komputerowego 4 sztuki NotebookA.
(...)
(...), 4 sztuk drukarek atramentowych(...)drukarki laserjet(...)ze skanerem wartości 59.822,70 nie przekazując goA. L.;
l w dniu 18 lipca 2000 r.fakturę VAT o nr (...)sprzedaży(...) SAz siedzibą weW.zestawu komputerowego: procesor(...)
(...)
(...)
(...)(...)monitor(...)drukarkaH. (...)wartości 6.990,98 na kwotę 7.029,00 zł, nie przekazując goR. N.;
l w dniu 9 sierpnia 2000 r.fakturę VAT o nr (...)sprzedaży(...) SAz siedzibą weW.drukarkiH.(...), kserokopiarkiC. (...), monitora(...)
(...)notebooka(...)(...)(...)(...), zestawu komputerowegoU. (...)wartości 37.299,00 zł, nie przekazując ichA. L.;
l w dniu 8 września 2000rfakturę VAT o nr (...)sprzedaży(...) Funduszowi (...)z siedzibą weW.zestawu komputerowego notebook/ procesor(...)(...)
(...)/(...)
(...)
(...)/(...), monitor(...)(...), drukarkaH. (...)wartości 23.111,48 zł na kwotę 28.196,01 zł, nie przekazując goR. N.;
l w dniu 6 października 2000 r.fakturę VAT nr (...)sprzedaży(...) SAzestawu komputerowego: notebook, procesor(...)
(...)
(...)(...)(...)(...)wartości 11.000,00 zł na kwotę 13.420,00 zł, nie przekazując goR. N.;
l w dniu 6 października 2000 r.fakturę VAT nr (...)sprzedaży(...) SAzestawu komputerowego procesor(...)(...)(...)(...)
(...)(...), monitorN. (...)
(...)
M.H. (...)laserC./skaner(...)(...)wartości 20.633,61 zł na kwotę 25.173,00 zł, nie przekazując goR. N.;
l w dniu 16.10.2000 r.fakturę VAT o nr (...)sprzedaży(...) SAz siedzibą wP.kserokopiarki(...)C. (...)wartości 51.000,00 zł na kwotę 41.000,00 zł, nie przekazując jejR. N.;
l w dniu 28 listopada 2000 r.fakturę nr (...)sprzedaży(...) SAzestawu komputerowego procesorP. I.(...)
(...)(...)
I./(...), drukarka wielkoformatowaK. (...)o wartości 47.000,00 zł, na kwotę 57.340,00 zł, nie przekazując goR. N.;
l w dniu 30 listopada 2000 r.fakturę VAT (...)sprzedaży(...) Funduszowi (...)zestawu komputerowego: drukarkiH. (...), drukarek(...), monitorówm-ki P., serweraI., zestawów komputerowych wartości 143.397,46 zł, nie przekazując goM. K.;
l w dniu 28.12.2000 r.fakturę o nr (...)sprzedaży(...) SAz siedzibą wW.o/ weW.SerweraI. (...), zestawu komputerowego(...), monitoraP. (...)(...)wartości 56.120,00 zł, na kwotę 42.090,00 zł, nie przekazując goR. N.,
wprowadzając tym samym leasingodawców w błąd co do zrealizowania transakcji sprzedaży,
tj. czynu zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.i za to na podstawieart. 294 § 1 k.k.wymierzył oskarżonemu karę 2 lat pozbawienia wolności warunkowo zawieszając jej wykonanie na okres próby 5 lat.
III. OskarżonegoA. L.uznał za winnego:
1.czynu opisanego w pkt VI części wstępnej wyroku polegającego na tym, że w okresie od 30 maja 2000 r. do 31 lipca 2000 r. wL.i weW., będąc właścicielem(...) Sp. z o.o.z siedzibą weW., działając z góry powziętym zamiarem, wspólnie i w porozumieniu zG. B.,A. S. (1)iP. J., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem n/w firmy w łącznej kwocie 97.121,70 zł poprzez przejęcie w użytkowanie leasingowe jedynie dokumentacyjnie sprzętu komputerowego na podstawie umów leasingu operacyjnego zawartych:
l w dniu 30 maja 2000 r. wL.o nr(...)z leasingodawcą(...) Sp. z o.o.z siedzibą wL., gdzie przedmiotem leasingu był zestaw komputerowy 4 sztuk NotebookA.
(...)
(...), 4 sztuk drukarek atramentowychC. (...)i drukarki(...)ze skanerem wartości 59.822,70 zł;
l w dniu 31 lipca 2000 r. weW.o nr(...)z leasingodawcą(...) SAz siedzibą weW., której przedmiotem leasingu była drukarkaH. (...), kserokopiarkaC. (...), monitor(...)(...)", notebook(...)
(...)
(...)zestaw komputerowyU. (...)wartości 37.299,00 zł, bez zamiaru płacenia rat leasingu, wprowadzając tym samym w/w w błąd co do zamiaru wywiązania się z obowiązku płatności, czym działał na szkodę(...) Sp. z o.o.,(...) Bank SA(...)O/W.;
tj. czynu z art.. 286§ 1 k.k.w zw. zart. 12 kk.i za to na podstawieart. 286 § 1 k.k.wymierzył oskarżonemu karę roku pozbawienia wolności,
2.czynu opisanego w pkt VII części wstępnej wyroku polegającego na tym, że w okresie od 17 lipca 2000 r. do 28 listopada 2000 r. weW.i wP., działając z góry powziętym zamiarem, wspólnie i w porozumieniu zR. N.,G. B.,A. S. (1)iP. J., w celu osiągnięcie korzyści majątkowej, doprowadził do rozporządzenia mieniem znacznej wartości n/w firmy w łącznej kwocie 172.158,01 zł w ten sposób, że pośredniczył w zawieraniu przezR. N., właścicielafirmy (...)z siedzibą weW., umów leasingu operacyjnego zawartych:
l w dniu 17 lipca 2000 r. o nr(...)z leasingodawcą(...) SAz siedzibą weW., w której przedmiotem leasingu był zestaw: procesor(...)
(...)(...), monitor(...)drukarkaH. (...)w wysokości 7.029,00 zł;
l w dniu 8 września 2000 r. weW.o nr(...)z leasingodawcą(...) SAz siedzibą weW., w której przedmiotem leasingu był zestaw: notebok/ procesor(...)
(...)/(...), monitor(...)(...), drukarkaH. (...)w wysokości 28.196,01 zł;
l w dniu 3 października 2000 r. weW.o nr(...)z leasingodawcą(...) SAz siedzibą weW., w której przedmiotem leasingu był zestaw notebook / procesorP. I.(...)/(...)(...)w wysokości 13.420,00 zł;
l w dniu 3 października 2000 r. weW.o nr(...)z leasingodawcą(...) SAz siedzibą weW., w której przedmiotem leasingu był zestaw komputerowy: procesor(...)(...)
(...)(...), monitorN. (...)
(...), drukarkaH. (...)(...), skaner(...)(...)w wysokości 25.173,00 zł;
l w dniu 13 października 2000 r. wP.o nr(...)z leasingodawcą(...) SAz siedzibą wP., w której przedmiotem leasingu była kserokopiarka(...)C. (...)w wysokości 41.000,00 zł;
l w dniu 28 listopada 2000 r. weW.o nr(...)/OOz leasingodawcą(...) SAz siedzibą weW., w której przedmiotem leasingu był zestaw komputerowy: procesor(...)(...), drukarka wielkoformatowaK. (...)w wysokości 57.340,00 zł,
wiedząc, iż leasingobiorca w/w sprzęt komputerowy przyjmie jedynie dokumentacyjnie w użytkowanie leasingowe bez zamiaru płacenia rat leasingowych, wprowadzając tym leasingodawcę w błąd co do zamiaru leasingobiorcy wywiązania się z obowiązku płatności,
tj. czynu zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.i za to na podstawieart. 286 § 1 k.k.wymierzył oskarżonemu karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności,
3.na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.wymierzył oskarżonemuA. L.karę łączną roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności warunkowo zawieszając jej wykonanie na okres próby 5 lat.
IV. OskarżonegoR. N.uznał za winnego czynu opisanego w pkt VIII części wstępnej wyroku polegającego na tym, że w okresie od 17 lipca 2000 r. do 27 grudnia 2000 r. weW.i wP., będąc właścicielemfirmy (...)z siedzibą weW., działając z góry powziętym zamiarem, wspólnie i w porozumieniu zG. B.,A. L.,A. S. (1)iP. J., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości n/w firmy w łącznej kwocie 214.248,01 zł poprzez przejęcie w użytkowanie leasingowe jedynie dokumentacyjne sprzętu komputerowego na podstawie umów leasingu operacyjnego zawartych:
l w dniu 17 lipca 2000 r. weW.o nr(...)z leasingodawcą(...) SAz siedzibą weW., której przedmiotem leasingu był zestaw komputerowy: procesor(...)
(...)(...)
(...)(...), monitor(...)drukarkaH. (...)wartości 6,990,98 zł, w wysokości 7.029 zł;
l w dniu 8 września 2000 r. weW.o nr(...)z leasingodawcą(...) SAz siedzibą weW., której przedmiotem leasingu był zestaw komputerowy: notebook/ procesor(...)
(...)/(...)12(...)/(...)O., monitor(...)(...), drukarka(...)wartości 23.111,48 zł, w wysokości 28.196,01 zł;
l w dniu 3 października 2000 r. weW.o nr(...)z leasingodawcą(...) SAz siedzibą weW., której przedmiotem leasingu był zestaw komputerowy: notebook/procesor(...)(...)wartości 11.000 zł, w wysokości 13.420,00 zł;
l w dniu 3 października 2000 r. weW.o nr(...)z leasingodawcą(...) SAz siedzibą weW., której przedmiotem leasingu był zestaw komputerowy: procesor(...)
(...)(...), monitorN. (...)(...)M.H. (...)LaserC., skaner(...)8 wartości 20.633,61 zł, w wysokości 25.173,00zł;
l w dniu 13 października 2000 r. wP.o nr(...)z leasingodawcą(...) SAz siedzibą wP., gdzie przedmiotem leasingu była kserokopiarka(...)C. (...)wartości 51.000 zł, w wysokości 41.000 zł;
l w dniu 28 listopada 2000 r. weW.o nr(...)z leasingodawcą(...) SAz siedzibą weW., której przedmiotem leasingu był zestaw komputerowy: procesor(...)(...)
(...)(...)I.
(...), drukarka wielkoformatowaK. (...)wartości 47.000,00 zł, w wysokości 57.340,00 zł;
l w dniu 27 grudnia 2000r weW.o nr(...)z leasingodawcą(...)z siedzibą wW.Oddział weW., której przedmiotem leasingu był serwerI. (...), zestaw komputerowy(...), monitorP. (...)", wartości 56.120, w wysokości 42.090 zł,
bez zamiaru płacenia rat leasingu, wprowadzając tym samym w/w leasingodawców w błąd co do zamiaru wywiązania się z obowiązku płatności, czym działał na szkodę(...) SAz siedzibą weW.,(...) SAw(...) Bank SAwW.O/L.,(...) SAwW.,(...) Bank (...)/W.,
tj. czynu zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.i za to na podstawieart. 294 § 1 k.k.wymierzył oskarżonemu karę 2 lat pozbawienia wolności warunkowo zawieszając jej wykonanie na okres próby 5 lat.
Na podstawieart. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.przy zastosowaniuart. 4 § 1 k.k.umorzył postępowanie przeciwko oskarżonemuR. N.o czyn zart. 56 § 1 k.k.s.opisany w pkt IX części wstępnej wyroku, polegający na tym, że w 2001 r. weW., jako właścicielfirmy (...), będąc podatnikiem VAT, nie zadeklarował w deklaracji VAT 7 podatku VAT w wysokości 316.452 zł za okres od stycznia do września 2001 r., narażając Skarb Państwa na uszczuplenie w w/w wysokości, kosztami postępowania w tym zakresie obciążył Skarb Państwa.
V. OskarżonegoP. J.uznał za winnego czynu opisanego w pkt X części wstępnej wyroku (po korekcie) polegającego na tym, że w okresie od 30 maja 2000 r. do 27 grudnia 2000 r. weW., będąc sprzedawcą zatrudnionym wfirmie (...)weW., działając z góry powziętym zamiarem, wspólnie i w porozumieniu zA. L.,R. N.,G. B.iA. S. (1), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej wysokości 454.796,71 zł, wystawiając im fikcyjne faktury VAT sprzedaży sprzętu komputerowego, w rzeczywistości nie przekazując go n/w leasingobiorcom w użytkowanie leasingowe na podstawie umów leasingu operacyjnego:
l w dniu 1 czerwca 2000 r.fakturę VAT o nr (...)sprzedaży(...) Sp. z o.o.z siedzibą wL.zestawu komputerowego: 4 sztuki NotebookA.
(...)
(...), 4 sztuki drukarek atramentowych(...)(...)i drukarki(...)(...)ze skanerem wartości 59.822,70 zł, nie przekazując goA. L.;
l w dniu 18 lipca 2000 r.fakturę VAT o nr (...)sprzedaży(...) SAz siedzibą weW.zestawu komputerowego: procesor(...)
(...)
(...), monitor(...)drukarkaH. (...)wartości 6.990,98 zł, na kwotę 7.029 zł ,nie przekazując goR. N.;
l w dniu 9 sierpnia 2000 r.fakturę VAT o nr (...)sprzedaży(...) SAz siedzibą weW.drukarkiH.
(...)a, kserokopiarkiC. (...), monitora(...)(...)notebooka(...)(...)(...)(...)zestawu komputerowegoU. (...)wartości 37.299 zł, nie przekazując ichA. L.;
l w dniu 8 września 2000 r.fakturę VAT o nr (...)sprzedaży(...) Funduszowi (...)z siedzibą weW.zestawu komputerowego: notebook/ procesor(...)
(...)
(...)
(...)
(...)
(...), monitor(...)(...), drukarkaH. (...)wartości 23.111,48 zł, na kwotę 28.196,01 zł, nie przekazując goR. N.;
l w dniu 6 października 2000 r.fakturę VAT nr (...)sprzedaży(...) SAz siedzibą weW.zestawu komputerowego: notebook, procesor(...)
(...)
(...)(...)(...)9520 wartości 11.000 zł, na kwotę 13.420 zł, nie przekazując goR. N.;
l w dniu 6 października 2000 r.fakturę VAT nr (...)sprzedaży(...) SAz siedzibą weW.zestawu komputerowego: procesor(...)(...)
(...)(...)
(...)(...), monitorN. (...)
(...)multidrukarkaH. (...)(...)C./skaner(...)(...)wartości 20.633,61 zł, na kwotę 25.173,00 zł, nie przekazując goR. N.;
l w dniu 16.10.2000 r.fakturę VAT o nr (...)sprzedaży(...) SAz siedzibą wP.kserokopiarki(...)C. (...)wartości 51.000 zł, na kwotę 41.000 zł, nie przekazując jejR. N.;
l w dniu 28 listopada 2000 r.fakturę VAT nr (...)sprzedaży(...) SAz siedzibą weW.zestawu komputerowego: procesorP. I.(...)
(...)(...)
I./(...), drukarka wielkoformatowaK. (...)o wartości 47.000 zł, na kwotę 57.340 zł, nie przekazując goR. N.;
l w dniu 30 listopada 2000 r.fakturę VAT (...)sprzedaży(...) SAz siedzibą weW.zestawu komputerowego: drukarkiH. (...), drukarek(...), monitorówm-ki P., serweraI.wartości 143.397 zł, nie przekazując goM. K.;
l w dniu 28.12.2000 r.fakturę VAT o nr (...)sprzedaży(...) SAz siedzibą wW.O/ weW.SerweraI. (...), zestawu komputerowego(...), monitoraP. (...)(...)wartości 56.120 zł, na kwotę 42.090 zł, nie przekazując goR. N.;
wprowadzając tym samym leasingodawców w błąd co do zrealizowania transakcji sprzedaży,
tj. czynu zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.i za to na podstawieart. 286 § 1 k.k.wymierzył oskarżonemu karę 2 lat pozbawienia wolności warunkowo zawieszając jej wykonanie na okres próby 5 lat.
Ponadto Sąd Okręgowy orzekł w przedmiocie przepadku dowodów rzeczowych (pkt XV wyroku) oraz kosztów nieopłaconej obrony udzielonej z urzędu oskarżonemuR. N.(pkt XVI wyroku) i kosztów postępowania (pkt XVII i XVIII wyroku).
Powyższy wyrok zaskarżyli: obrońcy oskarżonychG. B.,A. S. (1),A. L.iP. J..
Tenże wyrok zaskarżył również Prokurator Rejonowy w Legnicy w odniesieniu do oskarżonychA. L.,A. S. (1),R. N.iP. J..
Obrońca oskarżonegoG. B.zaskarżył wyrok w całości, zarzucając:

1
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku, który mógł mieć wpływ na treść tego wyroku (art. 438 pkt 3 k.p.k.) poprzez:

a
ustalenie, żeG. B.podrobił podpisy oskarżonegoR. N.na dokumentach dowodów wypłat(...)szczegółowo opisanych w punkcie III części wstępnej wyroku,

b
ustalenie, że oskarżonyG. B.działając w imieniufirm (...)iU.A. S. (1)uczestniczył w wystawieniu fikcyjnych faktur sprzedaży leasingobiorcom w celu uwiarygodnienia ich zdolności kredytowej oraz leasingodawcom w celu uwiarygodnienia umowy leasingowej.

1
obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść zaskarżonego wyroku (art. 438 pkt 2 k.p.k.), a to;

a
art. 4 k.p.k.,art. 5 § 2 k.p.k.,art. 7 k.p.k.,art. 193 § 1 k.p.k.,art. 410 k.p.k.iart. 424 § 1 k.p.k.poprzez dokonanie oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego w sposób dowolny, z przekroczeniem granic ustawowej swobody i przyjęcie, że:

- oskarżonyG. B.doprowadził firmy leasingowe(...) Sp. z o.o.(...) S.A.(...) S.A.,(...) S.A.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem i zawarcia umów leasingowych poprzez wystawienie w imieniufirm (...)iU.A. S. (1)fikcyjnych faktur sprzedaży leasingobiorcom w celu uwiarygodnienia ich zdolności kredytowej oraz leasingodawcom w celu uwiarygodnienia umowy leasingowej, w sytuacji gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy nie daje podstaw do przyjęcia fikcyjności poszczególnych faktur VAT wystawianych przezfirmy (...)iU.A. S. (1),
- oskarżonyG. B.podrobił podpisy oskarżonegoR. N.na dokumentach dowodów wypłat(...)szczegółowo opisanych w punkcie III części wstępnej wyroku, w sytuacji gdy oskarżony nie przyznał się do popełnienia tego czynu, a Sąd nie dysponował opinią biegłego, która potwierdzałaby, że to oskarżonyB.podpisał się zaR. N.na w/w dokumentach dowodów wypłat(...).
3. rażącą niewspółmierność kary (art. 438 pkt 4 k.p.k.) poprzez wymierzenie oskarżonemuG. B.kary za czyn opisany w punkcie I części wstępnej wyroku w wymiarze trzech lat pozbawienia wolności i łącznej kary pozbawienia wolności w wymiarze trzech lat,
w n o s z ą c o:
1. zmianę zaskarżonego wyroku poprzez:
a) uniewinnienie oskarżonegoG. B.od popełnienia czynów przypisanych mu w punktach I i III części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku,
b) wymierzenie oskarżonemuG. B.łącznej kary pozbawienia wolności za czyny opisane w punktach II i IV części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku z warunkowym zawieszeniem jej wykonania;
ewentualnie:
2. uchylenie zaskarżonego wyroku w całości co do oskarżonegoG. B.i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.
Obrońca oskarżonegoA. S. (1)zaskarżył wyrok co do pkt VI, XIII, XV i XVIII części rozstrzygającej, zarzucając:

1
obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść zaskarżonego wyroku, a to przepisu:

1.art. 7 k.p.k., w zw. zart. 424 k.p.k.poprzez dowolną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego polegającą na przyjęciu, że oskarżonyA. S. (1)w okresie od 30 maja 2000 r. do 28 grudnia 2000 r. weW., będąc właścicielemfirmy (...)weW., działając z góry powziętym zamiarem, wspólnie i w porozumieniu zA. L.,R. N.,G. B.iP. J., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości firmy leasingowej w łącznej kwocie 454.767,17 zł, wystawiając im faktury VAT sprzedaży sprzętu komputerowego, w rzeczywistości nie przekazując go leasingobiorcom, podczas gdy swobodna ocena zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego prowadzi do zupełnie odmiennych wniosków, a mianowicie, że oskarżonyA. S. (1)nie dopuścił się zarzucanego mu czynu oszustwa, albowiem nie miał świadomości istnienia przestępczego procederu w firmie jedynie zarejestrowanej na jego nazwisko;
2.art. 167 k.p.k.iart. 170 k.p.k.w zw. zart. 6 k.p.k.poprzez nieuwzględnienie wniosku dowodowego obrońcy oskarżonegoA. S. (2)z dnia 21 listopada 2013 r. obejmującego przeprowadzenie dowodu ze świadków:D. B.,Z. Z.orazB. M., na okoliczności we wniosku tym wskazane, podczas gdy dopuszczenie dowodu z w/w świadków pozwoliłoby wykazaćA. S. (1)brak winy i sprawstwa co do zarzucanego mu czynu;
3.art. 7 k.p.k.w zw. zart. 424 § 2 k.p.k.poprzez wyjątkowo lakoniczne uzasadnienie wymierzonej oskarżonemu kary pozbawienia wolności, podczas gdy stosownie do przepisuart. 53 k.k.Sąd orzekający winien bardzo szczegółowo uzasadnić kryteria, którymi kierował się wymierzając oskarżonemu ściśle określoną karę;
w n o s z ą c o:
1. zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonegoA. S. (1)od popełnienia zarzucanego mu czynu;
ewentualnie:
2. uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Obrońca oskarżonegoA. L.zaskarżył wyrok w zakresie winy, zarzucając:
1. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który miał wpływ na treść tego orzeczenia (art. 438 pkt 3 k.p.k.), a polegający na przyjęciu, iż oskarżonyA. L.umyślnie w zamiarze bezpośrednim dopuścił się wspólnie i w porozumieniu zG. B.,A. S. (1)iP. J.przestępstw oszustwa opisanych w pkt VI części wstępnej wyroku, oraz w porozumieniu przestępczym z wyżej wymienionymi osobami i zR. N.przestępstw oszustwa opisanych w pkt VII części wstępnej wyroku, a nadto, że swoim zachowaniemA. L.wyczerpał znamiona ustawowe czynu zart. 286 § 1 k.k., gdy tymczasem, w ocenie oskarżonego zebrany w aktach sprawy materiał dowodowy nie dawał podstaw do poczynienia takich ustaleń.
2. obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia (art. 438 pkt 2 k.p.k.), a to przepisuart. 4 k.p.k.poprzez badanie i uwzględnienie jedynie okoliczności przemawiających na niekorzyść oskarżonego, przy jednoczesnym zaniechaniu badania i nieuwzględnieniu okoliczności przemawiających na jego korzyść, przepisuart. 5 § 2 k.p.k.poprzez zaniechanie rozstrzygnięcia nie dających się usunąć wątpliwości na korzyść oskarżonego, orazart. 7 k.p.k.poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny zgromadzonych w sprawie dowodów,
a nadto z daleko idącej ostrożności procesowej zarzucił:
3. rażącą niewspółmierność orzeczonej kary pozbawienia wolności poprzez orzeczenie jej z zastosowaniem dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia na maksymalny ustawowy okres próby 5 lat;
w n o s z ą c o:
1. zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonegoA. L.od popełnienia przypisanych mu przestępstw;
ewentualnie:
2. uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania;
a nadto, z daleko idącej ostrożności procesowej
3. zmianę zaskarżonego wyroku i zastosowanie wobec oskarżonegoA. L.dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności na krótszy okres próby.
Obrońca oskarżonegoP. J.zaskarżył wyrok w całości, zarzucając:
1.mającą wpływ na treść wydanego orzeczenia obrazę przepisów postępowania, a toart. 7 k.p.k.iart. 4 k.p.k.– poprzez dowolną zamiast swobodnej ocenę przeprowadzonych w postępowaniu dowodów, a w szczególności z wyjaśnień oskarżonegoR. N.i przyjęciu na ich podstawie winy oskarżonego, przy jednoczesnym naruszeniuart. 5 k.p.k.poprzez rozstrzygnięcie istotnych ujawnionych w takcie postępowania wątpliwości na niekorzyść oskarżonego, podczas gdy właściwa dokonana zgodnie z zasadami prawidłowego rozumowania, wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego ocena w/w dowodów nie pozwoliłaby na ustalenie sprawstwa i winy oskarżonego.
2.błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za jego podstawę, a mających wpływ na treść wyroku przez ustalenie na podstawie nieprawidłowej oceny dowodów, że oskarżonyP. J.współpracował z oskarżonymB.od wielu lat i miał pełne rozeznanie w interesach jakie ten prowadził w ramachfirmy (...); prowadził działalność wspólnie zG. B.iR. N., co doprowadziło w konsekwencji do nieuprawnionego ustalenia jakoby, miał on pełny wgląd w zawierane przez nich umowy leasingowe;
w n o s z ą c o:
zmianę zaskarżonego wyroku i odmienne orzeczenie co do istoty sprawy poprzez uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu.
Prokurator Rejonowy w Legnicyzaskarżył wyrok:
- w całości – w zakresie pkt VIII części dyspozytywnej wyroku – na niekorzyść oskarżonegoA. L.;
- w części orzeczenia o karze na niekorzyśćA. L.,A. S. (1),R. N.iP. J.,
z a r z u c a j ą c:
I. mającą wpływ na treść orzeczenia obrazę przepisów postępowania w postaciart. 413 § 2 pkt 1 k.p.k., a wynikającą z niedokładnego określenia przez Sąd w punkcie VIII części dyspozytywnej wyroku czynu popełnionego przez oskarżonegoA. L.poprzez przyjęcie kwalifikacji prawnej występku zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k., tj. typu podstawowego oszustwa, przy jednoczesnym uznaniu oskarżonego winnym dopuszczenia się występku oszustwa w postaci kwalifikowanej, poprzez odesłanie do jego opisu zawartego w części wstępnej wyroku, kwalifikowanego tam zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.
II. rażącą niewspółmierność kar orzeczonych względem oskarżonychA. S. (1),P. J.,A. L.iR. N.poprzez nie orzeczenie wobec oskarżonych także kar grzywien w konsekwencji czego orzeczone wobec oskarżonych kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem ich wykonania są karami rażąco niewspółmiernymi do przypisanych oskarżonym czynów i jako pozbawione waloru dolegliwości są karami w powszechnym odczuciu niesprawiedliwymi, w szczególności wobec bezspornych ustaleń, iż oskarżeni zarzuconych im czynów dopuścili się działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, korzyść taką osiągnęli, a występki przypisane oskarżonym cechowały się wysokim stopniem społecznej szkodliwości wynikającym z rodzaju naruszonych przez oskarżonych dóbr, okolicznościach i sposobie ich popełnienia, a przede wszystkim rozmiarem szkód wyrządzonych przez oskarżonych pokrzywdzonym
w n o s z ą c o:
zmianę zaskarżonego orzeczenia przez:
I. zmianę punktu VIII części dyspozytywnej wyroku poprzez wskazania, iżA. L.został uznany winnym popełnienia czynu opisanego w punkcie VII części wstępnej wyroku, przy wyeliminowaniu z opisu czynu znamienia dotyczącego mienia znacznej wartości i zakwalifikowania przypisanego oskarżonemu czynu zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.
II. wymierzenie dodatkowo oskarżonymA. S. (1),A. L.,R. N.iP. J.odpowiednio:
- wobecA. S. (1)za przypisany mu w punkcie VI części dyspozytywnej wyroku czyn, na podstawieart. 33 § 2 i 3 k.k.– kary grzywny w wysokości 100 stawek dziennych przyjmując wartość jednej stawki w kwocie 100 zł;
- wobecA. L.za przypisany mu w punkcie VII części dyspozytywnej wyroku czyn – na podstawieart. 33 § 2 i 3 k.k.– kary grzywny w wysokości 40 stawek dziennych przyjmując wartość jednej stawki w kwocie 50 zł;
- wobecA. L.za przypisany mu w punkcie VIII części dyspozytywnej wyroku czyn, na podstawieart. 33 § 2 i 3 k.k.– kary grzywny w wysokości 40 stawek dziennych przyjmując wartość jednej stawki w kwocie 50 zł;
na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 i 2 k.k.wymierzenieA. L.w punkcie IX części dyspozytywnej wyroku kary łącznej grzywny w wysokości 70 stawek dziennych przyjmując wartość jednej stawki w kwocie 50 zł;
- wobecR. N.za przypisany mu w punkcie X części dyspozytywnej wyroku czyn – na podstawieart. 33 § 2 i 3 k.k.– kary grzywny w wysokości 30 stawek dziennych przyjmując wartość jednej stawki w kwocie 20 zł;
- wobecP. J.za przypisany mu w punkcie XII części dyspozytywnej wyroku czyn – na podstawieart. 33 § 2 i 3 k.k.– kary grzywny w wysokości 50 stawek dziennych przyjmując wartość jednej stawki w kwocie 100 zł.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje.
Odnośnie apelacji obrońcy oskarżonegoG. B..
1.Zarzut dokonania przez Sąd I instancji błędnych ustaleń faktycznych, zawarty w pkt 1a apelacji odnoszący się do pkt III części wstępnej wyroku –pkt III części dyspozytywnej wyroku, sprowadzał się do wykazania, iż Sąd błędnie ustalił, iż oskarżonyG. B.podrobił podpisy oskarżonegoR. N.na 23 dowodach wypłaty(...)– okazał się zasadny, jednakże z innych przyczyn niż podniesionych w apelacji.
Z ustaleń Sądu Okręgowego wynika (str. 8-9 pisemnego uzasadnienia wyroku), że oskarżonyG. B.na wymienionych w pkt III części wstępnej wyroku dowodach wypłaty pieniędzy w różnych kwotach, podrobił podpisy oskarżonegoR. N.. Ustalenia powyższe, jak wynika ze str. 9 pisemnego uzasadnienia wyroku, dokonane zostały przez Sąd I instancji wyłącznie na podstawie znajdujących się w aktach sprawy kserokopii dowodów wypłat (tom XI, k. 2268-2295), a także na podstawie wyjaśnień oskarżonegoR. N.. Tym samym, Sąd I instancji odmówił wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonegoG. B.– nie przyznającego się do popełnienia czynu opisanego w pkt III części dyspozytywnej wyroku. Dalsze pisemne uzasadnienie wyroku w tym zakresie jest niezmiernie lakoniczne, nie poruszające istoty sprawy, a także nie odwołuje się do innych dowodów, przeprowadzonych przez Sąd Okręgowy. Tenże Sąd nie wskazał na charakter tychże dokumentów, a także przez kogo zostały wystawione i jakich transakcji dotyczyły – stąd uzasadnienie wyroku w tym zakresie nie jest prawidłowe.
Obrońca oskarżonego w uzasadnieniu apelacji (str. 4, k. 5363, t. XXVII) zarzucił, że Sąd I instancji niezasadnie nie przeprowadził dowodu z opinii biegłego z zakresu badań porównawczych pisma ręcznego i podpisów, skoro ocena tego, czy podpis na dokumentach(...)został podrobiony, wymaga wiadomości specjalnych, których Sąd I instancji nie posiadał (art. 193 § 1 k.p.k.w zw. zart. 7 k.p.k.).
Niewątpliwie rację ma obrońca oskarżonegoG. B., iż Sąd Okręgowy nie dysponował opinią z zakresu badań porównawczych pisma ręcznego dowodów wypłaty(...), opisanych w pkt III części wstępnej wyroku – sztuk 23.
Sąd Okręgowy dysponował wprawdzie ekspertyzą z zakresu badań porównawczych pisma ręcznego i podpisów, jednakże dotyczyła ona 12 sztuk dowodów(...), będących przedmiotem zarzutu opisanego w pkt IV części wstępnej wyroku (k. 3053-3054, t. XV), które Sąd uznał, iż wobec nich istnieją wątpliwości czy zostały nakreślone przez oskarżonegoG. B.. Konsekwencją zastosowaniaart. 5 § 2 k.p.k.stało się wyeliminowanie tychże 12 sztuk dowodów(...)z opisu przypisanego przestępstwa w pkt IV wyroku.
W zakresie natomiast dowodów, opisanych w pkt III części dyspozytywnej wyroku, Sąd Okręgowy nie posiadał wątpliwości, iż podpisy stwierdzające otrzymanie pieniędzy na dowodach wypłaty(...)zostały nakreślone przez oskarżonegoR. B., aczkolwiek przyjętego stanowiska w sposób przekonywający nie uzasadnił.
Z pewnością, w sytuacji gdyby Sąd Okręgowy dysponował ekspertyzą, o której jest mowa w apelacji, zarzut tamże zawarty, podlegałby zdecydowanie łatwiejszej weryfikacji przez Sąd II instancji, niż to uczyniono w świetle innych dowodów zebranych w sprawie.
Kserokopie 23 sztuk dokumentów stanowiących dowody wypłaty pieniędzy, oznaczone symbolem(...)zawarte w tomie XI akt sprawy na k. 2268-2295, zostały wystawione przez pracownikówfirmy (...) S.A.wO., na podstawie faktur sprzedaży towarów dokonanych przez firmę oskarżonegoR. M. (1)(...)((...))firmie (...) S.A.Istota zarzutu zawartego w pkt III części wstępnej wyroku dotyczy podrobienia podpisów na 23 dowodach wypłaty przez oskarżonegoG. B., potwierdzającego otrzymanie pieniędzy, w formie gotówki z kasy(...) S.A, gdy w rzeczywistości pieniądze otrzymywał oskarżonyG. B.. Z akt sprawy wynika, że transakcje kupna-sprzedaży w istocie nastąpiły, gdyż(...) S.A.zakupił dostarczony towar przez oskarżonegoG. B., jednakże faktury VAT i dowody wypłaty pieniędzy wypisane były w każdym przypadku na rzekomego dostawcę(...)((...))R. N.. Towar zaś dostarczał oskarżonyG. B.i on otrzymywał pieniądze w postaci gotówki.
Analiza powyższych 23 dowodów wypłat(...)wskazuje, że na części tychże dokumentów widnieje czytelny podpis(...), zaś na części widnieją nieczytelne parafki naniesione na pieczątcefirmy (...).(...). W ocenie Sądu Apelacyjnego ekspertyza pisma byłaby niemożliwa do przeprowadzenia w odniesieniu do zamieszczonych tamże parafek. W tej sytuacji Sąd Okręgowy winien poddać ocenie pozostałe dowody, nie zaś ograniczyć się do ich wskazania w pisemnym uzasadnieniu wyroku na str. 9 (k.5322, t. XXVII), w celu weryfikacji wyjaśnień oskarżonegoG. B.– nie przyznającego się do popełnienia czynu opisanego w pkt III części wstępnej wyroku.
Należy dostrzec, że faktury VAT stanowiące podstawę wystawienia dowodów wypłat(...)zostały zabezpieczone w mieszkaniu oskarżonegoR. N.– w miejscu zarejestrowania działalności podmiotu gospodarczego(...)(k.178-184, t. I). Z wyjaśnień oskarżonegoR. N.wynika (k.2324, t. XIV), że oskarżonyG. B.dysponował druga pieczątkąfirmy (...), którą używał wystawiając faktury. W tym zakresie szczegółowe wyjaśnienia złożył oskarżonyR. N.podczas przesłuchania przez prokuratora w dniu 21 listopada 2004 roku (k.2861-2862, t. XIV), opisując transakcje przeprowadzane zfirmą (...)przez oskarżonegoG. B.. OskarżonyR. N.wyjaśnił m.inn
    . „... na dowodach tych, które przekazywał miB.ja się podpisywałem kwitując odbiór tej gotówki, potem jużB.podpisywał się sam, moim nazwiskiem – podrabiał mój podpis ...”(k.2861, t. XIV). Oskarżony wyjaśnił, że „

B.jako fikcyjny przedstawiciel(...)jeździł do tych firm i tam go (tusz) sprzedawał, formą płatności była gotówka ...”(k. 2861). OskarżonyR. N.wyjaśnił, że „
    nigdy nie udzieliłemB.pełnomocnictwa do reprezentowania mojej firmy. On bez mojej wiedzy i zgody sporządził pieczątkę firmową, ale ona różniła się od autentycznej po poszczególnych literach oznaczających skróty mojejfirmy (...)miała kropki była też mniejszego formatu ...”(k.2862). Właściwa pieczątka znajduje się na k. 677 (t. IV) i różni się od używanej przez oskarżonegoB..
W aktach sprawy w tomie XI znajduje się zestawienie 29 dowodów wypłat(...)zP.dla(...)oraz faktur (k.2296-2300) na łączną kwotę 1.735.234,50 zł. Wśród tychże dowodów wypłat(...)znajdują się 23 sztuki dowodów będących przedmiotem zarzutu opisanego w pkt III części wstępnej wyroku. Dowody wypłat(...)zostały wystawione przede wszystkim przezP. G.i w 3 przypadkach przezJ. S. (2),A. F. (1)iI.W..
Powyższe osoby zostały przesłuchane w charakterze świadków (t. IV i t. XIII). Z zeznańP. G.wynika (k.562, t. IV), że wypłacał w gotówce pieniądze w wysokości uwidocznionej w fakturach na rzecz(...)oraz dowodach wypłat, działając na polecenie prezesa(...) S.A.Zeznał (k.562), że osoba odbierająca pieniądze nie jest zobowiązana okazywać dokumentów tożsamości, jak również umieścić pieczątkę firmy.
Wypłaty pieniędzy potwierdziły takżeI.W.(k.2695, t. XIII) iA. F. (2)(k.2854-2855, t. XIII), z tym, że nie pamiętały osób odbierających pieniądze z kasy. Znamienne jest, to że w dwóch przypadkach dowody wypłaty wystawione zostały na tożsame kwoty tj. po 5.002 zł (k.2697, 2700, t. XIII).
Zeznania złożył równieżPrezes (...) S.A.wK.–M. S.(k.558-560, t. IV). Wynika z nich, że towar dofirmy (...) S.A.przywoził wyłącznie oskarżonyG. B., który sprzedał towar w imieniufirmy (...). ŚwiadekM. S.zeznał, że pieniądze były wypłacane w gotówce oskarżonemuG. B.(k.559), który odbierał pieniądze i odwoził dowody wypłat, również podpisane przezN.(k.560).
Z powyższych ustaleń wynika, że część dowodów wypłat pieniędzy z kasy(...) S.A.wO.wymienionych w pkt III części wstępnej wyroku, zawiera potwierdzenie otrzymania pieniędzy przez oskarżonegoG. B., część zaś przez oskarżonegoR. N.. W tej sytuacji, przyjęcie przez Sąd Okręgowy, że w 23 dowodach(...)podpisyR. N.zostały naniesione przez oskarżonegoG. B.– jest nieprawidłowe.
Sąd Apelacyjny uznał, że podpisy na dowodach(...)zostały naniesione przez oskarżonegoR. N.na niżej wymienionych dowodach wypłaty:

1
z dnia 31.X.2000 nr(...)(...)na kwotę 3.963,78 zł – k. 2268, t. XI;

1.1
z dnia 31.X.2000 nr(...)(...)na kwotę 43.920 zł – k. 2269, t. XI;

1.2
z dnia 13.XI.2000 nr(...)(...)na kwotę 43.920 zł – k. 2270, t. XI;

stąd też nie mogą stanowić przedmiotu przestępstwa przypisanego oskarżonemuG. B..
Pozostałe dowody(...)wymienione w pkt III części wstępnej wyroku, z uwagi na naniesioną tamże pieczątkę, którą dysponował osk.G. B.((...)zawierają podpis sfałszowany(...)przez oskarżonegoG. B..
Poza kwestionowanymi przez obrońcę oskarżonegoG. B.ustaleniami faktycznymi, pozostała jednak nie dostrzeżona przez apelującego wątpliwa – w ocenie Sądu Apelacyjnego – ocena prawna czynu opisanego w pkt III części wstępnej wyroku.
Sąd Okręgowy, nie wnikając w powyższe zagadnienie, bezkrytycznie zaakceptował, w ślad za aktem oskarżenia, iż powyższy czyn oskarżonegoG. B.wyczerpuje ustawowe znamiona przestępstwa zart. 270 § 1 k.k., polegający na podrobieniu podpisówR. N.na dowodach wpłat oznaczonych symbolem(...).
Z taką oceną nie sposób zgodzić się. Przedmiotem przestępstwa zart. 270 § 1 k.k.jest „dokument” w rozumieniu przepisuart. 115 § 14 k.k., zaś w rozpoznawanej sprawie miałby stanowić przedmiot, z którym jest związane określone prawo. Sąd Okręgowy nie określił jednak charakteru powyższego prawa, ani nie wskazał aby dowody wypłaty stanowiły, z uwagi na ich treść, o stosunku prawnym lub okoliczności mającej znaczenie prawne.
Przedmiotowe „dowody wypłaty” oparte zostały na fakturach, których numery oraz zawarte w fakturach kwoty pieniężne zostały wymienione. Zabezpieczone „dowody wypłaty” oznaczone symbolami(...), co oznacza „kasa wyda”, zawierają jedynie potwierdzenie otrzymania wymienionych w fakturach kwot pieniężnych. Nie zostało zakwestionowane, że faktycznie pieniądze zostały wydane z kasyfirmy (...) S.A.i przekazane oskarżonemuG. B., który pokwitował ich odbiór, fałszując przy tym podpisR. N.. Złożenie podpisu w rubryce „kwotę powyższą otrzymałem” nie potwierdza wskazanej w fakturze czynności cywilnoprawnej, do której faktycznie doszło, ani nie jest niezgodne z rzeczywistością. Dokument(...)posiada w obrocie cywilnoprawnym drugorzędne znaczenie, zwłaszcza dla osoby, która faktycznie pieniądze otrzymała. Zważyć należy, że to nie oskarżonyG. B.sporządzał powyższe dowód wypłaty lecz przedstawicielefirmy (...) S.A.Złożenie nieautentycznego podpisu, nie zmieniało autentyczności samego dokumentu, który wystawiony został przez pracownikafirmy (...) S.A.i dokumentował rzeczywistą, bo mającą miejsce transakcję zakupu oraz fakt wypłacenia z kasy pieniędzy i odbioru przez dostawcę towaru.
Kwestię podpisów na dowodach wypłaty wystawionych pomiędzy dostawcą i odbiorcą towaru, w ich wewnętrznym rozliczeniu nie zostały sformalizowane w przepisach, jednakże – co istotne – należy odnieść do przepisów prawnych dotyczących elementów, jakie winny zawierać faktury VAT, chociaż dowód(...)nie posiada takiego znaczenia w obrocie prawnym, jak faktura VAT.
W okresie objętym zarzutem opisanym w pkt III części wstępnej wyroku, tj. od 6 lutego 2000 roku do 28 sierpnia 2001 roku, czytelne podpisy osób uprawnionych do wystawienia i otrzymania faktury lub podpisy oraz imiona i nazwiska tych osób, były elementem, który faktura VAT co najmniej powinna zawierać, a z wymogu tego dotyczącego danych nabywcy, mogło zwolnić wyłącznie złożenie przez nabywcę pisemnego oświadczenia w którym upoważni sprzedawcę do wystawiania faktury bez podpisu osoby uprawnionej do otrzymania faktury (§ 37 ust. 1 pkt 13 i ust. 8 – obowiązujące do dnia 25 marca 2002 r. – rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 1999 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym - Dz.U. Nr 19, poz. 1245 ze zm.). W chwili orzekania przez Sąd Okręgowy, powyższy akt prawny nie obowiązywał. Aktualnie obowiązującaustawa z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usługwart. 106e ust. 1określa wymogi jakie winna spełniać faktura. Z powyższego przepisu nie wynika aby faktura powinna zawierać czytelne podpisy osób uprawnionych do wystawienia i otrzymania faktury lub podpisy oraz imiona i nazwiska tych osób.
Także w świetle obecnie już nie obowiązującego § 9 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005 roku w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 95, poz. 798 ze zm.)czytelny podpis m.in. osoby uprawnionej do otrzymania faktury lub podpis oraz imię i nazwisko takiej osoby, nie stanowią niezbędnego elementu faktury VAT.
Także Sąd Najwyższy wyraził w tej materii stanowisko, że „w sytuacji, gdy nieautentyczny podpis został złożony na fakturze VAT dokumentującej rzeczywistą transakcję pomiędzy dwoma uprawnionymi do jej przeprowadzenia podmiotami, zasadnicze znaczenie dla możliwości podpisania sprawcy występku fałszu materialnego zart. 270 § 1 k.k.ma ustalenie, czy sam fakt podania nieprawdziwych danych osoby odbierającej fakturę ma jakiekolwiek znaczenie dla jej funkcjonowania w obrocie prawnym dla pewności tego obrotu”(wyrok SN z 31.08.2007 r., V KK 39/07, Lex nr 307811).
Odnosząc powyższe poglądy prawne, a także w świetle obecnie obowiązujących przepisów, dowód wypłaty(...), dla jego ważności, nie musi zawierać podpisu zbywcy i nabywcy w sytuacji, gdy transakcja rzeczywiście miała miejsce. Jest to wewnętrzny dowód wypłacenia pieniędzy. Wobec powyższego, oskarżonyG. B.nie wyczerpał ustawowych znamion przypisanego mu przestępstwa zart. 270 § 1 k.k., stąd należało uniewinnić oskarżonego od popełnienia powyższego czynu, kosztami postępowania w tym zakresie obciążając Skarb Państwa.
Należy zauważyć, że apelacja zawiera tożsamy zarzut odwoławczy odnoszący się do pkt III wyroku, opisany w pkt 2 ii (k.5361), stąd odrębne odniesienie się do tego zarzutu jest oczywiście bezzasadne.
2.Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych Sądu I instancji, zawarty w pkt 1b apelacji nie określa wprost przedmiotu zaskarżenia, a mianowicie czy dotyczy pkt I czy II lub IV części wstępnej wyroku, jednakże z treści uzasadnienia apelacji i wniosków apelacji (w zakresie pkt II i IV apelujący wniósł o wymierzenie kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania), należy wnosić, że zarzut dotyczy przypisanego oskarżonemu czynu opisanego w pkt I części wstępnej wyroku, tak jak zarzut skonstruowany w pkt 2a ppkt i apelacji (k.5361).
Apelujący alternatywnie skonstruował zarzut rażącej niewspółmierności kary wymierzonej oskarżonemuG. B.za przypisany czyn, opisany w pkt I części wstępnej wyroku (pkt 3a apelacji).
Apelujący w uzasadnieniu apelacji (str. 3, k. 5362) podniósł, że Sąd I instancji „nie wskazał żadnych konkretnych faktur wystawianych przezfirmy (...)iU., które miałyby opisywać fikcyjne transakcje handlowe”.
Powyższe stwierdzenie pozostaje w sprzeczności z ustaleniami Sądu I instancji, dotyczącymi
    pkt II części wstępnej wyroku(apelacja dotyczy w tym zakresie rażącej niewspółmierności kary). Sąd Okręgowy na str. 17-18 wskazałfakturę nr (...), wystawionej w dniu 5 maja 2000 roku na której podpisB. B. (1)podrobił oskarżonyG. B.orazfakturę VAT nr (...)
(...)z dnia 1 czerwca 2000 roku, na której podpisR. N.podrobił oskarżonyG. B.. Dokonane w tym zakresie ustalenia Sąd I instancji oparł na podstawie wyjaśnień oskarżonegoR. N., a przede wszystkim na podstawie ekspertyzy z zakresu badań porównawczych pisma ręcznego i podpisów z dnia 5.03.2002 roku (k.387-406, t. II). Biegły jednoznacznie stwierdził, że podpisy(...)i(...)na powyższych fakturach zostały nakreślone przez oskarżonegoG. B.. Ocena prawna powyższego czynu, opisanego w pkt II, jest zbieżna z przedstawioną wyżej oceną dotyczącą pkt III części wstępnej wyroku. Odnośnie bowiemfaktury VAT nr (...)istniejący w pozycji „wystawił” podpisB. B. (1), pomimo, że został naniesiony przez oskarżonegoG. B., nie zmieniał charakteru faktury, skoro zaopatrzony był pieczątkafirmy (...)i dotyczył faktycznie przeprowadzonej transakcji (k.392, t. II). Także podpis(...)nafakturze VAT nr (...)pod pieczątkąfirmy (...)(...)., którą posługiwał się oskarżonyG. B., nie stanowił o fikcyjnym charakterze faktury, skoro sprzedającym wymieniony tamże towar (2 szt. notebook o wartości 3.420 zł brutto) byłafirma (...).E.S., zaś nabywcąU.A. S. (1), a podpis nabywcyA. S. (1)nie został podrobiony. Brak jest dowodów, że powyższa transakcja była fikcyjna, stąd należało przyjąć, że transakcja kupna-sprzedaży nastąpiła. Fikcyjność tejże transakcji nie była także przedmiotem zarzutów w akcie oskarżenia.
Z tych przyczyn, Sąd Apelacyjny uznał, uwzględniając cytowane wyżej orzecznictwo, iż oskarżonyG. B.nie popełnił zarzucanego czynu, opisanego w pkt II części wstępnej wyroku i uniewinnił oskarżonego, kosztami postępowania w tym zakresie obciążając Skarb Państwa (k.407 – koszt wykonanej ekspertyzy).
Odnosząc się do zarzutu dotyczącegopkt I części wstępnej wyroku, w zakresie innych, podrobionych przez oskarżonegoG. B.faktur wystawianych przez(...)B. B. (1)iU.– należy podnieść, że apelujący zdaje się nie dostrzegać konstrukcji prawnej powyższego zarzutu. Odnosi się bowiem ona do konstrukcji współsprawstwa oskarżonegoG. B.w zakresie przypisanego przestępstwa nie tylko zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k., ale również przestępstwa zart. 270 § 1 k.k.Byt przestępstwa zart. 286 § 1 k.k.(oszustwa dokonanego na szkodę firm leasingowych wymienionych w pkt I części wstępnej wyroku) uzależniony był od zawarcia umów leasingowych pomiędzy firmami leasingowymi, a nabywcami towaru. Poprzedzone zaś to było fikcyjnymi fakturami sprzedaży towaru przez(...),U.Salon (...)na rzec(...)R. N..Firma (...), tak jakfirma (...), fikcyjnie stawały się nabywcami nie istniejącego towaru, który przejęty miał zostać następnie w leasing przezfirmę (...),(...) sp. z o.o.wL.,(...) S.A.wP.,(...) S.A.– w zakresie umów wymienionych w pkt I części wstępnej wyroku. W sytuacji zaś rzekomego nabycia towaru przezfirmę (...)oraz(...)A. L., niezbędnym było posiadanie dowodu nabycia powyższego towaru w postaci faktur VAT przez leasingobiorców(...) sp. z o.o.,R. M. (1)(...),(...) sp. z o.o.Wystawcą faktur VAT, jako rzekomy sprzedawca, byłyfirmy (...)iU.A. S. (1). Każdą zatem czynność w postaci zawarcia umowy leasingowej poprzedzało wystawienie fikcyjnej faktury VAT na rzecz rzekomego nabywcy towaru będącego przedmiotem leasingu.
Sąd Okręgowy, akceptując konstrukcję prawną czynu opisanego w pkt I części wstępnej wyroku, ograniczył treść zarzutu do sformułowania„... poprzez wystawienie w imieniufirmy (...)iU.fikcyjnych faktur sprzedaży w/w leasingobiorcom ...”,nie wymieniając poszczególnych faktur. W treści powyższego zarzutu zasadnie wskazał natomiast 10 umów leasingowych – co stanowiło istotę czynu zarzucanego w pkt I części wstępnej wyroku. Sąd przyjął zatem, że w każdym przypadku, faktura VAT dotycząca nabycia sprzętu komputerowego przezfirmę (...)była fikcyjna, co odpowiadało rzeczywistemu stanowi rzeczy. Nie wymienienie w treści zarzutu oraz w uzasadnieniu wyroku poszczególnych – w ilości 10 sztuk - fikcyjnych faktur było uchybieniem, jednakże zebrany materiał dowodowy, powyższe uchybienie konwaliduje.
Zważyć należy, że obrońca oskarżonego nie zakwestionował fikcyjności faktur VAT lecz ograniczył się do zarzutu ich nie wymienienia w uzasadnieniu wyroku. Powyższe uchybienie – w ocenie Sądu Apelacyjnego – nie miało jednak wpływu na treść wyroku Sądu I instancji.
Udział oskarżonegoG. B.w przestępczym procederze został ustalony przez Sąd Okręgowy na podstawie zabezpieczonych dowodów w postaci faktur VAT, umów leasingowych, a przede wszystkim wyjaśnień oskarżonegoR. N.. Tenże oskarżony w sposób szczegółowy opisał mechanizm działania i rolę poszczególnych oskarżonych w procederze. Sąd I instancji dokonał przekonywającej i opartej na innych dowodach zebranych w sprawie, oceny dowodu w postaci wyjasnień oskarżonegoN.(str. 46-47 uzasadnienia wyroku). Powyższej oceny nie sposób uznać za przekraczającą granice wyznaczone przepisemart. 7 k.p.k.Apelujący nie wykazał aby ustalenia Sądu I instancji, oparte na tymże dowodzie były wadliwe. Zebrana obszerna dokumentacja potwierdziła wiarygodność wyjaśnień oskarżonegoR. N., co w konsekwencji powodowało, że wersja przedstawiona przez oskarżonegoG. B.– co do braku jego winy – stała się niewiarygodna. Ustalony proceder, sprowadzający się do doprowadzenia firm leasingowych do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości, znajduje jednoznaczne wsparcie w zebranym materiale dowodowym. Współpraca oskarżonegoG. B.zfirmą (...)jest oczywista, w świetle chociażby wyjaśnień oskarżonegoR. N., które Sąd Okręgowy uznał za wiarygodne. Nie budziło wątpliwości Sądu I instancji również i to, że oskarżonyG. B.ściśle współpracował zfirmą (...), o czym wyjaśniał oskarżonyR. N.. Także z bazy danychU.wynika, że systematycznie wypłacane były pieniądze do rąk osoby zapisanej jako(...), bez wystawiania faktur, które w innych wypadkach zawsze wypisywano. Ponadto na szeregu fakturach wystawianych przezfirmę (...), jako osoba upoważniona, podpisywał się oskarżonyG. B.. On również – co wynika z zeznań pracownikówP.oraz(...)reprezentował interesyfirmy (...)przy zawieranych transakcjach.
Wystawianie faktur przez oskarżonegoP. J.– pracownikaU.– nie wyłącza odpowiedzialności karnej oskarżonegoG. B.. W świetle wyjaśnień oskarżonegoP. J.– oczywistym staje się rola oskarżonegoG. B.w przestępczym procederze.
Twierdzenia apelującego zawarte w uzasadnieniu apelacji, iż materiał dowodowy „nie daje podstaw do przyjęcia, że przedmioty te nie istniały w chwili zawierania poszczególnych umów leasingu i nie zostały dostarczone leasingobiorcom ...”(str. 3 apelacji, k. 5362), pozostaje w oczywistej opozycji z zebranym materiałem dowodowym, a w szczególności z dokumentacją księgową, ekspertyzami pisma zamieszczonego na fakturach, czy też wyjaśnieniami oskarżonegoR. N..
Sąd Apelacyjny nie znalazł podstaw do zakwestionowania ustaleń faktycznych dokonanych przez Sąd Okręgowy w odniesieniu do czynu opisanego w pkt I części wstępnej wyroku.
Zarzut rażącej niewspółmierności wymierzonej w pkt I części dyspozytywnej kary 3 lat pozbawienia wolności, również nie został uwzględniony. Sąd I instancji na str. 70 pisemnego uzasadnienia wyroku przedstawił okoliczności obciążające, nie znajdując okoliczności łagodzących. Sąd Apelacyjny stanowisko Sądu I instancji zaakceptował. Zmiana w tym zakresie mogłaby nastąpić, w sytuacji gdyby oskarżony chociażby podjął działania zmierzające do wyrównania szkody. Takiej postawy oskarżony jednak nie wykazał. Znaczna wartość przedmiotu oszustwa, przewyższająca ponad dwukrotnie minimum wynoszące 200.000 zł dla ustalenia kryterium decydującego o kwalifikowanym typie czynu zabronionego, przekonuje również o celowości wymierzenia kary pozbawienia wolności w bezwzględnej jej postaci.
3.Apelujący nie skonstruował zarzutu rażącej niewspółmierności kar jednostkowych zawartych w pkt II i IV części rozstrzygającej, jednakże wnosił o wymierzenie kar jednostkowych, wymienionych w pkt II i IV części dyspozytywnej wyroku przy zastosowaniu warunkowego zawieszenia ich wykonania.
Wobec zmiany wyroku Sądu I instancji poprzez uniewinnienie oskarżonego od popełnienia czynu opisanego w pkt II, apelacja jest bezprzedmiotowa. Natomiast w odniesieniu do pkt IV części dyspozytywnej wyroku, apelujący nie zakwestionował sprawstwa oskarżonegoG. B., gdyż apelujący wywiódł apelację, zakreślając jej zakres wyłącznie co do wymierzonej kary jednostkowej roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności zart. 270 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.
Sąd Apelacyjny dostrzegł jednak, że zarzut zawarty w pkt IV części wstępnej wyroku, w całości zaakceptowany przez Sąd Okręgowyw pkt IV części dyspozytywnej wyrokuwinien podlegać szerszej kontroli odwoławczej, niż wynikałoby to z ram zaskarżenia zawartych w apelacji obrońcy oskarżonego.
Mianowicie należy dostrzec, że w pierwszej części zarzutu, określonego ramami czasowymi od dnia 5 grudnia 2000 roku do dnia 31 lipca 2001 roku, oskarżonemuG. B.zarzucono, a następnie przypisano podrobienie podpisówR. N.w fakturach VAT, w rubryce „potwierdzenie odbioru faktury”. Dotyczy to faktur VAT, w których wystawcą byłafirma (...), zaś nabywcami były firmy:
-(...)– 9 faktur,
-(...)– 19 faktur,
-(...)– 3 faktury,
-(...)– 33 faktury,
-(...) S.C.– 1 faktura,
-(...)– 1 faktura,
-(...)– 1 faktura,
-(...)– 1 faktura,
-(...) S.A.– 1 faktura,
-(...) S.C.– 163 faktury.
Powyższe faktury stanowiły przedmiot ekspertyzy z zakresu badań porównawczych pisma ręcznego i podpisów (k.3042-3052, t. XV).
Z treści powyższej ekspertyzy wynika, że (pkt 1 opinii, k. 3042, t. XV) „podpisy czytelne o brzmieniu(...)((...)), a także podpisy częściowo czytelne odnoszące się doR. N.widniejące w poz. „wystawił”, „potwierdzenie odbioru faktury” zostały nakreślone przezG. B.(k.3053, t. XV).
Z treści zarzutu zawartego w pkt IV części wstępnej wyroku wynika, że oskarżonemuG. B.prokurator zarzucił jedyniepodrobienie podpisówR. N.w rubryce „potwierdzenie odbioru faktury”, nie zaś podrobienie faktury poprzez podrobienie podpisówR. N.w rubryce „wystawił”. Prokurator zawęził zatem zakres zarzutu do złożenia podpisów przez oskarżonegoG. B.w powyższej rubryce, co nie stanowi przestępstwa, z przyczyn wyżej opisanych. Nie zarzucił natomiast prokurator podrobienia podpisów w rubryce „wystawił” przez oskarżonegoG. B., co wynika z przedstawionej ekspertyzy. Podrobienie podpisuR. N.w rubryce „potwierdzenie odbioru faktury” nie stanowi przestępstwa zart. 270 § 1 k.k.– z przyczyn przedstawionych wyżej w niniejszym uzasadnieniu. Sąd Apelacyjny, wobec zaskarżenia wyroku Sądu I instancji na korzyść oskarżonego, zgodnie zart. 434 § 1 k.p.k., nie jest uprawniony do zmiany zaskarżonego wyroku na niekorzyść oskarżonego poprzez przyjęcie, że oskarżonyG. B.wystawił powyższe faktury VAT. Z tych względów Sąd Apelacyjny wyeliminował z opisu czynu jako przedmiot przestępstwa, faktury wystawione przez(...)na rzecz w/w nabywców.
Zważyć należy, że przedmiotem ustaleń Sądu Okręgowego nie było to, czy faktycznie transakcje, udokumentowane fakturami, zaistniały. Sąd I instancji ograniczył się jedynie do bezkrytycznego zaakceptowania zarzutu opisanego w pkt IV, bez wnikania, czy transakcje były rzeczywiste.
O tym, że wystawione faktury VAT na towar, którego dostawcą byłafirma (...), dotyczyły rzeczywistych transakcji przekonują następujące dowody:
a) wystawca(...)– nabywca(...)(33 faktury), tom V, k. 780-782 – zeznaniaG. H. (2)– współwłaściciela(...), który potwierdził transakcje z(...), którą to firmę reprezentował oskarżonyG. B.. Świadek uważał, że posiada on pełnomocnictwo(...), zaś towar został faktycznie dostarczony, zaś podwójne faktury zawierające tę samą datę ich wystawienia wytłumaczył tym, że przy dostawie mogła powstać nieścisłość i faktura była poprawiana;
b) wystawca(...)– nabywca(...) s.c.(163 faktury), t. V, k. 830-862 – protokół badania dokumentów i ewidencji Urzędu Kontroli Skarbowej wK., przeprowadzonej od 9.IV.2002 roku do 14.V.2002 roku, której przedmiotem była prawidłowość przeprowadzonych transakcji gospodarczych zfirmą (...)za okres 2000 roku i 2001 roku. Stwierdzono, że w 2001 roku zakupiony towar zfirmy (...)ujęto w ewidencji księgowej i w całości przyjęto na stan magazynowyspółki (...). Zakupiony towarspółka (...)zaksięgowała, wartość brutto wynosiła 1.643.431,07 zł, wartość netto 1.347.074,65 zł, podatek VAT – 296.356,42 zl. Współce (...) S.A.wK.sprawdzono wszystkie otrzymane za rok 2001 faktury VAT zfirmy (...)weW..Spółka (...)posiadała pisemne upoważnienie dlaG. B.wystawione przez(...)do reprezentowania firmy, wystawiania i odbioru faktur VAT oraz wydawania i odbioru towaru i gotówki – wystawione z datą 1.XII.2000 roku – k. 861.
Sąd Apelacyjny, w ramach kontroli odwoławczej, uznał, że zarzut zawarty w pkt IV zasługuje na uwzględnienie w zakresie czynu przestępczego oskarżonegoG. B., polegający na podrobieniu faktur VAT w których wystawcą byłafirma (...)– nabywcą(...). Dotyczy to 5 faktur wymienionych w zarzucie opisanym w pkt IV. Faktury znajdują się w tomie V akt, k. 813-817, w których pieczątka(...)nie jest oryginalna, na 3 fakturach jest podpisR. N.jako osoby upoważnionej do otrzymania faktury, w pozostałych brak jest podpisu. Z wyjaśnień oskarżonegoR. N.(tom XV, k. 2927) wynika, że nie wystawiał on okazanych mu faktur, a jego podpis jest sfałszowany, podobnie jak pieczątka.
Sąd Apelacyjny uznał również, że podrobione zostały przez oskarżonegoG. B.faktury VAT, których rzekomym wystawcą byłafirma (...), nabywcą zaśfirma (...).
Dotyczy tofaktur VAT: nr (...)z dnia 5.01.2001 r.,
nr(...)z dnia 15.01.2001 r.,
nr(...)z dnia 26.01.2001 r.,
wypełnionych przez oskarżonegoG. B.pismem ręcznym wraz z podrobionymi podpisami o brzmieniu(...)i(...)w pozycjach „imię i nazwisko osoby uprawnionej do otrzymania faktury”. Dowodem podrobienia tychże faktur jest cyt. wyżej ekspertyza pisma ręcznego (k. 3053, t. XV). Czyn ten, w tym zakresie, stanowi przestępstwo zart. 270 § 1 k.k.Sąd Apelacyjny obniżył karę wymierzoną oskarżonemuG. B.za powyższe przestępstwo po dokonaniu zmiany w zakresie czynu do 6 miesięcy pozbawienia wolności.
Nie znajdując podstaw do dalszego uwzględnienia apelacji, Sąd Apelacyjny w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymał w mocy wobec oskarżonegoG. B.(pkt VIII części dyspozytywnej wyroku).
Sąd Apelacyjny, wobec utraty mocy kary łącznej pozbawienia wolności orzeczonej w pkt V części dyspozytywnej, orzekł nową karę łączną, stosując tożsamą zasadę całkowitej absorpcji, wymierzając karę łączną 3 lat pozbawienia wolności. Zbieżność przedmiotowa i czasowa popełnionych przestępstw, w pełni uzasadniała przyjęcie powyższej zasady. Sąd Apelacyjny nie znalazł podstaw do złagodzenia kary jednostkowej 3 lat pozbawienia wolności oraz kary łącznej w tej samej wysokości wobec wysokiego stopnia winy oskarżonego, nie podjęcia nawet próby wyrównania szkody.
Z tych względów orzeczono jak w części rozstrzygającej niniejszego wyroku.
Odnośnie apelacji obrońcy oskarżonegoA. S. (1)i apelacji prokuratora.
Zarzut zawarty w pkt I ppkt 1 apelacji obrońcy oskarżonego polegał na wykazaniu dowolnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego dokonanej przez Sąd I instancji, co w konsekwencji skutkowało ustaleniem sprawstwa oskarżonego w zakresie przypisanego mu przestępstwa w pkt V części dyspozytywnej wyroku. Obrońca wskazywał, że oskarżony „nie miał świadomości istnienia przestępczego procederu w firmie jedynie zarejestrowanej na jego nazwisko”(str. 2 apelacji, k. 5381).
Sąd Okręgowy dokonując oceny dowodów, a w szczególności wyjaśnień oskarżonegoA. S. (1), przedstawił powyższą ocenę na str. 52 pisemnego uzasadnienia zaskarżonego wyroku (k. 5343 verte).
Sąd Okręgowy wskazał tamże, że działaniamifirmy (...)kierował oskarżonyG. B., „częstokroć podając się zaA. S. (1)i to on podejmował strategiczne decyzje dotyczące udziału tej firmy w procederze przestępczym ...”.Sąd I instancji przyjął, iż pomimo wiodącej roli oskarżonegoG. B., fakt ten „nie zwalnia z odpowiedzialnościA. S. (1), który w pełni zdawał sobie sprawę z działalności, w której jego firma brała udział ...”(str. 52 pisemnego uzasadnienia wyroku). Sąd Okręgowy powyższą ocenę wywiódł jedynie z tego, że „oskarżony jest osobą dorosłą, wykształconą, w pełni zdrową i poczytalną, zatem nie jest możliwe przyjęcie, że założył firmę na swoje nazwisko, której działaniem kierowałG. B., a on nie interesował się przedmiotem tej działalności i zakładał, że wszystko przebiega zgodnie z prawem ...”(str. 52 pisemnego uzasadnienia wyroku). Sąd I instancji dodatkowo poparł swoje stanowisko tym, że oskarżonyA. S. (1)często przyjeżdżał do siedziby swojej firmy.
Sąd Apelacyjny uznał, iż ocena dowodów w zakresie ustalenia sprawstwa oskarżonegoA. S. (1), przekroczyła granice oceny swobodnej, wyznaczonej przepisemart. 7 k.p.k.Nie sposób jest bowiem ustalić sprawstwa oskarżonegoA. S. (1)w oparciu o jego wiek, wykształcenie, czy też sytuację zdrowotną i jego poczytalność. To zaś – według Sądu I instancji – miałoby przemawiać za świadomością oskarżonego w zakresie istniejącego przestępczego procederu wfirmie (...). Miałby czynnie uczestniczyć, w charakterze współsprawcy przestępstwa oszustwa i fałszerstwa dokumentów. Sąd I instancji wprawdzie odwołał się do zeznań świadków:A. S. (3),A. N.orazR. M. (2), z których miałoby wynikać, że oskarżeniG. B.iA. S. (1)„rozmawiali ze sobą, bo mieli wspólny temat dotyczący prowadzenia firmy”(str. 52 uzasadnienia wyroku). Rozmowy oskarżonych nie mogą stanowić dowodu w zakresie istniejącego między nimi porozumienia, czego w istocie Sąd I instancji nie ustalił. Sąd Okręgowy w sposób całkowicie wybiórczy potraktował zeznania powyższych świadków, poprzestając na ogólnikowym stwierdzeniu co do przeprowadzonych rozmów między w/w oskarżonymi. To zaś jest bezsporne i zrozumiałe, że oskarżeni rozmawiali ze sobą, ale nie przekonuje o wspólnym porozumieniu co do popełnienia przestępstwa i określenia roli każdego z nich.
Sąd Okręgowy pominął, iż świadekA. S. (3)– pracownik(...)R. N.zeznał m.innymi:„...S.według mnie na pewno nie orientował się co się dzieje w firmie ...”.Zeznał także, że posiadał wiedzę, iż oskarżonyG. B.wybierał duże kwoty pieniędzy z kontafirmy (...). Dodał także„...S.nie przejawiał w firmie jakiejś wiedzy na temat obrotów w firmie ...”(tom IV, k. 601).
Także powoływany przez Sąd I instancji świadekA. S. (3)– zeznał (tom V, k. 966), że oskarżonegoB.początkowo uważał za szefaU., skoro przedstawiał się przez telefon jakoS., który także pobierał pieniądze z kasy firmy, często też oskarżonyB.wręczał pieniądze świadkowiM.(pseudonim (...)). OskarżonegoS., świadek widział w firmie przeciętnie raz w tygodniu.
Sąd Okręgowy pominął, dokonując oceny dowodów, zeznaniaA. K.– pracownikaU., który zeznał:„... wyglądało to tak jakbyB.zarządzałfirmą (...), aS.nie wtrącał się w zarządzanie tej firmy.B.brał pieniądze z kasyU., były to kwoty 2.000 zł, 5.000 zł, 8.000 zł.S.nie wtrącał się do kasy firmy. Widać było, żeM.R.zainwestował wfirmę (...), nawet mówił, że to jego firma, że to jego pieniądze, aS.iB.nie sprzeciwiali się temu. Widziałem kilkakrotnie jakB.dawał pieniądzeM., za co nie wiem ...”(tom V, k. 965). Zeznał również: „... odniosłem wrażenie, żeB.niejako zarządza firmą za przyzwoleniemS....”(tom V, k. 968 verte). Ponadto zeznał, żeM.mówił świadkowi, że firma jest jego, on w nią zainwestował pieniądze. ŚwiadekR. M. (2)potwierdził (tom VI, k. 1014), że pożyczył oskarżonemuS.15.000 zł na zorganizowaniefirmy (...).
Sąd Okręgowy wprawdzie dokonał ustaleń faktycznych również na podstawie wyjaśnień oskarżonegoR. N., jednakże w zakresie odpowiedzialności oskarżonegoA. S. (1)pominął jego wyjaśnienia złożone w postępowaniu przygotowawczym (tom V, k. 946). Wówczas zeznał„....B.według mnie rządziłfirmą (...), ponieważ zauważyłem, że podpisuje dokumenty zaA. S. (1)i przy odbieraniu telefonów posługuje się, przedstawia się jakoA. S. (1)...”.Wyjaśnił także (t. V, k. 948), że pieniądze z konta wybierałK.iJ., nie wybierałB.ale jemu pieniądze przekazywano. Potwierdził to również oskarżonyA. S.(tom V, k. 959).
OskarżonyR. N.wyjaśnił podczas przesłuchania przez prokuratora: „...S.był właścicielem firmy, ale takim na papierze, na niego firma tylko figurował. Pieniądze na jej założenie dał <<G.>>, faktycznie zaś nią rządziłB....”(tom XIV, k. 2863).
W świetle powyższych dowodów, ogólnikowe twierdzenia Sądu I instancji co do winy oskarżonegoA. S. (1), pozostają bez solidnego wsparcia w materiale dowodowym.
Szczegółowa analiza faktów i dowodów zebranych w sprawie pozwala na dokonanie odmiennych ustaleń, wynikających z zebranego materiału dowodowego, pominiętych przez Sąd I instancji, a mianowicie:
1. Istotnym elementem dla ustalenia współsprawstwa oskarżonegoA. S. (1)jest świadomość oskarżonego co do jego udziału w przestępczej działalności w ramachfirmy (...). Z żadnego dowodu nie sposób jest wywieść, iż oskarżonyA. S. (1)posiadał świadomość i wiedzę na ten temat. Należało ponadto wykazać, że poza świadomością co do tego procederu, oskarżony akceptował działania innych osób i podejmował czynności zmierzające do realizacji przestępczego celu.
Przypomnieć należy, żewspółsprawstwemjest oparte na porozumieniu wspólne wykonanie czynu zabronionego, charakteryzujące się odegraniemistotnej roli w procesie realizacji ustawowych znamion czynu zabronionego po stronie każdego ze wspólników.Współsprawcą będzie zarówno osoba, która w porozumieniu z inną realizuje całość lub część znamion czynu zabronionego,jak i taka osoba, która wprawdzie nie wykonuje czynności odpowiadającej znamieniu czasownikowemu danego czynu zabronionego, ale której zachowanie się – uzgodnione ze wspólnikami – stanowi istotny wkład w realizację wspólnego przestępczego zamiaru(A. Wąsek: Kodeks karny, Komentarz, tom I, str. 248-251).
Postępowanie dowodowe w przedmiotowej sprawie nie wykazało aby istniało pomiędzy oskarżonymA. S. (1)porozumienie ze współoskarżonymi w zakresie realizacji ustawowych znamion przestępstwa. Fakt, iż tenże oskarżony był właścicielemfirmy (...)nie jest tożsamy z akceptacją i pełną świadomością tego, że inne osoby pracujące w firmie dokonują przestępstw „na własny rachunek”. Zwłaszcza, iż bezspornie wiodącą rolę w tym procederze pełnił oskarżonyG. B..
2.W toku postępowania bezspornie ustalono, że oskarżonyA. S. (1)nie podpisał ani nie wystawił jakiejkolwiek faktury, na podstawie której zawierano następnie umowy leasingowe. OskarżonyA. S. (1)nie kontaktował się z oskarżonymA. L.– pośredniczącym w zawieraniu umów leasingowych, ani z oskarżonymR. N.– leasingobiorcą, w ramach działalności(...), ani też nie uczestniczył w rozmowach z przedstawicielami firm leasingowych na temat zawieranych umów.
Wprawdzie w orzecznictwie Sądu Najwyższego wskazuje się (por. postanowienie z dnia 1.03.2005 r., III KK 208/04),że dla przyjęcia współsprawstwa nie jest konieczne, aby każda osoba działająca w porozumieniu realizowała osobiście znamiona czynu zabronionego, gdyż wystarczy, że osoba taka działaw ramach uzgodnionego podziału ról,umożliwiając innemu sprawcy wykonanie czynu, to jednak w rozpoznawanej sprawie powyższy element nie występował. Brak jest bowiem dowodu wskazującego na uczestnictwo oskarżonegoA. S. (1)w podziale ról, z przyczyn wyżej wskazanych. Nie ustalono aby oskarżonyA. S. (1)wykonał czynności, które stanowiłybyistotny wkładwe wspólne przedsięwzięcie. Takim wkładem nie jest to, że był właścicielem firmy, przy braku jego świadomości co do przestępczych działań innych osób.
3.W ramach działalnościfirmy (...)dokonywano szereg transakcji kupna-sprzedaży sprzętu komputerowego, zaś przestępcza działalność zwłaszcza oskarżonegoG. B., była jedynie częścią tej działalności, a nie jej istotnym elementem. Stąd mogła zostać nie dostrzeżona przez oskarżonegoA. S. (1). Tenże oskarżony nie ułatwił innych osobom – bezpośrednim sprawcom – realizację wspólnie zamierzonego celu, skoro nie wykazano aby istniał „wspólnie zamierzony cel”. Nie ustalono również aby oskarżonyA. S. (1)wykonał czynności, które stanowiłyby istotny wkład we wspólne przedsięwzięcie(por. wyrok SN z 29.06.2006 r., V KK 391/05, OSNKW 2006/1/1289).
Brak jest także dowodów, które pozwoliłyby przyjąć, że oskarżonyA. S. (1)popełnił przestępstwo w postaci pomocnictwa dla realizacji czynu zabronionego, z uwagi na brak świadomości co do tego, iż inne osoby taki czyn zamierzają zrealizować.
4.Postępowanie dowodowe nie wykazało również aby oskarżonyA. S. (1)uzyskał jakąkolwiek korzyść majątkową z powyższej działalności. Niewątpliwie firmy leasingowe przekazywały pieniądze, na rzeczU.w formie przelewów bankowych. Z zeznań cytowanych wyżej świadków wynika, że z kasy firmy pieniądze pobierał oskarżonyG. B.w formie gotówkowej, zaś brak jest dowodów aby oskarżonyA. S. (1)wypłacał z kasy gotówkę lub pobierał pieniądze z konta bankowego firmy lub też aby czyniła to inna osoba, a następnie przekazywała pieniądze oskarżonemuA. S. (1). W interesie oskarżonegoG. B.nie leżało ujawnienie tej działalności, gdyż wówczas musiałby w podziale zysku uczestniczyć również oskarżonyA. S..
Wobec powyższych stwierdzeń, Sąd Apelacyjny uznał, iż istniejące wątpliwości, których nie usunięto nawet podczas długotrwałego postępowania, nie pozwalają w sposób nie budzący wątpliwości przypisać oskarżonemuA. S. (1)sprawstwa w zakresie czynu przypisanego w pkt VI części dyspozytywnej wyroku.
Z tych względów zmieniając wyrok wobec oskarżonegoA. S. (1)– uniewinnił go od popełnienia zarzucanego czynu, kosztami postępowania w tej części obciążając Skarbu Państwa –art. 632 pkt 2 k.p.k.
Wobec powyższego orzeczenia, apelacja prokuratura okazała się bezprzedmiotowa.
Odnośnie apelacji obrońcy oskarżonegoA. L.i prokuratora.
Zarzut zawarty w apelacji obrońcy oskarżonegoA. L., oparty o przepisart. 438 pkt 3 k.p.k., kwestionujący zasadność ustaleń faktycznych odnoszących się do pkt VI i VII części wstępnej wyroku – okazał się niezasadny.
Sąd Okręgowy dokonał ustaleń dotyczących pkt VI części wstępnej wyroku (str. 19-20 pisemnego uzasadnienia wyroku, k. 5327-5327 verte oraz ustaleń dotyczących pkt VII części wstępnej wyroku str. 21-22 verte pisemnego uzasadnienia wyroku, k. 5328-5328 verte), wskazując tamże dowody, na podstawie których dokonał ustaleń, stanowiących podstawę przyjętego sprawstwa oskarżonegoA. L., co zakwestionował obrońca oskarżonego. Odnośnie pkt VI części wstępnej wyroku, w uzasadnieniu apelacji obrońca podniósł (str. 3-4 apelacji), iż oskarżony nie był właścicielem podmiotu o nazwie(...) sp. z o.o.z/s weW., będąc wspólnikiem spółki oraz prezesem spółki do dnia 28 lipca 2000 roku. Obrońca nie kwestionował zawarcia przez oskarżonego w imieniuspółki (...)dwóch umów leasingowych w dniach 30 maja 2000 r. nr(...)z(...)L.oraz 31 lipca 2000 r. nr(...)zH. L.na zakup sprzętu komputerowego o łącznej wartości 97.121,70 zł odfirmy (...). Jakkolwiek należy zgodzić się z obrońcą, co do tego, że oskarżony nie był właścicielem spółki lecz jej udziałowcem, to jednak bezspornym pozostaje fakt zawarcia powyższych umów przez oskarżonego. W maju 2000 roku, oskarżonyA. L.wszedł w porozumieniu z oskarżonymG. B.odnośnie pierwszej z umów, tj. nr(...). Przedmiot leasingu w postaci sprzętu komputerowego w rzeczywistości nie istniał (wartość 59.822,70 zł(), zaś oskarżonyG. B.wystawił fikcyjną fakturę, otrzymując od leasingodawcy tj.(...) sp. z o.o.wL.kwotę zakupu, zaś leasingobiorcą byłafirma (...), płacąc jedynie pierwszą ratę leasingową.
W krótkim okresie czasu od poprzedniej transakcji, dokonano w podobny sposób drugiego działania, tj. w dniu 31 lipca 2000 roku oskarżonyA. L.reprezentującfirmę (...)zawarłumowę nr (...)z innym leasingodawcą– (...), której przedmiotem był rzekomo nabyty sprzęt komputerowy o wartości 37.299,00 zł odfirmy (...), na podstawie faktury wystawionej w dniu 21 sierpnia 2000 roku. Żadnej raty oskarżonyA. L.nie zapłacił poza ratą inicjalną, stanowiącą 30 % wartości przedmiotu leasingu. Bez znaczenia pozostaje fakt, że przed zapłaceniem pierwszej raty, oskarżony nie był już Prezesem Zarządu(...) spółka z o.o., skoro już w czasie zawierania tejże umowy miał świadomość fikcyjnego jej charakteru oraz wiedział, że raty w przyszłości nie będą spłacane.
Odnośnie sprawstwa oskarżonego w zakresie przypisanego przestępstwa, opisanego w pkt VII części wstępnej wyroku, obrońca również nie kwestionował, iż opisane w pkt VII wyroku, umowy zostały zawarte. Jednakże zakwestionował udział w ich zawieraniu oskarżonegoA. L., mający polegać na współsprawstwie w dokonanym oszustwie na szkodę(...) Funduszu (...)i w jednym przypadku na szkodę(...). W zawieraniu tychże umów oskarżonyA. L.nie był stroną, gdyż pośredniczył w ich zawieraniu. Stroną natomiast był leasingobiorca –firma (...)reprezentowana formalnie przez oskarżonegoR. N.. Tymczasem firmą sprzedającą nie istniejącego towaru była w każdym przypadkufirma (...), zaś nabywcą rzekomego towaru byłafirma (...). Otrzymane pieniądze z firm leasingowych przezG. B.– jakofirma (...), zaliczane były na poczet zadłużenia(...)wobecU., zaśR. N.miał spłacać raty leasingowe.
Apelujący wprawdzie zasadnie podniósł w uzasadnieniu apelacji (str. 5, k. 5370), że Sąd Okręgowy nie określił „jakich podstępnych zabiegów dopuścił się oskarżonyA. L....”,skoro nie reprezentował przy zawieraniu umów lesingobiorcy, jak również ni dokonywał żadnych czynności w imieniu leasingodawcy. Brak dowodów aby przyjąć, że przygotowywał jakiekolwiek dokumenty związane z zawartymi umowami.
OskarżonyA. L.występował jednak w charakterze pośrednika finansowego i w istocie reprezentował interes leasingobiorcy, którym w każdym przypadku byłafirma (...), zaś rzekomym zbywcą towaru, w każdym przypadku byłafirma (...). O tym, że oskarżonyA. L.posiadał świadomość fikcyjności umów leasingowych przekonują krótkie odstępy czasowe zawieranych umów, tożsamość stron, a przede wszystkim ilość towaru, którego nigdy nie widział, pomimo jego ścisłych związków z oskarżonymG. B., który był inicjatorem zawierania umów pomiędzy tymi samymi stronami. W tym zakresie Sąd Okręgowy dokonał przekonywającej oceny dowodów (str. 51-52 pisemnego uzasadnienia wyroku), wskazując przede wszystkim na to, że nie tylko doskonale orientował się w działalności oskarżonegoG. B., ale również miał świadomość, że kondycja finansowa(...)nie pozwoli na spłatę znacznego zadłużenia powstałego w krótkim czasie na rzecz firm leasingowych, skoro zdolność kredytowa(...)została sztucznie wykreowana.
Apelujący nie wskazał argumentów, które dawałyby podstawę do skutecznego zakwestionowania ustaleń faktycznych Sądu I instancji w odniesieniu do czynów opisanych w pkt VI i VII części wstępnej wyroku, przypisanych oskarżonemuA. L., stąd apelacja obrońcy oskarżonego nie została uwzględniona.
Sąd Apelacyjny uwzględnił apelację prokuratora, zasadnie wskazującą na uchybienie Sądu Okręgowego, w odniesieniu do pkt VII części wstępnej wyroku. Sąd Okręgowy w pkt VIII części dyspozytywnej przypisując oskarżonemuA. L.przestępstwo zart. 286 § 1 k.k.wprawdzie wyeliminował z podstawy wymiaru kary i skazania przepisart. 294 § 1 k.k., jednakże nie wyeliminował z opisu czynu w pkt VII części wstępnej wyroku sformułowania „znacznej wartości” odnoszącej się do przedmiotu oszustwa w wysokości 172.158,01 zł, który aktualnie nie stanowi mienia znacznej wartości.
Sąd Apelacyjny uwzględnił apelację prokuratora w zakresie zarzutu rażącej niewspółmierności kary poprzez nie orzeczenie kar jednostkowych grzywien i orzekł:

a
za przypisany w pkt VII części dyspozytywnej wyroku czyn – na podstawieart. 33 §2 i § 3 k.k.karę grzywny 40 stawek dziennych po 50 zł za każdą stawkę,

b
za przypisany w pkt VIII części dyspozytywnej wyroku czyn – na podstawieart. 33 § 2 i § 3 k.k.karę grzywny 40 stawek dziennych po 50 zł za każdą stawkę,

c
na podstawieart. 85§art. 86 § 1 i 2 k.k.orzekł karę łączną grzywny 50 stawek dziennych po 50 zł za każdą stawkę.

Orzekając powyższe kary jednostkowe i karę łączną grzywny, Sąd Apelacyjny uwzględnił stopień winy oskarżonego oraz korzyść osiągniętą z przestępstwa, również przez inną osobę oraz możliwości finansowe oskarżonegoA. L.
Sąd Apelacyjny uwzględnił apelację obrońcy oskarżonego i skrócił okres próby związany z warunkowym zawieszeniem wykonania kary pozbawienia wolności do 3 lat, uwzględniając długotrwałość toczącego się postępowania w sprawie w takcie którego oskarżony nie wszedł ponownie w kolizję z prawem.
Sąd Apelacyjny zmienił opis przypisanego oskarżonemu przestępstwa w pkt VI części wstępnej, zastępując określenie „będąc właścicielem” określeniem „będąc wspólnikiem”, co wynika z wyciągu Sądu Rejonowego Wrocław-Fabryczna VI Wydział Gospodarczy Rejestrowy – t. I, k. 155.
W pozostałym zakresie zaskarżony wyrok wobec tegoż oskarżonego utrzymano w mocy.
Odnośnie apelacji prokuratora wobec oskarżonegoR. N..
Apelacja prokuratora zarzucającą rażącą niewspółmierność kary poprzez nie orzeczenie kary grzywny wobec oskarżonegoR. N.– została uwzględniona.
W ocenie Sądu Apelacyjnego, wymierzając oskarżonemu karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, Sąd I instancji nie w pełni zrealizował dyrektywy wymiaru kary wynikające zart. 53 k.k., ze szczególnym uwzględnieniem stopnia winy oskarżonego. Udział i rola oskarżonegoR. N.była istotna w przestępczym procederze, stąd też zasadnie podniósł prokurator w uzasadnieniu apelacji, że wymierzona oskarżonemu kara w jej postaci, pozbawiona jest jakiegokolwiek waloru odczuwalnej dolegliwości, a tym samym nie osiągnie zamierzonego celu. Działanie oskarżonego nacechowane było chęcią osiągnięcia korzyści majątkowej dla siebie i innych osób, co nie nastąpiłoby bez jego udziału. Wobec tego, Sąd Apelacyjny podzielił zarzut prokuratora i uznał, iż cele kary wobec oskarżonego zostaną spełnione w sytuacji orzeczenia – na podstawieart. 33 § 2 i § 3 k.k., ponadto kary grzywny w wysokości 30 stawek dziennych, przyjmując wartość jednej stawki 20 zł.
Z tych przyczyn Sąd Apelacyjny zmienił zaskarżony wyrok w zakresie kary w odniesieniu do oskarżonegoR. N.orzekając, obok wymierzonej kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, również karę grzywny.
Odnośnie apelacji obrońcy oskarżonego i prokuratora wobec oskarżonegoP. J..
Zarzuty zawarte w apelacji obrońcy oskarżonegoP. J.nie zostały uwzględnione.
W ocenie Sądu Apelacyjnego, dokonane ustalenia faktyczne przez Sąd I instancji w odniesieniu do roli i udziału oskarżonegoP. J.w popełnieniu przestępstwa opisanego w pkt X części wstępnej wyroku – uznać należy za prawidłowe, oparte na zebranym materiale dowodowym, właściwie ocenionym (str. 52-53 pisemnego uzasadnienia wyroku), nie przekraczając granic oceny wyznaczonych przepisemart. 7 k.p.k.
Bezspornym pozostaje fakt, iż oskarżonyP. J.ściśle współpracował z oskarżonymG. B., zarówno podczas ich wspólnie prowadzonej działalności gospodarczej w(...)weW., w(...) spółki (...), jak też ich współpraca nadal przebiegała w strukturachfirmy (...). OskarżonyP. J.był osobą, która wystawiała przy sprzedaży sprzętu komputerowego faktury VAT, a także wyłącznie oskarżonyP. J.zajmował się realizacją umów leasingowych, w sytuacji gdyfirma (...)była sprzedającym sprzęt komputerowy. Przedmiotem czynu przypisanego oskarżonemu jest dokonanie oszustwa wynikającego z działania polegającego, na etapie wystawiania faktur, oskarżony wystawił 10 fikcyjnych faktur VAT. Nie sposób jest zaakceptować poglądu wyrażonego przez obrońcę oskarżonegoP. J., iż oskarżony nie posiadał świadomości co do fikcyjności powyższych faktur. O tym, że oskarżony w pełni taką wiedzę posiadał, przekonują przede wszystkim wyjaśnienia oskarżonegoR. N., który w rozmowie z oskarżonymP. J.dowiedział się o podejmowanych dalszych działaniach, które prowadziły do niekorzystnego rozporządzenia mieniem firm leasingowych. OskarżonyR. N.był doskonale zorientowany w czynnościach jakie były podejmowane przez konkretne osoby w tym procederze, a wiedzę tę uzyskał od oskarżonegoP. J.. Wynika to z wyjaśnień oskarżonegoR. N., które Sąd I instancji ocenił jako wiarygodne. O wiarygodności powyższego dowodu, w przeciwieństwie do wiarygodności wyjaśnień oskarżonegoP. J., przekonuje zakres czynności wykonywanych wfirmie (...)przez oskarżonegoP. J.. Sprzedając bowiem towar należący doU., doskonale był zorientowany, czy towar ten w rzeczywistości istnieje, gdyż w wystawianych fakturach należało podać nie tylko symbol ale również numery fabryczne sprzętu. SkoroFirma (...)takim sprzętem nie dysponowała, co bezspornie zostało wykazane, to wystawiane przez oskarżonego faktury, były fikcyjne.
Podjęte przez oskarżonegoP. J.działania podczas kontroli przedstawiciela firmy leasingowejD. W., wskazują na wiedzę oskarżonego, co do braku sprzętu komputerowego będącego przedmiotem leasingu, skoro oskarżony przywiózł ze swojego miejsca zamieszkania sprzęt i okazał go jako sprzęt będący przedmiotem transakcji.
Uwzględnić przy tym należy, że zakres prowadzonej działalności przezfirmę (...)i ilość zatrudnionych w firmie pracowników, pozwalała na wszechstronną orientację oskarżonegoP. J.co do charakteru wystawianych przez niego faktur, posiadając wyłączność w tym zakresie. Nie wystawiała faktur inna osoba (A. K.), poza oskarżonymP. J.. Podejmowane przez oskarżonego czynności w postaci wystawiania faktur fikcyjnych stanowiły istotny element w popełnieniu czynu zabronionego, decydujący o współsprawstwie w popełnieniu przestępstwa oszustwa. Należy zwrócić uwagę, żefirma (...)– jako sprzedająca sprzęt komputerowy znajdowała się w tym samym budynku, w którym prowadziła działalnośćfirma (...)– kupującego sprzęt komputerowy, który faktycznie nie istniał. Tego zaś nie mógł nie zauważyć oskarżonyP. J.. Dalsze czynności w postaci zawierania umów leasingowych były jakby pochodną, wcześniej wystawianych fikcyjnych faktur. OskarżonyP. J.nie mógł zatem nie wiedzieć tego, że służą one do zawierania umów leasingowych na sprzęt, który rzeczywiście nie istniał. Działanie oskarżonego mieściło się zatem w ramach zorganizowanej działalności przestępczej, w której dalsze czynności wykonywali współoskarżeniR. N.,A. L., a przede wszystkimG. B..
Z tych względów, ustalenia Sadu I instancji są prawidłowe, jak również ocena prawna czynu oskarżonegoP. J..
W zakresie kary – Sąd Apelacyjny uwzględnił apelację obrońcy oskarżonego, która w jej uzasadnieniu (k. 5377) zawiera nie skonstruowany zarzut rażącej niewspółmierności kary. Sąd Apelacyjny skrócił okres próby warunkowego zawieszenia kary pozbawienia wolności do 3 lat, uznając ten okres za wystarczający, przy uwzględnieniu długotrwałości postępowania toczącego się w sprawie i w ten sposób wydłużenia okresu, w którym oskarżony przestrzegał prawa.
Sąd Apelacyjny uwzględnił apelację Prokuratora i orzekł obok kary pozbawienia wolności, orzeczonej wpkt XIIczęści dyspozytywnej, na podstawieart. 33 § 2 i § 3 k.k., karę grzywny 50 stawek dziennych po 100 zł. Wymierzając powyższą karę, Sąd uznał, iż stanowić ona będzie dla oskarżonego dolegliwość odczuwalną wobec nie wymierzenia kary pozbawienia wolności w jej bezwzględnej postaci. Uwzględnia przy tym stopień winy oskarżonego i jego sytuację majątkową.
Sąd Apelacyjny dostrzega z urzędu, że kwalifikacja prawna przypisanego oskarżonemuP. J.przestępstwa, opisanego w pkt X części wstępnej wyroku w pkt X części dyspozytywnej wyroku, nie jest prawidłowa. Sąd Okręgowy bowiem przypisał oskarżonemuP. J.przestępstwo oszustwa polegające na doprowadzeniu do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej wysokości 454.796,71 zł, kwalifikując czyn zart. 286 § 1 k.k.pomimo, iż przedmiotem przestępstwa jest mienie znacznej wartości w rozumieniuart. 115 § 5 k.k., skoro przekroczyło wartość 200.000 zł. Zatem podstawa skazania powinna nastąpić zart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k., zaś wymiaru kary zart. 294 § 1 k.k.Wobec braku w tym zakresie apelacji na niekorzyść oskarżonego, zmiana wyroku przez Sąd II instancji była niedopuszczalna z uwagi naart. 434 § 1 k.p.k.(zakaz reformationis in peius).
Orzeczenie o kosztach postępowania odwoławczego znajduje uzasadnienie wart. 635 k.p.k.iart. 636 § 1 k.p.k.orazart. 2 ust. 1 pkt 3, 4, art. 3 ust. 1 i art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych(z późn. zm.).
O kosztach nie opłaconej obrony z urzędu oskarżonegoR. N.orzeczono na podstawieart. 29 ustawy prawo o adwokaturzeoraz § 14 ust. 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jedn. Dz.U. z 2013 r., poz. 461).