Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy w Warszawie
III Wydział Karny
Sygnatura akt: III K 940/13
Data wyroku: 2014-06-25 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Monika Podgórska – Sułecka
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Mieniu
Podstawa prawna: art. 286 § 1 kk w zw. z art. 64 21 1 kk

Sygn. akt III K 940/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 25 czerwca 2014 r.
Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy w Warszawie III Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSR Monika Podgórska – Sułecka
Protokolant: Paulina Jarczak
przy udziale Prokuratora: Ewy Sitarskiej
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 czerwca 2014 r. sprawy przeciwko
K. F., s.K.iH.z d.K.,ur. (...)wO.
oskarżonego o to, że:

1
w dniu 5 czerwca 2012 r. wW.,Al. (...), na tereniesklepu (...), działając z góry powziętym zamiarem, doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniemM. D., w ten sposób, że wprowadził pokrzywdzoną w błąd co do faktu swojego zatrudnienia w(...)oraz możliwości zakupu sprzętu AGD w promocyjnej cenie, a następnie pobrał kwotę w wysokości 1800 zł i oddalił się bez realizacji swojego zobowiązania, czym spowodował straty w wysokości 1.800 zł na szkodęM. D., przy czym czynu dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, tj. o czyn zart. 286 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk;

2
w dniu 31 lipca 2012 r., wW.,Al. (...), na tereniesklepu (...), działając z góry powziętym zamiarem, doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniemB.iM. B. (1), w ten sposób, że wprowadził pokrzywdzonych w błąd co do faktu swojego zatrudnienia w(...)O.oraz możliwości zakupu sprzętu AGD i RTV w niższej cenie, a następnie pobrał kwotę w wysokości 2 200 zł i oddalił się bez realizacji swojego zobowiązania, czym spowodował straty w wysokości 2200 zł na szkodęB.iM. B. (1), przy czym czynu dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, tj. o czyn zart. 286 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk;

3
w dniu 5 września 2012 r., wW.,Al. (...), na tereniesklepu (...), działając z góry powziętym zamiarem doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniemM. R. (1), w ten sposób, że wprowadził pokrzywdzoną w błąd co do faktu możliwości zakupu sprzętu AGD i RTV w niższej cenie, a następnie pobrał kwotę w wysokości 2 500 zł i oddalił się bez realizacji swojego zobowiązania, czym spowodował straty w wysokości 2 500 zł na szkodęM. R. (2), przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, tj. o czyn zart. 286 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk.

o r z e k a

I
oskarżonegoK. F.uznaje za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów i za to na podstawieart. 286 § 1 kkw zw. zart. 64§1 kkskazuje oskarżonego za każdy z tych czynów i wymierza mu kary po 2 (dwa) lata pozbawienia wolności za każdy z tych czynów;

II
na podstawieart. 85 kkiart. 86§1 kkwymierzone oskarżonemu kary pozbawienia wolności łączy i wymierza mu karę łączną w wymiarze 4 (czterech) lat pozbawienia wolności;

III
na podstawieart. 46§1 kkorzeka wobec oskarżonego obowiązek naprawienia szkody w całości poprzez zapłatę na rzecz:

a
M. D.kwoty 1800,00 zł,

b
B.iM. B. (1)kwoty 2200,00 zł,

c
M. R. (1)kwoty 2500,00 zł

IV
zwalnia oskarżonego od obowiązku zapłaty kosztów sądowych, które przejmuje na rachunek Skarbu Państwa.

III K 940/13

UZASADNIENIE
Na podstawie całokształtu ujawnionego w toku rozprawy materiału dowodowego, Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
w dniu 5 czerwca 2012 r.K. F.przyszedł do sklepu spożywczego przyul. (...)wW., prowadzonego przezM. D.. Przedstawił się jako pracowniksklepu (...)i zaoferowałM. D.możliwość zakupu artykułów z tego sklepu po obniżonych cenach. Tłumaczył to posiadaniem zniżek pracowniczych.M. D.zgodziła się na zakup sprzętu, po czym zadzwoniła do swojego ojca –R. D., aby przyjechał po nią samochodem. NastępnieM. D.,R. D.orazK. F.pojechali dosklepu (...)przyAl. (...)wW..M. D.wybrała lodówkę, zaśK. F.wraz zR. D.udali się na zaplecze sklepu, gdzie miał być dokonany załadunek lodówki.R. D.wręczyłK. F.pieniądze w kwocie 1800 zł, a ten wziął je i wszedł do sklepu przez zaplecze. NastępnieK. F.oddalił się z terenusklepu (...), nie zwracając pieniędzy i nie przekazując lodówki. W tym czasieM. D.oglądała sprzęt komputerowy na terenie sklepu. Po upływie pewnego czasuR. D.zaniepokoił się długą nieobecnościąK. F.i skontaktował się telefonicznie zM. D., która oświadczyła, że nie ma z niąK. F..M. D.iR. D.bezskutecznie usiłowali odszukaćK. F., po czym zapytali pracowników sklepu, czy w sklepie pracuje pracownik o imieniuK.. Pracownik ochrony sklepu oświadczył im, że w(...)nie pracuje mężczyzna o tym imieniu.
W dniu 31 lipca 2012 r.K. F.zjawił się w salonie optycznym przyul. (...)wG., należącym doM. B. (1)iB. B. (2).M. B. (1)znał wcześniejK. F., gdyż widywał go zJ. N., która była stałą klientką salonu optycznego, w związku z czym była dobrze znanaM. B. (1).J. N.poznałaK. F.poprzez ogłoszenie w gazecie, informował ją, że z uwagi na pracę wsklepie (...)ma możliwość zakupienia sprzętów po obniżonych cenach.K. F.oświadczyłM. B. (1), iż jest pracownikiemsklepu (...), w związku z czym ma możliwość uzyskania sprzętu z tego sklepu w znacznie obniżonych cenach.M. B. (1)skontaktował się telefonicznie z żoną –B. B. (2)i córką –M. B. (2), które wyraziły zainteresowanie zakupem sprzętu.K. F.przybył do salonu optycznego zM. B. (3), którą przedstawił jako swoją siostrę.M. B. (3)poznałaK. F.za pośrednictwemJ. N.. W czasie wcześniejszych rozmów z nią twierdził, że z racji pracy wsklepie (...)ma możliwość uzyskania towarów w niskiej cenie, jednak nie zdecydowała się ona na ich zakup z powodu braku pieniędzy. W dniu 31 lipca 2012 r. zwrócił się do niej z propozycją jazdy do centrum handlowego, prosząc ją aby udawała, że jest jego siostrą.B. B. (2),K. F.orazM. B. (3)pojechali wspólnie samochodem dosklepu (...)przyAl. (...)wW..M. B. (2)spotkała się z w/w w salonie optycznym, a następnie drugim samochodem pojechała do tego sklepu.K. F.próbował odebrać pieniądze odB. B. (2)na parkingusklepu (...), jednak ona nie chciała mu ich dać.K. F.wszedł na chwilę zM. B. (3)do sklepu, mówiąc że idzie dopilnować, aby przygotowano towar do sprzedaży. Następnie ponownie chciał uzyskać pieniądze odB. B. (2)na parkingu, a gdy nie chciała ona mu ich dać wszedł z nią do sklepu. Tam oświadczyłB. B. (2), że nie mogą zapłacić pieniędzy w kasie, ponieważ zniżka przysługuje tylko pracownikom, dlatego kasjerka nie przyjmie pieniędzy.B. B. (2)wręczyłaK. F.pieniądze w kwocie 2200 zł.K. F.oddalił się z pieniędzmi. Następnie zadzwonił doM. B. (3), żeby zapytałaB. B. (2), czy chce ona dokupić jeszcze laptop w cenie 500 zł, lecz ta odmówiła. Po dłuższej nieobecnościK. F.,B. B. (2)usiłowała skontaktować się z nim, jednakże numery, na które dzwoniła były wyłączone.K. F.oddalił się z terenu sklepu nie zwracając pieniędzy i nie przekazując zamówionego sprzętu. W czasie zdarzenia na tereniesklepu (...)M. B. (2)nie wchodziła do sklepu, nie przekazywała mu pieniędzy, przebywała wrestauracji (...).
K. F.skontaktował się zM. R. (2), odpowiadając na jej ogłoszenie o poszukiwaniu pracy. W dniu 23 sierpnia 2012 r. spotkała się zK. F.wS.na rozmowie w sprawie pracy.K. F.przedstawił się jako pracownik urzędu skarbowego wW.. Następnie spotkała się zK. F.w dniu 29 sierpnia 2012 r. W trakcie rozmowyM. R. (2)poruszyła temat chęci zakupu pralki, odkurzacza i telewizora.K. F.oświadczył, że w związku z przeprowadzanymi kontrolami ma kontakty, które umożliwiają mu uzyskanie sprzętów gospodarstwa domowego w znacznie obniżonych cenach. Zachęcał onM. R. (2)do zakupu sprzętu, podkreślając że teraz jest szczególna okazja do zakupu, a później może nie mieć takiej możliwości.K. F.kontaktował się później telefonicznie zM. R. (2)oznajmiając, że udało mu się zorganizować możliwość nabycia sprzętu. Zdecydowała się ona nabyć te artykuły. W związku z tym, w dniu 5 września 2012 r. spotkała się zK. F.wS., po czym udali się oni jej samochodem dosklepu (...)przyAl. (...)wW..M. R. (2)zaparkowała samochód na tyłach sklepu, a następnie wręczyłaK. F.pieniądze w kwocie 2500 zł.K. F.udał się sam do sklepu, mówiąc, że idzie zapłacić za towar i odebrać faktury.M. R. (2)chciała iść z nim do sklepu, jednak on oznajmił, że sam dokona zakupu.K. F.oddalił się z terenu sklepu nie zwracającM. R. (2)przekazanej kwoty pieniędzy, ani nie przekazując jej sprzętu. Po około 20 minutachM. R. (2)zaniepokoiła się przedłużającą się nieobecnościąK. F., wobec czego usiłowała zadzwonić na jego telefon komórkowy, który jednak był wyłączony. Następnie udała się w okolice sklepu, aby go poszukać, a gdy przechodziła obok biur budynku nieznany jej mężczyzna zapytał ją czego szuka. Gdy podała rysopisK. F.wspominając, że miał jej pomóc w uzyskaniu sprzętu, mężczyzna ten oświadczył, że człowiek o podobnym opisie dokonuje oszustw na terenie sklepu.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie:wyjaśnień oskarżonego (k. 209, k. 334), zeznań świadków:M. D.(k. 3 – 5),R. D.(k. 14 – 15),B. B. (2)(k. 64 – 66),M. B. (3)(k. 89 – 91),M. B. (1)(k. 92),M. B. (2)(k. 99 – 100),J. N.(k. 107),M. R. (2)(k. 137), wydruk z nagrania (k. 9), tablice poglądowe (k. 36-37,38-39,119-120,121-122,148-149,150-151), protokół okazania (k. 42-43,123,125,127,129,153), protokół zatrzymania (k. 60,85-87), płyta z nagraniem (k. 88), protokół przeszukania (k. 62,105), protokół oględzin (k. 77,112) oraz dokumentów w postaci: dane o karalności (k. 51, 294 – 298), odpis wyroku (k. 301 – 304), dane o wykonaniu kary (k. 308), odpis wyroku w sprawie VI K 590/11, które Sąd ocenił jako odpowiadające rzeczywistemu stanowi rzeczy, wobec braku jakichkolwiek wątpliwości co do ich prawdziwości, tym bardziej że żadna ze stron ich nie zakwestionowała.
Sąd zważył, co następuje:
oskarżonyK. F.w postępowaniu przygotowawczym przyznał się do popełnienia zarzucanych czynów w całości. Następnie oskarżony odmówił składania wyjaśnień, oświadczając tylko, że potrzebował pieniędzy na operację syna, który ma wodogłowie.
Przed Sądem oskarżony również przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów i odmówił składania wyjaśnień. Oskarżony potwierdził odczytane mu wyjaśnienia z postępowania przygotowawczego i wskazał, że chciałby dobrowolnie poddać się karze i naprawić szkodę.
W ocenie Sądu wyjaśnienia oskarżonego w zakresie przyznania się do popełnienia zarzuconych mu czynów zarówno w postępowaniu przygotowawczym jak i przed Sądem, zasługują na danie im wiary, albowiem w pełni korespondują z pozostałym materiałem dowodowym sprawy, w szczególności z zeznaniami pokrzywdzonych i świadków.
Za w pełni wiarygodne Sąd uznał zeznania świadkaM. D.złożone w postępowaniu przygotowawczym. Świadek w sposób jasny, wewnętrznie spójny i konsekwentny opisała jak doszło do przekonania jej przez oskarżonego do zakupu lodówki w obniżonej cenie, a następnie do przekazania pieniędzy oskarżonemu na zakup sprzętu w dniu 5 czerwca 2012 r., w okolicachsklepu (...)i jego ucieczki z pieniędzmi bez wydania towaru. Istotnym było dla ustaleń faktycznych również to, iż pokrzywdzonaM. D.rozpoznała wizerunekK. F.na tablicy poglądowej jako sprawcę przestępstwa. Nadmienić należy, że okazanie zostało przeprowadzone w sposób prawidłowy. Ponadto zeznaniaM. D.w pełni korespondują z zeznaniamiR. D., a także znajdują potwierdzenie w dowodzie w postaci wydruku z nagrania monitoringu.
Również zeznaniaR. D.złożone w postępowaniu przygotowawczym Sąd uznał za w pełni wiarygodne. Świadek ten również w sposób jasny, wewnętrznie spójny i konsekwentny opisał jak udał się wraz z oskarżonym iM. D.dosklepu (...)w celu zakupu lodówki. Następnie świadek w podobny sposób zeznał, że przekazał pieniądze oskarżonemu pieniądze na zakup lodówki, a ten uciekł nie zwracając pieniędzy i nie przekazując sprzętu.R. D.również rozpoznał wizerunekK. F.na tablicy poglądowej, podczas prawidłowo przeprowadzonego okazania. ZeznaniaR. D.w pełni korespondują z zeznaniamiM. D., a także znajdują potwierdzenie we wspomnianym dowodzie w postaci wydruku z nagrania monitoringu.
W ocenie Sądu zeznaniaB. B. (2)złożone w postępowaniu przygotowawczym są wiarygodne. Świadek ta w sposób jasny, wewnętrznie spójny i konsekwentny opisała, że oskarżony odebrał od niej pieniądze przeznaczone na zakup sprzętu elektronicznego, który miał nabyć po obniżonej cenie i uciekł nie przekazując towarów.B. B. (2)rozpoznała wizerunek oskarżonego na tablicy poglądowej podczas okazania, które zostało przeprowadzone w sposób prawidłowy. ZeznaniaB. B. (2)korespondują z zeznaniami innych świadków, tj: zeznaniamiM. B. (1)w zakresie zaoferowania przez oskarżonego pomocy w nabyciu sprzętów elektronicznych w korzystnej cenie,M. B. (2)w zakresie obietnicy oskarżonego o możliwości nabycia sprzętu w obniżonej cenie i przyjazdu dosklepu (...),M. B. (3)w zakresie przyjazdu wraz z oskarżonym iB. B. (2)dosklepu (...), a następnie ucieczki oskarżonego.
Sąd uznał zeznaniaM. B. (1)za w zupełności wiarygodne. Świadek logicznie i konsekwentnie przedstawił jak doszło do zjawienia się oskarżonego w jego salonie optycznym, przekonania go przez oskarżonego do zakupu sprzętu elektronicznego po obniżonej cenie.M. B. (1)nie był świadkiem przekazania pieniędzy oskarżonemu, gdyż nie pojechał wraz z nim dosklepu (...), zostając w salonie optycznym, jednak jego zeznania stanowią uzupełnienie relacjiB. B. (2),M. B. (2)iM. B. (3)o zdarzeniu z dnia 31 lipca 2012 r., jednocześnie pozostają z nimi zbieżne w punktach, w których w/w osoby występowały wspólnie lub kontaktowały się.M. B. (1)rozpoznał równieżK. F.na tablicy poglądowej podczas prawidłowo przeprowadzonego okazania.
Sąd dał też wiarę zeznaniomM. B. (3)w zakresie zeznań, które są istotne dla sprawy. Świadek w sposób wszechstronny i jednoznaczny opisała okoliczności związane ze zdarzeniem z dnia 31 lipca 2012 r., tj. jak doszło do tego, że pojechała dosklepu (...), podając się za siostrę oskarżonego. Co prawda świadek nie mogła widzieć faktu wręczania przezB. B. (2)pieniędzy oskarżonemu, gdyż w tym czasie przebywała na terenie sklepu, jednak w sposób przekonujący zeznała, że celem wyjazdu był zakup sprzętu w znacznie obniżonych cenach, a także fakt ucieczki oskarżonego z miejsca zdarzenia. Zeznania te jednocześnie korespondują z zeznaniami pozostałych świadków przestępstwa.M. B. (3)rozpoznała wizerunek oskarżonego na tablicy poglądowej podczas właściwie przeprowadzonego okazania.
Sąd uznał zeznaniaM. B. (2)za wiarygodne, aczkolwiek mało przydatne do ustalenia stanu faktycznego. Istotne dla sprawy jest to, że potwierdziła okoliczność wyjazdu dosklepu (...)w celu zakupu produktów w znacznie obniżonych cenach.
Również za wiarygodne w zakresie mającym związek ze sprawą, jednakże mało przydatne do ustalenia stanu faktycznego Sąd uznał zeznaniaJ. N., która podczas prawidłowo przeprowadzonego okazania rozpoznałaK. F., jako człowieka, który oferował jej możliwość zakupu towarów w niższej niż rynkowa cenie, a także, że poznała go zM. B. (3).
W ocenie Sądu zeznaniaM. R. (2)złożone w postępowaniu przygotowawczym są w pełni wiarygodne. Świadek w sposób logiczny i spójny opisała jak doszło do poznania oskarżonego, zaoferowania jej pomocy w zakupie sprzętów elektronicznych po obniżonej cenie, a następnie jak oskarżony pobrał od niej pieniądze i uciekł nie przekazując jej sprzętu oraz nie zwracając pieniędzy. Istotnym dla sprawy było również, iż pokrzywdzona rozpoznałaK. F.na tablicy poglądowej, podczas prawidłowo przeprowadzonej czynności okazania.
Sąd dokonał następującej oceny prawnej czynów oskarżonego:
mając na uwadze powyższe w świetle ujawnionego w sprawie materiału dowodowego wina oskarżonego nie budzi żadnych wątpliwości i została udowodniona w całości. Oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów, nie kwestionując swojej winy i sprawstwa, a także konieczności poniesienia konsekwencji swoich działań. Ponadto oskarżony podczas rozprawy złożył wniosek o wydanie wyroku skazującego bez przeprowadzenia rozprawy w całości wnosząc o wymierzenia kary 2 lat pozbawienia wolności za każdy z czynów, kary łącznej 4 lat pozbawienia wolności oraz obowiązek naprawienia szkody w całości na rzecz wszystkich pokrzywdzonych. Sąd uwzględnił wniosek oskarżonego uznając, że okoliczności popełnienia przestępstwa nie budzą wątpliwości, a cele postępowania zostaną osiągnięte, zaś prokurator i pokrzywdzeni (prawidłowo zawiadomieni o terminie) nie wyrazili sprzeciwu.
Przestępstwo oszustwa ujęte w przepisieart. 286 § 1 kkpolega na doprowadzeniu innej osoby do niekorzystnego rozporządzenia cudzym lub własnym mieniem za pomocą wprowadzenia jej w błąd albo wyzyskania jej błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania. Jednocześnie dla zaistnienia owego przestępstwa konieczne jest, aby sprawca działał umyślnie i to w zamiarze bezpośrednim ukierunkowanym na cel osiągnięcia korzyści majątkowej.
Ponadtoart. 64 § 1 kkstanowi, iż jeżeli sprawca skazany za przestępstwo umyślne na karę pozbawienia wolności popełnia w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary umyślne przestępstwo podobne do przestępstwa, za które był już skazany, sąd może wymierzyć karę przewidzianą za przypisane sprawcy przestępstwo w wysokości do górnej granicy ustawowego zagrożenia zwiększonego o połowę.
W niniejszej sprawieK. F.kilkukrotnie w dniach 5 czerwca 2012 r., 31 lipca 2012 r. oraz 5 września 2012 r., działając z góry powziętym zamiarem, wprowadził w błąd pokrzywdzonych, doprowadzając ich do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w wysokości: 1800 zł na szkodęM. D., 2200 zł na szkodęB.iM. B. (1)oraz 2500 zł na szkodęM. R. (2). Czynów tych dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne.
Całokształt okoliczności sprawy pozwala przyjąć, że popełniając zarzucane czyny oskarżony działał w zamiarze bezpośrednim jego popełnienia. Oskarżony miał bowiem pełną świadomość, że wprowadza w błąd pokrzywdzonych. Z pełną wiedzą o nieprawdziwości tego stanu rzeczy przekonywałM. D., że jest pracownikiem(...), którym w rzeczywistości nie był. Także gdy mówiłB. B. (2)iM. B. (1), że ma możliwość zakupu produktów w znacznie niższych cenach niż ceny rynkowe z uwagi na to, że jest zatrudniony wsklepie (...), miał świadomość, że nie odpowiadało to rzeczywistości. Również wprowadzając w błądM. R. (2)co do swojego zatrudnienia w urzędzie skarbowym i związanych z tym możliwości kupna sprzętu w niskich cenach oskarżony zdawał sobie sprawę z nieprawdziwości tych informacji. Przekazując pokrzywdzonym informacje o posiadaniu możliwości uzyskania produktów w niższych niż rynkowe cenach oskarżony budował w nich fałszywe przekonanie o prawdziwości swoich słów, poprzez preparowanie okoliczności oraz przekazywanie fałszywych informacji, które miały wzbudzić zaufanie do niego. Oskarżony odwiedzał salon optyczny prowadzony przezB.iM. B. (1)wtowarzystwie (...), która była znana pokrzywdzonym, a także wielokrotnie spotykał się i kontaktował zM. R. (2)budując zaufanie z jej strony. Powyższe świadczy, że miał zamiar popełnienia oszustwa na szkodę pokrzywdzonych i konsekwentnie dążył do jego zrealizowania, działając według ułożonego wcześniej planu działania. Na zamiar oskarżonego wskazuje również fakt, iż uciekał natychmiast, gdy udało mu się uzyskać pieniądze, nie interesując się nabyciem sprzętu, co do którego pomoc w uzyskaniu obiecywał pokrzywdzonym.
Ponadto oskarżony niewątpliwie doprowadził pokrzywdzonych do niekorzystnego rozporządzenia ich mieniem.K. F.pobrał od pokrzywdzonych pieniądze, które przeznaczyli oni na zakup sprzętu i uciekał zachowując pieniądze, nie przekazując pokrzywdzonym rzeczy, które rzekomo miał dla nich nabyć.
Ponadto oskarżony pobierając pieniądze i nie nabywając produktów, których nabycie oferował pokrzywdzonym, ani nie zwracając pobranych kwot, niewątpliwie miał na celu uzyskanie korzyści majątkowej, w postaci tych kwot, tj. 1800 zł na szkodęM. D., 2200 zł na szkodęB.iM. B. (1)oraz 2500 zł na szkodęM. R. (2).
OskarżonyK. F.był skazany za umyślne przestępstwa podobne do czynów w sprawie niniejszej w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności. Wyrokiem Sądu Rejonowego w Kędzierzynie – Koźlu z dnia 12 listopada 2002 r. w sprawie II K 198/02 za przestępstwa zart. 280 § 1 kkoraz zart. 286 § 1w zw. zart. 64 § 1 kkwymierzonoK. F.kary pozbawienia wolności odpowiednio w wymiarze po 2 lata pozbawienia wolności. Wyrokiem Sądu Rejonowego w Pile z dnia 16 grudnia 2004 r. w sprawie II K 644/04 za przestępstwo zart. 286 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kkwymierzonoK. F.karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Powyższe kary zostały objęte wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Pile z dnia 23 sierpnia 2006 r., II K 56/06, którym wymierzonoK. F.karę łączną 4 lat pozbawienia wolności, którą skazany odbywał od 17 listopada 2008 r. do 20 września 2010 r. Czyny w tej sprawie zostały popełnione w dniach 5 czerwca 2012 r., 31 lipca 2012 r. oraz 5 września 2012 r., a więc w ciągu 5 lat po odbyciu kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności za umyślne przestępstwa podobne.
W świetle powyższego, stwierdzić należy, iż oskarżony swoimi zachowaniami zrealizował wszystkie znamiona czynów zabronionych mu przypisanych zart. 286 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk.
Oceniając czyny oskarżonego – wymierzone w prawo własności – w kontekście całokształtu materiału dowodowego stwierdzić należy, że cechował je wysoki stopień społecznej szkodliwości, mając na uwadze wysokość popełnionych szkód oraz wielość pokrzywdzonych.
Sąd wymierzając oskarżonemu kary jednostkowe i karę łączną miał na względzie cele zapobiegawcze i wychowawcze, jakie kara ma odnieść w stosunku do jego osoby. Zapobiegawczy sens wymierzonej kary ma bowiem na celu odstraszenie sprawcy od ponownego wejścia na drogę przestępstwa, natomiast cel wychowawczy realizuje się poprzez kształtowanie postawy oskarżonego zarówno wobec własnego czynu, jak i przestępstwa w ogóle. Toteż kierując się dyrektywami kary określonymi wart. 53 § 1 i 2 kk, Sąd wymierzył oskarżonemu kary po 2 lata pozbawienia wolności za każdy z przypisanych mu czynów i karę łączną 4 lat pozbawienia wolności, bacząc by dolegliwość kary nie przekraczała stopnia winy.
Czyny popełniane przez sprawcę charakteryzowały się wysokim stopniem winy. Każdy z czynów popełnionych przez oskarżonego został dokonany umyślnie i to w zamiarze bezpośrednim ukierunkowanym na cel osiągnięcia korzyści majątkowej. Popełnione przez oskarżonego czyny zabronione zostały starannie zaplanowane, sprawca podejmował liczne działania, które miały na celu wzbudzenie zaufania w pokrzywdzonych i aktywnie poszukiwał możliwości popełnienia przestępstw. Ponadto sprawca jest człowiekiem dorosłym, o dużym doświadczeniu życiowym, dlatego powinien zdawać sobie sprawę z naganności popełnionych czynów, a także konsekwencji jego zachowań.
Czyny popełnione przez oskarżonego charakteryzowały się wysokim stopniem społecznej szkodliwości. Wpływ na to miała przede wszystkim stosunkowo duża wysokość strat poniesionych przez pokrzywdzonych. Każdorazowe oszustwo popełnione przez oskarżonego wyrządziło pokrzywdzonym szkodę w wysokości około i powyżej 2000 zł. Na ocenę stopnia społecznej szkodliwości czynów oskarżonego miał również sposób popełnienia przestępstw w postaci nadużycia zaufania pokrzywdzonych, które oskarżony podstępnie wzbudzał u nich swoim zachowaniem. Za uznaniem wysokiego stopnia społecznej szkodliwości czynu przemawiała również motywacja oskarżonego, który popełniał przestępstwa z chęci zysku.
Ponadto wymierzając karę Sąd wziął pod uwagę również fakt popełnienia czynu w warunkach powrotu do przestępstwa. Oskarżony był wielokrotnie karany za przestępstwa przeciwko mieniu. Pomimo odbywania kar pozbawienia wolności nie zmienił swojego zachowania i w dalszym ciągu popełniał on czyny zabronione.
W ocenie Sądu tak wymierzona kara pozbawienia wolności jest w pełni adekwatna do stopnia zawinienia oskarżonego oraz stopnia społecznej szkodliwości jego czynów. Nadmienić należy, że taki wymiar kary pozwoli na wypełnienie jej celów w zakresie prewencji generalnej i indywidualnej oraz kształtowania prawidłowych postaw w społeczeństwie.
W punkcie III wyroku w oparciu oart. 46 § 1 kkSąd orzekł wobec oskarżonego obowiązek naprawienia szkody w całości wobec wszystkich pokrzywdzonych.
W punkcie IV wyroku mając na uwadze sytuację majątkową i rodzinną oskarżonego, Sąd w oparciu oart. 624 § 1 kpkzwolnił go od obowiązku ponoszenia kosztów procesu.