Sąd Okręgowy w Siedlcach
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 1395/13
Data wyroku: 2014-09-29 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Małgorzata Chomiuk
Słowa kluczowe: Zadośćuczynienie
Podstawa prawna: art.24 kc w zw. z art.448 kc

Sygn. akt I C 1395/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 29 września 2014 r.
Sąd Okręgowy w Siedlcach Wydział I Cywilny w składzie następującym:
Przewodniczący SSO Małgorzata Chomiuk
Protokolant st. sekr. sąd. Iwona Bierkat
po rozpoznaniu w dniu 29 września 2014 r. w Siedlcach sprawy
z powództwaA. G.,M. G. (1),G. G. (1)
przeciwkoTowarzystwu (...) S.A.z siedzibą wW.
o zadośćuczynienie

I
zasądza od(...). z siedzibą wW.na rzeczG. G. (1)kwotę 100.000 (sto tysięcy) zł z ustawowymi odsetkami od dnia 03.10.2013 r. do dnia zapłaty,

II
w pozostałej części powództwoG. G. (1)oddala,

III
zasądza od(...)S.A. z siedzibą wW.na rzeczA. G.kwotę 100.000 (sto tysięcy) zł z ustawowymi odsetkami od dnia 20.02.2014 r do dnia zapłaty,

IV
w pozostałej części powództwoA. G.oddala,

V
zasądza od(...)S.A. z siedzibą wW.na rzeczM. G. (1)kwotę 40.000 (czterdzieści tysięcy) zł z ustawowymi odsetkami od dnia 20.02.2014 r. do dnia zapłaty,

VI
zasądza od(...)S.A. z siedzibą wW.na rzeczG. G. (1)kwotę 2.802,22 zł (dwa tysiące osiemset dwa zł dwadzieścia dwa gr) tytułem zwrotu części kosztów procesu,

VII
zasądza od(...)S.A. z siedzibą wW.na rzeczA. G.kwotę 2.802,22 zł (dwa tysiące osiemset dwa zł dwadzieścia dwa gr) tytułem zwrotu części kosztów procesu,

VIII
zasądza od(...)S.A. z siedzibą wW.na rzeczM. G. (1)kwotę 2.917 zł (dwa tysiące dziewięćset siedemnaście zł ) tytułem zwrotu kosztów procesu,

IX
nakazuje pobrać od(...)S.A. z siedzibą wW.na rzecz Skarbu Państwa kwotę 5.266,10 zł (pięć tysięcy dwieście sześćdziesiąt sześć zł dziesięć gr) tytułem części nieuiszczonych kosztów sądowych,

X
odstępuje od obciążaniaG. G. (1)iA. G.obowiązkiem zapłaty na rzecz Skarbu Państwa części nieuiszczonych kosztów sądowych.

I C 1395/13

UZASADNIENIE

G. G. (1)wniosła o zasądzenie od(...)S.A. wW.kwoty 40.000 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 03.10.2013 r do dnia zapłaty. Nadto wniosła o zasądzenie na jej rzecz od pozwanego zwrotu kosztów postępowania, a w tym kosztów zastępstwa procesowego.

A. G.wniósł o zasądzenie od(...)S.A. wW.kwoty 40.000 zł z ustawowymi odsetkami od dnia następującego po upływie trzydziestu dni od daty doręczenia pozwu do dnia zapłaty. Nadto wniósł o zasądzenie na jego rzecz od pozwanego zwrotu kosztów postępowania, a w tym kosztów zastępstwa procesowego.

M. G. (1)wniósł o zasądzenie od(...)S.A. wW.kwoty 40.000 zł z ustawowymi odsetkami od dnia następującego po upływie trzydziestu dni od daty doręczenia pozwu do dnia zapłaty. Nadto wniósł o zasądzenie na jego rzecz od pozwanego zwrotu kosztów postępowania, a w tym kosztów zastępstwa procesowego.
W uzasadnieniu swego żądania powodowie wskazali, iż w dniu 21.06.2004 r zdarzył się wypadek drogowy, w wyniku którego śmierć poniósłP. G.- synG.iA. G.oraz bratM. G. (1). W chwili śmierci pokrzywdzony miał zaledwie 20 lat. Winnym spowodowania wypadku byłM. G. (2). Pojazd, którym poruszał się sprawca wypadku posiadał ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej w pozwanym towarzystwie ubezpieczeniowym. Pozwany przyjął swoją odpowiedzialność za skutki wypadku m.in. zwrócił koszty pogrzebu i przyznałG.iA. G.po 8.000 zł tytułem odszkodowania za pogorszenie sytuacji życiowej powodów na skutek śmierci ich syna.A. G.uzyskał ponadto 15.000 zł tytułem nawiązki od sprawcy wypadku na mocy wyroku Sądu Rejonowego w Nidzicy w sprawie karnej. Pismem z dnia 13.08.2013 r powódkaG. G. (1)zgłosiła pozwanemu żądanie zapłaty zadośćuczynienia. Pismem z dnia 2.10.2013 r. pozwany odmówił powódce przyznania zadośćuczynienia nie uznając podstawy prawnej żądania. Natomiast roszczeniaA. G.iM. G. (1)zostały zgłoszone po raz pierwszy niniejszym pozwem. Z uwagi na datę zdarzenia powodowie jako podstawę prawną swoich żądań wskazali treśćart. 24 k.c.w zw. zart. 448 k.c.Powodowie wskazali, iż na skutek zawinionego działania sprawcy wypadku doszło do naruszenia ich dóbr osobistych w postaci więzi rodzinnych. Powodowe wskazali także, iż dopiero obecnie żądają zadośćuczynienia, gdyż dopiero po ustabilizowaniu orzecznictwa sądowego w tym zakresie powzięli wiadomość, iż przysługują im takie roszczenia. Ponadto krzywda związana z utratą syna i brata, mimo upływu kilku lat wciąż trwa. W uzasadnieniu pozwu wskazano, iż więzi rodzinne w rodzinie powodów były bardzo silne.P. G.był osobą niezwykle otwartą, pomocną, wrażliwą, lubianą przez całe otoczenie. Wprowadzał w domu spokojną atmosferę, każde napięcie pomiędzy domownikami potrafił bardzo szybko rozładować. Rodzina państwaG.spędzała ze sobą cały wolny czas, w weekendy wszyscy jeździli na ryby. Byli ze sobą bardzo zżyci, łączyła ich wyjątkowa więź uczuciowa i emocjonalna. Powodowie po śmierciP. G.przeżyli prawdziwy wstrząs psychiczny. Nie mogli pogodzić się z tym co się stało. Ich życie uległo całkowitej przemianie. Powódka rozpoczęła leczenie psychiatryczne, które trwało kilka miesięcy. Obecnie pomimo upływu dziesięciu lat od śmierci syna rodzice codziennie odwiedzają grób syna. PomiędzyM. G. (1)a zmarłymP. G.istniała bardzo silna wieź braterska. Byli najlepszymi przyjaciółmi. Rozmawiali ze sobą o wszystkich problemach, spędzali ze sobą wolny czas. Do dnia dzisiejszegoM. G. (1)nie pogodził się ze śmiercią swego brata. W uzasadnieniu pozwu wskazano ,iż ból i krzywda powodów nigdy się nie zakończyły, smutek i żal towarzyszą im nadal. Powodowie wciąż cierpią ,a krzywda ich jest ogromna. Powodowie wskazali, iż wysokość dochodzonych przez nich kwot zadośćuczynienia za naruszenie ich dóbr osobistych w postaci więzi rodzinnej i uczuciowej została określona z uwzględnieniem wszystkich okoliczności sprawy, a więc m.in. daty zdarzenia i daty dochodzenia roszczeń, okoliczności wypadku, relacji rodzinnych za życia zmarłego, sposobu przeżywania śmierci najbliższego członka rodziny bezpośrednio po wypadku jak i w chwili złożenia pozwu oraz rozmiaru cierpień, bólu i tęsknoty jaka wiązała się ze stratą.
Pozwany(...)S.A. wW.wniósł o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie od powodów na rzecz pozwanego zwrotu kosztów procesu.
W uzasadnieniu swego stanowiska pozwane towarzystwo ubezpieczeń wskazało, iż nie można przyjąć aby w dacie wypadku pozwany w ramach odpowiedzialności gwarancyjnej zobowiązany był do wypłaty najbliższym członkom rodziny zadośćuczynienia za naruszenie dóbr osobistych w postaci zerwania więzi rodzinnych. Obowiązki ubezpieczyciela określają: zawarta przez strony umowa, przepisykodeksu cywilnego, przepisyustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych. W świetle art. 34 tejże ustawy umowa ubezpieczenia OC posiadacza pojazdu mechanicznego nie obejmuje odpowiedzialności z tytułu naruszenia dóbr osobistych przez sprawcę wypadku. Pozwany w tym zakresie przywołał orzecznictwo sądowe. Zdaniem pozwanego brak jest również podstawy do przyjęcia, że utrata bliskiej osoby przez zawinione zachowanie sprawcy zdarzenia stanowi naruszenie takiego dobra osobistego, które podlegałoby ochronie w aspekcieart. 24 k.c., a co za tym idzie podlegałoby wyrównaniu krzywdy przez zastosowanieart. 448 k.c.Poza tym środki ochrony przewidziane w treściart. 24 k.c.przysługują wyłącznie osobom bezpośrednio poszkodowanym. Osobom pośrednio poszkodowanym – członkom rodziny poszkodowanego przysługują roszczenia jedynie w wypadkach wskazanych w ustawie. Pozwany zakwestionował także wysokość żądań powodów. Nie wykazali oni bowiem, aby tragiczna śmierćP. G.doprowadziła do negatywnych następstw w ich psychice w taki sposób, że utrudniałoby to powodom prawidłowe funkcjonowanie, że doznany wstrząs psychiczny związany z tym zdarzeniem doprowadził do rozstroju ich zdrowia, a stan taki trwa nadal pomimo znacznego upływu czasu od zdarzenia.
Pismem z dnia 18.07.2014 rG. G. (1)wniosła o zasądzenie na jej rzecz od pozwanego towarzystwa ubezpieczeniowego kwoty 120.000 zł tytułem zadośćuczynienia, podtrzymując swoje powództwo w pozostałym zakresie.
Pismem z dnia 18.07.2014 rA. G.wniósł o zasądzenie na jego rzecz od pozwanego towarzystwa ubezpieczeniowego kwoty 120.000 zł tytułem zadośćuczynienia, podtrzymując swoje powództwo w pozostałym zakresie.
Pismem z dnia 18.07.2014 rM. G. (1)podtrzymał swoje żądanie określone w pozwie.
Pozwane towarzystwo ubezpieczeniowe wnosiło o oddalenie powództwa wszystkich powodów w całości, podtrzymując argumentację zawartą w odpowiedzi na pozew.
Sąd ustalił, co następuje:
W nocy 21 czerwca 2004 r w miejscowościN.miał miejsce wypadek drogowy, w wyniku któregoP. G.doznał ciężkich obrażeń ciała skutkujących jego śmiercią. Sprawcą tego wypadku byłM. G. (2), który został uznany za winnego tego, że nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym w ten sposób, że kierując samochodem markiF. (...)nie zachował należytej ostrożności jazdy i nie dostosował prędkości jazdy do warunków drogowych w następstwie czego utracił panowanie nad pojazdem i zjechał nim na przeciwległy pas jezdni, gdzie uderzył w jadący z naprzeciwka samochódR. (...)kierowany przezP. G.. (wyrok Sądu Rejonowego w Nidzicy z dnia 5 września 2005 r w sprawie IIK 684/04 k. 21 - 22)
Pojazd, którym poruszał się sprawca wypadku posiadał ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej w pozwanym zakładzie ubezpieczeniowym. (okoliczność bezsporna)
W dacie swojej śmierciP. G.miał niespełna 20 lat, mieszkał razem ze swoimi rodzicamiA. G.iG. G. (1)oraz bratemM. G. (1). Ukończył pierwszy rok studiów humanistycznych. Więzi emocjonalne i uczuciowe w rodzinie powodów były bardzo silne.P. G.był osobą niezwykle otwartą, pomocną, lubianą przez całe otoczenie. Rodzina państwaG.spędzała ze sobą cały wolny czas. Byli ze sobą bardzo zżyci, łączyła ich wyjątkowa więź uczuciowa i emocjonalna. Szczególna wieź braterska łączyła powodaM. G. (1)zP. G.. Byli nie tylko braćmi, ale i przyjaciółmi. Różnica wieku pomiędzy nimi wynosiła tylko dwa lata. Powodowie po śmierciP. G.przeżyli prawdziwy wstrząs psychiczny. Nie mogli pogodzić się z tym co się stało. Ich życie uległo całkowitej przemianie. Korzystali z pomocy psychologa. Powódka rozpoczęła leczenie psychiatryczne, które trwało kilka miesięcy. Obecnie pomimo upływu dziesięciu lat od śmierci syna rodzice codziennie odwiedzają jego grób. Do chwili obecnej pamięć o zmarłymP. G.jest dla nich bardzo ważna. Najtrudniejsze chwile przeżywają w święta oraz uroczystości rodzinne. (odpis skrócony aktu zgonu k. 19, dokumentacja medyczna k. 23 – 26, zeznania świadków złożone podczas rozprawy w dniu 05.03.2014 r:E. L.,K. M., wyjaśnienia powodówG. G. (1),A. G.,M. G. (1)złożone podczas rozprawy w dniu 05.03.2014 r oraz w dniu 28.09.2014 r)
A. G.nadal odczuwa w sferze emocjonalnej i psychicznej skutki śmierci syna. Ma mniejszą motywację do działania i poczucie życiowej satysfakcji. Często odczuwa smutek. UA. G.nie doszło do pełnej reorganizacji życia, która jest ostatnim etapem procesu żałoby. Powód nadal odczuwa emocje charakterystyczne dla etapów żałoby poprzedzającej fazę reorganizacji – adaptacji do nowej sytuacji życiowej. Trudności w przebiegu żałobyA. G.są wskazaniem do psychoterapii. (opinia biegłego psychologa k. 77 – 80)
G. G. (1)nadal odczuwa w sferze emocjonalnej i psychicznej skutki śmierci syna. Ma mniejszą motywację do działania i poczucie życiowej satysfakcji. Często odczuwa smutek. Nie pogodziła się ze strata syna. UG. G. (1)nie doszło do pełnej reorganizacji życia, która jest ostatnim etapem procesu żałoby. Żałoba u powódki nadal nie jest zakończona. Trudności w przebiegu żałobyG. G. (1)są wskazaniem do psychoterapii. (opinia biegłego psychologa i psychiatry k. 84 - 88)
M. G. (1)w sposób prawidłowy przebył proces żałoby po śmierci brata. Obecnie powód zaadoptował się do nowej sytuacji życiowej i nie odczuwa w sferze emocjonalnej i psychicznej skutków śmierci brata. (opinia biegłego psychologa k.81 – 83)
Pismem z dnia 13.08.2013 r powódkaG. G. (1)zgłosiła pozwanemu żądanie zapłaty zadośćuczynienia w kwocie 100.000 zł z tytułu krzywdy poniesionej na skutek śmierci jej syna. (pismo k. 27 – 28)
Pismem z dnia 2.10.2013r. pozwany odmówił powódce przyznania zadośćuczynienia nie uznając podstawy prawnej żądania. ( pismo k. 29 – 29v)
Sąd zważył, co następuje:
PowodowieG. G. (1)iA. G.wnieśli o zasądzenie na ich rzecz zadośćuczynienia za krzywdę w postaci naruszenia dóbr osobistych spowodowanych śmiercią synaP. G.. PowódM. G. (1)wniósł o zasądzenie na jego rzecz zadośćuczynienia za krzywdę w postaci naruszenia jego dóbr osobistych spowodowanych śmiercią brataP. G..
Z uwagi na fakt, iż działanie sprawcy wypadku powodujące śmierćM. M.miało miejsce w 2004 r. powodowie nie mogą dochodzić zadośćuczynienia na podstawieart. 446 § 4 k.c.Przepis ten bowiem wszedł w życie w dniu 3 sierpnia 2008 r., z chwilą wejścia w życieustawy z dnia 30 maja 2008 r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw(Dz. U. 2008 r. Nr 116 poz. 731). Ustawa ta, nie zawiera żadnych szczególnych unormowań intertemporalnych dotyczących przytoczonego przepisu. Tym samym nie można uznać, aby istniały podstawy prawne do stosowania treści tego przepisu z mocą wsteczną. Zgodnie z treścią wyroku Sądu Najwyższego - Izba Cywilna z dnia 10 listopada 2010 r. (II CSK 248/2010, LexPolonica nr 2497390, OSNC 2011/B poz. 44) najbliższym członkom rodziny zmarłego nie przysługuje roszczenie o zadośćuczynienie pieniężne za doznaną krzywdę na podstawieart. 446 § 4 k.c., gdy śmierć nastąpiła na skutek deliktu przed dniem 3 sierpnia 2008 r.
Za zasadne zatem uznać należy stanowisko powodów ,iż podstawę ich roszczenia stanowić możeart. 24 k.c.w zw. zart. 448 k.c.Katalog dóbr osobistych, określonych wart. 23 k.c., ma charakter otwarty. Przepis ten wymienia dobra osobiste człowieka pozostające pod ochroną prawa cywilnego w sposób przykładowy, uwzględniając te dobra, które w praktyce mogą być najczęściej przedmiotem naruszeń. Przedmiot ochrony oparty na podstawieart. 23 i 24 k.c.jest jednak znacznie szerszy. Należy uznać, że ochronie podlegają wszelkie dobra osobiste rozumiane jako wartości niematerialne związane z istnieniem i funkcjonowaniem podmiotów prawa cywilnego, które w życiu społecznym uznaje się za doniosłe i zasługujące z tego względu na ochronę. Rodzina jako związek najbliższych osób, które łączy szczególna więź, podlega ochronie prawa. Dotyczy to odpowiednio ochrony prawa do życia rodzinnego obejmującego istnienie różnego rodzaju więzi rodzinnych. Więź rodzinna odgrywa doniosłą rolę, zapewniając członkom rodziny m.in. poczucie stabilności, wzajemne wsparcie obejmujące sferę materialną i niematerialną oraz gwarantuje wzajemną pomoc w wychowaniu dzieci i zapewnieniu im możliwości kształcenia. Należy zatem przyjąć, że prawo do życia rodzinnego i utrzymania tego rodzaju więzi stanowi dobro osobiste członków rodziny i podlega ochronie na podstawieart. 23 i 24 k.c.Spowodowanie śmierci osoby bliskiej może zatem stanowić naruszenie dóbr osobistych członków jej rodziny i uzasadniać przyznanie im zadośćuczynienia na podstawieart. 448 k.c.(uzasadnienie wyroku Sądu Najwyższego - Izba Cywilna z dnia 14 stycznia 2010 r. IV CSK 307/2009 LexPolonica nr 2371235, OSNC 2010/C poz. 91, OSP 2011/2 poz. 15). Również w uchwale z dnia 22 października 2010 r. III CZP 76/2010 (OSNC 2011/B poz. 42) Sąd Najwyższy, analizując skutki dodania § 4 doart. 446 k.c.uznał, że wzmacnia on pozycję najbliższego członka rodziny, jednak nie wyklucza stosowania takżeart. 448 k.c., przy czym na podstawieart. 448 k.c.zadośćuczynienie pieniężne przysługuje najbliższemu członkowi rodziny za doznaną krzywdę także wtedy, gdy śmierć nastąpiła na skutek deliktu przed dniem 3 sierpnia 2008 r.
Przesłanką odpowiedzialności przewidzianej wart. 448 k.c.jest bezprawne i zawinione działanie sprawcy naruszenia dobra osobistego. (wyrok Sądu Najwyższego - Izba Cywilna z dnia 12 grudnia 2002 r. V CKN 1581/2000 Lex Polonica nr 361049) Przyjęcie takiego stanowiska oznacza, że podstawą zasądzenia odpowiedniej sumy zadośćuczynienia będzie każde zawinione działanie sprawcy, a więc zarówno w wypadku winy umyślnej, jak i winy nieumyślnej. W przedmiotowej sprawie sprawca wypadku został prawomocnie uznany za winnego tego ,że w sposób nieumyślny naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym, czego skutkiem była śmierć syna i brata powodów.
W ocenie Sądu wszystkie te okoliczności uzasadniają żądanie powodów. Z przeprowadzonego postępowania dowodowego w sprawie jednoznacznie wynika, iż rodzina powodów była rodziną, w której więzy emocjonalne były bardzo silne.(...)z synami łączyły bliskie relacje uczuciowe. Bracia utrzymywali ze sobą bliskie, przyjacielskie relacje. Poza tym zmarłyP. G.był osobą lubianą przez otoczenie, pogodną, otwartą. Miał bardzo dobry wpływ na relacje pozostałych członków rodziny. Wypadek, w którym zginąłP. G.zaburzył tę równowagę. Jego śmierć była nieoczekiwanym stresującym zdarzeniem, z którym każde z powodów musiało się zmierzyć. RodziceP. G.po śmierci syna długo odczuwali głęboką rozpacz. Powódka musiała podjąć leczenie psychiatryczne. Do dziś nie pogodzili się ze śmiercią swego syna. Pomimo upływu prawie 10 lat od wypadku, rodzice zmarłego nie zakończyli procesu żałoby. Powyższe wynika z wyjaśnień powodów oraz potwierdzających je zeznań wysłuchanych w sprawie świadków, którym to zeznaniom w całości Sąd dał wiarę. Zeznania te są bowiem logiczne i konsekwentne. Brak jest poza tym dowodów wskazujących na okoliczności przeciwne. Potwierdza to także treść opinii psychologicznej i psychiatrycznej.
Jak wynika z opinii psychologiczno – psychiatrycznejG. G. (1)nadal odczuwa w sferze emocjonalnej i psychicznej skutki śmierci syna. Nie doszło u niej do pełnej reorganizacji życia, która jest ostatnim etapem procesu żałoby. Trudności w przebiegu żałobyG. G. (1)są wskazaniem do psychoterapii. Podobnie jest w przypadkuA. G., który również nadal odczuwa w sferze emocjonalnej i psychicznej skutki śmierci syna. U powoda nie doszło do pełnej reorganizacji życia, która jest ostatnim etapem procesu żałoby. Trudności w przebiegu żałobyA. G.są wskazaniem do psychoterapii. Wynika to jednoznacznie z treści opinii biegłego psychologa. Jedynie powódM. G. (1)w sposób prawidłowy przebył proces żałoby po śmierci brata. Obecnie powód zaadoptował się do nowej sytuacji życiowej i nie odczuwa już w sferze emocjonalnej i psychicznej skutków śmierci brata. Wynika to z treści opinii biegłego psychologa. Sąd uznał sporządzone w sprawie opinie za w pełni wiarygodne. Zostały wydane w oparciu o materiał dowodowy znajdujący się w aktach sprawy oraz w oparciu o przeprowadzone badanie każdego z powodów. W toku postępowania opinie nie były kwestionowane przez strony.
Powyższe okoliczności zdaniem Sądu uzasadniają przyznanie powodom zadośćuczynienia za krzywdę w postaci śmierci ich brata i syna.
W tym miejscu wskazać należy, iż nie ma żadnych mierników, które pozwoliłyby ocenić wartość cierpienia rodziców po stracie dziecka i cierpienia rodzeństwa po utracie jednego z nich. Zwłaszcza w sytuacji kiedy ta śmierć jest nagła, nieprzewidziana, spowodowana wyłącznie działaniem osoby drugiej. Krzywda i cierpienie osób najbliższych jest ogromne i nie można go przeliczyć na żadną wartość pieniężną. Tym samym zadośćuczynienie za taką krzywdę jest tylko pewnym surogatem, bo nie da się tej krzywdy inaczej naprawić. Życie ludzkie jest bezcenne. Tym samym zadośćuczynienie za krzywdę w postaci pozbawienia życia osoby najbliższej dla powodów nie może być niskie, bo doprowadziłoby do deprecjacji wartości życia ludzkiego. Zadośćuczynienie ma bowiem przede wszystkim charakter kompensacyjny i tym samym jego wysokość musi przedstawiać jakąś ekonomicznie odczuwalną wartość. W wyroku z dnia 3 czerwca 2011 Sąd Najwyższy stwierdził, iż skromny poziom życia danego środowiska czy danej rodziny nie może mieć znaczenia podczas ustalania wysokości zadośćuczynienia za cierpienie spowodowane śmiercią bliskiej osoby. (Wyrok Sądu Najwyższego, III CSK 279/2010, LexPolonica nr 2615917). Tym samym uznać należy ,iż wysokość należnego zadośćuczynienia nie może mieć związku z sytuacją materialną strony powodowej.
Uwzględniając powyższe okoliczności Sąd uznał, iż adekwatną kwotą do rozmiarów odniesionej przezG. G. (1)iA. G.krzywdy spowodowanej zerwaniem więzi emocjonalnych pomiędzy nimi a zmarłymP. G.będzie kwota 100.000 zł. Kwota ta uwzględnia wszystkie okoliczności istotne dla niniejszej sprawy takie jak upływ czasu od chwili śmierci syna powodów oraz rozmiar cierpień powodów po stracie syna. Jednocześnie Sąd uznał, iż adekwatną kwotą do rozmiarów odniesionej przezA. G.krzywdy spowodowanej zerwaniem więzi emocjonalnych pomiędzy nim a zmarłymP. G.będzie kwota 40.000 zł. Kwota ta uwzględnia wszystkie okoliczności istotne dla niniejszej sprawy takie jak upływ czasu od chwili śmierci brata powoda oraz rozmiar cierpień powoda po stracie brata.
Odsetki ustawowe od uwzględnionych kwot w przypadkuM. G. (1)iA. G.Sąd zasądził od dnia następującego po upływie 30 dni od daty doręczenia pozwu stronie pozwanej. W przypadkuG. G. (1)Sąd uwzględnił wniosek powódki, aby bieg tych odsetek rozpoczął się od dnia następującego po wydanej decyzji w przedmiocie żądania powódki przez pozwanego. W toku likwidacji szkody pozwany miał możliwość samodzielnie ocenić rozmiar poniesionej przez powódkę krzywdy i wydać odpowiednią decyzję. Przedmiotowe postępowanie nie wniosło żadnych nowych okoliczności w tym zakresie.
Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w wyroku. Z uwagi na uwzględnienie roszczeń powodówG. G. (1)iA. G.jedynie w części (0,83 części) Sąd rozdzielił pomiędzy stronami koszty procesu w postaci poniesionej przez powodów opłaty sądowej oraz kosztów zastępstwa procesowego poniesionych przez obie strony, stosownie do wysokości uwzględnionych roszczeń powodów. Ponieważ żądanieA. G.zostało uwzględnione w całości Sąd zasądził od pozwanego na jego rzecz zwrot poniesionych kosztów sądowych w postaci uiszczonej opłaty sądowej od pozwu oraz kosztów zastępstwa procesowego. Jednocześnie Sąd obciążył pozwanego obowiązkiem zapłaty na rzecz Skarbu Państwa części nieuiszczonych kosztów sądowych w tej sprawie w postaci nieuiszczonych opłat od pozwu oraz kosztów opinii biegłego psychologa i biegłego psychiatry stosownie do wysokości uwzględnionego powództwa.