Sąd Okręgowy w Łodzi
V Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: V Ka 85/14
Data wyroku: 2014-04-01 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Słowa kluczowe: Naprawienie Szkody
Podstawa prawna: art. 438 pkt 1 k.p.k.

Sygn. akt V Ka 85/14

UZASADNIENIE
M. Z.został oskarżony o to, że w dniu 20 maja 2012 r. wŁ.wCentrum Handlowym Galeria (...)wŁ.przyul. (...)w sklepie o nazwie(...)zabrał w celu przywłaszczenia odzież w postaci 6 sztuk bluzek damskich o wartości 69,99 zł każda, tj. łącznie o wartości 419,94 zł, 6 sztuk bluzek damskich o wartości 89,99 zł każda, tj. łącznej o wartości 539,94 zł, 2 par butów o wartości 199,99 zł każda, tj. łącznie o wartości 399,98 zł oraz sandałów damskich o wartości 239,99 zł, tj. mienie na łączną sumę strat nie mniejszą niż 1.599,85 zł, czym działał na szkodęfirmy (...) S.A.z siedzibą wG.tj. o czyn zart. 278 § 1 k.k.

Wyrokiem z dnia 10 października 2013 roku wydanym w sprawie o sygnaturze akt IV K 768/13 Sąd Rejonowy dla Łodzi Śródmieścia w Łodzi:

1
uznał oskarżonegoM. Z.za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, z tą zmianą w jego opisie, że działał w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, czym wyczerpał dyspozycjęart. 278 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.i na podstawieart. 278 § 1 k.k.iart. 33 § 2 k.k.wymierzył oskarżonemu karę 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wymiarze 50 stawek dziennych grzywny przyjmując wysokość jednej stawki w wysokości 10 złotych;

2.na podstawieart. 69 § 1 k.k.iart. 70 § 1 pkt 1 k.k.warunkowo zawiesił oskarżonemuM. Z.wykonanie wymierzonej w punkcie 1 kary pozbawienia wolności na okres 4 lat tytułem próby,

3
na podstawieart. 63 § 1 k.k.zaliczył oskarżonemu na poczet orzeczonej kary grzywny okres rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 21 maja do dnia 22 maja 2013 roku;

4
na podstawieart. 46 § 1 k.k.orzekł od oskarżonegoM. Z.na rzecz pokrzywdzonegofirmy (...) Spółka Akcyjnaz siedzibą wG.obowiązek naprawienia szkody w całości poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego kwoty 1.599,85 zł w terminie 4 lat od daty uprawomocnienia się wyroku;

5
na podstawieart. 44 § 2 k.k.orzekł przepadek dowodu rzeczowego w postaci torby, szczegółowo opisanego w wykazie dowodów rzeczowych nr I/215/12, k. 24, pod pozycją 1;

6
na podstawie § 352 ust 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 23 lutego 2007 roku „Regulamin urzędowania sądów powszechnych” (Dz. U. 07.38.249) nakazał pozostawić w aktach sprawy dowód rzeczowy w postaci płyty DVD, szczegółowo opisany w wykazie dowodów rzeczowych nr II/12, k. 65, 66, pod pozycją 1;

7
zwolnił oskarżonego od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych przejmując je na rachunek Skarbu Państwa.

Apelację od powyższego wyroku wywiódł oskarżyciel publiczny, zaskarżając wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze na korzyść oskarżonegoM. Z.. Skarżący zarzucił rozstrzygnięciu obrazę przepisów prawa materialnego, tj.art. 46 § 1 k.k., poprzez wskazanie terminu, w którym oskarżonyM. Z.ma zrealizować obowiązek naprawienia szkody w całości poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego(...) S.A.z siedzibą wG.kwoty 1.599,85 zł, w sytuacji, gdy orzekając na podstawieart. 46 § 1 k.k.środek karny w postaci obowiązku naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonego nie podaje się terminu, w którym ma być wykonany, gdyż wymagalność tego środka karnego powstaje z chwilą uprawomocnienia się wyroku.
W konkluzji skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez zobowiązanie na podstawieart. 72 § 2 k.k.do naprawienia szkody w całości na rzecz pokrzywdzonego(...) S.A.z siedzibą wG.poprzez zapłatę kwoty 1.599,85 zł w terminie 4 lat od uprawomocnienia się wyroku.

Sąd okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja okazała się zasadna w całości, sąd rejonowy istotnie dopuścił się bowiem naruszenia prawa materialnego tj.art. 46 § 1 k.k., które to uchybienie skutkowało koniecznością zmiany wyroku.
Zaskarżony wyrok – jak wynika z protokołu rozprawy z dnia 10 października 2013 roku – wydany został w trybieart. 387 § 2 k.p.k.OskarżonyM. Z.złożył wniosek o dobrowolne poddanie się karze z jednoczesnym nałożeniem na niego obowiązku naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonego w terminie 4 lat od uprawomocnienia się wyroku. Prokurator wyraził zgodę na powyższe. Następnie sąd działając na podstawieart. 387 § 2 k.p.k.przychylił się do wniosku oskarżonegoM. Z.o wydanie wyroku skazującego (k. 146).
Jednakże sąd rejonowy wydając wyrok w zakresie obowiązku naprawienia szkody i wskazując termin wykonania tego obowiązku zastosował błędną podstawę prawną rozstrzygnięcia tj.art. 46 § 1 k.k.Wskazując czas, w jakim obowiązek ma być wykonany sąd powinien zastosowaćart. 72 § 2 k.k.
Jasne jest bowiem i nie budzi żadnych wątpliwości w judykaturze, iż określenie przez sąd w wyroku terminu naprawienia szkody, w wypadku orzeczenia tego obowiązku jako środka karnego na podstawieart. 46 § 1 k.k., nie znajduje żadnego oparcia w przepisachkodeksu karnego. Zgodnie z treściąart. 9 § 1 i 2 k.k.w.postępowanie wykonawcze wszczyna się bezzwłocznie, gdy orzeczenie stanie się wykonalne. Wyrok zaś staje się wykonalny z chwilą uprawomocnienia, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z chwilą uprawomocnienia się wyroku orzeczony środek karny w postaci obowiązku naprawienia szkody staje się wymagalny i wykonalny (tak wyrok Sądu Najwyższego z dnia 22 lutego 2007 roku, WA 6/07, Prok.i Pr.-wkł. 2007/6/5, lex nr 258684, wyrok Sądu Apelacyjnego z dnia 3 marca 2011 roku, II AKa 42/11, lex nr 846484). Obowiązek określony wart. 46 § 1 k.k.- zgodnie z treściąart. 196 § 1 k.k.w.- stanowi tytuł egzekucyjny, którego wymagalność powstaje z chwilą uprawomocnienia się wyroku (tak wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 21 grudnia 2000 r., II AKa 338/00, Prok. i Pr. – wkł. 2001/10/20, lex nr 49440; wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 31 października 2006 roku, II AKa 262/06, KZS 2007/1/54, Prok.i Pr.-wkł. 2007/6/30, lex nr 217107; wyrok Sądu Apelacyjnego z dnia 27 września 2000 r., II AKa 180/00, OSA 2001/11/82, Prok. i Pr.- wkł. 2004/6/13, KZS 2004/7-8/65, lex nr 49086). W przypadku orzeczenia środka karnego na podstawieart. 46 § 1 k.k.realizacja obowiązku spoczywa na sprawcy od chwili uprawomocnienia się orzeczenia, a stwierdzone uchylanie się od jego wykonania, skutkować może zarządzeniem wykonania kary przez sąd na podstawieart. 75 § 2 k.k.w terminie określonym wart. 75 § 4 k.k., przy czym zarządzenie wykonania kary nie zwalnia skazanego z obowiązku naprawienia szkody. Natomiast w sytuacji zobowiązania sprawcy do naprawienia szkody w terminie określonym na podstawieart. 72 § 2 k.k., realizacja wskazanego obowiązku powinna nastąpić do upływu wyznaczonego terminu, tym samym ewentualne zarządzenie wykonania kary, w efekcie stwierdzonego uchylania się od wykonania wyżej wymienionego obowiązku, nastąpić może dopiero po tym czasie. Ponadto w wypadku zarządzenia wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności, niezależnie od podstaw zarządzenia, nastąpiłoby zwolnienie oskarżonego od obowiązku wykonania orzeczonego środka probacyjnego (tak Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 20 lutego 2013 r., VKK 434/12, lex 1289074).
Powyższe względy nakazały zatem zmienić na podstawieart. 437 § 1 i § 2 k.p.k.w zw. zart. 438 pkt 1 k.p.k.zaskarżony wyrok w ten tylko sposób, że w punkcie 4 w miejsceart. 46 § 1 k.k.wskazał jako podstawę prawną orzeczenia obowiązku naprawienia szkodyart. 72 § 2 k.k.
W pozostałym zakresie wyrok, jako odpowiadający prawu nie wymagał żadnej ingerencji ze strony sądu odwoławczego.
Na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.sąd zwolnił oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, uznając, iż przemawiają za tym względy słuszności: konieczność przeprowadzenia postępowania odwoławczego nie wynikała bowiem w żadnej mierze z winy oskarżonego, była zaś wyłącznie skutkiem dostrzeżonej przez skarżącego pomyłki sądu rejonowego.