Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy w Warszawie
IV Wydział Karny
Sygnatura akt: IV K 124/11
Data wyroku: 2014-07-24 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Magdalena Baran
Słowa kluczowe: Przywłaszczenie
Podstawa prawna: art.284§2 kk
Teza: oskarżoną uniewinnia od popełnienia zarzucanego jej czynu

Sygn. akt IV K 124/11

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 24 lipca 2014 roku
Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy w Warszawie IV Wydział Karny
w składzie:
Przewodniczący: SSR Magdalena Baran
Protokolant: Aleksy Beśka
Prokurator: Tomasz Cieślak, Agnieszka Bachryj, Wojciech Fijałkowski

po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 19.04.2013r., 10.10.2013r., 17.03.2014r., 17.07.2014 r.
sprawy z oskarżenia Prokuratora Prokuratury Rejonowej(...)
przeciwko
A. S.z domuJ., córceP.iS.z d.W.,ur. (...)wW.,
oskarżonej o to, że:
w bliżej nieustalonym okresie, jednak nie wcześniej niż 8.09.2002 i nie później niż w dniu 8.06.2010 wW., przywłaszczyła sobie powierzoną jej rzecz ruchomą w postaci pawilonu handlowego nr(...)o wartości nie mniejszej niż 30.000 zł, znajdującego się na terenietargowiska (...)przyul. (...)wW., czym działała na szkodęM.iB. S.orazM. T.,tj. o czyn zart. 284 § 2 k.k.

orzeka

I
oskarżonąA. S.uniewinnia od popełnienia zarzucanego jej czynu;

II
na podstawieart. 632 pkt. 2 k.p.k.koszty postępowania ponosi Skarb Państwa.

IV K 124/11

UZASADNIENIE
A. S.została oskarżona o to, że w bliżej nieustalonym okresie, jednak nie wcześniej niż 8.09.2002 i nie później niż w dniu 8.06.2010 wW., przywłaszczyła sobie powierzoną jej rzecz ruchomą w postaci pawilonu handlowego nr(...)o wartości nie mniejszej niż 30.000 zł, znajdującego się na terenietargowiska (...)przyul. (...)wW., czym działała na szkodęM.iB. S.orazM. T., tj. o czyn zart. 284 § 2 k.k.
Na podstawie całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie i ujawnionego w toku rozprawy głównej, Sąd ustalił następujący stan faktyczny.
A.iJ. S. (1)byli małżeństwem od 1994r. do 8 września 2002r., tj. do śmierciJ. S. (2). Pozostawali w małżeńskiej wspólności majątkowej. Małżonkowie prowadzili działalność gospodarczą – produkcję i sprzedaż wyrobów cukierniczych. W ramach tej działalności sprzedawali swoje wyroby natargowisku (...)przyul. (...)w pawilonie handlowym, który postawili w roku 1999. Pawilon, oznaczony numerem(...)nie był stale związany z gruntem, stanowił rzecz ruchomą. Grunt, na którym pawilon został posadowiony jest własnością miasta stołecznegoW.i administrowany jest obecnie przezZarząd (...)D.O., wcześniej przezZarząd (...) sp. z o. o.Po śmierciJ. S. (2)pawilonem zarządzała dalej jego żona. W 2004r. sprzedała obiektM. C.. Mimo zawartej umowy sprzedaży, faktycznie pawilon dalej pozostawał we władaniuA. S.. 27 czerwca 2008r.M. C.iA. S.ponownie zawarli umowę sprzedaży przedmiotowego pawilonu, na mocy którejA. S.odkupiła pawilon.
W 2010r.A. S.zamieściła w Internecie, w serwisie „foksal nieruchomości” ogłoszenie o sprzedaży pawilonu handlowego na targowisku przyul. (...).
Kolejni właściciele pawilonu - takM. C., jak iA. S.– dzierżawili od miasta stołecznegoW.grunt, na którym pawilon był postawiony.A. S.zalegała z płatnością czynszu dzierżawnego. 22 października 2010r. na wniosek wierzyciela – Zarządu Gospodarowania(...)wD.O.(dalej:ZGN (...)) - wszczęto wobec niej postępowanie egzekucyjne, w wyniku którego, w 2013r., pawilon handlowy został zlicytowany przez komornika sądowego.
Po śmierciJ. S. (2)do spadku po nim powołani zostali: żona zmarłego –A.oraz troje dzieci z jego poprzedniego małżeństwa –M. T.,M. S.iB. S.. Od tamtego czasu trwa konflikt pomiędzy spadkobiercami o podział masy spadkowej. Sprawa cywilna o podział majątku wspólnego i dział spadku, tocząca się przed Sądem Rejonowym w Pruszkowie pod sygnaturą akt I Ns 1312/02, nie została zakończona. W toku postępowania strony składały wnioski. Wnioskodawcy – dzieciJ. S. (2)złożyły wniosek o wydanie postanowienia w przedmiocie zarządu masą spadkową, dopuszczenie do korzystania ze składników majątku. W postanowieniu z dnia 18 maja 2004r. sąd na wniosek pełnomocnika wnioskodawców (dzieciJ. S. (2)), po uprzednim oddaleniu wniosku i uchyleniu postanowienia przez sąd drugiej instancji, zabezpieczył spadek w ten sposób, że ustanowił synówM.iB. S.zarządcami pracowni cukierniczej i sklepu cukierniczego przyAl. (...). W postanowieniu nie było mowy o pawilonie handlowym przyul. (...).A. S.składała wniosek o dopuszczenie do współposiadania nieruchomości wR.. Wniosek został oddalony. 12 kwietnia 2010r. pełnomocnik wnioskodawców złożył wniosek o zabezpieczenie powództwa poprzez orzeczenie zakazu sprzedaży pawilonu. Sąd postanowieniem z dnia 7 maja 2010r. oddalił wniosek, argumentując, że wnioskodawcy nie wykazali, że posiadają interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia w sposób wskazany we wniosku, a okoliczność zamiaru sprzedaży nie pozwala na uznanie, że wnioskodawcy mogą zostać niezaspokojeni.
8 czerwca 2010r. pełnomocnikM. S.złożył zawiadomienie o podejrzeniu popełnieniu przestępstwa przywłaszczenia mienia w postaci pawilonu handlowego przezA. S.. Zdaniem pasierbów oskarżonej, postąpiła ona z przedmiotem wchodzącym w skład masy spadkowej, jak ze swoja własnością, zamieszczając w Internecie ogłoszenie o sprzedaży pawilonu.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie następujących dowodów: wyjaśnień oskarżonej (k. 132-133, 209-211, 276, 391), zeznań świadków:M. S.(k. 13v, 211-212),B. S.(k. 20v, 212-213),M. T.(k. 213-214),T. B.(k. 68v, 273-274),M. C.(k. 93v-94, 274-277),Z. C.(k. 363-364), dokumentów: pism zZakładu (...)(k. 4-5, 30-33), pisma procesowego w postępowaniu cywilnym z załącznikami (k. 6-11), protokołu oględzin teczki z dokumentami zZGN (...)(k. 40-41), kserokopii dokumentacjiZGN (...)(k. 42-59), kopii dokumentów ze sprawy I Ns 1312/02 SR w Pruszkowie (k. 82-86, 100-128), kopii dokumentów dotyczących obiektu 438 (k. 140-143), kopii dokumentów ze sprawy komorniczej KM 1800/13 (k. 385-388).

Sąd zważył, co następuje:
Okoliczności sprawy zostały wyjaśnione w sposób wyczerpujący. Analiza zgromadzonego materiału dowodowego nie pozwala na uznanie oskarżonej za winną popełnienia zarzucanego jej czynu. Przede wszystkim, podkreślić należy, że Sąd karny nie może rozstrzygnąć czyją własność w rozumieniu prawa cywilnego stanowiła sporna rzecz, w tym przypadku pawilon i czy wchodził w skład masy spadkowej poJ. S. (1). W tym wypadku sąd karny nie może zastąpić sądu cywilnego, przed którym od 12 lat toczy się postępowanie mające m.in. na celu ustalenie co wchodzi w skład masy spadkowej czyli jakich rzeczy właścicielem był spadkodawca. Przedmiotem niniejszego postępowania było ustalenie, czy doszło do bezprawnego przywłaszczenia w rozumieniu prawa karnego.
Wyjaśnienia oskarżonej Sąd uznał za wiarygodne w zakresie, w jakim oskarżona twierdzi, że cały czas czuła się jedyną właścicielką pawilonu handlowego na bazarzeB.i nie miała zamiaru przywłaszczać sobie nienależnej jej rzeczy. Aczkolwiek uwadze Sądu nie uszedł fakt, iżA. S.zmieniała przedstawioną przez siebie wersję wydarzeń i była w kilku punktach niekonsekwentna. Nie była pewna co do tego, czy pawilon wchodził w skład masy spadkowej. Natomiast konsekwentnie nie przyznawała się do zarzucanego jej czynu. Nie tylko sama uważała siebie za jedyną właścicielkę, ale tak też była traktowana przez podmiot administrujący targowiskiem. Wyjaśnienia oskarżonej w tym zakresie korespondują z zeznaniamiM. C.,Z. C.iT. B., jak również z dowodami z dokumentów.
Zeznania świadków – pokrzywdzonych:M. S.,B. S.iM. T.są ze sobą zbieżne, spójne, logiczne i konsekwentne. Jednakże Sąd uznał je za wiarygodne w zakresie, w jakim świadkowie opisują fakty prowadzenia przez oskarżoną działalności gospodarczej w pawilonie na bazarze po śmierci jej męża oraz wystawienia pawilonu na sprzedaż. Według świadków, pawilon został postawiony przezJ. S. (2)z jego własnych środków, stanowił jego własność i wchodził w skład masy spadkowej.A. S., miała, w ocenie świadków, jedynie marginalny udział w prowadzeniu działalności cukierniczej. W ocenie Sądu, pasierbowie oskarżonej, celowo umniejszają jej rolę w prowadzeniu działalności gospodarczej za życiaJ. S. (2). Stoi to w sprzeczności nie tylko z wyjaśnieniami oskarżonej, ale także zeznaniamiM. C.iZ. C.. Pokrzywdzeni nie przedstawili też dokumentów, które potwierdzałyby tezę o tym, że toJ. S. (1)sam, własnym kosztem postawił pawilon. Świadkowie zgodnie potwierdzają, że nie interesowali się pawilonem do czasu, aż dowiedzieli się o tym, żeA. S.zamieściła w Internecie ogłoszenie o jego sprzedaży. Oceniając zeznaniaM. S.,B. S.iM. T., Sąd musiał wziąć pod uwagę, że pozostają oni od lat w głębokim konflikcie z oskarżoną na tle majątkowym i są zainteresowani orzeczeniem o jej winie.
ŚwiadekM. C.był właścicielem spornego pawilonu w latach 2004-2008. W postępowaniu przygotowawczym zeznał (k. 93-94), że w latach dziewięćdziesiątych poznałJ.iA. S.. PożyczyłS.pieniądze na rozbudowę zakładu. Po śmierciJ. S. (2)kupił odA. S.pawilon na targowisku, co miało stanowić swego rodzaju formę zabezpieczenia spłaty długu. Po kilku latach odsprzedał ten pawilon z powrotemA. S.. Według wiedzy świadka, pawilon nie wchodził w skład masy spadkowej poJ. S. (1). W postępowaniu sądowym (k. 274-277) świadek potwierdził złożone zeznania. Dodał, że według jego wiedzy toA. S.w dużej mierze inwestowała w działalność gospodarczą, którą prowadziła z mężem. Świadek zeznawał, że zabezpieczył swoje roszczenie na pawilonie, gdyż był przekonany, że należy on wyłącznie doA. S.. Nikt z pozostałych spadkobierców nie interesował się pawilonem w czasie, gdy jego właścicielem był świadekC.. W ocenie Sądu, zeznania świadka stanowią wiarygodny dowód w sprawie. Są spójne, logiczne i konsekwentne. Znajdują potwierdzenie w innych źródłach dowodowych, w szczególności w dokumentach dostarczonych przezZGN (...).
ŚwiadekT. B.jest pracownicąZakładu (...)wD.O.m. st.W.. W postępowaniu przygotowawczym zeznawała (k. 68), że na podstawie dokumentacji zgromadzonej wZGN (...), przejętej uprzednio od Zarządu(...), nie można ustalić, kto był właścicielem pawilonu nr(...), w momencie, kiedy był on postawiony. W momencie, kiedy świadek obejmowała posadę wZGN (...), właścicielem pawilonu byłM. C., a następnie została nimA. S.. ŚwiadekB.nadmieniła, że ZGN nie zawiera umowy dzierżawy, jeżeli posiada wiedzę, że dany pawilon wchodzi w skład masy spadkowej, a nie jest ustanowiony zarządca. W postępowaniu sądowym (k. 273-274) potwierdziła wcześniejsze zeznania. Dodała, że spadkobiercyJ. S. (2)zainteresowali się pawilonem dopiero w 2002r. Nikt nie zgłaszał się doZGN (...)z chęcią „dopisania się” do umowy dzierżawy jako współwłaściciel pawilonu. Jako jedyną właścicielkę traktowanoA. S.. W ocenie Sądu, zeznania świadka są wiarygodne. Nie jest ona związana z żadną ze stron postępowania, zeznawała na okoliczności znane jej z racji wykonywanej pracy.
ŚwiadekZ. C.wykonywał dlaA.iJ. S. (2)konstrukcje aluminiowe w obiektach, w których prowadzili działalność. Zeznał przed Sądem (k. 363-364), że w negocjacjach co do zawarcia umowy brali udział obydwojeS.. Świadek nie pamięta, kto płacił za usługę. Na umowie zawartej miedzyprzedsiębiorstwem (...)zA. S.o dostarczenie okien i drzwi do pawilonu (k. 358), widnieje podpisA. S., co świadczy o tym, że oskarżona zajmowała się działalnością w pawilonie jeszcze za życia męża. ZeznaniaZ. C.są w ocenie Sądu, wiarygodne. Świadek nie miał powodów, żeby zeznawać na korzyść żadnej ze stron.
Sąd podjął próbę wezwania, na wniosek pełnomocnika oskarżycieli posiłkowych, w charakterze świadkaZ. B., który był wykonawcą spornego pawilonu na okoliczność ustalenia stron umowy sprzedaży pawilonu oraz jego wartości. Ze względu na niemożność ustalenia miejsca jego pobytu wniosek dowodowy należało jednak oddalić.
Sąd uznał za w pełni wiarygodne źródło dowodowe wszystkie dokumenty włączone do akt sprawy. Żaden z uczestników postępowania nie kwestionował prawdziwości i wiarygodności dokumentów.
Pismo zZakładu (...)wD.O.m. st.W.z 15.04.2010r. (k. 4-5), będące, jak wynika z jego treści, odpowiedzią na wcześniejsze zapytanie żony oskarżyciela posiłkowegoM. S., stanowi informację dotyczącą spraw własnościowych pawilonu nr(...)z lat 2005 – 2010. Dowód ten miał istotne znaczenie dla ustalenia chronologii zdarzeń składających się na stan faktyczny. Kolejne pismo z tej samej instytucji złożone na polecenie prokuratury (k. 30-33), potwierdza wcześniejsze informacje i dodatkowo zawiera kserokopie umów, dokumentujących transakcje międzyM. C.aGminną (...) Sp. z o.o.orazM. C.aA. S..
Istotnym dowodem są kserokopie dokumentów zZGN (...), dotyczące spornego pawilonu (k. 42-59), tj. aneks do umowy dzierżawy zawartej zA. S., umowa kupna – sprzedaży pawilonu międzyA. S.aM. C., umowa dzierżawy zawartaM. C.przez Zarząd(...)i aneks do niej, ankieta, wniosek o zawarcie umowy dzierżawy i umowa administrowania podpisane przezM. C.. Dokumenty te świadczą o tym, kogo podmioty administrujące targowiskiem (Zarząd(...), Gminna(...), Zarząd(...)) uważały w poszczególnych okresach za właściciela obiektu. Dokumenty te znajdowały się w teczce dotyczącej obiektu nr(...), dostarczonej przezZGN (...). Teczka została poddana oględzinom, z których sporządzono protokół (k. 40-41). Protokół został sporządzony zgodnie z prawem i praktyką postępowania, dlatego również został włączony przez Sąd do materiału dowodowego.
Wydając rozstrzygniecie, sąd oparł się również na dokumentach z postępowania cywilnego, toczącego się międzyA. S.a jej pasierbami o podział majątku wspólnego i dział spadku przed Sądem Rejonowym w Pruszkowie w sprawie o sygnaturze I Ns 1312/02. Dokumenty te to: wniosek o zabezpieczenie powództwa z załącznikami (k. 6-11), postanowienie oddalające wniosek o zabezpieczenie roszczenia (k. 82-84), postanowienie o ustanowieniu zarządu (k. 85-86), pisma procesowe pełnomocnika oskarżycieli posiłkowych (w tamtym postępowaniu wnioskodawców, k. 100-104), postanowienie o oddaleniu wniosku o wydanie zarządzenia tymczasowego (k. 105-106), zażalenie (k. 107-108), uzasadnienie postanowienia sądu o oddaleniu wniosku (k. 109-111), postanowienie o uchyleniu zaskarżonego postanowienia (k. 112-114), postanowienie o oddaleniu zażalenia uczestniczki (k. 117), protokół rozprawy (k. 118-121), postanowienie o oddaleniu wniosku o zabezpieczenie (k. 122-123), postanowienie o oddaleniu zażalenia (k. 124), postanowienie w przedmiocie dopuszczenia dowodu z opinii biegłego (k. 125), opinia biegłego (k. 126-127), postanowienie o oddaleniu zażalenia (k. 128). Dokumenty z tego postępowania dobitnie świadczą o głębokim konflikcie pomiędzy oskarżoną a oskarżycielami posiłkowymi na tle podziału majątku wspólnego. Na podstawie dokumentacji ze sprawy cywilnej, trudno jest jednoznacznie stwierdzić, czyją własność stanowił pawilon handlowy, o który toczy się spór między stronami. Niewątpliwie nie jest on jedynym ani nawet głównym składnikiem majątku, na którego tle doszło do konfliktu. Z analizy dokumentów złożonych w sprawie cywilnej wynika, że pasierbowie oskarżonej zainteresowali się spornym pawilonem dopiero, gdy dowiedzieli się o jego wystawieniu na sprzedaż. Na marginesie należy zwrócić uwagę, że niezrozumiałym jest, dlaczego, mimo iż biegły w opinii wyraźnie stwierdza, że pawilon nie jest trwale związany z gruntem, sąd cywilny w uzasadnieniu postanowienia z 7 maja 2010r. pisze o nim jako o nieruchomości.
Istotnym dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie dowodem były dokumenty związane ze sprawą prowadzenia działalności w pawilonie przezA. S.i zadłużenia wobec podmiotu administrującego targowiskiem (k. 342-351, 385-388). Dokumenty te to: umowa administrowania zawarta zGminną (...) Sp. z o. o., wyrok zaoczny ze sprawy XV GC 1185/12, pismoA. S.do urzędu(...), pismoZGN (...)doA. S., aneks do umowy międzyZGN (...)aA. S.z 15.04.2009r., obwieszczenie o licytacji ruchomości, wyciąg z Centralnej(...), złożone do akt przez obrońcę, a także uzasadnienie dokonania zaskarżonej czynności komornika i postanowienie sądu cywilnego o oddaleniu skargi dłużniczki, skopiowane z akt sprawy komorniczej KM 1800/13. Z powyższej dokumentacji wynika, że podmioty, które w różnym czasie administrowały gruntem, na którym postawiony był pawilon (Gminna(...),Zakład (...)), ale również komornik i sąd rozpoznający skargę na czynności komornika, traktowałyA. S.jako jedyną właścicielkę pawilonu handlowego nr(...). Przeciwko niej prowadzone było postępowanie egzekucyjne, w wyniku którego pawilon został zlicytowany.
Do materiału dowodowego należało również włączyć złożone do akt sprawy dokumenty, na podstawie których możliwe było wyliczenie wartości pawilonu handlowego. Są to: opinia biegłego z zakresu wyceny ruchomości, opracowana na potrzeby postępowania od dział spadku, złożona przez pełnomocnika oskarżycieli posiłkowych (k. 380-384) oraz kopie dokumentów dotyczącego obiektu nr(...)ztargowiska (...), podobnego do spornego pawilonu. Prawdziwość i rzetelność tych dokumentów nie była kwestionowana. Niemniej, ze względu na finalne przyjęcie przez Sąd, że oskarżona nie popełniła zarzucanego jej czynu, a zatem rozmiary ewentualnej szkody nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia, wartość dowodowa tych dokumentów okazała się znikoma.
Przestępstwo stypizowane wart. 284 § 2 k.k.polega na przywłaszczeniu cudzej, powierzonej sobie, rzeczy ruchomej lub prawa majątkowego. Zgodnie z przyjętym w doktrynie i judykaturze poglądem, możliwe jest przywłaszczenie rzeczy stanowiącej współwłasność przez jednego ze współwłaścicieli na szkodę pozostałych. Przestępstwo przywłaszczenia można popełnić wyłącznie umyślnie.
Przywłaszczenie wymaga działania w zamiarze bezpośrednim kierunkowym postąpienia z cudzą rzeczą (lub prawem majątkowym), tak jakby się było jej właścicielem (animus rem sibi habendi). Sprawca przywłaszczenia musi więc zmierzać do zatrzymania cudzej rzeczy lub innego mienia (prawa majątkowego) dla siebie lub innej osoby bez żadnego do tego tytułu (por. wyrok SN z dnia 6 stycznia 1978 r., V KR 197/77, OSNPG 1978, nr 6, poz. 64). Postać zamiaru jest kluczowa dla zaistnienia przestępstwa przywłaszczenia. Żeby można było mówić o zamiarze bezpośrednim, sprawca musi zdawać sobie sprawę z tego, że nie ma prawa rozporządzać rzeczą jak właściciel oraz, że zachowaniem swoim powoduje bezprawne uszczuplenie w majątku innych osób. Bezprawne rozporządzenie cudzym mieniem stanowi przywłaszczenie karalne na podstawieart. 284 § 1 k.k.tylko wówczas, gdy wskazuje na zamiar pozbawienia osoby uprawnionej własności tego mienia, w szczególności na zamiar uczynienia z cudzej rzeczy swojej własności [D.-K., w:Z.(red.),Kodeks karny, część szczególna. Komentarz,Lex nr 22975].
Przenosząc powyższe jurydyczne rozważania na grunt niniejszej sprawy, należy zauważyć, że oskarżonaA. S.faktycznie postąpiła z rzeczą jak właściciel. Nie sposób jednak doszukać się w jej działaniu zamiaru przywłaszczenia. Była przekonana co do tego, że sporny pawilon handlowy jest jej wyłączną własnością. W takim przeświadczeniu utrzymywana była przez czynniki zewnętrzne. Jako wyłączną właścicielkę traktował ją administrator nieruchomości, na której stał pawilon. Również sąd cywilny rozpoznający sprawę o podział majątku i dział spadku, wydając postanowienie o zabezpieczeniu spadku poprzez ustanowienie zarządu tymczasowego nie objął zarządem pawilonu handlowego natargowisku (...). Sami oskarżyciele posiłkowi, przez długi czas nie wykazywali zainteresowania pawilonem, a spór o majątek dotyczył przede wszystkim nieruchomości. Nie rozstrzygając zatem o tym, czy pawilon handlowy nr(...)wchodził w skład masy spadkowej poJ. S. (1), czy nie, uznać należało, ponad wszelka wątpliwość, że w przedmiotowej sprawie nie doszło do przestępstwa przywłaszczenia, bowiem oskarżona nie działała w zamiarze pozbawienia innych uprawnionych osób własności rzeczy. Nie można bowiem przypisać zamiaru bezpośredniego przywłaszczenia rzeczy osobie, która podtrzymuje, że jest jej właścicielem. Fakt toczącego się sporu o tę rzecz powinien zapewne skłonić oskarżoną do powzięcia wątpliwości co jej prawa do rzeczy, ale wówczas co najwyżej można by mówić o istnieniu po jej stronie zamiaru ewentualnego, który to natomiast nie jest przewidziany w ustawowych znamionach przestępstwa przywłaszczenia cudzego mienia lub przywłaszczenia cudzego mienia powierzonego.
Należy podkreślić, że żaden dokument ujawniony w toku postępowania sądowego, ani też zeznania świadków lub wyjaśnienia oskarżonej nie potwierdziły tego, by pawilon zostałA. S.powierzony (w rozumieniuart. 284 § 2 k.k.). Zarzut postawiony w akcie oskarżenia już z tego względu był całkowicie chybiony. Powierzenie jest to przekazanie władztwa nad rzeczą z zastrzeżeniem obowiązku jej późniejszego zwrotu. Sądowi nie przedstawiono żadnego dowodu, jak i sąd nie znalazł takiego z urzędu, na podstawie którego można by przyjąć, że pawilon został oskarżonej przekazany z zastrzeżeniem konieczności jego zwrotu. Niemniej jednak sąd rozważał tak wypełnienie przez oskarżoną znamion przestępstwa zart. 284 § 2 k.k.tj. przywłaszczenia mienia powierzonego, jak i przestępstwa przywłaszczenia zart. 284 § 1 k.k.W ocenie Sądu oskarżona swym zachowaniem nie wypełniła znamion żadnego z tych przestępstw.
Konsekwencją ustalenia takich okoliczności faktycznych i rozważań prawnych była konieczność uniewinnienia oskarżonejA. S.od zarzucanego jej w akcie oskarżenia czynu, o czym rozstrzygnięto w punkcie pierwszym wyroku.
Ze względu na treść orzeczenia, uniewinniającego oskarżoną, zgodnie zart. 632 pkt 2 k.p.k.koszty postępowania ponosi Skarb Państwa.