Sąd Rejonowy w Legionowie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 159/14
Data wyroku: 2014-04-08 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Szeląg

Sygn. akt II K 159/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 08 kwietnia 2014 roku

Sąd Rejonowy w Legionowie w II Wydziale Karnym w składzie:

Przewodniczący SSR Anna Szeląg
Protokolant Kinga Grzywacz
w obecności
Prokuratora ----------------
po rozpoznaniu dnia 08.04.2014r.
sprawyZ. K.,urodz. (...)wW.
synaW.iJ.z d.Ż.

oskarżonego o to, że: w dniu 19 lutego 2014r. w miejscowościS., woj.(...), kierował w ruchu lądowym pojazdem mechanicznym markiS.onr rej. (...)znajdując się w stanie nietrzeźwości, wynik badania Alkometrem A 2.0 : I – 0,26 mg/l, (0,55‰), II – 0,26 mg/l (0,55‰), III – 0,24 mg/l (0,51‰) alkoholu w wydychanym powietrzu; -
tj. o czyn zart.178a§1kk
orzeka:
oskarżonegoZ. K.uznaje za winnego tego, że w dniu 19 lutego 2014r. w miejscowościS.naul. (...), woj.(...), prowadził w ruchu lądowym pojazd mechaniczny markiS.onr rej. (...), znajdując się w stanie po użyciu alkoholu, wynik badania Alkometrem A 2.0 : I – nie mniej niż 0,24 mg/l, II – nie mniej niż 0,24 mg/l, III – nie mniej niż 0,22 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu i czynem tym oskarżony wyczerpał dyspozycję art.87§1kw i za to na podstawie art.87§1kw wymierza oskarżonemu karę grzywny w wysokości 1.000 zł (jeden tysiąc); -
- na podstawie art.87§3kw orzeka wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym przez okres 1 (jednego) roku; -
- na podstawie art.29§4kw na poczet orzeczonego wobec oskarżonego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych zalicza okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 19.02.2014r. do dnia 08.04.2014r.; -
- na podstawieart.82§3kpwna poczet orzeczonej wobec oskarżonego kary grzywny zalicza okres jego zatrzymania w dniu 19.02.2014r. i ustala, że do wykonania pozostała grzywna w kwocie 800 zł (osiemset); -
- na podstawieart.627kpkzasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 190 zł (sto dziewięćdziesiąt) tytułem kosztów sądowych w tym 100 zł (sto) tytułem opłaty.
Sygn. akt II K 159/14

UZASADNIENIE
Na podstawie ujawnionego w toku rozprawy materiału dowodowego Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 19 lutego 2014 roku, około godz. 7:30, w miejscowościS., naul. (...), funkcjonariusze policji asp.D. D.oraz sierż. sztab.R. S.zatrzymali do kontroli drogowej mężczyznę kierującego samochodem osobowym markiS.onr rej. (...). Kierującym okazał się oskarżonyZ. K.(k.1). W trakcie kontroli od oskarżonego czuć było woń alkoholu, dlatego został on zatrzymany i przewieziony do KPP wN., gdzie poddano go badaniu na urządzeniu typuA.A 2.0 (nr fab. 324/95). Przeprowadzone badanie wykazało u oskarżonego: 0,26 mg/l (I badanie godz. 07:52), 0,26 mg/l (II badanie godz. 07:54), 0,24 mg/l (III badanie godz. 08:11) alkoholu w wydychanym powietrzu (protokół użycia urządzenia kontrolno – pomiarowego k.2). Badania te zostało przeprowadzone sprawnym urządzeniem posiadającym świadectwo legalizacji (k.3). Z tym, że zgodnie ze świadectwem legalizacji wystawionym dla w/w urządzenia Alkomat, przewidziano w nim niepewność wyników pomiaru na 0,02 mg/l dla wartości odniesienia 0,25 mg/l (k.3v.).
OskarżonyZ. K.przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i wyjaśnił, że w dniu 18.02.2014r. około godz. 17:00 wypił piwo.

Sąd zważył, co następuje:
Sąd dał wiarę wyjaśnieniomZ. K., co do przebiegu wydarzeń z dnia 19.02.2014r., gdyż w całości korespondują one z pozostałym ujawnionym w toku rozprawy materiałem dowodowym, a zwłaszcza z treścią protokołu użycia w/w urządzenia pomiarowego. Z tego też powodu sąd nie miał wątpliwości, że oskarżony znajdując się w stanie po użyciu alkoholu, jechał w/w samochodem w ruchu lądowym, do czego zresztą sam się przyznał. Wszystkie te okoliczności znajdują potwierdzenie w protokole użycia urządzenia kontrolno – pomiarowego typu Alkomat. Samo badanie zostało przeprowadzone w sposób prawidłowy, a czynność zostały należycie udokumentowane. Badanie zostało przeprowadzone na sprawnie działającym urządzeniu, co potwierdza świadectwo legalizacji. Z drugiej jednaj strony uwzględniając fakt, że przedmiotowe badanie dały wynik na granicy czynu zart.178a§1kki czynu zart.87§1kw, sąd uwzględnił na korzyść oskarżonego niepewność pomiaru przewidzianą na 0,02 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu (k.3v.). Czyli wartość rzeczywista najwyższego pomiaru, tj. z I oraz II badania, mieściła się w przedziale od 0,24 mg/l do 0,26 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu.
Wszystkie te okoliczności znajdują także potwierdzenie w zeznaniach świadkaR. S., którym sąd w całości dał wiarę, gdyż ocenił je, jako logiczne i precyzyjne.R. S.jest osobą postronną, na miejscu zdarzenia znalazł się wykonując swoje czynności służbowe i jako policjant, nie posiadał żadnego interesu w tym, by obciążać oskarżonego ponad jego rzeczywiste działanie. Wszystko to razem powoduję, że w ocenie sądu, zeznania te zasługują na obdarzenie ich walorem wiarygodności.
Prawdziwość, autentyczność i rzetelność sporządzenia ujawnionych w sprawie, pozostałych dowodów nieosobowych nie była przedmiotem zarzutów stron, ani też nie wzbudziła wątpliwości sądu.
W tych okolicznościach, w ocenie sądu, winaZ. K.nie budzi żadnych wątpliwości. W dniu 19.02.2014r. w miejscowościS., naul. (...), prowadził on w ruchu lądowym pojazd mechaniczny markiS.onr rej. (...), znajdując się w stanie po użyciu alkoholu. Wynik badania Alkometrem A 2.0 dał wynik: I – nie mniej niż 0,24 m/l, II – nie mniej niż 0,24 mg/l, III – nie mniej niż 0,22 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. Czynem tym oskarżony wyczerpał dyspozycję art.87§1kw. Uwzględniając na jego korzyść w/w błąd pomiaru i przyjmując jego dolną granicę, sąd ustalił, żeZ. K.można przypisać, jako wynik badania - 0,24 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. Z kolei taka wartości powoduje, że oskarżony był w stanie po użyciu alkoholu, a nie w stanie nietrzeźwości, jak przyjął prokurator w akcie oskarżenia. Wartość 0,25 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu jest górną granicą stanu po użyciu alkoholu. Stan nietrzeźwości wyznacza się za pomocą dwóch alternatywnych kryteriów: zawartości alkoholu we krwi oraz w wydychanym powietrzu. Za stan nietrzeźwości uznaje się sytuację, gdy zawartość alkoholu we krwi przekracza 0,5‰ albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość oraz taką, gdy zawartość alkoholu w 1 dm3wydychanego powietrza przekracza 0,25 mg albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość. Z kolei pojęcie „po użyciu alkoholu” obecne jest na gruncie prawa wykroczeń. Oznacza sytuację, gdy stężenie alkoholu we krwi mieści się w granicach 0,2 - 0,5‰ albo, gdy zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu wynosi 0,1 - 0,25 mg w 1 dm3(patrz Komentarz do art.115 kodeksu karnego (Dz.U.97.88.553), [w:] M. Mozgawa (red.), M. Budyn-Kulik, P. Kozłowska-Kalisz, M. Kulik, Kodeks karny. Komentarz praktyczny, Oficyna, 2010, wyd. III. Stan prawny: 2010.09.08). Z tego też powodu, uwzględniając niepewność pomiaru, sąd uznał, że brak jest podstaw do przyjęcia, że zawartość alkoholu wydychanego powietrza prowadzi do stężenia przekraczającego wartość 0,25 mg/l, zwłaszcza, że kolejne badanie dało wynik – 0,24 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. Poza tym, sąd jest zobowiązany kierować się zasadą wynikającą z treściart.5§2kpkstanowiącą, że niedające się usunąć wątpliwości rozstrzyga się na korzyść oskarżonego. Tym samym, bezkrytyczne opieranie się na nominalnym wyniku badań, bez uwzględnienia wyniku wzorowania, jest niedopuszczalnym domniemaniem przeciw oskarżonemu. Istotne jest również i to, że tożsama kwestia była poruszana przez sąd także w kilku innych sprawach, m.in. w sprawie sygn. akt II K 8/14 czy też II K 978/13, gdzie także sąd sporządzał pisemne uzasadnienia wydanego wyroku, przytaczając tą samą zasadę wynikającą z treściart.5§2kpk, która winna być także uwzględniania przez prokuratora przy stawianiu zarzutów.
Należy również podnieść, żeul. (...), tj. droga, po której poruszał sięZ. K., jest drogą publiczną w rozumieniuustawy z dnia 21 marca 1985 roku o drogach publicznych(Dz. U nr 14 poz. 60 z późniejszymi zmianami). Ponadto oskarżony jest dorosłym człowiekiem i powinien zdawać sobie sprawę z tego, że alkohol osłabił jego koncentrację i zdolność szybkiego reagowania. Decydując się na kierowanie pojazdem mechanicznym po użyciu alkoholuZ. K.spowodował zagrożenie w ruchu lądowym (drogowym) i miał przy tym pełną świadomość, że narusza obowiązujące normy prawne.
WymierzającZ. K.karę grzywny w wysokości 1000 zł, sąd kierował się dyrektywami zawartymi w treści art.33kw. Sąd wnikliwie rozważył wszelkie okoliczności mogące wpłynąć na wymiar kary zarówno te łagodzące jak i obciążające. Jako okoliczność łagodzącą sąd wziął po uwagę to, że oskarżony wyraził skruchę, przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i deklarował poprawę. Natomiast, jako okoliczność obciążającą sąd wziął pod uwagę przede wszystkim fakt, żeZ. K.bez żadnego racjonalnego powodu, znajdując się w stanie po użyciu alkoholu, zdecydował się na jazdę pojazdem mechanicznym w ruchu lądowym. Poza tym, na wymiar kary wpływ ma także ilość alkoholu w wydychanym przez oskarżonego powietrzu, którego wartość była na granicy przestępstwa zart.178a§1kk. Istotne jest również i to, że oskarżony nie był dotychczas karany (k.25), był tylko raz karany za wykroczenie drogowe (k.38), ponieważ dowodzi to, że w/w czyn miał jednostkowy charakter. Poza tym, na wysokość kary grzywny duży wpływ miał także stan majątkowyZ. K., który jest emerytem i ma z tego tytułu stałe źródło dochodu w wysokości 3000 zł.
Stosownie do dyspozycji art.87§3kw sąd orzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym przez okres 1 roku. W przypadku popełnienia wykroczenia z art.87§1kw istnieje obligatoryjny obowiązek orzeczenia w/w środka karnego. Zgodnie z treścią art.29§1kw zakaz ten orzeka się w miesiącach lub latach, przy czym dolna granica to 6 miesięcy a górna 3 lata. W ocenie sądu, w przypadkuZ. K.zasadne jest stosowanie tego środka karnego przez w/w okres. Z jednej strony należy zwrócić uwagę, że ogromnym problemem w skali całego kraju, są kierujący, poruszający się po drogach publicznych, po użyciu alkoholu, którzy są realnym zagrożeniem i przyczyną wielu kolizji i wypadków drogowych. Z tego względu istnieje konieczność stanowczego i surowego piętnowania takiego zachowania, a zarazem chronienia społeczeństwa przed osobami wykraczającymi przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji. Orzeczenie środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdu ma być nie tylko realną dolegliwością karną dla oskarżonego, ale również wyraźnym sygnałem, że tego typu zachowanie nie może być akceptowane. Ale z drugiej strony, okres zakazu, powinien być także uzależniony od braku wcześniejszej karalności, postawy oskarżonego w trakcie procesu oraz ilości alkoholu w wydychanym powietrzu. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, w ocenie sądu, w/w zakaz orzeczony na okres 1 roku pozwoliZ. K.na zmianę swojej postawy, na przemyślenie swojego dotychczasowego zachowania, a w konsekwencji spowoduje, że nigdy w przyszłości nie będzie poruszał się on w ruchu lądowym po użyciu alkoholu.
Zgodnie z treściąart.627kpkiart.118§1kpwZ. K.został obciążony kosztami sądowymi, które po zsumowaniu wyniosły 200 zł.