Sąd Rejonowy w Ząbkowicach Śląskich
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 25/14
Data wyroku: 2014-03-25 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Kudryńska

Sygnatura akt II K 25/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 25 marca 2014 roku

Sąd Rejonowy w Ząbkowicach Śl. II Wydział Karny w składzie:
Przewodnicząca:SSR Anna Kudryńska
Protokolant:Amelia Chmielecka

Przy udziale Prokuratora Roberta Fudali z Prokuratury Rejonowej w Ząbkowicach Śl.
po rozpoznaniu w dniu 25.02.2014 r., 25.03.2014r.,
sprawy
M. M. (1)
synaM.iR.z domuB.
urodz. (...)wZ.
oskarżonego o to, że:
w dniu 31 grudnia 2013 r. w miejscowościZ.woj.(...)prowadził w ruchu lądowym samochód osobowy markiN.nr rej. (...)znajdując się w stanie nietrzeźwości - 0.0.50 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu.

tj. o czyn zart. 178a § 1 kk
**********

I
OskarżonegoM. M. (1)w ramach zarzucanego mu czynu uznaje za winnego tego, że w dniu 31 grudnia 2013 r. w miejscowościZ.woj.(...)prowadził w ruchu lądowym samochód osobowy markiN.nr rej. (...)znajdując się w stanie nietrzeźwości z wynikami badania: I - 0,50 mg/l, II – 0,63 mg/l, III – 0,54 mg/l alkoholu w wdychanym powietrzu tj. uznaje go za winnego popełnienia czynu stanowiącego występek zart. 178a § 1 kki za to na podstawieart. 178a § 1 kkskazuje go i wymierza mu karę grzywny w wymiarze 50 (pięćdziesiąt) stawek dziennych przyjmując, iż jedna stawka dzienna równa się kwocie 20 (dwadzieścia) złotych.

II
Na podstawieart. 42 § 2 kkorzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 1 (jednego) roku.

III
Na podstawieart. 63 § 2 k.k.na poczet zakazu orzeczonego wpkt IIzalicza oskarżonemu okres zatrzymaniaprawa jazdy nr (...)od dnia 31.12.2013r.

IV
Na podstawieart. 627 kpkzasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa uzasadnione wydatki poniesione przez Skarb Państwa i wymierza mu opłatę w kwocie 100 (stu) złotych.

Sygn. akt II K 25/14

UZASADNIENIE
Na podstawie całokształtu materiału dowodowego ujawnionego w toku rozprawy głównej Sąd ustalił następujący stan faktyczny.

OskarżonyM. M. (1)prowadzi działalność gospodarczą. Baza jego firmy mieści się wZ.przy drodze K- 46. W pobliżu po przeciwnej stronie jezdni usytuowana jest stacja paliw.
W dniu 31 grudnia 2013 r.M. M. (1)wrócił z trasy na teren bazy. Po zakończonej pracy wraz z pracownikami wypił alkohol w postaci wódki. Następnie wsiadał do samochodu osobowego markiN.onr rej. (...)i udał się nim na pobliską stację paliw. Po wyjechaniu z bazyM. M. (1)włączył się do ruchu i po przejechaniu kilkudziesięciu metrów drogą K - 46 wjechał na pobliską stację benzynową pod zakaz wjazdu.
W tym czasie na drodze K – 46 w okolicy stacji paliw wZ.oraz w pobliżu bazy firmy oskarżonego funkcjonariusze Policji:D. G.iD. S.prowadzili kontrolę prędkości za pomocą radaru. Widzieli jak oskarżony wyjechał z bazy firmy, a następnie wbrew zakazowi wjechał na stację paliw. Zauważyli również jak mężczyzna wysiadł z samochodu i chwiejnym krokiem zmierzał do kasy na stacji paliw. Funkcjonariusze po zaobserwowaniu tej sytuacji postanowili skontrolować kierującego pojazdem. Zanim jednak złożyli sprzęt do mierzenia prędkości i włączyli się do ruchu oskarżony wyjechał ze stacji benzynowej i udał się w kierunku bazy. Wtedy funkcjonariusz PolicjiD. G., który radiowozem był już za samochodem oskarżonego, włączył sygnały świetlne i dźwiękowe. JednakżeM. M. (1)nie reagował na nie i zatrzymał się dopiero przed bramą wjazdową na teren bazy. Wówczas funkcjonariuszD. G.zatrzymał radiowóz i podszedł pieszo do kierowcy. Powiedział do oskarżonego, że chce skontrolować jego stan trzeźwości i prosił go, aby zatrzymał się i wysiadł. Oskarżony powiedział wówczas do funkcjonariusza Policji „goń mnie” i wjechał na teren bazy.D. G.pobiegł za samochodem, aD. S.przesiadał się na miejsce kierowcy w radiowozie i wjechał na teren bazy. Gdy oskarżony zatrzymał się funkcjonariusze przystąpili do kontroli.M. M. (1)został poddany badaniu na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu. Pierwsze badanie wykonane o godz. 13:39 wykazało u niego 0,50 mg/l, a drugie przeprowadzone o godz. 13:56 wykazało 0,63 mg/l, trzecie zaś z godziny 14:12 wykazało 0,54 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu.
W trakcie kontroli oskarżony mówił funkcjonariuszom, że wypił z chłopakami wódkę, a na stację zaś jechał po papierosy i zakupy.

Dowód:
- zeznaniaD. G.k. 37v – 38;
- zeznaniaD. S.k. 38v – 39;
- zeznaniaD. B.k. 39;
- wyjaśnieniaM. M. (1)k. 8 – 9v, 33 – 33v;
- protokół z przebiegu badania stanu trzeźwości urządzeniem elektronicznym k. 2- 2v.

Po kontroliP. M.odwiózł oskarżonego do domu.

Dowód:
- zeznaniaP. M.k. 39 – 39v.

M. M. (1)ma wykształcenie zawodowe, jest operatorem procesów chemicznych. Jest żonaty, ma dwoje dorosłych dzieci. Prowadzi działalność gospodarczą i z tego tytułu uzyskuje dochód w wysokości około 2.000 zł netto miesięcznie. Na jego utrzymaniu pozostaje żona.
Oskarżony nie był dotychczas karany sądownie. W środowisku lokalnym posiada pozytywną opinię. Bardzo dobra opinią cieszy się również wśród członków koła(...), do którego należy.

Dowód:
- wyjaśnienia oskarżonegoM. M. (1)k. 8 – 9v, 33 – 33v;
- charakterystyka k. 11;
- informacja z Krajowego Rejestru Karnego k. 10.
- opinia wydana przezKoło (...)k. 31;
- opinia wydana przez Urząd Miejski wZ.k. 32.

OskarżonyM. M. (1)zarówno na etapie postępowania przygotowawczego, jak i na rozprawie głównej, przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. W toku dochodzenia wyjaśnił, iż w dniu 31 grudnia 2013 r. około południa zakończył pracę, a ponieważ był to ostatni dzień roku, z pracownikami wypił po tzw. „kieliszku”. Później czekał na syna, który miał go zabrać do domu. Gdy rozbolała go głowa wsiadł do swojego samochodu i pojechał na pobliską stacje paliw po tabletki przeciwbólowe. Twierdził, że drogą publiczną poruszał się jedynie przecinając drogę K- 46. Oświadczył, że żałuje tego co się stało. Twierdził, że gdyby nie silny ból głowy nie zrobiłby tego. Podał również, że jest kierowcą zawodowym od 1990 r. i od początku bezkolizyjne porusza się po drogach całej Europy. Z jego wyjaśnień wynikało, że jest jedynym żywicielem rodziny.
Przed Sądem oskarżony podał, że przejechał drogę publiczną tylko w poprzek. Podał, że jego baza mieści się przy drodze K – 46, a naprzeciwko tej drogi znajduje się stacja paliw. Wyjechał ze swej bazy i przejechał drogą około 35 metrów. W dalszym ciągu utrzymywał, że pojechał kupić lek przeciwbólowy, bo choruje na nadciśnienie i zaczęła go boleć głowa. Gdy kupił tabletki zażył dwie, wsiadł do auta i z powrotem przejechał drogę publiczną na cyt. „szagę”. Następnie wjechał na w bramę, a za nim wjechał policja. Oskarżony podał, że pomiędzy wyjazdem z bramy do stacji paliw przebiega droga publiczna i on tylko przejechał tę drogę wyjeżdżając z posesji na stację. Twierdził, że przejechał około 30 m. Odpowiadając na pytania Sądu podał, że pojechał na stację najkrótszą drogą i dlatego wjechał pod zakaz. Twierdził, że gdy zobaczył w lusterku Policjantów był już na posesji. Zaprzeczył, aby widziała, że ci wcześniej dawali mu znaki, żeby się zatrzymał.
- wyjaśnienia oskarżonegoM. M. (1)k. 8 – 9v, 33 – 33v;

Sąd zważył , co następuje:

W świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego sprawstwo i wina oskarżonegoM. M. (1)odnośnie czynu przypisanego mu czynu nie budzi wątpliwości.
Sąd ustalił powyższe w oparciu o zeznania funkcjonariuszy Policji:D. G.,D. S.oraz zeznania świadkaD. B., a także wyjaśnienia samego oskarżonego.
Uzupełnieniem osobowych źródeł dowodowych był także protokół z przebiegu badania stanu trzeźwości urządzeniem elektronicznym oraz zeznaniaP. M..M. M. (1)w trakcie postępowania nie negował faktu spożywania alkoholu oraz prowadzenia w ruchu lądowym samochodu w stanie nietrzeźwości. W ocenie Sądu wyjaśnienia oskarżonego w powyższym zakresie tj. odnośnie jego przyznania się do winy w pełni zasługiwały na wiarę - jego sprawstwo odnośnie zarzucanego mu czynu potwierdza, bowiem jednoznacznie zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, w tym przede wszystkim zeznania funkcjonariuszy Policji:D. G.(k. 37v – 38) iD. S.(k. 38v – 39) oraz protokół z przebiegu badania stanu trzeźwości urządzeniem elektronicznym (k. 2-2v), a także częściowo zeznaniaD. B.(k. 39).
Dowodami, które bezpośrednio wskazują na to, żeM. M. (1)w dniu zdarzenia poruszał się drogą publiczną będąc w stanie nietrzeźwości są zeznania funkcjonariuszy Policji:D. G.iD. S.. W/w świadkowie w sposób dokładny i rzeczowy opisali zarówno przyczyny, jak i przebieg interwencji podjętej w dniu zdarzenia wobec oskarżonego. Z ich zeznań wynikało jednoznacznie, że widzieli oni jak oskarżony poruszał się drogą publiczną.D. G.iD. S.zgodnie zeznali, iż tego dnia prowadzili na drodze K- 46 w okolicy stacji paliw wZ.kontrolę prędkości. Z ich zgodnych zeznań wynikało, że wdziali oni jak pojazd kierowany przez oskarżonego wjechał na pobliską stacje paliw.D. G.zeznał, że zauważył jak samochód terenowy wyjechał z bocznej drogi, która dochodzi do drogi K-46, a następnie przejechał tę drogę i wjechał pod zakaz na stację paliw. Podobnie zeznałD. S., przy czym świadek w swoich zeznaniach podał, że oskarżony nie tylko przeciął drogę K - 46, ale poruszał się na tej drodze na odcinku około 60 – 70 m. Z jego zeznań wynikało, że włączył się do ruchu, a następnie jechał droga K- 46 i dopiero później tj. po kilku sekundach zjechał na stację paliw. Obaj świadkowie opisali miejsce z którego obserwowali zdarzenie. Obaj zgodnie twierdzili, że widzieli jak kierujący na stacji paliw wysiadł z pojazdu i chwiejnym krokiem udał się do kasy. Wtedy też podjęli decyzję o skontrolowaniu kierującego pojazdem. Z ich zeznań wynikało, że zanim złożyli sprzęt do mierzenia prędkości zauważyli, że oskarżony wyjechał ze stacji paliw.D. S.zeznał, że mężczyzna wyjechał ze stacji benzynowej i jechał w kierunku bazy. TakżeD. G.podał, że zauważył, jak ten sam pojazd ponownie przejechał drogę K -46 i wjechał do miejsca, z którego wcześniej wyjeżdżał. Policjanci zgodnie twierdzili, że interwencję wobec oskarżonego podjęli bezpośrednio po tym, jak ten wjechał ze stacji paliw.D. G.w dalszej części zeznań dokładnie opisał przedsięwzięte przez niego czynności, które miały na celu zatrzymanie kierującego pojazdem do kontroli. Zeznał, że będąc za samochodem oskarżonego włączył sygnały świetlne i dźwiękowe, ale kierujący zatrzymał się dopiero przed bramą wjazdową na teren bazy. Świadek stanowczo twierdził, że gdy podszedł do mężczyzny i prosił go, aby ten zatrzymał się i wysiadł do kontroli oskarżony najpierw powiedział do niego „goń mnie”, a następnie wjechał na teren bazy. W tym zakresie zeznania w/w świadka korespondowały z zeznaniamiD. S.. Wprawdzie nie słyszał on sformułowania użytego przez oskarżonego, gdyż był wtedy w radiowozie, to jednak zeznał, że późniejszej rozmowie zD. G.ten powiedział mu o sformułowaniu jakiego oskarżony użył wobec niego. Z zeznań Policjantów wynikało, że oskarżony zatrzymał się dopiero na terenie bazy. Tam też podjęli wobec niego czynności kontrolne. Poddali go badaniom w wydychanym powietrzu, które potwierdziły, iż wcześniejsze przypuszczenie, że znajduje się w stanie nietrzeźwości. Świadkowie zgodnie twierdzili również, żeM. M. (1)w trakcie kontroli mówił, że pojechał na stację paliw po papierosy.D. S.zeznał, że mówił również, że wcześniej pil wódkę.
Zdaniem Sądu zeznania w/w świadków zasługują w pełni na wiarę, są one jak podkreślono wyżej zgodne, logiczne, rzeczowe, pozbawione wewnętrznych sprzeczności, czy niejasności, a nadto wzajemnie ze sobą korespondują. Ponadto podkreślić należy, że świadkowie ci są osobami całkowicie obcymi w stosunku do oskarżonego, zdarzenie zaobserwowali w trakcie prowadzonych czynności służbowych, a zatem nie mieli żadnego powodu, aby go bezpodstawnie pomawiać o takie zachowania, które w rzeczywistości nie miałyby miejsca. Ponadto spostrzeżenia świadków odnośnie stanu, w jakim znajdował się oskarżony w chwili prowadzenia samochodu, potwierdzają wyniki przeprowadzonego wobec jego osoby badania urządzeniem elektronicznym. Przeprowadzone badania wykazało, iż zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu u oskarżonego wyraźnie przekroczyła ustawowy próg stanu nietrzeźwości, osiągając wyniki 0,50 mg/l, 0,63 mg/l i 0,54 mg/l. W ocenie Sądu nie ma żadnych podstaw, aby kwestionować rzetelność i prawidłowość powyższych badań. Zwłaszcza, że nie czynił tego sam oskarżony.
Ponadto wyjaśnienia oskarżonego odnośnie tego, że wcześniej tj. przed wyjechaniem z bazy spożywał alkohol częściowo potwierdził także świadekD. B.. Wprawdzie nie stwierdził on wprost, że widział jakM. M. (1)spożywał alkohol, to jednak z użytego przez niego sformułowania, że „symbolicznie pożegnali stary rok” okoliczność ta wynika jednoznacznie. Świadek opisał także zaobserwowany przez siebie moment zatrzymania oskarżonego na terenie bazy. W tym zakresie jego zeznania korespondowały z zeznaniami funkcjonariuszy Policji. Sąd nie dopatrzył się żadnych okoliczności, które podważałyby wiarygodność jego zeznań.
Niczego istotnego do sprawy nie wniosły zeznaniaP. M.. Świadek zeznał jedynie, że odwiózł oskarżonego do domu. Nie widział natomiast, abyM. M. (1)wcześniej spożywał alkohol.
WprawdzieD. B.iP. M.zgodnie twierdzili, żeM. M. (1)tego dnia źle się czuł, bolała go głowa to jednak żaden z nich nie mówił o tym, iż miał on zamiar udać się po tabletki przeciwbólowe. Także podczas kontroli oskarżony, jak wynika z zeznańD. G.iD. S.nie wspominał o tym fakcie funkcjonariuszom. Z ich zeznań wynikało zgoła coś innego. Okoliczność ta w ocenie Sądu ma jednak poboczne znaczenie i w żaden sposób nie wpływa na kwestię odpowiedzialności karnej oskarżonego.
W świetle tak omówionego materiału dowodowego Sąd nie miał wątpliwości, że zachowanieM. M. (1)wyczerpało ustawowe znamiona występku zart.178a§1 k.k.Z materiału dowodowego wynika jednoznacznie, że oskarżony poruszał się drogą publiczną. Jak wynika z wiarygodnych zeznańD. S.orazD. G.nie tylko przeciął drogę K- 46, ale poruszał się nią na odcinku kilkudziesięciu metrów i to dwukrotnie. Nie ulega tez żadnej wątpliwości fakt, iżM. M. (1)w chwili prowadzenia samochodu markiN.onr rej. (...)znajdował się w stanie nietrzeźwości. Stwierdzone u niego w trakcie trzech badań stężenie alkoholu (I - 0,50 mg/l, II – 0,63 mg/l i III – 0,54 mg/l) w wydychanym powietrzu znacznie przekraczało ustawową granicę. Zgodnie bowiem zart. 115 § 16 kkstan nietrzeźwości zachodzi, gdy zawartość alkoholu w 1 dm3wydychanego powietrza przekracza 0,25 mg albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość. Ponadto oskarżony jak sam stwierdził spożywał wódkę, a zatem doskonale zdawał sobie sprawę ze stanu w jakim się znajduje. Zdaniem Sądu oskarżony był w pełni świadomy tego, iż spożywał alkohol w stopniu powodującym wyraźne przekroczenie stanu nietrzeźwości, a pomimo tego wsiadł do auta i poruszał się nim po drodze publicznej co wskazuje, że działał umyślnie w zamiarze bezpośrednim. Podkreślić w tym miejscu należy, iż odpowiedzialność przewidzianą wart. 178a § 1 kkpociąga za sobą sam fakt prowadzenia pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym, przy czym prowadzenie pojazdu nie oznacza tu pokonywania jakiegoś dłuższego odcinka drogi, a już uruchomienie pojazdu i samo ruszenie z miejsca jest równoznaczne z jego prowadzeniem. W tej sytuacji podnoszony przez oskarżonego fakt, iż przejechał on nieznaczny odcinek drogi publicznej może jedynie stanowić okoliczność łagodzącą, aczkolwiek nie zmienia jego odpowiedzialności za przedmiotowy występek.
Wymierzając oskarżonemu karę Sąd kierował się dyrektywami wskazanymi wart. 53 kki uwzględnił okoliczności wpływające tak obciążająco, jak i łagodząco na jej wymiar. Przede wszystkim uznać zdaniem Sądu należy, iż zarówno stopień winy oskarżonego, jak i stopień społecznej szkodliwości przypisanego mu czynu jest znaczny. Przede wszystkim zaznaczyć należy, że nietrzeźwość uczestników ruchu drogowego jest jedną z głównych przyczyn wypadków drogowych. Związane z takim zachowaniem zagrożenie dla bezpieczeństwa ruchu jest oczywiste, realne i często tragiczne w skutkach. Niestety pomimo szeregu akcji mających na celu uświadomienie kierowcom, jak bardzo niebezpieczne i nieodpowiedzialne jest prowadzenie samochodu w stanie nietrzeźwości, w dalszym ciągu notuje się bardzo dużo tego typu występków. Oskarżony prowadząc pojazd w ruchu lądowym, mimo uprzedniego spożycia alkoholu w sposób świadomy i rażący naruszył jedną z podstawowych zasad obowiązujących każdego uczestnika ruchu, narażając na niebezpieczeństwo nie tylko siebie, ale i innych użytkowników dróg. Ponadto oskarżony prowadził pojazd przed godz. 14.00, a więc w czasie znacznego natężenia ruch drogowego. Nie było to też jedyne przewinienie drogoweM. M. (1). W dniu zdarzenia naruszył on również zakaz wjazdu oraz nie zastosował się do nakazanego przez funkcjonariusza Policji sygnału zatrzymania. Okoliczności te dodatkowo obciążają oskarżonego. Co prawda oskarżony przejechał niewielki odcinek drogi, to jednak biorąc pod uwagę stan, w jakim się wówczas znajdował oraz mając na uwadze, iż doszło do tego dwukrotnie, na bardzo ruchliwej drodze i to w godzinach szczytu zachowanie oskarżonego należało skrajnie nieodpowiedzialne i naganne. Zauważyć należy, iż z bazy do stacji paliw oskarżony miał niewielki odcinek drogi, którą mógł przebyć pieszo. Nie bez znaczenia przy wymiarze kary ma również fakt, iż oskarżony jest zawodowym kierowcą. Wykonywany przez niego zawód winien, więc go dodatkowo dyscyplinować i mobilizować. Wymóg przestrzegania norm prawnych, w tym tak zasadniczych jak zakaz prowadzenia pojazdów w stanie nietrzeźwości, nabiera w odniesieniu do oskarżonego szczególnego znaczenia. Powyższe zdaniem Sądu dodatkowo obciążaM. M. (1). Także zachowanie oskarżonego w trakcie kontroli, użycie wobec funkcjonariusza Policji określenie „goń mnie” należało ocenić jak wysoce nagnane. Jako okoliczności łagodzące z kolei Sąd wziął pod uwagę dotychczasową niekaralność oskarżonego oraz jego właściwości i warunki osobiste. Oskarżony ma ustabilizowaną sytuację życiową, jest żonaty, posiada pozytywną opinię w środowisku lokalnym, ma też pozytywne opinie z koła(...), którego jest członkiem.
Biorąc pod uwagę powyższe, przy znacznej przewadze okoliczności obciążających, Sąd uznał, iż kara grzywny w wymiarze 50 stawek dziennych, przy wymiarze jednej stawki w wysokości 20 zł będzie karą adekwatną do stopnia winy i społecznej szkodliwości popełnionego przez oskarżonego czynu i spełni swoje cele tak w zakresie oddziaływania zapobiegawczego i wychowawczego w stosunku do oskarżonego, jak i potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Podkreślić w tym miejscu należy, iż porządek i bezpieczeństwo na drogach w poważnym stopniu zależą od właściwej reakcji na przestępstwa drogowe. Wymierzona kara stanowi wyraz zdecydowanego braku społecznej akceptacji dla zagrożeń wobec innych uczestników ruchu ze strony pozbawionych rozwagi i wyobraźni kierowców decydujących się na prowadzenie samochodów po użyciu alkoholu.
Przy znacznej przewadze okoliczności obciążających, które wpływały na znaczny stopień społecznej szkodliwości popełnionego przez oskarżonego czynu, zdaniem Sądu, niemożliwym było zastosowanie w jego przypadku instytucji warunkowego umorzenia postępowania karnego. W świetle okoliczności niniejszej sprawy, a w szczególności okoliczności obciążających, jak i poziomu alkoholu w wdychanym powietrzu, brak było podstaw do przyjęcia, że społeczna szkodliwość zarzucanegoM. M. (1)czynu nie była znaczna.
Jednocześnie na podstawie przepisuart. 42 § 2 kkSąd zobligowany był do orzeczenia środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym, co też uczynił orzekając zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres jednego roku. Czasokres orzeczonego zakazu jest w przekonaniu biorąc pod uwagę okoliczności przedmiotowego czynu jest wystarczający, aby uzmysłowić oskarżonemu konieczność zachowywania trzeźwości w kierowaniu pojazdami oraz odpowiada również potrzebie prewencyjnego oddziaływania. Na poczet zakazu zgodnie z treściąart. 63 § 2 kkSąd zaliczył oskarżonemu okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 31 grudnia 2013 r.
Mając na uwadze to, iż oskarżony prowadzi działalność gospodarczą, z której osiąga miesięczny dochód w wysokości 2000 na podstawieart. 627 kpkzasądzono od niego na rzecz Skarbu Państwa uzasadnione wydatki poniesione od chwili wszczęcia postępowania i na podstawie art. 3 ust 1 ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karanych wymierzono mu opłatę w kwocie 100 zł.