Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 668/14
Data wyroku: 2014-12-12 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Celina Czerwińska, Aleksandra Mazurek, Maciej Schulz
Słowa kluczowe: Zniewaga
Podstawa prawna: art. 226 § 1 kk

Sygn. akt VI Ka 668/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 12 grudnia 2014 r.
Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczyw składzie:
Przewodniczący: SSO Aleksandra Mazurek
Sędziowie: SO Maciej Schulz (spr.)
SO Celina Czerwińska
protokolant - protokolant sądowy Paulina Goździk
przy udziale prokuratora Agaty Stawiarz
po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2014 r.
sprawyM. S.
oskarżonego o przestępstwa zart. 222 § 1 kk,art. 226 § 1 kk
na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Południe wW.
z dnia 3 marca 2014 r.       sygn. akt IV K 85/13
zaskarżony wyrok w odniesieniu do czynu zart. 226 § 1 kkzmienia w ten sposób, że przyjmuje, iż znieważenie funkcjonariusza policji posterunkowegoB. K.miało miejsce podczas i w związku z pełnieniem przez niego obowiązków służbowych; w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.T. N.kwotę 516,60 zł obejmującą wynagrodzenie za obronę z urzędu z instancji odwoławczej oraz podatek VAT; zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, przejmując je na rachunek Skarbu Państwa.
VI Ka 668/14

UZASADNIENIE
M. S.został oskarżony o to, że:

1
w dniu 9 listopada 2012 roku wW.przyul. (...)naruszył nietykalność cielesną funkcjonariusza Policji post.B. K.poprzez uderzenie go w klatkę piersiową i szarpanie za mundur, podczas pełnienia przez niego obowiązków służbowych, tj. o czyn zart. 222 § 1 k.k.;

2
w tym samym miejscu i czasie, co w pkt. 1 znieważył słowami powszechnie uznanymi za obelżywe funkcjonariusza Policji post.B. K.podczas pełnienia przez niego obowiązków służbowych, tj. o czyn zart. 226 § 1 k.k.

Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi – Południe wW.wyrokiem z dnia 3 marca 2014 roku w sprawie o sygn. akt IV K 85/13 orzekł:

I
oskarżonegoM. S.uznał za winnego popełnienia obu zarzucanych mu w akcie oskarżenia czynów, z których czyn z pkt. 1 wyczerpuje dyspozycjęart. 222 § 1 k.k.zaś czyn z pkt. 2 – wyczerpuje dyspozycjęart. 226 § 1 k.k.i za to za czyn z pkt 1 na podstawieart. 222 § 1 k.k.wymierzył oskarżonemu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, zaś za czyn z pkt 2 – na podstawieart. 226 § 1 k.k.wymierzył oskarżonemu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności;

II
na podstawieart. 85 k.k.,art. 86 § 1 k.k.połączył orzeczone wpkt Ikary pozbawienia wolności i wymierzył oskarżonemu karę łączną 8 miesięcy pozbawienia wolności;

III
na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.,art. 70 § 1 pkt 1 k.k.wykonanie orzeczonej wpkt IIkary łącznej pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby lat 2;

IV
zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw.T. N.kwotę 600 złotych, którą należy powiększyć o podatek VAT, tytułem pełnienia obrony z urzędu oskarżonego;

V
na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.zwolnił oskarżonego od ponoszenia opłat i kosztów za nin. postępowanie, które w całości przejął na rachunek Skarbu Państwa.

Od powyższego wyroku apelację wniósł prokurator, zaskarżając go w części dotyczącejart. 226 § 1 k.k.na niekorzyść oskarżonego. Wyrokowi temu zarzucił rażące naruszenieart. 413 § 2 pkt 1 k.p.k., które miało istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku polegające na pominięciu w opisie czynu przypisanego oskarżonemu znamion strony podmiotowej przestępstwa, tj. działania podczas i w związku z pełnieniem obowiązków służbowych skutkiem czego sąd meriti błędnie zastosowałart. 226 § 1 k.k.i uznał oskarżonego winnym zarzucanego mu czynu pomimo, że czyn przypisanyM. S.nie zawierał ustawowych znamion czynu zabronionego podczas, gdy sąd pierwszej instancji obowiązany był do dokładnego określenia przypisanych oskarżonemu czynów poprzez ujęcie w opisie czynu wszystkich znamion przestępstwa określonych wart. 226 § 1 k.k.
W konkluzji prokurator wniósł o uzupełnienie wyroku w zakresie opisu czynu o brakujący element – „podczas i w związku z pełnieniem obowiązków służbowych”.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Rację ma Prokurator, że Sąd Rejonowy dopuścił się obrazy przepisów postępowania tjart. 413 § 2 k.p.k.mającej wpływ na treść orzeczenia poprzez pominięcie w opisie czynu z punktu drugiego aktu oskarżenia przypisanego oskarżonemu znamion strony podmiotowej przestępstwa, tj. działania podczas i w związku z pełnieniem obowiązków służbowych. Skutkiem, czego Sąd ten błędnie zastosowałart. 226 § 1 k.k.i uznał oskarżonego winnym zarzucanego mu czynu pomimo, że czyn przypisanyM. S.nie zawierał ustawowych znamion czynu zabronionego podczas, gdy Sąd pierwszej instancji obowiązany był do dokładnego określenia przypisanych oskarżonemu czynów poprzez ujęcie w opisie czynu wszystkich znamion przestępstwa określonych wart. 226 § 1 k.k.Tym samym w ocenie Sądu Odwoławczego, czego nie podniósł Prokurator, Sad Rejonowy dopuścił się obrazy prawa materialnego tj.art. 226 § 1 k.k.Artykuł 226 § 1 kodeksu karnegopenalizuje bowiem znieważenie funkcjonariusza publicznego podczas i w związku z pełnieniem obowiązków służbowych. Dlatego też obydwie te przesłanki podczas i w związku muszą wystąpić łącznie. Z tych powodów Sąd Odwoławczy zaskarżony wyrok w odniesieniu do czynu zart. 226 § 1 kkzmienił w ten sposób, że przyjął, iż znieważenie funkcjonariusza policji posterunkowegoB. K.miało miejsce podczas i w związku z pełnieniem przez niego obowiązków służbowych.
Mając powyższe na uwadze orzeczono, jak w wyroku.