Sąd Okręgowy w Świdnicy
II Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: II Ca 696/14
Data wyroku: 2014-09-10 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Alicja Chrzan, Anatol Gul, Jerzy Dydo
Słowa kluczowe: Wznowienie Postępowania
Podstawa prawna: art. 401 kpc.

Sygn. akt II Ca 696/14

POSTANOWIENIE
Dnia 10 września 2014 r.
Sąd Okręgowy w Świdnicy II Wydział Cywilny Odwoławczy
w następującym składzie :
Przewodniczący:SSO Anatol Gul
Sędziowie : SO Alicja Chrzan
SO Jerzy Dydo
po rozpoznaniu w dniu 10 września 2014 r. w Świdnicy
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwa Wspólnoty Mieszkaniowej nieruchomości przyul. (...)wB.
przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej wB.
o zapłatę 15 876,34 zł
na skutek skargi strony pozwanej o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia 13 maja 2014 r. sygn. akt II Ca 218/14
postanawia: I.wznowić postępowanie w sprawie; II. uchylić wyroki Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia 13 maja 2014 r. sygn. akt II Ca 218/14 oraz Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 3 grudnia 2013 r. sygn. akt I C 1283/14 i odrzucić pozew; III. zasądzić od strony powodowej na rzecz strony pozwanej 4005 zł kosztów procesu.
Sygn. akt II Ca 696/14

UZASADNIENIE
Strona pozwana wniosła o wznowienie prawomocnie zakończonego postępowania wskazując na jego nieważność wobec wystąpienia nieusuwalnego braku zdolności sądowej strony powodowej , skutkiem czego zaistniała podstawa wznowienia postępowania przewidziana wart. 401 pkt. 2 kpc. Zdaniem skarżącej, strona powodowa nie posiadała bowiem legitymacji procesowej do wystąpienia z żądaniem zwrotu środków zgromadzonych na rachunku remontowym strony pozwanej w okresie przed wyodrębnieniem się powodowej wspólnoty ze spółdzielni mieszkaniowej, a takie stanowisko zostało potwierdzone przez Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie IV CSK 470/13.
Sąd Okręgowy zważył co następuje :
Skarga jest uzasadniona i zasługuje na uwzględnienie.
Bezspornym było, że strona powodowa wyodrębniła się z pozwanej spółdzielni mieszkaniowej w dniu25 maja 2012 r.i objęła zarząd nad nieruchomością wspólną na podstawie przepisówustawy o własności lokali, natomiast dochodzone roszczenie obejmowało środki wpłacone na fundusz remontowy spółdzielni mieszkaniowej w okresie od25 maja 2009 r.  do 25 maja 2012 r.,czyli w tym czasie, gdy strona powodowa jeszcze nie istniała.
Tymczasem wspólnota mieszkaniowa, działając w ramach przyznanej jej zdolności prawnej, może nabywać prawa i obowiązki do swojego majątku, jednak zakres jej zdolności prawnej jest ograniczony /art. 6u.w.l. iart. 33(1) kc/. Ograniczenie to wynika ponadto z unormowańart. 1 ust. 1, art. 14, art. 18, art. 22 i art. 25u.w.l., mówiących ozarządzaniu nieruchomością wspólnąizarządzie nieruchomością wspólną,jak również z przepisuart. 17u.w.l. ,regulującym odpowiedzialność wspólnoty mieszkaniowej zazobowiązania dotyczące nieruchomości wspólnej.Oznacza to, że wspólnota mieszkaniowa może być podmiotem praw i obowiązków tylko związanych z zarządzaniem nieruchomością wspólną, przy czym chodzi o zarządzanie nieruchomością wspólną przez tę jednostkę organizacyjną, nie zaś o zarządzanie nieruchomościami przed dniem jej powstania, kiedy to zarząd – co oczywiste – sprawowany był przez stronę pozwaną.
Tymczasem dochodzone przez wspólnotę mieszkaniową roszczenie niewątpliwie dotyczyło wpłat na fundusz remontowy dokonanych przez uprawnionych do tych lokali w okresie kiedy strona powodowa jeszcze nie istniała, co prowadzi do wniosku, że dochodzone roszczenie nie miało związku z jej zakresem zdolności prawnej, skoro nie wynikało z wykonywanego przez nia zarządu nieruchomością wspólną. Prowadzi to do wniosku, że wspólnota mieszkaniowa nie może skutecznie nabywać żadnych praw, które nie są związane z zarządzaniem nieruchomościa wspólną,a uprawnienia te nadal przysługują właścielom lokali / współuprawnionym /. Wspólnota mieszkaniowa ma zatemzdolność prawnątylko w granicach przewidzianych dla niej celów , a skoro dochodzone roszczenie nie mieściło się w tym zakresie, to strona powodowa nie miała w niniejszej sprawiezdolności sądowej, a zatem w sprawie zachodziła nieważność postępowania /art. 379 pkt. 2 kpc/, prowadząca do wznowienia prawomocnie zakończonego postępowania wobec wystąpienia podstawy zart. 401 pkt. 2 kpc. Ponadto chodzi tu przy tym o tzw.nieusuwalny brak zdolności sądowejstrony powodowej, ponieważ w zakresie dochodzonego roszczenia strona ta nie może jej uzyskać, co prowadzi bezpośrednio do odrzucenia pozwu.
Z tych przyczyn – po wznowieniu postępowania – wyroki sądów obu instancji podlegały uchyleniu, a pozew – odrzuceniu /art. 412 § 2 kpcw zw. zart. 374 kpc/, natomiast o kosztach procesu orzeczono na podstawieart. 98 i 99 kpcw zw. zart. 391 § 1 kpc.