Sąd Apelacyjnyw Szczecinie
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUa 174/13
Data wyroku: 2014-06-12 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jolanta Hawryszko, Barbara Białecka, Beata Górska
Słowa kluczowe: Renta Z Tytułu Niezdolności Do Pracy W Związku Z Chorobą Zawodową
Podstawa prawna: art. 6 ust. 1 pkt 6 ustawy wypadkowej

Sygn. akt III AUa 174/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 12 czerwca 2014 r.
Sąd Apelacyjny w Szczecinie - Wydział III Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący:

SSA Jolanta Hawryszko

Sędziowie:

SSA Barbara Białecka (spr.)
SSO del. Beata Górska

Protokolant:

St. sekr. sąd. Katarzyna Kaźmierczak

po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2014 r. w Szczecinie
sprawyA. O.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.
o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy w związku z chorobą zawodową
na skutek apelacji ubezpieczonego
od wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
z dnia 22 listopada 2012 r. sygn. akt VII U 837/12
oddala apelację.
SSO del. Beata Górska  SSA Jolanta Hawryszko SSA Barbara Białecka

Sygn. akt III AUa 174/13

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 29 grudnia 2011 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych OddziałwS., odmówił ubezpieczonemuA. O.prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy spowodowanej chorobą zawodową.
Odwołanie od decyzji złożyłA. O., kwestionując dokonaną ocenę stanu jego zdrowia. Podniósł, że występująca u niego bruceloza powoduje niezdolność do wykonywania dotychczasowej pracy.
Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania w całości.
Wyrokiem z dnia 22 listopada 2012 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych oddalił odwołanie.
Sąd pierwszej instancji ustalił, żeA. O.,urodzony w dniu (...), wykonywał zawód kierowcy ciągnika, a także pomocnika ubojowca – masarza (ten ostatni przez około 25 lat). Do dnia 30 września 2012 roku ubezpieczony miał przyznane prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy z ogólnego stanu zdrowia. Następnie orzeczeniem nr(...)wydanym w Wojewódzkim Ośrodku Medycyny Pracy z dnia 25 lipca 2011 roku rozpoznano u ubezpieczonego, chorobę zawodową – brucelozę, wskazując jako rodzaj czynnika zawodowego stanowiącego przyczynę choroby zawodowej „ekspozycję na materiał biologiczny skażony pałeczkami Brucella. W oparciu o w/w orzeczenie Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny wG.(...)z dnia 25 sierpnia 2011 roku stwierdził u ubezpieczonego chorobę zawodową z wykazu „choroby zakaźne lub pasożytnicze albo ich następstwa” – brucelozę. W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż jest wysoce prawdopodobnym, iż ubezpieczony pracujący w rzeźni zetknął się z materiałem zakaźnym. Decyzją z dnia 13 grudnia 2011 roku organ rentowy odmówił ubezpieczonemu prawa do jednorazowego odszkodowania z tytułu uszczerbku na zdrowiu w związku z chorobą zawodową. Od powyższej decyzji ubezpieczony wniósł odwołanie. Aktualnie uA. O.rozpoznaje się okresowy zespół bólowy stawów i kręgosłupa w przebiegu zmian zwyrodnieniowo-dyskopatycznych, bez istotnego upośledzenia funkcji narządu ruchu, brucelozę seronegatywną do obserwacji, aktualnie bez deficytu ortopedyczno-neurologicznego, nadciśnienie tętnicze w II okresie wg skali WHO, otyłość prostą BMI = 32,51 kg/m.kw., stłuszczenie wątroby, kamicę żółciową, przepuklinę pępkową, obustronne osłabienie słuchu głównie w zakresie wysokich tonów, szumy uszne, skrzywienie przegrody upośledzające sprawność ustroju. Z ustaleń Sądu Okręgowego wynikało, że powyższe schorzenia nie skutkują powstaniem u ubezpieczonego całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy z ogólnego stanu zdrowia, jak i w związku z chorobą zawodową. Przebyte zakażenie brucelozą aktualnie z ujemnymi wynikami serologicznymi nie powoduje pogorszenia funkcjonowania organizmu. Zmiany chorobowe narządu ruchu powstały przed zakażeniem brucelozą. Sąd pierwszej instancji zwrócił uwagę, że stosownie do przepisuart. 6 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 października 2002 roku o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych(Dz. U. 2002 rok, nr 199, poz. 1673 ze zm.) - ubezpieczonemu, który stał się niezdolny do pracy wskutek wypadku przy pracy lub choroby zawodowej, przysługuje renta z tytułu niezdolności do pracy. Za chorobę zawodową uważa się chorobę określoną w wykazie chorób zawodowych, o którym mowa wart. 237 § 1 pkt 2 Kodeksu pracy. Przedmiotowy wykaz zawarty został wRozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 roku w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach(Dz. U. 2002 r. nr 132 poz. 1115). Sąd Okręgowy zwrócił uwagę, że wskazane rozporządzenie pod pozycją 26 wykazu wskazuje – jako chorobę zawodową – brucelozę. Sąd Okręgowy odwołał się także doart. 12 i 58 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(t.j. Dz. U. 2009 Nr 153, poz. 1227) i wyjaśnił, że prawo do świadczenia uzależnione od okresowej niezdolności do pracy ustaje z upływem okresu, na jaki to świadczenie przyznano. Celem rozpoznania odwołaniaA. O.Sąd Okręgowy dopuścił dowód z opinii biegłych lekarzy sądowych o specjalizacjach odpowiadających schorzeniom wskazywanym przez ubezpieczonego, tj. z zakresu laryngologii, ortopedii, neurologii, chorób wewnętrznych i medycyny pracy. W opinii z dnia 31 maja 2012 roku biegli sądowi lekarze stwierdzili u ubezpieczonego: okresowy zespół bólowy stawów i kręgosłupa w przebiegu zmian zwyrodnieniowo-dyskopatycznych, bez istotnego upośledzenia funkcji narządu ruchu, brucelozę seronegatywną do obserwacji, aktualnie bez deficytu ortopedyczno-neurologicznego, nadciśnienie tętnicze w II okresie wg skali WHO, otyłość prostą BMI = 32,51 kg/m.kw., stłuszczenie wątroby, kamicę żółciową, przepuklinę pępkową, obustronne osłabienie słuchu głównie w zakresie wysokich tonów, szumy uszne, skrzywienie przegrody upośledzające sprawność ustroju. Sąd Okręgowy podkreślił, że powyższe schorzenia – zdaniem biegłych – nie skutkują powstaniem u ubezpieczonego całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy z ogólnego stanu zdrowia, jak i w związku z chorobą zawodową. Przebyte zakażenie brucelozą aktualnie z ujemnymi wynikami serologicznymi nie powoduje pogorszenia funkcjonowania organizmu. Jednocześnie biegli wyjaśnili, że zmiany chorobowe narządu ruchu powstały przed zakażeniem brucelozą. W oparciu o tę opinię Sąd Okręgowy stwierdził, że na dzień wydawania zaskarżonej decyzji, będącej przedmiotem niniejszego postępowania ubezpieczony, nie był niezdolny do pracy w związku z chorobą zawodową. Z kolei argumentacja ubezpieczonego wskazana w odpowiedzi na sporządzoną opinię biegłych nie stanowi – zdaniem Sądu pierwszej instancji – podstaw do wydawania nowej, lub uzupełniania już wydanej opinii sądowo – medycznej. W przekonaniu tego Sądu ubezpieczony poza subiektywnym odczuciem, iż biegli nie chcieli takiego związku stwierdzić, nie naprowadził żadnych dowodów podważających ustalenia i oceny biegłych w tym zakresie, brakowało więc podstaw do ich rewizji choćby w drodze zlecenia wydania opinii uzupełniającej. W ocenie Sądu Okręgowego brak jest podstaw do podważenia wniosków zawartych w opiniach.
Apelację od wyroku Sądu Okręgowego wywiódł ubezpieczony, który domagał się uchylenia wyroku w całości. Zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, iż ubezpieczony nie jest niezdolny do pracy w związku z chorobą zawodową. Podniósł, że opinia biegłych jest niezupełna, gdyż nie zawiera informacji o nadciśnieniu tętniczym. Zarzucił szereg błędów w opinii. Wskazał, że nie powołano specjalisty biegłego sądowego z dziedziny reumatologii w kierunku stwierdzenia zmian zwyrodnieniowych stawów.
Organ rentowy wniósł o oddalenie apelacji.
Pismem z 16 maja 2013 roku ubezpieczony wniósł pismo zatytułowane „Uzupełnienie apelacji”, w którym podtrzymał wszystkie wnioski zawarte w apelacji z 26 grudnia 2012 roku oraz domagał się uzupełnienia postępowania o dowód z badania sądowo – lekarskiego sporządzonego przez biegłego sądowego dr n. med.E. B.– specjalistę otolaryngologa.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Apelacja ubezpieczonego ostatecznie nie zasługuje na uwzględnienie.
Ponowna analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, a także zarzutów podniesionych w apelacji i uzupełniającego postępowania dowodowego przeprowadzonego w ramach postępowania apelacyjnego, prowadzi zdaniem Sądu Apelacyjnego do wniosku, że wyrok Sądu Okręgowego odpowiada prawu. Sąd pierwszej instancji dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych, dokonując przy tym trafnej interpretacji przepisów mających zastosowanie w niniejszej sprawie. Wnioski, które wywiódł Sąd Okręgowy z opinii biegłych sądowych były uzasadnione treścią wydanych opinii i w sposób zasadny stały się podstawą do poczynienia ustaleń faktycznych w sprawie. Zarzuty i wnioski dowodowe podnoszone w apelacji ubezpieczonego nie doprowadziły do zamierzonego wzruszenia przez apelującego dokonanej przez Sąd I instancji oceny niezdolności do pracy. Powyższe pozwoliło Sądowi Apelacyjnemu przyjąć za własne ustalenia sądu pierwszej instancji w zakresie stanu faktycznego. Sąd odwoławczy podzielił również ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego. Powyższe czyniło zbytecznym ponowne przytaczanie ustaleń oraz szczegółowych rozważań zawartych w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku (tak też Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 5 listopada 1998 roku, sygn. I PKN 339/98, OSNAPiUS z 1999 roku, nr 24, poz. 776).
Sąd Apelacyjny dokonując oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego miał na uwadze, że w niniejszej sprawie przedmiotem sporu pozostało ustalenie stanu zdrowia ubezpieczonego z punktu widzenia związku z chorobą zawodową oraz zdolności do pracy. W tej kwestii wskazać należy, że niezdolność do pracy wskutek choroby zawodowej jest kategorią prawną. Zatem kwalifikacja danego stanu faktycznego ustalonego na podstawie opinii biegłych w zakresie wymagającym wiedzy medycznej należy do sądu, a nie do biegłych. Do oceny i stopnia zaawansowania chorób, ich wpływu na stan czynnościowy organizmu uprawnione są osoby posiadające fachową wiedzę medyczną, a zatem okoliczności tych można dowodzić tylko przez dowód z opinii biegłych. Zgodnie zart. 233 § 1 k.p.c.sąd ocenia wiarygodność i moc dowodów według własnego przekonania, na podstawie wszechstronnego rozważenia zebranego materiału. Taka ocena dokonywana jest na podstawie przekonań sądu, jego wiedzy i posiadanego doświadczenia życiowego, a ponadto powinna uwzględniać wymagania prawa procesowego oraz reguły logicznego myślenia, według których sąd w sposób bezstronny, racjonalny i wszechstronny rozważa materiał dowodowy jako całość, dokonuje wyboru określonych środków dowodowych i - ważąc ich moc oraz wiarygodność - odnosi je do pozostałego materiału dowodowego (tak w uzasadnieniu wyroku Sądu Najwyższego z dnia 10 czerwca 1999 r., sygn. II UKN 685/98, OSNP z 2000 r., nr 17, poz. 655). Ocena niezdolności do pracy w zakresie dotyczącym naruszenia sprawności organizmu i wynikających stąd ograniczeń możliwości wykonywania pracy wymaga z reguły wiadomości specjalnych, tj. opinii biegłego z zakresu medycyny.
Sąd Okręgowy rozpoznający niniejszą sprawę dokonał prawidłowej oceny zdolności do pracy w związku z chorobą zawodową. Ocenę medyczną poprzedziło zlecenie wykonania opinii biegłym sądowym specjalistom z zakresu dziedzin medycyny adekwatnych do zgłaszanych przez ubezpieczonego chorób. Natomiast finalne rozstrzygnięcie o odmowie przyznania świadczenia związane jest z oceną jurydyczną zasadności odwołania, która sprowadza się do stwierdzenia, że ubezpieczonemu nie przysługiwało prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy w związku z chorobą zawodową.
Ocena stanu zdrowiaA. O.została dokonana w oparciu o opinie biegłych sądowych sporządzone w postępowaniu przed Sądem Okręgowym oraz - odnosząc się do zarzutów apelacji, opinie sporządzone w postępowaniu apelacyjnym. Na rozprawie apelacyjnej z dnia 5 sierpnia 2013 roku Sąd drugiej instancji postanowił dopuścić dowód z opinii biegłego specjalisty otolaryngologaE. B.oraz specjalisty chorób oczu i reumatologa na okoliczność czy na dzień złożenia wniosku o świadczenie z 16 września 2011 roku oraz wydania zaskarżonej decyzji z 29 grudnia 2011 rokuA. O.był niezdolny do pracy w związku z chorobą zawodową – brucelozą, czy była to niezdolność całkowita czy częściowa, trwała czy okresowa. W sporządzonej opinii sądowo – lekarskiej z 11 września 2013 roku doktor nauk medycznychD. P.wskazała, że ze względu na układ wzrokowyA. O.jest zdolny do pracy zgodnie z kwalifikacjami. Biegła podała, że w układzie wzrokowym brak cech przebytego zapalenia naczyniówki, które mogłoby towarzyszyć chorobie podstawowej, z czego należy wnosić, że ubezpieczony był zdolny do pracy w okresie składania wniosku rentowego. Z kolei biegła reumatolog drA. Z.w końcowych wnioskach opinii z 13 stycznia 2014 roku podała, że brak jest podstaw do stwierdzenia niezdolności do pracy w związku z rozpoznaną u ubezpieczonego chorobą zawodową – brucelozą. W badaniu lekarskim stwierdzono dobrą sprawność ruchową, sprawny chód, nieznaczne ograniczenie funkcji ruchowych w lewym stawie kolanowym. Pozostałe stawy obwodowe i kręgosłup – bez ograniczeń ruchowych i cech stanu zapalnego. Biegła z zakresu otolaryngologii drE. B.wskazała, że schorzenia laryngologiczne u badanego nie dają podstaw do orzekania niezdolności do pracy. Niedosłuch stanowi przeciwwskazanie do pracy w hałasie i na wysokości, ale z wywiadu wiadomo, że kiedy ubezpieczony jeszcze pracował to jego stanowisko nie było narażone na nadmierny hałas.
Zdaniem Sądu Apelacyjnego wnioski opinii biegłych sporządzone w postępowaniach obu instancji okazały się kategoryczne i zostały logicznie uzasadnione. Biegli sądowi poprzedzili wydane opinie gruntowną analizą zebranej dokumentacji medycznej. Udzielili wyczerpujących wyjaśnień. Ubezpieczony nie wniósł żadnych zastrzeżeń do opinii sporządzonych w postępowaniu apelacyjnym, a te zgłoszone w postępowaniu przed pierwszą instancją, zostały dostatecznie wyjaśnione. Z powyższego wynika, że biegli sporządzający opinie ocenili stan zdrowia ubezpieczonego według stanu z chwili wydania decyzji przez organ rentowy. Wnioski opinii nie dają – w przekonaniu Sądu Apelacyjnego, podstaw do przyznania ubezpieczonemu renty z tytułu niezdolności do pracy w związku z chorobą zawodową.
Reasumując, po uzupełnieniu materiału dowodowego Sąd Apelacyjny uznał, że Sąd Okręgowy wydał prawidłowe orzeczenie dokonując właściwej oceny medycznej i jurydycznej niezdolności ubezpieczonego do pracy.
Mając na uwadze przedstawioną argumentację Sąd Apelacyjny na podstawieart. 385 k.p.c.oddalił apelację ubezpieczonego jako bezzasadną.
SSO del. Beata Górska  SSA Jolanta Hawryszko  SSA Barbara Białecka