Sąd Okręgowy w Poznaniu
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 855/14
Data wyroku: 2014-11-24 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Dariusz Śliwiński

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 24 listopada 2014 r.
Sąd Okręgowy w Poznaniu IV Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący SSO Dariusz Śliwiński
Protokolant: prot. sąd.N. K.
przy udzialeH. P.Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Poznaniu
po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2014 r.
sprawyP. Ł.
oskarżonego zart. 177 § 1 k.k.
na skutek apelacji, wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Gnieźnie
z dnia 14.07.2014 r. sygn. akt II K 381/14

1
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, iż w punkcie I podstawą wymiaru kary grzywny czyniart. 177 § 1 k.k.w związku zart. 58 § 3 k.k.;

2
w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

3
zwalnia oskarżonego od obowiązku zwrotu Skarbowi Państwa kosztów procesu za postępowanie odwoławcze w tym opłatę za II instancję

D. Ś.

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 14 lipca 2014 r. Sąd Rejonowy w Gnieźnie w sprawie sygn. akt II K 381/14 uznał oskarżonegoP. Ł.za winnego tego, że:
1. w dniu 15 lutego 2014 r. wL.gm.T.umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym w ten sposób, że kierując samochodem osobowym markiF. (...)onr rej. (...), jadącdrogą krajową nr (...)w kierunku naT.podczas wykonywania manewru wyprzedzania bliżej nieustalonego samochodu ciężarowego wraz z naczepą nie zachował szczególnej ostrożności oraz nie dostosował się do znaku poziomego P-3 linia jednostronnie przekraczalna naruszając przepisyart. 7 pkt 1 i 2w zw. z§ 86 pkt 4i iart. 24 pkt 1 ust. 1 oraz art. 24 pkt 2 ustawy Prawo o Ruchu Drogowymz dnia 20.06.(...)., czym spowodował wypadek polegający na tym, że nie ustąpił pierwszeństwa jazdy jadącemu z przeciwnego kierunku ruchu kierującemu samochodem markiK. (...)onr rej. (...)doprowadzając do czołowego zderzenia z tym pojazdem w następstwie którego pasażerka samochodemK. (...)W. P.doznała obrażeń ciała w postaci złamania trzonu mostka, złamania żeber VIII-IX po stronie lewej oraz stłuczenia prawego podudzia, co naruszyło prawidłowe czynności narządów ciała na czas powyżej 7 dni, tj. przestępstwa zart. 177 § 1 kki za to przestępstwo na podstawieart. 177 § 1 kkwymierzył mu karę grzywny w wysokości 200 stawek dziennych po 10 złotych każda.
Nadto Sad I instancji zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania w wysokości 1369,40 zł i wymierzył mu opłatę w kwocie 200 zł.
Apelacjęod powyższego wyroku wniósł oskarżyciel publiczny - Prokurator Rejonowy w Gnieźnie.
Prokurator zaskarżył powyższy wyrok na niekorzyść oskarżonego w części dotyczącej wymiaru kary, zarzucając mu obrazę przepisów prawa materialnego polegającą na niezastosowaniu przy orzekaniu kary za zarzucony oskarżonemu czyn zart. 177 § 1 kkjako podstawy prawnej wymiaru kary grzywny przepisuart. 58 § 3 kk, w sytuacji, gdy przestępstwo zart. 177 kkzagrożone jest wyłącznie karą pozbawienia wolności do lat 3.
W konkluzji prokurator wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uzupełnienie podstawy wymiaru kary grzywny orzeczonej wobec oskarżonego o przepisart. 58 § 3 kk.
Sąd Okręgowy zważył co, następuje:
Apelacja prokuratora okazała się zasadne i zasługiwała na uwzględnienie.
Sąd Odwoławczy za trafny uznał zarzut apelacji dotyczący błędnej podstawy prawnej wymierzonej oskarżonemu kary grzywny. Rodzaj i wysokość kary została co prawda orzeczona przez Sąd I instancji zgodnie z treścią uwzględnionego przez Sąd wniosku zart. 335 kpk, tj. w wymiarze 200 stawek dziennych przy przyjęciu wartości jednej stawki dziennej na kwotę 10 złotych, natomiast przy jej orzekaniu sąd pominął w kwalifikacji prawnej podstawy wymiaru karyart. 58 § 3 kk. Należy zaznaczyć, iż przestępstwo opisane wart. 177 § 1 kkzagrożone jest wyłącznie karą pozbawienia wolności do lat 3, stąd aby móc orzec karę grzywny sąd był zobligowany do zastosowania obokart. 177 § 1 kktakżeart. 58 § 3 kk. Przepisart. 58 § 3 kkzezwala bowiem na alternatywne wymierzenie jednej ze wskazanych w nim kar w miejsce kary pozbawienia wolności przy spełnieniu warunku, iż zarzucane oskarżonemu przestępstwo zagrożone jest karą nieprzekraczającą 5 lat pozbawienia wolności. Należy także podkreślić, iż sam Sąd I instancji zwrócił uwagę na to uchybienie dając temu wyraz w treści uzasadnienia wyroku (str. 5).
Wobec powyższego Sąd Okręgowy na podstawieart. 437 § 1 kpkzmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, iż w punkcie I podstawą wymiaru kary grzywny uczyniłart. 177 § 1 kkw związku zart. 58 § 3 kk, a w pozostałym zakresie utrzymał zaskarżony wyrok w mocy.
Ponadto na podstawieart. 624 § 1 kpkw zw. zart. 634 kpkorazart. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych(Dz.U. t.j. z 1983 r. Nr 49,poz. 223z późn. zm.) Sąd Okręgowy zwolnił oskarżonego od obowiązku zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów procesu za postępowanie odwoławcze, w tym opłaty za II instancję, albowiem zważywszy na jego sytuację majątkową byłoby to dla niego zbyt uciążliwe.
SSO Dariusz Śliwiński