Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 256/14
Data wyroku: 2014-06-13 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Tadeusz Węglarek
Słowa kluczowe: Wykroczenie

Sygn. akt IV Ka 256/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 13 czerwca 2014 roku.
Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący SSO Tadeusz Węglarek
Protokolant Karol Depczyński
przy udziale -
po rozpoznaniu w dniu 06 czerwca 2014 roku
sprawyH. Z.
obwinionej z art. 82 § 4 kw
z powodu apelacji wniesionej przez obwinioną
od wyroku Sądu Rejonowego w Opocznie
z dnia 11 lutego 2014 roku     sygn. akt II W 98/13
na podstawieart. 437§2 k.p.k.w zw. zart. 109§2 k.p.s.w.,art. 5§1 pkt 4 k.p.s.w. w związku zart. 45§1k.w. iart. 118§2 k.p.s.w:

1
uchyla zaskarżony wyrok i umarza postępowanie wobec obwinionejH. Z.;

2
kosztami sądowymi poniesionymi w sprawie obciąża skarb Państwa.

Sygn. akt IV Ka 256/14

UZASADNIENIE
H. Z.została obwiniona o to, że:
I. w dniu 27 marca 2012 roku na terenieposesji numer (...)w miejscowościJ., gminaA., pow.(...), woj.(...)wypalała trawę w odległości mniejszej niż 100 metrów od zabudowań, tj. o czyn z art. 82§4kw
II. w dniu 28 marca 2012 roku na terenieposesji numer (...)w miejscowościJ., gminaA., pow.(...), woj.(...)wypalała trawę w odległości mniejszej niż 100 metrów od zabudowań przez co ogień rozprzestrzenił się na teren sąsiadującejposesji numer (...)w miejscowościJ.w wyniku czego spaleniu uległy zabudowania mieszkalne i gospodarcze należące doZ. Ł., tj. o czyn z art. 82§4kw.
Sąd Rejonowy w Opocznie wyrokiem z dnia 11 lutego 2014 roku w sprawie sygn. akt II W 98/13

1
obwinionąH. Z.uznał za winną popełnienia zarzucanych jej czynów z których każdy wypełnia dyspozycje art.82§4kw i za to na podstawie art.82§4kw w zw. z art.9§2kw wymierzył obwinionej karę grzywny w wysokości 500/pięćset/ złotych.

2
zwolnił obwiniona od opłat i kosztów postępowania

Apelację od powyższego wyroku w części dotyczącej pkt 2 sentencji wyroku wniosła obwinionaH. Z..
Zarzuciła wyrokowi błąd w ustaleniach faktycznych mający wpływ na treść orzeczenia polegający na uznaniu skarżącej za winną czynu określonego w pkt. 2 wniosku o ukaranie.
W konkluzji wniosła o :
1. zmianę wyroku Sądu Rejonowego w Opocznie i umorzenie postępowania.Ewentualnie wniosła o:
2. uchylenie wyroku Sądu Rejonowego w Opocznie i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania
SĄD OKRĘGOWY ZWAŻYŁ CO NASTĘPUJE:
Apelacja obwinionego okazała się zasadna w takim stopniu, iż na skutek jej wniesienia należało uchylić zaskarżony wyrok i umorzyć postępowanie, a to ze względu na zaistnienie ujemnej przesłanki procesowej w postaci przedawnienia karalności czynów zarzucanych obwinionej.
Przepis art. 45 § 1 k.w. stanowi, iż karalność wykroczenia ustaje, jeżeli od daty jego popełnienia upłynął rok. Natomiast jeżeli wszczęto w tym okresie postępowanie, karalność wykroczenia ustaje z upływem lat 2 od popełnienia czynu. W związku z tym, że w przedmiotowej sprawie wszczęto postępowanie w ciągu roku od daty popełnienia czynu ( vide zarządzenie k. 82 ), karalność wykroczenia ustała - dla pierwszego czynu z dniem 27 marca 2014 roku , dla drugiego czynu z dniem 28 marca 2014 roku. W dacie orzekania w pierwszej instancji przedawnienie karalności jeszcze nie nastąpiło. Obwiniona wystąpiła z apelacją i w toku postępowania odwoławczego upłynął termin przedawnienia. W tej sytuacji musi dojść w sądzie odwoławczym do uchylenia wyroku i umorzenia postępowania. ( Komentarz.T. G.stan prawny 01.01.2013 r. publ LEX)
W związku z tym Sąd odwoławczy uchylił zaskarżony wyrok z uwagi na przeszkodę procesową określoną wpkt 4 art. 5 § 1 kpwi zgodnie z nakazem określonym wart. 104 § 1 pkt 7kpsw na podstawieart. 5 § 1 pkt 4 k.p.s.w. w związku zart. 45 § 1k.w. i 109 § 2 kpsw umorzył postępowanie wobec obwinionejH. Z., nie dopatrując się w świetle zgromadzonego materiału dowodowego możliwości uniewinnienia obwinionej z braku czynu, braku znamion czynu jako wykroczenia lub braku winy. Na marginesie wspomnieć jedynie należy, iż kwestionowany w apelacji przez skarżąca skutek w postaci spalenia zabudowań mieszkalnych i gospodarczych pokrzywdzonejZ. Ł.ujęty w opisie czynu drugiego w istocie nie należy do znamion wykroczenia penalizowanego w art. 82§ 4 kw.
W takiej sytuacji rozważenie w szerszym zakresie zarzutów podniesionych przez skarżącą w skardze apelacyjnej, stało się bezprzedmiotowe.
Oczywiście, wobec umorzenia postępowania, brak było podstaw, by obciążać obwinioną kosztami tegoż postępowania. Stąd też kosztami sądowymi, poniesionymi w toku niniejszego postępowania, zgodnie z treściąart. 118 § 2 k.p.w., obciążyć należało Skarb Państwa.