Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 706/14
Data wyroku: 2014-12-04 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Remigiusz Pawłowski, Agnieszka Wojciechowska-Langda, Aleksandra Mazurek
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Bezpieczeństwu W Komunikacji
Podstawa prawna: art. 178a §1 i 4 kk

Sygn. akt VI Ka 706/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 4 grudnia 2014 r.
Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie :
Przewodniczący: SSO Agnieszka Wojciechowska-Langda (spr.)
Sędziowie:  SO Aleksandra Mazurek
SR del. Remigiusz Pawłowski
Protokolant: protokolant sądowy - stażysta Robert Wójcik
przy udziale prokuratora Grażyny Maleszewskiej
po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2014 r.
sprawyK. K.
oskarżonego o przestępstwo zart. 178a § 1 i 4 kkw zb. zart. 244 kkw zw. zart. 11 § 2 kk
na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Południe wW.
z dnia 7 października 2013 r. sygn. akt III K 1071/12
zaskarżony wyrok zmienia w ten sposób, że przypisany oskarżonemu czyn kwalifikujeart. 178a § 1 i 4 kki przepisy te przyjmuje za podstawę skazania i wymiaru kary; w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; koszty sądowe w postępowaniu odwoławczym przejmuje na rachunek Skarbu Państwa.
Sygn. VI Ka 706/14

UZASADNIENIE
K. K.został oskarżony o to, że w dniu 16 października 2010r. wW.-W.umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym określone wart. 45 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowymw ten sposób, że w stanie nietrzeźwości (0,37 mg/l, 0,30 mg/l w wydychanym powietrzu) kierował w ruchu lądowym samochodem osobowym markiM.nr rej. (...), przy czym czynu tego dokonał będąc wcześniej skazanym prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Opolu w sprawie II K 1166/09 za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości, dopuszczając się tego czynu w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczonego w związku ze skazaniem za przestępstwo, tj. o czyn zart. 178a § 1 i 4 k.k.w zb. zart. 244 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.
Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi- Południe wW.wyrokiem z dnia 7 października 2013 roku w sprawie o sygn. akt III K 1071/12 orzekł:

I
uznał oskarżonegoK. K.za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na mocyart. 178a § 1 i 4 k.k.w zb. zart. 244 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.skazał go, a na mocyart. 178a § 4 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.wymierzył mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,

II
na mocyart. 69 § 1, 2 i 4 k.k.iart. 70 § 1 pkt 1 k.k.wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres 3 (trzech) lat próby,

III
na mocyart. 42 § 2 k.k.orzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 2 (dwóch) lat,

IV
zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych obciążając nimi Skarb Państwa.

Od powyższego wyroku apelację wniósł prokurator zaskarżając wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze i środka karnego na niekorzyść oskarżonegoK. K.. Prokurator wskazanemu wyrokowi zarzucił:
- błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia o karze polegający na błędnym przyjęciu, że istnieją przesłanki orzeczenia kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby, mający wpływ na treść orzeczenia, podczas gdy przesłanki prewencji ogólnej i szczególnej wskazują na konieczność wymierzenia kary bez warunkowego zawieszenia jej wykonania,
- rażącą niewspółmierność orzeczonego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 2 lat, podczas gdy prawidłowe stosowanie zasad i dyrektyw sądowego wymiaru kary oraz środków karnych prowadzi do wniosku, iż orzeczenie środków karnych w danym wymiarze nie jest adekwatne do stopnia zawinienia i społecznej szkodliwości czynu, a także nie spełnia swojej roli w zakresie prewencji ogólnej i szczególnej, tj. realizacji zamierzonych celów zapobiegawczych i wychowawczych w stosunku do oskarżonego oraz potrzeb w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.
W konkluzji prokurator wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w części dotyczącej orzeczenia o karze poprzez uchylenie orzeczenia o warunkowym zawieszeniu wykonania kary pozbawienia wolności i orzeczenie wobec oskarżonego bezwzględnej kary pozbawienia wolności w wymiarze 1 roku pozbawienia wolności oraz o zmianę wyroku w części dotyczącej orzeczenia w zakresie środka karnego poprzez orzeczenie wobec oskarżonego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 5 lat.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja prokuratora nie zasługuje na uwzględnienie, natomiast Sąd Okręgowy z urzędu dokonał jedynie zmiany kwalifikacji prawnej przypisanego oskarżonemu czynu.
Przed rozważaniami dotyczącymi zarzutów stawianych w apelacji należy podnieść, że – w przeciwieństwie do sądu I instancji – Sąd Odwoławczy podziela zapatrywanie wyrażone w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 19 I 2012 r. sygn. I KZP 22/11, że porównanie treściart. 178a § 4 k.k.in fine orazart. 244 k.k.nie pozostawia żadnych wątpliwości, że opis czynu zabronionego zawarty w tym drugim przepisie w pełni zawiera się w znamionach czynu zabronionego określonych wart. 178a § 4 k.k., a to w sposób jednoznaczny przesądza, że międzyart. 178a § 4 k.k.aart. 244 k.k.nie zachodzi kumulatywny zbieg przepisów ustawy w rozumieniuart. 11 § 2 k.k.Dlatego też Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że czyn przypisany oskarżonemu zakwalifikował zart. 178a § 1 i 4 k.k.i ten przepis przyjął za podstawę skazania i wymiaru kary.
Natomiast odnosząc się do zarzutów wskazanych w apelacji podnieść trzeba, że wbrew twierdzeniom skarżącego sąd I instancji wnikliwie, starannie i rzeczowo rozważył te wszystkie okoliczności, które w realiach sprawy niniejszej uzasadniają zastosowanie wobec oskarżonego warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności przy uwzględnieniu treściart. 69 § 4 k.k.Zwracając uwagę na konieczność analizowania tych szczególnych okoliczności, o których mowa w powołanym przepisie, indywidualnie przez pryzmat konkretnego sprawcy, prokurator w istocie pomija te właśnie okoliczności w swojej argumentacji, koncentrując się na eksponowaniu tych, które wiążą się ściśle z kwalifikacją prawną przypisanego oskarżonemu czynu. Przy czym nie można nie zauważyć, że podnosząc wcześniejszą karalność skarżący zupełnie pomija chociażby czas, jaki upłynął od poprzednich skazań, a jest to bardzo istotna okoliczność przy ocenie postawy oskarżonego. I tak z danych o karalności wynika, że przedostatnie skazanie oskarżonego miało miejsce 23 X 2003 r., a ostatnie – za czyn zart. 178a § 1 k.k.– w dniu 26 I 2010 r. Przestępstwo zarzucane w sprawie niniejszejK. K.popełnił 16 X 2010 r. i od tego czasu nie wszedł w konflikt z prawem karnym. Już chociażby to zestawienie pozwala na uzasadnione twierdzenie, że jednak oskarżony przemyślał swoje postępowanie i zrozumiał jego naganność oraz możliwe konsekwencje prawne. Takie przekonanie w odniesieniu do oskarżonego wzmacniają dodatkowo jego wyjaśnienia złożone na rozprawie w dniu 22 sierpnia 2013 r. (k.218-219), z których wynika, że szczerze żałuje swojego lekkomyślnego zachowania, a jednocześnie cała sytuacja związana z zarzucanym mu czynem nauczyła go pokory i była bodźcem do zmiany sposobu życia. Przy czym treść tych wyjaśnień, podniesione w nich przez oskarżonego okoliczności wskazują, żeK. K.rzeczywiście zrozumiał swoją „arogancję i głupotę” jaką kiedyś wykazywał i faktycznie zmienił swoje życie, w tym podejście do przestrzegania prawa. Analiza postawy oskarżonego przez ponad czteroletni okres, jaki upłynął od popełnieniu zarzucanego mu czynu pozwala w ocenie Sądu Odwoławczego na stwierdzenie, że właśnie wobec niego zachodzi szczególnie uzasadniony wypadek pozwalający na warunkowe zawieszenie wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności za czyn zart. 178a § 4 k.k.Jednocześnie omówione wyżej okoliczności przemawiają za uznaniem, że dwuletni okres, na jaki orzeczony wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych jest adekwatną w realiach niniejszej sprawy dolegliwością i spełni cel, jaki ma osiągnąć wobec oskarżonego.
Z tych wszystkich względów sąd okręgowy orzekł jak wyroku.