Sąd Apelacyjny w Katowicach
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKz 250/14
Data wyroku: 2014-04-30 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Marek Charuza, Sędzia Jolanta Śpiechowicz, Aleksander Sikora

Sygn. akt II AKz 250/14

POSTANOWIENIE
Dnia 30 kwietnia 2014 roku
Sąd Apelacyjny w Katowicach II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący-Sędzia: SA Jolanta Śpiechowicz
Sędziowie: SA Aleksander Sikora (spraw.)
SA Marek Charuza
Protokolant: Oktawian Mikołajczyk
przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Małgorzaty Bednarek
po rozpoznaniu w sprawie przeciwkoP. K.(K.)
oskarżonemu o przestępstwo zart. 56 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 rokuo przeciwdziałaniu narkomaniii inne
zażalenia obrońcy oskarżonego
na postanowienie Sądu Okręgowego w Bielsku-Białej
z dnia 8 lutego 2011 r. sygn. akt III K 4/11,
w przedmiocie zastosowania tymczasowego aresztowania
na podstawieart. 437 § 1 k.p.k.

p o s t a n a w i a
utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.

UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 8 lutego 2011 roku, sygn. akt III K 4/11, Sąd Okręgowyw Bielsku-Białej zastosował wobec oskarżonegoP. K., środek zapobiegawczyw postaci tymczasowego aresztowania na okres 3 miesięcy od dnia zatrzymania oraz zarządził poszukiwanie ww. oskarżonego listem gończym.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł obrońca oskarżonego zarzucając naruszenieart. 258 §1 i §2 k.p.k.orazart. 249 §1 k.p.k.iart. 257 §1 k.p.k.poprzez zastosowanie środka zapobiegawczego, który nie jest konieczny dla zabezpieczenia toku postępowania, w sytuacji, w której nie ma obawy ucieczki czy ukrywania się oskarżonego ani obawy, że oskarżony będzie nakłaniał do składania fałszywych zeznań lub wyjaśnień albo w inny sposób utrudniał postępowanie karne.
Zarzucając powyższe obrońca wniósł o uchylenie zastosowanego wobec oskarżonego środka zapobiegawczego.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Sąd Okręgowy prawidłowo wskazał, że w przedmiotowej sprawie spełniona została zarówno ogólna przesłanka stosowania środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania -art. 249 § 1 k.p.k., jak i przesłanki szczególne zawarte wart. 258 § 1 pkt 1 k.p.k.orazart. 258 § 2 k.p.k..
Odnosząc się do pierwszej z ww. przesłanek, tj. dużego prawdopodobieństwa popełnienia zarzuconych oskarżonemu czynów wyjaśnienia wymaga, że wprawdzie ostateczna ocena dowodów i kategoryczne ustalenie faktów będą miały miejsce na etapie wyrokowania jednakże na chwilę obecną zebrany w sprawie materiał dowodowy, wskazany w zaskarżonym postanowieniu wskazuje na duże prawdopodobieństwo popełnienia przez oskarżonego zarzucanych mu czynów. Występowanie wobec oskarżonego przesłanki stosowania wszystkich środków zapobiegawczych wynikającej zart. 249 §1 k.p.k., zostało prawidłowo wykazane.
Na pełną akceptację zasługuje również ustalenie sądu I instancji co do szczególnej przesłanki stosowania tymczasowego aresztowania określonej w przepisieart. 258 § 2 k.p.k.P. K.stoi pod zarzutem popełnienia czterech czynów stypizowanych wart. 56 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniizagrożonych karą pozbawienia wolności spełniającą przesłanki zart. 258 §2 k.p.k.. Biorąc pod uwagę sankcje karne przewidziane za czyny zarzucone oskarżonemu i ich ilość, jego dotychczasową karalność, w razie uznania jego sprawstwa i winy, wymierzenie im surowej kary jest wysoce prawdopodobne. Przesłanka wynikająca z ww. przepisu stanowi samodzielną i wystarczającą podstawę stosowania izolacyjnego środka zapobiegawczego, opiera się bowiem na założeniu, że oskarżony w obliczu zagrożenia surową karą może być bardziej skłonny do zachowań zakłócających prawidłowy tryb postępowania (vide: Uchwała 7 sędziów Sądu Najwyższego z dnia 19 stycznia 2012 r. I KZP 18/11).
Wbrew twierdzeniom obrońcy, zastosowanie tymczasowego aresztowania wobec oskarżonego uzasadnia także przesłanka zart. 258 § 1 pkt 1 k.p.k., i to mimo odbywania przez niego kary pozbawienia wolności w innej sprawie. Nie można bowiem zgodzić się ze skarżącym iż ww. okoliczności wyłączają obawę jego ucieczki czy też ukrywania się. Odbywanie kary pozbawienia wolności nie powoduje niecelowości tymczasowego aresztowania. Z wykonywaniem tej kary związane są bowiem inne rygory niż ze stosowaniem tymczasowego aresztowania. Uzyskanie przepustki, przerwy w karze, czy nawet warunkowego przedterminowego zwolnienia, to okoliczności, które mogą umożliwić oskarżonemu ucieczkę lub ukrycie się. Obawę ucieczki lub ukrycia się przez oskarżonego i zakłócenia tym samym prawidłowego toku postępowania potwierdza zachowanie się oskarżonego, który pozostając na wolności pod dozorem Policji ukrywał się przed organami wymiaru sprawiedliwości skutecznie uniemożliwiając prowadzenie przeciwko niemu postępowania i spowodowało zawieszenie postępowania od 14 stycznia 2011 roku do 1 kwietnia 2014 roku oraz zarządzenie poszukiwania go listem gończym.
Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że dla zabezpieczenia prawidłowego i niezakłóconego dalszego toku postępowania sądowego, koniecznym jest zastosowanie wobec oskarżonego środka zapobiegawczego o charakterze izolacyjnym, na co trafnie zwrócił uwagę Sąd Okręgowy w zaskarżonym postanowieniu.
Mając na uwadze powyższe okoliczności oraz przeprowadzone rozważania, a nadto nie dopatrując się w sprawie ujemnych przesłanek stosowania tymczasowego aresztowania, Sąd Apelacyjny orzekł jak w części dyspozytywnej.
Z./
1. Odpis postanowienia doręczyć:
- oskarżonemu i obrońcy,
2. Akta zwrócić.
Katowice, dnia 30 kwietnia 2014 r.