Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 215/14
Data wyroku: 2014-06-13 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Tomasz Skowron, do Jarosław Staszkiewicz, Andrzej Tekieli
Słowa kluczowe: Kradzież Z Włamaniem
Podstawa prawna: art. 4371 kpk

Sygn. akt VI Ka 215/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 13 czerwca 2014 r.
Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący – Sędzia  SO Tomasz Skowron (spr.)
Sędziowie   SO Andrzej Tekieli
SR del. do SO Jarosław Staszkiewicz
Protokolant Anna Potaczek
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej Macieja Prabuckiego
po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2014 r.
sprawyK. K.
oskarżonej zart. 279 § 1 kk
z powodu apelacji, wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Lubaniu
z dnia 25 lutego 2014 r. sygn. akt II K 767/13
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok wobec oskarżonejK. K.uznając apelację prokuratora za oczywiście bezzasadną,
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.P. M.kwotę 516, 60 zł w tym 96, 60 zł podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej obrony oskarżonej z urzędu w postępowaniu odwoławczym,
zwalnia oskarżoną od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze obciążając nimi Skarb Państwa.
Sygn. akt VI Ka 215/14

UZASADNIENIE
K. K.została oskarżona o to, że:
w dniu 10 maja 2013 roku wL.województwa(...)posługując się uprzednio skradzioną kartą bankomatowąD. R.i przy wykorzystaniu niewiedzy i stanu nietrzeźwościR. S.za pośrednictwem automatu bankowegoBanku (...) S.A.numer(...)znajdującego się przyul. (...)pokonała zabezpieczenie w postaci kodu(...)i włamała się na rachunek bankowyBanku (...) S.A.o numerze(...)należący do pokrzywdzonego, skąd zabrała w celu przywłaszczenia pieniądze na kwotę 700 zł, działając tym samym na szkodę wymienionego,
tj. o czyn zart. 279 § 1 kk,
w dniu 10 maja 2013 roku wL.województwa(...)posługując się uprzednio skradzioną kartą bankomatowąD. R.i przy wykorzystaniu niewiedzy i stanu nietrzeźwościR. S.za pośrednictwem automatu bankowegoBanku (...) S.A.numer(...)znajdującego się przyul. (...)pokonała zabezpieczenie w postaci kodu(...)i włamała się na rachunek bankowyBanku (...) S.A.o numerze(...)należący do pokrzywdzonego, skąd zabrała w celu przywłaszczenia pieniądze na kwotę 100 zł, działając tym samym na szkodę wymienionego,
tj. o czyn zart. 279 § 1 kk,
w dniu 10 maja 2013 roku wL.województwa(...)posługując się uprzednio skradzioną kartą bankomatowąD. R.i przy wykorzystaniu niewiedzy i stanu nietrzeźwościR. S.za pośrednictwem automatu bankowegoBanku (...) S.A.numer(...)znajdującego się przyul. (...)pokonała zabezpieczenie w postaci kodu(...)i włamała się na rachunek bankowyBanku (...) S.A.o numerze(...)należący do pokrzywdzonego, skąd zabrała w celu przywłaszczenia pieniądze na kwotę 50 zł, działając tym samym na szkodę wymienionego,
tj. o czyn zart. 279 § 1 kk,
Sąd Rejonowy w Lubaniu wyrokiem z dnia 25 lutego 2014r. w sprawie II K 767/13:
uznał oskarżonąK. K.winną popełnienia zarzucanych jej czynów opisanych w pkt 1, 2 i 3 części wstępnej wyroku z tą zmianą, iż przyjął, że czyny te stanowią ciąg przestępstw opisany w treściart. 91 § 1 kk, tj. występków zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 91 § 1 kki za to na podstawieart. 279 § 1 kkw zw. zart. 91 § 1 kkw zw. zart. 60 § 1 kkw zw. zart. 60 § 6 pkt 3 kkwymierzył jej karę 5 (pięciu) miesięcy ograniczenia wolności z jednoczesnym obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne, wskazanej przez Burmistrza MiastaL., w wymiarze 30 (trzydziestu) godzin w skali miesiąca,
na podstawieart. 72 § 2 kkw zw. zart. 36 § 2 kkorzekł wobec oskarżonejK. K.obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonegoD. R.kwoty 850 zł (osiemset pięćdziesiąt złotych) w terminie 6 (sześciu) miesięcy od daty uprawomocnienia się wyroku,
na podstawieart. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26.05.1982r. Prawo o Adwokaturzezasądził od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw.P. M.koszty nieopłaconej obrony z urzędu w kwocie 664,20 zł (sześćset sześćdziesiąt cztery złote 20/100) w tym podatek VAT,
na podstawieart. 624 § 1 kpkiart. 17 ustęp 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnychzwolnił oskarżoną od ponoszenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie i nie wymierzył jej opłaty.
Od powyższego wyroku wniósł apelację prokurator. Zarzucił wyrokowi Sądu I instancji:
obrazę przepisu prawa materialnego, wyrażonego wart. 60§6 pkt 3 kkpoprzez jego niezastosowanie jako podstawy prawnej wymiaru kary w sytuacji, gdy w zaskarżonym wyroku Sąd Rejonowy zastosował wobec oskarżonej dobrodziejstwo nadzwyczajnego złagodzenia kary za przypisany jej ciąg przestępstw zart. 279§1 kkzagrożonych karą pozbawienia wolności której dolna granica wynosi 1 rok,
obrazę przepisu prawa materialnego wyrażonego wart. 36§2 kpkpoprzez zaniechanie jego powołania, jako podstawy prawnej rozstrzygnięcia o zobowiązaniu oskarżonejK. K.do naprawienia szkody wyrządzonej przypisanymi jej przestępstwami, w sytuacji, gdy oskarżonej za te przestępstwa wymierzono karę ograniczenia wolności.
Stawiając powyższe zarzuty prokurator wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w pkt I poprzez powołanieart. 60§6 pkt 3 kkjako podstawy prawnej wymiaru kary orzeczonej wobecK. K.oraz w je4gopkt IIpoprzez wskazanieart. 72§2 kkw zw. zart. 36§2 kkjako podstawy prawnej rozstrzygnięcia o zobowiązaniu oskarżonej do naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwami popełnionymi na szkodęD. R..

Sąd okręgowy zważył co następuje:

Apelacja prokuratora jest niezasadna i to w stopniu oczywistym
Na wstępie należy zauważyć, że postanowieniem wydanym w sprawie VI Kz 185/14 Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze utrzymał w mocy postanowienie Sądu Rejonowego w Lubaniu z dnia 10 marca 2014r. o sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej w zaskarżonym niniejszą apelacją wyroku. Sprostowanie to dotyczyło określenia prawidłowej podstawy wymiaru kary orzeczonej wobec oskarżonejK. K., a także orzeczonego środka karnego – obowiązku naprawienia szkody. W tej sytuacji zatem zaskarżony wyrok w swej treści w podstawie prawnej wymiaru kary i orzeczonego wobec oskarżonej środka karnego zawiera zarówno przepisart. 60§6 pkt3 k.k., jak iart.36§2 k.k.zatem stwierdzić należy, że zarzuty apelacji, jak i żądanie zmiany zaskarżonego wyroku stały się wręcz bezprzedmiotowe.
Niezależnie od powyższego należy zwrócić uwagę na niewłaściwie skonstruowany zarzut zawarty w apelacji oskarżyciela publicznego. Postawił on bowiem zarzut obrazy prawa materialnego poprzez: niezastosowanieart.60§6 pkt3 k.k.jako podstawy prawnej wymiaru kary, zaniechanie powołaniaart.36§2k.k. jako podstawy prawnej rozstrzygnięcia o zobowiązaniu oskarżonej do naprawienia szkody.
Powszechnie przyjmuje się zarówno w orzecznictwie, jak i doktrynie, iż zarzut obrazy prawa materialnego może być zasadny tylko wówczas, gdy dotyczy zastosowania lub niezastosowania przepisu zobowiązującego sąd do jego bezwzględnego respektowania. Tymczasem w niniejszej sprawie w zaskarżonym wyroku sąd I instancji zastosował instytucję nadzwyczajnego złagodzenia wymierzonej oskarżonejK. K.kary, co wynika w sposób nie budzący wątpliwości z faktu przywołania w podstawie wymiary karyart. 60§1 k.k.W efekcie za przypisany jej ciąg przestępstw zart. 279§1k.k. wymierzył jej karę 5 miesięcy ograniczenia wolności. Zastosował tym samym wbrew twierdzeniom zawartym w zarzucie dyrektywy określające sposób wymierzenia kary w sytuacji nadzwyczajnego jej złagodzenia (art.60§6 pkt 3 k.k.).Art.36§2 k.k.zaś stanowi, iż wymierzając karę ograniczenia wolności sąd może orzec wobec skazanego obowiązki wymienione wart.72 k.k.środek karny w postaci obowiązku naprawienia szkody został zatem orzeczony wobec oskarżonejK. K.w sposób prawidłowy
Reasumując zatem stwierdzić należy, iż w zaskarżonym wyroku nie doszło do obrazy prawa materialnego.
W sytuacji gdyby sąd I instancji nie sprostował w trybie oczywistej omyłki pisarskiej podstawy prawnej wskazanych wyżej rozstrzygnięć podstawą formułowanego zarzutu mogłaby być jedynie obraza przepisów postępowania (art.438 pkt 2 k.p.k.), a toart. 413§1 pkt 6 k.p.k.polegająca na niewskazaniu zastosowanych przepisów ustawy karnej o ile skarżący wykazałby, że miała ona wpływ na treść zapadłego rozstrzygnięcia.
Wobec ustanowienia oskarżonej obrońcy z urzędu Sąd Okręgowy na podstawieart. 29 ust.1 ustawy z dnia 26.05.1982r. prawo o adwokaturzezasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw.P. M.kwotę 516,60zł. w tym 96,60zł. tytułem podatku od towarów i usług albowiem koszty tej obrony nie zostały opłacone.
Nieuwzględnienie apelacji prokuratora skutkowało orzeczeniem o kosztach postępowania odwoławczego.