Sąd Okręgowy w Koszalinie
V Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: V Ka 344/14
Data wyroku: 2014-08-27 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sławomir Przykucki, Marek Mazur, Sędzia Marek Walentynowicz
Słowa kluczowe: Wymiar Kary
Podstawa prawna: art. 437 2 kpk

Sygn. akt V Ka 344/14

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 27 sierpnia 2014r.
Sąd Okręgowy w Koszalinie V Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący – Sędzia: SO Marek Walentynowicz (spr.)
Sędziowie: SO Marek Mazur
SO Sławomir Przykucki
Protokolant: sekr. sąd. Jolanta Grosiak
przy udziale Prokuratora Prok. Okręg. Wacława Jona
po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2014 r. sprawy
A. G.
oskarżonego zart. 289§1 kkw zw. zart. 178a§1 kkw zw. zart. 11§2 kk
na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Szczecinku
z dnia 17 marca 2014r.    sygn. akt II K 1038/13

1
prostuje oczywistą omyłkę pisarską w opisie czynu zarzuconego oskarżonemu w ten sposób, że w miejsce „nr rej(...)przyjmuje „nr rej (...)”,

2
zmienia zaskarżony wyrok w punkcie III w ten sposób, że za podstawę wymierzonej kary grzywny przyjmujeart. 289§4 kkw zw. zart. 33§1i 3 kk,

3
w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy,

4
zwalnia oskarżonego od obowiązku zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

Sygn. akt V Ka 344/14

UZASADNIENIE
A. G.został oskarżony o to, że:
w dniu 28.11.2013r. wB.z terenu posesji naul. (...)dokonał zaboru w celu krótkotrwałego użycia samochodu markiV. (...)o nr rej(...)wartości 40.000 zł na szkodęM. G.a następnie kierował w/w pojazdem w ruchu lądowym na trasieB.-G.znajdując się w stanie nietrzeźwości na poziomie 0,64 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu,
tj. o czyn zart. 289 § 1 kkw zw. zart. 178a § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk.
Sąd Rejonowy w Szczecinku wyrokiem z dnia 17 marca 2014 roku w sprawie sygn. akt II K 1038/13:

I
uznał oskarżonegoA. G.za winnego popełnienia czynu opisanego w akcie oskarżenia tj. występku zart. 289 § 1 kkw zw. zart. 178a § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kki za to na podstawieart. 11 § 3 kkw zw. zart. 289 § 1 kkskazał go na karę roku pozbawienia wolności;

II
na podstawieart. 69 § 1 i 2 kkiart. 70 § 1 pkt 1 kkwarunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności na okres 3 lat próby;

III
na podstawieart. 71 § 1 kkiart. 33 § 1 i 3 kkwymierzył oskarżonemu 50 stawek dziennych grzywny w kwocie po 10 złotych każda;

IV
na podstawieart. 42 § 2 kkw zw. zart. 43 § 1 kkorzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 2 lat;

V
na podstawieart. 63 § 1 kkzaliczył oskarżonemu na poczet orzeczonej grzywny okres zatrzymania w sprawie od dnia 28.11.2013 r. do dnia 29.11.2013 r. przyjmując, iż jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się dwóm stawkom dziennym grzywny;

VI
zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania w wysokości 397,32 zł i wymierzył mu opłatę w wysokości 230 zł.

Powyższy wyrok apelacją na niekorzyść oskarżonegoA. G.w części dotyczącej orzeczenia o karze zaskarżył prokurator zarzucając obrazę przepisu prawa materialnego tj.art. 71 § 1 kkpolegającą na wymierzeniuA. G.oskarżonemu o czyn zart. 289 § 1 kkw zw. zart. 178 a § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk, w pkt III zaskarżonego wyroku, kary grzywny na podstawie tego przepisu iart. 33 § 1 i 3 kk, podczas gdy z przepisuart. 289 § 4 kkwynika, iż możliwe jest orzeczenie kary grzywny na tej podstawie w wypadkach skazania sprawcy za czyn określony wart. 289 § 1 kk, a przepisart. 71 § 1 kkprzewiduje możliwość orzeczenia kary grzywny w związku z zawieszeniem wykonania kary pozbawienia wolności, jeżeli jej wymierzenie na innej podstawie nie jest możliwe i wniósł o:
1. zmianę zaskarżonego wyroku poprzez:

-

orzeczenie kary grzywny na podstawieart. 289 § 4 kkw zw. zart. 33 § 1 i 3 kk,

sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej w opisie czynu przypisanemu oskarżonemuA. G.poprzez przyjęcie, iż dokonał zaboru w celu krótkotrwałego użycia samochodu markiV. (...)onr rej (...),

2.pozostawienie pozostałych rozstrzygnięć w mocy.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje.
Apelacja jest oczywiście zasadna.
Ma rację skarżący, że Sąd Rejonowy w Szczecinku wymierzającA. G.karę grzywny, w pkt III zaskarżonego wyroku, za podstawę tego rozstrzygnięcia przyjąłart. 71 § 1 kkorazart. 33 § 1 i 3 kk. Przyjęta przez Sąd Rejonowy w Szczecinku wskazana podstawa wymiaru kary grzywny nie jest właściwa. Z treściart. 289 § 4 kkjednoznacznie i bez wątpliwości wynika, iż możliwe jest orzeczenie kary grzywny na tej podstawie w wypadkach skazania sprawcy za czyn określony wart. 289 § 1 kk. Sąd Rejonowy w Szczecinku uznając, iż zasadnym i słusznym jest orzeczenie wobec oskarżonegoA. G.kary grzywny nie powinien orzekać jej na podstawieart. 71 § 1 kk, który może być podstawą orzeczenia kary grzywny, tylko gdy orzeczenie kary tego rodzaju nie jest możliwe na innej podstawie. Skoro przepisart. 289 § 4 kkdaje podstawę orzeczenia kary grzywny, to w tej sytuacji oczywistym naruszeniem prawa materialnego, to jestart. 71 § 1 kk, było orzeczenie przez Sąd Rejonowy kary grzywny, między innymi na tej podstawie. Przepis ten, co wynika, z jego treści, może stać się podstawą wymierzenia kary grzywny, jeżeli orzeczenie takiej kary na innej podstawie nie jest możliwe, w sytuacji kształtowania kary pozbawienia wolności z dobrodziejstwem warunkowego zawieszenia jej wykonania. Uwzględniając okoliczności niniejszej sprawy, skoro intencją Sądu I instancji było wymierzenie oskarżonemu kary grzywny, to powinno to nastąpić z powołaniem się na przepisart. 289 § 4 kkprzy zastosowaniuart. 33 § 1 i 3 kk. Sąd Okręgowy w pełni akceptuje stanowisko Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Szczecinku.
Z tego powodu na podstawieart. 437 § 2 kpkSąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że sprostował oczywistą omyłkę pisarską w opisie czynu zarzuconego oskarżonemu w ten sposób, że w miejsce nr rej(...)” przyjął „nr rej(...), zmienił zaskarżony wyrok w punkcie III w ten sposób, że za podstawę wymierzonej kary grzywny przyjmujeart. 289§4 kkw zw. zart. 33§1 i 3 kk, w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymał w mocy.
O kosztach sądowych za II instancję orzekł na podstawieart. 624§1 kpk. W tej sytuacji należało orzec jak w sentencji.