Sąd Okręgowy w Toruniu
IX Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IX Ka 549/14
Data wyroku: 2014-12-18 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Aleksandra Nowicka, Barbara Plewińska, Rafał Sadowski
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Bezpieczeństwu W Komunikacji, Świadczenia Pieniężne
Podstawa prawna: art. 177 § 1 kk

IX Ka 549/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 18 grudnia 2014 r.
Sąd Okręgowy w Toruniu w Wydziale IX Karnym Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący – S. S.O. Barbara Plewińska
Sędziowie:   S.O. Rafał Sadowski
S.O. Aleksandra Nowicka (spr.)
Protokolant st. sekr. sąd. Katarzyna Kotarska
przy udziale del. Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Toruniu Małgorzaty Partyki
po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2014r.
sprawy
M. W.oskarżonego zart. 177§1 kk
na skutek apelacji wniesionej przez oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 15 września 2014 r.,sygn. akt VIII K 693/14

I
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że obniża wartość świadczenia pieniężnego, do uiszczenia którego został zobowiązany oskarżony w pkt II wyroku z 500 (pięciuset) zł do 250 (dwustu pięćdziesięciu) złotych;

II
w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

III
zwalnia oskarżonego z obowiązku poniesienia kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym, a wydatkami powstałymi w tym postępowaniu obciąża Skarb Państwa.

IX Ka 549/14

UZASADNIENIE
M. W.został oskarżony o to, że w dniu 24 marca 2014 r. wT.przyul. (...)kierując pojazdem markiR. (...)onr rej. (...), nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym w ten sposób, że jadąculicą (...)z kierunkuulicy (...), na skrzyżowaniu zulicą (...), wykonując manewr skrętu w lewo, nie udzielił pierwszeństwa przejazdu pojazdowi markiD. (...)onr rej. (...)kierowanego przezA. D., jadącemu drogą z pierwszeństwem przejazduulicą (...)z kierunkuul. (...)w kierunkuulicy (...), w wyniku czego doznał on obrażeń ciała w postaci złamania III kości śródręcza lewego, powodując naruszenie czynności narządu ciała na okres powyżej 7 dni,
tj. o czyn zart. 177 § 1 kk.
Prokurator złożył wniosek o warunkowe umorzenie postępowania na okres 1 roku tytułem próby i domagał się zobowiązaniaM. W.do uiszczenia świadczenia na cel społeczny w wysokości 400 zł.
Sąd Rejonowy w Toruniu wyrokiem z dnia 15 września 2014r. orzekł, ze:
I. ustalając, iż oskarżonyM. W.dopuścił się popełnienia zarzucanego mu czynu zart. 177 § 1 kki uznając, że wina oskarżonego oraz społeczna szkodliwość popełnionego czynu nie były znaczne na podstawieart. 66 § 1 kkiart. 67 § 1 kkwarunkowo umarza postępowanie karne na okres 1 (jednego) roku próby;
II. na podstawieart. 67 § 3 kkorzeka od oskarżonego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w Warszawie kwotę 500 (pięciuset) złotych tytułem świadczenia pieniężnego;
III. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100 (stu) złotych tytułem opłaty karnej i obciąża go wydatkami w kwocie 97,50 zł (dziewięćdziesiąt siedem złotych pięćdziesiąt groszy).
Powyższe orzeczenie co do pkt II i III zaskarżyłM. W.wskazując iż Sąd nie uwzględnił w należyty sposób jego sytuacji materialnej i rodzinnej. W konkluzji wniósł o obniżenie orzeczonego w pkt II świadczenia pieniężnego oraz o zmianę w pkt III poprzez zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Apelacja zasługuje na częściowe uwzględnienie.
Świadczenie pieniężne orzeczone przez Sąd Rejonowy w wyroku na mocyart. 67 § 3 kkjest środkiem karnym wymienionych w przepisieart. 39 pkt.7 kkw katalogu środków karnych. Sięgnięcie po ten środek i ustalenie w sposób prawidłowy jego wymiaru, urealnia dolegliwość związaną z wyrokiem, w tym przypadku warunkowo umarzającym. Należy przyznać rację skarżącemu, że środek karny w wymiarze zaproponowanym przez Sąd I instancji jest w istocie rażąco surowy, bowiem nie uwzględnia w istocie sytuacji rodzinnej i majątkowej skarżącego, która została przez niego udokmentowana.M. W.jest osobą pracującą (2.870 zł), na jego utrzymaniu pozostaje niepracująca żona oraz małoletnia córka. Miesięczne wydatki związane ze spłatą kredytów i stałymi kosztami utrzymania wynoszą 2.500 zł. Rodzina korzysta z pomocy krewnych, a i samM. W.stara się podejmować prace dorywcze.
Ustalenie, więc świadczenia na poziomie 500 zł (prokurator domagał się 400 zł) stanowiłoby istotną dolegliwość nie tylko dla samego skarżącego, ale także, a może przede wszystkim dla jego rodziny. Wymiar środka karnego stanowi więc położenie nacisku na represyjny jego aspekt, a nie uwzględnia sytuacji życiowej – rodzinnej i materialnej skarżącego , ani w końcu w sposób dostateczny, stopnia społecznej szkodliwości czynu jemu przypisanego. Sąd jednocześnie nie dopatrzył się okoliczności, które miałyby uzasadniać wniosek o odstąpienie od zwalnia go od ponoszenia kosztów sadowych, które swoim zachowaniem spowodował, bowiem te na które wskazał w swojej apelacji stanowiły przyczynek do rozważań uczynionych powyżej i doprowadziły do znaczącego złagodzenia sumy dolegliwości finansowych wynikających z wyroku.
Mając to na uwadze, Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok w sposób wskazany w jego sentencji, utrzymując go w mocy w pozostałym zakresie.
Sytuacja materialna skarżącego oraz częściowa zasadność jego apelacji uzasadnia zwolnienie go od całości kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym (tj. zarówno opłaty sądowej jak i wydatków), Sąd Okręgowy orzeczenie dotyczące kosztów postępowania odwoławczego oparł na przepisachart.624§1kpkw zw. zart. 634 kpk.