Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 2231/13
Data wyroku: 2014-04-15 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, SENTENCE, REASON
Sędziowie: w Iwona Kizerwetter-Kramarz
Słowa kluczowe: Kredyt
Podstawa prawna: art. 354 k.c., art. 481 k.c., art.95 ust. 1 ustawy prawo bankowe

Sygn. akt I C 2231/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 15 kwietnia 2014 roku
Sąd Rejonowy dla Warszawy Śródmieścia w Warszawie I Wydział Cywilny
w składzie następującym:
Przewodniczący SSO w SR Iwona Kizerwetter-Kramarz
Protokolant Marta Szpojankowska
po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2014 roku w Warszawie
na rozprawie
sprawy z powództwa(...) Bank (...) S.A.weW.
przeciwkoZ. S.
o zapłatę

1
Zasądza odZ. S.na rzecz(...) Bank (...) S.A.weW.kwotę złotych 1700 (jeden tysiąc siedemset) z umownymi odsetkami w wysokości czterokrotności stopy kredytu lombardowego w NBP od dnia 12 października 2011r do dnia zapłaty;

2
Zasądza odZ. S.na rzecz(...) Bank (...) S.A.weW.kwotę złotych 747,52 (siedemset czterdzieści siedem 52/100) tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym kwotę złotych 600,00 (sześćset) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

Sygn. akt I C 2231/13

UZASADNIENIE
Pozwem z dnia 10 maja 2010 r. (data wniesienia do sądu)(...) Bank (...) Spółka Akcyjnaz siedzibą weW.wniósł o zasądzenie odZ. S.kwoty:

a
1.700,00 zł wraz z odsetkami umownymi w wysokości czterokrotności stopy lombardowej NBP od dnia 12 października 2011 r. do dnia zapłaty;

b
2.682,16 zł bez odsetek;

c
3.652,30 zł bez odsetek

oraz o zasądzenie kosztów sądowych w wysokości 101,00 zł.
W uzasadnieniu swojego stanowiska powód wskazał, iż w dniu 29 listopada 2005 r. udzielił pozwanemu kredytu nr(...), do którego spłaty pozwany zobowiązany był w miesięcznych ratach w wysokości podanej w umowie. Pomimo wezwań i monitów pozwany nie wywiązał się z obowiązku spłaty, w związku z czym, po upływie wyznaczonego terminu, całość zadłużenia stała się wymagalna. Wobec dalszego braku spłaty zadłużenia powód wniósł o zasądzenie od powoda ww. kwot.(pozew - k. 1-4, pismo z załącznikami k.41-68)
Nakazem zapłaty wydanym w postępowaniu upominawczym z dnia 30 maja 2012 r. w sprawie VI Nc-e(...)Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie VI Wydział Cywilny nakazał pozwanemu, aby zapłacił na rzecz powoda łączną kwotę 8.034,46 zł, w tym kwotę 1.700,00 zł wraz z odsetkami umownymi w wysokości czterokrotności stopy lombardowej NBP od dnia 12 października 2011 r. do dnia zapłaty, kwotę 3.652,30 zł, kwotę 2.682,16 zł oraz kwotę 101,00 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.(nakaz zapłaty - k. 5)
W dniu 2 czerwca 2013 r. (data stempla pocztowego) pozwany wniósł od powyższego nakazu zapłaty sprzeciw. Wskazał, że do dnia 24 kwietnia 2013 r. kiedy to otrzymał „Wezwanie do dokonywania potrąceń z renty lub emerytury” nie wiedział o toczącym się postępowaniu, w związku z czym z niezawinionych przyczyn nie mógł złożyć sprzeciwu ani zastosować innych środków obrony.(sprzeciw od nakazu zapłaty – k. 12-13)
Postanowieniem z dnia 5 lipca 2013 r. Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie VI Wydział Cywilny stwierdził skuteczne wniesienie sprzeciwu i utratę mocy nakazu zapłaty w całości oraz postanowił przekazać rozpoznanie sprawy do Sądu Rejonowego dla Warszawy-Śródmieścia.(postanowienie – k. 33)
Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:
Powoda(...) Bank (...) Spółka Akcyjnaz siedzibą weW.i pozwanegoZ. S.łączyła umowa o przyznanie limitu kredytowego i wydanie karty kredytowej(...)nr(...).(umowa - k. 53-60).
W związku z brakiem wymaganych spłat minimalnych przez okres co najmniej 2 miesięcy, powód w dniu 16 czerwca 2010 r. wypowiedział pozwanemu ww. umowę.
Pozwany od dnia 29 listopada 2005 r. posiadał zadłużenie zaciągnięte w ramach limitu kredytowego przyznanego mu przez powoda które, wraz z umownymi odsetkami, na dzień 11 października 2011 r. wynosiło 8.034,46 zł .(wyciąg z ksiąg banku – k. 61-63)
Powyższych ustaleń Sąd dokonał na podstawie dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy, których prawdziwość i wiarygodność w świetle wszechstronnego rozważenia zebranego materiału nie nasuwa żadnych wątpliwości, w tym co do ich rzetelności i autentyczności. Sąd oparł się również na okolicznościach przyznanych przez strony, które zgodnie zart. 229 k.p.c.nie wymagają przeprowadzenia dowodów.
Sąd Rejonowy zważył, co następuje:
Powództwo zasługiwało na uwzględnienie w całości.
Sąd w wyroku błędnie sformułował sentencję zasądzając jedynie kwotę 1.700,00 zł wraz z odsetkami umownymi w wysokości czterokrotności stopy lombardowej NBP od dnia 12 października 2011 r. do dnia zapłaty, podczas gdy w intencji Sądu było uznanie powództwa w całości i zasądzenie kwoty 8.034,46 zł wraz z odsetkami umownymi w wysokości czterokrotności stopy lombardowej NBP od dnia 12 października 2011 r. do dnia zapłaty od kwoty 1.700,00 zł. Sąd Rejonowy zauważa, iż orzeczenie w tym zakresie zapadło wbrew obowiązkom wynikającym zart. 316 § 1 k.p.c.o czym Sąd zorientował się po ogłoszeniu wyroku. W tej sytuacji Sąd nie miał możliwości dokonania modyfikacji orzeczenia i skorygowania zauważonego błędu.
Zgodnie zart. 354 k.c.–§ 1dłużnik powinien wykonać zobowiązanie zgodnie z jego treścią i w sposób odpowiadający celowi społeczno gospodarczemu oraz zasadom współżycia społecznego.
Zgodnie zart. 481 k.c.–§ 1. Jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi.§ 2. Jeżeli stopa odsetek za opóźnienie nie była z góry oznaczona, należą się odsetki ustawowe. Jednakże gdy wierzytelność jest oprocentowana według stopy wyższej niż stopa ustawowa, wierzyciel może żądać odsetek za opóźnienie według tej wyższej stopy.
W niniejszej sprawie dla wykazania zasadności dochodzonego żądania powód powołał się na treść łączącej strony umowy, zestawienie operacji, wyciąg z ksiąg bankowych(...) Bank (...) Spółka Akcyjnaz siedzibą weW.sporządzony w dniu 11 października 2011 r., wypowiedzenie umowy o limit kredytowy i kartę oraz tabelę opłat i prowizji dla karty kredytowej(...)obowiązującą od dnia 20 kwietnia 2005 r.
W myśl przepisuart. 95 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe( Dz.U. z 2002 r., Nr 72, poz. 655) księgi rachunkowe banków i sporządzone na ich podstawie wyciągi oraz inne oświadczenia podpisane przez osoby upoważnione do składania oświadczeń w zakresie praw i obowiązków majątkowych banków i opatrzone pieczęcią banku, jak również sporządzone w ten sposób pokwitowania odbioru należności mają moc prawną dokumentów urzędowych w odniesieniu do praw i obowiązków wynikających z czynności bankowych oraz ustanowionych na rzecz banku zabezpieczeń i mogą stanowić podstawę do dokonania wpisów w księgach wieczystych.
Z przedstawionych przez powoda dowodów bezsprzecznie wynika, iż pozwany zaciągnął kredyt w ramach przyznanej mu przez powoda linii kredytowej, którego do dnia dzisiejszego nie spłacił. W związku z powyższym oraz w myśl łączącej strony umowy, wierzytelność główna pozwanego w kwocie 1.700,00 zł została powiększona o odsetki naliczone od dnia 29 listopada 2005 r. do dnia 11 października 2011 r. w kwocie 2.682,16 zł, oraz o opłaty, prowizje i opłaty za prowadzenie rachunku w kwocie 3.652,30 zł co wynika z przedstawionego przez powoda wyciągu z księgi banku z dnia 11 października 2011 r.,
W ocenie Sądu materiał dowodowy w kształcie zakreślonym i przedstawionym przez powoda daje podstawy do uwzględnienia powództwa.
Podstawową zasadą dotyczącą kosztów procesu jest zasada odpowiedzialności za wynik postępowania. Stosownie doart. 98 § 1 k.p.c.strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony.
Wobec powyższego, orzeczono, jak w punkcie 2 wyroku, obciążając pozwanego kwotą 747,52 zł tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym kwotę 600,00 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.
Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.

ZARZĄDZENIE
-(...)