Sąd Apelacyjny w Łodzi
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 169/14
Data wyroku: 2014-12-15 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jarosław Papis, Sławomir Lerman, Piotr Feliniak
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Życiu
Podstawa prawna: art. 438 pkt 2 kpk

Sygn. akt II AKa 169/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 15 grudnia 2014 r.
Sąd Apelacyjny w Łodzi, II Wydział Karny, w składzie:

Przewodniczący:

SSA Piotr Feliniak (spr.)

Sędziowie:

SA Jarosław Papis
SO del. Sławomir Lerman

Protokolant:

staż. Karina Michalska

przy udzialeH. T., Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Łodzi
po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2014 r., sprawy

1
S. G. (1)

2
P. L. (1)

oskarżonych zart. 148 §2 pkt 1 i 2 kkw zw. zart. 280 §2 kkorazart. 275 §1 kkw zw. zart. 11 §2 kki w zw. zart. 12 kk;art. 279 §1 kk;art. 278 §1 kk;art. 279 §1 kkw zw. zart. 12 kk;

3
T. J. (1)

oskarżonego zart. 18 §3 kkw zw. zart. 280 §1 kkiart. 158 §1 kkw zw. zart. 11 §2 kk

4
K. K. (1)

oskarżonej zart. 18 §3 kkw zw. zart. 280 §2 kkiart. 159 kkw zw. zart. 11 §2 kki w zw. zart. 12 kk;
na skutek apelacji wniesionych przez prokuratora wobec wszystkich oskarżonych oraz obrońców oskarżonych:S. G.,P. L.iT. J.
od wyroku Sądu Okręgowego w Łodzi
z dnia 21 marca 2014 r., sygn. akt XVIII K 106/13

I
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:

1
uchyla w całości orzeczenie wobecS. G. (1)iP. L. (1), przekazując sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Łodzi,

2
orzeczoną wobec oskarżonegoT. J. (1)karę łagodzi do 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy i na podstawieart. 69 §1 kkiart. 70 §1 pkt 1 kkiart. 73 §1 kkwarunkowo zawiesza wykonanie kary pozbawienia wolności na okres 4 (czterech) lat próby i w tym okresie oddaje oskarżonego pod dozór kuratora sądowego;

II
utrzymuje w mocy wyrok w pozostałej części, z tym, że apelację prokuratora sformułowaną na niekorzyść oskarżonychT. J. (1)iK. K. (1)uznaje za oczywiście bezzasadną;

III
zwalnia oskarżonych od kosztów sądowych związanych z postępowaniem odwoławczym, z tym, że koszty związane z apelacją prokuratora wobecK. K. (1)przejmuje na rachunek Skarbu Państwa.

II AKa 169/14

UZASADNIENIE
S. G. (1)iP. L. (1)zostali oskarżeni o to, że:

I
w nocy z 2 na 3 października 2012 roku w miejscowościP.powiatu(...)województwa(...), działając wspólnie i w porozumieniu oraz w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru dokonania kradzieży, przewidując przy tym i godząc się na zaistnienie skutku w postaci śmierci pokrzywdzonego, weszli na teren posesjiA. S. (1), a następnie, chcąc zmusić go do wskazania miejsca ukrycia pieniędzy uderzali pokrzywdzonego drewnianą pałką o długości około 60 centymetrów oraz metalową lampką w tułów i nogi, uderzali pięściami w twarz, a także kopali pokrzywdzonego po całym ciele, skakali po jego tułowiu, przykładali mu nóż do kolana grożąc wbiciem jego ostrza w nogę i polewali go wodą, powodując w ten sposób liczne obrażenia ciała pokrzywdzonego w postaci: dwóch linijnych głębokich, pionowo biegnących pęknięć śluzówki na wardze dolnej w linii pośrodkowej dochodzących do podstawy łuku zębowego, rozchwiania siekacza bocznego górnego po stronie lewej znacznego stopnia ze złamaniem wyrostka zębodołowego, płynnego krwiaka w przestrzeni podtwardówkowej, rowkowatych wylewów podpajęczynówkowych na sklepistości obu półkul mózgu, złamania wieloodłamowego kości nosa, obustronnego złamania żeber: od VI do XI po stronie prawej w linii pachowej przedniej oraz I i od VI do XII po stronie lewej w linii pachowej przedniej, a także żeber od X do XI po stronie lewej w linii łopatkowej, złamania kości ramiennej lewej w 1/3 bliższej jej długości, rozerwania torebki stawowej stawu ramiennego lewego ze zwichnięciem główki kości ramiennej, a także licznych sińców, zasinień, podbiegnięć krwawych, obrzęków powłok miękkich i uszkodzeń naskórka w obrębie głowy, tułowia i nóg, w wyniku których to obrażeńA. S. (1)zmarł na skutek niewydolności krążeniowo – oddechowej, po czym zabrali z mieszkania pokrzywdzonego oraz ze znajdującego się na terenie jego posesji garażu pieniądze w kwocie 5.800 zł, a także dowód osobisty, dwa wycofane z obiegu banknoty 50 – złotowe oraz butelkę płynu „WD40” i latarkę o nieustalonej wartości,

to jest o czyn zart. 148 §2 pkt 1 i 2 kkw zw. zart. 280 §2 kkorazart. 275 §1 kkw zw. zart. 11 §2 kki w zw. zart. 12 kk.;

II
w okresie od 15 do 23 września 2012 roku w miejscowościT.powiatu(...)województwa(...), działając wspólnie i w porozumieniu ze sobą oraz zŁ. S.i innym sprawcą, co do którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania, po uprzednim wyrwaniu okna dostali się do wnętrza domku letniskowego stanowiącego własnośćA. K.iM. W. (1), skąd skradli butlę gazową 11 – kilogramową, a następnie – po zerwaniu kłódek w pomieszczeniach gospodarczych dostali się do ich wnętrza, skąd zabrali narzędzia w postaci: wiertarki(...), wkrętarki akumulatorowej, szlifierki kątowej(...), wyrzynarki, dwóch młotków, dwóch piłek ręcznych do drzewa, namiotu i kompletu kluczy nasadowych, a także silnik do trajzegi wraz z przewodem siłowym z mufami, powodując w ten sposób szkodę o łącznej wartości 1.400 zł,

to jest o czyn zart. 279 §1 kk;

III
w nocy z 20 na 21 września 2012 roku wŁ.województwa(...), działając wspólnie i w porozumieniu ze sobą oraz zŁ. S.i innym sprawcą, co do którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania, zabrali w celu przywłaszczenia z przyczepy samochodowej narzędzia w postaci: młota hydraulicznego marki(...)model H23 o wartości 8.000 zł oraz przecinarki hydraulicznej marki(...)model(...)numer(...)o wartości 5.000 zł, stanowiących własnośćPrzedsiębiorstwa (...)wK.,

to jest o czyn zart. 278 §1 kk;

IV
w okresie od 24 do 27 września 2012 roku w miejscowościD.powiatu(...)województwa(...), działając wspólnie i w porozumieniu ze sobą oraz zŁ. S.i innym sprawcą, co do którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania, na terenie działki stanowiącej własnośćA.iL. G., wyważyli drzwi wejściowe do blaszanego garażu, z którego skradli kosę spalinową marki(...)o wartości 500 zł, następnie wyważyli drzwi wejściowe do drugiego blaszanego garażu, z którego skradli cztery wędki z kołowrotkami o łącznej wartości 1.500 zł, następnie wyrwali deski stanowiące ścianę drewutni, a po dostaniu się w ten sposób do jej wnętrza, skradli kosę spalinową o wartości 590 zł, wiertarkę udarową o wartości 200 zł, szlifierkę taśmową marki(...)o wartości 400 zł, wkrętarkę marki(...)o wartości 150 zł oraz piłę spalinową o wartości 299 zł, po czym po wybiciu szyby w oknie drewnianego budynku mieszkalnego i dostaniu się w ten sposób do jego wnętrza, skradli złoty pierścionek z cyrkoniami o wartości 1.200 zł oraz materacfirmy (...)o wartości 159 zł,

to jest o czyn zart. 279 §1 kk;

V
w okresie czasu od 9 września do 3 października 2012 roku w miejscowościT.powiatu(...)województwa(...), działając w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru oraz wspólnie i w porozumieniu ze sobą oraz innym sprawcą, co do którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania, po uprzednim wybiciu dwóch szyb w oknach domu należącego doJ. P.oraz uszkodzeniu drzwi wejściowych i drzwi wewnętrznych do pokoi dwukrotnie weszli do wnętrza domu w celu dokonania kradzieży znajdujących się tam przedmiotów, a następnie skradli z podwórka tejże posesji grabiarkę konną o wartości 500 zł, zaś ze stodoły – kosiarkę konną o wartości 180 zł, kuchnię węglową o wartości 20 zł oraz część sieczkarni o wartości 200 zł,

to jest o czyn zart. 279 §1 kkw zw. zart. 12 kk.
T. J. (1)został oskarżony o to, że:

VI
w nocy z 2 na 3 października 2012 roku, w miejscowościP.powiatu(...)województwa(...), chcąc, abyS. G. (1)iP. L. (1)dokonali kradzieży mieniaA. S. (1)przy użyciu przemocy fizycznej wobec jego osoby, polegającej na pobiciu pokrzywdzonego w sposób narażający go na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub nastąpienia skutku określonego wart. 156 §1lub wart. 157 §1 kk, umożliwił wymienionym sprawcom popełnienie tegoż czynu zabronionego, przekazując informację, iż pokrzywdzony posiada pieniądze w kwocie 10.000 zł oraz ujawniając miejsce ich przechowywania,

to jest o czyn zart. 18 §3 kkw zw. zart. 280 §1 kkiart. 158 §1 kkw zw. zart. 11 §2 kk.
K. K. (1)została oskarżona o to, że:

VII
w nocy z 2 na 3 października 2012 roku, w miejscowościP.powiatu(...)województwa(...), działając w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, chcąc, abyS. G. (1)iP. L. (1)dokonali kradzieży mieniaA. S. (1)przy użyciu przemocy fizycznej wobec jego osoby, polegającej na pobiciu pokrzywdzonego w sposób narażający go na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub nastąpienia skutku określonego wart. 156 §1lub wart. 157 §1 kkprzy użyciu innego od broni palnej i noża niebezpiecznego narzędzia w postaci drewnianej pałki o długości około 60 centymetrów, ułatwiła wymienionym sprawcom popełnienie tegoż czynu zabronionego, przewożąc ich na miejsce przestępstwa i zabierając z niego,

to jest o czyn zart. 18 §3 kkw zw. zart. 280 §2 kkiart. 159 kkw zw. zart. 11 §2 kki w zw. zart. 12 kk.
NatomiastŁ. S.oskarżony został o to, że:

VIII
w okresie od 15 do 23 września 2012 roku w miejscowościT.powiatu(...)województwa(...), działając wspólnie i w porozumieniu zS. G. (1),P. L. (1)oraz innym sprawcą, co do którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania, po uprzednim wyrwaniu okna dostał się do wnętrza domku letniskowego stanowiącego własnośćA. K.iM. W. (1), skąd skradł butlę gazową 11-kilogramową, a następnie – po zerwaniu kłódek w pomieszczeniach gospodarczych dostał się do ich wnętrza, skąd zabrał narzędzia w postaci: wiertarki(...), wkrętarki akumulatorowej, szlifierki kątowej(...), wyrzynarki, dwóch młotków, dwóch piłek ręcznych do drzewa, namiotu i kompletu kluczy nasadowych, a także silnik do trajzegi wraz z przewodem siłowym z mufami, powodując w ten sposób szkodę o łącznej wartości 1.400 zł,

to jest o czyn zart. 279 § 1 kk;

IX
w nocy z 20 na 21 września 2012 roku wŁ.województwa(...), działając wspólnie i w porozumieniu zS. G. (1),P. L. (1)i innym sprawcą, co do którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania zabrał w celu przywłaszczenia z przyczepy samochodowej narzędzia w postaci: młota hydraulicznego marki(...)model(...)o wartości 8.000 zł oraz przecinarki hydraulicznej marki(...)model(...)numer(...)o wartości 5.000 zł, stanowiących własnośćPrzedsiębiorstwa (...)wK.,

to jest o czyn zart. 278 § 1 kk.
Wyrokiem Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 21 marca 2014 roku w sprawie sygn.. akt XVIII K 106/13:

1
oskarżonegoS. G. (1)iP. L. (1)uznano za winnych popełnienia zarzucanych im czynów:

a
w miejsce czynu opisanego w pkt I aktu oskarżenia tego, że: w nocy z 2 na 3 października 2012 roku w miejscowościP.powiatu(...)województwa(...), działając wspólnie i w porozumieniu oraz w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru dokonania kradzieży, działając w sposób bezpośrednio zagrażający życiuA. S. (1)przewidując przy tym i godząc się na zaistnienie skutku w postaci jego śmierci, weszli na teren posesjiA. S. (1), a następnie, chcąc zmusić go do wskazania miejsca ukrycia pieniędzyS. G. (1)uderzał pokrzywdzonego drewnianą pałką o długości około 60 centymetrów i skakał po jego tułowiu, przykładał mu nóż do kolana grożąc wbiciem jego ostrza w nogę, aP. L. (1)uderzał metalową lampką w tułów i nogi pokrzywdzonego nadto uderzali pięściami w twarz, a także kopali pokrzywdzonego po całym ciele polewali go wodą, powodując w ten sposób liczne obrażenia ciała pokrzywdzonego w postaci: dwóch linijnych głębokich, pionowo biegnących pęknięć śluzówki na wardze dolnej w linii pośrodkowej dochodzących do podstawy łuku zębowego, rozchwiania siekacza bocznego górnego po stronie lewej znacznego stopnia ze złamaniem wyrostka zębodołowego, płynnego krwiaka w przestrzeni podtwardówkowej, rowkowatych wylewów podpajęczynówkowych na sklepistości obu półkul mózgu, złamania wieloodłamowego kości nosa, obustronnego złamania żeber: od VI do XI po stronie prawej w linii pachowej przedniej oraz I i od VI do XII po stronie lewej w linii pachowej przedniej, a także żeber od X do XI po stronie lewej w linii łopatkowej, złamania kości ramiennej lewej w 1/3 bliższej jej długości, rozerwania torebki stawowej stawu ramiennego lewego ze zwichnięciem główki kości ramiennej, a także licznych sińców, zasinień, podbiegnięć krwawych, obrzęków powłok miękkich i uszkodzeń naskórka w obrębie głowy, tułowia i nóg, w wyniku których to obrażeńA. S. (1)zmarł na skutek niewydolności krążeniowo – oddechowej, po czym zabrali z mieszkania pokrzywdzonego oraz ze znajdującego się na terenie jego posesji garażu pieniądze w kwocie 5.800 zł, dwa wycofane z obiegu banknoty 50-złotowe oraz butelkę płynu(...)i latarkę o nieustalonej wartości to jest czynu wypełniającego dyspozycjęart. 148 §2 pkt 2w zw. zart. 280 §2 kkw zw. zart. 11 §2 kki w zw. zart. 12 kki za to na podstawieart. 148 §2 pkt 2 kkw zw. zart. 11 §3 kkwymierzono każdemu z oskarżonych karę 25 lat pozbawienia wolności;

b
w pkt II aktu oskarżenia, wypełniającego dyspozycjęart. 279 §1 kki za to na podstawieart. 279 §1 kkwymierzono każdemu z oskarżonych karę 1 roku pozbawienia wolności;

c
w pkt III aktu oskarżenia, wypełniającego dyspozycjęart. 278 §1 kki za to na podstawie tegoż przepisu wymierzono każdemu z oskarżonych karę 6 miesięcy pozbawienia wolności;

d
w pkt IV aktu oskarżenia, wypełniającego dyspozycjęart. 279 §1 kki za to na podstawie tegoż przepisu wymierzono każdemu z oskarżonych karę 1 roku pozbawienia wolności;

e
w pkt V aktu oskarżenia, wypełniającego dyspozycjęart. 279 §1 kkw zw. zart. 12 kki za to na podstawieart. 279 §1 kkwymierzono każdemu z oskarżonych karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności;

2
na podstawieart. 85 kkiart. 88 kkza zbiegające się przestępstwa przypisane oskarżonymS. G. (1)iP. L. (1)w punkcie 1 wymierzono każdemu z nich karę łączną 25 lat pozbawienia wolności;

3
oskarżonegoT. J. (1)uznano za winnego w miejsce zarzucanego mu czynu tego, że w nocy z 2 na 3 października 2012 roku, w miejscowościP.powiatu(...)województwa(...), chcąc abyS. G. (1)iP. L. (1)dokonali kradzieży mieniaA. S. (1)umożliwił wymienionym sprawcom popełnienie tegoż czynu zabronionego, przekazując informację, iż pokrzywdzony posiada pieniądze w kwocie około 10.000 zł oraz ujawniając miejsce ich przechowywania, to jest popełnienia czynu zart. 18 §3 kkw zw. zart. 278 §1 kki za to na podstawieart. 19 §1 kkw zw. zart. 278 §1 kkwymierzono mu karę 2 lat pozbawienia wolności;

4
oskarżonąK. K. (1)uznano w miejsce zarzuconego jej czynu za winną tego, że w nocy z 2 na 3 października 2012 roku, w miejscowościP.powiatu(...)województwa(...), działając w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, chcąc, abyS. G. (1)iP. L. (1)przy użyciu przemocy dokonali kradzieży mieniaA. S. (1)ułatwiła wymienionym sprawcom popełnienie tegoż czynu zabronionego, przewożąc ich na miejsce przestępstwa i zabierając z niego, to jest popełnienia czynu wypełniającego dyspozycjęart. 18 §3 kkw zw. zart. 280 §1 kkw zw. zart. 12 kki za to na podstawieart. 19 §1 kkw zw. zart. 280 §1 kkwymierzono jej karę 2 lat pozbawienia wolności;

5
oskarżonegoŁ. S.uznano za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów opisanych:

a
w pkt VIII aktu oskarżenia, wypełniającego dyspozycjęart. 279 §1 kki za to na podstawie tego przepisu wymierza mu karę 1 roku pozbawienia wolności;

b
w pkt IX aktu oskarżenia, wypełniającego dyspozycjęart. 278 §1 kki za to na podstawie tego przepisu wymierza mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności;

c
w pkt X aktu oskarżenia, wypełniającego dyspozycjęart. 279 §1 kki za to na podstawie tego przepisu wymierza mu karę 1 roku pozbawienia wolności;

6
na podstawieart. 85 kkiart. 86 § 1 kkza zbiegające się przestępstwa przypisane oskarżonemuŁ. S.w punkcie 5 wymierzono karę łączną 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności;

7
na podstawieart. 69 §1 kk,art. 70 §1 pkt 1 kk,art. 73 §1 kkwarunkowo zawieszono oskarżonemuŁ. S.wykonanie kary pozbawienia wolności na okres 4 lat tytułem próby i w tym okresie oddano oskarżonego pod dozór kuratora sądowego;

8
na podstawieart. 63 § 1 kkna poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zalicza oskarżonym:

a
S. G. (1)okres tymczasowego aresztowania od dnia 5 października 2012 roku;

b
P. L. (1)okres tymczasowego aresztowania od dnia 5 października 2012 roku;

c
T. J. (1)okres tymczasowego aresztowania od dnia 3 października 2012 roku;

d
K. K. (1)okres tymczasowego aresztowania od dnia 5 października 2012 roku.

Rozstrzygnięto o kosztach nieopłaconej pomocy z urzędu, udzielonej oskarżonemuŁ. S.. Zwolniono oskarżonych od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych (wyrok k. 1679-1684).
Powyższy wyrok uprawomocnił się wobec oskarżonegoŁ. S.. Zaskarżyli go obrońcy oskarżonychS. G. (1),P. L. (1),T. J. (1)oraz prokurator na niekorzyść wyżej wymienionych oskarżonych oraz oskarżonejK. K. (1).
Nadto w aktach sprawy znajduje się pismoS. G. (1), w którym zwrócił się do Sądu Apelacyjnego w Łodzi z prośbą o wydanie sprawiedliwego wyroku (k. 1945).
Prokurator na podstawieart. 425 §1 i 2 kpk,art. 444 kpkorazart. 447 §1 i 2 kpkzaskarżył powyższy wyrok w zakresie:

-

czynu opisanego w pkt la wyroku – na niekorzyść oskarżonychS. G. (1)iP. L. (1);

czynu opisanego w pkt 3 wyroku – na niekorzyść oskarżonegoT. J. (1);

czynu opisanego w pkt 4 wyroku – na niekorzyść oskarżonejK. K. (1).

Na podstawieart. 427 §2 kpkorazart. 438 pkt 1 i 3 kpkwyrokowi ternu zarzucił:

a
obrazę przepisu prawa materialnego, to jestart. 148 §2 pkt 1 kkpolegającą na uznaniu, iż zabójstwoA. S. (1)nie zostało popełnione ze szczególnym okrucieństwem, a w konsekwencji wyeliminowaniu z postawy skazania oskarżonychS. G. (1)iP. L. (1)za czyn zart. 148 kk§2 pkt 1tegoż przepisu, podczas gdy z okoliczności sprawy, w szczególności zaś ze sposobu i częstotliwości zadawania uderzeń pokrzywdzonemu, innych zachowań sprawców takich jak polewanie pokrzywdzonego wodą, straszenie go, a także pozostawienie w odosobnionym miejscu bez możliwości wezwania pomocy, jak również rozciągnięcia zdarzenia w znacznym odcinku czasowym wynika, iż wymienieni oskarżeni zrealizowali znamię działania ze szczególnym okrucieństwem w rozumieniuart. 148 §2 pkt 1 kk;

b
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za jego podstawę i mający wpływ na jego treść, polegający na uznaniu, iżT. J. (1)udzielając pomocyS. G. (1)iP. L. (1)w dokonaniu przez nich przestępstwa opisanego w pkt la wyroku obejmował świadomością popełnienie przez sprawców bezpośrednich jedynie występku kradzieży, a w konsekwencji uznaniuT. J. (1)winnym czynu zart. 18 §3 kkw zw. zart. 278 §1 kki wymierzeniu mu kary 2 lat pozbawienia wolności, podczas gdy z okoliczności sprawy, w szczególności zaś z treści rozmów telefonicznych prowadzonych pomiędzyT. J. (1)aS. G. (1)iP. L. (1)oraz z okoliczności wcześniejszego włamania do mieszkaniaA. S. (1)wynika, iżT. J. (1)co najmniej przewidywał i godził się na popełnienie przez sprawców bezpośrednich przestępstwa rozboju i pobicia pokrzywdzonego;

c
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za jego podstawę i mający wpływ na jego treść, polegający na uznaniu, iżK. K. (1)udzielając pomocyS. G. (1)iP. L. (1)w dokonaniu przez nich przestępstwa opisanego w pkt la wyroku nie obejmowała swoją świadomością użycia w stosunku doA. S. (1)niebezpiecznego narzędzia oraz pobicia go, a w konsekwencji uznaniuK. K. (1)winną czynu zart. 18 §3 kkw zw. zart. 280 §1 kki wymierzeniu jej kary 2 lat pozbawienia wolności, podczas gdy ze zgromadzonych w sprawie dowodów, w szczególności z wyjaśnieńS. G. (1),P. L. (1), a także częściowoT. J. (1)i samejK. K. (1)wynika, iż zdawała ona sobie sprawę z faktu, iż bezpośredni sprawcy zadają pokrzywdzonemu uderzenia zagrażające jego życiu i zdrowiu, jak również, że mogą w tym celu używać niebezpiecznych przedmiotów;

Na podstawieart. 427 §1 kpkorazart. 437 §1 i 2 kpkwniósł o:

-

zmianę zaskarżonego wyroku w zakresie rozstrzygnięcia zawartego w pkt la poprzez uwzględnienie w opisie czynu przypisanego oskarżonym:S. G. (1)iP.L.okoliczności działania „ze szczególnym okrucieństwem” i uznanie ich za winnych popełnienia przestępstwa zart. 148 §2 pkt 1 i 2w zw. zart. 280 §2 kkw zw. zart. 11 §2 kki w zw. zart. 12 kk;

uchylenie zaskarżonego wyroku w zakresie czynów opisanych w pkt 3 i 4 jego sentencji przeciwko oskarżonymT. J. (1)orazK. K. (1)i przekazanie sprawy w tej części do ponownego rozpoznania sądowi I instancji (apelacja k. 1737-1739).

Obrońca oskarżonegoS. G. (1)na podstawie art.art. 425, 444 kpk,447 §1 kpkzaskarżył powyższy wyrok w całości na korzyśćS. G. (1). Na podstawieart. 427 §2 kpkorazart. 438 pkt 3 kpkwyrokowi temu zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, a mający wpływ na treść wyroku a polegający na:

-

bezzasadnym przyjęciu, żeS. G. (1)posługiwał się nożem tempore criminis i przystawił go do nóg pokrzywdzonego, podczas gdy, sam oskarżony, który konsekwentnie przyznawał się do użycia przemocy wobecA. S., okoliczności tej przeczy, nadto z opinii biegłych medyków sądowych, protokołu oględzin i sekcji zwłok pokrzywdzonego wynika, iż na ciele denata nie ujawniono ran kłutych czy ciętych, zaś pomawiający o toS. G.P. L.wyjaśnia, iż w domu pokrzywdzonego było ciemno, więc nie mógł takiego faktu spostrzec,

bezzasadnym przyjęciu, żeS. G. (1)skakał i chodził po ciele pokrzywdzonego, w wyniku czegoA. S.doznał złamania żeber i obrażeń w obrębie twarzoczaszki, podczas gdy, brak jest na to jakichkolwiek dowodów, zaś z opinii biegłych medyków sądowych nie wynika wcale, aby ujawnione obrażenia świadczyły o takim właśnie zachowaniuS. G., który zaprzecza temu, aby skakał czy deptał po ciele czy twarzy pokrzywdzonego, aP. L.w wyjaśnieniach z dnia 13.12.2013 r. wskazuje, iż nie widział takiego zdarzenia,

bezzasadnym przyjęciu, iż celem działaniaS. G.była chęć zadania cierpienia pokrzywdzonemu, choć brak jest na to jakichkolwiek dowodów,

bezzasadnym przyjęciu, iżS. G. (1)umniejsza swój udział w biciu pokrzywdzonego, zmniejszając ilość i rodzaj zadanych ciosów, podczas gdy opinie biegłych medyków sądowych w pełni korespondują z wyjaśnieniami oskarżonego,

bezzasadnym przyjęciu, iżS. G. (1)działał w zamiarze ewentualnym pozbawienia życiaA. S., podczas gdy cały zgromadzony materiał dowodowy wskazuje, iż swoim zachowaniem oskarżony stwarzał bezpośrednie zagrożenie dla życia pokrzywdzonego, ale nie obejmował swoim zamiarem jego śmierci także w postaci ewentualnej, i trzykrotnie opuszczając posesjęA. S.pozostawiał go żyjącego,

bezzasadnym przyjęciu, że elementy strony podmiotowej przestępstwa wskazują na działanie w zamiarze ewentualnym zabójstwa, podczas gdy całokształt okoliczności o charakterze przedmiotowym dowodzi, iżS. G.dopuścił się rozboju, którego sposób działania bezpośrednio zagrażał życiu pokrzywdzonego, zaś skutek w postaci śmierci pokrzywdzonego jest objęty nieumyślnością

bezzasadnym pominięciu pierwszego etapu zdarzenia poprzedzającego noc z 2 na 3.10.2012 r., a polegającego na włamaniu się do domu pokrzywdzonego, i wówczas już planowanym użyciu przemocy wobec pokrzywdzonego, w celu kradzieży pieniędzy ze sprzedaży pola.

Na podstawieart. 427 §2 kpkorazart. 438 pkt 3 kpkwyrokowi temu zarzucił obrazę przepisów postępowania tj.art. 424 §1 pkt 1 kpk,art. 7 kpk, a mającą wpływ na treść wyroku poprzez wybiórczą, noszącą znamiona dowolnej, ocenę materiału dowodowego, naruszającą reguły swobodnej oceny dowodów, wewnętrznie sprzeczne oceny zawarte w treści uzasadnienia – sąd bowiem twierdzi, iż oskarżonyG.godzi się na śmierć pokrzywdzonego, choć jej nie chce, wskazywanie okoliczności za udowodnione np. w zakresie skakania przezS. G.po ciele pokrzywdzonego w tym jego twarzy, posługiwania się nożem, oceny wyjaśnieńS. G., wbrew temu co wynika z obiektywnych opinii biegłych medyków sądowych, pomijaniu przy wymiarze kary okoliczności korzystnych dlaS. G..
W przypadku niepodzielenia zarzutów wywiedzionych powyżej, wyrokowi temu zarzucił nadto na podstawieart. 427 §2 kpkiart. 438 pkt 1 kpkobrazę przepisów prawa materialnego tj.art. 148 §2 pkt 2 kpkpolegającą na wadliwym przyjęciu, iż czyn zabroniony przypisanyS. G.stanowi zbrodnię zabójstwa na tle rabunkowym, podczas, gdy wypełnia on znamiona rozboju kwalifikowanego przez działanie sprawcy polegające na użyciu przemocy w sposób bezpośrednio zagrażający życiu pokrzywdzonego, z nieumyślnym skutkiem w postaci jego śmierci.
Nadto wyrokowi temu obrońca zarzucił na podstawieart. 438 pkt 4 kpkrażącą niewspółmierność orzeczonej kary 25 lat pozbawienia wolności za czyn opisany w pkt I w stosunku do zasad i dyrektyw sądowego wymiaru kary, która to kara zważywszy na młody wiek oskarżonego, jego dotychczasową niekaralność, pełną współpracę z wymiarem sprawiedliwości, właściwości i warunki osobiste przed popełnieniem czynu, wyrażoną skruchę nosi znamiona rażąco niesprawiedliwej.
Na podstawieart. 427 §1 kpk,art. 437 §1 i 2 kpkwniósł o :

-

rozwiązanie węzła kary łącznej,

zmianę zaskarżonego wyroku poprzez zmianę opisu czynu z pkt I i wyeliminowanie z jego kwalifikacji prawnejart. 148 §2 pkt. 2 kkoraz skazanieS. G.za czyn wypełniający znamionaart. 280 §2 kkiart. 158 §3 kkw zw. zart. 11 §2 kkw zw. zart. 12 kk, wymierzenie za ten czyn kary pozbawienia wolności w dolnej granicy ustawowego zagrożenia,

za zbiegające się przestępstwa wymierzenie kary łącznej na zasadzie pełnej absorpcji,

względnie uchylenie wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania (apelacja k. 1771-1775).

Na korzyść oskarżonegoP. L. (1)wywiedziono dwie apelacje. Pierwszy z obrońców na zasadzieart. 425 §1 i 2 kpkorazart. 444 kpkzaskarżył wyrok w całości. Na zasadzieart. 427 §1 i 2 kpkorazart. 438 pkt 2, 3 i 4 kpkzaskarżonemu wyrokowi zarzucił:

I
naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na treść rozstrzygnięcia, a mianowicie:

1
art. 4 kpk,5 §2 kpk,7 kpk, 410kpki 424§1 pkt 1 kpk– poprzez dowolną analizę zebranego w sprawie materiału dowodowego w zakresie czynu przypisanego oskarżonemuP. L. (1)w pkt la sentencji wyroku, w tym w szczególności w postaci wyjaśnień oskarżonegoP. L. (1)i bezzasadne odmówienie im przymiotu wiarygodności, w zakresie w jakim oskarżony wskazywał na jego rolę w przestępstwie popełnionym na szkodęA. S. (1), a także w sposób dowolny przeprowadzenie w tym zakresie oceny wiarygodności wyjaśnień współoskarżonegoS. G. (1), mimo jednoczesnego zakwestionowania przez sąd tego dowodu w istotnym zakresie, a nadto brak rozważenia przy tej ocenie istotnych okoliczności wpływających na analizę ich wartości dowodowej, zwłaszcza w kontekście oceny, czy działanieS. G. (1)mogło stanowić eksces współsprawcy wykraczający poza zakres ustalonego porozumienia, polegającego na zaborze mienia pokrzywdzonego;

2
art. 424 §1 pkt 1 i 2 kpkw zw. zart. 410 kpkw zw. zart. 7 kpk– poprzez brak wskazania w uzasadnieniu skarżonego wyroku, które z obrażeń powstałych u pokrzywdzonegoA. S. (1)i stwierdzonych w protokole sądowo-lekarskiej sekcji zwłok, mogły powstać w pierwszej fazie zdarzenia, w której nie uczestniczyłP. L. (1)i jakie ma to znaczenie dla oceny prawnej zachowania przypisanego mu w pkt la sentencji wyroku, w szczególności w kontekście ustalonego przez Sąd zamiaru ewentualnego zbrodni zabójstwa;

3
art. 413 §2 pkt 1 kpkw zw. zart. 424 §1 pkt 2 kpkpoprzez sprzeczność pomiędzy sentencją wyroku, a jego uzasadnieniem polegającą na przypisaniu oskarżonemuP. L. (1)w pkt la sentencji wyroku czynu popełnionego wspólnie i w porozumieniu zS. G. (1)w takim samym kształcie jak w/w współoskarżonemu – mimo, iż z uzasadnienia skarżonego wyroku i ustalonego przez Sąd Okręgowy stanu faktycznego wynikało, żeP. L. (1)nie brał udziału w pierwszej fazie zdarzenia, w którejS. G. (1)wszedł sam na posesjęA. S. (1)i spowodował u niego obrażenia ciała, zaś sąd nie wskazał na rolęP. L. (1)w zakresie tej części zdarzenia, która byłaby relewantna dla możliwości przyjęcia działania wspólnie i w porozumieniu obu współoskarżonych;

4
art. 410 kpkw zw. zart. 424 §1 pkt 1 kpk– poprzez zbiorcze powołanie, w tej części uzasadnienia skarżonego wyroku, w której sąd dokonał rekonstrukcji stanu faktycznego w zakresie czynu przypisanego w pkt la, jako podstawy czynionych ustaleń wszystkich wyjaśnień złożonych przez współoskarżonegoS. G. (1)(znajdujących się na k. 217-220, 239-242, 275-276, 1095-1096, 1513, 1534) mimo, iż wyjaśnienia te nie tylko pozostawały ze sobą we wzajemnych sprzecznościach (których nadto Sąd Okręgowy nie wyjaśnił w uzasadnieniu skarżonego wyroku), ale także zostały częściowo zakwestionowane przez sam sąd meriti,

a także niezależnie od w/w zarzutów, przy tylko hipotetycznej ocenie materiału dowodowego zawartej w uzasadnieniu skarżonego wyroku:

II
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę skarżonego rozstrzygnięcia i mający wpływ na jego treść, a polegający na przyjęciu, iż oskarżonyP. L. (1)działał z zamiarem ewentualnym pozbawienia życiaA. S. (1), podczas, gdy:

a
wyłącznym motywem działania oskarżonych była chęć uzyskania pieniędzy od pokrzywdzonego i jedynie w tym celu podejmowali oni działania względem jego osoby;

b
użyte przez sprawców narzędzia (drewniana pałka, lampka) oraz miejsce zadawania uderzeń tymi przedmiotami, tj. tułów, nogi - nie wskazywały, aby ich zamiarem, chociażby ewentualnym, było objęte pozbawienie życiaA. S. (1);

c
nie wskazywało na to również zachowanie oskarżonegoP. L. (1), który przychodząc po raz trzeci na posesję pokrzywdzonego, nie zadał mu żadnych ciosów, zaś współoskarżonyS. G. (1)upewnił się nadto przed odejściem, że pokrzywdzony żyje (co potwierdza również czas zgonu pokrzywdzonego ustalony w oparciu o opinię pisemną oraz ustną biegłych z zakresu medycyny sądowej) co w konsekwencji powodowało, iż oskarżeni, chcąc spowodować uszkodzenia ciała u pokrzywdzonego, nie godzili się na spowodowanie u niego tak wyjątkowo ciężkiego skutku, jakim jest jego śmierć i możliwe było co najwyżej przyjęcie, iż oskarżonyP. L. (1)swoim zachowaniem wyczerpał dyspozycję określoną w przepisachart. 280 kkiart. 158 §3 kpk;

III
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę skarżonego rozstrzygnięcia i mający wpływ na jego treść, a polegający na uznaniu, iż czyny przypisane oskarżonemuP. L. (1)w pkt. 1b, 1c, 1d i 1e sentencji wyroku stanowią odrębne przestępstwa podczas, gdy biorąc pod uwagę, iż zamiar popełnienia tych zachowań ukształtował się z góry przed powzięciem pierwszego z nich i wszystkie z nich zostały podjęte w jego wykonaniu, a jednocześnie odstępy pomiędzy tymi zachowaniami były krótkie, powodowało to w konsekwencji, iż zasadne było przyjęcie, że stanowią one jeden czyn ciągły;

a także niezależnie od w/w zarzutów:

IV
rażącą niewspółmierność (surowość) kary pozbawienia wolności wymierzonej oskarżonemuP. L. (1)za czyn przypisany mu w pkt 1a sentencji wyroku – wyrażającą się w orzeczeniu wobec oskarżonego kary 25 lat pozbawienia wolności, co wynikało z braku dostatecznego rozważenia okoliczności łagodzących zachodzących po jego stronie, w tym:

a
jego podrzędnej roli w przestępstwie popełnionym na szkodęA. S. (1), przy jednoczesnym braku indywidualizacji kary wobec współoskarżonych i wymierzeniu oskarżonemu takiej samej kary jakS. G. (1), którego udział w całym zdarzeniu i zadawaniu obrażeń pokrzywdzonemu był dominujący;

b
faktu uprzedniej niekaralnościP. L. (1), jego młodego wieku oraz pozytywnych wniosków płynących, co do jego osoby z wywiadu środowiskowego i bezzasadne uznanie, iż za wymierzeniem tak surowej kary przemawia „uczynienie sobie przez oskarżonego z popełniania przestępstw sposobu na życie” i odniesienie tego do jednoczesnego przypisania mu w wyroku przestępstw przeciwko mieniu - mimo, iż sąd winien był zrelatywizować wymiar kary za przestępstwo przypisane w pkt 1a wyłącznie do okoliczności tego czynu oraz faktu, iż oskarżony nigdy wcześniej swoim zachowaniem nie godził w życie i zdrowie ludzkie, co w konsekwencji powodowało, iż sąd winien był orzec wobec oskarżonegoP. L. (1)karę łagodniejszą, niż ta wymierzona za czyn przypisany w pkt 1a sentencji wyroku.

Na zasadzieart. 427 §1 kpkiart. 440 kpkwniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez:

1
uchylenie rozstrzygnięcia o karze łącznej orzeczonej wobec oskarżonegoP. L. (1);

2
uznane w miejsce czynu przypisanego oskarżonemuP. L. (1)wpkt 1a, iż swoim zachowaniem wypełnił on dyspozycjęart. 280 §1 kkiart. 158 §3 kkw zw. zart. 11 §2 kk;

3
przyjęcie, iż czyny przypisane oskarżonemuP. L. (1)w pkt. 1b, 1c, 1d i 1e (zarzucane w pkt. II, III, IV i V aktu oskarżenia) stanowią jeden czyn ciągły;

4
wymierzenie kary łącznej pozbawienia wolności w oparciu o zasadę pełnej absorpcji;

ewentualnie o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez:

1
uchylenie rozstrzygnięcia o karze łącznej orzeczonej wobec oskarżonegoP. L. (1);

2
złagodzenie kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec oskarżonegoP. L. (1)za czyn przypisany mu w pkt. la sentencji wyroku;

3
orzeczenie kary łącznej pozbawienia wolności w oparciu o zasadę pełnej absorpcji,

ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji (apelacja k. 1749-1765­).
Drugi obrońca także zaskarżył wyrok w całości na korzyść oskarżonegoP. L. (1)i zarzucił mu powołując się na podstawę zart. 438 pkt 3, 2, 1 i 4 kpk:

I
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, a mający wpływ na jego treść polegający na:

-

ustaleniu na podstawie nieprawidłowej, dowolnej ocenie dowodów, że oskarżonyP. L.działaniem swym wyczerpał znamiona czynu wyczerpującego dyspozycjęart. 148 §2 pkt 2 kk;

-

błędnej ocenie dowodów, że oskarżonyP. L.jadąc doP.działał „z góry powziętym zamiarem dokonania kradzieży”, że działał „wspólnie i w porozumieniu” z zamiarem ewentualnym pozbawienia życiaA. S., że uderzał pokrzywdzonego lampką nocną w „tułów i nogi”, uderzał pięściami po twarzy, kopał po całym ciele, polewał wodą, spowodował obrażenia ciała opisane w czynie jemu przypisanym w pkt 1a zaskarżonego wyroku,

błędnej ocenie, że między działaniem oskarżonegoL., a skutkiem w postaci śmierciA. S.zachodzi związek przyczynowo-skutkowy, że skutek taki był objęty zamiarem ewentualnym,

nieprawidłowym przypisaniu oskarżonemuL.odpowiedzialności za spowodowanie uA. S.obrażeń ciała w postaci jak w czynie jemu przypisanym w pkt 1a wyroku,

błędnym ustaleniu, że oskarżonyL.dopuścił się czynów z pkt II, III, IV, V a/o czyniąc ustalenia w tym zakresie na podstawie dowodów nieujawnionych na rozprawie z pominięciem jego wyjaśnień złożonych w śledztwie w dniu 22 marca 2013 roku;

II
obrazę przepisów postępowania tj.art. 5 §2 kpk,art. 7 kpk,art. 410 kpkmającą wpływ na treść wyroku, polegającą na:

-

dokonaniu do wolej oceny dowodów z naruszeniem zasad prawidłowego rozumowania, wskazań wiedzy i przyjęcie poprzez jednostronną, niekorzystną wybiórczą ocenę dowodów i danie wiary wyjaśnieniom-pomówieniom osk.G.mimo istotnych rozbieżności w jego wyjaśnieniach złożonych w śledztwie i w sądzie w zakresie między innymi okoliczności rzekomego uderzaniaA. S.lampką przez osk.L.,

nie rozstrzygnięcie występujących i nie dających się usunąć wątpliwości na korzyśćosk. P. L.,

obrazęart. 366 §1 kpk,art. 211 kpk,art. 167 kpkpoprzez zaniechanie przeprowadzenia oględzin pomieszczeń domuA. S.w celu ustalenia czy osk.G., gdyby był wpokoju oznaczonym nr (...)na tzw. planie pomieszczeń domu mógł widzieć osk.L., który w tym czasie miał rzekomo w kuchni (pomieszczenie sąsiednie) lampką uderzać pokrzywdzonego leżącego na łóżku (oznaczone nr 18) przy uwzględnieniu, że w tym pomieszczeniu było ciemno gdyż osk.G.wczesnej zniszczył oświetlenie – w celu weryfikacji jego pomówień

obrazęart. 386 §1 kpk,art. 389 §1 kpkprzez zaniechanie zapytania osk.L.czy przyznaje się do czynów zarzucanych jemu w pkt od 2 do 6 aktu oskarżenia, przez zaniechanie zwrócenia się do oskarżonego o wypowiedzenie się co do jego wyjaśnień odnośnie tych zarzutów złożonych dnia 22 marca 2013 roku, z braku pytania zgodnie z wymogamiart. 386 §1 kpk– uniemożliwienie oskarżonemu złożenia wyjaśnień odnośnie tych zarzutów,

obrazęart. 410 kpk,art. 333 §1 pkt 2 kpk,art. 167 kpk,art. 424 §1 kpk– przez zaniechanie przesłuchania świadków zawnioskowanych w a/o (J. P.,A. G. (1),M. W.iZ. O.) na okoliczności czynów zarzucanych osk.L.w pkt od 2 do 6 aktu oskarżenia, w szczególności wartości mienia i oparcie rozstrzygnięcia na dowodach nieujawnionych na rozprawie – co oczywiście nastąpiło z rażącym naruszeniemkpk, a w szczególnościart. 410 kpk;

III
obrazę prawa materialnego:

-

nie zastosowanieart. 20 kkprzy ocenie odpowiedzialności karnej osk.P. L. (1)w odniesieniu do zarzutu z pkt 1 aktu oskarżenia,

przez przyjęcie kumulatywnej kwalifikacji zart. 280 §2 kkzart. 148 §2 pkt 2 kk;

IV
nadto zarzucił rażącą surowość orzeczonej wobecP. L.kary 25 lat pozbawienia wolności, w sytuacji gdy dolegliwość wymierzonej kary przekracza znacznie stopień jego winy, przy uwzględnieniu sposobu zachowania się oskarżonego w toku całego zdarzenia jego dotychczasowej niekaralności, dobrej opinii środowiskowej, opinii z ZK, które to okoliczności wskazują, że surowy wymiar kary nie jest konieczny dla osiągnięcia celów zapobiegawczych i wychowawczych.

Podnosząc te zarzuty wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Łodzi lub zmianę opisu czynu z pkt 1a zaskarżonego wyroku przez wyeliminowanie z jego opisu znamion przedmiotowych i podmiotowych dotyczących kwalifikacji zart. 148 §2 pkt 2 kk, uznającosk. P. L.za winnego kradzieży pieniędzy i wymierzenie kary w dolnych granicach zagrożenia (apelacja k. 1788-1797).
Na rozprawie odwoławczej obrońcy oskarżonychS. G. (1)iP. L. (1)powołując się na uchybienia wskazane w wywiedzionych środkach odwoławczych i podnoszonych w ustnych wypowiedziach, jako priorytetowy wniosek, wskazywali na konieczność uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania (k. 1965-1966).
Obrońca oskarżonegoT. J. (1)na zasadzieart. 444 kpkzaskarżył wyrokw całości. Na podstawieart. 438 pkt 2 i 4 kpkzarzucił temu wyrokowi:

A
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za jego podstawę i mający wpływ na treść wyroku przez ustalenie na podstawie nieprawidłowej oceny materiału dowodowego, że oskarżonyT. J. (1)dokonał przypisanego mu w wyroku przestępstwa,

B
rażącą niewspółmierność orzeczonej kary pozbawienia wolności przejawiającą się w jej surowości w stosunku do roli jaka przypadła oskarżonemuT. J.w przestępstwie w nocy z 2 na 3.10.2012 r., z którego nie osiągnął żadnych korzyści, a był do tej pory osobą nie karaną, posiadającą dobrą opinię w miejscu zamieszkania.

W oparciu o przepisart. 437 §1 kpkwniósł o zmianę wyroku Sądu Okręgowego w Łodzi i uniewinnienie oskarżonegoT. J. (1)od dokonania przypisywanego mu przestępstwa, ewentualnie o złagodzenie orzeczonej wobec niego kary pozbawienia wolności z rozważeniem warunkowego jej zawieszenia (apelacja k. 1732-1737).
W aktach sprawy znajduje się też odpowiedź na apelację prokuratora wniesioną na niekorzyśćK. K. (1), sporządzona przez jej obrońcę. Zawiera ona wniosek o uznanie apelacji w tej części za oczywiście bezzasadną i utrzymanie wyroku sądu I instancji w mocy (k. 1947-1949).
Wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 15 grudnia 2014 r.

I
zmieniono zaskarżony wyrok w ten sposób, że:

3
uchylono w całości orzeczenie wobecS. G. (1)iP. L. (1), przekazując sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Łodzi,

4
orzeczoną wobec oskarżonegoT. J. (1)karę złagodzono do 1 roku i 6 miesięcy i na podstawieart. 69 §1 kkiart. 70 §1 pkt 1 kkiart. 73 §1 kkwarunkowo zawieszono wykonanie kary pozbawienia wolności na okres 4 lat próby i w tym okresie oddano oskarżonego pod dozór kuratora sądowego;

II
w pozostałej części utrzymano wyrok w mocy, z tym, że apelację prokuratora sformułowaną na niekorzyść oskarżonychT. J. (1)iK. K. (1)uznano za oczywiście bezzasadną;

III
zwolniono oskarżonych od kosztów sądowych związanych z postępowaniem odwoławczym, z tym, że koszty związane z apelacją prokuratora wobecK. K. (1)przejęto na rachunek Skarbu Państwa (wyrok k. 1977).

Prokurator nie złożył wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w części dotyczącej pkt II.
Sąd Apelacyjny zważył co następuje:
Kontrola instancyjna zapadłego wyroku w kontekście materiału dowodowego i wywiedzionych apelacji, doprowadziła do wniosków, skutkiem których należało uznać za w pełni uzasadnione apelacje wniesione na korzyść oskarżonychS. G. (1)orazP. L. (1). Dotyczy to przede wszystkim wniosków złożonych w trakcie rozprawy odwoławczej. Wynikiem tego była konieczność uchylenia wobec tych oskarżonych, wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Łodzi. Konsekwencją tego jest również i to, że Sąd Apelacyjny nie odniósł się do tej części apelacji prokuratora, która została wywiedziona na niekorzyść tych oskarżonych, bowiem argumentacja rzecznika oskarżenia będzie ponownie przedmiotem rozważań sądu I instancji.
Częściowo zasadna okazała się apelacja wywiedziona przez obrońcę oskarżonegoT. J. (1). Nie podlegała natomiast uwzględnieniu ta część apelacji prokuratora, która została wywiedziona na niekorzyść oskarżonychT. J. (1)orazK. K. (1).
Przechodząc do omawiania poszczególnych apelacji, na wstępie podnieść należy, iż co do apelacji wywiedzionych na korzyść oskarżonychS. G. (1)iP. L. (3), Sąd Apelacyjny nie będzie odnosił się do nich szczegółowo, lecz zgodnie z zaleceniami zawartymi wart. 436 kpkograniczy się jedynie do wskazania tylko niektórych podniesionych w nich uchybień oraz wskazania uchybień podlegających uwzględnieniu z urzędu, które były wystarczające do wydania orzeczenia. Rozpoznanie pozostałych uchybień byłoby przedwczesne. Tylko niektóre z nich, mające ewidentny charakter, wskazane zostaną w końcowej części uzasadnienia.
Podnieść należy także, że część uchybień pozostało poza sferą argumentacji zawartej w wywiedzionych środkach odwoławczych, a mają one charakter rażących naruszeń przepisów procedury, które niewątpliwie wpłynęły na treść zapadłego rozstrzygnięcia. Mają one znaczenie podstawowe, bowiem brak uchybień warunkuje nie tylko dokonanie prawidłowych ustaleń w sprawie, ale i związany jest z tym etapem orzekania, na którym dokonuje się ocen prawno-karnych oraz wymierza się kary, które muszą mieć charakter kary sprawiedliwej, a więc kary, która w realiach sprawy, w ramach sankcji, po dokonaniu właściwej oceny karnej, uwzględnia dyrektywy wymiaru kary, rolę sprawców i nie narusza zasady wewnętrznej sprawiedliwości wyroku.
Ponadto przypomnieć należy, iż przekonanie sądu o wiarygodności jednych dowodów i niewiarygodności innych pozostaje pod ochroną reguły zart. 7 kpk, jeżeli jest poprzedzone ujawnieniem w toku rozprawy głównej całokształtu okoliczności sprawy, stanowi wyraz rozważenia wszystkich okoliczności przemawiających zarówno na korzyść jak i na niekorzyść oskarżonych oraz jest zgodne ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego, a nadto zostało wyczerpująco i logicznie uargumentowane w uzasadnieniu wyroku (patrz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 grudnia 2012 roku, sygn. akt III KK 298/12, LEX 1232292).
W ocenie Sądu Apelacyjnego, analiza treści zapadłego rozstrzygnięcia w kontekście jego pisemnych motywów, dowodów zgromadzonych w sprawie i ujawnionych w toku postępowania rozpoznawczego wskazuje, iż zaskarżony wyrok wydano nie dochowując standardów wynikających z cytowanego orzeczenia.
W pierwszej kolejności z urzędu należy odnieść się do sytuacji procesowej jaka nastąpiła w toku postępowania rozpoznawczego.
Przypomnieć należy, iż według reguł postępowania karnego lista dowodów, przeprowadzenia których w toku postępowania rozpoznawczego domaga się prokurator, ma charakter wniosku dowodowego, który podlega rozpoznaniu zgodnie z wszystkimi regułami, o których mowa wRozdziale 19 Kodeksu Postępowania Karnegooraz innych unormowań szczególnych przewidzianych w treści tegoż kodeksu. Niezbędnym jest więc przeprowadzenie dowodów zgodnie ze złożonym wnioskiem, względnie podjęcie innej decyzji, przy czym oddalenie wniosku dowodowego nastąpić winno w oparciu o przesłanki wskazane wart. 170 kpk.
W przedmiotowej sprawie, jeżeli chodzi o osobowe źródła dowodowe, do bezpośredniego przesłuchania wskazano świadków wskazanych w akcie oskarżenia na k. 1303 akt sprawy. Ponadto zgłoszono do ujawnienia zeznania świadków w trybieart. 333 §2 kpkoraz zeznań jednego świadka w trybieart. 391 §1 kpk.
W toku rozprawy, z przedstawionej listy, nie przesłuchano świadków:Z. O. (2),A. G. (2),J. P.iM. W. (1). Nie podjęto żadnej decyzji procesowej o nieprzesłuchiwaniu tych świadków. Nie wydano decyzji co do ujawnienia zeznań świadków zgłoszonych przez prokuratora w trybieart. 333 §2 kpkorazart. 391 §1 kpk. Z tej listy przesłuchano natomiast bezpośrednio przed sądem świadkaR. M.. Nadto z urzędu wezwano w charakterze świadkaK. G., który skorzystał z uprawnień określonych wart. 182 §3 kpk(k. 1626).
Należy podnieść, iż w toku postępowania wyłączono do odrębnego postępowania zarzuty postawione oskarżonemuP. K.w pkt XI aktu oskarżenia i tożsame zarzuty stawiane oskarżonymT. J. (1)w pkt VIII orazS. G. (1)w pkt VII aktu oskarżenia. Treść postanowienia nie wskazuje, aby wydano także decyzje dowodowe w związku z wnioskami zawartymi w akcie oskarżenia (k. 1512).
Mając na uwadze powyższe należało stwierdzić, iż brak postanowienia o oddaleniu wniosków dowodowych, przy braku przeprowadzenia żądanych dowodów, stanowi rażące naruszenie prawa procesowego w postaciart. 170 §3 kpk, ponieważ uniemożliwia poznanie stanowiska organu procesowego w tym zakresie, a właściwie procedowanie w kwestii wniosków dowodowych stanowi wyraz gwarancji kontradyktoryjnej formy rzetelnego procesu oraz jest istotnym elementem materialnego prawa do obrony (patrz wyrok Sądu Najwyższego z dnia 11 stycznia 2012 roku, sygn.. akt III KK 182/11, LEX 1212344 oraz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 czerwca 2003 roku, sygn.. akt III KK 65/02, LEX 78833).
Już samo to uchybienie niezależnie od zarzutów podniesionych w apelacjach obrońców oskarżonychS. G.orazP. L., wskazuje na konieczność wydania orzeczenia kasatoryjnego. Należy przypomnieć, iż sąd orzekający w danej sprawie jest w stanie zrealizować podstawowe zadanie procesu karnego, o którym mowa wart. 2 §2 kpk(dotarcie do prawdy materialnej) orazart. 4 kpk(organy procesowe mają obowiązek badać oraz uwzględniać okoliczności przemawiające na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego, a podstawę orzeczenia stanowić musi całokształt okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej –art. 410 kpk), tylko wówczas, gdy przeprowadzi wszelkie możliwe i niezbędne do wyjaśnienia okoliczności sprawy dowody – zarówno na wniosek stron, jak i z urzędu.
Prawidłowość rozstrzygnięcia sprawy, ujmując rzecz najogólniej, zależy zatem od należytego wykonania przez sąd dwóch podstawowych obowiązków. Pierwszy z nich dotyczy postępowania dowodowego i sprowadza się nie tylko do prawidłowego – zgodnego z przepisami postępowania karnego – przeprowadzenia dowodów zawnioskowanych przez strony, ale również do przeprowadzenia z urzędu wszelkich dowodów potrzebnych do ustalenia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia o winie oskarżonego, kwalifikacji prawnej zarzuconego mu czynu i kwestii ewentualnego wymiaru kary. Potrzeba przeprowadzenia takich dowodów zachodzi wtedy, gdy z przeprowadzonych na wniosek stron dowodów wynika, że okoliczności, o których wyżej mowa, nie zostały w sposób wystarczający wyjaśnione.
Drugi ze wspomnianych na wstępie podstawowych obowiązków sprowadza się do prawidłowej oceny całokształtu okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej. Ocena ta, zgodnie zart. 7 kpk, powinna być dokonana z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania, wskazań wiedzy oraz doświadczenia życiowego (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 7 czerwca 1974 r. V KRN 43/74 OSNKW 1974/11/212). Natomiast w przedmiotowej sprawie na wskazane wyżej uchybienie nałożyło się także rażące naruszenie przepisuart. 410 kpk, co także w sposób ewidentny miało wpływ na treść orzeczenia. Dotyczy to ustaleń odnoszących się do przypisania oskarżonymS. G.iP. L.czynów z pkt 1 pkt b-e wyroku. Dokonując ustaleń w tym zakresie (k. 1709-1710) Sąd Okręgowy oparł się na materiale nieujawnionym w toku rozprawy. Dotyczy to zeznań świadków, w szczególności pokrzywdzonych przypisanymi oskarżonym czynami, którzy to świadkowie nie zostali przesłuchani w toku rozprawy i co do których nie wydano żadnej decyzji procesowej, co wykazano powyżej, dopuszczając się rażącego naruszeniaart. 170 §3 kpk.
Już samo to uchybienie spowodować musiało uchylenie wyroku w tej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Ponadto w zakresie czynu przypisanego oskarżonymS. G.iP. L.w pkt 1a wyroku kolejnym poważnym uchybieniem było tzw. zbiorcze przywołanie dowodów na poparcie ustaleń odnoszących się do tego czynu, a związanych z samym jego przebiegiem. Jest to sytuacja, która nie może być akceptowana przez sąd odwoławczy, bowiem uniemożliwia ona kontrolę zaskarżonego wyroku, odniesienie się do tego jakie fakty i w oparciu o jakie dowody zostały ustalone, w konsekwencji prowadzić może to do błędnych ocen prawno-karnych, a zarazem rzutować na ewentualny wymiar kary.
W ocenie Sądu Apelacyjnego taka sytuacja mogła nastąpić w przedmiotowej sprawie.
Ustalenia co do tego czynu Sąd Okręgowy zawarł w uzasadnieniu (k. 1711-1712). W końcowej części przywołano dowody, na podstawie których dokonano tych ustaleń. Są to przywołane w całości wyjaśnienia oskarżonych, dowód z zeznań świadkaZ. K.oraz dowody z opinii i dokumentów.
Należy mieć na uwadze, iż w sposób ewidentny dowody te nie uzasadniają całości przebiegu przedmiotowego zdarzenia i odnosić się mogą tylko do poszczególnych jego faz. Przykładowo przesłuchiwany świadek nie zeznawał na okoliczności zachowania oskarżonych wobec pokrzywdzonego. Także wyjaśnienia oskarżonych (niezależnie od ich zmienności) nie mogły być dowodem na przebieg całego zdarzenia.K. K. (1)mogła wyjaśniać tylko co do tych okoliczności, które objęte były jej percepcją. TakżeP. L. (1)nie mógł wyjaśniać co do przebiegu zdarzenia z udziałem oskarżonegoS. G.i pokrzywdzonego.
Sąd nie wziął pod uwagę także ewidentnego na tle przedmiotowej sprawy faktu, iż zdarzenie przebiegało w kilku fazach oraz tego, iż nie wszyscy oskarżeni brali udział w całym jego przebiegu.
Taki sposób dokonywania ustaleń nie może spotkać się z akceptacją sądu odwoławczego, bowiem uniemożliwia kontrolę zaskarżonego orzeczenia (patrz wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 8 grudnia 2011 roku, sygn.. akt II AKa 218/11).
W niniejszej sprawie jest to tym bardziej istotne, iż nie można w oparciu o tak ustalony stan faktyczny odnieść się do argumentacji zawartej w zarzutach i uzasadnieniu apelacji obrońców oskarżonychS. G.iP. L.. Dotyczy ona wprawdzie głównie ocen prawno-karnych oraz następnego etapu jakim jest wymiar kary, ale właściwe ustalenia faktyczne, brak naruszeń przepisów procedury, dopiero warunkują dokonywanie ocen na tych płaszczyznach.
Natomiast powyższe uchybienia wskazywać mogą na dowolność ustaleń i ocen, a więc wykraczają one poza granice zakreślone treściąart. 7 kpk.
Nie przesądzając oczywiście ostatecznego rozstrzygnięcia nie sposób przy tym nie zgodzić się z argumentem, że tak dokonane ustalenia nie przystają do opisu czynu przypisanego obu oskarżonym. W szczególności żaden z elementów przebiegu zdarzenia nie uzasadnia działania z góry powziętym zamiarem, określonym wart. 12 kk, jak to przyjmuje Sąd Okręgowy, niezależnie od tego jaka będzie ostateczna ocena prawno-karna zachowania oskarżonych.
W ocenie sądu odwoławczego chociażby ta okoliczność wskazuje na wewnętrzną sprzeczność pomiędzy wydanym orzeczeniem, a treścią jego uzasadnienia, co także rodzi konieczność wydania orzeczenia kasatoryjnego, co do tego czynu.
Powyższe wskazane uchybienia, zgodne z treściąart. 436 kpknakazywały więc uchylenie wyroku w całości wobec oskarżonychS. G.iP. L.i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania.
Obowiązkiem Sądu Okręgowego będzie uniknięcie błędów wskazanych powyżej, a zwłaszcza prawidłowe przeprowadzenie postępowania dowodowego, rozstrzygnięcie co do wszystkich wniosków dowodowych zgłoszonych w sprawie, a następnie dokonanie właściwych ustaleń oraz ocen. Na tym etapie należy rozważyć, czy w sprawie nie zachodzi konieczność odrębnego opisania czynów przypisanych oskarżonym i ich właściwą ocenę prawno-karną.
Sąd odwoławczy formułując powyższą uwagę nie narusza zasady domniemania niewinności, bowiem oskarżeni częściowo przyznają się do dokonania zarzuconych im czynów. Należy także zauważyć, iż co do czynów zarzucanych, a następnie przypisanych oskarżonym w pkt 1 b-e wyroku, w wypadku potwierdzenia dokonanych ustaleń oraz ocen, należy rozważyć zastosowanieart. 91 kk, bowiem zaskarżone rozstrzygnięcie, w tym zakresie wydano z obrazą prawa materialnego (art. 438 pkt 1 kpk). Należy także zwrócić uwagę na konieczność zachowania odpowiednich zasad wymiaru kary oskarżonym. Kara winna być ukształtowana indywidualnie w stosunku do każdego z oskarżonych, zgodnie z ustawowymi dyrektywami określonymi wart. 53 kk. Podstawą do prawidłowego rozstrzygania w tym zakresie jest nie tylko właściwa ocena prawno-karna zachowania oskarżonych, ale także ustalenie ról w przypisanym przestępstwie oraz innych okoliczności istotnych z punktu widzenia wymiaru kary.
Na tym etapie orzekania należy także wziąć pod uwagę i rozważyć te argumenty zawarte w pisemnych apelacjach obrońców oskarżonych i prokuratora, które z uwagi na zastosowanie instytucji określonej wart. 436 kpk, nie były przedmiotem ocen sądu odwoławczego.
W wypadku zaskarżenia wydanego orzeczenia należy baczyć, aby sporządzone uzasadnienie w pełni odpowiadało na wymogi płynące z treściart. 424 kpk.
Co do apelacji obrońcy oskarżonegoT. J. (1)to w zakresie pkt IIA nosi ona cechy oczywistej bezzasadności, bowiem ustalenia i oceny sądu I instancji znajdują odzwierciedlenie przede wszystkim w wyjaśnieniach samego oskarżonego. Argumenty przedstawione w uzasadnieniu apelacji nie podważają dokonanych ustaleń oraz ocen. Natomiast w pełni zasadny jest zarzut sformułowany w pkt IIB, a oparty na przesłance określonej wart. 438 pkt 4 kpk.
Niezależnie od lakoniczności uzasadnienia sądu I instancji, w zakresie kary wymierzonej temu oskarżonemu, podnieść należy, iż doszło do braku zachowania wewnętrznej sprawiedliwości wyroku w zakresie wymiaru kar, orzeczonych wobec oskarżonego.
Oskarżonemu wymierzono taką samą karę jednostkową, jak oskarżonejK. K., której przypisano surowszą formę sprawczą przestępstwa. Nakazuje to obniżenie orzeczonej wobec tego oskarżonego kary w celu zachowania wymogów płynących z wyżej cytowanej zasady.
Ponadto Sąd Okręgowy w uzasadnieniu nie odniósł się do powodów, dla których uznał, iż wobec oskarżonego należy orzec karę bezwzględną.
Należało więc mieć na uwadze, iż wobec oskarżonego, z przyczyn istniejących w postępowaniu pierwszoinstancyjnym, a znajdujących także potwierdzenie w postepowaniu odwoławczym, zachodziły pełne podstawy do przyjęcia pozytywnej prognozy kryminologicznej, w szczególności jeżeli weźmie się pod uwagę jego dotychczasową niekaralność oskarżonego. Także nie można nie dostrzec, iż także w tym aspekcie nie zachowano wewnętrznej sprawiedliwości wyroku, zwłaszcza jeżeli weźmie się pod uwagę fakt, iż instytucję probacyjną zastosowano wobec nieskarżącego orzeczenia oskarżonegoŁ. S., który w odróżnieniu od oskarżonego ma za sobą przeszłość kryminalną.
Z tych też względów orzeczono jak w sentencji.
Podstawą zwolnienia oskarżonych od kosztów związanych z postępowaniem odwoławczym było wystąpienie przesłanek określonych wart. 624 §1 kpk, nadto zaistniała sytuacja, o której mowa wart. 636 §1 kpk.
ms