Sąd Okręgowy w Ostrołęce
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III U 529/13
Data wyroku: 2014-08-06 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Teresa Suchcicka
Słowa kluczowe: Renta Z Tytułu Niezdolności Do Pracy
Podstawa prawna: art. 57 ust. 1 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych

Sygn. akt:III U 529/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 06 sierpnia 2014 r.
Sąd Okręgowy w Ostrołęce III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący:

SSO Teresa Suchcicka

Protokolant:

sekretarz sądowy Ewelina Asztemborska

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu06 sierpnia 2014 r. wO.
sprawy z odwołaniaK. R.
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wP.
o rentę z tytułu niezdolności do pracy
na skutek odwołaniaK. R.
od decyzjiZakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wP.
z dnia19.02.2013r.znak(...)

orzeka:

1
zmienia zaskarżoną deczyję w ten sposób, że przyznajeK. R.prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy na okres od 14.01.2013r. do 31.12.2014r.,

2
stwierdza brak odpowiedzialności organu rentowego za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji.

Sygn. akt III U 529/13

UZASADNIENIE
K. R.wniósł odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 19.02.2013r., znak(...), którą tą decyzją odmówiono mu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. W uzasadnieniu wskazał, że od 15 lat pracuje jako dozorca nocny, w pracy pomaga mu rodzina ze względu na problemy zdrowotne: stany padaczkowe, bóle głowy i kręgosłupa. W pracy trzeba dużo chodzić, wykonywać prace fizyczne takie jak odśnieżanie, a schorzenia kręgosłupa nie pozwalają mu wywiązywać się z obowiązków pracowniczych.
W odpowiedzi na odwołanie ZUS wniósł o jego oddalenie. W uzasadnieniu wskazał, żeK. R.w okresie od 31.12.1993r. do 30.04.2006r. pobierał rentę z tytułu II grupy inwalidzkiej, a następnie według częściowej niezdolności do pracy przyznaną na podstawie przepisówustawy z dnia 14.12.1982r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin. Wypłata renty została wstrzymana, ponieważ odwołujący uznany został przez Komisję Lekarską ZUS wW.za zdolnego do pracy. W dniu 12.12.2012r. odwołujący zwrócił się do Oddziału ZUS wP.Inspektoratu wO.wnioskiem o ponowne ustalenie uprawnień do renty. W związku z powyższym został skierowany na badanie lekarskie przez lekarza orzecznika ZUS, który w swoim orzeczeniu z dnia 14.01.2013r. stwierdził, że istnieją okoliczności uzasadniające ustalenie uprawnień do świadczenia rehabilitacyjnego na okres 4 miesięcy licząc od daty ustania uprawnień do świadczenia rehabilitacyjnego.
Z-ca Głównego lekarza orzecznika ZUS zgłosił zarzut wadliwości orzeczenia lekarza orzecznika ZUS, bowiem orzeczenie to jest nieprawidłowe. UbezpieczonyK. R.wykorzystał 12 miesięcy świadczenia rehabilitacyjnego (od 20.01.2012r. do 13.01.2013r.) i dalsze jego przedłużenie jest niemożliwe. W związku z czym sprawa ta została przekazana do ponownego rozpatrzenia przez Komisję Lekarską ZUS wW..
Po przeprowadzeniu badania lekarskiego oraz w oparciu o zebraną w aktachdokumentację medyczną, Komisja Lekarska II Oddział ZUS wW.nr(...)w swoim orzeczeniu z dnia 07.02.2013r. ustaliła, że odwołującyK. R.nie jest niezdolny do pracy.
Wobec powyższego Oddział ZUS wP.Inspektorat wO.zaskarżoną decyzją z dnia 19.02.2013r. odmówił ubezpieczonemuK. R.prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy z uwagi na to, że nie spełniony został warunek z art.57 ust. 1 pkt I powołanej ustawy.
Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wskazał także, że udokumentowany staż pracy ubezpieczonego to 19 lat, 1 miesiąc i 13 dni okresów składkowych oraz 1 rok, 6 miesięcy i 26 dni okresów nieskładkowych, tj. łącznie 20 lat, 8 miesięcy i 9 dni.

Sąd Okręgowy w Ostrołęce ustalił i zważył, co następuje:

OdwołanieK. R.od decyzji ZUS z dnia 19.02.2013r. jest zasadne i skutkuje je go  zmianą.
Z pisma ZUS z dnia 02.07.2014r. (k. 133 a.s.) wynika, że odwołujący się w okresie od dnia 20.01.2012r. do 13.01.2013r. pobierał świadczenie rehabilitacyjne.
Zgodnie zart. 57 ust. 1 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(t.j.Dz.U.2013.1440) renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, która spełnia łącznie następujące przesłanki:

1
jest niezdolny do pracy,

2
ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy,

3
niezdolność do pracy powstała we wskazanych w ustawie okresach składkowych lub nieskładkowych albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów.

Przepisu ust. l pkt 3 nie stosuje się do ubezpieczonego, który udowodnił okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiety lub 25 lat dla mężczyzny oraz jest całkowicie niezdolny do pracy (art. 57 ust. 2 ustawy).
Definicję osoby niezdolnej do pracy zawiera art. 12 ust. 1-3 w/w ustawy, który stwierdza, że jest nią osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu. Całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy, natomiast częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji.
W świetle w/w przepisów zasadniczą kwestią wymagającą rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie, od której zależała skuteczność odwołaniaK. R.było ustalenie, czy jest on całkowicie niezdolny do pracy, jeśli tak, to jaki jest przewidywany okres jej trwania. Organ rentowy bowiem, wbrew twierdzeniom odwołującego się - uznał go za zdolnego do pracy.
Na powyższą okoliczność Sąd dopuścił dowód z opinii biegłych sądowych -lekarzy z zakresu ortopedii, neurologii i ortopedii.
Biegli z zakresu: ortopediiC. K.i neurologiiT. P., po analizie akt niniejszej sprawy i badaniu lekarskim w dniu 27.04.2013r. uK. R.rozpoznali: stan po leczeniu-\ przekorną laserową dekompresją dysku: PLDD L3)L3.L3/L4.L4/L5 w dniu 29.10.2012r., przebyty uraz czaszkowo -mózgowy w 1994 r., padaczkę pourazową (napady są rzadkie).
Zdaniem biegłych, wymienione schorzenia stanowią podstawę do stwierdzenia iżuznali go na okres 1-go roku za częściowo niezdolnego do pracy od stycznia 2013r. do stycznia 2014r.Aktualne zaawansowanie schorzeń narusza sprawność organizmu w stopniu dającym podstawę do orzeczenia długotrwałej niezdolności do pracy. W uzasadnieniu biegli wskazali, że pod względem schorzeń neurologicznych i ortopedycznych badany nie może pracować fizycznie. Dolegliwości bólowe w sposób istotny i trwały ograniczają zdolności do wykonywania pracy. Z powodu dolegliwości bólowych kręgosłupa i rwy kulszowej prawostronnej leczony 2- krotnie w Oddziale Neurochirurgii wO.(ostatnio pobyt w październiku 2012r. - gdzie dokonano przez skórnej laserowej dekompresji dysku (PLDD) L2)L3,L3)L4.L4)L5. Po zabiegu przez krotki okres była poprawa, następnie nasiliły się bóle. Obecnie nie może funkcjonować bez lęków p. bólowych. Biegły neurolog w badaniu stwierdził zespól rwy kulszowej prawostronnej (z typowymi objawami- korzeniowymi, ubytkowymi i ograniczeniem ruchomości w odcinku ls kręgosłupa), i orzekł, że w tym stanie zdrowia nie może pracować- kwalifikuje się do uznania częściowej niezdolności do pracy na okres 1-go roku. Badany wymaga leczenia systematycznego farmakologicznego i fizykoterapii (k. 23 a.s.).
Zastrzeżenia do powyższej opinii wniósł organ rentowy.W piśmie z dnia 02.07.2013r. Przewodniczący Komisji Lekarskich przy II Oddziale ZUS wW.wskazał, że podczas badania przez KL ze specjalistą neurologiem w składzie nie stwierdzano objawów korzeniowych, przeprowadzony zabieg laserowej dekompresji spowodował poprawę, a badany po leczeniu nie przedstawił dokumentacji obrazowej świadczącej o pogorszeniu stanu zdrowia po dekompresji laserowej. Zdaniem Przewodniczącego, ubezpieczony nie wymagał pogłębionej diagnostyki i leczenia (poza lekami przeciwbólowymi). Wniósł o powołanie innych biegłych z zakresu: neurologii, ortopedii i najlepiej neurochirurga. (k. 42 a.s.)
Biorąc pod zastrzeżenia Sąd postanowieniem z dnia 18.07.2013r.dopuścił dowód z opinii biegłych lekarzy z zakresu: ortopedii, chirurgii i neurologii. (k. 44 a.s.)
W opinii złożonej w dniu 12.09.2013r. biegli sądowiz zakresu neurologiiM. B., chirurgiiW. M.i ortopediiJ. S.po przeprowadzeniu badania lekarskiego w dniu 10.08.2013r. wskazali, że u badanego rozpoznali: wielopoziomową dyskopatię l-s z przewlekłym zespołem bólowym w wywiadzie, bez objawów o charakterze ubytkowym czy korzeniowym, stan po przezskórnej laserowej dekompresji dysku L2/L3 L3/L4 L4/L5 10 2012r. i padaczkę objawową z rzadkimi napadami drgawek.
Zdaniem biegłych, aktualny stopień zaawansowania schorzeń daje postawy douznania powoda za zdolnego do pracy zgodnie z kwalifikacjami zawodowymi. W uzasadnieniu biegli wskazali, że na podstawie badania podmiotowego, przedmiotowego oraz po analizie dokumentacji medycznej i akt sprawy, nie stwierdzają istotnego naruszenia sprawności narządu ruchu w stopniu uzasadniającym zaliczenie do osób niezdolnych do pracy. Obecnie w badaniu neurologicznym obiektywnie poza ograniczoną w maksymalnych zakresach ruchomością kręgosłupa l-s, nie stwierdza się objawów o charakterze korzeniowym, czy ubytkowym. W wykonanym MRI l-s z kwietniu bieżącego roku, nie stwierdzono objawów kompresji na korzenie rdzeniowe po stronie prawej, tzn. stronie po której zgłaszane są dolegliwości bólowe. Opiniowany okresowo będzie wymagał pomocy specjalistycznej oraz leczenia farmakologicznego, jednakże w chwili obecnej nie stwierdza się niezdolności do pracy. Ewentualnie zaostrzenie dolegliwości bólowych można leczyć w ramach krótkotrwałej niezdolności do pracy ( ZUS ZLA). (k. 53 – 54 a.s.)
Odwołujący sięK. R.na rozprawie w dniu 27.11.2013r. oświadczył, że nie jest zdolny do pracy. Okazał kartę leczenia szpitalnego z dnia 08.08.2013r. Wskazał, że dozorca musi odśnieżać, schylać się. Wniósł o dopuszczenie dowodu z opinii innych biegłych. (k. 71 a.s.)
Biorąc pod uwagę twierdzenia odwołującego się, Sąd dopuścił dowód z opinii biegłych z zakresu neurologii, ortopedii i chirurgii(k. 72 a.s.). Biegły z zakresu chirurgiiB. A., po przeprowadzeniu badania odwołującego się w dniu 30.01.2014r. rozpoznał u niego: wielopoziomową dyskopatię w odcinku L-S kręgosłupa z zespołem bólowym, padaczkę objawową - napady b. rzadkie, żylaki lewej kończyny dolnej C2 wg. CEAP, stan po urazie głowy w okolicy czołowej- wgłobienie blaszki przedniej kości czołowej, rozległą blizną pooperacyjną. Zdaniem biegłego, odwołujący się pod względem badań chirurgicznych, jest zdolny do pracy. W uzasadnieniu wskazano, że padaczka występuje tylko kilka razy do roku, bóle kręgosłupa w odcinku l/s oraz rwa kulszowa - po zażyciu leków p-bólowych nie przeszkadza w normalnym funkcjonowaniu. Żylaki lewej kończyny dolnej są we wczesnym stadium zaawansowania klinicznego i wymagają profilaktyki przeciwzakrzepowej - kompresjo- terapii i stosowania leków flebotropowych. ZdaniemB. A., poza zakres oceny chirurgicznej wykracza badanie neurologiczne, które w jest decydujące o ewentualnej niezdolności do pracy. (k. 99 a.s.)
Pozostali powołani w sprawie biegli z zakresu neurologiiR. P.i ortopediiG. K.po przeprowadzeniu badania lekarskiego w dniu 14.03.2014r. uK. R.rozpoznali: chorobę zwyrodnieniową kręgosłupa z wielopoziomową dyskopatią w odcinku lędźwiowym, padaczkę objawową i przebyty uraz czaszko- mózgowy. Zdaniem biegłych, nasilenie schorzeń występujących u opiniowanego powodujączęściową niezdolność do pracy na okres 2 lat: od dnia 01.01.2013r. do 31.12.2014r.W uzasadnieniu wskazali, że badany jest równolegle leczony z powodu dolegliwości bólowych kręgosłupa lędźwiowego z rwą kulszową prawostronną. Badania radiologiczne kręgosłupa potwierdzają obecność wielopoziomowej dyskopatii w odcinku L-S. W związku z nieskutecznością leczenia zachowawczego objawów bólowych miał wykonywaną blokadę nadtwardówkową kanału kręgowego na wysokości przestrzeni L3-L4 ( 201 lr.). Leczenie przyniosło przejściową poprawę. Z powodu nawrotu dolegliwości dyskopatycznych w 2012r. wykonano przezskórną laserową dekompresję dysku od L2 do L5, ponownie uzyskano przejściową poprawę. Z uwagi na nasilenie objawów rwy kulszowej prawostronnej był leczony szpitalnie. Aktualnie w badaniu neurologicznym obecne są prawostronnie dodatnie objawy rozciągowe przy kacie 50 stopni, objawy ubytkowe w postaci zaburzeń czucia w obrębie prawego uda i podudzia. Znacznie ograniczona jest ruchomość kręgosłupa L-S. Chód utykający na prawą kończynę dolną. Odwołujący w dalszym ciągu zgłasza obecność objawów bólowych w odcinku lędźwiowym kręgosłupa z promieniowaniem do prawej kończyny dolnej. Z uwagi na obecność padaczki i taki przebieg choroby zwyrodnieniowej kręgosłupa, wykształcenie i charakter zatrudnienia (praca fizyczna) stwierdzono częściową niezdolność do pracy. Biegły ortopeda poparł decyzję neurologa w sprawie kwalifikacji badanego. BiegłyR. P.iG. K.wskazali także, że nie zgadzają się z opinią poprzednich biegłych sądowych (k. 52-54), którzy nie stwierdzili objawów korzeniowych i ubytkowych. Rozpoznali praktycznie prawidłową ruchomość kręgosłupa L-S. Zgaodzili się zaś z opinią biegłych z k. 22- 25 a.s. w zakresie orzeczenia częściowej niezdolności do pracy. Nie zgadzali się też z zarzutami przewodniczącego KL ZUS. Nie przedstawienie nowej dokumentacji obrazowej świadczącej o pogorszeniu nie może być bowiem wyznacznikiem poprawy samopoczucia. Z akt wiadomo, iż po zabiegu dekompresji nastąpiła tyko częściowa poprawa. Ponownie był hospitalizowany w Klinice Neurochirurgii w okresie 07.08.2013r. do 08.08.2013r. - wykonano kolejna blokadę nadtwardówkową k. 51. Dolegliwości bólowe nawróciły - co znajduje odzwierciedlenie także w aktualnym badaniu fizykalnym. Reasumując biegli stwierdzili częściową niezdolność do pracy. Badany wymaga systematycznego leczenia farmakologicznego oraz okresowej kontroli w poradniach specjalistycznych. (k. 102 – 103 a.s.).
Do powyższej opinii biegłych z zakresu neurologii i ortopedii zastrzeżenia wniósł organ rentowy. W piśmie z dnia 19.05.2014r. wskazał, że opisane nasilenie istniejących objawów schorzeń nie powoduje znacznego ograniczenia funkcji, które uzasadniałoby orzeczenie niezdolności do pracy u osoby od wielu lat pracującej w charakterze dozorcy. Napady padaczkowe są zdecydowanie rzadkie, stwierdzone objawy ubytkowe - zaburzenia czucia w obrębie prawej kończyny dolnej - nie mają istotnego znaczenia funkcjonalnego. Nasilenie objawów zespołu bólowego - mierne - prawostronne objawy rozciągowe przy kącie 50 stopni oraz ograniczenie zakresu ruchomości w odcinku L-S. Ponadto ich nasilenie jest zdecydowanie zmienne - biorąc również pod uwagę opinię Biegłych z dnia 10.08.2013 (odmienna w zakresie rozstrzygnięć orzeczniczych w stosunku do opinii z dnia 12.03.2014) i badanie KL - wymagają niewątpliwie okresowej intensyfikacji leczenia, która może być prowadzona w ramach ew. zwolnień lekarskich. Wniósł o powołanie innych biegłych. (k. 115 a.s.)
W ocenie Sądu wnioski zawarte w opiniach lekarzy z zakresu: ortopediiC. K.i neurologiiT. P.oraz z zakresu ortopediiG. K.i neurologiiR. P.mogą stanowić podstawę  do wydania orzeczenia w niniejszej sprawie i do uznania, żeK. R.jest częściowo niezdolny do pracy na okres 1-go roku.
Sąd uznał, że wydane w sprawie opinie, tj. pierwsza – sporządzona przez ortopedęC. K.i neurologT. P.oraz czwarta – neurologaR. P.i ortopedyG. K., w której uznano badanego za częściowo niezdolnego do pracy na okres od dnia 01.01.2013r. do 31.12.2014r. mogą stanowić podstawę do wydania orzeczenia w sprawie. Opinie te zostały sporządzone przez lekarzy o specjalnościach odpowiednich do ujawnionych u odwołującego jednostek chorobowych. Biegli dokonali analizy zebranej w sprawie dokumentacji medycznej, w tym złożonej w toku postępowania sądowego, odnieśli się też do poprzednich opinii. Zarówno rozpoznanie, jak i wnioski, jakie znajdują się w opiniach, są rzeczowe, spójne i logiczne, dlatego zasługują na uwzględnienie. Należy podkreślić, że sprawie wydano cztery opinie, w dwóch uznano odwołującego się za częściowo niezdolnego do pracy na okres jednego roku, przy czym w jednej z tych niekorzystnych dlaK. R.opinii - biegły sądowy - chirurgB. A.decydujące ustalenia pozostawił biegłemu z zakresu neurologii.
Podkreślić należy, że sam fakt występowania schorzeń nie może stanowić podstawy do uznania niezdolności do pracy, lecz istotny jest stopień nasilenia choroby, a poziom ten, zdaniem lekarzy, uzasadnia orzeczenie częściowej niezdolności do pracy. Biegli wskazali, że u odwołującego po zabiegu dekompresji nastąpiła tyko częściowa poprawa. Ponownie był hospitalizowany w Klinice Neurochirurgii w okresie od dnia 07.08.2013r. do 08.08.2013r. gdzie wykonano kolejną blokadę nadtwardówkową k-51, jednak dolegliwości bólowe nawróciły, a odwołujący się wymaga systematycznego leczenia farmakologicznego oraz okresowej kontroli w poradniach specjalistycznych. Także stwierdzenie napadów padaczki, zwyrodnienia kręgosłupa oraz dolegliwości bólowe uprawniają do stwierdzenia, że nie jest on całkowicie zdolny do pracy.
Biegli sądowi czterokrotnie wykonywali badania odwołującego się w dniach: 27.04.2013r., 10.08.2014r., 30.01.2014r. i 14.03.2014r. - a więc w odstępach czasowych, co pozwoliło na dokładną ocenę stanu zdrowia.
Na podstawie przeprowadzonych badań, w sprawie wydano cztery opinie:
- w pierwszej opinii ortopedaC. K.i neurologT. P.uznali badanego za częściowo niezdolnego do pracy na okres 1 roku, od stycznia 2013r. do stycznia 2014r. (k. 23 a.s.)
- w drugiej opinii neurologM. B., chirurgW. M.i ortopedaJ. S.uznali badanego za zdolnego do pracy zgodnie z kwalifikacjami zawodowymi (k. 54 a.s.)
- w trzeciej opinii chirurgB. A.uznał badanego za zdolnego do pracy z przyczyn chirurgicznych, jednak decydujące ustalenia pozostawił biegłemu z zakresu neurologii (k. 99 a.s.)
- w czwartej opinii neurologR. P.i ortopedaG. K.uznali badanego za częściowo niezdolnego do pracy na okres od dnia 01.01.2013r. do 31.12.2014r. (k. 103 a.s.)
Należy podkreślić, że w czwartej opinii biegli sądowiR. P.iG. K., zgadzając się z ustaleniami zawartymi w pierwszej opinii (k. 23 a.s.) odnieśli się także do ustaleń lekarzyM. B.,W. M.iJ. S., zawartych w drugiej opinii (k. 54), którzy nie wykryli objawów korzeniowych i ubytkowych i stwierdzili u badanego prawidłową ruchomość kręgosłupa, co nie znajduje potwierdzenia w stanie faktycznym.
Z akt sprawy wynika, iż odwołujący jest z zawodu stolarzem, zaś ostatnie zajmowane przez niego stanowiska to dozorca. Jest oczywiste, że osoba cierpiąca na chorobę zwyrodnieniową kręgosłupa z wielopoziomową dyskopatią w odcinku lędźwiowym, padaczkę objawową i przebyty uraz czaszko- mózgowy jest niezdolna do wykonywania pracy w zakresie wyuczonego zawodu i zajmowanego stanowiska. Praca dozorcy wymaga bowiem sprawności fizycznej potrzebnej podczas odśnieżania, czy pilnowania obiektu. Zwrócić nadto trzeba uwagę także na fakt, że – jak wynika z opinii biegłych sądowych – odwołujący się wymaga systematycznego leczenia farmakologicznego oraz okresowej kontroli w poradniach specjalistycznych, zatem stan jego zdrowia rokuje poprawę.
Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, iż, wydane w sprawie opinie, tj. pierwsza –ortopedyC. K.i neurologT. P.oraz czwarta –neurologaR. P.i ortopedyG. K.są miarodajne dla oceny zdolności do pracy odwołującego i mogą stanowić podstawę rozstrzygnięcia.
W świetle tej opiniiK. R.spełnia wymogi niezbędne do przyznania prawa do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy okresowo od 14.01.2013r. – tj. od zakończenia pobierani świadczenia rehabilitacyjnego do 31.12.2014r., wobec czego na podstawieart. 47714§2 k.p.c.Sąd zmienił zaskarżoną decyzję, o czym orzeczono w punkcie 1 wyroku.
Stosownie do treściart. 118 ust. 1a ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, Sąd był zobowiązany, przyznając odwołującemu się prawo do renty, do zamieszczenia z urzędu w sentencji wyroku rozstrzygnięcia w przedmiocie odpowiedzialności organu rentowego co do nieustalenia ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji, tj. zarówno przyznającego prawo do świadczenia, jak też jego brak (vide wyrok Sądu Najwyższego z dnia 28.04.2010r. II UK 330/09, LEX 604220).
Ostatnią okolicznością niezbędną do wydania decyzji było ustalenie częściowej niezdolności do pracy odwołującego i okresu jej trwania. Dopiero postępowanie sądowe pozwoliło na ustalenie, czyK. R.jest niezdolny do pracy i na jaki okres. W sprawie wydano cztery opinie, w tym druga była zgodna z ustaleniami poczynionymi w postępowaniu przed organem rentowym. Ocena stanu zdrowia odwołującego się nie była więc jednoznaczna.
Reasumując w/w rozważania należy uznać, iż organowi rentowemu nie można przypisać odpowiedzialności za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji, o czym orzeczono w punkcie 2 wyroku.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji.