Sąd Okręgowy w Białymstoku
VIII Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VIII Ka 166/14
Data wyroku: 2014-05-29 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Marzanna Chojnowska, Przemysław Wasilewski –, Grażyna Zawadzka-Lotko
Słowa kluczowe: Ciąg Przestępstw, Przestępstwo Przeciwko Wolności, Groźba Bezprawna
Podstawa prawna: art. 190 §1 kk w zw z art 12 kk

Sygn. akt VIII Ka 166/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 29 maja 2014 roku
Sąd Okręgowy w Białymstoku VIII Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
PrzewodniczącySSO Marzanna Chojnowska
Sędziowie:  SO Grażyna Zawadzka-Lotko
SO Przemysław Wasilewski – spr.
Protokolant   Aneta Chardziejko
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Białymstoku Małgorzata Zińczuk
po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2014 roku
sprawyZ. T.
oskarżonego o czyn zart. 190 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.;
na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Białymstoku
z dnia 11 grudnia 2013 roku, sygnatura akt VII K 780/13

I
Zaskarżony wyrok zmienia w ten sposób, iż z podstawy prawnej wymiaru kary oskarżonemuZ. T.(punkt I. części dyspozytywnej wyroku) eliminujeart. 12 k.k.

II
Zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

UZASADNIENIE
Z. T.został oskarżony o to, że:
w okresie od bliżej nieokreślonego dnia 2009 roku do dnia 28 sierpnia 2013 roku wB.przyul. (...)działając w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru groziłA. K.pozbawieniem życia, uszkodzeniem mienia i zgwałceniem, przy czym w dniu 9 maja 2013 roku kierował wobec niej groźby trzymając w ręku duży nóż kuchenny oraz groził jej popełnieniem przestępstwa na szkodę osoby jej najbliższej tj. małoletniego synaK. K. (1), a nadto groziłK. J.pozbawieniem życia i pobiciem a ponadto groziłK. K. (1)uszkodzeniem ciała, przy czym groźby te wzbudziły w zagrożonych uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione
to jest o czyn zart. 190 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.
Wyrokiem Sądu Rejonowego w Białymstoku z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie o sygn. akt VII K 780/13 oskarżonyZ. T.w ramach zarzucanego mu czynu został uznany za winnego tego, że:

1
w okresie od nieustalonego dnia 2009 roku do dnia 28 sierpnia 2013 roku wB.przyul. (...)działając w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru groziłA. K.pozbawieniem życia, uszkodzeniem mienia, zgwałceniem i popełnieniem przestępstwa na szkodę JEJ I osoby jej najbliższej tj. małoletniego synaK. K. (1), przy czym w dniu 9 maja 2013 roku kierował wobec niej groźby trzymając w ręku duży nóż kuchenny, które to groźby te wzbudziły w zagrożonej uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione, to jest czynu zart. 190 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.,

oraz tego, że:

2
w okresie od nieustalonego dnia 2010 roku do końca kwietnia 2013 roku wB.przyul. (...)działając w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru groziłK. J.pozbawieniem życia i pobiciem go przez jego braci, przy czym groźby te wzbudziły w zagrożonym uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione, to jest czynu zart. 190 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.,

a także tego, że:

3
nieustalonego dnia na przełomie stycznia i lutego 2012 roku wB.przyul. (...)groził małoletniemuK. K. (2)uszkodzeniem ciała, trzymając w ręku podniesioną kulę inwalidzką, przy czym groźby te wzbudziły w zagrożonym uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione, to jest czynu zart. 190 § 1 k.k.

i za te czyny na mocyart. 190 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.,art. 190 § 1 k.k.został skazany, zaś na mocyart. 190 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.wymierzono mu karę 1 (jednego) roku i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności.
Na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.,art. 70 § 1 pkt 1 k.k.,art. 73 § 1 k.k.iart. 72 § 1 pkt 5 k.k.wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawieszono oskarżonemu na okres próby wynoszący 3 (trzy) lata i oddano go w tym okresie pod dozór kuratora oraz zobowiązano go do powstrzymania się od nadużywania alkoholu.
Zwolniono oskarżonego od obowiązku zwrotu na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.
Na mocyart. 425 § 1 i 2 k.p.k.iart. 444 k.p.k.apelację od powyższego orzeczenia wniósł prokurator, w części dotyczącej orzeczenia o karze, na niekorzyść oskarżonegoZ. T..
Na podstawieart. 427 § 1 i 2 k.p.k.,art. 437 § 1 i 2 k.p.k.,art. 438 pkt 1 k.p.k.powyższemu wyrokowi zarzucił:
- obrazę przepisów prawa materialnego, a mianowicieart. 12 k.k.poprzez wskazanie powyższego przepisu w podstawie wymiaru kary oskarżonemuZ. T..
Prokurator wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wyeliminowanieart. 12 k.k.z podstawy wymiaru kary wymierzonej oskarżonemuZ. T..
Sąd Okręgowy ustalił i zważył co następuje:
Apelacja prokuratora jest zasadna i zasługuje na uwzględnienie.
Należy wskazać, że w świetle materiału dowodowego wina oskarżonego i okoliczności popełnienia czynów nie budzą wątpliwości. W tym zakresie Sąd I instancji poczynił prawidłowe ustalenia, czemu dał wyraz w uzasadnieniu orzeczenia.
Sąd Okręgowy w wyniku przeprowadzonej kontroli odwoławczej nie dopatrzył się w zaskarżonym wyroku żadnego błędu w ustaleniach faktycznych. Stan faktyczny został ustalony prawidłowo w oparciu o całokształt ujawnionych dowodów, a w wyniku ich wszechstronnej analizy Sąd Rejonowy wywiódł logiczny i trafny wniosek, co do braku wątpliwości w zakresie winy oskarżonego w zakresie przypisanych mu przestępstw oraz okoliczności popełnienia czynów.
Należy przy tym podkreślić, iż w uzasadnieniu swojego orzeczenia Sąd Rejonowy szczegółowo wskazał, które fakty i okoliczności uznał za udowodnione, na jakich dowodach oparł swe przekonania.
Przechodząc do szczegółowej analizy apelacji wywiedzionej przez prokuratora należy stwierdzić, że obraza przepisów prawa materialnego(error iuris)może polegać na błędnej wykładni przepisu, zastosowaniu niewłaściwego przepisu lub zastosowaniu go w niewłaściwy sposób, zastosowaniu danego przepisu, mimo zakazu określonego rozstrzygania, lub niezastosowaniu normy, której stosowanie było obowiązkowe. Podzielić zatem należy tezę, że naruszenie prawa materialnego polega na jego wadliwym zastosowaniu (niezastosowaniu) w orzeczeniu, które oparte jest na trafnych i niekwestionowanych ustaleniach faktycznych (vide postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 maja 2008 roku, V KK 89/08, OSNwSK 2008/1/1183, LEX 549359).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt stanu faktycznego niniejszej sprawy należy stwierdzić, iż zarówno zarzut apelacji oskarżyciela publicznego, jak i wywody przytoczone na jego poparcie w pełni zasługują na aprobatę. Sąd Okręgowy podzielił również sformułowany przez autora apelacji wniosek odwoławczy. OskarżonyZ. T.w ramach zarzucanego mu czynu zart. 190 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.został uznany za winnego trzech zarzucanych czynów, dwóch kwalifikowanych zart. 190 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.i trzeciego kwalifikowanego zart. 190 § 1 k.k., zaś na podstawieart. 190 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.wymierzono oskarżonemu karę 1 roku i 2 miesięcy. Tym samym Sąd Rejonowy błędnie wskazałart. 12 k.k., który to przepis nie odnosi się do etapu wymierzania kary skazanemu, tym samym nie ma konieczności powoływania tego przepisu w podstawie prawnej wymiaru kary.
Mając na uwadze powyższe koniecznym okazała się zmiana wyroku w zaskarżonej części w ten sposób, że wyeliminowano z podstawy prawnej wymiaru kary oskarżonemuZ. T.(pkt 1 części dyspozytywnej wyroku)art. 12 k.k.
Zaskarżony wyrok nie jest dotknięty innymi wadami, które powinny być brane przez Sąd Odwoławczy z urzędu.
Z tych wszystkich względów Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji wyroku.
Na mocyart. 624 § 1 k.p.k.w zw. zart. 634 k.p.k.Sąd Okręgowy zwolnił oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze uznając, iż przemawiają za tym zasady słuszności.