Sąd Rejonowy w Kłodzku
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 1184/13
Data wyroku: 2014-11-18 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Ewa Karp
Słowa kluczowe: Zadośćuczynienie
Podstawa prawna: art. 445 kc

Sygn. akt I C 1184/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 18 listopada 2014 r.
Sąd Rejonowy w Kłodzku, I Wydział Cywilny
w składzie następującym:
Przewodniczący:  SSR Ewa Karp
Protokolant:  Ewelina Świrta
po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2014 r. w Kłodzku
sprawy z powództwaF. W.
przeciwko(...)wW.
o zapłatę 14.350,00 zł

I
zasądza od strony pozwanej(...)wW.kwotę 14.350,00 zł (czternaście tysięcy trzysta pięćdziesiąt złotych 00/100) z ustawowymi odsetkami od kwoty 8.000,00 zł od dnia 19 listopada 2012 r., od kwoty 350,00 zł od dnia 17 czerwca 2013 r. i od kwoty 6.000,00 zł od dnia 18 listopada 2014 r.;

II
ustala, że strona pozwana w przypadku wystąpienia w przyszłości u powoda dalszych skutków wypadku z 5 października 2012 r. ponosi z tego tytułu odpowiedzialność;

III
zasądza od strony pozwanej na rzecz powoda tytułem zwrotu kosztów procesu kwotę 3.137,00 zł (trzy tysiące sto trzydzieści siedem złotych 00/100);

IV
nakazuje stronie pozwanej by uiściła na rzecz Skarbu Państwa – kasa tut. Sądu tytułem wynagrodzenia biegłych kwotę 1.445,92 zł (tysiąc czterysta czterdzieści pięć złotych 92/100).

Sygn. akt I C 1184/13

UZASADNIENIE
PowódF. W.wniósł o zasądzenie od(...)kwoty 8.350,00 zł, w tym kwoty 8.000 zł tytułem zadośćuczynienia wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 19 listopada 2012 r. i kwoty 350 zł tytułem odszkodowania wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 17 czerwca 2013 r., ustalenie odpowiedzialności na przyszłość strony pozwanej w razie wystąpienia dalszych skutków wypadku oraz kosztów procesu.
W uzasadnieniu, na wstępie, powód poinformował, że postępowanie likwidacyjne szkody powoda prowadził w imieniu strony pozwanej(...)S.A. Następnie wskazał, że w dniu 5 października 2012 r., wD.przyul. (...), kierujący pojazdem(...)o nr rej.(...), nie zachowując bezpiecznej odległości między pojazdami doprowadził do zderzenia kierowanego przez siebie pojazdu z pojazdem marki(...), którym kierował powód. Sprawcą kolizji był kierujący pojazdem(...)S. M..
Powód podał, ze w wyniku wypadku doznał szeregu obrażeń ciała i dysfunkcji organizmu oraz wystąpiły u niego zaburzenia stresowe i dysfunkcje psychiki, a strona pozwana przyjęła odpowiedzialność za skutki wypadku i w toku postępowania likwidacyjnego wypłaciła powodowi łącznie kwotę 8.500 zł tytułem zadośćuczynienia i kwotę 1.776,91 zł tytułem odszkodowania. Następnie powód zgłosił kwotę 350 zł tytułem zwrotu kosztów leczenia, lecz strona pozwana nie wypłaciła ich.
Powód wskazał, że przed wypadkiem był osobą prowadzącą aktywny tryb życia, energiczną, pozytywnie nastawioną do życia i aktywną zawodową, po wypadku, zaś nie może normalnie funkcjonować, głównie z uwagi na ból, zmuszony był do korzystania z pomocy osób trzecich, musiał prowadzić oszczędny tryb życia, a ciągłe nawroty bólu głowy powodowały konieczność stosowania środków przeciwbólowych, co mocno osłabiało koncentrację powoda i samopoczucie w życiu codziennym. Powód podał, ze cierpiał na częste zawroty głowy i problemy ze snem, a do dnia dzisiejszego boi się jeździć samochodem i odczuwa lek podczas sytuacji w ruchu drogowym i na skutek wypadku nie mógł dalej prowadzić swojej działalności gospodarczej, a zatem ponosił straty finansowe.
Strona pozwana wniosła o oddalenie powództwa w całości i przyznanie kosztów procesu. W uzasadnieniu przyznała, że posiada legitymację procesową bierną w niniejszej sprawie oraz, że Powszechny Zakład Ubezpieczeń, jako nominowany korespondent zagranicznego ubezpieczyciela, wypłacił powodowi zadośćuczynienie w wysokości 8.500 zł oraz zwrócił koszty leczenia. Zdaniem strony pozwanej roszczenia powoda są nieuzasadnione i nieudowodnione, a wypłacone powodowi zadośćuczynienie jest adekwatne do rozmiaru doznanej krzywdy, stopnia natężenia cierpień fizycznych, ich długotrwałości i poniesionego uszczerbku na zdrowiu oraz wieku powoda. Ponadto powód nie podjął leczenia zaraz po zdarzeniu, lecz dopiero na drugi dzień po zdarzeniu. Strona pozwana podniosła, że podczas pierwszej wizyty u lekarza, powód zgłaszał jedynie bóle kręgosłupa szyjnego i w tym kierunku prowadzona była jego diagnostyka i wówczas stwierdzono u niego przewlekłą dyskopatię C5-C6. Dopiero później powód zaczął podawać, iż w trakcie kolizji doznał urazu głowy, kręgosłupa lędźwiowego, piersiowego. Strona powodowa stwierdziła ponadto, że powód przed kolizją cierpiał na szereg zmian zwyrodnieniowych kręgosłupa. Zdaniem strony pozwanej nieudowodnione są twierdzenia powoda, iż na skutek kolizji zaprzestał prowadzenia działalności gospodarczej.
Strona pozwana podniosła, że wypłacone zadośćuczynienie w kwocie 8.500 zł, było kwotą ekonomicznie odczuwalną i odpowiednią w stosunku do doznanej krzywdy, a roszczenie powoda o ustalenie odpowiedzialności na przyszłość nie zostało uzasadnione.
Sad ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 5 października 2012 roku powódF. W.został poszkodowany w wypadku komunikacyjnym. Powód był kierowcą samochoduM., na który najechał sprawca wypadku, kierowca pojazdu tir marki(...), obywatel Czech, za którego odpowiedzialność przejęło pozwane(...), a postępowanie likwidacyjne przeprowadził(...).
W chwili wypadku miał 54 lata, był emerytem policji, prowadził kiosk warzywny. Powód doznał obrażeń kręgosłupa szyjnego, lędźwiowego, niedowładu lewostronnego, lewostronnych zaburzeń czucia, urazu głowy, klatki piersiowej, szoku powypadkowego, potłuczenia, nerwicy pourazowej, stanów lękowych, załamania nerwowego.
Bezpośrednio po uderzeniu tira w samochód powoda,M.został poderwany do góry i wyrzucony 2 metry na chodnik. Po wyciagnięciu z samochodu powód nie mógł reagować, choć wszystko słyszał, był zaabsorbowany przewozem rzeczy do rodziny i uważał, ze nic mu się niestało, nie chciał pojechać do szpitala Wieczorem powód poczuł dziwne drżenie całej lewej strony i dostał gorączki, a rano brat zawiózł go do(...) Centrum MedycznegowP., gdzie stwierdzono konieczność prześwietlenia, tomograf komputerowy, potrzebę wizyty u neurologa i neurochirurga i zalecono kołnierz ortopedyczny na ponad 3 miesiące. Od chwili wypadku powód leczy się cały czas i rehabilituje. Obecnie odczuwa zachwiania równowagi, wypuszcza wszystko z lewej ręki, ma napadowe bóle głowy, bierze leki przeciwbólowe, wymaga opieki.
Powód ma problemy z prowadzeniem wykonywanej działalności-kiosku warzywnego, w którym pomaga mu kolega i dostawcy towaru. Od chwili wypadku powód nie uprawia sportu, ma problemy ze snem, boi się jeździć samochodem i na rowerze, ma szumy w głowie. Powód poniósł koszty konsultacji medycznych i poduszki zdrowotnej w kwocie 350 zł.
Dowód:
Notatka informacyjna K- 23
Przesłuchanie powoda K-103 -104,
Dokumentacja medyczna K- 26-41, 90-91
akta szkody, rachunek K- 55, faktura K- 54
W wyniku badania psychologicznego powoda, biegła psychologM. M.stwierdziła, że wypadek, jakiemu uległ powód miał niewątpliwy wpływ na zmiany w psychice powoda w zakresie procesów poznawczych- osłabienie procesów koncentracji, koordynacji psychoruchowej, zaburzenia procesów emocjonalnych9 występowanie nagłych stanów napięcia emocjonalnego połączonych z fizjologicznymi objawami duszności, szumu w głowie i uszach, ciemnych plam przed oczami, lęków, stanów zobojętnienia, izolacji, zaburzenia życia społecznego, zmniejszenie kontaktów społecznych, zubożenie życia towarzyskiego.
Psycholog stwierdziła wystąpienie uF. W.objawów stresu pourazowego skutkującego okresowymi zaburzeniami w zachowaniu- m.in. występowaniem stanów lękowych, ataków paniki i duszności, wzmożonej męczliwości, trudności w koncentracji uwagi, szumu w uszach, nasilających się w związku z poruszaniem się samochodem.
Dowód:
- opinia psychologiczna K- 126-128, 145 c
Biegły ortopeda dr nauk medycznychM. J., powołany w sprawie, rozpoznał u powoda stan po skręceniu kręgosłupa odcinka szyjnego, stan po urazie kręgosłupa odcinka piersiowego i lędźwiowego oraz uraz klatki piersiowej i po wnikliwej analizie i badaniu, stwierdził u powoda 13 % trwały uszczerbek na zdrowiu.
Dowód:
opinia biegłego ortopedy K- 163-167
Biegły neurolog, którego konieczność powołania w sprawie wskazał biegły ortopeda, wydał opinię o uszczerbku na zdrowiu powoda w obecnym stanie w wysokości łącznej 11 % w związku z przedmiotowym wypadkiem. Neurolog podkreślił, ze doznane urazy mogą wpływać na wykonywanie obecnej pracy ponieważ przeciwwskazaniem jest dźwiganie większych ciężarów, schylanie, gwałtowne wykonywanie ruchów skrętnych oraz dłuższa jazda samochodem, a także niedowład lewostronny , szczególnie w zakresie ko0ńczyny górnej lewej.
Dowód:
opinia biegłego neurologaA. D.K- 194-197
opinia biegłego ortopedy K- 163-167
W tak ustalonym stanie faktycznym Sąd zważył co następuje:
Powództwo należało uwzględnić w całości na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego, a w szczególności opinii powołanych biegłych, dokumentacji medycznej, akt szkody oraz przesłuchania powoda.
Na podstawie przepisuart. 445 § 1 k.c.w wypadkach przewidzianych w artykule poprzedzającym sąd może przyznać poszkodowanemu odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę.
Katalog wypadków, w których można żądać zadośćuczynienia określa przepisart. 444 § 1 k.c.stanowiąc, że w razie uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia naprawienie szkody obejmuje wszelkie wynikłe z tego powodu koszty.
Na żądanie poszkodowanego zobowiązany do naprawienia szkody powinien wyłożyć z góry sumę potrzebną na koszty leczenia, a jeżeli poszkodowany stał się inwalidą, także sumę potrzebną na koszty przygotowania do innego zawodu.
Zgodnie z przepisemart. 822 § 1 k.p.c.przez umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej ubezpieczyciel zobowiązuje się do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, wobec których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający albo ubezpieczony.
Sprawą sporną była wysokość należnego powodowi zadośćuczynienia oraz odszkodowania.Zgromadzony materiał dowodowy opisany w ustaleniach stanu faktycznego wskazuje, ze w toku likwidacji szkody powód otrzymał 8 500 zł.
W zakresie wysokości zadośćuczynienia Sad wziął pod uwagę obowiązujące w tym zakresie orzecznictwo Sadu Najwyższego., w tym wyrok z dnia 3 lutego 2000 r. wydany w sprawie I CKN 969/98 (LEX 50824), w którym SN wypowiedział się o charakterze, jaki spełniać ma zadośćuczynienie, wskazując:
„ Zadośćuczynienie nie jest karą, lecz sposobem naprawienia krzywdy. Chodzi tu o krzywdę ujmowaną jako cierpienie fizyczne, a więc ból i inne dolegliwości oraz cierpienia psychiczne, czyli negatywne uczucia przeżywane w związku z cierpieniami fizycznymi lub następstwami uszkodzenia ciała, czy rozstroju zdrowia w postaci np. zeszpecenia, wyłączenia z normalnego życia itp. Celem zadośćuczynienia jest przede wszystkim złagodzenie tych cierpień. Winno ono mieć charakter całościowy i obejmować wszystkie cierpienia fizyczne i psychiczne, zarówno już doznane, jak i te, które zapewne wystąpią w przyszłości (a więc prognozy na przyszłość). Przy ocenie więc "odpowiedniej sumy" należy brać pod uwagę wszystkie okoliczności danego wypadku, mające wpływ na rozmiar doznanej krzywdy.
Rozważając wysokość w jakiej winno być zadośćuczynienie wypłacone, należy rozważać każdy przypadek indywidualnie, ponieważ jak stwierdził Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 12 września 2002 r., wydanemu w sprawie IV CKN 1266/00 (LEX nr 80272) określenie wysokości zadośćuczynienia za doznaną krzywdę w razie uszkodzenia ciała powinno się opierać na obiektywnych i sprawdzalnych kryteriach, kierować się jego celami i charakterem, przy uwzględnieniu jednak indywidualnej sytuacji stron.
Ustalając wysokość zadośćuczynienia Sąd ma dosyć szeroką swobodę w tej kwestii. Zdaniem Sądu przyznane dodatkowe zadośćuczynienie w wysokości 14 000 zł jest adekwatne do stopnia cierpień powoda zarówno fizycznych jak i psychicznych, jakich w wyniku wypadku doznał oraz ograniczeń będących skutkiem wypadku - powód odczuwa dolegliwości bólowe, ma niedowład lewostronny, kłopoty ze snem, napadowe bóle głowy i lęki, odczuwa skutki stresu pourazowego, stał się nerwowy, izoluje się społecznie, biegli ustalili wysoki 24 % uszczerbek na zdrowiu..
Łączna kwota zadośćuczynienia w wysokości 22 500 zł nie jest wygórowana przy uwzględnieniu przebiegu i skutków wypadku, stanowi ona, zdaniem Sądu, kompensatę zarówno dolegliwości jak i doznanego uszczerbku na zdrowiu powoda, przy uwzględnieniu utrudnień w życiu codziennym i prowadzonej działalności gospodarczej.
Jak wskazał w orzeczeniu z dnia 10 lipca 2013 r. / I ACa 391/13/ Sąd Apelacyjny w Katowicach opisując okoliczności wpływające na wysokość zadośćuczynienia: „Ustalając wysokość zadośćuczynienia należy mieć na uwadze wiek poszkodowanego, rodzaj i rozmiar doznanych obrażeń, stopień i rodzaj cierpień fizycznych i psychicznych, intensywność (natężenie, nasilenie) i czas trwania tych cierpień, ewentualnie stopień kalectwa, nieodwracalność następstw uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia (kalectwo, oszpecenie), skutki uszczerbku w zdrowiu na przyszłość (np. niemożność wykonywania ulubionego zawodu, uprawiania sportów, pracy artystycznej, rozwijania swoich zainteresowań i pasji, zawarcia związku małżeńskiego, posiadania dzieci, utrata kontaktów towarzyskich, utrata możliwości chodzenia do teatru, kina, wyjazdu na wycieczki), rodzaj dotychczas wykonywanej pracy przez poszkodowanego, który powoduje niemożność dalszego jej kontynuowania, poczucie nieprzydatności społecznej i bezradność życiowa powstałe na skutek zdarzenia wywołującego obrażenia ciała, konieczność korzystania ze wsparcia innych, w tym najbliższych, przy prostych czynnościach życia, konieczność przedstawiania przez sumę zadośćuczynienia odczuwalnej wartości ekonomicznej, przynoszącą poszkodowanemu równowagę emocjonalną, naruszoną przez doznane cierpienia psychiczne - nie będącej jednakże wartością nadmierną w stosunku do doznanej krzywdy, co wynika z kompensacyjnego charakteru zadośćuczynienia, ewentualne wynikające z uszkodzenia ciała ograniczenie wydolności pracy i utrudnienia w jej wykonywaniu, a niestanowiące podstawy do przyznania renty inwalidzkiej czy uzupełniającej, indywidualne właściwości i subiektywne odczucia osoby pokrzywdzonej, jeśli będą istotne na tle konkretnej sprawy, trwałość kalectwa, powodującego cierpienia fizyczne oraz ograniczenie ruchów i wykonywanie czynności życia codziennego.”/ LEX nr 1349914/
Te właśnie okoliczności zostały wzięte pod uwagę przy ustaleniu, ze strona pozwana powinna dopłacić powodowi do przyznanej już kwoty 8 500 zł dalsze 14 000 zł, jako kompensatę doznanych cierpień, uszczerbku na zdrowiu, ograniczeń fizycznych będących następstwem wypadku. Sąd uwzględnił nadto udokumentowane koszty leczenia składające się łącznie na kwotę 350 zł .
Zasądzając odsetki i określając wysokość należnych kwot Sąd uwzględnił stanowisko orzecznictwa w tym zakresie , w tym Wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 18 października 2013 r. I ACa 422/13, wskazujący;” Zadośćuczynienie w rozmiarze, w jakim należy się ono wierzycielowi w dniu, w którym dłużnik ma je zapłacić (art. 455 k.c.), powinno być oprocentowane z tytułu opóźnienia (art. 481 § 1 k.c.) od tego dnia, a nie dopiero od daty zasądzenia odszkodowania. LEX nr 1383435”.oraz wyrok I ACa 608/13 2013-10-11 S.A. w Katowicach:” 1. Zakres krzywdy poszkodowanego pozostawiony jest do oceny tzw. prawu sędziowskiemu. Oznacza to, że określenie wysokości zadośćuczynienia za doznaną krzywdę stanowi istotne uprawnienie sądu rozstrzygającego sprawę w pierwszej instancji. Pomimo braku w ustawie szczegółowych kryteriów w oparciu o które należy dokonywać oceny wysokości zadośćuczynienia - poza stwierdzeniem, że suma ta ma być "odpowiednia" - judykatura wykształciła powszechnie akceptowane zasady orzekania w tym zakresie. Jednym z podstawowych kryteriów jest odniesienie okoliczności wpływających na wysokość zadośćuczynienia do każdego indywidualnego przypadku i konkretnej osoby poszkodowanej.
2. Odsetki na podstawieart. 481 k.c.przysługują, jeżeli zobowiązany nie płaci należnego zadośćuczynienia w terminie wynikającym z przepisu szczególnego lubart. 455 k.c.Nie sprzeciwia się temu okoliczność, że zasądzenie zadośćuczynienia jest fakultatywne, a jego wysokość zależy od oceny sądu oraz, że do zadośćuczynienia stosuje sięart. 363 § 2 k.c.Dlatego jeżeli powód żąda zapłaty określonej kwoty tytułem zadośćuczynienia z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od danego dnia poprzedzającego wyrokowanie, odsetki należą się zgodnie z żądaniem, o ile zostanie wykazane, że dochodzona kwota rzeczywiście należała się powodowi tytułem zadośćuczynienia od wskazanego przez niego dnia.” LEX nr 1381385
O kosztach postępowania orzeczono po myśli przepisuart. 98 k.p.c.