Sąd Okręgowy w Tarnowie
IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IV U 1527/13
Data wyroku: 2014-04-02 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Natalia Lipińska
Słowa kluczowe: Renta Z Tytułu Niezdolności Do Pracy
Podstawa prawna: Art. 57 ust 1ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2009 r. nr 153, poz. 1227 ze zm.)

Sygn. akt IV U 1527/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 2 kwietnia 2014 roku
Sąd Okręgowy w Tarnowie – Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący:SSO Natalia Lipińska
Protokolant:    stażysta Sylwia Dymańska
po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2014 roku w Tarnowie na rozprawie
sprawy z odwołaniaJ. R.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT.
z dnia 17 lipca 2013 roku nr(...)
w sprawieJ. R.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT.
o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy
oddala odwołanie.
Sygn. akt IV U 1527/13

UZASADNIENIE

wyroku Sądu Okręgowego w Tarnowie

z dnia 2 kwietnia 2014 r.
Decyzją z dnia 17 lipca 2013 r., nr(...), Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT., na podstawie przepisówustawy z dnia17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227 ze zm.), odmówiłJ. R.przyznania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, ponieważ Komisja Lekarska ZUS w orzeczeniuz dnia 11 lipca 2013 r. stwierdziła, że ubezpieczony nie jest niezdolny do pracy.
Odwołanie od tej decyzji wniósłJ. R., domagając się jej zmianyi przyznania mu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. W uzasadnieniu odwołujący podniósł, że zaskarżona decyzja jest dla niego krzywdząca, ponieważ jest osobą schorowaną, ma problemy z normalnymi czynnościami życia codziennego, chodzi w kołnierzu i pasie ortopedycznym, nie może przebywać przez dłuższy czas w wymuszonej pozycji ciała,a ponadto ma trudności w poruszaniu się, ponieważ nogi i mięśnie odmawiają mu posłuszeństwa. Odwołujący wskazał też, że przedłożył do akt sprawy zaświadczenie lekarskie z dnia 9 maja 2013 r. chirurga ogólnego specjalisty neurochirurga i neurotraumatologa,z którego wynika, że jest osobą niezdolną do jakiejkolwiek pracy.
W odpowiedzi na odwołanie, organ rentowy wniósł o jego oddalenie. Podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji podniósł, że odwołanie nie wnosi żadnych nowych okoliczności, które miałyby wpływ na zmianę orzeczenia Komisji Lekarskiej ZUS.

    Bezsporne w niniejszej sprawie było, żeodwołującyJ. R., urodzony
(...)ma wykształcenie podstawowe. Pracował jako pomocnik piekarza, piekarz, robotnik za-wyładunkowy, robotnik gospodarczy i ogrodnik terenów zielonych. Ostatnio był piekarzem.
Od 31 lipca 2009 r. do 30 września 2011 r. ubezpieczony pobierał rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy. Decyzją z dnia 19 października 2011 r. ZUS OddziałwT.wstrzymał mu wypłatę renty w związku z orzeczeniem Komisji Lekarskiej ZUSz dnia 10 października 2011 r., w którym stwierdzono, że wnioskodawca nie jest niezdolny do pracy. Wyrokiem z dnia 18 lipca 2012 r., sygn. akt IV U 956/11, Sąd Okręgowy w Tarnowie oddalił odwołanie ubezpieczonego od tej decyzji. Sąd Apelacyjny w Krakowie wyrokiemz dnia 28 lutego 2013 r., sygn. akt III AUa 1197/12, oddalił zaś apelację od tego orzeczenia.
W dniu 6 marca 2013 r. ubezpieczony wystąpił do organu rentowego z nowym wnioskiem o przyznanie mu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy.
Zaskarżoną decyzją z dnia 17 lipca 2013 r. ZUS Oddział wT.odmówiłJ. R.przyznania prawa do tego świadczenia, ponieważ Komisja Lekarska ZUS w orzeczeniu z dnia 11 lipca 2013 r. stwierdziła, że wnioskodawca nie jest niezdolny do pracy.
(okoliczności bezsporne)
Sąd Okręgowy ustalił ponadto następujący stan faktyczny sprawy:
Lekarz Orzecznik ZUS w opinii lekarskiej z dnia 15 maja 2013 r. rozpoznał u wnioskodawcy:

-

zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa C i L-S,

nadciśnienie tętnicze w okresie wyrównania krążenia,

przerost prostaty w leczeniu urologicznym,

żółciowe zapalenie błony śluzowej żołądka,

refluks żołądkowy bez niedoborów wagowych.

W konsekwencji, Lekarz Orzecznik ZUS uznał, że odwołująca nie jest niezdolna do pracy.
Na skutek sprzeciwu, sprawa skierowana została do Komisji Lekarskiej ZUS, któraw opinii lekarskiej z dnia 11 lipca 2013 r. podtrzymała stanowisko wyrażone przez Lekarza Orzecznika, rozpoznając u wnioskodawcy:

-

zmiany zwyrodnieniowo- dyskopatyczne kręgosłupa bez objawów korzeniowychi dysfunkcji.

Orzeczenie Komisji Lekarskiej legło u podstaw wydania zaskarżonej decyzji.
dowód:

-

orzeczenie Lekarza Orzecznika z dnia 15.05.2013 r.- k. 24v cz. III akt ZUS,

orzeczenia Komisji Lekarskiej z dnia 11.07.2013 r.- k. 29v cz. III akt ZUS,

W celu stwierdzenia, czy i w jakim stopniu odwołujący jest niezdolny do pracy oraz kiedy powstała u niego ewentualna niezdolność do pracy, Sąd dopuścił dowód z opinii biegłych lekarzy sądowych: lek. med.J. S.specjalisty chirurga ortopedy- traumatologa, lek. med.J. S. (1)specjalisty neurologa, lek. med.P. M.- specjalisty kardiologa i lek. med.E. Z.specjalisty chorób wewnętrznych.
W pisemnej opinii z dnia 14 stycznia 2014 r. biegli chirurg ortopeda- traumatolog, neurolog, kardiolog i specjalista chorób wewnętrznych zdiagnozowali u odwołującego:

-

zespół bólowy górnego i dolnego odcinka kręgosłupa (C i L-S),

stan po operacyjnym leczeniu lewego stawu kolanowego (łąkotki ML),

nadciśnienie tętnicze.

W oparciu o przeprowadzone badanie oraz wyniki badań specjalistycznych uznali, że odwołujący nie jest niezdolny do pracy.
W uzasadnieniu opinii podali, że u opiniowanego występuje ograniczenie ruchomości kręgosłupa C (próba BM 2 cm) oraz ruchów do boku o około 20° i napięcie mięśni przykręgosłupowych. Aktualnie brak jest objawów rwy barkowej i znacznego stopnia upośledzenia ruchomości górnego odcinka kręgosłupa (objaw Bikelesa i test Sperlinga ujemne). W dolnym odcinku kręgosłupa występuje nieznaczne napięcie mięśni przykręgosłupowych, bez objawów korzeniowych. Analiza dokumentacji medycznej i badanie fizykalne przemawiają za dysfunkcją narządu ruchu (kręgosłupa), ale w stopniu nieuzasadniającym orzeczenia niezdolności do pracy. Stawy kolanowe nie wykazują znacznego stopnia uszkodzeniai dysfunkcji (chonodromalacja II°, usunięcie łąkotki, nieznaczne upośledzenie zgięciaw kolanach). Nadciśnienie tętnicze (170/80 mm Hg), nieudokumentowane, występuje bez zaburzeń krążeniowych. Może być kontrolowane i leczone ambulatoryjnie. U badanego nastąpiła poprawa stanu zdrowia w postaci zwiększenia ruchomości kręgosłupa i zmniejszenia dysfunkcji w stawach. Zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa, stan po operacyjnym leczeniu kolana lewego i nadciśnienie tętnicze w obecnym stanie zaawansowania nie ograniczająw stopniu znacznym możliwości wykonywania przez badanego pracy zarobkowej. Opiniowany jest zdolny do pracy za wyjątkiem długotrwałej pracy w wymuszonej pozycji (długotrwałego stania) oraz ciężkiej pracy fizycznej z dźwiganiem i noszeniem ciężkich przedmiotów.
dowód:

-

opinia sądowo- lekarska z dnia 14.01.2014 r.- k. 10-12,

Sąd w całości podzielił opinię chirurga ortopedy- traumatologa, neurologa, kardiologa i specjalisty chorób wewnętrznych uznając, że zawiera ona kompleksową i wyczerpującą ocenę stanu organizmu odwołującego, a nadto uwzględnia wpływ rozpoznanych u niego schorzeń na zdolność do pracy. Sąd uznał, iż charakterystyka schorzeń została przez biegłych oceniona prawidłowo z punktu widzenia zasad logiki, przy wykorzystaniu wiedzy specjalistycznej popartej doświadczeniem osób sporządzających opinię. Dlatego też, Sąd podzielił wnioski biegłych sądowych odnośnie braku u wnioskodawcy niezdolności do pracy. Zauważyć przy tym trzeba, że opinia wydana została przez biegłych sądowycho specjalnościach adekwatnych do schorzeń zdiagnozowanych u odwołującego. Ponadto, podkreślić należy, iż opiniujący w sprawie biegli swoje ustalenia i wnioski wywiedli po szczegółowej analizie całości dokumentacji medycznej oraz badaniu ubezpieczonego.
Na rozprawie w dniu 2 kwietnia 2014 r. odwołujący zakwestionował wydanąw sprawie opinię, podnosząc, że nie zgadza się z jego treścią, ponieważ nie da rady wykonywać pracy pomocnika piekarza czy innej ciężkiej pracy.
Zdaniem Sądu, wydana w sprawie opinia jest pełna i wyczerpująca. W sposób przejrzysty obrazuje stan zdrowia ubezpieczonego. Odpowiada też na wszystkie istotne pytania, w pełni realizując dyspozycję Sądu wyrażoną w sentencji postanowienia o powołaniu biegłych sądowych. Biegli ci na podstawie osobistego badania wnioskodawcy, które przeprowadzone zostało dokładnie, zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie standardami oraz dogłębnej analizy dokumentacji medycznej znajdującej się w aktach rentowych, dokonali prawidłowego rozpoznania i sformułowali ostateczne wnioski, które Sąd w pełni podziela. Biegli dokonali oceny stanu zdrowia ubezpieczonego z punktu widzenia kryteriów określonych dyspozycją art. 12 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z FUS- wyraźnie wskazując, że rozpoznane schorzenia w ich obecnym stopniu nasilenia nie uniemożliwiają wnioskodawcy wykonywania pracy zarobkowej za wyjątkiem długotrwałej pracy w wymuszonej pozycji (długotrwałego stania) oraz ciężkiej pracy fizycznej z dźwiganiem i noszeniem ciężkich przedmiotów. Jednocześnie, biegli zaakcentowali, że u badanego nastąpiła poprawa stanu zdrowia w postaci zwiększenia ruchomości kręgosłupa i zmniejszenia dysfunkcji w stawach- w związku z czym zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa, stan po operacyjnym leczeniu kolana lewego i nadciśnienie tętnicze w obecnym stanie zaawansowania nie ograniczają w stopniu znacznym możliwości wykonywania przez w/w pracy zarobkowej.W szczególności biegli zauważyli, że brak jest u opiniowanego objawów rwy barkoweji znacznego stopnia upośledzenia ruchomości górnego odcinka kręgosłupa. W dolnym odcinku kręgosłupa występuje co prawda napięcie mięśni przykręgosłupowych, ale jest ono nieznacznei przebiega bez objawów korzeniowych. Jak podali, stawy kolanowe nie wykazują znacznego stopnia uszkodzenia i dysfunkcji. Nadciśnienie tętnicze, bez zaburzeń krążeniowych, może być zaś kontrolowane i leczone ambulatoryjnie. Wnioski tej opinii korespondują z wnioskami opinii biegłych reumatologa, neurologa, ortopedy- traumatologa i specjalisty chorób wewnętrznych wydanej w sprawie IV U 956/11. Biegli ci, rozpoznając u wnioskodawcy zespół bólowy górnego i dolnego odcinka kręgosłupa (C i L-S), stan po operacyjnym leczeniu lewego stawu kolanowego (łąkotki ML) i nadciśnienie tętnicze, podobnie, jak biegli w niniejszej sprawie, uznali odwołującego za osobę zdolną do pracy, wskazując na brak objawów neurologicznych oraz nieznaczny deficyt ruchów. Również w tej sprawie biegli stwierdzili poprawę stanu zdrowia wnioskodawcy w zakresie schorzeń narządu ruchu. W sprawie tej wyrokiem z dnia18 lipca 2012 r., sygn. akt IV U 956/11, Sąd Okręgowy w Tarnowie oddalił odwołanie ubezpieczonego od decyzji organu rentowego z dnia 19 października 2011 r. odmawiającej mu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, zaś Sąd Apelacyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 28 lutego 2013 r., sygn. akt III AUa 1197/12, oddalił apelację od tego orzeczenia.W ocenie Sądu, nie ma więc podstaw do kwestionowania wydanej w sprawie opinii, skoro jest ona pełna, jasna i została logicznie uargumentowana. W odwołaniu od zaskarżonej decyzji ubezpieczony podniósł co prawda, że z przedłożonego przez niego do akt sprawy zaświadczenia lekarskiego z dnia 9 maja 2013 r., wystawionego przez chirurga ogólnego specjalistę neurochirurga i neurotraumatologia, wynika, że jest osobą niezdolną do jakiejkolwiek pracy, jednak analiza treści tego dokumentu (k. 25 cz. III akt ZUS) prowadzi do wniosku, że w zaświadczeniu tym lekarz leczący odwołującego stwierdzenia takiego nie zawarł. Dokonał jedynie rozpoznania w postaci zmian zwyrodnieniowych kręgosłupa, nawracającej rwy szyjno- barkowej i chronicznej rwy kulszowej prawostronnej, zaznaczając, że pacjent pozostaje w leczeniu i diagnostyce obrazowej. Poza tym, należy mieć na uwadze, że w postępowaniu o rentę z tytułu niezdolności do pracy lekarz leczący ubezpieczonego nie decyduje o niezdolności do pracy w rozumieniu art. 12 i 13 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS. Taki pogląd wyraził Sąd Najwyższy w wyroku z dnia17 września 2009 r., II UK 7/09,Legalisnr 285259).
Uwzględniając powyższe, na podstawie opinii biegłych chirurga ortopedy- traumatologa, neurologa, kardiologa i specjalisty chorób wewnętrznych z dnia 14 stycznia 2014 r., ocenionej pozytywnie, zgodnie z kryteriami zgodności z zasadami logiki i wiedzy powszechnej, poziomu wiedzy biegłych, a także sposobu motywowania oraz stopnia stanowczości wyrażonych w niej wniosków, Sąd oparł swoje rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie.
Pozostałe okoliczności sprawy Sąd uznał za bezsporne, gdyż nie były w żaden sposób kwestionowane przez strony, zaś dokumenty przedstawione na ich stwierdzenie nie budziły wątpliwości Sądu co do ich autentyczności.
Sąd rozważył, co następuje:
Odwołanie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Istotą sporu w niniejszej sprawie było ustalenie, czy i w jakim stopniu odwołującyJ. R.jest niezdolny do pracy oraz kiedy powstała u niego ewentualna niezdolność do pracy.
Zgodnie zart. 57 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentachz Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. z 2013 r. poz. 1440), renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnił łącznie następujące warunki:

1
jest niezdolny do pracy;

2
ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy;

3
ma niezdolność do pracy powstała w okresach, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1i 2, pkt 3 lit. b, pkt 4, 6, 7 i 9, ust. 2 pkt 1, 3-8 i 9 lit. a, pkt 10 lit. a, pkt 11-12, 13 lit. a, pkt 14 lit. a i pkt 15-17 oraz art. 7 pkt 1-4, 5 lit. a, pkt 6 i 12, albo nie później niżw ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy, niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu.
W myśl ust. 2 powołanego artykułu, całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy, natomiast stosownie do ust. 3, częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnie z poziomem posiadanych kwalifikacji.
Równocześnie w myśl art. 13 ustawy, przy ocenie stopnia i trwałości niezdolności do pracy oraz rokowania co do odzyskania tej zdolności uwzględnia się stopień naruszenia sprawności organizmu oraz możliwość przywrócenia niezbędnej sprawności w drodze leczenia, jak również możność wykonywania dotychczasowej pracy, względnie możliwość przekwalifikowania zawodowego. Zgodnie z ust. 2 tego artykułu, trwałą niezdolność do pracy orzeka się, jeżeli według wiedzy medycznej nie ma rokowań odzyskania zdolności do pracy.
Jak wynika z wydanej w niniejszej sprawie opinii biegłych chirurga ortopedy- traumatologa, neurologa, kardiologa i specjalisty chorób wewnętrznych, odwołujący, pomimo rozpoznanych u niego schorzeń w postaci zespołu bólowego górnego i dolnego odcinka kręgosłupa (C i L-S), stanu po operacyjnym leczeniu lewego stawu kolanowego (łąkotki ML) i nadciśnienia tętniczego, jest osobą zdolną do pracy.
Skoro więc zaskarżona przez odwołującego decyzja ZUS Oddział wT.z dnia17 lipca 2013 r. była zasadna, jego odwołanie od tej decyzji należało oddalić, przyjmując jako podstawę prawną takiego rozstrzygnięcia powołane wyżej przepisy ustawy z dnia17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS orazart. 47714§ 1 k.p.c.