Sąd Okręgowy w Tarnowie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I Ca 233/14
Data wyroku: 2014-10-16 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Edward Panek, Mariusz Sadecki
Słowa kluczowe: Rozgraniczenie
Podstawa prawna: Art. 153 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny

Sygn. akt I Ca 233/14

POSTANOWIENIE
Dnia 16 października 2014 r.
Sąd Okręgowy w Tarnowie – Wydział I Cywilny
w składzie:

Przewodniczący:

SSO Edward Panek (spr.)

Sędziowie:
Protokolant:

SSO Mariusz Sadecki
SSR (del.) Zbigniew Zabawa
st. sekretarz sądowy Paweł Chrabąszcz

po rozpoznaniu w dniu 16 października 2014 r. w Tarnowie
na rozprawie
sprawy z wnioskuM. Z.iE. Z. (1)
przy uczestnictwieJ. K.
o rozgraniczenie
na skutek apelacji uczestnika
od postanowienia Sądu Rejonowego w Tarnowie
z dnia 13 grudnia 2013 r., sygn. akt I Ns 1898/12
postanawia:

1

oddalić apelację;

2

orzec, że wnioskodawcy i uczestnik ponoszą koszty związane ze swym udziałem w postępowaniu odwoławczym.

Sygn. akt I Ca 233/14

UZASADNIENIE
Wnioskodawcy :M. Z.iE. Z. (1)pismem z dnia 30 marca 2012 roku skierowanym do Urzędu GminyT.wnieśli o wszczęcie postępowania rozgraniczeniowego, dotyczącego stanowiącej ich własność nieruchomości położonej wK., oznaczonej w ewidencji gruntów jakodziałki : nr (...), objętejksięgą wieczystą nr (...), prowadzoną przez Sąd Rejonowy w Tarnowie, z położoną w tej samej miejscowości nieruchomościąw postacidziałki ewidencyjnej nr (...), objętąksięgą wieczystą nr (...), prowadzoną przez Sąd Rejonowy w Tarnowie – stanowiącą własnośćJ. K..
Postanowieniem z dnia 18 kwietnia 2012 roku ( znak: GR.6830.20.2012 ) Wójt GminyT.wszczął postępowanie rozgraniczeniowe pomiędzy położonymi wK.nieruchomościami w postacidziałki nr (...)zdziałkami : nr (...)orazdziałki nr (...)zdziałką nr (...), upoważniając do przeprowadzenia czynności rozgraniczeniowych geodetę uprawnionegoJ. W..
Po wykonaniu przez upoważnionego do rozgraniczenia geodetę czynności na gruncie, geodeta ten ustalił granice pomiędzy wymienionymi wyżej działkami .
Na tej podstawie Wójt GminyT.wydał w dniu 28 września 2012 roku decyzję, mocą której zatwierdził ustalony w toku postępowania rozgraniczeniowego przebieg granic.
Odwołanie od tej decyzji złożył uczestnikJ. K., co doprowadziło do przekazania sprawy do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Tarnowie .
Wnioskodawcy :M. Z.iE. Z. (1)w postępowaniu sądowym wnieśli o ustalenie granic między przedmiotowymi nieruchomościami według przebiegu wskazanego przez geodetę w postępowaniu administracyjnym, precyzując , że domagają się rozgraniczenia zgodnie z przedmiotem żądania określonym w cytowanym na wstępie piśmie z dnia 30 marca 2012 roku , tj. rozgraniczenia pomiędzydziałkami : nr (...)adziałką nr (...),z wyłączeniem rozgraniczenia zdziałką nr (...).
Natomiast uczestnikJ. K.kwestionował przebieg granic zatwierdzony decyzją Wójta GminyT., podnosząc, że w świetle wyników pomiarów przeprowadzonych w postępowaniu administracyjnym nie zgadzała się powierzchnia działek, a nadto dokonane pomiary nie uwzględniały dotychczasowego ewidencyjnego przebiegu spornych granic. Uczestnik wnioskował równieżo dokonanie pomiaru powierzchnidziałek : nr (...)orazdziałki o nr (...).
W dniu 13 grudnia 2013 roku Sąd Rejonowy w Tarnowie wydał postanowienie , którym :
- dokonał rozgraniczenia pomiędzy nieruchomością w postacidziałki ewidencyjnej nr (...)położonej wK., gminaT., powiat(...), obręb(...), objętejksięgą wieczystą nr (...)prowadzoną przez Sąd Rejonowyw Tarnowie – Wydział VI Ksiąg Wieczystych, a nieruchomością w postacidziałki ewidencyjnej nr (...)położoną wK., gminaT., powiat(...), obręb(...), objętejksięgą wieczystą nr (...)prowadzoną przez Sąd Rejonowy w Tarnowie – Wydział VI Ksiąg Wieczystych, według granicy prawnej odpowiadającej granicy ewidencyjnej pomiędzy działkami o numerach :(...)i(...), zaznaczonej linią ciągłą koloru czerwonego i biegnącą pomiędzy punktem granicznym oznaczonym numerem 202 a punktem granicznym oznaczonym numerem 6652, według mapy sytuacyjnej stanowiącej załącznik do opinii biegłego sądowego z zakresu geodezjiJ. L.z dnia 19 lipca 2013 roku;
- dokonał rozgraniczenia pomiędzy nieruchomością w postacidziałki ewidencyjnej nr (...)położonej wK., gminaT., powiat(...), obręb(...), objętejksięgą wieczystą nr (...)prowadzoną przez Sąd Rejonowy w Tarnowie – Wydział VI Ksiąg Wieczystych, a nieruchomością w postacidziałki ewidencyjnej nr (...)położoną wK., gminaT., powiat(...), obręb(...), objętejksięgą wieczystą nr (...)prowadzoną przez Sąd Rejonowy w Tarnowie – Wydział VI Ksiąg Wieczystych, według granicy prawnej odpowiadającej granicy ewidencyjnej pomiędzy działkami o numerach :(...)i(...), zaznaczonej linią ciągłą koloru czerwonego i biegnącą pomiędzy punktem granicznym oznaczonym numerem 202 a punktem granicznym oznaczonym numerem 203, według mapy sytuacyjnej stanowiącej załącznik do opinii biegłego sądowego z zakresu geodezjiJ. L.z dnia 19 lipca 2013 roku ;
- stwierdził , że każda ze stron ponosi koszty związane ze swoim udziałemw sprawie.
Wydając tej treści orzeczenie Sąd I instancji poczynił następujące ustalenia faktyczne :
Wnioskodawcy :M. Z.iE. Z. (1)są współwłaścicielami, w udziałach po ½ części, nieruchomości położonej wK., gminaT., obręb(...), dla której Sąd Rejonowy w Tarnowie - VI Wydział Ksiąg Wieczystych prowadziksięgę wieczystą nr (...), obejmującej działki ewidencyjne o numerach:(...).
UczestnikJ. K.jest właścicielem nieruchomości położonejwK., gminaT., obręb(...), dla której Sąd Rejonowyw Tarnowie - VI Wydział Ksiąg Wieczystych prowadziksięgę wieczystą nr (...), obejmującej działki ewidencyjne o numerach:(...)i(...).
Na podstawie projektu podziału nieruchomości sporządzonego w 1994 roku przez geodetę mgr inż.J. M.wyznaczone zostały granice międzydziałkami : nr (...), następnie zatwierdzone decyzją Urzędu Rejonowego wT.z dnia 7 listopada 1994 roku jako obowiązujące granice ewidencyjne tych działek.
Działka nr (...)stanowi drogę dojazdową utwardzoną żwirem, która prowadzi w kierunku zachodnim - prostopadle odulicy (...)- dodziałki nr (...). Szerokośćdziałki nr (...)mierzona po linii jej wschodniej i zachodniej granicy wynosi 4,50 m. Od strony północnejdziałka nr (...)graniczy zdziałką nr (...)i długość tej granicy wynosi 25,35 m , a południowa granicadziałki nr (...)zdziałką nr (...)wynosi 26,05 m.
Działka nr (...)w stosunku dodziałki nr (...)jest zlokalizowana po skosie od strony północno-zachodniej. Obie działki przylegają do siebie jedynie w punkcie stycznym swoich naroży. Na odcinku o długości 52,50 mdziałka nr (...)od strony wschodniej graniczy zdziałką nr (...)i równolegle do tej granicy przebiega ogrodzenie wykonane z metalowej siatki rozpiętej na drewnianych słupkach.
Północno – wschodnie narożedziałki nr (...)i północno – zachodnie narożedziałki nr (...)określa punkt graniczny o numerze 6652, południowo – zachodnie narożedziałki nr (...)i północno – zachodnie narożedziałki nr (...)określa punkt graniczny o numerze 202, zaś południowo – wschodnie narożedziałki nr (...)i północno – wschodnie narożedziałki nr (...)określa punkt granicznyo numerze 203 . Punkty te o współrzędnych wskazanych w sporządzonej w sprawie opinii biegłego sądowego z zakresu geodezjiJ. L.z dnia 19 lipca 2013 roku, wyznaczone zostały na podstawie danych z mapy numerycznej znajdującej się w zasobie geodezyjnym Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjneji Kartograficznej wT.oraz wyliczone w oparciu o dane zawarte w operacie pomiarowym nr(...)z podziałudziałki pierwotnej nr (...)nadziałki : nr (...), wykonanym przez geodetę uprawnionegoJ. M.i przyjętymz dniem 10 listopada 1994 roku przez Wojewódzki Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej wT..
Wszystkie w/w punkty graniczne zostały ustabilizowane przez biegłą na gruncie rurkami metalowymi o długości około 0,5 metra, a następnie zamalowane czerwoną farbą.
Granica ewidencyjna pomiędzy działkami o numerach :(...)oraz(...)przebiega według linii łączącej punkt graniczny oznaczony numerem 202 z punktem granicznym oznaczonym numerem 6652. Natomiast pomiędzy działkamio numerach:(...)oraz(...)przebiega granica ewidencyjna według linii łączącej punkt graniczny oznaczony numerem 202 z punktem granicznym oznaczonym numerem 203. Linie te zostały oznaczone jako linie ciągłe koloru czerwonego, zgodnie z mapą sytuacyjną stanowiącą załącznik do wskazanej powyżej opinii biegłej.
Powyższy stan faktyczny sprawy Sąd Rejonowy ustalił w oparciu o przeprowadzone dowody z dokumentów , z oględzin nieruchomości stanowiących przedmiot postępowania, w toku których sporządzono fotografie, jak też pisemnych opinii biegłego sądowego z zakresu geodezji i kartografii (głównej oraz dwóch opinii uzupełniających).
Dopuszczone w poczet dowodów dokumenty Sąd I instancji w całości obdarzył przymiotem wiarygodności. Sąd Rejonowy nie miał również żadnych zastrzeżeń do opinii sporządzonej przez biegłego sądowego z zakresu geodezjii kartografii inż.J. L., wskazując , iż biegła odniosła się do wszystkich zgłoszonych przez uczestnika wątpliwości .
W rozważaniach prawnych Sąd Rejonowy powołując przepisart. 153 k.c.wskazał na trzy materialnoprawne kryteria, którymi należy się kierować przy ustalaniu przebiegu spornych granic , a to kryterium stanu prawnego , kryterium stanu spokojnego posiadania i wreszcie kryterium , które nakazuje uwzględniać przy ustalaniu granicy wszystkie okoliczności .
Jednocześnie Sąd I instancji podkreślił , iż pierwszeństwo ma kryterium stanu prawnego i o ile to możliwe należy ustalać granicę w oparciu o stan prawny nieruchomości . Sąd Rejonowy wyjaśnił , iż stan prawny , to stan granic wynikającyz takich dokumentów jak na przykład: mapy, wyrysy z map, operaty geodezyjne, wyniki pomiarów geodezyjnych będących podstawą ewidencji własności gruntówi wpisów w księgach wieczystych.
W stanie faktycznym sprawy ustalenie granicy prawnej pomiędzy nieruchomościami stron – w ocenie Sądu I instancji - nie napotykało trudności, gdyż stan ten odpowiadał stanowi ewidencyjnemu gruntów, wynikającemu z operatu geodezyjnego służącego podziałowidziałki nr (...), który został potwierdzony w opinii biegłego sądowego w niniejszej sprawie. Analiza wspomnianego stanu ewidencyjnego w porównaniu ze stanem faktycznie istniejącym na gruncie została przeprowadzona przez uprawnionego geodetę inż.J. L., występującąw niniejszym postępowaniu w roli biegłego. W oparciu o stosowne – nie budzące wątpliwości co do swej prawidłowości – pomiary terenowe, biegła sporządziła w formie opisowej opinię na zlecenie Sądu wraz z załącznikiem graficznym w postaci szkicu granicznego (mapy sytuacyjnej) . Jak wynika z tej opinii , stan istniejący na gruncie od chwili wydzielenia działek objętych przedmiotem niniejszego postępowania nie odbiega od stanu ewidencyjnego.
W tym stanie rzeczy, Sąd I instancji dokonał rozgraniczenia nieruchomości w postacidziałki ewidencyjnej nr (...)z sąsiadującymi z nią bezpośrednio nieruchomościami w postaci działek ewidencyjnych o numerach :(...)oraz(...)według stanu prawnego, zgodnie z przebiegiem ewidencyjnych granic działek, nakreślonym przez biegłego sądowego z zakresu geodezji i kartografii inż.J. L.na mapie sytuacyjnej stanowiącej załącznik do pisemnej opinii głównej .
Jako podstawę rozstrzygnięcia o kosztach postępowania Sąd I instancji powołał przepisart. 520 § 1 k.p.c.
Od powyższego postanowienia apelację złożył uczestnikJ. K., w której zaskarżając orzeczenie w całości domagał się jego uchylenia i przekazania sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania .
W uzasadnieniu do tego środka odwoławczego skarżący zarzucił , że sporządzająca opinię w sprawie biegła sądowa dopuściła się licznych błędów ,a przede wszystkim nie wyjaśniła ona nieścisłości w pozostałych operatach rozgraniczeniowych wykonanych przez geodetów oraz całkowicie pominęła opracowany w 2011 roku przez inż.M. S.operat wznowienia granic.
Apelujący zwrócił również uwagę , iż Sąd I instancji nie uwzględnił jego wniosku o zmianę biegłego i w konsekwencji wydając zaskarżone postanowienie nie załatwił właściwie sprawy spornych granic , a przeciwnie jeszcze bardziej skomplikował sytuację , doprowadzając do sporu z władającym pasem drogowym Urzędem Gminy wT..
Wnioskodawcy :M. Z.iE. Z. (1)wnieśli o oddalenie apelacji na koszt uczestnika , podając w uzasadnieniu swojego stanowiska , iż Sąd I instancji prawidłowo ocenił opinię biegłej sądowej , która jest kategoryczna i jasna oraz wyjaśnia wszystkie zgłoszone przez uczestnika nieścisłości związane z przebiegiem spornych granic .

Sąd Okręgowy rozważył , co następuje :
Apelacja uczestnika nie zasługiwała na uwzględnienie .
Jak wynika z uzasadnienia środka odwoławczego , zasadnicze zarzuty apelacji wymierzone są przeciwko opinii biegłej sądowej z zakresu geodezjii kartografii inż.J. L., a co za tym idzie i ustaleniom faktycznym SąduI instancji, które zostały poczynione w oparciu o ten dowód .
Skarżący formułując bardzo ogólne zastrzeżenia pod adresem biegłej sądowej ( niewyjaśnienie przez biegłą błędów popełnionych w bazach geodezyjnych oraz w operatach poszczególnych geodetów ) nie zdołał jednak podważyć wniosków opinii , które stanowiły zasadniczą - dla ustalenia przebiegu spornych granic - część ustaleń faktycznych Sądu I instancji .
Sąd Okręgowy w pełni podziela dokonaną przez Sąd I instancji ocenę opinii wymienionej biegłej sądowej .
Apelujący musi mieć świadomość tego , iż w odniesieniu do dowodu z opinii biegłego - ze względu na jej przedmiot ( wiadomości specjalne ) - istnieją istotne ograniczenia w zakresie kontroli tego dowodu . Jakkolwiek dowód ten jest oceniany także na podstawieart. 233 § 1 k.p.c., to jednak obowiązują szczególne kryteria oceny do których należą : poziom wiedzy biegłego , podstawy teoretyczne opinii , sposób motywowania sformułowanego w niej stanowiska , stopień stanowczości wyrażonych w niej ocen , a także zgodność z zasadami logiki i wiedzy powszechnej . Jeżeli z punktu widzenia tych kryteriów opinia biegłego nie budzi wątpliwości , to brak jest podstaw do jej kwestionowania ( zob. postanowienie Sądu Naj. z dnia 7 kwietnia 2005 roku , II CK 572/04 , Lex nr 151656 oraz wyrok Sądu Naj. z dnia 15 listopada 2002 roku , V CKN 1354/00, Lex nr 77046 ).
Oznacza to , że tylko do tych kryteriów oceny winny nawiązywać zarzuty apelacyjne . Ani bowiem same strony , ani Sąd nie mogą w oparciu o własną wiedzę i doświadczenie nie podzielać merytorycznych poglądów biegłego , a w ich miejsce wprowadzać własnych stwierdzeń . Zakwestionowanie tych merytorycznych poglądów jest możliwe jedynie w wyniku przeprowadzenia dowodu z opinii innego biegłego , który sformułuje odmienne wnioski , przy jednoczesnej pozytywnej ocenie tej opinii z zastosowaniem powołanych wyżej kryteriów ( zob. wyrok Sądu Naj. z dnia 19 grudnia 1990 roku , I PR 148/90 , OSP z 1991 roku , Z. 11 - 12 , poz. 300 ) .
Biegła sądowa - wbrew zastrzeżeniom uczestnika – przy wyznaczaniu spornych granic pomiędzy nieruchomościami stron uwzględniła zarówno dokumenty własnościowe jak i wszystkie możliwe dokumenty geodezyjne , w tym operat rozgraniczeniowy inż.J. W.oraz operat wznowienia granic wykonany przez inż.M. S.. Za najistotniejszy dokument opisujący stan prawny granic nieruchomości objętych niniejszym postępowaniem biegła uznała pochodzący z 1994 roku operat sporządzony przez mgr inż.J. M.na potrzeby podziałudziałki nr (...). Jak wynika z tego operatu w trakcie czynności podziałudziałki nr (...)sporządzony został protokół graniczny , w którym ówczesny właścicielS. L.zaakceptował zarówno granice zewnętrzne swojej nieruchomości ( tj. ówczesnejdziałki nr (...)) oraz linie podziału , wymiary oraz powierzchnie nowopowstałych działek . W protokole granicznym i szkicu polowym inż.J. M.znajdują się dokładne miary wszystkich działek powstałychz podziałudziałki nr (...), a ponadto w szkicu polowym uwidoczniono linię osnowy opartą na narożach istniejących aktualnie budynków , a więc opartą na punktach trwale posadowionych na gruncie . Te dane miały istotne znaczenie dla wyznaczenia współrzędnych punktów granicznychdziałki nr (...)i ustalenia przebiegu granicyz sąsiednimi nieruchomościami .
W związku ze zgłaszanymi przez uczestnika wątpliwościami biegła sądowa sporządziła na piśmie dwie opinie uzupełniające , w których podtrzymując wnioski opinii pierwotnej , nadto wyjaśniła , że :
- okazywane w trakcie oględzin przez uczestnika rurki nie mogły stanowić żadnej bazy pomiarowej do wyznaczenia granic , bowiem podstawę wyznaczenia granic stanowią wyłącznie oficjalne dokumenty i dane zasobu geodezyjnego Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej wT.,a w szczególności dane wynikające z operatu inż.J. M.;
- w operacie z 1994 roku w jednoznaczny sposób zostały określone wymiary działek powstałych z podziałudziałki nr (...)i z uwzględnieniem tych wymiarów zostały określone powierzchnie działek ;
- o przebiegu granic nie decyduje powierzchnia działek , lecz współrzędne punktów granicznych oraz protokoły opisujące przebieg granic ;
- powierzchnie działek określone przez inż.J. M.w sporządzonym operacie i na mapie podziału zostały zaokrąglone do ara i dlatego fakt , iż na mapiedziałka nr (...)posiada powierzchnię 0,01 ha nie jest równoznaczny z tym , że powierzchniadziałki nr (...)wynosi równo 100 m2;
- założyła w niniejszej sprawie w terenie własną osnowę pomiarową , która nie jest obarczona żadnymi błędami , ponieważ opiera się na obiektach na trwale posadowionych w gruncie ( narożach budynków ) .
Po tych szczegółowych wyjaśnieniach słusznie Sąd I instancji uznał opinię biegłej sądowej za pełną , jasną i kategoryczną .
Skoro opinia w świetle wymienionych uprzednio kryteriów była prawidłowa , to Sąd nie miał podstaw do dopuszczenia dowodu z opinii innego biegłego tej samej specjalności . W orzecznictwie wielokrotnie podkreślano , iż okoliczność , że wnioski wynikające z opinii biegłego nie odpowiadają stronie ( strona jest niezadowolonaz opinii ) nie stanowi dostatecznego uzasadnienia dla przeprowadzenia dowoduz opinii kolejnego biegłego . Potrzeba dopuszczenia dowodu z opinii kolejnego biegłego zachodzi wówczas , gdy opinia , którą Sąd dysponuje zawiera istotne braki, bo nie odpowiada na postawione pytania , jest niejasna , a więc nienależycie uzasadniona albo nieweryfikowalna ( zob. między innymi : wyrok Sądu Naj. z dnia 20 marca 2014 roku , II CSK 296/13 , Lex nr 1460723 oraz  wyrok Sądu Naj. z dnia 21 listopada 1974 roku , II CR 638/74 , OSPiKA z 1975 roku , Z. 5 , poz. 108 ) .
W sytuacji , gdy apelujący nie zdołał skutecznie zakwestionować wniosków opinii biegłej sądowej z zakresu geodezji i kartografii , Sąd Okręgowy w pełni podziela ustalenia faktyczne Sądu I instancji i przyjmuje je za własne .
W stanie faktycznym sprawy powyżej zaprezentowanym , Sąd Rejonowy prawidłowo zastosował również przepisy prawa materialnego , a w szczególności przepisart. 153 k.c., który nakazuje ustalenie spornej granicy przede wszystkimw oparciu o stan prawny nieruchomości .
Tak jak podaje Sąd I instancji stwierdzenie stanu prawnego następuje na podstawie postępowania dowodowego , w którym decydujące znaczenie mają takie środki dowodowe jak : dokumenty zaświadczające o prawie własności ( np. akty notarialne , odpisy orzeczeń , dane z ksiąg wieczystych , dane z ewidencji gruntów , operaty , mapy , szkice i wykazy zamian gruntowych ) , opinia biegłego sądowegoz zakresu geodezji , a nawet dowody osobowe ( zob. między innymi postanowienie Sądu Naj. z dnia 21 maja 1998 roku , III CKN 475/97 , Lex nr 465042 ) .
Sąd I instancji zgromadził w toku postępowania dowody , które pozwoliły mu na ustalenie w sposób niewątpliwy przebiegu granicy pomiędzy nieruchomościami stron w oparciu o stan prawny nieruchomości . Granicą prawną była granica wynikająca z mapy ewidencji gruntów , dla ustalenia której decydujące znaczenie miał powołany przez biegłą sądową operat pomiarowy z podziałudziałki nr (...)sporządzony przez inż.J. M..
Jak już wcześniej podkreślano poprzedni właścicieldziałki nr (...)S. L.w trakcie czynności jej podziału , w sporządzonym protokole granicznym zaakceptował zarówno granice zewnętrzne swojej nieruchomości , jak również linie podziału oraz wymiary i powierzchnię wydzielonych działek .
Działki powstałe z podziału , tj.działki : nr (...)zostały następnie zbyte przezS. L., bądź jego spadkobiercóww granicach i o powierzchni ustalonych operatem nr 272/6/2776/94 , co znajduje odzwierciedlenie we wpisach w księgach wieczystych prowadzonych dla tych nieruchomości .
Z dokumentów złożonych przyksięgach wieczystych : nr (...)i nr(...)( dowód z tych dokumentów Sąd Okręgowy przeprowadziłw postępowaniu apelacyjnym ) wynika , że :
-działkę nr (...)o powierzchni 100 m2na podstawie umowy sprzedaży z dnia 16 listopada 1994 roku nabyłaW. B., która następnie umową z dnia 10 czerwca 2005 roku darowała tą działkę , jak również rozgraniczanądziałkę nr (...)E. Z. (2), a ta ostatnia wymienione działki darowała ( umową z tego samego dnia ) wnioskodawcom – po ½ części ;
-działki : nr (...)o łącznej powierzchni 1.800 m2nabył - na podstawie umowy sprzedaży z dnia 25 sierpnia 2000 roku od spadkobiercówS. L.(Z. L.iM. L.) – uczestnikJ. K.;
- stan prawny rozgraniczanych nieruchomości na rzecz poprzedników prawnych stron został uregulowany aktami własności ziemi wydanymi w trybie ustawy z dnia 26 października 1971 roku .
Po nabyciu działek przez strony , a zwłaszcza przez uczestnika postępowania nie wystąpiło żadne zdarzenie , które uzasadniałoby modyfikację wyznaczonej przez biegłą sądową granicy prawnej ( np. wskutek zasiedzenia przygranicznych pasów gruntów ) . Na takie zdarzenie uczestnik nawet się nie powoływał . Nawet jednak korzystanie przez uczestnika z gruntu sąsiedniego ( z uwagi na wskazaną wyżej datę nabycia nieruchomości oraz wymagany przez ustawę okres zasiedzenia ) nie mogłoby prowadzić do nabycia w drodze zasiedzenia przygranicznego pasa gruntu .
Warto w tym miejscu podnieść , iż dane z ewidencji gruntów , w tym dane wynikające z operatu pomiarowego sporządzonego w 1994 roku ( do oznaczeń ewidencyjnych nawiązywały wydane akty własności ziemi ) wskazują , że samoistne posiadanie poprzedników prawnych stron na dzień 4 listopada 1971 roku sięgało również do granicy wynikającej z mapy zasadniczej ( mapy ewidencyjnej ) , która stanowiła podstawę do wyznaczenia w toku niniejszego postępowania granicy prawnej .
Na koniec trzeba jeszcze stwierdzić , iż ani biegła sądowa , ani też Sąd nie byli zobowiązani do ustalania – jak chciał tego uczestnik – wszystkich granic jego nieruchomości w celu uzyskania żądanej przez skarżącego powierzchni jego nieruchomości . Powierzchnia nieruchomości nie ma decydującego znaczenia dla prawidłowego ustalenia przebiegu spornej granicy ( por. postanowienie Sądu Naj.z dnia 10 września 1997 roku , II CKN 309/97 , OSNC z 1998 roku , Z. 2 , poz. 30 ) .
Wszystkie te powody zadecydowały o oddaleniu apelacji uczestnika na podstawieart. 385 k.p.c.w zw. zart. 13 § 2 k.p.c.
O kosztach postępowania apelacyjnego orzeczono w oparciu o przepisart. 520 § 1 k.p.c.