Sąd Okręgowy w Kielcach
IX Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IX Ka 1662/13
Data wyroku: 2014-03-21 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Leszek Grzesiak
Teza: wyrok utrzymany w mocy,apelacja bezzasadna

Sygn. akt IX Ka 1662/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 21 marca 2014 roku
Sąd Okręgowy w Kielcach IX Wydział Karny-Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący: SSO Leszek Grzesiak

Protokolant: st.sekr.sądowy Dorota Ziółkowska

przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Kielcach Augustyna Pindziaka
po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2014 roku
sprawyP. K.
oskarżonego o przestępstwo zart. 178 a § 4 k.k.
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Kielcach
z dnia 19 lipca 2013 roku sygn. akt II K 398/13

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok uznając apelację za oczywiście bezzasadną;

II
zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 140 (sto czterdzieści) złotych tytułem kosztów sądowych za II instancję.

Sygn. akt IX Ka 1662/13

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 19 lipca 2013 roku, wydanym w sprawie o sygn. akt II K 398/13, Sąd Rejonowy w Kielcach uznałP. K.winnym tego, że:
w dniu 31 marca 2013 roku wK.znajdując się w stanie nietrzeźwości wynoszącym I badanie - 1,50 mg alkoholu w 1 dm3wydychanego powietrza, II badanie – 1, 52 mg alkoholu w 1 dm3wydychanego powietrza prowadził w ruchu lądowym samochód markiA. (...)nr rej(...), będąc wcześniej prawomocnie skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego w Lęborku sygn. akt VI K 692/06 za prowadzenie pojazdu mechanicznego w ruchu lądowym w stanie nietrzeźwości
tj. przestępstwa zart.178 § 4 kk, i za to , na podstawie tego przepisu,

I
wymierzył mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,

II
na podstawieart. 42 § 2 kkiart. 43 § 1 kkorzekł wobec oskarżonegoP. K.środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 2 lat;

III
na podstawieart. 49 § 2 kkzasądził od oskarżonegoP. K.na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej kwotę 300 złotych tytułem świadczenia pieniężnego;

IV
na podstawieart. 63 § 2 kkzaliczył oskarżonemuP. K.na poczet orzeczonego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 16 maja 2013 roku,

V
na podstawieart. 627 kpkzasądził od oskarżonegoP. K.na rzecz Skarbu Państwa kwotę 210 złotych tytułem kosztów sądowych, w tym 120 złotych tytułem opłaty.

Wyrok powyższy zaskarżył obrońca oskarżonego.
Na podstawieart.427§1 i 2 kpkiart. 438 pkt 4 kpkzarzucił przedmiotowemu wyrokowi :
- rażącą niewspółmierność orzeczonej w stosunku do oskarżonegoP. K.kary pozbawienia wolności.
Mając na uwadze powyższe okoliczności wnosił o zmianę zaskarżonego wyroku przez warunkowe zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności oznaczając okres próby stosownie do warunków stawianych przezart. 70 § 1 kk.

Sąd Okręgowy zważył co następuje :
Apelacja skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie, a zwarzywszy na treść podnoszonych w niej argumentów, stwierdzić należy, iż nie zasługują na uwzględnienie w stopniu oczywistym. Skoro tak, skoro zarzuty skarżącego słuszności rozważań Sądu I instancji i argumentów przywołanych na ich poparcie , a zaprezentowanych w pisemnym uzasadnieniu, w żaden sposób nie podważają , a jednocześnie nie ma okoliczności które Sąd Odwoławczy uwzględniać winien z urzędu, nie ma podstaw do ingerowania w zaskarżone orzeczenie.
Na wstępie niniejszy rozważań stwierdzić należy, iż skarżący nie kwestionuje ustaleń faktycznych poczynionych przez Sąd, winy oskarżonego, oraz, co w sprawie istotne, uprzedniej jego karalności, co jednoznacznie wynika z akt sprawy ubocznie załączonej o sygn. VI K 692/06 oraz karty karnej /k.9/.
Skarżący kwestionuje rozważania Sądu odnośnie wymiaru kary jaka w niniejszej sprawie winna być orzeczona. Wyjaśnienia wymaga , że rażąca niewspółmierność kary, o jakiej mowa wart.438 pkt 4 kpk, zachodzić może tylko wówczas, gdy na podstawie ujawnionych okoliczności, które powinny mieć zasadniczy wpływ na wymiar kary, należy przyjąć iż zachodzi wyraźna różnica pomiędzy karą wymierzoną przez Sąd I instancji, a karą jaką należy wymierzyć w instancji odwoławczej w następstwie prawidłowego zastosowania w sprawie dyrektyw wymiaru kary przewidzianych wart.53 kkoraz zasad ukształtowanych przez orzecznictwo SN (tak wyrok SA w Poznaniu z 8.III.2012 sygn. akt II Aka 19/12, wyrok SN z 1.II.2003 sygn.akt WK 1/03, OSNKW 2003/323). Chodzi o taką różnicę że zachodzi niewspółmierność w stopniu nie dającym się zaakceptować. Zarzut rażącej niewspółmierności kary (surowości czy też łagodności) jako zarzut z kategorii ocen można zasadnie podnieść tylko wówczas, gdy kara, jakkolwiek mieści się w granicach ustawowego zagrożenia, nie uwzględnia jednak w sposób właściwy zarówno okoliczności popełnienia przestępstwa , jak i osobowości sprawcy- innymi słowy, gdy w społecznym odczuciu jest karą niesprawiedliwą ( wyrok SA w Łodzi z 12.VII 2000 roku, II AKa 116/00, wyrok SA w Krakowei z 19.XII.2000 roku, II AKa 218/00 wyrok SA we Wrocławiu z 30 V 2003 roku II AKa 163/03).
Analizując akta sprawy niniejszej stwierdzić należy, iż Sąd Orzekający właściwie dostrzegł i rozważył wszelkie okoliczności łagodzące i obciążające jakie winny mieć znaczenie w tej części orzeczenia. Sąd Orzekający rozważał czy w sprawie niniejszej nie ma możliwości zastosowania dobrodziejstwa przewidzianego wart. 69i następneUstawy Kodeks Karny. Rozważania te Sąd Odwoławczy w całości akceptuje. Słusznie zauważa Sąd Orzekający, iż oskarżony , w stanie znacznego upojenia alkoholowego /k.2 1,50 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu i nast./ zdecydował się na prowadzenie pojazdu mechanicznego. Nie było żadnych przeszkód by, jak twierdzi oskarżony, o ile zamierzał jedynie przestawić pojazd w inne miejsce a powrót do domu kontynuować taksówką, by i czynność przepakowania pojazdu zlecić innej osobie, np. wezwanemu kierowcy taksówki. Oskarżony, jak słusznie zauważa Sąd, w stanie znacznego upojenia alkoholowego, prowadząc pojazd mechaniczny uczestniczył w ruchu drogowym. Był uprzednio karany za podobne zachowania. W sytuacji tej, jak słusznie zauważa Sąd Rejonowy, nie ma możliwości stosowania instytucji warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności, o co wnosił skarżący.
Nie znajdując zatem podstaw do ingerencji w zaskarżone orzeczenie, działając na mocyart.437§1 kpkiart.456 kpkSąd Odwoławczy zaskarżony wyrok utrzymał w mocy.
O kosztach sądowych za postępowanie odwoławcze orzeczono na mocyart. 634 kpk,art.6361 kpki627 kpk.

SSO Leszek Grzesiak