Sąd Apelacyjny w Katowicach
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 107/14
Data wyroku: 2014-05-29 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Piotr Filipiak, Jolanta Śpiechowicz, Aleksander Sikora
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Mieniu
Podstawa prawna: art. 270§1 kk, art. 286§1 kk, art. 297 kk, art. 284§2 kk

Sygn. akt : II AKa 107/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 29 maja 2014 r.
Sąd Apelacyjny w Katowicach w II Wydziale Karnym w składzie:

Przewodniczący

SSA Jolanta Śpiechowicz

Sędziowie

SSA Aleksander Sikora (spr.)
SSO del. Piotr Filipiak

Protokolant

Agnieszka Przewoźnik

przy udziale Prokuratora Prok. Okręg. (del.) Iwony Urbańskiej
po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2014 r. sprawy
J. R.s.J.iJ.,ur. (...)wD. S.
oskarżonego zart. 271 § 3 kkiart. 273 kkprzy zast.art. 11 § 2 kki inne
na skutek apelacji obrońcy oskarżonego
od wyroku Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 7 października 2013 r.
sygn. akt. V K 164/11

I
Zmienia zaskarżony wyrok:

a
w punkcie 1 w ten sposób, że uniewinnia oskarżonegoJ. R.od popełnienia czynu zarzucanego mu w punkcie I części wstępnej wyroku zart. 271 § 3 kkiart. 273 kkprzy zastart. 11 § 2 kk, a kosztami postępowania w tym zakresie obciąża Skarb Państwa;

b
w punkcie 2 w ten sposób, że w miejsce zawartego tam rozstrzygnięcia:

- w granicach czynu zarzucanego oskarżonemu w punkcie II części wstępnej wyroku uznaje oskarżonegoJ. R.za winnego tego, że w dniu 21 maja 2008 roku wK., jako Prezes Zarządu(...) sp. z o.o.z/s wJ.użył jako autentyczne przerobione dokumenty w postaci trzech opinii rzeczoznawcyZ. W.: z dnia 6 maja 2008 roku o nr(...), z dnia 6 maja 2008 roku o nr(...)i z dnia 12 maja 2008 roku o nr(...), w związku z zawarciem z(...) SAumowy leasingu nr (...)trzech koparko-ładowarek(...)o wartości netto 338.000 zł, czym wyczerpał znamiona ustawowe występku zart. 270 § 1 kk;
- w granicach czynu zarzucanego oskarżonemu w punkcie IV części wstępnej wyroku uznaje oskarżonegoJ. R.za winnego tego, że w dniu 26 lipca 2009 roku wB., jako Prezes Zarządu(...) sp. z o.o.z/s wB.użył jako autentyczne przerobione dokumenty w postaci zaświadczeniao niezaleganiu z podatkami rzekomo wystawionego przez Urząd Skarbowy wJ.nr(...)z dnia 16 czerwca 2009 roku oraz zaświadczenia o niezaleganiu w opłacaniu składek na ZUS nr(...)seria (...)z dnia 15 maja 2009 roku rzekomo wystawionego przez ZUS o/J., w związkuz zawarciem z(...) sp. z o.o.umowy leasingu nr (...)ładowarki kołowej(...)o wartości netto 405.000 zł, czym wyczerpał znamiona ustawowe występku zart. 270 § 1 kk;
- w granicach czynu zarzucanego oskarżonemu w punkcie V części wstępnej wyroku uznaje oskarżonegoJ. R.za winnego tego, że w dniu 12 sierpnia 2009 roku wB., jako Prezes Zarządu(...) sp. z o.o.z/s wB.użył jako autentyczne przerobione dokumenty w postaci zaświadczeniao niezaleganiu z podatkami rzekomo wystawionego przez Urząd Skarbowy wJ.nr(...)z dnia 16 czerwca 2009 roku oraz zaświadczenia o niezaleganiu w opłacaniu składek na ZUS nr(...)seria (...)z dnia 15 maja 2009 roku rzekomo wystawionego przez ZUS o/J., w związkuz zawarciem z(...) sp. z o.o.umowy leasingu nr (...)samochoduA. (...), czym wyczerpał znamiona ustawowe występku zart. 270 § 1 kk;
- w granicach czynu zarzucanego oskarżonemu w punkcie VI części wstępnej wyroku uznaje oskarżonegoJ. R.za winnego tego, że w dniu 12 sierpnia 2009 roku wB., jako Prezes Zarządu(...) sp. z o.o.z/s wB.użył jako autentyczne przerobione dokumenty w postaci zaświadczeniao niezaleganiu z podatkami rzekomo wystawionego przez Urząd Skarbowy wJ.nr(...)z dnia 16 czerwca 2009 roku oraz zaświadczenia o niezaleganiu w opłacaniu składek na ZUS nr(...)seria (...)z dnia 15 maja 2009 roku rzekomo wystawionego przez ZUS o/J., w związkuz zawarciem z(...) sp. z o.o.umowy leasingu nr (...)ładowarki kołowej(...)o wartości netto 405.000 zł, czym wyczerpał znamiona ustawowe występku zart. 270 § 1 kk,
przy przyjęciu, iż czynów tych oskarżony dopuścił się w podobny sposóbi w krótkich odstępach czasu, a więc w warunkach ciągu przestępstww rozumieniuart. 91 § 1 kki za to z mocyart. 270 § 1 kkw zw. zart. 91 § 1 kkwymierza oskarżonemu jedną karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;

c
w punkcie 4 w ten sposób, że w miejsce opisu czynu przypisanego oskarżonemu, zarzucanego w punkcie VII części wstępnej wyroku ustala, że oskarżonyJ. R.w dniu 04 grudnia 2009 rokuwB.jako Prezes Zarządu(...) sp. z o.o., działającw celu osiągnięcia korzyści majątkowej przedłożył pokrzywdzonemu Bankowi poświadczające nieprawdę dokumenty, co do okoliczności mających znaczenie prawne, a to rzeczywistej sytuacji finansowej(...) sp. z o.o., w postaci zeznania podatkowego CIT-8 za okres od 1 stycznia 2008r. do 31 grudnia 2008r., rachunku wyników na dzień 30 września 2009r. oraz bilansu na dzień 31 grudnia 2008r. i na dzień 30 września 2009r., wprowadzając tym samym w błąd pracowników tego Banku co do rzeczywistej zdolności kredytowej Spółki, czym doprowadził(...) SAo/B.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem wielkiej wartości w postaci kredytu obrotowego nieodnawialnego o nr(...)w kwocie 2.000.000 na szkodę tego Banku;

II
utrzymuje w mocy rozstrzygnięcie zawarte w punkcie 5 zaskarżonego wyroku;

III
uchyla orzeczenia zawarte w punktach 6 i 7 zaskarżonego wyroku i w to miejsce na mocyart. 91 § 2 kkwymierza oskarżonemuJ. R.karę łączną 1 (jednego) roku i 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie na podstawieart. 69 § 1 i 2 kkorazart. 70 § 1 pkt 1 kkwarunkowo zawiesza, ustalając okres próby na 4 (cztery) lata;

IV
w pozostałym zaskarżonym zakresie utrzymuje wyrok w mocy;

V
zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa opłatę za obie instancjew kwocie 2.300 zł (dwa tysiące trzysta złotych) oraz obciąża go wydatkami postępowania odwoławczego.

Sygn. akt II AKa 107/14

UZASADNIENIE
J. R.został oskarżony o to, że:

I
w dniu 09 maja 2008r. wK.przyul. (...)w siedzibie oddziału(...) S.A.jako Prezes Zarządu(...) sp. z o.o.z/s(...)-(...) J.ul. (...)(poprzednio:(...)-(...) T.ul. (...)) NIP(...), REGON(...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej podczas ubiegania się o leasing na samochód m-kiM. (...)o wartości netto 200.000 zł po uprzednim poświadczeniu nieprawdy co do okoliczności mającej znaczenie prawne, a to rzeczywistej sytuacji finansowej wskazanej powyżej spółki w dokumentacji w postaci zeznania podatkowego CIT-8 za okres od 01 stycznia 2007r. do 31 grudnia 2007r., rachunku wyników na dzień 31 grudnia 2007r. zawierającym dane za lata 2006 - 2007 i bilansie na dzień 31 grudnia 2007r. zawierającym dane za lata 2006 – 2007, podając w nich dane niezgodne z dokumentacją złożoną w Sądzie Rejonowym dlaW.IX Wydziale Gospodarczym KRS oraz Urzędzie Skarbowym wT., następnie posłużył się wskazanymi powyżej dokumentami w związku z zawarciemumowy leasingu nr (...)tj. o czyn zart. 271 § 3 kkiart. 273 kkprzy zast.art. 11 § 2 kk;

II
w dniu 21 maja 2008r. wK.przyul. (...)w siedzibie oddziału(...) S.A.jako Prezes Zarządu(...) sp. z o.o.z/s(...)-(...) J.ul. (...)(poprzednio:(...)-(...) T.ul. (...)) NIP(...), REGON(...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej podczas ubiegania się o leasing na 3 koparko – ładowarki CASE 580 o wartości netto 338.000 zł po uprzednim poświadczeniu nieprawdy co do okoliczności mającej znaczenie prawne, a to rzeczywistej sytuacji finansowej wskazanej powyżej spółki w dokumentacji w postaci zeznania podatkowego CIT-8 za okres od 01 stycznia 2007r. do 31 grudnia 2007r., rachunku wyników na dzień 31 grudnia 2007r. zawierającym dane za lata 2006 - 2007 i bilansie na dzień 31 grudnia 2007r. zawierającym dane za lata 2006 – 2007, podając w nich dane niezgodne z dokumentacją złożoną w Sądzie Rejonowym dlaW.IX Wydziale Gospodarczym KRS oraz Urzędzie Skarbowym wT., a także uprzednio przerobionymi w zakresie celu i przeznaczeniaopiniami nr (...)z dn. 06 maja 2008r., nr(...)z dn. 06 maja 2008r., nr(...)z dn. 12 maja 2008r. wydanymi przez rzeczoznawcę mgr inż.Z. W.z Biura Rzeczoznawstwa Samochodowego z/sZ.ul. (...), następnie posłużył się wskazanymi powyżej dokumentami w związku z zawarciemumowy leasingu nr (...), tj. o czyn zart. 271 § 3 kkiart. 273 kkiart. 270 § 1 kkprzy zast.art. 11 § 2 kk;

III
w dniu 26 listopada 2008r. wB.przy ul. 11 listopada 15 w siedzibie oddziału(...) S.A.jako Prezes Zarządu(...) sp. z o.o.z/s(...)-(...) J.ul. (...)(poprzednio:(...)-(...) T.ul. (...)) NIP(...), REGON(...), działając w celu uzyskania kredytu w pakiecie(...)w kwocie 1.500.000 zł w rachunku bieżącym(...), po uprzednim poświadczeniu nieprawdy co do okoliczności mającej znaczenie prawne, a to rzeczywistej sytuacji finansowej wskazanej powyżej spółki w dokumentacji w postaci zeznania podatkowego CIT-8 za okres od 01 stycznia 2007r. do 31 grudnia 2007r., rachunku wyników na dzień 31 grudnia 2007r. zawierającym dane za lata 2006 - 2007 i bilansie na dzień 31 grudnia 2007r. zawierającym dane za lata 2006 – 2007, podając w nich dane niezgodne z dokumentacją złożoną w Sądzie Rejonowym dlaW.IX Wydziale Gospodarczym KRS oraz Urzędzie Skarbowym wT., następnie posłużył się wskazanymi powyżej dokumentami w związku z zawarciem przedmiotowej umowy kredytu tj. o czyn zart. 297 § 1 kk

IV
w dniu 26 lipca 2009r. wB.przyPl. (...)w siedzibie oddziału(...) sp. z o.o.jako Prezes Zarządu(...) sp. z o.o.z/s(...)-(...) B.ul. (...)(poprzednio:J.ul. (...)orazJ.ul. (...)) NIP(...), REGON(...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej podczas ubiegania się o leasing na ładowarkę kołową(...)o wartości netto 405.000 zł po uprzednim poświadczeniu nieprawdy co do okoliczności mającej znaczenie prawne, a to rzeczywistej sytuacji finansowej wskazanej powyżej spółki w dokumentacji w postaci zeznania podatkowego CIT-8 za okres od 01 stycznia 2008r. do 31 grudnia 2008r., rachunku wyników na dzień 30 czerwca 2009r. zawierającym dane za 2008r. i do dnia 30 czerwca 2009r. i bilansie na dzień 30 czerwca 2009r. zawierającym dane za 2008r. i do dnia 30 czerwca 2009r., podając w nich dane niezgodne z dokumentacją złożoną w Sądzie Rejonowym wB.VIII Wydziale Gospodarczym KRS oraz Urzędzie Skarbowym wB., a także posłużył się uprzednio przerobionym dokumentem zaświadczenia o niezaleganiu z podatkami rzekomo wystawionym przez Urząd Skarbowy wJ.nr(...)z dn. 16 czerwca 2009r. oraz dokumentem zaświadczenia o nie zaleganiu w opłacaniu składek na ZUS nr(...)seria (...)z dn. 15 maja 2009r. rzekomo wystawionego przez ZUS o/J., następnie posłużył się wskazanymi powyżej dokumentami w związku z zawarciemumowy leasingu nr (...)tj. o czyn zart. 271 § 3 kkiart. 273 kkiart. 270 § 1 kkprzy zast.art. 11 § 2 kk;

V
w dniu 12 sierpnia 2009r. wB.przyPl. (...)w siedzibie oddziału(...) sp. z o.o.jako Prezes Zarządu(...) sp. z o.o.z/s(...)-(...) B.ul. (...)(poprzednio:J.ul. (...)orazJ.ul. (...)) NIP(...), REGON(...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej podczas ubiegania się o leasing na samochódA. (...)o wartości netto 204.000 zł po uprzednim poświadczeniu nieprawdy co do okoliczności mającej znaczenie prawne, a to rzeczywistej sytuacji finansowej wskazanej powyżej spółki w dokumentacji w postaci zeznania podatkowego CIT-8 za okres od 01 stycznia 2008r. do 31 grudnia 2008r., rachunku wyników na dzień 30 czerwca 2009r. zawierającym dane za 2008r. i do dnia 30 czerwca 2009r. i bilansie na dzień 30 czerwca 2009r. zawierającym dane za 2008r. i do dnia 30 czerwca 2009r., podając w nich dane niezgodne z dokumentacją złożoną w Sądzie Rejonowym wB.VIII Wydziale Gospodarczym KRS oraz Urzędzie Skarbowym wB., a także posłużył się uprzednio przerobionym dokumentem zaświadczenia o niezaleganiu z podatkami rzekomo wystawionym przez Urząd Skarbowy wJ.nr(...)z dn. 16 czerwca 2009r. oraz dokumentem zaświadczenia o nie zaleganiu w opłacaniu składek na ZUS nr(...)seria (...)z dn. 15 maja 2009r. rzekomo wystawionego przez ZUS o/J., następnie posłużył się wskazanymi powyżej dokumentami w związku z zawarciemumowy leasingu nr (...)tj. o czyn zart. 271 § 3 kkiart. 273 kkiart. 270 § 1 kkprzy zast.art. 11 § 2 kk;

VI
w dniu 12 sierpnia 2009r. wB.przyPl. (...)w siedzibie oddziału(...) sp. z o.o.jako Prezes Zarządu(...) sp. z o.o.z/s(...)-(...) B.ul. (...)(poprzednio:J.ul. (...)orazJ.ul. (...)) NIP(...), REGON(...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej podczas ubiegania się o leasing na ładowarkę kołową(...)o wartości netto 405.000 zł po uprzednim poświadczeniu nieprawdy co do okoliczności mającej znaczenie prawne, a to rzeczywistej sytuacji finansowej wskazanej powyżej spółki w dokumentacji w postaci zeznania podatkowego CIT-8 za okres od 01 stycznia 2008r. do 31 grudnia 2008r., rachunku wyników na dzień 30 czerwca 2009r. zawierającym dane za 2008r. i do dnia 30 czerwca 2009r. i bilansie na dzień 30 czerwca 2009r. zawierającym dane za 2008r. i do dnia 30 czerwca 2009r., podając w nich dane niezgodne z dokumentacją złożoną w Sądzie Rejonowym wB.VIII Wydziale Gospodarczym KRS oraz Urzędzie Skarbowym wB., a także posłużył się uprzednio przerobionym dokumentem zaświadczenia o nie zaleganiu z podatkami rzekomo wystawionym przez Urząd Skarbowy wJ.nr(...)z dn. 16 czerwca 2009r. oraz dokumentem zaświadczenia o nie zaleganiu w opłacaniu składek na ZUS nr(...)seria (...)z dn. 15 maja 2009r. rzekomo wystawionego przez ZUS o/J., następnie posłużył się wskazanymi powyżej dokumentami w związku z zawarciemumowy leasingu nr (...)tj. o czyn zart. 271 § 3 kkiart. 273 kkiart. 270 § 1 kkprzy zast.art. 11 § 2 kk;

VII
w dniu 04 grudnia 2009r. wB.przy ul.(...)w siedzibie oddziału(...) S.A.jako Prezes Zarządu(...) sp. z o.o.z/s(...)-(...) B.ul. (...)(poprzednio:J.ul. (...)orazJ.ul. (...)) NIP(...), REGON(...),, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej oraz uzyskania kredytu obrotowego nieodnawialnego w kwocie 2.000.000 zł o nr(...), po uprzednim poświadczeniu nieprawdy co do okoliczności mającej znaczenie prawne, a to rzeczywistej sytuacji finansowej wskazanej powyżej spółki w dokumentacji w postaci zeznania podatkowego CIT-8 za okres od 01 stycznia 2007r. do 31 grudnia 2007r., rachunku wyników na dzień 31 grudnia 2007r. zawierającym dane za lata 2006 - 2007 i bilansie na dzień 31 grudnia 2007r. zawierającym dane za lata 2006 – 2007, podając w nich dane niezgodne z dokumentacją złożoną w Sądzie Rejonowym dlaW.IX Wydziale Gospodarczym KRS oraz Urzędzie Skarbowym wT., następnie posłużył się wskazanymi powyżej dokumentami w związku z zawarciem przedmiotowej umowy kredytu, a także zataił fakt zawarcia w dn. 08 grudnia 2009r.Aneksu nr (...)do umowy zawartej przez(...) sp. z o.o.zJ. B.prowadzącym działalność gospodarczą pod nazwąPHU (...), czym wprowadził w błąd pracowników banku co do rzeczywistej zdolności kredytowej wskazanej powyżej firmy a następnie doprowadził(...) S.A.o/B.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem wielkiej wartości w kwocie 2.000.000 zł na szkodę wymienionego banku tj. o czyn zart. 286 § 1 kkw zw. zart. 294 § 1 kkiart. 297 § 1 kkprzy zast.art. 11 § 2 kk;

VIII
w dniu 10 stycznia 2011r. wB.przyul. (...)w siedzibie(...) sp. z o.o.jako prezes zarządu(...) sp. z o.o.z/s(...)-(...) B.ul. (...)(poprzednio:J.ul. (...)orazJ.ul. (...)) NIP(...), REGON(...), po uprzednim wypowiedzeniu w dniu 14 grudnia 2010r. przez(...)o/B.umowy leasingu nr (...)z dn. 12 sierpnia 2009r. której przedmiotem był samochód osobowyA. (...)onr rej. (...)r. prod. 2008 nr nadwozia(...)wartości netto 204.000 zł i skutecznym doręczeniuspółce (...)wymienionego wypowiedzenia w dn. 03 stycznia 2011r., będąc obowiązany do zwrotu przedmiotu leasingu w terminie 7 dni pomimo tego nie zwrócił przedmiotu leasingufirmie (...)o/B., czym przywłaszczył powierzony mu przedmiot leasingu w postaci samochoduA. (...)onr rej. (...)o wartości netto 204.000 zł na szkodę(...) sp. z o.o.o/B.ul. (...)tj. o czyn zart. 284 § 2 kkw zw. zart. 294 § 1 kk.

Wyrokiem z dnia 07 października 2013 roku Sąd Okręgowy w Katowicach, w sprawie o sygnaturze akt V K 164/11 uznał oskarżonegoJ. R.:

1
za winnego popełnienia zarzucanego mu, a opisanego wpunkcie Iczynu, wyczerpującego ustawowe znamiona występku zart. 271 § 3 kkw zw. zart. 273 kkw zw. zart. 11 § 2 kki za to na mocyart. 271 § 3 kkprzy zastosowaniuart. 11 § 3 kki za wymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności;

2
za winnego popełnienia zarzucanych mu, a opisanych wpunktach II, IV, V i VIczynów, przy czym przyjął, że popełnił je w podobny sposób, w krótkich odstępach czasu, czym wyczerpał ustawowe znamiona występku zart. 271 § 3 kkw zw. zart. 273 kkw zw. zart. 270 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kki za to na mocyart. 271 § 3 kkprzy zastosowaniuart. 11 § 3 kkw zw. zart. 91 § 1 kkskazał go na jedną karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności;

3
na mocyart. 17 § 1 pkt 4 kpkw zw. zart. 297 § 3 kkumorzył postępowanie o zarzucanyJ. R., a opisany w punkcie III czyn, a kosztami sądowymi w tym zakresie obciążył Skarb Państwa;

4
uznał za winnego zarzucanego mu, a opisanego wpunkcie VIIczynu, wyczerpującego ustawowe znamiona występku zart. 286 § 1 kkw zw. zart. 294 § 1 kkw zw. zart. 297 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kki za to na mocyart. 294 § 1 kkprzy zastosowaniuart. 11 § 3 kkiart. 33 § 2 i 3 kkskazał go na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz wymierzył grzywnę 200 stawek dziennych, przyjmując równowartość jednej stawki na kwotę 50 złotych;

5
uznał za winnego zarzucanego mu, a opisanego w punkcie VIII czynu, przy czym przyjął, iż wartość pojazduA. (...)wynosiła 168.000 złotych, czym wyczerpał ustawowe znamiona występku zart. 284 § 2 kki za to na mocy tego przepisu skazał go na karę 1 roku pozbawienia wolności;

6
na mocyart. 91 § 2 kkiart. 86 § 1 kkwymierzył oskarżonemuJ. R.karę łączną 2 lat pozbawienia wolności ;

7
na mocyart. 69 § 1 i 2 kkiart. 70 § 1 pkt 1 kkwarunkowo zawiesił wykonanie wobec oskarżonego orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności na okres próby w rozmiarze 4 lat;

8
na mocyart. 624 kpkzwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych w sprawie obciążając nimi Skarb Państwa.

Wyrok ten został zaskarżony przez obrońcę oskarżonego w punktach 1, 2, 4, 5, 6 i 7. Obrońca wyrokowi temu zarzucił:

1
obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia, a toart. 7 kpkw zw. zart. 201 kpkiart. 410 kpkpoprzez:

•

generalną ocenę wszystkich dowodów z opinii biegłych tj. z zakresu badania pisma ręcznego i ekspertyzy dokumentów, z zakresu księgowości i rachunków bankowych oraz rzeczoznawcy samochodowego, podczas gdy zakresy tych opinii są diametralnie różne, dotyczą zupełnie innych kwestii, posługują się zupełnie inną metodologią badań, a zatem powinny być ocenione osobno;

uznanie za wyczerpującą i kategoryczną opinii biegłego z zakresu badania pisma ręcznego i ekspertyzy dokumentów, podczas gdy biegły odpowiada w niej na postawione pytania w sposób prawdopodobny;

uznanie za niewiarygodne wyjaśnień oskarżonego na tej podstawie, że są one sprzeczne z treścią opinii biegłego z zakresu badania pisma ręcznego i ekspertyzy dokumentów, podczas gdy opinia ta w sposób kategoryczny, a tym samym nie budzący wątpliwości nie rozstrzyga o autorstwie podpisów na dokumentach w postaci deklaracji CIT – 8, rachunku zysków i strat i bilansu, a stwierdzenie, że podpisy i treści(...)zostały prawdopodobnie nakreślone przez oskarżonego nie wystarcza do przyjęcia, że podpisy rzeczywiście pochodzą od oskarżonego;

2
błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że do wniosków o zawarcie umów z 9.05.2008r., 21.05.2008r., 26.11.2008r., 26.07.2009r., 12.08.2009r. i 4.12.2009r. to właśnie oskarżony przedłożył poświadczające nieprawdę lub podrobione, albo przerobione dokumenty w postaci deklaracji CIT – 8 za 2007 i 2008 rok, rachunku zysków i strat na dzień 31.12.2007r., bilansu na dzień 31.12.2007r. i 30.06.2009r., rachunku wyników na dzień 30.06.2009r., zaświadczenia z ZUS, zaświadczenia z Urzędu Skarbowego wJ., podczas gdy zawieranie tych umów odbywało się za pośrednictwem podmiotu (pracowników)(...) Spółka z o.o.;

3
błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że to właśnie oskarżony podpisał deklarację CIT – 8 za 2007 i 2008 rok, rachunek zysków i strat na dzień 31.12.2007r., bilans na dzień 31.12.2007r. i 30.06.2009r., rachunek wyników na dzień 30.06.2009r., podczas gdy żaden dowód o tym nie świadczy, a w szczególności opinia biegłego z zakresu badania pisma ręcznego, która ustala autorstwo podpisów w sposób prawdopodobny, a nie kategoryczny;

4
błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że oskarżony miał świadomość, że zaświadczenia z ZUS i US są przerobione oraz, że posłużył się nimi zawierając umowy z 26.07.2009r. i 12.08.2009r. podczas gdy umowy te zawierane były za pośrednictwem podmiotu (pracowników)(...) Spółka z o.o.;

5
obrazę prawa materialnego w postaciart. 271 § 3kkiart. 273 kkpoprzez uznanie za dokument w rozumieniu tych przepisów deklaracji CIT – 8, rachunku zysków i strat, bilansu i rachunku wyników;

6
obrazę prawa materialnego w postaciart. 297 § 1 kkpoprzez przyjęcie, że oskarżony zawierając umowę kredytu nieodnawialnego o numerze wskazanym w wyroku wBanku (...) SAprzedłożył dokumenty poświadczające nieprawdę w rozumieniu tego przepisu;

7
błąd w ustaleniach faktycznych mający wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia polegający na przyjęciu, że oskarżony zawierając umowę kredytu nieodnawialnego o numerze wskazanym w wyroku wBanku (...) SAdziałał w zamiarze niespłacenia owego kredytu, co doprowadziło do niezasadnego przypisania mu popełnienia przestępstwa zart. 286 § 1 kkw zw. zart. 294 kkiart. 297 § 1 kk;

8
błąd w ustaleniach faktycznych mający wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia polegający na przyjęciu, że zachowaniu oskarżonego w sprawie samochodu markiA. (...), będącego przedmiotem wypowiedzianej umowy leasingu o numerze wskazanym wyroku, można przypisać kierunkowy zamiar zatrzymania owego samochodu bez żadnego tytułu prawnego, co doprowadziło do mylnego przypisania oskarżonemu odpowiedzialności za sprzeniewierzenie zart. 284 § 2 kk.

Opierając się na tak sformułowanych zarzutach odwoławczych obrońca oskarżonego wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia w punktach 1, 2, 4, 5 i orzeczenie odmienne co do istoty sprawy poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu czynów. Autor apelacji sformułował również ewentualny wniosek odwoławczy, a to o uchylenie zaskarżonego wyroku w punktach 1, 2, 4, 5, 6, 7 i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Katowicach.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Kontrola odwoławcza zaskarżonego wyroku wykazała, iż apelacja jest częściowo uzasadniona i w związku z tym doprowadziła do częściowej zmiany zaskarżonego orzeczenia. W pierwszej kolejności należy stwierdzić, że trafny okazał się zarzut obrazy prawa materialnego w postaciart. 271 § 3 kkiart. 273 kk. Wbrew stanowisku Sądu I instancji przyznać należy rację skarżącemu, iż dokumenty, które składane były przez oskarżonego przy zawieraniu umów leasingu oraz kredytu nie stanowiły dokumentów w rozumieniu dyspozycjiart. 271 § 3 kkiart. 273 kk. Przypomnieć trzeba, iż były to deklaracje podatkowe CIT-8, rachunki zysków i strat oraz bilanse spółki. Sąd Apelacyjny w niniejszym składzie w pełni podziela pogląd wyrażony przez inny skład, a to zawarty w wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 11 lutego 2013 roku w sprawie sygn. akt II AKa 268/12. Tak jak to stwierdzono w tym orzeczeniu, odpowiednie dokumenty, aby mogły stać się przedmiotem przestępstwa zart. 271 § 1 kk, a w konsekwencji również zart. 273 kkmuszą spełnią określone kryteria. Przede wszystkim muszą się charakteryzować walorem zaufania publicznego. Przejawia się to w znamieniu czasownikowym wystawiania dokumentu, co musi być dokonywane przez niezależny od Spółki podmiot, na który przepisy prawa nałożyły obowiązek poświadczenia danych podawanych przez Spółkę. W przypadku działania oskarżonego wszystkie dokumenty pochodziły od Spółek, w których sprawował on funkcję prezesa zarządu. Nie można wywodzić wniosku o tym, iż dokumenty te posiadały walor, o jaki chodzi w powołanych wyżej przepisach z tego, że składane były do odpowiednich organów, a to w postaci Urzędów Skarbowych i Sądów Rejestrowych. Organy te bowiem otrzymywały deklarowane przez Spółkę dane i nie weryfikowały ich w taki sposób, który nadawałby tymże dokumentom cechy konieczne, aby zachowanie oskarżonego wypełniać mogło znamionaart. 271 § 3 kkw zw. zart. 273 kk. Konsekwencją takich ustaleń postępowania odwoławczego była zmiana zaskarżonego wyroku w punkcie 1 poprzez uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu przestępstwa zart. 271 § 3 kkiart. 273 kkprzy zast.art. 11 § 2 kk. Na podstawieart. 632 pkt 2 kpkkosztami postępowania w tym zakresie obciążono Skarb Państwa.
Przechodząc do oceny zasadności kolejnych zarzutów stwierdzić trzeba, iż ocena dowodów przeprowadzona przez Sąd I instancji generalnie mieści się w ramachart. 7 kpk, a postępowanie dowodowe przeprowadzone przez Sąd I instancji nie narusza dyspozycjiart. 410 kpk. Fakt, iż ocena dowodów z opinii biegłych przeprowadzona została w pisemnym uzasadnieniu syntetycznie nie przesądza jeszcze o tym, iż nastąpiła obraza zasady swobodnej oceny dowodów. Uzasadnienie ma wszak wtórny charakter w stosunku do procesu oceny dowodów poprzedzającego wydanie orzeczenia w sprawie. Zgodzić jednak należy się z tą częścią zarzutów skarżącego, dotyczącą sposobu oceny dowodu z opinii biegłego z zakresu badania pisma ręcznego i ekspertyzy dokumentów. Sąd I instancji ocenę tego dowodu potraktował pobieżnie, co w sytuacji, gdy konkluzje biegłego sprowadzały się do ustaleń prawdopodobnych a nie kategorycznych, nie sposób uznać za prawidłowe. Co więcej, w różnych częściach uzasadnienia, czyniąc ustalenia faktyczne Sąd I instancji enigmatycznie i zmiennie wskazuje na to, że dokumenty którymi posługiwał się oskarżony były przez niego podpisane. Wszystko to uzasadnia wątpliwości skarżącego i zastrzeżenia Sądu Apelacyjnego. Jednocześnie jednak w realiach niniejszej sprawy i przy uwzględnieniu przedstawionych wyżej ustaleń, co do naruszenia przez Sąd I instancji normyart. 271 § 3 kkiart. 273 kk, kwestie dotyczące autorstwa podpisów naniesionych na deklaracjach podatkowych, rachunkach wyników i bilansach nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia w sprawie, skoro same te dokumenty w niniejszym postępowaniu nie mogą być uznane za przedmioty sprawcze występków stypizowanych w dyspozycjach powołanych wyżej przepisów. W takim układzie procesowym podobny walor ma zarzut błędu w ocenie dowodu w postaci wyjaśnień oskarżonego w tym zakresie.
Nie jest zasadny zarzut błędu w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu przez Sąd I instancji, iż oskarżony przedłożył poświadczające nieprawdę dokumenty w postaci zaświadczeń z ZUS i Urzędu Skarbowego w sytuacji, gdy zawieranie umów odbywało się za pośrednictwemfirmy (...) Sp. z o.o.Nie sposób zgodzić się ze skarżącym, że taki tryb składania dokumentów w czasie ubiegania się o leasing wyklucza możliwość przypisania oskarżonemu działania w postaci posługiwania się przerobionym dokumentem. Pamiętać należy o tym, iż biorąc pod uwagę cel, jaki występował w niniejszej sprawie, którym było zawarcie umowy leasingu przez Spółkę reprezentowaną przez oskarżonego, przyjąć trzeba, że jego intencją było, aby przerobione dokumenty wywołały odpowiednio zamierzony skutek w czasie zawierania umowy. Przesłuchani w sprawie pracownicy(...) Sp. z o.o.wykluczyli jakąkolwiek ingerencję ze strony tej firmy w dokumentację składaną przez oskarżonego. To samo dotyczy zarzutów wykazujących, iż w niektórych sytuacjach zawarcie umów bazowało na wcześniej już złożonych i zaakceptowanych przez drugą stronę dokumentach. Ten stan powoływania się przez oskarżonego na złożone już wcześniej dokumenty jest bowiem w istocie również ich złożeniem w kolejnej sprawie i nie powinien być utożsamiany z koniecznością ponownego fizycznego ponowienia czynności polegającej na przedłożeniu dokumentacji spółki.
Nie jest również zasadny, korespondujący z tym zarzutem kolejny zarzut, a to błędu w ustaleniach faktycznych w zakresie świadomości oskarżonego, że zaświadczenia z ZUS i Urzędu Skarbowego są przerobione. Zasady logiki przesądzają bowiem o tym, że skoro dokumenty te nie zostały w takiej formie, jak to ostatecznie zabezpieczono, wystawione przez właściwe organy, a znajdowały się w dyspozycji oskarżonego i zostały następnie przez niego wykorzystane w określonym zamierzonym celu, a stwierdzały stan niezgodny z prawdą, to oskarżony miał świadomość tego, iż posługuje się dokumentami przerobionymi.
Odwołując się do wcześniej przedstawionych rozważań dotyczących dokonanej przez Sąd I instancji ocen dowodu w postaci opinii biegłego z zakresu badania pisma ręcznego i ekspertyzy dokumentów stwierdzić trzeba, że istotnie błędem Sądu I instancji było ustalenie, że oskarżony podpisał deklaracje CIT-8, rachunki zysków i strat oraz bilanse. Treść powołanej opinii i zakres postępowania dowodowego w świetle wyjaśnień oskarżonego, nie przyznającego się do popełnienia tych czynów, do takich konkluzji nie uprawniały. Powtórzyć jednak trzeba, że w sytuacji gdy Sąd Apelacyjny uwzględnił zarzut obrazy prawa materialnego, a toart. 271 kkiart. 273 kk, to uchybienie miało drugoplanowy charakter.
Przechodząc do oceny zarzutów odwoławczych dotyczących przypisanego oskarżonemu przestępstwa zart. 286 § 1 kkw zw. zart. 294 § 1 kkiart. 297 § 1 kkprzy zast.art. 11 § 2 kknależy wskazać skarżącemu, iż w sposób nieprawidłowy skumulował on zarzut obrazy prawa materialnego z zarzutem błędu w ustaleniach faktycznych. Wielokrotnie podkreślano już w orzecznictwie sądów powszechnych i Sądu Najwyższego, że zarzut obrazy prawa materialnego, aby mógł być uznany za prawidłowo sformułowany bazować musi na zaakceptowanym przez skarżącego stanie faktycznym w sprawie. Niezależnie jednak od tego należy stwierdzić, iż co do zasady w niniejszej sprawie prawidłowo przypisano oskarżonemu popełnienie oszustwa, w tym również w formie tzw. oszustwa bankowego. Niepodważalne są ustalenia Sądu I instancji, co do faktów, a więc złożenia przez oskarżonego przy zawieraniu umowy kredytowej z pokrzywdzonym bankiem poświadczających nieprawdę dokumentów, co do rzeczywistej sytuacji finansowej reprezentowanej przez niego Spółki. Znaczenie prawne okoliczności poświadczanych tymi dokumentami jest oczywiste, biorąc pod uwagę cel ich złożenia, jakim było odpowiednio korzystne, a niezgodne z rzeczywistym stanem przedstawienie kondycji finansowej Spółki. Tym samym więc nastąpiło wprowadzenie w błąd pokrzywdzonego, co do rzeczywistej zdolności kredytowej Spółki i w efekcie doprowadzenie Banku do niekorzystnego rozporządzenia mieniem równym kwocie kredytu. Owo połączenie użycia przy zawieraniu umowy poświadczających nieprawdę dokumentów z faktem, iż kredyt nie został w żadnej części spłacony dawało Sądowi pełne prawo do poczynienia zawartych w uzasadnieniu ustaleń faktycznych i zakwalifikowania działania oskarżonego jako występku zart. 286 § 1 kkw zw. zart. 294 § 1 kkiart. 297 § 1 kkprzy zast.art. 11 § 2 kk. Zaznaczyć jednak trzeba, iż sam opis czynu przypisanego musiał podlegać korekcie, a to z uwagi na omyłki jakich dopuścił się Sąd I instancji, a co sam wskazał w pisemnym uzasadnieniu zaskarżonego wyroku.
Równie nieskuteczny był zarzut błędu w ustaleniach faktycznych dotyczący przypisania oskarżonemu kierunkowego zamiaru sprzeniewierzenia mienia zart. 284 § 2 kk. Również w tym zakresie ustalenia Sądu I instancji są w pełni prawidłowe i twardo oparte na zebranym w sprawie materiale dowodowym oraz jego logicznej i mieszczącej się w granicach doświadczenia życiowego i wskazań wiedzy ocenie. Wbrew twierdzeniom skarżącego należy stwierdzić, że zamiar przywłaszczenia manifestuje się już w chwili, kiedy sprawca odmawia zwrotu powierzonego mu przedmiotu, a jednocześnie ukrywa go przed właścicielem i czyni to w taki sposób, który świadczy o tym, że zamiarem jego jest trwałe uniemożliwienie właścicielowi odzyskania, a następnie korzystania z rzeczy. Konkluzji takiej nie może zmienić w realiach niniejszej sprawy to, że ostatecznie, ale już w toku toczącego się postępowania karnego, nastąpił zwrot samochodu. Okoliczność ta może mieć znaczenie jedynie dla oceny naprawienia szkody, nie może zaś przesądzać o nieistnieniu u oskarżonego zamiaru przywłaszczenia rzeczy.
Efektem poczynionych przez Sąd Apelacyjny w ramach kontroli odwoławczej ustaleń była dalsza zmiana zaskarżonego wyroku, a to w jego punkcie 2, polegająca na zmianie opisu czynów tam zawartych, a wskazanych w części wstępnej zaskarżonego wyroku w punktach: II, IV, V i VI poprzez wyeliminowanie z ich opisu elementów będących wskazaniem czynności sprawczych przestępstwa zart. 271 § 3 kkiart. 273 kk, dotyczących dokumentów w postaci deklaracji podatkowych CIT-8, rachunku wyników i bilansu oraz na wyeliminowaniu tychże przepisów łącznie zart. 11 § 2 kkz podstawy skazania. Aby wyrok odwoławczy uczynić bardziej przejrzystym, uwzględniając to, iż czyny te weszły w skład ciągu przestępstw skonstruowanego w części rozstrzygającej zaskarżonego wyroku, Sąd Odwoławczy dokonał zmiany poprzez zastąpienie opisu czynu widniejącego w wyroku Sądu I instancji, prawidłowymi opisami czynów będącymi efektem dokonanej kontroli odwoławczej. Ostatecznie więc każde z przestępstw przypisanych oskarżonemu przez Sąd I instancji w punkcie 2 zaskarżonego wyroku wyczerpywało znamionaart. 270 § 1 kk. Ponieważ zaś popełnione one zostały w warunkach spełniających przesłankiart. 91 § 1 kki biorąc pod uwagę, iż w stosunku do orzeczenia Sądu I instancji nastąpiła istotna redukcja podstawy prawnej skazania, Sąd Apelacyjny dokonał również zmiany wymiaru jednej kary za popełnienie tych przestępstw, ustalając ją na 1 rok pozbawienia wolności.
Kolejną korektą zaskarżonego wyroku była zmiana opisu czynu przypisanego oskarżonemu w punkcie 4 części rozstrzygającej (punkt VII części wstępnej wyroku), która uwzględniała, w granicach ustaleń dokonanych przez Sąd Okręgowy, rzeczywiste działania oskarżonego, w tym w szczególności to, jakie dokumenty przedłożył pokrzywdzonemu bankowi. Zmieniony opis czynu pozwolił również na wyeliminowanie tego fragmentu, który błędnie został przez Sąd I instancji włączony do czynu przypisanego, a dotyczącego zatajenia faktu zawarcia aneksu z dnia 08 grudnia 2009 roku. Zarówno treść pisemnego uzasadnienia jak i analiza samych dokumentów składanych przy zawieraniu umowy będącej przedmiotem tego zarzutu potwierdza, że prawidłowo opis czynu winien obejmować przedłożenie dokumentów w postaci zeznania podatkowego CIT-8 za okres od 01 stycznia 2008 roku do 31 grudnia 2008 roku, rachunku wyników na dzień 30 września 2009 roku oraz bilansu na dzień 31 grudnia 2008 roku i na dzień 30 września 2009 roku.
Przedstawione wcześniej ustalenia, co do nieskuteczności zarzutu odwoławczego wymierzonego w rozstrzygnięcie zawarte w punkcie 5 zaskarżonego wyroku, odnoszącego się do czynu opisanego w punkcie VIII części wstępnej zaskarżonego wyroku, powodowały podjęcie decyzji o utrzymaniu w mocy tegoż rozstrzygnięcia.
Z uwagi na zmiany dokonane w zaskarżonym orzeczeniu, a to uniewinnienie od popełnienia jednego z przypisanych oskarżonemu czynów oraz zmianę wymiaru kary za przypisany oskarżonemu ciąg przestępstw, Sąd Apelacyjny uchylił rozstrzygnięcia zawarte w punktach 6 i 7 zaskarżonego wyroku, a dotyczące kary łącznej oraz warunkowego zawieszenia jej wykonania. W to miejsce na mocyart. 91 § 2 kkwymierzono oskarżonemuJ. R.karę łączną 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności. Taki wymiar kary łącznej uwzględnia odpowiednio to, iż w stosunku do orzeczenia Sądu I instancji podstawa wymiaru kary łącznej w istotny sposób zmieniła się w wyniku uniewinnienia oskarżonego od popełnienia jednego z czynów oraz złagodzenia kary za przypisany oskarżonemu ciąg przestępstw. Tak ukształtowana kara łączna, wymierzona w dalszym ciągu na zasadzie częściowej absorpcji, uwzględnia poziom łączności przedmiotowej i podmiotowej przypisanych oskarżonemu czynów. Zaznaczyć trzeba, iż wymierzone oskarżonemu kary jednostkowe za poszczególne przypisanego mu przestępstwa nie noszą cech rażącej surowości i w związku z tym nie było konieczności ich korekty. Orzeczona zaś kara grzywny uwzględnia wszystkie ustawowe dyrektywy wymiaru grzywny, w tym w szczególności rozmiar szkody, zakres jej naprawienia, ale i warunki materialne sprawcy.
Na zasadzieart. 69 § 1 i 2 kkorazart. 70 § 1 pkt 1 kkwykonanie tejże kary łącznej oskarżonemu warunkowo zawieszono ustalając okres próby na 4 lata. W tej części powtórzyć należało rozstrzygnięcie Sądu I instancji uznając, iż czteroletni okres próby jest konieczny dla osiągnięcia celów wychowawczych kary wymierzonej oskarżonemu.
W pozostałym zaskarżonym zakresie Sąd Apelacyjny utrzymał wyrok w mocy. Brak było przesłanek, aby ingerować w treść rozstrzygnięcia Sądu I instancji w innych jeszcze częściach z urzędu.
Na zasadzieart. 636 § 1 kpk, biorąc pod uwagę nieznaczny zakres uwzględnienia środka odwoławczego w części, w której wywołał on zmianę zaskarżonego wyroku, zasądzono od oskarżonego wydatki postępowania odwoławczego, a w oparciu oart. 6w zw. zart. 2 ust. 1 pkt 4 i art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnychobciążono oskarżonego opłatą za obie instancje w kwocie 2.300 złotych.