Sąd Okręgowy w Kielcach
IX Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IX Ka 297/14
Data wyroku: 2014-04-15 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Krzysztof Sójka, Krzysztof Sajtyna, Klaudiusz Senator

Sygn. akt IX Ka 297/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 15 kwietnia 2014 roku
Sąd Okręgowy w Kielcach IX Wydział Karny-Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący: SSO Krzysztof Sajtyna (spr.)
Sędziowie: SSO Klaudiusz Senator
SSO Krzysztof Sójka
Protokolant: sekr. sądowy Anna Misztal
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Kielcach Jerzego Piwko
po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2014 roku
sprawyM. Z.
oskarżonego o przestępstwo zart. 35 ust.1 ustawy z dn. 21.08.1997r. o ochronie zwierzątw zw. zart. 31 § 2 kk
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Kielcach
z dnia 23 maja 2013 roku sygn. akt IX K 1150/11
I. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok, uznając apelację za oczywiście bezzasadną;
II. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokatB. C.kwotę 516,60 (pięćset szesnaście 60/100) złotych tytułem wynagrodzenia za obronę świadczoną z urzędu oskarżonemu w postępowaniu odwoławczym;
III. zwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych należnych za postępowanie odwoławcze.
Sygn. akt IX Ka 297/14

UZASADNIENIE
M. Z.został oskarżony o to, że:

I
w dniu 25 września 2011 roku wK.kierował groźby pozbawienia życia wobecE. K.iG. J., które wzbudziły w zagrożonych uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione, przy czym czynu dopuścił się mając ograniczoną w stopniu znacznym zdolność do rozpoznawania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem;

to jest o przestępstwo zart. 190 § 1 kkw zw. zart. 31 § 2 kk

II
w dniu 25 sierpnia 2011 roku wK.stosował groźbę bezprawną pozbawienia życia wobec funkcjonariuszy publicznych radnejJ. W.i pełnomocnik Wojewody(...)do SprawOchrony (...)K. S.w celu zmuszenia ich do zaniechania prawnych czynności służbowych zmierzających do wydania stosownych decyzji administracyjnych mających zapewnić opiekę nad zwierzętamiM. Z.pozostającymi bez dozoru, przy czym czynu tego dopuścił się mając ograniczona w stopniu znacznym zdolność do rozpoznania czynu i pokierowania swoim postępowaniem;

to jest o

III
w okresie od listopada 2010 roku do 18 sierpnia 2011 roku wK.znęcał się nad psami poprzez trzymanie ich w niewłaściwych warunkach bytowania w nadmiernej ilości oraz w stanie rażącego niechlujstwa w następstwie czego dochodziło między nimi do agresji, przy czym czynu dopuścił się mając ograniczona w stopniu znacznym zdolność do rozpoznania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem,

to jest o przestępstwo zart. 35 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o ochronie zwierzątw zw. zart. 31 § 1 2 kk.
Sąd Rejonowy w Kielcach wyrokiem z dnia 23 maja 2013 roku orzekł:

I
na podstawieart. 17 § 1 pkt 2 kpkw zw. zart. 414 § 1 kpkoskarżonegoM. Z.uniewinnił od czynu zarzucanego mu w pkt I aktu;

II
na podstawieart. 17 § 1 pkt 2 kpkw zw. zart. 414 § 1 kpkoskarżonegoM. Z.uniewinnił od czynu zarzucanego mu w pkt II aktu oskarżenia;

III
oskarżonegoM. Z.uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt III aktu oskarżenia i czyn ten zakwalifikował jako przestępstwo zart. 35 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o ochronie zwierzątw brzmieniu ustalonym ustawą z dnia 21 styczna 2005 roku o doświadczeniach na zwierzętach (Dz. U. z 2005r., Nr 33, poz. 289) w zw. zart. 4 § 1 kkw zw. zart. 31 § 2kki za to na podstawieart. 35 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o ochronie zwierzątw brzmieniu ustalonymustawą z dnia 21 stycznia 2005 roku o doświadczeniach na zwierzętach(Dz. U. z 2005r., Nr 33, poz. 289),art. 34 § 1 i 2 kkiart. 35 § 1 kkwymierzył mu karę 6 miesięcy ograniczenia wolności polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym;

IV
na podstawieart. 63 § 1 kkzaliczył oskarżonemuM. Z.na poczet orzeczonej w pkt III wyroku kary ograniczenia wolności okres zatrzymania tymczasowego aresztowania od dnia 29 sierpnia 2011 roku do dnia 29 listopada 2011 roku;

V
na podstawieart. 624 § 1 kpkw części skazującej zwolnił oskarżonegoM. Z.od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, zaś na podstawieart. 632 pkt 2 kpkw części uniewinniającej koszty procesu ponosi Skarb Państwa;

VI
zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw.B. C.kwotę(...),08 tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu.

Apelację od wyroku wywiódł obrońca oskarżonego.
Na podstawieart. 444 kpkzaskarżył wymieniony wyrok co do pkt III. Na podstawieart. 427 § 2 kpkiart. 438 pkt 1 kpkwyrokowi temu zarzucił:
- obrazę przepisów prawa materialnego, a to art. 6 ust. 2 pkt 10 Ustawyo ochronie zwierząt z dnia 21 sierpnia 1997r. poprzez jego błędną wykładnięi przyjęcie, że zamiar oskarżonego odnośnie postępowania wobec zwierząt odnosi się do samej czynności sprawczej, a nie do świadomości w zakresie zadawania im cierpień lub bólu, co doprowadziło do bezzasadnego uznania, iż oskarżony w zamiarze bezpośrednim dążył do utrzymania psów w skrajnie nieodpowiednich warunkach, czym wyczerpał znamiona przestępstwa znęcania się nad zwierzętami.
Na podstawieart. 437 § 2 kpkwniósł:
- o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonegoM. Z.od zarzucanego mu w pkt III czynu, z obciążeniem Skarbu Państwa kosztami postępowania;
- o zasądzenie od Skarbu Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu za obie instancje, albowiem nie zostały one pokryte w całości, ani w żadnej części.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja wniesiona przez obrońcę oskarżonego nie zasługuje na uwzględnienie i należało uznać ją za bezzasadną w stopniu oczywistym.
Nie jest zasadny zarzut obrazy prawa materialnegoart. 6 ust. 2 pkt 10 ustawy o ochronie zwierząt z dnia 21 sierpnia 1997 r.poprzez jego błędną wykładnie, iż zamiar oskarżonego odnośnie postępowania wobec zwierząt, determinujący odpowiedzialność karną z art. 35 ust. 1 ustawy j.w., odnosi się do samej czynności sprawczej, a nie do świadomości w zakresie zadawania cierpień lub bólu.
Stanowisko przedstawione przez skarżącego w uzasadnieniu apelacji jakoby dla przypisania sprawcy przestępstwa z art. 35 ust. 1 ustawy j.w. konieczne było wykazanie po jego stronie zamiaru bezpośredniego nakierowanego na zadawanie lub świadome dopuszczenie do zadawania bólui cierpień zwierzęciu nie znajduje akceptacji Sądu Odwoławczego, albowiem nie ma oparcia, ani w dotychczasowym orzecznictwie Sądu Najwyższego i sądów powszechnych, ani w piśmiennictwie. Autor apelacji wyraża własny poglądi własną interpretację przedmiotowych norm prawnych, nie przytaczając jednak przekonywującej argumentacji.
Z kolei Sąd I instancji oparł swoje stanowisko na poglądzie Sądu Najwyższego w wyroku z 16.11.2009 r. V KK 187/09, gdzie w sposób jednoznaczny powiązano zamiar bezpośredni sprawcy wyłączniez czynnościami sprawczymi, a nie z chęcią zadawania bólu i cierpień czy też świadomym dopuszczeniem do takiego stanu. Sąd Odwoławczy stanowisko wyrażone w powołanym orzeczeniu, jak i stanowisko zaprezentowane przez sąd meriti w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku w pełni podziela. Jedyniew uzupełnieniu tego stanowiska należy wskazać, iż w piśmiennictwie pojawiają się poglądy o dopuszczalności popełnienia przestępstwa znęcania się nad zwierzętami również z zamiarem ewentualnym. „
    Sposób sformułowania znamion czynu zabronionego w postaci znęcania się nad zwierzęciem w typie podstawowym […], a w szczególności dokonanie otwartej egzemplifikacji w art. 6 ust. 2 u.o.z. sposobów znęcania się, po ich analizie nie wykluczają możliwości popełnienia tego przestępstwa z zamiarem ewentualnym” (glosa do wyroku SN z dnia 16 listopada 2009 r., V KK 187/09 Gabriel- Węgrowski M.).
W przedmiotowej sprawie nie może natomiast budzić wątpliwości, że po stronie oskarżonego zamiar bezpośredni do czynności sprawczych opisanychwpkt 10 art. 6 ust. 2 ustawy o ochronie zwierzątniewątpliwie istniał, co zresztą w apelacji nie jest kwestionowane.
Bez istotnego znaczenia dla zrealizowania znamion przypisanego oskarżonemu przestępstwa są natomiast motywy, jakimi kierował sięM. Z.gromadząc na swojej posesji bezdomne zwierzęta.
Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy na podstawieart. 456 k.p.k.w zw. zart. 437 § 1 k.p.k.iart. 624 § 1 k.p.k.orzekł jak w dyspozytywnej części wyroku.
Wynagrodzenie na rzecz adw.B. C.tytułem nieopłaconej pomocy prawnej przed Sądem Okręgowym zasądzono w oparciu o § 14 ust. 2 pkt 4 w zw. z § 2 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002 r. „w sprawie opłat za czynności adwokackie …”.
SSO Klaudiusz Senator SSO Krzysztof Sajtyna SSO Krzysztof Sójka
AM