Sąd Okręgowy w Lublinie
XI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: XI Ka 44/14
Data wyroku: 2014-03-11 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: Ewa Bogusz-Patyra, Arkadiusz Śmiech, Elżbieta Kowalska
Słowa kluczowe: Postępowanie Odwoławcze
Podstawa prawna: art. 437 § 2 kpk

Sygn. akt XI Ka 44/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 11 marca 2014 roku

Sąd Okręgowy w Lublinie XI Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSO Arkadiusz Śmiech
Sędziowie:  SO Elżbieta Kowalska
SO Ewa Bogusz- Patyra (spr.)
Protokolant: Małgorzata Dubiel
przy udziale Prokuratora Krzysztofa Rubika
po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2014 roku
sprawyR. N.
oskarżonego zart. 157 § 2 k.k.
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Puławach
z dnia 4 listopada 2013 roku sygn. akt II K 638/12
uchyla zaskarżony wyrok i sprawęR. N.przekazuje Sądowi Rejonowemu w Puławach do ponownego rozpoznania.
Sygn. aktXI Ka 44/14
UZSADNIENIE

R. N.
oskarżony został o to, że w dniu 04 kwietnia 2012 roku wK.woj.(...)spowodował naruszenie czynności narządu ciała i rozstrój zdrowiaM. N.w ten sposób, że uderzał ją trzymaną w ręku metalową słuchawką w prawe ramię, szyję i głowę oraz kopał w podudzia powodując uM. N.obrażenia ciała, które spowodowały naruszenie czynności narządu ciała i rozstrój zdrowia trwające nie dłużej niż siedem dni,
tj. o czyn zart. 157 § 2 k.k.
Sąd Rejonowy w Puławach wyrokiem z dnia 4 listopada 2013 rokuR. N.uznał za winnego tego, że:

I
w dniu 4 kwietnia 2012 roku wK., województwa(...), uderzającM. N.metalową słuchawką, szarpiąc ją i kopiąc spowodował uM. N.obrażenia ciała w postaci podbiegnięć krwawych na bocznej powierzchni ramienia prawego, na skórze owłosionej głowy i na obu podudziach oraz otarć naskórka w górnej części ramienia prawego, na bocznej powierzchni barku, na bocznej powierzchni szyi po stronie prawej, które to obrażenia spowodowały naruszenie czynności narządu ciała i rozstrój zdrowia trwające nie dłużej niż siedem dni, to jest czynu wyczerpującego dyspozycjęart. 157 § 2 k.k.i za to na podstawieart. 157 § 2 k.k.skazał go na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

II
na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.orazart. 70 § 1 pkt 1 k.k.wykonanie tak orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił oskarżonemuR. N.na okres próby wynoszący 2 (dwa) lata;

III
na podstawieart. 71 § 1 k.k.orzekł wobec oskarżonegoR. N.grzywnę w rozmiarze 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych ustalając w oparciu oart. 33 § 3 k.k.wysokość jednej stawki dziennej na 20 (dwadzieścia) złotych;

IV
zasądził od oskarżonegoR. N.na rzecz Skarbu Państwa 220 (dwieście dwadzieścia) złotych opłaty i 950 (dziewięćset pięćdziesiąt) złotych 45 (czterdzieści pięć) groszy tytułem zwrotu poniesionych wydatków.

Apelację od powyższego wyroku wniósłobrońca oskarżonego,zaskarżając go w całości na podstawieart. 444 k.p.k.
Na podstawieart. 427 § 2 k.p.k.w zw. zart. 438 § 1 pkt 2 k.p.k.wyrokowi zarzucił:

1
obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na jego treść, a mianowicieart. 4 k.p.k.,art. 5 § 2 k.p.k.iart. 7 k.p.k.poprzez nierozważenie okoliczności sprawy przemawiających na korzyść oskarżonego i opieraniu się jedynie na okolicznościach przemawiających na jego niekorzyść, rozstrzygnięcie na niekorzyść oskarżonego nie dających się usunąć wątpliwości oraz dowolną, nieuwzględniającą doświadczenia życiowego oraz zasad poprawnego rozumowania ocenę zeznań pokrzywdzonej i świadkaJ. N.i uznania ich za wiarygodne w sytuacji, gdy są one zarówno wewnętrznie sprzeczne, nielogiczne i nie odpowiadają pozostałemu materiałowi dowodowemu w szczególności zeznaniom świadkaK. C.i wyjaśnieniach oskarżonego;

2
obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na jego treść, a mianowicieart. 4 k.p.k.,art. 5 § 2 k.p.k.iart. 7 k.p.k.poprzez nierozważenie okoliczności sprawy przemawiających na korzyść oskarżonego i opieraniu się jedynie na okolicznościach przemawiających na jego niekorzyść, rozstrzygnięcie na niekorzyść oskarżonego nie dających się usunąć wątpliwości oraz dowolną, nieuwzględniającą doświadczenia życiowego oraz zasad poprawnego rozumowania ocenę zeznańK. C.i wyjaśnieniach oskarżonego orazM. C., pomijając jej zeznania korzystne dla oskarżonego;

3
obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na jego treść, a mianowicieart. 4 k.p.k.,art. 5 § 2 k.p.k.iart. 7 k.p.k.poprzez nierozważenie okoliczności sprawy przemawiających na korzyść oskarżonego i opieraniu się jedynie na okolicznościach przemawiających na jego niekorzyść, rozstrzygnięcie na niekorzyść oskarżonego nie dających się usunąć wątpliwości oraz dowolną, nieuwzględniającą doświadczenia życiowego oraz zasad poprawnego rozumowania ocenę zeznańA. R.,B. S.iP. B.uznającą że nie miały znaczenia dla rozstrzygnięcia w sprawie podczas gdy przedstawili oni prawdziwe oblicze pokrzywdzonej, która jest osobą agresywną, wybuchową, skłonną do konfabulacji i wyolbrzymiania potencjalnych zagrożeń co potwierdzają powyżsi świadkowie.

Na podstawieart. 427 § 1 k.p.k.w zw.k.p.k.wniósł o zmianę wyroku i uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu czynu.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja jest zasadna i zasługuje na uwzględnienie, bowiem postawiony zarzuty jak i przytoczone na ich poparcie argumenty uznać należy za trafne.
Wobec tego, że skarżący upatruje obrazy przepisów prawa procesowego w naruszeniuart. 4 k.p.k.iart. 7 k.p.k.przypomnieć trzeba, że przekonanie sądu o wiarygodności jednych dowodów i odmówienie wiary innym pozostaje pod ochronąart. 7 k.p.k.tylko wtedy, gdy:

1
jest poprzedzone ujawnieniem w toku rozprawy głównej całokształtu okoliczności sprawy (art. 410 k.p.k.) i to w sposób podyktowany obowiązkiem dochodzenia prawdy (art. 2 § 2 k.p.k.);

2
stanowi wynik rozważenia wszystkich okoliczności, przemawiających zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonegoart. 4 k.p.k.);

3
jest wyczerpująco i logicznie – z uwzględnieniem wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego – uargumentowane w uzasadnieniu wyroku (art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.) /por. OSNKW 1991, z. 7-9, poz. 41/.

Stosownie zaś do uregulowania zawartego wart. 4 k.p.k.ocena prawidłowości ustaleń faktycznych Sądu wyrokującego w pierwszej instancji uzależniona jest od rozważenia przez ten Sąd całokształtu okoliczności mogących mieć znaczenie dla rozstrzygnięcia o winie oskarżonego. Ponadto w treści tego artykułu zawarty jest postulat, by ustalenia faktyczne odpowiadały prawdzie, co osiągalne jest tylko wtedy, gdy przedmiotem zainteresowania Sądu jest cały zebrany w sprawie materiał dowodowy, bez pominięcia istotnych jego części i gdy całokształt tego materiału stanie się przedmiotem rozważań Sądu zgodnie zart. 410 k.p.k.iart. 424 k.p.k.
Analiza akt sprawy oraz treść pisemnych motywów zaskarżonego wyroku przekonuje, iż Sąd Rejonowy nie sprostał powyższym wymaganiom.
Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego wyroku Sąd Rejonowy dał wiarę zeznaniomJ. N.oraz obdarzył wiarą relacjęM. C.iK. C..J. N.w toku całego postępowania wskazywał, że siedział w pokoju w domu u mamy, gdzie przechowuje swoje dokumenty firmowe i gdy przeglądał dokumenty, usłyszał krzyki dochodzące z korytarza. Wyjrzał. Zobaczył jak brat stoi przy mamie w korytarzu przy wiszącym telefonie i trzyma słuchawkę w ręku. Następnie widział jak mama się wyrwała i wyszła na dwór. Dalej przez okno obserwował jak brat biega za mamą wokół domu. Gdy wyszedł i podszedł do brata, ten zaczął go szarpać i chciał go przewrócić. Świadkami tego zajścia mieli byćM. C.iK. C.(k 72v, 13v-14).
Rzecz jednak w tym, że nie sposób przyjąć, jak to czyni Sąd I instancji, by zeznania świadkówM. C.orazK. C.były spójne i logiczne skoroK. C.został przesłuchany pobieżnie, a treść jego zeznań jest chaotyczna i niejednoznaczna. WprawdzieK. C.zeznał, że było coś takiego, że panR.się szarpał z panemJ.. Trochę się wyzywali. Nie widział, aby oskarżony bił matkę. PaniN.przyszła i powiedziała, że syn ją uderzył, płakała. Było tam coś, że została uderzona w głowę. Nie widział żadnych obrażeń, siniaków, krwi. W dalszej części zeznań wskazał jednak, że nie było to w tym samym dniu kiedy szarpali się bracia. Było to wcześniej niż to zdarzenie. Siedzieli na werandzie przed mieszkaniem panaJ.. Na werandzie był z panemJ., a potem przyszła jego żona.
TymczasemM. C.zeznała, że ona z mężem i panJ.siedzieli na podwórku. Widziała jak na podwórku szarpali się panR. N.z bratem i mamę gonił po podwórku. Krzyczeli. PanJ.poszedł żeby zobaczyć co się stało. Bezpośrednio po zdarzeniu nie widziała śladów. Parę dni po zajściuM. N.pokazywała jej ślad, który miała na ręku. Miała na ręce siniaki, było to 2-3 dni po zdarzeniu. Tydzień lub dwa po zdarzeniu oglądała zdjęcia z pobicia u panaJ. N.w domu. Były zrobione zaraz po zajściu(k 119-120).
Nadto Sąd Rejonowy obdarzył wiarą zeznaniaK. L., przeprowadzającego interwencję w dniu 4 kwietnia 2012r., podczas gdy z relacji tego świadka wynika inny przebieg zdarzenia niż opisany przez pokrzywdzonąM. N., której zeznania dały podstawę do poczynienia przez Sąd Rejonowy ustaleń faktycznych (k 5-5v,71-71v).
K. L.wskazał, że po przybyciu na miejsce,M. N.oświadczyła, że przed chwilą jej pijany synR. N.wszczął w domu awanturę, szarpał ją za ubranie oraz uderzył ją w rękę metalową słuchawką od telefonu (k 10v).
Słusznie także podnosi skarżący, że Sąd Rejonowy pominął okoliczności przemawiające na korzyść oskarżonego, wynikające z zeznańA. R.,B. S.iP. B., a dotyczące zachowaniaM. N..
Już powyższe uchybienia powodują konieczność uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy oskarżonego do ponownego rozpoznania.
Ponownie rozpoznając sprawę Sąd Rejonowy przeprowadzi postępowanie dowodowe w zakresie niezbędnym do prawidłowego orzekania, mając na względzie poczynione uwagi i treść apelacji. Przesłucha oskarżonego, o ile nie skorzysta on z przysługującego prawa do odmowy złożenia wyjaśnień i udzielenia odpowiedzi na zadane pytania, prawidłowo stosującart. 389 kpk.
Odtworzy zapis z płyty złożonej przez oskarżonego (k 201).
Przesłucha pokrzywdzoną iJ. N.- w razie zachodzących ku temu podstaw także na okoliczności związane z nagraną rozmową- oraz świadkówM.iK. C., a takżeK. L.po uprzednim dołączeniu wpisu w notatniku z dnia 4 kwietnia 2012r., dążąc do możliwie precyzyjnego i chronologicznego odtworzenia przebiegu tych wydarzeń, które mają istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. W zakresie pozostałych dowodów o charakterze osobowym, Sąd Rejonowy może skorzystać z możliwości przewidzianej wart. 442 § 2 k.p.k, chyba że wyniki przeprowadzonego postępowania, mimo wszystko, zrodzą konieczność przeprowadzenia wszystkich dowodów w sposób bezpośredni.
Przeprowadzi dowody nieosobowe, zgodnie z przepisamikpki ewentualnie inne dowody z urzędu lub na wniosek stron, których potrzeba wyłoni się w toku postępowania.
Zgromadzony materiał dowodowy podda wnikliwej analizie. Oceny wszystkich dowodów dokona zgodnie z zasadami wiedzy, logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego, w granicach określonych wart. 7 k.p.k.oraz respektując zasady wynikające zart. 4 k.p.k.Na tej podstawie ustali stan faktyczny, który podda właściwej ocenie prawnej. W razie potrzeby Sąd Rejonowy swoje stanowisko uzasadni, zgodnie z wymogamiart. 424 § 1 k.p.k.
Z powyższych względów Sąd Okręgowy, na zasadzie art.art. 437 § 2 k.p.k.orzekł jak w wyroku.