Sąd Okręgowy w Koszalinie
V Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: V Ka 65/14
Data wyroku: 2014-03-26 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sędzia Bogdan Lewandowski
Słowa kluczowe: Wykroczenie
Podstawa prawna: 60^1^§4pkt 2aK.w.

Sygn. akt V Ka 65/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 26 marca 2014 r.

Sąd Okręgowy w Koszalinie V Wydział Karny Odwoławczy w składzie:

Przewodniczący - Sędzia: SO Bogdan Lewandowski

Protokolant: sekr. sąd. Anna Andrzejewska
przy udziale oskarżyciela publicznego ---
po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2014 r.

sprawyZ. A.iK. A.

obwinionych o czyn art. 601§ 4 pkt 2a K.w.
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę obwinionych
od wyroku Sądu Rejonowego w Koszalinie
z dnia 16 grudnia 2013 r. sygn. akt II W 575/13

I
utrzymuje zaskarżony wyrok w mocy;

II
zasądza od obwinionych zryczałtowane wydatki za postępowanie odwoławcze w kwotach po 50 (pięćdziesiąt) złotych i wymierza im opłatę w wysokości po 30 (trzydzieści) złotych.

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Koszalinie, wyrokiem z dnia 16 grudnia 2013 roku, sygn. akt II W 575/13, w sprawieZ. A.iK. A.obwinionych o to, że:

w okresie co najmniej od dnia 4 listopada 2011 roku, co stwierdzone zostało w dniu 15 listopada 2012 roku (dzień kontroli sprawdzającej wykonanie decyzji administracyjnej z dnia 4 listopada 2011 roku) jako przedsiębiorcy świadczący w ramach wykonywanej działalności gospodarczej usługi hotelarskie w obiekcie(...)wK.przyulicy (...), przy świadczeniu tych usług używały oznaczeń tego obiektu, które mogą wprowadzić w błąd klientów co do jego rodzaju. Przejawiało się to umieszczeniem na budynku (na szczycie dachu oraz na daszku nad wejściem), w treści strony internetowej obiektu oraz na wizytówkach obiektu w którymZ. A.iK. A.świadczyły usługi hotelarskie, oznaczenia(...), co mogło wprowadzić klientów w błąd, co do rodzaju obiektu, w którym świadczone są te usługi hotelarskie, to jest wywołania przeświadczenia, że obiekt w którym świadczone są te usługi jest obiektem hotelarskiem w rozumieniuustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. o usługach turystycznych(tj. Dz.U. z 2004 r., nr 223, poz. 2268 ze zm.) i należy do rodzaju „hotel”, podczas gdy obiekt przedsiębiorcówK. A.iZ. A.jest „innym obiektem” w rozumieniu przepisów tej ustawy;

to jest o czyn z art. 601§ 4 pkt 2a k.w.,

orzekł:

I
uznał obwinionąZ. A.za winną popełnienia zarzucanego jej wykroczenia z art. 601§ 4 pkt 2a k.w. i na podstawie art. 39§1 k.w. odstąpił od wymierzenia jej kary;

II
uznał obwinionąK. A.za winną popełnienia zarzucanego jej wykroczenia z art. 601§ 4 pkt 2a k.w. i na podstawie art. 39§1 k.w. odstąpił od wymierzenia jej kary;

III
zwolnił obwinione od obowiązku uiszczenia kosztów postępowania i nie wymierzył im opłaty.

Od powyższego wyroku apelację wywiódł obrońca obwinionych, zarzucając zaskarżonemu orzeczeniu naruszenie art. 601§4 pkt 2a k.w. poprzez jego błędną wykładnię, a w konsekwencji niezasadne przyjęcie, że obwinione swoim zachowaniem wyczerpały znamiona czynu z art. 601§4 pkt 2a k.w., to jest, że używanie przez obwinione w ramach wykonywanej działalności gospodarczej oznaczenia(...)w obiekcie(...)mogło wprowadzić klientów w błąd co do rodzaju obiektu, w którym świadczone są usługi hotelarskie.

Podnosząc powyższy zarzut obrońca obwinionych wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie obwinionych od zarzucanego im czynu, ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Apelacja nie zasługiwała na uwzględnienie.
Dokonana przez Sąd Rejonowy w Koszalinie analiza materiału dowodowego jest prawidłowa i w pełni odpowiada dyrektywom określonym wart.4 k.p.k.w zw. zart.8 k.p.s.w. Za takie też należy uznać wyprowadzone z niej wnioski, w tym ustalenia odnośnie stanu faktycznego sprawy, a także dokonaną ocenę prawną. Sąd w sposób logiczny uzasadnił, dlaczego uwzględnił jedne dowody, a innym zaś nie dał wiary i na których oparł się dokonując w sprawie ustaleń. Przeprowadzone w oparciu o tę analizę wnioskowanie jest logiczne, zgodne z przesłankami wynikającymi zart. 7 k.p.k.w zw. zart. 8 k.p.s.w. i przekonująco uzasadnione. Poza sferą rozważań Sądu Rejonowego nie pozostały jednocześnie żadne dowody ani też okoliczności istotne z punktu widzenia ostatecznego rozstrzygnięcia (art. 34 k.p.s.w.).
Wypływającym z powyższego, zaprezentowanym przez Sąd I instancji ocenom i poglądom, obrońca obwinionych przeciwstawia w apelacji własne opinie, przy czym wywody te stanowią przyjętą przez obwinione w sprawie linię obrony i nie zasługują na uwzględnienie.
Ustalając stan faktyczny Sąd I instancji prawidłowo oparł się na zgromadzonych w sprawie dowodach z dokumentów, zeznań świadkaD. M.i wyjaśnień obwinionych. Dokonana przez Sąd Rejonowy ocena zebranych dowodów nie budzi w ocenie Sądu Odwoławczego zastrzeżeń.
Apelujący zarzucił zaskarżonemu orzeczeniu naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 601§4 pkt 2a k.w. poprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie, że zachowanie obwinionych wyczerpało znamiona czynu stypizowanego w tymże przepisie. Przede wszystkim wskazać należy, co rozumie się przez pojęcia hotel i usługi hotelarskie. Pierwsze z tychże pojęć stanowi obiekt posiadający co najmniej 10 pokoi, w tym większość miejsc w pokojach jedno i dwuosobowych, świadczące szeroki zakres usług związanych z pobytem klientów. Z kolei, usługi hotelarskie stanowią krótkotrwałe, ogólnie dostępnie wynajmowanie domów, mieszkań, pokoi, miejsc noclegowych, a także miejsc na ustawienie namiotów lub przyczep samochodowych oraz świadczenie, w obrębie obiektu, usług z tym związanych (art. 3 u.u.t.). Usługi te mogą być świadczone również w innych obiektach hotelarskich, jeżeli spełniają minimalne wymagania co do wyposażenia, wymagania sanitarne, przeciwpożarowe i inne określone odrębnymi przepisami. Przy świadczeniu usług hotelarskich zabronione jest jednak używanie oznaczeń, które mogą wprowadzić w błąd klientów co do rodzaju lub kategorii obiektu hotelarskiego.
Tym samym, podzielając argumentację Sądu Rejonowego, stwierdzić należy, że używanie jako nazwy rodzajowej „hotel” dopuszczalne jest jedynie co obiektów określonych wart. 36u.u.t. Analogicznie, również zdrobnienia językowe odnoszące się do tego rodzaju obiektów winne być używane jedynie do tych, które spełniają warunki określone wyżej powołanym przepisem, a nie jakichkolwiek innych obiektów, w których świadczone są usługi hotelarskie. Przeciwna interpretacja przepisów pozwalałaby na stosowanie nadużyć ze strony przedsiębiorców, których obiekty nie spełniają wymogów koniecznych do świadczenia usług hotelarskich w obiektach będących hotelami w rozumieniu przepisówustawy o usługach turystycznychi wprowadzania w błąd klientów, którzy mogą mieć uzasadnione przeświadczenie, że obiekt o nazwie „hotelik” w rzeczywistości spełnia warunki przewidziane dla „hotelu”.
Zdaniem Sądu Okręgowego, niedopuszczalne jest stosowanie określeń zdrobniałych jedynie dlatego, że działalność obwinionych ma charakter rodzinny, a klienci dokonując wyboru obiektu kierują się ilością posiadanych przez ten obiekt gwiazdek. Zauważyć należy, że gwiazdki, które dotyczą wyłącznie hoteli, moteli i pensjonatów nadawane są przez marszałka województwa w zależności od standardu ich wyposażenia i jakości usług, a nie tylko w zależności od tego czy dany obiekt jest hotelem czy też nie.
Na marginesie przypomnieć można, w ślad za Sądem Rejonowym, że obwinione miały świadomość niedopuszczalności takiego określenia prowadzonego przez nie obiektu. W końcu w 2011 roku prowadzoną działalność gospodarczą zgłosiły pod nazwą(...), a w ewidencji działalności gospodarczej obiekt, w którym świadczą usługi hotelarskie został przydzielony do kategorii „innych obiektów” w rozumieniuustawy o usługach turystycznych.
W konsekwencji uznać należy, iż obwinione swoim zachowaniem wyczerpały znamiona czynu określonego w art. 611§4 pkt 2a k.w.
W ocenie Sądu Okręgowego, z uwagi na warunki osobiste obwinionych i charakter zarzucanego czynu zasadnym było odstąpienie od wymierzenia wobec obwinionych kary.
Wobec powyższych okoliczności, Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok na podstawieart.109 § 2 k.p.s.w. w zw. zart.437 § 1 k.p.k.
O kosztach postępowania odwoławczego Sąd orzekł na podstawieart.118 k.p.s.w. iart.119 k.p.s.w. w zw. zart.636 §1 k.p.k.i§ 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 10 października 2001 r. w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłaty za wniesienie wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczenia(Dz.U. z 2001 r.,Nr 118,poz.1269) orazart.8w zw. z art.5 Ustawy z dni 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych (Dz.U. z 1973 r.,Nr 27,poz.152 ze zm.). Sąd zasądził od obwinionych zryczałtowane wydatki za postępowanie odwoławcze w wysokości po 50,00 złotych oraz wymierzył im opłatę w wysokości po 30,00 złotych.