Sąd Okręgowy w Gorzowie Wielkopolskim
VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VI U 17/14
Data wyroku: 2014-09-25 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: Mariusz Nawrocki
Podstawa prawna: Dz. U. EU.L.04.166.1 oraz Dz. U. UE.L.2009.284.1, Art. 12 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego I Rady  (WE) Nr 883/2004 Z Dnia 29 Kwietnia 2004 W Sprawie Koordynacji Systemów Zabezpieczenia  Społecznego  Oraz Art. 14 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego I Radfy ( WE) Nr 987/2009 Z Dnia 16 Września 2009 Dotyczący Wykonywania Powyższego Rozporządzenia

Sygnatura akt VI U 17/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 25 września 2014 roku
Sąd Okręgowy w Gorzowie Wielkopolskim - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący SSO Mariusz Nawrocki
Protokolant st. sekr. sądowy Anna Kopala
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 września 2014 roku
sprawy z odwołaniaK. B.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wG.
z dnia 3 grudnia 2013 roku, znak(...)
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wG.
o przyznanie emerytury
oddala odwołanie.
Sygnatura akt: VI U 17/14
UZASADNIENIA
UbezpieczonyK. B.wniósł odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych – Oddziału wG.z dnia 3.12.2013 r. odmawającej przyznania prawa do emerytury. W uzasadnieniu odwołania ubezpieczony twierdził, że Sąd Okręgowy w Gorzowie Wielkopolskim rozpatrywał już fakt wykonywania przez niego pracy w warunkach szczególnych wfirmie (...)w sprawie o sygnaturze VI U 867/11 jednakże pomimo, iż ubezpieczony
wskazywał jako okres zatrudnienia w szczególnych warunkach od 13.08.1984 r. do 31.08.1990 r., Sąd Okręgowy, a później także Sąd Apelacyjny i Sąd Najwyższy, orzekły jedynie w zakresie wykonywania przez ubezpieczonego pracy w szczególnych warunkach w okresie od 13.08.1984 r. do 1.03.1987 r., dlatego też ubezpieczony wniósł ponownie o rozpatrzenie jego wniosku w tym zakresie i zgłosił nowy dowód w postaci zeznań świadka, którego wcześniej nie mógł zgłosić.
Pozwany organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania podnosząc, że już wcześniej nie uznał spornego, w niniejszej sprawie, okresu od 2.03.1987 r. do 31.08.1990 r. - za czas świadczenia pracy w szczególnych warunkach. Pozwany nie rozpatrywał złożonego wraz z wnioskiem z 22.11.2013 r. zeznania świadkaJ. K.na okoliczność wykonywania przez ubezpieczonego pracy w szczególnych warunkach, gdyż nie stanowi ono dowodu w postępowaniu przed organem rentowym.
Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych ustalił, co następuje:
UbezpieczonyK. B.urodzony (...)zawarł w dniu
13.08.1984 r. umowę o pracę z(...) Spółdzielnią (...)wG.na stanowisku elektromontera w grupie remontowej.
/ dowód: umowa o pracę z dnia 13.08.1984 r. - k. 15-16 akt osobowych /
W dniu 16.02.1987 r. złożył podanie o przeniesienie z grupy remontowej do pracy wWytwórni (...)na etat elektryka z dniem 2.03.1987 r.
/ dowód: podanie ubezpieczonego z dnia 16.02.1987 r. k. 22 akt osobowych /
Z dniem 2.03.1987 r. ubezpieczony został przeniesiony ze stanowiska elektromechanika w grupie remontowej na stanowisko elektryka wWytwórni (...). Do zakresu czynności ubezpieczonego należało usuwanie awarii urządzeń elektrycznych , ich konserwacja, regeneracja silników i wymiana łożysk w silnikach.
/ dowód: angaż z dnia 2.03.1987 r. k. 23 akt osobowych,zeznania świadkaJ.
K.e-protokół rozprawy w dniu 17.04.2014 r., zeznania ubezpieczonego
K. B.e-protokół z rozprawy z 29.05.2014 r./
W dniu 28.08.1990 r. ubezpieczony zwrócił się do kierownictwa(...) Spółdzielni (...)wG.z prośbą o rozwiązanie umowy o pracę na zasadzie porozumienia między stronami z
dniem 31.08.1990 r., na co pracodawca ubezpieczonego wyraził zgodę.
/ dowód: podanie ubezpieczonego z dnia 28.08.1990 r. k. 35 akt osobowych,
pismo(...)z 30.08.1990 r. k. 36 akt osobowych /
Ubezpieczony posiada 30 lat i 23 dni okresów składkowych i nieskładkowych ubezpieczenia. Pozwany uznał ubezpieczonemu staż pracy w szczególnych warunkach w wymiarze 13 lat, 1 miesiąc i 13 dni.
/ bezsporne /
Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych zważył, co następuje:
Odwołanie okazało się nieuzasadnione.
Zgodnie zart. 184 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych( tj Dz. Ust z 2013 r.poz.1440)- ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli:
1) okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze
wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury
w wieku niższym niż 60 lat - dla kobiet i 65 lat - dla mężczyzn oraz
2) okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27.
2. Emerytura, o której mowa w ust. 1, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do
otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków
zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem
Zakładu, na dochody budżetu państwa.
Art. 32 ust.1 stanowi: Ubezpieczonym urodzonym przed dniem 1 stycznia 1949 r., będącym pracownikami, o których mowa w ust. 2-3, zatrudnionymi w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, przysługuje emerytura w wieku niższym niż określony w art. 27 pkt 1.
Przepis art. 27 . brzmi z kolei - ubezpieczonym urodzonym przed dniem 1 stycznia 1949 r. przysługuje emerytura, jeżeli spełnili łącznie następujące warunki:

1
osiągnęli wiek emerytalny wynoszący co najmniej 60 lat dla kobiet i co

najmniej 65 lat dla mężczyzn;
2. mają okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiet i 25
lat dla mężczyzn, z zastrzeżeniem art. 27a. Ustęp 2 art. 32 określa,że dla celów ustalenia uprawnień, o których mowa w ust. 1, za pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach uważa się pracowników zatrudnionych przy pracach o znacznej szkodliwości dla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości lub wymagających wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo własne lub otoczenia w podmiotach, w których obowiązują wykazy stanowisk ustalone na podstawie przepisów dotychczasowych.
W myśl § 4 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.02.1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze ( Dz. Ust. z 1983 r. nr 8 poz. 43 ze zmianami ) - pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki:
1) osiągnął wiek emerytalny wynoszący: 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn,
2) (skreślony),
3) ma wymagany okres zatrudnienia, w tym co najmniej 15 lat pracy w
szczególnych warunkach.
§ 2 ust. 1. rozporządzenia ustala, że okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy.
Z cytowanych przepisów wynika więc, że ubezpieczony winien był przepracować co najmniej 15 lat w warunkach szczególnych, stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Wątpliwości w tym zakresie rozproszył Sąd Najwyższy, który w wyroku z dnia 4.06.2008 r. w sprawie II UK 306/07 stwierdził że z możliwości przejścia na emeryturę w niższym wieku emerytalnym, przysługującej pracownikom zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, mogą korzystać wyłącznie pracownicy, którzy byli rzeczywiście zatrudnieni stale i w pełnym wymiarze czasu pracy w szkodliwych warunkach pracy (art. 32 ustawy z 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych w związku z§ 2 ust. 1 rozporządzenia z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnych charakterze(Dz. U. Nr 8, poz. 43 ze zm.) \ Natmiast Sąd Apelacyjny w Łodzi w wyroku
z dnia 11.02.2014 r. w sprawie III AUa 684/13 zwrócił uwagę, że przewidziane w art. 184 ustawy emerytalnej prawo do emerytury w niższym wieku emerytalnym niż powszechnie przyjęty stanowi przywilej i odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 27 u.e.r.f.u.s., a zatem regulujące je przepisy należy wykładać w sposób ścisły i gwarantujący zachowanie celu uzasadniającego to odstępstwo toteż wszelkie istotne wątpliwości, które pojawią się w toku postępowania dowodowego oznaczają nieudowodnienie spełnienia warunków uzyskania prawa do wyjątkowego świadczenia. Wszystkie obowiązki dowodowe w zakresie wykazania, że wykonywana praca w spornym okresie miała charakter pracy w warunkach szczególnych w rozumieniurozporządzenia z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. Nr 8, poz. 43 ze zm.) obciążają wnioskodawcę, a nie organ rentowy. ( wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 8.10.2013 r. w sprawie III AUa 163/13
Ubezpieczony nie wykazał aby w spornym w przedmiotowej sprawie okresie od 2.03.1987 r. do 31.08.1990 r. wykonywana przez niego praca była zaliczana do pracy
świadczonej w szczególnych warunkach stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Jak wynika z zeznań samego ubezpieczonego wWytwórni (...)wykonywał prace związane zarówno związane z naprawami urządzeń elektrycznych jak i mechanicznych.Tyczasem zgodnie z wykazem A stanowiącym załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.02.1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze działem II prace w szczególnych warunkach w energetyce to - "Prace przy wytwarzaniu i przesyłaniu energii elektrycznej i cieplnej oraz przy montażu, remoncie i eksploatacji urządzeń elektroenergetycznych i cieplnych". Energetyka to gałąź przemysłu zajmująca się wytwarzaniem (przetwarzaniem) energii elektrycznej oraz cieplnej i dostarczaniem jej odbiorcom. Nie jest zatem uzasadnione zaliczanie do prac w szczególnych warunkach w "energetyce" wszystkich prac związanych z montowaniem oraz eksploatacją wszelkich instalacji i urządzeń elektrycznych. Wówczas wykonywanie tak szeroko rozumianego rodzaju prac czyniłoby bezprzedmiotowymi granice pojęcia "energetyka" z działu II i przenosiłoby wcześniejsze uprawnienia emerytalne na różnorakie roboty elektryczne nienależące do "energetyki". Wszak w samej "energetyce" nie chodzi o wszelkie roboty elektryczne, lecz tylko w wskazane w dziale II (literalnie) prace przy wytwarzaniu i przesyłaniu energii elektrycznej i cieplnej oraz przy montażu, remoncie i eksploatacji urządzeń elektroenergetycznych i cieplnych. Wymagane jest zatem właściwe odkodowanie prac objętych działem II wykazu A. Pomocna może być analiza choćby regulacji dotyczących energetyki, w szczególności dla odróżnienia jej od zwykłych robót (prac) elektrycznych( wyrok Sądu Najwyższego z dnia 16.06.2009 r w sprawie I UK 24/09 ).(...)nie było przedsiębiorstwem zajmuącym się wytwarzaniem i przesyłaniem energii elektrycznej i cieplnej oraz montażem, remontami i eksploatacją urządzeń elektroenergetycznych i cieplnych, a zatem
praca ubezpieczonego w(...)w charakterze elektryka nie wypełnia przesłanek dla zaliczenia go do osób wykonujących pracę w szczególnych warunkach w rozumieniu unormowania zawartego w dziale II wykazu A cytowanego
Rozporządzenia Rady Ministrów. Należy tu też stwierdzić, nawet gdyby ( hipotetycznie ) przyjąć, iż świadczona przez niego praca elektryka w(...)
jest pracą w szczególnych warunkach, to mając na względzie, że ubezpieczony oprócz prac związanych z naprawą urządzeń elektrycznych zajmował się naprawą urządzeń mechanicznych to i tak nie spełniałby warunku wykonywania pracy w szczególnych warunkach stale i w pełnym wymiarze czasu pracy.
Z tych względów, na podstawieart.47714 § 1 K.p.c., orzeczono jak w sentencji.