Sąd Okręgowy w Gliwicach
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 628/14
Data wyroku: 2014-11-14 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Marcin Schoenborn, Agata Gawron-Sambura, Grzegorz Kiepura
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Zdrowiu
Podstawa prawna: art. 157 § 1 kk

Sygnatura akt VI Ka 628/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia14 listopada 2014r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący SSO Marcin Schoenborn
Sędziowie SSO Agata Gawron-Sambura
SSO Grzegorz Kiepura (spr.)
Protokolant Aleksandra Studniarz
przy udziale Krystyny Marchewki
Prokuratora Prokuratury Okręgowej
po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2014 r.
sprawyJ. K. (1)synaJ.iA.,
ur. (...)wP.
oskarżonego z at. 157§1 kk
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach
z dnia 3 czerwca 2014 r. sygnatura akt VI K 297/13
na mocyart. 437 kpk,art. 438 kpkiart. 636 § 1 kpk

1
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że uzupełnia oart. 58 § 3 kkpodstawę wymiaru kary grzywny orzeczonej w punkcie 1;

2
w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

3
zasądza od oskarżonego na rzecz oskarżycielki posiłkowejM. K. (1)kwotę 420 zł (czterysta dwadzieścia złotych), tytułem zwrotu wydatków poniesionych na ustanowienie pełnomocnika w postępowaniu odwoławczym;

4
zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa wydatki postępowania odwoławczego w kwocie 20 zł (dwadzieścia złotych) i wymierza mu opłatę za II instancję w kwocie 80 zł (osiemdziesiąt złotych).

VI Ka 628/14

UZASADNIENIE
Wyrokiem Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach z dnia 3.06.2014 r. oskarżonyJ. K. (1)został uznany za winnego tego, że w dniu 17.02.2013 r. wP.uderzając otwartą dłonią, a następnie reklamówką z zawartością szklanych butelek w twarzM. K. (1)spowodował u niej obrażenia ciała w postaci złamania kości nosowych z przemieszczeniem, co spowodowało u pokrzywdzonej naruszenie czynności narządów ciała i rozstrój zdrowia, którego czasokres przekracza 7 dni, tj przestępstwa zart. 157 § 1 kki za to na mocyart. 157 § 1 kkskazany został na karę grzywny w wymiarze 80 stawek dziennych po 10 zł każda. Na mocyart. 46 § 2 kkorzeczono wobec oskarżonego nawiązkę na rzecz pokrzywdzonej w kwocie 4.500 zł. Zasądzono od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa opłatę w wysokości 80 zł i obciążono go wydatkami postępowania w kwocie 260 zł.
Apelację od wyroku wywiódł obrońca oskarżonego, który zaskarżył orzeczenie w całości zarzucając mu:

1
mający wpływ na treść orzeczenia błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za jego podstawę, polegający na przyjęciu, że oskarżony w dniu 17.02.2013 r. wP., uderzając otwartą dłonią, a następnie reklamówką z zawartością szklanych butelek w twarzM. K. (1), spowodował u niej obrażenia ciała w postaci złamania kości nosowych z przemieszczeniem, co spowodowało u pokrzywdzonej naruszenie czynności narządów ciała i rozstrój zdrowia, którego czasokres przekracza 7 dni, podczas gdy zebrany materiał dowodowy nie potwierdza sprawstwa oskarżonego,

2
obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia, a toart. 5 § 2 kpk, iart. 7 kpk, poprzez nieobiektywną i zupełnie dowolną ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego, uznanie za wiarygodne dowodów przemawiających wyłącznie na niekorzyść oskarżonego, przy jednoczesnym i konsekwentnym pomijaniu wszelkich źródeł dowodowych wykazujących jego niewinność oraz nieustalenie w sposób prawidłowy rzeczywistego stanu sprawy.

W oparciu o podniesione zarzuty obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu czynu alternatywnie domagając się uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.
Apelacja okazała się niezasadna jednak konsekwencją jej wniesienia musiała być zmiana zaskarżonego wyroku poprzez uzupełnienie podstawy wymiaru kary grzywny oart. 58 § 3 kk. Wbrew jej wywodom sąd rejonowy nie popełnił błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, ani nie dopuścił się obrazy przepisów postępowania mogących mieć wpływ na jego treść. Sąd rejonowy dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych w oparciu o wszystkie przeprowadzone dowody, ocenione zgodnie z zasadami prawidłowego rozumowania oraz wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego, z uwzględnieniem okoliczności przemawiających zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego, a stanowisko w przedmiocie sprawstwa i winy oskarżonego należycie uzasadnił w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku, wskazując jakie fakty uznał za udowodnione lub nieudowodnione, na jakich w tej mierze oparł się dowodach i dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych. Przeprowadzona przez sąd ocena dowodów była rzetelna, wszechstronna i kompleksowa, dlatego sąd odwoławczy ją podziela. Podkreślić należy, że oprócz pokrzywdzonejM. K. (1)nie było bezpośrednich świadków zdarzenia z dnia 17.02.2014 r., dlatego też jej zeznania miały kluczowe znaczenia dla rozstrzygnięcia. Pokrzywdzona stanowczo i konsekwentnie zeznawała, że obrażeń ciała doznała na skutek uderzeń zadanych jej przez oskarżonego. Nie ukrywała, że ona była inicjatorką rozmowy z oskarżonym, której ten chciał uniknąć. Przyznała też, że w jej trakcie używała słów obraźliwych wobec oskarżonego. Okoliczności te świadczą o szczerości jej zeznań, a w konsekwencji o ich wiarygodności. Bezpośrednio po zdarzeniu pokrzywdzoną widzieli jej rodziceD. L.iG. L., którzy zeznali, że córka była cała zakrwawiona. W tym samym dniu pokrzywdzona została odwieziona karetką do szpitala, gdzie stwierdzono u niej złamanie kości nosa i założono opatrunek gipsowy. W tej sytuacji brak było podstaw do uznania, że stwierdzonych obrażeń pokrzywdzona doznała w innych okolicznościach niż zrelacjonowanych w jej zeznaniach. Z wyjaśnień oskarżonego (k. 89-verte) wynikało, że pokrzywdzona uderzyła go w twarz, a następnie uderzyła ręką w reklamówkę. Wyjaśnienia te pozostają w całkowitej sprzeczności z charakterem obrażeń jakich doznała pokrzywdzona. Z opinii biegłych wynika bowiem, iż pokrzywdzona doznała złamania kości nosowych z przemieszczeniem (k. 13, k. 184). Treść opinii w całości potwierdza wersję zdarzenia zaprezentowaną w zeznaniach pokrzywdzonej. Zeznania świadkówJ. K. (2),M. K. (2)orazD. K.nie mogły mieć znaczenia dla rozstrzygnięcia, gdyż nie obserwowali oni zdarzenia, a ich relacje ograniczały się do relacjonowania osobowości i cech charakteru pokrzywdzonej, które to okoliczności są nieprzydatne dla odtworzenia przebiegu zdarzenia. Nietrafny okazał się też zarzut obrazyart. 5 § 2 kpk. Z pisemnych motywów wyroku nie wynika aby sąd pierwszej instancji powziął tego rodzaju wątpliwości, o których mowa w apelacji obrońcy, Sąd odwoławczy takich wątpliwości również nie dostrzega. Reasumując, stwierdzić należy, iż sąd rejonowy dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych, a także prawidłowo zakwalifikował czyn przypisany oskarżonemu jako występek zart. 157 § 1 kk. Orzeczona za to przestępstwo kara 80 stawek dziennych grzywny po 10-zł każda jest karą adekwatną tak do stopnia zawinienia, jak i do stopnia społecznej szkodliwości czynu, uwzględniającą wszystkie ustawowe dyrektywy wymiaru kary. Orzeczenie sądu rejonowego należało jednak w tej części skorygować jedynie poprzez uzupełnienie podstawy wymiaru kary grzywny oart. 58 § 3 kk, gdyż tylko w takiej sytuacji możliwe było wymierzenie grzywny samoistnej za przestępstwo zart. 157 § 1 kk. Wysokość nawiązki orzeczonej na podstawieart. 46 § 2 kkjest adekwatna do krzywdy doznanej przez pokrzywdzoną i zasługuje na akceptację. Rozstrzygnięcie o kosztach procesu za postępowanie odwoławcze ma swoje uzasadnienie w treściart. 636 § 1 kpk.
Mając na uwadze przytoczone okoliczności orzeczono jak w wyroku.