Sąd Apelacyjny w Katowicach
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUa 1194/13
Data wyroku: 2014-02-27 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Irena Goik, Marek Procek, Marek Żurecki
Słowa kluczowe: Wysokość Emerytury
Podstawa prawna: art. 156 ust. 1 ustawy z dnia 18.02.1994r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji /Dz. U 2004r. Nr 8 poz. 67/

Sygn. akt III AUa 1194/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 27 lutego 2014 r.

Sąd Apelacyjny w Katowicach
Wydział III Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący

SSA Marek Procek (spr.)

Sędziowie

SSA Irena Goik
SSA Marek Żurecki

Protokolant

Wioletta Drobiec

po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2014r. w Katowicach
sprawy z odwołaniaK. K.(K. K.)
przeciwko Dyrektorowi Zakładu Emerytalno - Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych
o wysokość emerytury policyjnej
na skutek apelacji Dyrektora Zakładu Emerytalno - Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych
od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w Katowicach
z dnia 6 marca 2013r. sygn. akt X U 176/13

1
oddala apelację,

2
zasądza od organu rentowego Dyrektora Zakładu Emerytalno - Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych na rzecz ubezpieczonegoK. K.kwotę 120 złotych (sto dwadzieścia złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym.

/-/SSA I. Goik  /-/SSA M. Procek /-/SSA M. Żurecki

Sędzia   Przewodniczący   Sędzia

Sygn. akt III AUa 1194/13

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 6 marca 2013 roku Sąd Okręgowy – Sąd Ubezpieczeń Społecznych w Katowicach w punkcie 1 zmienił zaskarżoną decyzję organu rentowego Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych z dnia 3 lipca 2012 roku w ten sposób, że przy obliczaniu wysługi emerytalnej ubezpieczonegoK. K.uwzględnił okres służby od 23 grudnia 1985 roku do 15 listopada 1986 roku w wymiarze 2,6% podstawy wymiaru. Natomiast w punkcie 2 wyroku oddalił odwołanie w pozostałym zakresie.
Na podstawie akt emerytalnych i osobowych ubezpieczonego, zeznań świadkówP. S.iM. J.oraz przesłuchania ubezpieczonego Sąd Okręgowy ustalił, że ubezpieczony pełnił służbę jako funkcjonariusz Milicji Obywatelskiej od 5 października 1082 r. do dnia 15 września 1988 r., a następnie w Policji od 1 marca 1990 r. do 22 lutego 2012 r. Osiągnął 26 lat 5 miesięcy i 16 dni wysługi emerytalnej, w tym 2 miesiące zasadniczej służby wojskowej.
Według ustaleń Sądu pierwszej instancji, w okresie od 1 sierpnia 1984 r.do 15 listopada 1986 r. ubezpieczony pełnił służbę na stanowisku milicjanta kierowcyw Wydziale(...)Wojewódzkiego Urzędu Spraw Wewnętrznych wK.. Następnie w dniu 23 grudnia 1985 r. ubezpieczony złożył Szefowi WUSW wK.raport, wnosząc o przeniesienie go do Wydziału(...)tego Urzęduz uwagi na zamiar podjęcia studiów. Po zapoznaniu się z czterema negatywnymi opiniami przełożonych ubezpieczonego w tym zakresie, Zastępca Szefa WUSW do spraw Służby Bezpieczeństwa wK.płkE. M.wyraził odmowę uwzględnienia wniosku ubezpieczonego. Stąd w dalszym ciągu, do 15 listopada 1986 r. pracował onna dotychczasowym stanowisku milicjanta kierowcy Wydziału(...)WUSWwK..
W dalszej kolejności Sąd ten wskazał, że w okresie od 16 grudnia 1987 r.do 15 września 1988r. ubezpieczony pełnił służbę na stanowisku wywiadowcy wGrupie Ochrony (...)Służby Bezpieczeństwa WUSWwK.. Była to służba w organach bezpieczeństwa państwa, tj. podległej instytucjom centralnym Służby Bezpieczeństwa jednostce terenowej SB w WUSW. Biuro(...), w jakim ubezpieczony pełnił wówczas służbę, zajmowało się całokształtem działań w zakresie obserwacji m.in. wywiadami, ustaleniami, wstępnym rozpoznaniem, zabezpieczeniem operacyjnym dyplomatów, cudzoziemców i innych osób, zaleceniach do poddania kontroli obserwacyjnej przez uprawnione do tego jednostki MSW.
Sąd pierwszej instancji ustalił, że decyzją z dnia 14 marca 2012 r. organ rentowy przyznał ubezpieczonemu prawo do emerytury policyjnej. Emeryturę obliczono w wysokości odpowiadającej 75% podstawy wymiaru. Do tego poziomu obniżono wskaźnik wysokości podstawy wymiaru wynoszący 76,19%, gdzie za 15 lat służby przyjęto 40% podstawy wymiaru, a 13 lat i 1 miesiąc służby oraz 10 miesięcy okresu składkowego przeliczono przez 2,6% podstawy wymiaru za każdy rok. Wysokość emerytury ubezpieczonego wynosiła7.600 zł. Zaskarżoną decyzją ustalono nową wysokość emerytury policyjnej ubezpieczonego wynoszącą 72,18 % podstawy wymiaru przyjmując za 26 lat i 6 miesięcy oraz 10 miesięcy okresu składkowego 2,6% podstawy wymiaru, a za 1 rok i 7 miesięcy – 0,7% podstawy wymiaru. Obniżona wysokość jego emerytury wynosi odtąd 7.314,35 zł.
Dokonując rozważań prawnych, Sąd Okręgowy powołał się na treśćart. 15bw związku zart. 32 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 18 lutego 1994r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarneji Służby Więziennej oraz ich rodzin(jednolity tekst: Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 67z późn. zm.), w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 23 stycznia 2009 r. zmieniającą ustawę zaopatrzeniową (Dz. U. Nr 24, poz. 145) orazart. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 18 października 2006r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat1944-1990 oraz treści tych dokumentów(jednolity tekst: Dz. U. z 2007 r. Nr 63, poz. 425z późn. zm.), stwierdzając, że przy obliczaniu wysługi emerytalnej ubezpieczonego okres jego służby od 23 grudnia 1985 roku do 15 listopada 1986 roku należy uwzględnić w wymiarze 2,6% podstawy wymiaru. Natomiast w pozostałym zakresie Sąd ten uznał odwołanie ubezpieczonego jako bezzasadne.
Motywując swoje rozstrzygnięcie, Sąd pierwszej instancji wskazał, że wbrew wymogom przewidzianym wart. 232 k.p.c., organ rentowy nie wykazał, by w okresieod 23 grudnia 1985r. do 15 listopada 1986r. ubezpieczony pełnił funkcję w wymienionej wyżej jednostce SB. Sąd ten podkreślił, że co prawda dnia 23 grudnia 1985r. złożył powołanyw zaświadczeniu IPN raport o przeniesienie go do Wydziału(...)WUSW wK., ale bez wątpienia raport ten nie został uwzględniony. Stąd przez cały ten okres nadal wykonywał on dotychczasową pracę milicjanta kierowcy w Wydziale(...)tego Urzędu. Potwierdzają to jednoznaczne zapisy w aktach osobowych ubezpieczonego o braku zgody na wnioskowane przeniesienie oraz zeznania świadkówP. S.iM. J.oraz przesłuchanie ubezpieczonego. Tym samym, brak było podstaw do obniżenia ubezpieczonemu za powyższy okres podstawy wymiaru świadczenia, którą z mocy powołanych regulacji należało uwzględnić w dotychczasowym wymiarze 2,6%.
Natomiast uzasadniając swoje rozstrzygnięcie w zakresie oddalenia odwołania ubezpieczonego Sąd Okręgowy wskazał, że w okresie służby ubezpieczonego od 16 grudnia 1987r. do 15 września 1988r. spełnione zostały przesłanki przewidziane treścią art. 15b ust. 1 ustawy zaopatrzeniowej. Ubezpieczony wyraźnie przyznał, iż w tym czasie (ujętymw zaświadczeniu IPN) - za jaki organ rentowy przyjął 0,7% podstawy wymiaru jego emerytury - pełnił służbę w organach bezpieczeństwa państwa, o których mowa w art. 2 powołanej wyżej ustawy z dnia 18 października 2006r., tj. w Grupie(...)Służby Bezpieczeństwa WUSW wK.- jednostce terenowej SB w WUSW, podległej instytucjom centralnym Służby Bezpieczeństwa Ministerstwa Spraw Wewnętrznych. Ponadto pozostawał w służbie przed dniem 2 stycznia 1999r. Okoliczności te uzasadniały, zdaniem Sądu pierwszej instancji obniżenie ubezpieczonemu jedynie za ten okres wysokości emerytury policyjnej, zgodnie z brzmieniem powołanej regulacji.
Odnosząc się do zarzutów ubezpieczonego w przedmiocie wykonywania w spornym okresie służby jedynie czynności patrolowo – ochronnych placówek konsularnych, Sąd pierwszej instancji wskazał, że według art. 15b ust. 3 znowelizowanej ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy do okresów, o których mowa w art. 13 ust. 1, na żądanie wnioskodawcy, mogą być doliczone w pełnym wymiarze okresy służby w latach 1944-1990 w organach bezpieczeństwa państwa, jeżeli funkcjonariusz udowodni, że przed rokiem 1990, bez wiedzy przełożonych, podjął współpracę i czynnie wspierał osoby lub organizacje działające na rzecz niepodległości Państwa Polskiego. Sąd ten, powołując się na uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 3 marca 2011r. (II UZP 2/11; OSNP 2011/15-16/210), podkreślił, że regulacja ta zawiera jedyny wyjątek od ogólnej reguły unormowanej w art. 15b ust. 1 powołanej ustawy i jako taka nie może być interpretowana rozszerzająco.Wyłącznie spełnienie wskazanych tam warunków pozwala na doliczenie w pełnym wymiarze okresów służby w organach bezpieczeństwa państwa. Wobec tego, Sąd pierwszej instancji uznał, że skoro zatem ubezpieczony nie udowodnił, iż przed rokiem 1990, bez wiedzy przełożonych podjął współpracę i czynnie wspierał osoby lub organizacje działające na rzecz niepodległości Państwa Polskiego, przeto brak jakichkolwiek podstaw do doliczenie muw pełnym wymiarze okresu służby w organach bezpieczeństwa państwa od 16 grudnia 1987r. do 15 września 1988r. Sąd Okręgowy wskazał, że z treści powołanych przepisów jednoznacznie wynika, iż jakiekolwiek inne okoliczności poza unormowanymi w art. 15bust. 3 tej ustawy nie uzasadniają doliczenia w pełnym wymiarze okresów tej służby.
Nadto, odwołując się do poglądów zaprezentowanych we wskazanej już wyżej uchwale Sądu Najwyższego z dnia 3 marca 2011 roku, Sąd pierwszej instancji zwrócił uwagę, że powoływanie się przez ubezpieczonego na zasadę ochrony praw nabytych, które w istocie rzeczy zmierza do utrzymania przywilejów nabytych niesłusznie, niegodnie lub niegodziwiez tytułu lub w związku z uczestnictwem w strukturach służb niebezpieczeństwa totalitarnego PRL, które zwalczały przyrodzone prawa człowieka i narodu oraz podstawowe wolności obywatelskie, nie stanowi prawnej ani etyczno-moralnej podstawy do kontestowania zgodnej zKonstytucją Rzeczypospolitej Polskiejlegalności zmian ustawodawczych zmierzających do zrównoważenia uprawnień zaopatrzeniowych byłych funkcjonariuszy służb bezpieczeństwa państwa totalitarnego - i co istotne tylko za okresy takiej represyjnej służby - do standardówi poziomu powszechnych uprawnień emerytalno-rentowych ogółu ubezpieczonych obywateli.
Sąd Okręgowy przytoczył również treść uzasadnienia wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 24 lutego 2010 r. (K. 6/09; OTK-A 2010 nr 2, poz. 15) uznającego wskazane wyżej przepisy za zgodne zKonstytucją RP.
Mając na względzie powyższe Sąd Okręgowy na podstawieart. 47714§ 2 k.p.c.orzekł jak w punkcie 1 sentencji. W pozostałym zakresie z mocyart. 47714§ 1 k.p.c.Sąd ten oddalił odwołanie ubezpieczonego jako bezzasadne.

Apelację od powyższego wyroku wniósł organ rentowy.
Zaskarżając wyrok Sądu Okręgowego w zakresie punktu 1, apelujący zarzucił mu naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez błędną wykładnię i niewłaściwie zastosowanie, w szczególności art. 13a ust. 5, art. 15 b ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarneji Służby Więziennej oraz ich rodzin, § 14 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 października 2004 r. w sprawie trybu postępowaniai właściwości organu w zakresie zaopatrzenia emerytalnego funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu i Państwowej oraz ich rodzin oraz sprzeczność istotnych ustaleń Sądu z treścią zebranegow sprawie materiału.
Wskazując na powyższe zarzuty, organ rentowy wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w pkt 1 i oddalenie odwołania w całości, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w pkt 1 i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.
Uzasadniając wniesiony środek odwoławczy, apelujący wskazał, że postępowanie wszczął na podstawie informacji z dnia 16 maja 2012 roku o przebiegu służby ubezpieczonego o nr(...). Przy czym podkreślił, że do organu rentowego nie wpłynęła nowa zweryfikowana przez IPN informacja o przebiegu służby ubezpieczonego, która mogłaby stanowić podstawę do zmiany zaskarżonej decyzji.
Jednocześnie apelujący wskazał, że zgodnie z§ 14 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 października 2004 r. w sprawie trybu postępowania i właściwości organu w zakresie zaopatrzenia emerytalnego funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu i Państwowej Straży Pożarnej oraz ich rodzin(Dz. U.z 2004 r., Nr 239, poz. 2404), środkiem dowodowym potwierdzającym datę i podstawę zwolnienia ze służby oraz okres służby jest zaświadczenie o przebiegu służby, sporządzone na podstawie akt osobowych funkcjonariusza, wystawione przez właściwe organy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu lub Państwowej Straży Pożarnej. Natomiast zgodnie z art. 13a ust. 5 policyjnej ustawy emerytalnej, informacja o przebiegu służby jest równoważnaz zaświadczeniem o przebiegu służby sporządzanym na podstawie akt osobowych przez właściwe organy. Mając na względzie powyższe - zdaniem organu rentowego - informacjao przebiegu służby nr(...)jest wiążąca dla apelującego.
W odpowiedzi na apelację, ubezpieczony wniósł o jej oddalenie oraz zasądzenie od Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych na rzecz ubezpieczonego kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Sąd Apelacyjny ustalił i zważył, co następuje:
Przyjmując ustalenia poczynione przez Sąd pierwszej instancji jako własne, uznał,iż apelacja nie jest zasadna.
Sąd Okręgowy dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych w zakresie uznania,że w stosunku doK. K.nie sposób przyjąć, iż w okresie od dnia23 grudnia 1985 roku do dnia 15 listopada 1986 roku pełnił służbę w organach bezpieczeństwa państwa.
Zgodnie zart. 15b ust. 1 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarneji Służby Więziennej oraz ich rodzin(Dz. U. z 2004 , Nr 8, poz. 67, tekst jednolity, dalej jako ustawa o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy), w przypadku osoby, która pełniła służbę w organach bezpieczeństwa państwa, o których mowa wart. 2 ustawy z dnia18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów, i która pozostawała w służbie przed dniem 2 stycznia 1999 r., emerytura wynosi:
1) 0,7% podstawy wymiaru - za każdy rok służby w organach bezpieczeństwa państwa w latach 1944-1990;
2) 2,6% podstawy wymiaru - za każdy rok służby lub okresów równorzędnych ze służbą, o których mowa w art. 13 ust. 1 pkt 1, 1a oraz pkt 2-4.
Zatem warunkiem zastosowania w stosunku do ubezpieczonego powyższego przepisu było ustalenie, że w spornym okresie od dnia 23 grudnia 1985 roku do dnia 15 listopada 1986 roku pełnił służbę w organach bezpieczeństwa państwa.
Po myśli zaśart. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów(jednolity tekst: Dz. U. z 2007 r. Nr 63, poz. 425 z późn. zm., dalej jako ustawa o ujawnianiu informacji) organami bezpieczeństwa państwa w rozumieniu ustawy są instytucje centralne Służby Bezpieczeństwa Ministerstwa Spraw Wewnętrznych oraz podległe im jednostki terenowe w wojewódzkich, powiatowych i równorzędnych komendach Milicji Obywatelskiej oraz w wojewódzkich, rejonowych i równorzędnych urzędach spraw wewnętrznych.
Na gruncie niniejszej sprawy z akt osobowych ubezpieczonego oraz zeznań świadkówP. S.(pełniącego w spornym okresie funkcję Naczelnika Wydziału(...)Wojewódzkiego Urzędu Spraw Wewnętrznych wK.) iM. J.(współpracownika ubezpieczonego), wynika w sposób jednoznaczny, że w okresieod 1 sierpnia 1984 roku do 15 listopada 1986 roku pełnił on służbę na stanowisku milicjanta kierowcy we wskazanym wyżej Wydziale(...).
Również w zaświadczeniu Instytutu Pamięci Narodowej o przebiegu służby ubezpieczonego z dnia 16 maja 2012 roku stwierdzono, że z raportu z dnia 23 grudnia 1985 roku wynika, iż ubezpieczony był na etacie milicjanta-kierowcy Wydziału(...)Wojewódzkiego Urzędu Spraw Wewnętrznych wK.. Przy czym Instytut jednocześnie zaznaczył, że - jego zdaniem - ubezpieczony faktycznie był kierowcą Wydziału(...)Wojewódzkiego Urzędu Spraw Wewnętrznych wK..
Jak wynika z apelacji organu rentowego, powyższe zaświadczenie Instytutu Pamięci Narodowej stanowiło dla niego jedyną podstawę dla przyjęcia, że ubezpieczony w spornym okresie pełnił służbę w organach bezpieczeństwa, w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawyo ujawnianiu informacji.
Sąd Apelacyjny ma na uwadze, że zgodnie z treścią § 14 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 października 2004 r. w sprawie trybu postępowania i właściwości organu w zakresie zaopatrzenia emerytalnego funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu i Państwowej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2004 r., Nr 239, poz. 2404) środkiem dowodowym potwierdzającym datę i podstawę zwolnienia ze służby oraz okres służby jest zaświadczenie o przebiegu służby, sporządzone na podstawie akt osobowych funkcjonariusza, wystawione przez właściwe organy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu lub Państwowej Straży Pożarnej. Natomiast, zgodnie z art. 13a ust. 5 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy, informacja o przebiegu służby jest równoważnaz zaświadczeniem o przebiegu służby sporządzanym na podstawie akt osobowych przez właściwe organy.
Podkreślić jednak trzeba, że organ rentowy, poza przytoczonym już wyżej zaświadczeniem Instytutu Pamięci Narodowej, dysponował również – dołączonym do odwołania - zaświadczeniem z dnia 22 lutego 2012 roku o przebiegu służby ubezpieczonego sporządzonym na podstawie jego akt osobowych przez Komendanta Wojewódzkiego Policji wK.(k. 7 a.s.). Z zaświadczenia tego wynikało, że ubezpieczony w okresieod 5 października 1982 roku do 15 września 1988 roku pełnił służbę w charakterze funkcjonariusza MO. Nadto wskazać należy, że z dokładnego wykazu przebiegu służby ubezpieczonego z dnia 15 czerwca 2010 roku sporządzonego przez Zastępcę Naczelnika Wydziału(...)Komendy Wojewódzkiej Policji wK.wynika,że w okresie od 1 sierpnia 1984 roku do 16 grudnia 1987 roku ubezpieczony pełnił służbę na stanowisku milicjanta – kierowcy w Wydziale(...)Wojewódzkiego Urzędu Spraw Wewnętrznych wK.(k. 6 a.s.).
Skoro zatem organ rentowy jest w niniejszej sprawie związany w toku prowadzonego przez siebie postępowania tylko i wyłącznie treścią powołanych wyżej dokumentów,to podkreślić należy, że zgodnie z treściąart. 47713k.p.c., miał możliwość zweryfikowania swojego stanowiska zajętego w zaskarżonej decyzji w oparciu o zaświadczenie z dnia22 lutego 2012 roku o przebiegu służby ubezpieczonego sporządzonego na podstawie jego akt osobowych przez Komendanta Wojewódzkiego Policji wK.. Chybiona zatem jest argumentacja organu rentowego, że tylko informacja Instytutu Pamięci Narodowej jest dla niego wiążąca i nie miał prawnych i faktycznych podstaw do zmiany swojego stanowiska.
Niezależnie od powyższego, odnosząc się do zarzutu apelacyjnego dotyczącego zawiązania także Sądu informacją o służbie ubezpieczonego uzyskaną z Instytutu Pamięci Narodowej, należy wskazać, że sąd powszechny (sąd ubezpieczeń społecznych), rozpoznający sprawę w wyniku wniesienia odwołania od decyzji organu emerytalnego (Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznychw(...).) w sprawie ponownego ustalenia (obniżenia) wysokości emerytury policyjnej byłego funkcjonariusza Służby Bezpieczeństwa, nie jest związany treścią takiej informacji zarówno co do faktów (ustalonego w tym zaświadczeniu przebiegu służby), jak i co do kwalifikacji prawnej tych faktów (zakwalifikowania określonego okresu służby jako służbyw organach bezpieczeństwa państwa). Takie stanowisko zostało zaprezentowane w uchwale Sądu Najwyższego Izba Pracy, (...) i Spraw Publicznych z dnia 9 grudnia 2011 r. (II UZP 10/2011, Lex Polonica nr 2802706, OSNP 2012/23-24 poz. 298).
Stanowisko to Sąd Apelacyjny w pełni akceptuje. Związanie informacją uzyskanąz Instytutu Pamięci Narodowej obejmuje jedynie organ rentowy, który przy wydawaniu decyzji musi kierować się danymi zawartymi w informacji o przebiegu służby. Ustalenia faktyczne i interpretacje prawne Instytutu Pamięci Narodowej nie mogą natomiast wiązać sądu - do którego wyłącznej kompetencji (kognicji) należy ustalenie podstawy faktycznej rozstrzygnięcia w przedmiocie prawa do emerytury policyjnej i jej wysokości oraz odpowiednia kwalifikacja prawna (subsumcja) ustalonych faktów. Taka argumentacja jest uzasadniona tym bardziej, że w postępowaniu z zakresu ubezpieczeń społecznych nie obowiązują ograniczenia dowodowe wynikające z przepisów rozporządzenia, odmiennie niż w postępowaniu przed organem rentowym, a zastosowanie znajdują wyłącznie przepisyk.p.c., w tym także przepisy dotyczące postępowania dowodowego.
Powyższe, jak wskazał Sąd Najwyższy w powołanej uchwale, oznacza, że ostatecznie ocena co do zakwalifikowania określonych okresów służby emerytowanego funkcjonariusza jako służby w organach bezpieczeństwa państwa należy do sądu ubezpieczeń społecznych. Tylko do sądu należy też interpretacja art. 15 i 15b ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy, w szczególności jej art. 15b ust. 1 w związku z art. 2 ust. 1 i ust. 3 ustawyo ujawnianiu informacji.
Zdaniem Sądu Apelacyjnego, słusznie zatem Sąd pierwszej instancji zweryfikował informację IPN i przyjął, że organ rentowy nie wykazał, by w okresie od 23 grudnia 1985r. do 15 listopada 1986r. ubezpieczony pełnił funkcję w wymienionej wyżej jednostce SB.Co prawda, dnia 23 grudnia 1985r. złożył powołany w zaświadczeniu IPN raporto przeniesienie go do Wydziału(...)WUSW wK., ale bez wątpienia nie został on uwzględniony. Z akt osobowych ubezpieczonego wynika bowiem jednoznacznie, że ówcześni jego przełożeni negatywnie zaopiniowali raport o przeniesienie do pracy w jednostce SB (k. 64 akt osobowych). Poza tym warto podkreślić, że ubezpieczony nie posiadał dobrej opinii u swoich ówczesnych przełożonych pełniąc służbę jako funkcjonariusz ZOMO, gdyż w opinii służbowej z dnia 4 czerwca 1984 roku stwierdzono,że
    w służbie osiągał słabe wyniki. We współżyciu koleżeńskim przejawiał skłonności do wywoływania negatywnych nastrojów i opinii. W pracach społecznych nie brał udziału. Przejawiał w tym stosunku negatywny stosunek – dyskutował nawet nad celowością składekw TPPR. W stosunku do przełożonych był nietaktowny i nierozważny…. Biorąc pod uwagę dotychczasowy przebieg jego służby w przyszłości wymaga on dużego uświadomienia po linii etyki moralności socjalistycznej, dużo kontroli i nadzoru ze strony przełożonych i kolektywów milicyjnych.Opinię identycznej treści - na skutek zastrzeżeń ubezpieczonego - wyraziła komisja złożona z trzech oficerów.
Powyższe utwierdza zatem jedynie Sąd Apelacyjny w przekonaniu, że ubezpieczony posiadając tak negatywną opinię służbową u swoich przełożonych, nie był przykładnym funkcjonariuszem ZOMO według ówczesnej „etyki moralności socjalistycznej”,co skutkowało między innymi odmową przeniesienia go do służby w SB. Tym bardziej budzi zdziwienie Sądu Apelacyjnego wniosek wysnuty przez IPN w informacji z dnia 16 maja 2012 roku, jakoby ubezpieczonyfaktycznie był kierowcą(...)Wojewódzkiego Urzędu Spraw Wewnętrznych wK..Taki wniosek w ocenie Sądu Apelacyjnego nie znajduje bowiem żadnego oparcia w zgromadzonym w niniejszej sprawie materiale dowodowym,a zwłaszcza w aktach osobowych ubezpieczonego.
Zatem okres pełnienia przez ubezpieczonego od dnia 23 grudnia 1985 roku do dnia15 listopada 1986 roku służby na stanowisku milicjanta kierowcy w Wydziału(...)Wojewódzkiego Urzędu Spraw Wewnętrznych wK.nie mógł zostać uznany za pełnienie służby w organie bezpieczeństwa państwa w rozumieniu art. 2 ustawy o ujawnianiu informacji. Zasadnie zatem Sąd Okręgowy zmienił zaskarżoną decyzję w ten sposób,że w punkcie 1 zaskarżonego wyroku uznał, iż powyższy okres służby powinien zostać wyliczony przy przyjęciu wskaźnika wysokości podstawy wymiaru emerytury 2,6%.
Mając na uwadze całokształt powyżej przytoczonych okoliczności Sąd Apelacyjnyw całej rozciągłości podzielił stanowisko Sądu pierwszej instancji zarówno odnośnie ustalenia stanu faktycznego, jak również dokonanej oceny prawnej i opierając się na treściart. 385 k.p.c.w pkt 1 oddalił apelację uznając ją za bezzasadną. Wpkt 2o kosztach orzeczono po myśliart. 108 § 1 k.p.c.w zw. zart. 98 § 1 i 3 k.p.c.w zw. z § 12 ust. 2 w zw. z§ 13 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzęduzasądził od Dyrektora Zakładu Emerytalno – Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych na rzecz ubezpieczonegoK. K.kwotę 120 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym.

/-/SSA I. Goik /-/SSA M. Procek /-/SSA M. Żurecki

Sędzia Przewodniczący Sędzia

ek