Sąd Apelacyjny w Łodzi
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUa 66/14
Data wyroku: 2014-10-28 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Joanna Kasicka, Jacek Zajączkowski, Dorota Rzeźniowiecka
Słowa kluczowe: Emerytura Wcześniejsza
Podstawa prawna: art. 184 ustawy o emeryturach i rentach z FUS

Sygn. akt: III AUa 66/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 28 października 2014 r.
Sąd Apelacyjny w Łodzi, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący: SSA Jacek Zajączkowski
Sędziowie: SSA Dorota Rzeźniowiecka (spr.)
SSO del. Joanna Kasicka
Protokolant: st.sekr.sądowy Kamila Tomasik
po rozpoznaniu w dniu 28 października 2014 r. w Łodzi
sprawyA. A.
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wO.
o emeryturę,
na skutek apelacji wnioskodawcy
od wyroku Sądu Okręgowego w Kaliszu
z dnia 29 listopada 2013 r., sygn. akt: V U 937/13,

oddala apelację.
Sygn. akt III AUa 66/14

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 14 czerwca 2013 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wO.W.. odmówiłA. A.prawa do emerytury dla pracowników zatrudnionych w szczególnych albowiem wnioskodawca nie osiągnął wymaganego okresu takiej pracy. Organ rentowy uwzględnił wnioskodawcy do okresu pracy w warunkach szczególnych, z zatrudnienia w latach 1974 – 98 okres wynoszący 14 lat 9 miesięcy i 8 dni przypadający w okresie 1.01.1984 – 31.12.1998.
Odwołanie od powyższej decyzji złożyłS. A.wnosząc o zmianę decyzji i przyznanie prawa do emerytury przy zaliczeniu pracy w latach 1980 – 83 jako okresu pracy w warunkach szczególnych.
Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania.
Wyrokiem z dnia 29 listopada 2013r. Sąd Okręgowy w Kaliszu oddalił odwołanie.
Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny.
A. A.urodzony dnia (...)w okresie 1.05.1974r. – 30.06.1999r. był pracownikiemZakładów (...)w Kotlinie zatrudnionym początkowo na stanowisku robotnika pomocniczego a następnie od dnia 1 lutego 1975 r. na stanowisku aparatowego produkcji konserw oraz przetwórstwa owocowo - warzywnego. W okresie 1.01.1976r. – 31.12.1978r. odwołujący był zatrudniony na stanowisku gotowacz przetwórstwa owocowo – warzywnego. Od dnia 1 stycznia 1979 r. odwołującemu powierzono poprzednio zajmowane stanowisko. Od dnia 1 stycznia 1984 r. odwołującemu powierzono stanowisko piwniczego winiarskiego. Pracę na tym stanowisku odwołujący wykonywał codziennie w pełnym wymiarze czasu pracy aż do rozwiązania stosunku pracy.
W okresach 15.06. – 5.09.1994r. i 22.10. – 23.10.1998r. odwołujący korzystał ze świadczeń chorobowych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa.
Organ rentowy uznał odwołującemu na dzień 1 stycznia 1999 r. okres ubezpieczenia wynoszący 29 lat 10 miesięcy i 21 dni. Uznany przez ZUS okres pracy w warunkach szczególnych to 14 lat 9 miesięcy i 8 dni. Przypada on w latach 1984 – 98. Odwołujący nie jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego.
Ustalając powyższy stan faktyczny Sąd Okręgowy nie dał wiary zeznaniom świadkówS. G.iD. C.oraz korespondujących z nimi zeznaniom odwołującego w części, w której każda z tych osób twierdziła o pracy odwołującego w latach 1980 – 83 w charakterze piwniczego winiarskiego. Zeznania w tej części sprzeczne są z dekretami płacowymi znajdującymi się w aktach osobowych odwołującego i podawanymi przez świadków zasadniczymi różnicami między zakresem prac na stanowisku aparatowy produkcji konserw i przetwórstwa owocowo – warzywnego a stanowiskiem piwniczy winiarski. Mając na uwadze zasadnicze różnice w zakresie obowiązków na wymienionych stanowiskach, wykluczyć należało błędy pracodawcy we właściwym określeniu przypisywanego odwołującemu w latach 1979 – 83 stanowiska. O tym, że w styczniu 1980 r. nie miało miejsca przeniesienie odwołującego z produkcji do winiarni wskazuje notatka, jaką przełożony odwołującego zamieścił na jego podaniu z sierpnia 1980 r. o urlop bezpłatny. Wskazanie konieczności pozostania odwołującego w zakładzie w okresie planowanego urlopu z uwagi na konieczność obsadzenia tłoczni pozwala na stwierdzenie, że odwołujący w tym czasie był pracownikiem na produkcji owocowo – warzywnej.
W konsekwencji powyższych ustaleń Sąd Okręgowy przytaczając treśćart. 32 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. Nr 153 z 2009r., poz. 1227 – tekst jednolity późn. zm. ) oraz § 3 i 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach ( Dz.U. nr 8 poz. 43 z póź.zm) stwierdził, żeA. A.nie przysługuje prawo do emerytury przewidzianej wart. 184w związku zart. 32 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. Nr 153 z 2009r., poz. 1227 – tekst jednolity późn. zm.), ponieważ nie legitymuje się on wymaganym 15 – letnim okresem pracy w szczególnych warunkach. Sąd Okręgowy wskazał, iż zebrana w sprawie dokumentacja osobowa wbrew temu co zeznali świadkowie, nie pozwala na przyjęcie, że już w styczniu 1980 r. odwołujący został przeniesiony na stanowisko piwniczego winiarskiego. Na okoliczność takiego przeniesienia pracodawca wystawił dekret płacowy w styczniu 1984 r. a więc po upływie 4 lat od wnioskowanej przez odwołującego daty przeniesienia. Tak znaczny upływ czasu oraz wielokrotność dokonywanych przez pracodawcę zmian stawki osobistego zaszeregowania wyklucza w tym zakresie jakąkolwiek pomyłkę przy określaniu rzeczywistego stanowiska pracy odwołującego.
W konsekwencji Sąd Okręgowy oddalił odwołanie na podstawieart. 47714§ 1 k.p.c.
Apelacje od powyższego wyroku złożyłA. A.zaskarżając wyrok w całości i wnosząc o uwzględnienie odwołania i przyznanie prawa do emerytury wcześniejszej.
W uzasadnieniu apelacji podniesiono, że Sąd Okręgowy w Kaliszu nie dał wiary zeznaniom zgłoszonych przez apelującego dowodom w postaci zeznań świadkówS. G.iD. C., którzy zeznali, że odwołujący prace piwniczego winiarskiego wykonywał od 1 stycznia 1980r. a nie jak wskazano w dekretach płacowych od 1 stycznia 1984r.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Apelację uznać należało za nieuzasadnioną.
Zgodnie z treściąart. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. Nr 153 z 2009r., poz. 1227 – tekst jednolity ze zm.), ubezpieczonemu urodzonemu po dniu 31 grudnia 1948r., przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32 ustawy, tj. po ukończeniu 60 lat, jeżeli w dniu wejścia w życia ustawy – na dzień 1 stycznia 1999r. osiągnął okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymagany w przepisachrozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. Nr 8, poz. 43 z późn. zm.) – 15 lat oraz okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27 ustawy, to jest 25 lat. W myśl § 2 w/w rozporządzenia okresy pracy uzasadniające prawo do wcześniejszego świadczenia emerytalnego to okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wykonywana jest stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku.
Z ustaleń Sądu Okręgowego, które Sąd Apelacyjny uznaje za własne wynika, żeA. A.w spornym okresie od 1 stycznia 1980r. do 31 grudnia 1983r. pracował na stanowisku aparatowego produkcji konserw oraz przetwórstwa owocowo-warzywnego, co w sposób jednoznaczny wynika z dokumentacji osobowej apelującego. Na wskazane stanowisko został przeniesiony od 1 stycznia 1979r., co wynika z treści angażu z dnia 29.12.1978r. i co zostało potwierdzone kolejnymi angażami z dnia 16.05.1979r., 29.09.1979r., 23.07.1980r., 18.10.1980r., 10.11.1981r., 26.08.1982r., 15.11.1982r., 20.08.1983r., 3.10.1983r..
Jak słusznie podkreślił Sąd Okręgowy ilość angaży wskazujących jako stanowisko pracy wnioskodawcy stanowisko aparatowego produkcji konserw - 10 angaży wystawionych na przestrzeni 4 lat – nie pozwala na przyjęcie , iż w tak długim okresie czasu pracodawca błędnie kwalifikował stanowisko na jakim wnioskodawca był zatrudniony. Załączone do akt sprawy akta osobowe apelującego są pełne, uporządkowane z kompletną dokumentacją pracowniczą obejmującą cały okres zatrudnienia A.A.w(...)a następnie(...) spółka z o.o.w Kotlinie co zaprzecza postawionemu w apelacji zarzutowi o bałaganie w dokumentacji pracowniczej apelującego.
Podkreślenia wymaga, że wcześniejsza emerytura jest dla powszechnego systemu świadczeń emerytalnych instytucją wyjątkową, określającą szczególne uprawnienia uprzywilejowanego kręgu podmiotów, stąd wymaga ścisłej wykładni i pewnego ustalenia przesłanek prawa. W postępowaniu sądowym, opartym na zasadzie swobodnej oceny dowodów, nie obowiązują ograniczenia dowodowe zawarte w przepisachrozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno-rentowe i zasad wypłaty tych świadczeń(Dz. U. z 1983 r. Nr 10, poz. 49 z późn. zm.). Jednak zauważyć należy, że w rozporządzeniu przewidziana została pewna hierarchia dowodów, którą sąd winien kierować się przy rozpoznawaniu sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych. W pierwszej kolejności, przy ustalaniu okresów zatrudnienia, winny być uwzględniane dokumenty z przebiegu zatrudnienia - świadectwa pracy wystawione przez pracodawcę, umowy o pracę, angaże, legitymacje ubezpieczeniowe i inne dokumenty potwierdzające okresy ubezpieczenia. Dopiero gdy dokumentacja pracownicza jest niepełna lub zawiera pewne rozbieżności dopuszczalne jest posiłkowanie się zeznaniami świadków, ale jako dowodem uzupełniającym, potwierdzającym przebieg zatrudnienia. Nie jest natomiast dopuszczalne oparcie się wyłącznie na zeznaniach świadków, w sytuacji gdy z dokumentów wynikają okoliczności przeciwne ( podobnie wyrok Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 6 sierpnia 2014 r. III AUa 466/14 LEX 1496008).
Biorąc powyższe pod uwagę w sposób jednoznaczny stwierdzić należy, iż okres zatrudnienia ubezpieczonego na stanowisku aparatowego przetwórstwa konserw trwał do 31 grudnia 1983r. a praca na stanowisku aparatowego produkcji konserw niewątpliwie nie miała charakteru prac wskazanych w załączniku do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze ( Dz.U. 1983 nr 8 poz. 43 z póź. zm.). Dopiero od 1 stycznia 1984r. wnioskodawca rozpoczął pracę na stanowisku zaliczanym do prac w szczególnych warunkach, tj. piwniczego winiarskiego, co wynika wprost z dokumentacji osobowej załączonej do akt sprawy.
Reasumując, ubezpieczony nie wykazał, że w spornym okresie swego zatrudnienia wykonywał pracę w warunkach szczególnych, tym samym nie udowodnił 15 – letniego okresu takiej pracy i nie spełnił warunku do nabycia prawa do wcześniejszej emerytury.
W tym stanie rzeczy, nie znajdując podstaw do uwzględnienia apelacji, Sąd Apelacyjny na podstawieart. 385 k.p.c.orzekł, jak w sentencji swojego wyroku.
Przewodniczący: Sędziowie: