Sąd Okręgowy w Gliwicach
VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VIII U 1435/13
Data wyroku: 2014-07-08 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Mariola Szmajduch
Słowa kluczowe: Emerytura Wcześniejsza
Podstawa prawna: art. 184  w zw. z art. 32 ustawy   o emeryturach i rentach z funduszu ubezpieczeń społecznych

Sygn. aktVIII U 1435/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 8 lipca 2014 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący:

SSO Mariola Szmajduch

Protokolant:

Katarzyna Stefańczyk

po rozpoznaniu w dniu8 lipca 2014 r. w Gliwicach
sprawyC. C.
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wZ.
oprawo do emerytury
na skutek odwołaniaC. C.
od decyzjiZakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wZ.
z dnia6 maja 2013r.nr(...)
zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje ubezpieczonejC. C.prawo do emerytury poczynając od 1 kwietnia 2013r.
(-) SSO Mariola Szmajduch

Sygn. akt. VIII U 1435/13

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 6 maja 2014. Zakład Ubezpieczeń Społecznych OddziałwZ., powołując się naustawę z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturachi rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(tekst jednolity: Dz. U. z 2009r. nr 153, poz. 1227 z późn. zm.) odmówił ubezpieczonejC. C.prawa do emerytury w niższym wieku w związku z tym, iż nie udowodniła ona 15 – letniego okresu zatrudnienia w szczególnych warunkach, stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, bowiem ZUS zaliczył jej jedynie 12 lat, 11 miesięcy i 15 dni takiej pracy.
W odwołaniu od decyzji ubezpieczona domagała się jej zmiany poprzez przyznanie prawa do emerytury wcześniejszej z tytułu wykonywania pracy w warunkach szczególnych. Podniosła, iż pracę w warunkach szczególnych wykonywała również w okresie od 18 kwietnia 1977r. do 2 października 1985r. wWytwórni (...)wR.. Nadto wskazała, iż taki charakter jej pracy w tym okresie wynika z zeznań świadków, o przesłuchanie których wniosła.
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Równocześnie organ rentowy poinformował, iż nie uznał ubezpieczonej za pracę w warunkach szczególnych okresu pracy od 18 kwietnia 1977r. do 2 października 1985r. wWytwórni (...)wR.ponieważ nie przedłożyła ona stosownego świadectwa pracy w warunkach szczególnych. Równocześnie ZUS wskazał, że pracodawca za ten okres wystawił jej świadectwo pracy z którego wynika, że w tym czasie pracowała jako zbrojarz. Zaznaczył nadto, że odwołująca korzystała z urlopu udzielonego w związku z opieką nad dzieckiem w okresach od 16 listopada 1976r. do 16 kwietnia 1977r. i od 26 kwietnia 1979r. do 26 kwietnia 1982r.
Rozpoznając odwołanie Sąd Okręgowy w Gliwicach poczynił następujące ustalenia:
W dniu 29 kwietnia 2013r. ubezpieczonaC. C.,urodzona (...)złożyła wniosek o emeryturę w wieku niższym niż 60 lat z tytułu zatrudnieniaw szczególnych warunkach.
Ubezpieczona nie przystąpiła do otwartego fundusz emerytalnego. Do 31 grudnia 1998r. udokumentował ponad 20 letni okres składkowy i nieskładkowy – okoliczności te były niesporne pomiędzy stronami.
Na postawie złożonych przez ubezpieczoną świadectw pracy organ rentowy uwzględnił jej do 31 grudnia 1998r. 12 lat, 11 miesięcy i 15 dni pracy w szczególnych warunkach. Organ rentowy nie zaliczył odwołującej do pracy w warunkach szczególnych okresu zatrudnienia od 18 kwietnia 1977r. do 2 października 1985r. na stanowisku zbrojarza.
W okresie od 11 sierpnia 1975r. do 2 października 1985r. ubezpieczonaC. C.zatrudniona była wWytwórni (...)wR.. W toku procesu Sąd ustalił, iżWytwórnia (...)wR.była przedsiębiorstwem zajmujących się produkcją prefabrykowanych elementów żelbetowych dla potrzeb telekomunikacji, jak słupy, studzienki kablowe i ich pokrywy oraz szereg innych elementów niezbędnych przy budowie sieci telekomunikacyjnych. Był wydzielony wydział zbrojarni, zajmujący się wykonywaniem zbrojeń z prętów stalowych oraz wydział betoniarni, gdzie gotowe zbrojenia były umieszczane w forach i zalewane betonem.
Ubezpieczona w początkowym okresie w czasie pracy u tego pracodawcy, tj. do 17 kwietnia 1977r. pracowała na stanowisku elektromontera. Następnie od 18 kwietnia 1977r. została przeniesiona na wydział zbrojarni, gdzie stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywała prace w szczególnych warunkach. W praktyce ubezpieczona w spornym okresie przez pełne dniówki robocze zajmowała się wyłącznie pracami związanymi z wykonywaniem zbrojeń do konstrukcji żelbetowych. Jej praca w takim charakterze była wykonywana przez pełne dniówki robocze, tj. przez 8 godzin i więcej. Otrzymywała z tytułu tej pracy dodatek za pracę w warunkach szczególnych. Do warunków szkodliwych w środowisku pracy na tym stanowisku należały narażenia na hałas i zapylenie.
Niezależnie od powyższego Sąd ustalił, że w okresie od 16 listopada 1976r. do16 kwietnia 1977r. i od 26 kwietnia 1979r. do 26 kwietnia 1982r. ubezpieczona korzystała z urlopu wychowawczego i wtedy nie pracowała przy wykonywaniu zbrojeń.
Razem z ubezpieczoną w spornym okresie pracowaliC. J.– zbrojarz i operator maszyn na zbrojarni, wykonujący taką samą pracę jak odwołującaiJ. J.– mistrz wydziału zbrojarni, przełożony odwołującej.
Powyższe okoliczności Sąd ustalił na podstawie akt organu rentowego, zeznań świadkówC. J.iJ. J.przesłuchany w ramach pomocy prawnej przez Sąd Okręgowy w Radomiu (zapis nagrania protokołu z rozprawy w dniu 30 maja 2014r. minuty od 4:29 i nast.), a także w oparciu o akta osobowe ubezpieczonej (koperta k.13) oraz jej wyjaśnienia (zapis nagrania protokołu z rozprawy w dniu 3 września 2013r. minuty od 2:12 i nast.). Zgromadzona w sprawie dokumentacja została sporządzona w sposób rzetelny i nie budzący wątpliwości, a zeznania świadków są spójne, wzajemnie się potwierdzają i uzupełniają, dając łącznie pełny obraz przebiegu i charakteru zatrudnienia odwołującej w spornym okresie. Nadto zeznania świadków korelują z zapisami w dokumentacji osobowej ubezpieczonej oraz jej wyjaśnieniami.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Stosownie do treściart. 32 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r.o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(tekst jednolity: Dz. U.z 2009r. nr 153, poz. 1227 z późn. zm.) w powiązaniu z§ 3 i 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz.U. Nr 8 poz.43 ze zm.) ubezpieczonym kobietom urodzonym przed dniem 1 stycznia 1949r. będącym pracownikami zatrudnionymi w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze przy pracach wymienionych w wykazie A, przysługuje prawo do emerytury w razie łącznego spełnienia następujących warunków:
1. osiągnięcia wieku emerytalnego 55 lat
2. posiadania wymaganego okresu zatrudnienia wynoszącego 20 lat, w tym
co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach.
Zgodnie z treścią § 2 ust. 1 rozporządzenia, okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w tym akcie prawnym są okresy, w których praca w szczególnych warunkach jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy.
Z kolei zgodnie z treścią art. 184 ust 1 ustawy, ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli:
1)okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat - dla kobiet i 65 lat - dla mężczyzn oraz

2
okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27.

W myśl ust. 2 emerytura, o której mowa w ust. 1, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wnioskuo przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa oraz rozwiązania stosunku pracy - w przypadku ubezpieczonego będącego pracownikiem.
Na podstawie tego przepisu, prawo do emerytury w obniżonym wieku, przysługuje ubezpieczonemu, który w dniu wejścia w życie ustawy tj. w dniu 1 stycznia 1999r. spełnił warunki w zakresie posiadania ogólnego stażu pracy oraz pracy wykonywanej w warunkach szczególnych a nie osiągnął wymaganego wieku.
Kwestie posiadania przez ubezpieczoną ponad 20 letniego okresu składkowegoi nieskładkowego oraz nie przystąpienia do OFE nie były sporne.
Okoliczność sporna w przedmiotowej sprawie dotyczyła posiadania przez ubezpieczoną (na dzień 1 stycznia 1999r.) wymaganego 15 letniego okresu pracy wykonywanej w warunkach szczególnych, bowiem organ rentowy zaliczył do takiej pracy jedynie 12 lat, 11 miesięcy i 15 dni.
W świetle zgromadzonego w sprawie materiału Sąd uznał, że ubezpieczonaC. C., ukończyła 55 rok życia, i na dzień 31 grudnia 1998r. udowodniła łącznie ponad 15 lat pracy wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracyw szczególnych warunkach. Nie budzi wątpliwości Sądu, że praca ubezpieczonejwWytwórni (...)wR.od18 kwietnia 1977r. do 2 października 1985r. na stanowisku zbrojarza, z wyłączeniem okresów urlopu wychowawczego od 16 listopada 1976r. do 16 kwietnia 1977r. i od26 kwietnia 1979r. do 26 kwietnia 1982r., była pracą stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywaną w szczególnych warunkach, tj. przy pracach zbrojarskich.
Zgodnie z wykazem A stanowiącym załącznik dorozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterzepracąw szczególnych warunkach, uprawniającą do niższego wieku emerytalnego były prace wymienione: w dziale V poz. 4, tj. prace zbrojarskie i betoniarskie.
Sąd uznał, że w okresie spornym odwołująca, z wyłączeniem okresów urlopu na wychowywanie dzieci, pracowała w szczególnych warunkach stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. W tym czasie nie wykonywała innych czynności niż związane z opisanymi pracami.
Sąd dał wiarę zeznaniom świadków potwierdzającym charakter pracy ubezpieczonej, uznając te dowody za spójne logiczne i wzajemnie się uzupełniające. Nadto zeznania świadków korelują z zapisami w dokumentacji osobowej ubezpieczonej oraz jej wyjaśnieniami.
Należy podkreślić, że okres zatrudnienia może być zaliczony do pracyw warunkach szczególnych, gdy pracownik faktycznie wykonywał prace objęte wykazem prac uprawniających do wcześniejszej emerytury, pomimo że stanowisko jakie mu formalnie przypisano nie jest wymienione w wykazie. Wymieniony wyżej wykaz A nie określa bowiem stanowisk pracy, ale definiuje rodzaj prac, które są uważane za wykonywane w szczególnych warunkach. Decydujące znaczenie dla zakwalifikowania pracy jako realizowanej w szczególnych warunkach ma nie nazwa zajmowanego stanowiska, ale rodzaj, charakter i warunki pracy.
Bez znaczenia pozostaje także fakt, że odwołująca nie przedłożył za ten okres świadectwa pracy w warunkach szczególnych. Fakt wykonywania takiej pracy został wykazany w postępowaniu sądowym za pomocą innych dowodów. W postępowaniu odwoławczym przed Sądem nie obowiązują bowiem ograniczenia dowodowe jakie występują w postępowaniu o świadczenia emerytalno-rentowe przed organem rentowym, a Sąd może ustalić okoliczności mające wpływ na prawo do świadczeń lub ich wysokość jak: okresy zatrudnienia - w tym wykonywanie pracy w warunkach szczególnych, za pomocą wszelkich środków dowodowych, przewidzianych wkodeksie postępowania cywilnego(por. uchwała Sądu Najwyższego z 10 marca 1984r. III UZP 6/84, uchwała Sądu Najwyższego z 21 września 1984r. III UZP 48/84, wyrok Sądu Najwyższego z 7 grudnia 2006r., I UK 179/06, LEX nr 342283).
Mając na względzie powyższe Sąd uznał, że ubezpieczona legitymuje się na dzień 1 stycznia 1999r. wymaganym 15 - letnim okresem pracy w szczególnych warunkach. Nadto Sąd uznał, że z momentem złożenia wniosku emerytalnego odwołująca spełniła wszystkie warunki uprawniające ją do otrzymania prawa do emerytury w obniżonym wieku emerytalnym, z tytułu pracy w warunkach szczególnych.
W związku z powyższym Sąd z mocyart. 47714§ 2 k.p.c.orzekł jak w sentencji, przyznając ubezpieczonej prawo do emerytury od dnia 1 kwietnia 2014r. tj. od miesiąca zgłoszenia wniosku.
SSO Mariola Szmajduch