Sąd Okręgowy w Koninie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 187/14
Data wyroku: 2014-10-03 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Agata Wilczewska-, Marek Kordowiecki, Marek Ziółkowski

Sygn. akt II Ka 187/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 3 października 2014r.
Sąd Okręgowy w Koninie II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący : SSO Marek Kordowiecki
Sędziowie : SSO Agata Wilczewska - spr.
SSO Marek Ziółkowski
Protokolant : st. sekr. sąd. Arleta Wiśniewska
przy udziale Jacka Górskiego Prokuratora Prokuratury Okręgowej
po rozpoznaniu w dniu 3 października 2014r.
sprawyA. S.
oskarżonego z art.244k.k.
na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Koninie
z dnia 19 maja 2014r. sygn. akt II K 459/14
uchyla zaskarżony wyrok w całości i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Koninie do ponownego rozpoznania.
Marek Ziółkowski Marek Kordowiecki Agata Wilczewska

Sygn. akt II Ka 187/14

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 19 maja 2014 roku w sprawie o sygn. akt IIK 459/14 Sąd Rejonowy w Koninie uznał oskarżonegoA. S.za winnego tego, że w dniu 5 marca 2014 roku o godzinie 17.30 w miejscowościO., gm.R., kierował rowerem w ruchu lądowym nie stosując się do zakazu prowadzenia pojazdów nie mechanicznych w postaci rowerów orzeczonego wyrokiem Sądu Okręgowego w Koninie z dnia 18.11.2013r. w sprawie sygn.. akt IIK 1845/13, to jest przestępstwa z art.244k.k. i za to na podstawie art.244k.k. w zw. z art.58§3k.k. w zw. z art.34§1 i 2k.k. i art.35§1k.k. wymierzył mu karę 6 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne. Przy czym miesięczny wymiar godzin pracy cyfrowo Sąd wskazał jako „25” godzin, a słownie jako „dwadzieścia” godzin miesięcznie.
Powyższy wyrok, w części dotyczącej orzeczenia o karze, zaskarżony został przez prokuratora na korzyść oskarżonego.
Prokurator zarzucił wyrokowi obrazę przepisów postępowania, art.413§1 pkt 5 i §2 pkt 2k.p.k., które miały istotny wpływ na treść orzeczenia w zakresie rozstrzygnięcia o karze, polegającego na orzeczeniu przez Sąd za czyn z art.244k.k. w zw. z art.58§3k.k. wobec oskarżonegoA. S.kary 6 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 25 godzin miesięcznie podczas gdy w części słownej orzeczenia Sąd wskazał 20 godzin miesięcznie.
W oparciu o ten zarzut prokurator wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w punkcie 1 poprzez orzeczenie wobec oskarżonego kary 6 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin miesięcznie.

Sąd odwoławczy zważył, co następuje.
Apelacja prokuratora okazała się celowa, aczkolwiek jej wniosek o zmianę zaskarżonego wyroku nie mógł zostać uwzględniony z uwagi na dopuszczenie się przez Sąd I instancji przy rozpoznawaniu niniejszej sprawy tzw. bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art.439§1pkt7k.p.k.
Analiza akt sprawy prowadzi do wniosku, że zaskarżony wyrok wydany został rzeczywiście z rażącym naruszeniem przepisów postępowania ale nie przepisów wskazanych przez prokuratora w apelacji. Naruszenie dotyczyło bowiem przepisuart. 343­§ 7 k.p.k., co miało istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku. Sąd pierwszej instancji, wydał bowiem zaskarżone orzeczenie – wyrok na posiedzeniu, mimo iż de facto nie jest wiadomym czy uwzględnił wniosek oskarżyciela publicznego w części dotyczącej wymiaru kary.
Nie ulega bowiem wątpliwości, że uzgodniony z oskarżonym wniosek złożony w trybieart. 335 § 1 k.p.k.obejmował wymierzenie oskarżonemu kary 6 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin miesięcznie. Sąd zaś w zaskarżonym orzeczeniu słownie wymiar miesięczny godzin pracy na cel społeczny określił jako „dwadzieścia” jednak w zapisie cyfrowym wymiar ten określił na „25” godzin.
W tej sytuacji w ocenie Sądu odwoławczego zaistniała w pierwszej kolejności sprzeczność w treści orzeczenia uniemożliwiająca jego wykonanie.
Zgodnie więc z treścią powołanego przepisu art.439§1pkt7k.p.k. Sąd odwoławczy niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów oraz wpływu uchybienia na treść orzeczenia, zmuszony był uchylić zaskarżone orzeczenie i sprawę przekazać Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Marek Ziółkowski Marek Kordowiecki Agata Wilczewska