Sąd Apelacyjny w Rzeszowie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I ACz 492/14
Data wyroku: 2014-08-14 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Anna Gawełko
Słowa kluczowe: Zwolnienie Od Kosztów Sądowych
Podstawa prawna: art. 102 uksc

Sygn. akt I ACz 492/14

POSTANOWIENIE

Dnia 14 sierpnia 2014 r.
Sąd Apelacyjny w Rzeszowie I Wydział Cywilny w składzie następującym

Przewodniczący:

SSA Anna Gawełko

po rozpoznaniu w dniu 14 sierpnia 2014 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy
z powództwaK. M.
przeciwko(...) CompanySESpółce (...) Oddziałw Polsce
o zapłatę
na skutek zażalenia powódki
na postanowienie Sądu Okręgowego w Krośnie
z dnia 29 kwietnia 2014 r., sygn. akt I C 368/14
p o s t a n a w i a:
z m i e n i ć zaskarżone postanowienie i zwolnić powódkę od kosztów sądowych w sprawie ponad kwotę 1.000 zł (tysiąc złotych), a w pozostałym zakresie wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i zażalenie oddalić.

UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy zwolnił powódkęK. M.od kosztów sądowych w sprawie w ½ części, oddalając jednocześnie w pozostałym zakresie jej wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.
Z ustaleń Sądu wynika, że źródłem utrzymania powódki jest zasiłek pielęgnacyjny w wysokości 153 zł, stypendium dla osób niepełnosprawnych w kwocie 370 zł, kredyt studencki w kwocie 297 zł - łącznie miesięczny dochód powódki wynosi 820 zł. Ponadto dysponuje ona oszczędnościami w kwocie 23.000 zł, pochodzącymi z przyznanego jej w postępowaniu likwidacyjnym zadośćuczynienia w kwocie 30.000 zł, które w ocenie Sądu pozwolą jej na pokrycie części kosztów sądowych.
Od powyższego postanowienia powódka wniosła zażalenie, w którym wskazując na naruszenieart. 102 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych(j.t. Dz.U. z 2010 r. nr 90, poz. 594 ze zm.) iart. 233 § 1 k.p.c.domagała się jego zmiany poprzez zwolnienie jej od kosztów sądowych w całości. Twierdziła, że pomimo oszczędnego trybu życia, niskie dochody zmuszają ją do sięgania na bieżąco do oszczędności. Otrzymana od ubezpieczyciela kwota miała zabezpieczyć jej sytuację majątkową w przyszłości, umożliwić zdobycie wykształcenia i zrekompensować poniesioną krzywdę.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
W ocenie Sądu Apelacyjnego w obecnej sytuacji materialnej i zdrowotnej w jakiej znajduje się powódka, nie jest ona w stanie pokryć połowy kosztów sądowych w sprawie, gdzie tylko należna część opłaty od pozwu wynosi 4.171 zł, a w pozwie wnioskowane są dowody z opinii kilku biegłych.
Z akt sprawy wynika, że w sierpniu 2011 roku powódka uległa wypadkowi komunikacyjnemu, w wyniku którego odniosła poważne obrażenia ciała. Skutki wypadku odczuwa do dzisiaj, doznając szeregu ograniczeń fizycznych i psychicznych w dotychczasowej aktywności życiowej, nadal wymaga leczenia i rehabilitacji, z czym niewątpliwie wiąże się konieczność ponoszenia nakładów finansowych. Poza stanem zdrowia możliwości zarobkowe powódki są ograniczone z uwagi na młody wiek i naukę na studiach. Uwzględniając wysokość jej dochodów, jak też biorąc pod uwagę poważne skutki wypadku, od którego minęło już 3 lata, zrozumiała jest konieczność sięgania na bieżąco po środki otrzymane od ubezpieczyciela.
Nie ma jednakże podstaw do całkowitego przerzucenia na Skarb Państwa wszystkich kosztów procesu, w którym powódka dochodzi bardzo wysokiego roszczenia i powinna się też liczyć z odpowiednio wysokimi kosztami z tym związanymi, albowiem odpłatność wymiaru sprawiedliwości w sprawach cywilnych jest w Polsce zasadą, a wysokość opłat jest uzależniona od wartości przedmiotu sporu podanej w pozwie. Powódka uzyskuje bieżące dochody, poza kredytem studenckim nie wskazuje na posiadanie innych zadłużeń. Uwzględniając do tego fakt, iż niedługo przed wniesieniem pozwu otrzymała od ubezpieczyciela kwotę 30.000 zł, należało uznać, że powinna ona ponieść minimalną część kosztów sądowych w kwocie 1.000 zł, która jest w granicach jej miesięcznych dochodów.
Z tych względów Sąd Apelacyjny, uznając zażalenie za częściowo uzasadnione, zmienił zaskarżone postanowienie jak w sentencji, na podstawieart. 386 § 1 k.p.c.w zw. zart. 397 § 2 k.p.c.