Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie
X Wydział Karny
Sygnatura akt: X K 712/12
Data wyroku: 2014-08-08 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Piotr Ermich
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Dokumentom, Kara, Przestępstwa - Rodzaje, Wymiar Kary, Środki Probacyjne
Podstawa prawna: art.272 kk, art.69§1kk

Sygn. akt X K 712/12

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 8 sierpnia 2014r.
Sąd Rejonowy dla Warszawy Śródmieścia X Wydział Karny
w składzie:
Przewodniczący -  SSR Piotr Ermich
Protokolant - Katarzyna Wajer
przy udziale Prokuratora Tomasza Mioduszewskiego
po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2013r., 16 września 2013r., 22 stycznia 2014r., 8 sierpnia 2014r.sprawy
P.T.B.
c.V.T.iT. N.zd.T.
ur. (...)wN. D.(W.)
oskarżonej o to, że:
w dniu 10 marca 2006r. wW.podstępnie wprowadziła w błąd funkcjonariusza publicznego w osobie Kierownika Urzędu Stan Cywilnego(...)poprzez podanie nieprawdziwych danych ojca swojego dziecka –A. Ł.urodzonego w dniu (...)jakoE. Ł.wiedząc, że nie jest on jego biologicznym ojcem i wyrażenie zgody na jego uznanie przez w/w mężczyznę, przez co wyłudziła poświadczenie nieprawdy poprzez wystawienie dokumentu w postaci protokołu przyjęcia oświadczenia o uznaniu(...)dziecka przezE. Ł., a następnie dokumentu w postaci aktu urodzenia dziecka o nr(...), na podstawie których wbrew przepisom dziecko to nabyło obywatelstwo polskie,
tj. o czyn zart. 272 kk

I
oskarżonąP.T.B.uznaje za winną popełnienia zarzucanego jej czynu i za to na podstawieart. 272 kkskazuje ją na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;

II
na podstawieart. 69 § 1 i 2 kk,art. 70 § 1 pkt 1 kkwykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres 2 (dwóch) lat próby;

III
na podstawieart. 71 § 1 kkwymierza oskarżonej grzywnę w wysokości 100 (stu) stawek dziennych po 10 (dziesięć) złotych każda stawka;

IV
na podstawieart. 627 kpkzasądza od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa kwotę 220 (dwustu dwudziestu) złotych tytułem opłaty oraz kwotę 90 (dziewięćdziesięciu) złotych tytułem pozostałych kosztów sądowych.

Sygn. akt X K 712/12

UZASADNIENIE
Na podstawie całokształtu okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej, Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 10 marca 2006r. wW.P.T.B.udała się do Urzędu Stanu Cywilnego(...)celem uznania jej dzieckaA. Ł.przezE. Ł.wiedząc, że nie jest on jego biologicznym ojcem. Przed w/w urzędem spotkała się zE. Ł.,Z. T.oraz tłumaczem języka(...)W. D.. Następnie w Urzędzie Stanu Cywilnego podstępnie wprowadziła w błąd funkcjonariusza publicznego - kierownika tego urzędu, podając nieprawdziwe dane ojca swojego dzieckaA. Ł.urodzonego w dniu (...)P.T.B.wyraziła również zgodę na uznanie swojego dziecka przezE. Ł.wiedząc, że nie jest on jego biologicznym ojcem, przez co wyłudziła poświadczenie nieprawdy w postaci dwóch dokumentów - protokołu przyjęcia oświadczenia o uznaniu(...)dziecka przezE. Ł.i aktu urodzenia dziecka o nr(...). Na podstawie w/w dokumentów dziecko nabyło obywatelstwo polskie.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie: zeznań świadków:E. Ł.(k. 12-14, k. 252),B. T.(k. 20-21, k. 216-217) iW. D.(k. 23-24, k. 217), częściowo na podstawie zeznań świadkaZ. T.s.J.(k. 299) oraz odpisu aktu urodzenia (k. 115-116).
OskarżonaP.T.B.przesłuchana zarówno w toku postępowania przygotowawczego jak i postępowania przed Sądem (k. 197), nie przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu i odmówiła składania wyjaśnień, a także odpowiedzi na pytania.
Sąd zważył, co następuje:
W ocenie Sądu stanowisko procesowe oskarżonej nie zasługuje na wiarę, albowiem pozostaje ono w sprzeczności ze zgromadzonym w sprawie wiarygodnym materiałem dowodowym, w szczególności z zeznaniami świadkaE. Ł.(k. 12-14, k. 252), z którego zeznań jednoznacznie wynika, że dziecko oskarżonej uznał żeby „zarobić trochę pieniędzy”, a matkę dziecka zobaczył pierwszy raz w życiu w urzędzie stanu cywilnego, w związku z inkryminowaną czynnością. W istocie w sprawie brak jest innej wersji wydarzeń niż ta przedstawiona przez świadka, która jest logiczna i racjonalna. Natomiast nieprzyznanie oskarżonej do stawianego zarzutu należy ocenić jako z góry przyjętą linię obrony zmierzającą do uniknięcia odpowiedzialności karnej, a także być może nawet bardziej dotkliwych konsekwencji związanych z nielegalnym uzyskaniem przez dziecko polskiego obywatelstwa.
Jako wiarygodne należy ocenić zeznania świadkaE. Ł.(k. 12-14, k. 252) bowiem są one logiczne, konsekwentne i korespondują z pozostałym wiarygodnym materiałem dowodowym, a w szczególności w zeznaniach świadkaW. D.. ŚwiadekE. Ł.potwierdził, że uznał dwoje dzieci pochodzenia(...)w Urzędzie Stanu Cywilnego(...), w tym dzieckoP.T.B.pomimo tego, iż nie jest jego biologicznym ojcem. Ponadto świadek podkreślił, że tego dnia w którym uznał dziecko oskarżonej, zobaczyłP.T.B.po raz pierwszy w życiu.
Z tych samych przyczyn jako w pełni wiarygodne należało ocenić zeznania świadkaW. D.(k. 23-24, k. 217), które wraz z omówionymi wcześniej zeznaniami oraz dokumentami tworzą jedną, spójną i logiczną całość. Z relacji świadka wynika, iż w większości przypadków uznawania dzieci(...)pochodzenia przez obywateli polskich w których uczestniczył jako tłumacz, były to czynności fikcyjne. Świadek zeznał, że bez większych problemów można się było zorientować, iż ludzie którzy uznawali dzieci spotykali się po raz pierwszy w Urzędzie Stanu Cywilnego. Zdaniem świadka nie władali oni językiem w którym mogliby się komunikować - świadek pomagał im porozumiewać się w takich kwestiach jak ustalenie swoich imion, imion dziecka czy szpitala w którym się ono urodziło.
Sąd dał wiarę zeznaniom świadkaB. T.(k. 20-21, k. 216-217) albowiem są one spójne, logiczne i korespondują z pozostałą częścią wiarygodnego materiału dowodowego. Świadek szczegółowo opisała procedurę uznania dziecka przed Kierownikiem Urzędu Stanu Cywilnego. Podkreśliła, że w dacie czynu kierownik urzędu uznając dziecko pełnił rolę jedynie rejestratora, tj. przyjmował oświadczenie mężczyzny i oświadczenie matki dziecka wyrażające zgodę na uznanie, a następnie sporządzał protokół przyjęcia oświadczenia o uznaniu dziecka. Świadek zeznała, że obecnie ma większe uprawnienia i w razie wątpliwości może odmówić przyjęcia oświadczeń od mężczyzny i matki dziecka, a następnie pouczyć o możliwości skierowania sprawy do Sądu Rodzinnego.
Jako częściowo wiarygodne, w zakresie w jakim korespondują z zeznaniamiE. Ł., Sąd ocenił zeznania świadkaZ. T.s.J.(k. 299). Wprawdzie świadek pouczony o treściart. 183 § 1 kpk, z przysługującego mu prawa do uchylenia się od odpowiedzi na pytanie nie skorzystał, jednakże składając zeznania zasłaniał się niepamięcią odnośnie okoliczności niniejszej sprawy. Świadek przyznał jednak, że w przeszłości utrzymywał kontakt z Wietnamczykami jak również, iż odbywał karę pozbawienia wolności za czyny związane z udzielaniem pomocy w uznawaniu dzieci.
W ocenie Sądu zgodnie z prawdą aczkolwiek nieistotne dla rozstrzygnięcia sprawy pozostają zeznania świadkaZ. T.s.T.(k. 300). Świadek ten okazał się bowiem przypadkową osobą wezwaną do Sądu ze względu na zbieżność imienia i nazwiska z poszukiwanym do sprawy świadkiem.
Jako autentyczne należy ocenić ujawnionym w toku przewodu sądowego dokumenty. Zaznaczyć jednak należy, że z ustaleń niniejszego postępowania karnego wynika, że wpisana w akcie urodzenia dziecka oskarżonej osoba ojca nie odpowiada rzeczywistości.
W ocenie Sądu, biorąc pod uwagę tak ustalony stan faktyczny na podstawie dowodów przedstawionych i omówionych powyżej Sąd uznał, że wina oskarżonejP.T.B.nie budzi wątpliwości.
Materiał dowodowy zgromadzony w niniejszej sprawie jednoznacznie wskazuje, że oskarżona swoim zachowaniem wyczerpała znamiona przypisanego jej występku zart. 272 kk. Bezsprzeczne jest bowiem, że oskarżona podstępnie wprowadziła w błąd funkcjonariusza publicznego - kierownika Urzędu Stanu Cywilnego dla(...), podając nieprawdziwe dane ojca swojego dzieckaA. Ł.. Następnie wyrażając zgodę na uznanie tego dziecka przezE. Ł., który nie jest jego biologicznym ojcem, wyłudziła poświadczenie nieprawdy w postaci protokołu przyjęcia oświadczenia o uznaniu(...)dziecka przezE. Ł.i aktu urodzenia dziecka. Na podstawie w/w dokumentów, wbrew przepisom, dziecko to nabyło obywatelstwo polskie. Okoliczności niniejszej sprawy jednoznacznie wskazują, że oskarżona udając się do Urzędu Stanu Cywilnego(...)celem uznania swojego dziecka przezE. Ł.wiedziała, że nie jest on jego biologicznym ojcem, zatem jej zachowanie nacechowane było umyślnością w formie zamiaru bezpośredniego. Jasne jest także, że motywem jej działania było uzyskanie polskiego obywatelstwa dla dziecka.
Przepisart. 272 kkokreśla odpowiedzialność za wyłudzenie poświadczenia nieprawdy (zwane niekiedy "fałszem intelektualnym pośrednim") przez podstępne wprowadzenie w błąd funkcjonariusza publicznego lub innej osoby uprawnionej do wystawienia dokumentu. Należy przyjąć, że wprowadzenie w błąd musi dotyczyć okoliczności mającej znaczenie prawne, gdyż należy to do znamion poświadczenia nieprawdy (art. 271 kk), które sprawca wyłudza. Zachowanie sprawcy polega na podjęciu podstępnych zabiegów zmierzających do uzyskania dokumentu potwierdzającego nieprawdziwą, a korzystną dla sprawcy, okoliczność mającą znaczenie prawne. Sprawca może przy tym wprowadzać wystawcę dokumentu w błąd bezpośrednio przez dostarczenie fałszywych informacji lub dokumentów albo pośrednio, np. przy pomocy innych osób potwierdzających nieprawdziwe informacje.
Wymierzając oskarżonej karę Sąd miał na względzie dyrektywy określone wart. 53 kkbiorąc pod uwagę okoliczności łagodzące i obciążające.
Oceniając społeczną szkodliwość czynu jako znaczną, Sąd odwołał się do definicji zawartej wart. 115 § 2 kk. W ocenie Sądu przy ocenie niniejszej sprawy, a zwłaszcza przy ocenie stopnia społecznej szkodliwości czynu przypisanego oskarżonej, należy mieć na uwadze, iż dokonany występek godzi w istotne dobro prawne jakim jest publiczne zaufanie do dokumentów urzędowych, a ściślej mówiąc do ich autentyczności i rzetelności, co stanowi podstawowy warunek pewności obrotu prawnego. O znacznym stopniu społecznej szkodliwości czynu oskarżonej świadczy również fakt, iż celem jej działania było bezprawne uzyskanie polskiego obywatelstwa, co godzi w interes Państwa polegający na prowadzeniu określonej polityki imigracyjnej. W tym celu wyłudziła poświadczenie nieprawdy w toku czynności uznania dziecka, podstępnie wprowadzając funkcjonariusza publicznego w błąd. Swoim działaniem oskarżona zademonstrowała nie tylko swój lekceważący stosunek do prawa, ale także instytucji państwowej powołanej do jego stosowania. Istotne znaczenie ma również waga dokumentów, które poprzez poświadczenie nieprawdy wyłudziła oskarżona, a przede wszystkim fakt, iż na ich podstawie dziecko oskarżonej uzyskało polskie obywatelstwo. Stopień społecznej szkodliwości przestępstwa przypisanego oskarżonej jest tym większy, iż jego stronę podmiotową cechujedolus directus.
Okolicznością łagodzącą jest dotychczasowa niekaralność oskarżonej. Należy także zaznaczyć, że motyw działania oskarżonej - chęć uzyskania obywatelstwa dla dziecka – o ile ze względu na bezprawny sposób jego realizacji na akceptację nie zasługuje, to jednak jest w pewnym sensie zrozumiały ze względu na trudną sytuację jaka niewątpliwie mają osoby decydujące się emigrację. Należy także zwrócić uwagę, że wiodącą rolę w procederze odgrywał pośrednik, który czerpał z niego także kosztem oskarżonej niemały zarobek, a zatem zachowanie oskarżonej zasługuje na łagodniejsze potraktowanie.
Biorąc pod uwagę tak ustaloną społeczną szkodliwość czynu, stopień winy, zaistniałe w sprawie okoliczności łagodzące i obciążające, nadto mając na względzie ogólno i szczególno prewencyjne cele kary, Sąd uznał za sprawiedliwe i adekwatne do wagi popełnionego występku, orzeczenie w stosunku do oskarżonej kary 1 roku pozbawienia wolności. Orzeczona wobec oskarżonej kara zbliżona jest do dolnej granicy ustawowego zagrożenia.
Uwzględniając treśćart. 69 § 1 i 2 kkorazart. 70 § 1 pkt 1 kkSąd uznał, iż właściwości i warunki osobiste oskarżonej oraz jej dotychczasowy sposób życia, w szczególności ustabilizowana sytuacja zawodowa a także jej niekaralność, dają podstawy do uznania wobec oskarżonej pozytywnej prognozy kryminologicznej. Jej wola przestrzegania prawa powinna być jednak sprawdzona podczas dwuletniego okresu próby. Wymierzenie oskarżonej kary pozbawienia wolności z dobrodziejstwem warunkowego zawieszenia jej wykonania jest zdaniem Sądu wystarczające dla osiągnięcia wobec niej celów kary. Okoliczności podmiotowe a także przedmiotowe przemawiają za przyjęciem, iż czyn którego dopuściła się oskarżona był incydentem w jej życiu, toteż zasługuje ona na danie jej szansy powrotu do życia zgodnego z porządkiem prawnym. W ocenie Sądu dwuletni okres próby jest czasem zarówno wystarczającym, jak i niezbędnym, dla osiągnięcia wobec oskarżonej zamierzonego efektu wychowawczego kary. Zdaniem Sądu orzeczona sankcja wolnościowa będzie dla osoby dotychczas niekaranej sygnałem, że naruszanie prawa spotyka się z adekwatną reakcją.
Zawieszając wykonanie kary pozbawienia wolności, na podstawieart. 71 § 1 kk, Sąd dodatkowo wymierzył oskarżonej karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych po 10 złotych każda. W ocenie Sądu, oskarżona uzyskując miesięczny dochód w wysokości 1.000 złotych, jest w stanie zapłacić grzywnę w orzeczonym wymiarze, która będzie dla niej dodatkową, wymierną dolegliwością za przypisany występek.
Na podstawieart. 627 kpkSąd obciążył oskarżoną kosztami postępowania. Składają się na nie: opłata od kary pozbawienia wolności i od kary grzywny (art. 2 ust. 1 i art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnychw zw. zart. 616 § 2 pkt 1 kpk) oraz wydatkami postępowania w postaci ryczałtów za doręczenia pism (§ 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003r. w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym), oraz za informację o karalności oskarżonej z Krajowego Rejestru Karnego (§ 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 sierpnia 2003r. w sprawie określenia wysokości opłaty za wydanie informacji z Krajowego Rejestru Karnego).
Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.