Sąd Okręgowy w Poznaniu
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 522/14
Data wyroku: 2014-07-09 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Małgorzata Winkler-Galicka, Ewa Taberska, Dariusz Śliwiński

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 9 lipca 2014 r.
Sąd Okręgowy w Poznaniu w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący SSO Małgorzata Winkler-Galicka
Sędziowie SSO Ewa Taberska
SSO Dariusz Śliwiński ( spr.)
Protokolant stażysta Iwona Moskal
po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2014 r.
sprawyM. Ż.
oskarżonego zart. 178a § 1 kk
z powodu apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego i prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Wągrowcu
z dnia 17 marca 2014 r. sygn. akt II K 956/13

1
Zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że uniewinnia oskarżonegoM. Ż.od popełnienia przypisanego mu czynu zart. 178a § 1 kk,

2
Kosztami procesu za obie instancje obciąża Skarb Państwa.

E. M.W. D.Ś.

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 17 marca 2014 r. Sąd Rejonowy w Wągrowcu w sprawie sygn. akt II K 956/13 uznał oskarżonegoM. Ż.za winnego tego, że w dniu 3 sierpnia 2013 r. wB., na drodze K-11 w ruchu lądowym, będąc pod wpływem środka odurzającego w postaci tetrahydrokanabiolu w stężeniu 6,1 ng/dm3we krwi prowadził motocyklmarki K.onr rej. (...),
tj. przestępstwa zart. 178a § 1 kki za to na podstawieart. 178a § 1 kkwymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności.
Na podstawieart. 42 § 2 kkorzeczono wobec oskarżonego również zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat.
Nadto na podstawieart. 49 § 2 kkzasądzono od oskarżonego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w kwocie 600 zł.
Poza tym na podstawieart. 50 kkorzeczono podanie wyroku do publicznej wiadomości poprzez ogłoszenie jego treści na tablicy ogłoszeń Urzędu Miasta i Gminy wT.na okres 30 dni.
O kosztach procesu orzeczono na podstawieart. 627 kpkzasądzając od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w kwocie 1143,13 zł w tym:
- wydatki w kwocie 1023,13 zł,
- opłatę w kwocie 120 zł na podstawieart. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych(Dz. U. t. jedn. z 1983 r. Nr 49,poz. 223z późn. zm.).
Apelacjeod powyższego wyroku wniósł obrońca oskarżonego oraz prokurator.
Obrońca oskarżonego zaskarżył powyższy wyrok w całości zarzucając:

1
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku Sądu Rejonowego w Wągrowcu z dnia 17 marca 2014 r. mający wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia poprzez przyjęcie, że we krwi oskarżonegoM. Ż.w dniu 3 sierpnia 2013 r. znajdował się środek odurzający w postaci tetrahydrokanabinolu w stężeniu 6,1 ng/dm3, choć jak wynika z opinii z badań laboratoryjnych (k. 22) oraz wyników badania chemiczno-toksykologicznego (k. 27, 31) we krwi oskarżonego stwierdzono tratrahydrokanabinol w stężeniu 6,1 ng/dm3;

2
obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia:

a
art. 4 kpkw zw. zart. 7 kpkw zw. zart. 410 kpkpolegająca na pominięciu przez Sąd przy ustalaniu i ocenie stanu faktycznego istotnych okoliczności a w szczególności „wywiadu” sporządzonego w dniu 3 sierpnia 2013 r. przez lekarzaM. W., z którego wynikało, że „orientacja co do czasu zachowania w normie”,

b
art. 5 § 2 kpkpoprzez nie zastosowanie przy rozstrzyganiu sprawy rzeczonego przepisu i rozstrzygnięcie występujących w sprawie wątpliwości, dotyczących znajdowania się w stanie „pod wpływem środka odurzającego” na jego niekorzyść,

3
obrazę przepisów prawa materialnego, tj.art. 178a § 1 kkpoprzez dokonanie błędnej wykładni rzeczonego przepisu i przyjęcie, że oskarżony swoim postępowaniem wypełnił określone w niniejszym przepisie znamię znajdowania się „pod wpływem środka odurzającego”, podczas gdy ten znajdował się co najwyżej w stanie ”po użyciu środka podobnie działającego do alkoholu, wobec czegoart. 178a § 1 kknie znajdował w sprawie zastosowania.

W konkluzji obrońca oskarżonego wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od przypisanego mu czynu, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji.
Prokurator zaskarżył powyższy wyrok w całości na korzyść oskarżonego zarzucając obrazę przepisu prawa materialnego, tj. 63§ 2 kkpoprzez niezastosowanie go, mimo konieczności obligatoryjnego zaliczenia na poczet orzeczonego środka karnego okresu rzeczywistego zatrzymania dokumentu prawa jazdy.
W konkluzji prokurator wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie zaliczenia na poczet zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych okresu zatrzymania prawa jazdy oskarżonemu od dnia 3 do 9 sierpnia 2013 r. oraz od dnia 10 października 2013 r.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja obrońcy oskarżonego okazała się zasadna i zaskarżony wyrok podlegał zmianie.
W konsekwencji zarzuty apelacji prokuratora stały się bezprzedmiotowe.
Jak trafnie podniósł obrońca oskarżonego Sąd I instancji stężenie tetrahydrokanabinolu(...)przypisane oskarżonemu w wyroku (6,1 ng/dm3) nie odpowiadało stężeniu ustalonemu w niniejszym postępowaniu w oparciu o badanie chemiczno-toksykologiczne próbki krwi pobranej od oskarżonego (6,1 ng/ml). Skarżący ograniczył się w tym zakresie do zarzucenia orzeczeniu błędu w ustaleniach faktycznych, nie rozwijać jednocześnie swoich rozważań w przedmiocie konsekwencji powyższego uchybienia. Tymczasem waga tego uchybienia była tak znacząca dla rozstrzygnięcia, iż zbędne stało się rozważanie dalszych zarzutów obrońcy oskarżonego dotyczących istnienia podstaw do przypisywania oskarżonemu czyny zart. 178a § 1 kk. Rozważanie czy w zachowaniu oskarżonego stwierdzono symptomy odurzenia, które wpływały na ograniczenie jego sprawności psychiczno-motorycznej w stopniu uniemożliwiającym bezpieczne prowadzenie motocykla stało się bezprzedmiotowe z uwagi na fakt, iż Sąd I instancji przypisał oskarżonemu w wyroku stężenie(...)w jego krwi tysiąckrotnie mniejsze od rzeczywistego wynikającego ze zgromadzonego materiału dowodowego, co prowadzić musiało do jednoznacznego wniosku, iż czyn przypisany oskarżonemu tylko z uwagi na stężenie środka odurzającego nie wyczerpywał znamiona aniart. 178a § 1 kka nieart. 87 § 1kw.
Stężenie tetrahydrokanabinolu we krwi oskarżonego zostało błędnie określone już w postanowieniu o przedstawieniu zarzutu. Błąd ten został następnie powielony w akcie oskarżenia oraz w wyroku Sądu I instancji. Z uwagi na kierunek obu apelacji wywiedzionych w niniejszej sprawie – na korzyść oskarżonego, Sąd Okręgowy związany zasadą zakazu „reformationis in peius” nie był władny dokonywać korekty wyroku Sądu Rejonowego w tym zakresie na niekorzyść oskarżonego.
Zgodnie z opinią biegłego powołanego w niniejszej sprawie stwierdzone u oskarżonego stężenie(...)6,1 ng/ml było znaczne i oddziaływało na ośrodkowy układ nerwowy jak alkohol w stężeniu powyżej 0,5 ‰. Innymi słowy stężenie to było według biegłego równoznaczne ze stanem pod wpływem środka odurzającego w rozumieniuart. 178a § 1 kk. Sąd Rejonowy ustalił również, że już przy stężeniu(...)w krwi na poziomie od 1,8 do 2,5 ng/ml wywołuje on oddziaływanie takie jak alkohol w stężeniu powyżej 0,5 ‰. Mając na uwadze powyższe, zdaniem Sądu Okręgowego, bez potrzeby uzupełnienia materiału dowodowego z opinii biegłego można zasadnie uznać, że tysiąckrotnie mniejsze stężenie(...)stwierdzone u oskarżonego, zgodnie z treścią przypisanego mu czynu, tj. 6,1 ng/dm3, co równa się 0,(...), nie daje podstaw ani do ustalenia, iż znajdował się on w pod wpływem środka odurzającego, ani że znajdował się on po użyciu tego środka.
W konsekwencji Sąd Okręgowy nie zgodził się z również prokuratorem, iż błędne określenie stężenia(...)stwierdzone w wyroku stanowi jedynie omyłkę pisarską, która podlega sprostowaniu. Sprostowanie omyłki pisarskiej nie może bowiem służyć uzupełnieniu błędnego opisu czynu, który nie zawiera znamion czynu zabronionego.
Wobec powyższego Sąd Okręgowy na podstawieart. 437 § 1 kpkzmienił zaskarżony wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od przypisanego mu czynu zart. 178a § 1 kk.
O kosztach procesu orzeczono na podstawieart. 632 pkt 1 kpkw zw. zart. 634 kpkobciążając nimi Skarb Państwa.
/E. T./  /M. G./  /D. Ś./