Sąd Okręgowy we Wrocławiu
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 365/14
Data wyroku: 2014-05-20 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Stanisław Jabłoński, Alojzy Zawadzki

Sygn. akt. IV Ka 365/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 20 maja 2014 r.
Sąd Okręgowy we Wrocławiu Wydział IV Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący  SSO  Stanisław Jabłoński
Sędziowie  SSO Alojzy Zawadzki  (spr.)
(...)del. do SO Piotr Wylegalski
Protokolant   Artur Łukiańczyk
przy udziale Ireny Głogowskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej
po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2014 r.
sprawyJ. K.
oskarżonego o przestępstwo zart. 286 § 1 k.k.
na skutek apelacji wniesionej przez oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Fabrycznej
z dnia 11 grudnia 2013 roku sygn. akt II K 1128/13

I
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że obniża wymierzoną oskarżonemuJ. K.karę pozbawienia wolności do 6 (sześciu) miesięcy;

II
w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

III
zasądza od Skarbu Państwa (Kasa Sądu Rejonowego dla Wrocławia - Fabrycznej) na rzecz adwokataA. S.kwotę 516,60 złotych (pięciuset szesnastu i  
60
           / 100 , w tym VAT), tytułem nieopłaconej obrony z urzędu w postępowaniu odwoławczym;

IV
zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, w tym od opłaty za obie instancje.

UZASADNIENIE
J. K.został oskarżony o to, że: w dniu 17 kwietnia 2012 roku weW., przyul. (...)w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 1500 złotychK. S.w ten sposób, że po uprzednim wprowadzeniu w błąd wymienionego, iż jest właścicielem mieszkania położonego weW.przyul. (...), pobrał zaliczkę na poczet jego wynajmu oraz podpisał umowę najmu, z której się nie wywiązał i nie miał zamiaru ani możliwości się wywiązać, czym działał na szkodęK. S.;to jest o czyn zart. 286 § 1 kk
Wyrokiem Sądu Rejonowego dla Wrocławia- Fabrycznej z dnia 11 grudnia 2013r. sygn. akt II K 1128/13J. K.został uznany winnym popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawieart.286§1kkwymierzono mu karę 1 roku pozbawienia wolności.
Ponadto wyrok zawiera orzeczenie w przedmiocie dowodów rzeczowych i w sprawie ponoszenia kosztów sądowych, które nie zostały zaskarżone.
Z powyższym wyrokiem w części dotyczącej orzeczenia o karze pozbawienia wolności nie zgodził się oskarżony, który zarzucił w/w karze zasadniczej rażącą surowość, argumentując, iż Sąd I instancji nadał zbyt duże znaczenie okolicznościom obciążającym pomijając łagodzące.
Podnosząc ten zarzut wniósł o wymierzenie kary 8 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania.
Apelacja zasługuje na częściowe uwzględnienie. Na wstępie należy podkreślić, iż fakt uzgodnienia z oskarżycielem publicznym orzeczonej przez Sąd kary 1 roku pozbawienia wolności nie stanowi przeszkody by poddać taki wyrok kontroli instancyjnej o czym świadczy jednoznacznie przepisart.434§3kpk.
Sąd I instancji przy wymiarze kary uznał jako okoliczności obciążające to, że oskarżony godził w majątek pokrzywdzonego, wykorzystał jego trudne położenie, działał w sposób zaplanowany i kosztem osoby młodej i niezamożnej.
Ponadto za takie okoliczności uznano uprzednią karalność, jego demoralizację zwłaszcza w szczególności z popełnieniem czynu w okresie prób wynikających z uprzedniej karalności.
Należy się zgodzić ze wskazanymi okolicznościami obciążającymi z tym ograniczeniem, iż część stanowi o znamionach przestępstwa, nie mniej jednak wymierzona kara 1 roku pozbawienia wolności w realiach oszustwa na kwotę 1500 zł nosi cechy rażąco surowej. Wprawdzie Sąd I instancji zasadnie podkreślił, iż oskarżony jest osobą zdemoralizowaną, nie mniej jednak poziom tej demoralizacji nie jest tak wysoki by stosować karę 1 roku pozbawienia wolności.
Niewątpliwie zasadne jest stanowisko Sądu I instancji, iż oskarżony nie zasługuje na dobrodziejstwo warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności, czemu dał wyraz w przekonywujących argumentach zawartych w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku nie mniej jednak zdaniem Sądu II instancji w realiach niniejszej sprawy kara rodzajowo najsurowsza nawet orzeczona w dolnych granicach zagrożenia spełni swoje cele wychowawcze i zrealizuje zasady prewencji ogólnej.
Z tych przyczyn należało orzec jak na wstępie z tym, że za obronę z urzędu przyznano wynagrodzenie wraz z vatem, a oskarżonego, obecnie pozbawionego wolności, zwolniono od kosztów postępowania i opłaty za obie instancje.
Wobec powyższego orzeczono jak wyżej.