Sąd Rejonowy w Wałbrzychu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 187/14
Data wyroku: 2014-10-21 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: S.S.R Ewa Muzyka
Słowa kluczowe: Stalking
Podstawa prawna: 190a§1 kk
Teza: skazanie

Sygn. akt II K 187/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 21 października 2014 roku
Sąd Rejonowy w Wałbrzychu w II Wydziale Karnym w składzie :
Przewodniczący - S.S.R Ewa Muzyka
Protokolant - Agnieszka Lewek
w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Wałbrzychu – Anny Konarskiej
po rozpoznaniu w dniach: 22 maja 2014r., 7 sierpnia 2014r., 16 października 2014r. oraz 21 października 2014r. wW.sprawy
S. A.
ur. (...)wW.
synaZ.iT.z domuK.
oskarżonego o to, że
w okresie od stycznia 2011 do 19 lipca 2012 wW.woj(...), uporczywie nękałK. D.poprzez nachodzenie jej w miejscu pracy, głuche telefony, wysyłanie wiadomości sms, umieszczanie nieprawdziwych informacji na jej temat w internecie, uporczywe kontakty, zajeżdżanie jej drogi samochodem, notoryczne parkowanie swoim samochodem przed blokiem byłej żony, świecenie wiązką lasera w okna jej pokoju, a nadto włożenie za wycieraczkę jej samochodu stojącego w miejscu ogólnodostępnym w dniu 15 czerwca 2012r nagich zdjęćK. D., czym wzbudził u pokrzywdzonej uzasadnione poczucie zagrożenia,

tj. o czyn zart. 190a§1 kk

I
S. A.uznaje za winnego tego, że w okresie od stycznia 2011 roku do dnia 15 czerwca 2012 roku wW.woj(...), działając w zamiarze dokuczeniaK. D.uporczywie nękał ją poprzez: wysyłanie obraźliwych telefonicznych wiadomości tekstowych, wysyłanie obraźliwych wiadomości za pomocą komunikatora gadu – gadu, zamieszczanie obraźliwych dla pokrzywdzonej treści na portalu społecznościowymF.oraz umieszczenie za wycieraczką samochoduK. D., zaparkowanego na parkingu przy markecie REAL wW., kserokopii zdjęć pokrzywdzonej o charakterze erotycznym, a także poprzez dwukrotne kierowanie wiązki światła laserowego w okna miejsca zamieszkaniaK. D., wzbudzając tym samym uK. D.poczucie zagrożenia uzasadnione okolicznościami, tj. występku zart. 190a§1 kki za to na podstawie powołanego przepisu wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

II
na podstawieart. 69§1 kkiart. 70§1 pkt 1 kkwarunkowo zawiesza wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności na okres próby lat 2 (dwóch);

III
na podstawieart. 72§1 pkt 7a kkzobowiązuje skazanego do powstrzymywania się od kontaktowania się z pokrzywdzonąK. D.– zarówno osobistego, telefonicznego jak i za pośrednictwem internetu;

IV
zasądza od oskarżonego na rzecz oskarżycielki posiłkowejK. D.kwotę 4500 złotych tytułem kosztów zastępstwa procesowego;

V
zwalnia oskarżonego od uiszczenia kosztów sądowych poniesionych w sprawie, wydatki zaliczając na rachunek Skarbu Państwa.

UZASADNIENIE
W toku przewodu sądowego Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 7 marca 2010 r. Sąd Okręgowy wŚ.rozwiązał małżeństwoS. A.iK. D.przez rozwód bez orzekania o winie.K. D.wyprowadziła się z zajmowanego wraz z mężem mieszkania przyul. (...)wW.i zamieszkała u swoich rodziców przyul. (...). Oba mieszkania znajdują się w dzielnicy miastaP.- w bliskiej odległości do siebie. Po rozwodzieS. A.pozostał w mieszkaniu przyul. (...)wW.i związał się zJ. M.(obecnie noszącą nazwiskoA.).
Mimo ustania małżeństwa, z racji bliskiego zamieszkiwania byłych małżonków, dochodziło do przypadkowych spotkańK. D.iS. A.w pobliskich sklepach, placu targowym, a także zdarzały się przypadki, że oskarżony przejeżdżał, bądź parkował swoim samochodem naulicy (...), na wysokości bramy(...)oraz przychodził do osiedlowej apteki, w której pracowałaK. D.w celu zakupienia lekarstw.
Kilka miesięcy po rozwodzie, począwszy od stycznia 2011 r.K. D.zaczęła na swój numer telefonu otrzymywać odS. A.obraźliwe wiadomości tekstowe. Sms-y były wysyłane z nieustalonych numerów telefonu, jednak z ich kontekstu wynikało, że bezsprzecznie pochodzą one od oskarżonego. W szczególności oskarżony poruszał w wysyłanych doK. D.wiadomościach tekstowych wątek jej prywatnych zdjęć, które, jak twierdził, mogą znaleźć się w Internecie. Małżonkowie bowiem w czasie trwania małżeństwa robili sobie intymne zdjęcia o charakterze erotycznym. Zdjęcia te były przechowywane w formie elektronicznej w pamięci komputera, który po rozwodzie został w mieszkaniuS. A..K. D.za radą adwokata ignorowała wiadomości tekstowe od byłego męża i usuwała je z pamięci swojego telefonu. Wkrótce potemK. D.zaczęła odbierać od oskarżonego z kont o nr(...)i(...)wiadomości na komunikatorze(...)o treściach podobnych do sms-ów tj. odnoszących się do erotycznych zdjęć pokrzywdzonej i obraźliwych. Wiadomości te zawierały epitety:blond dupoorazsuczko.Oprócz wiadomości wysyłanych telefonicznie i za pomocą komunikatoraG. G.oskarżony zaczął zamieszczać komentarze na temat swojej byłej żony na portalu społecznościowymF.. Na swoim profilu zamieszczał m.in. zdjęcie samochoduK. D.ze złośliwym podpisem, epitety pod adresemK. D.:pieprzona suka, pojebana kretynka, małpa,a także obraźliwą ankietę na temat rzekomych cech charakteru byłej żony. KomentarzeS. A.prowokowały z kolei następne komentarze na tym portalu w kręgach znajomych oskarżonego i pokrzywdzonej.
Oskarżony chcąc dokuczyćK. D.z okien swojego mieszkania dwukrotnie świecił oślepiającym światłem lasera w okna mieszkania przyul. (...), gdzie zamieszkała po rozwodzie pokrzywdzona. Świadkiem jednego z takich zdarzeń byłaA. R., którą oślepiło światło lasera podczas jej wizyty uK. D., a drugiego – sąsiad oskarżonegoD. L..
Wszystkie powyższe sytuacje wytworzyły u pokrzywdzonej poczucie zagrożenia. Kobieta zaczęła obawiać się oskarżonego, a obawami tymi dzieliła się z przyjaciółmi:A. Ś.(...)A. Z.,A. R.,S. L.,D. L.iM. C..
W dniu 15 czerwca 2012 r.S. A.zirytowany zachowaniem swojego sąsiadaD. L., a dobrego kolegi pokrzywdzonej, który złożył skargę na oskarżonego do spółdzielni mieszkaniowej, przyszedł do apteki mieszczącej się w markecie(...)wW., w której pracowałaK. D.i ostrym tonem zapowiedział jej, że ma mu dać spokój, bo pożałuje. W aptece pracowały wówczas z pokrzywdzonąD. F.iA. W.(M.). Gdy chwilę potem oskarżony wyszedł z apteki,K. D.zdenerwowana udała się na zaplecze, z którego okna zobaczyła, że za wycieraczkę na szybie jej samochodu zaparkowanego na ogólnodostępnym parkingu przy markecie(...)włożona jest kartka formatu A-4. Na kartce tej znajdowały się kserokopie jej czterech zdjęć erotycznych wykonanych w czasie trwania małżeństwa z oskarżonym. Kartkę ze zdjęciami za wycieraczką samochodu umieściłS. A..
Pokrzywdzona ostatecznie przerażona zachowaniem oskarżonego zawiadomiła o zaistniałej sytuacji policję.
Dowód:zeznaniaK. D.k. 2, 11, 15, 46, 102-103, 215-216
D. F.k. 22, 127, 239-240
A. W.(M.) k. 24, 137
A. Ś.(...)k. 26, 124, 238-239
A. Z.k. 36, 127, 240
A. R.k. 40, 127, 242-243
M. C.k. 42, 137, 242
Wydruki zG. G.k. 46-49, 95-99
Wydruki zF.k. 50-51, 120, 121-122
Kserokopia zdjęcia k. 5
S. A.nie przyznał się nękania byłej żonyK. D.. Zaprzeczył, aby wysyłał jej sms-y i wiadomości na komunikatorzeG. G.. Wskazał, że nie zamieścił w Internecie żadnych treści oK. D., chociaż przyznał, że zamieścił na portaluF.zdjęcie samochoduK. D.. Zaprzeczył także, aby był w dalszym ciągu w posiadaniu zdjęć erotycznych, jakie robił sobie wraz z byłą żoną w czasie trwania ich małżeństwa. Oświadczył, że zdjęcia te zabrałaK. D.wyprowadzając się z mieszkania przyul. (...). W związku z tym stanowczo zaprzeczył, aby włożył za wycieraczkę samochodu pokrzywdzonej kserokopię jej zdjęć erotycznych z czasu trwania ich małżeństwa. Odnosząc się do światła laserowego, to oskarżony wyjaśnił, że zdarzyło mu się puszczać wiązki lasera z okien swojego mieszkania, jednak nigdy nie celował w okna obecnego mieszkaniaK. D..
S. A.pracuje współdzielni mieszkaniowej (...)spisując stan liczników w mieszkaniach. W przeszłości oskarżony nie był karany sądownie, nie leczył się psychiatrycznie, ani alkoholowo. Obecnie pozostaje w związku małżeńskim zJ. A.i ma na utrzymaniu jedno dziecko. W czasie trwania postępowania jurysdykcyjnego w 2014 r. oskarżony po każdym terminie rozprawy komentował przebieg postępowania na swoim profilu na portaluF..
Dowód:wyjaśnieniaS. A.k. 31-32, 70, 100-101, 214
Dane o karalności k. 193, 213
Wydruki z portaluF.k. 236, 237, 260

Sąd zważył ponadto, co następuje:
W świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego winaS. A.w zakresie występku zart. 190 a §1 kknie może budzić wątpliwości.
Na wstępie rozważań wskazać należy, że w przedmiotowej sprawie strony zaprezentowały dwie wersje wydarzeń. Pierwszą z nich przedstawił oskarżyciel publiczny, a w całości poparł oskarżyciel posiłkowy, zgodnie z którą to wersją oskarżony w okresie wskazanym w akcie oskarżenia miał uporczywie nękaćK. D.poprzez: nachodzenie w miejscu pracy, notoryczne parkowanie samochodu pod jej miejscem zamieszkania, a także obok samochodu pokrzywdzonej, zajechanie jej drogi, jeżdżenie samochodem poulicy (...), głuche telefony, wysyłanie sms-ów, wiadomości naG.–G.oraz portaluF., świecenie wiązką lasera w okna jej pokoju, umieszczanie nieprawdziwych informacji na jej temat w Internecie oraz włożenie za wycieraczkę samochoduK. D.jej nagich zdjęć.
Na poparcie swojej wersji oskarżyciel przedstawił oprócz relacjiK. D.świadków z kręgu jej znajomych i przyjaciół, a toD. L.,S. L.,D. F.,A. W.(poprzednioM.)A. Z.,A. Ś.(poprzednioC.),A. R.iM. C.oraz dowody w postaci wydruków z komunikatoraG.-G.i portaluF.. Te ostatnie dowody są o tyle istotne, że wskazane wyżej osoby w przeważającej części nie były naocznymi świadkami nękaniaK. D.przez oskarżonego, a jedynie od samej pokrzywdzonej znały przebieg wydarzeń.S. L.,A. Z.iA. Ś.widziały obraźliwe komentarzeS. A.na portaluF.czy komunikatorzeG. G.,A. R.została oślepiona światłem lasera podczas odwiedzin uK. D.w mieszkaniu, aD. F.iA. M.były świadkami zdarzenia z dnia 15 czerwca 2012 r. , tj. wizyty oskarżonego w aptece oraz ujawnienia przez pokrzywdzoną jej intymnych zdjęć za wycieraczką na szybie samochodu. Wszyscy świadkowie byli natomiast zgodni co do jednego, a mianowicie, że na skutek zachowania byłego mężaK. D., postrzegana przez swoje środowisko jako osoba samodzielna i zdecydowana, była coraz bardziej wystraszona, znękana i przygnębiona. Sąd dał wiarę relacjom w/w świadków, ponieważ korespondują one z zeznaniami samej pokrzywdzonej, a przede wszystkim pozostają w zgodności z rzeczowym materiale dowodowym, tj. wydrukami z portaluF.i komunikatoraG. G..
Przeciwstawną wersję wydarzeń przedstawił oskarżony i jego obrońca opierając linię obrony na wyjaśnieniachS. A.nie przyznającego się do winy oraz zeznaniach jego obecnej żonyJ. A.( poprzednioM.), matki -T. A.i kolegi z pracyR. M.. Oskarżony wprawdzie przyznał, że umieścił naF.przerobione zdjęcie samochodu pokrzywdzonej, jednak zaprzeczył stanowczo, aby ją nękał swoim zachowaniem – wręcz przeciwnie – oświadczył, że to on jest ofiarą nękania ze stronyK. D.. Na okoliczność tę nie przedstawił jednak żadnych dowodów. Pozostali świadkowie skupili się właściwie w swoich zeznaniach na relacjach byłej i obecnej żonyS. A.i sytuacjach konfliktowych między tymi dwiema kobietami.R. M.jako kolega z pracy oskarżonego, z którym zakolegował się w niedawnej przeszłości nie był świadkiem nękania zarówno pokrzywdzonej przez oskarżonego, jak i – co chciał wykazać oskarżony - w konfiguracji odwrotnej, a wszelką wiedzę o relacjachS. A.zK. D.czerpał do samego oskarżonego i jego drugiej żony. Tym samym, wobec braku innych obiektywnych dowodów, nie stanowi on dla Sądu dostatecznie wiarygodnego źródła dowodowego.
Wiarygodność zeznańJ. A.budzi także poważne zastrzeżenia Sądu, ponieważ podała ona, że nie posiadali i nie posiadają w domu wraz z oskarżonym żadnego urządzenia, z którego można wyświetlać światło lasera, gdy tymczasemS. A.w swoich wyjaśnieniach przyznał, że zdarza mu się „bawić” laserem i świecić jego światłem w niebo, a efekty tego umieszczać na swoim profilu naF.. Już ta sprzeczność w relacji oskarżonego i jego aktualnej żony świadczy o próbie „wybielenia”S. A.przez świadka wbrew oczywistym, przyznanym przez niego faktom.
Obiektywizm matki oskarżonego również jest dla Sądu wątpliwy, skoroT. A.nie dostrzegła niczego dziwnego i złego w tym, żeS. A.zamieścił na portalu społecznościowym zdjęcie samochodu byłej żony i to w sytuacji, gdy rozpoczął nowy związek.T. A.przyjęła jednostronną, korzystną dla syna postawę, która jednak jest dla Sądu dalece subiektywna, nierzeczowa i tym samym niewiarygodna.
Ostatecznie, uwzględniając wszystkie okoliczności sprawy Sąd uznał, że żadna z przedstawionych powyżej wersji nie jest w pełni przekonywująca. Dlatego Sąd ustalił trzecią wersję wydarzeń - jedyną logiczną i uwzględniającą zebrane dowody oraz zasady doświadczenia życiowego. Oceniając bowiem wersję oskarżenia przede wszystkim podnieść należy, że sposób sformułowania zarzutu przez oskarżyciela publicznego nie znajduje odzwierciedlenia w pełni w zebranym w sprawie materiale dowodowym. Nie ma bowiem żadnych dowodów na to, że do zdarzeń „drogowych” opisanych w akcie oskarżenia z udziałemS. A.doszło umyślnie, w celu dokuczenia i nękania pokrzywdzonej. Zarzut nękania przez uporczywe parkowanie w bezpośrednim sąsiedztwie samochoduK. D., jeżdżenie po tej samej ulicy samochodem, czy jednorazowe zajechanie drogi jest nieracjonalny, jeżeli uwzględni się, że oskarżony i pokrzywdzona zamieszkują przysłowiowe dwie ulice od siebie, korzystają z tych samych osiedlowych ulic, parkingów, sklepów i głównego placu targowego. ZarównoK. D., jak również świadkowie oskarżenia bezkrytycznie przyjęli, że zdarzenia te mają charakter umyślny i celowy, którego to poglądu Sąd nie podziela. Wszak zaparkowanie samochodu przez oskarżonego obok samochoduK. D.pod „jej” blokiem w dniu 19 lipca 2012 r. w ogóle nie zostało przez nią zauważone i nie było dla niej dokuczliwe do momentu, gdyD. L.z niezrozumiałych dla Sądu powodów poczuł się w obowiązku poinformowania o tym fakcie pokrzywdzonej. Idąc tokiem rozumowania oskarżyciela publicznego każde poruszanie się samochodem przez oskarżonego poosiedlu (...)w rejonie sąsiadujących ze sobąulic (...)można by traktować jako przejaw nękania. Oczywiście reakcje i odczucia pokrzywdzonej mogły być w tym zakresie przesadzone z uwagi na inne okoliczności związane z jej relacjami z byłym mężem, jednak nie zwalnia to oskarżyciela publicznego od obiektywnej oceny sytuacji. Brak jest również dowodów na nachodzenie przezS. A.pokrzywdzonej w miejscu jej pracy, tj. aptece. Wszak apteka, to miejsce ogólno dostępne, publiczne, gdzie każdy może przyjść i dokonać zakupów. W sprawie nie wykazano, abyS. A.przychodził do apteki, w której pracowała jego była żona w innym celu niż zakup lekarstw – poza incydentem z dnia 15 czerwca 2014 r. Nie sposób również przypisać oskarżonemu, że wykonywał doK. D.„głuche telefony”, skoro tak naprawdę przeważającej większości połączeń telefonicznych z niezidentyfikowanego numeru telefonu pokrzywdzona nie odebrała i nic, poza subiektywnymi odczuciamiK. D., nie wskazuje na winę i sprawstwo oskarżonego w tym zakresie.
Zgoła inaczej sytuacja przedstawia się z pozostającymi w ścisłym i logicznym związku przyczynowo-skutkowym wiadomościami sms, wiadomościami na komunikatorzeG. G.i komentarzami na portaluF.. Tutaj bowiem, mimo niezidentyfikowanego nadawcy sms-ów i wiadomości na GG kontekst tychże wiadomości, jest tożsamy i bardzo charakterystyczny. Treść sms-ów nie została niestety zachowana, jednak dając wiarę pokrzywdzonej, która podnosiła od początku, żena(...)zaczął wypisywać to samo co sms-achSąd uznał, że wiadomości na komunikatorzeG. G.stanowiły kontynuację przestępczego zamiaru oskarżonego i były logicznym następstwem wysyłanych wcześniej sms-ów. Sąd nie ma wątpliwości, że autorem wszystkich tych wiadomości był oskarżony. Niezależnie od charakterystycznych sformułowań używanych również w późniejszym czasie przezS. A.na swoim profilu na portaluF.typu:blond dupa, suka, suczkawiadomości te łączy wątek zdjęć erotycznych pokrzywdzonej, o których wszak nie wiedziały postronne osoby i powracająca groźba ich publikacji w Internecie. W ocenie Sądu wiadomości sms i naG. G.stanowiły swoiste preludium przed „wielkim finałem”, jaki nastąpił w dniu 15 czerwca 2012 r., kiedy toS. A.rozsierdzonemu skargą zaprzyjaźnionego zK. D.D. L.do władz spółdzielni mieszkaniowej „puściły nerwy” i ostatecznie użył on pozostających w jego posiadaniu intymnych zdjęć pokrzywdzonej. W tym miejscu wskazać należy, że w przekonaniu Sądu sprawstwo oskarżonego w zakresie wsadzenia kserokopii zdjęć za wycieraczkę na szybie samochoduK. D.zaparkowanego na parkingu marketu jest oczywiste. Nie ujawniono, aby jakakolwiek osoba trzecia była w posiadaniu tak bardzo prywatnych zdjęć pokrzywdzonej, a z absurdem graniczy teza, że to ona sama była zainteresowana ujawnieniem tych zdjęć.
Sąd nie podziela linii obrony, że autorką wiadomości naG. G.mogła być obecna małżonka oskarżonego. W opinii Sądu nie potrzeba wiadomości specjalnych z zakresu psychologii aby dostrzec, że nadawcą tychże wiadomości był mężczyzna, a nie kobieta. Świadczy o tym używany rodzaj męski(„zgadłem, że masz blond włosy”)oraz charakter wypowiedzi i ich swoisty język (np.: „zgadnij z kim masz przyjemność i z kim miałaś przyjemność dłuższy czas”, „blond dupa”, „suczka”).
Kolejnym elementem nękania pokrzywdzonej pozostającym w ścisłym związku z sms-ami i wiadomościami naG. G.są komentarze zamieszczane na profiluS. A.na portaluF.na temat byłej żony. Są one swoistą kontynuacją zachowania oskarżonego zmierzającego do dokuczeniaK. D.. Wulgaryzmy, cynizm, wysoki poziom agresji wypowiedzi świadczy o bardzo emocjonalnym stosunku oskarżonego do pokrzywdzonej i przeczy jego wersji wydarzeń, zgodnie z którą nic go już zK. D.nie łączy. Ton komentarzy zamieszczanych przez oskarżonego naF.koreluje z tonem wypowiedzi na komunikatorzeG. G.i stanowi z nimi spójną i logiczną całość. Na marginesie wskazać należy, że zdaniem SąduS. A.cechuje silna potrzeba pisemnego, kąśliwego i szyderczego komentowania otaczającej go rzeczywistości, ponieważ nawet w trakcie postępowania jurysdykcyjnego nie mógł powstrzymać się przed złośliwymi przemyśleniami na temat tegoż postępowania. Szkoda jedynie, że takiej odwagi wypowiedzi oskarżony nie wykazał przed Sądem ograniczając swoje ustne wyjaśnienia do minimum, a nawet ostatecznie odmawiając wyjaśnień. Taka postawaS. A.daje podstawę do przemyśleń w kontekście jego sprawstwa, ponieważ natarczywość, z jaką podejmował on próby kontaktu z byłą żoną czy komentowania jej osoby na portalu społecznościowym stała się wręcz jego znakiem rozpoznawczym. Właśnie z treści tychże komentarzy i wiadomości naG. G.znajdujących się w aktach sprawy wynika bezsprzecznie, że osoba byłej żony bardzo absorbujeS. A.– vide czas, jaki oskarżony musiał poświęcić na napisanie „ankiety” na temat charakteruK. D.i przerobienie zdjęcia jej auta, które następnie zamieścił ze złośliwym komentarzem na swoim profilu naF..
Działalność w sferze Internetu to nie jedyna forma aktywnościS. A.względem byłej żony. Jak wynika bowiem ze zgodnych zeznań pokrzywdzonej,A. R.iD. L.oskarżony dwukrotnie celował z okien swojego mieszkania światłem lasera w okna mieszkania przyul. (...). WprawdzieS. A.wyjaśnił, że kreślił jedynie wiązką lasera znaki na niebie, jednak w kontekście całokształtu jego działalności stalkingowej wobecK. D., Sąd odmówił mu wiary i uznania jego dobrej woli, a także elementu przypadkowości w tym zakresie.
Z powyższych względów Sąd uznał, że oskarżony swoim uporczywym zachowaniem polegającym na wysyłaniu obraźliwych telefonicznych wiadomości tekstowych, wysyłanie obraźliwych wiadomości za pomocą komunikatoraG. G., zamieszczanie obraźliwych treści na portalu społecznościowymF., umieszczenie za wycieraczką samochoduK. D.kserokopii jej zdjęć o charakterze erotycznym oraz dwukrotne kierowanie wiązki światła laserowego w okna jej mieszkania wypełnił znamiona występku zart. 190 a §1 kk
W ocenie Sądu oskarżony działał umyślnie, w zamiarze dokuczenia pokrzywdzonej, a natężenie jego zachowań oraz dłuższy upływ czasu, w jakich zachowania te następowały, uzasadnia przyjęcie, że było to zachowanie uporczywe, nękająceK. D., które skutkowało wzbudzeniem u pokrzywdzonej poczucia zagrożenia ze strony byłego męża.
Przypisując oskarżonemu popełnienie występku zart. 190a §1kkSąd wymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności.
Przy wymiarze kary Sąd wziął pod rozwagę zarówno okoliczności przedmiotowe i podmiotowe leżące w granicach cech czynu przestępnego, jak i okoliczności dotyczące osoby sprawcy mające znaczenie dla wymiaru kary. Biorąc pod uwagę całokształt okoliczności w sprawie oraz dyrektywy wymiaru kary wynikające zart. 53 kki przyjmując za podstawę skazaniaart. 190a§ 1 kk, który dla sprawcy tegoż przestępstwa przewiduje karę pozbawienia wolności w granicach miesiąca do 3 lat. Sąd wymierzył oskarżonemu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, uznając iż będzie ona adekwatna do stopnia zawinienia oraz do stopnia społecznej szkodliwości popełnionego czynu. Sąd wymierzając oskarżonemu karę pozbawienia wolności oscylującą w dolnych graniach ustawowego zagrożenia przewidzianego za przypisane mu przestępstwo miał na względzie cele zapobiegawcze i wychowawcze, jakie kara ma odnieść w stosunku do oskarżonego. Zapobiegawczy sens wymierzonej kary pozbawienia wolności ma bowiem na celu odstraszenie sprawcy od ponownego wejścia na drogę przestępstwa, natomiast cel wychowawczy realizuje się poprzez kształtowanie postawy oskarżonego zarówno wobec własnego czynu, jak i przestępstwa w ogóle. Wymierzona oskarżonemu kara, w ocenie Sądu, przyczyni się także do budowania w społeczeństwie, w tym także u potencjalnych sprawców tego typu przestępstw, autorytetu porządku prawnego i przekonania o nieuchronności represji karnej, niewspółmiernej do korzyści osiąganych z ich popełniania.
Sąd na podstawieart. 69 § 1 i § 2 kkorazart. 70 § 1 pkt 1 kkwarunkowo zawiesił orzeczoną wobec oskarżonego karę pozbawienia wolności, uznając, że zastosowanie tego środka probacyjnego spełni swoje wychowawczo – prewencyjne cele i jest wystarczające dla osiągnięcia wobec oskarżonego celów kary, w szczególności zapobiegnie powrotowi do przestępstwa. Kierując się dyrektywą zart. 69 § 2 kkprzy zawieszeniu wykonania kary Sąd wziął pod uwagę postawę sprawcy, jego właściwości i warunki osobiste, dotychczasowy sposób życia oraz zachowanie się po popełnieniu przestępstwa. Sąd uwzględnił w szczególności fakt, iżS. A.założył nową rodzinę, ma na utrzymaniu dziecko, pracuje i nie wszedł w przeszłości w konflikt z prawem. Powyższe pozwoliło zatem przyjąć po stronie oskarżonego pomyślną prognozę społeczną polegającą na przeświadczeniu, że jest to wystarczające dla osiągnięcia wobec niego celów postępowania, a w szczególności, iż pomimo niewykonania kary sprawca nie popełni ponownie przestępstwa. Postawa oskarżonego, zdaniem Sądu, o takiej właśnie pozytywnej prognozie kryminologicznej przesądza. Należy przy tym pamiętać, że dodatnia prognoza oparta na właściwościach i warunkach osobistych sprawcy oraz na jego dotychczasowym sposobie życia stanowi najistotniejszy warunek orzekania o warunkowym zawieszeniu wykonania kary. Należy zgodzić się ze stanowiskiem Sądu najwyższego, że stosowanie art. 69 uzależnione jest od uwzględnienia przesłanki podmiotowej i przedmiotowej. W każdym bowiem przypadku pozytywnej prognozy kryminologicznej sprawcy czynu przestępczego Sąd powinien baczyć, aby w konkretnej sprawie do stosowania instytucji warunkowego zawieszenia wykonania kary nie stały na przeszkodzie względy na społeczne oddziaływanie kary (OSN z dnia 11 kwietnia 1975 r., IV KRN 13/75).
Jednocześnie zważyć należy, że wzgląd na społeczne oddziaływanie kary nie może być rozumiany jako mechanicznie niejako działające przeciwwskazanie do stosowaniaart. 69 kk. Wzgląd bowiem na społeczne oddziaływanie kary nie może być rozważany w oderwaniu od osobowości sprawcy i tego co w danej sprawie stanowi szczególną okoliczność łagodzącą (patrz: OSN z dania 13 września 1975 r., V KRN 104/75).
Z tych względów, w świetle powyższych rozważań Sąd nie widząc celu, któremu miałoby służyć wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności skorzystał z prawa zastosowania wobecS. A.środka probacyjnego zart. 69 kki warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności na okres próby – 2 lat, który to czas, w przekonaniu Sądu, będzie czasem odpowiednim i wystarczającym dla weryfikacji postawionej wobec oskarżonego pozytywnej prognozy kryminologicznej. Z uwagi na charakter popełnionego przestępstwa i kierując się dobrem pokrzywdzonej Sąd zdecydował się na orzeczenie środka probacyjnego polegającego na zakazie kontaktowania się zK. D.. Zastosowanie zakazu zbliżania się do pokrzywdzonej, ze względu na zamieszkiwanie oskarżonego iK. D.w bezpośrednim sąsiedztwie byłoby nielogiczne, a wręcz awykonalne.
O kosztach postępowania rozstrzygnięto przy uwzględnieniu sytuacji materialnej oskarżonego na podstawieart. 624 §1 kpk.S. A.wprawdzie pracuje, jednak wysokość jego wynagrodzenia i rozmiar kosztów sądowych za dwukrotne rozpoznanie sprawy przed Sadem I instancji przekraczałby jego możliwości finansowe, zwłaszcza w kontekście orzeczenia zgodnego zart. 627 kpki wnioskiem pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej.