Sąd Okręgowy w Krakowie
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 822/13
Data wyroku: 2014-01-24 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Bogusław Słowik, Urszula Gubernat, Ireneusz Bieniek
Słowa kluczowe: Skład Sądu
Podstawa prawna: art. 437 § 2 kpk

Sygn. akt IV Ka 822/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 24 stycznia 2014 roku
Sąd Okręgowy w Krakowie, Wydział IV Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący:  SSO Bogusław Słowik
Sędziowie:  SO Ireneusz Bieniek (spr.)
SO Urszula Gubernat
Protokolant:  prot. Grażyna Rokita
przy udziale Bogusława Machyni Prokuratora Prokuratury Rejonowej del. do Prokuratury Okręgowej,
po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2014 roku, sprawy

W. S.
oskarżonego o przestępstwo zart 286§1 kkiart 297§1 kkw zw. zart 11§2 kk
na skutek apelacji wniesionej przez oskarżonego,
od wyroku Sądu Rejonowego dla Krakowa - Śródmieścia w Krakowie z dnia 4 czerwca 2013r. sygn. akt II K 256/13/S
zaskarżony wyrok zmienia w ten sposób, że uchyla orzeczenie o obowiązku naprawienia szkody zawarte w punkcie III; w pozostałym zakresie przedmiotowy wyrok utrzymuje w mocy i zwalnia oskarżonego od zwrotu należnych Skarbowi Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

SSO Ireneusz Bieniek  SSO Bogusław Słowik  SSO Urszula Gubernat

Sygn. IV Ka 822/13

UZASADNIENIE
Wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie
z dnia 24 stycznia 2014 roku

W. S.został oskarżony o to, że:
w dniu 5 września 1996 roku wK.działając wspólnie zT. F.,Z. T.,Z. K.iA. W.doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 2.844,84 zł poprzez przedłożenie w(...) Agencja (...)wK.poświadczające nieprawdę zaświadczenie o zatrudnieniu i zarobkach w(...) sp. z o.o.i zawarcieumowy nr (...)na zakup mebli w systemie sprzedaży ratalnej, z której się nie wywiązał, czym działał na szkodęBanku (...) S.A.wK.O/T.,
tj. o przestępstwo zart. 286 § 1 k.k.iart. 297 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.

Sąd Rejonowy dla Krakowa – Śródmieścia w Krakowie, wyrokiem z dnia 04 czerwca 2013 roku sygn. II K 256/13/S orzekł w tym przedmiocie następująco:
I.uznaje oskarżonegoW. S.za winnego tego, że w dniu 5 września 1996 roku wK., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, zawierającumowę nr (...)na zakup mebli w systemie sprzedaży ratalnej, przedłożył wAgencji (...) S.A.poświadczający nieprawdę dokument w postaci zaświadczenia o wysokości zarobków w(...) Sp. z o.o., co miało istotne znaczenia dla uzyskania kredytu, czym wprowadził w błąd co do faktu zatrudnienia i wysokości dochodów, i w ten sposób doprowadziłBank (...) S.A.wK.Oddział wT.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 2.610 złotych, czym wyczerpał znamiona występku zart. 286 § 1 k.k.iart. 297 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.i za to na mocyart. 286 § 1 k.k.przy zastosowaniuart. 11 § 3 k.k.oraz na mocyart. 33 § 2 k.k.wymierza oskarżonemu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wymiarze 30 (trzydzieści) stawek dziennych, ustalając na mocyart. 33 § 3 k.k.wysokość 1 (jednej) stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięć) złotych;
II.na mocyart. 69 § 1 i 2 k.k.orazart. 70 § 1 punkt 1 k.k.warunkowo zawiesza oskarżonemu wykonanie orzeczonej wobec niego kary pozbawienia wolności na okres próby wynoszący 2 (dwa) lata;
III.na mocyart. 46 § 1 k.k.orzeka obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę przez oskarżonegoW. S.na rzecz(...) Banku (...) S.A.wK.kwoty 2.610 (dwa tysiące sześćset dziesięć) złotych;
IV.na mocyart. 44 § 2 k.k.orzeka przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych w postaci oryginałów: umowy kredytowej, zaświadczenia o wysokości zarobków, wniosku o udzielenie kredytu, umowy sprzedaży na raty, zarządzając ich pozostawienie w aktach sprawy;
V.na zasadzieart. 627 k.p.k.w zw. zart. 624 § 1 k.p.k.oraz na mocyart. 17 ust. 1 ustawy o opłatach w sprawach karnychzasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem częściowego zwrotu kosztów sądowych, obciążając nimi w pozostałym zakresie Skarb Państwa.

Wyrok ten w całości zaskarżył osobistą apelacją oskarżony podnosząc zarzut wadliwego (niepełnego) składu orzekającego i wniósł w oparciu o ten zarzut o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji.

Sąd Odwoławczy zważył co następuje:

Zarzut apelacji nie jest zasadny.
Jednoosobowy skład orzekający był prawidłowy, bowiem zgodnie z przepisamiart. 28 § 1 k.p.k.na rozprawie głównej Sąd orzeka w składzie jednego sędziego, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Wyjątki od tej zasady nie dotyczą postępowania przed Sądem Rejonowym, a jedynie postępowań w sprawach o zbrodnie (art. 28 § 2 k.p.k.), oraz w sprawach o przestępstwa za które ustawa przewiduje karę dożywotniego pozbawienia wolności (art. 28 § 4 k.p.k.). Zważywszy, iż oskarżony zaskarżył wyrok w całości Sąd Odwoławczy zobowiązany był do kompleksowej kontroli tego wyroku. W ocenie Sądu ocena dowodów dokonana przez Sąd meriti jak również ustalenia faktyczne są prawidłowe. Jednakże Sąd Rejonowy nie dostrzegł lub celowo pominął fakt, iż przestępstwo zostało popełnione w 1996 roku, a więc jeszcze w czasie obowiązywaniaKodeksu Karnego z 1969 roku(dkk). Nie rozważył więc w ogóle problematyki tzw. ustawy względniejszej, w tym także ustawy pośredniej, zważywszy, iż stan prawny zmieniał się także w czasie po wejściu w życie aktualnie obowiązującegoKodeksu Karnego.
W ocenie Sądu Odwoławczego w realiach tej konkretnej sprawy brak było podstaw do przyjęcia, aby przepisyKodeksu Karnego z 1969 rokubyły względniejsze dla sprawy. Oskarżonemu wymierzono karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, a więc w dolnej granicy ustawowego zagrożenia zart. 205 § 1 dkk, którego znamiona wypełnił czyn zabroniony w czasie jego popełnienia. Nadto czyn oskarżonego w czasie jego popełnienia wyczerpał także znamiona czynu zabronionego stypizowanego wart. 3 § 1 ustawy z dnia 12 października 1994 roku o ochronie obrotu gospodarczego i zmianie niektórych przepisów prawa karnego( Dz. U. z 1994r Nr. 126 poz. 615), a następnie po zmianie stanu prawnego czynu zart. 297 § 1 k.k.W tym zakresie zachodzi także ciągłość penalizacji. Przestępstwo zart.3§ 1 ustawy o ochronie obrotu gospodarczegotak samo jak przestępstwo zart. 297 § 1 k.k.było zagrożone karą do 5 lat pozbawienia wolności.
Sąd Odwoławczy powołując się na przepisart. 440 k.p.k.zmienił zaskarżony wyrok uchylając orzeczenie o środku karnym w postaci obowiązku naprawienia szkody. Sąd Odwoławczy podziela stanowisko Sądu I instancji, iż mimo zbycia wierzytelności podmiotem pokrzywdzonym w świetle przepisuart. 49 § 1 k.p.k.jest nadalBank (...) SAwK., a przepisów o przedawnieniu roszczenia nie stosuje się. Jednakże aby orzec obowiązek naprawienia szkody podmiot pokrzywdzony musi być w czasie orzekania wierzycielem. Jeżeli pokrzywdzony zbył wcześniej wierzytelność powstałą wskutek popełnienia na jego szkodę przestępstwa, obowiązku naprawienia szkody na jego rzecz orzekać nie można. Pokrzywdzony podejmując decyzję o zbyciu wierzytelności otrzymał już określoną w umowie zbycia kompensatę swojego roszczenia w wysokości na którą się zgodził. Orzeczenie obowiązku naprawienia szkody w sytuacji, gdy obowiązek zostałby wykonany prowadziłoby do nieuzasadnionego wzbogacenia pokrzywdzonego, który w czasie orzekania nie był już wierzycielem oskarżonego.
W związku z powyższym Sąd Odwoławczy zmienił zaskarżony wyrok orzekając jak w części dyspozytywnej a w pozostałym zakresie uznając apelację za niezasadną zaskarżony wyrok utrzymał w mocy (art. 437 § 1 k.p.k.), a zważywszy na sytuację materialną oskarżonego, który nie uzyskuje stałych dochodów zwolnił go od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze (art. 624 § 1 k.p.k.).

SSO Ireneusz Bieniek  SSO Bogusław Słowik SSO Urszula Gubernat

A.W