Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 78/14
Data wyroku: 2014-02-21 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Marta Legeny-Błaszczyk, Ireneusz Grodek, Tomasz Ignaczak
Słowa kluczowe: Kara Pieniężna

Sygn. akt IV Ka 78/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 21 lutego 2014 roku.
Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący SSO Marta Legeny-Błaszczyk
Sędziowie SO Ireneusz Grodek
SO Tomasz Ignaczak (spr.)

ProtokolantDagmara Szczepanik

przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Piotrkowie Trybunalskim del. do Prokuratury Okręgowej w Piotrkowie Trybunalskim - Tomasza Retyka
po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2014 roku
sprawyŁ. R.
oskarżonego zart. 279 § 1 kk
z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku zaocznego Sądu Rejonowego w Piotrkowie Trybunalskim
z dnia 10 grudnia 2013 roku     sygn. akt VII K 491/13

na podstawieart.437§1 kpk,art.438 pkt 1 kpk,art.624§1 kpk

1
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że uzupełnia podstawę prawną rozstrzygnięcia o karze grzywny oart.58§3 kk,

2
w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy,

3
zwalnia oskarżonego od wydatków poniesionych przez Skarb Państwa w postępowaniu odwoławczym.

Sygn. akt: IV Ka 78/14

UZASADNIENIE
Ł. R.został oskarżony o to, że:
w lutym 2013 roku po uprzednim wybiciu szyby w oknie wystawowym włamał się do wnętrza sklepu, skąd dokonał kradzieży opisanych w zarzucie przedmiotów, o łącznej wartości 47 zł. na szkodęP. M.iB. M., tj. o czyn zart. 279 § 1 kk.
Sąd Rejonowy w Piotrkowie Trybunalskim wyrokiem z dnia 10 grudnia 2013 roku w sprawie VII K 491/13:

1
uznał oskarżonego za winnego dokonania zarzucanego mu czynu z tą zmianą, że uznał, iż stanowi on wypadek mniejszej wagi wyczerpujący dyspozycjęart. 279 § 1 kkw zw. zart. 283 kki za to na podstawieart. 283 kkwymierzył mu karę 50 stawek dziennych grzywny po 20 zł. stawka;

2
orzekł o kosztach sądowych.

Powyższy wyrok został zaskarżony przez prokuratora w części dotyczącej orzeczenia o karze na korzyść oskarżonego.
Prokurator zarzucił wyrokowi naruszenie prawa karnego materialnego poprzez nie powołanie w podstawie prawnej kary dyspozycjiart. 58 § 3 kk.
W konkluzji prokurator wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez powołanie w podstawie prawnej orzeczenia o karzeart. 58 § 3 kkoraz o utrzymanie wyroku w mocy w pozostałym zakresie.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:

Apelacja prokuratora i wnioski w niej zawarte zasługiwała na uwzględnienie i spowodowała zmianę zaskarżonego wyroku.
Sąd Rejonowy prawidłowo uznał, że zachodzi przypadek mniejszej wagi zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 283 kk. Sankcjaart. 283 kknie przewiduje jednak samoistnej kary grzywny, a jedynie karę pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.
Oznacza to, że aby w przedmiotowej sprawie wymierzyć oskarżonemu samoistną karę grzywny, należało zastosować do podstawy jej wymiaruart. 58 § 3 kk. Taka zresztą była intencja Sądu, co wynika z lektury uzasadniania zaskarżonego wyroku. W niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do zastosowaniaart. 58 § 3 kk, a samoistna kara grzywny jest sprawiedliwa i adekwatna do stopnia winy oskarżonego i do stopnia społecznej szkodliwości jego czynu.
Dlatego Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że uzupełnił podstawę prawną zawartego w pkt. 1 rozstrzygnięcia o karze grzywny o dyspozycjęart. 58 § 3 kk.
Na marginesie odnotować należy, że Sąd Rejonowy w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku przyznał, że nie powołał tego przepisu „omyłkowo” ( vide k. 60) – taką szczerą postawę należy pochwalić, albowiem każdy może popełnić błąd, ale nie każdy potrafi się do niego przyznać.
W pozostałym zakresie zaskarżony wyrok jako sprawiedliwy, odpowiadający prawu karnemu materialnemu i nie uchybiający prawu karnemu procesowemu należało utrzymać w mocy.
Na wydatki w postępowaniu odwoławczym złożył się ryczałt za doręczenia pism procesowych w kwocie 20 złotych.
Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim na podstawieart. 624 § 1 kpkzwolnił oskarżonego wydatków postępowania poniesionych w postępowaniu odwoławczym. Za takim rozstrzygnięciem przemawiają względy słuszności, wszak to nie z winy oskarżonego musiało dojść do zmiany zaskarżonego orzeczenia.
Z powyższych względów orzeczono jak w wyroku.