Sąd Okręgowy w Gliwicach
V Zamiejscowy Wydział Karny
Sygnatura akt: V Ka 592/14
Data wyroku: 2014-12-09 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sławomir Klekocki
Słowa kluczowe: Wykroczenie Przeciwko Porządkowi I Spokojowi Publicznemu
Podstawa prawna: 438 pkt 2 i 3 kpk

Sygn. akt V.2 Ka 592/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 9 grudnia 2014 r.

    Sąd Okręgowy w Gliwicach Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku

V Wydział Karny
w składzie:
Przewodniczący:SSO Sławomir Klekocki
Protokolant:Monika Maj
w obecności - - -
po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2014 r.
sprawy:

M. M. (1)

córkiS.iR.

ur. (...)wR.

obwinionej o wykroczenie z art. 51 § 1 kw

na skutek apelacji wniesionej przez obwinioną
od wyroku Sądu Rejonowego w Raciborzu
z dnia 24 lipca 2014 r. sygn. akt II W 233/13
na zasadzie 437kpkw zw. zart. 109 § 2 kpw
I.utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;
II.wydatkami za postępowanie odwoławcze, obciąża Skarb Państwa.
Sygn. akt V.2 Ka 592/14

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 24 lipca 2014 r. Sąd Rejonowy w Raciborzu uznałM. M. (1)za winną tego, że w dniu 5 kwietnia 2013 r. około godz. 18:00 wR.przyul. (...)w Markecie „(...)”, poprzez wszczęcie awantury zakłóciła w tym miejscu porządek publiczny tj. wykroczenia z art. 51 § 1 kw i za to na podst. art. 51 § 1 kw w zw. z art. 20 § 1 kw i art. 21 § 1 kw wymierzył jej karę 1 miesiąca ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym. Sąd zwolnił obwinioną od ponoszenia kosztów postępowania.
Apelację od tego wyroku wniosła obwinionaM. M. (1)zaskarżając wyrok w całości zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mający wpływ na treść orzeczenia polegający na nie daniu wiary wyjaśnieniom obwinionej co do przebiegu zdarzenia, danie wiary zeznaniom świadków – pracowników marketu. Zarzuciła również obrazę przepisów postępowania a toart. 5 § 2, 7 , 170 § 1 kpkw zw. zart. 8 kpw. W oparciu o w/w zarzuty obwinionaM. M. (1)wnosiła o zmianę zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Sąd Okręgowy zważył co następuje :
Apelacja obwinionej nie zasługuje na uwzględnienie. W swojej apelacji obwiniona zarzuca sądowi I instancji przede wszystkim naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów a to przepisówart. 8kpsw iart. 7 kpk. Jednak sąd rejonowy analizując zebrany w sprawie materiał dowodowy wskazał na jakich oparł się dowodach i dlaczego nie dał wiary innym dowodom w tym wyjaśnieniom obwinionego. To, że w niniejszej sprawie sad rejonowy dokonał oceny zebranego materiału dowodowego (do czego zresztą był zobowiązany) w żaden sposób nie może prowadzić do zarzutu, że ocena tych dowodów była dowolna a nie swobodna. Nie trafny również okazał się zarzut błędu w ustaleniach faktycznych. Powyższe zarzut byłyby zasadny jedynie wówczas, gdyby sąd I instancji oparł swój wyrok na faktach , które nie znajdują potwierdzenia w wynikach postępowania dowodowego, albo też z faktów tych wyciągnął wnioski niezgodne ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego. Takich uchybień sąd rejonowy w przedmiotowej sprawie się nie dopuścił, albowiem wskazał dowody , na których oparł swoje ustalenia jednocześnie wskazując przesłanki, którymi się kierował odmawiając wiary dowodom przeciwnym. Apelacja obwinionej stanowi polemikę z ustaleniami sądu I instancji, obwiniona omawia w apelacji zeznania poszczególnych świadków, dokonuje ich oceny oraz ustala sama stan faktyczny w dniu zdarzenia .Nie trafny okazał się zarzut podniesiony w apelacji, że sąd oddalił wniosek dowodowy w postaci przesłuchania świadkaR. L.. Jak wynika z zeznań świadkaM. M. (2)w/w świadek nie był obecny podczas drugiej interwencji funkcjonariuszy policji w tym czasie siedział w biurze. Słusznie zatem sąd rejonowy oddalił wniosek obwinionej w tym zakresie skoroR. L.nie był świadkiem zdarzenia. Sąd rejonowy dokonał oceny dowodów zgromadzonych zarówno w toku postępowania przygotowawczego jak i sądowego w sposób bezstronny, nie przekraczając granic swobodnej oceny dowodów, a przy tym uwzględnił zasady doświadczenia życiowego, a swój pogląd na ostateczne wyniki przewodu sądowego przekonująco uzasadnił w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku. Ponieważ apelacja obwinionej skierowana jest do całości wyroku obowiązkiem sądu odwoławczego jest ocenienie czy wymierzona obwinionej kara właściwie ocenia stopień winy i społecznej szkodliwości. Wymierzonej obwinionej kary 1 miesiąca ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym nie można uznać za rażąco surowej, mając na uwadze, że obwiniona jest osobą bezrobotną. Wskazany przez sąd rejonowy stopień społecznej szkodliwości wykroczenia, stopień zawinienia, powoduje iż powyższa kara w pełni odpowiada dyrektywom zart. 33kw. Z tych też względów Sąd Okręgowy nie podzielając zarzutów i wniosków zawartych w apelacji obwinionej utrzymał w mocy zaskarżony wyrok. O kosztach sądowych orzeczono po myśliart. 636 § 1 kpk.