Sąd Okręgowy w Ostrołęce
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 272/13
Data wyroku: 2014-04-16 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Wiesław Oryl, Ryszard Warda, Jerzy Pałka
Słowa kluczowe: Wykroczenie

Sygn. akt II Ka 272/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 16 kwietnia 2014r
Sąd Okręgowy w OstrołęceII Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSO Jerzy Pałka
Sędziowie: SO Wiesław Oryl
SO Ryszard Warda /spr./
Protokolant: Marlena Achcińska
przy udziale Prokuratora Prok. Okr.: Tomasza Mierzejewskiego
po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2014r i 16 kwietnia 2014r na rozprawie
sprawyM. N.i in.
oskarżonej o czyny zart. 278§1 kkw zw. zart. 12 kki in.
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonej
od wyroku Sądu Rejonowego w Wyszkowie z dnia 23 maja 2013r, sygn. akt II K 16/12

orzeka:

1
zaskarżony wyrok uchyla w punkcie I i X w zakresie dotyczącym oskarżonejM. N.;

2
przyjmując w ramach czynów zarzucanych oskarżonejM. N.w pkt. I i II aktu oskarżenia, że w dniu 8 października 2011r w miejscowościK., gm.J., woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu zM. S.usiłowała dokonać zaboru w celu przywłaszczenia drewna opałowego o wartości 300 zł na szkodęH. R., jednakże zamierzonego celu nie osiągnęła z uwagi na interwencję Policji, czyn ten kwalifikuje jako wykroczenie zart. 119§1kw w zw. zart. 119§2kw w zw. zart. 4§1 kki na podstawieart. 5§1 pkt. 4 kpww zw. zart. 45§1kw umarza postępowanie w sprawie;

3
zaskarżony wyrok uchyla w punkcie IV i VI w zakresie dotyczącym oskarżonegoM. S.;

4
przyjmując w ramach czynów zarzucanych oskarżonemuM. S.w pkt. I i II aktu oskarżenia, że w dniu 8 października 2011r w miejscowościK., gm.J., woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu zM. N.usiłował dokonać zaboru w celu przywłaszczenia drewna opałowego o wartości 300 zł na szkodęH. R., jednakże zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na interwencję Policji, czyn ten kwalifikuje jako wykroczenie zart. 119§1kw w zw. zart. 119§2kw w zw. zart. 4§1 kki na podstawieart. 5§1 pkt. 4 kpww zw. zart. 45§1kw umarza postępowanie w sprawie;

5
zmienia punkt VIII zaskarżonego wyroku, dokonując zaliczenia okresu rzeczywistego pozbawienia wolności na poczet kary 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej w punkcie V wyroku;

6
w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

7
zasądza ze Skarbu Państwa na rzecz adwokatE. T.kwotę 619,92 zł (w tym podatek VAT) tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonejM. N.z urzędu w postępowaniu odwoławczym;

8
kosztami postępowania odwoławczego obciąża Skarb Państwa, a nadto w części dotyczącej oskarżonejM. N.przejmuje na rachunek Skarbu Państwa koszty postępowania pierwszoinstancyjnego.

UZASADNIENIE
Prokuratura Rejonowa w Wołominie oskarżyła:

I
M. S.,o to, że:

1
w dniu 08.10.2011 roku w miejscowościK.gm.J., woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu zM. N.i dwoma nieustalonymi mężczyznami w krótkich odstępach czasu z góry powziętym zamiarem dokonał zaboru w celu przywłaszczenia drewna opałowego o wartości 650 zł na szkodęH. R., przy czym czynu tego dopuścił się przed upływem 5 lat od odbycia kary pozbawienia wolności w wymiarze 6 miesięcy orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne

- tj. o przestępstwo określone wart. 278§1 kkw zw. zart. 12 kkiart. 64§1 kk
2.w dniu 08.10.2011 roku w miejscowościK.gm.J., woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu zM. N.i dwoma nieustalonymi mężczyznami, wdarł się na teren posesjiH. R.wbrew jej woli i na wielokrotne żądanie pokrzywdzonej nie chciał jej opuścić
-tj. o przestępstwo określone wart. 193 kk

    3.w dniu 08.10.2011 roku w miejscowościK.gm.J., woj.(...), kierował po drodze publicznej wozem zaprzęgowym będąc w stanie nietrzeźwości, gdzie badanie na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu przeprowadzone urządzeniem Alkosensor IV CM wykazały kolejno 1,36 mg/l, 1,33 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu
-tj. o przestępstwo określone wart. 178a§ 2 kk

II
M. N.,o to, że:

1.w dniu 08.10.2011 roku w miejscowościK.gm.J., woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu zM. S.i dwoma nieustalonymi mężczyznami w krótkich odstępach czasu z góry powziętym zamiarem dokonał zaboru w celu przywłaszczenia drewna opałowego o wartości 650 zł na szkodęH. R.,
- tj. o przestępstwo określone wart. 278§1 kkw zw. zart. 12 kk
2.w dniu 08.10.2011 roku w miejscowościK.gm.J., woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu zM. S.i dwoma nieustalonymi mężczyznami, wdarła się na teren posesjiH. R.wbrew jej woli i na wielokrotne żądanie pokrzywdzonej nie chciała jej opuścić
-tj. o przestępstwo określone wart. 193 kk

    3.w dniu 08.10.2011 roku w miejscowościK.gm.J., woj.(...), kierowała po drodze publicznej wozem zaprzęgowym będąc w stanie nietrzeźwości, gdzie badanie na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu przeprowadzone urządzeniem Alkosensor IV CM wykazały kolejno 1,23 mg/l, 1,24 mg/l i 1.24 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu przy czym czynu tego dopuściła się przed upływem 5 lat od odbycia kary pozbawienia wolności w wymiarze 6 miesięcy orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne
- tj. o przestępstwo określone wart. 178a§ 2 kkw zw. zart. 64§1 kk

     Sąd Rejonowy w Wyszkowie wyrokiem z dnia 23 maja 2013roskarżonąM. N.w ramach zarzucanego w pkt 1 i 2 a/o czynu uznał za winną tego, że w dniu 08.10.2011 roku w miejscowościK.gm.J., woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu zM. S.usiłowała dokonać zaboru w celu przywłaszczenia drewna opałowego o wartości 300 zł na szkodęH. R., jednakże zamierzonego celu nie osiągnęła z uwagi na interwencję Policji, tj. czynu zart. 13§1 kkw zw. zart. 278§1 kki za czyn ten z mocy powyższych przepisów skazując ją wymierzył jej na podstawieart. 14§1 kkw zw. zart. 278§1 kkkarę 4 m-cy pozbawienia wolności; oskarżonąM. N.uniewinnił od dokonania zarzucanych jej w punktach 3 i 4 a/o czynów kosztami postępowania w tym zakresie obciążając Skarb Państwa; oskarżonegoM. S.w ramach zarzucanego w pkt 1 i 2 a/o czynu uznał za winnego tego, że w dniu 08.10.2011 roku w miejscowościK.gm.J., woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu zM. N.usiłował dokonać zaboru w celu przywłaszczenia drewna opałowego o wartości 300 zł na szkodęH. R., jednakże zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na interwencję Policji, tj. czynu zart. 13§1 kkw zw. zart. 278§1 kkw zw. zart. 64§1 kki za czyn ten z mocy powyższych przepisów skazując go wymierzył mu na podstawieart. 14§1 kkw zw. zart. 278§1 kkw zw. zart. 64§1 kkkarę 6 m-cy pozbawienia wolności; oskarżonegoM. S.uznał za winnego popełnienia czynu zpkt 3 a/o i za czyn ten z mocyart. 178a§2 kkskazując go wymierzył mu karę 3 m-cy pozbawienia wolności, na podstawieart. 85 kkiart. 86§1 kkwymierzył mu karę łączną 8 m-cy pozbawienia wolności; na podstawieart. 42§2 kkorzekł wobec niego środek karny w postaci zakazu prowadzenia zaprzęgów konnych na okres 2 lat za zcyn zpkt 3 a/o; na mocyart. 63§1 kkna poczet orzeczonej łącznej kary pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemuM. S.okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 30 stycznia 2013r do dnia 14 lutego 2013r; zasądził ze Skarbu Państwa na rzecz adw.E. T.kwotę 826,56 zł tytułem kosztów pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu, w tym kwotę 154,56 zł tytułem należnego podatku od towarów i usług; zwolnił oskarżonychM. N.iM. S.od ponoszenia kosztów w sprawie przejmując je na rachunek Skarbu Państwa.
Wyrok powyższy został zaskarżony apelacją wniesioną przez obrońcę oskarżonejM. N..
Na postawieart. 425§1, 2 i 3 kpkorazart. 444 kpkzaskarżyła ona wyrok w części uznającej oskarżonąM. N.winną w ramach czynu zarzucanego jej wpkt 1 i 2 a/o popełnienia czynu zart. 13§1 kkw zw. zart. 278§1 kk.
Na podstawieart. 438 pkt 2 i 3 kpkzarzuciła wyrokowi:
- obrazę prawa procesowego, mającą wpływ na treść wyroku, a mianowicie zasady wyrażonej wart. 5§2 kpk, iż nie dające się usunąć wątpliwości należy rozstrzygać na korzyść oskarżonej oraz zasady swobodnej oceny dowodów wyrażonej wart. 7 kpkprzez wybiórcze i jednostronne ich potraktowanie, w szczególności przez bezzasadne uznanie, iż wyjaśnienia oskarżonejM. N.jakoby pojechała zM. S.do miejscowościK.wyłącznie po odbiór drzewa, które to już wcześniej zostało legalnie kupione nie zasługują na wiarę i że jedynie stanowią jej linię obrony a także, że wartość drewna które znajdowało się na wozie którym przyjechała oskarżona na siedlisko pokrzywdzonejH. R.w czasie przyjazdu policji wynosiła 300 zł.
- błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę wyroku mających na niego wpływ, a polegający na przyjęciu, że oskarżonaM. N.dopuściła się popełnienia przyjętego przez Sąd czynu opisanego w pkt 1 wyroku, pomimo poważnych wątpliwości w tym względzie wynikających z zgromadzonego materiału dowodowego.
Na podstawieart. 427§1 kpkiart. 437§1 kpkwnosiła o zmianę zaskarżonego wyroku przez uniewinnienie oskarżonejM. N.od czynu opisanego w pkt 1 wyroku, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd Rejonowy w Wyszkowie.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja obrońcy oskarżonej okazała się bezzasadna i to w stopniu oczywistym, jednak kontrola instancyjna zaskarżonego orzeczenia skutkowała zmianą - i to na korzyść obojga oskarżonych, zaskarżonego wyroku Sądu I instancji’
Ustosunkowując się do stawianego w pierwszym rzędzie zarzutu apelacyjnego wskazującego na obrazęart. 5§1 i 2 kpkpodnieść należy, że zgodnie z jednolitym w tym względzie i ugruntowanym orzecznictwem dla oceny, czy nie został naruszony zakaz in dubio pro reo, nie są miarodajne wątpliwości zgłaszane przez stronę, ale jedynie to, czy orzekający w sprawie sąd rzeczywiście powziął wątpliwości co do treści ustaleń faktycznych lub wykładni prawa i wobec braku możliwości ich usunięcia rozstrzygnął je na niekorzyść oskarżonego, względnie to, czy w świetle realiów konkretnej sprawy wątpliwości takie powinny były powziąć. W wypadku zatem, gdy pewne ustalenie faktyczne zależne jest od dania wiary tej lub innej grupie dowodów, czy też np. dania wiary lub odmówienia wiary wyjaśnieniom oskarżonego, albo dania wiary zeznaniom świadka z określonej fazy postępowania, a odmówienia wiary jego zeznaniom składanym na innym etapie tego postępowania, nie można mówić o naruszeniu zasady in dubio pro reo, a ewentualne zastrzeżenia co do oceny wiarygodności konkretnego dowodu lub grupy dowodów rozstrzygane mogą być jedynie na płaszczyźnie utrzymania się przez sąd w granicach sędziowskiej swobody ocen, wynikającej z treściart. 7 k.p.k., lub też przekroczenia przez sąd tych granic i wkroczenia w sferę dowolności ocen.
W niniejszej sprawie Sąd meriti nie powziął nie dających się usunąć wątpliwości – co jasno wynika z treści pisemnych motywów zaskarżonego orzeczenia. Analiza sprawy prowadzi do wniosku, że wątpliwości takowych podejmować nie powinien. Sąd odwoławczy analizując zarówno zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, jak i trafność rozstrzygnięcia Sądu Rejonowego oraz pisemne jego motywy, doszedł do przekonania, że w sprawie do podjęcia nieusuwalnych wątpliwości zasadnie nie doszło. Sąd Rejonowy bowiem przeprowadził pełne postępowanie dowodowe, które poddał zgodnej z zasadą swobodności ocenie, wynikiem której stały się prawidłowo dokonane i nie nasuwające wątpliwości ustalenia faktyczne. Sam apelujący, w swej skardze, nie wskazuje na choćby możliwość, czy konieczność, podjęcia takowych wątpliwości i w istocie czyni zarzut dowolności ocen przez nie danie przez Sąd wiary wyjaśnieniom oskarżonejM. N..
Tymczasem zgodnie ze stanowiskiem Sądu Najwyższego wyrażonym w orzeczeniu z dnia 15 kwietnia 2004 r., sygn. akt IV CK 274/03: „zarzucenie przez skarżącego naruszenia zasady swobodnej oceny dowodów nie może polegać na przedstawieniu przez stronę alternatywnego stanu faktycznego, a tylko na podważeniu podstaw tej oceny ze wskazaniem, że jest ona rażąco wadliwa lub oczywiście błędna”. Apelujący zaś skutecznie podstaw dokonanej przez Sąd oceny nie podważa.
Podnieść też należy, że zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku nie może sprowadzać się do samej polemiki z ustaleniami sądu wyrażonymi w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, lecz powinien zmierzać do wykazania, jakich konkretnie uchybień w zakresie logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego dopuścił się sąd, oceniając zebrany materiał dowodowy. Sama możliwość przeciwstawienia ustaleniom sądu orzekającego odmiennego poglądu w kwestii ustaleń faktycznych, opartego na innych dowodach od tych, na których oparł się sąd I instancji, a zwłaszcza tylko na wyjaśnieniach oskarżonego, nie może prowadzić do wniosku o popełnieniu przez sąd błędu w ustaleniach faktycznych. Apelująca zaś forsując własną ocenę wyjaśnień oskarżonej buduje w oparciu o nią wersję zdarzeń mającą świadczyć o niewinnościM. N., Sąd Rejonowy logicznie i zgodnie z doświadczeniem życiowym uzasadnił czemu zachowanie oskarżonej uznał za wypełniające znamiona współsprawstwa w usiłowaniu kradzieży drewna.
Na aprobatę Sądu odwoławczego nie zasługują też rozważania apelującej tyczące wartości drewna mającego być przedmiotem przestępstwa. Sąd meriti ustalając wartość oparł się na zeznaniach pokrzywdzonej. Zasadnie zeznania w tej części uznał za wiarygodne. Wartość wskazywana przez pokrzywdzoną nie budziła wątpliwości i tylko tym należy tłumaczyć odstąpienie od precyzyjnych oględzin drewna czy dokonywanie jego wyceny przez biegłego.
Zważyć nadto należy, że końcowy wniosek apelującej iż wartość drewna, które usiłowano skraść była na tyle niska, że wskazywałaby na wykroczenie, okazał się zasadny w związku ze zmianą w tym przedmiocie stanu prawnego. Sąd zastosował wiec dyspozycjęart. 440 kpkpozwalającą na zmianie na korzyść zaskarżonego orzeczenia niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów.
Na mocy ustawy z dnia 27 września 2013r o zmianieustawy Kodeks postępowania karnegooraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2013r, poz. 1247), czyn przypisany oskarżonej w pkt 1 zaskarżonego wyroku zgodnie z dyspozycją art. 56 pkt. 1 ustawy zmieniającej przepisy stał się w dniu 9 listopada 2013 wykroczeniem.
W obecnym stanie prawnym przestępstwem jest kradzież przedmiotów materialnych o wartości przekraczającej 400 zł. Sąd odwoławczy rozpoznając niniejszą sprawę musiał z urzędu brać pod uwagę zmianę prawa oraz ocenić, czy ustawa obecnie obowiązująca nie jest względniejsza dla sprawcy od tej obowiązującej w chwili czynu. Oczywistym jest /choćby porównując zagrożenie karami/, że względniejsza dla sprawcy jest aktualna ustawa karna, zgodnie z którą czyn przypisany oskarżonejM. N.stał się wykroczeniem z art. 119§1 kw. Wartość drewna, które usiłowano skraść była niższa niż 400 zł.
Powyższe skutkować musiało zmianą zaskarżonego orzeczenia na korzyść oskarżonej i przyjęciem nowej względniejszej kwalifikacji prawnej przypisanego jej w pkt I wyroku czynu oraz umorzeniem postępowania w tym przedmiocie wobec przedawnienia karalności.
Czyn zarzucany oskarżonej wpkt 1 i 2 a/o, który wg aktualnego stanu prawnego stał się wykroczeniem, został popełniony w dniu 8 października 2011r. Zgodnie zart. 45§1kw jego karalność ustała w dniu 8 października 2013r, więc stosującart. 438 pkt1 kpkzaskarżony wyrok w stosunku do oskarżonejM. N.wpkt I i Xnależało uchylić, a stosując dyspozycję zart. 5§1 pkt 4 kpwpostępowanie w tym zakresie należało umorzyć.
Powyższe uwagi są aktualne w odniesieniu do współoskarżonegoM. S.. Mimo nie zaskarżenia przez niego orzeczenia, te same względy przemawiają za zmianą tegoż orzeczenia na korzyść również względem niego. Stosując dyspozycję zawartą wart. 435 kpknależało zatem na podstawieart. 438 pkt1 kpkzaskarżony wyrok w stosunku do oskarżonegoM. S.wpkt IV i VIuchylić, a stosując dyspozycję zart. 5§1 pkt 4 kpwpostępowanie w tym zakresie umorzyć.
Powyższe skutkowało zmianą zaskarżonego wyroku także w pkt VIII wobecM. S.i zaliczeniem okresu rzeczywistego jego pozbawienia wolności na poczet kary wymierzonej mu w pkt V zaskarżonego orzeczenia.
Zauważyć na koniec trzeba, że Sąd Rejonowy, w postępowaniu wykonawczym, winien rozważyć korektę zaskarżonego orzeczenia w stosunku do przypisanego oskarżonemuM. S.czynu z pkt 3 a/o /pkt V wyroku/.
O kosztach za postępowanie odwoławcze Sąd orzekł na mocyart. 635 kpkw zw. zart.630 kpkzasądzając na rzecz obrońcy z urzędu wynagrodzenie, którego wysokość określono oparciu o §14 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r w sprawie opłat… ze zmianami.