Sąd Rejonowy w Legnicy
VIII Wydział Karny
Sygnatura akt: VIII K 1011/13
Data wyroku: 2014-06-04 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, SENTENCE
Sędziowie: Barbara Ignaczewska

Sygn. akt: VIII K 1011/13
2 Ds. 279/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 4 czerwca 2014r.
Sąd Rejonowy w Legnicy VIII Wydział Karny
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSR Barbara Ignaczewska
Protokolant:sekretarz sądowy Magdalena Kudłaty
przy udziale prokuratora Dominiki Bator – Małysa
po rozpoznaniu dnia 4 czerwca 2014r.
sprawy przeciwko:
E. S. T.
ur. (...)
wL.
s.M.iM.
oraz
A. W. (1)
ur. (...)
wL.
s.E.iK.
oskarżonym o to, że :
I w dniu 10 maja 2013r. w miejscowościD.rejonu(...)działając wspólnie i w porozumieniu ukryli pochodzące z przestępstwa samochody: m-kiV. (...)onr rej (...)wartości 7.900 zł czym działał na szkodęM. H., m-kiV. (...)onr rej. (...)wartości 16.000 zł czym działał na szkodęJ. M.przy czymE. T.czynu zarzucanego dopuścił się będąc uprzednio prawomocnie skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego w Jaworze z dnia 04.12.2008r. sygn akt II K 194/08 za czyn zart. 286 § 1 kkna karę 1 roku pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od 09.10.2012r. do 04.12.2012r. a następnie na podstawie postępowania z dnia 04.12.2012r. Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze sygn akt IV Kow 2325/12/EI w systemie nadzoru elektronicznego w okresie od 04.12.2012r. do 06.09.2013r.
to jest o czyn zart. 291 § 1 kkw zw zart. 12 kkw zw zart. 64 § 1 kk
przy czymA. W. (1)czynu tego dopuścił się mając z przyczyn chorobowych ograniczoną w stopniu znacznym zdolność rozpoznawania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem,
tj.A. W. (1)o czyn zart. 291 § 1 kkw zw zart. 12 kkw zw zart. 31 § 2 kk
a nadtoA. W. (1)o to, że:
II w dniu 10 maja 2013r. w miejscowościD.gminaC.wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii posiadał środek odurzający w postaci amfetaminy o wadze 0,85 grama netto, przy czym czyn ten stanowi wypadek mniejszej wagi, przy czym czynu tego dopuścił się mając z przyczyn chorobowych ograniczoną w stopniu znacznym zdolność rozpoznawania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem,
tj. o czyn zart. 62 ust 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw zart. 31 § 2 kk

I
uznaje oskarżonegoE. S. T.za winnego tego, że w okresie od 07.05.2013r. do dnia 10.05.2013r. w wykonaniu z góry powziętego zamiaru pomógł w ukryciu uzyskanych za pomocą czynów zabronionych samochodów: m-kiV. (...)onr rej (...)wartości 7.900 zł stanowiącego własnośćM. H., m-kiV. (...)onr rej. (...)wartości 16.000 zł stanowiącego własnośćJ. M.w ten sposób, że przechowywał te samochody na posesji ojca wD.z zamiarem demontażu na części, tj. popełnienia czynu zart. 291 § 1 kkw zw zart. 12 kki za to na podstawieart. 291 § 1 kkwymierza mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, a na podstawieart. 33 § 2 kkwymierza mu karę grzywny w wysokości 200 (dwieście) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 25 (dwadzieścia pięć) złotych,

II
na podstawieart. 63 § 1 kkzalicza oskarżonemuE. S. T.na poczet wymierzonej kary pozbawienia wolności okres jego zatrzymania od dnia 12.05.2013r. do dnia 14.05.2013r.,

III
uznaje oskarżonegoA. W. (1)za winnego tego, że w dniu 10.05.2013r. w miejscowościD.w zamiarze, abyE. T.dokonał czynu zabronionego ułatwił mu jego popełnienie w ten sposób, że na jego prośbę demontował plastikowe części w uzyskanym za pomocą przestępstwa samochodzie m-kiV. (...)onr rej (...), przy czym czynu dopuścił się mając w znacznym stopniu ograniczoną zdolność rozpoznania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem z przyczyn chorobowych tj. popełnienia czynu zart. 18 § 3 kkw zw zart. 291 § 1 kkw zw zart. 31 § 2 kki za to na podstawieart. 19 § 1 kkw zw zart. 291 § 1 kkprzy zastosowaniuart. 31 § 2 kkiart. 60 § 1 i 6 kkwymierza mu karę grzywny w wysokości 100 (sto) stawek dziennych, ustalając wysokość stawki na kwotę 10 (dziesięć) złotych,

IV
na podstawieart. 62 a ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiumarza postępowanie wobecA. W. (1)o to, że w dniu 10.05.2013r. w miejscowościD.gminaC.wbrew przepisomustawy o przeciwdziałaniu narkomaniiposiadał środek odurzający w postaci amfetaminy o wadze 0,85 grama netto, przeznaczonej na własny użytek, przy czym czyn ten stanowi wypadek mniejszej wagi i czynu tego dopuścił się mając z przyczyn chorobowych ograniczoną w stopniu znacznym zdolność rozpoznawania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem, tj. o czyn zart. 62 ust 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw zart. 31 § 2 kki na podstawie art. 70 pkt 2 powyższej ustawy orzeka przepadek na rzecz Skarbu Państwa amfetaminy opisanej w wykazie dowodów rzeczowych na k. 76 pod poz 4,a zarejestrowanej w księdze depozytów pod poz 179/13 i zarządza jej zniszczenie, a na podstawieart. 100 kkorzeka na rzecz Skarbu Państwa przepadek opakowania opisanego w wykazie dowodów rzeczowych na k. 76 pod poz 5, a przechowywanego w aktach na k. 75,

V
na podstawieart. 627 kpkzasądza od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe: od oskarżonegoE. T.w kwocie 80 (osiemdziesiąt) złotych od oskarżonegoA. W. (1)w kwocie 340 (trzysta czterdzieści) złotych i wymierza im opłaty: oskarżonemuE. T.w kwocie 800 (osiemset) złotych, oskarżonemuA. W. (1)w kwocie 300 (trzysta) złotych.

VI
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.M. M. (3)z Kancelarii Adwokackiej wL.kwotę 1298,88 (tysiąc dwieście dziewięćdziesiąt osiem 88/100) złotych tytułem udzielonej oskarżonemuA. W. (1)nieopłaconej obrony z urzędu,

________________________________________________________________
Sygn. akt: VIII K 1011/13
Po przeprowadzeniu postępowania dowodowego sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 07.05.203 roku nieustaleni sprawcy dokonali kradzieży dwóch samochodów: markiV. (...)onr rej. (...)V o wartości 7900 zł stanowiącego własnośćM. H.iV. (...)onr rej. (...)o wartości 16.000 zł stanowiącego własnośćJ. M.. Po kradzieży samochody te trafiły doD.na posesję ojca oskarżonegoE. S. T.. Oskarżony wiedząc, że samochody pochodzą z przestępstwa zgodził się je odpłatnie przechować. WD.miały zostać zdemontowane na części. SamochódV. (...)stał pod drewnianą wiatą. Miał założoną tablicę rejestracyjną(...)i uszkodzoną stacyjkę. Samochód markiV. (...)stał w garażu. Do dnia 10.05.2013 roku został częściowo zdemontowany.
W dniu 10.05.2013 roku oskarżonyE. S. T.zapytał swojego znajomego- upośledzonego umysłowo oskarżonegoA. W. (1), czy chce zarobić. Obiecał mu kwotę 200 zł i powiedział, że „ruscy” przywieźli samochody i żeby nie płacić cła trzeba je rozebrać. OskarżonyW.miał demontować plastikowe elementy. Około godziny 12 samochodem markiF. (...)stanowiącym własnośćJ. K. (1)pojechali doD.. TamE. T.pokazał oskarżonemuA. W. (1)pochodzący z kradzieży samochód markiV. (...)i polecił mu, aby demontował plastikowe elementy. Samochód ten nie miał już drzwi, silnik leżał na ziemi. OskarżonyT.pokazałA. W. (1)co ma robić i kazał się zawieźć doL., ponieważ odbywał w tym czasie karę pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego i o godzinie 18 musiał być w miejscu zamieszkania .A. W. (1)po skończonej pracy miał wrócić doL.samochodemF. (...), a kluczyki przekazaćE. T.. OskarżonyA. W. (1)zdjął tylne koła i kilka elementów plastikowych z samochoduV. (...). Po około 2 godzinach został zatrzymany przez policję.
OskarżonyA. W. (2)posiadał przy sobie amfetaminę w ilości 0.85 grama. Miał ją dla siebie.
Dowód:
- kserokopia dokumentów z postępowania w sprawie kradzieży samochodu markiV. (...)k. 6469, 77-92,
- wynik sprawdzenia w(...)k. 5-8,
- protokół oględzin miejsca k. 23-24,
- materiał poglądowy k. 194,
- zeznania świadkaM. P.k. 11,
- częściowo zeznania świadkaB. P.k. 297 odwrót,
- wykaz dowodów rzeczowych k. 16, 19,
- protokół oględzin rzeczy k. 70-71,
- protokół użycia wagi k. 72,
- protokół użycia testera narkotykowego k. 73,
- materiał poglądowy k. 74,
- wykaz dowodów rzeczowych k. 45,
- wykazy połączeń telefonicznych k. 275 -295,
- wyjaśnienia oskarżonegoA. W. (1)k. 48,
OskarżonyE. S. T.ma 35 lat, jest żonaty, ma troje małoletnich dzieci, z zawodu jest stolarzem, nie pracuje, utrzymuje się z prac dorywczych, z których osiąga dochód średni 2500 zł. Był wielokrotnie karany za przestępstwa przeciwko mieniu, w tym wyrokiem Sądu Rejonowego w Jaworze z dnia 04.12.2008 roku za czyn zart. 286 § 1 kkna karę 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 4 lat. Postanowieniem z dnia 19.01.20011 roku zarządzono wykonanie kary pozbawienia wolności. Na jej poczet zaliczono skazanemu okres pozbawienia wolności w sprawie od dnia 23.10.2008 roku do dnia 04.12.2008 roku. W dniu 04.12.2012 roku Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze udzielił oskarżonemuT.zezwolenia na odbywanie kary w systemie dozoru elektronicznego. Karę w tym systemie oskarżony odbywał w okresie od dnia 06.12. 20012 roku do dnia 06.09.2013 roku . W ramach dozoru elektronicznego miał prawo oddalić się z miejsca stałego pobytu od poniedziałku do soboty w godzinach od 7.00 do 18.00 celem prowadzenia działalności gospodarczej, a w niedzielę od 10.00 do 14.00 celem wykonywania praktyk religijnych i zajęć z dziećmi. W ZK oskarżony odbył karę 3 miesięcy pozbawienia wolności.
Dowód:

–

dane osobowe oskarżonegoE. T.k. 96,192, 247,

karta karna oskarżonegoE. T.k. 127-128,

odpisy wyroków skazujących oskarżonegoE. T.k. 154-164, 168,

odpis postanowienia o dozorze elektronicznym k. 240-241,

OskarżonyA. W. (1)ma 38 lat, jest kawalerem, nie ma nikogo na utrzymaniu, pobiera rentę w kwocie 600 zł, był wielokrotnie karany za przestępstwa przeciwko mieniu. Oskarżony jest upośledzony umysłowo w stopniu lekkim i demonstruje zaburzenia osobowości i zachowania na podłożu organicznego uszkodzenia(...). Z powyższych przyczyn w chwili czynów miał znacznie ograniczoną zdolność rozpoznania znaczenia czynów i pokierowania swoim postępowaniem. Zachodziły warunki zart. 31 § 2 kk.
Dowód:
-dane osobowe oskarżonegoA. W. (1)k. 193, 247,
-kserokopia postanowienia Sądu Okręgowego w Legnicy k. 34,-kserokopie kart informacyjnych leczenia szpitalnego k. 49-555,
-opinia psychiatryczna k. 186-187,
-karta karna oskarżonegoA. W. (1)k. 125, 208-211,
-odpis wyroków skazujących oskarżonegoA. W. (1)wraz z odpisami postanowień k. 127-143, 153, 165-167,
OskarżonyE. T.w postępowaniu przygotowawczym nie przyznał się do stawianego zarzutu. Utrzymywał, że 9 maja 2013 rokuA. W. (1)pojawił się pod jego domem i poprosił , aby zszedł. Był w towarzystwie dwóch mężczyzn z Rosji bądź Ukrainy, którzy chcieli przez dwa dni przetrzymać dwa swoje samochody i następnie zabrać je na lawetach do swoich domów. Za przechowywanie samochodów zaproponowali 300 zł i wyglądało to tak, jakby kupili te samochody. Powiedzieli, że wieczoremA.wstawi samochody na posesję jego ojca wD.. Twierdził, że następnego dnia dowiedział się, żeA.zatrzymała wD.Policja. Nie widział aut i nie wiedział, że były kradzione. Na rozprawie oskarżony nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, odmówił składania wyjaśnień i podtrzymał wyjaśnienia złożone w toku postępowania przygotowawczego. Dodał, że nie jechał zA. W. (1)samochodemJ. K. (1)doD.i nie wie w jaki sposób samochody zostały wstawione na posesję jego ojca, twierdził, że nie widział tych samochodów i nie uprzedzał rodziców, że ktoś wstawi samochody na ich posesję, przyznał, że za przechowanie samochodów dwaj mężczyźni zapłacili mu 300 zł, a on przekazał pieniądzeA. W. (1)za to, że pojechał z dwoma mężczyznami doD.. Utrzymywał, że nie wiedział nic o demontażu samochodów.
Dowód:
-wyjaśnienia oskarżonegoE. S. T.k. 96-97,216,
OskarżonyE. W.w toku postępowania przygotowawczego przyznał się do posiadania narkotyków, nie przyznał się do ukrycia samochodów. Podał, żeE. T.w dniu 10.05.2013 roku zaproponował mu zarobek przy demontażu plastików z samochodów, które przywieźli „ruscy” i kiedy się zgodził razem pojechali doD.,E. T.pokazał mu samochód, który miał demontować i kazał się zawieźć doL.. Po odwiezieniuE. T.wrócił doD.i zaczął demontować plastiki i dwa koła z busa. Amfetaminę miał dla siebie. Na rozprawie oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów, podtrzymał wyjaśnienia z postępowania przygotowawczego. Dodał, żeE.pokazał mu białego busa, który stał na podwórku wD.i mówił co jest do zrobienia i że za rozbieranie plastików dostał 200 zł. Twierdził, że nikt mu nie mówił, że ma odkręcać plastiki z samochodumarki C..
Dowód:
-wyjaśnienia oskarżonegoA. W. (1)k. 48, 249,
Sąd zważył co następuje:
Materiał dowodowy zgromadzony w sprawie pozwala na uznanie obu oskarżonych za winnych przypisanych im czynów.
Odnośnie czynu przypisanego oskarżonemuE. S. T.sąd oparł się na dowodach w postaci wyjaśnień złożonych przez oskarżonegoA. W. (1)w postępowaniu przygotowawczym i podtrzymanych przed sądem, zeznaniachM. P.z postępowania przygotowawczego i częściowoB. P.. Do podstawy faktycznej rozstrzygnięcia sąd włączył protokół oględzin miejsca ujawnionych samochodów oraz kserokopie dokumentów z postępowań w sprawie kradzieży samochodów.
Sąd uznał, że wyjaśnienia oskarżonegoA. W. (1)złożone dwa dni po zatrzymaniu (k. 47) są wiarygodne i logiczne. Oskarżony opisał jak doszło do tego, że znalazł się wD.. Jego wersję potwierdziła córka konkubiny oskarżonego-M. P.(k. 11) zeznając dzień po zatrzymaniu oskarżonego. Oskarżony był wówczas zatrzymany, więc nie mogli uzgodnić jednej nieprawdziwej wersji. Ich relacje tworzą spójną, logiczną całość.M. P.zeznała, że 10.05.2013 roku dzwonił doA. W. (1)E. T.i oferował zarobienie pieniędzy i po południku razem gdzieś pojechali, a potem wróciłE. T.i jej matka dowiedziała się od niego o zatrzymaniuA. W. (1). W ocenie sądu zeznaniaM. P.złożone w toku postępowania przygotowawczego, na gorąco po zatrzymaniuA. W. (1)były spontaniczne i wiarygodne i dlatego zasługiwały na wiarę. Taką samą wersję podał zatrzymany oskarżony. Wyjaśnił, żeE.powiedział, że da mu zarobić za rozebranie plastików z białego busa i razem pojechali doD.. Dwie osoby relacjonując niezależnie od siebie, nie mogąc porozumieć się, nie mogły podać tej samej zmyślonej historii. Sąd uznał ich relacje za prawdziwe i ustalił, że oskarżonyE. T.zaproponował oskarżonemuW.zarobienie pieniędzy w zamian za pomoc w demontażu samochodu pochodzącego z przestępstwa. Z relacji oskarżonegoW.wynika więc, żeE. T.przechowywał dwa samochody na posesji swojego ojca wD.. Okoliczność tę potwierdzają wyniki oględzin posesji ojca oskarżonegoT.wD., gdzie 10 maja 2013 roku ujawniono dwa pochodzące z kradzieży samochody. Jeden z nich (V. (...)) miał uszkodzoną stacyjkę, a drugi (V. (...)) był już częściowo zdemontowany. Wyniki oględzin jednoznacznie dowodzą, że skradzione samochody były przechowywane wD.po kradzieży i tam miały być rozebrane na części. Takie wnioski wypływają ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego poddanego ocenie w świetle zasad logiki i doświadczenia życiowego. Relacja oskarżonegoE. T., że to oskarżonyW.przechowywał na posesji jego ojca kradzione samochody z punktu widzenia doświadczenia życiowego i logiki nie zasługuje na uwzględnienie i jest naiwna. Nieprawdopodobne jest, aby oskarżonyA. W. (1)-osoba obca dla rodziców oskarżonegoE. T.wstawiał bez uzgodnienia z nimi jakieś rzeczy na ich posesję. Sam oskarżonyT.utrzymywał, że nie uprzedzał rodziców o tym, że samochody te zostaną wstawione. OskarżonyA. W. (1)jest osobą upośledzoną umysłowo i nieprawdopodobne jest , aby to z nim skontaktowali się złodzieje samochodów szukając miejsca, gdzie mogą przechować i rozebrać skradzione samochody, zwłaszcza, że samA. W. (1)miejscem takim nie dysponował. Dysponował nim natomiast oskarżonyE. T., a posesja jego rodziców, oddalona od innych wiejskich zabudowań, z garażem, w którym były narzędzia umożliwiające demontaż samochodów, doskonale nadawała się do tego, aby rozebrać na części skradzione samochody. Z tych względów sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonegoE. T.na okoliczność, że to oskarżonyW.wstawił i przechowywał na posesji jego rodziców dwa kradzione pojazdy, a on sam nie wiedział, że pojazdy są kradzione i ich nie widział.
Sąd nie dał też wiary zeznaniomM. W.iJ. K. (2)na okoliczność, że samochódf. (...)M. W.użyczył odJ. K. (2)na 2 godziny, aby przewieźć materiały budowlane i na okoliczność, że samochód ten został porwany niepostrzeżenie przezA. W. (1). Wersja ta jest nielogiczna i niewiarygodna z punktu widzenia zasad doświadczenia życiowego. SkoroJ. K. (2)iM. W.byli znajomymi, to z pewnością użyczenie samochodu na dwie godziny do przewiezienia materiałów budowlanych nie odbyłoby się na podstawie umowy najmu i to za stawkę 100 zł netto za dobę i na okres dwóch dni. Zwyczajowo takie użyczenie samochodu ( na dwie godziny) między znajomymi odbywa się bez zawarcia umowy na piśmie za stawkę niewspółmierną do okresu użyczenia. W ocenie sądu umowa ta została sporządzona już po zatrzymaniu oskarżonegoW.dla celów niniejszego postępowania i miała na celu ukrycie faktycznej roliJ. K. (2), który udostępnił samochód użyty do popełnienia przestępstwa. Zdaniem sądu samochodemJ. K. (2)miały być wywiezione z posesji wD.części pochodzące z rozebranych kradzionych samochodów.J. K. (2)miał motyw, aby uczynić wszystko, aby nie udowodniono, iż mógł świadomie udostępnić samochód do przewozu części ze skradzionych samochodów.
ZeznaniaM. W.iJ. K. (1)są wzajemnie sprzeczne i ich analiza prowadzi do wniosku, że nie jest prawdą to, żeJ. K. (1)udostępniał w dniu 10 maja 2013 roku samochódf. (...)M. W..J. K. (2)zeznał, że samochód udostępniłM. W.celem przewiezienia mebli ( k. 254).M. W.zeznał, że użyczył samochód odJ. K. (2)celem przewiezienia materiałów budowlanych (k. 298).J. K. (2)zeznał, że kiedyM. W.nie oddawał samochodu zaczął do niego dzwonić, lecz nikt telefonów nie odbierał i nawet pojechał do niego na Marynarską, ale nikt nie otwierał drzwi. (k. 254-255).M. W.zeznał, żeJ. K. (2)wydzwaniał do niego po południu jako upłynęły te dwie godziny użyczenia samochodu (k. 298), lecz nie był u niego na Marynarskiej, ponieważ nie wie gdzie mieszka (k. 298 odwrót).
Z wykazu połączeń telefonicznychJ. K. (2)iM. W.wynika, żeJ. K. (2)pierwszy telefon doM. W.wykonał 10.05.2013 roku o godzinie 20.26 ( k. 283). Z pewnością nie było to więc po upływie 2 godzin od rzekomego użyczenia samochodu. Z zeznańJ. K. (2)wynika, żeM. W.pożyczył samochód popołudniu (k. 254). Z zeznańM. W.wynika, że samochód wziął przed południem, może około południa (k. 298). Gdyby przyjąć, żeJ. K. (2)dzwonił doM. W.po tym jak upłynęło 2 godziny od użyczenia samochodu, to samochód musiałby być użyczony nie wcześniej niż o 18.00. W tym czasie samochód ten był już zatrzymany przez policję. Z wykazu połączeń telefonicznychM. W.iJ. K. (2)i zarejestrowanych logowań ich telefonów (k. 283-284) wynika, że ożywiony kontakt telefoniczny mieli w dniu 10.05.2013 roku w godzinach 20.26-21.40 W tym czasie telefonJ. K. (2)logował się na stacji logowania przyul. (...), w więc w pobliżu miejsca zamieszkaniaM. W.. Następnie logował się przyul. (...), a więc w pobliżu swojego miejsca zamieszkania. W tym samym czasie telefonM. W.(k. 283 logował się naul. (...), a następnie przyul. (...)( w pobliżu miejsca zamieszkaniaJ. K. (1). Z porównania stacji logowania się wynika, że w dniu 10.05.2013 roku w godzinach 20.26- 21.40 obaj przemieszczali się i kontaktowali się telefonicznie. NajpierwJ. K. (2)był w rejonie miejsca zamieszkaniaM. W., a potemM. W.był w rejonie miejsca zamieszkaniaJ. K. (1). Obaj kontaktowali się także telefonicznie w dniach kiedy składali zeznania na policji. ZJ. K. (2)iM. W.kontaktowała się także telefonicznie konkubina oskarżonegoW.-B. P.w dniu 11.05.2013 roku (k. 280, 283). Okoliczności tych rozmów cała trójka z sobie tylko znanych powodów ukrywa.M. W.zaprzecza, że rozmawiał telefonicznie z konkubiną oskarżonego, po ujawnieniu wykazu połączeń był wyraźnie poirytowany.B. P.zasłania się niepamięcią odnośnie istotnych okoliczności sprawy (k. 297). W ocenie sądu z sobie tylko znanych powodów nie chciała powiedzieć coA. W. (1)robił w dzień zatrzymania zanim to nastąpiło. W bezpośrednim kontakcie zB. P.i jej córkąM.sąd doszedł do przekonania, że mając informacje istotne dla sprawy nie chciały o tym mówić. Obie zasłaniały się niepamięcią.M. P.nawet po odczytaniu zeznań z postępowania przygotowawczego podała, że nie pamięta, czy tak zeznawała. Jednakże po okazaniu jej podpisu pod protokołem oświadczyła, że to jest jej podpis i że pamięta, że była przesłuchiwana na policji i powiedziała wówczas prawdę. Sąd uwzględnił jej zeznania złożone w postępowaniu przygotowawczym ustalając stan faktyczny. RelacjeM. W.o porwaniu samochodu przezA. W. (1)sąd uznał za kompletnie niewiarygodną.A. W. (1)miał przypadkiem być zabrany przezM. W.do samochoduf. (...)i korzystając z tego, żeM. W.poszedł do domu odjechał tym samochodem. Tylko dziwnym zbiegiem okoliczności pojechał doD., gdzie demontował kradziony samochód. Zdaniem sądu taki zbieg okoliczności jest niemożliwy. OskarżonyA. W. (1)nie mógł przypadkiem znaleźć się w samochodzieF. (...). Wyjazd doD.samochodemf. (...)musiał być wcześniej zaplanowany przez oskarżonegoE. T..
Mając na uwadze powyższe sąd uznał, że oskarżonyE. T.działając ze z góry powziętym zamiarem w okresie od 07.05.2013 roku, tj. od dnia kradzieży dwóch samochodów do dnia 10.05. 2013 roku przechowywał je na posesji swojego ojca wD.z zamiarem demontażu na części. Swoim zachowaniem wyczerpał znamiona czynu zart. 291 § 1 kkpomagając w ukryciu tych samochodów. Samochody te nie mogły być jako kradzione przedmiotem legalnego obrotu, a rozebranie na części umożliwiło wprowadzenie tych części do sprzedaży. OskarżonyE. T.doskonale zdawał sobie sprawę z tego, że samochody pochodzą z przestępstwa. Jest osobą dorosłą, poczytalną i ma ogólne doświadczenie życiowe, w tym wynikające z jego karalności za przestępstwa przeciwko mieniu i wie, że nie przechowuje się bez porozumienia z właścicielem lub osobą upoważnioną cudzych, dopuszczonych do ruchu samochodów i nie demontuje się ich na części w celach nie wynikających z konieczności naprawy. Jeżeli ktoś nie będący właścicielem lub osobą upoważnioną przez niego wstawia samochody na posesję nie będącą warsztatem w celu rozmontowania samochodów na części, oczywiste jest , że samochody te pochodzą z przestępstwa. Z protokołu oględzin posesji wynikało nadto, że jeden z samochodów miał uszkodzoną stacyjkę. OskarżonyT., nie dysponował dowodami rejestracyjnymi tych samochodów, ani kluczykami. W konsekwencji sąd ustalił, że oskarżonyE. T.musiał mieć świadomość, że samochody, które przechowywał na posesji swojego ojca pochodzą z kradzieży. OskarżonyT.w tym samym czasie i okolicznościach pomagał w ukryciu dwóch samochodów, sąd uznał, że popełnił jeden czyn zabroniony ze z góry powziętym zamiarem. Z kwalifikacji prawnej czynu sąd wyeliminował działanie w warunkach recydywy, ponieważ oskarżony nie popełnił czynu zabronionego w ciągu 5 lat po odbyciu kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności za przestępstwo umyślne podobne, lecz popełnił czyn w czasie odbywania tej kary. Oskarżony nie został warunkowo zwolniony z odbycia reszty kary pozbawienia wolności przed majem 2013 roku, lecz odbywał tę karę w warunkach dozoru elektronicznego do od 6.12.2012 roku do 06.12.2013 roku. W chwili popełnienia paserstwa oskarżony ten miał więc status osoby odbywającej karę pozbawienia wolności. Nie był na przerwie w karze, ani na warunkowym przedterminowym zwolnieniu.
Przy wymiarze kary oskarżonemuE. T.sąd uwzględnił jako okoliczność obciążającą wysoki stopień społecznej szkodliwości czynu wynikający z jego umyślnego charakteru. Oskarżony umożliwił uszkodzenie jednego z samochodów, który był demontowany na posesji jego ojca. Oskarżony czynu dopuścił się odbywając karę pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego, w czasie, którym mógł opuszczać miejsce swojego zachowania w celu prowadzenia legalnej działalności gospodarczej. Wykorzystanie dozoru elektronicznego dla działalności sprzecznej z prawem, a w szczególności dla popełnienia przestępstwa świadczy o dużym poczuciu bezkarności. W ocenie sądu kara w wysokości 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności i kara grzywny w kwocie 5000 zł jest karą sprawiedliwą, współmierną do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu oskarżonego. Oskarżony nie zgodził się przechowywać kradzionych samochodów za darmo, lecz ryzykując ponownym skazaniem, musiał osiągnąć taką korzyść majątkową, którą ocenił jako opłacalną. Z pewnością nie narażał się za 300 zł jak to podał w wyjaśnieniach. Oskarżony jest młodym człowiekiem, zdolnym do pracy zarobkowej, a więc po opuszczeniu ZK będzie w stanie uiścić wymierzoną karę grzywny. Uwzględniając uprzednią wielokrotną karalność oskarżonego sąd nie znalazł podstaw do warunkowego zawieszenia wykonania kary oskarżonemuE. T.. W ocenie sądu tylko kara bezwzględna pozbawienia wolności odstraszy tego oskarżonego od popełnienia przestępstwa podobnego w przyszłości.
Odnośnie czynu przypisanego oskarżonemuA. W. (1)sąd uznał, że nie ma wystarczających dowodów na to, aby oskarżony ten działając wspólnie i w porozumieniu z oskarżonymE. T.pomagał w ukryciu kradzionych samochodów. Wyjaśnienia oskarżonegoE. T.złożone na tę okoliczność sąd uznał za nie wiarygodne, co uzasadnił powyżej. Innych dowodów wskazujących na to, aby ktoś zlecał oskarżonemuW.przechowanie kradzionych samochodów nie ma. Materiał dowodowy opisany powyżej pozwolił na udowodnienie oskarżonemuW., że na prośbęE. T., który obiecał mu pieniądze, demontował jeden ze skradzionych samochodów na posesji, gdzie były przechowywane. W ocenie sądu oskarżonyA. W. (1)nie brał udziału w paserstwie, lecz udzielił pomocy w paserstwie oskarżonemuE. T.w ten sposób, że demontował plastikowe elementy w jednym z kradzionych samochodów na zlecenie oskarżonegoT.. OskarżonyA. W. (1)pomimo znacznie ograniczonej poczytalności wiedział w ocenie sądu, że pomaga w popełnieniu przestępstwa. Wiedział, że samochody nie stanowią własnościE. T., ani żeE. T.nie prowadzi działalności gospodarczej związanej z naprawą samochodów.E. T.powiedział mu, że trzeba te samochody rozebrać, ponieważ mają być wywiezione bez cła. Pomimo lekkiego upośledzenia umysłowego oskarżony zdawał sobie sprawę, że wywiezienie samochodów bez cła podobnie jak kradzież jest przestępstwem. Tym samym sąd uznał, że oskarżonyA. W. (1)swoim zachowaniem wyczerpał znamiona czynu zart. 18 § 3 kkw zw. zart. 291 § 1 kk. Na okoliczność poczytalności oskarżonego sąd uwzględnił wnioski z opinii psychiatrycznej sporządzonej na podstawie badania oskarżonego i dokumentacji lekarskiej i ustalił, że czynu tego oskarżony dopuścił się w warunkach znacznie ograniczonej poczytalności zart. 31§ 2 kk. Uwzględniając fakt, że działanie oskarżonegoW.miało formę pomocnictwa oraz jego ograniczoną poczytalność sąd zastosował wobec niego nadzwyczajne złagodzenie kary i wymierzył mu karę wolnościową karę grzywny w wysokości 1000 zł. W ocenie sądu taka kara będzie wystarczającą reakcją na popełnienie przestępstwa przez tego oskarżonego, którego stan umysłu niewątpliwie został wykorzystany przez oskarżonegoE. T.. W ocenie sądu żadne względy, w tym wzgląd na społeczne oddziaływanie kary, nie wymaga surowszego ukarania oskarżonego. Sąd nie znalazł podstaw do odstąpienia od wymierzenia kary, ponieważ oskarżony był już wiele razy karany sądownie, a jego upośledzenie umysłowe nie może dawać mu gwarancji bezkarności w sytuacji, gdy jego poczytalność w chwili czynu nie była całkowicie zniesiona. Oskarżony jest osobą karnie odpowiedzialną, a jedynie stopień jego zawinienia jest mniejszy niż osoby poczytalnej. Oskarżony będzie w stanie uiścić karę grzywny, ponieważ ma stałe źródło dochodu w postaci renty, nie ma zobowiązań alimentacyjnych, nikogo na utrzymaniu, nie prowadzi samodzielnie gospodarstwa domowego. Kara grzywny w wysokości 1000 zł nie przekracza więc możliwości finansowych oskarżonego.
Okoliczności czynu z art. 62 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii nie budzą wątpliwości. W chwili zatrzymania przez Policję oskarżony posiadał przy sobie niewielką ilość amfetaminy. Oskarżony przyznał, że wiedział co to jest i że miał środek odurzający dla siebie. Wobec tego sąd uznał, że karanie oskarżonego nie jest celowe i umorzył postępowanie na podstawie art. 62 a ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Sąd orzekł przepadek środka odurzającego na podstawie art. 70 pkt 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, a jego opakowania na postawieart. 100 kk. Sąd zaliczył oskarżonym na poczet wymierzonych im kar okresy ich zatrzymania i obciążył oskarżonych kosztami postępowania stosunkowo- każdego związanymi z jego udziałem, a opłata została wymierzona od wysokości kar. Sąd zasądził na rzecz obrońcy oskarżonegoA. W. (1)koszty obrony z urzędu według norm przypisanych.

ZARZĄDZENIE
-odnotować w kontrolce,
-odpis wyroku z uzasadnieniem doręczyć obrońcy oskarżonegoW.adw.M. M. (3)i oskarżonemuE. T.,
-kal. 14 dni.