Sąd Okręgowy w Gliwicach
III Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: III Ca 1393/13
Data wyroku: 2014-02-27 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Teresa Kołeczko-Wacławik, Leszek Dąbek, Marcin Rak
Słowa kluczowe: Służebność Osobista
Podstawa prawna: art. 302 § 2 k.c., art. 258 k.c.

Sygn. akt III Ca 1393/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 27 lutego 2014 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący - Sędzia SO Teresa Kołeczko - Wacławik (spr.)
Sędzia    SO Leszek Dąbek
SR del. Marcin Rak
Protokolant    Monika Piasecka
po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2014 r. w Gliwicach na rozprawie
sprawy z powództwaW. S.(S.)
przeciwkoO. S.
o zapłatę
na skutek apelacji powoda
od wyroku Sądu Rejonowego w Rybniku
z dnia 9 kwietnia 2013 r., sygn. akt II C 110/13

1
oddala apelację;

2
zasądza od powoda na rzecz pozwanej kwotę 90 zł (dziewięćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania odwoławczego.

SSR (del.) Marcin Rak  SSO Teresa Kołeczko - Wacławik   SSO Leszek Dąbek
Sygn. akt III Ca 1393/13

UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem Sąd Rejonowy w Rybniku oddalił powództwoW. S.przeciwkoO. S.o zapłatę kwoty 1280,80 zł z tytułu zaległego podatku od nieruchomości, z której pozwana korzysta na podstawie ustanowionej przez powoda służebności polegającej na bezpłatnym dożywotnim zajmowaniu pomieszczeń mieszkalnych i orzekł o kosztach procesu.
Sąd I instancji ustalił, iż powód na podstawie umowy zamiany nieruchomości z dnia 2 czerwca 1986r. stał się właścicielem zabudowanej nieruchomości położonej wS.. W § 5 umowy ustanowił prawo bezpłatnego, dożywotniego zajmowania pomieszczeń mieszkalnych na rzecz swojej małżonki – pozwanejO. S.i jej ojcaA. T.. W latach 2003 – 2010 nakazy płatnicze w zakresie podatku od nieruchomości były wystawiane na powoda i ojca pozwanej, a pozwana regulowała te należności na bieżąco. Również w nakazie płatniczym na 2011r. jako podatników wskazano powoda i ojca pozwanej, ale na skutek odwołania pozwanej, w którym podnosiła, że jej ojciec nigdy nie był właścicielem nieruchomości, a jest nim powód, zaskarżona decyzja została uchylona, a powód otrzymał upomnienie wzywające go do zapłaty kwoty 1280,80 zł z tytułu zaległego podatku od nieruchomości za okres od I kwartału 2011r. do III kwartału 2012r. Powód uiścił tę należność wraz z odsetkami i kosztami upomnienia, po wniesieniu pozwu w niniejszej sprawie.
Ustalając powyższe uznał sąd I instancji, że powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie, albowiem powód powołując się na regulacjęart. 302 k.c.i258 k.c.nie udowodnił, by przedmiotowa nieruchomość przynosiła jakiekolwiek pożytki, ani też nie wykazał, w jakiej wysokości ewentualne pożytki mogłaby przynosić według zasad prawidłowej gospodarki. O kosztach procesu orzekł na podstawieart. 98 k.p.c.
W apelacji powód zarzucił:
- naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnięart. 258 k.c.polegającą na uznaniu, że zamieszkiwanie w domu o powierzchni 180 m(2) w pełni umeblowanym nie przynosi pożytków pozwanej,
- sprzeczność istotnych ustaleń sądu z treścią zebranego w sprawie materiału wskutek naruszenia przepisów postępowania które mogły mieć wpływ na wynik sprawy a mianowicieart. 233 k.p.c.przez dokonanie oceny dowodów w sposób wadliwy i uznaniu, ze powód z naruszeniemart. 6 k.c.nie wykazał aby nieruchomość przynosiła pożytki.
Przedstawiając powyższe zarzuty wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uwzględnienie powództwa w całości i zasądzenie na rzeczpozwanegokosztów procesu, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
W uzasadnieniu podniósł, że bezpłatne korzystanie przez pozwaną z całego domu stanowiącego jego własność stanowi pożytek cywilny (a to dochód w postaci nieopłaconego czynszu, który użytkownik byłby obowiązany płacić właścicielowi) w rozumieniuart. 53 § 2 k.c., który został przez powoda udowodniony, a fakt ten został przyznany również przez pozwaną. Ponieważ uregulował zaległy podatek, może domagać się jego zasądzenia od pozwanej na podstawieart. 302 k.c.w zw. zart. 258 k.c.
Pozwana wniosła o oddalenie apelacji.
Sąd Okresowy zważył co następuje.
Apelacja nie mogła odnieść skutku.
Powód wskazując na obowiązek ponoszenia przez pozwaną ciężarów w postaci regulowania podatku od nieruchomości wS.odwołał się do regulacjiart. 258 k.c.w zw. zart. 302§ 2 k.c.i podniósł, że pożytkiem cywilnym z przedmiotowej nieruchomości jest dochód w postaci nieopłaconego czynszu za użytkowanie rzeczy, który to czynsz w normalnych warunkach pozwana obowiązana byłaby płacić właścicielowi i do jego wysokości winna ponosić ciężary, w tym podatek od nieruchomości.
Wbrew zarzutom apelacji powód, co trafnie ustalił sąd I instancji w żadnym razie nie wykazał istnienia takiego pożytku ani co do zasady ani co do wysokości.
Zgodnie z treściąart. 53 § 2 k.c.pożytkami cywilnymi rzeczy sądochody,które rzecz przynosi na podstawie stosunku prawnego. Z regulacji powyższej wynika, że uprawnionym do pobierania pożytków rzeczy jest jej właściciel, chyba, że co innego wynika z umowy lub z przepisów prawa, zaś użyte w przepisie określenie „dochód” definiowane jest w piśmiennictwie jakoprzychóduzyskany z określonego przedmiotu lub prawa podmiotowego w granicach normalnej, prawidłowej gospodarki. Zaprezentowane w apelacji odmienne rozumienie przez powoda określenia „dochód”, nie zasługuje na podzielenie.
Z tych względów, skoro powód nie wykazał, jak zasadnie wskazał sąd I instancji, iż rzecz, a to nieruchomość zabudowana budynkiem mieszkalnym, z której pozwana bezpłatnie korzysta przynosi dochód stanowiący pożytek w rozumieniuart. 53 § 2 k.c., brak było podstaw do uwzględnienia powództwa.
Mając powyższe na uwadze, Sąd Okręgowy oddalił apelację jako bezzasadną na podstawieart. 385 k.p.c.
O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawieart. 108 § 1 k.p.c.w zw. zart. 98 § 1 i 3 k.p.c.w zw. z§ 1 pkt 1 i 2 i § 6 pkt 2w zw. z § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu z dnia 28 września 2002r. ( Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ), orzekł o kosztach postępowania odwoławczego.
Stawka minimalna opłaty w sprawach, w których wartość przedmiotu sporu zawiera się w granicach od 500 zł. do 1500 zł. wynosi 180 złotych, stąd na podstawie wyżej powołanej regulacji, w postępowaniu apelacyjnym zasądzona została na rzecz pozwanej, która proces wygrała, opłata w wysokości 50% tej stawki.
SSR ( del.) Marcin Rak SSO Teresa Kołeczko-Wacławik SSO Leszek Dąbek