Sąd Okręgowy w Świdnicy
II Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: II Ca 545/14
Data wyroku: 2014-09-23 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Barbara Nowicka, Grażyna Kobus, Longina Góra
Słowa kluczowe: Służebność Przesyłu
Podstawa prawna: art. 292 kc.

Sygn. akt II Ca 545/14

POSTANOWIENIE
Dnia 23 września 2014 r.
Sąd Okręgowy w Świdnicy, II Wydział Cywilny Odwoławczy
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSO Grażyna Kobus
Sędziowie:SO Barbara Nowicka
SO Longina Góra
Protokolant: Bogusława Mierzwa
po rozpoznaniu w dniu 23 września 2014 r. w Świdnicy
na rozprawie
sprawy
z wnioskuK. C.
przy udziale(...) Spółki Akcyjnejz siedzibą wK.
o ustanowienie służebności przesyłu
na skutek apelacji wnioskodawcy
od postanowienia Sądu Rejonowego w Dzierżoniowie
z dnia 18 marca 2014 r., sygn. akt I Ns 1100/12
p o s t a n a w i a:

I
oddalić apelację;

II
zasądzić od wnioskodawcy na rzecz uczestnika postępowania 120 zł tytułem kosztów postępowania apelacyjnego.

Sygn. akt II Ca 545/14

UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 18 marca 2014 r. Sąd Rejonowy
w Dzierżoniowie oddalił wniosekK. C.o ustanowienie służebności przesyłu w sprawie przy udziale(...) SAwK..
Z ustaleń Sądu Rejonowego wynika, że w dniu 31 sierpnia 1965 r.,
(...)wŚ., na mocy przepisów art.35 ustawy o wywłaszczaniu nieruchomości, zezwoliłoZakładom (...)weW.na budowę linii energetycznej napowietrznej wysokiego napięcia na terenieŚ.-G..
W tym samym dniu,(...)wZ.,
na mocy przepisów art.35 ustawy o wywłaszczaniu nieruchomości, zezwoliłoZakładom (...)weW.na budowę linii energetycznej napowietrznej na terenieŚ.-G..
Z kolei w dniu 21 września 1965 r.,(...)
wD., na mocy przepisów art.35 ustawy o wywłaszczaniu nieruchomości, zezwoliłoZakładom (...)weW.na budowę linii energetycznej napowietrznej na trasieŚ.-G..
Roboty budowlane co do tej linii napowietrznej były prowadzone w okresie
od dnia 20 września 1965 r. do dnia 28 lutego 1966 r., a do eksploatacji została oddana w dniu 31 grudnia 1966 r.
Wskazana linia energetyczna przebiega między innymi
przez nieruchomość położoną wP., obejmującą działkę gruntu o numerze(...)dla której Sąd Rejonowy w Dzierżoniowie prowadzi księgi wieczystej o numerzeKW (...).
Od dnia 13 grudnia 1980 r. właścicielem tej nieruchomości
jest wnioskodawcaK. C..
Na mocy zarządzenia Nr(...)Ministra Przemysłu i Handlu

z dnia 20 lipca 1993 roku dokonano podziału przedsiębiorstwa państwowego pod nazwąZakład (...)wW.i przekształcenia tego przedsiębiorstwa państwowego w jednoosobową spółkę Skarbu Państwa. Na mocy tego zarządzenia przekazano przedmiotową linię energetyczną do uczestniczki postępowania(...) Spółki AkcyjnejwW..
W dniu 24 października 2007 r., wskazana Spółka Akcyjna zmieniła nazwę
na(...)w dniu 11 grudnia 2008 r. na(...), a w dniu 9 stycznia 2013 r. na(...).
Pismem z dnia 31 lipca 2012 r., pełnomocnik wnioskodawcy wystąpił
do uczestniczki postępowania o unormowanie stanu prawnego spornej nieruchomości poprzez podpisanie stosownej umowy regulującej korzystanie z tej nieruchomości przez uczestniczkę postępowania.
Poczyniwszy takie ustalenia faktyczne Sąd Rejonowy oddalił wniosek uznając, że nastąpiło nabycie przez zasiedzenie służebności gruntowej odpowiadającej służebności przesyłu przez poprzednika prawnego uczestnika Skarbu Państwa.
W uzasadnieniu wskazał, że w orzecznictwie obecnie ugruntowany
jest pogląd, iż służebność przesyłu bądź też służebność gruntowa odpowiadająca treści służebności przesyłu mogą być nabyte przez przedsiębiorcę przesyłowego w drodze zasiedzenia. Zgodnie bowiem z przepisamiart.292 kc, służebność gruntowa może być nabyta przez zasiedzenie tylko w wypadku, gdy polega na korzystaniu z trwałego i widocznego urządzenia, przy czym w takim wypadku stosuje się odpowiednio przepisy o nabyciu własności nieruchomości przez zasiedzenie. Wedle natomiast przepisuart.352 § 1 kc, kto faktycznie korzysta z cudzej nieruchomości w zakresie odpowiadającym treści służebności, jest posiadaczem służebności. Warunkiem zasiedzenia tego rodzaju służebności jest więc korzystanie przez przedsiębiorcę przesyłowego z trwałego i widocznego urządzenia. Nie ma zatem przeszkód do uznania przedsiębiorcy przesyłowego, który korzysta z cudzej nieruchomości w zakresie odpowiadającym treści tych służebności, a nie ma tytułu prawnego do władania przedmiotową nieruchomością, za posiadacza takich służebności. Co istotne judykatura dopuszczała taką możliwość jeszcze przed nowelizacjąKodeksu cywilnego, dokonaną Ustawą z dnia 30 maja 2008 r. o zmianie ustawy – Kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2008 r., Nr 116, poz.731), która z dniem 3 sierpnia 2008 r. wprowadziła do polskiego systemu prawnego służebność przesyłu.
Sygn. akt II Ca 545/14
W odniesieniu do konstrukcji służebności o treści odpowiadającej
służebności przesyłu Sąd wskazał, że zgodnie z konstytucyjną zasadą podziału władzy (art.10 Konstytucji), sądy i trybunały powołane są do stosowania prawa stanowionego przez władzę ustawodawczą, działając na podstawieKonstytucjioraz ustaw (art.178 ust.1 Konstytucji). Wykształcona przez praktykę konstrukcja służebności o treści odpowiadającej służebności przesyłu miała więc ze swej natury charakter interpretacyjny. Jej celem i rezultatem było ustalenie treści norm prawnych wyrażonych w przepisach o służebnościach gruntowych w odniesieniu do stanów faktycznych związanych z urządzeniami przesyłowymi. Biorąc pod uwagę konstytucyjne kompetencje władzy sądowniczej, opisana praktyka miała charakter rekonstrukcyjny, nie polegała zaś, na tworzeniu prawa. Z perspektywy systemu prawa wprowadzenie przepisówart.3051-3054kcoznaczało więc przede wszystkim uszczegółowienie obowiązujących unormowań i nie wiązało się z wprowadzeniem norm prawnych, odbiegających znacznie od norm obowiązujących wcześniej w ramach ogólnej regulacji służebności gruntowych (por. uzasadnienie uchwały Sądu Najwyższego z dnia 22 maja 2013 r., III CZP 18/13, OSNC 2013, nr 12, poz.139; uzasadnienie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 26 czerwca 2013 r., II CSK 626/12, LEX nr 1341262). Nie ma przy tym mowy, aby przyjęta w tym zakresie interpretacja obowiązujących przed wprowadzeniem instytucji służebności przesyłu przepisówart.285 kcbyła niewłaściwa i miał charakter rozszerzający.
Koncepcja służebności o treści odpowiadającej służebności przesyłu
odpowiada także wymaganiom wynikającym zart.2 Konstytucjii nie narusza ona zasady niedziałania prawa wstecz, wyprowadzanej z tego przepisu w orzecznictwie Trybunału Konstytucyjnego oraz wyrażonej w przepisieart.3 kc.Należy pamiętać, że celem tej zasady jest ochrona podmiotów prawa przed skutkami nieprzewidywalnych działań ustawodawcy. Równocześnie wskazana zasada powinna być odczytywana zarówno w kontekście treści i celu ocenianego przepisu, jak i szerszego kontekstu norm konstytucyjnych. Innymi słowy, stwierdzenie, że dany przepis ma charakter retroaktywny, zawsze wymaga wzięcia pod uwagę jednostkowych uwarunkowań, jakie wiążą się z nim w systemie prawa. Biorąc pod uwagę, że wejście w życie przepisówart.3051-3054kcnie spowodowało istotnych zmian w sferze prawnej właścicieli nieruchomości, na których zlokalizowane są urządzenia przesyłowe, sytuacja ta nie mogłaby być porównywana ze skutkami wprowadzenia nowegoprawa rzeczowego. Z tej przyczyny traktowanie instytucji służebności przesyłu jako nowego prawa w rozumieniu zasady niedziałania prawa wstecz, jest za daleko idące, biorąc pod uwagę funkcjonowanie na podstawie poprzedniego stanu prawnego konstrukcji służebności o treści odpowiadającej służebności przesyłu (por. uzasadnienie uchwały Sądu Najwyższego z dnia 22 maja 2013 r., III CZP 18/13, OSNC 2013, nr 12, poz.139).
Wykładnia przepisówart.285 kcw przedmiocie służebności o treści
odpowiadającej służebności przesyłu oraz dopuszczenie możliwości jej zasiedzenia nie powodowały, że ochrona prawa własności była iluzoryczna. Korzystanie bowiem z urządzenia przesyłowego znajdującego się na cudzej nieruchomości stanowi dla jej właściciela, jak się powszechnie i zgodnie w doktrynie oraz judykaturze twierdzi, wyraźne ostrzeżenie przed działaniem osób, które korzystając z takich urządzeń mogą doprowadzić do uzyskania odpowiednich praw, zwłaszcza służebności gruntowych. Długotrwałe tolerowanie przez właścicieli takich działań usprawiedliwia usankcjonowanie ukształtowanego i stabilnego stanu faktycznego przez obciążenie nieruchomości służebnością.
Oznacza to, że zarówno konstrukcja służebności o treści odpowiadającej
służebności przesyłu, jak i dopuszczalność jej zasiedzenia mają podstawy w ustawie, a przy tym nie zachodzi sprzeczność tej instytucji prawnej zKonstytucją.
Zdaniem Sądu Rejonowego w pierwszym rzędzie należało ustalić,
czy uczestniczka postępowania była posiadaczem służebności w dobrej wierze. W tym zakresie przyjmuje się w orzecznictwie, że objęcie przez przedsiębiorstwo państwowe cudzej nieruchomości w posiadanie na podstawie przepisów art.35 ust.1 ustawy o wywłaszczaniu w celu budowy urządzeń przesyłowych uzasadnia przyjęcie dobrej wiary tego przedsiębiorstwa jako posiadacza służebności gruntowej o treści odpowiadającej służebności przesyłu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 grudnia 2008 r., I CSK 171/08, OSNC 2010, nr 1, poz.15). W tym przypadku poprzednik prawny uczestniczki postępowania czyli Skarb Państwa przystąpił do budowy spornej linii energetycznej na podstawie zezwoleń(...)wŚ.,(...)wZ.i(...)wD., wydanych w trybie przepisów art.35 ustawy o wywłaszczaniu, co uzasadnia przyjęcie, iż wszedł w posiadanie tej służebności w dobrej wierze.
Sygn. akt II Ca 545/14
W rozpoznawanej sprawie nie ma wątpliwości, że linia energetyczna
znajdująca się na działce wnioskodawców była wybudowana w latach sześćdziesiątych poprzedniego stulecia i przekazana do eksploatacji w dniu 31 grudnia 1966 r. Uznać zatem należało, że wskazana data stanowi datę początkową biegu terminu zasiedzenia służebności, albowiem od tego momentu poprzednicy prawni uczestniczki postępowania, w tym Skarb Państwa, ją eksploatowali i konserwowali, a tym samym posiadali. Doprowadziło to do nabycia służebności odpowiadającej treści służebności przesyłu przez Skarb Państwa w drodze zasiedzenia w dniu 31 grudnia 1976 r., a więc po upływie 10 lat posiadania tej służebności przez posiadacza w dobrej wierze. Skoro natomiast uczestniczka postępowania przejęła wskazaną służebność gruntową o treści odpowiadającej służebności przesyłu, to nie jest możliwe ustanowienie żądanej we wniosku służebności przesyłu, co skutkuje oddaleniem wniosku.
Powyższe postanowienie zaskarżył wnioskodawca zarzucając mu:
1) naruszenie prawa materialnego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy;
-art.292 kcw zw. zart.175 kciart.121 pkt 4 kcoraz w zw. zart.35 ustawy z 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości(tj. Dz.U. nr 10 poz.64 z 1974 r. ze zm.) poprzez pominięcie zasad prawidłowej wykładni, co doprowadziło do przyjęcia, że w sprawie doszło do zasiedzenia służebności odpowiadającej treści służebności przesyłu na rzecz poprzednika prawnego uczestnika podczas, gdy Sąd Najwyższy podjął 8 kwietnia 2014 r. uchwałę w powiększonym składzie siedmiu sędziów w sprawie III CZP 87/13, w której rozstrzygnął, że posiadanie na podstawie decyzji ograniczającej własność nieruchomości na potrzeby urządzeń przesyłowych nie mogło jednocześnie prowadzić do zasiedzenia służebności;
-art.348 zd.2w zw. zart.6 kcpoprzez jego niezastosowanie i uznanie, że służebność przesyłu, która została zasiedziana przez poprzednika prawnego uczestnika została na niego skutecznie przeniesiona;
-art.6 kcw zw. zart.176 kciart.292 kcpoprzez ich błędne zastosowanie i uwzględnienie zarzutu zasiedzenia podniesionego przez uczestnika podczas, gdy zgodnie z orzeczeniem Sądu Najwyższego w sprawie II CSK 10/13 z 20 września 2013 r. do uznania zasiedzenia służebności przesyłu musi nastąpić formalne przeniesienie posiadania urządzeń przesyłowych;
-art.292 kcpoprzez nieprawidłowe zastosowanie, co doprowadziło do uwzględnienia zarzutu zasiedzenia służebności w treści odpowiadającej służebności przesyłu w czasie, gdy służebność ta nie była wprowadzona dokodeksu cywilnego;
-art.285 § 1 i 2 kciart.292 kcpoprzez ich niewłaściwą interpretację i zastosowanie wykładni rozszerzającej odnośnie tych przepisów, które to zabiegi interpretacyjne doprowadziły do formułowania przepisów z całkowitym pominięciem ich językowej treści;
-art.3 kcprzez jego niezastosowanie, co doprowadziło do uwzględnienia zarzutu zasiedzenia, podczas gdy bieg terminu do zasiedzenia służebności przesyłu może biec od 3 sierpnia 2008 r.;
-art.3051kcpoprzez jego niezastosowanie i nierozpoznanie istoty sprawy podczas, gdy wniosek dotyczył ustanowienia służebności na rzecz uczestnika, który korzysta z jego nieruchomości bez podstawy prawnej;
- 5kcpoprzez uwzględnienie zarzutu zasiedzenia podczas, gdy jest on sprzeczny z zasadami współżycia społecznego i zmierza w istocie do obejścia przepisów prawa dotyczących służebności przesyłu;
-art.7 kcpoprzez jego nieprawidłowe zastosowanie i przyjęcie, że domniemanie dobrej wiary uczestnika nie zostało obalone;
-art.172 § 1 kcpoprzez jego błędne zastosowanie podczas, gdy przedsiębiorstwo energetyczne, które nie legitymuje się uprawnieniem do ingerowania w sferę cudzej własności nieruchomości dla bieżącego utrzymania urządzeń przesyłowych, korzysta z nieruchomości w złej wierze, a uczestnik nie przedstawił jakiegokolwiek dokumentu, którym mógłby wykazać uprawnienie do korzystania z nieruchomości wnioskodawcy;
2) naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy –art.233 kpcpoprzez błędną ocenę materiału dowodowego polegającą na przyjęciu, że uczestnik wykazał, aby służebność zasiedziana przez jego poprzednika prawnego została na niego skutecznie przeniesiona;art.249 kpcpoprzez jego niezastosowanie i nie zażądanie przez Sąd I instancji okazania przez uczestnika dokumentów
Sygn. akt II Ca 545/14
przedsiębiorstwa w oryginale pomimo, iż przedłożone przez niego dokumenty mogą budzić wątpliwości co do ich autentyczności.
Wskazując na powyższe zarzuty wnioskodawca domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania
Sądowi I instancji, ewentualnie zmiany tego orzeczenia poprzez uwzględnienie wniosku w całości i zasądzenie od uczestnika na jego rzecz kosztów postępowania za obie instancje.
Sąd Okręgowy rozpoznając apelację oparł się na ustaleniach faktycznych Sądu Rejonowego mających uzasadnienie w zebranym w sprawie materiale dowodowym i zważył, co następuje:
Apelacja podlegała oddaleniu.
Nietrafne są zarzuty wnioskodawcy dotyczące zarówno naruszenia prawa materialnego jak i procesowego sprowadzające się do kwestionowania stanowiska Sądu Rejonowego, iż poprzednik prawny uczestnika postępowania nabył w drodze zasiedzenia służebność odpowiadającą treści służebności przesyłu, po czym nastąpiło przeniesienie posiadania tej służebności na uczestnika, w związku z czym brak jest przesłanek dla ustanowienia służebności przesyłu zgodnie z wnioskiem na podstawieart.3051kc.
Jedynie słusznie podnosi skarżący, iż uczestnik nie wykazał w toku postępowania by poprzednik prawny uczestnika był posiadaczem służebności w dobrej wierze, a tym samym by do zasiedzenia służebności doszło już 31 grudnia 1976 r., niemniej ta okoliczność nie ma wpływu na prawidłowość zaskarżonego orzeczenia.
Jakkolwiek Sąd Okręgowy rozpoznający apelację w tej sprawie podziela stanowisko zawarte w uchwale Sądu Najwyższego podjętej w składzie siedmiu sędziów z 8 kwietnia 2014 r. III CZP 87/13, Lex nr 1444416, z którego wynika, że jeśli przedsiębiorca przesyłowy wykonuje uprawnienia w zakresie wynikającym z decyzji wydanej na podstawieart.35 ust.1 i 2 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości(tj. Dz.U. nr 10 poz.64 z 1974 r. ze zm.) stanowiącej tytuł prawny do ich wykonywania to korzystanie na tej podstawie z cudzej nieruchomości nie prowadzi do nabycia przez zasiedzenie służebności gruntowej odpowiadającej treści służebności przesyłu, jednakże w świetle zebranych w sprawie dowodów uczestnik nie wykazał, by jego poprzednik prawny wszedł w posiadanie nieruchomości wnioskodawcy na podstawie decyzji wydanej w trybie art.35 ustawy wywłaszczeniowej.
W zezwoleniu z 21 września 1965 r.(...)wD.zezwoliłoZakładom (...)weW.na budowę linii energetycznej napowietrznej(...)na trasieŚ.-G.przebiegającej przez teren powiatu (gromadęM., miastoP., miastoD., gromadęD.i miastoP.) i przez nieruchomości wymienione w oddzielnym wykazie (k.65-66 akt). Uczestnik nie przedłożył tego wykazu, natomiast nieruchomość wnioskodawcy nad którą przechodzi linia energetyczna znajduje się wP., tym samym uczestnik nie wykazał, że dysponował tytułem prawnym do objęcia tej nieruchomości w posiadanie w celu wybudowania linii energetycznej.
A tylko na mocy art.35 ustawy wywłaszczeniowej właściciel nieruchomości musiał bezterminowo godzić się na zainstalowanie urządzeń przesyłowych na swojej nieruchomości i ich utrzymywanie.
W takiej sytuacji Sąd Rejonowy niewadliwie przyjął, że poprzednik prawny uczestnika Skarb Państwa nabył w drodze zasiedzenia służebność odpowiadającą treści służebności przesyłu, gdyż korzystał z nieruchomości wnioskodawcy w zakresie odpowiadającym służebności przesyłu nieprzerwanie przez okres dwudziestu lat od 31 grudnia 1966 r., kiedy to napowietrzna linia energetyczna(...)została oddana do użytku, do 31 grudnia 1986 r.
Wbrew poglądowi Sądu Rejonowego, uczestnik nie wykazał, że był posiadaczem służebności w dobrej wierze, a więc, że w chwili objęcia nieruchomości wnioskodawcy w posiadanie w zakresie odpowiadającym służebności przesyłu miał tytuł uprawniający do wejścia na grunt wnioskodawcy i do korzystania z niego.
Tym samym Sąd Rejonowy nie dopuścił się obrazy przepisówart.292 kc,art.175 kc,art.121 pkt 4 kci art.35 ustawy wywłaszczeniowej.
Nie naruszył równieżart.348 zd.2 kciart.176 kcuznając, że służebność o treści służebności przesyłu nabyta przez zasiedzenie przezprzedsiębiorstwo państwowe Zakład (...)wW.na rzecz Skarbu Państwa
Sygn. akt II Ca 545/14
(art.128 kcobowiązujący do chwili wejścia w życie ustawy z dnia 31 stycznia 1989 r. nowelizującejkodeks cywilny, Dz.U. nr 3, poz.11) została skutecznie przeniesiona na uczestnika postepowania, a co za tym idzie, że uczestnik posiada tytuł prawny
do korzystania z nieruchomości wnioskodawcy w zakresie bieżącej eksploatacji urządzeń przesyłowych.
Uczestnik przedłożył dokumenty, z których wynika formalne przeniesienie posiadania urządzeń przesyłowych na jego rzecz przezZakład (...).
Są to: załącznik nr 1 do uchwały Walnego Zgromadzenia 
Spółki Akcyjnej (...)powziętej 31 maja 1994 r. zawierający wykaz zarządzeń Ministra Przemysłu i Handlu wydanych na podstawieustawy z 5 lutego 1993 r. o przekształceniu własnościowym niektórych przedsiębiorstw państwowych o szczególnym znaczeniu dla gospodarki państwa(Dz.U. nr 16 poz.69) w tym pod poz.19 zarządzenie nr(...)w sprawie podziałuprzedsiębiorstwa państwowego Zakładu (...)wW.i przekształcenia go w jednoosobową spółkę Skarbu Państwa oraz załącznik nr 2 do tejże uchwały Walnego ZgromadzeniaSA (...)zawierający wykaz protokołów przekazania/przejęcia majątku z przedsiębiorstw energetycznych, przekształconych na podstawie zarządzeń Ministra Przemysłu i Handlu doSpółki Akcyjnej (...), w którym pod poz.18 wymieniony jest protokół przekazania/przejęcia linii i stacji najwyższych napięć międzyZakładem (...)i(...) SAwW.. Nadto uczestnik przedłożył też załącznik do zarządzenia nr(...)zawierający wykaz składników majątkowych przekazywanych do(...) SAzZakładu (...), wśród których jest wymieniona linia(...)Ś.-G..
Chybiony jest również zarzut obrazyart.285 §1 i 2 kcw zw. zart.292 kcpoprzez ich niewłaściwą wykładnię rozszerzającą, prowadzącą do pominięcia ich językowej treści i niejako sztucznego wykreowania nowego prawa w drodze skomplikowanych zabiegów interpretacyjnych, co jest sprzeczne z regułą wyrażoną wart.3 kci naruszaart.2 Konstytucji RP.
Sąd Okręgowy w pełni podziela rozważania prawne i wywody Sądu I instancji co do stosowania przed wejściem w życie przepisówart.3051-3054kckonstrukcji służebności odpowiadającej treści służebności przesyłu i możliwości nabycia takiej służebności przez przedsiębiorstwo przesyłowe w drodze zasiedzenia, które zostały szeroko umotywowane z powołaniem się na ukształtowaną przez Sąd Najwyższy linię orzecznictwa i nie widzi potrzeby powtarzania tej argumentacji przyjmując ją za własną.
Nieuprawniony jest zarzut nierozpoznania istoty sprawy poprzez niezastosowanie przepisuart.3051kci nieustanowienie na rzecz uczestnika postępowania służebności przesyłu. Skoro już jego poprzednik prawny zasiedział służebność gruntową odpowiadającą treści służebności przesyłu to nie można ustanowić służebności przesyłu zgodnie z wnioskiem skarżącego, bo ona już istnieje i jest wykonywana przez uczestnika.
Nie można zgodzić się z autorem apelacji, iż Sąd Rejonowy naruszył przepisart.5 kcuwzględniając zarzut zasiedzenia, gdyż podniesienie tego zarzutu pozostaje w sprzeczności z zasadami współżycia społecznego i zmierza do obejścia prawa, przepisów dotyczących służebności przesyłu.
Zastosowana w sprawie przez uczestnika postępowania obrona – zgłoszenie zarzutu zasiedzenia służebności nie narusza zasad współżycia społecznego i jest dozwolona prawem.
Zatem jeśli zarzuty i wnioski apelacji nie zdołały podważyć słuszności zaskarżonego postanowienia Sąd Okręgowy oddalił apelację stosownie doart.385 kpc. O kosztach postępowania apelacyjnego orzekł zgodnie zart.520 § 2 kpcw zw. zart.391 § 1 kpc, ponieważ interesy uczestników w tym postępowaniu były sprzeczne.