Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VII U 2607/13
Data wyroku: 2014-06-04 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Lucyna Łaciak
Słowa kluczowe: Renta Z Tytułu Niezdolności Do Pracy
Podstawa prawna: art. 57 ustawy o emeryturach i rentach z FUS

Sygn. akt VII U 2607/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 4 czerwca 2014 r.
Sąd Okręgowy Warszawa - Praga w Warszawie VII Wydział Pracyi Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący: SSO Lucyna Łaciak
Protokolant: apl. adw. Katarzyna Żukowska
po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2014 r. w Warszawie
sprawyB. M.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW.
o rentę z tytułu niezdolności do pracy
na skutek odwołaniaB. M.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW.
z dnia 23 września 2013 r. znak: I/20/(...)
oddala odwołanie

UZASADNIENIE
UbezpieczonyB. M.w dniu 1 października 2013 r. złożył odwołanie od decyzji organu rentowego z dnia 23 września 2013 r., znak: I/20/(...)odmawiającej prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. Odwołujący podniósł, że jego obecny stan zdrowia nie pozwala mu na podjęcie pracy, a pracodawcy nie chcą go zatrudnić ze względu na związaną odpowiedzialność za pracownika (k. 2 a. s.).
Zakład Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW.w odpowiedzi na odwołanie z dnia 14 października 2013 r., wniósł o oddalenie odwołania na podstawieart. 47714§ 1 k.p.c.W uzasadnieniu organ rentowy wskazał, że odwołujący orzeczeniem Komisji Lekarskiej ZUS z dnia 9 września 2013 r. został uznany za zdolnego do pracy. Wobec powyższego, organ rentowy odmówił ubezpieczonemu prawa do roszczonego świadczenia(k. 3-4 a. s.).
Sąd postanowieniem z dnia 25 października 2013 r. dopuścił dowód z opinii biegłych sądowych lekarzy specjalistów: ortopedy i neurologa celem ustalenia, czy odwołujący jest zdolny czy też całkowicie lub częściowo niezdolny do pracy zarobkowej, ze szczególnym wskazaniem daty powstania tej niezdolności; czy jest to niezdolność trwała czy okresowa,a jeżeli okresowa to na jaki okres; jeżeli nastąpiła zmiana stanu zdrowia ubezpieczonego (poprawa lub pogorszenie) to na czym ona polegała (k. 7 a. s.).
Pismem procesowym z dnia 25 kwietnia 2015 r. odwołujący stwierdził, że nie zgadza się z orzeczeniem biegłych sądowych.B. M.podniósł, że bóle kręgosłupa lędźwiowego i piersiowego nie ustępują, a każdy ruch powoduje ogromny ból przez który nie może podjąć pracy. Do niniejszego pisma ubezpieczony dołączył oryginały dokumentacji lekarskiej (k. 31 a. s.).
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
UbezpieczonyB. M.,urodzony w dniu (...), złożyłw ZUS wniosek w dniu 18 czerwca 2013 r. o przyznanie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. Do wniosku odwołujący dołączył kwestionariusz dotyczący okresów składkowychi nieskładkowych (k. 1-7 a. r.). W toku postępowania przed organem rentowym, Lekarz orzecznik ZUS orzeczeniem z dnia 15 lipca 2013 r. uznał, że odwołujący nie jest niezdolny do pracy (k. 15 a. r.). Wnioskodawca w dniu 26 lipca 2013 r. złożył sprzeciw od orzeczenia Lekarza orzecznika ZUS wskutek czego sprawa została skierowana do Komisji Lekarskiej ZUS, która po ponownym zbadaniu odwołującego, wydała w dniu 9 września 2013 r. orzeczenie ustalające, iż jest on zdolny do pracy (dok. lek., k. 29 a. r.).
W oparciu o orzeczenie Komisji Lekarskiej ZUS, organ rentowy wydał w dniu 23 września 2013 r. zaskarżoną decyzję, znak: I/20/(...)odmawiając ubezpieczonemu prawa do świadczenia rentowego z tytułu niezdolności do pracy. W uzasadnieniu decyzji organ rentowy podniósł, iż odwołujący nie spełnił przesłanki warunkującej prawo do przyznania renty z tytułu niezdolności. W ocenie organu rentowego, odwołujący nie jest niezdolny do pracy zgodnie z orzeczeniem Komisji Lekarskiej ZUS z dnia 9 września 2013 r. Na podstawie dowodów dołączonych do wniosku o rentę, ZUS przyjął za udowodnione 32 lata, 5 miesięcy i 7 dni okresów składkowych oraz rok, 5 miesięcy i 7 dni okresów nieskładkowych, co dało łącznie 33 lata, 6 miesięcy i 7 dni (k. 39 a. r.).
Sąd Okręgowy po przeprowadzeniu postępowania dowodowego na podstawie opinii biegłych sądowych ustalił, że w obszarze ortopedyczno-neurologicznym u odwołującego po przeprowadzeniu przedmiotowego badania i zapoznaniu się z dokumentacją medyczną rozpoznano stan po przebytym udarze niedokrwiennym mózgu w 2011 r. bez istotnych objawów ogniskowego uszkodzenia CUN, zespół bólowy kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego w przebiegu zmian zwyrodnieniowych i dyskopatycznych bez istotnych objawów korzeniowych i ubytkowych oraz stan po udrożnieniu tętnicy szyjnej wewnętrznej lewejw dniu 17 lipca 2011 r. Biegli wskazali, że odwołujący podczas badania prezentował logiczny kontakt, prawidłową orientację auto- i allopsychiczną. Jednocześnie nie stwierdzono niedowładów, obecności istotnych objawów ubytkowych ani korzeniowych, cech objawów zespołu piramidowego, objawów patologicznych. Biegli podnieśli, że przebyte leczenie farmakologiczne, operacyjne i rehabilitacyjne pozwoliło na uzyskanie poprawy stanu zdrowia w postaci wycofania się objawów choroby. W konkluzji opinii biegli podkreślili, że przy aktualnym stopniu zaawansowania i nasileniu dolegliwości, braku istotnych objawów neurologicznych, braku istotnej niedomogi narządu ruchu, nie ma podstaw do stwierdzenia niezdolności do pracy u ubezpieczonego (opinia biegłych sądowych z dnia 10 grudnia2013 r., k. 20-21 a. s.).
W związku z dołączoną dodatkową dokumentacją lekarską przez odwołującegow toku niniejszego postępowania, biegli ortopeda i neurolog ponownie nie uznaliB. M.za osobę niezdolną do pracy ze względu na jego stan zdrowia. Biegli wskazali jednocześnie, że nie stwierdzili naruszenia sprawności organizmu u ubezpieczonegow stopniu sprowadzającym niezdolność do pracy zarobkowej zgodnie z kwalifikacjami,z zastrzeżeniem pracy wymagającej ciężkich wysiłków fizycznych i złych warunków atmosferycznych. Biegli podkreślili również, że wzięli pod uwagę współistnienie schorzeń, wiek badanego i jego predyspozycje zawodowe (opinia uzupełniająca biegłych sądowychz dnia 18 maja 2014 r., k. 35 a. s.).
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o dokumentację medyczną zawartąw aktach sądowych, aktach rentowych ubezpieczonego, a także w oparciu o dowód z opinii biegłych sądowych lekarzy specjalistów. Autentyczność zgromadzonych dokumentówi ich zgodność z rzeczywistym stanem rzeczy nie budziła zastrzeżeń, w związku z tym Sąd uznał dokumenty za pełnowartościowy materiał dowodowy. Sąd, jako materiał kluczowy dla rozstrzygnięcia sprawy uznał opinie powołanych biegłych sądowych, albowiem dowód ten pozwolił na dokładne określenie zakresu dysfunkcji jakie występują w stanie zdrowia odwołującego. Z tego też powodu ustalenia poczynione przez biegłych Sąd przyjął za własne, albowiem opinie biegłych wydane zostały w oparciu o obiektywne wyniki badań odwołującego, a biegli lekarze sporządzający te opinie są specjalistami w swoich dziedzinach, posiadającymi bogatą wiedzę medyczną i wieloletnie doświadczenie zawodowe. W ocenie Sądu, zgromadzony materiał dowodowy był wystarczający do wydania orzeczenia.
Sąd zważył co następuje:
OdwołanieB. M.od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW.z dnia 23 września 2013 r., znak: I/20/(...)jest niezasadnei podlega oddaleniu.
W myślart. 57 ust. 1. ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentachz Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. z 2015 r., 748 j. t.) zwana dalej ,,ustawą’’, renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnił łącznie następujące warunki:

1
jest niezdolny do pracy;

2
ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy;

3
niezdolność do pracy powstała w okresach składkowych wymienionych w ustawie, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów.

Zgodnie z art. 58 ust 1 pkt 5, warunek posiadania wymaganego okresu składkowegoi nieskładkowego, w myśl art. 57 ust. 1 pkt 2, uważa się za spełniony, gdy ubezpieczony osiągnął okres składkowy i nieskładkowy wynoszący łącznie co najmniej 5 lat - jeżeli niezdolność do pracy powstała w wieku powyżej 30 lat.
W treści wskazanej powyżej regulacji zostały określone warunki konieczne do powstania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. Warunki te muszą być spełnione łącznie. ,,Niezdolność do pracy jest kategorią ubezpieczenia społecznego łączącą sięz całkowitą lub częściową utratą zdolności do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu bez rokowania jej odzyskania po przekwalifikowaniu (art. 12 ustawy). Przy ocenie stopnia i trwałości tej niezdolności oraz rokowania, co do jej odzyskania uwzględnia się zarówno stopień naruszenia sprawności organizmu, możliwość przywrócenia niezbędnej sprawności w drodze leczenia i rehabilitacji, jak i możliwość wykonywania pracy dotychczasowej lub podjęcia innej oraz celowość przekwalifikowania zawodowego, biorąc pod uwagę rodzaj i charakter dotychczas wykonywanej pracy, poziom wykształcenia, wieki predyspozycje psychofizyczne ubezpieczonego (art. 13 ust. 1 ustawy).’’ (
    wyrok Sądu Najwyższego z dnia 28 stycznia 2004 r., sygn. akt II UK 222/03). Prawo do świadczenia rentowego z tytułu niezdolności do pracy przysługuje zatem w wypadku wypełnienia wszystkich przesłanek z art. 57 pkt 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku. Art. 12 powołanej wyżej ustawy rozróżnia dwa stopnie niezdolności do pracy - całkowitą i częściową.
W niniejszej sprawie, na gruncie spornej decyzji organ rentowy podnosił, że ubezpieczony nie spełnił naczelnej przesłanki wynikającej z art. 57 ust.1 pkt 1 ustawy,a mianowicie nie jest niezdolny do pracy. Bezspornym bowiem była kwestia związanaz wymogami nakreślonymi przez punkt 2 i 3 art. 57 ust. 1 ustawy. Jednak w świetle zgromadzonego materiału dowodowego, Sąd zważył, że decyzja organu rentowego jest zasadna i odpowiada prawu. Na gruncie zaskarżonej decyzji Sąd nie znalazł podstaw do przyznania świadczenia odwołującemu w wyżej wymienionym okresie.
Opierając się na opiniach powołanych w sprawie biegłych, Sąd zważył, żeu ubezpieczonego występują dysfunkcje organizmu takie, jak stan po przebytym udarze niedokrwiennym mózgu w 2011 r. bez istotnych objawów ogniskowego uszkodzenia CUN, zespół bólowy kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego w przebiegu zmian zwyrodnieniowychi dyskopatycznych bez istotnych objawów korzeniowych i ubytkowych oraz stan po udrożnieniu tętnicy szyjnej wewnętrznej lewej. Jednakże schorzenia te nie są na tyle zaawansowane, aby powodowały niezdolność do pracy w zaskarżonym decyzją okresie.Z opinii powołanych w sprawie biegłych jednoznacznie wynika, że odwołujący na dzień wnioskowania o przyznanie renty z tytułu niezdolności do pracy nie był niezdolny do pracy. Zdaniem Sądu, ubezpieczony pomimo występujących dysfunkcji w stanie zdrowia, w chwili obecnej nie ma znacząco ograniczonej możliwość prawidłowego wykonywania pracy zgodnej z kwalifikacjami – co znajduje potwierdzenie w opiniach powołanych w sprawie biegłych. Sąd zważył, że zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie stanowiskiem, „o częściowej niezdolności do pracy nie decyduje sam fakt występowania schorzeń, lecz ocena czyi w jakim zakresie wpływają one na utratę zdolności do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji. Koniecznym jest, aby w jego następstwie zaistniało naruszenie sprawności organizmu w takim stopniu, że skutkuje ono utratą zdolności do wykonywania pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji, przynajmniej w znacznym stopniu.” (wyrok Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 6 grudnia 2012 r., sygn. akt III AUa 897/12) Sąd jest zdania, że u wnioskodawcy obecnie naruszenie takie nie występuje.
W tym stanie rzeczy, zdaniem Sądu Okręgowego, ubezpieczony z uwagi na aktualny stan zdrowia, nie spełnia przesłanki wynikającej z art. 57 ust. 1 pkt 1 ustawyo emeryturach i rentach z FUS, albowiem nie ma podstaw do uznania, że jest on niezdolny do pracy i dysponuje wymaganym okresem składkowym i nieskładkowym.
Z tych przyczyn Sąd Okręgowy, na podstawieart. 47714§ 1 k.p.c., orzekł jakw sentencji.
MK