Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VII U 1957/14
Data wyroku: 2014-12-29 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Lucyna Łaciak
Słowa kluczowe: Emerytura Rolnicza
Podstawa prawna: art 133 ustawy o emeryturach i rentach z Fus

Sygn. akt VII U 1957/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 29 grudnia 2014 r.
Sąd Okręgowy Warszawa - Praga w Warszawie VII Wydział Pracyi Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący:  SSO Lucyna Łaciak
Protokolant: Grzegorz Gut
po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2014 r. w Warszawie
sprawyL. J.
przeciwko Prezesowi Kasy rolniczego Ubezpieczenia SpołecznegoOddział (...)wW.
o wyrównanie emerytury rolniczej
na skutek odwołaniaL. J.
od decyzji Prezesa Kasy rolniczego Ubezpieczenia SpołecznegoOddział (...)wW.
z dnia 14 sierpnia 2014 r. znak:(...)
zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje wnioskodawczyni prawo do wyrównania świadczenia emerytalno-rentowego z tytułu podlegania innemu ubezpieczeniu społecznemu od dnia 1 lutego 1994 roku.

UZASADNIENIE
L. J.w dniu 22 września 2014 r. złożyła za pośrednictwem Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego wW.odwołanie od decyzji Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego wW.z dnia 14 sierpnia 2014 r., znak:(...), przyznającej wyrównanie świadczenia od 1 marca 2011 r. do 28 lutego 2014 r. w kwocie 2.196,12 zł.
W uzasadnieniu odwołania ubezpieczona podniosła, że w zaskarżonej decyzji naliczono jej należności tylko za okres 3 lat, tj. od 1 marca 2011 r. do 28 lutego 2014 r.. Jednocześnie podniosła, że nie naliczono jej odszkodowania za lata 1994 – 2014 r. z powodu błędu urzędnika, który 24 lutego 1994 r. przyjmując dokumenty poinformował ją o tym, iż złożyła wszystkie niezbędne dokumenty.
Nadto, odwołująca podniosła, że nieuwzględnienie przez KRUS wskazanego okresu zaniżyło wysokość wypłacanego jej świadczenia. Jednocześnie wywiodła, iż w chwili składania wniosku tj. w 1994 r. istniały przesłanki do ustalenia i wypłaty przysługującego świadczenia w odpowiednio wyższej kwocie(k.2 a.s.).
Kasa Rolniczego Ubezpieczenia SpołecznegoOddział (...)wW.w odpowiedzi na odwołanie wniesione do tutejszego Sądu w dniu 6 października 2014 r., wniosła o oddalenie odwołania.
W uzasadnieniu organ rentowy wskazał, że zaskarżoną decyzją przyznał wnioskodawczyni wyrównanie świadczenia emerytalnego za okres od 1 marca 2011 r. do 28 lutego 2014 r. w kwocie 1.773,12 zł netto wraz z odsetkami za w/w okres w kwocie 545,47 zł.
Nadto, organ rentowy wskazał, że w dniu 21 marca 2014 r. został złożony wniosek o doliczenie do wysokości świadczenia należnego odwołującej okresu pracy zawodowej i podlegania z tego tytułu ubezpieczeniu społecznemu w ZUS. Wniosek ten został rozpoznany i na podstawie decyzji z dnia 4 kwietnia 2014 r. organ rentowy doliczył odwołującej do wysokości emerytury rolniczej okres pracy zawodowej od 15 lipca 1963 r. do 30 sierpnia 1966 r., od 1 lipca 1967 r. do 31 sierpnia 1968 r., od 1 stycznia 1969 r. do 31 grudnia 1973 r. i od 1 kwietnia 1974 r. do 31 grudnia 1974 r. (13 lat i 11 miesięcy).
Wobec tego, od dnia 1 marca 2014 r. wskaźnik części składowej emerytury rolniczej oraz jej wysokość uległy zwiększeniu.
Jednocześnie, organ rentowy wskazał, że do dnia 1 marca 2014 r. wysokość świadczenia odwołującej była błędnie naliczona z uwagi na nierozpoznanie wniosku ubezpieczonej z dnia 24 lutego 1994 r.. Dlatego też KRUS na podstawie decyzji z dnia 14 sierpnia 2014 r. ponownie przeliczył świadczenie i dokonał jego wyrównania za okres od 1 marca 2011 r. do 28 lutego 2014 r. w kwocie 2.196,12 zł brutto, a netto 1.773,12 zł wraz z należnymi odsetkami, tj. za okres 3 lat(k.4-5 a.s.).

Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:
L. J.,ur. (...). W okresie od 1 lutego 1967 r. do 11 października 1975 r. prowadziła działalność gospodarczą zarejestrowaną w(...) Cechu (...)wW.pod nr ewidencyjnym(...)(k.73 a.r.).
W dniu 15 września 1993 r. odwołująca złożyła wniosek o przyznanie jej renty inwalidzkiej z tytułu pracy w gospodarstwie rolnym. Ponadto, złożyła kwestionariusz dotyczący okresów podlegania ubezpieczeniu społecznemu rolników, okresów podlegających zaliczeniu oraz wysokości opłaconych składek.
KRUS decyzją z dnia 15 lutego 1994 r., znak(...)przyznał odwołującej rentę inwalidzką rolniczą od dnia 1 czerwca 1993 r.. W w/w decyzji wskazano, że część składowa wynosi 368405 zł. Do ustalenia części składowej przyjęto: 9 lat prowadzenia gospodarstwa rolnego lub pracy w gospodarstwie rolnym po ukończeniu 16 roku życia przed dniem 1 lipca 1977 r. po 0,5% emerytury podstawowej za każdy rok; 5,5 lat opłacania składek na Fundusz Emerytalny rolników przypadające w okresie 1 lipca 1977 r. do 31 grudnia 1982 r. po 1% emerytury podstawowej za każdy rok; 16.67 lat opłacania składek na Fundusz Ubezpieczeń Społecznych Rolników w okresie 1 stycznia 1983 r. do 31 grudnia 1990 r. łącznie po 1% emerytury podstawowej za każdy rok; 3,25 lat podlegania ubezpieczeniu emerytalno – rentowemu po 31 grudnia 1990 r. po 1% emerytury podstawowej za każdy rok. KRUS ustalił wysokość emerytury odwołującego w wysokości(...)

    (k.13 a.r.).

Po wydaniu decyzjiL. J.w dniu 24 lutego 1994 r. złożyła w Kasie Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego Oddziale Regionalnym wW.zaświadczenie zCechu (...)wW., które potwierdzało, iż odwołująca była uczennicą zawodu u mistrzaK. K.od 15 lipca 1963 r. do 15 lutego 1966 złożyła egzamin czeladniczy, następnie członkiem Cechu z tytułu prowadzenia zakładu fryzjerskiego od 1967 r. do 1975 r. na podstawie Karty rzemieślniczej nr(...)wydanej przez(...)W.(k.15 a.s.).
Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego decyzją z dnia 18 marca 2014 r., znak:(...)przyznał z urzęduL. J.emeryturę rolniczą w wysokości pobieranej renty z tytułu niezdolności do pracy wraz z przysługującymi dodatkami, świadczeniem pieniężnym lub ryczałtem energetycznym
    (k.71 a.r.).Do wyliczenia w/w świadczenia organ rentowy przyjął za udowodnione okresy: od 1 stycznia 1965 r. do 31 grudnia 1969 r., od 1 stycznia 1970 r. do 30 czerwca 1977 r., od 1 lipca 1977 r. do 31 grudnia 1982 r., od 1 stycznia 1983 r. do 31 grudnia 1990 r., od 1 stycznia 1991 r. do 31 marca 1994 r.
    (k.70 a.r.).

W dniu 14 marca 2014 r. odwołująca złożyła wniosek o doliczenie do stażu pracy pracę w Powiatowym(...)wW.(k.72-73 a.r.).
W dniu 2 kwietnia 2014 r. odwołująca dołączyła zaświadczenie z ZUS potwierdzające okresy podlegania ubezpieczeniu społecznemu do 31 grudnia 1998 r. oraz podstawę wymiaru składek(k.75-78 a.r.).
Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego decyzją z dnia 4 kwietnia 2014 r., znak:(...)przeliczył odwołującej wysokość emerytury i określił ją w wysokości 932,79 zł
    (k.80 a.r.).Emerytura została wyliczona w oparciu oustawę z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników. Ustalono wskaźnik części składowej w wysokości 0,42
    (k.83 a.r.).

W dniu 18 lipca 2014 r.L. J.złożyła do KRUSOddział (...)wW.wniosek o wypłatę zaległego świadczenia, stanowiącą różnicę pomiędzy wypłaconą a należną rentą z tytułu niezdolności do pracy oraz emerytury w latach 1994 – 2014(k.87-88 a.r.).
Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego decyzją z dnia 14 sierpnia 2014 r., znak:(...)przyznał wyrównanie świadczenia od 1 marca 2011 r. do 28 lutego 2014 r. w kwocie 2.196,12 zł po odliczeniu zaliczki na podatek 225,00 zł, składki na ubezpieczenia zdrowotne łącznie 198,00 zł, w tym odliczanej z podatku kwoty 170,20 zł, odliczanej ze świadczenia kwoty 27,80 zł(k.92-93 a.r.).
Powyższy stan faktyczny Sąd Okręgowy ustalił w oparciu o powołane dowody z dokumentów zgromadzone w aktach sprawy, w tym w aktach rentowych. Ich autentyczność oraz zgodność z rzeczywistym stanem rzeczy nie była kwestionowana przez żadną ze stron, dlatego Sąd uznał je za pełnowartościowy materiał dowodowy.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Odwołanie wnioskodawczyniL. J.zasługiwało na uwzględnienie.
Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie była kwestia wyrównaniaL. J.różnicy pomiędzy otrzymywanym przez nią świadczeniem a świadczeniem należnym.
Sąd podkreśla, że nie kwestionowanym między stronami był stan faktyczny, z którego wynika, że od dnia 1 czerwca 1993 r. odwołująca miała przyznane prawo do renty inwalidzkiej rolniczej. A od dnia 1 kwietnia 2014 r. emeryturę. Jedynie kwestionowana była wysokość emerytury ubezpieczonej. Albowiem w dniu 24 lutego 1994 r.L. J.złożyła w KRUS-ie zaświadczenie potwierdzające, iż była uczennicą zawodu u mistrzaK. K.od 15 lipca 1963 r. do 15 lutego 1966 r., następnie była członkiem Cechu z tytułu prowadzenia zakładu fryzjerskiego od 1967 r. do 1975 r. i za ten okres były odprowadzane składki do ZUS-u. Jednakże KRUS przy wyliczeniu wysokości świadczenia przysługującego odwołującej nie uwzględnił odprowadzanych składek do ZUS mimo, iż zgodnie z przepisami winien to uczynić. Co prawda, odwołująca złożyła wniosek o wypłatę zaległego świadczenia i KRUS decyzją z dnia 14 sierpnia 2014 r. przyznał wyrównanie świadczenia, jednakże tylko za okres od 1 marca 2011 r. do 28 lutego 2014 r..
W tym miejscu należy podkreślić, iż zgodnie z at. 133 u.e.r.f.u.s. w razie ponownego ustalenia przez organ rentowy prawa do świadczeń lub ich wysokości, przyznane lub podwyższone świadczenia wypłaca się, poczynając od miesiąca, w którym powstało prawo do tych świadczeń lub do ich podwyższenia, jednak nie wcześniej niż:
1)od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy lub wydano decyzję z urzędu, z zastrzeżeniem art. 107a ust. 3;
2)za okres 3 lat poprzedzających bezpośrednio miesiąc, o którym mowa w pkt. 1, jeżeli odmowa lub przyznanie niższych świadczeń były następstwem błędu organu rentowego lub odwoławczego.
Nie mniej jednak, należy podkreślić, iż ubezpieczonej należy się wypłata wyrównania, ale zgodnie z zasadą wyrażoną w w/w przepisie jedynie za okres 3 lat poprzedzających miesiąc, w którym zgłoszono wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Sąd Okręgowy zważył, iż jak podkreślił Sąd Apelacyjny w Łodzi w wyroku z dnia 1 października 2013 r., III AUa 1795/12, że w przypadku art. 133 ust. 1 pkt 2 zgodnie z którym podwyższone świadczenie wypłaca się za okres 3 lat poprzedzających bezpośrednio miesiąc, w którym zgłoszono wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy lub wydano decyzję z urzędu, jeżeli odmowa lub przyznanie niższych świadczeń były następstwem błędu organu rentowego lub odwoławczego, kluczowe znaczenie ma pojęcie błędu organu rentowego. Sąd Apelacyjny podniósł, iż interpretacja tego pojęcia jest możliwa w dwojaki sposób: w sytuacji, w której do nieprzyznania lub niepodwyższenia świadczenia dochodzi w skutek bezpodstawnego pozostawienia wniosku osoby zainteresowanej bez rozpoznania, bądź też błędem tym jest jedynie błąd popełniony w decyzji odmawiającej przyznania lub podwyższenia świadczenia, nie jest nim natomiast zwłoka w rozpatrzeniu prawidłowo zgłoszonego żądania. Pierwsze stanowisko zajął Sąd Najwyższy w wyroku z 12 sierpnia 1998 r. (II UKN 171/98, OSNAPiUS 1998/16/521), przeciwne Sąd Najwyższy w wyroku z 19 stycznia 2006 r. (III BU 2/05, OSNP 2007/1-2/23) oraz w wyroku z 4 czerwca 2012 r. (I UK 18/12, Lex nr 1250559).
Sąd Okręgowy wskazuje, iż podziela pogląd wyrażony w wyrokach z 19 stycznia 2006 r. i 4 czerwca 2012 r. Choć bowiem zapis art. 133 ust. 1 pkt 2 jest nieprecyzyjny, to jednak należy przyjmować, że zakres tej normy prawnej nie obejmuje wszelkich nieprawidłowości postępowania organu rentowego. Jak wskazywał Sąd Najwyższy w sprawie o sygn. I UK 18/12 błąd organu rentowego może być następstwem jego działania, a nie zaniechania. Zatem błędem w tym ścisłym rozumieniu może być jedynie odmowa przyznania świadczenia lub jego zaniżenie w wydanej decyzji. Nie jest nim natomiast bezczynność organu rentowego.
W niniejszej sprawie rozważania powyższe są dlatego istotne, gdyż organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie podniósł, iż wniosek o doliczenie do wysokości świadczenia okresu pracy zawodowej odwołująca złożyła pierwszy raz w dniu 24 lutego 1994 r.. Nadto organ rentowy wskazał, iż wniosek ten nie został rozpoznany i do dnia przeliczenia emerytury rolniczej, tj. 1 marca 2014 r. wysokość świadczenia była błędnie naliczona. Tym samym uznać trzeba, że organ rentowy nie zajął stanowiska w przedmiocie żądania ubezpieczonej zgłoszonego w lutym 1994 r. Odwołująca ponownie zwróciła się do KRUS-u o doliczenie pracy w latach od 1 lutego 1967 r. do 11 października 1975 r.. Jednakże to "ponowienie" nie jest tym wnioskiem, o którym mowa w art. 133 ust. 1, gdyż wnioskiem o jaki chodzi w tym przepisie może być jedynie, co podkreślał Sąd Najwyższy w przytaczanym już uzasadnieniu, wniosek złożony po wydaniu decyzji odmawiającej przyznania prawa do świadczenia lub przyznającej świadczenie w wysokości zaniżonej. Zatem podwyższenie wysokości świadczenia na skutek ponowienia przez zainteresowaną, wcześniej zgłoszonego i niezałatwionego wniosku nie jest ograniczone czasowo, niezależnie od długości okresu, jaki upłynął od zgłoszenia wniosku (tak też Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 25 listopada 1998 r. II UKN 322/98 OSNP 2000/1/35).
Reasumując poczynione rozważania, po pierwsze art. 133 ust. 1 pkt 2 w sprawie niniejszej nie ma zastosowania, bowiem wniosek z 14 marca 2014 r. nie był ponownym wnioskiem, lecz jedynie ponowieniem wcześniej niezałatwionego żądania. Do żądania tego - obiektywnie słusznego - organ rentowy się wówczas nie odniósł, pozostając w tym zakresie w bezczynności. Zatem, zgodnie z wyrokiem Sadu Najwyższego z dnia 4 czerwca 2012 r., I UK 18/12 wcześniej zgłoszony wniosek i nie rozpoznany nie jest ograniczony czasowo, niezależnie od długości okresu, jaki upłynął od zgłoszenia wniosku.
W związku z powyższym, Sąd Okręgowy zmienił decyzję w ten sposób, że przyznał wnioskodawczyni prawo do wyrównania świadczenia emerytalno – rentowego z tytułu podlegania innemu ubezpieczeniu społecznemu od dnia 1 lutego 1994 r.
Sąd Okręgowy na podstawieart. 47714§ 2 k.p.c., orzekł jak w sentencji wyroku.
(...)