Sąd Okręgowy w Bydgoszczy
II Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: II Ca 128/14
Data wyroku: 2014-09-16 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Słowa kluczowe: Odszkodowanie
Podstawa prawna: art. 417 k.c.

Sygn. akt II Ca 128/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia

16 września 2014r.

Sąd Okręgowy w Bydgoszczy II Wydział Cywilny Odwoławczy
w składzie:

Przewodniczący

SSO Ireneusz Płowaś (spr.)

Sędziowie

SO Bogumił Goraj
SO Irena Dobosiewicz

Protokolant

sekr. sądowy Tomasz Rapacewicz

po rozpoznaniu w dniu 16 września 2014 r. w Bydgoszczy

na rozprawie

sprawy z powództwaG. G.iS. G.

przeciwkoMiastuI.

o zapłatę

na skutek apelacji pozwanego

od wyroku Sądu Rejonowego w Inowrocławiu z dnia 18 grudnia 2013 r.

sygn. akt I C 1268/12

I/ oddala apelację,
II/ zasądza od pozwanego na rzecz powodów solidarnie kwotę 600 zł (sześćset)
tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego.
Na oryginale właściwe podpisy
Sygn. akt II Ca 128/14

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Inowrocławiu wyrokiem z dnia 18.12.2013 roku zasądził od pozwanego MiastaI.na rzecz powodówG. G.iS. G.solidarnie kwotę 6.872,36 zł. z ustawowymi odsetkami od dnia 3 lipca 2012 roku do dnia zapłaty, oddalając powództwo w pozostałej części. W punkcie 3 wyroku Sąd zasądził od pozwanego solidarnie na rzecz powodów kwotę 1200,30 zł. tytułem zwrotu kosztów postępowania a w punkcie 4 rozstrzygnął o kosztach sądowych wyłożonych tymczasowo przez Skarb Państwa nakazując pobrać od powodów solidarnie kwotę 198,50 zł. a od pozwanego kwotę 463,19 zł.
W uzasadnieniu wyroku Sąd Rejonowy ustalił, że wyrokiem z dnia 18.08.2010 roku Sąd Rejonowy w Inowrocławiu nakazałK. T. (1)iA. T. (1)aby opróżnili i wydali powodom lokal mieszkalny położony wI.przyul. (...). Jednocześnie Sąd ustalił prawo osób eksmitowanych do otrzymania lokalu socjalnego oraz wstrzymał wykonanie wyroku do czasu złożenia byłym lokatorom przez MiastoI.oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego. Wyrok ten jest prawomocny od dnia 09.09.2010 roku. Powodowie powołując się na ten wyrok pismem doręczonym pozowanemu w dniu 31.12.2010 roku wezwali pozwanego do zapłaty w terminie 5 dni odszkodowania za niedostarczenieK. T.iA. T.lokalu socjalnego za okres od września do grudnia 2010 roku w łącznej kwocie 3.851,32 zł. Na żądaną kwotę składała się kwota 2.587,20 zł. stanowiąca iloczyn stawki średniego rynkowego czynszu najmu wI., tj. kwoty 12 zł., metrażu lokalu przyul. (...)wI., tj. 53,90 m2i liczby miesięcy tj. 4 oraz kwota 1.264,12 zł z tytułu poniesionych przez powodów opłat niezależnych od właściciela za okres od września do grudnia 2010 roku zgodnie z wyszczególnieniami oraz notami obciążeniowymi Wspólnoty Mieszkaniowej. Pozwany w odpowiedzi odmówiło zapłaty wskazując, iż roszczenie powodów nie zostało wykazane na drodze postępowania sądowego. Pismem z dnia 28.03.2012 roku powodowie ponownie wezwali pozwanego do zapłaty wcześniej zgłoszonego odszkodowania oraz dodatkowo zażądali zapłaty kwoty 7.968,03 zł tytułem odszkodowania za kolejne miesiące od stycznia 2011 roku do lutego 2012 roku. MiastoI.po raz kolejny odmówiło zapłaty i ponownie wskazało, że przyczyną odmowy jest niewykazanie roszczenia w drodze postępowania sądowego. Ostateczne wezwanie przedsądowe powodowie wystosowali do pozwanego w dniu 21.06.2012 roku ale nie otrzymali na nie żadnej odpowiedzi. Uprawnieni do otrzymania lokalu socjalnego w okresie objętym pozwem tj. od 1 września 2010 roku do 29 lutego 2012 roku zapłacili powodom z tytułu odszkodowania za bezumowne korzystnie z lokalu mieszkalnego kwotę 3.600 zł. Nie regulowali oni żadnych opłat niezależnych od właściciela tj. opłat za ogrzewanie, wodę, podgrzanie wody, ścieki i wywóz śmieci.
Za wynajęcie na wolnym rynkulokalu nr (...)przyul. (...)wI.w okresie objętym pozwem można było uzyskać w okresie od września
2010 roku do marca 2011 roku z tytułu czynszu najmu kwotę 480 zł. miesięcznie, zaś w okresie od kwietnia 2011 roku do lutego 2012 roku kwotę 550 zł. miesięcznie. opłaty czynszowe nie uwzględniały należności za zużycie wody i odprowadzenie ścieków (rozliczanych za 1 m3) oraz wywóz śmieci (rozliczanych na 1 osobę), które najemcy także winni płacić wynajmującym. W 2010 roku wI.za zużytą wodę płacono dostawcy 2,91 zł za 1m3oraz 3,39 zł. za 1m3odprowadzonych ścieków - w sumie 6,30 zł. za 1m3, natomiast w 2011 roku stawki te wynosiły odpowiednio 3,23 zł za 1m3i 3,76 zł. za 1m3w sumie 6,99 zł. za 1 m3. Zgodnie z ryczałtem w okresie objętym pozwem miesięczne zużycie wody i odprowadzanie ścieków wynosiło 3m3na 1 osobę. W tym samym okresie tj. od 1 września 2010 roku do 29 lutego 2012 roku stawki za wywóz śmieci w obiektach prywatnych na terenie miastaI.kształtowały się na poziomie 6,00 zł – 12,00 zł. na 1 osobę miesięcznie. Zużyte przez najemców ciepło rozliczane było według wskazań podzielników.
Powyższych ustaleń faktycznych Sąd Rejonowy dokonał w oparciu o dowody z dokumentów przedstawionych przez strony i dowód z pisemnej opinii biegłego sądowego z dziedziny budownictwa i szacowania nieruchomości. Opinię biegłego Sąd uznał za wiarygodną i rzetelną. Wywody i wnioski zawarte w opinii są przedstawione w sposób fachowy, wyczerpujący, jasny i przejrzysty i jako takie pozwoliły Sądowi I instancji rozstrzygnąć przedmiotowy spór. Sąd na wniosek powodów przeprowadził dowód z zeznań świadkówT. S.iJ. R., jednak ich zeznania, w świetle ustaleń i wniosków zawartych w opinii biegłego nie okazały się przydatne w sprawie.
Sąd Rejonowy uznał, że roszczenie powodów jest usprawiedliwione, co do zasady i znajduje oparcie w treściart. 417 kcw zw. zart. 18 ust. 5 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 roku o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego. Sąd wskazując na treść tych przepisów i postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25.06.2008 roku w sprawie III CZP 46/08 wskazał, iż roszczenie odszkodowawcze właściciela lokalu przeciwko gminie obejmuje wynagrodzenie szkody w pełnej wysokości. Powodowie w niniejszej sprawie domagali się właśnie zapłaty odszkodowania w pełnej wysokości, które sprowadzało się do czynszu jaki w okresie objętym pozwem powodowie mogliby uzyskać na wolnym rynku z tytułu najmu przedmiotowego lokalu, gdyby ten lokal pozostawał w ich dyspozycji i nie był zajmowany przez byłych lokatorów oraz opłat niezależnych od właściciela tj. opłat za wodę, podgrzanie wody, odprowadzone ścieki, wywóz śmieci i ogrzewanie, których byli najemcy w okresie objętym pozwem nie regulowali, co sprawiło, że powodowie ponieśli dodatkową stratę uiszczając wspomniane opłaty za nich.
Sąd Rejonowy wskazał, iż w szczególności z opinii biegłego wynika, iż powodowie mogliby od września 2010 roku do marca 2011 roku na wolnym rynku uzyskać za wynajęcie przedmiotowego lokalu czynsz w wysokości 480 zł. miesięcznie a w okresie od kwietnia 2011 roku do lutego 2012 roku w wysokości 550 zł miesięcznie.
W sumie w okresie objętym pozwem z tytułu najmu tego lokalu, powodowie mogliby uzyskać na wolnym rynku kwotę 9410 zł.
Dodatkowo w tym okresie powodowie zapłacili za byłych lokatorów opłaty za dostarczoną do zajętego przez nich mieszkania wodę, odprowadzone ścieki i wywiezione śmieci. Sąd uznał, iż powodowie nie wykazali, że regulowali za byłych lokatorów także opłaty za ogrzewanie mieszkania i w tym zakresie nie uwzględnił powództwa. Roszczenie powodów w zakresie pozostałych opłat, obliczonych według obowiązujących wówczas stawek, Sąd uznał za wiarygodne w kwotach 738,36 zł. z tytułu opłat za wodę i odprowadzane ścieki i 324 zł. z tytułu opłat za wywóz śmieci. Łącznie wysokość należnego powodom i udowodnionego przez nich odszkodowania za okres objęty pozwem Sąd Rejonowy ustalił na kwotę 10.472,36 zł i odejmując od niej kwotę 3.600 zł zapłaconą powodom przez byłych lokatorów, uzyskał kwotę 6.872,36 zł. i taką też kwotę na mocyart. 417 kcw zw. zart. 18 ust. 5 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 roku o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego, zasądził od pozwanego solidarnie na rzecz powodów. Odsetki od tej kwoty Sąd przyznał zgodnie z żądaniem pozwu tj. od dnia wniesienia pozwu tj. 03.07.2012 roku, bowiem była to data późniejsza od wynikającej z ostatecznego wezwania przedsądowego, a co za tym idzie mieściła się w dyspozycjiart. 476 kc.
O kosztach Sąd Rejonowy orzekł zgodnie zart. 100 kpcdokonując stosunkowego ich rozdzielenia.
Apelację od tego wyroku wniósł pozwany, zaskarżając go w całości i wnosząc o jego zmianę poprzez oddalenie powództwa, względnie jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Inowrocławiu.
Apelujący zarzucił wyrokowi naruszenie art. 18 uyst. 3ustawy o ochronie praw lokatorówpoprzez błędne przyjęcie, iż powodowie wykazali szkodę, w szczególności w części dotyczącej opłat eksploatacyjnych, a także naruszenie art. 18 ust. 2 w/w ustawy poprzez jego błędne zastosowanie i przyjęcie, że szkoda polega na różnicy między majątkiem jaki mieliby powodowie gdyby dysponowali lokalem swobodnie a majątkiem jaki mają nie mogąc swobodnie dysponować lokalem z powodu niemożności wykonania wyroku eksmisyjnego. Nadto pozwany zarzucił naruszenie przepisuart. 6 kcpoprzez błędne przyjęcie, iż powodowie wykazali przesłanki odpowiedzialności odszkodowawczej pozwanego tym, że wykazali wysokość szkody.
Powodowie w odpowiedzi na apelację wnieśli o jej oddalenie jako bezzasadnej i zasądzenie na rzecz powodów kosztów postępowania apelacyjnego według norm przepisanych.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelację pozwanego należało uznać za bezzasadną. Sąd Rejonowy dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych i na ich podstawie w sposób właściwy ocenił zgłoszone przez powodów żądanie.
Sąd Okręgowy podziela również interpretację wskazanych przez Sąd I instancji przepisów a tym samym uznaje za bezzasadne wszystkie podniesione w apelacji zarzuty.
W pierwszej kolejności wskazać trzeba, że zgodnie z regulacją zawartą w art. 18 ust. 3 ustawy o ochronie lokatorów na gminie ciąży obowiązek dostarczenia uprawnionemu do otrzymania lokalu socjalnego takiego lokalu, a w wypadku, gdy gmina tego zaniecha, to ponosi odpowiedzialność na zasadach określonych wart. 417 kc.W art. 18 ust. 3 ustawy o ochronie lokatorów zawarto obowiązek gminy dostarczenia uprawnionemu lokalu socjalnego, zaś wart. 417 kc(do którego stosowania odsyłaart. 18 ust. 5 ustawy o ochronie praw lokatorów) zawarto sankcję za niezrealizowanie tego obowiązku w postaci przysługującego właścicielowi mieszkania roszczenia odszkodowawczego.
Nie budzi wątpliwości sądu odwoławczego, że w normalnym związku przyczynowym (art. 361 § 1 kc) z zaniechaniem przez gminę wypełnienia obowiązku dostarczenia lokalu socjalnego osobie do tego uprawnionej, pozostaje szkoda właściciela lokalu mieszkalnego spowodowana nie uiszczeniem przez byłego lokatora opłat za używanie zajmowanego lokalu i że za tę postać szkody gmina ponosi odpowiedzialność na podstawieart. 417 § 1 kc.Powodowi należy się w takiej sytuacji odszkodowanie od gminy (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 13 stycznia 2010 roku, II CSK 323/09). Co istotne, nie dostarczając osobie uprawnionej z mocy wyroku sądowego lokalu socjalnego, gmina ponosi odpowiedzialność za szkodę spowodowaną niedostarczeniem lokalu socjalnego w pełnej wysokości wynikającej z korzystania z lokalu przez właściciela i pobieraniem z niego pożytków, takich jakie mógłby uzyskać dysponując lokalem na wolnym rynku, jest to odpowiedzialność za szkodę w pełnej wysokości (art. 361 § 2 kc).
Powód - w ocenie sądu odwoławczego - udowodnił powstanie szkody, jej wysokość oraz związek przyczynowy między zaniechaniem pozwanego a powstałą u powoda szkodą. Powód wykazał, bowiem, przy wykorzystaniu opinii biegłego, wysokość czynszu najmu, jaki mógłby uzyskać na rynku w okresie, za który dochodzi odszkodowania. Odszkodowanie w takiej wysokości zobowiązany jest płacić gmina w oparciu o regulację zawartą wart. 417 § 1 kcw zw. zart. 18 ust. 5 ustawy o ochronie praw lokatorówiart. 361 § 1 i 2 kc, jest to odpowiedzialność gminy za bezprawne zaniechanie realizowania jej obowiązków. Zakres odpowiedzialności gminy za szkodę jest tu odmienny od odpowiedzialności byłego lokatora (art. 18 ust. 3 ustawy o ochronie praw lokatorów).
Nie ma obecnie najmniejszych wątpliwości, iż w realiach niniejszej sprawy odpowiedzialność pozwanego ma pełny zakres i nie ma podstaw do jej ograniczania.
Podkreślić należy, że pozwany nie zakwestionował skutecznie opinii sporządzonej przez biegłego sądowego. Apelujący nie przedstawił, żadnych argumentów mogących podważyć prawidłowość oceny tego dowodu przeprowadzonej przez Sąd I instancji. Z opinii biegłego wynika, jakie opłaty czynszowe powodowie mogliby uzyskać w spornym okresie gdyby mogli swobodnie dysponować lokalem mieszkalnym. Z korzystaniem z lokalu mieszkalnego połączone jest powstanie szeregu innych opłat za media dostarczane do lokalu lub z niego odbierane. Powodowie wykazali powstanie takich należności a Sąd posiłkując się opinią biegłego (karta 128 akt sprawy) zasadnie przyjął, iż opłaty te odpowiadają stawkom stosowanym wówczas wI.. Nie ma także wątpliwości, iż przedstawione opłaty dotyczą spornego lokalu. Nie można, zatem czynić zarzutu powodom a co za tym idzie Sądowi Rejonowemu, iż wysokość szkody nie została w sposób należyty wykazana.
Dlatego też na mocyart. 385 kpcapelację pozwanego jako bezzasadną należało oddalić.
Na mocyart. 108 § 1 kpcw zw. zart. 99 kpcSąd Okręgowy zasądził od pozwanego jako strony przegrywającej na rzecz powodów solidarnie kwotę 600 zł. tytułem wynagrodzenia pełnomocnika procesowego w postępowaniu apelacyjnym, obliczonego zgodnie z w§ 6 pkt 4 i § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu