Sąd Apelacyjny w Rzeszowie
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUa 176/14
Data wyroku: 2014-07-09 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, SENTENCE, REASON
Sędziowie: Irena Mazurek, Barbara Gonera, Ewa Madera
Słowa kluczowe: Emerytura Wcześniejsza
Podstawa prawna: art. 386 § 1 kpc
Teza: praca malarza budowlanego remontowych budynków mieszkalnych - jako praca nie będąca pracą w warunkach szczególnych

Sygn. akt

III AUa 176/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia9 lipca 2014 r.

Sąd Apelacyjny w Rzeszowie, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

w składzie:

Przewodniczący:

SSA Irena Mazurek (spr.)

Sędziowie:

SSA Barbara Gonera
SSA Ewa Madera

Protokolant

St. sekr. sądowy Anna Kuźniar

po rozpoznaniu w dniu9 lipca 2014 r.
na rozprawie
sprawy z wniosku
T. M.

przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wR.
o emeryturę z tytułu pracy w warunkach szczególnych
na skutek apelacji wniesionej przez stronę pozwaną
od wyrokuSądu Okręgowego w Tarnobrzegu
z dnia20 grudnia 2013 r.sygn. aktIII U 688/13
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób , że oddala odwołanie .
Sygn. akt III AUa 176/14

UZASADNIENIE

wyroku z dnia 9 lipca 2014 r.

     Wyrokiem z dnia 20 grudnia 2013r. ( sygn. akt III U 688/13) Sąd Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Tarnobrzegu , zmienił decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wR.z dnia 22 kwietnia 2013r. przyznającT. M.prawo do emerytury w obniżonym wieku emerytalnym z tytułu pracy w warunkach szczególnych , począwszy od dnia 1 kwietnia 2013r. ( tj. od miesiąca w którym zgłoszony został wniosek o przyznanie prawa do tego świadczenia –wniosek z dnia 12 kwietnia 2013r.). U podstaw powyższego rozstrzygnięcia legło stanowisko Sądu Okręgowego o spełnieniu przez wnioskodawcę wszystkich koniecznych przesłanek nabycia prawa do dochodzonego przez niego świadczenia emerytalnego przewidzianych wart. 184w zw. zart.32 ustawy z dnia 17grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych( tekst jednolity Dz. U. z 2013r. poz. 1440 ze zm.), przy uprzednim ustaleniu , iż wbrew stanowisku ZUS praca odwołującego wPrzedsiębiorstwie (...)wS.w okresie od 3 marca 1973r. do 31 sierpnia 1993r. , a następnie wZakładach (...)Sp.z o.o. wS.od 1 września 1993r. do 31 lipca 1994r. – w obu wypadkach- na stanowisku malarza - była pracą w warunkach szczególnych o jakiej mowaw przepisachrozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze( Dz. U. Nr 8, poz.43 ze zm.) , przy jej przyporządkowaniu do prac wymienionych w wykazie A działu V pkt 6 w/w rozporządzenia ( prace malarskie konstrukcji na wysokości ) i odpowiednio w dziale V pkt 6 ppkt 1 zarządzenia Nr 9 Ministra Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych z dnia 1 sierpnia 1983r. w sprawie wykazu stanowisk pracy w zakładach pracy nadzorowanych przez Ministra Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych, na których są wykonywane prace w szczególnych warunkach uprawniające do wcześniejszego przejścia na emeryturę oraz do wzrostu emerytury lub renty ( Dz. Urz. MB.3/6)-malarz konstrukcji metalowych i urządzeń przemysłowych. Czyniąc powyższe ustalenie wyłącznie w oparciu o dowód osobowy z przesłuchania wnioskodawcy ( przy jednoczesnym braku kwalifikowanego dokumentu potwierdzającego ten rodzaj zatrudnienia – świadectwa wykonywania prac w warunkach szczególnych) Sąd I instancji odnotowywał ,iż odwołującyT. M.wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy prace malarza budowlanego związane z prowadzonymi przez jego pracodawców remontami budynków mieszkalnych , malując między innymi balustrady, grzejniki czy klatki schodowe. W ocenie Sądu Okręgowego były to zaś konstrukcje metalowew znaczeniu przepisów w/w zarządzenia resortowego , przy czym wykonywanie tej pracy na wysokościach miało wynikać z obiektywnego przekonania Sądu o tym, iż praca malarza w firmie remontowo- budowlanej polega na świadczeniu jej w takich właśnie warunkach .W podstawie prawnej wyroku , oprócz wyżej wskazanych przepisów prawa materialnego, powołany zostałart. 477(

    14 )§ 2kpc.
Wyrok Sądu Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznychw Tarnobrzegu z dnia 20 grudnia 2013r. zaskarżony został przez pozwany Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR..W apelacji z dnia 30 stycznia 2014r. (v. k. 40-41) pozwany organ rentowy zarzucając naruszenie prawa materialnego tj. art. 184 w zw. z art.32 ustawy z dni 17grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych ( tekst jednolity Dz. U. z 2013r.poz.1440 ze zm.) przez nieuzasadnione przyjęcie, iż wnioskodawca legitymuje się wymaganym 15-sto letnim okresem pracy w warunkach szczególnych , do czego doprowadzić miało błędne zakwalifikowanie do tego rodzaju prac spornego okresu jego zatrudnienia na stanowisku malarza budowlanego ( naruszenie artr.233§1kpc), wnosiło zmianę zaskarżonego wyroku poprzez oddalenie odwołania wnioskodawcy .W uzasadnieniu wniesionego środka odwoławczego skarżący w szczególności akcentował ,że w żaden sposób nieuprawnione jest założenie Sądu I instancji, iż praca malarza w firmie remontowo- budowlanej polega na świadczeniu jej stale na wysokości , przy czym już zeznania samego odwołującego przeczą temu przyjęciu.

    WnioskodawcaT. M.wniósł o oddalenie apelacji ZUS( v.k -56v – oświadczenie wnioskodawcy złożone na rozprawie apelacyjnej )
    , potwierdzając przy tym ,iż jego prace malarskie wykonywane były także wewnątrz budynków mieszkalnych obejmując te bez użycia drabiny czy rusztowań. Jednocześnie odwołujący przyznał , że jego pracodawca odmówił wydania mu świadectwa wykonywania prac w warunkach szczególnych , pozostali zaś zatrudnieni na stanowiskach malarzy również nie uzyskali tego rodzaju dokumentu.

Sąd Apelacyjny w Rzeszowie rozpoznając apelację pozwanego Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wR.zważył, co następuje:

Apelacja jest w pełni zasadna co skutkować musi wydaniem przez tut. Sąd orzeczenia refortmatoryjnego.
Jak słusznie bowiem podnosi skarżący wyrok Sądu Okręgowego w Tarnobrzegu z dnia 20 grudnia 2013 r. wydany został z naruszeniem prawa materialnego tj. art. 184 w zw. zart.32 ustawy z dnia 17grudnia 1998r. o emeryturach i rentachz Funduszu Ubezpieczeń Społecznych( tekst jednolity Dz. U. z 2013r. poz.1440 ze zm.), przez nieuzasadnione przyjęcie, iż odwołującyT. M.spełnił wszystkie przewidziane w tych przepisach warunki nabycia prawa do dochodzonego świadczenia emerytalnego, do czego doprowadziło błędne ustalenie o legitymowaniu się przez w/w 15-sto letnim okresem pracy w warunkach szczególnych. Uznanie bowiem , że okres zatrudnienia wnioskodawcy wPrzedsiębiorstwie (...)wS.od 3 marca 1973r. do 31 sierpnia 1993r. , a następniewZakładach (...) Sp. z o.o.wS.od 1 września 1993r. do 31 lipca 1994r. na stanowisku malarza budowlanego jest pracą w warunkach szczególnych nastąpiło sprzecznie już choćby z zeznaniami samego zainteresowanego ,przy jednoczesnym niczym nieuzasadnionym założeniu ,że prace tego rodzaju muszą być wykonywane stale na wysokościach ,oraz absurdalnym wręcz przyjęciu ,że malowane przez wnioskodawcę grzejniki czy klatki schodowe budynków mieszkalnych są konstrukcjami metalowym w rozumieniu przepisów zarządzenia Nr 9 Ministra Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych z dnia1 sierpnia 1983r. w sprawie wykazu stanowisk pracy w zakładach pracy nadzorowanych przez Ministra Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych, na których są wykonywane prace w szczególnych warunkach uprawniające do wcześniejszego przejścia na emeryturę oraz do wzrostu emerytury lub renty ( Dz. Urz. MB.3/6)- dział Vpkt 6 ppkt 1precyzujący prace w warunkach szczególnych przewidziane wdziale V pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze( Dz. U. Nr 8, poz.43 ze zm.). Z zeznań wnioskodawcy jasno wynika ,co przyznał też wprost na rozprawie apelacyjnej ,że jako malarz budowlany wykonywał różnego rodzaju prace malarskie w remontowanych budynkach mieszkalnych . Tak więc wśród tych prac były i te wykonywane wewnątrz budynków ( malowanie klatek schodowych , czy grzejników) nie wymagające nadto żadnych dodatkowych zabezpieczeń czy nawet użycia drabiny ( nie mówiąc już z o rusztowaniach). Tymczasem §2 powołanego wyżejrozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r.w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lubw szczególnym charakterze( Dz. U. Nr 8, poz.43 ze zm.) wprost przewiduje ,że do uznania kwalifikowanego zatrudnienia wymagane jest aby praca w warunkach szczególnych wykonywana była stale i w pełnym wymiarze czasu pracy ( por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 marca 2012r., III UK 92/11 LEX nr 1215158). W sytuacji więc wnioskodawcy oznaczało to konieczność wykonywania w tych warunkach prac malarskich konstrukcji metalowych i urządzeń przemysłowych na wysokości ( nie są to więc wszelkie prace malarskie malarzy budowlanych – jak zdaje się założył Sąd I instancji, bo- jak słusznie zauważa skarżący – gdyby taka idea przyświecała ustawodawcy ,to w wykazie prac w warunkach szczególnych to stanowisko pracy zostałoby wymienione , a tak się przecież nie stało) . Należy też w tym miejscu zaakcentować , że prace na wysokości w rozumieniu przepisów bhp ( aktualnie rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 26 września 1997r.-tekst jednolity Dz. U. z 2003r. Nr 169,poz. 1650 ze zm.) to prace na powierzchni znajdującej się co najmniej 1 m nad poziomemu podłogi czy ziemi , przy czym nie chodzi tuo prace na powierzchniach osłoniętych ze wszystkich stron do wysokości co najmniej 1,5m pełnymi ścianami z oknami oszklonymi ( a więc wewnątrz budynków mieszkalnych), czy wyposażonymi w inne stałe konstrukcje lub urządzenia chroniące pracownika przed upadkiem z wysokości ( a są to m. innymi balustrady). Ponadto konstrukcje metalowe czy urządzenia przemysłowe w żaden sposób nie mogą być utożsamiane – jak przyjął to Sąd Okręgowy- z balkonami budynków mieszkalnych nie mówiąc już o klatkach schodowych . W tym kontekście w żaden sposób nie można uznać aby praceT. M.w spornym okresie zatrudnienia były pracami w warunkach szczególnych , co dodatkowo tylko jeszcze potwierdza -przyznany przez wnioskodawcę na rozprawie apelacyjnej - fakt odmowy wydania mu ( podobnie jak w przypadku pozostałych zatrudnionych na tym samym stanowisku pracy ) przez pracodawcę świadectwa wykonywania prac w warunkach szczególnych.
Z tych wszystkich więc wyżej naprowadzonych względów –potwierdzającw postępowaniu odwoławczym prawidłowość stanowiska ZUS o nie legitymowaniu się przez wnioskodawcęT. M.15-sto letnim okresem pracy w warunkach szczególnych ( co tym samym stanowi o nie spełnieniu przez niego wszystkich koniecznych przesłanek nabycia prawa do emerytury przewidzianych wart.184 ustawy z dnia 17grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych( tekst jednolity Dz. U. z 2013r. poz.1440 ze zm.) - na podstawieart.386 §1 kpcorzeczono jak w sentencji.
]

ZARZĄDZENIE
(...)