Sąd Okręgowy we Wrocławiu
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 369/14
Data wyroku: 2014-05-22 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Ewa Kilczewska, Małgorzata Szyszko, Joanna Żelazny

Sygn. akt. IV Ka 369/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 22 maja 2014 r.
Sąd Okręgowy we Wrocławiu Wydział IV Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący  SSO  Ewa Kilczewska (spr.)
Sędziowie  SSO  Małgorzata Szyszko
SSO  Joanna Żelazny
Protokolant Justyna Gdula
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej Marka Janczyńskiego
po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2014 r.
sprawyJ. W.
oskarżonego o przestępstwo z art. 62 ust.1 Ustawy o przeciwdziałaniu(...)
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Fabrycznej
z dnia 23 stycznia 2014 r. sygn. akt II K 1384/13

I
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:

a
na podstawieart. 66 § 1 kkiart. 67 § 1 kkpostępowanie karne przeciwko oskarżonemuJ. W.warunkowo umarza na okres próby 1 (jednego) roku;

b
uchyla orzeczenie o nawiązce zawarte w pkt IV części dyspozytywnej wyroku;

II
w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

III
zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

Sygn. akt: IV Ka 369/14

UZASADNIENIE
J. W.został oskarżony o to, że w dniu 23 listopada 2013 roku weW.naul. (...)wbrew przepisom ustawy posiadał środek odurzając w postaci(...)o wadze 0,86 grama netto, tj. o czyn z art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu(...)
Wyrokiem z dnia 23 stycznia 2014 r.Sąd Rejonowy dla Wrocławia- Fabrycznej:

I
uznał oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w części wstępnej wyroku i za to na podstawie art.62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu(...)wymierzył mu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności;

II
na podstawieart. 69 § 1 i § 2 k.k.w zw. zart. 70 § 1 pkt 1 k.k.wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił oskarżonemu na okres próby lat 2 (dwóch);

III
na podstawieart. 63 § 1 k.k.zaliczył oskarżonemu na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności – w razie jej zarządzenia – okres jego zatrzymania w dniu 23 listopada 2013 roku, przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności jest równoważny jednemu dniowi kary pozbawienia wolności;

IV
na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy o przeciwdziałaniu(...)orzekł od oskarżonego nawiązkę w kwocie 100 złotych na rzeczOśrodka (...)dla Uzależnionych(...)(...);

V
na podstawie art. 70 ust. 2 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu(...)(Dz.U.05.179.1485) orzekł przepadek poprzez zniszczenie dowodu rzeczowego opisanego w wykazie dowodów rzeczowych nr 1/272/13 poz. 1 karta 29;

VI
na podstawieart. 627 k.p.k.orazart. 2 ustawy o opłatach w sprawach karnychzasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe 130 zł i wymierzył mu opłatę w kwocie 60 zł.

Apelację od powyższego wyroku wniósłobrońca oskarżonegoktóry zarzucił Sądowi Rejonowemu niesłuszne niezastosowanie środka probacyjnego w postaci warunkowego umorzenia postępowania karnego, w sytuacji gdy odpowiednio wnikliwa i skrupulatna analiza właściwości oraz warunków osobistych oskarżonego, w tym jego dotychczasowej niekaralności, nienagannego sposobu życia, przyznania się do winy i skruchy, jak również okoliczności dotyczących bezpośrednio popełnionego czynu, w tym ilości posiadanego środka odurzającego i okoliczności wejścia w jego posiadanie, potwierdzają że stopień winy i społecznej szkodliwości były na tyle nieznaczne, że pozwalały na zastosowanie wobec oskarżonego warunkowego umorzenia postępowania, na co nadto pozwalała kwalifikacja prawna czynu oraz co dawało rękojmię osiągnięcie wobecJ. W.celów ukarania w postaci braku powrotu do przestępstwa.
Wskazując na powyższe, skarżący wniósł o zmianę wyroku Sądu I instancji w zaskarżonej części poprzez warunkowe umorzenie postępowania karnego w stosunku do oskarżonego na okres 2 (dwóch) lat próby.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja obrońcy oskarżonego zasługiwała na uwzględnienie. W pełni zasadnie skarżący zarzucił, że zważywszy na okoliczności faktyczne sprawy, w szczególności młody wiek oskarżonego, jego uprzednią niekaralność, niewielką ilość posiadanego środka odurzającego a także przyznanie się do winy oraz wyrażenie szczerej skruchy z powodu popełnionego przestępstwa, zachodziły podstawy do warunkowego umorzenia prowadzonego w sprawie postępowania, co pozwoli na osiągnięcie zakładanych celów resocjalizacyjno-prewencyjnych, w szczególności da oskarżonemu wyraźny sygnał, że każde kolejne naruszenie porządku prawnego może wiązać się z dużo surowszymi konsekwencjami prawnymi.
W świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie budziło wątpliwości, że oskarżony rzeczywiście popełnił przypisane mu przestępstwo, czemu ani sam oskarżony ani też jego obrońca nie przeczyli. W ocenie Sądu Okręgowego orzekanie wobec oskarżonego kary- i to kary pozbawienia wolności- byłoby jednak nieadekwatne do stopnia winy oskarżonego oraz stopnia społecznej szkodliwości popełnionego przez niego czynu i stanowiłoby wyraz nadmiernej surowości w oddziaływaniu na nie wykazującego cech demoralizacji, młodego i uprzednio nie karanego oskarżonego. Nie starał się on kwestionować swojego sprawstwa i winy, poddając się ocenie Sądu i oczekując sprawiedliwego rozstrzygnięcia. Sąd Rejonowy w żaden sposób nie kwestionował wiarygodności wyjaśnień oskarżonego, który wskazywał, że wszedł w posiadanie środka odurzającego w sposób przypadkowy (znalazł go na ulicy), co niewątpliwie powinno wpływać na ocenę społecznej szkodliwości popełnionego przez niego czynu. Oskarżony powinien oczywiście wyrzucić znalezioną substancję, ewentualnie o jej znalezieniu poinformować właściwe organy, jednak nie można wykluczyć, że oskarżony działał pod wpływem zaskoczenia lub ciekawości, co niewątpliwie znacząco odróżnia jego zachowanie od sytuacji osoby, która w pełni świadomie nabywa środki odurzające, a tym samym bezpośrednio godzi w przepisy ustawy o przeciwdziałaniu(...). Nie można przy tym podzielić stanowiska Sądu Rejonowego, jakoby o wysokim stopniu społecznej szkodliwości czynu oskarżonego decydowała ilość posiadanych przez niego środków odurzających, która miała według Sądu I instancji stanowić aż 8 porcji handlowych. Podkreślić wszak należy, że w orzecznictwie sądowym pojęcie „jednej działki handlowej” jest różnie definiowane i odnoszone do zasadniczo odmiennych ilości środka odurzającego, wahających się od ok. 0,2 grama (tak m.in.wyrok SA w Lublinie z dnia 4 października 2006 r., II AKa 200/06, LEX nr 314687, wyrok SA we Wrocławiu z dnia 28 grudnia 2006 r., II AKa 347/06, OSAW z 2008 r., nr 2, poz. 87, wyrok SA w Lublinie z dnia 13 marca 2007 r., II AKa 28/07, LEX nr 314613), poprzez 0,5 grama (tak np.wyrok SA w Białymstoku z dnia 14 lutego 2006 r., II AKa 290/05, OSA z 2008 r., z. 6, poz. 26, wyrok SA we Wrocławiu z dnia 23 lutego 2006 r., OSAW z 2007 r., nr 1, poz. 2) aż do 1 grama (tak np.wyrok SA w Katowicach z dnia 28 lipca 2011 r., II AKa 244/11, KZS 2011/9/125). W konsekwencji brak było w sprawie podstaw do przyjmowania, że 0,86 grama(...)stanowiło aż 8 działek handlowych, bowiem w świetle przywołanych wyżej orzeczeń sądowych, wskazana interpretacja była dla oskarżonego skrajnie niekorzystna i sprzeczna z regułą wyrażoną wart. 5 § 2 kpk. Nawet jednak gdyby przyjąć, że oskarżony rzeczywiście posiadał aż 8 działek handlowych(...), to zważywszy na przypadkowe wejście w jej posiadanie, okoliczność ta nie powinna w żaden sposób przekładać się na treść orzeczenia Sądu I instancji. Wszak okolicznością od oskarżonego całkowicie niezależną była ilość znalezionej substancji zabronionej, której oskarżony nie porcjował i nie ważył, lecz zabrał niejako w całości. W tym świetle ilość posiadanego przez oskarżonego środka odurzającego pozostawała bez znaczenia tak dla oceny stopnia winy oskarżonego jak i stopnia społecznej szkodliwości popełnionego przez niego czynu.
Mając na uwadze wszystkie wskazane wyżej okoliczności Sąd Okręgowy uznał, że zarówno stopień winy oskarżonego jak i stopień społecznej szkodliwości jego czynu były nieznaczne, zaś dla osiągnięcia zakładanych celów resocjalizacyjnych wystarczające będzie warunkowe umorzenie prowadzonego w sprawie postępowania. Konsekwencją powyższego była zmiana zaskarżonego wyroku polegająca na warunkowym umorzeniu niniejszego postępowania na okres próby 1 roku oraz uchyleniu orzeczenia o nawiązce zawartego w pkt IV części dyspozytywnej wyroku. W pozostałej części zaskarżony wyrok należało utrzymać w mocy.
Mając na uwadze sytuację osobistą oraz majątkową oskarżonego, Sąd Okręgowy zwolnił go z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.