Sąd Okręgowy w Rzeszowie
VI Wydział Gospodarczy
Sygnatura akt: VI Ga 284/14
Data wyroku: 2014-09-19 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Barbara Frankowska
Słowa kluczowe: Zobowiązanie
Podstawa prawna: 462 kc

Sygn. akt VI Ga 284/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 19 września 2014 r.
Sąd Okręgowy w Rzeszowie VI Wydział Gospodarczy
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSO Barbara Frankowska
Protokolant: st. sekr. sądowy Małgorzata Zawiło
po rozpoznaniu w dniu 19 września 2014 r. w Rzeszowie
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwa:K. S.
przeciwko:A. B.
ozapłatę
na skutek apelacji pozwanej od wyroku Sądu Rejonowego w Tarnobrzegu V Wydziału Gospodarczego z dnia 6 czerwca 2014 r., sygn. akt V GC268/13 upr

I
o d d a l aapelację,

II
z a s ą d z aod pozwanejA. B.na rzecz powodaK. S.kwotę 600 zł (sześćset złotych) tytułem kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym.

Sygn. akt VI Ga 284/14

UZASADNIENIE

wyroku z dnia 19 września 2014r.
Sąd Rejonowy Tarnobrzegu wyrokiem z dnia 6 czerwca 2014r. uwzględnił w całości powództwoK. S.przeciwkoA. B.i zasądził od pozwanej na rzecz powoda kwotę 5.930,80 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 7.03.2013r. do dnia zapłaty tytułem reszty wynagrodzenia za wykonanie usługi zamówionej przez pozwaną oraz skapitalizowanych odsetek (pkt I) i kwotę 1.467 zł tytułem kosztów procesu (pkt II).
Sąd Rejonowy ustalił, że powód wykonał zamówienie powódki na wykonanie reklamy w postaci nadruku reklamowego na samochód dostawczy i wykonaniu banera reklamowego. Wystawił z tego tytułu, w dniu 14 września 2011r.,fakturę VAT nr (...)na kwotę 5.485,80 zł z adnotacją o płatności w formie gotówki. Powód otrzymał zaliczkę na wykonanie usługi w kwocie 500 zł, a po doręczeniu faktury do rąkG. B. (1)nie otrzymał pieniędzy. Żadnych innych reklam pozwana nie zlecała powodowi. Po wielu monitach telefonicznychG. B.powiadomił sms-em powoda, że pomiędzy 8 a 15 stycznia będzie miał pieniądze i wówczas zapłaci. Po pisemnym wezwaniu do zapłaty pozwana zażądała od powoda usunięcia wad reklam.
Sąd Rejonowy nie uwzględnił zarzutu pozwanej, że za wykonanie powyższej usługi zapłaciła w całości uiszczając początkowo zaliczkę w kwocie 500 zł,a następnie gotówkę, którą wręczył powodowi osobiścieG. B. (1)otrzymując fakturę VAT potwierdzającą płatność gotówką. Sąd Rejonowy uznał za niewiarygodne zeznaniaG. B.o dokonaniu płatności gotówką do rąk powoda oraz gołosłownego twierdzenia pozwanej i jej małżonka, że sms dotyczył innego zlecenia. Zaprzecyzł temu powód. Wyciąg z konta pozwanej także nie jest dowodem zapłaty, bo wypłaty środków w podobnej wysokości na jej koncie są regularne. Treśćfaktury VAT nr (...)z dnia 14.09.2011r. na kwotę 5.485,80 zł nie zawiera potwierdzenia zapłaty, a jedynie określa sposób zapłaty. Na pozwanej spoczywał ciężar udowodnienia faktu zapłatyi przedstawiona przez pozwaną argumentacja oraz materiał dowodowy, oceniony w warunkachart. 233 kpc, nie pozwolił na ustalenie dokonania płatności. Pozostałe zarzuty pozwanej objęte pozwem wzajemnym, a to odnośnie nieprawidłowego wykonania usługi i w konsekwencji odstąpienia od umowy będą przedmiotem dalszego rozpoznania, bo postępowanie w tym zakresie zostało zawieszone.
Pozwana zaskarżyła powyższy wyrok w całości zarzucając:

I
naruszenie przepisów prawa materialnego polegającego na błędnej wykładni i niewłaściwym zastosowaniu:

1
art. 750 kcw zw.zart. 735 kcwskutek przyjęcia, że pozwana nie uregulowała należności za wykonaną usługę w całości,

2
art. 750 kcw zw.zart. 735 kci6 kcwskutek wadliwego przyjęcia, że pozwana nie udowodniła faktu zapłaty zafakturę VAT nr (...)z dnia 14.09.2011r.,

3
art. 462 § 1 kcwskutek przyjęcia, iż faktura gotówkowa nie stanowi pokwitowania zpałaty,

II
naruszenie przepisów postępowania, mających istotny wpływ na wynik postępowania, a toart. 233 § 1 kpc, polegającego na braku wszechstronnegoi wnikliwego rozważenia zgromadzonego materiału dowodowego oraz ocenie dowodów w sposób niezgodny z zasadami wiedzy, logiki doświadczenia życiowego skutkujące ustaleniem w sposób dowolny, iż:

1
świadekG. B.umówił się z powodem, iż ten przyjdzie do jego firmy, odbierze fakturę i zapłaci gotówkę,

2
świadekM. J.przywiózł od siedziby pozwanej firmy sporną fakturę, a nie osobiście powód,

3
świadekG. B.„zwodził” powoda co do płatności spornej faktury, mimo iż te ustalenia Sąd poczynił jedynie w oparciu o zeznania powoda, który co oczywiste jest bezpośrednio zainteresowany w pozytywnym rozstrzygnięciu sprawy,

4
mąż pozwanejG. B.nie rozliczył się z powodem zakresie zapłaty spornej faktury,

III
naruszenie przepisów postępowania, a toart. 328 § 2 kpcpoprzez brak wskazania przez Sąd I instancji, dlaczego odmówił wiarygodności twierdzeniom i dowodom stawianym przez stronę pozwaną w zakresie dokonanej płatności.

Na tej podstawie pozwana wniosła o zamianę zaskarżonego wyroku i oddalenie powództwa oraz zasądzenie kosztów postępowania za obie instancje, ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.
Powód w odpowiedzi na apelację wniósł o jej oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania apelacyjnego.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Apelacja powódki jest bezzasadna.
Zarzuty formalne i merytoryczne są ze sobą ściśle powiązane i sprowadzają się do zajęcia w sprawie stanowiska czy pozwana udowodniła zapłatę w całości spornej faktury. Sąd Okręgowy po dokonaniu merytorycznej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego podziela zarówno ustalenia faktyczne jak i rozważania prawne poczynione przez Sąd I instancji i przyjmuje je za własne. Ocena dowodów dokonana została w warunkach wyznaczonychart. 233 § 1 kpc, a uzasadnienie wyroku poddaje się kontroli instancyjnej.
Podkreślić należy, że to na pozwanej spoczywał obowiązek udowodnienia zapłaty spornej faktury. Niewątpliwie zeznania świadkaG. B.nie były wystarczające do wykazania zapłaty w całości spornej faktury. Faktu wręczenia gotówki tytułem zapłaty za wykonaną usługę nikt poza mężem pozwanej nie potwierdził, a okoliczność, że wysłany przez niego sms o zapłacie w styczniu dotyczył innego zobowiązania pozostała zupełnie gołosłowna. O bezstronnościi w konsekwencji wiarygodności zeznań męża pozwanej mówić nie można, bo jest on osobiście zainteresowany wynikiem sprawy. Całokształt materiału dowodowego nie pozwala na niewątpliwe uznanie, że pozwana zapłaciła należność. Rozstrzygającym dowodem w tym zakresie jest treść faktury VAT, która w ocenie pozwanej jest jednocześnie pokwitowaniem zapłaty, a w ocenie powoda oraz Sądu zarówno I jak II instancji nie może być uznana za pokwitowanie w rozumieniuart. 462 kc.W literaturze (komentarz do art. 462 kc A. Rzepeckiej-Gil i Z. Gawlika, obydwa w LEX) i orzecznictwie (wyrok SNz dnia 7.10.2003r. sygn. akt IV CK 57/02) jednolicie przyjmuje się bowiem, żepowszechnie przyjętą w obrocie gospodarczym formą pokwitowania jest zamieszczenie w fakturze klauzuli „zapłacono gotówką” lub „zapłacono”. Sama adnotacja „gotówka” nie wystarczy jednak do uznania faktury za pokwitowanie. Taki zapis nie jest określony i może równie dobrze znaczyć, że gotówka „została zapłacona”, jak i że „jest należna” czy „pozostaje do zapłaty”. W treści faktury oczekuje się klauzuli „zapłacono” (W. Katner, glosa do wyroki NSA z dnia 21.11.1996r. sygn. akt I SA/Po 292/96. publ. Glosa 1999 nr 7 str.17).
Pozwana w sprzeciwie od nakazu zapłaty powołuje na wskazany wyżej wyrok Sądu Najwyższego, dodać należy wydany w takim samym stanie faktycznym, ale wywodzi z niego odmienne stanowisko, niezgodne z brzmieniem cytowanej wyżej tezy tego orzeczenia, a także całego uzasadnienia. Sąd Najwyższyw uzasadnieniu wyroku podkreślił, że w praktyce gospodarczej nie można przydawać tak niejednoznacznym zapisom („gotówka”) znaczenia jakie prezentuje strona pozwana (pokwitowanie) i przyjął, że jest to tylko wskazanie sposobu zapłaty.
Stanowisko powyższe podziela i przyjmuje za własne Sąd Okręgowy w składzie rozpoznającym apelację, co daje podstawę do przyjęcia, że żaden z zarzutów apelacji nie są uzasadniony, bo materiał dowodowy w sprawie nie potwierdził płatności.
Mając na uwadze powyższe apelację powódki oddalono jako bezzasadną na mocyart. 385 kpc.
Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania znajduje uzasadnienie wart. 98 § 1 kpcw zw. zart. 391 § 1 kpcoraz § 6 pkt 4 w zw. z§ 13 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz. U. 2002, Nr 163, poz. 1348).