Sąd Okręgowy w Łodzi
III Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: III Ca 547/14
Data wyroku: 2014-09-30 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Słowa kluczowe: Odszkodowanie
Podstawa prawna: art. 444 § 1 k.c.

Sygn. akt III Ca 547/14

UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 28 stycznia 2014 roku Sąd Rejonowy dla Łodzi – Widzewa w Łodzi zasądził od pozwanegoTowarzystwa (...)wW.na rzecz powodaC. B.:
a) kwotę 10.000 zł tytułem zadośćuczynienia z ustawowymi odsetkami w zakresie kwoty 5.000 zł od dnia 26 maja 2012 roku do dnia zapłaty oraz w zakresie kwoty 5.000 zł od dnia 28 stycznia 2014 roku do dnia zapłaty,
b) kwotę 2.452 zł tytułem odszkodowania z ustawowymi odsetkami w zakresie kwoty 100 zł od dnia 26 maja 2012 roku do dnia zapłaty oraz w zakresie kwoty 2352 zł od dnia 28 stycznia 2014 roku do dnia zapłaty,
c) kwotę 1852 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa adwokackiego
oraz nakazał pobrać na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi od strony pozwanej kwotę 460,68 zł tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych.
Sąd pierwszej instancji ustalił, iż w dniu 30 kwietnia 2010 roku powódC. B.rozpoczął wraz z żoną wycieczkę krajoznawczo – turystyczną na trasieŁ.–N.–W.–T.–D.–O.–Ł.ze stałym miejscem zakwaterowania w miejscowościS., zaplanowaną do dnia 3 maja 2010 roku. Autobus ubezpieczony był od odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych w pozwanym Towarzystwie. W trakcie jazdy na miejsce przeznaczenia powód celem zasygnalizowania potrzeby postoju udał się do kierowcy pojazdu. Podczas gdy powód wracał na swoje miejsce, autobus nagle i gwałtownie zahamował a powód upadł na pośladki i plecy. Dwaj uczestnicy wycieczki podnieśli powoda i położyli na tylnym siedzeniu autobusu. Powód informował o upadku kierowcę pojazdu i pilota wycieczki. Z powodu bólu pozostałą część wycieczki powód spędził w pokoju hotelowym, przyjmował leki przeciwbólowe, nie mógł normalnie spać. W drodze powrotnej doŁ.powód leżał na tylnych siedzeniach autokaru. Bezpośrednio po powrocie synowie zawieźli powoda naPogotowie (...)wŁ., gdzie po wykonaniu zdjęcia rtg rozpoznano u powoda złamanie kręgów Th 12 i L1. Od dnia 3 maja 2010 roku do dnia 7 maja 2010 roku powód był hospitalizowany wSzpitalu im. (...)E. S.wŁ.na OddzialeO.– Urazowym. Powodowi założono gorset gipsowy od szyi, zdjęty dopiero w dniu 7 lipca 2010 roku. Powód otrzymał wniosek na kolejny gorset na czas 3 miesięcy – zdjęto gorset w dniu 7 października 2010 roku. Po wypadku powód leżał w domu około miesiąca – miał trudności z poruszaniem się. Opiekowali się nim synowie, którzy studiują. W czasie noszenia gorsetu gipsowego powód nie mógł się swobodnie schylać, wymagał pomocy przy toalecie, przy higienie, miał problemy ze spaniem, położeniem się, obróceniem. Nie był w stanie przygotować sobie posiłków, nie mógł nic podnosić. Z ortopedycznego punktu widzenia trwały uszczerbek na zdrowiu powoda wynosi 5 %. Cierpienia fizyczne powoda związane z wypadkiem były dość znaczne w okresie pierwszych dwóch miesięcy od wypadku. Powód wymagał pomocy osób trzecich w wymiarze 3 godzin dziennie w okresie pierwszych dwóch miesięcy po wypadku i 2 godzin dziennie w trzecim miesiącu po wypadku. W początkowym okresie uzasadnione było zażywanie przez powoda leków przeciwbólowych a koszty z tym związane wynosiły około 50 zł w skali miesiąca przez pierwsze dwa miesiące po wypadku – łącznie 100 zł. Okazjonalne zażywanie środków przeciwbólowych w późniejszym okresie to koszt kilku – kilkunastu złotych miesięcznie. Koszty leczenia obejmowały także koszt zakupu gorsetu ortopedycznego w kwocie 72 zł. Stawka pełnej odpłatności za usługi opiekuńcze w dni powszednie od poniedziałku do piątku w okresie od 1 lipca 2009 roku do chwili obecnej wynosi 9,50 zł za godzinę. W soboty, niedziele i święta stawka ta wynosi 100% stawki za dni powszednie. Stąd zasądzone roszczenie w zakresie odszkodowania sprowadza się do następującego wyliczenia: 60 dni x3 godziny x 9,50 zł + 30 dni x2 godziny x 9,50 zł = 1710 zł +570 zł = 2280 zł z tytuł kosztów opieki oraz kwota 172 zł z tytułu kosztów zakupu leków i gorsetu.
Pozwany w apelacji od opisanego wyroku Sądu Rejonowego dla Łodzi – Widzewa w Łodzi zaskarżył go w części, tj. w zakresie kwoty 2.452 zł z odsetkami ustawowymi, zasądzonej tytułem odszkodowania oraz w zakresie orzekającym o kosztach postępowania, wnosząc o jego zmianę i oddalenie powództwa w tym zakresie oraz o orzeczenie o kosztach postępowania za pierwszą instancję według zasady stosunkowego rozdzielenia kosztów i zwrot kosztów postępowania w postępowaniu apelacyjnym .
Skarżący zarzucił w apelacji naruszenie prawa materialnego, tj.art. 444 § 1 k.c.poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie polegające na zasądzeniu na rzecz powoda kosztów leczenia i opieki, których powód nie udowodnił.
PowódC. B.w odpowiedzi na apelację wniósł o oddalenie apelacji oraz zasądzenie od pozwanego kosztów postępowania apelacyjnego według norm przepisanych.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelację jako bezzasadną należało oddalić.
Sąd pierwszej instancji przeprowadził prawidłowo postępowanie dowodowe, na podstawie którego dokonał istotnych do rozstrzygnięcia sprawy ustaleń. Ustalenia te Sąd Okręgowy w Łodzi uznaje za prawidłowe i przyjmuje za własne. Należy bowiem przywołać utrwalone stanowisko Sądu Najwyższego, zgodnie z którym w postępowaniu apelacyjnym nie wymaga się dokonywania ustaleń na podstawie dowodów przeprowadzonych wewłasnym zakresie oraz ich samodzielnej oceny, jeżeli sąd odwoławczy niedostrzega potrzeby ponowienia dowodów dopuszczonych w postępowaniu pierwszoinstancyjnym oraz podziela ocenę ich wiarygodności wyrażoną przez sąd pierwszej instancji. Wówczas wystarczająca jest aprobata dla stanowiska przedstawionego w orzeczeniu sądu pierwszej instancji (zob. m.in. postanowienie SN z dnia 22 lipca 2010 r., sygn. I CSK 313/09, niepubl.; wyrok SN z dnia 16 lutego 2005 r., sygn. IV CK 526/04, niepubl.; wyrokSN z dnia 20 maja 2004 r., sygn. II CK 353/03, niepubl.). Sąd OkręgowywŁ.podziela przedstawiony pogląd.
Art. 444 § 1 k.c.stanowi, że w razie uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia naprawienie szkody obejmuje wszelkie wynikłe z tego powodu koszty. Ustawodawca nie ogranicza w tym zakresie wydatków, jakie powstają w sytuacji opisanej w przepisie. Jeżeli dojdzie zatem do uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia poszkodowany może domagać się naprawienia wszelkich związanych z tym kosztów. Bezspornym jest, że powód za usługi opiekuńcze musiałby uiścić zapłatę, taka więc była wysokość poniesionej przez niego szkody. Bez znaczenia z tego punktu widzenia jest okoliczność, czy powód kwoty te rzeczywiście wydatkował, czy też opiekę nad nim sprawowały osoby najbliższe – kosztem uszczuplenia własnych sił i środków. Podkreślić należy, iż opieka sprawowana przez osoby najbliższe ma przecież realny wymiar ekonomiczny i jest następstwem zdarzenia, za które odpowiada pozwany. Jest tak dlatego, że szkoda powstaje w momencie jej wyrządzenia i wyraża się w sprawie niniejszej także koniecznością sprawowania opieki nad powodem. Zasądzona natomiast kwota ma na celu stanowić wartość, którą trzeba wydatkować dla usunięcia szkody, niezależną od tego, jakimi osobami ostatecznie powód się posłuży i czy w związku z relacjami rodzinnymi zapłaci tym osobom wartość udzielonych świadczeń. Także zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, poszkodowany nie jest zobowiązany do udowodnienia poniesionych w tym zakresie wydatków i może dochodzić roszczenia także wówczas, jeżeli opiekę nad nim sprawują osoby najbliższe (por. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 26 lipca 1977 r. I CR 143/77, LEX 7971; z dnia 04 marca 1969 r. I PR 28/69, LEX 12179; z dnia 11 marca 1976 r. IV CR 50/76, LEX 2015).
Nie ma zatem podstaw do przyjmowania, że Sąd Rejonowy błędnie zastosował normy prawa materialnego, skoro uwzględnił wszystkie koszty w postaci kosztów opieki, zakupu gorsetu oraz stosowanych leków, niezbędne do usunięcia doznanego przez powoda uszczerbku majątkowego.
Mając na uwadze niezasadność zarzutu apelacyjnego oraz jednocześnie brak ujawnienia okoliczności, które podlegają uwzględnieniu w postępowaniu odwoławczym z urzędu, apelacja jako bezzasadna podlegała oddaleniu na podstawieart. 385 k.p.c.
Zważywszy na wynik kontroli instancyjnej, o kosztach postępowania apelacyjnego Sąd Okręgowy orzekł na podstawieart. 98 § 1 i 3w zw. zart. 391 § 1 k.p.c.i zasądził od pozwanego na rzecz powodaC. B.kwotę 300 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego -§ 6 pkt 3w zw. z§ 13 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 461).