Sąd Okręgowy w Białymstoku
VIII Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VIII Ka 286/14
Data wyroku: 2014-06-23 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Krzysztof Kamiński
Słowa kluczowe: Przestępstwa Karnoskarbowe
Podstawa prawna: art. 91 §4 i 1 kks w zb z art 65§3 i 1 kks w zb z art 54 §2 i 1 kks w zw z art 7 §1 kks

Sygn. akt VIII Ka 286/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 23 czerwca 2014 r.
Sąd Okręgowy w Białymstoku VIII Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący- Sędzia SO Krzysztof Kamiński
Protokolant Aneta Chardziejko
z udziałem prokuratora Małgorzaty Zińczuk orazA. G.z Urzędu Celnego wB., po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2014 r. sprawyI. C.oskarżonego o czyn zart. 91§4 i 1 k.k.s.w zb. zart. 65§3 i 1 k.k.s.w zb. zart. 54§2 i 1 k.k.s.w zw. zart. 7§1 k.k.s.na skutek apelacji wniesionej przez oskarżyciela publicznego – Urząd Celny wB.od wyroku Sądu Rejonowego w Białymstoku z dnia 24 lutego 2014 r. (sygn. akt VII K 1076/13):
I. Wyrok w zaskarżonej części utrzymuje w mocy, uznając apelację za oczywiście bezzasadną.
II. Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.M. C.kwotę 516,60-zł (pięćset szesnaście złotych sześćdziesiąt groszy) tytułem kosztów obrony z urzędu za postępowanie odwoławcze, w tym 96,60-zł (dziewięćdziesiąt sześć złotych sześćdziesiąt groszy) tytułem podatku VAT.
III. Kosztami procesu za postępowanie odwoławcze obciąża Skarb Państwa.

UZASADNIENIE
I. C.został oskarżony o to, że w okresie od września 2012r. do dnia 04.09.2013r. na giełdzie rolno-towarowej wF.oraz naposesji nr (...)przy ul.(...)wB., działając w wykonaniu tego samego zamiaru nabył, towar nieoznaczony znakami akcyzy, o którym wiedział, że został sprowadzony z zagranicy bez zgłoszenia celnego i przedstawienia organowi celnemu, w postaci: 1455 paczek papierosów różnych marek oraz 300 litrów 90,26% alkoholu(...)a także towar w postaci 1870 litrów oleju napędowego, sprowadzony z zagranicy w zbiornikach pojazdów z przeznaczeniem do ich napędu i zwolniony z należności podatkowych pod warunkiem wykorzystania go zgodnie z przeznaczeniem, na których to towarach ciążą należności celne w kwocie 1126 zł oraz należności podatkowe w wysokości 47620 zł, w tym podatek od towarów i usług w kwocie 11538 zł, podatek akcyzowy w kwocie 36082 zł, tj. o czyn zart. 91§4 i 1 k.k.s.w zb. zart. 65§3 i 1 k.k.s.w zb. zart. 54§2 i 1 k.k.s.w zw. zart. 6§2 k.k.s.w zw. zart. 7§1 k.k.s.
Sąd Rejonowy w Białymstoku wyrokiem z dnia 24 lutego 2014 r., w sprawie o sygn. akt VII K 1076/13 oskarżonegoI. C.uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za ten czyn na mocyart. 91§4 i 1 k.k.s.w zb. zart. 65§3 i 1 k.k.s.w zb. zart. 54§2 i 1 k.k.s.w zw. zart. 7§1 kksskazał go, zaś na mocyart. 65§3 k.k.s.w zw. zart. 7§2 k.k.s.wymierzył mu karę grzywny w wysokości 150 (sto pięćdziesiąt) stawek dziennych grzywny przyjmując, że wartość jednej stawki dziennej grzywny jest równa kwocie 60 (sześćdziesięciu) złotych
Na mocyart. 30§2 k.k.s.,art. 29 pkt. 4 k.k.s.,art. 31§6 k.k.s.orzekł przepadek dowodów rzeczowych w postaci wyrobów tytoniowych i alkoholowych szczegółowo opisanych w wykazie dowodów rzeczowych nr 2 pod poz.1-9 na karcie 104 akt sprawy zarządzając zniszczenie wyrobów tytoniowych i alkoholowych.
Zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokataM. C.kwotę 442,80 (czterysta czterdzieści dwa 80/100) złotych w tym 82,80 złotych podatku vat tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu.
Zwolnił oskarżonego w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.
Powyższy wyrok, na podstawieart. 425§1 i 2 k.p.k.iart. 444 k.p.k.w zw. zart. 113§1 k.k.s.zaskarżył oskarżyciel publiczny Urząd Celny wB.na niekorzyśćI. C.w części dotyczącej orzeczenia kary grzywny w wymiarze 150 stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 60 zł;
Powołując się naart. 438 pkt 4 k.p.k.iart. 427§2 k.p.k.w zw. zart. 113§1 k.k.s.zarzucił temu wyrokowi rażącą niewspółmierność orzeczonej kary grzywny w stosunku do stopnia społecznej szkodliwości czynu zarzucanego oskarżonemu;
Stawiając powyższy zarzut, na podstawieart. 437§2 k.p.k.w zw. zart. 113§1 k.k.s., wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w części dotyczącej orzeczenia kary grzywny poprzez znaczne zaostrzenie orzeczonej wobec w/w oskarżonego kary grzywny.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja oskarżyciela publicznego jest oczywiście bezzasadna i nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie wskazać należy, że nie każda różnica w ocenie wymiaru kary może uzasadniać zarzut rażącej niewspółmierności kary w rozumieniuart. 438 pkt 4 k.p.k.(w zw. zart. 113§1 k.k.s.), ale tylko taka, która jest natury zasadniczej, to znaczy jest niewspółmierna w stopniu nie dającym się zaakceptować. Niewspółmierność rażąca to znaczna, "bijąca w oczy" różnica między karą wymierzoną, a karą sprawiedliwą, zasłużoną(m.in. wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 30 maja 2003 r., II AKa 163/03, OSA 2003/11/113).
Jak wynika z pisemnych motywów zaskarżonego wyroku, Sąd I instancji orzekając wobec oskarżonego karę grzywny, uwzględnił wszystkie okoliczności istotne z punktu widzenia jej wymiaru. W szczególności wziął pod uwagę rodzaj i rozmiar ciążącego na nim obowiązku finansowego, które w tego rodzaju sprawach określa wartość należności celnych i podatkowych narażonych na uszczuplenie (w niniejszej sprawie w łącznej kwocie ponad 48.000-zł.). Uwzględnił nadto właściwości i warunki osobiste oskarżonego (m.in. jego uprzednią niekaralność sądową) oraz możliwości majątkowe (utrzymuje się z prac dorywczych, ciążą na nim zobowiązania finansowe).
Odnosząc się do argumentów apelacyjnych wskazać należy, że:
Po pierwsze, kara 9.000-zł. grzywny – wbrew stanowisku skarżącego – nie odbiega (pod względem proporcji do wartości należności celnych i podatkowych narażonych na uszczuplenie) od wymiaru kar orzekanych w tego rodzaju sprawach. Przykładem tego jest sprawa o sygn. akt III K 298/13 Sądu Rejonowego w Białymstoku (VIII Ka 286/14 Sądu Okręgowego w Białymstoku), w której oskarżona przy porównywalnych wartościach należności celnych i podatkowych narażonych na uszczuplenie (ok. 44.000-zł.) skazana została na karę 10.000-zł. grzywny (na marginesie, Urząd Celny wB.nie kwestionował tego rozstrzygnięcia). Istotne jest bowiem to, że czym wyższa wartość w/w należności tym większa dodatkowa dolegliwość dla oskarżonego wynikająca z przepadku towarów.
Po drugie, twierdzenie skarżącego, iż oskarżony w ramach złożonego na rozprawie wniosku w przedmiocie dobrowolnego poddania się karze był gotów do uiszczenia grzywny w wysokości 16.500-zł. jest gołosłowne i nie znajduje oparcia w protokole rozprawy z dnia 24 lutego 2014 r. Wynika z niego jedynie (videk. 138 – 139), iż obrońcaI. C.wnosiła o dobrowolne poddanie się karze w trybieart. 387 k.p.k.i wymierzenie kary grzywny „w wysokości ustalonej z Urzędem” (k. 138v). Po „krótkiej chwili namysłu i narady z oskarżonym” oświadczyła, iż nie będzie składać wniosku w tym trybie.
Końcowo stwierdzić należy, że – jak uczy doświadczenie zawodowe – cele kary, w tym w zakresie wychowawczym i zapobiegawczym, spełnia jedynie kara, której wymiar mieści się w realnych możliwościach płatniczych i finansowych oskarżonego. Orzeczona przez Sąd I instancji kara grzywny w wymiarze 9.000-zł. jest w stanie cele te zrealizować bez nadmiernego uszczerbku dla oskarżonego i jego rodziny (videobowiązek alimentacyjny w kwocie 518,50-zł. miesięcznie).
Reasumując, orzeczona przez Sąd I instancji kara grzywny mieści się w granicach sądowego uznania i z całą pewnością nie jest niewspółmierna w stopniu rażącym.
Nie stwierdzając innych uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść zaskarżonego wyroku należało orzec, jak w pkt. I sentencji niniejszego wyroku.
O kosztach obrony z urzędu za postępowanie odwoławcze orzeczono na mocy §14 ust. 2 pkt 4 w zw. z §2 ust. 3 rozporządzenia Min. Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.).
O kosztach sądowych za postępowanie odwoławcze orzeczono na mocyart. 636§1 k.p.k.w zw. zart. 113§1 k.k.s.