Sąd Okręgowy w Tarnowie
IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IV U 1889/13
Data wyroku: 2014-12-29 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Dariusz Płaczek
Słowa kluczowe: Renta Z Tytułu Niezdolności Do Pracy W Związku Z Wypadkiem Przy Pracy
Podstawa prawna: art. 6 ust. 1 okt 6 oraz art. 17 ust 1 ustawy z dnia 30.10.2002r. o ubezpieczeniu społecznym z tyułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (Dz.U. z 2009r., nr 167, poz. 1322 ze zm.)

Sygn. akt IV U 1889/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 29 grudnia 2014 roku
Sąd Okręgowy w Tarnowie – Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący: SSO Dariusz Płaczek
Protokolant: st. sekr. sądowy Patrycja Czarnik
po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2014 roku w Tarnowie na rozprawie
sprawy z odwołaniaR. O.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT.
z dnia 21 października 2013 roku nr(...)
w sprawieR. O.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT.
o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy pracy
oddala odwołanie.
Sygn. akt IV U 1889/13

UZASADNIENIE
wyroku Sądu Okręgowego w Tarnowie
z dnia 29 grudnia 2014 r.
Decyzją z dnia 21.10.2013 r., nr(...), Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT., na podstawie przepisówustawy z dnia 17.12. 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227 ze zm.) oraz przepisówustawy z dnia 30.10.2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych(Dz. U. z 2009 r. Nr 167, poz. 1322 ze zm.), odmówiłR. O.przyznania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy prowadzeniu pozarolniczej działalności gospodarczej, ponieważ komisja lekarska ZUS w orzeczeniu z dnia 10.10.2013 r. stwierdziła, że ubezpieczony nie jest niezdolny do pracy w związku z wypadkiem przy prowadzeniu pozarolniczej działalności gospodarczej.
Odwołanie od tej decyzji wniósłR. O., domagając się jej zmiany i przyznania mu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy prowadzeniu pozarolniczej działalności gospodarczej. W uzasadnieniu odwołujący podniósł, że zaskarżona decyzja jest dla niego krzywdząca, ponieważ stan zdrowia uniemożliwia my wykonywanie pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji.
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie. Podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, wskazał, że odwołanie nie wnosi żadnych nowych okoliczności, które miałyby wpływ na zmianę orzeczenia komisji lekarskiej ZUS.

    Bezsporne w niniejszej sprawie było, że odwołującyR. O., urodzony(...)r., z zawodu jest operatorem procesów chemicznych. Pracował jako maszynista chłodniczy, kierowca, ostatnio zaś jako dozorca w zakładzie pracy chronionej. Prowadził też działalność gospodarczą. W ramach działalności gospodarczej pracował jako taksówkarz i kierowca samochodu ciężarowego. Później prowadził z żoną sklep spożywczy.
W dniu 09.10.2004 r. ubezpieczony uległ wypadkowi przy prowadzeniu pozarolniczej działalności gospodarczej w ten sposób, że został potrącony przez inny samochód w trakcie wykonywania pracy taksówkarza, doznając urazu wielomiejscowego (przede wszystkim przeciążeniowego urazu kręgosłupa szyjnego). Od 10.04.2005 r. ubezpieczony pobierał rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy prowadzeniu pozarolniczej działalności gospodarczej, która od 01.07.2012 r. przysługiwała mu na stałe na podstawie orzeczenia lekarza orzecznika ZUS z dnia 20.06.2012 r.
W związku z tym, że orzeczenie to budziło wątpliwości co do zgodności z zasadami orzekania o niezdolności do pracy, sprawa przekazana została w trybie nadzoru, na podstawie art. 14 ust. 4 i 5 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z FUS w związku z§ 12 rozporządzenia Ministra Polityki Społecznej z dnia 14.12.2004 r. w sprawie orzekania o niezdolności do pracy(Dz. U. Nr 273, poz. 2711 ze zm.), do rozpoznania komisji lekarskiej ZUS, która w opinii lekarskiej z dnia 10.10.2013 r. stwierdziła, że ubezpieczony nie jest niezdolny do pracy.
Na tej podstawie, decyzją z dnia 21.10.2013 r. ZUS Oddział wT.odmówiłR. O.przyznania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy prowadzeniu pozarolniczej działalności gospodarczej.
(okoliczności bezsporne)
Sąd ustalił ponadto następujący stan faktyczny sprawy:
U odwołującego zdiagnozowano:

-

stan po uogólnionych komunikacyjnych potłuczeniach w 2004 r.,

zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa szyjnego i lędźwiowego z dyskopatiami,

zespół bólowy szyjno- barkowy lewy i lędźwiowy,

przebyte złamanie prawego stawu skokowego w 2006 r.,

początkowe zmiany zwyrodnieniowe stawów kolanowych,

nadciśnienie tętnicze pierwotne umiarkowane,

chorobę niedokrwienną serca stabilną w wywiadzie,

przerost gruczołu krokowego w leczeniu zachowawczy,

dnę moczanową w wywiadzie.

Odwołujący nie jest niezdolny do pracy w związku z wypadkiem przy prowadzeniu pozarolniczej działalności gospodarczej. Zarówno ogólny stan kliniczny, jak i neurologiczny wnioskodawcy jest dobry. Badany porusza się samodzielnie i płynnie. Nie stwierdza się u niego objawów uszkodzenia nerwów czaszkowych czy obwodowych. Sprawność kończyn jest zachowana. Czynność chwytna dłoni i w zakresie ruchów precyzyjnych nie odbiega od normy. Brak jest objawów rozciągowych. Niewielkie ograniczenia ruchomości kręgosłupa, odwodzenia lewego ramienia oraz deformacja stopy prawej, nie upośledzają sprawności ruchowej badanego w znacznym stopniu i nie powodują dysfunkcji chodu. Potwierdzone badaniami obrazowymi zmiany zwyrodnieniowe kręgów kręgosłupa mają niewielkie nasilenie. Zmiany dyskopatyczne o typie wypuklin nie powodują kompresji korzeni rdzeniowych. Zmiany w stawach kolanowych są początkowe.
Nadciśnienie tętnicze jest umiarkowane. Poddaje się farmakoterapii.
Układ krążenia jest wydolny. Nie stwierdza się u opiniowanego upośledzenia stanu zdrowia somatycznego w stopniu znacznym.
dowód:

-

opinia sądowo- lekarska z dnia 03.06.2014 r.- k. 8-12,

U odwołującego zdiagnozowano ponadto zaburzenia adaptacyjne (przebyte).
Ubezpieczony nie jest niezdolny do pracy w związku z wypadkiem przy prowadzeniu pozarolniczej działalności gospodarczej z przyczyn psychiatrycznych.
Brak jest pewnych dowodów na to, że opiniowany doznał urazu głowy ze wstrząśnieniem mózgu w dniu wypadku. W trakcie rehabilitacji leczniczej w ramach prewencji rentowej ZUS, jaka miała miejsce w okresie od 30.11.2004 r. do 23.12.2004 r., rozpoznano u niego zespół bólowy szyjno- ramieniowy lewostronny po urazie przeciążeniowym kręgosłupa szyjnego. W trakcie indywidualnej konsultacji psychologicznej podczas rehabilitacji leczniczej w ramach prewencji rentowej ZUS w dniu 15.12.2004 r. stwierdzono zaś objawy zespołu stresu pourazowego.
Od 25.11.2004 r. opiniowany pozostaje w okresowym leczeniu ambulatoryjnym z rozpoznaniem pourazowego zespołu mózgowego z zaburzeniami zachowania i emocji. Badania psychologiczne (przeprowadzone w 2005 r., 2009 r. i 2012 r.) ujawniły wskaźniki znacznych uogólnionych zmian organicznych w OUN.
Konsultant ZUS z zakresu psychiatrii w dniu 13.04.2005 r. rozpoznał u wnioskodawcy postresowe zaburzenia lękowo- depresyjne i objawy podobne do cerebrastenii, a lekarz orzecznik w dniu 20.06.2012 r. pourazowy zespół mózgowy z zaburzeniami zachowania i nastroju oraz zaburzenia pamięci późnej. Komisja lekarska w dniu 10.10.2013 r. nie stwierdziła u opiniowanego zaburzeń psychicznych.
Obecnie, nie stwierdza się u badanego istotnych odchyleń od stanu prawidłowego, w tym zaburzeń funkcji poznawczych, zaburzeń nastroju i zaburzeń psychotycznych.
dowód:

-

opinia sądowo- lekarska z dnia 02.11.2014 r.- k. 26-28,

Sąd podzielił wnioski wynikające z opinii biegłych chirurga ortopedy- traumatologa, neurologa i kardiologa oraz opinii biegłego psychiatry, ponieważ opinie te sporządzone zostały w sposób rzetelny, po osobistym przebadaniu ubezpieczonego oraz bardzo szczegółowej i wszechstronnej analizie dokumentacji zgromadzonej w aktach rentowych, przy czym biegli legitymowali się fachową wiedzą oraz odpowiednim doświadczeniem zawodowym. W ocenie Sądu, dokonana przez biegłych diagnoza schorzeń występujących u wnioskodawcy jest prawidłowa, zaś wnioski wynikające z opinii korespondują ze zgromadzoną dokumentacją medyczną oraz bazują na wynikach przeprowadzonych badań, co czyni opinie wewnętrznie spójne, logiczne i kompletne. Opinie w sposób jednoznaczny i przejrzysty obrazują stan zdrowia odwołującegoi w oparciu o aktualne wskazania wiedzy medycznej kategorycznie rozstrzygają kwestię wpływu stwierdzonych u niego schorzeń na zdolność do pracy w związku z wypadkiem przy prowadzeniu pozarolniczej działalności gospodarczej. Z tych też powodów, Sąd w pełni podzielił wnioski wynikające z opinii sądowo- lekarskich odnośnie braku u badanego niezdolności do pracy.
Opinie te zostały zakwestionowane przez odwołującego, który podniósł, że ma wysokie ciśnienie, nie może pracować i prowadzić samochodu.
Sformułowane przez odwołującego zarzuty nie zasługiwały na uwzględnienie. Wydane w sprawie opinie są pełne i wyczerpujące. W sposób przejrzysty obrazują stan zdrowia ubezpieczonego. Biegli na podstawie osobistego badania wnioskodawcy oraz analizy dokumentacji medycznej znajdującej się w aktach rentowych, dokonali prawidłowego rozpoznania i sformułowali ostateczne logiczne wnioski, które Sąd w pełni podziela. Opinie wydałow sumie czterech biegłych: chirurg ortopeda- traumatolog, neurolog, kardiolog i psychiatra, a więc specjaliści z zakresu schorzeń zdiagnozowanych u odwołującego. Biegli ci rozpoznając u opiniowanego szereg schorzeń z zakresu ich specjalizacji, w tym zaburzenia adaptacyjne (przebyte), nie stwierdzili u w/w istotnych odchyleń od normy w ogólnym stanie klinicznym, w stanie neurologicznym i w stanie psychicznym. W ocenie Sądu, opinie te są rzetelne i przekonujące. Formułując wnioski opinii biegli sądowi opierali się na wynikach badań specjalistycznych. Odwołujący zaś, poza twierdzeniem, że nie zgadza się z wnioskami biegłych, nie przedstawił żadnych argumentów natury medycznej, które mogłyby poddawać w wątpliwość ostateczne ustalenia biegłych. W orzecznictwie podkreśla się tymczasem, że podstawą do przyznania świadczenia jest przygotowana przez biegłych ocena stanu zdrowia osoby ubiegającej się o nie. Nie są natomiast brane pod uwagę subiektywne odczucia zainteresowanego (por. np. wyrok SN z dnia 20.05.2013 r., I UK 650/12, LEX nr 1341963). W postępowaniu sądowym ocena całkowitej bądź częściowej niezdolności do pracy, w zakresie dotyczącym naruszenia sprawności organizmu i wynikających stąd ograniczeń możliwości wykonywania pracy- weryfikacja orzeczeń Lekarzy Orzeczników- wymaga wiadomości specjalnych. W takiej sytuacji, sąd nie może orzekać wbrew opinii biegłych sądowych. Dopuszczając tego rodzaju dowód sąd nie może czynić ustaleń sprzecznych z opinią biegłego, jeśli jest ona prawidłowa i jeżeli odmienne ustalenia nie mają oparcia w pozostałym materiale dowodowym (por. wyrok SN z dnia 27.11.1974 r., II CR 748/74, LEX nr 7618; wyroki SA w Szczecinie: z dnia 13.02.2014 r., III AUa 670/13, LEX nr 1441549 i z dnia 18.09.2014 r., III AUa 14/14, LEX nr 1527188). Opinia biegłego jest specyficznym dowodem, którego ocena przebiega według odmiennych, właściwych tylko dla opinii biegłych, kryteriów. Ocena opinii jest dokonywana z punktu widzenia fachowości osób, które ją sporządziły, dokładności przeprowadzonych badań, a także trafności uzasadnienia w powiązaniu z wynikami badań. Wydana w niniejszej sprawie opinia zasługiwała na uwzględnienie, ponieważ przygotowana została przez specjalistów z dziedzin adekwatnych do schorzeń stwierdzonych u ubezpieczonego oraz po szczegółowej analizie dokumentacji medycznej i zbadaniu pacjenta. Należy zaznaczyć, że w sprawie opinię sporządzili biegli lekarze posiadający wymagane kwalifikacje, rozległą wiedzę i doświadczenie zawodowe. Pamiętać również trzeba, że sprawa niniejsza dotyczyła prawa wnioskodawcy do renty z tytułu niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy prowadzeniu pozarolniczej działalności gospodarczej. Biegli sądowi oceniali zatem stopień naruszenia sprawności organizmu badanego wywołany schorzeniami, będącymi skutkiem wypadku z dnia 09.10.2004 r. Jeżeli odwołujący uważa, że inne schorzenia powodują u niego niezdolność do pracy (czego biegli w niniejszej sprawie nie stwierdzili, podnosząc, że w/w nie jest niezdolny do pracy), powinien wystąpić do organu rentowego z wnioskiem o prawo do renty ogólnego stanu zdrowia.
Uwzględniając powyższe, na podstawie wydanych w sprawie opinii, ocenionych pozytywnie, zgodnie z kryteriami zgodności z zasadami logiki i wiedzy powszechnej, poziomu wiedzy biegłych, a także sposobu motywowania oraz stopnia stanowczości wyrażonych w nich wniosków, Sąd oparł swoje rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie.
Pozostałe okoliczności sprawy Sąd uznał za bezsporne, gdyż nie były w żaden sposób kwestionowane przez strony, zaś dokumenty przedstawione na ich stwierdzenie nie budziły wątpliwości Sądu co do ich autentyczności.
Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Zgodnie zart. 6 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 30.10.2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych(Dz. U. z 2009 r. Nr 167, poz. 1322 ze zm.), ubezpieczonemu, który stał się niezdolny do pracy wskutek wypadku przy pracy lub choroby zawodowej przysługuje renta z tytułu niezdolności do pracy. W myśl art. 3 ust. 3 pkt 8 powołanej ustawy, za wypadek przy pracy uważa się również nagłe zdarzenie wywołane przyczyną zewnętrzną powodujące uraz lub śmierć, które nastąpiło w okresie ubezpieczenia wypadkowego z danego tytułu podczas wykonywania zwykłych czynności związanych z prowadzeniem działalności pozarolniczej w rozumieniu przepisów o systemie ubezpieczeń społecznych.
Na podstawieart. 17 ust. 1 ustawy z dnia 30.10.2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych, przy ustalaniu między innymi prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy stosuje się odpowiednio przepisyustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, z uwzględnieniem przepisów niniejszej ustawy.
W myślart. 57 ust. 1 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227 ze zm.), renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnia łącznie następujące przesłanki:

1
jest niezdolny do pracy;

2
ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy;

3
niezdolność do pracy powstała w okresach, o których mowa w art. 6 ust.1 pkt 1 i 2, pkt 3 lit.b, pkt 4, 6, 7 i 9, ust. 2 pkt 1, 3-8 i 9 lit.a, pkt 10 lit.a, pkt 11-12, 13 lit.a, pkt 14 lit.a i pkt 15-17 oraz art. 7 pkt 1-4, 5 lit.a, pkt 6 i 12, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów.

Zgodnie z dyspozycją art. 12 ust. 1 ustawy, niezdolną do pracy w rozumieniu ustawy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu. W myśl ust. 2 powołanego artykułu, całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy, natomiast stosownie do ust. 3, częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji.
Przy ocenie stopnia i przewidywanego okresu niezdolności do pracy oraz rokowania co do odzyskania zdolności do pracy uwzględnia się stopień naruszenia sprawności organizmu oraz możliwości przywrócenia niezbędnej sprawności w drodze leczenia i rehabilitacji, jak również możliwość wykonywania dotychczasowej pracy lub podjęcia innej pracy oraz celowość przekwalifikowania zawodowego, biorąc pod uwagę rodzaj i charakter dotychczas wykonywanej pracy, poziom wykształcenia, wiek i predyspozycje psychofizyczne.
Jak wynika z wydanych w sprawie opinii biegłych chirurga ortopedy- traumatologa, neurologa i kardiologa oraz biegłego psychiatry, odwołujący, pomimo istniejących u niego schorzeń w postaci stanu po uogólnionych komunikacyjnych potłuczeniach w 2004 r., zmian zwyrodnieniowych kręgosłupa szyjnego i lędźwiowego z dyskopatiami, zespołu bólowego szyjno - barkowego lewego i lędźwiowego, przebytego złamania prawego stawu skokowego w 2006 r., początkowych zmian zwyrodnieniowych stawów kolanowych, nadciśnienia tętniczego pierwotnego umiarkowanego, choroby niedokrwiennej serca, przerostu gruczołu krokowego, dny moczanowej w wywiadzie oraz zaburzeń adaptacyjnych (przebytych), nie jest osobą niezdolną do pracy w związku z wypadkiem przy prowadzeniu pozarolniczej działalności gospodarczej.
Zarówno ogólny stan kliniczny, jak i neurologiczny wnioskodawcy jest dobry. Odwołujący porusza się samodzielnie i płynnie. Ma zachowaną sprawność kończyn. Czynność chwytna dłoni i w zakresie ruchów precyzyjnych nie odbiega od normy. Nie stwierdza się u niego objawów uszkodzenia nerwów czaszkowych czy obwodowych. Niewielkie ograniczenia ruchomości kręgosłupa, odwodzenia lewego ramienia oraz deformacja stopy prawej nie upośledzają jego sprawności ruchowej w znacznym stopniu i nie powodują dysfunkcji chodu. Potwierdzone badaniami obrazowymi zmiany zwyrodnieniowe kręgów kręgosłupa mają niewielkie nasilenie. Zmiany w stawach kolanowych są początkowe. Nadciśnienie tętnicze jest umiarkowane i poddaje się farmakoterapii. Układ krążenia jest wydolny. Brak jest przy tym pewnych dowodów na to, że w dniu wypadku przy prowadzeniu pozarolniczej działalności gospodarczej (09.10.2004 r.) odwołujący doznał urazu głowy ze wstrząśnieniem mózgu. W trakcie indywidualnej konsultacji psychologicznej podczas rehabilitacji leczniczej w ramach prewencji rentowej ZUS w dniu 15.12.2004 r. stwierdzonou niego jedynie objawy zespołu stresu pourazowego. Od 25.11.2004 r. wnioskodawca pozostaje w okresowym leczeniu psychiatrycznym ambulatoryjnym z rozpoznaniem pourazowego zespołu mózgowego z zaburzeniami zachowania i emocji. Obecnie, nie stwierdza się u niego istotnych odchyleń od stanu prawidłowego, w tym zaburzeń funkcji poznawczych, zaburzeń nastroju i zaburzeń psychotycznych.
Skoro więc zaskarżona przez odwołującego decyzja ZUS Oddział wT.z dnia 21.10.2013 r. była zasadna, jego odwołanie od tej decyzji należało oddalić, przyjmując jako podstawę prawną takiego rozstrzygnięcia powołane wyżej przepisy prawa materialnego orazart. 47714§ 1 k.p.c.