Sąd Rejonowy w Bielsku Podlaskim
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 1590/13
Data wyroku: 2014-02-26 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Małgorzata Hajduczenia
Słowa kluczowe: Ubezpieczenie Oc, Cesja, Ciężar Dowodu
Podstawa prawna: art. 805 kc, art. 509 §1 i 2 kc, art. 23 ust. 1 ustawy z 22.05.2003r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych, art. 6 kc

Sygn. akt I C 1590/13

WYROK ZAOCZNY
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 26 lutego 2014 roku

Sąd Rejonowy w Bielsku Podlaskim Wydział I Cywilny
w składzie następującym :
Przewodniczący:SSR Małgorzata Hajduczenia
Protokolant: Magdalena Kalata
po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2014 roku w Bielsku Podlaskim
na rozprawie
sprawy z powództwa(...)z siedzibą wL.
przeciwkoE. K.
o zapłatę kwoty 226,64 złotych
Oddala powództwo.

Sygn. akt I C 1590/13

UZASADNIENIE
Powód(...)z siedzibą wL.domagał się zasądzenia od pozwanejE. K.kwoty 226,64 złotych z ustawowymi odsetkami od dnia 2 lipca 2013 roku do dnia zapłaty, w tym 188 złotych jako należność główna wynikająca zpolisy nr (...)i 38,64 złotych jako skapitalizowane odsetki za opóźnienie w zapłacie kwoty należności głównej za okres od 2 grudnia 2011 roku do 1 lipca 2013 roku oraz wnosił o zasądzenie kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych i opłaty manipulacyjnej dla dostawcy usług płatności w kwocie 0,54 złotych.
Sąd RejonowyL. Z.wL.VI Wydział Cywilny postanowieniem z dnia 27listopada 2013 roku w elektronicznym postępowaniu upominawczym, sygn. akt(...)wobec stwierdzonego braku podstaw do wydania nakazu zapłaty przekazał rozpoznanie sprawy do Sądu Rejonowego w Bielsku Podlaskim. ( k. 5).
Powód(...)z siedzibą wL.w uzupełnieniu braków formalnych pozwu podtrzymał wytoczone powództwo w całości i domagał się zasądzenia od pozwanego kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Uzasadniając żądanie powoływał się zawartą z poprzednim wierzycielem(...) S.A.V. (...)z siedzibą wW.umowę cesji wierzytelności z dnia 21 grudnia 2012 roku, na podstawie której przejął prawo do wierzytelności wobec pozwanejE. K.z tytułu nieuregulowanej polisy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej Nr(...)z dnia 28 lipca 2011roku w kwocie 188,00 złotych płatną do 2 grudnia 2011 roku.
PozwanaE. K.nie zajęła stanowiska w sprawie.

Sąd Rejonowy ustalił i zważył, co następuje:

Bezsporne w sprawie jest, że na podstawie umowy cesji wierzytelności z dnia 21 grudnia 2012 roku powód(...)z siedzibą wL.przejął od(...) S.A.V. (...)z siedzibą wW.prawo do wierzytelności wobec pozwanej z tytułu nieuregulowanej składkipolisy Nr (...)z dnia 28 lipca 2011 roku na kwotę 188,00 złotych.
Powód przesłał stronie pozwanej zawiadomienie o cesji wierzytelności. (k. 13). Zgodnie z treściąart. 805§ 1 kcprzez umowę ubezpieczenia ubezpieczyciel zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, spełnić określone świadczenie w razie zajścia przewidzianego w umowie wypadku, a ubezpieczający zobowiązuje się zapłacić składkę.
W myślart. 23 ust.1. ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych(Dz.U.2013.392 j.t.) posiadacz pojazdu mechanicznego jest obowiązany zawrzeć umowę obowiązkowego ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych za szkody powstałe w związku z ruchem posiadanego przez niego pojazdu.
Zgodnie zart. 509 § 1 kcwierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania.
Wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki.( § 2).
W myśl natomiastart. 513 § 1 kcdłużnikowi przysługują przeciwko nabywcy wierzytelności wszelkie zarzuty, które miał przeciwko zbywcy w chwili powzięcia wiadomości o przelewie.
W piśmiennictwie zauważono, że przy analizie stosunku dłużnik – cesjonariusz szczególnie uwidaczniają się dwie zasady, charakteryzujące ten stosunek. Pierwsza dotyczy nabycia przez cesjonariusza w drodze przelewu wierzytelności tylu praw, ile miał cedent. Wyraża to paremianemo in alium plus iuris transferre potest quam ipse habet. Cesjonariusz nie może więc żądać od dłużnika świadczenia w większym rozmiarze niż cedent. Druga zasada dotyczy sytuacji prawnej dłużnika, która nie może ulec pogorszeniu na skutek przelewu w stosunku do tej, jaką dłużnik miał przed przelewem (J. Mojak (w:)Kodeks..., s. 162; H. Ciepła (w:)Komentarz..., s. 595; B. Łubkowski (w:)Kodeks..., s. 1225). Z wierzytelnością po przelewie pozostają zatem związane wszystkie zarzuty dłużnika, które mogły być podnoszone w stosunku do poprzedniego wierzyciela (cedenta).
Wskazuje się na trzy rodzaje zarzutów: te, które przysługiwały dłużnikowi w stosunku do cedenta, zarzuty osobiste dłużnika oraz zarzuty dotyczące samej umowy cesji (nie będące zarzutami ani osobistymi, ani służącymi w stosunku do cedenta)
W myślart. 6 kcciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne.
Jeżeli chodzi o rozkład ciężaru dowodu, to powód powinien udowodnić fakty pozytywne, które stanowią podstawę jego powództwa tj. okoliczności prawo tworzące, a pozwany, jeżeli faktów tych nie przyznaje, ma obowiązek udowodnienia okoliczności niweczących prawo powoda.
Zgodnie zart. 339 § 1 kpcjeżeli pozwany nie stawił się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę albo mimo stawienia się nie bierze udziału w rozprawie, sąd wyda wyrok zaoczny. W myśl zaśart. 340 kpcwyrok wydany w nieobecności pozwanego nie będzie zaoczny, jeżeli pozwany żądał przeprowadzenia rozprawy w swej nieobecności albo składał już w sprawie wyjaśnienia ustnie lub na piśmie. PozwanaE. K.nie stawiła się na rozprawę, nie wnosiła o przeprowadzenie rozprawy w swojej nieobecności, nie złożyła też wyjaśnień, a zatem zachodziły podstawy do wydania wyroku zaocznego.
Zgodnie zart. 339 § 2 kpcwydając wyrok zaoczny, Sąd przyjmuje się za prawdziwe twierdzenie powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa. Podkreślić należy, iż twierdzenia faktyczne zawarte w pozwie, które są przyjmowane za podstawę wyroku zaocznego, muszą pozwalać sądowi na skonstruowanie podstawy prawnej roszczenia i jej ocenę. (orzeczenie SN z dnia 29 maja 1958 r., 1 CR 969/57, OSNC 1960, nr 1, poz. 14; wyroki SN: z dnia 15 września 1967 r., III CRN 175/67, OSNC 1968, nr 8-9, poz. 142; z dnia 15 marca 1996 r., I CRN 26/96, OSNC 1996, nr 7-8, poz. 108; z dnia 6 czerwca 1997 r., I CKU 87/97, Prok. i Pr. - wkładka 1997, nr 10, s. 44; z dnia 31 marca 1999 r., I CKU 176/97, Prok. i Pr. 1999, nr 9, s. 30). Jeżeli zatem w świetle przytoczonych przez powoda okoliczności brak podstaw do uwzględnienia żądania pozwu, sąd wyrokiem zaocznym oddala powództwo (por. wyrok SN z dnia 6 czerwca 1972 r., III CRN 30/72, Biul. SN 1972, nr 10, poz. 178).
W ocenie Sądu materiał dowodowy zgromadzony w sprawie, nie dawał podstaw do uznania, ażeby zaistniały przesłanki uzasadniające obciążenie pozwanej należnościami dochodzonymi pozwem a wynikającymi z częściowego wykazu wierzytelności. Twierdzenia powoda zawarte w pozwie, budzą uzasadnione wątpliwości, skutkujące oddaleniem powództwa. Do udowodnienia zasadności dochodzonego roszczenia nie są wystarczające przedłożone przez powoda dokumenty w postaci zawiadomienia o przelewie wierzytelności, bez dowodu jego doręczenia pozwanej, częściowego wykazu wierzytelności oraz umowy sprzedaży wierzytelności zawartej w dniu 21 grudnia 2012 roku.
Wprawdzie pozwana nie zajęła stanowiska w sprawie, jednakże w aktach sprawy brak jest jakichkolwiek dokumentów potwierdzających fakt zawarcia umowy, z której strona powodowa wywodzi swoje roszczenia, a to uniemożliwia Sądowi merytoryczną weryfikację wysokości i wymagalności dochodzonej pozwem należności z tytułu umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej, którą to pozwana miała zawrzeć w dniu 28 lipca 2011 roku, zarówno w zakresie wysokości należności głównej, jak i odsetek.
Powyższej oceny nie zmienia oświadczenie cedenta– (...) S.A.V. (...)z siedzibą wW., że przedmiotem umowy cesji wierzytelności są niesporne, wymagalne wierzytelności pieniężne w stosunku do dłużników. Zgodnie bowiem z przepisemart. 516 kczbywca wierzytelności ponosi względem nabywcy odpowiedzialność za to, że wierzytelność mu przysługuje. (…). Oznacza to, że samo oświadczenie cedenta o treści wskazanej przez powoda nie może być wyłącznym dowodem potwierdzającym wymagalność wierzytelności przysługującej powodowi, skoro ustawodawca przewidział odpowiedzialność cedenta za wady prawne cedowanej wierzytelności, w tym w zakresie zarówno faktu istnienia wierzytelności, jak i rozmiaru określonego w umowie. Jeśli natomiast przesłanki i zasady odpowiedzialności zbywcy wierzytelności nie są określone w przepisach regulujących stosunek wewnętrzny, zasadne jest zastosowanie w tym zakresie przepisów regulujących odpowiedzialność za niewykonanie lub nienależyte wykonanie zobowiązania (art. 471 i n. k.c.); tak teżK. Z.(w:)E. G.,Komentarz, 2006, s. 891;H. C.(w:)G. B.,Komentarz, t. I, 2006, s. 670.
Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd na podstawie 805§1kc,art. 23 ust.1. ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych(Dz.U.2013.392 j.t.),art. 509 § 1 i 2 kcw zw. zart. 6 kcorzekł jak w sentencji wyroku.
Z uwagi na to, że pozwana nie zajęła stanowiska w sprawie, wyrok na podstawieart. 339 § 1 kpcjest orzeczeniem zaocznym.

SSR Małgorzata Hajduczenia