Sąd Rejonowy w Giżycku
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II W 149/14
Data wyroku: 2014-04-16 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Katarzyna Garbarczyk
Słowa kluczowe: Wykroczenie Przeciwko Bezpieczeństwu I Porządkowi W Komunikacji
Podstawa prawna: art. 96§3 kw

Sygn. akt IIW 149/14

WYROK ZAOCZNY
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 16 kwietnia 2014 roku
Sąd Rejonowy w Giżycku w II Wydziale Karnymw składzie:
Przewodnicząca – SSR Katarzyna Garbarczyk
Protokolant –sekr. sąd. Aneta Dybikowska
w obecności oskarżyciela: ---------
po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2014 roku sprawy
B. L.z d.L., c.E.iK.z d.T.,ur. (...)wG.
obwinionej o to, że:
I. Od dnia 4.11.2013 roku do 10.02.2014 roku w miejscowościG.nie wskazała osoby której w dniu 2013-10-14 roku o godzinie 16:44:52 w miejscowościA.(...)powierzyła do kierowania pojazd markiF.onumerach rejestracyjnych (...).Kierujący tym pojazdem jadąc z prędkością 71/50 km/h przekroczył dozwoloną prędkość o 21 km/h. Brak informacji, aby pojazd został użyty wbrew jego woli
tj. o czyn zart. 96§3kw w zw. zart. 78 ust. 4 i 5 ustawy Prawo o ruchu drogowym
II.Od dnia 4.11.2013 roku do 10.02.2014 roku w miejscowościG.nie wskazała osoby której w dniu 2013-10-14 roku o godzinie 17:17:58 w miejscowościA.(...)powierzyła do kierowania pojazd markiF.onumerach rejestracyjnych (...).Kierujący tym pojazdem jadąc z prędkością 85/50 km/h przekroczył dozwoloną prędkość o 35 km/h. Brak informacji, aby pojazd został użyty wbrew jego woli
tj. o czyn zart. 96§3kw w zw. zart. 78 ust. 4 i 5 ustawy Prawo o ruchu drogowym

1
ObwinionąB. L.uznaje za winną popełnienia obu zarzuconych jej czynów i za to na podstawie art. 96§3 kw skazuje obwinioną za każdy z nich, zaś na podstawie art. 96§3 kw w zw. z art. 9§2 kw w zw. z art. 24§1 i 3 kw wymierza obwinionej łącznie karę grzywny w wysokości 300 (trzysta) złotych.

2
Zasądza od obwinionej na rzecz Skarbu Państwa 30 (trzydzieści) złotych tytułem opłaty i obciąża ją pozostałymi kosztami procesu w wysokości 50 (pięćdziesiąt) złotych.

Sygn. akt II W 149/14

UZASADNIENIE
Na podstawie zebranych dowodów Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Na podstawie zdjęć wykonanych radarowym przyrządem do pomiaru prędkości pojazdów,S.(...)G.–W.ustalili, że w dniu 14.10.2013 roku, w miejscowościA., nadrodze (...), kierowca pojazdu markiF.onr rej. (...), jadąc o godz. 16:44:52 z prędkością 71 km/h, a o godz. 17:17:58 z prędkością 85 km/h, przekroczył dozwoloną na tym odcinku prędkość 50 km/h. Ustalono, iż w/w pojazd należy doB. L..(...)wW.zwróciła się doB. L.z pisemnym wezwaniem o wskazanie, kto był kierowcą lub użytkownikiem przedmiotowego pojazdu w tym czasie. W odpowiedzi na to wezwanie, w dniu 04.11.2013 r. obwiniona wystosowała do(...)G.-W.pismo, w którym odmówiła wskazania kierowcy, czy też użytkownika przedmiotowego samochodu we wskazanym czasie, podważając jednocześnie kompetencje(...)G.–W.do żądania od właściciela samochodu takich informacji. W kolejnych pisemnych oświadczeniach także odmówiła wskazania, komu powierzyła rzeczony pojazd.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dowodów tj.: : notatka urzędowa- raport k. 1, 23, potwierdzenie odbioru k.2, 24, pismo k.3, 5, 25 -26, 27 oświadczenie k. 9, 9a, 37, 37a.
ObwinionaB. L.nie przyznała się do winy ( k. 48: 11-13, 33-35).
Zgodnie z art. 96§3 kw - karze podlega ten, kto wbrew obowiązkowi nie wskaże na żądanie uprawnionego organu, komu powierzył pojazd do kierowania lub używania w oznaczonym czasie.
Niewskazanie polega na odmowie udzielenia informacji o osobie, której został powierzony pojazd do kierowania lub używania.(...)oznacza bowiem m.in. „przekazywać informację” (Praktyczny słownik współczesnej polszczyzny, red. H. Zgółkowa, t. 46, Poznań 2004, s. 148). Niewskazaniem jest udzielenie odpowiedzi negatywnej, na przykład, że nie wskaże tej osoby lub nie wie, w czyjej dyspozycji w określonym czasie był pojazd, jak też zaniechanie udzielenia odpowiedzi. Znamię to jest zatem spełnione w razie bezczynności, tj. nieudzielenia w ogóle odpowiedzi właściwemu organowi. ( Komentarz do art. 96 Kodeksu Wykroczeń, Ryszard A. Stefański).
Odnosząc się do stanowiska obwinionej, w którym podważa ona uprawnienia(...)wW.do żądania od właściciela pojazdu informacji dotyczących tego, komu powierzył w określonym czasie swój pojazd - przywołać tu należy orzeczenie Sądu Najwyższego wyrażone w postanowieniu z dnia 02 kwietnia 2014 r. ( VKK 378/13)- a które niniejszy Sąd w pełni podziela –że straży gminnej (miejskiej) przysługują uprawnienia oskarżyciela publicznego w sprawach o wykroczenie z art. 96 § 3 kw, popełnione od dnia 31 grudnia 2010 r., jeśli w zakresie swojego działania, w tym w trakcie prowadzonych czynności wyjaśniających ujawniły to wykroczenie i wystąpiły z wnioskiem o ukaranie za owo wykroczenie.
W myślart. 11 ust. 1 pkt 2w zw. zart. 6 ust. 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o strażach gminnych(tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 1383) do zadań straży miejskiej należy czuwanie nad porządkiem i kontrola ruchu drogowego – w zakresie określonym w przepisach o ruchu drogowym. Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 5 wymienionej ustawy, strażnik wykonując te zadania, ma prawo do dokonywania czynności wyjaśniających, kierowania wniosków o ukaranie do sądu, oskarżania przed sądem i wnoszenia środków odwoławczych - w trybie i zakresie określonych wKodeksie postępowania w sprawach o wykroczenia. Zostały one określone wart. 17 § 3 kpw, który to przepis od dnia 31 grudnia 2010 r. stanowi, że strażom gminnym (miejskim) uprawnienia oskarżyciela publicznego przysługują wówczas, gdy w zakresie swego działania w tym w trakcie prowadzonych czynności wyjaśniających ujawniły wykroczenia i wystąpiły z wnioskiem o ukaranie. Od tego samego dnia – 31.XII.2010 r. – strażnicy gminni (miejscy), będąc na mocy powołanej ustawy iart. 129 b 3 ust. 2 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym(tekst jedn. – Dz. U. z 1997 r., poz. 1137) uprawnionymi do kontroli ruchu drogowego, w tym zakresie naruszeń przepisów o zatrzymaniu lub postoju pojazdów, uzyskali, w ramach wykonywania tej kontroli i w tym zakresie (art. 129 b ust. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym.) prawo do żądania od właściciela lub posiadacza pojazdu wskazania, komu powierzył pojazd do kierowania lub używania w oznaczonym czasie –art. 129 b ust. 3 pkt 7 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Nowelizacjaart. 17 § 3 k.p.w.iart. 129 bp.r.d. przyznała z dniem 31 grudnia 2010 r. strażom gminnym (miejskim) uprawnienie oskarżyciela publicznego w sprawach zart. 96 § 3kw. Zdezaktualizował się zatem pogląd wyrażony na tle poprzedniego stanu prawnego, to jest sprzed 31.XII.2010 r., w postanowieniach z dnia 25 maja 2010 r., III KK 116/10 (Lex 583855), z dnia 29 czerwca 2010 r., I KZP 8/10 (OSNKW 2010, z. 9, poz. 76) i z dnia 30 września 2010 r., I KZP 15/10 (OSNKW 2010, z. 10, poz. 87), że strażnikom tym nie przysługiwał przymiot oskarżyciela publicznego o wykroczenia za niewskazanie użytkownika pojazdu. W drugim postanowieniu - z dnia 29.VI.10 r. – wywiedziono na podstawie ówczesnego stanu prawnego, że straż gminna (miejska) nie może powadzić kontroli ruchu drogowego w stosunku do innego podmiotu, niż kierujący pojazdem lub uczestnik ruchu, co powoduje, że nie ma uprawnień oskarżycielskich w stosunku do właściciela lub posiadacza pojazdu za niewskazanie przez niego użytkownika tego pojazdu. Jednak to ograniczenie podmiotowe zostało zmodyfikowane przez dodaniepkt 7doart. 129 b ust. 3 Prawa o ruchu drogowym.Ustęp 3tego artykułu określa, że żądanie wymienione w jegopkt 7następuje w ramach kontroli ruchu drogowego i w zakresie, o którym mowa wust. 2, czyli poszerzeniu uległ krąg osób (podmiotów) objętych tą kontrolą. Natomiast zmodyfikowana treśćart. 17 § 3 k.p.w.nadała strażom gminnym (miejskim) status oskarżyciela publicznego wobec tych nowych podmiotów – właścicieli lub posiadaczy pojazdów, którzy w toku postępowania wyjaśniającego wbrew żądaniu straży nie wskazali użytkowników tych pojazdów, czyli dopuścili się wykroczenia zart. 96 § 3k.w., a straż wówczas ujawniła je.
W orzecznictwie Sądu Najwyższego kilkakrotnie niedwuznacznie sygnalizowano, że w świetle nowego stanu prawnego, powstałego w następstwie ustawy z 29 października 2010 r., obowiązującego od 31 grudnia 2010 r., straż gminna (miejska) uzyskała status oskarżyciela publicznego o czyny z art. 96 § 3 k.w. popełnione od tej ostatniej daty ( wyroki: z dnia 15 marca 2011 r., V KK 39/11 – Lex 784285, z dnia 17 maja 2011 r., III KK 118/11 – Lex 811852, z dnia 18 października 2011 r., IV KK 237/11 – Lex 1044056, z dnia 18 kwietnia 2013 r., II KK 90/13 – Lex 1299163; podobne zdanie wyrażono w kasacji(...)wniesionej w pierwszej z wyżej wymienionych spraw). Przeciwny pogląd, zaprezentowany w wyrokach z dnia 12 grudnia 2013 r., III KK 431/13 i III KK 432/13 (Legalis753718 i(...)) był wyrazem przekonania, niepodzielonego przez Sąd w tej sprawie, że nowela z dnia 29 października 2010 r. (Dz. U. Nr 225, poz. 1446 ze zm.) nie poszerzyła kręgu podmiotów, wobec których straż gminna (miejska) ma atrybut oskarżyciela publicznego (więc są to w dalszym ciągu tylko kierujący pojazdem lub uczestnik ruchu drogowego). Zdaniem niniejszego Sądu rozpoznającego przedmiotową sprawę, celem owej noweli ze względu na kompleksowość i treść zmian, było nadanie tym strażom uprawnień oskarżycielskich wobec sprawców czynów zart. 96 § 3k.w. Straże gminne (miejskie) otrzymały do tego upoważnienie ustawowe zawarte wart. 129 b ust. 3 pkt 7 Prawa o ruchu drogowymi wart. 17 § 3 k.p.w.Zbieżny pogląd wyrażony został w piśmiennictwie (zob. R.A. S.: Przegląd uchwał Sądu Najwyższego w zakresie prawa karnego procesowego za 2010 r.– (...)2011, nr 2, s. 103 – 107). W wolę ustawodawcy poszerzenia uprawnień straży na tym polu wpisało sięrozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 lutego 2011 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie wykroczeń, za które strażnicy straży gminnych są uprawnieni do nakładania grzywien w drodze mandatu karnego, wydane na podstawieart. 95 § 4 k.p.w.(Dz. U. z 2003 r. Nr 208, poz.2026 ze zmianami, w tym ze wskazaną wyżej – Dz. U. z 2011 r. Nr 36, poz. 190). Od dnia 1 marca 2011 r. strażnicy są uprawnieni do karania mandatem za wykroczenia określone wart. 96 § 3k.w. - § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia. Prawo do nakładania grzywien w drodze mandatu karnego, o którym mowa wart. 95 § 4 k.p.w.przysługuje strażnikom na podstawieart. 12 ust. 1 pkt 4 Ustawy o strażach gminnych. Z przytoczonych względów uznano, że straży gminnej (miejskiej) przysługują uprawnienia oskarżyciela publicznego w sprawach o wykroczenie zart. 96 § 3k.w., popełnione od dnia 31 grudnia 2010 r., jeśli w zakresie swojego działania, w tym w trakcie prowadzonych czynności wyjaśniających ujawniły to wykroczenie i wystąpiły z wnioskiem o ukaranie za owo wykroczenie- co miało miejsce w przedmiotowej sprawie.
Wracając do okoliczności przedmiotowej sprawy, bez wątpliwości stwierdzić należy, żeS.(...)G.-W.w trakcie prowadzonych czynności ujawnili, że dniu 14.10.2013 roku, w miejscowościA., nadrodze (...), kierowca pojazdu markiF.onr rej. (...), jadąc o godz. 16:44:52 z prędkością 71 km/h, a o godz. 17:17:58 z prędkością 85 km/h, przekroczył dozwoloną na tym odcinku prędkość 50 km/h. Ustalono, iż w/w pojazd należy doB. L..(...)wW.zwróciła się doB. L.z pisemnym wezwaniem o wskazanie, kto był kierowcą lub użytkownikiem przedmiotowego pojazdu w tym czasie. W odpowiedzi na to wezwanie, w dniu 04.11.2013 r. obwiniona wystosowała do(...)G.-W.pismo, w którym odmówiła wskazania kierowcy, czy też użytkownika przedmiotowego samochodu we wskazanym czasie. W kolejnych pisemnych oświadczeniach także odmówiła wskazania, komu powierzyła rzeczony pojazd.
Powyższe wynika jednoznacznie z dowodów tj.: notatka urzędowa- raport k. 1, 23, potwierdzenie odbioru k.2, 24, pismo k.3, 5, 25 -26, 27 oświadczenie k. 9, 9a, 37, 37a. Dowody te są jasne, wzajemnie się uzupełniają i korespondują ze sobą. W tych okolicznościach Sąd odmówił wiary wyjaśnieniomB. L., w których nie przyznała się ona do winy ( k. 48: 11-13, 33-35), albowiem są one odosobnione w świetle w/w dowodów.
Na podstawie dowodów, które Sąd uznał za wiarygodne, bez wątpliwości przyjąć należało, że obwiniona dwukrotnie dopuściła się wykroczeń z art. 96§3 kw.
Od dnia 4.11.2013 roku do 10.02.2014 roku w miejscowościG.,B. L.nie wskazała osoby, której w dniu 2013-10-14 roku o godzinie 16:44:52 w miejscowościA.(...)powierzyła do kierowania pojazd markiF.onumerach rejestracyjnych (...), kierujący tym pojazdem jadąc z prędkością 71/50 km/h przekroczył dozwoloną prędkość o 21 km/h; oraz od dnia 4.11.2013 roku do 10.02.2014 roku w miejscowościG.nie wskazała osoby, której w dniu 2013-10-14 roku o godzinie 17:17:58 w miejscowościA.(...)powierzyła do kierowania pojazd markiF.onumerach rejestracyjnych (...), kierujący tym pojazdem jadąc z prędkością 85/50 km/h przekroczył dozwoloną prędkość o 35 km/h. W świetle powyższego, jak również zważywszy, że w obu tych przypadkach brak było informacji, aby pojazd został użyty wbrew jej woli –B. L.dwukrotnie naruszyła postanowienia z art. 96§3 kw.
Wina obwinionej w zakresie popełnienia zarzuconych jej czynów, nie budzi wątpliwości. Obwiniona musiała zdawać sobie sprawę z ciążącego na niej – jako na użytkowniku pojazdu – obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Przy wymiarze kary grzywny Sąd miał na uwadze stopień zawinienia i społecznej szkodliwości czynu, wagę naruszonych przez obwinioną obowiązków. W świetle powyższego Sąd, uznającB. L.za winną popełnienia obu zarzuconych jej czynów, na podstawie art. 96§3 kw skazał obwinioną za każdy z nich, zaś na podstawie art. 96§3 kw – przy zastosowaniu art. 9§2 kw – mając na uwadze treść art. 24§1 i 3 kw wymierzył obwinionej łącznie karę grzywny w wysokości 300 (trzysta) złotych. Zdaniem Sądu orzeczona kara jest adekwatna do stopnia zawinienia i społecznej szkodliwości czynu i spełni cele w zakresie prewencji szczególnej, jak i ogólnej
Zasądzając od obwinionej na rzecz Skarbu Państwa kwotę 30 złotych tytułem opłaty i obciążając ją pozostałymi kosztami procesu w wysokości 50 złotych, Sąd kierował się treściąart. 119 kpww zw. zart. 627 kpkoraz miał na uwadze postanowienia Ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych ( Dz.U z 1983 r., Nr .49, poz. 223 z późn. zm) orazRozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 10.10.2001 r.(Dz.U z 2001 r., Nr 118, poz.1269) w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłaty za wniesienie wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczenia.