Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 305/14
Data wyroku: 2014-05-30 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Krzysztof Gąsior, Marta Legeny-Błaszczyk, Agnieszka Szulc-Wroniszewska
Słowa kluczowe: Termin, Środki Karne
Podstawa prawna: art. 305 ust 1 ustawy z dnia 30.06.2000 roku Prawo własności przemysłowej

Sygn. akt IV Ka 305/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 30 maja 2014 roku.
Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący SSO Krzysztof Gąsior
Sędziowie SO Marta Legeny-Błaszczyk (spr.)
SO Agnieszka Szulc-Wroniszewska
Protokolant Agnieszka Olczyk
przy udziale Prokuratora Rejonowego w Radomsku del. do Prokuratury Okręgowej w Piotrkowie Trybunalskim Cezarego Zawadzkiego
po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2014 roku
sprawyM. P.
oskarżonego zart.305 ust.1 Ustawy z dnia 30.06.2000 r. Prawo własności przemysłowej
z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Opocznie
z dnia 28 lutego 2014 roku     sygn. akt II K 28/14
na podstawieart. 437 § 1 kpk,art. 438 pkt 1 kpk,art. 624 § 1 kpkzmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, żeeliminuje określenie terminu uiszczenia świadczenia pieniężnego orzeczonego w punkcie 2;
w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;
zwalnia oskarżonego od zwrotu wydatków poniesionych przez Skarb Państwa w postępowaniu odwoławczym.
Sygn. akt IV Ka 305 /14

UZASADNIENIE
M. P.został oskarżony o to, że w dniu 29 września 2013 roku wP.woj.(...)w ramach prowadzonej działalności gospodarczej pod nazwą(...)z siedzibą wŁ.posiadał i dokonywał obrotu towarami w postaci zabawek oznaczonych podrobionym znakiem towarowymM.H.zastrzeżonym na rzeczfirmy (...)oraz torebkami oznaczonymi podrobionym znakiem towarowymH.K.zastrzeżonym na rzeczfirmy (...)reprezentowanymi przezKancelarię (...)z siedzibą wW., których nie miał prawa używać, czym działał na szkodę firm(...)
tj. o czyn zart. 305 ust. 1 Ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej.
Sąd Rejonowy w Opocznie wyrokiem z dnia 28 lutego 2014 roku na podstawieart. 66& 1kk,art. 67& 1kkpostępowanie karne w stosunku do oskarżonegoM. P.warunkowo umorzył ustalając okres próby na jeden rok;
na podstawieart. 67& 3kkorzekł od oskarżonego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w kwocie 200 złotych, płatne w terminie sześciu miesięcy od daty uprawomocnienia się wyroku;
na podstawieart. 44& 2kkorzekł przepadek dowodów rzeczowych wyszczególnionych w wykazie dowodów rzeczowych na karcie 23 w pozycji od 1 do 4 akt sprawy przez zniszczenie po upływie okresu próby;
wymierzył oskarżonemu opłatę w kwocie 100 złotych oraz zasądził kwotę 310,18 złotych tytułem zwrotu wydatków.
Wyrok ten zaskarżył Prokurator Rejonowy w Opocznie w części dotyczącej orzeczenia o karze na niekorzyść oskarżonego.
Skarga apelacyjna wywiedziona z podstawyart. 438 pkt. 1 kpkzarzuciła zaskarżonemu orzeczeniu obrazę przepisów prawa materialnego tj. art. 67 & 3kkiart. 39 pkt. 7 kkpoprzez orzeczenie świadczenia pieniężnego w wysokości 200 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej, płatnego w terminie 6 miesięcy od daty uprawomocnienia się orzeczenia , podczas gdy z treści tych artykułów nie wynika możliwość orzeczenia tego świadczenia z zakreślonym terminem jego płatności.
W konkluzji skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uchylenie rozstrzygnięcia z pkt. 2 dotyczącego zakreślenia terminu do spełnienia świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej, a pozostałym zakresie utrzymanie wyroku w mocy.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie należy zauważyć, iż wina oskarżonego nie jest kwestionowana i w świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego nie budzi wątpliwości. Prawidłowa jest też kwalifikacja prawna przypisanego mu czynu.
Odnosząc się do zarzutu apelacji trzeba podnieść, że z wykładni językowejart. 67 § 3 kkjednoznacznie wynika, że przepis ten wyraźnie czyni rozróżnienie między obowiązkami (do których zalicza między innymi zobowiązanie sprawcy do naprawienia szkody w całości lub w części oraz zobowiązanie skazanego do informowania sądu lub kuratora o przebiegu okresu próby; przeproszenia pokrzywdzonego; wykonywania obowiązku łożenia na utrzymanie innej osoby i powstrzymywania się od nadużywania alkoholu lub używania innych środków odurzających) a środkami karnymi (tj. świadczeniem pieniężnym wymienionym wart. 39 pkt 7 kklub nawiązką oraz zakazem prowadzenia pojazdów mechanicznych wymienionym wart. 39 pkt 3 kk). O tym, że tak jest świadczy użyta po spójniku "a" partykuła "ponadto", która nawiązując do wcześniej wymienionych obowiązków, wprowadza jednak odrębne od nich środki karne. Według M. Bańko: Inny słownik języka polskiego, Warszawa 2000, s. 176, słowem "ponadto" wprowadza się nową informację na omawiany temat. Identycznie rozumie tę partykułę S. Dubisz: Uniwersalny słownik języka polskiego, Warszawa 2003, s. 661, gdy stwierdza, że następuje wówczas wprowadzenie nowej informacji: "oprócz tego", "poza tym".
Tak więc, partykuła "ponadto" wart. 67 § 3 kkrozgranicza środki probacyjne od środków karnych. Rozgraniczenie to ma szalenie istotne znaczenie, bowiem w sytuacji nałożenia obowiązków probacyjnych sąd zobowiązany jest do określenia czasu i sposobu ich wykonania -art. 74 § 1 kk, natomiast przy orzeczeniu środków karnych tak postąpić nie może, bowiem żaden przepis materialnoprawny nie daje mu ku temu podstaw.
Z powołanych w zaskarżonym wyroku podstaw orzeczenia świadczenia pieniężnego, tj.art. 67 § 3 kkw zw. zart. 39 pkt 7 kk, nie wynika konieczność ani uprawnienie do zakreślenia przez sąd terminu, w którym świadczenie to ma być płatne. Zgodnie zart. 196 § 1 kkw, "w razie orzeczenia świadczenia pieniężnego sąd z urzędu i bez pobierania jakichkolwiek opłat, przesyła tytuł egzekucyjny pokrzywdzonemu lub innej osobie uprawnionej", a czyni to bezzwłocznie, gdy orzeczenie staje się wykonalne, tj. z chwilą uprawomocnienia się wyroku. Przesłanie tytułu kończy czynności sądu w postępowaniu wykonawczym, gdyż dalej, to podmioty, którym sąd przesłał tytuły egzekucyjne, same wzywają skazanego do zaspokojenia ich należności, a gdy ten tego nie uczyni, to wówczas z własnej woli mogą skierować wyrok do komornika, by wszczął egzekucję ( wyrok SN - Izba Wojskowa z 2003-12-04 WA 55/03, Orzecznictwo Sądu Najwyższego Izba Karna 2004/2/21).
Uwzględniając ugruntowane w tym zakresie orzecznictwo Sądu Najwyższego – Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że wyeliminował określenie, iż świadczenie pieniężne orzeczone w punkcie 2 jest płatne w terminie 6 miesięcy od uprawomocnienia się wyroku.
Z tych względów należało orzec, jak w wyroku; względy słuszności (postępowanie odwoławcze zostało wywołane błędem Sądu I instancji) wymagały zwolnienia oskarżonego od wydatków poniesionych w postępowaniu odwoławczym.