Sąd Okręgowy w Nowym Sączu
IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IV U 2191/13
Data wyroku: 2014-03-05 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Tadeusz Piesowicz
Słowa kluczowe: Emerytura Wcześniejsza
Podstawa prawna: art. 184 i 32 ustawy o emeryturach i rentach z FUS

Sygn. akt IV U 2191/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 05 marca 2014 roku

Sąd Okręgowy w Nowym Sączu Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący: SSO Tadeusz Piesowicz
Protokolant: Daniel Drożdż

po rozpoznaniu w dniu 05 marca 2014 roku w Nowym Sączu
na rozprawie
odwołaniaK. S.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wN.
z dnia 31 października 2013 roku   znak:(...)
w sprawieK. S.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wN.
o emeryturę

    zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje odwołującemu sięK. S.emeryturę od dnia 19 lipca 2013 roku.

Sygn. akt IV U 2191/13

UZASADNIENIE

wyroku z dnia 5 marca 2014 roku

Decyzją z dnia 31 października 2013 roku, znak:(...)Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wN., powołując się na przepisyustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 17 grudnia 1998 roku(Dz. U. z 2009 r. nr 153, poz. 1227 z zm.) oraz przepisyrozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. z 1983 r., nr 8, poz. 43 z zm.) odmówiłK. S.przyznania emerytury. Organ rentowy wskazał, że odwołujący nie spełnia przesłanek do nabycia emerytury, ponieważ na dzień 1 stycznia 1999 roku nie wykazał co najmniej 15-letniego okresu zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Organ rentowy podniósł, że na dzień 1 stycznia 1999 roku łączny staż ubezpieczeniowy odwołującego wynosi 28 lat 11 miesięcy i 1 dzień, w tym 9 lat 8 miesięcy i 29 dni pracy w warunkach szczególnych, tj. w okresie od 3 sierpnia 1981 roku do 30 kwietnia 1991 roku. Organ rentowy nie zaliczył odwołującemu do pracy w szczególnych warunkach okresów zatrudnienia: od 21 maja 1991 roku do 28 lutego 1994 roku oraz od 1 stycznia 1995 roku do 31 grudnia 1998 roku, gdyż zaświadczenie dotyczące pracy w szczególnych warunkach zostało wydane przez archiwum.

Od powyższej decyzji odwołał sięK. S.zarzucając rozstrzygnięciu organu rentowego niezgodność ze stanem faktycznym.

W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, podnosząc argumentację, której użył w zaskarżonej decyzji. Zakład Ubezpieczeń Społecznych ponownie wskazał, że odwołujący się udowodnił okres zatrudnienia wynoszący na dzień 1 stycznia 1999 roku co najmniej 25 lat, jednak nie legitymuje się okresem pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wynoszącym co najmniej 15 lat.

Bezspornymw niniejszej sprawie było, że odwołujący sięK. S.,ur. (...), na dzień 11 stycznia 1999 roku łączny staż ubezpieczeniowy odwołującego wynosi 28 lat 11 miesięcy i 1 dzień, w tym 9 lat 8 miesięcy i 29 dni pracy w warunkach szczególnych, tj. w okresie od 3 sierpnia 1981 roku do 30 kwietnia 1991 roku. Odwołujący nie jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego, a wniosek o przyznanie emerytury złożył dnia 31 lipca 2013 roku.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

K. S.w okresach od 21 maja 1991 roku do 28 lutego 1994 roku oraz od 1 stycznia 1995 roku do 30 września 2008 roku był zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy w(...) sp. z o.o.z siedzibą weW.a stanowisku kamieniarza montażysty.
W czasie zatrudnienia odwołujący wykonywał również prace kamieniarskie na budowach eksportowych, tj. w okresach od 21 maja 1991 roku do 30 czerwca 1993 roku, od 12 maja 1995 roku do 31 sierpnia 1997 roku. W czasie zatrudnieniaK. S.wykonywał prace kamieniarskie na zewnątrz polegające na układaniu elewacji na ścianach, gdzie montowano kamienne płyty na specjalnych metalowych kotwach, a wewnątrz budynków układał posadzki, schody. Praca odbywała się w trudnych warunkach, często na wysokości, w zapyleniu i niekorzystnych warunkach atmosferycznych (deszcz, śnieg).

dowód:

świadectwa pracy k. 11 i k. 17 akt ZUS, zeznania odwołującego zawarte w protokole rozprawy od 08:40 min do 17:24 min, akta osobowe odwołującego, akt SO w Nowym Sączu sygn. IV U 1479/12

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie akt rentowych, oraz dokumentacji zgromadzonej w aktach sprawy, której autentyczności i mocy dowodowej żadna ze stron nie kwestionowała w toku postępowania. Sąd oparł się również na zeznaniach odwołującego się uznając je za wiarygodne, spójne, logiczne, a także zgodne z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym. Sąd oparł się również na ustaleniach poczynionych przez Sąd Okręgowy w Nowym Sączu w sprawie sygn. akt IV U 1479/12, w którym to postępowaniuK. S.był świadkiem. Z ustaleń tych wynika, iż odwołujący trakcie zatrudnienia w(...) sp. z o.o.z siedzibą weW.wykonywał pracę kamieniarza. Ponadto z akt osobowych odwołującego z okresu zatrudnienia w(...) sp. z o.o.również wynika, iżK. S.pracował na stanowisku kamieniarza i to zarówno w Polsce, jak i w czasie pracy na budowach eksportowych.

Sąd zważył co następuje:

OdwołanieK. S.w świetle poczynionych przez Sąd ustaleń faktycznych zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie zart. 32 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. z 2013r., poz. 1440 z zm.) ubezpieczonym urodzonym przed dniem 1 stycznia 1949 r., będącym pracownikami, o których mowa wust. 2-3, zatrudnionymi w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, przysługuje emerytura w wieku niższym niż określony wart. 27 pkt 1.
Wedługart. 184 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy (tj. 1 stycznia 1999 r.) osiągnęli:
1) okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat - dla kobiet i 65 lat - dla mężczyzn oraz
2) okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27, tj. 20 lat w przypadku kobiet i 25 lat w przypadku mężczyzn.
Stosownie do ust. 2 cytowanego przepisu, emerytura, o której mowa w ust. 1, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa oraz rozwiązania stosunku pracy - w przypadku ubezpieczonego będącego pracownikiem.
Zgodnie z treścią ust. 2 art. 32 cyt. ustawy dla celów ustalenia uprawnień, o których mowa w ust. 1, za pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach uważa się pracowników zatrudnionych przy pracach o znacznej szkodliwości dla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości lub wymagających wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo własne lub otoczenia w podmiotach, w których obowiązują wykazy stanowisk ustalone na podstawie przepisów dotychczasowych.
Z kolei ust. 4 cyt. przepisu stanowi, że wiek emerytalny, o którym mowa w ust. 1, rodzaje prac lub stanowisk oraz warunki, na podstawie których osobom wymienionym w ust. 2 i 3 przysługuje prawo do emerytury, ustala się na podstawie przepisów dotychczasowych.
Z powyższego wynika jednoznacznie, że w celu ustalenia, czy odwołującemu się przysługuje emerytura w wieku niższym niż wynikający z art. 27 ust. 1 przywołanej ustawy (tj. w wieku niższym niż 65 lat w przypadku mężczyzn), należy odwołać się do przepisów dotychczasowych, w szczególności dorozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. nr 8, poz. 43, z późn. zm.). Zgodnie z § 2 ust. 1 w/w rozporządzenia okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach w nim określonych, są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy. Stosownie do § 4 ust. 1 w/w rozporządzenia pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki:

1
osiągnął wiek emerytalny wynoszący 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn,

2
ma wymagany okres zatrudnienia, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach.

W świetle § 2 ust. 2 w/w rozporządzenia zakład pracy stwierdza zatrudnienie w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, na podstawie posiadanej dokumentacji w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach.
Bezspornym w przedmiotowej sprawie był fakt, że odwołujący się osiągnął z dniem(...)wiek 60 lat życia i w dniu 1 stycznia 1999 roku, posiadał wymagany okres zatrudnienia wynoszący co najmniej 25 lat. Odwołujący nie przystąpił też do otwartego funduszu emerytalnego. Sporną okolicznością, stanowiącą przeszkodę do przyznania odwołującemu się wcześniejszej emerytury, o której mowa wart. 32w zw. zart. 184 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychbyło to czy praca, którąK. S.świadczył w okresach od 21 maja 1991 roku do 28 lutego 1994 roku oraz od 1 stycznia 1995 roku do 31 grudnia 1998 roku wfirmie (...) Spółka z o.o.weW.może być uznana za pracę, o której mowa wrozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. nr 8, poz. 43 ze zm.), a więc czy była to praca wymieniona w załączniku do tego rozporządzenia w wykazie A.
Za pracę w szczególnych warunkach uznać należy taką pracę, która spełnia kryteria określone w przepisach w/w rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku – a mianowicie była wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, na stanowiskach wymienionych w wykazie A lub B stanowiących załącznik do rozporządzenia. Zgodnie z wykazem A, dział V, pkt 10 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego za pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze uważa się osoby wykonujące prace kamieniarskie.
Z ustalonego stanu faktycznego jednoznacznie wynika, że odwołujący się w okresach od 21 maja 1991 roku do 28 lutego 1994 roku ( tj. 2 lata 9 miesięcy i 9 dni) oraz od 1 stycznia 1995 roku do 31 grudnia 1998 roku (tj. 4 lata) wykonywał wyżej opisaną pracę kamieniarza stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Udowodniony przezK. S.okres pracy w szczególnych warunkach, łącznie z okresem uznanym przez ZUS wynoszącym 9 lat 8 miesięcy i 29 dni, na dzień 1 stycznia 1999 roku, tj. na dzień wejścia w życieustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, przekroczył wymagany dla uzyskania „wcześniejszej” emerytury 15-letni okres zatrudnienia w szczególnych warunkach.
Mając powyższe okoliczności na uwadze Sąd na zasadzieart. 47714§ 2 kpczmienił zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznał odwołującemu sięK. S.emeryturę od dnia 19 lipca 2013 roku.