Sąd Apelacyjnyw Warszawie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 102/14
Data wyroku: 2014-04-24 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Maria Żłobińska, Mirosława Strzelecka, Barbara Lubańska-Mazurkiewicz-spr.
Słowa kluczowe: Narkomania
Podstawa prawna: art.55 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii

Sygn. akt II AKa 102/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 24 kwietnia 2014r.
Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący: SSA – Barbara Lubańska-Mazurkiewicz -spr.
Sędziowie: SA – Mirosława Strzelecka
SA – Maria Żłobińska
Protokolant: – st. sekr. sąd. Anna Grajber

przy udziale Prokuratora Hanny Gorajskiej-Majewskiej
po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2014 r.
sprawyB. K.
oskarżonego zart. 55 ust. 3 ustawy z dn. 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii
na skutek apelacji, wniesionej przez obrońcę
od wyroku Sądu Okręgowego Warszawa – Praga w Warszawie
z dnia 27 stycznia 2014 r. sygn. akt  V K 145/13
- utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok, uznając apelację obrońcy za oczywiście bezzasadną;
- zwalniaB. K.od uiszczenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, obciążając wydatkami Skarb Państwa;
- zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.J. J.– Kancelaria Adwokacka wW.738 (siedemset trzydzieści osiem) zł., w tym 23% VAT, za obronę z urzędu pełnioną w postępowaniu odwoławczym.

UZASADNIENIE
B. K.został oskarżony o to, że:
- w dniu 5 stycznia 2013r. na terenie przejścia granicznego wŚ., wbrew przepisom ustawy, działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą, dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia środka odurzającego w postaci ziela konopi innych niż włókniste-marihuany w ilości znacznej, poprzez przewiezienie tej substancji w ilości 2484,01 gramów netto samochodem markiO. (...)nr rej. (...)z terytoriumN.doP.poprzez przejście graniczneŚ./F.

tj. o przestępstwo zart. 55 ust.1i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii.
Sąd Okręgowy Warszawa – Praga w Warszawie wyrokiem z dnia27 stycznia 2014 r. sygn. akt V K 145/13:
-B. K.uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawieart. 55 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiwymierzył mu karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności i 100 (sto) stawek grzywny przyjmując1 stawkę za równoważną kwocie 50 (pięćdziesiąt) złotych; na podstawieart. 63 §1 k.k.na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczył okres rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 5 stycznia 2013 r. do dnia 27 stycznia 2014 r.; na podstawieart.70 ust.1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiorzekł przepadek przez zniszczenie dowodów rzeczowych opisanych w wykazie dowodów rzeczowych Drz. Nr(...)wykaz nr(...)
(...)na podstawieart. 230 § 2 k.p.k.nakazał zwrócić dowody rzeczowe opisane w wykazie dowodów rzeczowych Drz.(...)wykaz nr(...)i w wykazie dowodów rzeczowych Drz.(...),(...)wykaz(...)B. K.jako osobie uprawnionej; zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw.J. J.Kancelaria Adwokacka wW.kwotę 885,60 (osiemset osiemdziesiąt pięć 60/100) złotych brutto tytułem udziału w sprawie obrońcy z urzędu; zwolnił oskarżonego od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych i przejął je na rachunek Skarbu Państwa.
Powyższy wyrok zaskarżył w całościobrońcaB. K..
Wyżej wymienionemu wyrokowi na podstawieart. 427 § 1 i 2 k.p.k.orazart. 438 pkt 2 i 3 k.p.k.zarzucił:
1. obrazę przepisów postępowania tj.art. 4 k.p.k.,art. 7 k.p.k.,366 k.p.k.,art 410 k.p.k.iart 424 k.p.k., mającą wpływ na treść orzeczenia, polegającą na przekroczeniu granic swobodnej oceny dowodów i nieuwzględnieniu okoliczności, które przemawiały na korzyść oskarżonegoB. K.;
2. obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść wyroku tj.art. 5 k.p.k.,art. 7 k.p.k.,art. 410 k.p.k.,art. 424 k.p.k., a polegającą na bezzasadnej odmowie nadania waloru wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonegoB. K., w szczególności w tej części, w której oskarżony wyjaśnił, że nie wiedział o skrytkach znajdujących się w pojeździe markiO. (...)oraz że przedmiotowe środki odurzające znajdowały się w/w pojeździe należącym do oskarżonego bez jego wiedzy i woli;
3. obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść wyroku tj. 5k.p.k.,art. 7 k.p.k.,art. 410 k.p.k.,art. 424 k.p.k., a polegającym na bezzasadnym uznaniu, iż nie można wykluczyć, że na pakietach z zielem konopi innych niż włókniste znajdują się ślady genetyczne oskarżonego, w sytuacji gdy biegły w opinii z dnia 1 marca 2013 r. nr(...)nie przedstawił kategorycznych wniosków, iż zabezpieczony materiał genetyczny należy do oskarżonegoB. K., a więc Sąd I instancji nieprawidłowo przyjął, iż zabezpieczone ślady DNA mogą należeć do oskarżonego oraz do osób które mogłyby z nim współdziałać;
4. obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść wyroku tj. 167k.p.k.w zw. zart. 366 § 1 k.p.k.poprzez ich nie zastosowanie, a w rezultacie nie przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego z zakresu badania środków odurzających - narkotyków na okoliczność ustalenia czasu kiedy zabezpieczony środek odurzający w postaci ziela konopi innych niż włókniste znaleziony w pojeździe należącym do oskarżonego został wyhodowany i przygotowany do dalszego rozpowszechniania, co pozwoliłoby zweryfikować twierdzenia oskarżonego, z których wynika, iż w/w ziele konopi innych niż włókniste znajdowało się w pojeździe należącym doB. K.bez jego wiedzy i woli;
5. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia mający wpływ na jego treść, a polegający na bezzasadnym przypisaniu oskarżonemuB. K.czynu wyczerpującego dyspozycjęart. 55 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, w sytuacji gdy z wyjaśnień oskarżonego oraz zgromadzonego materiału dowodowego w sprawie wynika, iż zabezpieczony środek odurzający w postaci ziela konopi innych niż włókniste znajdował się w samochodzieO. (...)bez wiedzy i woli oskarżonego, a oskarżonyB. K.przebywał poza granicamiP.wyłącznie w celach towarzyskich u swojej znajomej zamieszkałej wH..
Na podstawieart. 427 § 1 k.p.k.iart. 437 § 1 i 2 k.p.k.wniósł o zmianę wyroku Sądu Okręgowego Warszawa - Praga w Warszawie, Wydział V Karny, sygn. akt V K 145/13 z dnia 27 stycznia 2014 roku poprzez uniewinnienie oskarżonegoB. K..
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Apelacja obrońcy jest oczywiście bezzasadna.
Sąd I instancji nie naruszył wskazanych w środku odwoławczym przepisów postępowania a rozstrzygnięcie swoje oparł na pełnym materiale dowodowym ujawnionym w toku rozprawy głównej. Zebrane w sprawie dowody ocenił nie przekraczając granic swobody, zakreślonej przepisemart. 7 k.p.k.i bez żadnej wątpliwości uznał winę oskarżonego za udowodnioną. Tym samym dokonał pozbawionych błędu ustaleń faktycznych co do zawinienia oskarżonego w kształcie przypisanym mu zaskarżonym wyrokiem a stanowisko swoje należycie uzasadnił, zgodnie z wymogamiart. 424 k.p.k.
Zarzuty z pkt 1 i 2 apelacji sprowadzają się do kwestionowania oceny dowodu z wyjaśnień oskarżonego, dokonanej przez Sąd orzekający. Trudno jednak doszukać się w uzasadnieniu apelacji powodów dla których skarżący uważa, że Sąd I instancji bezzasadnie odmówił nadania waloru wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonego, co do tego że nie wiedział o skrytkach w swoim samochodzie oraz, co do tego że przedmiotowe środki odurzające znajdowały się w samochodzie bez jego woli i wiedzy. Tymczasem Sąd I instancji dokonał wnikliwej analizy wyjaśnień oskarżonego i pozostałych okoliczności, związanych z miejscem i sposobem umieszczenia marihuany, jak i powodów obserwacjiB. K.i zasadnie odmówił temu dowodowi waloru wiarygodności. Przedstawiona przez Sąd orzekający ocena dowodów, w tym w szczególności dowodu z wyjaśnień oskarżonego jest zgodna z zasadami logicznego rozumowania, wskazaniami wiedzy i zasadami doświadczenia życiowego a twierdzenie oskarżonego, że nie wiedział o skrytkach w swoim samochodzie i umieszczonej w nich marihuanie są niezgodne z zasadami logiki i wręcz naiwne. Odnosząc się do zarzutu z pkt 3 apelacji stwierdzić należy, że niefortunne było stwierdzenie Sądu orzekającego, że nie można wykluczyć, iż w mieszaninie zawierającej DNA kilka osób a ujawnionej na pakietach z suszem znajduje się DNAB. K.. Okoliczność powyższa nie miała jednak wpływu na treść wyroku, gdyż dowód z badań genetycznych ani nie potwierdził ani nie wykluczył winy oskarżonego a zatem pozostał obojętny dla ustaleń tej kwestii. Odnosząc się do zarzutu z pkt 4 stwierdzić należy, że skarżący nie wykazał możliwości weryfikacji wyjaśnień oskarżonego wnioskowanym dowodem, zaś oskarżonemu nie zarzucono uprawy czy hodowli środka odurzającego a zatem kiedy on został przygotowany do rozpowszechniania nie ma znaczenia w kwestii jego odpowiedzialności. Istotne jest, iż w drodze powrotnej zH.po przekroczeniu granicy zN.ujawniono w specjalnie zamontowanych skrytkach w pojeździe oskarżonego susz roślinny, marihuanę, który nie mógł być w nich umieszczony bez wiedzy i woliB. K.. Stawiając zarzut z pkt 5 obrońca twierdzi, że z wyjaśnień oskarżonego oraz zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że marihuana znalazła się w samochodzie oskarżonego bez jego wiedzy i woli, aB. K.przebywał poza granicamiP.wyłącznie w celach towarzyskich u swojej znajomej zamieszkałej wH.. Trudno jednak doszukać się w uzasadnieniu środka odwoławczego wskazania jakiegokolwiek innego dowodu ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, który miałby korespondować z wyjaśnieniami oskarżonego, gdyż takiego dowodu po prostu nie ma.
Sąd Apelacyjny podzielił zatem stanowisko Sądu I instancji w kwestii winy oskarżonego, w kwestii oceny prawnej jego działania jak też co do wymiaru kary. Kara pozbawienia wolności orzeczona została w najniższym ustawowym wymiarze a wraz z orzeczoną grzywną stanowią odpowiednią dla oskarżonego dolegliwość za przypisane przestępstwo.
Mając na uwadze, iż oskarżony nie ma majątku a orzeczono wobec niego karę bezwzględnego pozbawienia wolności, Sąd Apelacyjny na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.zwolnił go od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, a wydatkami obciążył Skarb Państwa. Nadto na wniosek obrońcy zasądził na jego rzecz od Skarbu Państwa koszty nieopłaconej obrony z urzędu w stawce podstawowej, powiększonej o podatek VAT.
Z tych względów Sąd Apelacyjny orzekł jak w wyroku.