Sąd Apelacyjny w Gdańsku
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUa 205/14
Data wyroku: 2014-10-28 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Maciej Piankowski, Aleksandra Urban, Grażyna Horbulewicz
Słowa kluczowe: Emerytura Wcześniejsza
Podstawa prawna: art. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2009 r., nr 153, poz. 1227)

Sygn. akt III AUa 205/14

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 28 października 2014 r.
Sąd Apelacyjny - III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Gdańsku
w składzie:

Przewodniczący:

SSA Maciej Piankowski

Sędziowie:

SSA Grażyna Horbulewicz
SSA Aleksandra Urban (spr.)

Protokolant:

stażysta Katarzyna Kręska

po rozpoznaniu w dniu 28 października 2014 r. w Gdańsku
sprawyJ. R.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wG.
o prawo do emerytury
na skutek apelacjiJ. R.
od wyroku Sądu Okręgowego w Gdańsku VIII Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 29 listopada 2013 r., sygn. akt VIII U 903/13
oddala apelację.
Sygn. akt III AUa 205/14

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 26 marca 2013 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wG.odmówił wnioskodawcyJ. R.prawa do emerytury w obniżonym wieku emerytalnym z tytułu pracy w warunkach szczególnych, bowiem nie udowodnił on 15 lat pracy w szczególnych warunkach.
W odwołaniu od powyższej decyzjiJ. R.domagał się przyznania prawa do emerytury w obniżonym wieku emerytalnym z tytułu pracy w warunkach szczególnych, wskazując, iż przepracował 15 lat w warunkach szczególnych. Podniósł, iż domaga się zaliczenia do okresów pracy w warunkach szczególnych okresu zatrudnienia od 01 stycznia 1971 r. do 31 lipca 1999 r. zZakładach (...)wW.(obecnie(...) Sp. z o.o.wW.). Wskazał, iż w spornym okresie był zatrudniony w szczególnych warunkach i szczególnym charakterze w pełnym wymiarze czasu pracy przy robotach wodnokanalizacyjnych.
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Wyrokiem z dnia 29 listopada 2013 r. Sąd Okręgowy w Gdańsku - VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych oddalił odwołanie.
Powyższe rozstrzygnięcie Sąd Okręgowy oparł o następujące ustalenia faktyczne.J. R.,ur. (...), w dniu 22 stycznia 2012 roku złożył w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych Oddział wG.wniosek o przyznanie prawa do emerytury. Nie jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego. W toku postępowania przed organem rentowym udowodnił 30 lat, 3 miesiące i 24 dni okresów składkowych i nieskładkowych, w tym żadnego okresu pracy w warunkach szczególnych. Organ rentowy nie uwzględnił do stażu pracy w warunkach szczególnych okresu zatrudnienia wnioskodawcy od 01 stycznia 1975 r. do 31 lipca 1999 r. Zaskarżoną w sprawie decyzją z dnia 26 marca 2013 roku organ rentowy odmówił przyznania wnioskodawcy prawa do emerytury z uwagi na brak 15 lat pracy w szczególnych warunkach. W spornym okresie zatrudnienia od 01 stycznia 1972 r. do 31 lipca 1999 r. ubezpieczony był zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy wZakładach (...)wW.(obecnie(...) Sp. z o.o.wW.). Zakład zajmował się m.in. produkcją okleiny do produkcji mebli. Umieszczony był w branży "leśnictwo, przemysł drzewny i papierniczy". Ze świadectwa wykonywania prac w szczególnych warunkach z dnia 07 stycznia 2013 r. wynika, iż ubezpieczony w spornym okresie wykonywał prace na stanowisku monter instalator rurociągów-hydraulik. Ze świadectwa wykonywania prac w szczególnych warunkach z dnia 18 marca 2013 r. wynika zaś, iż w spornym okresie wykonywał prace na stanowisku monter instalacji technologicznych – monter rurociągów. Ze świadectwa pracy z dnia 16 stycznia 2003 r. wynika z kolei, iż ubezpieczony był zatrudniony w okresie od 12 października 1972 r. do 16 stycznia 2003 r. na stanowisku hydraulik. Ubezpieczony posiadał uprawnienia w zakresie eksploatacji urządzeń i instalacji elektrycznych (cieplne instalacje parowe i wodne do 0.2 MPa, sieci cieplne wraz z urządzeniami pomocniczymi i osprzętem do 0.8 MPa, cieplne urządzenia odbiorcze parowe i wodne do 0.8 MPa, pompy, wentylatory do 25 kW, suszarnie drewna) oraz w zakresie eksploatacji urządzeń energetycznych (obsługa kotłów parowych wysokociśnieniowych do 1.2 MPa). Wnioskodawca pracował przy instalacji i remontach rurociągów. Podlegał pod dział głównego mechanika. Zajmował się montażem i konserwacją rur kanalizacyjnych, wodociągowych i całego rurażu ciepłowniczego, między kotłowniami, a obiektami produkcyjnymi, które były zasilane w ciepło technologiczne. Usuwał awarie, wykonywał bieżące prace budowlane i konserwacyjne. Ubezpieczony wykonywał pracę na terenie całego zakładu – w suszarniach, kotłowniach, przy rurociągach zakładowych, w przepompowniach ścieków. W niedziele i święta, z uwagi na posiadane uprawnienia obsługiwał kotły parowe. Wnioskodawca pełnił też funkcję brygadzisty. Podlegali mu hydraulicy oraz obsługa dwóch kotłowni.
W oparciu o tak ustalony stan faktyczny Sąd Okręgowy zważył, iż odwołanie skarżącegoJ. R.nie jest zasadne i z tego tytułu nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem niniejszego postępowania była kwestia ustalenia prawa ubezpieczonego do emerytury w obniżonym wieku emerytalnym z tytułu pracy w szczególnych warunkach. Wyniki przeprowadzonego przez Sąd postępowania dowodowego wykazały, że wnioskodawca nie legitymuje się 15–letnim stażem pracy w szczególnych warunkach, co sprawia, iż stanowisko organu emerytalnego odmawiające wnioskodawcy prawa do wcześniejszej emerytury, jest słuszne. Sąd Okręgowy przywołał znajdujące zastosowanie w sprawie przepisy prawa i wskazał, że bezspornym jest, iż ubezpieczony w dniu 08 lutego 2013 r. osiągnął 60-ty rok życia, udowodnił ponad 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych, nie jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego. W powyższym stanie rzeczy kluczowe jest ustalenie w toku przeprowadzonego postępowania dowodowego, iż ubezpieczony nie spełnił jednego z kryteriów, wynikających z art. 184 ustawy w wymaganych dla uzyskania jakiegokolwiek świadczenia emerytalnego przez osobę urodzoną po dniu 31 grudnia 1948 r., nie tylko emerytury w obniżonym wieku związanej z pracą w warunkach szczególnych – tj. nie udowodnił 15 lat pracy w warunkach szczególnych. Ubezpieczony domagał się uwzględnienia do stażu pracy w warunkach szczególnych okresu zatrudnienia od 01 stycznia 1971 r. do 31 lipca 1999 r. zZakładach (...)wW.(obecnie(...) Sp. z o.o.wW.). Jak wskazywał pozwany, w powyższym okresie ubezpieczony nie wykonywał prac wymienionych w wykazie A, działu V poz 1. Nadto wskazał, iż stanowisko hydraulik nie jest wymienione w wykazie A, dział V, poz.1 pkt 7 załącznika do zarządzenia nr 16 Ministra Rolnictwa, Leśnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 31 marca 1988 r. W ocenie Sądu Okręgowego, postępowanie w niniejszej sprawie również nie wykazało jakoby ubezpieczony, w spornym okresie, wykonywał prace w warunkach szczególnych stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Z przedłożonych bowiem świadectw pracy i akt osobowych wynika, iż ubezpieczony wZakładach (...)wW.(obecnie(...) Sp. z o.o.wW.) pracował na stanowiskach monter instalator rurociągów-hydraulik, monter instalacji technologicznych – monter rurociągów, hydraulik, brygadzista. Nie budzi wątpliwości, że ubezpieczony posiadał uprawnienia w zakresie eksploatacji urządzeń i instalacji elektrycznych oraz w zakresie eksploatacji urządzeń energetycznych. Ubezpieczony wykonywał różne czynności związane z montażem i konserwacją rur kanalizacyjnych, wodociągowych i całego rurażu ciepłowniczego, zarówno w środku jak i na zewnątrz budynków zakładu. Ubezpieczony zajmował się głównie pracami hydraulicznymi, aczkolwiek, z uwagi na posiadane uprawnienia wykonywał też czynności związane z obsługą kotłów parowych. Zaznaczyć należy, iż prawo do emerytury z tytułu pracy w szczególnych warunkach przysługuje wówczas, gdy ubiegający się o prawo do emerytury wykonywał prace w szczególnych warunkach stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku. Decydujące znaczenie ma zatem rodzaj i wymiar wykonywanej pracy, a nie przedłożenie dokumentów określających stanowisko pracy, ponieważ o zaliczeniu danego rodzaju pracy do wykonywanej w szczególnych warunkach decyduje nie nazwa zajmowanego stanowiska, ale charakter wykonywanych czynności. Ani zeznania świadków, ani nawet zeznania ubezpieczonego nie potwierdziły, że wykonywał on prace w szczególnych warunkach stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku. Ubezpieczony istotnie wykonywał czynności, które należałoby zaliczyć do pracy w warunkach szkodliwych tj. pracował przy instalacji i remontach rurociągów w głębokich wykopach, jednakże nie wykonywał ich stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, gdyż w tym czasie zajmował się również montażem i konserwacją rur kanalizacyjnych, wodociągowych i całego rurażu ciepłowniczego, między kotłowniami, a obiektami produkcyjnymi na terenie całego zakładu – tj. wewnątrz pomieszczeń, w suszarniach, kotłowniach, w przepompowniach ścieków. Nadto pracował przy obsłudze kotłów parowych. Także brak jest podstaw, ażeby uznać, iż ubezpieczony wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, jak podnosił to pełnomocnik ubezpieczonego, prace wymienione w pkt 25 działu XIV wykazu A (bieżąca konserwacja agregatów i urządzeń oraz prace budowlano-montażowe i budowlano-remontowe na oddziałach będących w ruchu, w których jako podstawowe wykonywane są prace wymienione w wykazie). Nie wykonywał on też stale i w pełnym wymiarze czasu pracy prac wymienionych w pkt 11 działu XIV wykazu A (prace w suszarniach z zastosowaniem podgrzewania, jeżeli temperatura powietrza w tych suszarniach przekracza 35°C). Odnosząc się do twierdzeń pełnomocnika, Sąd Okręgowy wskazał, iż nawet gdyby przyjąć, iż część prac spełniałaby, warunki prac wymienionych w pkt 25 działu XIV wykazu A, oraz wymienionych w pkt 11 działu XIV wykazu A, to nie były to prace wykonywane stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, skoro ubezpieczony obok wskazanych prac, wykonywał również inne czynności. W ocenie Sądu, z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie nie wynika więc, aby praca świadczona przez wnioskodawcę od 01 stycznia 1971 r. do 31 lipca 1999 r. zZakładach (...)wW.(obecnie(...) Sp. z o.o.wW.) polegała na wykonywaniu stale i w pełnym wymiarze czasu pracy czynności wymienionych w wykazie A Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w dziale V punkt 1 (roboty wodnokanalizacyjnego oraz budowa rurociągów w głębokich wykopach). Sąd Najwyższy wielokrotnie wskazywał, a Sąd Okręgowy podziela to stanowisko, że z przywileju przejścia na emeryturę w niższym wieku emerytalnym, przysługującego pracownikom zatrudnionym w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, mogą korzystać wyłącznie pracownicy, który byli rzeczywiście zatrudnieni stale i w pełnym wymiarze czasu pracy w szkodliwych warunkach pracy (por. wyroki Sądu Najwyższego z dnia: 15 grudnia 1997 r., II UKN 417/97, OSNP 1998/21/638; 21 listopada 2001 r., II UKN 598/00, OSNP 2003/17/419; 04 czerwca 2008 r., II UK 306/07, lex nr 494129). Nadto w wyroku z dnia 21 listopada 2001 r., II UKN 598/00, Sąd Najwyższy podkreślił, że o uprawnieniu do emerytury na podstawie § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U. nr 8, poz. 43 ze zm.), decyduje łączne spełnienie przez pracownika wszystkich warunków określonych w tym przepisie, a nie jego przekonanie, że charakter lub warunki pracy wystarczają do uznania jej za wykonywaną w szczególnych warunkach. Mając powyższe na uwadze, Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia odwołaniaJ. R.od zaskarżonej decyzji ZUS z dnia 26 marca 2013 r. i na podstawieart. 47714§ 1 k.p.c.w związku z cytowanymi wyżej przepisami orzekł jak w sentencji wyroku.
Apelację od powyższego wyroku wywiódł ubezpieczony, zaskarżając go w całości i zarzucając:1/ naruszenie prawa procesowego w sposób mający wpływ na wynik postępowania,art. 233 KPCpoprzez przekroczenie granic swobody w ocenie dowodów poprzez wadliwą ocenę materiału dowodowego i ustalenie, żeJ. R.nie udowodnił, iż praca świadczona przez niego w okresie od 1.01.1971r do 31 lipca 1999r. wZakładach (...)wW.polegała na wykonywaniu stale i w pełnym wymiarze czasu pracy czynności wymienionych w wykazie Arozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze( Dz.U.Nr 8, poz. 43 zpóźn.zm.); 2/ naruszenie prawa materialnego,art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(tj. z 2009r. Dz.U.Nr 153 poz. 1227 z późn.zm.) poprzez uznanie, że powód nie spełnił wszystkich przesłanek wymaganych do nabycia prawa do emerytury; 3/ naruszenie prawa materialnego§ 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterzeoraz wykazu A „Prace w szczególnych warunkach , których wykonywanie uprawnia do niższego wieku emerytalnego „ stanowiącego załącznik do rozporządzenia, w punktach: 1 Działu V, 17 Działu VI, oraz 11 i 25 Działu XIV poprzez ich błędną interpretację. Powołując się na powyższe skarżący wniósł o 1/ uchylenie zaskarżonego wyroku w całości, 2/ uchylenie zaskarżonej decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i przyznanieJ. R.prawa do emerytury zgodnie z wnioskiem 3/ zasądzenie od pozwanej na rzecz powodów kosztów procesu według norm przepisanych wraz z kosztami zastępstwa procesowego; ewentualnie o 4/ uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd pierwszej instancji - przy uwzględnieniu kosztów postępowania odwoławczego. W uzasadnieniu apelujący wskazał, że ze stanu faktycznego ustalonego przez Sąd pierwszej instancji na podstawie dokumentów, świadków i zeznań powoda wynika, żeJ. R.w okresie od 1.01.1971r. do 31 lipca 1999r. Wykonywał prace: przy instalacji i remontach rurociągów w głębokich wykopach, montaż i konserwacja rur kanalizacyjnych, wodociągowych i całego rurarzu ciepłowniczego pomiędzy kotłowniami a obiektami produkcyjnymi na terenie całego zakładu tj. wewnątrz pomieszczeń, w suszarniach , kotłowniach, przepompowniach ścieków, obsłudze kotłów parowych. Istotnie, żadnej z wyżej wymienionych, poszczególnych prac nie wykonywał stale i w pełnym wymiarze godzin. Nie mniej całokształt tych prac był wykonywany stale i w pełnym wymiarze godzin, a każda z poszczególnych prac może być zakwalifikowana do jednej z pozycji wymienionych w załączniku A do rozporządzenia dnia 7 lutego 1983r w punktach: 1 Działu V, 17 Działu VI, oraz 11 i 25 Działu XIV.Zakłady (...)wW.zajmowały się opisaną w pkt 17 Działu VI hydrotermiczną obróbką drewna. Bieżąca konserwacja agregatów i urządzeń oraz prace budowlane i budowlano - remontowe na oddziałach będących w ruchu , zajmujących się taką obróbką drewna (zgodnie z punktem 25 Działy XIV Wykazu A) stanowią prace w szczególnych warunkach. Prace te niejednokrotnie wykonywane były w suszarniach z zastosowaniem podgrzewania w temperaturze powyżej 35 st. ( pkt 11 Działu XIV Wykazu A) lub były pracami wodnokanalizacyjnymi oraz budową rurociągów w głębokich wykopach (pkt 1 Działu V Wykazu A).

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Apelacja ubezpieczonegoJ. R.nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie przypomnieć należy, iż ubezpieczony wniósł odwołanie od decyzji odmawiającej przyznania wnioskowego świadczenia, tj. prawa do wcześniejszej emerytury na podstawieart. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych/t.j. Dz. U. z 2009 r., nr 153, poz. 1227, dalej ustawa emerytalna/. Wskazany przepis wraz z art. 32 ustawy emerytalnej oraz przepisami rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze /dalej rozporządzenie/, określają dla mężczyzn następujące przesłanki prawa do wcześniejszej emerytury: ukończony 60 rok życia, 25 letni ogólny staż ubezpieczeniowy, 15 letni okres pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze przed 1 stycznia 1999 r., nieprzystąpienie do OFE albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym na dochody budżetu państwa oraz rozwiązania stosunku pracy - w przypadku ubezpieczonego będącego pracownikiem. Z dniem 1 stycznia 2013r. odpadła przesłanka rozwiązania stosunku pracy
W niniejszym postępowaniu istota sporu sprowadza się do oceny, czy ubezpieczony legitymuje się 15 letnim stażem pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Do stażu tego, wbrew żądaniu ubezpieczonego, Sąd Okręgowy nie zaliczył okresu zatrudnienia od 01 stycznia 1971 r. do 31 lipca 1999 r. zZakładach (...)wW.(obecnie(...) Sp. z o.o.wW.).
Wskazać zatem wypada, iż na okoliczność pracy ubezpieczonego w szczególnych warunkach we wskazanym okresie Sąd Okręgowy przeprowadził postępowanie dowodowe, uzyskując zeznania zawnioskowanych świadków, samego ubezpieczonego oraz jego dokumentację pracowniczą.
W ocenie Sądu Apelacyjnego, zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pozwala na stanowcze ustalenie stanu faktycznego, w szczególności co do charakteru pracy ubezpieczonego w spornym okresie. Znamiennym jest, że wywiedzionej apelacji ubezpieczony chociaż sformułował zarzuty naruszenia prawa procesowego, to jednak w uzasadnieniu opiera się na ustaleniach faktycznych Sądu Okręgowego, a zatem istota apelacji dotyczy subsumpcji, a konkretnie możliwości zaliczenia spornego okresu pracy do stażu pracy w szczególnych warunkach.
Uznając zgromadzony materiał dowodowy za spójny, a tym samym dokonane na jego podstawie ustalenia faktyczne za pewne, podkreślić należy, iż okresy pracy uzasadniające prawo do świadczenia emerytalnego w obniżonym wieku, to okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wykonywana jest stale i w pełnym wymiarze czasu pracy.
Zwrócić można uwagę, iż w wywiedzionej apelacji, podobnie jak we wcześniejszym postępowaniu, ubezpieczony upatruje możliwość zakwalifikowania spornego okresu pracy, jako odpowiadającego w swoim całokształcie pracom wymienionym w załączniku A do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, w punktach: 1 Działu V, 17 Działu VI, oraz 11 i 25 Działu XIV.
Przypomnieć zatem można, iż w przywołanym załączniku A do rozporządzenia, pod wskazanymi pozycjami wymieniono: dział V - w budownictwie i przemyśle materiałów budowlanych - 1. roboty wodnokanalizacyjne oraz budowa rurociągów w głębokich wykopach; dział VI. - w leśnictwie, przemyśle drzewnym i papierniczym - 17. hydrotermiczna obróbka drewna; dział XIV. - prace różne - 11. prace w suszarniach z zastosowaniem podgrzewania, jeżeli temperatura powietrza w tych suszarniach przekracza 35°C, 25. Bieżąca konserwacja agregatów i urządzeń oraz prace budowlano-montażowe i budowlano-remontowe na oddziałach będących w ruchu, w których jako podstawowe wykonywane są prace wymienione w wykazie.
W odniesieniu do powyższego wskazać należy, iż to, żeZakłady (...)wW.zajmowały się opisaną w pkt 17 działu VI hydrotermiczną obróbką drewna, nie czyni pracy wszystkich zatrudnionych w zakładzie pracowników pracą w szczególnych warunkach. Zwrócić można bowiem uwagę, iż w stanowiących rozwinięcie przepisów rozporządzenia przepisach resortowych - Zarządzeniu Nr 16 Ministra Rolnictwa, Leśnictwa I Gospodarki Żywnościowej z dnia 31 marca 1988 r. w sprawie stanowisk pracy, na których wykonywane są prace w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze /Dz.Urz.MRiRW.1988.2.4/, w uszczegółowieniu poz. 17 - hydrotermiczna obróbka drewna wskazano stanowiska pracy: 1. gięciarz, 2. parzelniczy drewna i wikliny, 3. rozwłókniacz drewna, 4. sterowniczy pras. Wszystkie wymienione w przepisach resortowych stanowiska pracy podlegające zakwalifikowaniu do prac w szczególnych warunkach przy hydrotermicznej obróbce drewna dotyczą prac bezpośrednio związanych z procesem produkcji.
Sąd Apelacyjny oczywiście dostrzega, iż wskazany wyżej proces produkcji obejmujący hydrotermiczną obróbkę drewna był podstawowym w Zakładach drzewnych wW.. Z istoty proces ten związany był z pracą w suszarniach o temperaturze powyżej 350C. Jednak z przywołanych również przez samego skarżącego ustaleń faktycznych wynika, iż wykonywał on swoje obowiązki na terenie całego zakładu pracy, a zatem również poza oddziałami, suszarniami, na których odbywała się produkcja, w tym, w kotłowniach, przepompowniach, czy na powietrzu, co wyklucza zakwalifikowanie pracy ubezpieczonego jako bieżącej konserwacji agregatów i urządzeń oraz prac budowlano-montażowych i budowlano-remontowych na oddziałach będących w ruchu, zgodnie z pkt 25 działu XIV rozporządzenia. Nie można bowiem przyjąć, aby pracę ubezpieczonego wykonywaną z całą pewnością w pewnym zakresie w suszarniach czy oddziałach na których odbywała się produkcja hudrotermiczna, uzupełniała praca wyłącznie w głębokich wykopach przy robotach wodnokanalizacyjnych czy budowie rurociągów. Byłoby to zupełnie niezgodne z doświadczeniem życiowym i chociażby niekwestionowanym ustaleniem wykonywania prac przy obsłudze kotłów parowych. Nie można również nie wspomnieć o kwalifikacjach ubezpieczonego z zakresu instalacji elektrycznych.
W ocenie Sądu Apelacyjnego, wbrew wnioskom apelacji, nie tylko poszczególne prace w szczególnych warunkach nie były jednak wykonywane w pełnym wymiarze czasu pracy, ale również ich całokształt, na który składały się prace których nie sposób przypisać do czynności wymienionych w załączniku A do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, nie daje podstaw do zakwalifikowania spornego okresu zatrudnienia od 01 stycznia 1971 r. do 31 lipca 1999 r. zZakładach (...)wW.(obecnie(...) Sp. z o.o.wW.) do stażu pracy w szczególnych warunkach.
Reasumując, w ocenie Sądu Apelacyjnego Sąd Okręgowy prawidłowo ustalił stan faktyczny przedmiotowej sprawy i dokonał trafnej jego oceny prawnej, której nie wzruszają podniesione w apelacji zarzuty, a zatem zaskarżony wyrok odpowiada prawu.
Mając na uwadze powyższe, na mocyart. 385 k.p.c.Sąd Apelacyjny orzekł, jak w sentencji.