Sąd Okręgowy w Białymstoku
VIII Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VIII Ka 1004/13
Data wyroku: 2014-03-21 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Dariusz Niezabitowski, Krzysztof Kamiński –, Grażyna Zawadzka-Lotko
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Mieniu
Podstawa prawna: art. 278§1 kk w zw z art275§1 kk w zb z art 276 kk

Sygn. akt VIII Ka 1004/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 21 marca 2014 roku
Sąd Okręgowy w Białymstoku VIII Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący – Sędzia SO Krzysztof Kamiński – spr.
Sędziowie: SO Dariusz Niezabitowski
SO Grażyna Zawadzka-Lotko
Protokolant Aneta Chardziejko
w obecności prokuratora Jerzego Duńca, po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2014 r. sprawyA. K.oskarżonego o czyn zart. 278§1 k.k.w zb. zart. 275§1 k.k.w zb. zart. 276 k.k.na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Białymstoku z dnia 30 września 2013 r. (sygn. akt VII K 492/13):

I
Zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy, uznając apelację za oczywiście bezzasadną.

II
Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.K. S.kwotę 516,60-zł (pięćset szesnaście złotych sześćdziesiąt groszy) tytułem kosztów obrony z urzędu za postępowanie odwoławcze, w tym 96,60-zł (dziewięćdziesiąt sześć złotych sześćdziesiąt groszy) tytułem podatku VAT.

III. Zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze i obciąża nimi Skarb Państwa.

UZASADNIENIE
A. K.został oskarżony o to, że w dniu 18 lutego 2013 r. wB.w rejonie skrzyżowaniaulicy (...)zulicą (...), dokonał kradzieży w ten sposób, że wykorzystując chwilową nieuwagę pokrzywdzonejE. J., podszedł do niej od tyłu i zaczął szarpiąc za przewieszoną przez ramię damską torebkę zawartością portfela z pieniędzmi w kwocie 1150 złotych, dowodem osobistym, legitymacja emeryta, okularami, parasolką, kosmetyczką, dokonał zaboru w celu przywłaszczenia, czym spowodował straty w wysokości 1400 złotych na szkodęE. J.
tj. o czyn zart. 278§1 k.k.w zb. zart. 275§1 k.k.w zb. zart. 276 k.k.
Sąd Rejonowy w Białymstoku wyrokiem z dnia 30 września 2013 r w sprawie o sygn. akt VII K 492/13 oskarżonegoA. K.uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawieart. 278§1 k.k.w zb. zart. 275§1 k.k.w zb. zart. 276 k.k.w zw. zart. 11§2 k.k.skazał go, zaś na podstawieart. 278§1 k.k.w zw. zart. 11§3 k.k.wymierzył mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;
Na podstawieart. 63§1 k.k.na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie w dniu 19.02.2013 r. przyjmując, iż jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie jest równy jednemu dniowi kary pozbawienia wolności.
Zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokatJ. J.kwotę 221,40 (dwustu dwudziestu jeden 40/100) złotych w tym VAT w kwocie 41,40 (czterdziestu jeden 40/100) złotych tytułem kosztów obrony z urzędu za postępowanie przygotowawcze.
Zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych obciążając nimi Skarb Państwa.
Powyższy wyrok, na zasadzieart. 444 k.p.k.zaskarżył w całości obrońca oskarżonego i na podstawieart. 427§1 k.p.k.orazart. 438 pkt 2 i 3 k.p.k.wyrokowi powyższemu zarzucił:
1. obrazę przepisów prawa procesowego, mającą wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie:
-art. 4 k.p.k.,art. 5§2 k.p.k.,art. 7 k.p.k.– polegającą na zbyt dowolnej ocenie materiału dowodowego zebranego w trakcie postępowania i oparcie orzeczenia wyłącznie na dowodach przemawiających na niekorzyść oskarżonego z pominięciem dowodów korzystnych.
2. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, a polegający na dowolnym uznaniu winy oskarżonegoA. K.tylko na niespójnych, nielogicznych i niezasługujących na obdarzenie przymiotem wiarygodności zeznaniachE. J.,E. G.,A. P.(G.),Ł. C.,P. J.,P. K.,R. J..
Na podstawieart. 427§1 oraz art. 437§1 k.p.k.wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonegoA. K.od popełnienia zarzuconego mu czynu.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja obrońcy oskarżonego jest oczywiście bezzasadna i nie zasługuje na uwzględnienie.
Oba sformułowane przez apelującego zarzuty, tj. obrazyart. 4 k.p.k.iart. 7 k.p.k.oraz błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia w istocie sprowadzają się do zanegowania sposobu oraz wyników dokonanej przez Sąd Okręgowy oceny dowodów. Autor apelacji wskazuje, że zebrane w sprawie dowody oraz ustalone na ich podstawie okoliczności winny prowadzić do innego wniosku, niż ten, do którego doszedł sąd wyrokujący w sprawie, czyli do uniewinnienia oskarżonego od stawianego mu zarzutu.
Z takim stanowiskiem nie można się zgodzić. Rozważając w/w zarzuty zasadnym będzie przytoczenie uzasadnienia poglądu Sądu Najwyższego wyrażonego w wyroku z dnia 24 marca 1975 r. (II KR 355/75, OSNGP 9/75, poz. 84, s. 12), w myśl którego „zarzut błędu w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę wyroku jest tylko wówczas słuszny, gdy zasadność ocen i wniosków, wyprowadzonych przez sąd orzekający z okoliczności ujawnionych w toku przewodu sądowego nie odpowiada prawidłowości logicznego rozumowania. Zarzut ten nie może jednak sprowadzać się do samej polemiki z ustaleniami sądu, wyrażonymi w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, lecz do wykazania, jakich mianowicie konkretnie uchybień w zakresie zasad logicznego rozumowania dopuścił się sąd w ocenie zebranego materiału dowodowego. Możliwość zaś przeciwstawienia ustaleniom sądu orzekającego odmiennego w tej mierze poglądu nie może prowadzić do wniosku o dokonaniu przez sąd błędu w ustaleniach faktycznych”.
Wbrew twierdzeniom apelującego Sąd I instancji dokonał wnikliwej i wszechstronnej analizy i oceny wszystkich dowodów. W pisemnych motywach zaskarżonego wyroku wskazał, jakie fakty uznał za ustalone jako odpowiadające rzeczywistemu przebiegowi wydarzeń, na jakich w tej mierze oparł się dowodach, dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych. Ocena materiału dowodowego przez Sąd I instancji dokonana została z uwzględnieniem reguł określonych wart. 4 k.p.k.iart. 7 k.p.k.(m.in. jest zgodna z zasadami doświadczenia życiowego i nie zawiera błędów natury faktycznej /niezgodności z treścią dowodu/ lub logicznej /błędności rozumowania i wnioskowania/. Tym samym nie narusza granic swobodnej oceny dowodów i zasługuje na akceptację.
Okoliczności niniejszej sprawy oraz wina oskarżonego nie budzą wątpliwości.A. K.został rozpoznany jako sprawca przedmiotowego czynu przezR. J.,E. G.iA. P.(poprzednioG.). Przechodząc obok miejsca zdarzenia, byli naocznymi jego obserwatorami. Mieli – w odróżnieniu od pokrzywdzonejE. J.i jej koleżankiŁ. C.– możliwość zaobserwowania wyglądu sprawcy, m.in. wtedy, gdy szarpał się z leżącą na ziemi pokrzywdzoną, próbując wyrwać torebkę (R. J.próbował nawet odepchnąć od niej oskarżonego).R. J.,E. C.iA. P.opisali wygląd sprawcy czynu, w tym ubiór oraz charakterystyczny duży nos z widocznymi śladami zadrapania. Podczas okazania bez cienia wątpliwości rozpoznali oskarżonegoA. K., jako sprawcę przestępstwa.
Jak słusznie zauważył Sąd I instancji, nie ma powodów, aby podważyć zeznaniaR. J.,E. C.iA. P.,notabenespójne, logiczne i konsekwentne. Tym bardziej, że byli oni przypadkowymi obserwatorami zdarzenia i nie mieli żadnego racjonalnego powodu, aby bezpodstawnie pomawiać oskarżonego. Nadto podany przez nich rysopis sprawcy przestępstwa w pełni odpowiada wyglądowiA. K.(k. 39- 40).
Na marginesie, niezrozumiałym jest (nadto ewidentnie sprzecznym z w/w dowodami) jest pogląd apelującego, iżR. J.,E. C.iA. P.„jakoby” rozpoznali oskarżonego.
W pełni korelujące z zeznaniami w/w świadków, chociaż mało istotne z punktu widzenia ustalenia sprawcy przestępstwa, były dowody z zeznań pokrzywdzonejE. J.iŁ. C.. Obie w/w opisały przebieg zdarzenia w sposób zbieżny z zeznaniamiR. J.,E. C.iA. P.. Nie były natomiast w stanie dokładnie opisać wygląd sprawcy (nie rozpoznały go podczas okazania), chociaż zwróciły uwagę na charakterystyczny nos ze śladami zadrapania.
Zeznań w/w świadków, a tym bardzie ustaleń Sądu I instancji nie są w stanie podważyć:
- po pierwsze, zeznania policjantaP. J.(podał, że oskarżony miał na nosie strup, a nie zadrapanie), wynikają one bowiem z jego subiektywnej oceny;
- po drugie, fakt, iż oskarżony w czasie zatrzymania oraz osadzania w Izbie Wytrzeźwień nie miał przy sobie pieniędzy, miał bowiem wystarczająco dużo czasu aby wydać bądź ukryć kwotę 350-zł. (torebka z pieniędzmi w kwocie 1.050-zł. odnaleźli uczniowie pobliskiej szkoły);
- po trzecie, gołosłowne oświadczenie oskarżonego, że w chwili przedmiotowego zdarzenia znajdował się w innym miejscu, z nieustalonym mężczyzną.
Reasumując, lektura uzasadnienia zaskarżonego wyroku w kontekście zgromadzonych i ujawnionych w niniejszej sprawie dowodów utwierdziła Sąd Okręgowy w przekonaniu o trafności oceny zgromadzonych w sprawie dowodów i prawidłowości ustaleń faktycznych, przyjętych za jego podstawę.
Nie budzi zastrzeżeń kwalifikacja prawna przypisanegoA. K.czynu, podobnie jak wymiar orzeczonej wobec niego kary, rozumianej jako całokształt kar i środków karnych (notabeneprecyzyjnie uzasadnione w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku i nie kwestionowane przez apelującego). W tym miejscu stwierdzić jedynie należy, że okoliczności zdarzenia (zuchwały atak na(...)kobietę na w centrum miasta w „biały dzień”) uzasadniały wymiar kary orzeczonej kary pozbawienia wolności, zaś wielokrotna karalność sądowa oskarżonego wyklucza pozytywną prognozę kryminologiczną (videart. 69§1 i 2 k.k.). W tej sytuacji brak jest podstaw do przyjęcia, iż kara jest niewspółmiernie łagodna w rozumieniuart. 438 pkt 4 k.p.k.
O kosztach obrony z urzędu za postępowanie odwoławcze orzeczono na mocy§14 ust. 2 pkt 4w zw. z§2 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz. U. Nr 163, poz. 1348, z późn. zm.).
Na mocyart. 624§1 k.p.k.w zw. zart. 634 k.p.k.należało zwolnić oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie albowiem ich uiszczenie byłoby dla oskarżonego zbyt uciążliwe (nie posiada dochodów i majątku większej wartości, a nadto będzie odbywał karę pozbawienia wolności).