Sąd Rejonowy Wrocław Śródmieście we Wrocławiu
VI Wydział Karny
Sygnatura akt: VI W 1393/13
Data wyroku: 2014-01-28 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Paweł Chodkowski
Teza: skazujący

Sygnatura akt VI W 1393/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 28 stycznia 2014 roku

Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Śródmieścia VI Wydział Karny
w składzie:
Przewodniczący SSR Paweł Chodkowski
Protokolant:  Katarzyna Kraska
po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2014 roku
sprawy przeciwkoJ. C.synowiA.iN.z domuK.
urodzonego (...)w miejscowościS.
obwinionego o to, że
w dniu 21.12.2012r. o godz. 23:50 weW.naul. (...)zatrzymał i pozostawił pojazd markiN.onr rej. (...)w miejscu obowiązywania znaku drogowego B-36 zakaz zatrzymywania się z tabliczką informacyjną T-24 pojazd pozostanie odholowany na koszt właściciela.
tj. o czyn z art. 92 § 1 kw

******************

I
uznaje obwinionegoJ. C.za winnego czynu opisanego w części wstępnej wyroku, stanowiącego wykroczenie z art. 92 § 1 kw i za to na podstawie art. 92 § 1 kw wymierza mu karę grzywny w wysokości100 (stu) złotych;

II
na podstawieart. 624 § 1 kpkw zw. zart. 119 kpwzwalnia obwinionego od ponoszenia kosztów postępowania zaliczając je na rachunek Skarbu Państwa.

UZASADNIENIE
Sąd ustalił, co następuje:

W dniu 21 grudnia 2012 rokuJ. C.zaparkował samochód markiN.nr rej. (...)naulicy (...)(...)weW..
Uczynił to na jezdni oznakowanej znakami pionowymi: B-36 informującym o zakazie zatrzymywania się i T-24 informującym, że zaparkowany pojazd zostanie usunięty na koszt właściciela.
Nieprawidłowo zaparkowany pojazd, funkcjonariusze Straży Miejskiej –za pośrednictwemfirmy (...)- odholowali na parking strzeżony przyulicy (...).

Dowód:
zeznaniaM. B.k 36-37akt;

mapa miejsca zdarzenia k.14-15;

notatka urzędowa k.3 akt;

dyspozycja usunięcia pojazdu k. 6 akt;

informacja(...)k. 50 akt;

dokumentacja fotograficzna k. 9 akt.

J. C.w złożonych wyjaśnieniach i sprzeciwie do wyroku nakazowego potwierdził fakt zaparkowania samochodu naulicy (...). Stwierdził, że był do tego uprawniony, gdyż znak zakazu obowiązywał do najbliższego skrzyżowania. Po jego przejechaniu miał zatem prawo do zatrzymania pojazdu w miejscu, w którym to uczynił.

Podane przez obwinionego okoliczności są nieprawdziwe, nie mają żadnego odzwierciedlenia w rzeczywistym oznakowaniu obowiązującym w dacie popełnienia przez niego wykroczenia i stanowią wyraz subiektywnych ocen, całkowicie przy tym gołosłownych, nie potwierdzonych żadnym przeprowadzonym przez Sąd dowodem. Przeciwnie, całość materiału dowodowego, który Sąd zgromadził w toku postępowania jurysdykcyjnego, jednoznacznie wskazuje na fakt zatrzymania przezJ. C.samochodu w miejscu, w którym było to zabronione.
Okoliczność ta wynika z zeznań funkcjonariusza Straży Miejskiej-M. B.- sporządzonego przez nią szkicu miejsca zdarzenia, a przede wszystkim wykonanych zdjęć i informacji(...), wskazującej na oznakowanie obowiązujące naulicy (...)w dniu 21 grudnia 2012 roku. Powołane dowody nie zawierają żadnych sprzeczności, tworzą jednolitą całość potwierdzając fakt zaparkowania samochodu przezJ. C.w miejscu obowiązywania zakazu.
Wbrew twierdzeniom obwinionego, naulicy (...), zarówno przy wjeździe na nią od strony skrzyżowania zulicą (...), jak i(...)znak B-36 (i T-24) został powtórzony i tym samym obwiązywał w miejscu, którymJ. C.zaparkował swój samochód (k. 50 akt). Także wykonane przez funkcjonariusza Straży Miejskiej zdjęcia (k.9), w tym zwłaszcza numer dwa, ukazujące pojazd obwinionego na tle omawianych znaków, jednoznacznie potwierdza fakt popełnienia przez obwinionego wykroczenia.

Sąd dał wiarę zeznaniomM. B.. Świadek ten, to funkcjonariuszka Straży Miejskiej, która należycie wykonując swoje obowiązki służbowe zareagowała na popełnione przez obwinionego wykroczenie. Jej zeznanie jest spójne i odzwierciedla zaobserwowane przez nią zachowanieJ. C..

Zachowaniem swoim obwiniony wyczerpał znamiona wykroczenia z art.92§1 kw. Zaparkował bowiem samochód w miejscu obowiązywania znaku B-36 oznaczającego zakaz zatrzymywania pojazdów. Fakt nienależytej obserwacji oznakowania i niedostosowania się przezJ. C.do znaku zakazu, nie tylko nie wyłącza jego odpowiedzialności karnej, lecz w istotny sposób podnosi stopień jego zawinienia, czyniąc go znacznym. Ogranicza bowiem ocenę jego umiejętności poruszania się samochodem po mieście.

Nagminność tego rodzaju wykroczeń na obszarze miasta, miejsce i czas jego popełnienia, to okoliczności które Sąd miał na względzie wymierzającJ. C.karę grzywny. Kara ta nie jest nadmiernie surowa, a jednocześnie w pełni adekwatna do stopnia winy oraz społecznej szkodliwości przedmiotowego czynu, uwzględnia jego sytuację materialną i pozwoli na osiągnięcie celu kary w zakresie wychowawczego oddziaływania na obwinionego. Uzmysłowi również obwinionemu karygodność jego zachowania.
Uwzględniono ponadto społeczne oddziaływanie oraz cele zapobiegawcze orzeczonej kary, które mają stanowić adekwatną względem popełnionego czynu represję wobec sprawcy oraz piętnować w oczach społeczeństwa zachowanie, którego obwiniony się dopuścił. Sąd wyraża jednocześnie przekonanie, iż orzeczona kara spełni swoje zadania w zakresie prewencji szczególnej i pomoże zrozumiećJ. C.niewłaściwość jego zachowania
Orzeczenie o kosztach postępowania oparto o przepisart. 118§ 1 k.p.w.i przepisart. 616§2 k.p.k.w zw. zart. 119 k.p.w.