Sąd Apelacyjnyw Szczecinie
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUz 495/13
Data wyroku: 2013-12-30 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Beata Górska
Słowa kluczowe: Koszty Procesu
Podstawa prawna: art. 102 kpc

Sygn. akt III AUz 495/13

POSTANOWIENIE
Dnia 30 grudnia 2013 r.

Sąd Apelacyjny w Szczecinie - Wydział III Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący:

SO del. Beata Górska (spr.)

po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym
sprawy z wnioskuK. Z.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.
o prawo do emerytury z tytułu pracy w szczególnych warunkach
na skutek zażalenia organu rentowego Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.
na postanowienie Sądu Okręgowego w Szczecinie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
z dnia 28 października 2013 r. sygn. akt VII U 3396/12

p o s t a n a w i a :

oddalić zażalenie.

del. SSO Beata Górska

Sygn. akt III AUz 495/13

UZASADNIENIE
W sprawie z odwołaniaK. Z.od decyzji ZUS z dnia 30.07.2012r. Sąd Okręgowy w Szczecinie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych wyrokiem z dnia 28 października 2013r. zmienił zaskarżoną decyzje w ten sposób, że przyznał ubezpieczonemu prawo do emerytury od dnia 1.01.2013r., oddalił odwołanie w pozostałej części oraz na podstawieart. 102 k.p.c.odstąpił od obciążania ubezpieczonego kosztami zastępstwa procesowego. Sąd I Instancji w zakresie kosztów procesu miał na uwadze okoliczność, iż ubezpieczony co do meritum wygrał sprawę, a oddalenie dotyczyło jedynie daty przyznania prawa do emerytury. Z tych względów nie było podstaw do zasądzania od ubezpieczonego zwrotu na rzecz organu rentowego kosztów zastępstwa procesowego.

Postanowienie Sądu pierwszej instancji zaskarżył w całości organ rentowy, wnosząc o jego zmianę poprzez zasądzenie od ubezpieczonego kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Żalący zarzucił przy tym błędną ocenę dotyczącą wyniku sprawy poprzez wskazanie organu rentowego jako strony przegrywającej proces, w sytuacji, gdy to faktycznie ubezpieczony przegrał proces, bowiem na dzień wydania zaskarżonej decyzji nie spełniał wszystkich warunkówdo przyznania prawa do emerytury w obniżonym wieku emerytalnym z uwagi na pracęw szczególnych warunkach. Ubezpieczony nie posiadał wszak wymaganego stażu ubezpieczeniowego, który zostałby uwzględniony przez organ rentowy, jak teżnie rozwiązał umowy o pracę. Zmiana stanu prawnego art. 184 ust 2 ustawy emerytalnej dotycząca braku wymogu rozwiązania stosunku pracy jako przesłanki nabycia prawa nie zmienia faktu, że zaskarżona decyzja na dzień jej wydania była prawidłowa.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Kontrola instancyjna doprowadziła do wniosku, że zapadłe rozstrzygnięcie Sądu Okręgowego odpowiada prawu i nie ma podstaw do jego zmiany w kierunku oczekiwanym przez skarżącego. Sąd Okręgowy prawidłowo bowiem przyjął oraz zastosował przepisart. 102 k.p.c., choć zarazem zbędnie wywiódł, że stroną przegrywającą proces jest pozwany organ rentowy. Gdyby bowiem tak właśnie było, nie zachodziłaby potrzeb powoływania przepisuart. 102 k.p.c.Ogólną zasadą jest bowiem, że strona która przegrywa proces, winna zgodnie zart. 98 § 1 k.p.c.ponieść koszty procesu, w tym koszty zastępstwa procesowego.Artykuł 98 § 1 k.p.c.statuuje bowiem zasadę, zgodnie z którą strona przegrywająca obowiązana jest na żądanie strony wygrywającej zwrócić jej koszty procesu. W niniejszej zaś sprawie pozwany organ rentowy wniósł o zasądzenie zwrotu tych kosztów, lecz okoliczności sprawy spowodowały odstąpienie na podstawie wskazanego przepisu od tej zasady. Należy wyjaśnić, iż ubezpieczony na dzień wydania decyzji z 30.07.2012r., według wówczas istniejącego stanu prawnego, nie spełniał wymogu rozwiązania umowyo pracę, a nowelizacja przepisu art. 184 ust 2 ustawy emerytalnej, polegającana wykreśleniu zapisu o obowiązku rozwiązania umowy o pracę przez pracownika weszła w życie dopiero z dniem 1.01.2013r. Tym samym, ubezpieczony winien był na dzień wydania decyzji z 30.07.2012r. rozwiązać umowę o pracęz dotychczasowym pracodawcą. Powstaje jednak w takim przypadku szczególny stan rzeczy, niepewny da ubezpieczonego. Rozwiązanie przez ubezpieczonego umowyo pracę powoduje utratę stałego źródła dochodu, a zatem pozbawia podstaw jego egzystencji materialnej co najmniej na czas trwania postępowania o prawodo emerytury, niejednokrotnie zresztą przedłużającego się w czasie, a po drugie, organ rentowy powinien stan ten zakreślić ubezpieczonemu, najpierw zawiadamiając go, zgodnie z przepisamik.p.a.o zamiarze zakończenia postępowanie, po którym zostanie wydana decyzja, a nadto pouczając ubezpieczonego, że najpóźniej na dzień jej wydania winien udokumentować fakt rozwiązania umowy o pracę, a tegow sprawie zabrakło, i to w sytuacji, gdy ubezpieczony spełniał wszystkie pozostałe ustawowe warunki. W tych okolicznościach, mimo tego, że ubezpieczony nie miał rozwiązanego stosunku pracy, nie powinien być obciążany kosztami zastępstwa procesowego. Przepisart. 102 k.p.c.ustanawia zasadę słuszności, będącą odstępstwem od zasady odpowiedzialności za wynik procesu. W ocenie Sądu II Instancji wyżej wskazana sytuacja jest właśnie tą szczególną przesłankę pozwalającąna zastosowanie zasady słuszności i nie obciążanie ubezpieczonego kosztami procesu.
Mając na względzie przedstawioną ocenę Sąd Apelacyjny, w oparciu o przepisart.385 § 1 k.p.c., orzekł jak w sentencji.

del. SSO Beata Górska