Sąd Okręgowy w Ostrołęce
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 64/14
Data wyroku: 2014-04-08 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Łaszczych, Magdalena Dąbrowska, Artur Bobiński
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Bezpieczeństwu W Komunikacji
Podstawa prawna: art. 178a§1 kk

Sygn. akt II Ka 64/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 08 kwietnia 2014r.

Sąd Okręgowy w Ostrołęce II Wydział Karny
w składzie:

Przewodniczący SSOAnna Łaszczych

Sędziowie SOArtur Bobiński

SOMagdalena Dąbrowska(spr.)

ProtokolantLuiza Ustaszewska- Sęk

w obecności ProkuratoraAndrzeja Ołdakowskiego

po rozpoznaniu w dniu 08 kwietnia 2014r.
sprawy przeciwkoA. P.
oskarżonemu o przestępstwo zart. 178a § 1 k.k.
z powodu apelacji obrońcy oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Ostrołęce z dnia 09 stycznia 2014r. w sprawie IIK 1407/13
orzeka:

I
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:

a
uchyla zawarte w pkt. 1,2 i 3 wyroku orzeczenie o karze pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania i grzywny;

b
na podstawieart.178 a § 1 k.k.wymierza oskarżonemuA. P.karę 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny określając wysokość jednej stawki na kwotę 20 (dwudziestu) złotych

c
orzeczony w pkt. 4 wyroku środek karny zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym obniża do lat 2 (dwóch) wyłączając kategorię(...).

II
w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

III
zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem opłaty za obie instancje i 20 (dwadzieścia) złotych tytułem kosztów za postępowanie odwoławcze

Sygn. akt II Ka 64/14

UZASADNIENIE
A. P.został oskarżony o to, że w dniu 16 listopada 2013r o godzinie 23.20 kierował pojazdem mechanicznym markiF. (...)onr rej. (...)na drodze publicznej wO.naul. (...)znajdując się w stanie nietrzeźwości przy stwierdzonej zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu z wynikiem I badanie – 1,13 mg/l, II badanie – 1,20 mg/l, III badanie – 1,21 mg/l, to jest o czyn zart. 178a§1 kk.
Wyrokiem z dnia 9 stycznia 2014r wydanym w sprawie II K 1407/13 Sąd Rejonowy w Ostrołęce uznał oskarżonego za winnego zarzucanego mu czynu i za to na podstawieart. 178a§1 kkskazał go i wymierzył mu karę 10 miesięcy pozbawienia wolności. Wykonanie tak orzeczonej kary Sąd warunkowo zawiesił na okres próby wynoszący 3 lata, a nadto na podstawieart. 71§1 kkorzekł od oskarżonego grzywnę w wymiarze 50 stawek dziennych przyjmując wysokości jednej stawki na kwotę 20 zł. W dalszej części wyroku Sąd orzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 3 lat i zaliczył mu na poczet tego środka okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 16 listopada 2013r. W ostatnim punkcie orzeczenia Sąd zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w wysokości 390 zł w tym opłatę w kwocie 280 zł.
Przedmiotowe orzeczenie apelacją wniesioną w całości na korzyść oskarżonego zaskarżył jego obrońca. Orzeczeniu temu zarzucił:

1
błąd w ustaleniach faktycznych w przedmiocie stopnia szkodliwości zarzucanego oskarżonemu czynu, a w konsekwencji nie uwzględnienie wniosku oskarżonego o zastosowanie warunkowego umorzenia postępowania,

2
rażącą surowość orzeczonej kary i środka karnego.

W konkluzji apelacji skarżący obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku przez zastosowanie warunkowego umorzenia postępowania, ewentualnie zaś o zmianę wyroku w części dotyczącej orzeczenia o karze przez odstąpienie od wymiaru kary pozbawienia wolności i ograniczenie kary do grzywny oraz złagodzenie środka karnego do 1 roku z wyłączeniem z zakresu prowadzenia pojazdów mechanicznych kategorii(...).

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja obrońcy oskarżonego jest częściowo uzasadniona, w związku z tym na podstawieart. 437§1 kpkzaskarżony wyrok został zmieniony w kierunku proponowanym przez skarżącego.
Z uwagi na zakres apelacji, odnoszący się do całości wyroku Sądu Rejonowego, na wstępie należało odnieść się do sformułowanego przez apelującego błędu w ustaleniach faktycznych, mającego wpływ na treść zapadłego orzeczenia. Przeprowadzona kontrola instancyjna nie wykazała jednak, by Sąd I instancji dopuścił się w tym zakresie jakichkolwiek przeoczeń, czy uchybień. Sądmeritibowiem prawidłowo i w sposób wyczerpujący ustalił i uzasadnił okoliczności sprawy, które nie budzą wątpliwości. Oskarżony w dniu 16 listopada 2013r w późnych godzinach wieczornych kierował samochodem markiF. (...)znajdując się w stanie nietrzeźwości. Przeprowadzone badanie urządzeniem kontrolno-pomiarowym do ilościowego oznaczenia alkoholu w wydychanym powietrzu wskazało przy pierwszej próbie 1,13 mg/l, przy kolejnych próbach odpowiednio 1,20 mg/l i 1,21 mg/l zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu.
Kontrola instancyjna wykazała natomiast słuszność zarzutów, w których skarżący zakwestionował dokonaną przez Sąd I instancji ocenę przesłanek sądowego wymiaru kary i środków karnych. W rzeczonej sprawie Sąd orzekający nie uchronił się od błędu w doborze sposobu reakcji prawno-karnej do wagi i okoliczności czynu popełnionego przez oskarżonego. Zważyć należy, iż zarzut rażącej niewspółmierności kary, jako zarzut z kategorii ocen, można zasadnie podnosić jedynie wówczas, gdy kara jakkolwiek mieści się w granicach ustawowego zagrożenia, to nie uwzględnia w sposób właściwy zarówno okoliczności popełnienia przestępstwa, jak i osobowości sprawcy, innymi słowy - gdy w społecznym odczuciu jest karą niesprawiedliwą. Niewspółmierność zachodzi zaś wówczas, gdy suma zastosowanych kar i innych środków, wymierzona za przypisane przestępstwo, nie odzwierciedla należycie stopnia szkodliwości społecznej czynu i nie uwzględnia w wystarczającej mierze celów kary. Wymierzona oskarżonemuA. P.kara 10 miesięcy pozbawienia wolności wraz z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat próby i akcesoryjną karą grzywny nosi przymiot kary rażąco surowej. Kara ta nie czyni zatem zadość postulatowi kary zasłużonej i sprawiedliwej, bo nie uwzględnia należycie stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu, wyrażającego się rodzajem i charakterem naruszonego dobra prawnego. Jednocześnie nie realizuje w sposób prawidłowy celów kary, o jakich mowa wart. 53§1 kk.
Sąd orzekający uznał, że oskarżony dopuścił się przestępstwa zart. 178a§1 kk. Czyn określony w tym przepisie jest zagrożony alternatywnie karami grzywny, ograniczenia wolności, bądź pozbawienia wolności do 2 lat.
Z niekwestionowanego stanu faktycznego sprawy wynika, że oskarżony działał z zamiarem ewentualnym popełnienia przestępstwa. W dniu 16 listopada 2013r przebywał u swojej siostry zamieszkałej wO., gdzie wraz z nią i szwagrem spożywał alkohol. Po kłótni o majątek wsiadł do samochodu i chciał wrócić do domu. Po zdarzeniu oskarżony przyznał się do popełnienia przestępstwa i wyraził skruchę.
A. P.jest przy tym człowiekiem niekaranym w przeszłości za przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji. Ma to tym większą wartość kryminologiczną, iż posiada on prawo jazdy kategorii(...)od blisko 28 lat, zaś uprawnienia wynikające z kategorii(...)od przeszło 14 lat. Pracując w(...)wO.i kierując autobusami nigdy dotychczas nie naruszył porządku prawnego.
Wzajemne połącznie powyższych okoliczności pozwalało Sądowi I instancji uznać, iż samoistna kara grzywny będzie adekwatna dla osiągniecia jej celów wobec sprawcy. Przyjęcie odmiennej oceny w zaskarżonym wyroku musiało doprowadzić do wydania orzeczenia o charakterze reformatoryjnym. Sąd Odwoławczy dokonując stosownej korekty, wymierzył oskarżonemu karę grzywny w wysokości 50 stawek dziennych po 20 złotych każda. Jednocześnie liczbę stawek dziennych oraz wysokość każdej z nich, Sąd pozostawił na poziomie wyznaczonym przez Sąd Rejonowy i niekwestionowanych przez skarżącego.
W tym miejscu należy odnieść się do argumentacji zaprezentowanej przez apelującego i wskazującej na zasadność warunkowego umorzenia postępowania karnego wobecA. P.. Sąd orzekający ma możliwość zastosowania tej instytucji w przypadku spełnienia wszystkich przesłanek wymienionych wart. 66 kk. Najistotniejszym wymogiem przewidzianym w tym przepisie jest to, aby wina sprawcy i społeczna szkodliwość popełnionego przez niego czynu nie były znaczne i właśnie jego na gruncie niniejszej sprawy nie spełnia inkryminowane zachowanie oskarżonego. Szczególną uwagę należy zwrócić na fakt, iżA. P.prowadził pojazd znajdując się w znacznym stanie nietrzeźwości. Stężenie alkoholu w wydychanym powietrzu oznaczone w kolejnych badaniach wynosiło 1,13 mg/l, 1,20 mg/l oraz 1,21 mg/l. Stężenie to nawet przy dużym doświadczeniu oskarżonego jako kierowcy stwarzało wysokie niebezpieczeństwo wywołania znamiennych w skutkach zdarzeń komunikacyjnych. Brak jest zatem możliwości, by społeczna szkodliwość czynu przypisanegoA. P.nie była znaczna.
W przekonaniu Sądu Odwoławczego modyfikacjom wymagał również orzeczony przez Sąd Rejonowy środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 3 lat. Zważyć należy, iż oskarżony posiada prawo jazdy od wielu lat, pracuje zarobkowo jako kierowca autobusu miejskiego, jest kierowcą z kilkudziesięcioletnim doświadczeniem. Dodatkowo wskazać trzeba, iż sam oskarżony przyznaje, że nie miał nigdy wcześniej kolizji, ani też wypadku, czemu Sąd dał wiarę. Dlatego też, uwzględniając właściwości i warunki osobiste sprawcy, sposób życia sprawcy przed popełnieniem przestępstwa i zachowanie się po jego popełnieniu, postawa oskarżonego wyraźnie wskazuje, iż orzeczenie zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 2 lat będzie wystarczające, aby spełnić ww. cele.
Skarżący obrońca słusznie podniósł także w apelacji, iż w realiach przedmiotowej sprawy nie istnieją dostatecznie uzasadnione podstawy, aby rozciągnąć obowiązywanie powyższego zakazu na wszelkie pojazdy mechaniczne. Przede wszystkim obowiązek wynikający zart. 42§2 kkorzekania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych wobec sprawcy przestępstwa polegającego na kierowaniu w stanie nietrzeźwym pojazdem mechanicznym, jest ściśle powiązany z rodzajem pojazdu jaki prowadził sprawca popełniający przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji, a także innych pojazdów, których prowadzenie przez oskarżonego mogłoby zagrozić bezpieczeństwu w ruchu lądowych. W przedmiotowej sprawie oskarżony dopuścił się zarzucanego mu czynu wykorzystując prywatny samochód osobowy. Jego zachowanie w żaden sposób nie wiązało się z wykonywaniem pracy zawodowej. Logicznego i racjonalnego uzasadnienia nie znajduje zatem objęcie zakazem, prowadzenia pojazdów, dla których potrzebna jest kategoria(...)prawa jazdy. Praca kierowcy autobusu(...)wO.wykonywania przezA. P.jest źródłem utrzymania dla niego i jego rodziny. Orzeczenie zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych doprowadziłoby jego do utraty pracy i stanowiło tym samym rażącą niewspółmierność reakcji karnej na jego czyn.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok w sposób przedstawiony w sentencji orzeczenia. W pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymał w mocy i zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty za postępowanie odwoławcze.
Z tych względów orzeczono, jak na wstępie.