Sąd Okręgowy w Białymstoku
VIII Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VIII Ka 353/14
Data wyroku: 2014-09-19 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Marek Wasiluk–, Dariusz Niezabitowski, Krzysztof Wildowicz
Słowa kluczowe: Dobrowolne Poddanie Się Karze
Podstawa prawna: art. 437 §1 i 2 kpk

Sygn. akt VIII Ka 353/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 19 września 2014 r.
Sąd Okręgowy w Białymstoku VIII Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący: SSO Marek Wasiluk– spr.
Sędziowie: SO Dariusz Niezabitowski
SR del. Krzysztof Wildowicz
Protokolant: Aneta Chardziejko
przy udziale Prokuratora Małgorzaty Zińczuk
po rozpoznaniu w dniu 19 września 2014 roku
sprawyA. C.oskarżonego z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005 r. przeciwdziałaniu narkomanii
na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Białymstoku z dnia 19 lutego 2014 roku, sygn. akt XV K 1803/13;
uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Białymstoku.

UZASADNIENIE
A. C.został oskarżony o to, że:
w dniu 25 sierpnia 2013 r. wB., w mieszkaniu przyul. (...)wbrew przepisom ustawy posiadał środki odurzające w postaci ziela konopi innych niż włókniste w ilości 14,24 grama tj. o czyn zart. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii
Sąd Rejonowy Białymstoku wyrokiem z dnia 19 lutego 2014 roku w sprawie XV K 1803/13 oskarżonegoA. C.uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawie art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii skazał go na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.
Pobrał od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 120 (stu dwudziestu) zł tytułem opłaty i obciążył go pozostałymi kosztami sądowymi w części, tj. w kwocie 280 (dwustu osiemdziesięciu) zł, zaś zwolnił go od ponoszenia pozostałej części kosztów.
Powyższy wyrok na zasadzieart. 425 § 1 i 2 k.p.k.,art. 444 k.p.k.w części dotyczącej orzeczenia o karze na niekorzyść oskarżonegoA. C.zaskarżył prokurator.
Powołując się na przepisyart. 438 pkt 2 k.p.k.,art. 427 § 1 i 2 k.p.k.orazart. 437 § 1 i 2 k.p.k.zarzucił rozstrzygnięciu Sądu Rejonowego:
1. obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie:art. 335 § 1 k.p.k.iart. 343 § 7 k.p.k.poprzez uwzględnienie wniosku prokuratora złożonego w trybieart. 335 k.p.k.i orzeczenie wobec oskarżonego kary w uzgodnionym przez strony wymiarze, podczas gdy złożony wniosek w trybieart. 335 k.p.k.nie zawierał orzeczenia wobec oskarżonego środka karnego w postaci przepadku dowodów rzeczowych.
W oparciu o powyższe prokurator wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Białymstoku do ponownego rozpoznania.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja prokuratora jest zasadna i zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treściąart. 335 § 1 k.p.k.prokurator może umieścić w akcie oskarżenia wniosek o wydanie wyroku skazującego i orzeczenie uzgodnionych z oskarżonym kar lub innych środków przewidzianych wKodeksie karnymza przypisany mu występek, bez przeprowadzenia rozprawy, jeżeli okoliczności popełnienia przestępstwa nie budzą wątpliwości, a postawa oskarżonego wskazuje, że cele postępowania zostaną osiągnięte. Podstawę do uwzględnienia wniosku stanowi spełnienie wymogów określonych w przepisieart. 335 § 1 k.p.k.Nie ma wątpliwości co do tego, że uwzględnienie wniosku o skazanie bez przeprowadzania rozprawy uzależnione jest od oceny, czy na takie rozstrzygnięcie pozwalają przepisy prawa karnego.
Jak wynika z akt niniejszej sprawy oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i zadeklarował chęć skorzystania z instytucji dobrowolnego poddania się karze bez przeprowadzania rozprawy sądowej. Zgodził się przy tym na zaproponowaną mu przez prokuratora karę. Sąd I instancji, chociaż orzekł zgodnie ze złożonym wnioskiem, co wyklucza obrazęart. 335 k.p.k., w sposób bezkrytyczny zaakceptował wniosek prokuratora złożony w trybie konsensualnym o wydanie wyroku skazującego na posiedzeniu. Nie dostrzegł tego, że zgodnie zart. 70 ust. 2 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw razie skazania za przestępstwo określone w art. 62 cyt. wyżej ustawy orzeka się przepadek środka odurzającego lub substancji psychotropowej, nawet jeżeli nie był własnością sprawcy. Zatem orzeczenie środka karnego w postaci przepadku środka odurzającego wobec sprawców przestępstw zart. 62 ustawy o przeciwdziałaniu narkomaniijest obligatoryjne. Kwestia środka karnego nie została objęta jakąkolwiek ugodą między stronami.
Dlatego też wniosek prokuratora był błędny i sprzeczny z przepisami prawa procesowego.
Analiza przedmiotowego wniosku dokonana przez Sąd Rejonowy, w ocenie Sądu Okręgowego, powinna była prowadzić do przekonania, iż nie zasługuje on na uwzględnienie, co uszło uwadze Sądu I instancji. W takiej sytuacji Sąd nie powinien skazywać oskarżonego w tym szczególnym trybie. Brak modyfikacji wniosku w sposób pozwalający na jego uwzględnienie powinien skutkować skierowaniem sprawy na rozprawę do rozpoznania na zasadach ogólnych. Doszło zatem do naruszenia prawa procesowego w postaciart. 343 § 7 k.p.k.
Podkreślenia wymaga, że wprawdzie niedopuszczalne jest wydanie rozstrzygnięcia odbiegającego w treści od uzgodnień dokonanych w trybieart. 335 § 1 k.p.k.(por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 29 stycznia 2008 roku, IV KK 496/07, LEX 361683), to dopuszczalna jest możliwość skorygowania wniosku przed Sądem, w tym przed Sądem odwoławczym, jednakże na taką zmianę musi być wyrażona wyraźna zgoda stron. Powyższa sytuacja w niniejszej sprawie nie miała miejsca, bowiem oskarżony doprowadzony na termin rozprawy odwoławczej nie wyraził zgody na modyfikację uzgodnionego z prokuratorem wniosku.
W takiej sytuacji nie sposób mówić o jakimkolwiek konsensusie i w konsekwencji niedopuszczalnym było wydanie przez Sąd Okręgowy wyroku w trybieart. 434 k.p.k.Obraza prawa procesowego (art. 343 § 7 k.p.k.) niewątpliwie miała wpływ na treść zaskarżonego wyroku, w związku z czym należało wyrok na podstawieart. 438 pkt 2 k.p.k.uchylić i sprawę przekazać Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Dodać należy, że takie rozstrzygnięcie nie tamuje drogi do ponownego rozpoznania sprawy w trybieart. 335 k.p.k., po zmodyfikowaniu przez prokuratora wniosku, który znajdowałby oparcie w przepisach prawa materialnego (art. 70 ust. 2 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii).
Uwzględniając powyższe rozważania i ustalenia Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji wyroku.