Sąd Okręgowy w Świdnicy
II Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: II Ca 314/14
Data wyroku: 2014-10-09 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Łukasz Kozakiewicz () Piotr Rajczakowski, Grażyna Kobus
Słowa kluczowe: Odrzucenie Środka Zaskarżenia
Podstawa prawna: art. 370 kpc. art. 373 kpc.

Sygn. akt II Ca 314/14

POSTANOWIENIE
Dnia 9 października 2014 r.
Sąd Okręgowy w Świdnicy II Wydział Cywilny Odwoławczy
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSO Grażyna Kobus
Sędziowie: SR Łukasz Kozakiewicz (del.) SO Piotr Rajczakowski
Protokolant:  Alicja Marciniak
po rozpoznaniu w dniu 9 października 2014r. w Świdnicy
na rozprawie
sprawy z wniosku(...) Bank SAwW.
przy udziale
    Skarbu Państwa(...)wŚ.,W. S.,S. S.,A. S.,M. S. (1),K. S.,M. S. (2),J. M.,A. M. (1),B. K.,R. O.,A. M. (2),T. S.,G. S.,A. U.oraz Zakładu(...)Oddziału wW.

o stwierdzenie nabycia spadku  poM. S. (3)
na skutek apelacji uczestników postępowaniaS. S.,A. S.,M. S. (2),J. M.,B. K.,R. O.,T. S.orazA. U.
od postanowienia Sądu Rejonowego w Świdnicy
z dnia 20 stycznia 2014 r., sygn. akt I Ns 1186/13
postanawia:
odrzucić apelację.

UZASADNIENIE
(...) Bank S.A.domagał się stwierdzenia nabycia spadku poM. S. (3).
Postanowieniem z dnia 20 stycznia 2014r., sygn. akt I Ns 1186/13, Sąd Rejonowy w Świdnicy stwierdził, że spadek poM. S. (3)nabyli na podstawie ustawy jego braciaR. S.(zmarły w dniu 8 listopada 2010r.),H. S.(zmarły w dniu 13 kwietnia 2011r.) iS. S.– po 1/3 części. Ustalając, że małżonka i zstępni spadkodawcy złożyli skutecznie oświadczenia o odrzuceniu spadku, rodzice spadkodawcy nie dożyli otwarcia spadku a rodzeństwo spadkodawcy (bracia) nie złożyli oświadczeń w przedmiocie przyjęcia lub odrzucenia spadku, Sąd doszedł do przekonania, że bracia spadkodawcy zostali powołani do dziedziczenia po nim w całości wprost.
Apelację od tego postanowienia wnieśli uczestnicy postępowaniaA. S.,R. O.,B. K.(następcy prawniR. S.),M. S. (2),T. S.,A. U.(następcy prawniH. S.) orazS. S.iJ. M., zarzucając mu:



naruszenie przepisów prawa materialnego a toart. 1015 § 2 k.c., poprzez jego niewłaściwe zastosowanie w sytuacji, gdy w przedmiotowej sprawie nie upłynął termin 6 miesięcy od dnia, w którym spadkobierca dowiedział się o tytule swojego powołania, a co za tym idzie uznanie przez Sąd, zeS. S.,R. S.iH. S.nabyli spadek wprost bez ograniczenia odpowiedzialności za długi,

naruszenia przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik postępowania, tj.art. 233 § 1 k.p.c.w zw. zart. 13 § 2 k.p.c., poprzez nieustalenie przez Sąd daty, w której uczestnik postępowaniaS. S.dowiedział się o tytule swojego powołania do spadku.

Wskazując na powyższe wnieśli o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez stwierdzenie, że nabycie spadku poM. S. (3)na rzeczS. S.,R. S.iH. S.nastąpiło z dobrodziejstwem inwentarza.
Sąd zważył.
Apelacja okazała się niedopuszczalna.
W pierwszym rzędzie wskazać należy, że skarżący nie kwestionowali powołania do dziedziczenia poM. S. (3)jego braciR. S.,H. S.iS. S., a jedynie sposób, w jaki spadek miał zostać przez nich nabyty (wprost). Podkreślenia jednak wymaga, że w zaskarżonym postanowieniu brak jest rozstrzygnięcia o sposobie nabycia spadku. Jedynie w jego uzasadnieniu, Sąd Rejonowy wskazał, że wynik przeprowadzonego postępowania dowodowego wskazuje, że spadkobiercy nabyli spadek w warunkach określonych przepisemart. 1015 § 2 k.c.Tymczasem w postępowaniu o stwierdzenie nabycia spadku poza kognicją sądu leży kwestia sposobu nabycia spadku (vide:postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 października 2010r., sygn. akt III CZP 67/10, LEX nr 686765). Oznacza to, że ewentualne określenie sposobu nabycia spadku w sentencji postanowienia, nie rodzi skutków prawnych przewidziany wart. 365 k.p.c., gdyż nie jest elementem rozstrzygnięcia sprawy co do meritum. Istotnie wymóg określenia sposobu nabycia spadku – jedyne w przypadku dziedziczenia z dobrodziejstwem inwentarza – przewiduje przepis § 145 ust. 2 Regulaminu wewnętrznego urzędowania sądów powszechnych, jednak jest to przepis o charakterze jedynie porządkowym. W niniejszej sprawie zatem Sąd Rejonowy słusznie do kwestii tej nie odnosił się w sentencji postanowienia. W konsekwencji nie jest dopuszczalna apelacja co do braku w postanowieniu o stwierdzeniu nabycia spadku wzmianki, że przyjęcie spadku nastąpiło z dobrodziejstwem inwentarza, w sytuacji, gdy skarżący nie kwestionuje samego powołania go do dziedziczenia (vide:uchwała Sądu Najwyższego z dnia 13 października 2010r., sygn. akt III CZP 64/10, OSNC z 2011r., Nr 3, poz. 26). Apelacja jako środek odwoławczy, służy wzruszeniu zaskarżonego orzeczenia, które – w zamyśle skarżącego – nie jest zgodne z jego stanowiskiem w sprawie. Mając zaś na uwadze stanowisko skarżących, którzy nie kwestionowali powołaniaS. S.,R. S.iH. S.do dziedziczenia oraz uwzględniając powyższe uwagi, należało uznać, że w wyniku wniesionej apelacji, nie jest możliwe wydanie orzeczenia o treści innej, niż zawarta w zaskarżonym postanowieniu. Prowadzi to do wniosku, że skarżący nie mieli interesu prawnego w zaskarżeniu postanowienia Sądu I instancji, gdyż w istocie odpowiadało ono ich stanowisku w sprawie. Dodać należy, że powołanieS. S.,R. S.iH. S.do dziedziczenia znajduje oparcie w przepisach prawa materialnego (art. 932 § 3 k.c.). Brak interesu prawnego skarżących w kwestionowaniu zaskarżonego postanowienia przesądzał o niedopuszczalności wywiedzionej w niniejszej sprawie apelacji. W myśl przepisuart. 370 k.p.c.apelacja niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Ponieważ Sąd I instancji nie orzekł o odrzuceniu apelacji w niniejszej sprawie, uczynił to Sąd odwoławczy – stosownie do dyspozycji przepisuart. 373 k.p.c.
Marginalnie jedynie należy zauważyć, że postępowanie dowodowe, w tym również przeprowadzone przed Sądem odwoławczym, potwierdziło powołane w apelacji zarzuty co na braku upływu, przed wydaniem zaskarżonego postanowienia, terminu w którymS. S.był uprawniony do złożenia oświadczenia o przyjęciu lub odrzuceniu spadku. Termin ten biegnie bowiem od momentu, w którym spadkobierca dowiedział się o tytule swego powołania, co w realiach niniejszej sprawy oznaczało powzięcie informacji o odrzuceniu spadku przez osoby powołane do dziedziczenia w pierwszej kolejności (art. 1015 § 1 k.c.).S. S.nie został zawiadomiony – w trybieart. 643 k.p.c.– o złożeniu przez małżonkę i zstępnych spadkobiercy oświadczeń o odrzuceniu spadku (takie zawiadomienie skierowano jedynie doR. S.– akta sprawy sygn. akt I Ns 584/10). Na rozprawie w dniu 9 października 2014r. przekonująco wyjaśnił, że informację o tym uzyskał od małżonki spadkobiercy dopiero po rozprawie przed Sądem Rejonowym w Świdnicy w sprawie sygn. akt I Ns 1186/13 przeprowadzonej w dniu 24 września 2013r. Wcześniej kwestia ta nie była poruszana w rozmowach między członkami rodziny z uwagi na inne, istotniejsze problemy (choroba pozostałych braci). Wyjaśnia to również treść składanych przezS. S.na rozprawie w dniu 9 grudnia 2013r. zeznań, w których stwierdził, że wie o złożeniu przez małżonkę i zstępnych spadkobiercy oświadczeń o odrzuceniu spadku oraz iż sam nie składał takiego oświadczenia. W tych warunkach, należało uznać, że składając oświadczenie o przyjęciu spadku z dobrodziejstwem inwentarza w dniu 25 lutego 2014r.,S. S.uczynił to z zachowaniem terminu zart. 1015 § 1 k.c., a zatem oświadczenie to było skuteczne (również w stosunku do pozostałych spadkobierców –art. 1016 k.c.).
Mając powyższe na uwadze, na podstawie powołanych wyżej przepisówart. 370 k.p.c.iart. 373 k.p.c., orzeczono jak w postanowieniu.