Sąd Apelacyjny w Poznaniu
I Wydział Cywilny i Własności Intelektualnej
Sygnatura akt: I ACz 1641/14
Data wyroku: 2014-10-09 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Ewa Staniszewska, Jan Futro, Mikołaj Tomaszewski
Słowa kluczowe: Świadek
Podstawa prawna: art. 274 § 1 kpc

I A Cz 1641/14

POSTANOWIENIE
Dnia 9 października 2014 r.
Sąd Apelacyjny w Poznaniu Wydział I Cywilny
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSA Mikołaj Tomaszewski
Sędziowie: SA Jan Futro (spr.), SA Ewa Staniszewska
po rozpoznaniu dnia 9 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwa P.B. S.&C. U..(...)wA. P.Grecja
przeciwkoA. C. (1)iK. C.
o uznanie czynności prawnej za bezskuteczną
na skutek zażalenia świadkówB. C.iA. C. (2)
na postanowienie Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 16 czerwca 2014 r.
sygn. akt XIV C 1066/11
oddala oba zażalenia.
Jan Futro Mikołaj Tomaszewski Ewa Staniszewska

UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w Poznaniu ukarał świadkówB. C.iA. C. (2)za ponowne nieusprawiedliwione niestawiennictwo w Sądzie karą grzywny po 500 zł.
W uzasadnieniu wskazał, że pismem z dnia 12 maja 2014 świadkowieA. C. (2)iB. C.zastali wezwani na rozprawę wyznaczoną na dzień 16 czerwca 2014 r. ŚwiadkowiA. C. (2)doręczono wezwanie w trybie podwójnego awizo ze skutkiem na dzień 29 maja 2014 roku (k-717 akt), natomiast wezwanie świadkaB. C.zostało jej doręczone w trybie podwójnego awizo ze skutkiem na dzień 29 maja 2014 r. (k. 716). Doręczenia wezwań odbyły się w sposób prawidłowy. Pomimo tego świadkowie nie stawili się na rozprawie w dniu 16 czerwca 2014 r. i nie usprawiedliwili swojej nieobecności w żaden sposób. W związku z tym, że świadkowie nie wypełnili ciążącego na nich obowiązku stawiennictwa, Sąd skazał ich na grzywnę w kwocie po 500 zł od każdego z nich.
Na postanowienie to jednakowo brzmiące zażalenie wnieśli ww. świadkowie zaprzeczając, aby otrzymali zawiadomienie z Sądu o powyższym terminie rozprawy. Twierdzili, że w okresie od stycznia 2014 r do chwili obecnej część korespondencji z Sądów lub zawiadomienia o nich tzw. awiza nie docierały do nich a dowiadywali się o tym w trakcie przeglądania akt spraw.
W konsekwencji wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje.
Zażalenie jest niezasadne.
W myślart. 274 § 1 k.p.c.za nieusprawiedliwione niestawiennictwo sąd skaże świadka na grzywnę, po czym wezwie go powtórnie, a w razie ponownego niestawiennictwa skaże go na ponowną grzywnę i może zarządzić jego przymusowe sprowadzenie.
Świadkowie nie kwestionują faktu, że nie stawili się na wezwanie Sądu. Podnoszą jedynie, że nie otrzymali wezwania na rozprawę w dniu 16 czerwca 2014 r. z powodu wadliwego działania doręczyciela. Taką ocenę – ich zdaniem potwierdza fakt, znajdujących się w aktach niniejszej sprawy kilku przesyłek sądowych adresowanych do pełnomocnika powoda, z adnotacjąfirmy (...), że nie zostały odebrane. Nie sposób bowiem uwierzyć, że profesjonalna, zawodowa kancelaria prawna, systematycznie nie odbiera korespondencji kierowanej do niej z Sądu.
W aktach sprawy znajdują się na kartach 716 i 717 akt wezwania dla świadków na tę rozprawę z adnotacją o podwójnym awizowaniu przesyłki i nieodebraniu jej w terminie.
Potwierdzenie to jest dokumentem urzędowym korzystającym z domniemania prawdziwości (art. 244 k.p.c.). Domniemanie to jednak może być przez stronę obalone. Adresat może, bowiem dowodzić, że pisma nie otrzymał i o nim nie wiedział, gdyż osoba, której pismo doręczono zastępczo, bądź urząd, w którym je złożono, nie doręczył pisma bądź nie zawiadomił go o nim (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 września 1970 r. I PZ 53/70 OSNC 1971/6/100). Nie może być jednak obalone przez samo kwestionowanie jego treści ze strony adresata (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 kwietnia 1998 r., III CZ 51/98, OSNC 1998, nr 11, poz. 189). Żalący nie przedstawili żadnego dowodu np. reklamacji pocztowej mogącego podważać to domniemanie.
Rzeczywiście w aktach sprawy znajdują się także doręczenia dokonywane wG.do kancelarii radcy prawnegoA. M.m. in. dokonane w trybieart. 139 k.p.c.Nie można z tego faktu wywodzić jednak, że doręczenia dokonywane wP.są wadliwie. Spośród wielu doręczeń dokonywanych od stycznia do czerwca 2014 r. wP., w tym trybie doręczenia dokonywane były tylko żalącym się a jedynie jeden raz dotyczyło to zawiadomienia pozwanychA. C. (1)o rozprawie 8 maja 214 r. iK. C.o rozprawie 16 czerwca 2014 r. W pozostałych przypadkach - dotyczących także żalących się - doręczenia dokonywane były do rąk adresata albo uprawnionej do odbioru osoby. Nie można też nie zauważyć, że świadkowie nie po raz pierwszy bez usprawiedliwienia nie stawili się na wezwanie Sądu ( postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 20 stycznia 2014 r. – k. 675-677)
Wobec powyższego Sąd Apelacyjny na podstawieart. 385 k.p.c.w zw. zart. 397 § 2 k.p.c.orzekł jak w postanowieniu.
Jan Futro Mikołaj Tomaszewski Ewa Staniszewska