Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie
X Wydział Karny
Sygnatura akt: X K 554/13
Data wyroku: 2014-01-20 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Piotr Maksymowicz
Słowa kluczowe: Społeczna Szkodliwość Czynu, Umorzenie Postępowania, Ustawa O Przeciwdziałaniu Narkomanii
Podstawa prawna: art. 62 ust. 1 Ustawy o przecwidziałaniu narkomanii, art. 62 a ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, art. 58 ust. 1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, art. 1§2 kk

Sygn. akt X K 554 / 13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

(zaoczny w stosunku doK. M. (1))

Dnia 20 stycznia 2014r.
Sąd Rejonowy dla Warszawy Śródmieścia w Warszawie Wydział X Karny w składzie:
Przewodniczący: SSR Piotr Maksymowicz
Protokolant: Katarzyna Ziółek
przy udzialeprokuratora– nie stawił się, prawidłowo powiadomiony
po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2014r. w Warszawie na rozprawie sprawy:

1
K. M. (1)s.L.iE.z domuC.ur. dnia (...)wL.

oskarżonego o to, żew dniu 25 maja 2013r. wW.przyul. (...)po­siadał wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii środki odurzające w postaci marihuany o wadze łącznej 0,80 g netto,
to jest o czyn z art. 62 ust. 1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkoma­nii;

2
K. T. (1)s.W.iM.z domuS.ur. dnia (...)wW.

oskarżonego o to, żew dniu 25 maja 2013r. wW.wbrew obowiązującej Ustawie o przeciwdziałaniu narkomanii udzielił środek odurzający w postaci czterech sztuk skrętów z suszem roślinnym zawierającym marihuanę o łącznej wadze 1,72 grama brutto,
to jest o czyn z art. 58 ust. 1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkoma­nii

orzeka

1
ustalając, że oskarżonyK. M. (1)w dniu 25 maja 2013r. wW.przyul. (...), wbrew przepisom Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii posiadał przy sobie środek odurzający w postaci ziela konopi innych niż włókniste (marihuana) w ilości 0,80 grama netto i przyjmując, iż społeczna szkodliwość czynu oskarżonego była znikoma na podstawieart. 17 § 1 pkt 3 kpkw zw. zart. 1 § 2 kkpostępowanie prze­ciwkoK. M. (1)umarza;

2
ustalając – w ramach zarzuconego czynu – iż oskarżonyK. T. (1)w dniu 25 ma­ja 2013r. wW.przyul. (...), wbrew przepisom Ustawy o przeciw­działaniu narkomanii posiadał przy sobie środek odurzający w postaci ziela konopi innych niż włókniste (marihuana) w ilości 0,80 grama netto, przy czym czyn ten stanowił wy­padek mniejszej wagi wyczerpujący znamiona występku zart. 62 ust. 3w zw. zart. 62 ust. 1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniina podstawieart. 62a Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniipostępowanie prze­ciwkoK. T. (1)umarza;

3
na podstawieart. 70 ust. 2 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiorzeka przepadek środka odurzającego w postaci ziela konopi innych niż włókniste (mari­huana) opisanego pod pozycją 1. (pierwszą) na wykazie dowodów rzeczowych nr DrzS.(...)na karcie 48. (czterdziestej ósmej) akt sprawy nakazując jego zniszczenie;

4
na podstawieart. 632 pkt 2 kpkkosztami sądowymi obciąża Skarb Państwa.

Sygn. akt X K 554 / 13

UZASADNIENIE
K. M. (2)został oskarżony o to, że w dniu 25 maja 2013r. wW.przyul. (...)posiadał wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii środ­ki odurzające w postaci marihuany o wadze łącznej 0,80 g netto, to jest o czyn zart. 62 ust. 1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii.
K. T. (1)został oskarżony o to, że w dniu 25 maja 2013r. wW.wbrew obo­wiązującej Ustawie o przeciwdziałaniu narkomanii udzielił środek odurzający w postaci czte­rech sztuk skrętów z suszem roślinnym zawierającym marihuanę o łącznej wadze 1,72 grama brutto, to jest o czyn zart. 58 ust. 1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii.

Na podstawie całokształtu materiału dowodowego Sąd ustalił, co następuje:
K. M. (1)iK. T. (1)są znajomymi. Obaj zamieszkują wW..
Dnia 25 maja 2013r. zarównoK. M. (1), jak iK. T. (1)udali się do War­szawy na odbywający się w tym dniuMarszW.Konopi. Mimo, iż obaj mężczyźni mieszkają w tym samym mieście, do stolicy przybyli osobno. Po dotarciu doW.K. T. (1)zakupił przy(...)marihuanę, którą ukrył w czterech długopisach. Następnie udał się doCentrum Handlowego (...), gdzie spotkałK. M. ­. (1). Po krótkiej rozmowie obaj mężczyźni udali się na zgromadzenie uczestnikówMarszuW.Konopi, odbywające się w okolicach(...). Zmierzając na miejsce zgromadze­nia, przy stacji metra(...)K. T. (1)przekazałK. M. (1)na przechowanie cztery długopisy z zawartością zakupionej wcześniej marihuany sądząc, że do­brze ubranyK. M. (1)nie będzie przykuwał uwagi funkcjonariuszy Policji. Przyul. (...)K. T. (1)iK. M. (1)dostrzegli radiowóz. Na jego wi­dok mężczyźni nagle zmienili kierunek marszu. Funkcjonariusze Policji w osobachP. M.iK. K. (1)widząc nienaturalne zachowanieK. T. (1)iK. M. ­. (1)podjęli interwencję: wylegitymowali wymienionych i dokonali kontroli osobistej pod kątem ujawnienia środków odurzających. W przypadkuK. T. (1)wynik był nega­tywny; uK. M. (1)w kieszeni marynarki ujawniono 4 długopisy, wewnątrz któ­rych znajdowała się mieszanina ziela konopi innych niż włókniste (marihuany) oraz tytoniu. Łączna masa marihuany wynosiła 0,80 grama netto.K. M. (1)oświadczył funkcjo­nariuszom Policji, iż znalezione długopisy należą doK. T. (1), który dał mu je na przechowanie.K. T. (1)potwierdził, iż długopisy te są jego własnością, aK. M. ­. (1)jedynie mu je przechowywał.

Powyższych ustaleń Sąd Rejonowy dokonał na podstawie: wyjaśnień oskarżonegoK. T. ­. (1)(k. 40, 110), częściowo wyjaśnień oskarżonegoK. M. (1)(k. 44); zeznań świadkaP. M.(k. 28v); protokołów zatrzymania i przeszukania osoby (k. 2, 4, 6-8, 9-10), protokołu oględzin rzeczy (k. 13), protokołu użycia testera narkotykowego (k. 14), opinii z zakresu badań che­micznych (k. 68-70) oraz innych dowodów z akt sprawy.

OskarżonyK. T. (1)w postępowaniu przygotowawczym (k. 40) przyznał się do zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, iż w dniu 25 maja 2013r. przyjechał doW.z trzema kolegami celem uczestnictwa wMarszuW.Konopi. Po przyjeździe doW., razem z kolegami poszedł doCentrum Handlowego (...). Tam dałK. M. ­. (1)cztery długopisy z zawartością tzw.skrętówz tytoniem i marihuaną. Wyjaśnił, że oweskrętyprzekazałK. M. (1), gdyż ten był dobrze ubrany, przez co było mniejsze ryzyko, iż Policja będzie go przeszukiwać. Wyjaśnił, iż kolega nie wiedział, że w długopisach znajdują sięskręty. Następnie udali się w stronę(...), gdzie odbywało się zgromadzenie. W trakcie drogi zostali wylegitymowani przez funkcjonariuszy Policji, a następnie poddani kontroli osobistej.K. T. (1)wskazał, że podczas kontroli ujawniono uK. M. (1)długopisy, w których znajdowały sięskrętyz marihuany i tytoniu.K. T. (1)wyjaśnił, iż znalezione przy koledze długopisy z zawartością mari­huany i tytoniu należały do niego. Następnie wraz zK. M. (1)zostali prze­wiezieni na Komisariat Policji.
Wyjaśniając na rozprawie (k. 110)K. T. (1)ponownie przyznał się do zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, iż pod wpływem chwili przekazałK. M. (1)długopisy z zawartością marihuany. Jako, że w okolicy było dużo Policji zapytał kolegi, czy może prze­chować mu przedmiotowe długopisy. Stwierdził, iż możliwe, żeK. M. (1)nie wie­dział co znajduje się w środku. Wyjaśnił, iż długopisy planował odebrać odK. M. ­. (1), a ukrytą w nich marihuanę –spalićna marszu. Dodał, że nie przyjechał razem zK. M. (1)zW.doW.- spotkał go przypadkowo w Centrum Han ­dlowymZłote Tarasy. Wyjaśnił, iż marihuanę kupił pod(...)jeszcze przed spotkaniem zK. M. (1). Stwierdził, że marihuanę kupił luzem i sam ukrył ją w długopisach.
OskarżonyK. M. (1)w postępowaniu przygotowawczym (k. 44) nie przyznał się do zarzucanego mu czynu. Podał, iż w dniu 25 maja 2013r. wCentrum Handlowym (...)spotkał przypadkowo znajomego zW.–K. T. (1), który przebywał w towarzystwie swoich znajomych. Po krótkiej rozmowie w Centrum Handlowym udał się zK. T. (1)w stronęS.. W pobliżu stacji metra(...)K. T. (2)­dorski zapytał go, czy nie przetrzymałby mu czterech długopisów, gdyż nie ma gdzie ich schować. Wtedy wziął od kolegi długopisy i odruchowo schował je do wewnętrznej kieszeni marynarki. W okolicy skrzyżowaniaul. (...)iul. (...)wraz zK. T. (2)­dorskim zostali wylegitymowani przez patrol Policji. Podał, iż podczas przeszukania w radio­wozie funkcjonariusze kazali mu opróżnić kieszenie marynarki, z których wyciągnął m. in. długopisy otrzymane na przechowanie odK. T. (1). Jak okazało się później w dłu­gopisach znajdowały sięskrętyz narkotykami. Oświadczył wówczas funkcjonariuszom, iż długopisy otrzymał odK. T. (1)i nie wiedział co znajduje się w środku.K. T. (2)­dorski potwierdził, że długopisy należą do niego. Następnie wraz zK. T. (1)zostali przewiezieni na Komisariat Policji przyul. (...).

Sąd Rejonowy zważył, co następuje:
W ocenie Sądu wyjaśnienia oskarżonychK. T. (1)iK. M. (1)zas­ługiwały na obdarzenie ich przymiotem wiarygodności w zakresie, w którym opisali oni prze­bieg swojego spotkania dnia 25 maja 2013r. wW.w CHZłoteT., a następnie przejścia przezCentrum (...), gdzie zostali wylegitymowani i poddani kontroli osobis­tej przez funkcjonariuszy Policji, którzy ujawnili przyK. M. (1)cztery długopisy zawierające mieszaninę tytoniu oraz marihuany. Za wiarygodne Sąd uznał też zgodne wy­jaśnienia obu oskarżonych, iż ujawnione przyK. M. (1)długopisy z zawartością mieszaniny marihuany z tytoniem należały doK. T. (1). Ich relacja w tym zakresie jest spójna, logiczna, wzajemnie ze sobą koreluje. Sąd nie miał powodów by ją odrzucić.
Sąd nie dał natomiast wiary wyjaśnieniom oskarżonych w zakresie stwierdzenia, iżK. M. (1)nie wiedział, co znajduje się w przekazanych mu na przechowanie długopi­sach. W niniejszym postępowaniu ujawnił się szereg poszlak nakazujących twierdzić, iżK. M. (1)miał świadomość, że w długopisach znajdują się narkotyki. Zaczynając od twierdzeniaK. M. (1), że wziął długopisy na przechowanie, gdyżK. T. (1)nie miał gdzie ich schować. Wyjaśnienie to zdaniem Sądu jest nielogiczne. Po pierwsze: dłu­gopis jest przedmiotem niedużym, poręcznym – tak więc przekazanie na przechowanie takie­go przedmiotu w ocenie Sądu jest niezgodne z zasadami doświadczenia życiowego. Po dru­gie: gdyby rzeczywiście długopisy te były tak nieporęczne, toK. T. (1)nie mając miej­sca na ich przechowanie w ogóle by ich ze sobą nie nosił. Po trzecie: oskarżonyK. M. ­. (1)wyjaśnił, iż długopisy wziął odK. T. (1), gdy byli w pobliżu stacji metra(...), co wskazuje, iżK. T. (1)miał miejsce, aby trzymać długopisy na dość długim odcinku między CHZłoteT.i stacją metra(...). Okoliczności te na tle całokształtu ujawnionego materiału dowodowego, oceniane przez pryzmat wskazań wiedzy, zasad logiki i doświadczenia życiowego wskazują, iż oskarżonyK. M. (1)miał peł­ną świadomość, że przekazane mu przez kolegę długopisy zawierają substancję niedozwolo­ną, jak również, że powodem przekazania tych przedmiotów nie była chęć zapewnienia sobie swobody ruchów, ale – jak wyjaśniałK. T. (1)– nadzieja, że lepiej ubranyK. M. (1)nie wzbudzi zainteresowania Policji. Zaistniałe zdarzenia oceniać należało w kon­tekście dnia, w których zaistniały (dzień zorganizowaniaMarszuW.Konopi), jak też tego, że w Centrum miasta znajdowało się wielu policjantów. Wobec tego Sąd przyjął, że twierdzenia oskarżonych odnośnie braku po stronieK. M. (1)świadomości co do posiadania środków odurzających, stanowiły przyjętą przez nich linię obrony, zmierzającą do uniknięcia odpowiedzialności karnej przezK. M. (1).
Żadnych wątpliwości nie wzbudziły zeznania złożone przezP. M.. Świadek ten przesłuchany w postępowaniu przygotowawczym precyzyjnie opisał przebieg interwencji dnia 25 maja 2013r. Podał m. in. przyczynę, która spowodowała, iż przystąpił z kolegą do wylegitymowaniaK. T. (1)iK. M. (1). Świadek opisał też przebieg przeszukania, podczas którego znalazł uK. M. (1)cztery długopisy, a w ich środ­ku ujawnił mieszaninę tytoniu i marihuany. Świadek potwierdził, iż po znalezieniu długopi­sów uK. M. (1),K. T. (1)przyznał, że należą one do niego.
Przebieg czynności zatrzymania, przeszukania i oględzin został prawidłowo udokumen­towany w stosownych protokołach.
W sprawie uzyskano opinię z zakresu badań chemicznych (k. 68-70). Biegły po prze­prowadzeniu badań wskazał, że ujawniony w długopisach susz roślinny to mieszanina ziela konopi innych niż włókniste (łączna masa 0,80 grama netto) oraz najprawdopodobniej tyto­niu. Zgodnie z wykazem umieszonym w załączniku do Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o prze­ciwdziałaniu narkomanii ziele konopi innych niż włókniste zaliczane jest do środków odurza­jących grupy I-N i IV-N.

W ustalonym stanie faktycznym nie budziło żadnych wątpliwości, żeK. M. (1)dnia 25 maja 2013r. posiadał przy sobie ziele konopi innych niż włókniste w ilości 0,80 g netto. Zgodnie z art. 62 ust. 1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii posiadanie ziela konopi stanowi przestępstwo.Prima faciesugeruje to, żeK. M. (1)swoim zachowaniem wyczerpał znamiona zarzuconego mu w akcie oskarżenia przestępstwa. Taki automatyzm po­mijałby jednak treśćart. 1 § 2 kk, który stanowi, iżnie stanowi przestępstwa czyn zabroniony, którego społeczna szkodliwość jest znikoma.Zdaniem Sądu Rejonowego, o ile oczywiście zachowanieK. M. (1)polegające na posiadaniu marihuany stanowiło czyn zabroniony, to jednak jego społeczna szkodliwość była znikoma, co musiało skutkować umorzeniem postępowania.
Ustawodawca wart. 115 § 2 kkprzy ocenie społecznej szkodliwości czynu nakazuje brać pod uwagę rodzaj i charakter naruszonego dobra, rozmiary wyrządzonej lub grożącej szkody, sposób i okoliczności popełnienia czynu, wagę naruszonych przez sprawcę obowiązków, jak również postać zamiaru, motywację sprawcy, rodzaj naruszonych reguł ostrożności i stopień ich naruszenia. Jest to katalog zamknięty, a przy ocenie społecznej szkodliwości czynu nie należy brać pod uwagę kryteriów związanych z osobą sprawcy.
Tak więc oceniając zachowanieK. M. (1)przez pryzmat społecznej szkod­liwości popełnionego przez niego czynu należało przede wszystkim wskazać, że oskarżony posiadał przy sobie środek odurzający w postaci ziela konopi innych niż włókniste, czyli marihuanę zaliczaną do tzw. narkotyków miękkich w ilości odpowiadającej około jednej por­cji konsumpcyjnej. Biegły w opinii wprawdzie wskazał, że zawartość każdego z długopisów (każdyskręt) należy traktować jako pojedynczą porcję handlową. Z tabeli na k. 69 wynika, że każdy papieros zawierał około 0,20 grama netto marihuany. Z kolei z opinii biegłych opraco­wanych na potrzeby innych postępowań wynika, że porcja konsumpcyjna marihuany (to jest ilość narkotyku niezbędna do jednorazowego odurzenia się przeciętnego użytkownika) wy­nosi od 0,30 do 1,00 grama (np. opinie w sprawach X K 821/13, X K 735/13, X K 506/13). Zatem ilość narkotyków ujawnionych przyK. M. (1)należy rozpatrywać właś­nie jako około jednej porcji. W niniejszym uzasadnieniu Sąd nie podejmuje się rozstrzyg­nięcia sporu co do zasadności wprowadzania podziału na narkotyki miękkie i twarde oraz roz­strzygnięcia sporu co do szkodliwości (lub jej braku) zażywania marihuany. Nie ulega jednak wątpliwości, że znacząco odmienna jest społeczne szkodliwość czynu polegającego na posia­daniu np. kokainy lub heroiny (których zażywanie prowadzi do uzależnienia fizjologicznego) oraz marihuany, której zażywanie aż tak daleko idących skutków zdrowotnych nie powoduje.Co jednak istotniejszeK. M. (1)narkotyk ten posiadał przez krótką chwilę, zaled­wie kilka minut i to na zasadzie tymczasowego przechowania, a nie zachowania dla siebie. Oczywiście znamiona przestępstwa z art. 62 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii wyczer­puje już samo faktyczne posiadanie środka odurzającego lub substancji psychotropowej bez konieczności wykazywania cywilistycznej strony tego posiadania w postaci zamiaru zatrzy­mania rzeczy dla siebie (animus rem sibi habendi– por. np. wyrok SA we Wrocławiu z dnia 26 września 2012r., II AKa 261/12, Lex nr 1238645). Niemniej znacząco odmienna powinna być ocena posiadania narkotyku z zamiarem jego zatrzymania (i jego osobistego spożycia w dalszej perspektywie) i sytuacja posiadania narkotyku przez chwilę z zamiarem jego od­dania innej osobie. W ustalonym stanie faktycznym nie ulega wątpliwości, że gdyby nie po­dejście funkcjonariuszy i podjęcie przez nich interwencjiK. M. (1)oddałby marihu­anęK. T. (1), który najpewniej sam by się o nią upomniał (później odebrałbym te długopisy z powrotem i marihuanę bym spalił na marszu– wyjaśnienia oskarżonegoK. T. (1)na k. 110). Nie ma podstaw by sądzić, żeK. M. (1)narkotyk ten za­mierzał zachować dla siebie, skoro został on kupiony przez kolegę.
Reasumując motywacja sprawcy, postać zamiaru, sposób i okoliczności popełnienia czy­nu przemawiały za przyjęciem, że jego społeczna szkodliwość była znikoma. Sąd Rejonowy oczywiście dostrzega, że przestępstwa polegające na posiadaniu środków odurzających i/lub substancji psychotropowych są – szczególnie w dużych miastach – nagminne, ale czynnik ten nie ma wpływu na ocenę społecznej szkodliwości czynu (zob. wyrok SA w Katowicach z dnia 30.11.2006r., II AKa 289/06, KZS 2007/5/60). Także zagadnienia tzw. prewencji ogólnej jest bez znaczenia dla oceny stopnia społecznej szkodliwości czynu, jako że okoliczność ta nie wchodzi w zakres taksatywnie wyliczonych faktorów, określonych wart. 115 § 2 kk(posta­nowienie SN z dnia 12.04.2007r., WZ 10/07, Prok. i Pr. 2007/10/3). Sąd nie bagatelizuje niebezpieczeństwa wynikającego z posiadania i zażywania narkotyków (zarówno dla osób je zażywających, jak i dla ładu i porządku publicznego), ale przy czasowym tylko władaniu przez oskarżonego (bez zamiaru zatrzymania dla siebie) niewielką ilością marihuany spowo­dowane przezK. M. (1)zagrożenie dla dóbr prawnie chronionych z całą pew­nością nie było znaczne. W tym kierunku wypowiedział się Sąd Apelacyjny w Lublinie w wy­roku z dnia 13.03.2007r. (II AKa 28/07, Lex nr 314613) gdzie wskazał, że chociaż kryterium limitującym karalność posiadania środków odurzających i substancji psychotropowych z całą pewnością nie jest długotrwałość ich dzierżenia, to jednak posiadanie narkotyku przez kilka­naście minut powinno prowadzić do przyjęcia wypadku mniejszej wagi i warunkowego umo­rzenia postępowania, jeżeli są ku temu podstawy formalne. Podążając tym tokiem myślenia należało uznać, że dzierżenie narkotyków przez kilka minut tylko w zamiarze potrzymania dla kogoś jest społecznie szkodliwe w stopniu znikomym.

Przechodząc do prawnokarnego wartościowania zachowania oskarżonegoK. T. ­. (1): w obliczu zreferowanych ustaleń faktycznych nie budzi wątpliwości to, że ziele konopi innych niż włókniste w ilości 0,80 grama netto należało właśnie do niego. W granicach zarzu­tu można było przyjąć, że posiadał on narkotyk w dniu 25 maja 2013r. pomiędzy jego zaku­pieniem w okolicach(...)i przekazaniemK. M. (1)na przechowanie. Z całą pewnością posiadał on ten narkotyk w chwili – jak to opisał Prokurator w zarzucie – udzielenia goK. M. (1).
I właśnie: Prokurator zarzuciłK. T. (1)popełnienie przestępstwa z art. 58 ust. 1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Przepis ten stanowi, żekto, wbrew przepisom usta­wy,udziela innej osobie środka odurzającego lub substancji psychotropowej, ułatwia albo umożliwia ich użycie albo nakłania do użycia takiego środka lub substancji, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3. W ustalonym stanie faktycznym nie sposób było przyjąć, że zachowanie oskarżonegoK. T. (1)odpowiadało ustawowemu znamieniuudzielenianarkotyku. W piśmiennictwie i judykaturze toczone są spory, czy przestępstwo to jest typem formalnym (bezskutkowym), czy materialnym (skutkowym). Autorzy spierają się zatem, czy do przyjęcia fazy stadialnej dokonania niezbędne jest zażycie narkotyku przez jego odbiorcę lub choćby objęcie przez niego narkotyku we władanie. Mimo tych kontrowersji wszyscy są zgodni, że znamięudzieleniaśrodka odurzającego lub substancji psychotropowej dotyczy ob­jęcia lub umożliwienia objęcia narkotykuw celach konsumpcyjnych(niezależnie, czy obej­mujący z możliwości konsumpcji skorzystał – por. T. Srogosz,Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii. Komentarz, Warszawa 2006, s. 396-398). Zaudzielenienie może być natomiast uznane czasowe przekazanie posiadania narkotyków z założeniem, że osoba, które substancję taką przekazano po pewnym czasie ją zwróci. Zgromadzone w sprawie dowody nie dają naj­mniejszych nawet podstaw by przyjąć, iżK. T. (1)udzieliłK. M. (1)narkotyku z zamiarem, by ten samodzielnie lub wspólnie z nim narkotyk też zażył (wypaliłskręty). Z wyjaśnień obu oskarżonych wynika jednoznacznie, iż zadaniemK. M. ­. (1)było wyłącznie przetrzymanie długopisów zawierających substancję niedozwoloną wniebezpiecznejstrefie, to jest wCentrum (...), gdzie odbywał się marsz obserwo­wany przez liczne siły Policji.K. T. (1)na rozprawie wyjaśnił, że zamierzał długopisy odebrać i późniejspalićmarihuanę podczas marszu.
Dlatego Sąd nie podzielając zapatrywań Prokuratora zachowanie oskarżonegoK. T. ­. (1)ocenił jako wyczerpujące znamiona występku zart. 62 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Wniosek ten powinien skutkować wydaniem wyroku skazującego lub też innym środkiem reakcji prawnokarnej. Po analizie całokształtu sprawy Sąd umorzył postępowanie na podstawieart. 62a Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii. Przepis ten stanowi, żejeżeli przedmiotem czynu, o którym mowa wart. 62 ust. 1 lub 3, są środki odu­rzające lub substancje psychotropowe w ilości nieznacznej, przeznaczone na własny użytek sprawcy, postępowanie można umorzyć również przed wydaniem postanowienia o wszczęciu śledztwa lub dochodzenia, jeżeli orzeczenie wobec sprawcy kary byłoby niecelowe ze względu na okoliczności popełnienia czynu, a także na stopień jego społecznej szkodliwości. Jeżeli możliwe jest umorzenia przed wszczęciem śledztwa lub dochodzenia, to tak samo dopusz­czalne jest jego umorzenie po wniesieniu aktu oskarżenia, a przed skierowaniem sprawy na termin rozprawy głównej, a także po przeprowadzeniu rozprawy.
W sprawie bezsporna jest ilość substancji ujawnionej przy oskarżonym i jej rodzaj.K. T. (1)posiadał 0,80 grama ziela konopi innych niż włókniste (marihuany). Wyżej wska­zano jak wielkość ta przekłada się na porcje konsumpcyjne. Postępowanie przygotowawcze i sądowe nie dostarczyło dowodów, które choćby mogły sugerować, iż oskarżonyK. T. ­. (1)substancję tę posiadał w celu dalszej odsprzedaży lub nieodpłatnego udzielenia (że byłdealerem). Z wyjaśnień oskarżonego wynika, że posiadał marihuanę tylko na własny użytek. Wprawdzie czasowo się jej wyzbył przekazując narkotyk koledze, ale motywem jego działa­nia było zagrożenie ze strony Policji, a nie zamiarudzieleniamarihuany współoskarżonemu.
W tych okolicznościach społeczna szkodliwość czynu oskarżonegoK. T. (1)była wyższa niż znikoma (to on kupił narkotyk, był jego właścicielem i posiadał go przez dłuższy czas), ale cały czas niska. Przy posiadaniu przez oskarżonegoK. T. (1)tak niewielkiej ilości substancji niedozwolonej i jej rodzaju zagrożenie dla dóbr prawnie chro­nionych nie było znaczne.K. T. (1)ma średnie wykształcenie – aktualnie pracuje jako stażysta. Zatem wymierzenie mu kary lub nawet warunkowe umorzenie postępowania byłoby niecelowe. Zbliżony tok rozumowania prezentowany był przez tutejszy Sąd Rejonowy w sze­regu orzeczeń (np. V K 2431/06, V K 849/05, V K 626/10, V K 397/11, X K 1151/11, X K 434/12, X K 1008/12, X K 1012/12, X K 437/13, X K 486/13 i X K 506/13) i znajdował akceptację oskarżyciela publicznego. Podobnie wypowiedział się Sąd Okręgowy wW.­wie w wyroku z dnia 15 października 2012r. (sygn. akt X Ka 1023/12).

Na podstawie art. 70 ust. 2 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomani, Sąd orzekł obligatoryjny przepadek dowodów rzeczowych opisanych pod pozycją 1. na wy­kazie dowodów rzeczowych nr DrzS..(...)na karcie 48. akt sprawy nakazując ich zniszczenie. Powołany przepis nakazuje orzeczenie przepadku nie tylko w razie skazania sprawcy, ale również w przypadku umorzenia lub warunkowego umorzenia postępowania.
Stosownie do treściart. 632 pkt 2 kpkkosztami sądowymi obciążono Skarb Państwa.

*  *  *