Sąd Rejonowy w Augustowie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 604/14
Data wyroku: 2015-01-15 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Krystyna Osewska
Słowa kluczowe: Groźba
Podstawa prawna: art.190§1kk
Teza: brak

Sygn. aktII K 604/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia15 stycznia 2015r.
Sąd Rejonowy w Augustowie w II Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący:SSR Krystyna Osewska
Protokolant:Małgorzata Dzikowska
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15.01.2015r. sprawy
S. B.synaA.iJ.z d.M.,urodz. (...)w m.D.

oskarżonego o to, że :
w dniu 19 września 2014 roku w miejscowości(...)gm.S.groziłP.iM. O.wysadzeniem domu wraz z domownikami, która to groźba wzbudziła w zagrożonych uzasadnioną obawę, że może zostać spełniona,

tj. o czyn zart. 190 § 1 kk

I
OskarżonegoS. B.uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu aktem oskarżenia i za to na podst.art. 190 §1 kkskazuje go na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności.

II
Na podst.art. 69 § 1 i 2 kkw zw. zart.70 § 1 pkt 1 kkw zw. zart.73 § 1 kkwykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres próby 5 (pięć) lat, oddając go na ten czas pod dozór kuratora sądowego.

III
Na podst.art. 72 § 1 pkt 5 kkzobowiązuje oskarżonego do powstrzymania się od nadużywania alkoholu w okresie próby.

IV
Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.P. Ś.kwotę 442,80 (czterysta czterdzieści dwa 80/100) złotych brutto tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu oskarżonego w postępowaniu sądowym.

V
Zwalnia oskarżonego do kosztów sądowych, obciążając nimi Skarb Państwa.

Sygn.. akt II. Ka 110/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 21 kwietnia 2015r
Przewodniczący : SSO Waldemar Malec
Protokolant : st. sekr.sąd. Edyta Ewa Basaj
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej Marka Piłasiewicza
po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2015r.
sprawyS. B.
oskarżonego zart. 190 § 1 kk
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Augustowie
z dnia 15.01.2015rr.     Sygn. akt II. K. 604/14

I
Zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy , uznając apelację obrońcy oskarżonego za oczywiście bezzasadną.

II
Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw.P. Ś.kwotę 516, 60 (pięćset szesnaście sześćdziesiąt) złotych brutto tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu w postępowaniu odwoławczym.

III
Zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze .

Na oryginale właściwe podpisy
Orzeczenie prawomocne z dniem 21.04.2015
i podlega wykonaniu.
Za zgodność z oryginałem świadczę :
Sygn. akt II K 604/14

UZASADNIENIE
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
S. B.w wieku 73 lata wraz z żoną w wieku 81 lat zamieszkują w m.(...)gm.S.wraz z kuzynemP. O.w wieku 37 lat, jego żonąM. O.w wieku 30 lat i ich dziećmi w wieku 6 lat i 4 lata (dziecko niepełnosprawne, porażenie mózgowe).S. B.jest wujkiemP. O.. PaństwoB.przekazaligospodarstwo rolne (...)w zamian za dożywocie.
W związku z zachowaniemS. B.od dn. 16.10.2013r. obie ww. rodziny są objęte procedurą Niebieskiej Karty, czynności prowadziZespół (...)wS..
Pod koniec miesiąca sierpnia 2014r.S. B.doprowadził do wybuchu gazu na ganku domu mieszkalnego i aczkolwiek najprawdopodobniej był to nieszczęśliwy wypadek, to zdarzenie wzmogło poczucie zagrożenia, zwłaszcza że następnieS. B.sugerował, że to nie był jednak wypadek.
W dn. 19 września 2014r. w m.(...)S. B.wszczął awanturę domową, w związku z czymP. O.wezwał Policję. Ok. godz. 17.15S. B.znajdując się w stanie nietrzeźwości (0,40 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu), w obecności funkcjonariuszy PolicjiA. P.iM. W.wezwanych na interwencję, groziłP.iM.małżonkomO.wysadzeniem domu wraz z domownikami, która to groźba wzbudziła w zagrożonych uzasadnioną obawę, że może zostać spełniona. W związku z agresywnym zachowaniemS. B.został zatrzymany.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie:
- częściowo wyjaśnień oskarżonegoS. B.(k. 49, 86-86v, 88),
- zeznań świadków:
-M. O.(k. 3-4v, 35v-36, 86v-87),
-P. O.(k. 38v-40, 87v),
-A. P.(k. 44v, 87v-88),
-M. W.(k. 42v, 88),
- dowodów z dokumentów ujawnionych na rozprawie, a w szczególności:
- protokół przyjęcia zawiadomienia o przestępstwie (k. 2-4v),
- pismo(...)wA.(k. 13),
- odpis Niebieskiej Karty (k. 16-19),
- pismo(...)wS.(k. 22, 25),
- wydruk z rejestru interwencji (k. 26-27),
- protokół zatrzymania osoby (k. 58).
OskarżonyS. B.nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Potwierdził, że w okresie poprzedzającym zdarzenie objęte aktem oskarżenia był wybuch gazu, ale nie zrobił tego specjalnie, natomiast w dn. 19.09.2014r. nie groził pokrzywdzonym, a jedynie po spornej wymianie zdań dotyczącej korzystania z piwnicy powiedział: "ciebie wysadzi Pan Bóg" (k. 86), "Pan Bóg pokaże" (k. 88).
Sąd uznał stanowisko oskarżonego za niewiarygodne częściowo za wyjątkiem wyjaśnień potwierdzających istnienie konfliktu pomiędzy oskarżonym a pokrzywdzonymi, abstrahując od przyczyny tego konfliktu. Natomiast negowanie groźby karalnej stanowi jedynie przyjętą linię obrony mającą na celu uniknięcie odpowiedzialności karnej, bowiem pozostaje w sprzeczności z pozostałym materiałem dowodowym o charakterze obciążającym, a w szczególności zeznaniami funkcjonariuszy Policji.
Przesłuchani w charakterze świadków pokrzywdzeniM.iP.małżonkowieO.szczegółowo opisali zarówno całokształt sytuacji domowej, jak też zdarzenie, w czasie którego doszło do wybuchu gazu oraz zdarzenie zaistniałe w dn. 19.09.2014r. będące przedmiotem sprawy.
Funkcjonariusze PolicjiA. P.iM. W.przedstawili czynności służbowe w ramach interwencji, którą potwierdza również wydruk z rejestru interwencji.
Zeznania wszystkich świadków tworzą spójną, logiczną całość, uzupełniają się wzajemnie, w związku z czym zostały uznane za wiarygodne. Podkreślić należy, że wszyscy świadkowie w sposób jednoznaczny wykluczyli, aby wypowiedź oskarżonego zawierała nawiązanie do Boga, była to jednoznaczna groźba, że to oskarżony wysadzi dom, a nie Pan Bóg pokaże. Funkcjonariusze Policji nie są osobiście zainteresowani rozstrzygnięciem sprawy, są świadkami obiektywnymi, nie ma podstaw do zarzucania tym świadkom stronniczości. Najczęściej w obecności funkcjonariuszy Policji obywatele starają się zachowywać poprawnie, chociażby z wyrachowania i ostrożności. Skoro oskarżony zachowywał się agresywnie i wypowiedział groźbę w obecności funkcjonariuszy Policji, to tym bardziej mógł zachowywać się w sposób odbiegający od ogólnie przyjętych norm, gdy był jedynie z domownikami pod nieobecność postronnych świadków.
Zebrany materiał dowodowy nie pozostawia wątpliwości co do winy oskarżonego oraz okoliczności popełnienia zarzucanego mu czynu.
Zgodnie zart. 190 § 1 kkkto grozi innej osobie popełnieniem przestępstwa na jej szkodę lub szkodę osoby najbliższej, jeżeli groźba wzbudza w zagrożonym uzasadnioną obawę, że będzie spełniona, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do 2 lat.
Zachowanie oskarżonego wyczerpało znamiona określone w powyższym przepisie.
W orzecznictwie Sądu Najwyższego i innych sądów ugruntował się pogląd, że dla bytu przestępstwa zart. 190 § 1 kknie ma znaczenia ani to, czy sprawca ma rzeczywiście zamiar wykonać groźbę, ani to, czy istnieje obiektywna możliwość jej realizacji, ani nawet to, w jakim celu sprawca grozi ofierze (teza nr 10 w komentarzu do art. 190 kk pod red. N. Kłączyńskiej, LEX).
Dla bytu przestępstwa groźby karalnej wystarczy, aby z punktu widzenia pokrzywdzonego, w subiektywnym jego odczuciu, groźba ta wywoływała przekonanie, że jest poważna oraz, że może zostać spełniona (wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dn. 20.08.2009r. w sprawie II AKa 123/09, LEX nr 553860).
Stopień obawy u adresata groźby, równoznaczny z zaistnieniem znamienia skutku przestępstwa określonego wart. 190 § 1 kk, jest niższy od przekonania o pewności zrealizowania zapowiedzianej groźby. Zostaje on osiągnięty wtedy, gdy zagrożony przewiduje, że groźba może się urzeczywistnić, a więc że nastąpienie zapowiadanego zdarzenia jest realne (wyrok Sądu Najwyższego z dn. 24.06.2013r. w sprawie V KK 94/13, LEX nr 1374867).
Dotychczasowe zachowanie oskarżonego, skłonność do nadużywania alkoholu oraz uzasadnione przekonanie, że z uwagi na wiek jest już u schyłku życia, w związku z czym niezasadnie może czuć się bezkarny i może nawet sam wysadzić się z domem nie zważając na innych, mają istotny wpływ na poczucie zagrożenia pokrzywdzonych, zwłaszcza że zamieszkują z małoletnimi dziećmi.
Z uwagi na powyższe Sąd uznał oskarżonegoS. B.za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu aktem oskarżenia i za to na podst.art. 190 § 1 kkskazał go na karę 1 roku pozbawienia wolności.
Na podst.art. 69 § 1 i 2 kkw zw. zart. 70 § 1 pkt 1 kkw zw. zart. 73 § 1 kkwykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności Sąd warunkowo zawiesił na okres próby 5 lat, oddając go na ten czas pod dozór kuratora sądowego.
Na podst.art. 72 § 1 pkt 5 kkSąd zobowiązał oskarżonego do powstrzymywania się od nadużywania alkoholu w okresie próby.
Mając do wyboru rodzaj kary Sąd nie orzekł kary grzywny z uwagi na sytuację materialną oskarżonego zgodnie zart. 58 § 2 kkoraz nie orzekł kary ograniczenia wolności z uwagi na wiek i stan zdrowia oskarżonego.
Oskarżony był dotychczas karany za przestępstwa zart. 290 § 1 kkw zw. zart. 278 § 1 kk,art. 178a § 1 kk,art. 178a § 2 kk,art. 244 kk,art. 190 § 1 kk(k. 61) i wykroczenie zart. 87 § 2kw (k. 71), przy czym czyn będący przedmiotem niniejszej sprawy popełnił po upływie ok. 8 miesięcy od rozpoczęcia okresu próby w sprawie I K 583/13, w której został skazany za czyn zart. 190 § 1 kkpopełniony na szkodęP. O.(k. 33). Dotychczasowa karalność stanowi zatem okoliczność obciążającą. Mimo to jednak, mając na uwadze dojrzały wiek oskarżonego, stan zdrowia oskarżonego i jego żony, skłonność do nadużywania alkoholu oraz dążenie pokrzywdzonych do spokoju a nie osadzenia oskarżonego, Sąd przyjął, że zachodzi pozytywna prognoza, tj. przekonanie, że pomimo niewykonania kary oskarżony nie naruszy ponownie porządku prawnego, a w szczególności nie popełni przestępstwa. Wyznaczony okres próby w maksymalnym wymiarze w połączeniu z dozorem kuratora i obowiązkiem powstrzymywania się od nadużywania alkoholu zmotywuje oskarżonego do należytego poszanowania norm prawnych. Podkreślić należy, że Sąd dał również oskarżonemu szansę odraczając do dn. 11.03.2015r. wykonanie kary pozbawienia wolności w sprawie II K 229/13 (k. 70) i jedynie od oskarżonego zależy, czy wykorzysta wyrozumiałość wymiaru sprawiedliwości.
Orzeczona kara jest adekwatna do okoliczności czynu, stopnia jego społecznej szkodliwości oraz w wystarczającym stopniu spełni cele kary w zakresie społecznego oddziaływania i cele zapobiegawczo - wychowawcze względem sprawcy.
W przedmiocie wynagrodzenia za obronę oskarżonego z urzędu orzeczono na podst.art. 618 § 1 pkt 11 kpkw zw. z§ 2 ust. 3w zw. z§ 14 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dn. 28.09.2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz.U.2002.163.1348 z późn. zm).
Na podst.art. 624 § 1 kpkw zw. zart. 17 ust. 1 ustawy z dn. 23.06.1973r. o opłatach w sprawach karnych(Dz.U.1983r.49.223 z późn. zm.) Sąd zwolnił oskarżonego od kosztów sądowych, obciążając nimi Skarb Państwa, ponieważ oskarżony utrzymuje się z emerytury w niewielkiej wysokości (k. 74).