Sąd Apelacyjnyw Warszawie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 61/14
Data wyroku: 2014-03-28 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Marek Motuk, Ewa Gregajtys, Krzysztof Karpiński
Słowa kluczowe: Rozbój, Dowody
Podstawa prawna: art.280§2kk, art.7 kpk

Sygn. akt II AKa 61/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 28 marca 2014r.
Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący: SSA – Marek Motuk
Sędziowie: SA – Krzysztof Karpiński (spr.)
SO del. – Ewa Gregajtys
Protokolant: – st. sekr. sąd. Anna Grajber

przy udziale Prokuratora Gabrieli Marczyńskiej-Tomali
po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2014 r.
sprawyP. S. (1)iM. S. (1)
oskarżonych zart. 280 § 2 k.k.iart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 280 § 2 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.
na skutek apelacji, wniesionej przez obrońcę oskarżonegoP. S. (1)i prokuratora

    od wyroku Sądu Okręgowego Warszawa Praga w Warszawie

z dnia 4 grudnia 2013 r. sygn. akt  V K 56/12
Utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok uznając apelacje za oczywiście bezzasadne.
Zasądza od oskarżonegoP. S. (1)na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe za postępowanie odwoławcze w części na niego przypadającej w tym opłatę w kwocie 800 zł.
W pozostałym zakresie obciąża nimi Skarb Państwa.

UZASADNIENIE
OskarżonyP. S. (1)stanął pod zarzutem, że:

I
w dniu 14 stycznia 2011 r. wJ., pow.(...), woj.(...), posługując się bronią palną gazową i grożąc jej użyciem pracownikom apteki przyul. (...)W.iA. B. (1)dokonał kradzieży pieniędzy w kwocie 2200 zł na szkodę właścicieli ww.apteki - (...)iP. K.,

tj. czynu zart. 280 § 2 k.k.
natomiast oskarżeniP. S. (1)iM. S. (1)stanęli pod zarzutem, że:

II
w dniu 8 lutego 2011 r. wJ., pow.(...), woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu posługując się bronią palną gazową i grożąc jej użyciem pracownikom apteki przyul. (...)(...)(...)orazB. W.dokonali kradzieży pieniędzy w kwocie nie mniejszej niż 20 zł na szkodę właścicieli ww.apteki (...),

tj. czynu zart. 280 § 2 k.k.

Wyrokiem Sadu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z dnia4 grudnia 2013 r. w sprawie V K 56/12 orzeczono:

1
OskarżonegoP. S. (1)w ramach czynu zarzuconegow punkcie I uznano za winnego tego, że w dniu 14 stycznia 2011 r.wJ., pow.(...), woj.(...), posługując się bronią palną gazową i grożąc jej natychmiastowym użyciem pracownikom apteki przyul. (...)-J. W.iA. B. (1)dokonał kradzieży pieniędzy w kwocie nie mniejszej niż 1300 zł na szkodę właścicieli w/wapteki - (...)iP. K., tj. uznano oskarżonego za winnego dokonania czynu zart. 280 § 2 k.k.;

2
OskarżonegoP. S. (1)w ramach czynu zarzuconegow punkcie II uznano za winnego tego, że w dniu 8 lutego 2011 r.wJ., pow.(...), woj.(...), posługując się bronią palną gazową i grożąc jej natychmiastowym użyciem pracownikom apteki przyul. (...)-E. O.orazB. W.usiłował dokonać kradzieży pieniędzy na szkodę właścicieli w/wapteki - (...)iP. K., lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na zatrzymanie przez policję, tj. uznano oskarżonego za winnego dokonania czynu zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 280 § 2 k.k.;

a nadto przyjęto, iż czyny przypisane wpunktach 1) i 2) zostały popełnione w podobny sposób i w krótkich odstępach czasu, a w rezultacie stanowią ciąg przestępstw zart. 280 § 2 k.k.iart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 280 § 2 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.oraz za to na podstawieart. 280 § 2 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.iart. 33 § 2 k.k., stosując na podstawieart. 60 § 1 i § 6 pkt 2 k.k.nadzwyczajne złagodzenie kary, skazano oskarżonego na karę 1 (jednego) roku i 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę 250 (dwustu pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny po 10 (dziesięć) złotych każda stawka;

3
OskarżonegoM. S. (1)od dokonania zarzuconego mu wpunkcie IIczynu uniewinniono i na mocyart. 632 pkt 2 k.p.k.kosztami procesu w tej części obciążono Skarb Państwa;

4
Na mocyart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczono oskarżonemuP. S. (1)okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 08 lutego 2011 r. do dnia 22 grudnia2011 r.;

5
Na podstawieart. 46 § 1 k.k.zasądzono od oskarżonegoP. S. (1)na rzeczD. K. (1)iP. K.kwotę 1300 (jeden tysiąc trzysta) zł tytułem odszkodowania;

6
Na mocyart. 44 § 2 k.k.orzeczono przepadek na rzecz Skarbu Państwa i następnie nakazano przekazanie do(...)dowodu rzeczowego opisanego w wykazie nr(...)na k. 252 poz. l w postaci(...)(...); na mocyart. 192a § 1 k.p.k.orzeczono przepadek na rzecz Skarbu Państwa i następnie nakazano zniszczenie dowodu rzeczowego opisanego w wykazie nr(...)na k. 64 poz. 1 w postaci śladów linii papilarnych; dowody rzeczowe opisane w wykazie nr(...)na k. 64 poz. 2 i 3 oraz w wykazie nr(...)na k. 252 poz. 2 w postaci 8 płyt z nagraniami monitoringu, znajdujące się na kartach 52, 171 i 233 nakazano pozostawić w aktach sprawy;

7
Na mocyart. 627 k.p.k.zasądzono na rzecz Skarbu Państwa od oskarżonegoP. S. (1)kwotę 800 (osiemset) zł tytułem opłat i pozostałe przypadające na niego koszty sądowe w sprawie.

Apelacje od tego wyroku wnieśli prokurator oraz obrońca oskarżonegoP. S. (1).
Prokuratorzaskarżył powyższy wyrok na niekorzyść w całości wobecP. S. (1)iM. S. (1).
Na podstawieart. 427 k.p.k.i438 pkt 3 k.p.k.wyrokowi temu zarzucił:
1. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia który miał wpływ na jego treść polegający na :
- błędzie wnioskowania w postaci całkowicie bezkrytycznego obdarzenia walorem prawdy materialnej wyjaśnień oskarżonegoP. S. (1), co do kwoty pieniędzy skradzionej w wyniku czynu zarzucanego oskarżonemu w pkt. I aktu oskarżenia, przy pominięciu korelujących ze sobą i bezsprzecznych zeznań pokrzywdzonegoP. K.oraz pokrzywdzonychA. B. (2)iJ. W.odmiennych wobec wyjaśnień oskarżonego, co skutkowało użyciem przez Sąd I instancji w przypisanym oskarżonemu czynie zwrotu, iż dokonał on kradzieży kwoty nie mniejszej niż 1300 zł, podczas gdy ujęcie w ten sposób opisu czynu w tym fragmencie jest równoznaczne z możliwością przyjęcia, że kwota skradziona mogła być również - skoro użyto zwrotu „nie mniejsza niż”- wyższa to jest taka jaką zbieżnie podali ww. pokrzywdzeni tj. 2200 zł,
- błędnym wnioskowaniu z wyjaśnień podejrzanegoM. S. (1)poprzez bezkrytyczne obdarzenie ich walorem prawdy materialnej przy całkowitym pominięciu wyjaśnień oskarżonegoP. S. (1)w zakresie w jakim opisywał on rolę oskarżonegoM. S. (1)w zdarzeniu z dnia 8 lutego 2011 roku, które to wyjaśnienia zarówno składane bezpośrednio po zatrzymaniu jak i te w późniejszej fazie postępowania przygotowawczego a potwierdzone na rozprawie głównej wskazują na przestępcze zaangażowanie w zdarzenie oskarżonegoM. S. (1), co skutkować powinno odmiennym niż zapadłe orzeczeniem;
- błędzie wnioskowania z przeprowadzonego dowodu w postaci odtworzenia nagrania monitoringu miejskiego obejmującego miejsce zdarzenia, co do roli i udziału oskarżonegoM. S. (1)w inkryminowanym zdarzeniu poprzez uznanie że jego obecność przed miejscem zdarzenia wrazz oskarżonymP. S. (1)po uprzednich ustaleniach co do zamiaru popełnienia napadu rabunkowego sposobu jego popełnienia oraz ról w zdarzeniu nie wskazuje, aby oskarżonyM. S. (1)przystąpił do realizacji znamion czynu zabronionego określonego wart 280 § 2 k.k.co skutkowało jego uniewinnieniem.
Na podstawieart. 427 § 1 i 437 § 1 i § 2 k.p.k.wnosił o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.

Obrońca oskarżonegoP. S. (1)zaś, zarzucił: błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę orzeczenia o karze, polegający na wysnuciu z okoliczności dotyczących osobyP. S. (1), ustalonych przez Sąd I Instancji, mylnego wniosku, że jego postawa zarówno przed dokonaniem przestępstwa jak i w toku postępowania karnego nie uzasadnia przypuszczenia, iż pomimo niewykonania kary będzie on przestrzegał porządku prawnego, jakkolwiek te właśnie okoliczności, w tym przede wszystkim opinia sądowa psychiatryczno-psychologicznaw zestawieniu z wynikami wywiadu kuratora zawodowego oraz dokumentacji dotyczącej terapii psychologicznych, nauki i zatrudnienia, należycie ocenione przez pryzmat zasady wyrażonej wart. 54 § 1 k.k.prowadzą do wniosku przeciwnego.
Podnosząc ten zarzut, na podstawieart. 427§1 k.p.k.w zw. zart. 437§1 i 2 k.p.k.wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez warunkowe zawieszenie wykonania kary 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej przez Sąd I Instancji wobecP. S. (1), z jednoczesnym objęciem oskarżonego dozorem kuratora zawodowego na podstawieart. 73§ 2 k.k.oraz zobowiązaniem go w myślart. 72 § 1 pkt 4/ i 6/k.k.do kontynuacji nauki - przygotowania się do zawodu oraz prowadzonych oddziaływań psychologiczno- terapeutycznych.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Apelacje nie są zasadne i to w stopniu oczywistym dlatego też nie zostały uwzględnione.
Sąd Okręgowy poczynił prawidłowe ustalenia faktyczne i zasadnie je ocenił mając na uwadze treśćart. 7 k.p.k.Istotne dla rozstrzygnięcia okoliczności ujawnione w toku przewodu sądowego zostały omówionew uzasadnianiu zaskarżonego wyroku.
Z zachowaniem wymogówart. 424 k.p.k.wskazano, które fakty uznano za uwodnione dlatego też Sąd Apelacyjny podzielił stanowisko Sądu I instancji zarówno w zakresie winy oskarżonegoP. S.jak i oceny prawnej jego działania oraz uniewinnieniaM. S..
Apelacje nie wskazują na takie momenty, które nie znalazłyby uzasadnienia w wyroku Sądu Okręgowego.
Ich wywody sprowadzają się w zasadzie do przedstawienia własnego poglądu na wyniki przewodu sądowego przy czym powołują się na okoliczności prawidłowo przez ten Sąd rozważone.
Sprawstwo oskarżonegoP. S.nie budzi żadnych wątpliwości natomiast argumenty przemawiające za uniewinnieniemM. S.okazały się przekonywujące.
Apelacja prokuratora dotycząca wysokości kwoty będącej przedmiotem kradzieży przez oskarżonegoP. S.w dniu 14 stycznia2011 r. podczas rozboju dokonanego na pracownikach apteki wJ.nie przedstawia dowodów, które nie byłyby przedmiotem rozważań Sądu orzekającego.
Dysponował on wyjaśnieniami oskarżonego (który podał kwotę 1300 zł) oraz zeznaniami właściciela aptekiśw. P. K., (który podał dwie kwoty 2200 zł w postępowaniu przygotowawczym oraz 2000 złw postępowaniu sądowym) i odwołują się w istocie rzeczy do zeznań pracowników apteki i swojej żonyD. K..
Mając na uwadze konsekwentne wyjaśnienia oskarżonegoP. S.oraz niewielkie ale jednak wątpliwości wynikające z zeznań pokrzywdzonych słusznie Sąd Okręgowy przyjął kwotę pewną a więc„nie mniejszą niż 1300 zł”.
Nie polega natomiast na prawdzie inny zarzut zawarty w apelacji prokuratora a polegający na tym – jego zdaniem – że Sąd Okręgowy„całkowicie pominął”wyjaśnienia oskarżonegoP. S.odnośnie roli współoskarżonegoM. S.w popełnieniu rozboju na pracownikach apteki wJ.w dniu 8 lutego 2011 r. oraz błędnie ocenił nagranie monitoringu miejskiego obejmującego miejsce zdarzeniaw dniu krytycznym.
Wbrew wywodom apelującego Sąd orzekający nie pominął wyjaśnieńP. S.lecz odmiennie je ocenił niż to wynika ze stanowiska prokuratora.
Dysponował zatem wyjaśnieniami obu oskarżonych, które – co ciekawe – nie są sprzeczne.
OskarżonyM. S.nie zaprzecza wyjaśnieniomP. S.lecz twierdzi, że nie wierzył mu iż dokona rozboju w aptece. To całkowicie zmienia ocenę jego wyjaśnień w kontekście całokształtu zdarzenia.
Powstaje kwestia zamiaruM. S.wszak z przestępstwem mamy do czynienia wtedy, gdy sprawca ma zamiar jego popełnienia a więc musi on mieć świadomie ukierunkowany stosunek emocjonalny na osiągnięcie stanu rzeczy określonego w konkretnym czynie przestępnym.
Zamiaru zatem nie można domniemywać, sprawca musi przejawiać wolę popełnienia przestępstwa.
Zebrany materiał dowodowy w żadnym celu na to nie wskazuje pomimo namawiania go do popełnienia przestępstwa przezP. S.– czego nikt nie kwestionuje.
Taki stan rzeczy potwierdza badanie poligraficzneM. S.z którego wynika, że biegłyJ. B.nie ma wątpliwości (k. 873i nast.) iż owo badanie daje podstawę do przyjęcia dużego stopnia prawdopodobieństwa iż nie dopuścił się on zarzucanego mu czynu. Do podobnej konstatacji doprowadza analiza monitoringu miejskiego z miejsca zadurzenia (k. 171).
Wbrew stanowisku apelującego prokuratora zachowanieM. S.nie wskazuje na to by przystąpił do realizacji znamion czynu zabronionego.
Trudno zatem mówić o przekroczeniu przez Sąd orzekający zasady swobodnej oceny dowodów w tym błędnej interpretacji nagrania monitoringu.
Co się zaś tyczy kar orzeczonych wobecP. S.to nie można uznać, że są one niewspółmierne do stopnia zawinienia i okoliczności podmiotowych, nie można też im postawić zarzutu nadmiernej surowościw rozumieniuart. 438 pkt 4 k.p.k.
Należy zauważyć, że zasadność zarzutu rażącej niewspółmierności kary może być wyłącznie efektem nieuwzględnienia przez Sąd wszystkich istotnych okoliczności, które mają znaczenie dla jej wymiaru, bądź też nieuwzględnienie ich w stopniu dostatecznym.
W przedmiotowej sprawie nie ma takiej sytuacji a świadczy o tym treść uzasadnienia wyroku Sądu I instancji. Miał on na uwadze zarówno okoliczności wymienione w apelacji obrońcy (nadpobudliwość ruchowąP. S., jego niedojrzałą społecznie i emocjonalnie osobowość, sytuację rodzinną, młody wiek, rozmiar pozbawienia wolności w ramach tymczasowego aresztowania itd.) ale także i okoliczności zdecydowane go obciążające a więc brutalny sposób działania i to z chęci osiągnięcia korzyści majątkowej, wysoki stopień społecznej szkodliwości czynów oraz powszechny charakter tego rodzaju przestępstw.
Nie można w końcu pominąć, że mając na uwadze okoliczności podmiotowe Sąd zastosował wobecP. S.nadzwyczajne złagodzenie orzeczonej kary pozbawienia wolności.
Z zebranego materiału dowodowego wynika jednoznacznie, że brak jest podstaw do zastosowania instytucji warunkowego zawieszenia orzeczonej kary pozbawienia wolności.
Mając na uwadze wyżej przedstawione okoliczności Sąd Apelacyjny stopniowo do treściart. 437 § 1 k.p.k.utrzymał zaskarżony wyrok w mocy uznając apelacje za oczywiście bezzasadne.
Orzeczenie o kosztach postępowania odwoławczego wydano na podstawieart. 626 k.p.k.