Sąd Okręgowy w Legnicy
V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: V Pz 2/14
Data wyroku: 2014-02-03 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Krzysztof Główczyński, Teresa Przybyłko, Jacek Wilga
Słowa kluczowe: Zasady Zwrotu Kosztów
Podstawa prawna: art. 98 i 102 kpc

Sygn. aktVPz 2/14

POSTANOWIENIE

Dnia 3 lutego 2014 roku
Sąd Okręgowy w Legnicy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący: SSO Jacek Wilga
Sędziowie:  SSO Teresa Przybyłko
SSO Krzysztof Główczyński
po rozpoznaniu w dniu3 lutego 2014 rokuw Legnicy
na posiedzeniu niejawnym

    sprawy z powództwa(...)Szpitala(...)Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością wG.

przeciwkoB. K.
ozapłatę
na skutek zażaleniapozwanej
na postanowienie Sądu Rejonowego - Sądu Pracy wGłogowie
z dnia7 listopada 2013 rokusygn. aktIV P 269/12

postanawia:

zmienić zaskarżone postanowienie zawarte w punkcie 2 wyroku Sądu Rejonowego w Głogowie z dnia 7 listopada 2013 roku w ten sposób, iż w miejsce zasądzonej nim tytułem kosztów zastępstwa procesowego kwoty 1 217 zasądzić kwotę 1 800 zł.

UZASADNIENIE
Strona powodowa dochodziła od strony pozwanej zwrotu kosztów udzielonych urlopów szkoleniowych w wysokości 14 826, 32 zł. Powództwo zostało oddalone zaś na rzecz pozwanej zaskarżonym postanowieniem zasądzono tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego kwotę 1 217 zł. Rozstrzygnięcie w tym zakresie zapadło z uwzględnieniem wniosku jej pełnomocnika o zasądzenie kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych.
W jego uzasadnieniu wskazał Sąd I instancji, iż podstawą tego rozstrzygnięcia był przepisart. 102 kpci znana sądowi z urzędu trudna sytuacja finansowa strony powodowej.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła pozwana. Domagała się jego zmiany i zasądzenia na jej rzecz tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego kwoty 1 800 zł. Jej zdaniem podstawą rozstrzygnięcia w tym zakresie winien być przepis §11 ust. 1 pkt 2 w zw. z §6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu przewidujący jako stawkę minimalną kwotę 1 800 zł.

Sąd Okręgowy zważył:

Zażalenie jest zasadne.
Zgodnie zart. 102 kpcw wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie obciążać jej w ogóle kosztami. Przepis ten urzeczywistnia zasadę słuszności i jako wyjątkowy – stanowiący wyłom w zasadzie odpowiedzialności za wynik procesu – nie podlega wykładni rozszerzającej. Kwalifikacja określonego stanu faktycznego jako „wypadku szczególnie uzasadnionego” należy każdorazowo do sądu orzekającego.
W rozpoznawanej sprawie brak jest, zdaniem Sądu II instancji, podstaw do stosowania tego przepisu względem strony powodowej. Powszechnie znana zła kondycja finansowa jednostek służby zdrowia nie może stanowić usprawiedliwienia dla wytaczania niezasadnych powództw bez ryzyka ponoszenia związanych z ich oddaleniem kosztów. Podjęcie przez stronę przeciwną skutecznej obrony przed takim niezasadnym powództwem powinno się łączyć ze zwrotem jej kosztów na zasadach ogólnych przewidzianych wart. 98 kpc.
W rozpoznawanej sprawie taka sytuacja wystąpiła, a brak podstaw do jej oceny jako wypadku szczególnie uzasadnionego skutkuje zmianą zaskarżonego postanowienia zgodnie z wnioskiem zażalenia.
Podstawą orzeczenia był przepisart. 397 §2w zw. zart. 386 §1 kpc.