Sąd Okręgowy w Bydgoszczy
II Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: II Cz 58/14
Data wyroku: 2014-03-14 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Bogumił Goraj, Janusz Kasnowski, Aurelia Pietrzak
Słowa kluczowe: Egzekucja Z Nieruchomości
Podstawa prawna: art. 146 ksh

Sygn. akt II Cz 58/14

POSTANOWIENIE
Dnia 14 marca 2014r.
Sąd Okręgowy w Bydgoszczy II Wydział Cywilny - Odwoławczy
w następującym składzie:
Przewodniczący: SSO Janusz Kasnowski (spr)
Sędziowie: SO Aurelia Pietrzak
SO Bogumił Goraj

po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2014 r. w Bydgoszczy na posiedzeniu niejawnym
sprawy z wniosku
(...) Spółdzielni (...)wG.(wierzyciela)
z udziałem:
M. Ł. (1),W. Ł.iM. Ł. (2)
o:egzekucję świadczenia pieniężnego
na skutek zażalenia uczestników na postanowienie Sądu Rejonowego w Szubinie V Zamiejscowy Wydział Cywilny z siedzibą w Nakle nad Notecią z dnia 11 grudnia 2013 r., wydane w sprawie o sygn. akt V Co 1507/13
postanawia:

I
oddalić zażalenie;

II
zasądzić solidarnie od uczestnikówM. Ł. (1),W. Ł.iM. Ł. (2)na rzecz wierzyciela(...) Spółdzielni (...)wG.kwotę 60 zł (sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.

Sygn. akt II Cz 58/14

UZASADNIENIE
Wierzyciel -(...) Spółdzielnia (...)wG.wniósł skargę na czynności Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym wS.T. M.polegające na umorzeniu postępowania egzekucyjnego z nieruchomości stanowiącej własnośćM. Ł. (2), położonej wN.przyul. (...), dla której Sąd Rejonowy w Szubinie prowadziksięgę wieczystą nr (...)oraz ustaleniu kosztów postępowania egzekucyjnego i zakończeniu postępowania, domagając się jednocześnie uchylenia dokonanych czynności i nakazania Komornikowi prowadzenia egzekucji z nieruchomości stanowiącej własnośćM. Ł. (2). Wniósł ponadto o zasądzenie od dłużnika na rzecz wierzyciela zwrotu kosztów postępowania.

Postanowieniem z dnia 11 grudnia 2013 r., w sprawie o sygn. akt V Co 1507/13, Sąd Rejonowy w Szubinie V Zamiejscowy Wydział Cywilny z siedzibą w Nakle nad Notecią uwzględnił skargę wierzyciela w całości i uchylił czynności Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym wS.T. M., tj. postanowienia z dnia 14 października 2013 r. wydane w sprawie Km 179/10 w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego, ustalenia jego kosztów oraz zakończenia postępowania i zobowiązał Komornika do kontynuowania postępowania egzekucyjnego w sprawie Km 179/10 z nieruchomości(...)oraz zasądził od dłużników solidarnie na rzecz wierzyciela koszty postępowania w łącznej kwocie 177 zł.
W uzasadnieniu Sąd wskazał, że dłużnicy dnia 20 października 2009 r. zawarli z synemM. Ł. (2)umowę darowizny, na mocy której przenieśli własność egzekwowanej nieruchomości naM. Ł. (2). Umowa ta prawomocnym wyrokiem sądu uznana została za bezskuteczną w stosunku do wierzyciela w celu zaspokojenia wierzytelności wynikającej z nakazu zapłaty Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 7 października 2009 r. w kwocie 100.198,40 zł wraz z ustawowymi odsetkami oraz kosztami procesu w wysokości 4.870,00 zł. Postanowieniem Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia postanowienia z dnia 8 kwietnia 2013 r., sygn. akt XV GU 5/13, ogłoszono upadłość dłużniczkiM. Ł. (1), prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą(...) Hurtownia (...)z siedzibą wN.. Postanowienie uprawomocniło się dnia 15 kwietnia 2013 r. W konsekwencji Komornik SądowyT. M.postanowieniem z dnia 14 października 2013 r. w sprawie Km 179/10 umorzył postępowanie egzekucyjne prowadzone przeciwkoM. Ł. (1), na podstawieart. 146 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe i naprawcze(t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 1112 ze zm.. W ocenie Sądu Rejonowego, przywołany powyżej przepis nie ma zastosowania w niniejszym postępowaniu, gdyż nieruchomość będąca przedmiotem postępowania egzekucyjnego, jak i darowizny na rzeczM. Ł. (2)w dniu jej zajęcia nie należała do masy upadłości, a na skutek uwzględnienia skargi pauliańskiej nie powróciła do majątku dłużników.
O kosztach postępowania Sąd I instancji orzekł na podstawieart. 98 § 1 k.p.c.iart. 108 § 1 k.p.c.w zw. zart. 13 § 2 k.p.c.

Zażalenie na postanowienie złożyli dłużnicy oraz uczestnikM. Ł. (2), wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, a ewentualnie jego zmianę poprzez oddalenie skargi wierzyciela.
Skarżący rozstrzygnięciu Sądu Rejonowego zarzucili pozbawienie ich możliwości obrony wskutek wydania postanowienia na posiedzeniu niejawnym, naruszenie art. 146 ustawy poprzez stwierdzenie niemożliwości jego zastosowania, nieuwzględnienie faktu, żeW. Ł.nie jest dłużnikiem wierzyciela oraz że przedmiotowa nieruchomość nie była wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej, zaś dłużnicy pozostają w ustroju rozdzielności majątkowej małżeńskiej. Ponadto wskazali, że aktualnym właścicielem nieruchomości jestM. Ł. (2), który nabył prawo własności od Skarbu Państwa.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie skarżących nie jest zasadne, a zarzuty w nim zawarte nie zasługują na uwzględnienie. Utrwalonym poglądem jest, że zgodnie z treściąart. 532 k.c.wyrok uznający na podstawieart. 527 k.c.bezskuteczność określonej czynności prawnej przenoszącej przedmiot lub prawo z majątku dłużnika do majątku osoby trzeciej, nie powoduje ich powrotu do majątku dłużnika, lecz jedynie daje wierzycielowi prawo zaspokojenia się z tego przedmiotu lub prawa, pozostających nadal w majątku osoby trzeciej, przed jej wierzycielami. Wierzyciel może prowadzić egzekucję z tego przedmiotu lub prawa na podstawie tytułu wykonawczego wystawionego przeciwko dłużnikowi, bez konieczności uzyskania tytułu wykonawczego przeciwko osobie trzeciej (vide:postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 kwietnia 2011 r., IV CSK 375/10; wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 21 lutego 2013 r., I ACz 167/13). Stanowisko to jako w pełni racjonalne podziela również Sąd Okręgowy. Tym samym, wbrew twierdzeniom skarżących, nieruchomość, której dotyczyła egzekucja nie wchodzi do masy upadłości, jako że jej zajęcie nastąpiło znacznie wcześniej niż ogłoszenie upadłości. Podkreślenia wymaga również, że egzekucja prowadzona jest z nieruchomości, niezależnie od tego, że jej aktualnym właścicielem nie jest już dłużnik. Wskutek wyjścia przedmiotu z majątku dłużnika nie dochodzi przy tym do zmiany osoby dłużnika.
Wierzyciel, aby wszcząć egzekucję musi dysponować, poza prawomocnym orzeczeniem o bezskuteczności czynności prawnej dokonanej przez dłużnika z pokrzywdzeniem wierzyciela (wyrokiem ze skargi pauliańskiej), również tytułem wykonawczym przeciwko dłużnikowi o zapłatę wierzytelności. Nie ulega wątpliwości, że wierzyciel taki tytuł ma. Ponadto przedłożył on również prawomocny wyrok wydany przeciwkoM. Ł. (2)w sprawie o sygn. akt I C 295/10 umożliwiający prowadzenie egzekucji bezpośrednio przeciwko niemu.
Skarżący podnieśli także, że przedmiotowa nieruchomość nie była wykorzystywana na cele prowadzonej działalności gospodarczej. Odpowiadając na ten zarzut, należy wskazać, że skoro wierzyciel uzyskał klauzulę wykonalności na podstawieart. 7811k.p.c., tj. przeciwko małżonkowi dłużnika z ograniczeniem jego odpowiedzialności do przedsiębiorstwa wchodzącego w skład majątku wspólnego małżonków, oznacza to, że wierzyciel musiał wykazać dokumentem urzędowym lub prywatnym, że stwierdzona tytułem egzekucyjnym wierzytelność powstała w związku z prowadzeniem przedsiębiorstwa. Skoro zaś postanowienie o nadaniu klauzuli wykonalności stało się prawomocne, to oznacza, że nie zostało skutecznie zakwestionowane i tym samym kwestia spełnienia przesłanek zart. 7811k.p.c.nie podlegała badaniu przez Sąd Okręgowy.
Zgodnie zart. 766 zd. 1 k.p.c., Sąd rozpoznaje sprawy egzekucyjne na posiedzeniu niejawnym, chyba że zachodzi potrzeba wyznaczenia rozprawy albo wysłuchania na posiedzeniu stron lub innych osób. W ocenie Sądu Okręgowego charakter rozpoznawanej sprawy nie powodował konieczności wyznaczenia rozprawy, bądź też wysłuchania stron.
Mając na uwadze powyższe Sąd Okręgowy oddalił zażalenie na mocyart. 385 k.p.c.w zw. zart. 397 § 2 k.p.c.w zw. zart. 13 § 2 k.p.c.O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono na podstawieart. 98 § 1 i 3 k.p.c.,art. 99 k.p.c.i§ 10 ust. 1 pkt 8 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu(t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 490).