Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 2675/13
Data wyroku: 2014-02-04 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Joanna Radzyńska-Głowacka
Słowa kluczowe: Kredyt
Podstawa prawna: art. 6 kc

Sygn. akt I C 2675/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 4 lutego 2014 roku

Sąd Rejonowy dla Warszawy – Śródmieścia w Warszawie I Wydział Cywilny
w następującym składzie:
Przewodniczący: SSR Joanna Radzyńska - Głowacka
Protokolant: Alicja Kicka
po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2014 roku w Warszawie
na rozprawie
sprawy z powództwaB. (...)Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego
przeciwkoB. K.
o zapłatę

I
zasądza odB. K.na rzeczB. (...)Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego kwotę 3.470,92 złotych (trzy tysiące czterysta siedemdziesiąt złotych 92/100) wraz z odsetkami umownymi w wysokości 4 – krotności stopy lombardowej NBP od dnia 21 maja 2013 roku do dnia zapłaty;

II
zasądza odB. K.na rzeczB. (...)Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego kwotę 661,00 zł (sześćset sześćdziesiąta jeden złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Sygn. aktIC 2675/13

UZASADNIENIE
Dnia 21 maja 2013 r. powódB. (...)Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibąG.(dalej:B.) złożył pozew w elektronicznym postępowaniu upominawczym przeciwkoB. K., w którym wniósł o wydanie nakazu zapłaty, zobowiązującego pozwaną do zapłaty kwoty 3.471,00 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
W uzasadnieniu powód wskazał, jako podstawę swojego roszczenia umowę cesji wierzytelności, z której wynika roszczenia związane z zawarciem przez pozwaną umowy o kartę kredytową z poprzednikiem prawnym powódki.
Dowód: pozew wraz z załącznikami-k.1-5.
Dnia 11 lipca 2013 r. Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie VI Wydział Cywilny wydał nakaz zapłaty w elektronicznym postępowaniu upominawczym, w którym uwzględnił w całości żądanie pozwu.
Dowód: nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym-k.6.
Dnia 11 sierpnia 2013 r. pozwana wniósł sprzeciw od nakazu zapłaty, zaskarżając go w całości oraz o przekazanie sprawy do Sądu Rejonowego dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie, a także zasądzenie kosztów procesu.
W uzasadnieniu wskazał, że roszczenie powoda zostało zaspokojone w całości.
Dowód: sprzeciw od nakazu zapłaty-k.9-10.
Postanowieniem z dnia 22 sierpnia 2013 r. Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie VI Wydział Cywilny stwierdził skuteczne wniesienie sprzeciwu i utratę mocy nakazu zapłaty w całości oraz przekazał rozpoznanie sprawy do Sądu Rejonowego dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie.

Dowód: postanowienie z dnia 22 sierpnia 2013 r.-k.13.
W piśmie procesowym z dnia 27 listopada 2013 r. powód, reprezentowany przez pełnomocnika profesjonalnego, ustosunkował się do sprzeciwu od nakazu zapłaty, podnosząc, że roszczenie nie zostało przez pozwaną spełnione.
Dowód: pismo procesowe wraz z załącznikami-k.17-44.
W trakcie procesu strony podtrzymały swoje stanowiska.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 13 kwietnia 2005 r. pozwana zawarła z(...) Bank S.A.umowę o kredyt konsumpcyjny oraz kredyt odnawialny i kartę kredytową Aura nr(...).
Dowód: umowa o kredyt z dnia 13 kwietnia 2005r.-k.23-25.
Dnia 2 lutego 2009 r.(...) Bank S.A, wypowiedział umowę kredytu gotówkowego z powodu braku terminowej spłaty zobowiązań przez pozwaną, wzywając do spłacenia zaległych należności.
Dowód: okoliczność bezsporna.
W związku z tym, że pozwana w dalszym ciągu nie podejmowała spłaty zadłużenia, poprzedni wierzyciel wystawił przeciwko nie Bankowy Tytuł Egzekucyjny(dalej:(...)) i wszczął na jego postawie postępowanie egzekucyjne. Postępowanie egzekucyjne prowadzone na wniosek poprzedniego wierzyciela nie doprowadziło do spłaty zadłużenia.
Dowód:(...)k.33., wniosek o nadanie klauzuli wykonalności-k.35, wniosek o wszczęcie postępowanie egzekucyjnego -k.36
W dniu 31 grudnia 2009 r.(...) BANK S.A.z siedzibą wW.została przejęta przez(...) S.A.z siedzibą wP., oddział w Polsce z siedzibą wW..
Dowód: okoliczność bezsporna.
Dnia 23 czerwca 2009 r. 27 kwietnia 2012 r. zawarł z powodem umowę sprzedaży wierzytelności, wśród których znalazła się także wierzytelność pozwanego.
Dowód: umowa sprzedaży wierzytelności wraz z załącznikiem - k. 26-27.
Po nabyciu wierzytelności powód prowadził działania zmierzające do dobrowolnego spełnienia przez pozwaną świadczenia.
Dowód: informacja o przetwarzaniu danych -k.37, wezwanie do zapłaty -k.38, zawiadomienie o przelewie wierzytelności na rzecz powoda-k.39.
Powyższy stan faktyczny został ustalony na podstawie dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy.
Sąd dał wiarę dokumentom zgromadzonym w aktach sprawy, gdyż ich prawdziwość nie nasuwa żadnych wątpliwości. Złożone dokumenty nie były przy tym kwestionowane przez żadną ze stron, a zatem Sąd uznał je, jako bezsporne dowody w sprawie.
Sąd zważył, co następuje:
Sporne pomiędzy stronami pozostawała istnienie wierzytelności po stronie powódki.
Wskazać należy, iż powódka należy do grupy funduszy inwestycyjnych zamkniętych niestandaryzowanych. Powódka jako fundusz niestandaryzowany dokonuje emisji certyfikatów inwestycyjnych w celu zgromadzenia środków na nabycie wierzytelności, w tym wierzytelności finansowanych ze środków publicznych w rozumieniu odrębnych przepisów, lub praw do świadczeń z tytułu określonych wierzytelności, przy czym nie musi nabywać wierzytelności zorganizowanych w pule. Brak konieczności dokonywania emisji w oparciu o jedną pulę wierzytelności pozwala powódce na nabywanie wierzytelności od wielu podmiotów, np. wierzytelności pochodzących od banków. W przypadku więc sekurytyzowania takich wierzytelności, bank zawiera z funduszem sekurytyzacyjnym umowę przelewu. Staje się wówczas wierzycielem w miejsce banku. Transakcja zaś nabycia wierzytelności znajduje odzwierciedlenie w księgach rachunkowych funduszu. Wystawiony więc przez powódkę wyciąg z ksiąg rachunkowych odzwierciedla treść wpisów dokonywanych w księgach rachunkowych.
Zgodnie z przepisemart. 194 ustawy z dnia 27 maja 2004r. o funduszach inwestycyjnych, księgi rachunkowe funduszu sekurytyzacyjnego, wyciągi z tych ksiąg podpisane przez osoby upoważnione do składania oświadczeń w zakresie praw i obowiązków majątkowych funduszu i opatrzone pieczęcią towarzystwa zarządzającego funduszem sekurytyzacyjnym oraz wszelkie wystawione w ten sposób oświadczenia zawierające zobowiązania, zwolnienie z zobowiązań, zrzeczenie się praw lub pokwitowanie odbioru należności mają moc prawną dokumentów urzędowych oraz stanowią podstawę do dokonania wpisów w księgach wieczystych i rejestrach publicznych.
Co się więc tyczy kwestii udowodnienia istnienia wierzytelności w dochodzonym przez powódkę zakresie. Należy zauważyć, że w obecnym stanie prawnym rzeczą Sądu nie jest zarządzanie dochodzeń w celu uzupełnienia lub wyjaśnienia twierdzeń stron i wykrycia środków dowodowych pozwalających na ich udowodnienie ani też Sąd nie jest zobowiązany do przeprowadzenia z urzędu dowodów zmierzających do wyjaśnienia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy (art. 232 k.p.c.). Zgodnie zart. 3 k.p.c.strony i uczestnicy postępowania obowiązani są dokonywać czynności procesowych zgodnie z dobrymi obyczajami, dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek orazprzedstawiać dowody. Wobec powyższego obowiązek przedstawienia dowodów na poparcie prezentowanych twierdzeń spoczywa na stronach.
Nadto na uwadze należy mieć treść przepisówart. 227 k.p.c.w powiązaniu zart. 6 k.c.
Mianowicie pierwszy przepis wskazuje, że „przedmiotem dowodu są fakty mające dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie.” Oznacza to, że Każde twierdzenie strony oraz uczestnika postępowania powinno być poparte dowodami. Natomiastart. 6 k.c.nakłada ciężar udowodnienia faktu na osobę, która z faktu tego wywodzi skutki prawne (por. K. Pietrzykowski [w:] "Kodeks cywilny Komentarz" K. Pietrzykowskiego, Warszawa 2002, tom 1, str. 52, teza 3a).
Sąd podziela także stanowisko Sądu Najwyższego, w którym wskazuje on, że zasada kontradyktoryjności uwalnia sąd orzekający od odpowiedzialności za rezultat postępowania dowodowego, którego dysponentem są strony. Bierność strony w zakresie postępowania dowodowego nie zobowiązuje sądu - poza wyjątkowymi przypadkami - do prowadzenia dowodów z urzędu (wyrok SN – Izba Cywilna z dnia 15 grudnia 1998 roku, sygn. I CKN 944/97, Prok.i Pr. 1999/I l-12/38). Powyższe rozważanie dotyczą zwłaszcza sytuacji, gdy strona jest reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika.
Powództwo zasługiwało na uwzględnienie ze względu na to, iż w ocenie Sądu roszczenie strony powodowej zostało w pełni udowodnione. Sąd uznał, że strona powodowa w całości udowodniła nie tylko wysokości zobowiązania pozwanego względem strony powodowej, ale również jego istnienia w ogóle.
Rozstrzygnięcie w zakresie odsetek znajduje uzasadnienie w treściart. 481 § 1 KC, zgodnie, z którym jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi..
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w punkcie 1 wyroku.
Sąd zobowiązał pozwanego do zwrotu powodowi kosztów procesu na podstawieart. 98 Kodeksu postępowania cywilnegow związku z §6 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radcowskie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Z: doręczyć pełnomocnikowi pozwanego.