Sąd Okręgowy w Bydgoszczy
II Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: II Cz 1027/13
Data wyroku: 2014-02-10 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Bogumił Goraj, Irena Dobosiewicz, Wojciech Borodziuk
Słowa kluczowe: Wyjawienie Majątku
Podstawa prawna: art. 916 § 2 k.p.c.

Sygn. akt  II  Cz 1027/13

POSTANOWIENIE
Dnia 10 lutego 2014 r.Sąd Okręgowy w Bydgoszczy II Wydział Cywilny - Odwoławczy
w następującym składzie:
Przewodniczący SSO Bogumił Goraj
SędziowieSO Irena Dobosiewicz
SO Wojciech Borodziuk
po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2014 r. w Bydgoszczy
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z wniosku wierzyciela Skarbu Państwa- Naczelnika(...)
wB.
z udziałem dłużnikaM. M.
o wyjawienie majątku
na skutek zażalenia dłużnika na postanowienie Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 27
września 2013 r. sygn. akt XII Co 7068/13,
postanawia:

odrzucić zażalenie.

II Cz 1027/13

UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 27 września 2013 roku, sygn. akt XII Co 7068/13 Sąd Rejonowy w Bydgoszczy na podstawieart. 916 k.p.c.w związku zart. 163 § 2 k.p.c.nakazał przymusowe doprowadzenie dłużnika do Sądu Rejonowego w Bydgoszczy.
W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż na mocyart. 916 § 1 k.p.c.jeżeli dłużnik bez usprawiedliwionej przyczyny nie stawi się do sądu w celu złożenia wykazu lub przyrzeczenia albo stawiwszy się wykazu nie złoży lub odmówi odpowiedzi na zadane mu pytanie albo odmówi złożenia przyrzeczenia, sąd może skazać go na grzywnę lub nakazać przymusowe doprowadzenie oraz może zastosować areszt nieprzekraczający miesiąca, z uwzględnieniemart. 276 § 2. O skutkach tych dłużnik powinien być pouczony w wezwaniu na posiedzenie. W razie wykonania czynności przez dłużnika lub umorzenia postępowania grzywny niezapłacone do tego czasu ulegają umorzeniu.
W przedmiotowej sprawie na wniosek wierzyciela o wyjawienie majątku przez dłużnika referendarz sądowy wyznaczył termin posiedzenia, na który wezwał dłużnika, który jednak nie stawił się na posiedzenie, bez usprawiedliwienia. Referendarz sądowy wydał postanowienie nakazujące dłużnikowi złożenie wykazu majątku i przyrzeczenie w trybieart. 913 k.p.c.oraz skierował sprawę na posiedzenie niejawne celem wydania przez sędziego postanowienia o przymusowym doprowadzeniu dłużnika do sądu.
Sąd ustalił, że dłużnik był prawidłowo zawiadomiony i pouczony o skutkach niestawiennictwa, nadto nie stawił się dłużnik na posiedzenie, a swojej nieobecności nie usprawiedliwił.
Mając na uwadze powyższe Sąd Rejonowy na podstawieart. 916 k.p.c.w zw. zart. 163 § 2 k.p.c.orzekł o przymusowym doprowadzeniu.
Na powyższe postanowienie zażalenie wniósł dłużnik, wnosząc o jego uchylenie. Skarżący wskazał, iż pracuje poza granicami kraju, ale nie uchyla się od stawiennictwa w Sądzie. Wskazał także, że nie otrzymał przesyłki z sądu, ale ustanowił już pełnomocnika dla doręczeń w kraju, ponadto deklaruje, że stawi się na wezwanie Sądu.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie jako niedopuszczalne podlegało odrzuceniu.
Na wstępie rozważań należy podkreślić, iż możliwość wniesienia zażalenia została przez ustawodawcę ograniczona. W postępowaniu egzekucyjnym, zgodnie z treściąart. 7674k.p.c.zażalenie na postanowienie sądu przysługuje w wypadkach wskazanych w ustawie. Dotyczy to głównie wypadków szczegółowo wymienionych wczęści trzeciej kodeksu postępowania cywilnego, a następnie wypadków dopuszczalności zażalenia w procesie, zawartych wart. 394 § 1 k.p.c., który to przepis w postępowaniu egzekucyjnym znajduje odpowiednie zastosowanie na podstawieart. 13 § 2 k.p.c..

W przedmiotowej sprawie owszem treśćart. 916 § 2 k.p.c.wskazuje na możliwość wniesienia zażalenia, jednakże co istotnetylkona postanowienie sądu w przedmiocie skazania na grzywnę oraz orzeczenia aresztu. Oznacza to, iż ustawodawca nie przewidział możliwości zaskarżenia postanowienia o przymusowym doprowadzeniu do sądu.
Reasumując żaden przepiskodeksu postępowania cywilnegonie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie o przymusowym doprowadzeniu, nie jest ono bowiem ani postanowieniem kończącym sprawę, ani wymienione wart. 394 § 1 k.p.c.ani w żadnym innym przepisie szczególnym.
Podniesione w treści zażalenia argumenty pozostają poza polem rozważań Sądu Okręgowego wobec niedopuszczalności wniesienia zażalenia na przedmiotowe postanowienie.
Mając na uwadze powyższe Sąd Okręgowy na podstawieart. 386 par.3 k.p.c.w zw. zart. 397 § 2 k.p.c.w zw. zart. 13 § 2 k.p.c.odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne.