Sąd Rejonowy w Środzie Śląskiej
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 273/13
Data wyroku: 2014-03-07 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Radosław Gluza
Słowa kluczowe: Kara
Podstawa prawna: 157§2 k.k.

Sygn. akt II K 273/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 07 marca 2014 r.

Sąd Rejonowy w Środzie Śląskiej Wydział II Karny, w składzie:
Przewodniczący: SSR Radosław Gluza
Protokolant:  Stanisława Kwapińska
przy udziale oskarżycieli prywatnychA. R.iŁ. R. (1)
po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 15.10.2013r., 29.11.2013r., 17.01.2014r. i 07.03.2014r.,
sprawy
S. S. (1)
synaW.iS.z d.(...)
ur. (...)wK.

oskarżonego o to, że

I
w dniu 20.04.2013r. około godziny 22.00 w lokalu mieszkalnym przyul. (...)wM.uderzyłA. R.rękami powodując u niej obrażenia ciała w postaci podbiegnięcia krwawe na powierzchni 6x3,5 cm na barku lewym oraz podbiegnięcia krwawe na przedramieniu lewym na powierzchni 5,5x3 cm skutkujące lekkim uszczerbkiem na zdrowiu w postaci naruszenia czynność narządów ciała i rozstroju zdrowia trwających poniżej dni 7,

tj. o czyn zart. 157 § 2 k.k.;

II
w dniu 20.04.2013r. około godziny 22.00 w lokalu mieszkalnym przyul. (...)wM.uderzyłŁ. R. (1)pięścią twarz powodując u niego obrażenia, skutkujące lekkim uszczerbkiem na zdrowiu w postaci naruszenia czynność narządów ciała i rozstroju zdrowia trwających poniżej dni 7,

tj. o czyn zart. 157 § 2 k.k.;

III
w dniu 18.05.2013r. około godziny 24.00 kopnąłŁ. R. (1)obutą stopą w wewnętrzną stronę uda prawego w jego górnej części powodując masywne podbiegnięcie krwawe, skutkujące lekkim uszczerbkiem na zdrowiu w postaci naruszenia czynność narządów ciała i rozstroju zdrowia trwających poniżej dni 7,

tj. o czyn zart. 157 § 2 k.k.;

orzeka:

I
uznaje oskarżonegoS. S. (1)za winnego tego, że w dniu 20 kwietnia 2013r. około godziny 22.00, w lokalu mieszkalnym przyul. (...)wM., pchnął rękomaA. R., powodując u niej obrażenia ciała w postaci podbiegnięć krwawych na powierzchni przedniej barku lewego oraz na powierzchni przedniej ramienia lewego, które skutkowały naruszeniem czynności narządów ciałaA. R.na czas nie przekraczający siedmiu dni, tj. popełnienia przestępstwa zart. 157 § 2 k.k.i za to, na podstawie tego przepisu, wymierza mu karę 80 (osiemdziesięciu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki dziennej grzywny na kwotę 10 (dziesięciu) złotych;

II
uznaje oskarżonegoS. S. (1)za winnego tego, że w dniu 20 kwietnia 2013r. około godziny 22.00, w lokalu mieszkalnym przyul. (...)wM., uderzył pięścią w twarzŁ. R. (1), powodując u niego obrażenia ciała w postaci podbiegnięcia krwawego okolicy oczodołowej lewej z towarzyszącym obrzękiem tej okolicy, które skutkowały naruszeniem czynności narządów ciałaŁ. R. (1)na czas nie przekraczający siedmiu dni, tj. popełnienia przestępstwa zart. 157 § 2 k.k.i za to, na podstawie tego przepisu, wymierza mu karę 100 (stu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki dziennej grzywny na kwotę 10 (dziesięciu) złotych;

III
uznaje oskarżonegoS. S. (1)za winnego tego, że w dniu 18 maja 2013r. około godziny 24.00, naulicy (...)wM., kopnąłŁ. R. (1)obutą stopą w prawe udo, powodując u niego masywne podbiegnięcie krwawe na powierzchni przedniej uda prawego, które skutkowało naruszeniem czynności narządu ciałaŁ. R. (1)na czas nie przekraczający siedmiu dni, tj. popełnienia przestępstwa zart. 157 § 2 k.k.i za to, na podstawie tego przepisu, wymierza mu karę 100 (stu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki dziennej grzywny na kwotę 10 (dziesięciu) złotych;

IV
na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 i 2 k.k.łączy oskarżonemuS. S. (1)kary jednostkowe grzywny, wymierzone mu w pkt I – III części dyspozytywnej wyroku i wymierza mu karę łączną 220 (dwustu dwudziestu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki dziennej grzywny na kwotę 10 (dziesięciu) złotych;

V
na podstawieart. 628 pkt 1 k.p.k.obciąża oskarżonegoS. S. (1)kosztami procesu, a w tym zasądza od oskarżonego:

a
na rzecz oskarżyciela prywatnegoŁ. R. (1)kwotę 300 zł (trzystu złotych), tytułem zwrotu poniesionych przez niego kosztów procesu,

b
na rzecz oskarżycielki prywatnejA. R.kwotę 300 zł (trzystu złotych), tytułem zwrotu poniesionych przez nią kosztów procesu.

UZASADNIENIE WYROKU
Na podstawie przeprowadzonego przewodu sądowego ustalono następujący stan faktyczny:

W godzinach wieczornych w dniu 20 kwietnia 2013r. rodzeństwoP. S. (1)(lat 23),P. S. (2)(lat 25) iJ. S.(lat 21) brali udział w dyskotece w miejscowościM.. W trakcie zabawy doszło do nieporozumienia pomiędzyP. S. (2)aS. R.(lat 28). Sytuacja ta zakończyła się bójką przed budynkiem świetlicy, w której z jednej strony wzięli udziałP.iP. S. (2)a z drugiejS. R.i jego bratŁ. R. (1)(lat 32). W wyniku tego zdarzenia ucierpiał zarównoP. S. (2), który odniósł uraz nosa i palca u ręki, jak iŁ. R. (1), który doznał szeregu podbiegnięć krwawych jak i otarć naskórka na różnych częściach ciała.

Dowód:
zeznania świadkaŁ. R. (1), k. 26 – 27,
zeznania świadkaS. R., k. 45v – 46,
zeznania świadkaP. S. (2), k. 48v – 49,
zeznania świadkaP. S. (1), k. 47v – 48,
zeznania świadkaJ. S., k. 49,
świadectwo sądowo lekarskich oględzin ciałaŁ. R. (1)z dnia 21.05.2013r., k. 11.

W związku z tym, żeP. S. (2)krwawił obficie z nosa,J. S.skontaktowała się z ojcem, oskarżonymS. S. (1)i powiadomiła go o tym, w jakim stanie znajduje się jej brat.

Dowód:
zeznania świadkaJ. S., k. 49,
wyjaśnienia oskarżonegoS. S. (1), k. 24 – 25,
zeznania świadkaI. S., k. 49v.

Po rozmowie telefonicznej z córkąS. S. (1)pojechał na rowerze pod świetlicy a następnie skierował się wraz z synemP. S. (1)w kierunku zabudowań spółdzielni, gdzie oddalił sięS. R.. W to samo miejsce pobiegłŁ. R. (1), który dowiedział się od kolegi, że oskarżony wraz z synem szukają jego brata. W pewnym momencieŁ. R. (1)zauważyłS. S. (1), wobec czego udał się za bratemS.w kierunku swojego domu przyul. (...)wM..

Dowód:
wyjaśnienia oskarżonegoS. S. (1), k. 24 – 25,
zeznania świadkaŁ. R. (1), k. 26 – 27,
zeznania świadkaS. R., k. 45v – 46.

Po wejściu na klatkę schodowąŁ. R. (1)zamknął drzwi na zamek, widząc że podąża za nim oskarżony z synem. Następnie wszedł na piętro do mieszkania, gdzie w przedpokoju znajdowali się jego bratS.i matkaA. R., którzy kłócili się.Ł. R. (1)zamknął drzwi wejściowe od mieszkania na klamkę i zaczął z nimi rozmawiać.

Dowód:
zeznania świadkaŁ. R. (1), k. 26 – 27,
zeznania świadkaS. R., k. 45v – 46,
zeznania świadkaA. R., k. 27v – 28.

W tym czasieS. S. (1)wraz zP. S. (1)podeszli do drzwi wejściowych budynku i zaczęli w nie pukać.K. J., zamieszkująca na parterze budynku, słysząc odgłosy, wyszła na korytarz, a następnie na prośbę znanego jejS. S. (1)otworzyła mu drzwi. Oskarżony poinformował ją, że ma sprawę do sąsiadów i pobiegł po schodach na górę, zaśP. S. (1)pozostał przed drzwiami.

Dowód:
wyjaśnienia oskarżonegoS. S. (1), k. 24 – 25,
zeznania świadkaP. S. (1), k. 47v – 48,
zeznania świadkaK. J., k. 46v – 47.

S. S. (1)po wejściu na piętro nacisnął na klamkę otwierając na oścież drzwi do mieszkania rodzinyR.. Oskarżony wkroczył na około 1 – 1,5 metra do przedpokoju, gdzie najbliżej drzwi znajdowała sięA. R., zaś za nią po bokach stali synowieS.iŁ..S. S. (1)pchnął silnie rękoma w ciałoA. R., powodując, że przemieściła się ona do tyłu. Następnie oskarżony uderzył pięścią w twarzŁ. R. (1), w czasie gdy ten wraz z bratem, przytrzymał matkę, by nie upadła.

Dowód:
zeznania świadkaŁ. R. (1), k. 26 – 27,
zeznania świadkaS. R., k. 45v – 46,
zeznania świadkaA. R., k. 27v – 28.

W związku z zachowaniemS. S. (1),S.iŁ. R. (2)zaczęli się z nim szarpać i wypchnęli go z mieszkania na schody.S. S. (1)zbiegł na dół a następnie opuścił budynek, zabierając ze sobą synaP..A. R.wraz synami zeszła na parter i odpowiedziała o zdarzeniu sąsiadceK. J., oraz wezwała na miejsce patrol Policji.

Dowód:
zeznania świadkaŁ. R. (1), k. 26 – 27,
zeznania świadkaS. R., k. 45v – 46,
zeznania świadkaA. R., k. 27v – 28,
zeznania świadkaK. J., k. 46v – 47,
zeznania świadkaZ. S., k. 47,
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoS. S. (1), k. 24 – 25,
częściowo zeznania świadkaP. S. (1), k. 47v – 48.

W wyniku popchnięcia przez oskarżonegoA. R.odniosła obrażenia ciała w postaci podbiegnięcia krwawych: na powierzchni przedniej barku lewego o wymiarach 6x3,5 cm, na powierzchni przedniej ramienia lewego w 1/3 jego długości o wymiarach 5,5x3 cm. Powyższe obrażenia skutkowały naruszeniem czynności narządów ciała pokrzywdzonej na czas nie przekraczający siedmiu dni.

Dowód:
opinia sądowo – lekarska, k. 65 – 70,
świadectwo sądowo lekarskich oględzin ciałaA. R.z dnia 22.04.2013r., k. 10,
zeznania świadkaA. R., k. 27v – 28,
zeznania świadkaK. J., k. 46v – 47.

Ł. R. (1)wskutek uderzenia w twarz przezS. S. (3)doznał podbiegnięcia krwawego o wymiarach 7x4 cm okolicy oczodołowej lewej z towarzyszącym obrzękiem tej okolicy znacznie zwężającym szparę powiekową – które skutkowało naruszeniem czynności narządów jego ciała na czas nie przekraczający siedmiu dni.

Dowód:
opinia sądowo – lekarska, k. 65 – 70,
świadectwo sądowo lekarskich oględzin ciałaŁ. R. (1)z dnia 22.04.2013r., k. 44,
zeznania świadkaŁ. R. (1), k. 26 – 27,
zeznania świadkaS. R., k. 45v – 46,
zeznania świadkaA. R., k. 27v – 28.

Po zdarzeniu z dnia 20 kwietnia 2013r.P. S. (1)dogadał się zŁ. R. (1)i zapłacił mu kwotę 3.000 zł, za obrażenia doznane w trakcie bójki przed świetlicą.

Dowód:
zeznania świadkaŁ. R. (1), k. 26 – 27,
zeznania świadkaS. R., k. 45v – 46,
zeznania świadkaA. R., k. 27v – 28,
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoS. S. (1), k. 24 – 25.

Po około dwóch tygodniach oskarżonyS. S. (1)przejeżdżając przez wioskę zawołałŁ. R. (1)i spytał go czy „wziął pieniądze?”. Ten potwierdził to, mówiąc, że z propozycją ugody wyszedł syn oskarżonego.S. S. (1)powiedział wtedy doŁ. R. (1), że jeśli nie odda pieniędzy to powybija mu wszystkie zęby.Ł. R. (1)nie obawiał się wówczas słów oskarżonego, uważając że to „tylko gadanie”.

Dowód:
zeznania świadkaŁ. R. (1), k. 26 – 27.

W dniu 18 maja 2013r.Ł. R. (1)był na grillu u znajomegoA. P.przyul. (...)wM.. Około godz. 24.00Ł. R. (1)pożegnał się na korytarzu z kolegą i udał się do domu. Naulicy (...)minął go samochód m-kiA., należący doS. S. (1). W pojeździe tym na miejscu pasażera siedział oskarżony, który spożywał w tym dniu alkohol, zaś kierowała nim jego partnerkaI. S.. Po przejechaniu obokŁ. R. (1)auto zatrzymało się i wysiadł z niegoS. S. (1). Oskarżony podszedł doŁ. R. (1)i zwrócił się do niego mówiąc, „co ci mówiłem”, że miał oddać pieniądze.Ł. R. (1)zaczął się tłumaczyć, lecz oskarżony podszedł i kopnął go obutą stopą w wewnętrzną część prawego uda.

Dowód:
zeznania świadkaŁ. R. (1), k. 26 – 27,
świadectwo sądowo lekarskich oględzin ciałaŁ. R. (1)z dnia 21.05.2013r., k. 11,
opinia sądowo – lekarska, k. 65 – 70,
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoS. S. (1), k. 24 – 25,
częściowo zeznania świadkaI. S., k. 49v.

Po uderzeniuŁ. R. (1)obawiając się oskarżonego pobiegł z powrotem na posesjęA. P.i wszedł do budynku przez otwarte drzwi od strony podwórka. Następnie otworzył drzwi frontowe od strony ulicy i zaczął wołać doS. S. (1), który znajdował się już przy swojej posesji. Oskarżony poszedł wówczas w jego kierunku i stojąc przed drzwiami zaczął do niego wykrzykiwać.

Dowód:
zeznania świadkaŁ. R. (1), k. 26 – 27,
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoS. S. (1), k. 24 – 25,
częściowo zeznania świadkaI. S., k. 49v.

W tym czasie na dół zszedłA. P., którego zawołał wcześniejŁ. R. (1). Po zejściuA. P.S. S. (1)oddalił się na swoją posesję, zaśŁ. R. (1)zadzwonił na policję zawiadamiając o zdarzeniu. Wobec uzyskanej informacji, że patrol nie przyjedzie na miejsce,Ł. R. (1)skontaktował się z matką, mówiąc jej co zaszło.A. R.wraz z sąsiadkąK. J.i jej córkąI. K.poszły poŁ. R. (1), a następnie razem wrócili do domu.

Dowód:
zeznania świadkaŁ. R. (1), k. 26 – 27,
zeznania świadkaA. R., k. 27v – 28,
zeznania świadkaK. J., k. 46v – 47,
zeznania świadkaI. K., k. 60v – 61,
zeznania świadkaA. P., k. 61.

W wyniku kopnięcia przez oskarżonego w dniu 18 maja 2013r.Ł. R. (1)doznał podbiegnięcia krwawego o wymiarach 17x16 cm na przyśrodkowej powierzchni uda prawego, które skutkowało naruszeniem czynności narządów jego ciała na czas nie przekraczający siedmiu dni.

Dowód:
świadectwo sądowo lekarskich oględzin ciałaŁ. R. (1)z dnia 21.05.2013r., k. 11,
opinia sądowo – lekarska, k. 65 – 70,
zeznania świadkaŁ. R. (1), k. 26 – 27,
zeznania świadkaA. R., k. 27v – 28.

OskarżonyS. S. (1)ma 52 lata, jest rozwiedziony, nie ma nikogo na swoim utrzymaniu. Oskarżony jest rolnikiem, uzyskuje miesięcznie dochód w granicach 1.800 – 2.000 zł.S. S. (1)nie był karany sądownie za przestępstwa.

Dowód:
wyjaśnienia oskarżonegoS. S. (1), k. 24 – 25,
informacja z Krajowego Rejestru Karnego, k. 32.

S. S. (1)nie przyznał się do zarzucanych mu czynów i złożył wyjaśnienia w których opisał przebieg zdarzeń z dnia 20 kwietnia 2013r. oraz 18 maja 2013r.

Ponadto Sąd Rejonowy zważył, co następuje:

Dokonując ustaleń faktycznych w sprawie sąd miał na uwadze zgromadzone w toku postępowania dowody o charakterze osobowym i materialnym.
Spośród tej pierwszej grupy dowodów, sąd oparł się przede wszystkim na zeznaniach świadkówA. R.,Ł. R. (1)iS. R., którzy byli bezpośrednimi obserwatorami zachowań oskarżonego. Sąd dając wiarę zeznaniom tychże świadków uwzględnił ich spójny i logiczny charakter, jak też to, że nie zawierały sprzeczności, które powodowałyby osłabienie ich wartości dowodowej. Ponadto korespondowały one z innymi dowodami stanowiącymi podstawę ustaleń faktycznych w sprawie, a w tym w szczególności znajdowały potwierdzenie w zgromadzonych dowodach o charakterze materialnym.
Sąd w całości uwzględnił także zeznania świadkówK. J.,Z. S.,I. K.iA. P.. Zdaniem sądu świadkowie ci w sposób zgodny z prawdą przedstawili okoliczności zdarzeń, które były ich udziałem, bądź o których powzięli wiedzę w inny sposób. Sąd nie dopatrzył się okoliczności osłabiających wiarygodność ich relacji.
Dokonując ustaleń faktycznych w sprawie sąd wziął także w większości pod uwagę zeznania świadkówP. S. (1),P. S. (2)iJ. S.. Sąd oparł się na zeznaniach tychże świadków w zakresie sytuacji, których byli oni uczestnikami, przy czym miał na uwadze to, że nie posiadali wiedzy odnośnie istotnych okoliczności zdarzenia, do którego doszło w mieszkaniu rodzinyR.. Odnosząc się do zeznań wskazanych świadków sąd odmówił wiary relacjiP. S. (1), w zakresie w jakim zaprzeczył on aby doszło pomiędzy nim aŁ. R. (1)do ugody i przekazania kwoty 3.000 zł. W tym zakresie sąd jako zasługującą na uwzględnienie uznał odmienną wersję podaną przezŁ. R. (1)iA. R., która dodatkowo znajdowała potwierdzenie w okolicznościach podanych przez oskarżonegoS. S. (1).
Dokonując oceny wyjaśnień złożonych przez oskarżonegoS. S. (1), sąd dał im wiarę jedynie w zakresie, w jakim pokrywały się one z dowodami uznanymi przez sąd za wiarygodne, uznając je w pozostałej części wyłącznie za wyraz przyjętej przez niego linii obrony. Oceniając negatywnie wyjaśnienia oskarżonego sąd miał na uwadze przede wszystkim to, że pozostawały one w opozycji do wiarygodnych zeznań świadkówŁ. R. (1),A. R.iS. R., potwierdzonych m.in. treścią świadectw sądowo – lekarskich oględzin ciała jak i opinią biegłego z zakresu medycyny sądowej. Odmawiając w większości wiary oskarżonemu, sąd miał na uwadze również to, że jego relacja pozostawała w sprzeczności z zasadami doświadczenia życiowego i prawidłowego rozumowania. Powyższe dotyczyło przede wszystkim podanego przezS. S. (1)opisu zdarzenia w mieszkaniu rodzinyR.w dniu 20 kwietnia 2013r. Zdaniem sądu, wskazana przez oskarżonego sytuacja rzekomego wciągnięcia go bez powodu do mieszkania przezŁ. R. (1)a następnie przypadkowego pchnięciaA. R., jest mało prawdopodobna a przez to nie znajduje uznania sądu. Podobnie sąd nie dał wiaryS. S. (1), który zaprzeczył temu aby kopnął w dniu 18 maja 2013r.Ł. R. (1). W tym wypadku na co innego wskazują bowiem zeznania pokrzywdzonego i korespondujące z nimi zeznania świadkówA. P.,I. K.,K. J.iA. R.. Sąd pominął relacjęS. S. (1)także odnośnie podawanej przez niego sytuacji rzekomego uszkodzenia jego pojazdu przezŁ. R. (1). Zdaniem sądu gdyby rzeczywiście doszło do zamachu na mienie oskarżonego, to zgłosiłby on niewątpliwie ten fakt na Policję, czego wszak nie uczynił. Niezależnie od tego, mimo że sąd nie prowadził postępowania dowodowego we wskazanym zakresie, to ogląd zdjęć dołączonych przez oskarżonego, nie wskazuje aby uwidocznione na nich uszkodzenie karoserii mogło powstał w wyniku uderzenia kamieniem czy innym przedmiotem w okolicznościach podanych przez oskarżonego.
Podobnie jak wyjaśnienia oskarżonego, sąd jedynie częściowo uwzględnił zeznania świadkaI. S., tj. w takim zakresie w jakim podane przez nią okoliczności pozostawały w zgodzie z pozostałymi z dowodami uznanymi przez sąd za wiarygodne. Sąd pominął m.in. opis świadka co do przebiegu zdarzenia z dnia 18 maja 2012r., opierając się na wskazanych już wcześniej - przy okazji oceny wyjaśnień oskarżonego, okolicznościach.
Dokonując ustaleń faktycznych w sprawie sąd wziął pod uwagę dowody o charakterze materialnym, wymienione w pierwszej części uzasadnienia. Sąd dał im wiarę jako w pełni wypełniającym wymogi stawiane takim dowodom oraz nie znajdując żadnych podstaw do podważenia ich wiarygodności. W tym zakresie sąd za pełnowartościowy dowód uznał m.in. opinię biegłego z zakresu medycyny sądowej lek.M. W.. Analiza treści wydanej opinii, nie nasuwa jakichkolwiek wątpliwości co do jej rzetelności i wiarygodności.

Dokonując oceny przeprowadzonych w sprawie dowodów, sąd uznał, że sprawstwo i wina oskarżonegoS. S. (1)w zakresie przypisanych mu czynów nie budzą wątpliwości. Oskarżony dopuścił się trzech występków kwalifikowanych zart. 157 § 2 k.k.
Sąd w pkt I części dyspozytywnej wyroku uznałS. S. (1)za winnego spowodowania w dniu 20 kwietnia 2013r. obrażeń ciała uA. R.. Przypisując oskarżonemu sprawstwo we wskazanym zakresie, sąd oparł się przede wszystkim na w pełni korespondujących ze sobą zeznaniach świadkówA. R.,Ł. R. (1)iS. R., jak również świadectwie sądowo – lekarskich oględzin ciała pokrzywdzonej i opinii biegłego z zakresu medycyny sądowej lek. med.M. W.. Ponadto sąd wziął tu pod uwagę zeznania złożone przezK. J.. Sąd uznał, żeS. S. (1)umyślnie pchnął silnie rękomaA. R., co spowodowało powstanie u niej obrażeń, naruszających czynności narządów jej ciała na czas nie przekraczający 7 dni. Jednocześnie sąd wykluczył, aby zachowanie oskarżonego było przypadkowe, czy też stanowiło odruch bezwarunkowy, bądź stanowiło element obrony koniecznej. Zdaniem sądu oskarżony popychającA. R.działał w sposób celowy, chcąc w ten sposób umożliwić sobie zadanie ciosuŁ. R. (1), który się za nią znajdował. W ocenie sądu oskarżony co najmniej przewidywał i godził się na to, że rezultatem jego zachowania będzie powstanie obrażeń na cieleA. R..
Ustalając sprawstwo oskarżonego w zakresie czynu przypisanego mu w pkt II części dyspozytywnej wyroku, sąd miał na uwadze te same dowody co w przypadku poprzedniego występku. Sąd uznał, żeS. S. (1)w dniu 20 kwietnia 2013r., po tym jak popchnąłA. R., zadałŁ. R. (1)cios pięścią w twarz, powodując u niego obrażenia ciała o skutkach opisanych wart. 157 § 2 k.k.Sposób zachowania oskarżonego jednoznacznie wskazuje na to, że działał on z zamiarem bezpośrednim, powodując obrażenia ciała u pokrzywdzonego. Zdaniem sądu nie budzi wątpliwości, że stwierdzone uŁ. R. (1)podbiegnięcie krwawe okolicy oczodołowej lewej z towarzyszącym obrzękiem tej okolicy, było wynikiem właśnie ciosu oskarżonego. Ustalając powyższe nie umknęło uwadze sądu to, że pokrzywdzony posiadał szereg innych obrażeń ciała powstałych w wyniku wcześniejszej bójki przed świetlicą wM.. Sąd uznał jednakże, że treść zeznańŁ. R. (1)jak iA. R.iS. R., pozwala zindywidualizować opisany powyżej uraz, jako wynik działania oskarżonego. Tak bowiem pokrzywdzony jak i towarzyszący mu podczas zdarzenia członkowie rodziny, jednoznacznie podali na to, że to właśnie po ciosieS. S. (1)powstało przedmiotowe obrażenie, które było wyraźnie charakterystyczne – skutkowało dużą opuchlizną.
Przypisując oskarżonemu - w pkt III części dyspozytywnej wyroku, popełnienie w dniu 18 maja 2013r. występku zart. 157 § 2 k.k.na szkodę pokrzywdzonegoŁ. R. (1), sąd miał na uwadze przede wszystkim zeznania samego pokrzywdzonego, jak też pozostałe dowody, które z nimi korespondowały W tym zakresie pierwszorzędne znaczenie miały dowody o charakterze materialnym w postaci świadectwa sądowo – lekarskich oględzin ciała z dnia 21.05.2013r. oraz opinii biegłego z zakresu medycyny sądowej. Ponadto istotne były zeznania złożone przez świadkówA. R.,K. J.,I. K.iA. P., którzy choć nie byli bezpośrednimi świadkami zdarzenia, to podali okoliczności w pełni uprawdopodabniające relację pokrzywdzonego. Sąd ustalił, że oskarżony kopiącŁ. R. (1)w wewnętrzną część uda, działał z zamiarem bezpośrednim spowodowania u niego obrażeń ciała, które w istocie powstały.

Sąd wymierzając oskarżonemuS. S. (1)kary grzywny za każdy z występków przypisanych mu w pkt I – III części dyspozytywnej wyroku, baczył na dyrektywy wskazane wart. 53 k.k., uwzględniając stopień zawinienia i społecznej szkodliwości czynów oskarżonego, a nadto cele zapobiegawcze i wychowawcze, która to kara winna osiągnąć wobec oskarżonego Sąd wziął pod uwagę dyrektywę sądowego wymiaru kary, iż najpierw należy rozważyć możliwość zastosowania środka najłagodniejszego i dopiero w przypadku, gdyby środek ten nie był wystarczający z punktu widzenia celów kary określonych wart. 53 k.k., stosować ewentualnie środek surowszy.
Sąd uznał że karą adekwatną do czynu przypisanego oskarżonemu w pkt I części dyspozytywnej wyroku jest kara 80 stawek dziennych grzywny, natomiast w przypadku czynów z pkt II i III wyroku, kary grzywny w wysokości po 100 stawek dziennych. WymierzającS. S. (1)kary jednostkowe grzywny, sąd w każdym wypadku ustalił wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 zł, uznając ją za odpowiednią do zdolności majątkowych oskarżonego.
Na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 i 2 k.k.sąd połączył kary jednostkowe grzywny orzeczone wobec oskarżonegoS. S. (1)w punktach I - III części dyspozytywnej wyroku i wymierzył mu karę łączną 220 stawek dziennych grzywny.
Zgodnie zart. 85 k.k., jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw zanim zapadł pierwszy wyrok chociażby nieprawomocny co do któregokolwiek z tych przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju, to sąd orzeka karę łączną. Sytuacja taka zachodziła w odniesieniu do oskarżonegoS. S. (1). Ustalając wymiar kary łącznej, sąd był związany dyrektywamiart. 86 § 1 k.k., który nakazuje wymierzyć karę w granicach od najsurowszej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do sumy tych kar. Sąd uznał za celowe wymierzenie oskarżonemu kary łącznej grzywny w wymiarze 220 stawek dziennych. Stosując przy wymiarze kary łącznej zasadę asperacji (obostrzenia kary najsurowszej), sąd miał na uwadze bliski charakter związku podmiotowo – przedmiotowego poszczególnych czynów
Kierując się dyspozycjąart. 86 § 2 k.k.sąd określił oskarżonemu wysokość stawki dziennej kary łącznej grzywny na kwotę 10 złotych, mając na uwadze te same okoliczności, które uwzględniono przy określeniu stawki dziennej grzywien jednostkowych.
Wydając wyrok skazujący wobec oskarżonegoS. S. (1), sąd orzekł o kosztach procesu na podstawieart. 628 pkt 1 k.p.k.i obciążył nimi oskarżonego. W ramach wskazanego rozstrzygnięcia sąd zasądził od oskarżonego na rzecz oskarżycieli prywatnych kwoty po 300 zł, tytułem zwrotu poniesionych przez nich kosztów procesu (wniesionych opłat od aktu oskarżenia). W zasądzonej kwocie sąd nie ujął kosztów zastępstwa prawnego oskarżycieli prywatnych przez pełnomocnika będącego adwokatem, z uwagi na to, że ani pełnomocnik oskarżycieli prywatnych ani sami oskarżyciele nie wnosili o ich zasądzenie.

SSR Radosław Gluza