Sąd Okręgowy w Świdnicy
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 854/14
Data wyroku: 2014-12-23 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Adam Pietrzak, Agnieszka Połyniak, Mariusz Górski
Słowa kluczowe: Oszustwo
Podstawa prawna: art. 437 § 2 k.p.k.

Sygnatura akt IV Ka 854/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 23 grudnia 2014 roku.
Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

Przewodniczący :

SSO Adam Pietrzak (spr.)

Sędziowie :

SSO Agnieszka Połyniak
SSO Mariusz Górski

Protokolant :

Marta Synowiec

przy udziale Barbary Chodorowskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej,
po rozpoznaniu dnia 23 grudnia 2014 roku
sprawyD. C.
synaJ.iH.z domuR.
urodzonego (...)wN.
oskarżonego zart. 286 § 1 kkw zw. zart. 12 kk
na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Kłodzku
z dnia 30 września 2014 roku, sygnatura akt II K 104/14
uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Sygn.akt IV Ka 854/14

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 30 września 2014 r. ( sygn.akt II K 104/14) Sąd Rejonowy w Kłodzku po rozpoznaniu sprawyD. C.oskarżonego o to, że:
w okresie od 14 do 15 marca 2011 roku wN., woj.(...), działając z góry powziętym zamiarem w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia pieniędzmi w kwocie 997,46 zł(...)Bank(...)wR.z/s wN., poprzez wprowadzenie pracownika w/w banku w błąd, co do zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zadłużenia w koncie udzielonego na podstawieumowy nr (...),
to jest o czyn zart. 286§1 kkw zw. zart. 12 kk,
uniewinnił oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu.
Powyższy wyrok zaskarżył prokurator na podstawieart. 425§1 i 2 kpkorazart. 444 kpkw całości na niekorzyść oskarżonego zarzucając na podstawieart. 438 pkt 3 kpk:
błąd w ustaleniach faktycznych rzutujący na rozstrzygnięcie w sprawie poprzez przyjęcie, że zgromadzony w sprawie przeciwkoD. C.oskarżonemu o czyn zart. 286§1 kkmateriał dowodowy nie daje żadnych podstaw do przypisania mu znamion czynu zabronionego, albowiem zdaniem Sądu orzekającego pobranie przez wymienionego nienależnych mu środków pieniężnych było wynikiem omyłki związanej z ułomnym funkcjonowaniem systemu bankowego nie zaś świadomych bezprawnych czynności oskarżonego, co też obligowało Sąd do uwolnienia go z zarzutu – podczas gdy z okoliczności sprawy takich jak analiza operacji bankowych, okoliczności zmiany rachunku bankowego oraz następczej postawy oskarżonego uchylającego się od kontaktu z przedstawicielami pokrzywdzonego banku wynika, że z przedsiębranymi czynnościami wypełnił on znamiona zarzucanego mu czynu ( dopuszczając się tzw. biernego oszustwa polegającego na wyzyskaniu błędnego przeświadczenia pokrzywdzonego), a co najmniej przywłaszczając nienależne mu środki pieniężne wypełnił znamiona czynu opisanego wart. 284§1 kk.
Podnosząc powyższe zarzuty, działając na podstawieart. 437§1 i 2 kpkwniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do Sądu I instancji w celu ponownego rozpoznania.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Nie wypowiadając się w kwestii zasadności apelacji stwierdzić należy, że zaskarżony wyrok nie może się ostać.
Zarzut aktu oskarżenia znajduje oparcie w głównej mierze w wydruku operacji na koncie ( właściwie wygenerowanym elektronicznie wyciągu bankowym) – k. 29 akt sądowych.
Zaznaczone w tymże dokumencie dwie kwoty: 372,46 zł i 605 zł ( łącznie 977, 46 zł, co wynika choćby z wyliczenia na marginesie wspomnianego dokumentu) zostały najwyraźniej potraktowane jako kwoty co do których oskarżony miał zgodnie z treścią zarzutu doprowadzić bank do niekorzystnego rozporządzenia pieniędzmi.
Z niezrozumiałych przyczyn kwota ta w zarzucie jest o 20 zł wyższa ( 997,46 zł).
Z ustaleń sadu I instancji wynika, że „... w dniu 15 marca 2011 r.D. C.sprawdzał stan konta w bankomacie i uzyskał informację, że posiada wolne środki na koncie, pomyślał, że otrzymał wynagrodzenie za nadgodziny /.../ wypłacił kwotę 997,46 złotych z konta...” ( k.92 akt sądowych).
Powyższe ustalenia w żaden sposób nie przystają do wspomnianego wyciągu bankowego zarówno co do kwoty ( o której wadliwym obliczeniu wyżej) bezkrytycznie przyjętej za zarzutem aktu oskarżenia, jak i co do dat wypłat pieniędzy, które złożyły się na tę kwotę.
Wyjątkowo pobieżne ustalenia sadu rejonowego znajdują ( jak wynika z treści uzasadnienia zaskarżonego wyroku) oparcie w nader ogólnikowych wyjaśnieniach oskarżonego i zeznaniach świadkaA. P.) bez jakichkolwiek odniesień do omawianego wyciągu bankowego, który nawet nie był okazany oskarżonemu i świadkowi.
W sytuacji gdy sąd I instancji nie wykazał się należytą wnikliwością przy rozpoznaniu sprawy czego skutkiem są wspomniane powierzchowne i wadliwe ustalenia faktyczne, zaskarżony wyrok jawi się jako przedwczesny, co skutkowało jego uchyleniem i przekazaniem sprawy sądowi rejonowemu do ponownego rozpoznania
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy sąd I instancji winien szczegółowo przesłuchać oskarżonego i okazać mu omawiany dokument z k. 29 akt sądowych celem zweryfikowania zachowań oskarżonego objętych zarzutem ( co do kwot i dat ich wypłaty) a następnie dokonać oceny tychże zachowań z punktu widzenia znamion ustawowych występku zart. 286§1 kk.
Po ocenie tychże zachowań sąd rejonowy winien odnieść się do zarzutów apelacji.