Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
II Wydział Cywilny
Sygnatura akt: II C 1267/12
Data wyroku: 2014-05-26 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Bogdan Wolski
Słowa kluczowe: Odszkodowanie
Podstawa prawna: art. 160 kpc

Sygn. akt II C 1267/12

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 26 maja 2014r.
Sąd Okręgowy Warszawa - Praga w Warszawie Wydział II Cywilny
w składzie:
Przewodniczący: SSO Bogdan Wolski
Protokolant: Justyna Kowalik
po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2014r. w Warszawie
na rozprawie
sprawy z powództwa
K. J.
przeciwko
Skarbowi Państwa – Prezydentowi Miasta(...)W.

o zapłatę
oddala powództwo.
Sygn. akt II C 1267/12

UZASADNIENIE
I. Stan faktyczny sprawy.
1. Sąd Okręgowy Warszawa – Praga w Warszawie wyrokiem z dnia26 maja 2012 r. oddalił powództwo wytoczone przezK. J.przeciwko Skarbowi Państwa - Prezydentowi(...)(...). W wyroku nie zostało zawarte rozstrzygnięcie o kosztach procesu. 3. Pozwany zastępowany przez Prokuratorię Generalną Skarbu Państwa wystąpił w piśmie z 30 maja 2014 r. o uzupełnienie wyroku o orzeczenieo kosztach postępowania, w tym kosztach zastępstwa procesowego.
II. Zagadnienie konstytucyjne.
1. Przepisyart. 16 ust. 2 i 3 ustawy Prawo o adwokaturzesą niezgodne zart. 92 ust. 1 Konstytucji. 2. Artykuł. 16ust. 2 i 3 ustawy Prawo o adwokaturzestanowi:
Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Adwokackiej i Krajowej Rady Radców Prawnych, określi, w drodze rozporządzenia, wysokość opłat za czynności adwokackie przed organami wymiaru sprawiedliwości, stanowiących podstawę do zasądzenia przez sądy kosztów zastępstwa prawnego i kosztów adwokackich, mając na względzie, że ustalenie opłaty wyższej niż stawka minimalna, o której mowa w ust. 3, lecz nieprzekraczającej sześciokrotności tej stawki, może być uzasadnione rodzajem i zawiłością sprawy oraz niezbędnym nakładem pracy adwokata.
Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Adwokackiej i Krajowej Rady Radców Prawnych, określi, w drodze rozporządzenia, stawki minimalne za czynności adwokackie, o których mowa w ust. 1, mając na względzie rodzaj i zawiłość sprawy oraz wymagany nakład pracy adwokata.
3. Sąd stwierdza, że wytyczne dotyczące określenia wysokości stawek minimalnych zawarte w obowiązującym przepisie, nie spełniają warunku szczegółowości wymaganegoart. 92 ust. 1 Konstytucji. Wytyczne ujętewart. 16 ust. 3 Ustawy Prawo o adwokaturzenakładają obowiązek uwzględnienia  rodzaju i zawiłości sprawy oraz wymaganego nakładu pracy adwokata. Wymienione pojęcia mają charakter wyjątkowo ogólnikowy,a usunięcie którejkolwiek z wytycznych nie wprowadziłoby w istocie jakiejkolwiek merytorycznej, istotnej zmiany. Można bowiem stwierdzić,iż tak określone wytyczne mogłyby się w istocie sprowadzać do konieczności uwzględnienia rodzaju sprawy, gdyż zawiłość sprawy jest konsekwencją rodzaju sprawy, a od rodzaju sprawy uzależniony jest także wymagany nakład pracy. Można byłoby zamiennie pozostawić wyłącznie potrzebę uwzględnienie zawiłości sprawy, gdyż ta niewątpliwie wypływa z rodzaju sprawy i wiąże się z odpowiednim nakładem pracy adwokata. W końcu wytyczne mogłyby nakładać obowiązek uwzględnienia wymaganego nakładu pracy pełnomocnika, bo ten niewątpliwie jest konsekwencją rodzajui zawiłości sprawy. Ustawodawca użył zatem kilku pojęć, których wykładnia nie wprowadza żadnych dodatkowych warunków, przy czym każdaz zamiennych i równoważnych w istocie wytycznych ma wyjątkowo ogólnikowy charakter. Jakakolwiek dowolna zmiana obowiązujących stawek, w tym stawki znajdującej zastosowanie w przedmiotowej sprawie, nie doprowadzi do sprzeczności tego rodzaju stawki (normy) z obowiązującymi wytycznymi. Przykładowo zatem zastąpienie kwoty 7200 złotych ujętej w § 6 pkt. 7 rozporządzenia w sprawie opłat za czynności adwokackie kwotą 72 złotych lub 720 złotych, czy też 72.000 złotych, nie skutkuje sprzecznością którejkolwiek z tych stawek wynagrodzenia z aktualnie obowiązującymi wytycznymi. Jeżeli zatem hipotetyczne1000.zwiększenie lub zmniejszenie stawki wynagrodzenia, a więc o100.000%, nie doprowadza do sprzeczności każdej z granicznych (skrajnych) stawek z obowiązującymi wytycznymi, to niewątpliwie taki wynik przeprowadzonego testu potwierdza ogólnikowy charakter wytycznych. Oznacza to, iż Minister Sprawiedliwości nie korzystał przy wydaniu rozporządzenia w sprawie opłat za czynności adwokackiez marginesu swobody legislacyjnej, który powinien towarzyszyć stanowieniu aktów prawa wykonawczego, ale z pełnej normatywnej dowolności, co nie znajduje oparcia w obowiązującejKonstytucji. 4. Potwierdzenie zarzutu dotyczącego niezgodności zart. 92ust. 1 Konstytucjidelegacji odnoszącej się do stawek minimalnych skutkuje,z uwagi na istniejące powiązanie, niezgodnością zKonstytucjątakże przepisu upoważniającego dotyczącego bezpośrednio kosztów zastępstwa przed organami wymiaru sprawiedliwości, a więc upoważnienia ujętego wart. 16 ust. 2 ustawy Prawo o adwokaturze. Niezależnie od tego dostrzec należy,iż także w tym przepisie powtórzone zostały te same ogólnikowe wytyczne zastosowane do stawek minimalnych. Z tych też powodów niezgodnośćart. 16 ust. 2 ustawy Prawo o adwokaturzewynika nie tylkoz wadliwości upoważnienia zawartego wart. 16 ust. 3 ustawy Prawoo adwokaturze, ale także bezpośrednio brzmienia tego upoważnienia. 5. Rozporządzenie w sprawie opłat za czynności adwokackiejest niezgodne zart. 92 ust. 1 Konstytucji. 6. Niezgodność rozporządzenia w sprawie opłat za czynności adwokackie zart. 92 ust. 1 Konstytucjiwynika z faktu wydania tego aktuna podstawie blankietowego upoważnienia, a ściśle na postawie wytycznych nie spełniających konstytucyjnych kryteriów, co zostało omówione w pkt. 3 i 4 uzasadnienia. 7. Pytanie sformułowane w pkt. 3 postanowienia ma charakter pytania ewentualnego, które stanie się aktualne w sytuacji odstąpienia przez Trybunał Konstytucyjny od poglądu prawnego zawartego w wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 29 maja 2002 r., (P 1/01), a więc stanowiska co do skuteczności (dopuszczalności) wystąpienia przez sąd pytającyz pytaniem prawnym dotyczącym rozporządzenia wykonawczego, a nie wyłącznie poszczególnych przepisów w nim zawartych. 8. Zakładając zatem możliwość odstąpienia przez Trybunał Konstytucyjny od przywołanego poglądu prawnego Sąd zarzuca nadto,iż § 6 pkt. 7 rozporządzenia  w sprawie opłat za czynności adwokackie jest niezgodny zart. 92 ust. 1 Konstytucji, gdyż wydanie tego przepisu nastąpiło w oparciu o blankietowe upoważnienia, co zostało umówione w pkt. 3 i 4 uzasadnienia.9. Przepisy rozporządzenia wymienionego w pkt. 2 postanowienia znajdą zastosowanie w przedmiotowej, co czyni dopuszczalnym wystąpienie z pytaniem prawnym dotyczącym zarówno obowiązujących przepisów upoważniających, jak i rozporządzenia wydanego na ich podstawie lub przepisu zawartego w tym rozporządzeniu. 10. Wypełniając ponadto obowiązek określony w art. 32 ust. 1 ustawyo Trybunale Konstytucyjnym w zw. zart. 126 § 1 pkt 1 k.p.c., Sąd pytający występuje o rozpoznanie sprawy w postępowaniu przed Trybunałem Konstytucyjnym z udziałem Sejmu, Ministra Sprawiedliwości i Prokuratora Generalnego.