Sąd Apelacyjnyw Szczecinie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 5/15
Data wyroku: 2015-01-15 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Stanisław Kucharczyk, Stanisław Stankiewicz, Janusz Jaromin
Słowa kluczowe: Umorzenie Postępowania
Podstawa prawna: art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k.

Sygn. aktII AKa 5/15

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 15 stycznia 2015 r.
Sąd Apelacyjny w Szczecinie II Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący:

SSA Stanisław Kucharczyk (spr.)

Sędziowie:

SA Stanisław Stankiewicz
SA Janusz Jaromin

Protokolant:

sekr. sądowy Karolina Pajewska

przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej del. do Prokuratury Apelacyjnej Marzeny Jędrzejewskiej - Płucińskiej
po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2015 r. sprawy
M. J.
oskarżonego zart. 296 § 1 i 3 k.k.
na skutek apelacji, wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie
z dnia 30 czerwca 2014 r., sygn. akt III K 299/12
Na podstawieart. 439 § 1 pkt 9 k.p.k.uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej oskarżonegoM. J.i na podstawieart. 17 § 1 pkt 5 k.p.k.umarza w tej części postępowanie karne, a koszty postępowania odwoławczego w tym zakresie na podstawieart. 632 pkt 2 k.p.k.ponosi Skarb Państwa.

    Stanisław Stankiewicz Stanisław Kucharczyk Janusz Jaromin

Sygn. akt II AKa 5/15

UZASADNIENIE

M. J.orazD. W.W. K.,J. D.,H. J.,G. K.,K. K.zostali oskarżeni o to, że w dniu 31 grudnia 1998 r. wS., będąc członkami Zarządu Miasta, w tymM. J.Prezydentem MiastaS., aD. W.iW. K.Wiceprezydentami MiastaS., a więc osobami obowiązanymi na mocy ustawy do zajmowania się sprawami majątkowymi gminy, niedopełniając ciążących na nich ustawowych obowiązków: zachowania szczególnej staranności przy wykonywaniu zarządu mieniem i ochrony tego mienia oraz dbałości o wykonywanie zadań publicznych gminy z uwzględnieniem jej interesu, podjęli uchwałę nr(...), na mocy której unieważniono rokowania na sprzedaż nieruchomości położonej przy ul.(...)iul. (...)wS., rozstrzygnięte uprzednio na korzyść(...) sp. z o.o., co skutkowało koniecznością zapłaty na rzecz powyższej spółki kwoty 5.000.000 zł tytułem zadatku, a więc wyrządzeniem Gminie MiastoS.szkody majątkowej w wielkich rozmiarach, tj. o czyn zart. 296 § 1 i 3 kk.
Sąd Okręgowy w Szczecinie wyrokiem z dnia 30 czerwca 2014r. w sprawie III K 299/12:
I. na podstawieart. 17 § 1 pkt 6 kpkpostępowanie karne wobec oskarżonegoM. J.,D. W.,W. K.,J. D.,H. J.,G. K.iK. K.- o czyn polegający na tym, że w dniach 30 i 31 grudnia 1998 r. wS., będąc członkami Zarządu Miasta i z tego tytułu będąc osobami zobowiązanymi na podstawie ustawy do zajmowania się sprawami majątkowymi gminy, nieumyślnie nie dopełnili ciążących na nich ustawowych obowiązków zachowania szczególnej staranności przy wykonywaniu zarządu mieniem i ochrony tego mienia oraz dbałości o wykonywanie zadań publicznych gminy z uwzględnieniem jej interesu i w ten sposób doprowadzili do podjęcia przez Zarząd Miasta uchwały nr(...)o unieważnieniu rokowań na sprzedaż nieruchomości położonej przy ul.(...)iul. (...)wS., rozstrzygniętych uprzednio na korzyść(...) spółki z o.o.wB., która to uchwała spowodowała odstąpienie Gminy MiastoS.od podpisania umowy z(...) spółką z o.o.wB., w wyniku czego doszło do powstania zobowiązania po stronie Gminy MiastoS.zapłaty kwoty równej wysokości zadatku to jest kwoty 5.000.000 złotych, w konsekwencji którego to zobowiązania doszło do zapłaty tej kwoty, czym wyrządzili Gminie MiastoS.szkodę majątkowej w wielkich rozmiarach, tj. w kwocie 3 500 000zł, to jest występki zart. 296 § 4w zw. zart. 296 § 3 kk– umorzył;
II. zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokataB. P.2607,60 (dwa tysiące sześćset siedem i 60/100) złotych, w tym 487,60 (czterysta osiemdziesiąt siedem i 60/100) złotych podatku VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemuM. J.z urzędu;
III. na podstawie art.art. 632 pkt 2 kpkkosztami procesu obciążył Skarb Państwa.
Apelację od powyższego wyroku złożył prokurator, zaskarżając wyrok w całości, na niekorzyśćM. J.i pozostałych oskarżonych.
Na podstawieart. 427 § 2 k.p.k.iart. 438 pkt 2, 3 k.p.k.wyrokowi zarzucił:
- obrazę przepisów postępowania, tj.art. 7 k.p.k., która miała wpływ na treść orzeczenia, poprzez dowolną, sprzeczną z zasadami prawidłowego rozumowania i zasadami doświadczenia życiowego ocenę materiału dowodowego co doprowadziło do uznania, iż oskarżeni, działając w dniach 30 i 31 grudnia 1998 roku i podejmując jako Zarząd Miasta w dniu 31 grudnia 1998 roku uchwałę nr(...)o unieważnieniu rokowań zfirmą (...) Sp. z o.o.poprzez przełamanie zasad ostrożności w gospodarowaniu mieniem komunalnym, bezpodstawnie sądząc, iż ich decyzja nie spowoduje konieczności zapłaty przez Miasto dwukrotności wpłaconego zadatku, wyrządzili nieumyślnie szkodę w wielkich rozmiarach, co przy przyjęciu kwalifikacji prawnej zachowania oskarżonych określonej wart. 296 § 4 k.k.skutkowało umorzeniem postępowania z uwagi na przedawnienie karalności czynu, podczas gdy właściwa i wnikliwa, zgodna z zasadami prawidłowego rozumowania, wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego analiza materiału dowodowego oraz uwzględnienie wszystkich ujawnionych w toku procesu okoliczności powinna prowadzić do wniosku, iż oskarżeni poprzez niedopełnienie ciążących na nich ustawowych obowiązków doprowadzili do podjęcia uchwały na mocy której unieważniono rokowania, wyrządzając tym Gminie MiastoS.szkodę majątkową w wielkich rozmiarach, przy czym możliwość spowodowania tego skutku co najmniej przewidywali i na to się godzili;
- błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mający wpływ na jego treść, a polegający na nieprawidłowym przyjęciu, iż faktyczna szkoda wynikła z działań podjętych przez Zarząd Miasta w dniach 30 i 31 grudnia 1998 roku wyniosła 3,5 miliona złotych, podczas gdy prawidłowa ocena zebranego materiału dowodowego wskazuje, iż wartość szkody majątkowej wyrządzonej Miastu wyniosła 5 milionów złotych.
Podnosząc powyższy zarzut, w oparciu oart. 427 § l k.p.k.,art. 437 § 1 i 2 k.p.k.iart. 454 § l k.p.k.wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
W toku postępowania apelacyjnego, w dniu 30 grudnia 2014r., oskarżonyM. J.zmarł.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
W układzie procesowym jaki powstał - śmierć oskarżonegoM. J.– prowadzenie postępowania karnego wobec tego oskarżonego, w ramach postępowania apelacyjnego toczącego się wobec innych oskarżonych, należało uznać za niedopuszczalne, ponieważ wystąpiła ujemna, negatywna przesłanka procesowa zart. 17§1 pkt 5 kpknakazująca jego umorzenie. Orzekanie merytoryczne o winie i karze oskarżonegoM. J.czy o zasadności/niezasadności apelacji, a przez to i o prawidłowości wyroku Sądu I instancji w tej części, jest bezcelowe i nie ma żadnego racjonalnego uzasadnienia (pod. Z. Muras, w: Bezwzględne przyczyny odwoławcze w polskim procesie karnym, Wyd. Adam Marszałek Toruń 2004, s. 136).
Zaistnienie tej przeszkody procesowej w trakcie postępowania odwoławczego, stanowiącej jedną z bezwzględnych przyczyn odwoławczych zart. 439§1 pkt 9 kpk, przy wymogach ustawowychart. 17§1 pkt 5 kpksprawia, iż wyrok musi być uchylony. Zatem zgodnie z brzmieniem§1in principioart. 439 kpkSąd Apelacyjny skierował sprawęM. J.na posiedzenie - a przed tym, z uwagi na to, iż jego sprawa była rozpoznawana łącznie z innymi 6 oskarżonymi, wyłączył ją do odrębnego rozpoznania - celem wydania wyroku uchylającego orzeczenie Sądu I instancji zapadłe w dniu 30 czerwca 2014r. w stosunku do tego oskarżonego. Czyniąc powyższe Sąd odwoławczy, stosownie do wymogów tego przepisu iart. 17§1 pkt 5 k.p.k.umorzył postępowanie wobecM. J..
Dodać należy, iż wyłączenie sprawy oskarżonegoM. J.było konieczne, jako że w postępowaniu odwoławczym sąd odwoławczy nie może wydać wyroku częściowego czy wstępnego, np. wobec jednego z wielu oskarżonych w sprawie wieloosobowej czy też co do jednego z orzeczeń o odpowiedzialności karnej dotyczących tego samego oskarżonego, pozostawiając pozostałe rozstrzygnięcia do późniejszego załatwienia w wyroku końcowym. Nie było też możliwe umorzenie postępowania na początku rozprawy odwoławczej postanowieniem, jako że, stosownie do wymogu zart. 439§1in principiokpk, wyrok w takim układzie procesowym musi być uchylony niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów i Sąd odwoławczy powinien to zrobić na posiedzeniu. A skoroart. 456 kpk, stanowi, iż o uchyleniu wyroku sądu I instancji sąd odwoławczy orzeka wyrokiem Sąd Apelacyjny, chociaż rozpoznawał sprawę wyłączoną na posiedzeniu, swoje orzeczenie wydał w tej formie.
O kosztach postępowania odwoławczego Sąd odwoławczy rozstrzygnął na podstawieart. 632 pkt 2 kpkw zw. zart. 634 kpk.