Sąd Rejonowy w Środzie Śląskiej
VII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Wołowie
Sygnatura akt: VII W 91/14
Data wyroku: 2014-10-30 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Tomasz Paprocki
Słowa kluczowe: Wykroczenie
Podstawa prawna: art. 122 § 1 kw

Sygnatura aktVII W 91/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 30 października 2014 r.
Sąd Rejonowy w Środzie Śląskiej VII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Wołowie w składzie:
Przewodniczący SSR Tomasz Paprocki
Protokolant Edyta Lickiewicz
po rozpoznaniu w dniach 7 sierpnia 2014 r. i 23 października 2014 r.
sprawy
P. C., synaJ.iG.z domuJ.,urodzonego w dniu (...)wB.
oskarżonego o to, że
w kwietniu 2013 r. w miejscowościB., na terenie gminyB., w celu dalszego przetworzenia od nieznanej mu kobiety, przyjął 16 sztuk brusów z drewna sosnowego o miąższości 0,47 m3. Przyjęte brusy pochodzą z drzewa sosny, skradzionej w oddziale 240i lasu, leśnictwaZ., na terenie gminyO., będącego w zarządzie Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe NadleśnictwaO., czym działał na szkodę Skarbu Państwa Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe NadleśnictwoO.o wartości nie mniejszej niż 356,85 zł,
tj. o czyn z art. 122 § 1 kw

I
uniewinnia oskarżonego  
P. C.
            od popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w części wstępnej wyroku;

II
na podstawie art. 118 § 2 kpow kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa.

Sygn. aktVII W 91/14

UZASADNIENIE
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

G. C.jest właścicielem zakładu tartaczno – stolarskiego(...)w(...).
P. C.jest bratemG. C.i pomaga mu w wykonywaniu prac w zakładzie.
W dniu 19 kwietnia 2013 r., w czasie nieobecnościG. C., do zakładu przyjechała białym busem kobieta, która oświadczyła obecnemu w zakładzieP. C., że ma ze sobą deski i przyjechała, gdyż chciałaby abyP. C.przeciął jej te deski na ławki. Nadto powiedziała, że rozmawiała o tym wcześniej z jego bratem.
PonieważP. C.spieszył się do pracy, odpowiedział, że w tej chwili nie ma czasu z nią na ten temat rozmawiać i gestem ręki wskazał jej miejsce, w którym może zostawić przywiezione deski. Było to miejsce na jego posesji, bowiemG. C.zabronił bratu przyjmować drewno podczas jego nieobecności.
Kobieta pojechała na tył posesji należącej doP. C.i tam złożyła 16 sztuk desek. Przed odejściem powiedziałaP. C., że zadzwoni lub przyjedzie osobiście, gdyż często przejeżdża przezB., aby dokładnie powiedzieć co ma być wykonane z desek.
Następnego dniaP. C.poprawił ułożenie desek i przykrył je, zabezpieczając przed deszczem.
Do dnia dzisiejszego wymieniona kobieta nie zgłosiła się po odbiór desek.
Dowód:
- protokół przeszukania, k. 4-6,
- protokół oględzin, k. 7,
- zeznaniaG. C., k. 13, 99-100,
- wyjaśnieniaP. C., k. 34, 94-95,
- zeznaniaA. P., k. 55, 96-97.
Drewno, które przyjąłP. C., pochodziło z przestępstwa dokonanego w okresie 19-20 kwietnia 2013 r., tj. nielegalnego wyrębu sosny o wartości 610,13 zł. Wyrębu dokonano w lesie leśnictwaZ.w oddziale(...)lasu na terenie gminyO.
Dowód:
- notatka służbowa, k. 2,
- opinia biegłego, k. 25-30,
- zeznaniaA. P., k. 55, 96-97,
- zeznaniaW. M., k. 57, 96.
W toku postępowania przygotowawczego i sądowegoP. C.nie przyznawał się do popełnienia zarzuconego mu czynu i składał wyjaśnienia.

Sąd zważył:
Zebrane w sprawie dowody nie pozwoliły na przypisanieP. C.sprawstwa i winy.
W toku całego postępowaniaP. C.nie przyznawał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i złożył wyjaśnienia, przedstawiając w nich wersję wydarzeń, która nie została obalona innymi dowodami. Sąd poczynił zatem ustalenia faktyczne na podstawie tych wyjaśnień, które nie stały w sprzeczności z zeznaniami świadków.
Przesłuchani w sprawie przedstawiciele służby leśnej posiadali jedynie wiedzę co do tego, że odnalezione na posesjiP. C.drewno pochodziło z kradzieży. Potwierdzały to dowody z dokumentów, w szczególności opinia biegłego. Dowodom tym dano wiarę, ustalając, że drewno faktycznie pozyskane zostało w drodze przestępstwa, czemu zresztąP. C.nie przeczył.
Przedstawiona przezP. C.wersja, z której wynika, że przyjął drewno od nieznanej kobiety, nie jest wersją nielogiczną, czy też nieprawdopodobną. Zresztą sam oskarżyciel publiczny wersję taką przyjął za wiarygodną, bowiem zawarł ją w opisie zarzuconego czynu.
Jedynymi osobami, które mogły posiadać wiedzę co do tego w jaki rzeczywiście sposób drewno znalazło się na posesji, byliP.iG. C.. Przedstawiona przez nich wersja wydarzeń była spójna.
G. C.wykonuje prace stolarskie, zajmuje się produkcją mebli ogrodowych, w tym ławek. Nadto, jak zeznał, nie przypominał sobie współpracy z „taką panią”, ale przychodzi do niego bardzo dużo osób, aby np. zapytać o cenę. Stwierdzał także, że możliwe było dojechanie busem do miejsca złożenia desek (co potwierdzają znajdujące się w aktach zdjęcia), a nawet samodzielne ściągnięcie ich z busa przez kobietę.
Oskarżyciel podnosił, że waga desek uniemożliwiałaby ich samodzielne złożenie przez kobietę. Tymczasem nie ustalono, że przywożąca deski kobieta była sama. Z wyjaśnieńP. C.wynikało bowiem, że zaparkowała przy ulicy i na posesję weszła sama, przy czym nie obserwował on składania desek. Mógł zatem nie zauważyć, że razem z nią przyjechała busem inna osoba.
G. C.zeznał, że drewno powierzone zostało „w czwartek lub piątek w ubiegłym tygodniu” (k. 13), przy czym zeznania składał w dniu 24 kwietnia 2013 r. Zatem czwartek i piątek, o których zeznał, były to daty odpowiednio 18 i 19 kwietnia 2013 r. Ponieważ wg ustaleń Straży Leśnej wyrębu drzewa dokonano w dniach 19-20 kwietnia 2013 r. przedstawiona przez niego wersja wydarzeń nie wyklucza tego, że osoba, która dokonała tego wyrębu w dniu 19 kwietnia 2013 r., w tym samym dniu drzewo pocięła w deski i dostarczyła do zakładu należącego do świadka.
Powyższą wersję wydarzeńG. C.przekazał także strażnikowi leśnemuA. P..
Przy tak ustalonym stanie faktycznym (który zawarty został również w zarzucie), z którego wynikało, że deski przywiezione zostały przez nieznaną osobę, ustalenia wymagało, czyP. C.powinien lub mógł na podstawie towarzyszących przywiezieniu desek okoliczności domyślić się, że pochodzą one z przestępstwa.
Z jego wyjaśnień wynika, że przywożąca deski kobieta była spokojna, miła i nic nie wzbudziło jego podejrzeń, że drewno może pochodzić z kradzieży. Zdaniem sądu także ilość i wartość desek nie wskazują na to, aby przy ich złożeniuP. C.miał wymagać potwierdzania legalności ich pochodzenia, np. przez okazanie jakiegoś dokumentu. W toku postępowania nie ustalono i nie dowiedziono, aby przepis prawa wymagał okazania jakiegoś dokumentu przy oddawaniu do przeróbki na ławki takiego rodzaju i takiej ilości drewna.
W tym stanie rzeczy sąd uznał, że brak jest wystarczających dowodów na to, aby uznaćP. C.winnym zarzuconego mu czynu.