Sąd Okręgowy w Bydgoszczy
II Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: II Cz 88/14
Data wyroku: 2014-03-05 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Tomasz Adamski
Słowa kluczowe: Koszty Procesu
Podstawa prawna: art. 102 kpc

Sygn. akt II Cz 88/14

POSTANOWIENIE
Dnia 5 marca 2014 r.
Sąd Okręgowy w Bydgoszczy II Wydział Cywilny Odwoławczy
w składzie następującym:Przewodniczący: SSO Piotr StarostaSędziowie: SO Wojciech Borodziuk
SO Tomasz Adamski (spr.)
po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2014 roku w Bydgoszczy
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwa(...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąw
W.
przeciwko:Szpitalowi (...)im. drA. J.wB.
o zapłatę
na skutek zażalenia powoda
na postanowienie Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 15 października 2013
roku sygn. aktIC 2386/13
postanawia:
oddalić zażalenie.
II Cz 88/14

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 15 października 2013 roku Sąd Rejonowy w Bydgoszczy zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 770,20 zł, umorzył postępowanie w pozostałym zakresie (co do kwot: 10.106,22 zł i 12.400 zł) i zasądził od powoda na rzecz pozwanego kwotę 4.834 zł tytułem zwrotu kosztów procesu w połączonych sprawach l C 2386/13 i I C 2387/13. Sąd I instancji wskazał, że o kosztach orzekł zgodnie z ogólną regułą odpowiedzialności za wynik procesu (art. 98 § 1 i 3 kpc). Powód wniósł pozew nie weryfikując wcześniej stanu swych rachunków bankowych i nie ustalając, że należności których zasądzenia się domagał zostały już przez pozwanego zaspokojone i to miesiąc przed wniesieniem obu powództw. Późniejsze cofnięcie powództwa (co do roszczenia głównego) nie zmienia oceny, że powód przegrał postępowanie co do jego zasadniczej części i skutkować musiało zasądzeniem kwoty 4.834 zł (wynagrodzenie pełnomocnika będącego radcą prawnym po 2.400 zł - § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz 34 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa). Zażalenie na postanowienie w przedmiocie kosztów procesu wniósł powód domagając się jego zmiany poprzez nieobciążania powoda kosztami procesu. W uzasadnieniu podał, że powód wytoczył powództwo będąc przekonany o słuszności swych żądań, a pozwany swym niesumiennym zachowaniem polegającym na zapłacie należności z kilkumiesięcznym opóźnieniem spowodował konieczność wytoczenia sprawy o zapłatę. Realia niniejszej sprawy przemawiają - w jego ocenie - za zastosowaniem przez sąd instytucji opisanej wart. 102 kpci nieobciążanie go kosztami przegranego procesu zgodnie z zasadami słuszności.

2
S ąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie nie jest zasadne.
Zgodnie z regułą określoną wart. 98 § 1 kpckoszty procesu ponosi strona przegrywająca proces, w niniejszej sprawie zatem powód. Wart. 102 kpcprzewidziany jest wyjątek od powyższej zasady pozwalający - w szczególnie uzasadnionych przypadkach- na odstąpienie od obciążania obowiązkiem zwrotu przeciwnikowi kosztów procesu. Z sytuacją taką nie mamy jednak do czynienia w przedmiotowej sprawie. Sąd odwoławczy podziela ustalenia i wywód prawny poczynione przez sąd I instancji co do przesłanek, którymi kierował się sąd wydając rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów procesu. Wystąpienie z powództwem o zapłatę w dwóch sprawach, i to o ponad 10.000 zł w każdej ze spraw, bez wcześniejszej weryfikacji czy należność została uiszczona dobrowolnie przez pozwanego (co nastąpiło na miesiąc przed złożeniem pozwów) nie może zostać ocenione inaczej niż jako niedbałe działanie powoda i to reprezentowanego przez fachowego pełnomocnika. Zasady słuszności warunkujące zastosowanie instytucji zawartej wart. 102 kpcobejmują wystąpienie w sprawie wypadków szczególnie uzasadnionych, które powodują, że zasądzenie kosztów na rzecz wygrywającego przeciwnika w całości, a nawet w części, byłoby sprzeczne z powszechnym odczuciem sprawiedliwości oraz zasadami współżycia społecznego (por. postanowienie Sadu Najwyższego z dnia 17 kwietnia 2013 roku, V Cz 132/12). Przepis ten nie może być wykładany rozszerzające jako unormowanie szczególne. W realiach niniejszego procesu ani charakter sprawy, ani przyczyna nieuwzględnienia powództwa nie przemawiają za możliwością zastosowania regulacji opisanej wart. 102 kpc, a rozstrzygnięcie sądu I instancji co do obciążenia powoda kosztami procesu - zarówno co do zasady, jak i co do wysokości - jest prawidłowe.

3
Wobec powyższego Sąd Okręgowy zażalenie uznał za bezzasadne i na podstawie przepisówart. 385 kpcw zw. zart. 397 § 2 kpcje oddalił.