Sąd Okręgowy w Gliwicach
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 172/14
Data wyroku: 2014-05-09 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Krzysztof Ficek, Małgorzata Peteja-Żak, Agata Gawron-Sambura
Słowa kluczowe: Dozór
Podstawa prawna: Młodociany

Sygnatura akt VI Ka 172/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia9 maja 2014r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący SSO Agata Gawron-Sambura (spr.)
Sędziowie SSO Krzysztof Ficek
SSR del. Małgorzata Peteja-Żak
Protokolant Natalia Skalik-Paś
przy udziale Jolanty Mandzij
Prokuratora Prokuratury Okręgowej
po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2014 r.
sprawyR. B. (1), synaD.iE.
ur. (...)wG.
oskarżonego zart. 279§1 kk
na skutek apelacji wniesionej przez oskarżyciela publicznego
od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach
z dnia 21 listopada 2013 r. sygnatura akt III K 1/13
na mocyart. 437 kpk,art. 438 kpk,art. 624 § 1 kpk

1
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:

- jako podstawę prawną rozstrzygnięcia zpunktu 6o warunkowym zawieszeniu wykonania kary przyjmujeart. 69 § 1 i 2 kkiart. 70 § 2 kk,
- na mocyart. 73 § 2 kkoddaje oskarżonegoR. B. (1)w okresie próby pod dozór kuratora;
2. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;
3. zwalnia oskarżonego od zapłaty kosztów sądowych postępowania odwoławczego, obciążając wydatkami Skarb Państwa.
Sygn. akt VI Ka 172/14

UZASADNIENIE
Od wyrok Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 21 listopada 2013r. apelację na niekorzyść oskarżonego w części dotyczącej orzeczenia o karze wywiódł prokurator, który zarzucił orzeczeniu obrazę prawa materialnego poprzez niezastosowanie wobecR. B. (2)mającego status sprawcy młodocianego przepisuart. 70 § 2 k.k.w podstawie prawnej rozstrzygnięcia o warunkowym zawieszeniu wykonania kary pozbawienia wolności oraz nieoddanie oskarżonego w okresie próby zgodnie zart. 73 § 2 k.k.pod dozór kuratora.
Podnosząc powyższe apelujący wnioskował o zastosowanie wobec oskarżonego w podstawie prawnej rozstrzygnięcia o środku probacyjnymart. 70 § 2 k.k.oraz oddanie oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora w myślart. 73§ 2 k.k.
Apelacja oskarżyciela publicznego była zasadna w stopniu oczywistym, przez co skutkować musiała odpowiednią zmianą zaskarżonego wyroku.
W tej sprawie skazanyR. B. (1)w chwili popełnienia przestępstwa zart. 279 § 1 k.k.( 13 kwietnia 2012 r.) nie ukończył 21 roku życia (urodził się w dniu (...)), zaś w czasie orzekania (21 listopada 2013r.) nie ukończył 24 lat, należało zatem potraktować go jako sprawcę młodocianego w rozumieniuart. 115 § 10 k.k.
Konsekwencją przyjęcia faktu, że sprawca czynu zabronionego spełniał przesłanki określone wart. 115 § 10 k.k.powinno być uwzględnienie w treści wyroku warunków zawartych w przepisieart. 70 § 2 k.k., który stanowi, że okres próby w przypadku zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności wobec sprawcy młodocianego wynosi od 3 do 5 lat. Ponadto, powinien znaleźć zastosowanie także przepisart. 73 § 2 k.k., z którego wynika, że zawieszając wykonanie kary pozbawienia wolności wobec sprawcy młodocianego (a takim był właśnieR. B. (1)), wymierzonej za przestępstwo umyślne (przestępstwo przypisane skazanemu, stypizowane wart. 279 § 1 k.k., jest występkiem umyślnym), sąd jest zobligowany do orzeczenia w stosunku do niego środka probacyjnego w postaci dozoru kuratora lub osoby godnej zaufania, stowarzyszenia, instytucji albo organizacji społecznej, do której działalności należy troska o wychowanie, zapobieganie demoralizacji lub pomoc skazanym.
Skoro bezsprzecznie ustalone zostało, że w sprawie niniejszejR. B. (1)miał status sprawcy młodocianego, przy wymiarze kary, środków karnych oraz środków związanych z poddaniem sprawcy próbie, stosować należało w stosunku do niego rygory określone wart. 70§ 2 k.k.iart. 73§ 2 k.k..
W zaskarżonym wyroku Sąd Rejonowy, przy określeniu okresu próby, na który została warunkowo zawieszona kara pozbawienia wolności, wadliwie zastosowałart. 70 § 1 pkt 1 k.k., który nie mógł być podstawą rozstrzygnięcia co do oskarżonegoR. B. (1)jako sprawcy młodocianego.
W taki sam sposób należało odnieść się do zarzutu nieorzeczenia wobec oskarżonego dozoru kuratora w okresie próby. Na podstawieart. 73 § 2 k.k.Sąd Rejonowy zobowiązany był do orzeczenia dozoru, a zatem zaskarżone orzeczenie dotknięte jest wadą pominięcia takiego rozstrzygnięcia.
W zaskarżonym wyroku doszło zatem do naruszenia prawa materialnego, to jest wskazanych w zarzucie apelacji przepisówart. 70 § 2 k.k.orazart. 73 § 2 k.k., poprzez ich niezastosowanie do oskarżonegoR. B. (1), który wszystkie przesłanki określone wart. 115 § 10 k.k.spełniał.
Naruszenie tych przepisów miało charakter rażący i istotnie wpływało na treść orzeczenia w rozumieniuart. 438 pkt 1 k.p.k.
Z przytoczonych powodów Sąd II instancji orzekł jak na wstępie.
W pozostałym zakresie uznał zaskarżony wyrok za trafny, sprawiedliwy oraz słuszny i na podstawieart. 437 k.p.k.utrzymał go w mocy.
W oparciu o powołane przepisy Sąd Okręgowy orzekł o kosztach procesu za postępowanie odwoławcze, zwalniając oskarżonego od zapłaty wydatków za postępowanie odwoławcze i obciążył nimi Skarb Państwa. Postępowanie przed Sądem II instancji nie było zainicjowane przez oskarżonego, lecz było efektem błędnej decyzji sądu orzekającego, stąd na zasadach słuszności oskarżony został zwolniony od ich ponoszenia.