Sąd Okręgowy w Olsztynie
VII Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VII Ka 1155/13
Data wyroku: 2014-03-05 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Dariusz Firkowski, Małgorzata Tomkiewicz, Remigiusz Chmielewski
Słowa kluczowe: Postępowanie Odwoławcze
Podstawa prawna: art.437§2kpk, art.438pkt2kpk

Sygn. akt VII Ka 1155/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 5 marca 2014 r.

Sąd Okręgowy w Olsztynie w VII Wydziale Karnym Odwoławczym
w składzie:
Przewodniczący:  SSO Małgorzata Tomkiewicz,
Sędziowie:  SO Dariusz Firkowski (spr.),
SO Remigiusz Chmielewski,

Protokolant  st. sekr. sądowy Jolanta Jankowska

przy udziale Prokuratora del. do Prokuratury Okręgowej Radosława Smoktunowicza
po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2014r.

sprawyW. Ł.
oskarżonej o przestępstwo zart. 278§1 i 5w zb. zart. 12 kk

na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Mrągowie VI Zamiejscowego Wydziału Karnego z/s w Biskupcu z dnia 17 września 2013r. sygn. akt VI K 398/13

I zaskarżony wyrok zmienia w ten sposób, że za podstawę rozstrzygnięcia z pkt. III sentencji w miejsceart.46§1 kkprzyjmujeart.72§2 kk, przy czym zobowiązujeW. Ł.do naprawienia szkody w okresie próby i w pozostałej części utrzymuje go w mocy,
II zwalnia oskarżoną od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

Sygn. akt VII Ka 1155/13

UZASADNIENIE
W. Ł.została oskarżona o to, że w okresie od 13 do 22 maja 2013 r wJ.działając w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru co najmniej 3 krotonie dokonała zaboru karty bankomatowejBanku (...)na szkodęK. M., po czym tak zdobyta karta dokonała za jej pomocą co najmniej 15 wypłat pieniędzy z bankomatu stojącego przyul. (...)wJ.i zabrała w celu przywłaszczenia tak zdobyte pieniądze w kwocie 6000 zł na szkodęK. M.
tj. o czyn zart. 278§li5kkw zb. zart. 12kk

Sąd Rejonowy w Mrągowie VI Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Biskupcu wyrokiem z dnia 17 września 2013 r. w sprawie VI K 398/13

I oskarżonąW. Ł.uznał za winną popełnienia zarzuconego jej czynu i za to na podstawieart. 278 § 1 i 5 kkw zw. zart. 12 kkskazał ją, a na podstawieart. 278 § 1 kkwymierzył jej karę 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności;
II na podstawieart. 69 § 1 i 2 kk,art. 70 § 2 kk,art. 73 § 2 kkwykonanie orzeczonej wobec oskarżonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres 3 (trzech) lat tytułem próby, oddając oskarżoną w tym czasie pod dozór kuratora sądowego;
III na podstawieart. 46 § 1 kkorzekł wobec oskarżonejW. Ł.środek karny w postaci obowiązku naprawienia szkody poprzez zapłatę kwoty 6000 zł (sześć tysięcy złotych) na rzeczK. M.;

Powyższy wyrok zaskarżył prokurator i zarzucił mu:
I rażące i stanowiące bezwzględną przyczynę odwoławczą naruszenieart. 75 § 3w związku zart. 75 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych(Dz.U. z 2001 r. Nr 98, poz. 1070 ze zm.), polegające na niewłaściwej obsadzie sądu rozpoznającego niniejszą sprawę, gdyż w jego składzie orzekał sędzia Sądu Rejonowego wB., który został przeniesiony do Sądu Rejonowego wM.wadliwą decyzją;
II obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia tj.art. 335 § 1 k.p.k.poprzez orzeczenie obowiązku naprawienia szkody na podstawieart. 46 § 1 k.k., podczas gdy we wniosku Prokuratora złożonym na podstawieart. 335 § 1 k.p.k.wskazane było, że orzeczenie naprawienia szkody ma być dokonane w okresie próby, czyli podstawą orzeczenia powinien byćart. 72 § 2 k.k., co spowodowało, że wyrok jest niezgodny z wnioskiem złożonym w trybieart. 335 § 1 k.p.k.oraz obowiązek naprawienia szkody powstaje z chwilą uprawomocnienia się wyroku, co jest rozstrzygnięciem niekorzystnym od tego uzgodnionego w trybieart. 335 k.p.k.
Podnosząc wskazanego zarzuty skarżący wniósł o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Mrągowie VI Zamiejscowy Wydział Karny
z siedzibą w Biskupcu do ponownego rozpoznania.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja prokuratora jest trafna w zakresie podniesionego w jejpkt. IIzarzutu obrazyart.335§1 kpk. W pozostałej części brak jest natomiast podstaw do jej uwzględnienia.
Odnośnie zarzutu wskazanego wpkt. Iapelacji, to świetle uchwały Sądu Najwyższego z dnia 28 stycznia 2014r. w myśl której: „W wydaniu decyzji o przeniesieniu sędziego na inne miejsce służbowe na podstawieart. 75 § 3w związku zart. 75 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych(jedn. tekst: Dz. U. z 2013 r., poz. 427 ze zm.) Minister Sprawiedliwości nie może być zastąpiony przez sekretarza ani podsekretarza stanu. Wykładnia dokonana w uchwale wiąże od chwili jej podjęcia”jest on chybiony. W konsekwencji uznać należy, że Sąd I instancji orzekający w dniu 17 września 2013r. był należycie obsadzony i tym samym nie zachodzi w tym wypadku bezwzględna przyczyna odwoławcza.

Co do zarzutu z pkt. II apelacji, to należy zauważyć, iż Sąd Rejonowy dokonał prawidłowych ustaleń w sprawie opierając je o prawidłową analizę materiału dowodowego, która nie zawiera błędów natury logicznej czy też faktycznej. Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynikają powody, dla których oskarżoną uznano za winną popełnienia przypisanego jej czynu a Sąd Okręgowy przedstawioną tam argumentację w pełni podziela. Sąd I instancji dokonał prawidłowych ustaleń zarówno w aspekcie okoliczności stanu faktycznego, winy oraz rodzaju i wymiaru kary. Dokonana przez Sąd Rejonowy analiza materiału dowodowego jest wnikliwa i jasna, w pełni odpowiada dyrektywom określonym wart. 4 kpk, a przeprowadzone w oparciu o tę analizę wnioskowanie jest logiczne, zgodne z przesłankami wynikającymi zart.7 kpki szeroko oraz przekonująco uzasadnione.
Odnośnie apelacji prokuratora to trafnie wskazał on, że Sąd Rejonowy wyrok wydał z obrazą przepisów prawa procesowego tj.art. 343 kpk. Podkreślić należy, żekodeks postępowania karnegowart. 335 kpkwprowadził instytucję tzw. dobrowolnego poddania się karze przez oskarżonego. Powyższa instytucja jest to swego rodzaju układ (umowa procesowa) między prokuratorem a podejrzanym, która zawiera w sobie zobowiązanie prokuratora do wysunięcia określonej propozycji co do wymiaru kary oraz zobowiązanie podejrzanego do dobrowolnego poddania się karze.Sąd nie może zatem orzec w inny sposób niż uzgodniony przez strony.Zgodnie z treściąart. 343§6i7kpkuwzględniając wniosek, sąd skazuje oskarżonego, a uznając, że nie zachodzą podstawy do jego uwzględnienia, sprawa podlega rozpoznaniu na zasadach ogólnych.
Jak wynika z akt niniejszej sprawy oskarżonaW. Ł.wniosła o dobrowolne poddanie się karze oraz zaproponowała jego warunki (k.25), na które organ procesowy wyraził zgodę, dołączając do aktu oskarżenia wniosek o wydanie wyroku skazującego – k.32 odw.
Powyższy wniosek został przez Sąd I instancji zaaprobowany czego konsekwencją było wydanie postanowienia jak na k.38. Pomimo powyższego, w wyroku z dnia 17 września 2013r. orzeczenie z pkt. III sentencji ma inna postać niż uzgodniona przez strony. Mianowicie w tym punkcie wyroku zawarto orzeczenie obowiązku naprawienia szkody na podstawieart. 46 § 1 k.k., podczas gdy we wniosku Prokuratora złożonym na podstawieart. 335 § 1 k.p.k.wskazane było, że orzeczenie naprawienia szkody ma być dokonane w okresie próby, czyli podstawą orzeczenia powinien byćart. 72 § 2 k.k.Do powyższego uchybienia Sąd Rejonowy przyznał się w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku – k.44, co pozwala na wydanie przez sąd odwoławczy wyroku reformatoryjnego..

Mając powyższe na uwadze zaskarżony wyrok w zakresie rozstrzygnięcia z pkt. II sentencji zmieniono w ten sposób, że za podstawę rozstrzygnięcia z pkt. III sentencji w miejsceart.46§1 kkprzyjętoart.72§2 kk, przy czym zobowiązanoW. Ł.do naprawienia szkody w okresie próby i w pozostałej części utrzymuje go w mocy.
Na podstawieart.624§1kpkzwolniono oskarżoną od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze albowiem przemawiają za tym względy słuszności.