Sąd Okręgowy w Siedlcach
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 61/14
Data wyroku: 2014-03-20 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Krystyna Święcicka, Teresa Zawiślak, Mariola Krajewska-Sińczuk
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Mieniu
Podstawa prawna: art. 437§1 kpk
Teza: unormowania art. 5 par. 2 kpk nie można  w żadnej mierze stosować jako swoistego  uproszczonego traktowania wątpliwości,  tak jak w tej sprawie sąd I instancji, rezygnując z wyjaśnienia wszystkich okoliczności istotnych dla  rozstrzygnięcia sprawy.

Sygn. akt II Ka 61/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 20 marca 2014 r.

Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący:

SSO Krystyna Święcicka (spr.)

Sędziowie:

SSO Mariola Krajewska - Sińczuk
SSO Teresa Zawiślak

Protokolant:

sekr. sądowy Agnieszka Wierzbicka

przy udziale prokuratora Andrzeja Michalczuka
po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2014 r.
sprawyA. S. (1)
oskarżonego o przestępstwo zart. 278 §1 kk
na skutek apelacji, wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Węgrowie
z dnia 5 grudnia 2013 r. sygn. akt II K 345/12
uchyla wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Węgrowie do ponownego rozpoznania.

Sygn. akt II Ka 61/14

UZASADNIENIE
A. S. (1)został oskarżony o to, że w dniu 1 marca 2012 r. w lesiewS., gm.S., w pow.(...), w woj.(...)zabrał w celu przywłaszczenia sześć metrów sześciennych drzewa sosnowego- wałków użytkowych łącznej wartości 1 tysiąca 500 złotych na szkodę Nadleśnictwa wŁ.,

tj. o czyn zart. 278 § 1 k.k.
Wyrokiem z dnia 5 grudnia 2013 r., sygn. akt II K 345/12, Sąd Rejonowyw Węgrowie:

I
oskarżonegoA. S. (1)uniewinnił od popełnienia zarzucanego mu czynu;

II
kosztami postępowania obciążył Skarb Państwa.

Apelację od powyższego wyroku wywiódł Prokurator Rejonowy w Węgrowie, zaskarżając go w całości na niekorzyść oskarżonego. Przedstawionemu orzeczeniu zarzucił obrazę przepisów postępowania, a mianowicieart. 4, art. 5 § 2, art. 7, art. 410 i art. 424 § 1 k.p.k., mającą wpływ na treść wyroku, polegającą na dokonaniu błędnej, całkowicie dowolnej oceny materiału dowodowego, niewyjaśnieniu wszystkich okoliczności sprawy oraz rozstrzygnięciu wątpliwości na korzyść oskarżonegow sytuacji, gdy nie podjęto wszystkich działań zmierzających do ich usunięcia,co spowodowało uniewinnienieA. S. (1)od dokonania zarzucanego mu czynu.
W następstwie tak sformułowanego zarzutu odwołujący się wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Węgrowie.
Na rozprawie odwoławczej prokurator poparł wniesioną apelację,zaś oskarżony i jego obrońca wnieśli o jej nieuwzględnienie i utrzymanie zaskarżonego wyroku w mocy.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zdecydowanej większości argumentów skarżącego nie można odmówić słuszności, co sprawiło, że wniosek o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Węgrowie do ponownego rozpoznania zasługiwałna uwzględnienie.
Na wstępie zaznaczyć należy, że prawidłowe wyrokowanie jest możliwe tylko wówczas, gdy zostaną podczas postępowania wyjaśnione istotne dla orzekania okoliczności. To tylko umożliwia ocenę dowodów zgodną zart. 4 k.p.k.iart. 7 k.p.k.W przypadku niedochowania pierwszego z warunków, oceny dowodów nie mogą zostać uznane za właściwe - są bowiem obarczone tzw. błędem braku. Tym samymi ustalenia faktyczne nie mogą zostać uznane za prawidłowe.
W ocenie Sądu Okręgowego właśnie w kategoriach wzmiankowanego błędu braku oceniać należało podniesiony przez apelującego fakt zaniechania przez SądI instancji zbadania odległości dzielącej nieruchomość, stanowiącą miejsce składowania drzewa dostarczonego przezA. S. (2)i będący własnością wymienionego las wL. S., w którym miało dojść do wyrębu. Poczynienie ustaleń w tym zakresie pozwoliłoby na weryfikację prawdziwości wysuniętejprzezA. S. (1)tezy o początkowym, uzasadnionym odległością przechowaniu drzewa stanowiącego własność dalej zamieszkałegoA. S. (2). Osiągnięta w ten sposób, miarodajna, ocena prawdomówności oskarżonego w tej kwestii pozwoliłaby na nie pozbawione podstaw wnioskowanie w przedmiocie stanu jego wiedzy co do prawdziwych przyczyn zaprezentowanej prośbyA. S. (2). Na marginesie zaznaczyć trzeba, że zasady logicznego rozumowania nie pozwalają na zaakceptowanie późniejszych twierdzeńA. S. (1)o natychmiastowym zakupie przedmiotowego drzewa- przyjęcie rozwiązania przeciwnego pozbawiałoby racjonalnych podstaw wypowiedź wymienionegoo początkowym przechowaniu z grzeczności.
Wobec ustalenia, że drzewo które znalazło się na nieruchomościA. S. (1)nie pochodziło z lasuA. S. (2)niezbędne było również zbadanie odległości pomiędzy wzmiankowaną nieruchomością, a miejscami, w których doszło do ujawnionych przypadków kradzieży leśnej. Analogicznych ustaleń należało dokonać również w odniesieniu do położenia nieruchomości wykorzystywanych przezA. S. (2)celem składowania drewna.
Twierdzenie oskarżonego o sukcesywnym dostarczaniu drzewaprzez wskazanego wyżej świadka już od listopada 2011 r. oraz wątpliwości tego ostatniego, mówiącego nawet o lutym 2012 r., czyniły nadto nieodzownym ustalenie w NadleśnictwieŁ., czy we wskazanym przedziale czasowym odnotowywano drobne kradzieże nie tylko w LeśnictwieZ., ale również w pobliskich Leśnictwach.
Powyższe uwagi sprawiły, że trafne były również wywody skarżącegow zakresie naruszenia przez Sąd Rejonowy zasady rozstrzygania wątpliwościna korzyść oskarżonego przez jej przedwczesne wykorzystanie. Podkreślić wypada,że unormowaniaart. 5 § 2 k.p.k.nie można w żadnej mierze stosować jako swoistego uproszczonego traktowania wątpliwości, tak jak to uczynił w tej sprawie SądI instancji, rezygnując z wyjaśnienia wszystkich okoliczności istotnychdla rozstrzygnięcia sprawy (podobnie:wyrok Sądu Najwyższego z dnia 31 marca 2010 r., WA 4/2010, LexPolonica nr 2778104, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 10 lutego 2011 r., V KK 281/2010, LexPolonica nr 2473571).
Sąd Odwoławczy podzielił również zapatrywanie oskarżyciela publicznegoco do naruszenia przez Sąd Rejonowy zasad logiki i doświadczenia życiowego, również znamionującego obrazęart. 7 k.p.k.
Jak trafnie zaznaczył odwołujący się, przy ocenie wyjaśnieńA. S. (1), służącej m.in. ustaleniu stanu jego wiedzy w przedmiocie wzmiankowanego drzewa, pominięto podkreślane przez niego fakty niskiej ceny nabycia, usilnych nalegańA. S. (2)i braku przekazania niezbędnych dokumentów. Nie ulega przy tym wątpliwości, że oskarżony, jako osoba już uprzednio pozyskująca drewno, musiał mieć świadomość znaczenia wskazanych okoliczności, zwłaszcza decydującsię na jego przewóz drogą leśną. W tym kontekście nie sposób również przyjąć,jak uczynił to Sąd I instancji, żeA. S. (1)mógł nie wiedzieć, co w rzeczywistości oznacza cechówka „LP” zamieszczona na przewożonym przez niego drewnie.
W przekonaniu Sądu Okręgowego na aprobatę zasługiwał również, wyrażony przez skarżącego w zawoalowanej formie, pogląd o niewłaściwej ocenie ewolucji treści depozycjiA. S. (2)iA. S. (1). W ślad za skarżącym, podkreślić trzeba, że informacje przekazywane przez wymienionych ulegały zmianom nawet w odniesieniu do kwestii podstawowych, odnoszących się chociażby do samego faktu zbycia drzewa. Dokonując oceny wyjaśnień oskarżonego Sąd Rejonowy powinien nadto wziąć pod uwagę ewentualność wystąpienia sygnalizowanegoprzez oskarżyciela publicznego początkowego zmieszaniaA. S. (1)i zupełnego pomijania przez niego roliA. S. (2). W tym zakresie może być pomocnym przeprowadzenie konfrontacji oskarżonego i świadkaS. M..
Za chybiony uznać należało zarzut dowolnego przyjęcia przez Sąd Rejonowy, że sprzeczności w kwestii czasu transakcji pomiędzy oskarżonym,aA. S. (2)stanowią rezultat pomyłki świadka. Sąd I instancji sprecyzował jedynie, że ostatni z wymienionych, mówiąc o sprzedaży w grudniu 2012 r. (k. 105v) musiał mieć na myśli grudzień roku poprzedniego, skoro do zatrzymania drewna doszło w marcu 2012 r.
Na uwzględnienie nie zasługiwał również zarzut naruszeniaart. 424 § 1 k.p.k.Wymieniony przepis nie nakłada na sąd orzekający bezwzględnego obowiązku przywoływania w uzasadnieniu orzeczenia wszystkich bez wyjątku dowodów,co apelujący zdaje się wiązać z treściąart. 410 k.p.k.Sąd mając na uwadze całokształt przeprowadzonych dowodów, zgodnie z zasadą swobodnej ich oceny, ma prawo oprzeć się na jednych dowodach, a pominąć inne, gdy ich treści są zbieżne.W przypadku natomiast, gdy treści dowodów są wzajemnie sprzeczne, powinnością sądu jest wskazanie dowodów, na których się oparł oraz podanie, dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych (podobnie:postanowienie Sądu Najwyższego z 10 sierpnia 2011 r., III KK 444/10, LEX nr 955025). W przedmiotowej sprawie nie pominięto żadnego z dowodów wykazujących wzajemną sprzeczność. Pisemne motywy zaskarżonego wyroku w sposób wystarczający odzwierciedlają tok rozumowania SąduI instancji. Oceny tej zmienić nie może sama ocena prawidłowości wskazanego rozumowania.
Suma powyższych uchybień jest tego rodzaju, iż z całą pewnością można stwierdzić, iż mogły mieć one wpływ na treść orzeczenia. Czynności niezbędnedo wykonania dotyczą istoty sprawy, a Sądowi Odwoławczemu postępowania w tym zakresie prowadzić nie wolno (art. 452 § 1 k.p.k.), nadto wymagają one przeprowadzenia przewodu sądowego z znacznej części. W związku z tym orzeczenie zaskarżone należało uchylić i sprawę przekazać Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Należy z całą mocą podkreślić, że orzeczenie takiej treści nie przesądzaw żadnej mierze o sposobie rozstrzygnięcia tej sprawy po jej ponownym rozpoznaniu i nie może zostać odebrane inaczej niż jedynie jako zalecenie ponownegojej rozpoznania bez uchybień opisanych wyżej.

Z powyższych powodów Sąd Okręgowy orzekł jak w wyroku.