Sąd Okręgowy w Łodzi
IV Wydział Karny
Sygnatura akt: IV K 3/10
Data wyroku: 2014-08-18 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Mieniu
Podstawa prawna: 291§1 kk

Sygn. akt IV K 3/10

UZASADNIENIE
MamaA. K. (1)jest kuzynką byłej żonyS. W. (1),T. W. (1). W przeszłościM. K. (1)wykonywał usługi jubilerskie, natomiastS. W. (1)prowadził zakład kuśnierski.
( wyjaśnienia oskarżonegoS. W.k 2510).
W czasie gdyA. K. (1)mieszkał z rodzicami naulicy (...)wŁ.zdarzało się, że jego ojcaM. K. (1)odwiedzaliS.iT. W. (2).A. K. (1)czasami robił zakupy wsklepie (...), który zajmował się handlem częściami samochodowymi. Mogło zdarzyć się, że wspólnie zT. W. (2)iS. W. (1)gdzieś wyjechali na weekend.(...)A. K. (1)odwiedzał także na przełomie lat 90-tych i 2000 roku z żonąM. K. (2). Po śmierci żonyM. K. (2)popadł w kłopoty finansowe, zaczął nadużywać alkoholu i narkotyków. Nie zwracał pożyczonych pieniędzy.
Po ukończeniu szkoły średniejA. K. (1)rozpoczął pracę w firmie mamy, która mieściła się przy ulicy 6-go sierpnia. Widywał tam wówczasR. I. (1), którego znał jakoB..
W 2001 roku rozpoczął prowadzenie działalności gospodarczej, której przedmiotem był transport. Użytkował samochódR. (...), który był w kiepskim stanie technicznym. Napraw tego pojazdu dokonywał m. innymi w warsztacieJ. W. (1). Korzystał także z usług ojcaA. Ł. (1).
( wyjaśnienia oskarżonegoA. K.k 2505-2509).
RoberI.poznałM. K. (2)za pośrednictwem swojej siostry. W 1999 rokuR. I. (1)prowadził z siostrą solarium, pracował także w zakładzie krawieckim swojego ojca. Po tym jak jego siostra zawarła związek małżeński zM. K. (2)mieszkali wspólnie w jego domu.M. K. (2)odwiedzali tamP. M. (1)iM. K. (1).
Wcześniej siostraR. I. (1)była w związku małżeńskim zF. C. (1).( wyjaśnienia oskarżonegoR. I.k 2519-2522).
J. S. (1)poznałM. K. (2)w latach 1996-1997 za pośrednictwem swojego kolegiF. C. (1). Wspólnie handlowali spirytusem, za co został skazany prawomocnym wyrokiem. Zdarzało się, że gdy odwiedzałF. C. (1)w jego domu, był równieżM. K. (2). Pod koniec 1998 rokuJ. S. (1)był świadkiem sprzeczki międzyF. C. (1), aM. K. (2), która dotyczyła żonyF. C. (1).J. S. (1)zarzuciłM. K. (2), że „ zabiera żonę kolegi”.M. K. (2)zareagował na słowaJ. S. (1), używając wulgarnych słów, mówiąc, byJ. S. (1)nie wtrącał się nie swoje sprawy. ( wyjaśnienia oskarżonegoJ. S.k 2522-2524).
A. C. (1)była związana zM. K. (2). Początkowozwiązek (...)układał się dobrze. Po pewnym czasieM. K. (2)zaczął nadużywać alkoholu, zaciągał pożyczki, których nie zwracał.M. K. (2)był właścicielem domu jednorodzinnego. Prowadzona była egzekucja komornicza z tej nieruchomości. Początkowo relacjeR. I. (1)iM. K. (2)układały się dobrze. Wraz z upływem czasu i wobec zachowańM. K. (2)uległy pogorszeniu.M. K. (2)spotykał się z funkcjonariuszami CBŚ. W dniuM. K. (2)wyszedł z domu i nie wrócił.( zeznania świadkaA. C.k 2690-2692).
Latem 1999 rokuM. K. (1)wspomniał w rozmowie zM. K. (2), iż można zorganizować uprowadzenieF. C. (1)i wyłudzić okup za jego uwolnienie. W tym czasieM. K. (2)był związany z byłą żonąF. C. (1). PoczątkowoM. K. (1)planował uprowadzenieF. C. (1)podczas spotkania do którego miało dojść przy trasieŁ.-K..
M. K. (2)poinformowałM. K. (1), iżF. C. (1)w każdą niedzielę chodzi wraz z córką do kościoła i wówczas będzie dobra okazja by go uprowadzić.( wyjaśnienia złożone przezM. K.k 3-4 tom 2A).
W dniu 3 września 1999 roku, w niedzielę,F. C. (1)w czasie odwiedzin u swoich rodziców zauważył przejeżdżającegoV. (...)koloru czerwonego. Zakładał, że jest obserwowany przez funkcjonariuszy Policji.F. C. (1)był poszukiwany i krótko wcześniej stawił się na Policji wZ.. Zastosowano wobec niego dozór Policji.F. C. (1)odwiózł córkę doK.pod wezwaniem Św.M.wP., gdzie odebrał jąR. I. (1). Sam udał się naulicę (...). Poruszał się samochodemM.. W pewnej chwili drogę zajechał mu ten samV. (...), który wcześniej zwrócił jego uwagę. Wyskoczyło z niego dwóch mężczyzn w kominiarkach. Jeden z nich miał na sobie kamizelkę kuloodporną z napisem Policja. Obaj trzymali w dłoniach przedmioty przypominające długą broń. Polecili, byF. C. (1)wysiadł z samochodu. Gdy to uczynił, przeszukali go, założyli worek na głowę i wrzucili do bagażnika jego własnego samochodu. WV.znajdował się jeszcze kierowca. Sprawcy uprowadzenia zawieźliF. C. (1)do nieznanej posesji. Został posadzony na krzesełku. Na dłoniach miał zapięte kajdanki.F. C. (1)został kopnięty w twarz. Był wypytywany o handel spirytusem, którym się wówczas parał. Po pewnym czasieF. C. (1)został przewieziony w inne miejsce. W czasie przewożenia grożono mu pozbawieniem życia, przykładano do głowy pistolet. Porywacze zażądali odF. C. (1)za uwolnienie 1 miliona marek.
F. C. (1)twierdził, że nie dysponuje taką kwotą. Porywacze oznajmili wówczas, iż ktoś, kto planuje nabycie młyna za 2,5 miliona złotych musi mieć pieniądze.F. C. (1)był bity, kopany. Przez pierwsze dni miał na głowie worek. Po pewnym czasie worek został mu zdjęty. Miał wówczas oczy zaklejone taśmą klejącą.
F. C. (1)skontaktował się telefonicznie ze swoją partnerkąA. R. (1), która zaczęła zbierać pieniądze na okup. W wyniku negocjacji ustalono, że zostanie przekazana kwota 700 tysięcy złotych.( zeznania świadkaF. C.k 112- 116 tom I, k 2682-2687, zeznania świadkaA. R.k 3298-3299, k 1432-1434 tom VIII).
Po uprowadzeniuF. C. (1)M. K. (1)kontaktował się zM. K. (2). Po kilku dniach od uprowadzenia doM. K. (2)zgłosił sięJ. S. (1). Zaproponował, byM. K. (2)znalazł kogoś, kto zgodzi się przekazać okup za uwolnienieF. C. (1). Proponował za tę przysługę 50 000 złotych.M. K. (2)zatelefonował doM. K. (1), który stwierdził, iż on może to zrobić, bezpiecznie przekazując samemu sobie pieniądze.M. K. (2)zaaranżował spotkanieJ. S. (1)iM. K. (1). Ostatecznie jednak nie przekazanoM. K. (1)pieniędzy „w celu przekazania ich porywaczom”.
( wyjaśnienia złożone przezM. K.k 3-4 tom 2A).
F. C. (1)musiał spać na gołej ziemi. Dostawał jeść i pić. Porywacze grozili, że w sytuacji gdy nie dostaną pieniędzyF. C. (1)zostanie pozbawiony życia.( zeznania świadkaF. C.k 112- 116 tom I, k 2682-2687).
Po przekazaniu pieniędzy przezA. N. (1),J. S. (1)iM. M. (2)F. C. (1)został uwolniony w okolicach Motelu w miejscowościP..( zeznania świadków:A. N.k 3303-3306, k 1478-1481 tom VIII,M. M.k 3323-3324, k 1627-1628-tom IX, wyjaśnienia oskarżonegoJ. S.k 2522-2524).
Następnego dnia zF. C. (1)skontaktowali się porywacze. Zaproponowali zwrot samochoduM.w zamian za kwotę 50 000 złotych.F. C. (1)przygotował pieniądze i zgodnie z przekazanymi instrukcjami zrzucił je z wiaduktu przy trasie szybkiego ruchuP.-T.. Po chwili ktoś w rozmowie telefonicznej poinformował go, że samochódM.znajduje się na parkingu przed Motelem wP..F. C. (1)odzyskał samochód.F. C. (1)nie zawiadomił Policji o swoim uprowadzeniu. Sprawcy grozili mu, że jeżeli złoży zawiadomienie, to coś może stać się jego rodzinie.( zeznania świadkaF. C.k 112- 116 tom I, k 2682-2687).
Po zdarzeniuM. K. (1)anulowałM. K. (2)dług w kwocie 30 000 złotych. ( wyjaśnienia złożone przezM. K.k 3-4 ton 2A).
Od września 1999 roku Sławomir Karasiński rozpoczął prowadzenie działalności gospodarczej, której przedmiotem były usługi transportowe. Za namową i przy pomocyJ. F. (1)Sławomir Karasiński wszedł w posiadanie auto cysterny i od lutego 2000 roku zajął się przewozem spirytusu dla Polmosu weW..J. F. (1)namawiał Sławomira Karasińskiego do sfingowania napadu na niego wówczas, gdy będzie przewoził spirytus. Sławomir Karasiński początkowo nie przystawał na naleganiaJ. F. (1). W czerwcu 2000 roku Sławomir Karasiński przyjął ofertęfirmy PPHU (...)wL.dla której przewieźć miał spirytus rektyfikowany do przedsiębiorstwa zajmującego się wytwarzaniem wódkiB.wO.. Sławomir Karasiński zamierzał zrezygnować z przewożenia spirytusu i zając się przewozem paliw. Poinformował o tymJ. F. (1). WówczasJ. F. (1)oznajmił, iż należy sfingować napad, na co ostatecznie zgodził się Sławomir Karasiński. ( wyjaśnienia złożone przez świadka
S. K.k 869- 872, oferta k 17, akta sprawy - Sławomir Karasiński, zeznania świadkaJ. F.k 2687 – 2688, k 1374 – 1376 – tom ogólny VII, wyjaśnienia złożone przezJ. F.k 1093-1103 – aktaS. K., zeznania świadkaS. K.k 4544- 4547 ).
W dniu 16 czerwca 2000 roku cysternę użytkowaną przez Sławomira Karasińskiego napełniono wfirmie PPHU (...)w(...)785 litrami spirytusu rektyfikowanego o wartości netto 71 876,50 złotych. ( pismo k 200, wyjaśnienia złożone przez świadkaS. K.k 869- 872 akta sprawy - Sławomir Karasiński, zeznania świadkaS. K.k 4544- 4547).
W. M. (1)od 1993 roku dzierżawił od Agencji Rolnej Skarbu Państwa gospodarstwo rolne o powierzchni 230 hektarów wraz z gorzelnią, mieszczącą się w miejscowościW.. W czerwcu 2000 rokuJ. D. (1)poinformowałW. M. (1), iż do dzierżawionego przez niego gospodarstwa przyjedzie cysterna ze spirytusem.W. M. (1)zgodził się przyjąć i przechowywać spirytus. (akta sprawy Sławomir Karasiński: wyjaśnienia złożone przez świadkaW. M.k 957-959, wyjaśnienia złożone przez świadkaJ. D.k 1223-1224, zeznania świadka
W. M.: z tomu ogólnego VIII k 1450 –(...), k 3299- 3302, zeznania świadkaJ. F.k 1374- 1376, tom ogólny VII, k 2687-2689).
Sławomir Karasiński w dniu 16 czerwca 2000 roku przyjechał ciągnikiem siodłowym z cysterną na teren gospodarstwa rolnego dzierżawionego przezW. M. (1). Pojazdy wprowadzone zostały do pomieszczeń garażowych.W. M. (1)zlał bezpośrednio z cysterny do czterech beczek około 2000 litrów spirytusu. Spirytus ten zabrałJ. D. (1). Po upływie 4 dni od przyprowadzenie ciągnika z cysterną część spirytusu znajdująca się cysternie została zlana przezJ. D. (1),M. M. (4)iW. M. (1)do zbiorników znajdujących się w gorzelni. Po pewnym czasieW. M. (1)zlał do beczki około 100 litrów spirytusu. (akta sprawy Sławomir Karasiński: wyjaśnienia złożone przez świadkaW. M.k 957-959, zeznania świadkaW. M.z tomu ogólnego VIII k 1450 –(...), k 3299- 3302).
Ciągnik siodłowy wraz z cysterną wyprowadzony został przezW. M. (1),J. D. (1)iM. M. (4)w okolice(...). Wnętrze kabiny ciągnika zostało polane ropą i podpalone. Po zlaniu spirytusu do zbiorników gorzelni klucze od niej zabrałJ. D. (1). Do mniejszej beczki spuścił jeszcze około 100 litrów spirytusu. ( wyjaśnienia złożone przez świadkaW. M.k 957-959, 1036, wyjaśnienia złożone przez świadkaJ. D.k 1223-1225 - akta sprawy(...)zeznania świadkaW. M.k 3299- 3302, zeznania świadkaS. K.k 4544- 4547, zeznania świadkaJ. D.z tomu ogólnego VII k 1421-(...), zeznania świadkaW. M.k 1450 -1451).
W dniu 24 czerwca 2000 roku w godzinach rannychZ. A. (1)zauważył przy leśnej drodze w miejscowościK.ciągnik siodłowynumer rejestracyjny (...). Cysterna, która był podpięta do ciągnika siodłowegonumer rejestracyjny (...)nie uległa całkowitemu spaleniu. Ujawniono, iż wewnątrz cysterny znajdowało się 3585 litrów spirytusu. ( protokół oględzin k 155,k 219-222, notatka służbowa k 229, zeznania świadkaZ. A.k 194- akta sprawy - Sławomir Karasiński ).
J. G. (1)kupno spirytusu pochodzącego ze sfingowanej kradzieży zaoferowałM. K. (2), który poinformował o tymM. K. (1).J. G. (1)poinformowałM. K. (2), iż została „ zgłoszona „ kradzież cysterny ze spirytusem oraz, że spirytusu ten pochodzi z gorzelni zL.. Z informacji jakie uzyskałM. K. (2)wynikało, iż istnieje możliwość zakupu całości spirytusu. Za pośrednictwemJ. G. (1),M. K. (2)nawiązał kontakt z mężczyznami, którzy dysponowali spirytusem. Kilka prób dostarczeniaM. K. (2)iM. K. (1)spirytusu zakończyło się niepowodzeniem. ( zeznania świadkaJ. G.z tomu ogólnego VII k 1379-1380, wyjaśnieniaM. K.k 6 odw., k 10 -12 tom 2A, zeznania świadkaP. M.k 113 – 114 tom 1A).
M. K. (1)iM. K. (2)nabyli 500 litrów spirytusu pochodzącego z przywłaszczenia. Został on zawieziony na posesjęW. B. (1).M. K. (1)iM. K. (2)udało się ustalić gdzie przechowywany jest spirytus. Początkowo planowali dokonać kradzieży cysterny. Gdy okazało się, że spirytus jest przechowywany w zbiorniku znajdującym się w jednym z budynków dawnego PGR-u postanowili dokonać jego kradzieży.M. K. (4)zorganizował środki transportu w postaci dwóch samochodówS., jeden z podnośnikiem ((...)) iV. (...). Do miejscowościW.gdzie przechowywany był spirytus w godzinach wieczornych 15 lipca 2000 roku udali sięM. K. (1),S. W. (1),T. W. (2)iA. K. (1).M. K. (2)zorganizował pompę.
( wyjaśnieniaM. K.k 9-10 tom 2A, zeznania świadkaP. M.k 113-114 tom 1A).
Na terenie byłego PGR-u gdzie znajdował się spirytus w charakterze stróża pracowałJ. W. (2). W nocy z 15 na 16 lipca 2000 roku na teren gospodarstw, gdzie przechowywany był spirytus weszliS. W. (1),T. W. (2),M. K. (1)iA. K. (1). Zamaskowani mężczyźni uderzyli w głowęJ. W. (2)i został on przez napastników wepchnięty do stróżówki i zamknięty. Nad ranem zamaskowani mężczyźni przeprowadziliJ. W. (2)do innego pomieszczenia.J. W. (2)słyszał jeżdżące po terenie samochody ciężarowe.( wyjaśnienia
W. M.k 962 akta sprawy - Sławomir Karasiński, zeznania świadka
W. M.k 3299- 3302, z tomu ogólnego VIII k 1450-(...), kserokopia kalendarza k 2782, zeznania świadkaP. M.k 113 – 114 tom 1A, wyjaśnieniaM. K.k 10- 12, k 6 odw. -tom 2A, zeznania świadkaJ. W.k 931- 932 - aktaS. K.).
Po tym jakJ. W. (2)został obezwładniony,M. K. (1),A. K. (1),S. W. (1)iT. W. (2)przepompowali do beczek co najmniej 18 000 litrów spirytus. W tym czasieM. K. (2)iR. I. (1)przebywali na drodze, obserwując czy ktoś nie znajduje się w pobliżu, czy nie nadjeżdża Policja.R. I. (1)w tym celu został przywieziony na miejsce przezM. K. (2). Po dokonaniu załadunku beczek ze spirytusem, we wczesnych godzinach rannych zostały one zawiezione na posesjęW. B. (1). Następnie wszyscy rozjechali się do swoich domów. ( protokół eksperymentu procesowego k 6 odw, wyjaśnienia
M. K.k 10-11 tom 2A, zeznaniaP. M.k 113- 114 tom 1A).
W. B. (1)zamieszkiwał w miejscowości(...). Na terenie jego posesji znajdował się dom mieszkalny, stodoła, którą udostępniałM. K. (2), stajnia i pomieszczenia gospodarcze. (wyjaśnienia oskarżonegoW. B.k 5-tom 27a).
Po tym jakJ. F. (1)iJ. D. (1)zorientowali się, że spirytus został zabrany z gorzelni postanowili go odszukać.W. M. (1)spuścił ze zbiornika pozostały spirytus w ilości około 500 litrów.J. F. (1)iJ. D. (1)jeżdżąc wspólnie po okolicznych wsiach dojechali do posesjiW. B. (1)w miejscowościL.. Na podwórku i w stodole znajdowały się zbiorniki wypełnione spirytusem w ilości co najmniej 18 000 litrów. Na podwórku stałP. (...)z pompą mogącą służyć do przepompowywania spirytusu.W. B. (1)był pijany.J. D. (1)dowiedział się od niego, że spirytus został przywieziony przezM. K. (2).J. D. (1)zatelefonował doM. K. (2), straszył go, że zawiadomi Policję.M. K. (2)oznajmił, że przyjedzie i wszystko wyjaśni. Prosił, by na niego poczekać. Po pewnym czasie na posesjęW. B. (1)przyjechaliJ. G. (1)iM. M. (4). ( wyjaśnienia złożone przez świadkaJ. F.k 1099 – 1102 akta sprawyS. K., zeznania świadkaJ. F.k 2687- 2689, k 4721-4723, tom ogólny VII i VIII k 1337 –(...), k 1503- 1504, 1495- 1496, zeznaniaJ. G.: k 1026 - 1027- akta sprawy(...)k 1378 – 1380 z tomu ogólnego VII, zeznania świadkaJ. G.k 2689- 2690, wyjaśnienia oskarżonegoW. B.k 5 tom 27a, zeznania świadkaJ. D.z tomu ogólnego VII k 1421-(...), wyjaśnieniaM. K.k 10-11 tom 2A ).
M. K. (2)poinformował o tym co się wydarzyłoM. K. (1).M. K. (1),M. K. (2),S. W. (1),T. W. (2)iA. K. (1)udali się na miejsce gdzie znajdowali sięJ. F. (1),J. D. (1)iJ. G. (1)iM. M. (4). ( wyjaśnienia złożone przezM. K.k 11- tom 2A, zeznaniaP. M.k 113- 114 tom 1A).
M. M. (4)odjechał z posesji na krótko przed przybyciem tamM.K.i pozostałych mężczyzn, którzy mu towarzyszyli. (tom ogólny VII zeznania świadkaJ. G.k 1380, zeznania świadkaJ. F.k 1376).
Po dojechaniu na miejsce z samochodu wysiadłM. K. (2). Między nim, aJ. D. (3)doszło do kłótni. W pewnej chwili z samochodu wysiedli:M. K. (1),A. K. (1),S. W. (1). Mieli oni przedmioty przypominające kije bejsbolowe, jeden z nich miał kij golfowy.J. F. (1)uderzony został w brzuch kolbą przedmiotu przypominającego długą broń. Kiedy przewrócił się na ziemię, był kopany. Bity przez napastników był takżeJ. G. (3). Otrzymał on kilka kopnięć i uderzeń kijem lub pałką.J. D. (1)został kopnięty, a także kilkukrotnie uderzony czymś w głowę.T. W. (2)strzelił doJ. D. (1)z przedmiotu przypominającego broń palną gładkolufową w okolice krocza, trafiając go w okolicę lewej pachwiny.J. D. (1)był także kopany i bity jakimiś przedmiotami po całym ciele. ( wyjaśnienia złożone przezM. K.k 11 tom 2A, zeznaniaP. M.k 113 – 114 tom 1A, zeznania świadkaJ. F.k 2687-2689, 4721-4722, z tomu ogólnego VII k 1373-(...), z tomu ogólnego VIII k 1503-(...),(...)- (...), z aktS. K.wyjaśnienia k 1093-1094, zeznania świadkaJ. G.k 2689-2690, k 4800-4801, z tomu ogólnego VII k 1373-(...),(...)- (...), z aktS. K.k 1022-1027, zeznania świadkaJ. D.k 2723-2727, 3927-3928 z aktS. K., wyjaśnieniaJ. D.k 1221- 1226, . z tomu ogólnego VIII k 1421-(...), 1510 -(...),(...)- (...), materiał poglądowy k 1497-1502).
J. F. (1),J. D. (1)iJ. G. (3)zamknięci zostali w jednym z pomieszczeń. Zostali zmuszeni do rozebrania się do naga. Napastnicy zabraliJ. G. (4)trzy złote łańcuszki, telefon komórkowy o łącznej wartości 4000 złotych oraz pieniądze w kwocie 5000 złotych.J. F. (1)zabrano telefon komórkowy, złoty łańcuszek o wartości 500 złotych, portfel o wartości 20 złotych z paszportem, dowodem osobistym i prawem jazdy w którym znajdowało się także 500 złotych w gotówce.J. D. (1)napastnicy zabrali portfel o wartości 10 złotych z dowodem osobistym oraz pieniądze w kwocie 2000 złotych .( zeznania świadkaJ. F.k 2687-2689, 4721-4722, z tomu ogólnego VII k 1373-(...), z tomu ogólnego VIII k 1503-(...),(...)- (...), z aktS. K.wyjaśnienia k 1093-1094, zeznania świadkaJ. G.k 2689-2690, k 4800-4801, z tomu ogólnego VII k 1373-(...),(...)- (...), z aktS. K.k 1022-1027, zeznania świadkaJ. D.k 2723-2727, 3927-3928 z aktS. K., wyjaśnieniaJ. D.k 1221- 1226, z tomu ogólnego VIII k 1421-(...), 1510 -(...),(...)- (...), materiał poglądowy k 1497-1502).
Po pewnym czasie, gdy zamknięci w pomieszczeniu mężczyźni zorientowali się, iż napastnicy odjechali,J. F. (1)wspólnie zJ. G. (1)wyrwali kratę w oknie. Okazało się, że całość spirytusu została wywieziona z terenu gospodarstwa. (zeznania świadkaJ. F.k 2687-2689, 4721-4722 tom ogólny VII k 1376 , zeznania świadkaJ. D.k 2723-2727, 3927-3928, z tomu ogólnego VII k 1421-(...)).
Na terenie posesji należącej doW. M. (1)ujawniono 405 litrów spirytusu. ( zeznania świadkaW. M.k 1450- 1451 tom ogólny VIII, z aktS. K.: protokół przeszukania k 1054-1056, protokół oględzin(...)- (...)).
Spirytus, który znajdował się na terenie posesjiW. B. (1)został przewieziony w okolice miejscowościZ., kołoW.. Spirytus ten nabył następnie odM. K. (2)J. S. (1), który znał jego pochodzenie. (wyjaśnieniaM. K.k 11 tom 2A, protokół eksperymentu procesowego k 90 tom 2A).
W dniu 19 lipca 2000 rokuJ. D. (1)zgłosił się do Poradni Ogólnej ZOZ wK.. ( zeznania świadkaJ. D.k 2723-2727, 3927-3928, z tomu ogólnego VII k 1421-(...), wyjaśnieniaJ. D.k 1226 aktaS. K., dokumentacja lekarska k 4012).
Rozpoznano u niego stłuczenie głowy w okolicy ciemieniowej, drobne skaleczenie długości 1 cm, stłuczenie twarzy w okolicy kości jarzmowej prawej. Skierowany został na konsultację ortopedyczną.J. D. (3)skarżył się na ból prawej kończyny dolnej w okolicach podudzia i stopy. Odnotowane obrażenia powstały pod działaniem narzędzia twardego, tępego lub tępokrawędzistego godzącego z mierną siłą i mogły powstać w wyniku pobicia. Obrażenia te nie spowodowały naruszenia czynności narządów ciała na czas dłuższy od 7 dni.
Rozpoznanie zawarte w dokumentacji lekarskiej jest rozpoznaniem dość ogólnym. Nie odnotowano w nim cech ustępowania. Obrażenia stwierdzone uJ. D. (1)powstały nie później niż 48-72 godziny przed wizytą w przychodni. Po upływie wskazanego czasu obrażenia wykazują wyraźne cechy gojenia.
W czasie badania lekarskiego przeprowadzonego w dniu 26 sierpnia 2011 roku uJ. D. (1)stwierdzono drobną, długości 2,5 cm, słabo widoczną bliznę na przednio- przyśrodkowej powierzchni uda lewego. Blizna jest trwałym śladem po przebytym zranieniu powłok. Nie pozwala ona najczęściej na wskazanie charakteru rany, ani czasu jej powstania.
Gumowy pocisk wystrzelony z prawidłowo użytej broni gładkolufowej nie powinien prowadzić do zranień, co najwyżej do zasinień, ewentualnie z powierzchownym otarciem naskórka. Przy strzale oddanym z bliskiej odległości nie można wykluczyć obrażeń pod postacią rozległego krwiaka podskórnego i nawet głębokiego otarcia naskórka lub powierzchownej rany. Wobec tego, iżJ. D. (3)nie leczył się z powodu doznanego postrzału obrażenia jakich doznał nie są ciężkimi w rozumieniukodeksu karnego. Brak jest obiektywnych przesłanek umożliwiających ocenę, czy i na jak długo uraz ten spowodował naruszenie czynności narządu ciała. Nie można wykluczyć, biorąc pod uwagę miejsce uszkodzenia koszulki dostarczonej przez pokrzywdzonego, miejsce w którym znajduje się blizna, zmianę masy ciała pokrzywdzonego, iż do jej uszkodzenia doszło na skutek postrzału. Ewentualne dolegliwości bólowe pokrzywdzonego wiązały się nie z samą raną, a ze stłuczeniem mięsni. Obrażenie to nie powodowało niemożności poruszania się czy prowadzenia samochodu. Należy wyeliminować w tym przypadku postrzelenie pociskiem ostrym wystrzelonym z broni gładkolufowej. W takim przypadku doszłoby do głęboko penetrującego obrażenia z uszkodzeniem mięśni i kości. (opinia biegłegoP. B.k 4250- 4262, k 4397-4401, dokumentacja lekarska k 4012).
Wyrokiem Sądu Rejonowego w Lesznie z 23 grudnia 2002 roku w sprawie II K 680/01 : -Sławomir Karasiński za przestępstwa zart.284 § 2 kk,298 § 1 kkiart. 13 § 1 kkw zw zart. 286 § 1 kkskazany został na karę łączną 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności
-J. F. (1)za przestępstwa zart. 284 § 1 kki zart. 288 § 1 kkiart. 263 § 2 kkskazany został na karę łączną 3 lat pozbawienia wolności,
-J. D. (1)za przestępstwa zart. 284 § 1 kki zart. 288 § 1 kkskazany został na karę 2 lat i 4 miesięcy pozbawienia wolności.( wyrok k 1946-1950, k 2180-2182 – akta sprawy(...)).
Wyrokiem Sądu Rejonowego w Lesznie z dnia 22 marca 2002 roku w sprawie II K 229/02W. M. (1)za czyny zart. 291 § 1 kki zart.288 § 1 kkskazany został na karę łączną 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na 3 lata. ( wyrok k 1750 – 1751 – akta sprawyS. K.).
A. L. (1)w latach 1999-2001 grał w tenisa wklubach (...), wK.w miesiącach lipiec - październik. Prowadził także zajęcia grupowe, obozy oraz zajęcia indywidualne. Poza okresem letnim brał udział w turniejach na terenie Polski i poza granicami kraju. W okresie od 1 do 15 września 1999 rokuA. L. (1)przebywał na wczasach w Egipcie razem zK. K. (2), ówczesną konkubiną.T. W. (2)jest ojcem dziecka siostryA. L. (1),R. L..A. L. (1)zna takżeS. W. (1). Utrzymywali ze sobą sporadyczne kontakty.A. L. (1)nie znaP. M. (1),M. K. (2). Przypadkowo poznałA. K. (1). (wyjaśnienia
A.L.k 158-160- tom(...), zeznania świadkaA. L.k 4024- 4026).
Postanowieniem z 30 kwietnia 2013 roku Prokurator Prokuratury Okręgowej w Łodzi na podstawieart. 17 § 1 pkt 1 kpkpostanowił umorzyć śledztwo prowadzone wobecA. L. (1)o udział w zorganizowanej grupie przestępczej, o czyn polegający na uprowadzeniuF. C. (1), o czyn polegający na rozboju dokonanym na osobieF. C. (1), o czyn polegający na wyłudzeniu odF. C. (1)pieniędzy w zamian za zwrot bezprawnie zabranego samochodu, o czyn polegający na zaborze spirytusu z gospodarstwa rolnego w miejscowościW.i czyn polegający na rozboju dokonanym na osobachJ. D. (1),J. F. (1)iJ. G. (1).( postanowienie k 644- 649 – akta V Ds. 39/13 ).
W maju i czerwcu 2000 rokuT. W. (2)iS. W. (1)przebywali w Stanach Zjednoczonych.S. W. (1)kupił tam łódź oraz samochody, które drogą morską dotarły do portu wB..
( wyjaśnienia oskarżonych:T. W.k 2679,S. W.k 2512).
W dniu 3 lipca 2000 rokuS. W. (1)udał się w podróż do Niemiec w celu odebrania nadanej przesyłki. W dniu 4 lipca 2000 roku przekroczył granicę i dotarł doB.. Tam przenocował. W dniu 6 lipca 2000 roku na terenieB.S. W. (1)załatwiał formalności związane z odprawą celną. W dniu 7 lipca 2000 rokuS. W. (1)zamierzał zabrać z portu łódź motorową, która znajdowała się na przyczepie. Okazało się, że zaczep przyczepy nie pasuje do haka holowniczego, który był przy jego samochodzie. Okazało się także, iż nie dysponuje wystarczającą ilością gotówki na opłacenie cła gwarancyjnego. W dniu 9 lipca 2000 rokuS. W. (1)wyruszył do Polski, gdzie dotarł 10 lipca 2000 roku. Tego samego dnia ponownie wyjechał z Polski, przekraczając granicę 11 lipca 2000 roku. Po dwóch dniachS. W. (1)odebrał łódź i po naprawie awarii świateł wyjechał do Polski. Przy przewożeniu samochodów korzystał z pomocyT. K. (1).(...)w związku z kłopotami dotyczącymi numeru VIN została pozostawiona na terenie Czech.S. W. (1)w wyjeździe do Niemiec towarzyszył synT. W. (2). ( wyjaśnienia oskarżonegoS. W.k 4086- 4089,k 4337 , pismo k 4225, k 4226 ,k 4408 rachunki i faktury wraz z tłumaczeniami na język polski k 4318- 4331, zeznania świadkaS. K.k 4336- 4337, opinia kryminalistyczna k 4445 - 4447).
W czasie kiedyT.iS. W. (1)przebywali w Stanach Zjednoczonych nawiązali znajomość zA. M. (1). Po powrocie do PolskiA. M. (1)nabył posesję w miejscowościK., gdzie ujawniona została uprawa konopi. Zarzuty o prowadzenie plantacji konopi i udział w zorganizowanej grupie przestępczej postawionoA. M. (1)iS. W. (1).A. M. (1)w prowadzonym przeciwko niemu postępowaniu zdecydował się na współpracę z organami ścigania.
A. M. (1)iS. W. (1)utrzymywali kontakty także w 2009 roku.S. W. (1)opowiadał wówczasA. M. (1)o przestępstwach w których sam miał brać udział lub o których słyszał. Wielokrotnie zmieniał wersję wydarzeń, wskazując na znane mu osoby, które miały dokonać danego przestępstwa albo wskazując na siebie jako zleceniodawcę tego samego przestępstwa albo przypisując sobie udział w danym przestępstwie. W taki sposób opowiadał takżeA. M. (1)o spirytusie, który został skradziony, a on, czy jego znajomi odebrali go złodziejom. (wyjaśnienia złożone przezA. M.k 4597-4601, zeznania złożone przezA. M.k 4632-4636).
A. K. (3)w 2000 roku pracował w BiurzeW.. W dniu 24 czerwca 2000 roku wyjechał na wczasy do Turcji. Do kraju wrócił 8 lipca 2000 roku. Na wspólny wyjazd zA. K. (3)dał się także namówićA. M. (3). Mieszkał on w innym hotelu niżA. K. (3).A. M. (3)przebywał w Turcji przez tydzień. Do Turcji wyleciał w dniu 28 czerwca 2000 roku. ( zeznania świadków: A.M.k 4538- 4539,A. K.k 4539 – 4541, kopia paszportu k 4532- 4533).
A. K. (1)w dniu 1 lipca 2000 roku poddany został kontroli granicznej w lotniczym przejściu granicznymW.–O.. Udawał się wówczas do Turcji. ( pismo k 4224, k 4408, opinia kryminalistyczna k 4445- 4447, paszport k 2782).
A. K. (1)przebywał w Turcji wtowarzystwie (...). Do Polski wrócił wspólnie zA. K. (3).A. M. (3)wrócił kilka dni wcześniej. ( zeznania świadków:
A.M.k 4538- 4539,A. K.k 4539 – 4541, kopia paszportu k 4532- 4533, protokół k 4539).
Po powrocie do PolskiA. K. (1)wyjechał wspólnie zJ. K. (1)nad morze, gdzie spędzili kilka dni. (zeznania świadkaJ. K.k 4537 - 4538).
Dokumentacja celna w postaci zgłoszeń celnych za 2000 rok wraz z załącznikami została zniszczona z uwagi na upływ okresów wyznaczonych do jej przechowywania.( pismo Urzędu Celnego wB.k 4416 ).
Od 1998 roku do 2004 rokuA. N. (1)prowadził sklep w miejscowościD. K.. Po tym jakA. N. (1)poznałM.iK. W.jeden z nich zapytał go, o możliwość pozostawienia na posesjiA. N. (1)(...). Po tym jakA. N. (1)wyraził zgodę, braciaW.pozostawili na terenie jego gospodarstwa samochódS.na którym znajdował się ładunek w postaci metalowych beczek. Pozostawili także kluczyki na wypadek konieczności przestawienia Stara. PoinformowaliA. N. (1), iż beczkach znajduje się glikol.( zeznania świadkaA. N.k 1485 – 1486, k 1574-1578 , 1577- 1579 - tom ogólny VIII , k 3526).
W czasie, gdyM. K. (2)poszukiwał miejsca, gdzie można byłoby przewieźć spirytus znajdujący się na posesjiW. B. (1)zorientował się, że na posesjiH. N., matkiA. N. (1)zamieszkałej w miejscowościD. K.przechowywany jest samochódS. (...)załadowany 32 beczkami o pojemności 250 litrów wypełnionych spirytusem.M. K. (1)iM. K. (2)postanowili, że dokonana zostanie kradzież Stara.P. M. (1)udał się na miejsce zM. K. (1).P. M. (1)poinformował właścicielkę posesji, że zabiera samochód z alkoholem, po czym odjechał z terenu posesji. Spirytus został rozładowany w okolicach miejscowościL.. Samochód pozostawiony został na stacji paliw w okolicachR.. (wyjaśnieniaM. K.k 15 –tom 2A, zeznaniaP. M.k 112- 113 tom 1A).
GdyA. N. (1)zorientował się, że samochód załadowany beczkami zniknął, poinformował o tym braciW., którzy przyjechali na miejsce. (k 1485 – 1486, k 1574-1578 , 1577- 1579 - tom ogólny VIII , k 3526).
Gdy następnego dniaM. K. (2)przebywał wW.przyjechali tamK.iM. W. (1)w towarzystwie nieznanego mężczyzny.M. K. (2)został pobity. Nie przyznał się jednak do zabrania spirytusu, którym załadowany był samochódmarki S.. DoW.przyjechaliT. W. (2),S. W. (1),M. K. (1)iA. K. (1), którzy odwieźliM. K. (2)do domu. W okolicach miejsca zamieszkaniaM. K. (2)doszło do zajścia z mężczyznami, którzy tam na niego oczekiwali. ( wyjaśnieniaM. K.k 15-16 tom 2A, zeznaniaP. M.k 112- 113 tom 1A).
T. F. (1)od połowy 2000 roku zaczął pracować wfirmie (...)należącej doM. K. (2)w charakterze kierowcy. Od początku swojej pracyT. F. (1)jeździł ciągnikiem siodłowym markiM.numer rejestracyjny (...)wraz z naczepąnumer rejestracyjny (...).
W dniu 21 września 2000 rokuT. F. (1)otrzymał polecenie udania się zestawem pojazdów do miejscowościC.kołoL.skąd przewieźć miał doZ.ładunek butów. Ciągnik siodłowy o wartości 110 000 złotych stanowił własność firmy leasingowej(...) SAz siedzibą wP., natomiast naczepa należała doprzedsiębiorstwa (...) spółka z o.o.wK.. (akta sprawy przeciwkoT. F.: zeznania świadkaT. F.k 3-4, kserokopia dowodu rejestracyjnego k 12- 13,polisa k 61, umowa leasingu k 62, zlecenie k 125, zaświadczenie k 126, zeznania świadkaM. G.k 181 – 182,wyjaśnieniaM. K.k 22 -24 tom 2A).
Obuwie o wartości łącznej 439 545, 71 zł zostało wyprodukowane przezfirmę (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąi miało zostać przetransportowane na zlecenieprzedsiębiorstwo (...)wW.. Zostało ono w dniu 22 września 2000 roku w godzinach rannych załadowane na ciężarówkęM.i przyczepę, którymi kierowałT. F. (1).( akta sprawy przeciwkoT. F.: zeznania świadkaW. F.k 78- 79, k dowód wydania i faktury k 80 – 83, wyjaśnieniaM. K.k 22 -24 tom 2A).
M. K. (2)w związku ze swoimi rozliczeniami zM. K. (1)zaproponował mu, że zestaw użytkowany w jego firmie zostanie zgłoszony jako skradziony.M. K. (1)przystał na tę propozycję. Po dokonaniu załadunku butówM. K. (2)poleciłT. F. (1)by ten pojechał z ładunkiem butów nie doZ., a doP.. Następnie na polecenieM. M. (5)z naczepą wyładowane obuwiemT. F. (1)zaprowadził do halifirmy (...)wŁ.. Na miejsce przyjechali takżeM. K. (1),P. M. (1), który miał wówczas rękę w gipsie orazR. I. (1). W rozładunku obuwia pomagał takżeT. F. (1)oraz mężczyzna zK.. ( wyjaśnienia złożone przezM. K.k 22 – 24 tom 2A, zeznaniaP. M.k 13-14,107-109 tom A1 ).
Po dokonaniu rozładunkuT. F. (1)wspólnie zP. M. (1)ciągnikiemM.z naczepą pojechali doK.gdzie je pozostawili.
( zeznania świadkaT. F.k 1686- 1688 – tom IX ogólny, k 2729- 2732 , zeznaniaP. M.k 13, k 107-109 – tom 1A).
Na parking, na który pozostawiono zestaw pojazdów przyjechali następnieM. K. (1)iR. I. (1). Wspólnie udali się doZ.zabierając dokumenty i kluczyki od samochoduM.i naczepy w celu zgłoszenia kradzieży. ( zeznaniaP. M.k 13-14, k 107-109, tom 1A, zeznaniaT. F.k 1686- 1688 – tom IX ogólny, k 2729- 2732).
W dniu 23 września 2000T. F. (1)zgłosił dokonanie kradzieży pojazdu markiM.i naczepy. ( zeznania świadkaT. F.k 1687 – 1688 –tom IX, protokół k 4-6 - akta sprawy przeciwkoT. F.).
Po złożeniu zawiadomienia o przestępstwieT. F. (1)chciał wrócić do domu pociągiem lub autobusem. W związku z tym, iż nie miał połączenia zatelefonował doM. K. (2)i poprosił o pomoc.M. K. (2)poprosił o przywiezienieT. F. (1)S. A. (1), informując go jedynie o tym, iż zostało mu skradzione auto.S. A. (1)przywiózł do domuT. F. (1). ( wyjaśnieniaS. A.k 23 tom 19 A, zeznania świadkaT. F.k 1686-1688 tom IX, k 2729).
M. K. (2)porozumiał się po przewiezieniu butów do innego magazynu zP. S.zK., iż znajdzie on nabywców na całą partię obuwia. Jedną partię obuwiaM. K. (2)sprzedałJ. S. (1)za kwotę co najmniej 8000 złotych. ( wyjaśnienia
M. K.k 23 tom 2A, zeznaniaP. M.k 14, k 107-109 tom 1A).
Po przeprowadzeniu czynności śledczych ustalono, iż do kradzieży w rzeczywistości nie doszło.T. F. (1)został zatrzymany, a następnie tymczasowo aresztowany. ( zeznania świadkaT. F.k 1687 – 1688 –tom IX, protokół k 4-6 - akta sprawy przeciwkoT. F.).
Prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Lublinie z 28 lutego 2003 rokuT. F. (1)skazany został za przestępstwo polegające na przywłaszczeniu samochoduM.i przyczepy uniwersalnej wraz ładunkiem obuwia na karę 5 lat pozbawienia wolności i 300 stawek dziennych grzywny po 40 złotych każda .T. F. (1)opuścił zakład karny w 2007 roku.
( wyroki ; k 733, k 783 akta sprawy przeciwkoT. F.).
W dniu 25 listopada 2000 roku wK.dokonano kradzieży naczepy ciężarowej marki(...)numer rejestracyjny (...)wraz ładunkiem rajstopS.o łącznej wartości 349 000 złotych na szkodęM. W. (2)iSpółki z o.o. (...)wK.. ( akt oskarżenia- tom załącznik nr I).
S. C. (1)utrzymywał kontakty zM. J.. Podczas jednego ze spotkańM. J.opowiedziałS. C. (1)o kradzieżyT.z rajstopami. W czasie dokonywania jego kradzieży część sprawców dokonała podpalenia, by odwrócić uwagę Policji od faktu kradzieży. (tom załącznik I: wyjaśnienia złożone przezS. C.k 156- 157, k 164-166,171-174, 182-184,188-190,195-197 materiał poglądowy k 168-169,176-177, 179-180,185-186,192-193,protokół oględzin k 198-201,tom załącznik II; materiał poglądowy k 202-203, wyjaśnienia złożone przezS. C.k 300-301, załącznik III wyjaśnienia złożone przezS. C.k 415-423, 427-428, zeznaniaS. C.k 3610 - 3611 wyjaśnieniaM. K.k 34 tom 2A).
Samochód załadowany rajstopami miał według słówM. J.zostać zaprowadzony do miejscowościP.zaP..M. J.zaproponowałS. C. (1)pośrednictwo w sprzedaży rajstop.M. J.przekazałS. C. (1)próbki rajstop. Na kupno rajstop zdecydował sięK. D., któremuM. J.przy pomocyR. G. (1),S. P.,R. W.iM. C. (1)dostarczył dwukrotnie rajstopy(...)em udostępnionym przezK. D.. Po pewnym czasieM. J.poinformowałS. C. (1), że zdołał sprzedać rajstopy. (tom załącznik I: wyjaśnienia złożone przezS. C.k 156- 157, k 164-166,171-174, 182-184,188-190,195-197 materiał poglądowy k 168-169,176-177, 179-180,185-186,192-193,protokół oględzin k 198-201,tom załącznik II; materiał poglądowy k 202-203, wyjaśnienia złożone przezS. C.k 300-301, załącznik III wyjaśnienia złożone przezS. C.k 415-423, 427-428).
M. K. (1)przekazałM. K. (2)100 sztuk rajstopmarki S.w celu znalezienia kupca na skradzione rajstopy.M. K. (1)deklarował, ze ma dostęp do całej ilości rajstop skradzionych wK..M. K. (2)10 sztuk rajstop sprzedałA. M. (4), 10K. Z. (1), około 10 sztuk pozostawił w domu, a pozostałą część przekazałG. W., który nie był zainteresowany zakupem większej ilości rajstop. ( wyjaśnieniaM. K.k 34 tom 2A).
M. K. (1)poleciłM. K. (2)znalezienie miejsca, gdzie może zostać ukryta naczepa pochodząca z kradzieży. Naczepa, którą skradziono z ładunkiem rajstop została przezM. K. (1)przyprowadzona doS., na teren należący doA. B.. Wobec tego, iż nie udało się znaleźć nikogo, kto mógłby przebić jej numery naczepa została zabrana przezM. K. (1)i zaprowadzona do miejscowościS.doB. M. (1)w pobliżu miejsca, gdzie działkę posiadałM. K. (2). ( wyjaśnieniaM. K.k 29 tom 2A, zeznania świadkaP. M.k 111 odw.- tom 1A ).
W przeprowadzaniu naczepy doB. M. (1)uczestniczyłS. A. (1). ( wyjaśnieniaS. A.k 23 tom 19A, zeznania świadkaP. M.k 111 odw.- tom 1A ).
Prokurator Prokuratury RejonowejŁ.oskarżył o dokonanie kradzieży naczepy z rajstopami:M. J.,S. P.,R. W.iM. C. (1).S. C. (1),R. J.,R. O.,T. W. (4),R. G. (2)iK. D.postawiono natomiast zarzuty paserstwa skradzionych rajstop w postępowaniu prowadzonym w XVIII Wydziale Karnym Sądu Okręgowego w Łodzi.( akt oskarżenia tom załącznik nr I).
9 lutego 2000 rokufirma (...) SAwW.nabyła od(...) Spółka z o.o.wK.samochód specjalny –bank ruchomy markiM. (...)za kwotę 225 700 złotych. Samochód ten został następnie przekazany na podstawie umowy leasingufirmie (...).( tom A-27 ; faktura k 28, kopia dowodu rejestracyjnego k 29, k 3, polisa k 11, wyjaśnieniaM. K.k 17-tom 2A).
Cena bankowozu w rzeczywistości wynosiła około 20 000 złotych, a cena jaka zapłacił fundusz leasingowy wynikała z nieprawdziwej opinii rzeczoznawcy. Różnica pomiędzy rzeczywistą ceną, a kwotą przelaną przez fundusz leasingowy trafiła doM. K. (1).M. K. (1)planował upozorowanie kradzieży bankowozu. ( wyjaśnieniaM. K.k 17 tom 2A).
Kierowcą bankowozu markiM.numer rejestracyjny (...)byłM. S. (1). W dniu 27 sierpnia 2000 rokuM. S. (1)zaparkował pojazd przyulicy (...)wŁ..( zeznania świadkaM. S.k 2 odw.- tom A27).
M. K. (1)dysponował drugim kompletem kluczy od bankowozu i w nocy z 27 na 28 sierpnia odjechał z miejsca, gdzie pojazd był zaparkowany. W dniu 28 sierpnia 2000 rokuM. S. (1)zorientował się, że samochód został „ skradziony” i zgłosił ten fakt na Policji.( wyjaśnieniaM. K.k 17 tom 2A, zeznania świadkaM. S.k 2 odw. – tom A27, k 3297-3298, zeznania świadkaP. M.k 4, k 129 odw.-130 -tom 1A).
Z tytułu szkody kradzieżowej na pojeździe markiM.numer rejestracyjny (...) SAwypłaciło kwotę 120 000 złotych. ( pismo k 19 tom A27).
M. K. (2)został zobowiązany przezM. K. (1)do rozebrania bankowozu na części. Z uwagi na konstrukcję pojazdu nie zdołał tego zrobić.M. K. (1)zlecił to innej osobie, która pocięła bankowóz. Silnik pojazdu trafił doM. K. (2), który przekazał go znajomemu mechanikowi zA.. ( wyjaśnieniaM. K.k 17-18-tom 2a).
W okresie od 14 maja 1999 roku do 8 kwietnia 2004 rokuA. Ł. (1)prowadził działalność gospodarczą –firmę (...)z siedzibą wD.. Przedmiotem działalności firmy był transport, handel, naprawa pojazdów mechanicznych. W rzeczywistości działalność tę prowadziliG. B. (1)iJ. W. (1).J. W. (1)był pełnomocnikiemfirmy (...).A. Ł. (1)zarejestrował na swoje nazwisko działalność gospodarczą, ponieważ firma, którą prowadziliG. B. (1)iJ. W. (1)była zadłużona i prowadzone były egzekucje komornicze.
A. Ł. (1)w okresie od przełomu 1998 i 1999 roku do 2001 roku pracował w charakterze kierowcy wfirmie (...)należącej doJ. W. (1)iG. B. (1)wG.kołoK.. Tam poznałM. K. (1)iP. M. (1).A. Ł. (1)wtowarzystwie (...)nie widywałA. K. (1).
PracaA. Ł. (1)dlafirmy (...)polegała na tym, iż dokonywał przywozu maszyn i pojazdów zakupionych przez to przedsiębiorstwo za granicą. Pojazdy sprowadzane były w celu dalszej odsprzedaży. Część z nich kupował Rosjanin-A. T. (1). Pojazdy były sprowadzane z Francji, Niemiec i Holandii. W przypadku pojazdów sprowadzanych dlaA. T. (1)to on sam albo przy pomocyJ. W. (1)lubG. B. (1)załatwiał niezbędne formalności.(...)pojazdów do Rosji odbywał się w ten sposób, iżA. Ł. (1)otrzymywał komplet dokumentów i jechał danym samochodem do Rosji, doP..
A. Ł. (1)w okresie od 6 sierpnia 2002 roku do 29 lutego 2004 roku był także zatrudniony wprzedsiębiorstwie (...)należącej do jego żony iT. K. (2). Faktycznie to on iT. K. (2)prowadzili działalność. ( wyjaśnienia oskarżonegoA. Ł.k 345 – 346 tom 11b,k 5056, zaświadczenia k 349, świadectwo pracy k 350 , decyzja k 351).
G. B. (1)współpracę zJ. W. (1)rozpoczął w 1997 roku. Po kilku latach firma zajmująca się obrotem sprowadzanym z zagranicy sprzętem transportowym, rolniczym i budowlanym oraz świadczeniem usług remontowych otrzymała nazwęJ.. Wspólną działalnośćG. B. (1)iJ. W. (1)prowadzili do maja, czerwca 2003 roku. ( wyjaśnienia
G. B.k 71 tom 21 a ).
Zdarzało się, że właścicielefirmy (...)wyjeżdżali za granicę, zwykle zA. Ł. (1). ( wyjaśnieniaA. Ł.k 5056).
SzwagremG. B. (1)jestP. K., który w miejscowości(...)gminaR.prowadził wspólnie z ojcemJ. K. (3)działalność gospodarczą, której przedmiotem było piaskowanie konstrukcji stalowych i pojazdów.P. K.wykonywał także zleceniafirmy (...). Piaskował sprowadzane przez tę firmę naczepy w celu ich odnowienia i dalszej odsprzedaży z zyskiem.( wyjaśnieniaG. B.k 98 – 99 tom 21 a, wyjaśnieniaA. Ł.k 2526 - 2527).
A. Ł. (1)do warsztatuP. K.dostarczał naczepy w celu ich naprawy i piaskowania, także te zakupione za granicą.P. K.przyjmował prace zlecone przezfirmę (...). Dostarczając naczepy do warsztatuP. K.A. Ł. (1)nie dzielił się zP. K.swoimi wątpliwościami odnośnie legalności ich pochodzenia. Wszystkie maszyny i naczepy zaprowadzone przezA. Ł. (1)do warsztatuP. K.nadawały się do piaskowania i malowania.
Wfirmie (...)decydujący głos mieliG. B. (1)iJ. W. (1). To oni wydawali poleceniaA. Ł. (1). ( wyjaśnieniaA. Ł.k 2553-2558).
Latem 2000 roku znajomość zJ. W. (1)iG. B. (1)nawiązaliP. M. (1)iM. K. (1). ( wyjaśnienia oskarżonegoJ. W.k 245 tom 21b).
Pewnego dniaM. K. (1)iP. M. (1)zaproponowaliA. Ł. (1)przyprowadzenie zK.samochodu.A. Ł. (1)został poinformowany przez swoich rozmówców, iż samochód ten pochodzi z tzw. „układu”. W sytuacji, gdy ktoś ma kłopoty z leasingiem, zgłasza fikcyjną kradzież pojazdu w celu wyłudzenia odszkodowania. Wspólnie, samochodem osobowym udali się doK.. Na terenie nieustalonej firmy transportowej stały pojazdy.A. Ł. (1)otrzymał oryginalne kluczyki i pilotowany przezM. K. (1)iP. M. (1)zaprowadził ciągnik siodłowyR. (...)do swojego ojca, do miejscowościD.. Następnego dnia rano zaprowadził pojazd do warsztatuP. K.. ( protokół eksperymentu procesowego k 125 – 126, wyjaśnienia oskarżonegoA. Ł.k 246- 247 tom 11b, wyjaśnienia oskarżonegoA. Ł.k 2524 – 2525).
R. (...)zostało zabrane zfirmy (...)przezA. T. (1)na naczepie niskopodłogowej . Naczepa była ciągnięta przez ciągnik siodłowy markiM..A. Ł. (1)nie uczestniczył w wywozie tego pojazdu do Rosji. ( wyjaśnienia oskarżonegoA. Ł.k 362 – 363 tom 11b, k 2524-2525 ).
A. M. (4)był właścicielem ciągnika siodłowego markiR. (...)numer rejestracyjny (...)oraz naczepy(...). Ciągnik siodłowy i naczepa ubezpieczone były w(...) SAw zakresie AC.
( wyjaśnienia złożone przezA. M.k 98-99 tom CII, zeznania świadkaA. M.k 4304-4307, wniosek k 103).
A. M. (4)pozostawał w dobrych układach towarzyskich zA. N. (1).A. N. (1)zaproponował, byA. M. (4)oddał mu zestaw pojazdów, których był właścicielem na tzw. układ.A. M. (4)zgodził się, byA. N. (1)zabrałR. (...)i naczepęK.. Sam natomiast zamierzał zgłosić ich „ kradzież „ w celu uzyskania odszkodowania.A. N. (1)otrzymał kluczyki od samochoduR. (...)odA. M. (4), które przekazałG. Z., który odjechał z miejsca, gdzie pojazdy były zaparkowane na terenieP..
( zeznania świadkaA. N.k 232 tom CII).
W dniu 2 listopada 2000 rokuA. M. (4)w KPPP.złożył zawiadomienie o kradzieży na jego szkodę ciągnika siodłowegoR. (...)i naczepyK.. Za „ skradzione” pojazdyA. M. (4)otrzymał odszkodowanie w kwocie 71 272 złotych ( protokół k 96-97 tom CII, kserokopia akt szkodowych k 118-148).
A. M. (4)nie otrzymał ostatecznie odA. N. (1)obiecanych 10 000 złotych za „ oddanie zestawu”. ( zeznania świadka
A. N.k 232 tom CII).
Prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w PabianicachA. M. (4)skazany został za przestępstwo zart. 286 § 1 kkiart. 238 § 1 kkw zw zart. 11 § 2 kkpolegające na tym , iż w czasie od 2 listopada 2000 roku do 6 lutego 2001 roku wP.działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą doprowadził(...) SAdo niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 71 272 zł w ten sposób, iż w dniu 3 listopada 2000 roku złożył w KPP wP.nieprawdziwe zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa kradzieży samochodu markiR. (...)z naczepą(...), podczas gdy faktycznie przekazał je do sprzedaży innej osobie po czym złożył wniosek o wypłatę odszkodowania czym wprowadził w błąd ubezpieczyciela co od zaistnienia zdarzenia powodującego obowiązek wypłaty odszkodowania- na karę 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności i 70 stawek dziennych grzywny po 50 złotych każda. Tymże wyrokiemA. M. (4)zobowiązany został do naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem przez zapłatę na rzecz(...) SAkwoty 71 272 złotych . ( odpis wyroku k 3748-3752).
R. (...)oddany na tzw. układ przezA. M. (4)został odebrany przezP. M. (1)iM. K. (2)z bazy transportowej w miejscowościB.. Pojazd ten trafił doJ. W. (1)iG. B. (1), którzy dokonali przerobienia numerów identyfikacyjnych pojazdu na numeru posiadanego ciągnika siodłowego. Pojazd ten nabyłA. T. (1)i na rosyjskich numerach rejestracyjnych i na podstawie dokumentów dostarczonych przez nabywcę został on wyprowadzony do Rosji. (wyjaśnienia i zeznaniaP. M.k 37-38, 136 odw.- 137 ).
W dniu 14 lutego 2001 rokuM. K. (5)jechał z ładunkiem 25 ton nawozu zP.do miejscowościT.. Nawóz o wartości 13 000 znajdował się na naczepiemarki S.numer rejestracyjny (...)
o wartości 35 000 złotych. W związku z awarią ciągnika siodłowegoM. K. (5)pozostawił naczepę na parkingu w miejscowościS.. ( zeznania świadkaM. K.k 4-5, kopia dowodu rejestracyjnego k 7, -tom A/10, zeznania świadkaM. K.k 3207-3208).
P. M. (1)iM. K. (2), przebywając w barze znajdującym się obok parkingu zauważyli naczepę załadowaną workami z nawozem. Postanowili ją ukraść.P. M. (1)zatelefonował doJ. W. (1)i zapytał go czy „są zainteresowani naczepą”.J. W. (1)uzgodnił zP. M. (1), iż wieczorem będzie dysponował samochodem . Wieczorem 16 lutego 2001 rokuJ. W. (1)przyjechał na miejsce zG. B. (1).G. B. (1)iP. M. (1)obserwowali z baru pobliski teren. ZadaniemG. B. (1)było obserwowanie terenu na ekranie monitora znajdującego się w barze, na którym był obraz parkingu. W tym czasieJ. W. (1)podpiął ciągnik siodłowy, którym przyjechał, do naczepy należącej doM. K. (5)i odjechał. Naczepa zaprowadzona została doG. B. (1), do miejscowościP.. Następnego dnia ranoG. B. (1)iJ. W. (1)wyładowali dla siebie po jednym worku nawozu. ( wyjaśnienia oskarżonegoG. B.k 51 – 52- tom 22a, k 2622, protokół eksperymentu procesowego k 103 – 105 tom 22a, wyjaśnienia oskarżonegoJ. W.(...), k 184 tom 21a, k 366 tom 21 b,k 564-566 tom 21 c, wyjaśnieniaP. M.k 69-70,zeznaniaP. M.k 165-165 odw., tom 1A).
Naczepa trafiła doL.. Nawóz został sprzedany właścicielowi składu węgla z okolicD.. Naczepę kupił ostatecznie znajomyA. N. (1)mieszkający na Śląsku. Uzyskaną kwotą podzielili sięJ. W. (1),G. B. (1),P. M. (1)iM. K. (2)iM. K. (1)( wyjaśnieniaP. M.k 69- 70).
GdyM. K. (5)przyjechał na parking w dniu 18 lutego 2001 roku okazało się , że naczepa została skradziona. Naczepa nie była ubezpieczona w zakresie AC. Od właściciela parkingu dowiedział się, że naczepa została zabrana dwa dni wcześniej. ( zeznania świadkaM. K.k 4-5 tom A/10, k 3207-3208).
K. Z. (1)parkował swoją naczepę(...)200 onumerach rejestracyjnych (...), o wartości 8000 złotych na terenieZakładów (...)wP.. W tym czasieP. M. (1)iM. K. (2)zajmowali się dostarczaniem miału do w/w przedsiębiorstwa.K. Z. (1)kupił odM. K. (2)miał węglowy, uiszczając należność. ( zeznania świadkaK. Z.k 4401-4403, z tomu C/III/1k 231-233).
P. M. (1)między 18 kwietnia 2001 roku, a 10 maja 2001 roku pożyczonym odM. K. (1)ciągnikiem siodłowym markiM. (...)przyjechał w miejsce gdzie parkowana była naczepa. Przy bramie prowadzącej na teren zakładu pozostałS. A. (1). ( wyjaśnieniaP. M.k 56 – 58 - tom 1A, zeznaniaP. M.k 132-133 odw., wyjaśnieniaS. A.k 23 tom 19A).
P. M. (1)zaprowadził naczepę do miejscowościM.w okolicachR..S. A. (1)pojechał z nim samochodem markiP.. Naczepę pozostawili w pobliżu zabudowań z wiatą przykrytą plandeką.S. A. (1)nie rozmawiał z właścicielem posesji. ( wyjaśnienia
S. A.k 23 tom 19 A).
K. Z. (1)nie zgłosił kradzieży naczepy na Policji. Wspólnie zM. K. (2)podjęli próbę jej odnalezienia. Jeżdżąc w okolicachS.dotarli do miejscowościM., gdzie przyposesji numer (...)stała naczepa. Znajdowała się ona w pobliżu namiotu w którym piaskuje się pojazdy. Była już rozebrana.K. Z. (1)iM. K. (2)postanowili wrócić doP.i przyjechać ponownie ciągnikiem siodłowym i po okazaniu dowodu rejestracyjnego odebrać naczepę. Gdy po pewnym czasie wrócili naczepy na miejscu już nie było. ( wyjaśnieniaM. K.k 29 tom 2A, zeznania świadkaK. Z.k 4401-4403, z tomu C/III/1 k 231-233).
Gdy po pewnym czasieS. A. (1)spotkałK. Z. (1)ten zarzucił mu udział w kradzieży naczepy.S. A. (1)zaprzeczył . Nie wyjawił jednakK. Z. (1)tego, iż brał udział w jej przeprowadzaniu i miejsca do którego została zaprowadzona. ( wyjaśnieniaS. A.k 23 tom 19 A).
A. G. (1)był właścicielem Przedsiębiorstwa Handlowo- Usługowego posiadającego swoją siedzibę wK.przyulicy (...). Na jej terenieA. G. (1)parkował należące do firmy ciągniki siodłowe i naczepy. Teren bazy nie był dozorowany. W dniu 26 maja 2001 roku na terenie firmy pozostawiona została stanowiąca własnośćA. G. (1)naczepamarki L.,numer rejestracyjny (...)o wartości co najmniej 45 000 złotych. Naczepa ta była przedmiotem umowy przeniesienia własności ruchomości na zabezpieczenie kredytu udzielonegofirmie (...)przez(...) SA OddziałwK.. Naczepa posiadała ubezpieczenie w zakresie AC. Do północy dnia 30 maja 2001 roku naczepa pozostawała w miejscu gdzie została zaparkowana. (tom A23: zeznania świadkaA. G.k 3-4,28-29, protokół oględzin k 5-6, materiał fotograficzny k 7, polisy k 8, 9, kserokopia dowodu rejestracyjnego k 10-11, umowa k 12-14, zeznania świadkaA. G.k 3295 – 3296).
Jeżdżąc doO.M. K. (1)iP. M. (1)zauważyli na parkingu przy hurtowni opon wK.naczepęmarki L..P. M. (1)iM. K. (1)pojechali do firmy należącej doG. B. (1)iJ. W. (1). DoK.udali się w celu kradzieży naczepyM. K. (1)iP. M. (1)samochodemV. (...), aG. B. (1)iA. Ł. (1)ciągnikiem siodłowymI.. WK.M. K. (1)wskazał naczepę- wywrotkę należącą doA. G. (1)i polecił ją podpiąć do ciągnika.G. B. (1)iA. Ł. (1)zrobili to, a następnie wrócili doJ..
WJ.pozdejmowali nietypowe, charakterystyczne elementy wyposażenia naczepy takie jak oświetlenie i inne zamontowane pozaprodukcyjnie. ( wyjaśnienia oskarżonegoG. B.k 52 – 53 tom 22a, protokół eksperymentu procesowego k 103 – 105 tom 22a, wyjaśnienia
P. M.k 67 tom, zeznaniaP. M.k 172 odw.-173- tom 1A, wyjaśnienia oskarżonegoA. Ł.k 54 tom 11 a, k 247 tom 11b, k 2525, k 2553- 2555, protokół eksperymentu procesowego k 118 odw.-119 tom 11a ).
Naczepa wJ.stała dwa lub trzy dni.G. B. (1)wyjechał do Niemiec. Po jego powrocie naczepy na terenie firmy już nie było.
( wyjaśnieniaG. B.k 52 – 53 tom 22a).
W dniu 31 maja 2001 roku w godzinach rannychA. G. (1)ujawnił fakt kradzieży naczepy.(...) SAz tytułu likwidacji szkody kradzieżowej wypłaciło na rzeczA. G. (1)łącznie kwotę 45 081.97 złotych. (zeznania świadkaA. G.k 3-4,28-29- tom A 23 ,k 3295-3296, pismo k 40 ,potwierdzenie wypłaty k 41, kserokopia akt szkodowych k 42 -112-tom A 23 , k 5505 zestawienie wypłat).
W dniu 7 czerwca 2001 rokuM. M. (6)jechał samochodem z naczepąmarki K. (...)zP.doK.. W miejscowościG.Staraciągnik, którym ciągnął naczepę uległ awarii. Kierowca pozostawił naczepę o wartości 40 000 złotych na stacji paliw przyulicy (...).Naczepa użytkowana była przezJ. Ś. (1). Na przedmiotowej naczepie ustanowiony był zastaw bankowy przez(...) OddziałwN.z uwagi na kredyt zaciągnięty przezJ. Ś. (1). (tom A8: zeznania świadkaJ. Ś.k 6-7, polisa k 17, cesja k 36 , ugoda k 37, kopia dowodu rejestracyjnego k 45, zeznania świadkaJ. Ś.k 3378- 3379).
DoA. Ł. (1)zatelefonowałM. K. (1). Polecił, byA. Ł. (1)przyjechał ciągnikiem siodłowym doP.na stację benzynową mieszczącą się przyulicy (...).J. W. (1)iG. B. (1)wiedzieli, żeA. Ł. (1)jedzie doP.należącym dofirmy (...)ciągnikiem siodłowym markiR., by „przestawić jakąś naczepę”. Po przyjeździe w umówione miejsceA. Ł. (1)pojechał ciągnikiem siodłowym zaM. K. (1)iP. M. (1)na stację benzynową w miejscowościG.Stara.M. K. (1)iP. M. (1)powiedzieliA. Ł. (1), by przestawił naczepę na stację benzynową, na której wcześniej się spotkali.A. Ł. (1)po przeprowadzeniu naczepy we wskazane miejsce udał się doG.. ( wyjaśnienia oskarżonego
A. Ł.k 55 tom 11a, k 247 tom 11b, protokół eksperymentu procesowego k 147 odw.-149, materiał fotograficzny k 331 tom 11b, wyjaśnieniaP. M.k 62,wyjaśnieniaA. Ł.k 2527- 2528, k 2552- 2558 ).
Gdy po usunięciu awarii ciągnika siodłowego w dniu 13 czerwca 2001 roku kierowcaJ. Ś. (1)udał się do miejscowościG.Stara stwierdził, iż doszło do kradzieży naczepy. Skradziona naczepa posiadła ubezpieczenie w zakresie AC. ( zeznania świadkaJ. Ś.k 6-7, polisa k 17, cesja k 36 , ugoda k 37, kopia dowodu rejestracyjnego k 45 tom A8, zeznania świadka
J.Ś.k 3378-3379).
Tytułem likwidacji szkody wynikającej z kradzieży naczepymarki K. (...)Towarzystwo (...) SAwypłaciło na rzecz(...) OddziałwN.kwotę 16 815 złotych. ( pismo k 33, cesja k 36, ugoda k 37, pismo k 39 tom A8).
W dniu 2 czerwca 2001 rokuT. T. (1)pozostawił na parkingu(...)mieszczącym się weW.przyulicy (...)należącą doE. T.naczepę marki(...)numer rejestracyjny (...)o wartości 25 000 złotych. W dniu 6 czerwca 2001 rokuT. T. (1)widział na parkingu stojącą naczepę. ( zeznania świadkaT. T.k 4-5 tom A2, k 3781- 3782, polisa k 4072)
P. M. (1)iM. K. (1)zauważyli naczepęE. T.stojącą na stacji benzynowej.M. K. (1)skontaktował się zA. Ł. (1). Poinformował go, że jest do zabrania naczepa zW..A. Ł. (1)za zgodąJ. W. (1)iG. B. (1), którzy wiedzieli w jakim celu udaje się doW.wziął ciągnik siodłowy należący dofirmy (...).M. K. (1)iP. M. (1)samochodem osobowym, aA. Ł. (1)ciągnikiem siodłowym należącym doJ.udali się doW.. TamA. Ł. (1)zapiął naczepęE. T.i odjechał. Naczepa zaprowadzona została doG.. ( wyjaśnienia oskarżonegoA. Ł.k 54 tom 11a, k 247 tom 11b, protokół eksperymentu procesowego k 150-151 -tom 11a, wyjaśnieniaP. M.k 62 – 63 tom, zeznaniaP. M.k 163-tom 1A, wyjaśnienia oskarżonegoA. Ł.k 2527- 2529, k 2552- 2558).
W dniu 9 czerwca 2001 rokuT. T. (1)zorientował się, że naczepa została skradziona. W chwili kradzieży naczepa nie była ubezpieczona od kradzieży ( zeznania świadkaT. T.k 4-5 tom A2, k 3781-3782).
Naczepę skradzioną na szkodęE. T.jeszcze przed przeróbką nabyła inna osoba. Uzyskane pieniądze podzielone zostały przezM. K. (1). ( wyjaśnieniaP. M.k 62-63).
Przyulicy (...)wK.mieściła sięfirma (...). Własnością przedsiębiorstwa była m. innymi naczepamarki T.numer rejestracyjny (...)o wartości 45 000 złotych. W dniu 9 czerwca 2001 roku naczepa zaparkowana została na terenie firmy. Naczepa posiadała jedynie ubezpieczenie OC (zeznania świadkaB. J.k 4-5 tom A, k 3326 ).
Naczepę stojącą przyulicy (...)zauważyliM. K. (1)iP. M. (1).M. K. (1)iP. M. (1)doK.udali się samochodem osobowym. Za nimi jechał ciągnikiem siodłowym należącym doJ.A. Ł. (1). Po podpięciu naczepymarki T.należącej dofirmy (...)odprowadził ją do „ domu”. ( wyjaśnienia oskarżonegoA. Ł.k 54 tom 11a, protokół eksperymentu procesowego k 125-126 tom 11a, k 247 tom 11b, materiał fotograficzny k 130 tom 11a, wyjaśnienia
P. M.k 65 tom, zeznaniaP. M.k 163-164- 1A, wyjaśnienia oskarżonegoA. Ł.k 2527- 2529, k 2552- 2558).
W dniu 11 czerwca 2001 roku pracownikfirmy (...),B. J. (2)stwierdziła brak na terenie firmy przedmiotowej naczepy. ( zeznania świadka
B. J.k 4-5 tom A3, k 3325- 3326 , tom A3: zawiadomienie o przestępstwie k 2 , szkic k 9 , protokół oględzin k 7-8 ).
A. Ł. (1)kilka razy pożyczał naczepę zabraną zK.odP. M. (1)do transportu węgla. Naczepa stała wówczas na posesjiP. K.. Przedmiotową naczepę mając świadomość jej pochodzenia użytkował takżeT. K. (2)( wyjaśnienia oskarżonegoA. Ł.k 247 tom 11b, wyjaśnieniaP. M.k 65, zeznaniaP. M.k 163 – 164, wyjaśnienia oskarżonegoT. K.k 2678 ).
Z. K. (1)był właścicielem naczepyK. S.24numer rejestracyjny (...). Na początku lipca 2001 roku pozostawił naczepę o wartości 50 000 złotych na parkingu samochodowym na terenieA.wG.w okolicy stacji obsługi, w celu dokonania jej naprawy. (tom A4: zeznania świadkaZ. K.k 4-5, 8-9, zeznania świadkaW. B.k 12-13 , zeznania świadkaW. B.k 3326- 3327, zeznania świadkaZ. K.k 3328).
M. K. (1)zatelefonował doA. Ł. (1)i polecił mu, by przyjechał doG.ciągnikiem siodłowym, na parking obok serwisu samochodówM.. Po wskazaniu stojącej tam naczepy należącej doZ. K. (1),A. Ł. (1)zapiął ją do ciągnika siodłowego, którym przyjechał i zaprowadził ją doG.. ( wyjaśnienia oskarżonego
A. Ł.k 55 tom 11a, k 247 tom 11b, k 2529-2530, 2553- 2558, protokół eksperymentu procesowego k 149 – 150 tom 11a, materiał fotograficzny k 331 tom 11b, wyjaśnieniaP. M.k 65 tom, zeznaniaP. M.k 164-165 1A).
W dniu 20 sierpnia 2001 roku w godzinach późnowieczornychW. B. (4)zauważył, że do stojącej na parkingu naczepyZ. K. (1)podjechał ciągnik siodłowy.  Naczepa został podczepiona do ciągnika, który następnie odjechał. ( zeznania świadkaZ. K.k 4-5, 8-9 tom A4,k 3328, zeznania świadkaW. B.k 12-13 tom A4,k 3326- 3327 ).
A. Ł. (1)poinformowałM. K. (1)iP. M. (1), iż na placu GS-u wL.parkowana jest naczepa należąca doW. M. (3).
( wyjaśnienia oskarżonegoA. Ł.k 56 tom 11a, k 2553- 2558, 2530- 2531,2553-2558, protokół eksperymentu procesowego k 117 odw. -118, materiał fotograficzny k 128, wyjaśnieniaP. M.k 66-67 tom 1A).
8 września 2001 roku dofirmy (...)przyjechaliM. K. (1)iP. M. (1). W rozmowie zG. B. (1)oznajmili mu, że jest do zabrania naczepa z miejscowościL..G. B. (1)miał świadomość, iż chodzi o jej kradzież.P. M. (1)iM. K. (1)twierdzili, że skoroJ. W. (1)był kilka razy to iG. B. (1)musi pojechać. SamochodemR.G. B. (1)w godzinach wieczornych udał się do miejscowościL.gdzie na terenie byłego GS-u naczepę parkowałW. M. (3).G. B. (1)zapiął naczepę do ciągnika siodłowego, którym przyjechał. Zaprowadził naczepę doG..( wyjaśnienia oskarżonego
G. B.k 45, materiał fotograficzny k 178 tom 22a, protokół eksperymentu procesowego k 103 – 15 tom 22a, protokół oględzin k 4-5 tom A9, wyjaśnienia oskarżonegoG. B.k 2622, wyjaśnienia oskarżonego
J. W.k 248 tom 21 b, wyjaśnieniaP. M.k 66-67, zeznaniaP. M.k 174 odw- 175 tom 1A ).
Naczepę skradzioną w miejscowościL.nabyłM. G. (2).( wyjaśnieniaP. M.k 66-67, zeznaniaP. M.k 175 tom 1A).
Naczepamarki W.numer rejestracyjny K 12132 zabrana przezG. B. (1)użytkowana była przezW. M. (3)na podstawie umowy leasingu zawartej z(...)sp. zoo wW.. Do czasu kradzieżyW. M. (3)spłacił 30 % wartości naczepy. Posiadała ona ubezpieczenie w zakresie AC.( zeznania świadkaW. M.k 1-2, 8 odw. , 30 odw. ,44 odw. , polisa k 32 , umowa leasingu k 33 – 34tom A9 , zeznania świadkaW. M.k 3376
Z tytułu likwidacji szkody kradzieżowej(...) SAwypłacił(...) Sp. z o.o.wW.kwotę 47 300 złotych. ( informacja k 52, zeznania świadkaT. R.k 89 - tom A9).
J. S. (3)zatrudniony był wfirmie (...)w charakterze kierowcy samochodu markiV.i naczepynumer rejestracyjny (...).W dniu 14 września 2001 roku wfirmie (...)wM.na naczepę załadowanomeblefirmy (...)-W.o wartości 61 584,04 zł . Miały one zostać dostarczone dofirmy (...)wR..J. S. (3)udał się zM.do swojego miejsca zamieszkania. Samochód wraz z naczepą pozostawił w dniu 15 września 2001 roku na stacji benzynowej w miejscowościW.i udał się do domu. Tego samego dnia z uwagi na konieczność naprawy ciągnika siodłowego pozostawił samą naczepę na stacji benzynowej.
( zeznania świadków:J. S.k 2-6,L. M.k 8-9, faktury k 25- 30 , dowody wydania k 30 – 31, list przewozowy k 32 , kserokopia dowodu rejestracyjnego k 33, polisa k 43- tom A 2, zeznania świadkaL. M.k 3527 – 3528).
A. Ł. (1)od pracowników stacji benzynowej wW.dowiedział się, iż na jej terenie parkowana jest naczepa. W dniu 15 września 2001 rokuA. Ł. (1)zeZ. U.,J. W. (1)iS. T.udał się tam ciągnikiem siodłowym markiR., należącym dofirmy (...)i samochodemO. (...). W czasie gdyA. Ł. (1)pił alkohol z pracownikami stacji pozostałe osoby zapięły naczepęJ. S. (3)wraz z ładunkiem mebli do ciągnika siodłowego i odjechali.
( wyjaśnienia oskarżonegoJ. W.k 209 – 210 tom,k 365 -21 b,k 564-566 tom 21c, wyjaśnienia oskarżonegoA. Ł.k 55 tom 11a,k 246 tom 11b,k 2533, 2553-2558, protokół eksperymentu procesowego k 119 – 120 tom 11a, materiał fotograficzny k 128 tom 11a, zeznaniaP. M.k 15 tom 1A).
G. B. (1)zgodził się, by naczepa z meblami została zaprowadzona do miejsca jego zamieszkania w miejscowościP.. Uzgodnił następnie zJ. W. (1), iż meble zostaną rozładowane do stodoły należącej doG. B. (1).(...), które wspólnie złożone zostały do stodoły przezJ. W. (1)iG. B. (1)odebrane zostały partiami przezM. K. (1)iP. M. (1). ( wyjaśnieniaG. B.k 53 tom 22a, k 2622, wyjaśnienia oskarżonegoJ. W.k 209-210, 365 tom 21b, wyjaśnienia oskarżonegoA. Ł.k 55 tom 11a ,k 246 tom 11b, protokół eksperymentu procesowego tom 11a )
W dniu 16 września 2001 rokuJ. S. (3)zorientował się, że naczepa o wartości 30 000 złotych została skradziona wraz z ładunkiem. (zeznania świadkówJ. S.k 2-6,L. M.k 8-9 tom A 21, k 3527).
T. C. (1)był współwłaścicielemfirmy (...)z siedzibą w miejscowościM.. Od maja 2000 rokuT. C. (1)zaczął użytkować naczepę chłodnięmarki S.onumerze rejestracyjnym (...)o wartości 266 000 złotych. Naczepa ta była przedmiotem leasingu na podstawie umowy zawartej przez(...) spółka z o.o.wW.zespółką (...)z siedzibą wW.i została wydzierżawionaT. C. (1).T. C. (1)pokrywał wszelkie koszty związane z eksploatacją naczepy w tym także spłacał raty wynikające z umowy leasingu.
Przedmiotową naczepa zaparkowana została przyulicy (...)wM.. W dniu 7 września 2001 roku w godzinach wieczornych naczepa znajdowała się w miejscu, gdzie została zaparkowana. Pojazd był ubezpieczony w zakresie AC w(...), wW.. ( zeznania świadkaT. C.k 18-18 odw., upoważnienia k 5, 6, umowy k 7, 8, aneks k 9-10, materiał fotograficzny k 11- 12, 16 tom A5, zeznania świadkaT. C.k 3372- 3373).
M. K. (1)iP. M. (1)przebywając u swojego znajomego wS.zauważyli zaparkowaną przy trasieB.–S.naczepę chłodnię. Zatelefonowali doJ. W. (1), który przyjechał we wskazane miejsce do miejscowościM.ciągnikiem siodłowym. Po zabraniu naczepy została ona zaprowadzona przezJ. W. (1)do warsztatu mieszczącego się wW., należącego doD. B. (1)iM. K. (2).
( wyjaśnienia oskarżonegoJ. W.k 147, k 174 tom 21 a , k 208 tom 21 b, k 564-566 tom 21c , wyjaśnieniaP. M.k 54-55, zeznaniaP. M.k 123 -tom 1A ).
W dniu 8 września 2001 roku, w godzinach rannychT. C. (1)stwierdził, że naczepa została skradziona. Po trzech miesiącach Policja odnalazła naczepę wW..( zeznania świadkaT. C.k 18 odw- tom A5, k 3372 – 3373, wyjaśnieniaP. M.k 54- 55, tom 1A).
W dniu 29 września 2001 roku naczepa ciężarowamarki B.numer rejestracyjny (...)o wartości 124 440 złotych, należąca doK. M. (1)pozostawiona została wśród innych naczep oczekujących na załadunek węgla przedkopalnią (...)wR..( zeznania świadkaK. M.k 3209, k 1-2 tom A 25, faktura k 3260)
A. Ł. (1)przejeżdżając obok kopalni zauważył stojącą naczepę należącą doK. M. (1). Zatelefonował doM. K. (1)i poinformował go o pozostawionej naczepie i opisał ją. ( wyjaśnienia oskarżonegoA. Ł.k 56 tom 11a, k 247 tom 11b k 2529-2530, k 3553-2558, protokół eksperymentu procesowego k 123 – 124 tom 11a, materiał fotograficzny k 130 tom 11a, zeznaniaP. M.k 123odw.-124 tom 1A ).
Po naczepę przyjechał ciągnikiem siodłowymJ. W. (1). Wspólnie zM. K. (1)iP. M. (1)dokonali zaboru naczepy.(wyjaśnienia oskarżonegoJ. W.k 147-148, 174 tom 21 a, wyjaśnieniaP. M.k 66, zeznaniaP. M.k 123- 124-tom 1A ).
A. Ł. (1)dzierżawił już wówczas odM. M. (7)A.wraz z naczepą SAM. W jej trakcieM. K. (1)wymienił naczepę w zestawie. Wykonując zlecenie transportu węglaA. Ł. (1)pojechał zestawem pojazdów doK. M. (1), który twierdził, że podobną naczepę skradziono mu na Śląsku. ( wyjaśnienia oskarżonegoA. Ł.k 2529- 2530 , k 2553- 2558).
W dniu 1 października 2001 rokuK. M. (1)został zawiadomiony przez swojego pracownika, że naczepa została skradziona. Naczepa skradziona na szkodęK. M. (1)nie posiadała ubezpieczenia AC. Od jednego z okolicznych mieszkańcówK. M.dowiedziała się, że naczepę zabrała osoba poruszająca się ciągnikiem siodłowym koloru białego. ( zeznania świadkaK. M.k 1-2, protokół oględzin k 4-5 –tom A25, zeznania świadkaK. M.k 3209).
P. J. (1)był pełnomocnikiemfirmy (...)mieszczącej się w miejscowościC., której właścicielem była jego żonaI. J.. W dniu 4 listopada 2001 roku przyjechał doŁ.samochodemmarki S.wraz z naczepąmarki T. (...)o wartości 50 000 złotych na której znajdował się węgiel kamienny w ilości około 30 ton o wartości 15 000 złotych. W związku z awarią ciągnika siodłowego zatrzymał się na wysepce znajdującej się naAL. (...)w pobliżuulicy (...). Odczepił ciągnik siodłowy, pozostawiając naczepę.( zeznania świadka
P. J.k 3-4 tom A6, k 3373 -3374).
Stojącą naczepę z węglem zauważyliM. K. (1). Zatelefonował doJ. W. (1).J. W. (1)udał się tego samego dnia w godzinach wieczornych swoim ciągnikiem siodłowym doŁ.. Przed nim samochodemV.jechaliM. K. (1)iP. M. (1). Po wskazaniu naczepyT.zaparkowanej na wysepce znajdującej się naulicy (...). WłókniarzyJ. W. (1)podpiął się do niej ciągnikiem siodłowym, którym przyjechał. NastępnieJ. W. (1)zaprowadził naczepę doM., do warsztatuP. K.. ( wyjaśnienia oskarżonegoJ. W.k 147-148 , 174 tom 21 a , k 208 -209 tom 21 b, k 564-566 tom 21 c protokół eksperymentu procesowego k 190 – 191 tom 21b, wyjaśnieniaP. M.k 58 – 59 tom, zeznaniaP. M.k 137 odw.-138 1A).
Naczepa została zaprowadzona do warsztatu znajdującego się w miejscowościD.. Naczepę nabyłM. G. (2)za kwotę 15 000 złotych. Została przemalowana na kolor niebieski. Nabite zostały numery widniejące w dokumentach, które posiadałM. G. (2). Kwota uzyskana ze sprzedaży węgla i naczepy podzielona została międzyM. K. (1),J. W. (1)iP. M. (1). ( wyjaśnieniaP. M.k 58-59, zeznaniaP. M.k 137 odw.-138- tom 1A).
GdyP. J. (1)około godziny 21.30 wrócił na miejsce gdzie pozostawił naczepę zorientował się, że naczepa zniknęła. W pewnej chwiliP. J. (1)zauważył, iż naczepa jest podpięta do ciągnika siodłowego marki(...)koloru czerwonego, który przemieszczał się po drugiej stronieAl. (...). Ruszył za tym zestawem lecz po chwili stracił go z oczu. Skradziona naczepa nie posiadała ubezpieczenia w zakresie AC. ( zeznania świadkaP. J.k 3-4 tom A6, k 3373-3374).
P. J. (1)jadąc w nocy z 21 na 22 czerwca 2002 roku przez miejscowośćL.rozpoznał naczepę , którą mu skradziono. Była ona przemalowana na kolor niebieski, miała zmienione opony, tylny zderzak i nadkola. Przedmiotowa naczepa została zabezpieczona uB. M. (2)i zwrócona właścicielowi. Prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w WieluniuM. G. (2)skazany został za przestępstwo zart. 292 § 1 kkna karę 100 stawek dziennych grzywny po 10 złotych każdy polegające na nabyciu naczepy samochodowej utraconej przezP. J. (1). ( zeznania świadka
P. J.k 20-21, k 29-31 , akt oskarżenia k 44-48, odpis wyroku z uzasadnieniem k 49-53, protokół zatrzymania rzeczy k 58, protokół oględzin k 66- 67 tom A 6, zeznania świadkaP. J.k 3373-3374).
M. P. (1)był Prezesem Zarządufirmy PPHU (...). Firma ta posiadała ciągnik siodłowymarki S.oraz naczepęmarki W.numer rejestracyjny (...). W dniu11 stycznia 2002rokuM. P. (1)pozostawił należące doPPUH (...)pojazdy na tereniefirmy (...)wT.celem przeprowadzenia przeglądu technicznego. Tego samego dnia przejeżdżając około godziny 23 –ej w pobliżufirmy (...)zauważył, że naczepa znajdowała się na nieogrodzonym terenie. ( zeznania świadkaM. P.k 5-6 tom A7, k 3374 -,(...)).
Naczepę tę zauważyli przejeżdżający w pobliżuM. K. (1)iP. M. (1). Zatelefonowali doJ. W. (1), który tego samego dnia w późnych godzinach wieczornych ciągnikiem siodłowym należącym dofirmy (...)udał się do miejscowościT.. Wraz z nim doT.pojechaliM. K. (1)iP. M. (1). Wskazali oniJ. W. (1)naczepę stojącą w pobliżu(...).P. M. (1)poleciłJ. W. (1)by podpiął ciągnik siodłowy pod naczepęmarki W., a sam wszedł do budynku stacji benzynowej. Po chwiliJ. W. (1),P. M. (1)iM. K. (1)odjechali. NaczepęJ. W. (1)zaprowadził doG.i pozostawił na terenie swojej firmy. Zysk ze sprzedaży naczepy został podzielony międzyM. K. (1),J. W. (1),G. B. (1)iP. M. (1). ( wyjaśnienia oskarżonegoJ. W.k 147, k 174 tom 21 a , k 208 tom 21 b ,k 564-566 tom 21 c, protokół eksperymentu procesowego k 191-192 tom 21a, materiał fotograficzny k 299 tom 22 b, wyjaśnieniaP. M.k 61-62, zeznaniaP. M.k 139 odw. 140- tom 1A).
Gdy w dniu 12 stycznia 2002 roku w godzinach rannychM. P. (1)ponownie udał się dofirmy (...)okazało się, że naczepa została skradziona.
Z tytułu likwidacji szkody kradzieżowej(...) SAwypłaciło na rzeczPPUH (...)kwotę 50 000 złotych. ( zeznania świadkaM. P.k 5-6, ugoda k 33, pismo k 34, zeznania świadkaJ. G.k 64-65, protokół oględzin k 3-4 - tom A7, zeznania świadkówM. P.k 3374- 3375,J. G.k 3375 -3376 ).
Firma (...)posiadała w leasingu ciągnik siodłowyS.numer rejestracyjny (...). Ponieważ były trudności z płaceniem rat leasingowychG. B. (1)iJ. W. (1)ustalili, że najlepszym sposobem uwolnienia się od nich będzie pozbycie się auta poprzez sfingowanie kradzieży.B. T. (1)otrzymał polecenie, by w dniu 21 stycznia 2001 roku, ciągnikiem siodłowymS.udał się doW.i pozostawił go w okolicachN.–C..G. B. (1),J. W. (1)iA. Ł. (1)pojechali za nim innym samochodem. Po tym jakB. T. (1)wszedł do lokalu,G. B. (1)iA. Ł. (1)odjechaliS.. Ciągnik siodłowy został przez nich zaprowadzony doD.. Po otrzymaniu telefonu, iż może to już uczynić,B. T. (1)zgłosił kradzież ciągnika na Policji. Po pewnym czasie pojazd został wyprowadzony za wschodnią granicę. ( wyjaśnieniaG. B.k 124 tom 22a, k 2622, wyjaśnienia oskarżonegoJ. W.k 2622, k 211 tom 21 b, k 564-566 tom 21 c, wyjaśnienia oskarżonegoA. Ł.k 56 tom 11 a, protokół eksperymentu procesowego k 118- 118 odw- tom 11a, materiał fotograficzny k 128 tom 11a ).
W dniu 22 stycznia 2001 rokuB. T. (1)złożył w Komendzie Powiatowej Policji wW.zawiadomienie o kradzieży ciągnika siodłowegomarki S.numer rejestracyjny (...).
( zawiadomienie k 2- 3 tom A-24).
Tytułem likwidacji szkody kradzieżowej(...) SAwypłacił w dniu 19 sierpnia 2002 roku na rzeczBanku (...)wW.kwotę 36 733 złotych . ( decyzja k 81 tom A 24).
K. E. (1)(W.) była współwłaścicielką składu opału mieszczącego się wW.przyulicy (...). Na początku 1999 rokuZ. W. (1), mążK. E. (1)kupił ciągnik siodłowyS.i naczepęA.. Oba pojazdy zostały zarejestrowane na jego nazwisko. Zestaw tych pojazdów wykorzystywał do prowadzenia działalności gospodarczej.K. E. (1)iZ. W. (1)od października 1999 roku pozostawali w separacji. Od lutego 2001 rokuZ. W. (1)zaprzestał prowadzenia działalności gospodarczej. Wskazany zestaw pojazdów był parkowany na terenie siedziby firmy prowadzonej przezK. E. (1)wW.przyulicy (...). ( zeznania świadków:K. E.k 5odw.,
k 55-56 ,Z. W.k 13-14- tom A.22, zeznania świadkaK. E.k 3527).
Z. W. (1)przekazałZ. U.iT. K. (2)informację, iż chce oddać na tzw. układ ciągnik siodłowyS.z naczepą.A. Ł. (1)poinformował o tymJ. W. (1)iG. B. (1)i skontaktował ich zeZ. U.iT. K. (2).Z. W. (1)przekazał kluczyki od ciągnika siodłowegoS.Z. U..A. Ł. (1)udał się na teren składu opału zeZ. U.samochodem osobowymP..Z. U.wyjechał zestawem pojazdów i pilotowany przez jadącego przed nimA. Ł. (1)samochodem osobowym pojechał doM., do warsztatuP. K..  ( wyjaśnienia oskarżonegoA. Ł.k 55- 56 tom 11a,k 2531-2532, k 2553-2558, protokół eksperymentu procesowego k 116 – 117, materiał fotograficzny k 127,wyjaśnienia oskarżonegoJ. W.k 212 tom 21 b ).
P. K.był uprzedzony przezJ. W. (1)iG. B. (1), że przyprowadzony zostanie zestaw do remontu. Naczepa została wypiaskowana w warsztacieP. K.. Została przemalowana na kolor niebieski. Na tereniefirmy (...)nabił na naczepie numery identyfikacyjne, na podstawie dokumentów nabytych odP. D. (1). Dokumenty te pochodziły od rozbitej wywrotkimarki K.. Naczepa przekazana została przezJ.firmie (...)w ramach wzajemnych rozliczeń związanych z kradzieżą naczepy z meblami, która miała miejsce miejscowościW.. Naczepa została zarejestrowana w Starostwie Powiatowym wW.pod numerem(...)908.( wyjaśnienia oskarżonegoA. Ł.k 346- 347 tom 11b,k2531-2532, k 2553-2558, zeznania świadkaJ. K.k 410 – 411, faktura – tom 11b, zeznania świadkaP. D.k 398-399 tom 11b i k 2790, faktura k 395, tom 11b, wyjaśnieniaG. B.k 126- 127 tom 21 a, wyjaśnienia oskarżonegoJ. W.k 212 tom 21 b ).
Po likwidacjifirmy (...)przy dokonywaniu wzajemnych rozliczeń naczepę nabyłT. K. (2), który wiedział o jej pochodzeniu.
( wyjaśnienia oskarżonegoA. Ł.k 56 tom 11a, k 246 tom 11b).
W dniu 18 czerwca 2001 rokuK. E. (1)zorientowała się, że ciągnik siodłowyS.numer rejestracyjny (...)i naczepaA.numer rejestracyjny (...)zarejestrowane naZ. W. (1)zniknęły. Z tytułu szkody kradzieżowej(...) SAwypłaciło za skradziony ciągnik siodłowyS.w okresie od 4 grudnia 2001 roku do 7 czerwca 2001 roku łącznie w dwóch transzach kwotę 38 300 złotych . Z tytułu likwidacji szkody kradzieżowej za naczepę(...) SAwypłaciło w okresie od 4 grudnia 2001 roku do 7 czerwca 2001 roku łącznie w dwóch transzach kwotę 33 700 złotych. W obu przypadkach zleceniodawcą wypłaty odszkodowania byłZ. W. (1).Z. W. (1)zmarł w 2003 roku. ( zeznania świadkaT. R.k 63, pismo(...) SAk 60, akt zgonu k 39 tom A22 ).
J. K. (5)w 2001 roku kupił w Luksemburgu ciągnik siodłowy markiM.wraz z naczepąT.. Na zakup ciągnika zaciągnął kredyt inwestycyjny wbanku (...) SAw kwocie 40 000 złotych. Pojazd ten ubezpieczył wTowarzystwie (...) SA OddziałwŁ..
Samochód był wykorzystywany do prowadzenia przezJ. K. (5)działalności gospodarczej.J. K. (5)wydzierżawił halę z placem parkingowym wŁ.przyulicy (...), gdzie parkował należące do niego pojazdy.( polisa k 18 tom A1/1, wyjaśnienia oskarżonegoJ. K.k 2625 – 2626, kopia dowodu rejestracyjnego k 27, aneks k 184-185, cesja k 186, wycena k 191-193 , faktura k 195 tom A1/1 ).
W październiku 2001 roku w rozmowie zP. M. (1)iM. K. (1)G. B. (1)iJ. W. (1)przekazali informację, iż ich znajomy zŁ.–J. K. (5)chciałby oddać na tzw. układ swój ciągnik siodłowy markiM..M. K. (1)iP. M. (1)pojechali doŁ., gdzie spotkali się zJ. K. (5). Pokazał on swoją halę i zaproponował sfingowanie kradzieży ciągnika siodłowego poprzez urwanie kłódki od bramy wjazdowej.J. K. (5)osobiście urwał kłódkę do hali, gdzie parkował swój ciągnik siodłowy markiM.i przekazał kluczyk od ciągnika. W dniu 20 października 2001 roku , w godzinach wieczornych do miejsca, gdzie zaparkowany był ciągnik siodłowyJ. K. (5)udali sięP. M. (1),J. W. (1)iM. K. (1).J. W. (1)wsiadł do ciągnika siodłowegoJ. K. (5)i wyjechał z hali. ( wyjaśnienia i zeznaniaP. M.k 63, k 141-142 tom 1A, wyjaśnienia oskarżonegoJ. W.k 2622, k 213 tom 21 b, materiał fotograficzny k 70 tom A1/1).
M. L. (1)prowadził działalność transportową. Siedziba firmy mieściła się wZ.. W dniu 25 sierpnia 2001 roku kupił odJ. K. (7)naczepę typuK.numer rejestracyjny (...)za kwotę 56 000 złotych. W dniu 19 października 2001 roku przedmiotowa naczepa zaprowadzona została do zakładu, który zajmował się produkcją plandek mieszczącego się wŁ.przyulicy (...), należącego doK. S. (1). W warsztacie miała zostać wymieniona plandeka naczepy. Naczepa pozostawiona została na ogrodzonym, zamkniętym terenie. ( zeznania świadkówK. S.k 21 – 22 tom A1/1, k 2793,M. L.k 30-31 tom A1/1 i k 2793-2794 , umowy k 33,k 44 zeznania świadków :J. K.k 40-41,50-52 tom A1/1, k 3325 ,W. K.k 61-62 tom A1/, k 3325 – 3326).
M. K. (1)zorientował się, że na placu obok, w firmie zajmującej się szyciem plandek stoi zaparkowana naczepa. Zerwał kłódkę z bramy prowadzącej do warsztatuK. S. (1).J. W. (1)ciągnikiem siodłowym podjechał do naczepyM. L. (1)i zapiął ją . Następnie odjechał tym zestawem i pozostawił go na terenie posesjiP. K..
( wyjaśnienia oskarżonegoJ. W.k 213 tom 21 b, wyjaśnieniaP. M.k 63-64, zeznaniaP. M.k 141-142 tom 1A, protokół oględzin k 23-25 tom A1/1).
Następnego dnia naczepa zaprowadzona została dofirmy (...)mieszczącej się wS.gdzie została przerobiona i przemalowana. Ciągnik siodłowy trafił natomiast dofirmy (...). Został tam w niekompletnym stanie zabezpieczony przez Policję. Pieniądze otrzymane za sprzedaż naczepy zostały rozdzielone międzyJ. W. (1),P. M. (1)iM. K. (1).J. K. (5)otrzymał kwotę 6000 złotych. ( wyjaśnieniaP. M.k 63-64, zeznaniaP. M.k 141-142 –tom 1A ).
W dniu 21 października 2001 rokuJ. K. (5)złożył w Komendzie Powiatowej Policji wŁ.zawiadomienie o przestępstwie kradzieży na jego szkodę ciągnika siodłowego markiM.numer rejestracyjny (...), będąc pouczonym o odpowiedzialności karnej za zawiadomienie o niepopełnionym przestępstwie. Tego samego dnia będąc uprzedzonym o odpowiedzialności karnej złożył zeznania w których wskazał, m. innymi, iż nie wie kto dokonał kradzieży przedmiotowego ciągnika siodłowego. W złożonych zeznaniach opisał okoliczności w jakich ujawnił fakt kradzieży przedmiotowego ciągnika siodłowego. Zeznał m.innymi, iż sprawcy zerwali kłódkę, na którą zamknięte zostały drzwi garażu w którym ciągnik był zaparkowany. ( protokoły k 13 , 14-15 tom A1/1, wyjaśnienia oskarżonegoJ. K.k 2625 -2626).).
W sprawie kradzieży ciągnika siodłowego markiM. (...)J. K. (5)składał zeznania także w dniu 31 października 2001 roku po uprzedzeniu o treściart. 233 § 1 kk. ( protokół k 48-49 tom A1/1, wyjaśnienia oskarżonegoJ. K.k 2625 -2626). ).
W dniu 22 października 2001 rokuJ. K. (5)zgłosił wZakładzie (...) SAzaistnienie szkody polegającej na kradzieży ciągnika siodłowego markiM., wnosząc o dokonanie wypłaty odszkodowania z tytułu ubezpieczenia AC.
J. K. (5)odebrał odnalezione elementy samochodu.Towarzystwo (...)wypłaciło w dniu 12 grudnia 2002 roku tytułem likwidacji szkody kradzieżowej na rzecz(...) OddziałwŁ.kwotę 1223 zł ( polisa k 18, kopia akt szkodowych k 96-107, 109-199 tom A1/, zeznania świadkaT. R.k 227, zgłoszenie k 216 tom A1/2 ).
W dniu 18 października 2000 roku(...) SAz siedzibą wK.zawarło zW. M. (3)umowę na mocy której stał się użytkownikiem ciągnika siodłowego marki(...)numer rejestracyjny (...)C. Umowa miała obowiązywać do marca 2005 roku, a na jej podstawieW. M. (3)zobowiązany był do wnoszenia comiesięcznych opłat. ( umowa k 178-180, 181-182, harmonogram k 183 -184, aneks k 185 tom załącznik – kserokopie akt sprawy II K 32/12 Sądu Rejonowego w Wieluniu).
W. M. (3)znał oskarżonychJ. W. (1)iG. B. (1). W czasie jednej z rozmówW. M. (3)poinformował obu oskarżonych, iż ma do oddania na tzw. układ ciągnik siodłowy.W. M. (3)zamierzał w ten sposób uwolnić się od konieczności spłaty rat leasingowych i uzyskać za oddanie samochodu odJ. W. (1)iG. B. (1)określoną kwotę pieniędzy. Odszkodowanie miało przypaść firmie leasingowej. ( zeznania świadka:W. M.k 5324 – 5325, k 3374, wyjaśnienia złożone przezW. M.w charakterze podejrzanego k 113 – 117 tom załącznik – kserokopie akt sprawy II K 32/12 Sądu Rejonowego w Wieluniu, wyjaśnienia oskarżonegoJ. W.k 2622, z tomu 21e k 817, wyjaśnieniaG. B.k 125 tom 21 a).
W. M. (3)przekazał kluczyki do ciągnika siodłowego(...)numer rejestracyjny (...)C oraz dokumenty tego pojazdu i naczepymarki L..G. B. (1)iJ. W. (1)zaprowadzili przedmiotowy zestaw zL.doG.. Jeden z nich jechał ciągnikiem siodłowym, drugi natomiast pilotował go, jadąc samochodem osobowym. ( wyjaśnienia oskarżonegoG. B.k 125 tom 22a, wyjaśnienia oskarżonegoJ. W.k 2622, k 210 tom 21 b , k 807 tom 21 e
Po tym jak zestaw został zaprowadzony doJ.W. M. (3)polecił swojemu pracownikowi,J. G. (6), by ten udał się na(...)i zgłosił na Policji kradzież ciągnikaD.i naczepy. W dniu 23 stycznia 2001 rokuJ. G. (6)w Komendzie Miejskiej Policji wM.złożył zawiadomienie o kradzieży ciągnika siodłowego(...)i naczepy(...).
( zawiadomienie o przestępstwie k 2-3,wyjaśnienia złożone przezJ. G.k 9-11, zeznania świadkaJ. G.k 75-77 ,wyjaśnieniaW. M.k 113- 117, tom załącznik – kserokopie akt sprawy II K 32/12 Sądu Rejonowego w Wieluniu, zeznania świadkaJ. G.k 5256- 5257, zeznania świadka
W. M.k 3377, k 5324- 5325 ).
W. M. (3)umówił się z oskarżonymiJ. W. (1)iG. B. (1), iż po przerobieniu ciągnikamarki D.będzie on w dalszym ciągu jeździł dlaW. M. (3), co miało stanowić formę wynagrodzenia za oddanie go. Samochód został zmieniony poprzez malowanie, zmianę zbiorników paliwa, skrzynki narzędziowej, błotników. Przebite zostały numery identyfikacyjne. Byli przy tym obecniG. B. (1),J. W. (1)iA. Ł. (1). Po kilku miesiącach dalszego użytkowania ciągnika siodłowego przezW. M. (3)między nim, aG. B. (1)iJ. W. (1)doszło do nieporozumień na tle rozliczeń finansowych.
( wyjaśnienia oskarżonegoG. B.k 125 tom 22a, zeznania świadkaW. M.k 5324 – 5325, wyjaśnienia oskarżonegoJ. W.k 210 tom 21 b, wyjaśnienia oskarżonegoA. Ł.k 346 tom 11b, k 2530 – 2531, 2553-2558 ).
Tytułem likwidacji szkody kradzieżowej wynikającej z „ kradzieży ciągnika siodłowegomarki D. (...)C(...) SAwypłacił w dniu 29 czerwca 2001 roku na rzecz(...) Centrum (...)kwotę 78 400 złotych . ( pisma(...) SAk 78, 79 , polecenie przelewu k 80, k 81 akta Sądu Rejonowego w Wieluniu – załącznik).
Po przerobieniu numerów identyfikacyjnych ciągnik siodłowy(...)zarejestrowany został w dniu 1 marca 2001 roku przezJ. W. (1)iD. B. (2). ( wyjaśnienia oskarżonegoJ. W.k 210 ).
Samochód(...)został nabyty następnie przezA. Ł. (1)iT. K. (2)w ramach wzajemnych rozliczeń zfirmą (...)za zaległe pensje. Zawarta została formalna umowa kupna. Przekazanie ciągnika siodłowego dofirmy (...)miało także związek z określonym udziałemT. K. (2)w wyłudzeniu odszkodowania za rzekomo skradziony zestaw pojazdów na szkodęZ. W. (1).T. K. (2)miał świadomość pochodzenia pojazdu i przerobienia jego numerów identyfikacyjnych. ( wyjaśnienia oskarżonegoA. Ł.k 56 tom 11a, k 2530 – 2531, 2553-2558, wyjaśnieniaG. B.k 125 tom 21a).
M. K. (1)kupił za granicą w stanie kompletnie rozbitym, nie nadającym się do remontu ciągnik siodłowyM. (...).M. K. (1)za pośrednictwemP. M. (1)nabył od nieustalonych osób z terenuW.inny ciągnik siodłowyM. (...), który miał pochodzić z tzw. układu.M. K. (1)zapłacił właścicielowiM. (...)i naczepy kwotę 30 000 złotych. Ciągnik siodłowy zaprowadzony został doP.. Naczepa pozostawiona została na parkingu wK.. Numery identyfikacyjneM. (...)zostały przerobione na terenieO.poprzez wspawanie numerów pochodzących zM. (...)kupionego za granicą przezM. K. (1). Przerobiony ciągnik siodłowy został zarejestrowany przezM. K. (1)–numer rejestracyjny (...). ( zeznaniaP. M.k 5-6 tom 1A wyjaśnienia i zeznaniaP. M.k 120 odw.- 122dw., k 167-168-tom 1A, wyjaśnieniaM. K.k 18 , 21 tom 2A , dokumenty związane z rejestracją pojazdu k 89-101,k 122-133, kopia dowodu rejestracyjnego k 86).
W 2001 rokuM. K. (1)przyjechał doA. Ł. (1)ciągnikiem siodłowymM. (...)wraz z naczepą. Uzgodniono, żeA. Ł. (1)iT. K. (2)wydzierżawią zestaw pojazdów odM. K. (1). W czasie trwania dzierżawyM. K. (1)wymienił naczepę.A. Ł. (1)odebrał inną naczepę z warsztatuP. K.. Naczepa miała w dowodzie wpisaną markę SAM , ale była podobna do naczepymarki B..
W czasie jej odbierania byli obecniM. K. (1)iP. M. (1). Po pewnym czasie dzierżawa została przerwana ( wyjaśnienia oskarżonegoA. Ł.k 359- 360 , wyjaśnienia oskarżonegoA. Ł.k 2524 – 2525, k 2553-2558).
M. K. (1)po dokonaniu zA. Ł. (1)iT. K. (2)stosownych uzgodnień zawarł w dniu 7 listopada 2002 roku zfirmą (...)umowę dzierżawy zestawu pojazdów składającego się z ciągnika siodłowego markiM. (...)numer rejestracyjny (...)i naczepy samowyładowczej SAMnumer rejestracyjny (...). Stało się to po zatrzymaniuD. B. (1). Za użytkowanieM. (...)i naczepyfirma (...)miała płacić co miesiąc kwotę 4500 złotych. ( tom 16/1 : umowy k 80-81, k 82-83, wyjaśnienia oskarżonegoA. Ł.k 2524 – 2525).
A. Ł. (1)iT. K. (2)uzgodnił zM. K. (1),iż pozostawią dzierżawiony odM. K. (1)ciągnik siodłowyM. (...)wraz z naczepą w okolicach kopalni.M. K. (1)zamierzał zabrać ten zestaw pojazdów spod kopalni, natomiastA. Ł. (1)miał zgłosić, iż został on skradziony.  Zestaw pojazdów pozostawiony został w umówionym miejscu przez kierowcęfirmy (...)wJ.. W zamian za fikcyjne zgłoszenie kradzieży i pomoc w wyłudzeniu odszkodowaniaA. Ł. (1)miał nie płacićM. K. (1)za dzierżawęM. (...)i naczepy.M. (...)ubezpieczony był w(...) SAw zakresie AC.T. K. (4)wiedział o zamiarachM. K. (1)iA. Ł. (1).
( wniosek k 104- 105, wyjaśnienia oskarżonegoA. Ł.k 2524 – 2525, wyjaśnienia oskarżonegoT. K.k 2678).
Gdy po weekendzieA. Ł. (1)przywiózł kierowcę w miejsce gdzie pozostawiony zostałM. (...)z naczepąmarki B., zestawu tam nie było. O kradzieży pojazdu zawiadomiono w dniu 16 grudnia 2002 roku Komendę Policji wJ..( zeznania świadkaJ. M.k 3-4, 20-21 tom A16/1, k 3528-3529 ).
A. Ł. (1)po uprzedzeniu o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywych zeznań w dniu 15 stycznia 2003 roku złożył w Komendzie Miejskiej Policji wJ.zeznania na okoliczność kradzieży przedmiotowego zestawu pojazdów. ( protokół k 22 – 22 odw. tom A16/1, wyjaśnienia oskarżonegoA. Ł.k 2524 – 2525).
Tego samego dnia po uprzedzeniu do o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywych zeznań zeznania na okoliczność kradzieży przedmiotowego zestawu pojazdów złożyłT. K. (2). ( protokół k 24-25 tom A16/1, wyjaśnienia oskarżonegoA. Ł.k 2524 – 2525, wyjaśnienia oskarżonegoT. K.k 2678 ).
M. K. (1)w dniu 16 grudnia 2002 roku zgłosił kradzież ciągnika siodłowegoM. (...)oraz naczepy SAM numer rejestracyjny
EL 52991w Oddziale(...)wŁ.. Tego samego dnia zgłosił kradzież naczepy marki SAMnumer rejestracyjny (...). ( zgłoszenie k 106-108,k 167-169. polisa tom A/16/1).
M. K. (1)za pomoc w wyłudzeniu odszkodowania odliczyłA. Ł. (1)zaległości finansowe z tytułu dzierżawy. O fikcyjnej kradzieży zestawu wiedział takżeT. K. (2).(protokół eksperymentu procesowego k 124 – 125 tom 11a, materiał fotograficzny k 130 tom 11a, wyjaśnienia oskarżonegoA. Ł.k 245- 246 tom 11b, wyjaśnienia oskarżonegoA. Ł.k 2524 – 2525, zeznania świadkaP. M.k 5-6 tom 1A ).
W dniu 5 marca 2003 rokuM. (...)został wyrejestrowany przezM. K. (1). ( wniosek 116, decyzja k 117- tom 16/1).
Z tytułu likwidacji szkody wynikającej z kradzieży ciągnika siodłowego marki(...) SAwypłaciło w dniu 21 sierpnia 2003 roku na rzeczM. K. (1)łącznie kwotę 78 700 złotych. Wartość odszkodowania została uzupełniona w dniu 18 listopada 2004 roku na mocy wyroku Sądu Okręgowego w Łodzi o kwotę 11 000 złotych i odsetki , łącznie o kwotę 13370 złotych . Z tytułu odszkodowania za kradzież naczepy(...) SAwypłaciło 25 sierpnia 2003 roku na rzecz(...) Bank SAkwotę 55 000 złotych.
( operat k 66 , k 59,k 137 pismo k 136, wyrok k 60 , polecenie k 57-58, operat k 59- tom A 16 /1).
W 2001 rokuA. N. (1)przyjechał doM. K. (1). Prosił go o pomoc o zarejestrowanie naczepy marki SAM.M. K. (1)załatwił niezbędne formalności. ( wyjaśnieniaM. K.k 34, k 38-39 tom 2A, zeznaniaP. M.k 166 tom 1A ).
K. R. (1)prowadził firmę transportową, która mieściła się na terenieO.. W październiku 2001 roku nabył on odD. B. (1)prowadzącegofirmę (...)wW.naczepę SAMnumer rejestracyjny (...)((...)453) za kwotę 36 600 złotych. ( zeznania świadków:K. R.k 4403-4404, k 53-55 i 65-67 z tomu C/III/1,D. B.k 4542-4543, z tomu C/III/1 k 58-59).
M. K. (1)wymienił w przedmiotowej naczepie w warsztacieD. B. (1)osie. Nabywca naczepy zauważył ten fakt i zażądał dokonania poprawek. Wobec konieczności dokonania poprawekK. R. (1)zaprowadził tę naczepę na(...), doR.. W tym czasie zatrzymany zostałD. B. (1).K. R. (1)miał świadomość, iż przedmiotowa naczepa pochodzi z kradzieży.M. K. (1),P. M. (1)iM. K. (2)stwierdzili, iż zabiorą naczepęK. R. (1), który w związku z zatrzymaniemD. B. (1)nie zgłosi tego faktu na Policji. W trojkęM. (...)M. K. (1)zaprowadzili naczepę w okoliceR., gdzie czekali na nichJ. W. (1)iG. B. (1). Naczepa został przepięta do ciągnika siodłowego należącego doJ.. Wymienione zostały w naczepie wszystkie koła, które zabrałM. K. (1). Naczepa sprzedana została przezJ. W. (1)iG. B. (1). Po dokonaniu podziału uzyskanej kwoty każda z osób biorących udział w zaborze i zbyciu naczepy otrzymała po 5000 złotych. ( wyjaśnieniaP. M.k 72-73,zeznaniaP. M.k 166 - 167 tom 1A, wyjaśnieniaM. K.k 38-39).
W 2002 roku, po dokonaniu kradzieży naczepy z węglem naAl. (...)wŁ.doM. K. (2), u którego przebywałP. M. (1)przyjechałR. I. (1). Pokazał zdjęcia skradzionego samochoduM. (...)z charakterystycznymi owiewkami na dachu i bokach kabiny.P. M. (1),M. K. (1)iM. K. (2)porozumieli się co do tego, iż wspólnie nabędą ten pojazd i po jego przerobieniu i legalizacji zostanie on wydzierżawiony. Pojazd ten został dostarczony w okoliceK., a następnie przemalowany na kolor niebieski w warsztacie znajdującym się w miejscowościD.. Samochód kupił za kwotę 20 000 złotychM. G. (2). W rozmowie zP. M. (1)M. G. (2)oświadczył, iż kupuje przedmiotowy ciągnik siodłowy ponieważ posiada dokumenty od innego, uszkodzonego pojazdu tej marki i typu. Pojazd tenM. G. (2)użytkował wraz z naczepą pochodząca z kradzieży dokonanej na szkodęI. J.. ( wyjaśnienia i zeznaniaP. M.k 59-60, k 139 odw. 140 -tom 1A).
23 maja 2002 rokuP. M. (1)został zatrzymany w celu odbycia kary pozbawienia wolności. ( wyjaśnieniaP. M.k 107 tom 1A. ).
A. P. (1)w sierpniu 2001 roku pracował wprzedsiębiorstwie (...) spółka z o.o.w charakterze kierowcy. W dniu 10 sierpnia 2001 roku przyjechał doP.należącym do wskazanej spółki zestawem pojazdów składającym się z ciągnika siodłowego marki(...)i naczepyP.na rejestracji holenderskiej OF 66-NS.A. P. (1)zaparkował ten zestaw pojazdów na niestrzeżonym parkingu usytuowanym przyulicy (...)w pobliżuulicy (...). Następnego dnia samym ciągnikiem siodłowym przyjechał w okolice miejsca zamieszkania, pozostawiając naczepę na parkingu. ( zeznania świadkaA. P.k 143- 146 tom C/V/1).
Naczepę stojącą w okolicachsklepu (...)zauważyłA. N. (1). Poinformował o tymM. K. (2), pytając czy dysponuje ciągnikiem siodłowym.
DoJ.przyjechaliM. K. (1)iP. M. (1). Oznajmili, że na terenieP.„ mają wystawioną z układu „ naczepę chłodnię. Wspólnie zM. K. (1)iP. M. (1)A. Ł. (1)udał się doP..A. Ł. (1)pojechał ciągnikiem siodłowym markiR.należącym dofirmy (...).G. B. (1)iJ. W. (1)wiedzieli, że ciągnik firmowy ma posłużyć do „ przestawienia jakiejś naczepy”.P. M. (1)iM. K. (1)wskazaliA. Ł. (1)naczepę chłodnię z napisem HZ Transport stojącą na parkingu przyulica (...)wP.. Po zapięciu naczepy do ciągnika siodłowegoJ.A. Ł. (1)zaprowadził ją w okoliceP., w miejsce wskazane przezP. M. (1)iM. K. (1)i pozostawił na terenie hurtowni. ( wyjaśnienia oskarżonegoA. Ł.k 57tom 11a,k 248 tom 11b, protokół eksperymentu procesowego k 145 – 146 tom 11a, materiał fotograficzny k 331 tom 11b, wyjaśnienia złożone przezA. N.k 262 tom C/V/2 , zeznaniaA. N.k 3306 ).
Gdy w godzinach wieczornych 11 sierpnia 2001 rokuA. P. (1)postanowił ponownie podpiąć ciągnik siodłowy do naczepy okazało się, że naczepa o wartości 150 000 złotych została skradziona. ( zeznania świadkaA. P.k 143- 146 tom C/V/1).
J. W. (1)iG. B. (1)kupowali naczepy w różnym stanie technicznym. Niektóre były remontowane, inne rozbierane na części, a niektóre odsprzedawane bez dokonywania remontu.
W 2001 roku kontakt zJ. W. (1)nawiązaliA. N. (1)iP. B. (2)za pośrednictwemP. M. (1).A. N. (1)iP. B. (2)zaproponowaliJ. W. (1)kupno naczepy pochodzącej
„ z układu „. Decyzję o kupnie naczepy wspólnie podjęliJ. W. (1)iG. B. (1). Po kilku tygodniach na terenJ.A. N. (1)iP. B. (2)przyprowadzili naczepę . Za naczepęJ. W. (1)przekazał im kwotę 15 000 złotych.J. W. (1)iG. B. (1)nabili na naczepie nowe numery VIN naczepy, która kupiona została w stanie nie nadającym się do remontu. Naczepa została sprzedana firmie białoruskiej, której właściciel miał na imięK.. Została wystawiona faktura VAT. Firmie białoruskiejJ.sprzedał kilkadziesiąt naczep. Naczepa poddana została odprawie celnej.
Po kilku miesiącach zJ. W. (1)ponownie skontaktowali sięP. B. (2)iA. N. (1). Zaproponowali kupno naczepy . Po pewnym czasie naczepa została przyprowadzona doJ..J. W. (1)sprzedał ją firmie białoruskiej, bez sporządzania stosownych dokumentów. W okresie 2000 – 2002 za pośrednictwemfirmy (...)sprzedanych zostało kilka naczep pochodzących z kradzieży lub tzw. układu. Na część z tych naczep były dokumenty, a na część nie.( wyjaśnienia oskarżonegoJ. W.k 244- 249 tom 21 b).
Jedną z naczep, która została kupiona przezJ. W. (1), a która pochodziła z kradzieży była naczepa, która została skradziona z ładunkiem nawozu. Został nabity numer VIN, a następnie sprzedana zostałaA. T. (2)za 4 tysiące dolarów. Sprzedaż była fakturowana. Wcześnie została zakupiona rozbita naczepa z dokumentami. Sprzedającym byłJ..A. T. (1)przekraczając granicę dysponował naczepą, dowodem rejestracyjnym i dwiema lub trzema fakturami z których wynikało, żeJ. W. (1)pośredniczył w sprzedaży.
G. B. (1)iJ. W. (1)dysponowali numeratorami.J. W. (1)kupił także odA. Ł. (1)naczepę, która po przerobieniu numerów VIN została sprzedanaA. T. (1).
Wfirmie (...)dokonywano przeróbek naczep, żeby upodobnić je do naczep innych marek. Naczepy różnych producentów są tak podobne, że często nie było powodu, by dokonywać jakichś zmian w wyglądzie naczepy, bo nie jest w istocie możliwe rozpoznanie, że dana naczepa jest naczepą innej marki , niż ta która widnieje w dokumentach. Zdarzały się wfirmie (...)także sytuacje, że kupowano uszkodzoną naczepę i wykorzystując dokumenty, sprzedawano w jej miejsce naczepę kradzioną.
W 2001 rokuJ. W. (1)kupił odP. M. (1)za kwotę 8000 złotych naczepę o numerach rejestracyjnych zaczynających się na LZ …Po zeszlifowaniu numerów VIN i nabiciu numerów z rozbitej wcześniej zakupionej naczepy została sprzedanaA. T. (1).J. W. (1)odkupił także odP. M. (1)naczepęK.lubK.o numerach rejestracyjnych zaczynających się na DS… za kwotę 10 000 złotych. Sprzedał jąA. T. (1). (tom 21 b : wyjaśnienia oskarżonegoJ. W.k 255- 261, k 288-289, materiał poglądowy k 292-293).
Po kradzieżach dokonanych przezJ. W. (1)zM. K. (1)iP. M. (1)kilka naczep stało na tereniefirmy (...).G. B. (1)kilka razy widział na terenieJ.kradzione naczepy. Mózgiem całej działalności byłM. K. (1)iP. M. (1).G. B. (1)wiedział o działalności przestępczejM. K. (1),J. W. (1)iP. M. (1).( wyjaśnieniaG. B.: tom 22a k 45-46, k 53).
A. Z. (1)prowadzi działalność gospodarczą w postaciAgencji (...)z siedzibą wW.. Działalność prowadzona przezA. Z. (1)polega na pośrednictwie między klientem, a Urzędem Celnym i przygotowywaniu dla osób fizycznych i podmiotów gospodarczych dokumentów wymaganych przez Urzędy Celne. W wypadku eksportu na terenieW.agencja prowadzona przezA. Z. (1)posiadała uprawnienia do dokonywania tzw. odpraw uproszczonych. Obowiązkiem agenta jest sprawdzenie zgodności danych widniejących w dokumentach dostarczanych przez klienta ( dowód rejestracyjny, faktury) dotyczących eksportowanego pojazdu z danymi na pojeździe. Sprawdzana była zgodność danych na tabliczkach znamionowych pojazdów i numerów rejestracyjnych z danymi w dokumentach. Gdy zdarzył się błąd literowy faktura musiała zostać skorygowana przed dokonaniem odprawy. Zusług Agencji (...)korzystała takżefirma (...). Obowiązkiem było także przedstawianie przez klienta faktur łączących między podmiotem występującym w dowodzie rejestracyjnym, a fakturą eksportową. Tak było, m.innymi w przypadkuJ. W. (1)ifirmy (...), która zajmowała się eksportem używanych naczep. Zdarzało się, że klient przedstawiała kserokopie faktur łączących, sporządzano wówczas kserokopie takich kopii.Firma (...)eksportowała naczepy w różnym stanie technicznym również wypiaskowanych i malowanych . ( zeznania świadkaA. Z.k 423-426 tom B2).
L. S. (1)od 1999 roku prowadził działalność gospodarczą, która obejmowała usługi transportowe.L. S. (1)był właścicielem ciągnika siodłowego markiR. (...)numer rejestracyjny (...)koloru wiśniowo-bordowego. Pojazd ten uczestniczył w wypadku samochodowym na skutek którego uszkodzeniu uległa rama, kabina, zderzak przednia szyba. W dniu 9 listopada 2000 rokuL.S.zawarł z KomisemA.weW.umowę sprzedaży uszkodzonego pojazdu, pozostawiając nabywcy dowód rejestracyjny. Po pewnym czasie gdyL. S. (1)przebywał na terenie komisu zorientował się, że pojazd został rozebrany na części.L. S. (1)zgłosił sprzedaż w Urzędzie Gminy wR.i ubezpieczycielowi. (tom B 2: zeznania świadkaL. S.k 249-250, kopia umów k 255, k 256, rachunek k 257, potwierdzenie k 258, zeznania świadkaL. S.k 3210-3211 oraz z tomu B3: 520-521, 529-530).
W dniu 10 lipca 2003 rokuJ. W. (1)zgłosił do odprawy celnej na Posterunku Celnym wW.ciągnik siodłowyR. (...)onumerze rejestracyjnym (...). Do zgłoszenia celnego dołączył fakturę o sprzedaży pojazduA. T. (1). Przedstawił także umowę kupna tego pojazdu odL. S. (1)zawartą w dniu 21 czerwca 2003 roku przezJ. W. (1). Zgłoszenie celne zostało zweryfikowane na podstawie dokumentów dostarczonych przezJ. W. (1). ( tom B1 : zgłoszenie k 191, kopia faktury k 193 odw., dowód rejestracyjny pojazdu k 194 , umowa k 194 odw., wyjaśnienia oskarżonegoJ. W.k 788 ).
W dniu 6 lutego 2003 rokuG. B. (1)zgłosił do odprawy celnej wW.maszyny rolnicze. Jako środek transportu wskazał samochód ciężarowy markiR. (...)numer rejestracyjny (...), załączając do zgłoszenia kopię dowodu rejestracyjnego pojazdu oraz kopię umowy użyczenia tego pojazdu zawartą zL. S. (1)przezJ. W. (1).( zgłoszenie k 210-212, kopia dowodu rejestracyjnego k 219, kopia umowy k 220).
L. S. (1)nie znaJ. W. (1)iG. B. (1). Nie zawierał on zJ. W. (1)umowy sprzedaży ciągnika siodłowegoR.onumerze rejestracyjnym (...). Podpis w pozycji sprzedający, widniejący na umowie, którą posłużył sięJ. W. (1)przy odprawie celnej nie jest podpisemL. S. (1). Nie zawierał on także zJ. W. (1)umowy użyczenia ciągnika siodłowego markiR.numer rejestracyjny (...). Podpis na tej umowie w pozycji użyczający nie jest jego podpisem. Nie zna takżeG. B. (1). ( tom B1: umowa k 194 odw., tom B 2: zeznania świadkaL. S.k 249-250, zeznania świadkaL. S.k 3210-3211 oraz z tomu B3: 520-521, 529-530, umowa k 220 – tom B2).
M. C. (2)był właścicielem naczepyF.onumerze rejestracyjnym (...). Naczepę tęM. C. (2)sprzedał w dniu 17 listopada 2003 rokuL. R. (1), na którą zarejestrowana była działalność gospodarcza w zakresie transportu i spedycji. Sprawami firmy na co dzień zajmował się mążL. R. (1),W. R. (1)i to on w imieniu kupującego podpisał się na umowie zawartej zM. C. (2). W sporządzonej na piśmie umowie jako numer rejestracyjny naczepy wpisany został numer(...)022 ( zeznania świadków:M. C.(...)-3380 oraz k 410 – 411 i 465-466 tomy B2 i B3,L. R.k 3381- 3382 oraz k 438-439 tom B3,W. R.k 3382-3383 oraz k 438- 440, k 453-455 z tomu B3, kopia umowy k 446 – tom B3).
18 grudnia 2003 roku między(...), a(...)wK.reprezentowanym przezJ. W. (1)zawarta została umowa sprzedaży naczepyF.nabytej wcześniej odM. C. (2).W. R. (1)przekazałJ. W. (1)umowę z błędnie wpisanym numerem rejestracyjnym naczepy(...)022. W fakturze wystawionej dla(...)wpisany został numer rejestracyjny naczepy(...)012.
( zeznania świadkaW. R.k 3382-3383 oraz k 438- 440, k 453-455 z tomu B3, z tomu B3 umowa k 446 , faktura k 445 ).
W dniu 22 grudnia 2003 rokuJ. W. (1)w Oddziale Celnym wW.zgłosił do odprawy celnej m.innymi naczepęF.załączając dokumenty w postaci faktury potwierdzającej zbycie naczepy na rzeczA. T. (1), kopii dowodu rejestracyjnego, umowy sprzedaży zawartej międzyM. C. (2), aL. R. (1), faktury wystawionej przezfirmę (...)dla(...). W umowie sprzedaży przedstawionej przezJ. W. (1)zawartej międzyM. C. (2), aL. R. (1)wskazano numer rejestracyjny naczepy(...)012. ( zgłoszenie celne k 195-196, faktura k 200, kopia dowodu rejestracyjnego k 201, umowa k 202, fraktura k 203 pisma k 204-205, wyjaśnienia oskarżonegoJ. W.k 788).
M. M. (8)prowadziła działalność gospodarczą w ramach której zajmowała się także obrotem pojazdami. 1 lutego 2004 roku nabyła odH. L. (1)ciągnik siodłowyR. (...)numer rejestracyjny (...)numer podwozia(...)numer silnika(...)karta pojazduKP(...)dowód rejestracyjny DR(...)za kwotę netto 9000, brutto(...). W dniu 4 lutego 2004 rokuM. M. (8)sprzedała przedmiotowy ciągnik siodłowyfirmie (...).
( zeznania świadkaM. M.k 3384 i z tomu B2 k 347-349, kopie faktur k 353, 357 tom 2B, faktura k 300 tom 2 B , zeznania świadkaH. L.k 3525 – 3526 i z tomu 2B k 277-279).
W dniu 6 lutego 2004 rokuJ. W. (1)zgłosił do odprawy celnej w Oddziale Celnym wW.ciągnik drogowyR. (...)EM kupiony wcześniej odM. M. (8). Do zgłoszenia dołączył fakturę wystawioną przezfirmę (...)dlafirmy (...)opiewającą na kwotę 10 980 złotych brutto z dnia 4 lutego 2004 roku oraz fakturę wystawioną przezL. H.L.dlaPPHU (...)zawierającą zapis o cenie sprzedaży netto 8000 złotych, brutto 9760 złotych. W treści tej faktury znalazł się zapis o dołączeniu dowodu rejestracyjnego i karty pojazdu. Do zgłoszenia nie została załączona umowa kupna – sprzedaży.
( zgłoszenie k 184, faktury k 182, k 183).
A. K. (5)od 1997 roku jest właścicielem naczepy samochodowejmarki M.numer rejestracyjny (...). W 2003 rokuA. K. (5)zawarł zR. K. (1)umowę użyczenia naczepy przekazując dowód rejestracyjny.R. K. (1)miał wyremontować naczepę i następnie kupić ją za kwotę 12 000 złotych. Po pewnym czasieA. K. (5)utracił kontakt zR. K. (1).
W 2008 rokuA. K. (5)zawiadomił Policję o podejrzeniu popełnienia przezR. K. (1)przestępstwa polegającego na przywłaszczeniu naczepy. ( zeznania świadkaA. K.k 3609 – 3610 i z tomu 2B k 406-407, zeznania świadkaR. K.k 551-512 z tomu 2B ).
W dniu 20 listopada 2004 rokuJ. W. (1)dokonując odprawy celnej wW.naczep nabytych przezA. T. (1)załączył do zgłoszenia celnego kopię dowodu rejestracyjnego naczepyM.numer rejestracyjny (...)wystawionego na nazwiskoA. K. (5)i kopię umowy kupna sprzedaży tej naczepy z 2 listopada 2004 roku międzyA. K. (5), aJ. W. (1). (tom 2 B: zgłoszenie k 105- 108, faktura k 115, kopia dowodu rejestracyjnego k 116, kopia umowy k 117, wyjaśnienia oskarżonegoJ. W.k 788).
A. K. (5)nie zawierał zJ. W. (1)umowy sprzedaży naczepyM.. Podpis widniejący na umowie „ zawartej” zJ. W. (1)nie jest jego podpisem. ( zeznania świadkaA. K.k 3609 – 3610 i z tomu 2B k 406-407).
J. B.był właścicielem naczepy chłodni onumerze rejestracyjnym (...). Od 2002 roku naczepę tę użytkował znajomyJ. B.,J. K. (9), któremu został przekazany także dowód rejestracyjny naczepy. Naczepa była bardzo wyeksploatowana i praktycznie nie nadawała się nawet do remontu. Jej wartość odpowiadała wartości złomu.J. B.udzielił ustnego pełnomocnictwaJ. K. (9)do sprzedaży tej naczepy.
J. K. (9)pozostawił naczepę w okolicach miejsca swojego zamieszkania. Po pewnym czasie wyjechał do pracy w Niemczech. Po powrocie okazało się, że naczepy nie ma w miejscu gdzie ją pozostawił. ( zeznania świadków: J.B.k 3211- 3212 i z tomu 2B 268-269,J. K.k 3524 – 3525 i z tomu B3 k 484 odw.).
W dniu 6 marca 2003 rokuG. B. (1)zgłosił do odprawy celnej naczepę samochodową(...)numer rejestracyjny (...)załączając kopię umowy kupna sprzedaży naczepy, zawartej w dniu 4 marca 2003 roku międzyJ. B., aJ. W. (1), kopię dowodu rejestracyjnego(...)wystawionego na nazwiskoJ. B.oraz kopię faktury VAT poświadczającą sprzedaż naczepy na rzeczA. T. (1). ( z tomu B1 : zgłoszenie k 188, kopia umowy k 189, kopia dowodu rejestracyjnego k 190, kopia faktury k 189 odw. ).
G. D. (1)prowadzispółkę (...) spółka jawna, której przedmiotem działalności jest transport międzynarodowy.G. D. (1)był właścicielem naczepymarki K.numer rejestracyjny (...). W chwili zakupu naczepa była sprawna, miała plandekę z charakterystycznym logoT.kolory biało- czerwonego. Na podstawie umowy najmu z 1 lutego 2003 roku naczepa została wynajętafirmie (...). Najemca w trakcie trwania umowy najmu poinformowałG. D. (1), iż naczepa uległa wypadkowi na terenie Niemiec.J. S. (5)zobowiązał się do podjęcia działań zmierzających do zwrotu naczepy.J. S. (5)nie zwrócił naczepyG. D. (1). Okazało się, żeJ. S. (5)doznał wylewu i stracił mowę.G. D. (1)stracił kontakt zJ. S. (6). Nie podejmował także żadnych czynności zmierzających do wyegzekwowania należności odJ. S. (5). ( zeznania świadkaG. D.k 3524 i z tomu B2 k 273-274, tom B3 umowa k 481, tom B2 dokumenty związane z zakupem naczepy k 344-345).
W dniu 12 sierpnia 2004 rokuG. B. (1)prowadzący(...)z siedzibą wK.wystawił fakturę VAT na okoliczność sprzedażyfirmie (...)naczepy ciężarowej(...)24.
Kopia przedmiotowej faktury jak i kopia faktury VAT, którą miał wystawićG. D. (1)w związku ze sprzedażą powypadkowej naczepyK.dla(...)G. B. (1)w dniu 16 kwietnia 2004 roku posłużyła do odprawy celnej, jaką przeprowadzono w związku ze sprzedażą przezfirmę (...)naczepyK.numer rejestracyjny (...)S. K.(zgłoszenie k 118-121, faktura k 122 kopia dowodu rejestracyjnego k 123 , kopie faktur k 128, 129- tom B1).
S. C. (3)od 1993 roku prowadzi działalność gospodarczą pod nazwąPPHU (...). W dniu 15 kwietnia 1999 roku na terenie Niemiec nabył on ciągnik siodłowy markiM.numer podwozia(...), numer silnika(...)w znacznym stopniu wyeksploatowany Okazało się, że remont będzie bardzo kosztowny. Kapitalnego remontu wymagał silnik, skrzynia biegów.S. C. (3)zdecydował, że wykorzysta elementy zakupionego samochodu do innych posiadanych przez siebie pojazdów. W dniu 26 kwietnia 2002 rokuS. C. (3)po wymontowaniu zM.wałka głównego ze skrzyni biegów, mechanizmu różnicowego, elementów wyposażenia kabiny, zbiornika paliwa, fotela kierowcy, przedniej szyby, wycieraczek i po założeniu kół ze zużytymi oponami sprzedał pojazdM. G. (2).S. C. (3)przekazałM. G. (2)dokumenty dotyczące zakupu pojazdu w Niemczech. ( zeznania świadkaS. C.k 3210 i z tomu B2 k 233-235 , z tomu B 2 faktura k 245, dokumenty związane z pojazdemM.k 236- 243).
W dniu 30 lipca 2002 rokuM. G. (2)sprzedał nabyty wcześniej odM. K. (2),P. M. (1)iM. K. (1), pochodzący z czynu zabronionego ciągnik siodłowy markiM. (...)wykorzystując dokumenty ciągnika siodłowegoM.nabytego odS. C. (3)o numerach podwozia(...)i silnika(...).( faktura k 7 tom 31 A).
M. H.iT. W. (2)znają się od 1998 roku. Poznali się w czasie, gdy zajmowali się sprowadzaniem samochodów. Ich współpraca dotyczyła sprowadzania samochodów i handlu częściami.M. H.przywiózł z magazynów gwarancyjnychfabryki (...)samochód markiV. (...)dlaR. L.w stanie uszkodzonym. Większość napraw mechanicznych i blacharskich w samochodzie była przeprowadzana wB.w warsztacieP.. Po naprawie wymienionego pojazdu, a przed przekazaniem goR. L.samochód był używany przezM. H.. Nabycie samochodu jak i wszelkie opłaty celne, naprawy i zakup części były finansowane przezT. W. (2). Części do naprawyM. H.kupował wB.u mężczyzny o nazwiskuS., ale również z ogłoszeń.
W samochodzie był rozbity przód, konieczna była wymiana przednich błotników, pokrywy silnika, zderzaka, chłodnicy, były wystrzelone poduszki. Z wnętrza pojazdu została wymieniona jedynie deska oraz poduszki powietrzne (zeznaniaM. H.k. 4624-4632, z tomu T/S14 a k 2-12,k 18-49 dokumenty związane z pojazdemV. (...)).
P. P. (2)był pracownikiemT. W. (2).P. P. (2)zginął w wypadku samochodowym w 2008 roku.
V. (...), którego właścicielką byłaR. L.została kupiony za pośrednictwem komisu przezT. W. (2)dla jego matkiT. W. (1). Choć faktycznym użytkownikiem pojazdu miała byćT. W. (1), jako jego nabywca został wskazanyT. W. (2), który posiadał zdolność kredytową, konieczną do uzyskania w banku środków na zakup pojazdu. Przed przekazaniem pojazduT. W. (1)samochód został uszkodzony przezP. P. (2), który uderzył nim w ogrodzenie. Po tym zdarzeniuT. W. (2)nakazałP. P. (2)naprawę pojazdu. Wykonana przezP. P. (2)naprawa oprócz części zewnętrznych pojazdu obejmowała również zamontowanie poduszek powietrznych (wyjaśnieniaT. W. (2)k. 680-682,149, t. 5d, k. 2678-2682, z tomu T/S14 a k 2-12,k 18-49 dokumenty związane z pojazdemV. (...)).
W dniu 10 października 2006 roku w miejscowościK.przyul. (...)ujawniony i zabezpieczony został pojazd markiV. (...)nr rej. (...)koloru czarnego wraz z kluczykiem i kartą oraz dowodem rejestracyjnym DR(...)i polisą ubezpieczeniową(...)nr(...). W komorze silnika na prawym nadkolu ujawniono numer(...)(z tomu 5a: notatka urzędowa k. 59, protokół oględzin k. 67-68, protokół zatrzymania k. 72-74).
Pojazd markiV. (...)został skradziony w dniu 21 grudnia 2004 roku na szkodęM. B. (1). Został on zakupiony w Niemczech wsalonie (...)wW.. (notatka urzędowa wraz z załącznikami k. 291-298, t. 5b, tom T/S/14 B k 15 notatka urzędowa , k 29 zawiadomienie o przestępstwie, k 55-130, pismo k 131-132, zeznania świadkaM. B.k 4831 d).
W pojeździe markiV. (...)oznaczenie o treści(...)znajduje się w miejscu fabrycznie przeznaczonym na numer identyfikacyjny nadwozia. W obrębie znaków brak jest śladów, które mogłyby wskazywać na niefabryczną ingerencję w podłoże, na które zostały naniesione. Na bloku ujawniono nośnik informacji z oznaczeniem numeru silnika:(...). Ponadto w przedmiotowym pojeździe zamontowane są części posiadające numery indywidualne:
- poduszka powietrzna kierowcy –(...)15.10.2002
- kurtyna boczna kierowcy z fotelem –(...)
- kurtyna boczna pasażera z fotelem –(...)
- czujnik przyspieszeń bocznych –(...)5.10.2002
- czujnik przyspieszeń bocznych –(...)5.10.2002
(opinia k. 149-151, t. 5a).
Na podstawie znajdującej się w pojeździe markiV. (...)tabliczki znamionowej możliwe jest ustalenie, że data produkcji pojazdu o numerze VIN(...)to 11 maja 2003 roku. Samochód został sprzedany do dealera w dniu 16 maja 2004 roku. Całe wyposażenie wewnętrzne, tj. kierownica, lewarek biegów, tapicerka, elementy plastykowe, poduszki powietrzne kierowcy, pasażera oraz poduszki boczne foteli przednich, a ponadto tylne lewe drzwi, chłodnica pojazdu, zderzak przedni, lewarek biegów oraz cały tunel środkowy pochodzą z samochodu o numerze VIN(...), numer PKN(...), data produkcji 2002 r., koloru srebrnego (opinia k. 406-415, t. 5c).
Numery airbagów:
-(...)
-(...)
-(...)
przyporządkowane są do samochoduV. (...)o numerze VIN(...), koloru srebrnego, wyeksportowanego do Polski w 2004 roku (pismo z załącznikami k. 1011-1021, t. VI, k. 263-269, t. 5b).
Pojazd markiV. (...)o nr VIN(...), w związku z wewnątrzwspólnotowym nabyciem dlaR. L., został zgłoszony do odprawy celnej w lutym 2005 roku.
Pojazd markiV. (...)o nr VIN(...), w związku z wewnątrzwspólnotowym nabyciem dlaM. B. (1), został zgłoszony do odprawy celnej 28 czerwca 2004 roku (pismo z załącznikami k. 360-364, t. 5b, zeznania świadkaM. B.k 4831 d ).
W kieszeni lewych tylnych drzwi w pojeździe markiV. (...), w dniu 15 listopada 2007 roku został ujawniony odlew silikonowy z wytłoczonymi literami i cyframi określającymi Urząd Celny wR.(opiniaA. M. (6)k. 467, t. 5c).
Ujawnione w samochodzie ślady uszkodzeń i przeprowadzonej naprawy mogły być następstwem naprawy boku pojazdu po uderzeniu w ogrodzenie. Szacunkowa, rynkowa, łączna wartość elementów zamontowanych w zabezpieczonym pojeździeV. (...)w postaci: błotnika przedniego lewego, błotnika tylnego lewego, drzwi przednich lewych, drzwi tylnych lewych, pasa przedniego, nakładki zderzaka przedniego, pokrywy silnika, dachu ze słupkami w okresie grudzień 2004-października 2006 wynosiła 4950 zł (opinia k. 4763-4769, 4981-4984, 5023- 5024, k 4831 d- 4831 g).
Właścicielem pojazdu markiV. (...)nr rej. (...)była matkaT. T. (3)W.. Oskarżony pożyczał ten pojazd celem wyjazdów po części za granicę. W czasie wyjazdu do Holandii, na który pojechał pracownikT. W. (2)P. P. (2), w Niemczech samochód uległ awarii – zepsuł się silnik.P. P. (2)sprowadził samochód do Polski. Na polecenieT. W. (2)P. P. (2)kupił silnik.T. W. (2)nie instruowałP. P. (2)gdzie ma zostać kupiony silnik.P. P. (2)kupił silnik o pojemności 2,5 L diesel.T. W. (2)nie miał wiedzy gdzie silnik został zakupiony. Ponieważ z wymianą silnika o innej pojemności łączyła się konieczność wymiany innych części tj. skrzyni biegów, układu wydechowego,P. P. (2)kupił również te części. Skrzynia biegów została zakupiona na giełdzie wP.za 2,5 tysiąca zł. Naprawa samochodu została przeprowadzona wŁ.w warsztacieA. J.. W czasie naprawy wymienione zostały również obydwa błotniki, zderzak przedni, maska, wzmocnienie przednie oraz chłodnica. Części te pochodziły innego z należącego doT. W. (2)pojazdu markiV. (...), który został przezT. W. (2)przerobiony naV. (...). Ten pojazdT. W. (2)kupił z ogłoszenia od nieustalonego mężczyzny za kwotę 36.000 zł, a po przeróbce sprzedał za 100.000 zł. Po dokonaniu naprawyV. (...)nr rej. (...)T. W. (2)oddał ten samochódT. W. (1). (wyjaśnieniaT. W. (2)k. 680-682,149, t. 5d, k. 2678-2682, z tomu T/S12/1 k 32-37 dokumenty związane z rejestracją pojazdu ).
W dniu 10 października 2006 roku w miejscowościR.przyul. (...)został ujawniony pojazd markiV. (...)typ ciężarowynr rej. (...)koloru czerwonego, nr VIN(...), nr silnika(...), zarejestrowany na nazwiskoT. W. (1), a ponadto dowód rejestracyjny DR(...)i trzy polisy ubezpieczeniowe(...)(z tomu 5a: notatka urzędowa k. 33, protokół oględzin k. 38-39, protokół zatrzymania k. 40-43, dokumenty k. 44).
W pojeździe markiV. (...)nr rej. (...)oznaczenie o treści(...)znajduje się w miejscu fabrycznie przeznaczonym na numer identyfikacyjny nadwozia. W obrębie znaków brak jest śladów, które mogłyby wskazywać na niefabryczną ingerencję w podłoże, na które zostały naniesione. Na bloku silnika brak jest oznaczeń identyfikacyjnych, które zostały usunięte. Na podstawie znaczników występujących na silniku i skrzyni biegów możliwe jest ustalenie, że podzespoły te zostały wyprodukowane w 2001 roku, silnik ma pojemność 2500 cm3oraz pierwsze trzy znaki jego numeru identyfikacyjnego toA.. W pojeździe zamontowany jest sterownik(...), który pochodzi z samochodu, którego numer VIN miał postać:(...). Ponadto ujawniono ślady usuwania oznaczeń identyfikacyjnych z poduszki powietrznej kierowcy, zaś karoseria pojazdu fabrycznie pokryta została lakierem koloru czerwonego. Na zamontowanym w pojeździe fabrycznym radioodtwarzaczu marki GAMMA brak jest numeru identyfikacyjnego, który został usunięty. Pierwotne fabryczne oznaczenie to(...)(opinia k. 206-208, t. 5b).
Numer PKN w pojeździe markiV. (...)nr rej. (...)i identyfikatorze(...)wskazuje na październik 1994 roku jako rok produkcji pojazdu. W pojeździe zamontowane są elementy wyposażenia takie jak całe wnętrze (tapicerka), chłodnica pojazdu, zderzak przedni, lewarek biegów oraz całe wyposażenie deski rozdzielczej, przednie błotniki (prawy i lewy), których rok produkcji to 2000 i 2001. Numer identyfikacyjny skrzyni biegów naniesiony został fabrycznie w fazie produkcji do pojazduV. (...)o numerze VIN(...)(opinia k. 418-424, t. 5c).
Pojazd markiV. (...)o nr VIN(...), w okresie ubezpieczenia w(...) S.A., gdy jego użytkownikiem była(...) sp. z o.o., miał trzy szkody kolizyjne, zaś w dniu 3 czerwca 2005 roku zaistniała szkoda w postaci kradzieży pojazdu, z tytułu czego wypłacono odszkodowanie w kwocie 35.069,07 zł (pismo k. 392-395, t. 5b,tom T/S12/1- kserokopia akt szkody k 39-200).
Pojazd markiV. (...), nr VIN(...)został skradziony w nocy z 2 na 3 czerwca 2005 roku na szkodę(...) sp. z o.o.wZ.(notatka urzędowa wraz z załącznikami k. 291-298, t. 5b, z tomu T/S/12/2 k 214 notatka urzędowa, k 215-217 zawiadomienie o przestępstwie ).
Pojazd markiV. (...)o nr VIN(...)został zgłoszony do odprawy celnej w dniu 2 września 2002 roku dlaPPHU (...)(pismo z załącznikami k. 360-364, t. 5b).
Nie można wykluczyć, że pojazd o numerze VIN(...)został przebudowany na bazie elementów i podzespołów pojazdu o numerze VIN(...)w warunkach podanych przezT. W. (2). Szacunkowa, rynkowa, łączna wartość elementów zamontowanych w zabezpieczonym pojeździeV. (...)w postaci silnika, skrzyni biegów, ze sprzęgłem, przednich błotników, maski silnika, chłodnicy deski rozdzielczej, zawieszenia przedniego, poduszki powietrznej kierowcy, tapicerki wnętrza kabiny w okresie grudzień 2004-października 2006 wynosiła 8.100 zł (opinia k. 4763-4769, 4981-4984, 5023, 4831d-4831g).
R. L.była właścicielką pojazdu markiA. (...). W czasie użytkowania tego pojazdu awarii uległa skrzynia biegów. Wówczas oskarżonyT. W. (2)zaoferował pomoc w naprawie. Naprawa samochodu została przeprowadzona na terenie Niemiec, dokąd samochód został przewieziony przezP. P. (2). Oprócz wymiany skrzyni biegów, na zlecenieT. W. (2)w samochodzie dokonane zostały dodatkowe przeróbki, mające na celu ulepszenie pojazdu. Wymieniono między innymi fotele, radio, dołożona została nawigacja.T. W. (2)zapłacił za naprawę 8000 euro. Po przewiezieniu do Polski samochód został polakierowany uA. K. (7)wK.(wyjaśnieniaT. W. (2)k. 680-682,149, t. 5d, k. 2678-2682, z tomu T/S/3 dokumety związane z pojazdemA. (...)k 19-27).
Pojazd markiA. (...)onr rej. (...), posiada identyfikator VIN(...), naniesiony na ścianie czołowej oraz na tabliczce znamionowej znajdującej się na nadkolu prawym. Tabliczka znamionowa jest tabliczką producenta – zastępczą. Całe nadwozie złożone jest z dwóch pojazdówA. (...)w tym jeden z roku 1998 – data produkcji 12 luty 1998 r., koloru zielonego, a drugi z roku 2002, data produkcji 23 sierpnia 2002 roku, koloru srebrnego. Przednia część pojazdu w tym pokrywa silnika, drzwi prawe, błotniki przednie zderzaków przedniego i tylnego, pokrywa bagażnika, pokrywa silnika oraz całe wnętrze pojazdu nosi datę produkcji lipiec 2002 roku. Całe wyposażenie wewnętrzne tj. tapicerka, elementy plastykowe, radio z nawigacją o numerze(...)oraz poduszki powietrzne kierowcy, pasażera oraz poduszki boczne foteli przednich pochodzą z samochodu o numerze VIN(...). Znaki cyfrowe pola numerowego silnika wzorem i sposobem naniesienia nie odpowiadają dla wzoru fabrycznego, cały numer został naniesiony wtórnie po uprzednim zeszlifowaniu znaków, a następnie naniesieniu nowych znaków. Fabrycznie numer nanoszony jest metodą igłową i cyfry lub litery składają się z kilkunastu punktów, a nie jak w tym przypadku znaki te naniesione są znakownikiem stałym. Pierwotnie naniesione znaki numeru identyfikacyjnego silnika to(...), który to numer przypisany jest do numeru VIN:(...). Znajdujący się w pojeździe silnik o pojemności 2,5 L o mocy 120 KW i kodzie(...)posiada na polu numerowym oznaczenie silnika o treści(...)naniesione wtórnie. Kod i numer silnika odpowiada dla silnika o pojemności 2,5 L i mocy 110 KW i kodzie(...). Pole numerowe automatycznej skrzyni biegów znajdującej się w pojeździe ma naniesione znaki cyfrowe pierwotnie i nie nosi śladów ingerencji w te znaki. Numer skrzyni biegów(...)przypisany jest do nadwozia(...). W samochodzie o numerze VIN(...)producent zabudował skrzynię biegów manualną o kodzie(...)(opinia k. 341-350, t. 5b).
A. K. (7)w swoim warsztacie wK.wykonał usługę lakierowania pojazdu markiA. (...)na zlecenieT. W. (2). Samochód nie był przemalowywany, tylko malowany na te same kolory (zeznaniaA. K. (7)k. 701-703, 2789, t. 5d) .
Pojazd markiA. (...)o nr VIN(...), w okresie ubezpieczenia w(...) S.A.od 26 marca 2001 roku do 25 marca 2002 roku, gdy jego użytkownikiem byłR. S. (1), zaś pojazd posiadałnr rej. (...)miał szkodę kolizyjną, za którą wypłacono 6520 zł (pismo k. 392-395, t. 5b, z tomu T/S/3 : pismo k 32, dokumenty związane z rejestracją pojazdu k 33-42, pismo k 48).
Pojazd markiA. (...)o nr VIN(...)został zgłoszony do odprawy celnej w dniu 10 marca 2000 roku dlaPHU (...). Pojazd markiA. (...)o nr VIN(...)zgłoszony do odprawy celnej w dniu 16 maja 2001 roku dlaPrzedsiębiorstwa (...)(pismo z załącznikami k. 360-364, t. 5b, z tomu T/S3 dokumenty związane z rejestracją pojazdu k 2-13, umowa k 14, pismo k 16 ).
Pojazd markiA. (...)o nr silnika(...)figurował wZwiązku (...)jako utracony (pismo k. 262, t. 5b).
Radio o numerze(...)fabrycznie było zamontowane w samochodzieA. (...)o numerze VIN:(...), nr silnika(...), koloru srebrnego, który został skradziony 13 czerwca 2003 roku. Poduszka powietrzna kierowcy(...)zamontowana została fabrycznie w samochodzieA.o numerze VIN(...)(pismo z załącznikami k. 1011-1021, t. VI, k. 263-269, t. 5b).
Nie można wykluczyć, że pojazd markiA. (...)o numerze VIN(...)został odbudowany na bazie elementów i podzespołów pojazdu o numerze VIN(...)w warunkach podanych przezT. W. (2). Szacunkowa, rynkowa, łączna wartość elementów zamontowanych w zabezpieczonym pojeździeA. (...)w postaci: maski, zderzaka, lampy błotników, automatycznej skrzyni biegów, drzwi, tapicerki skórzanej, poduszek, pasów, deski, kokpitu, radia i nawigacji, w okresie grudzień 2004-października 2006 wynosiła 16.600 zł (opinia k. 4763-4769, 4981-4984, 5023- 5025, 4831 d- 4831g).
Aktualnie w dowodzie rejestracyjnym nie wskazuje się numeru silnika. Brak jest danych pozwalających ocenić rzeczywiste koszty przeróbek w przedmiotowych pojazdach. Na rynku polskim istnieje wiele źródeł pochodzenia części samochodowych. Nikt nie sprawdza ich pochodzenia. Powszechnie korzysta się z części używanych, szczególnie w sytuacji , gdy klient otrzymuje odszkodowanie w gotówce i zleca naprawę warsztatowi po jak najniższej cenie. (opinia biegłego k 4831 d- 4831g).
M. K. (2)zamówił u mężczyzny o ksywie(...), samochód markiF. (...), który chciał przekazać w rozliczeniu transakcji dotyczącej sprzedaży nieruchomościW. B. (1). Po około dwóch tygodniach(...)skontaktował się zM. K. (2)i oświadczył mu, że ma stosowny pojazd.M. K. (2)udał się po samochód doK.i odebrał samochód markiF. (...), który posiadał już tablice rejestracyjne. Samochód nie był ubezpieczony. Po przyjeździe doP.M. K. (2)jeździł tym samochodem przez tydzień, a następnie oddał goW. B. (1)wraz z umową kupna sprzedaży (zeznaniaM. K. (2)k. 142, 275-277, tom 2B).
W dniu 21 stycznia 2009 roku na terenieposesji nr (...)w miejscowościL.w gminieS.został ujawniony samochód markiF. (...),nr rej. (...), nr nadwozia(...), nr silnika(...)(z tomu 27a: protokół zatrzymania k. 29-31, protokół oględzin k. 32-33, dokumentacja fotograficzna k. 38).
Samochód markiF. (...)o numerze nadwozia(...)został wyprodukowany w 2000 roku w kolorze czerwonyS.z fabrycznie zamontowanym silnikiem o numerze nadwozia(...). Numer silnika(...)był fabrycznie przypisany do samochodu osobowegoF. (...)wyprodukowanego w 2001 roku w kolorze niebieskiC.i nr VIN(...)(pismo k. 44, t. 27a).
Numer identyfikacyjny VIN w zabezpieczonym pojeździe markiF. (...)nr rej. (...)został przerobiony – pierwotny numer identyfikacyjny to:(...)(opinia k. 53-55, t. 27a).
Samochód osobowy markiF. (...)nr VIN(...), nr silnika(...)koloru szary grigio steel metalik został zakupiony przezJ. G. (8)iW. G.od(...) sp. z o.o.wS.w dniu 17 maja 1999 roku za kwotę 21.699,99 zł za środki pieniężne pochodzące z kredytu udzielonego przez(...) Bank (...) S.A.wK.. Pojazd otrzymałnr rej. (...). Samochód markiF. (...)został skradziony na szkodęJ. G. (8)iW. G.w nocy z 27 na 28 maja 1999 roku zul. (...)wS.(kopia dokumentów k. 62-73, t. 27a).
Opisany wyżej samochód markiF. (...)został skradziony w nocy z 27 na 28 maja 1999 roku zul. (...)wS.(kopia dokumentów k. 81-105, t. 27a).
W dniu 31 sierpnia 1999 roku(...) S.A.(...)wypłaciła odszkodowanie w kwocie 27.000 zł na rzecz(...) Banku (...) S.A.wK.(kopia dokumentów k. 125-129, t. 27a).
Z datą 19 września 1999 roku została sporządzona umowa sprzedaży za cenę 18.600 zł samochodu osobowego markiF. (...),nr rej. (...), nr nadwozia(...), nr silnika(...)pomiędzyW. B. (1)aJ. J. (1)(kopia umowy k. 11 t. 27a).
30 września 1999 rokuW. B. (1)złożył w Urzędzie Gminy wS.wniosek o rejestrację pojazdu martkiF. (...)nr nadwozia(...), nr silnika(...). Na wniosku znajduje się oświadczenieW. B. (1), że osobiście sprawdził numer nadwozia i silnika i są one zgodne ze stanem faktycznym (kopia dokumentów k. 687-691, t. IV).
Pojazd markiF. (...)koloru bordowy metalik nr VIN(...), nr silnika(...)został sprzedanyP. M. (3)w dniu 3 lutego 2003 roku przez(...) sp. z o.o.wŻ.za kwotę 17.500 zł. Pojazd posiadałnr rej. (...)(kopia dokumentów k. 773-780, t. IV).
W dniu 28 czerwca 1999 roku w Urzędzie Miasta wM.zostały przedłożony rachunek z którego wynikało, że w dniu 28 czerwca 1999 rokuJ. J. (2)kupił od(...) sp. z o.o.wK.samochód osobowy markiF. (...), nr nadwozia(...), nr silnika(...)koloru szarego za cenę 21.440 zł (kopia faktury k. 17, t. 27a).
Latem 2006 roku doG. B. (1)przyjechałM. K. (1).M. K. (1)poinformowałG. B. (1), iż jest w posiadaniu listy zarzutów , które postawione zostałyP. M. (1), który jak wynikalo z jego słów sklada obciązające ich wyjaśnienia. Pokazał takżeG. B. (1)posiadany dokument. Okazywał złość wobec zachowaniaP. M. (1). UprzedziłG. B. (1), że będzie przesłuchiwany , sugerował by w takim przypadku nie przyznawał się do niczego.
W 2006 roku, przed wakacjami doJ. W. (1)zatelefonowałM. K. (1). Doszło do ich spotkania, podczas któregoM. K. (1)przekazałJ. W. (1)kserokopie dokumentów ze sprawy prowadzonej przeciwkoP. M. (1)w postaci m. innymi treści zarzutów .M. K. (1)nalegał, byJ. W. (1)zapoznał się z dokumentami i nabytą wiedzą podzielił się zG. B. (1)iA. Ł. (1). Ze słówM. K. (1)wynikało, iżP. M. (1)złożył obciążające ich zeznania. Sugerował, żebyJ. W. (1),G. B. (1)iA. Ł. (1)nie składali wyjaśnień. Twierdził, że w takiej sytuacji nie będzie dowodów potwierdzających wersjęP. M. (1).
M. K. (1)zatelefonował doJ. W. (1)w lutym 2007 roku. Pytał oA. Ł. (1), który był już wówczas zatrzymany. ( wyjaśnienia oskarżonegoJ. W.k 175-176 tom 21 a ).
W lipcu 2006 roku zM. K. (1)spotkał się takżeA. Ł. (1).M. K. (1)poinformował go, iż obciążające ich zeznania złożyłP. M. (1). PokazywałA. Ł. (1)listę zarzutów postawionychP. M. (1). Pytał, jak zachowa sięA. Ł. (1)w sytuacji, gdy będzie przeciwko niemu prowadzone postępowanie karne. ( wyjaśnienia oskarżonegoA. Ł.k 52-53 tom 11a).
J. S. (1)nie zdradza objawów choroby psychicznej ani cech upośledzenia umysłowego W chwili zarzucanych czynów rozumiał ich znaczenie i mógł pokierować swoim postępowaniem.(opinia psychiatryczna k 33- 36 tom 28a ).
R. I. (1)nie zdradza objawów choroby psychicznej ani cech upośledzenia umysłowego. Ujawnia cechy uzależnienia od substancji psychoaktywnych. W czasie zarzucanych czynów rozumiał ich znaczenie i mógł pokierować swoim postępowaniem.( opinia psychiatryczna k 194-195 tom 9a).
S. W. (1)nie zdradza objawów choroby psychicznej ani cech upośledzenia umysłowego. Zdradza natomiast cechy zaburzonej osobowości. W trakcie czynów rozumiał ich znaczenie i mógł pokierować swoim postępowaniem. ( opinia psychiatryczna k 389-391 tom 4b).
W. B. (1)nie zdradza objawów choroby psychicznej ani cech upośledzenia umysłowego W chwili zarzucanych czynów rozumiał ich znaczenie i mógł pokierować swoim postępowaniem.(opinia psychiatryczna k 121-122 tom 27a).
W dniu 3 stycznia 2006 rokuR. K. (3)kupił odfirmy (...)weW.naczepę typu „ firanka „ koloru czerwonego. Naczepa ta była w stanie kwalifikującym ją do remontu.R. K. (3)dokonał naprawy hamulców, wymiany opon naprawy zawieszenia. Wraz z naczepąR. K. (3)otrzymał faktury VAT potwierdzające dokonanie transakcji sprzedaży naczepy przezfirmę (...)do zbywcy z 2002 roku. Naczepa została zarejestrowana na nazwiskoR. K. (3)numer rejestracyjny (...). ( zeznania świadkaR. K.k 386 tom 3b i k 2732).
B. M. (2)w 2002 roku prowadził działalność gospodarczą, zajmując się sprzedażą węgla.P. M. (1)iM. K. (2)zaproponowali mu kupno ciągnika siodłowego markiM..B. M. (2)odebrał ów ciągnik z warsztatu znajdującego się w okolicachB., płacąc za niego 20 000 złotych. Nie sporządzono umowy kupna. Po przeprowadzeniu ciągnika doB. M. (2)M. K. (2)iP. M. (1)przerobili w nim numery identyfikacyjne. Po pewnym czasieP. M. (1)iM. K. (2)odebrali ten ciągnik siodłowyB. M. (2). W zamian otrzymał ciągnik siodłowyR. (...), który po dwóch dniach zabrałP. M. (1).B. M. (2)nabył także odA. N. (1)ciągnik siodłowyI. (...)-S., który zarejestrowany był jakoI. (...)–S.. Nabył także odM. K. (2)ciągnik siodłowyM.w kolorze niebieskim na(...)numerach rejestracyjnych , bez spisywania formalnej umowy. Pojazd ten został zabrany przezM. K. (2).B. M. (2)widział w późniejszym okresie , iż pojazd ten był zaparkowany „ uW.wK.. ( wyjaśnieniaB. M.k 159-164 tom C/III/1, zeznania świadkaB. M.k 4334-4335).
OskarżonyA. K. (1)jest ojcem dwójki dzieci, pozostaje w konkubinacie. Po zakończeniu nauki pracował w firmie konfekcyjnej rodziców. W latach 2001 – 2006 prowadził własną firmę transportową. W trakcie prowadzenia działalności w celach zarobkowych wyjechał doL.. Po opuszczeniu Aresztu Śledczego pracował w charakterze kierowcy. Aktualnie jest osobą bezrobotną. Ma bardzo dobrą opinię wśród członków swojej rodziny. ( wywiad środowiskowy k 5580 – 5581, zaświadczenie k 5583, świadectwo pracy k 5584,oświadczenie k 5585).
OskarżonyR. I. (1)jest ojcem dwójki dzieci. Zatrudniony jest w charakterze montera z wynagrodzeniem 2000- 2500 złotych miesięcznie. Posiada bardzo dobrą opinię w miejscu zamieszkania. Podejmował także inne zatrudnienie. ( wywiad środowiskowy k 5587, umowa k 5361).
OskarżonyT. W. (2)w sposób poprawny zachowuje się w czasie pobytu w jednostce penitencjarnej. Nie był karany dyscyplinarnie. Był wielokrotnie nagradzany. Jest uczestnikiem podkultury przestępczej. Nie sprawia z tego powodu kłopotów natury wychowawczej. Nie jest zatrudniony.
( opinia k 5590).
T. W. (2)w sposób aktywny uczestniczył w życiu szkoły, do której uczęszczał jego syn wspierając ją materialnie. (pisma k 5760- 5761, podziękowania i dyplomy k 5762, 5763, 5764,5765, 5766, 5768).
Oskarżeni:T. K. (2),P. K.,J. S. (1),A. Ł. (1),J. W. (1),G. B. (1),T. W. (2),J. K. (5)byli karani. ( dane o karalności k 5809- 5810, 5811- 5812,5814-5816, 5817- 5818, 5819-5820, 5821-5822, 5823-5824, 5826- 5827, odpisy wyroków k 18-19, 20-25 – tom 28a).
Oskarżeni;W. B. (1),B. T. (1),M. G. (2),Z. U.,S. A. (1),R. I. (1),S. W. (1)iA. K. (1)nie byli karani ( dane o karalności k 5828, 5829, 5830,5831, 5832, 5833, 5834,5835).
OskarżonyJ. W. (1)ma pozytywną opinię w miejscu zamieszkania. Prowadzi dobrze prosperującą działalność gospodarczą, Jest ojcem dwójki dzieci. ( wywiad środowiskowy k 5584- 5595, wydruk k 4955, umowa k 4956-4959, akt notarialny k 4960-(...)).
Podczas okazania tablic poglądowychP. M. (1)nie rozpoznałA. K. (1). Wskazał, iż jego wizerunek kojarzy mu się z „B.„ , szwagremM. K. (2). ( protokół okazania k 5107-5110, materiał poglądowy k 5083-5106).
Do Sądu Rejonowego w Pabianicach skierowano akt oskarżenia przeciwkoP. M. (1), którym oskarżono go m. innymi o :
- dokonanie kradzieży naczepy samochodowej(...)na szkodęK. Z. (1),
-dokonanie kradzieży naczepy samochodowejŚ.na szkodęT. T. (1),
-o dokonanie kradzieży naczepy wywrotki na szkodęJ. Ś. (1),
-o dokonanie kradzieży naczepymarki T.na szkodę formyE.-W. M. (5),
-o dokonanie kradzieży naczepy z ładunkiem nawozów sztucznych na szkodęM. K. (5),
-o dokonanie kradzieży naczepymarki W.na szkodęW. M. (3),
- o dokonanie kradzieży naczepy z węglem na szkodęP. J. (1),
-o dokonanie kradzieży naczepy chłodni na szkodęT. C. (1),
- pomoc w ukryciu ciągnika siodłowegoM. (...),
- o dokonanie kradzieży naczepy na szkodęM. L. (1),
- o dokonanie kradzieży naczepy na szkodęZ. K. (1).
W przedmiotowej sprawie wyrok nie zapadł. WobecP. M. (1)zarządzono poszukiwanie listem gończym oraz wydano(...)Nakaz Aresztowania.
( pismo i kopia aktu oskarżenia k 3796-(...)).
OskarżonyA. Ł. (1)podczas pierwszego przesłuchania do jakiego doszło w toku postępowania przygotowawczego nie przyznał się do zarzucanych czynów. Wyjaśnił m. innym, iżM. K. (1)wydzierżawiłfirmie (...)ciągnik siodłowyM. (...)wraz z naczepą. Zaprzeczył, by udzielałM. K. (1)pomocy w wyłudzeniu odszkodowania za przedmiotowy zestaw pojazdów. Przyznał, iż(...)ujawniony na jego posesji nabyty został przez jego ojca od nie istniejącejfirmy (...). Wskazał, iż pracował jako kierowca wfirmie (...)i co najmniej dwukrotnie wyjeżdżał za granicę i pozostawiał tam pojazd, którym się poruszał.
A. Ł. (1)nie przyznał się do zarzucanych czynów także podczas posiedzenia Sądu w przedmiocie zastosowania tymczasowego aresztowania.
Podczas kolejnego przesłuchania do jakiego doszło w czasie śledztwa, odnosząc się do poszczególnych, postawionych mu zarzutówA. Ł. (1)przyznał, iż wiedział o wyłudzeniu odszkodowania za ciągnik siodłowyM.i naczepę, ale nie udzielał w tym pomocy. Nie przyznał się do przyjęcia odM. K. (1)powyższego zestawu pojazdów ze świadomością, iż pochodzą one z czynu zabronionego.A. Ł. (1)przyznał także, iż zawiadomiłM. K. (1)o naczepie stojącej wR., negując by dokonywał jej zaboru. Podniósł, iż wyjeżdżał do Rosji, ale nie wie, które z pojazdów, którymi kierował pochodziły z kradzieży.A. Ł. (1)przyznał się do kradzieży naczepyŚ.weW., naczepyK.wG.i naczepyL.wK.oraz do paserstwa naczepy na szkodęfirmy (...)oraz naczepy chłodni wP.odnośnie której nie postawiono mu zarzutu.
W złożonych wyjaśnieniach opisał okoliczności w jakich doszło do podjęcia przez niego działalności niezgodnej z prawem. Podał, iż pod koniec 2000 roku przyjął propozycję przyprowadzenia zK.samochoduR. (...), który wedle zapewnieńM. K. (1)iP. M. (1)pochodził z tzw. układu. Właściciel pojazdu przekazuje posiadany pojazd i zgłasza jego fikcyjną kradzież w celu wyłudzenia odszkodowania. Po przyprowadzeniu samochodu zK.wspólnie zM. K. (1)iP. M. (1), którzy przekazali mu oryginalny kluczyk odstawił samochód do warsztatu piaskowania prowadzonego przez szwagraG. P.K.wM.. Miejsce to wskazali muM. K. (1)iP. M. (1). Ten samochód został wypiaskowany, przemalowana została rama i następnie pojazd ten został wywieziony do Rosji przezS. T..
A. Ł. (1)wyjaśnił nadto, iż przyprowadził dlaM. K. (1)zK.naczepę wywrotkęT.. Został poinformowany przezM. K. (1)iP. M. (1), że naczepa pochodzi z układu.M. K. (1)iP. M. (1)w czasie jazdy dofirmy (...)jechali przed nim samochodem osobowym.
Odnosząc się do naczepy zabranej z miejscowościK.A. Ł. (1)wyjaśnił, iż w tym przypadku procedura była podobna. Zabraną naczepę, po przerobieniu i pomalowaniu dzierżawił w późniejszym czasie odM. K. (1).
OskarżonyA. Ł. (1)wyjaśnił także, iż naczepa zabrana zG.i wywrotka ze stacji paliw wR.odstawione zostały albo dofirmy (...)albo „do tego człowieka od piaskowania”.
A. Ł. (1)złożył także wyjaśnienia dotyczące zaboru naczepy z meblami w miejscowościW.. Wskazał, iż zaboru tej naczepy dokonał zeZ. U.i mężczyznami o imionachS.i Wołodia. W czasie gdy pozostałe osoby podpinały naczepę on spożywał alkohol z pracownikami stacji benzynowej na której zaparkowana była naczepa. Trafiła ona do miejscowościP., do miejsca zamieszkaniaG. B. (1), gdzie meble zostały rozładowane. Sprzedażą skradzionych mebli zajmował sięM. K. (1).
A. Ł. (1)opisał także okoliczności w jakich doszło do „zaboru” samochoduS.i naczepy ze składu węgla mieszczącego się wW.przyulicy (...)prowadzonego przez(...). Wskazał, iż brał w tym udziałZ. U., który jechał zestawem, „ wystawionym przez zięcia właściciela o nazwiskuW.”. Zabrany zestaw został zaprowadzony dofirmy (...). Naczepa pochodząca z przedmiotowego zdarzenia została przekazana w rozliczeniu za sprzedaż naczepy i mebli zabranych zW.dofirmy (...), którą prowadził razem zT. K. (2). Była wypiaskowana i pomalowana. Gdyfirma (...)była likwidowana naczepę tę w rozliczeniu otrzymałT. K. (2), który wiedział „ co to za naczepa”.D.zabezpieczony na posesjiA. Ł. (1)pochodził odW. M. (3), który oddał samochód na tzw. układ.A. Ł. (1)nabył ten pojazd w ramach rozliczeń zaległych wypłat.
A. Ł. (1)podał także, iżW. M. (3)zginęła w późniejszym okresie naczepa w miejscowościL.. O naczepie tej, gdzie stoi i do kogo należy mówiłM. K. (1)iP. M. (1). Za przekazanie tych informacjiM. K. (1)odliczyłA. Ł. (1)część należności za dzierżawę zestawu. Potwierdził, iż to on poinformowałM. K. (1)o naczepie stojącej wR.. Wyjeżdżał także wówczas gdy pracował wJ.4-5 razy doP., prowadząc zestawy pojazdów zakupione przezS.. Przyznał, iż przeprowadzał naczepę chłodnię zaparkowaną wP., która według słówM. K. (1)iP. M. (1)miała pochodzić z tzw. układu. W niektórych sytuacjach, gdy przeprowadzał naczepy miał dowód rejestracyjny.K.zM.zawsze jechali przed nim.
A. Ł. (1)w złożonych wyjaśnieniach przyznał ostatecznie, iż zgłosił fikcyjną kradzieżM. (...)z naczepą, które dzierżawił odM. K. (1)za jego namową, w zamian za co miał przez dwa miesiące nie płacić kwot należnych z tego tytułuM. K. (1).
W czasie eksperymentu procesowegoA. L. (3)wskazał wW.miejsce skąd zabrany został zestaw pojazdów oddany na tzw. układ przez zięciaE.–Z. W. (1), który porozumiał się w tej sprawie zT. K. (2), przekazując kluczykiZ. U..Wskazał także miejsce wL.skąd zabrana została naczepa na szkodęW. M. (3), miejsce znajdujące się wW., gdzie miała mieć miejsce fikcyjna kradzieżS.należącej doJ.i opisał jej okoliczności.A. Ł. (1)ujawnił także miejsca w jakich doszło do kradzieży mebli w miejscowościW.oraz posesję w miejscowościM.gdzie znajdował się warsztat piaskowania prowadzony przezP. K..
W czasie przeprowadzanych z jego udziałem eksperymentów procesowychA. Ł. (1)wskazał nadto :
-miejsce parkowania naczepy wR.o której poinformowałM. K. (1),
-miejsce w którym pozostawił dzierżawiony odM. K. (1)ciągnik siodłowyM. (...)z naczepą, którego kradzież sfingowano w celu wyłudzenia odszkodowania,
- miejsce wK.skąd zabrana została naczepamarki T.,
- parking wP.skąd zabierał naczepę z napisem HZ Transport,
-stację benzynową w miejscowościG.Stara skąd zabierał naczepę i stację benzynową wP.na której pozostawił zabrana naczepę,
- miejsce wG., w pobliżu stacji kontroli pojazdów, skąd zabrał naczepę na poleceniM. K. (1),
- miejsce weW.skąd zabrał naczepę.
Składając kolejne wyjaśnienia w czasie śledztwaA. Ł. (1)przyznał się do udziału w grupie przestępczej, wskazując , iż na początku nie wiedział o co chodzi, do pomocy w wyłudzeniu odszkodowania za zestaw składający się zM. (...)i naczepy. Zakwestionował swoją świadomość, co do tego, by już w 2001 roku wiedział o pochodzeniu zestawu pojazdów dzierżawionych odM. K. (1). Oskarżony przyznał się do kradzieży naczepy z meblami. Potwierdził , iż był kierowcąR. (...)przeprowadzonego zK.. Przyznał się do przeprowadzenia naczep: na terenieP., zG.Starej doP., zW., zK.,K., do poinformowaniaM. K. (1)o naczepie zaparkowanej wR.. Zaprzeczył swojemu udziałowi w zaborze naczepy w miejscowościB.. Nie przyznał się także do ukrycia nieustalonej ilości ciągników siodłowych.
Przed SądemA. Ł. (1)przyznał się do popełnienia zarzucanych czynów i złożył obszerne wyjaśnienia. Opisał w nich okoliczności związane ze zgłoszeniem fikcyjnej kradzieży ciągnika siodłowegoM. (...)wraz naczepą, wskazując, iż zgodzili się na nią wspólnie zT. K. (2), potwierdzając, iż złożyli świadomie nieprawdziwe zeznania.A. Ł. (1)potwierdził swój udział w zaborze naczepy jaka miała miejsce wK., podnosząc , iż jadąc po naczepę nie miał świadomości, iż jest ona kradziona. Przyznał , iż przyprowadził zK.do swojego miejsca zamieszkaniaR. (...)koloru białego. Potwierdził także, iż dokonywał wywozu do Rosji rozebranego na części ciągnika siodłowegoR. (...), nie wie jednak , czy był to ten sam ciągnik, który został przez niego przyprowadzony zK..
A. Ł. (1)nie negował także tego, iż dokonał „ przeprowadzenia” naczepy z miejscowościG.Stara. Potwierdził także, iż był po naczepy weW., wK., wG.. Odnosząc się do zarzutu pomocy w kradzieży naczepy na szkodęK. M. (1)wyjaśnił, iż jego rozmowa zM. K. (1)na temat stojącej naczepy wynikała z wcześniejszych zdarzeń, a powiedziałM. K. (1)o naczepie, „ żeby mieć spokój”, licząc także na zmniejszenie kwoty, którą płaciłM. K. (1)za dzierżawę. Wskazał także, iż dopiero po tym jakM. K. (1)zmienił mu naczepę w dzierżawionym zestawie i po rozmowie zK. M. (1)uświadomił sobie, iż przyjął naczepę, którą skradziono podkopalnią (...)wR..A. Ł. (1)wskazał także, iż przeprowadzał z parkingu wP.naczepę, którą ktoś miał oddać na tzw. układ. Informując o naczepie stojącej wL.nie zdawał sobie sprawy, że „ po nią pojadą „. Wiedział także o pochodzeniu ciągnika siodłowegoD., który został nabyty przez(...).
Przed SądemA. Ł. (1)wyjaśnił także okoliczności oddania na tzw. układ zestawu pojazdów przezZ. W. (1)i udział w tym czynieZ. U.,J. W. (1)iG. B. (1). Opisał także okoliczności zaboru naczepy z meblami wW..
A. Ł. (1)w wyjaśnieniach złożonych przez Sądem podał, iż dopiero od pewnego momentu zaczął się domyślać, że bierze udział w nielegalnych przedsięwzięciach, wówczas gdy trzy naczepy zostały przeprowadzone w stosunkowo krótkim czasie w czerwcu 2001 roku. Taką świadomość zyskał od zdarzenia wK.. Obawiał się także o los swoich bliskich i swój. Grożono mu bowiem.
A. Ł. (1)zakwestionował przyjęty okres istnienia zorganizowanej grupy przestępczej w której miał uczestniczyć. Według niego o wszystkim decydowałM. K. (1), a jego prawą ręką byłP. M. (1). On odgrywał w tej grupie najmniej istotą rolę, był tylko kierowcą. Za każdą naczepę dostawał odM. K. (1)100, 200, 300 złotych.
Odnosząc się do osobyP. K.wyjaśnił, iż do warsztatu piaskowania, który prowadził, dostarczał naczepy w celu ich naprawy czy piaskowania, także te sprowadzane z zagranicy. Nie dzielił się zP. K.swoimi wątpliwościami co do legalności naczep, które do jego warsztatu dostarczał. W rozmowach zJ. W. (1)iG. B. (1)nigdy nie padły słowa, żeK.jest zamieszany w ten proceder, że wie co przyjmuje. Podał także, iż nie zdarzyło się, by w sytuacji gdy miał wątpliwości co do legalności naczepy zaprowadził ją do innego warsztatu niżP. K.. Wszystkie naczepy jakie zaprowadził doP. K.nadawały się do piaskowania i malowania.
W firmie, w której był zatrudniony głos decydujący mieliJ. W. (1)iG. B. (1). To oni wydawali mu polecenia. Zdarzały się sytuacje, żeP. M. (1)z pominięciem właścicieliJ.zwracał się do niego z propozycją wykonania jakiejś usługi, ale nie było możliwym, by podjął się jej wykonania z pominięciem szefów firmy, bo samochód, który był do tego potrzebny należał doJ.. W ocenieA. Ł. (1)J. W. (1)iG. B. (1)domyślali się, że biorą udział w działalności przestępczej już na początku, kiedy pojawił sięP. M. (1)iM. K. (1). Wówczas kiedy i on zaczął domyślać się, że chodzi o działalność przestępczą rozmawiał o tym zG. B. (1)iJ. W. (1), którzy potwierdzili, że i oni się domyślają. Były rozmowy, „ że wiemy o co chodzi”. Żadne okoliczności natomiast nie wskazywały, byA. K. (1)był zaangażowany w proceder związany z odprowadzaniem naczep czy oddawanie ich na układ.
A. Ł. (1)potwierdził także przed Sądem, iż w ramach rozliczeń za skradzione meble otrzymał zJ.naczepęA.pochodzącą ze sfingowanej kradzieży wW..
OskarżonyA. K. (1)w czasie śledztwa i przed Sądem nie przyznał się do popełnienia zarzucanych czynów. Przed Sądem wyjaśnił m. innymi, iż nie posiada żadnej wiedzy na temat przestępstw, których popełnienie mu zarzucono, ponieważ nie brał w nich udziału. Ze współoskarżonych zna jedynieT.iS. W. (1), którzy są jego daleką rodziną. Zdarzało się, że osoby te odwiedzały jego ojcaM. K. (1). Zdarzało się także, że wsklepie (...)zaopatrywał się w części samochodowe.
A. K. (1)wyjaśnił, iż wówczas gdy prowadził działalność gospodarczą zajmując się transportem zdarzało się, że na przełomie 2002 i 2003 roku korzystał z usług warsztatu prowadzonego przezJ. W. (1). Nie wykluczył, iż mógł wówczas widywać takżeG. B. (1). Dokonywał także napraw swojego samochoduR. (...)u ojcaA. Ł. (1), który jest specjalistą w zakresie pneumatyki samochodów. Miał wówczas kontakt zA. Ł. (1).
Odnosząc się do osobyM. K. (2)A. K. (1)wyjaśnił , iż odwiedzał on jego ojca. Po śmierci żonyM. K. (2)popadł w kłopoty finansowe. Zaczął nadużywać alkoholu i narkotyków.M. K. (2)zaciągał uM. K. (1)pożyczki, których nie oddawał. Przez miesiąc pracował uM. K. (2)w hurtowni kawy i herbaty, ale zrezygnował ponieważ nie otrzymał wynagrodzenia. W czasie gdy podjął pracę w firmie matki widywałR. I. (1)w towarzystwie drugiej żonyM. K. (2). Nie wiedział wówczas , że ma on na imięR.. Znał go jakoB..
A. K. (1)podniósł , iż nie znaP. M. (1). Osobę tę i jego pseudonim może znać z rozmów prowadzonych z ojcem. Nie zna powodów dla którychP. M. (1)pomawia go o określone zachowania.T. F. (1)poznał w 2003 roku wsalonie (...), gdzie odbierał on nowy samochód, pracując w firmie jego ojca. Utrzymywał z nim kontakty ściśle zawodowe. Wiedział, że odbywał karę pozbawienia wolności. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego rajstopS.A. K. (1)podał, iż był w tej sprawie przesłuchiwany w charakterze świadka. Został poproszony o odniesienie się do jakichś zeznań, które dotyczyły osoby z jego bliskiej rodziny. Nie posiada wiedzy na temat spirytusu skradzionego na szkodęfirmy (...)wL..
A. K. (1)w złożonych przed Sądem wyjaśnieniach opisał okoliczności, które skłoniły go do opuszczenia Polski oraz okoliczności w jakich do Polski powrócił. Nie wykluczał, by wspólnie zT. W. (2)iS. W. (1)wyjeżdżał nad wodę.
A. K. (1)zaprzeczył, by brał udział w rozładunku butów, nie zajmował się także transportem mebli. Wskazał na określone sprzeczności między relacjamiP. M. (1)iM. K. (2)w powyższym zakresie.
OskarżonyR. I. (1)nie przyznał się do zarzucanych czynów. Wyjaśnił przed Sądem m. innymi, iżM. K. (2)poznał w 1997 – 1998 roku za pośrednictwem swojej siostry, która związała się z nim, a później zawarła związek małżeński. Przez pewien czas mieszkali pod jednym dachem.M. K. (2)oszukiwał jego siostrę, okradał ją. Namawiał siostrę na zerwanie zM. K. (2), który pewnego dnia zniknął. Nie uczestniczył w żadnych interesach związanych zM. K. (2). Ze współoskarżonych zna jedynieS. A. (1), który jest byłym mężem przyjaciółki jego siostry.R. I. (1)podniósł, iżM. K. (2)uknuł intrygę wobec jego osoby, ponieważ narastał między nimi konflikt. Miał doM. K. (2)pretensje o to, jak traktuje jego siostrę.P. M. (1)zna jako kolegęM. K. (2), który bywał w domu, gdzie razem mieszkali. Przyznał, iż posiadał wiedzę o dokonaniu kradzieży samochoduM. K. (2)z ładunkiem butów ale nie brał w tym udziału. W chwili gdy poznałM. K. (2)posiadał on dom, trzy samochody. Gdy zniknął z majątku nic nie pozostało. Bank zajął dom, był zadłużony u wielu osób.
O uprowadzeniuF. C. (1)wie z opowiadań siostry. Przyznał, iż znaM. K. (1), który był kolegąM. K. (2)i bywał w jego domu naulicy (...)wP., także na spotkaniach towarzyskich.
Z. U.w swoich pierwszych wyjaśnieniach złożonych w czasie postępowania przygotowawczego nie przyznał się do popełnienia zarzucanych czynów. Przyznał, iż zna mężczyznę o nazwiskuE., który prowadzi skład opału wW.. Nie wie w jakich okolicznościach zginął zestaw pojazdów, którym jeździł na(...)po węgiel. Zaprzeczył, by zaprowadzał ten zestaw zA. Ł. (1)doM..Z. U.zanegował, by znał mężczyznę o nazwiskuW., by to on przekazywał mu kluczyki do zestawu.
OskarżonyZ. U.wyjaśnił także, iż pewnego dnia przyjechał do niegoA. Ł. (1),T. K. (2),J. W. (1)z jeszcze jednym nieznanym mu mężczyzną. Powiedzieli, że zepsuło się im auto, a oni wypili alkohol. Poprosili, by ściągnął im naczepę zK.doG.. Spełnił ich prośbę jadąc samochodem markiR.. Mówili, że w naczepie były jakieś meble. Nie dostał zapłaty za tę usługę.
W kolejnych wyjaśnieniachZ. U.zaprzeczył, by udzielał pomocyZ. W. (1)w wyłudzeniu odszkodowania. Przyznał się natomiast do kradzieży naczepy z meblami w miejscowościW.. Zadeklarował wolę dobrowolnego poddania się odpowiedzialności karnej.
Na rozprawieZ. U.przyznał się do zaboru naczepy z ładunkiem mebli. Nie przyznał się natomiast do pomocy w wyłudzeniu odszkodowania. Odmówił złożenia wyjaśnień i odpowiedzi na pytania. Korzystając z przysługujących mu uprawnień odniósł się do wyjaśnień złożonych w śledztwie, także do tych w których przyznał się do obu zarzucanych czynów. Wskazał, iż jego postawa wynikała z faktu, iż chciał dobrowolnie poddać się odpowiedzialności karnej, a z informacji jaką uzyskał od Prokuratora wynikało, iż warunkiem tego jest przyznanie się. Chciał dobrowolnie poddać się karze, ponieważ jest kierowcą i nie chciał stracić pracy.
OskarżonyJ. S. (1)w śledztwie i przed Sądem nie przyznał się do zarzucanych czynów.
Przed SądemJ. S. (1)zaprzeczył, by miał cokolwiek wspólnego ze spirytusem, którego paserstwo mu się zarzuca. Niczego nie wie o butach, które miał rzekomo nabyć odM. K. (2). Nie zna żadnego z pozostałych oskarżonych.J. S. (1)wyjaśnił, iż w jego ocenie jest pomawiany przezM. K. (2), ponieważ podczas jednego ze spotkań do jakiego doszło w domuF. C. (1)był świadkiem ich sprzeczki, która dotyczyła żonyF. C. (1).J. S. (1)wtrącił się i wówczasM. K. (2)wulgarnie wówczas na to zareagował.J. S. (1)przyznał, iż uczestniczył w zbiórce pieniędzy, które później wspólnie zA. N. (1)przekazali porywaczom.J. S. (1)przyznał, iż to on jest „J.z(...)”. Zadeklarował, że po tym jak został skazany za handel spirytusem skończył z tym.
OskarżonyS. A. (1)w śledztwie nie przyznał się do popełnienia zarzucanych czynów. Wyjaśnił m. innymi w czasie postępowania przygotowawczego, iżP. M. (1)opseudonimie (...)poznał za pośrednictwemM. K. (2). Pewnego dnia został przez tegoP.poproszony o pomoc w zaprowadzeniu do piaskowania naczepy należącej doK. Z. (1). Uczynili to ciągnikiem siodłowymM. (...)M. K. (1), zabierając naczepę z terenu Papierni wP.. Ciągnikiem jechałP., a on za nim samochodemP.. Naczepę pozostawili w okolicachR..
Odnosząc się do zarzutu pomocy w przywłaszczeniu butów na szkodęfirmy (...)przyznał, iż pojechał doL.poT. M.M. K. (2). Wiedział, że skradziono wówczas samochód należący doM. K. (2).
S. A. (1)przyznał, że była taka sytuacja, że była prowadzona naczepa ale ciągnikiem siodłowym kierowałP.pseudonim (...). On natomiast siedział obok.
W złożonych w śledztwie wyjaśnieniachS. A. (1)opisał także okoliczności w jakich zarejestrował na swoje nazwisko samochódA.oraz jak doszło do jego sprzedaży. Wskazał także na rolęM. K. (2),M. K. (1)iB. I..
Przed SądemS. A. (1)przyznał się początkowo do popełnienia zarzucanych czynów. Potwierdził wyjaśnienia złożone w śledztwie wskazując, iż miały miejsce określone zdarzenia w których uczestniczył. Podniósł , iż jego przyznanie się do zarzucanych czynów wynikało z niezrozumienia pytania zadanego przez Sąd.
B. T. (1)w śledztwie nie przyznał się do zarzucanego czynu. Wyjaśnił, iż gdy przebywał wraz z kolegą w agencji towarzyskiej wW.został skradziony ciągnik siodłowymarki S., który był leasingowany przezfirmę (...). Po ujawnieniu tego faktu zgłosił to wK.Policji wW.. Po zdarzeniuG. B. (1)miał pretensje o to, że samochód został skradziony. Nie wiedział, że kradzież jest sfingowana.B. T. (1)nie przyznał się także do stawianego mu zarzutu podczas rozprawy. Omówił złożenia wyjaśnień.
OskarżonyP. K.w toku postępowania przygotowawczego i przed Sądem nie przyznał się do popełnienia zarzucanych czynów. W śledztwie odmówił złożenia wyjaśnień. Przed Sądem wyjaśnił natomiast odpowiadając jedynie na pytania swojego obrońcy, iż działalność gospodarcza, w której brał udział zarejestrowana była na jego ojca. Zfirmy (...)przyprowadzane były do piaskowania naczepy. Sprawdzał ich dokumenty. AniJ. W. (1), aniG. B. (1), aniA. Ł. (1)nie mówili mu o swoich podejrzeniach co do pochodzenia naczep. Zdarzało się, że naczepa była odbierana pomimo tego, iż nie wykonał zleconej usługi. Za piaskowanie otrzymywał wynagrodzenie w kwocie 600- 800 złotych za naczepę. Nie zawsze był obecny kiedy naczepa była przyprowadzana i oddawana. Wskazał, iż w jego ocenie podczas piaskowania nie ma możliwości usunięcia numeru identyfikacyjnego.
OskarżonyM. G. (2)w śledztwie nie przyznał się do zarzucanych czynów. Wyjaśnił m. innymi, iż ciągnik siodłowy markiM.nabył w 2001 roku w firmie znajdującej się w okolicachB., a później sprzedał goK.zeZ.. Zaprzeczył, by kiedykolwiek był właścicielem naczepyW..M. K. (1)iP. M. (1)spotkał na tereniefirmy (...), gdzie naprawiał samochódV..M. G. (2)także przed Sądem nie przyznał się do popełnienia zarzucanych czynów. Odmówił złożenia wyjaśnień i odpowiedzi na pytania.
OskarżonyT. K. (2)składając wyjaśnienia w czasie postępowania przygotowawczego nie przyznał się do zarzucanych czynów. Potwierdził, iż dzierżawił odM. K. (1)ciągnik siodłowyM. (...)z naczepą marki SAM. Podniósł, iż przedmiotowy ciągnik siodłowy skradziono wraz z naczepąB.pod kopalnią wJ..T. K. (2)wyjaśnił, iż wfirma (...)nigdy nie była w posiadaniu naczepmarki T.iA.. Użytkowali ciągnik siodłowyD.i naczepęK., którą wspólnie zA. Ł. (1)wyremontowali. W czasie likwidacji firmy on zabrał tę naczepę. Podczas końcowego przesłuchania przeprowadzonego w czasie śledztwa oskarżony wyraził wolę dobrowolnego poddania się odpowiedzialności karnej.
Podczas rozprawy oskarżonyT. K. (2)przyznał się do popełnienia zarzucanych czynów z wyjątkiem zarzutu, który dotyczy ciągnika siodłowego markiM. (...). Zaprzeczył, by miał świadomość, iż pojazd ten pochodzi z kradzieży.T. K. (2)odmówił złożenia wyjaśnień i odpowiedzi na pytania.
OskarżonyJ. K. (5)nie przyznał się do popełnienia zarzucanych czynów. W złożonych w śledztwie wyjaśnieniach opisał okoliczności w jakich nabył, użytkował i utracił ciągnik siodłowy markiM..
Podtrzymał swoje wyjaśnienia podczas rozprawy. Wyjaśnił także m. innymi, iż znaJ. W. (1)iG. B. (1). ZA. Ł. (1)pracowali natomiast w jednej firmie na początku lat 90 – tych. Nie zna powodów dla których jest pomawiany.
OskarżonyJ. W. (1)podczas pierwszego przesłuchania do jakiego doszło w czasie śledztwa nie przyznał się do popełnienia zarzucanych czynów. Przyznał, iż znaJ. K. (5)iS. K. (3)z którymi łączyły go jedynie kontakty biznesowe. Zaprzeczył, by znałM. K. (1),A. K. (1),P. M. (1)pseudonim „ Głupi„ ,M. K. (2)pseudonim(...), podobnie jakF. C. (1).
J. W. (1)nie przyznał się do zarzucanych czynów także w czasie posiedzenia Sądu, który zadecydował o jego tymczasowym aresztowaniu.
Podczas kolejnego przesłuchaniaJ. W. (1)przyznał, iż brał udział w części zdarzeń, które objęte zostały postanowieniem o przedstawieniu zarzutów. Wskazał, iż prowadził wspólnie zG. B. (1)usługi transportowe i zgłosił się do nichM. K. (1)iP. M. (1). Wykonał dla nich usługę polegającą na przyprowadzeniu naczepy, za co zapłacili gotówką. Od tego czasu dlaM. K. (1)wykonał szereg różnych zleceń polegających na przeprowadzaniu naczep. Ci dwaj mężczyźni przyjeżdżali, on jechał za nimi ciągnikiem siodłowym należącym doJ.i po wskazaniu naczepy podpinał ją do ciągnika siodłowego i jechał dofirmy (...). Potwierdził, iż w takich okolicznościach był w miejscowościG.Stara, wT., wŁ.między DworcemK., aulicą (...). Podał, iż nie przypomina sobie by przeprowadzał naczepy zW.,G.,P.,Ł.iL.. Wskazał, iż był taki przypadek, że „ odbierał „ naczepę chłodnię – był to pejzaż górski. Był także po naczepę naG.. Naczepy te były czasami remontowane wJ., a czasami były krótko i później zabierane były przezM. K. (1)iP. M. (1), którzy twierdzili, że skupują naczepy. Nie było rozmów w jego obecności o przebijaniu numerów identyfikacyjnych.
Uzupełniając złożone wcześniej wyjaśnieniaJ. W. (1)wskazał, iż kiedy zorientował się, że naczepy pochodzą z jakichś układów nie chciał wykonywać zleceńM. K. (1). Na tym tle doszło do szarpaniny międzyG. B. (1), aP. M. (1).M. K. (1)iP. M. (1)poznał także ich pracownik-A. Ł. (1), który w późniejszym okresie dzierżawił odM. K. (1)czerwonegoM. (...)z naczepą . Poznał takżeA. K. (1), który naprawiał w jego firmie pojazdy.
J. W. (1)wskazał, iż wW.doszło do kradzieżyS.należącej dofirmy (...), co zgłosił na Policji kierowca o nazwiskuT.. Wyjaśnił, iżG. B. (1)jechał dlaM. K. (1)dwa lub trzy razy. OdnośnieP. K.wyjaśnił, iż do jego warsztatu, który zajmował się piaskowaniem nie były zaprowadzane naczepyM. K. (1).
Podczas konfrontacji zG. B. (1)J. W. (1)podał
m. innymi, iż wówczas gdy przyprowadzał naczepy dlaP. M. (1)iM. K. (1)oni zawsze jechali przed nimi i wskazywali miejsce gdzie stała naczepa. Nie mówili dlaczego naczepa ma zostać przetransportowana i jakie jest jej pochodzenia. DwukrotnieP. M. (1)dał mu dowód rejestracyjny naczepy. Nie sprawdzał jednak, czy dowód rejestracyjny był od naczepy, którą miał przetransportować.J. W. (1)wyjaśnił, iż nie domyślał się, iż są to naczepy kradzione. Sądził, że świadczy jedynie usługi transportowe. Po trzecim lub czwartym wyjeździe zorientował się, że naczepy pochodzą „ z jakiegoś przekrętu”. Wówczas nie chciał już dla nich jeździć i wyjazdy po naczepy zakończyły się.J. W. (1)podniósł także podczas wskazanej czynności, iż nie przypomina sobie takiego faktu by opowiadałG. B. (1)o naczepie zW.. Nie wykluczył, iż z jednej naczepy zatrzymał sobie worek nawozu jako zapłatę za wykonaną usługę. Nie przypominał sobie, był po naczepę z nawozem.
W czasie przeprowadzonego z udziałem oskarżonegoJ. W. (1)eksperymentu procesowego nie wskazał miejsca w miejscowościG.Stara skąd miał zabierać naczepę, podnosząc , iż nie kojarzy by kiedykolwiek przebywał w okolicy tej miejscowości.
J. W. (1)wskazał miejsce znajdujące się naulicy (...)wŁ., skąd zabierał naczepę wywrotkę. Według słówP. M. (1)ciągnik, który ciągnął naczepę popsuł się i pojechał do warsztatu. Naczepę zaprowadził doG., do swojej firmy. Naczepa następnego dnia została przez nich zabrana. W czasie eksperymentuJ. W. (1)wskazał także stację benzynową wT.z której zabierał naczepę. Według zapewnieńP. M. (1)iM. K. (1)była to naczepa przez nich wydzierżawiona. Wskazali mu naczepę i stanęli gdzieś obok stacji benzynowej na której się znajdowała.
W czasie drogi do jego firmy, gdzie została zaprowadzona naczepaP. M. (1)dał mu dowód rejestracyjny naczepy. Numery rejestracyjne naczepy były takie same jak w dowodzie rejestracyjnym.
Składając kolejne wyjaśnieniaJ. W. (1)przyznał się do zaboru naczep w miejscowościW., wK., wG., do zaboru naczepy z meblamiB.-R.-W., do zaboru naczep w miejscowościachM.iT., paserstwa naczepy(...)skradzionej wP., zaboru naczepy z węglem i naczepy w miejscowościG.Stara, wL., wS.i pomocnictwa do wyłudzenia odszkodowania za ciągnikR. (...)i naczepy na rzeczA. M. (4). Przyznał, iż z uwagi na upływ czasu nie pamięta wszystkich zdarzeń w jakich brał udział. Wskazał, iż nie przypomina sobie okoliczności zaboru naczepy wS.. Naczepa z ładunkiem nawozów sztucznych stała natomiast na posesjiG. B. (1).
Odnośnie zaboru naczepy z meblami to przypomina sobie jedynie, iż był zA. Ł. (1), który podpiął na stacji benzynowej naczepę do ciągnika siodłowegoJ., którym razem jechali. Na posesjiG. B. (1)okazało się, że naczepa zawiera ładunek mebli. Wiedział, iżA. Ł. (1)jedzie ukraść naczepę.
J. W. (1)w złożonych wyjaśnieniach opisał okoliczności w jakich wspólnie zG. B. (1)weszli w posiadanie ciągnika siodłowego(...)za któryW. M. (3)po zgłoszeniu jego kradzieży zamierzał uzyskać odszkodowanie, wskazując, iż po tym jak pojazd przyprowadzili na teren swojej firmy przerobili numery VIN pojazdu.
OskarżonyJ. W. (1)przyznał także, iż wspólnie zG. B. (1)zgłosili fikcyjną kradzież samochoduS., który był własnością funduszu leasingowego i opisał okoliczności w jakich do tego doszło. Potwierdził, iż w 2002 roku przystali na propozycjęA. Ł. (1), który zamierzał przyjąć oddawane na układ ciągnik siodłowyS.z naczepą, który miał należeć do właściciela firmy mieszczącej się wW.przy torach kolejowych.S.została zaprowadzona do warsztatuP. K.i wyprowadzona do Rosji, natomiast naczepa była pozostawiona wJ., gdzie zostały przerobione numery VIN i gdzie została przemalowana. Została ona sprzedanaA. Ł. (1).
J. W. (1)przyznał się także ostatecznie do zaboru naczepy wŁ.na szkodęM. L. (1)i pomocy w wyłudzeniu odszkodowaniaJ. K. (5). Udał się do tej miejscowości wspólnie zP. M. (1), który poinformował go, że chce ukraść jakiś samochód. CiągnikM.i naczepę zaprowadzili do warsztatuP. K.doM..
J. W. (1)w swoich kolejnych wyjaśnieniach opisał okoliczności w jakich nabywane były przez niego naczepy, które miały pochodzić z tzw. układów odP. B. (2)iM. K. (2). Wskazał, iż kradzieży naczepy wL.dokonałG. B. (1)zP. M. (1)iM. K. (1). Naczepa była przyprowadzona doG.. Przyznał, iż po kilku spotkaniach zP. M. (1)iM. K. (1)odniósł wrażenie, iż toM. K. (1)kierował zlecaniem kradzieży.
Na dalszym etapie śledztwaJ. W. (1)nie przyznał się do udziału w zorganizowanej grupie przestępczej. Opisał okoliczności w jakich nabywał naczep, które po przerobieniu numerów VIN pod numery widniejące na dokumentach od rozbitych pojazdów były następnie przewożone za granicę. Podał, iż zmienność jego wyjaśnień wynika z faktu, iż obawia sięP. M. (1)iM. K. (1).P. M. (1)był wobec niego wielokrotnie agresywny, groził mu, że sprzeda go Policji. Przyznał, iż nie kojarzy osobyA. M. (4).
Składając kolejne wyjaśnieniaJ. W. (1)podniósł, iż nie przypomina sobie by brał udział w zaborze naczepyŚ.T.weW.i naczepyT.wK.. Wykluczył, by brał udział w przedmiotowych zdarzeniach. Tożsame stanowisko zajął, jeżeli chodzi o zarzut kradzieży naczepy wG.. Wyjaśnił, iż nie brał także udziału w zaborze naczepy zK.. Pojechał po niąA. Ł. (1). Zaprzeczył, by udzielał pomocyT. K. (6)w wyłudzeniu odszkodowania za samochódO. (...).J. W. (1)przyznał, że uczestniczył w kradzieży naczepy z meblami. Nie przypominał sobie zdarzenia związanego z zaborem naczepy wM.iG.Starej, przyjęcia naczepy(...). Przyznał się natomiast do zaboru naczepy z węglem, naczepy wT.. Podtrzymał wcześniejsze wyjaśnienia dotyczące pomocy w wyłudzeniu odszkodowaniaJ. K. (5), kradzieży naczepy na szkodęW. M. (3)iM. L. (1). Wyjaśnił, iż po konfrontacji zG. B. (1)przypomniał sobie, iż uczestniczył w kradzieży naczepy z nawozami. Wskazał, iż nie wie czego może dotyczyć zarzut dotyczącyA. M. (4).
Podczas składania kolejnych wyjaśnieńJ. W. (1)nie przyznał się do udziału w zorganizowanej grupie przestępczej, do pomocy w wyłudzeniu odszkodowania na rzeczS. K. (3), pomocy w wyłudzeniu odszkodowania na rzeczA. M. (4). Wyjaśnił, iż przyznał się do tego czynu we wcześniejszych wyjaśnieniach, ponieważ chciał opuścić areszt.
J. W. (1)przyznał się natomiast do zaboru naczepy w miejscowościM., którą odprowadził do firmy wG.. Później zorientował się, że może być coś nie tak. Oskarżony wskazał, iż nie przypomina sobie zdarzenia dotyczące paserstwa naczepy skradzionej na szkodęK. Z. (1). Odnośnie naczepy z węglem podał, iż była to usługa transportowa, a naczepę zaprowadził doM., doP. K.. Nie zabierał z niej żadnego węgla. Także usługą transportową było przewiezienie naczepy zT., widział dowód rejestracyjny naczepy.J. W. (1)nie kojarzył, by był po naczepę wG.Starej, weW.. Przyznał się natomiast do udzielenia pomocy w wyłudzeniu odszkodowania na rzeczJ. K. (5)i zaboru naczepy na szkodęM. L. (1). Zastrzegł, iż nie wiedział, żeJ. K. (5)ma zamiar wyłudzić odszkodowanie. Ukradł te pojazdy, boP. M. (1)go straszył.J. W. (1)zaprzeczył, by zabierał naczepy zK.,G., miejscowościB.. Potwierdził swój udział w kradzieży naczepy w miejscowościS.. Oskarżony negował swój udział w paserstwie naczepy na szkodęK. R. (1), w zaborze naczepy w miejscowościR., naczepy w miejscowościK.i w zaborze ciągnika siodłowegoS..
Odnosząc się do zarzutów podrobienia i przerobienia dokumentów w postaci umów kupna sprzedaży, posłużenia się podrobionymi dokumentami w czasie odpraw celnychJ. W. (1)wyjaśnił , iż nie rozumie „ skąd te zarzuty”. Wskazał w odniesieniu do zarzutu podrobienia umowy sprzedaży naczepyJ. B., iż umowa została sporządzona przez niego ale to nie on podpisał się w miejscu sprzedającego. Potwierdził, iż posłużono się nią w czasie odprawy celnej. Podał także, iż zdarzało mu się kupować naczepy od osób, które nie figurowały w dowodzie rejestracyjnym. W takich przypadkach otrzymywał od kontrahenta tzw. faktury łączące, które wskazywały na pierwotnego właściciela naczepy. Wyjaśnił, iż nie pamięta czy przerabiał umowę kupna naczepyF.. Nie miał powodu, by zmieniać umowę kupna ciągnika siodłowegoR.. Nie podrabiał także umowy kupna naczepyM., choć posłużył się tą umowę przy odprawie celnej.J. W. (1)przyznał się także do pomocy w ukryciu ciągnika siodłowegomarki D., którego fikcyjną kradzież głosiłW. M. (3). Stało się tak z inicjatywyA. Ł. (1).
J. W. (1)przed Sądem przyznał się do zaboru naczepy z nawozami, wyłudzenia odszkodowania za ciągnik siodłowyS.leasingowany przezfirmę (...), pomocy w ukryciu ciągnika marki(...)należącego doW. M. (3)i pomocy w ukryciu ciągnika siodłowego markiM.należącego doJ. K. (5). Nie przyznał się do popełnienia pozostałych zarzuconych czynów. Odmówił składania wyjaśnień i odpowiedzi na pytania.
Odnosząc się jedynie do protokołu przesłuchań w charakterze podejrzanego z 18 czerwca 2007 roku i 15 czerwca 2007 roku wyjaśnił, iż jego relacje wynikają z nacisków Prokuratora, który obiecał mu uchylenie tymczasowego aresztowania w zamian za przyznanie się do winy. On był wówczas zdesperowany i gotów był „ sprzedać swoich rodziców, by opuścić areszt”. Podniósł także, iż policjanci obecni podczas przesłuchania krzyczeli, że ma się przyznać. Grozili, że w przeciwnym wypadku będzie siedział 10 lat.” Mówił to, co chcieli policjanci”. Nie potwierdził powyższych wyjaśnień wskazując, iż wymyślił to wszystko, ponieważ chciał odzyskać wolność.
Podczas pierwszego przesłuchania do jakiego doszło w czasie śledztwa oskarżonyG. B. (1)początkowo nie przyznał się do popełnienia zarzucanych czynów. Wskazał, iż czyny, o popełnienie których jest podejrzany są mu obce. Wyjaśnił m. innymi, iż znaM. K. (1)oraz mężczyznę opseudonimach (...), Głupol,Ł., którzy dobrze znali się zJ. W. (1). Było mu wiadomo, żeJ. W. (1)zA. Ł. (1)jeździli z nimi kraść naczepy. Kilka razy naczepy te stały wJ., często były przyprowadzane kradzione naczepy. W jego ocenie mózgiem całej tej działalności byłM. K. (1)iP. M. (1)-(...). Pieniądze za naczepy trafiały doM. K. (1), on nie miał z tego tytułu żadnych korzyści. Wiedział o tej działalności, ale osobiście nie brał w niej udziału. W czasie składania wyjaśnieńG. B. (1)wskazał, iż kiedyś jego znajomyJ. K. (5)wspomniał, że chce oddać ciągnik siodłowyM.na tzw. układ. On iJ. W. (1)skontaktowali go zM. K. (1)iP. M. (1). DoJ.była także przyprowadzona naczepa z nawozami ale nie wie, kto ją przyprowadził.G. B. (1)wyjaśnił, iż doJ.przyprowadzona została także naczepa z meblamiB.-R.-W..G. B. (1)wyjaśnił także, iż wypady po naczepy, żeby je kraść miały miejsce w nocy. Przychodząc doJ.widział je stojące na terenie firmy.
W czasie składania kolejnych wyjaśnieńG. B. (1)przyznał się do kradzieży naczepy z miejscowościL., wskazując, iż stanowiło to sprawdzenie jego lojalności. Opisał okoliczności tej kradzieży.G. B. (1)przyznał się także do zaboru naczepy w miejscowościK., do przyjęcia i przechowywania na terenie należącej do niego posesji mebliB.–R.–W., wskazując, iż meble te odebrane zostały przezP. M. (1)iM. K. (1).
G. B. (1)składając wyjaśnienia w czasie postępowania przygotowawczego wyjaśnił także m. innymi, iż w procederze prowadzonym przezM. K. (1)iJ. W. (1)uczestniczył z konieczności wynikającej z prowadzenia przez niego zJ. W. (1)wspólnej działalności gospodarczej. Widywał na terenie firmy naczepy czy inne pojazdy o których wiedział, że były w posiadaniuM. K. (1)iP. M. (1)i z tego co słyszał były nielegalne. WspółpracaJ.zM. K. (1)iP. M. (1)trwała około rok, w okresie 2001 / 2002, do czasu zatrzymaniaJ. W. (1)ze skradzioną koparką. Po opuszczeniu przezJ. W. (1)aresztu podjął decyzję o zaprzestaniu wspólnej działalności.G. B. (1)wskazał, iż nie był darzony przezJ. W. (1),M. K. (1)iP. M. (1)pełnym zaufaniem. Nie był dopuszczany do większości rozmów i planów.
G. B. (1)podniósł, iż nie wie czy doP. K.były zaprowadzane pojazdy związane z działalnościąM. K. (1). Jest przekonany, iż gdyby nawet jakiś pojazd został tam zaprowadzony, toP. K.nie wiedział skąd pochodzi dany pojazd czy naczepa, którą piaskuje.
PoczątkowoG. B. (1)negował także w śledztwie, by zniknięcie samochoduS.kierowanego przezB. T. (1)miało związek z próbą wyłudzenia odszkodowania. W swoich dalszych wyjaśnieniach przyznał jednak, iż kradzież tego pojazdu była sfingowana w tym celu, a kierowca otrzymał polecenie, że ma się zatrzymać wW.w okolicachN.-C..
W czasie konfrontacji zJ. W. (1)do jakiej doszło w czasie śledztwaG. B. (1)wskazał, iż niektóre ze sformułowań jakich używał składając wyjaśnienia były zbyt mocne. Podniósł, iż domyślał się, że poszczególną naczepę, którą wskazaliM. K. (1)iP. M. (1)jechał ukraść, ale oni nie mówili tego wprost i dlatego on jedynie się tego domyślał. Nie wie czy domyślał się tego takżeJ. W. (1).G. B. (1)w czasie tej czynności nie potrafił sobie przypomnieć, czyJ. K. (11)wspominał, że chce oddać na tzw. układ swojegoM., choć potwierdził, iż to za jego pośrednictwem znajomość nawiązaliJ. K. (11)iP. M. (1).
G. B. (1)przyznał, iż zestaw pojazdów oddany na układ przez właściciela składu opału wW.został początkowo zaprowadzony doP. K., który piaskował naczepę.
Przed Sądem oskarżonyG. B. (1)przyznał się do: zaboru naczepy z nawozami w miejscowościS., wyłudzenia odszkodowania za ciągnik siodłowyS.leasingowany przezfirmę (...), paserstwa naczepy z meblami i kradzieży naczepymarki W.na szkodęW. M. (3). Nie przyznał się natomiast do popełnienia pozostałych zarzuconych mu czynów.G. B. (1)odmówił złożenia wyjaśnień i odpowiedzi na pytania.
OskarżonyS. W. (1)nie przyznał się do popełnienia zarzucanych czynów. W toku postępowania przygotowawczego wyjaśnił, iżM. K. (2)poznał w 2001 lub 2002 roku za pośrednictwem swojego kuzynaM. K. (1).M. K. (2)chciał pożyczyć odS. W. (1)(...)- 15000 złotych.S. W. (1)po rozmowie zM. K. (1)odmówił pożyczenia pieniędzy. Po pewnym czasie o pożyczkę zwrócił się do niegoR. S. (2)lubS., który przedstawił się jako kolegaM. K. (2).M. K. (2)przekazałS. W. (1), by pożyczył pieniądze na 10%, choć on zwykle pożyczał na 5%. .S. W. (1)udzielił pożyczki , a różnicą w oprocentowaniu 2-3 razy podzielił się zM. K. (2). Pożyczkobiorca przestał po pewnym czasie spłacać pożyczkę, natomiastM. K. (2)domagał się swojej części odsetek.”R.” odebrał samochód, który dał w zastaw, a jako zabezpieczenie pożyczki przekazałS. W. (1)działkę wK., którą ten ostatecznie sprzedał. Pieniądze zostały zwrócone.M. K. (2)nadal domagał się odsetek, straszyłS. W. (1), że naśle na niego Rosjan. Obawiał się spełnienia tych gróźb.
Gdy domM. K. (2)wystawiony został na licytację przez komornika,S. W. (1)w rozmowie zM. K. (1)wyraził zainteresowanie jego kupnem. Informacja ta dotarła doM. K. (2), który oznajmiłS. W. (1), że wyciąga ręce po cudzą własność i on mu je obetnie.
S. W. (1)podtrzymał swoje wyjaśnienia przed Sądem, wskazując, iż osoba, której pożyczył pieniądze w rzeczywistości nazywa sięR. C.. Oskarżony wyjaśnił nadto, iż okoliczności związane z rozliczeniem pożyczki i licytowanym domem spowodowały, iżM. K. (2)pomówił go o czyny, których nie popełnił. Odnosząc się do zarzutu udziału w uprowadzeniuF. C. (1)S. W. (1)podał, iż przebywał wówczas na długotrwałym zwolnieniu lekarskim. W czerwcu 2000 roku przez miesiąc przebywał w Stanach Zjednoczonych z synemT. W. (2). Przez pierwsze 2-3 tygodnie lipca przebywał w Niemczech, gdzie odbierał w porcie kontener z których przypłynęły łódź i samochód. W Niemczech w lipcu 2000 roku przebywał przez okres około 1 tygodnia, w pierwszej połowie lipca.
OskarżonyT. W. (2)nie przyznał się do popełnienia zarzucanych czynów. Wyjaśnił m. innymi, iż nie znaM. K. (2). Przed procesem to nazwisko nic mu nie mówiło. Nie zna powodów pomawiania go przezM. K. (2). Przypuszcza jedynie, iż może to mieć związek z konfliktem jakiM. K. (2)miał z jego ojcem.
W postępowaniu przygotowawczymT. W. (2)wyjaśnił, żeV. (...)nr rej. (...)był własnością jego matkiT. W. (1), zaś sam oskarżony pożyczył ten samochód celem wyjazdu po części samochodowe do Holandii. W czasie tego wyjazdu, na który pojechał pracownikT. W. (2)P. P. (2), w Niemczech samochód uległ awarii – zepsuł się silnik.P. P. (2)sprowadził samochód do Polski, a na polecenieT. W. (2)kupił silnik.T. W. (2)nie instruowałP. P. (2)gdzie ma zostać kupiony silnik.P. P. (2)kupił silnik o pojemności 2,5 L diesel,T. W. (2)nie miał wiedzy gdzie silnik został zakupiony. Ponieważ z wymianą silnika o innej pojemności łączyła się konieczność wymiany innych części tj. skrzyni biegów, układu wydechowego,P. P. (2)kupił również te części.T. W. (2)wyjaśnił, że samochód był naprawiany wŁ.uA. J.. W czasie naprawy wymienione zostały również obydwa błotniki, zderzak przedni, a prawdopodobnie także maska i wzmocnienie przednie oraz chłodnica. Części te pochodziły z należącego doT. W. (2)pojazdu markiV. (...)z 2001 roku, który oskarżony kupił w 2002, 2003 lub 2004 roku. Samochód kupił od mężczyzny z ogłoszenia. Pojazd był sprawny w chwili zakupu. Części, którymi dysponowałT. W. (2)zostały po przeróbce tego pojazdu naV. (...)kilku miesiącach oskarżony oddał matce samochód. Odnośnie pojazdu markiA. (...)oskarżony podał, że po tym jak w samochodzie jego znajomejR. L.zepsuła się skrzynia biegów, oskarżonyT. W. (2)zaoferował pomoc w naprawie. W tym celu wysłał do NiemiecP. P. (2), gdzie na jego zlecenie dokonano przeróbek w pojeździe. Wymieniono skrzynię biegów, fotele i jeszcze jakieś inne rzeczy.T. W. (2)zapłacił za naprawę 8000 euro. Oskarżony oświadczył, że nie zna niemieckiej firmy, która dokonywała naprawy. Następnie samochód został polakierowany uA. K. (7)wK.. Odnośnie samochodu markiV. (...)T. W. (2)wyjaśnił, że samochód został kupiony w salonie firmowym wW.przezR. L.. Samochód miał uszkodzony przód ale nie tracił gwarancji. Samochód do Polski sprowadziłM. H.i on naprawiał pojazd wB.. Części do naprawy dostarczałT. W. (2), kupując je w serwisie w Niemczech lub z ogłoszenia. Niektóre części kupowałM. H..T. W. (2)oświadczył, że widział fakturę za naprawę, ale nie wie co się z nią stało. Samochód był użytkowany przezR. L., a następnie przezT. W. (1)– matkę oskarżonego.T. W. (2)kupił ten samochód na siebie, albowiem jego matka nie miała zdolności kredytowej. W trakcie transakcji samochód został uszkodzony, a następnie naprawiony przezP. P. (2). Naprawa obejmowała między innymi zamontowanie poduszek powietrznych.P. P. (2)zginął w wypadku samochodowym w 2008 roku (wyjaśnieniaT. W. (2)k. 680-682,149, t. 5d).
T. W. (2)na rozprawie potwierdził wyjaśnienia z postępowanie przygotowawczego oraz dodatkowo podał, że zdarzenie, któreP. P. (2)spowodował samochodem markiV. (...)polegało na uderzeniu bokiem samochodu w płot. Oskarżony nie chciał, żeby jego matka wiedziała, że miało miejsce tego rodzaju zdarzenie więc poleciłP. P. (2)wykonanie naprawy. Po naprawie samochód był oglądany przez rzeczoznawcę pod kątem ubezpieczenia auto casco, co było warunkiem uzyskania kredytu na zakup samochodu. Odnośnie samochoduV. (...)T. W. (2)wyjaśnił, że skrzynia biegów do tego pojazdu została zakupiona na giełdzie wP.za 2,5 tysiąca zł.T. W. (2)podał ponadto, że nie znaM. K. (2)i nie wie dlaczego osoba ta składa obciążające go zeznania, choć podejrzewa, że może chodzić o konflikt któryM. K. (2)miał z jego ojcem (wyjaśnieniaT. W. (2)k. 2678-2682).
W postępowaniu przygotowawczymW. B. (1)odnośnie zarzutu paserstwa podał, że poznałM. K. (2)około 10 lat przed przesłuchaniem. Również w tym czasieM. K. (2)poinformował oskarżonego, że w okolicachC.jest do sprzedania samochódmarki S..W. B. (1)pojechał kupić samochód wraz zM. K. (2). Oskarżony kupił samochód bez oglądania, albowiem miał zaufanie doM. K. (2)(wyjaśnieniaW. B. (1)k. 5-6, 119, t. 27a).
W. B. (1)nie przyznał się także do drugie z postawionych mu zarzutów. Przed Sądem wyjaśnił, iż mieszka w miejscowościL., gdzie prowadzi gospodarstwo rolne. Znajduje się tam budynek gospodarczy, obora i stodoła. Zaprzeczył, by posiadał gospodarstwo rolne w miejscowościS..
Dokonując ustaleń faktycznych dotyczących czynów zarzuconychS. W. (1)iT. W. (2)w punktach od II do IVSąd oparł się na nie budzących w istocie wątpliwości zeznaniach pokrzywdzonegoF. C. (1)i świadkaA. R. (1). Nie może budzić w ich świetle wątpliwości, iżF. C. (1)został uprowadzony, a następnie przez 7 dni przetrzymywany przez porywaczy w nieustalonym miejscu. Zeznania pokrzywdzonego dały także podstawę do poczynienia ustaleń odnośnie tego, jak był on traktowany wówczas gdy był pozbawiony wolności,
w jaki sposób przebiegały negocjacje co do kwoty okupu. ZeznaniaF. C. (1)korespondujące z relacjamiA. N. (1),J. S. (1)iM. M. (2)w zakresie tego w jakich okolicznościach został uwolniony, a także co do tego, iż przekazał określoną kwotę w zamian za zwrot skradzionego podczas uprowadzenia samochoduM., zarejestrowanego na matkęJ. S. (1).
ZeznaniaF. C. (1)nie dają jednak podstaw do przyjęcia, iż ma wiedzę o tym przez kogo został uprowadzony.
Wskazać należy także, iż o ile wyjaśnieniaM. K. (2)zdają się potwierdzać, iż w uprowadzenieF. C. (1)zaangażowany był bezpośrednioM. K. (1), to porównanie depozycjiM. K. (2)iP. M. (1)w zakresie, w jakim odnoszą się do osób, które miały uprowadzićF. C. (1), prowadzą do wniosku, iż brak jest jednoznacznych dowodów na sprawstwoS.iT. W. (2).
Za znamienne musi zostać uznane w szczególności to, iżM. K. (2)w złożonych wyjaśnieniach i wobec woli ujawnienia wobec organów ścigania swojej wiedzy na temat popełnionych przestępstw w żadnym ich fragmencie nie wskazał naT.iS. W. (1)jako sprawców przedmiotowych czynów. Oceniając w tym kontekście zeznaniaP. M. (1), który zadeklarował, iżM. K. (2)w rozmowie z nim wymieniał pseudonimy osób, które uprowadziłyF. C. (1)i mieli to być
(...), młody i stary oraz jakiś ochroniarz agencji towarzyskiej wskazać należy, iż o ile nie może budzić zdziwienia opisana przezP. M. (1)reakcjaM. K. (1)na to, iżM. K. (2)miał ujawnić okoliczności związane z uprowadzeniemF. C. (1), to w depozycjachP. M. (1)próżno szukać stwierdzeń, które wskazywałyby, iżM. K. (1)potwierdziłP. M. (1)„przekazane” mu przezM. K. (2)informacje. Dla oceny wiarygodności zeznańP. M. (1)istotne znaczenie musi mieć także ta okoliczność, iż zadeklarował on, iż wie o jakich(...)mówiłM. K. (2). WedługP. M. (1)mieli to być ojciec i syn, to jestS.iA. W.zŁ..
Za niewiarygodną uznać należy co prawda tę część wyjaśnieńM. K. (2)z której wynika, iż nie uzyskał on za pomoc w uprowadzeniuF. C. (1)korzyści finansowej, wobec treści tych wyjaśnień zbieżnych częściowo z zeznaniamiP. M. (1), iż określone korzyści finansowe za udzielenie informacji o potencjalnym, dogodnym miejscu uprowadzenia uzyskał odM. K. (1), to jednak jego relacje stoją w określonej opozycji do tego co zeznałP. M. (1).P. M. (1)sprostował co prawda w innym protokole przesłuchania imię jednego z(...).Z.należy jednak, iż nie sposób w sposób przekonujący wytłumaczyć dlaczegoM. K. (2)miałby przekazaćP. M. (1)określoną wiedzę na temat udziałuT.iS. W. (1)w uprowadzeniuF. C. (1), skoro nie ujawnił jej przedstawicielowi organów ścigania w określonej sytuacji procesowej w jakiej się znalazł, tym bardziej, iż nie miał oporów w opisaniu roli takS. W. (1)jak iT. W. (2)przy dokonywaniu innych przestępstw( o czym niżej ). W tym kontekście odrzucić należy twierdzeniaS. W. (1)iT. W. (2)jakoby byli oni pomawiani przezM. K. (2)o zachowania jakich się nie dopuścili z powodu konfliktu zaistniałego międzyM. K. (2)iS. W. (1), choć nie sposób zakwestionować, iż doszło do udzielenie pożyczkiR. C.jak i tego, iż domM. K. (2)wystawiony został na licytację. Ten ostatni fakt potwierdzają choćby zeznaniaA. R. (1). Przyjąć należy bowiem, iż gdybyM. K. (2)miał w istocie wolę bezpodstawnego pomówienieS. W. (1)iT. W. (2)o czyny związane z uprowadzeniemF. C. (1), o dokonanym na jego osobie rozboju, to nawet opierając się jedynie na swoich domysłach miał okazję to uczynić. Niemożność bezpośredniego przesłuchaniaP. M. (1)iM. K. (2)nie pozwala także na jednoznaczne ustalenie w jakim kontekście miały ewentualnie paść słowa o udziale(...)z ustM. K. (2). Zaakcentować należy także, iż jak wynika z depozycjiP. M. (1),M. K. (2)nie wskazał w rozmowie jaką mieli przeprowadzić, imiennie naS. W. (1)iT. W. (2)jako na te osoby, które dopuściły się rozboju wobecF. C. (1)i uprowadziły go, a następnie zażądały określonej kwoty pieniędzy w zamian za zwrot bezprawnie zabranego samochodu. Nawet z depozycjiP. M. (1)nie wynika także przecież, jaką rolę mieli odegraćT.iS. W. (1)w odniesieniu do zdarzeń opisanych w punktach od II do IV aktu oskarżenia. Powyższe rozważania prowadzić muszą do wniosku, iż brak jest podstaw do przypisania oskarżonymT.iS. W. (1)sprawstwa czynów polegających na uprowadzeniuF. C. (1)i wymuszenia okupu w zamian za jego uwolnienie, dokonania rozboju na jego osobie. Tym samym brak jest jakichkolwiek dowodów na popełnienia przezS.iT. W. (2)czynu polegającego na przyjęciu odF. C. (1)kwoty 50 000 złotych w zamian za zwrot bezprawnie zabranego samochodu markiM.. Niezależnie od poczynionych już rozważań wskazać należy, iż nie da się w świetle przeprowadzonych dowodów nie tylko uznać, by obaj ci oskarżeni byli sprawcami tego ostatniego czynu, ani ustalić, iż ewentualni porywacze były także tymi osobami, które zażądały, a następnie uzyskały „ okup” za zwrot samochodu zabranego podczas porwaniaF. C. (1). Z przedstawionych względów Sąd uniewinnił oskarżonychT. W. (2)iS. W. (1)od czynów opisanych w punktach od II do IV aktu oskarżenia. Oceny tej nie może zmienić także ta okoliczność wynikająca z zeznań i wyjaśnieńA. M. (1), iżS. W. (1)miał wiedzę o uprowadzeniu jakiejś osoby. Analiza relacjiA. M. (1), sposób w jakiS. W. (1)miał przedstawiać określone zdarzenia pogłębia jedynie wątpliwości w tym zakresie. Jak wynika bowiem z depozycjiA. M. (1),S. W. (1)zmieniał kilka razy swoją wersję, także innych zdarzeń w sposób, który uniemożliwiał takżeA. M. (1)dokonanie jednoznacznej oceny czyS. W. (1)w nich bezpośrednio uczestniczył, czy też zna je jedynie z relacji osób trzecich.
Ustalając stan faktyczny dotyczący przywłaszczenia na szkodęPPHU (...)cysterny z zawartością blisko 25 tysięcy litrów spirytusu rektyfikowanego i zdarzeń, które nastąpiły później, Sąd oparł się na zeznaniachJ. F. (1),J. G. (1),W. M. (1)iJ. D. (1)oraz na ich relacjach złożonych w toku postępowania, które zakończyło się prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Lesznie. Na wiarę zasługują także te zeznania i wyjaśnienia jakie złożył Sławomir Karasiński odnoszące się do okoliczności w jakich doszło do przywłaszczenia spirytusu, miejsca gdzie był on przechowywany jak i osób, które były zaangażowane w to przedsięwzięcie. Odrzucić należało jednak te zeznania i wyjaśnienia Sławomira Karasińskiego w których wskazywał on na rzekome jego uprowadzenie i kradzież spirytusu przez nieustalone osoby, choćby wobec jego zeznań złożonych na rozprawie. Podnieść należy, iż relacje tak Sławomira Karasińskiego,J. F. (1)czyW. M. (1)jak iJ. D. (1)zgodne są ze sobą co do najistotniejszych elementów zdarzenia, także co do tego, iż po tym jak spirytus został zlany do zbiorników gorzelni znajdującej się w miejscowościW., został on następnie pewnej nocy wypompowany i wywieziony z terenu byłego PGR-u.
Odrzucić należało natomiast zeznaniaH. W.jakoby jej nieżyjący już mąż,J. W. (2)w czasie gdy pracował jako stróż uW. M. (1), nigdy nie został napadnięty przez osoby, które następnie dokonały wywiezienia spirytus. Zarówno zeznania, jak i wyjaśnieniaW. M. (1)jednoznacznie dowodzą, iż gdy w nocyJ. W. (2)zajmował się pilnowaniem terenu gorzelni doszło do użycia wobec niego przemocy. Wyjaśnienia złożone przezM. K. (2)w sposób jednoznaczny korespondują z relacjamiW. M. (1)czyJ. F. (1)odnośnie tego, iż spirytus został z terenu gorzelni wywieziony, po tym jak on iM. K. (1)zdołali ustalić miejsce jego przechowywania.
WyjaśnieniaM. K. (2)milczą co prawda na temat tego czy i w jaki sposób obezwładniony zostałJ. W. (2). Lakoniczne zeznania jakie złożyłJ. W. (2), odnośnie przebiegu zdarzeń jakie rozegrały się w nocy z 15 na 16 lipca 2000 roku różnią się od relacjiW. M. (1)co do tego jakiego rodzaju przemocy użyli wobec niego napastnicy przed zaborem spirytusu znajdującego się na terenie gorzelni.W. M. (1)podał bowiem, iżJ. W. (2)wepchnięty został siłą do stróżówki . Z zeznańJ. W. (2), nie wynika natomiast, jak opisał toW. M. (1)by był on pobity czy związany. W tym kontekście nie można jednak zlekceważyć tego fragmentu zeznańJ. W. (2)z którego wynika, iż został on uderzony przez napastników w głowę ( co miało spowodować utratę przez niego przytomności). Wobec niemożności bezpośrednio przesłuchania świadkaJ. W. (2), który zmarł i uwzględniając okoliczność, iżW. M. (1)znał przebieg zdarzenia jedynie z relacji pokrzywdzonego, przyjąć należało, iż przemoc jaka została użyta wobecJ. W. (2)w celu przełamania jego oporu musiała z całą pewnością polegać przynajmniej na zadaniu mu jednego uderzenia w głowę.
Ustalając stan faktyczny w odniesieniu do okoliczności w jakich doszło do zaboru spirytusu w miejscowościW.Sąd dał wiarę wyjaśnieniom złożonym przezM. K. (2). Wskazać należy, iż jego wyjaśnienia w określony sposób korespondują z zeznaniami jakie złożyłJ. G. (1)w szczególności co do tego, iż łączyły ich określone więzi znajomości. Wbrew twierdzeniomM. K. (2),J. G. (9)negował, by to on był pośrednikiem w nawiązaniu przezM. K. (2)kontaktu z osobami, które dysponowały przywłaszczonym spirytusem. Przyznał jednak, iż otrzymał odJ. D. (1)propozycję, by znalazł osobę chętną na kupno znacznej ilości spirytusu.J. G. (1)choć wskazywał naJ. D. (1)jako osobę, która kontaktowała się zM. K. (2)w sprawie spirytusu, potwierdził, iżM. K. (2)2-3 krotnie przyjeżdżał busem na jego stację benzynową, którym odjeżdżałJ. D. (1). Okoliczność tę wiązać należy z opisywanymi przezM. K. (2)nieudanymi próbami dostarczenia spirytusu.
Jak już wskazanoM. K. (2)nie wskazał na sposób w jaki przełamana został wolaJ. W. (2), który zajmował się dozorowaniem gospodarstwa rolnego w miejscowościW.. Nie może jednak budzić wątpliwości w świetle relacjiM. K. (2),J. F. (1)czyW. M. (1), iż spirytus został wypompowany i przewieziony na posesjęW. B. (1). Znamienne dla oceny wiarygodności wyjaśnień złożonych przezW. B. (1)jest to, iż takżeM. K. (2)potwierdził to, co wynika z depozycjiJ. F. (1),J. D. (1)czyJ. G. (1), iżW. B. (5)w chwili gdy odnalezione zostało miejsce przechowywania spirytusu tam się znajdował, będąc w stanie nietrzeźwym. Także z wyjaśnieńM. K. (2)wynika, iżW. B. (1)w rozmowie z mężczyznami poszukującymi skradzionego spirytusu potwierdził, iż został on przywieziony przezM. K. (2). Należy zatem odrzucić wyjaśnieniaW. B. (1)nie przyznającego się do popełnienia tego czynu i kwestionującego jakąkolwiek swoją pomoc w przechowywaniu spirytusu. Wyjaśnienia złożone przez samegoW. B. (1)pozwalają natomiast na jednoznaczne ustalenie, iż spirytus przechowywany był na jego posesji w miejscowościL..
Nie zasługują także na wiarę wyjaśnieniaS. W. (1),T. W. (2),A. K. (1)jakoby nie mieli oni nic wspólnego z kradzieżą spirytusu w miejscowościW.i zdarzeniami jakie rozegrały się w miejscowościL.wobec tego, iż nie było ich wówczas w Polsce lub jak w przypadkuA. K. (1)wobec tego, iż przebywał na wczasach nad morzem, podobnie jak wyjaśnieniaR. I. (1)odnośnie kradzieży spirytusu, wskazującego na motywy, które skłoniłyM. K. (2)do pomówienia go o zachowania, których się nie dopuścił.
Nie sposób co prawda zakwestionować wyjaśnieńS. W. (1)iT. W. (2)odnośnie tego, iż w pierwszych dniach lipca 2000 roku wyjeżdżali oni do Niemiec w związku ze sprowadzeniem ze Stanów Zjednoczonych dwóch samochodów i łodzi oraz basenu ogrodowego. Potwierdzeniem tej części wyjaśnień są bowiem dokumenty w postaci faktur zakupu wyżej wymienionych rzeczy, czy zeznania świadka, który pomagał w przetransportowaniu sprowadzonych drogą morską samochodów z Niemiec do Polski. Nie sposób także zakwestionować autentyczności stempli widniejących w paszportachS.iT. W. (2)potwierdzających ich wyjazd z Polski do Niemiec w dniu 11 lipca 2000 roku, wobec informacji przekazanych przez Komendę Główną Straży Granicznej i wydanej na powyższą okoliczność opinii kryminalistycznej. Odwołując się w tym miejscu do wyjaśnień jakie złożyłS. W. (1)dotyczących perypetii związanych z przewiezieniem do Polski zakupionej łódki i związanych z tym formalności celnych wskazać należy, iż jak wynika ze złożonego dokumentu, odprawy celnej basenu dokonano na granicy Polski w dniu 14 lipca 2000 roku.
Zasadnicze znaczenie dla dokonania ustaleń faktycznych odnośnie zaboru spirytusu z gorzelni i zdarzenia wL.miało ustalenie pewnej daty tych zdarzeń.W. M. (1),J. G. (1)iJ. D. (1)mieli trudności z jej precyzyjnym określeniem, nie mniej jednak w świetle ich relacji nie może budzić wątpliwości, iż do ich pobicia doszło w lipcową niedzielę, na co wskazują także ustalenia związane z określeniem daty w jakiej doszło do podpalenia ciągnika siodłowego i cysterny w której jak się później okazało pozostało jeszcze kilka tysięcy litrów spirytusu. Nie udało się co prawda ustalić tej daty na podstawie zeznańW. M. (1)i dokumentów nadesłanych przez właściwy urząd gminy ( pomimo deklaracjiW. M. (1), iż po około dwóch tygodniach wyrobił nowy dowód osobisty w miejsce utraconego w wyniku dokonanego na nim rozboju). Nie mniej jednak w tym aspekcie zwrócić należy uwagę na zeznaniaJ. D. (1), który w sposób wiarygodny wskazał na rozprawie, iż po przedmiotowym zdarzeniu dopiero po upływie 3 lub 4 dni udał się do lekarza. Dokumentacja lekarska z przychodni wK., do której uczęszczaJ. D. (1)w sposób jednoznaczny wskazuje, iż zgłosił się on do tej palcówki w dniu 19 lipca 2000 roku, a rozpoznano u niego m. innymi stłuczenie głowy w okolicy ciemieniowej, drobne skaleczenia, stłuczenie twarzy. Odniesienie zatem tej daty, do daty w jakiej przypadła poprzedzająca 19 lipca 2000 roku niedziela, pozwala na ustalenie, iż do rozboju na osobach
W. M.,J. G.iJ. D.doszło 16 lipca 2000 roku, a do zabrania spirytus z gorzelni w nocy z 15 na 16 lipca 2000 roku.
Oceniając wyjaśnienia złożone przezM. K. (2)w części dotyczącej zdarzeń związanych z kradzieżą i odzyskaniem spirytusu i przydając im walor wiarygodności wskazać należy także, iż przedstawiona przez niego wersja odnośnie kradzieży spirytusu z miejscowościW.znajduje przynajmniej w części potwierdzenie w zeznaniach jakie złożyłP. M. (1). Choć jak przyznał przebieg wydarzeń znał jedynie z opowieściM. K. (2),M. K. (1)i „B.„ (R. I. (1)) złożone przez niego zeznania korespondują z wyjaśnieniamiM. K. (2)co do pory w jakiej kradzież miała miejsce, czy też okoliczności w jakich ustalono gdzie przechowywany jest spirytus. Co znamienne dla oceny wyjaśnieńM. K. (2)jak i oceny wiarygodności wyjaśnieńR. I. (1),P. M. (1)potwierdził w złożonych wyjaśnieniach udziałR. I. (1)w kradzieży spirytusu.P. M. (1)nie określił co prawda roli, jaką miał do odegrania podczas dokonywania tego przestępstwaR. I. (1). Jego zeznania i wyjaśnieniaM. K. (2)pozwalają na odrzucenie wersjiR. I. (1)jakoby wyjaśnieniaM. K. (2)stanowiły li tylko jego pomówienie, nie znajdujące oparcia w faktach. Zbieżność depozycjiM. K. (2)iP. M. (1)w powyższym zakresie daje także podstawę do przyjęcia, iż w kradzieży spirytusu jak i w zdarzeniach jakie miały miejsce w dniu 16 lipca 2000 roku wL.wzięli udział opróczM. K. (2)takżeM. K. (1), jego synA., a takżeS.iT. W. (2).
Dokonując oceny zeznań i wyjaśnieńW. M. (1),J. D. (1)czyJ. G. (1)nie sposób nie dostrzec, iż zbieżne z nimi pozostają także wyjaśnieniaM. K. (2)tak w zakresie ujawnienia przez niego iM. K. (1)miejsca ukrywania spirytusu jak i co do okoliczności, które nastąpiły po jego wywiezieniu z miejscowościW.. Należy w tym miejscu wskazać, iż takżeW. B. (1)w wyjaśnieniach jakie złożył na etapie postępowania przygotowawczego nie kwestionował, iż na terenie jego gospodarstwa znajdującego się w miejscowościL.doszło latem 2000 roku do zdarzenia podczas którego on sam miał zostać pobity. Znamienne jest także, iż wskazał on na wyłamana kratę w jednym z pomieszczeń, co przecież zbieżne jest z zeznaniamiW. M. (1)oraz dwójki pozostałych pokrzywdzonych odnośnie tego w jaki sposób wydostali się z pomieszczenia w którym zamknięci zostali przez napastników, którzy użyli wobec niego i dwóch jego kolegów przemocy fizycznej.
Nawet gdyby przyjąć, iżW. B. (1)z powodu stanu nietrzeźwości mógł mieć trudności w nawiązaniu logicznego kontaktu z osobami, które odnalazły spirytus na jego posesji, to przecież te jego wyjaśnienia w których przyznał, że na podwórku doszło do awantury jasno wskazują, iż miał on świadomość tego, co się działo się na terenie jego gospodarstwa, co daje także podstawy do uznania, iż to za jego wiedzą i wolą spirytus został tam złożony. WyjaśnieniaM. K. (2), zeznaniaW. M. (1),J. D. (1)czyJ. G. (1)oraz powołane wyjaśnieniaW. B. (1)dają dodatkową podstawę do odrzucenia wyjaśnieńW. B. (1)w których negował on, by na terenie jego gospodarstwa znajdowały się wówczas duże ilości spirytusu. To od niego przecież przybyli na miejsce mężczyźni dowiedzieli się przez kogo spirytus został przywieziony, co stanowiło impuls by zatelefonować doM. K. (2)i zażądać natychmiastowego wyjaśnienia zaistniałej sytuacji.
Nie sposób zakwestionować zeznańA. M. (3),A. K. (8)odnośnie tego, iż na przełomie czerwca i lipca 2000 roku przebywali oni w Turcji. Potwierdzili oni także okoliczność, iż przez kilka dni w tym okresie w miejscu gdzie przebywali spotykali się zA. K. (1). Przyjąć należało jednak biorąc pod uwagę stemple widniejące w paszporcieA. K. (8), iż wspólnie zA. K. (1)powrócili do kraju 8 lipca 2000 roku. Za wiarygodną uznać można także tę część zeznańJ. K. (12), który wskazał, iż po tym jakA. K. (1)powrócił do Polski wspólnie z nim wyjechał nad morze. Musi jednak budzić wątpliwości już choćby to, żeJ. K. (1)choć doskonale pamiętał, pomimo upływu ponad 10 lat, że wyjazd ten trwał na pewno ponad tydzień i dodatkowo był przedłużany, nie był sobie w stanie przypomnieć nazwy miejscowości w której wówczas przebywali. Wobec podniesionych okoliczności i wobec treści wyjaśnień złożonych przezM. K. (2)odrzucić należy wersję jakobyA. K. (1)nie mógł wziąć udziału w kradzieży spirytusu i być sprawcą rozboju dokonanego w miejscowościL.. Podnieść należy, odwołując się także do innych fragmentów wyjaśnieńM. K. (2), iż o ile w kilku innych przypadkach czynów zarzuconychA. K. (1)nie potwierdzał jego udziału ( jak choćby w wypadku rozładunku butów, paserstwa rajstop i naczepy czy mebli przechowywanych na terenie posesjiG. B. (1)), to w omawianym przypadku bez żadnej wątpliwości wskazał naA. K. (1)jako współsprawcę czynów z punktu V i VI aktu oskarżenia. Znamienne także
( o czym niżej), iżM. K. (2)nie przypisywałA. K. (1)choćby kradzieży Stara ze spirytusem w miejscowościD. K., choć czynił toP. M. (1).
Analizując zeznaniaW. M. (1),J. D. (1)iJ. G. (10)odnoszące się do przebiegu zajścia na podwórku należącym doW. B. (1)nie sposób nie dostrzec, iż są one w zasadniczej części zgodne z wyjaśnieniamiM. K. (2), choć on sam nawet nie wspomniał o tym, by podczas zdarzenia doszło do zaboru pokrzywdzonym pieniędzy, biżuterii czy dokumentów. W tym zakresie jednak oprzeć należało się na wiarygodnych zeznaniachW. M.,
J. G.iJ. D..
O tym by, w czasie zajścia doszło do zaboru biżuterii, pieniędzy i dokumentów milczą wyjaśnieniaJ. F. (1)iJ. D. (1)złożone w postępowaniu prowadzonym przez Sądem Rejonowym w Lesznie. Brak jest jednak podstaw do zakwestionowania ich zeznań złożonych na potrzeby przedmiotowego postępowania odnośnie tego jakie przedmioty utracili po tym, jak została wobec nich użyta przemoc fizyczna. Konsekwentnie natomiastJ. G. (1)wskazywał na utratę przez siebie pieniędzy i biżuterii. Wyjaśnienia i zeznania złożone przezJ. D. (1),J. F. (1)czyJ. G. (1)różnią się także w szczegółach odnośnie tego, jakiego rodzaju przemoc została wobec nich użyta. Nie może jednak w świetle ich wyjaśnień i zeznań, a także wobec wyjaśnień złożonych przezM. K. (2)budzić wątpliwości, iż byli oni kopani, uderzani kijami, aJ. D. (1)dodatkowo postrzelony został gumowym nabojem. Wskazać należy także, odnośnie tego ostatniego faktu, iż pośrednio potwierdza go treść opinii wydanej przez biegłego medyka sądowego. Może co prawda zastanawiać, iż obrażenie tej okolicy ciała jakiej doznałJ. D. (1)nie zostało opisane w dokumentacji lekarskiej sporządzonej podczas jego wizyty jaka miała miejsce 19 lipca 2000 roku. Początkowo także samJ. D. (1)negował, by po zdarzeniu korzystał z pomocy lekarskiej, co wobec jego zeznań z rozprawy i zapisów w dokumentacji lekarskiej na wiarę zasługiwać nie może. Na określone przyczyny braków stosownych zapisów wskazał powołany przez Sąd biegły medyk sądowy. Uznać należy także, iżJ. D. (1)nie ujawnił w czasie badania lekarskiego wszystkich doznanych obrażeń choćby z obawy, że o postrzale z kuli gumowej zostanie zawiadomiona Policja.Z.należy, iż brak zapisów w dokumentacji lekarskiej musi w określony sposób rzutować na ocenę nasilenia użytej przemocy, choć trudno jednocześnie podważyć słowaJ. D. (1), iż został pobity, co skłoniło go pomimo upływu trzech dni od zdarzenia, do skorzystania z pomocy lekarskiej. Zwraca także w tym kontekście uwagę, ten fragment relacjiJ. D. (1), iż do przychodni udał się z powodu rany na głowie.
O ile pokrzywdzeni zgodnie wskazywali na użycie przez napastników przedmiotów w kształcie pałek bejsbolowych to żaden z nich nie potrafił w sposób jednoznaczny owych przedmiotów scharakteryzować. TakżeM. K. (2)ograniczył się do określenia kije bejsbolowe.
Wskazać należy także, iż w oparciu o zgromadzone dowody nie sposób w sposób jednoznacznie precyzyjny ustalić tego, jaka ilość spirytusu została zabrana z miejscowościW.. Nie może co prawda budzić wątpliwości, iż w przywłaszczonej autocysternie znajdowało się 24 785 litrów spirytusu jak i to, że w spalonej autocysternie pozostało 3585 litrów alkoholu. Pamiętać należy także, iż jeszcze z autocysterny przed jej podpalenie spuszczonych zostało 2000 litrów spirytus. Z wiarygodnych zeznańW. M. (1)wynika natomiast, iż spuszczał jeszcze ze zbiornika do którego przelano spirytus 100 litrów alkoholu, a po jego zaborze w zbiorniku pozostało jeszcze około 500 litrów spirytusu. Przyjąć należało zatem, iż z terenu byłego PGR-u zabranych zostało około 18 000 litrów spirytusu i taką też ilośćM. K. (2)sprzedał następnieJ. S. (1).
W kontekście tych rozważań odrzucić należy sugestieS. W. (1)jakoby ilość zabranego spirytusu była mniejsza, jak i przypuszczenia formułowane przez część obecnych na miejscu, dokąd w całości został przewieziony spirytus zabrany z gospodarstwa dzierżawionego przezW. M. (1). Ma niewątpliwie słusznośćS. W. (1), iż wywiezienie takiej ilości spirytus nie było łatwym przedsięwzięciem. Zwrócić należy jednak uwagę, iż równie trudnym zadaniem pod względem logistycznym była kradzież spirytusu z byłego PGR-u, a o tym, że z terenugospodarstwa (...)spirytus znajdujący się w beczkach został wywieziony świadczą zarówno wyjaśnieniaM. K. (2)jak i zeznania i wyjaśnienia złożone przezJ. F. (1)czyJ. D. (1).
Za niewiarygodne uznać należało twierdzenia Sławomira Karasińskiego, który sugerował, iż wL.J. D. (1),J. G. (1)iJ. F. (1)nie zostali pobici, a obrażenia jakich doznali były skutkiem bójki do jakiej miało dojść między nimi. Zeznania te pozostają przecież w oczywistej sprzeczności ze spójnymi zeznaniami i wyjaśnieniamiJ. F. (1),J. D. (1),J. G. (1), a pośrednio także z relacjamiW. M. (1). Także wobec depozycji wskazanych osób odrzucić należy przypuszczenia Sławomira Karasińskiego jakobyW. B. (1)niczego na temat „ odbicia spirytusu nie wiedział „. Zwrócić należy jednak uwagę, iż także zeznania złożone przez Sławomira Karasińskiego potwierdzają wersję o pobiciu jakiego miał doznaćJ. D. (1)iJ. F. (1)w szczególności odniesienie przez pierwszego z nich obrażeń od postrzału gumową kulą.
W dokumentacji lekarskiej nie odnotowano co prawda rany lewej nogi. Wątpliwości musi budzić także przedstawiony przezJ. D. (1)opis części obrażeń jakich miał doznać w trakcie zdarzenia, na co zwrócił uwagę w swej opinii biegły medyk sądowy, podobnie jak deklarowany przez pokrzywdzonego proces dalszego leczenia jakiemu miał się poddać. Nie oznacza to jednak, iż odrzucić można twierdzeniaJ. D. (1), iż w trakcie zdarzenia jeden z napastników strzelił do niego z przedmiotu przypominającego broń gładko lufową gumowym pociskiem. RelacjeJ. D. (1)znajdują przecież poparcie nie tylko w twierdzeniachW. M. (1)czyJ. G. (1)ale także w wyjaśnieniachM. K. (2). Tym depozycjom nie sprzeciwia się także opinia biegłego medyka sądowego, który stwierdził uJ. D. (1)bliznę w tej okolicy ciała w jaką miał zostać postrzelony.
Powyższe rozważania dają podstawę do odrzucenia wyjaśnieńS.iT. W. (2)sugerujących jakoby nie mogli oni brać udziału w przedmiotowych zdarzeniach z powodu swoich wyjazdów do Niemiec. Zwrócić należy w tym miejscu uwagę, odnosząc się do daty zgłoszenie do odprawy celnej basenu ogrodowego, iż okoliczność ta nie podważa wersji przedstawionej przezM. K. (2)jakoby w zdarzeniach związanych ze spirytusem, będących przedmiotem aktu oskarżenia uczestniczyliT.iS. W. (1).
Dokonując oceny wyjaśnieńM. K. (2)w zakresie w jakim opisują one zdarzenia związane z kradzieżą spirytusu i jego „ odzyskaniem” nie sposób nie dostrzec, iż wskazał on także naA. L. (1)jako tego, który uczestniczył tak w kradzieży spirytusu jak i pobiciu do jakiego doszło w miejscowościL.. Wobec prawomocnego umorzenia postępowania przygotowawczego prowadzonego wobecA. L. (1)i wobec kręgu osób oskarżonych w sprawie nie jest możliwe dokonywanie oceny ewentualnej odpowiedzialności karnej tej osoby. Prawomocne umorzenie postępowania wobec osoby, która została wskazana przezM. K. (2)jako współsprawca czynów opisanych w punktach V i VI aktu oskarżenia nie powoduje jednak niejako w sposób automatyczny konieczności zakwestionowania wyjaśnień złożonych przezM. K. (2)odnośnie udziału innych osób w przedmiotowych zdarzeniach. Nie mogą bowiem ujść uwadze argumenty przytoczone w uzasadnieniu postanowienia o umorzeniu postępowania. Jak wynika z treści powołanego postanowieniaA. L. (1)podejrzany był o popełnienie szeregu czynów przestępczych. Nie sposób zakwestionować, iż przedstawione przez niego alibii odnośnie czynów popełnionych na szkodęF. C. (1)jest wiarygodne. Zwrócić należy jednak uwagę, iż ta właśnie okoliczność oraz brak możliwości zweryfikowania twierdzeńM. K. (2), choćby przez okazanie muA. L. (1)dała autorowi postanowienia asumpt do umorzenia w całości śledztwa prowadzonego przeciwkoA. L. (1).
Dokonując oceny zeznań i wyjaśnień złożonych przezA. M. (1)we fragmencie dotyczącym zdarzeń, których przedmiotem był spirytus, nie sposób nie dostrzec, iż w zeznaniach złożonych przed Sądem w określony sposób starał się złagodzić wydźwięk wyjaśnień złożonych na potrzeby innego postępowania.A. M. (1)wskazał w sposób wiarygodny, iż w istocie nigdyS. W. (1)wprost nie zrelacjonował mu przebiegu owych zajść, a powtarzane wersje zdarzeń polegających na ukradzeniu spirytus osobom, które go wcześniej ukradły i „ pogonieniu „ pierwszych złodziei, same w sobie nie stanowiłyby jednoznacznego dowodu na udziałS. W. (1)w czynach zarzuconych mu w punktach V i VI aktu oskarżenia. Jeżeli jednak relacjeA. M. (1)zestawi się z wyjaśnieniamiM. K. (2)muszą one zostać uznane za dowód, potwierdzający wyjaśnieniaM. K. (2), pomimo określonego konfliktu interesów jaki istnieje międzyA. M. (1), aS. W. (1)w innym postępowaniu, co także jasno wynika z zeznańA. M. (1).
Uznając za wiarygodne wyjaśnieniaM. K. (2)przyjąć należało, iż w zdarzeniu jakie rozegrało się 16 lipca 2000 roku w miejscowościL.wzięli udziałT. W. (2),S. W. (1),M. K. (1)iA. K. (1). Pokrzywdzeni podawali co prawda, iż napastników było więcej. Tłumaczyć należy to jednak zaskoczeniem jaki stanowił dla nich fakt, iż zostali w sposób gwałtowny zaatakowani przez osoby, które wyskoczyły z samochodu jak i nasileniem użytej wobec nich siły fizycznej.
Podczas przeprowadzonych okazańJ. D. (1)iJ. F. (1)nie rozpoznali co prawdaS. W. (1)jako osoby, która brała udział w dokonanym na ich osobach rozboju. Z relacjiM. K. (2)wynika co prawda, iż tylko on iS. W. (1)nie mieli w czasie zdarzenia założonych kominiarek. Nie rozpoznanie jednakS. W. (1)przez dwóch pokrzywdzonych nie podważa wyjaśnieńM. K. (2)co do roli jaką odegrałS. W. (1)wobec wskazanych już wyżej okoliczności, także jeżeli weźmie się pod uwagę określoną dynamikę zdarzenia i czas jaki je dzieli od chwili okazania fotografii. Trudno przydawać natomiast określoną wartość dowodową wynikowi okazania z udziałemJ. D. (1), który z 50 procentową pewnością rozpoznałT. W. (2)jako sprawcę dokonanego na nim rozboju, skoro według relacjiM. K. (2), toS. W. (1)nie miał założonej kominiarki.
Dla rozstrzygnięcia sprawy mniej istotne znaczenie mają natomiast zeznania i wyjaśnieniaM. M. (4), który potwierdził jedynie określone fakty wynikające z depozycjiJ. F. (1),W. M. (1)czyJ. D. (1).
W kontekście powyższych rozważań za wiarygodne uznać należy depozycjeM. K. (2)wskazujące na osobęJ. S. (1), jako tego, który nabył całość spirytusu pochodzącego pierwotnie z czynu zabronionego popełnionego na szkodęprzedsiębiorstwa (...), który następnie stanowił także przedmiot czynu zabronionego do jakiego doszło w miejscowościW.. Odrzucić należało zatem twierdzeniaJ. S. (1)jakoby został on pomówiony przezM. K. (2)o określone zachowanie z uwagi na „ sprzeczkę” do jakiej między nimi doszło w przeszłości, choć w istocie trudno zakwestionować tę okoliczność, iż do zdarzenia opisanego przezJ. S. (1)w złożonych przez niego wyjaśnieniach mogło dojść. Wspomnieć należy także w kontekście tych rozważań, iż samJ. S. (1)nie kwestionował tego, iż w przeszłości zajmował się nielegalnym obrotem spirytusem .
Dokonując oceny wyjaśnieńM. K. (2)nie sposób nie dostrzec, iż w określony sposób odnosząc się do zdarzeń jakie rozegrały się wW.iL.wskazał na osoby, które wzięły w nich udział. Nie może zatem ujść uwadze ta okoliczność, iż nie wskazał on naR. I. (1)jako biorącego udział w „ odbiciu „ spirytusu wL.. O tym, czyR. I. (1)brał udział w tym zdarzeniu nie sposób wywnioskować także z zeznańP. M. (1), który ich przebieg znał jedynie ze słyszenia.P. M. (1), aczkolwiek w sposób pośredni potwierdził to, iżR. I. (1)brał udział w kradzieży spirytusu, to nie określił on w jasny sposób, czy z rozmowy zM. K. (1), samymR. I. (1)lubM. K. (2)wynikał udziałR. I. (1)w czynie zarzuconym mu w punkcie VI. Powołane okoliczności sprawiły, iż Sąd uniewinniłR. I. (1)od czynu zarzuconego mu punkcie VI aktu oskarżenia.
Dokonując oceny wyjaśnieńS. W. (1)nie sposób w istocie zakwestionować także tego, iżM. K. (2)mógł być niezadowolony z faktu, iż zamierzał on nabyć dom należący do niego podczas licytacji komorniczej jak i tego, że w przeszłości łączyły go zM. K. (2)opisywane przezS. W. (3)„ transakcje”.Z.należy jednak, iżM. K. (2)nie „ pomówił”S. W. (1)o inne czyny przestępcze. Przeprowadzone już wcześniej rozważania nakazują odrzucić sugestieS. W. (1)jakobyM. K. (2)tylko w odwecie za zdarzenia z przeszłości pomówił go o udział w zdarzeniach jakie rozegrały się w lipcu 2000 roku w miejscowościachW.iL..
Oceny sprawstwaT. W. (2)nie podważają także te jego wyjaśnienia z których wynika, iż weekendy po ocleniu motorówki spędzał na zalewieJ., a w okresie między 4, a 7 lipca 2000 roku z uwagi na wyjazd partnerki opiekował się synem.
Konsekwentne zeznaniaA. N. (1), podtrzymane także podczas konfrontacji zM. W. (1)iK. W., zbieżne z wyjaśnieniamiM. K. (2)nakazują odrzucenie twierdzeńM.iK. W., którzy negowali, by kiedykolwiek przechowywali w miejscowościD. K.ciężarówkę wyładowaną beczkami ze spirytusem. W świetle wyjaśnieńM. K. (2)i zeznań złożonych przezP. M. (1)nie może także budzić wątpliwości, iż wbrew woli braciW.pojazd ten został zabrany z posesjiA. N. (1).
WyjaśnieniaM. K. (2)i zeznaniaP. M. (1)różnią się jednak zasadniczo co do tego, kto dokonał zaboru pojazdu.M. K. (2)wskazał bowiem, iż uczynił toP. M. (1)wspólnie zM. K. (1).
Z relacjiP. M. (1)wynika natomiast, iż na miejsce mieli przyjechać takżeA.iM. K. (1), samM. K. (2)oraz(...)-R. I. (1). Z powyższego zestawienia wynika w sposób bezsporny, iż aniM. K. (2), aniP. M. (1)nie wskazaliT. W. (2)iS. W. (1)jako tych, którzy mieliby uczestniczyć w przedmiotowej kradzieży. Dlatego Sąd oskarżonychS. W. (1)iT. W. (2)od popełnienia czynu zarzuconego w punkcie VII uniewinnił.
Za niewiarygodne uznać należy twierdzeniaP. M. (1), jakoby na miejsce kradzieży miał pojechać z nimM. K. (2). Zaprzecza temu samM. K. (2), który jak przyznał, o tym w jaki sposób doszło do zabrania Stara wie jedynie z opowiadańM. K. (1)iP. M. (1), a on sam oczekiwał na nich w okolicachR.. Za przekonujące uznać należy także te twierdzeniaM. K. (2)z których wynika, iż taki sposób działania wynikał z faktu, iż był on znany mieszkańcom posesji na której zaparkowany byłS.z alkoholem. W wątpliwość poddać należy także te zeznaniaP. M. (1), który podniósł, iż na miejsce „ doS.„ pojechali z nim iM. K. (1)takżeA. K. (1)iR. I. (1). O ich obecności w czasie kradzieży nie wspomniał przecież nawetM. K. (2), który nie wahał się opisując inne popełniane przestępstwa wskazać na określony udział w nichA. K. (1)iR. I. (1). Wobec istnienia tych sprzeczności takżeA. K. (1)iR. I. (1)uniewinniono od popełnienia czynu zarzuconego im w punkcie VII aktu oskarżenia.
Analiza wyjaśnieńM. K. (2)iP. M. (1)w zakresie w jakim odnosili się oni do zdarzeń związanych z zabraniem ładunku spirytusu należącego doM.iK. W.daje podstawy do ustalenia, iż na tym tle doszło do konfliktu między nimi, aM. K. (2). Trudno co prawda odrzucić twierdzenieM. K., iż doW.przyjechali po niego wtowarzystwie (...)także jego synA.orazS.iT. W. (2), a zaistniała sytuacja miała swoje dalsze konsekwencje i doprowadziła do zdarzenia podczas której miały paść strzały, to dokonanie jednoznacznych ustaleń w tym zakresie na podstawie dostępnych dowodów także okazało się niemożliwie. Jak przyznałM. K. (2)o przebiegu tych wydarzeń wie z opowiadańM. K. (1), a wbrew informacjom przekazanym przezM. K. (2),P. M. (1)wskazał na osobęM. K. (1)jako tego , który oddać miał kilka strzałów, ze strzelby na gumowe kule.
Zastanawiać musi także, iż choć według słówM. K. (2)zdarzenie podczas którego doszło do ostrzelania braciW.miało mieć intensywny i gwałtowny przebieg i rozgrywać się nie na odludziu, a także na terenieP.nie znalazły się one w polu zainteresowania choćby miejscowej Policji.
ZeznaniaT. F. (1)złożone dla potrzeb postępowania prowadzonego w Sądzie Okręgowym w Łodzi zbieżne z wyjaśnieniamiM. K. (2)wskazują w sposób jednoznaczny, iż doszło do przywłaszczenia ładunku obuwia oraz samochodu markiM.z naczepą. Daje to podstawę do jednoznacznego odrzucenia tych jego zeznań i wyjaśnień jakie złożył w sprawie, która zakończyła się skazaniem go na karę 5 lat pozbawienia wolności za wyżej wskazane przestępstwo w szczególności tych, w których wskazał, iż utracił pojazd w wyniku kradzieży jak i te w których podał, że doszło do zaboru zestawu pojazdów z ładunkiem butów na skutek dokonanego na nim rozboju. Nie sposób także zakwestionować zeznań świadkówW. F., PrezesaS.z o.o. orazM. G. (3)pracownikafirmy (...).
Wyjaśnienia złożone przezM. K. (2)i ta część zeznańT. F. (1), która zasługuje na wiarę pozwala na bezsporne ustalenie, iżT. F. (1)po tym jak uM. K. (2)zrodził się zamiar przywłaszczenia ciągnika siodłowegoM.z naczepą i ładunkiem obuwia na polecenie swojego pracodawcy nie udał się doZ., a przyjechał zestawem pojazdów doP.. Wobec zgodnych relacjiM. K. (2)iP. M. (1)nie budzi w istocie wątpliwości to, do jakiego miejsca przewiezione zostały buty i gdzie pierwotnie zostały rozładowane. Zeznania złożone przezT. F. (1)potwierdzają także wersjęP. M. (1), iż zestawem pojazdów pojechali następnie w dwójkę doK., gdzie go pozostawili.
Analiza wyjaśnień złożonych przezM. K. (2)iP. M. (1)dotyczących przywłaszczenia ładunku obuwia i zestawu pojazdów oraz działań jakie podjęte zostały w celu upozorowania ich kradzieży prowadzi to wniosku, iż w tym zakresie różnią się one w sposób istotny. WedługP. M. (1)w rozładunku butów mieli uczestniczyć opróczM. K. (1)także jego synA. K. (1)z kolegą.P. M. (1)nie pamiętał natomiast , jak deklarował, składając wyjaśnienia czy był tamM. K. (2).
M. K. (2)podniósł natomiast, iż w czasie rozładunku butów obecny był on sam,P. M. (1)iM. K. (1)oraz jeszcze kilka osób, których nie pamięta. Rozbieżności odnośnie tego czy w rozładunku butów uczestniczył synM. K. (1), nie rozwiewają w sposób jednoznaczny także zeznaniaT. F. (1), który zanegował, byA. K. (1)w rozładunku ładunku obuwia brał udział.T. F. (1)wskazał bowiem, iżA. K. (1)nie był obecny w hali do której je złożono. W tym kontekście rozważenia wymaga oczywiście wiarygodność zeznańT. F. (1), który zakwestionował także wbrew jednoznacznym wyjaśnieniomP. M. (1)iM. K. (2), by na miejscu był takżeM. K. (1). Tę okoliczność wiązać można co prawda z faktem, iżT. F. (1)od 2003 roku zatrudniony był wfirmie (...)prowadzonej przezM. K. (1), nie usuwa to jednak wątpliwości dotyczącychA. K. (1)wynikających z porównania depozycjiM. K. (2)iP. M. (1). Znamienne jednak dla oceny wiarygodności wyjaśnieńP. M. (1)jest to, iżT. F. (1)potwierdził tę cześć jego wyjaśnień z których wynika, iż po pozostawieniu zestawu pojazdów wK.„na parkinguP. M. (1)” przyjechał tam m. innymiR. I. (1), szwagierM. K. (2), z którym to udał się doL.zgłosić fikcyjną kradzież butów i pojazdów, którymi były przewożone. Odrzucić zatem należy jako niewiarygodną tę część zeznańT. F. (1)złożonych na rozprawie w których zaprzeczył on, byR. I. (1)jechał z nim wówczas doL., a określona treść protokołu wynika jedynie ze sposobu w jaki był przesłuchiwany.
Sytuacja opisana przezP. M. (1)i potwierdzona przezT. F. (1)wskazująca na określony udziałR. I. (1)we wspólnym wyjeździe doL.w celu zgłoszenie fikcyjnej kradzieży, którą przecież musiało poprzedzać wybranie miejsca, gdzie miało do niej dojść daje podstawy do ustalenia, iż miał on świadomość dokonania przywłaszczenia butów przezM. K. (2)iT. F. (1), a jego zachowanie utożsamiać należy z pomocą do ich ukrycia. Odrzucić zatem należało wyjaśnieniaR. I. (1)negujące swój związek z przywłaszczeniem ładunku obuwia i pojazdów, którymi były przewożone.
T. F. (1)w towarzystwie m. innymiR. I. (1)udał się doL.w określonym celu. Miały także zostać zabrane dokumenty skradzionych pojazdów, a ich posiadanie w chwili zgłaszania zawiadomienia o przestępstwie było warunkiem koniecznym uwiarygodnienia zaistnienia kradzieży. Nie sposób jednak przyjąć, byR. I. (1)miał także świadomość, że zestaw pojazdów, którymi przewożone były przywłaszczone buty stanowi przedmiot przywłaszczenia, skoro użytkował goM. K. (2).
Sąd dał wiarę zgodnym zeznaniomT. F. (1)i wyjaśnieniomS. A. (1)( pomimo niejednoznacznego stanowiska zajętego przezS. A. (1)na rozprawie ), iż rolą tej ostatniej osoby było przywiezienie kierowcy „ skradzionego zestawu pojazdów” zL.doP.. ZarównoT. F. (1)jak iS. A. (1)zgodnie opisali okoliczności w jakichS. A. (1)udał się doL.skąd przywiózłT. F. (1). W świetle powyższych ustaleń niewiarygodne są depozycjeM. K. (2)wskazujących na to, iż doL.w celu zgłoszenia fikcyjnej kradzieży w trojkę udali sięT. F. (1),M. K. (1)iS. A. (1), a ich zadaniem było wybranie miejsca, które miał wskazaćT. F. (1)jako miejsce gdzie doszło do kradzieży zestawu pojazdów z butami. Wskazać należy także, iżS. A. (1)w czasie śledztwa nie przyznał się do popełnienia czynu polegającego na pomocy w przywłaszczeniu samochodu markiM., naczepy uniwersalnej i ładunku obuwia. Z faktu, iżS. A. (1)przywiózłT. F. (1)doP.nie sposób wywnioskować jeszcze, iż jego wolą była pomoc w ukryciu ładunku butów i zestawu pojazdów.
Pomimo określonych zastrzeżeń dotyczących wyjaśnieńM. K. (2)w zakresie odnoszącym się do niektórych okoliczności towarzyszących przywłaszczeniu butów i pojazdów jakimi były przewożone za wiarygodną uznać należy tę ich cześć w której wskazał na osoby, które pośredniczyły w ich zbyciu lub które nabyły poszczególne partie obuwia. Określoną część tych wyjaśnień potwierdził przecież w swoich wyjaśnieniachP. M. (1)w szczególności co do roliP. S.. Odrzucić należało zatem wyjaśnieniaJ. S. (1), który nie przyznał się do postawionego mu zarzutu paserstwa obuwia, za które zapłacić miał kwotę od 8-10 tysięcy złotych. Nieprzekonująco brzmią w szczególności także w świetle zasad doświadczenia życiowego te jego wyjaśnienia, w których upatrywał on w złożeniu przezM. K. (2)obciążających go wyjaśnień jako zemsty za sprzeczkę, która w przeszłości miała między nimi miejsce.
Wskazać należy jeszcze dokonując oceny wiarygodności depozycjiP. M. (1)wskazujących na czynny udziałA. K. (1)w rozładunku butów na wyniki okazania przeprowadzonego z udziałemP. M. (1)w których nie rozpoznał onA. K. (1). Jeżeli zatem można by założyć, iżP. M. (1)kontaktował się jak wynika z jego wyjaśnień dość często w określonym czasie zA. K. (1)i łączyły ich opisywane przez niego relacje, nie miałby trudności w jego rozpoznaniu pomimo upływu czasu jaki dzieli zdarzenia opisane w akcie oskarżenia od momentu przeprowadzenia wskazanej czynności procesowej .
Okoliczności wynikające z dokonanej wyżej oceny dowodów sprawiają, iż nie jest możliwe bez wątpliwości przypisanieA. K. (1)sprawstwa w zakresie czynu zarzuconego mu w punkcie VIII aktu oskarżenia, aS. A. (1)czynu zarzuconego w punkcie LI, dlatego Sąd w tym zakresie wydał wyrok uniewinniający.
Ustalenia dokonane w sprawie, jaka toczy się w XVIII Wydziale Karnym Sądu Okręgowego w Łodzi, a która dotyczy m. innymi przestępstw, których przedmiotem były rajstopymarki S.nie pozostawia wątpliwości, iż do popełnienia przestępstwa kradzieży naczepy z rajstopami doszło w dniu 25 listopada 2000 roku na terenieK.. Przedmiotem postępowania prowadzonego w sprawie IV K 3/10 nie jest co prawda dokonywanie ustaleń kto jest sprawcą tej kradzieży. Niezbędne jest jednak dla oceny odpowiedzialnościA. K. (1)za czyn zarzucony mu w punkcie X aktu oskarżenia jak i dla dokonania oceny zasadności zarzutu postawionego oskarżonemuS. A. (1)w punkcie LII aktu oskarżenia poczynienie ustaleń w oparciu o zgromadzone dowody, jakie osoby miały związek z przedmiotowym przestępstwem w szczególności z paserstwem naczepy i ładunku rajstop.
Zgromadzony materiał dowodowy w postaci choćby wyjaśnień i zeznańS. C. (1)jak i wyjaśnień złożonych przezM. K. (2)oraz skierowanie aktu oskarżenia pozwala na ustalenie w sposób niesporny, iż w dniu 25 listopada 2000 roku na terenieK.doszło do kradzieży naczepy z ładunkiem rajstop. Ustalenie dokonane przez Policję potwierdzają także słowaM. K. (2)iS. C. (1), iż w tym samym czasie, w jakim doszło do kradzieży rajstop w celu odwrócenia uwagi Policji dokonano na terenieK.podpalenia innego pojazdu.
Przeprowadzona przez biegłego specjalizującego się w androskopowych badaniach kryminalistycznych opinia ( k 237 – 268 załącznik III ) pozwala na odrzucenie wyjaśnieńM. C. (1)iR. W.w których zaprzeczyli oni, by brali udział w kradzieży naczepy z rajstopami. Konsekwentne w istocie wyjaśnienia i zeznania składane przezS. C. (1)dają natomiast podstawy do zanegowania prawdziwości twierdzeńM. J.,R. G. (1),K. D.,S. P., co do tego, iż nie mają oni nic wspólnego z paserstwem skradzionych rajstop. Dokonując oceny depozycjiS. C. (1)zwrócić należy uwagę, iż nie posiadał on wiedzy na temat losów skradzionej naczepy, a prawdziwość jego twierdzeń potwierdzają wyniki przeszukania dokonanego na terenie miejscowościP..
Dokonując ustaleń odnośnie tego, czy i ewentualnie w jakim zakresie w paserstwo rajstop i naczepy skradzionych wK.zaangażowania byliM. K. (1),M. K. (2)iP. M. (1), Sąd dał wiarę tym wyjaśnieniomM. K. (2)w których podał on, iżM. K. (1)przekazał mu ich określoną ilość w celu znalezienia nabywców na pozostałą partię skradzionego towaru. Ta część wyjaśnień znajduje w istocie częściowe potwierdzenie w słowachD. Ż.iM. B. (3), którzy wskazali, iżM. K. (2)miał dostęp do całości skradzionych rajstop. Za gołosłowne uznać należy jednak twierdzeniaD. Ż.iM. B. (4), jakoby toM. K. (2)był inicjatorem dokonania kradzieży i czynnie w niej uczestniczył. Wskazać należy bowiem na określone rozbieżności w tym zakresie między wyjaśnieniamiD. Ż.i zeznaniami złożonymi przed Sądem odnośnie tego czyM. K. (2)w rzeczywistości dokonał kradzieży czy tylko oferował rajstopy do sprzedaży. Podnieść należy także, iż jak przyznałM. B. (3)jest on obciążany w wyjaśnieniach złożonych przezM. K. (2)w innych postępowaniach. Oczywistym jest zatem, iż leży w jego interesie zdyskredytowanie wiarygodnościM. K. (2). W kontekście tych rozważań nie sposób nie zwrócić uwagi na fakt, iż wyjaśnieniaM. K. (2)odnośnie tego, iż toM. K. (1)miał określone kontakty z osobami, które dysponowały skradzioną naczepą w której w chwili kradzieży znajdowały się rajstopy potwierdził w swoich wyjaśnieniachP. M. (1). Za przekonujące uznać należy zatem wyjaśnieniaM. K. (2)co do tego, iżM. K. (1)zaproponował mu jedynie pośrednictwo w sprzedaży rajstop jak i to, że pomagał onM. K. (1)w ukryciu naczepy kupionej od osób, które zabrały ją wraz z rajstopami wK.25 listopada 2000 roku. O ile jednak wyjaśnieniaM. K. (2)iP. M. (1)zgodnie zdają się wskazywać naM. K. (1)jako tego, który kontaktował się z posiadającymi naczepę osobami, to nie sposób nie zwrócić uwagi, iż depozycje wskazanych osób diametralnie różnią się w odniesieniu do roli jaką w zbyciu rajstop pochodzących z przestępstwa i w ukryciu pochodzącej z kradzieży naczepy odegrać miałA. K. (1).M. K. (2)w złożonych wyjaśnieniach odnosząc się do kwestii związanej z samymi rajstopami podał w sposób jednoznaczny, iż toM. K. (1)przekazał mu 100 sztuk rajstop, deklarując dostęp do pozostałej partii, w celu znalezienia nabywcy.P. M. (1)natomiast wskazał początkowo, iż „ uK.dowiedział się, że synM. K. (1),A. K. (1)ma dostęp do osób, które ukradły naczepę z rajstopami.
Wątpliwości odnośnie tego, czy w istocieM. K. (1)mógł uzyskać dostęp do osób, które znajdowały się w posiadaniu skradzionych rajstop za pośrednictwemA. K. (1), czy też miał do nich bezpośredni dostęp nie usuwa także ten fragment wyjaśnieńM. K. (2)w których wskazał, iż z ustM. K. (1)padło stwierdzenie, że ma do dostęp do tych rajstop przez swojego synaA.. Jak bowiem przyznałM. K. (2)on sam nie wie, czy to, co zadeklarowałM. K. (1)polegało na prawdzie. Wskazane wątpliwości odnośnie roliA. K. (9)ulegają dalszemu pogłębieniu jeżeli weźmie się pod uwagę rozbieżności w depozycjachP. M. (1). W części zeznań twierdził on bowiem, iż dowiedział się będąc uM. K. (2), żeA. K. (1)ma dostęp do osób, które ukradły naczepę z rajstopami, by w innych wskazywać, iż był obecny podczas rozmowy, podczas której takie słowa miały paść bezpośrednio z ustA. K. (1).
P. M. (1)iM. K. (2)zgodni są w istocie co do tego, iż naczepa w której wcześniej znajdował się ładunek rajstop trafiła na plac do osoby o nazwiskuB.. Wskazać należy, iżM. K. (2), który przecież zorganizował możliwość pozostawienia naczepy w tym miejscu nawet nie wspomniał o tym, by w przeprowadzeniu naczepy z okolicP.uczestniczyliA. K. (1)iS. A. (1). Podkreślić należy także, iż choć składając wyjaśnieniaP. M. (1)wskazał naA. K. (1)jako uczestnika przeprowadzania naczepy z okolicP., to w złożonych później zeznaniach o udzialeA. K. (1)w tym przedsięwzięciu nie wspominał.
Zwrócić należy także uwagę, iżM. K. (2)iP. M. (1)inaczej opisali także dalsze losy tej naczepy.
S. A. (1)nie ukrywał swojej znajomości zP. M. (1)pseudonim (...). Przyznał on, iż mogła zaistnieć taka sytuacja, że wspólnie zP. M. (1)dokonywał przeprowadzania jakiejś naczepy. Nie wykluczał także, iż mogła być ona zaprowadzona do miejscowościS.do gospodarza o imieniuB.. Zestawienie treści jego wyjaśnień z wyjaśnieniamiP. M. (1), zdaje się potwierdzać, żeS. A. (1)brał udział w przeprowadzeniu naczepy. Jak już podnoszono z faktu tego, nie da się jednak wyprowadzić jednoznacznego wniosku, iż miał on świadomość i wolę, że pomaga w ukryciu naczepy skradzionej, jak również odnośnie tego, iż na podstawie towarzyszących okoliczności powinien był i mógł przypuszczać, ze została ona uzyskana za pomocą czynu zabronionego.
Jeżeli uwzględni się zatem to, iż zarównoM. K. (2)jak iP. M. (1)zadeklarowali współpracę z organami ścigania w celu skorzystania z dobrodziejstwa przewidzianego przezart. 60 kk, to wskazane rozbieżności powodują, iż nie sposób ustalić w sposób jednoznaczny, czy w istocieA. K. (1)brał udział w zbyciu rajstop jak i czy uczestniczył w ukryciu naczepy. W kontekście powyższych rozważań za uprawnione uznać należy przypuszczenie, iżP. M. (1)nie dysponował jednoznaczną wiedzą na temat tego kto w istocie (M. K. (1)czyA. K. (1)) oferował do sprzedaży partię skradzionych rajstop, a wskazanieA. K. (1)jako osoby biorącej udział w przeprowadzeniu naczepy miało na celu uwiarygodnienie jego przypuszczenia, że naczepę i rajstopy do sprzedaży zaoferował właśnieA. K. (1).
Wyjaśnienia i zeznaniaT. W. (4)wyjaśnieniaR. J.w istocie nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy w zakresie odpowiedzialnościA. K. (1)iS. A. (1). Wobec relacjiS. C. (1)za niewiarygodne uznać należało także wyjaśnieniaM. J., który wskazał naS. C. (1)jako osobę, która nadawała ton prowadzonej wspólnie przestępczej działalności i który miał odS. C. (1)dowiedzieć się, że wP.przechowywany jest samochód z rajstopami, który także miał zając się sprzedażą rajstop. Zwrócić należy także uwagę w kontekście zarzutu postawionegoA. K. (1), iż nic w istocie nie świadczy o tym, byA. K. (1)przekazywał komukolwiek rajstopy pochodzące z kradzieży i nawet przyjęcie, iż utrzymywał on kontakty z osobami, które miały do nich dostęp, nie daje podstaw do przypisania mu odpowiedzialności za czyn z punktu X aktu oskarżenia.
Powyższe okoliczności spowodowały, iż Sąd uniewinniłA. K. (1)od popełnienia czynu z punktu X, aS. A. (1)od czynu z punktu LII.
Dokonując ustaleń faktycznych odnoszących się do kradzieży bankowozu i zarzuconegoR. I. (1)paserstwa tego pojazdu, Sąd oparł się na zeznaniach kierowcy tego pojazduM. S. (1)oraz wyjaśnieniach złożonych przezM. K. (2). Fakty wynikające z depozycji wskazanych osób potwierdzają dokumenty w postaci kopi faktury, polisy czy dowodów rejestracyjnych świadczące o użytkowaniu przezfirmę (...)przedmiotowego pojazdu. Podnieść należy także, iż wyjaśnieniaM. K.odnośnie upozorowania przezM. K. (1)kradzieży bankowozu znajdują potwierdzenie w zeznaniachP. M. (1). Wskazać należy jednak, iż wbrew twierdzeniomP. M. (1)jakoby toM. K. (2)iR. I. (1)dokonali rozebrania tego samochodu na części po sfingowanej kradzieży,M. K. (2)w złożonych przez siebie wyjaśnieniach nie tylko o tego rodzaju okolicznościach nie wspominał. Wskazał on w sposób kategoryczny, iż choć początkowo to on miał zająć się rozebraniem bankowozu, to wobec tego, iż nie potrafił tego zrobić, ostatecznie zajął się tym ktoś inny. Zaakcentować należy, iż choćM. K. (2)nie wahał się wskazać na sprawstwoR. I. (1)w zakresie innych czynów przestępczych nie wspomniał nawet, by to on iR. I. (1)mieli zając się rozebraniem pojazdu. Wskazane rozbieżności w depozycjachM. K. (2)iP. M. (1)w powiązaniu ze stanowiskiemR. I. (1), który negował swoje sprawstwo także w zakresie przedmiotowego zarzutu, jak i okoliczność, iżP. M. (1)swoją wiedzę o przedmiotowym zdarzeniu miał czerpać bezpośrednio odM. K. (1), czyni w kontekście wyjaśnieńM. K. (2)jego relacje odnośnie udziałuR. I. (1)w rozebraniu bankowozu niewiarygodnymi. Dokonana ocena relacjiP. M. (1)w powyższym zakresie sprawiła, iż Sąd uniewinniłR. I. (1)od dokonania czynu zarzuconego mu w punkcie XI aktu oskarżenia polegającego na pomocy w ukryciu banku ruchomego markiM..
Zebrany w sprawie materiał dowodowy nie dostarczył dostatecznych podstaw do podważenia wiarygodności wyjaśnieńT. W. (2)w zakresie stawianego mu zarzutu paserstwa części zamiennych z pojazdu markiV. (...). Jak wynika z wyjaśnień oskarżonego wymieniony samochód był naprawiany dwukrotnie. Pierwsza naprawa miała miejsce bezpośrednio po zakupie samochodu i była wykonywana za pośrednictwemM. H.. Druga naprawa, która była konsekwencją zdarzenia drogowego spowodowanego przezP. P. (2)miała miejsce przed przekazaniem samochodu matce oskarżonegoT. W. (1). Obie naprawy były wykonywane na zlecenie i za środkiT. W. (2). Oskarżony nie miał jednak żadnego wpływu na zakup części zamiennych, które były montowane w pojeździe w czasie napraw.
W pierwszym przypadku osobą, która się zajmowała dostarczaniem części byłM. H.a w drugimP. P. (2). Żadna z wymienionych osób nie konsultowała się z oskarżonym co do ustaleń dotyczących zakupu poszczególnych części. Konfrontacja opinii biegłego z zeznaniamiM. H.prowadzi do wniosku, że większość części zamontowanych w pojeździeT. W. (2), które pochodziły z pojazdu skradzionego na szkodęM. B. (1)została zamontowana w czasie naprawy przeprowadzonej przezP. P. (2). Jak wynika z wyjaśnieńT. W. (2), których w tym zakresie z uwagi na śmierćP. P. (2)nie można w żaden sposób zweryfikować, niejako ciężarem naprawy został obciążonyP. P. (2).
Również brak jest podstawy do kwestionowania w zasadniczej części wyjaśnieńT. W. (2)dotyczących stawianego temu oskarżonemu zarzutu paserstwa części zamiennych zamontowanych w pojeździeV. (...). Podstawą czynionych w tym zakresie ustaleń były wyjaśnieniaT. W. (2), który podał, że naprawy w jego pojeździe dokonywałP. P. (2). ŚmierćP. P. (2)w wypadku samochodowym wykluczyła możliwość przesłuchania go jako świadka w celu weryfikacji wyjaśnieńT. W. (2). Nie ma zatem żadnej podstawy do kwestionowania twierdzeńT. W. (2), że toP. P. (2)był osobą odpowiedzialną za zamontowanie w pojeździeT. W. (1)części pochodzących ze skradzionego pojazdu. W tym zakresie wyjaśnienia oskarżonego znajdują potwierdzenie w zeznaniach świadkaA. J., który zajmował się naprawą pojazdu markiV. (...)i zeznał, że toP. P. (2)dostarczał do jego warsztatu części potrzebne do naprawy wymienionego pojazdu. Konfrontując wyjaśnieniaT. W. (2)z zeznaniamiA. J.zwrócić należy uwagę na pewną rozbieżność dotyczącą zakresu naprawy pojazduV. (...)jaki został przeprowadzony w warsztacieA. J..A. J.zaprzeczył bowiem, aby naprawa miała taki zakres jaki opisał oskarżony w swoich wyjaśnieniach. Brak możliwości przesłuchaniaP. P. (2), który odegrał zasadniczą rolę w naprawie pojazdu markiV. (...)powoduje, że nie sposób w oparciu o zeznaniaA. J.podważyć wiarygodności wyjaśnieńT. W. (2). Nie można bowiem wykluczyć, że zakres prowadzonych napraw uA. J.miał rzeczywiście taki zakres jaki opisał świadek, zaś pozostałe naprawy były wykonane przezP. P. (2)w innym miejscu, czego oskarżonyT. W. (2)mógł nie wiedzieć. Ujawnione w tym zakresie wątpliwości muszą być poczytane na korzyść oskarżonego.
Wiarygodności wyjaśnieńT. W. (2)nie można ponadto podważyć wnioskami zawartymi w opiniach biegłych, w tym zwłaszcza w opiniiP. Z., który ustalił, że naprawy przeprowadzone w zabezpieczonych pojazdach mogły mieć miejsce i zakres opisany w wyjaśnieniach oskarżonego.
ŻonaP. J. (3)P.potwierdziła fakt zatrudnienia męża uT. W. (2)i nie ujawniła żadnych istotnych okoliczności istotnych z punktu widzenia oceny zarzutów paserstwa stawianychT. W. (2). Zeznając na rozprawie świadek potwierdziła, że w czasie, gdyP. P. (2)pracował uT. W. (2), to korzystał z samochodów oskarżonego oraz, że miała miejsce kolizja, gdyP. P. (2)jechał samochodemT. W. (2). W tym zakresie zatem zeznania świadka są zgodne z wyjaśnieniamiT. W. (2).
Za wiarygodne uznać należało zeznania świadkaA. K. (7), który lakierował samochód markiA. (...)na zlecenieT. W. (2).
ZeznaniaB. K.potwierdzają jedynie, że samochód markiV. (...)nr rej. (...)był użytkowany przezT. W. (2)iR. L., a samochód markiV. (...)nr rej. (...)przezT. W. (2), które to okoliczności nie budziły jednak w przedmiotowej sprawie wątpliwości.
W świetle przedstawionego wyżej materiału dowodowego brak jest możliwości uznania nie tylko, że oskarżonyT. W. (2)umyślnie wszedł w posiadanie pochodzących z kradzieży, a opisanych w zarzutach części zamiennych i pojazdu, ale że chociażby dopuścił się czynu zabronionego na skutek nie zachowania ostrożności wymaganej w danych okolicznościach, mimo że możliwość popełnienia tego czynu przewidywał albo mógł przewidzieć. W odniesieniu do ustaleń dotyczących strony podmiotowej czynu zarzucanegoT. W. (2)ujawniają się wątpliwości, których nie sposób w żaden sposób usunąć w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy, a jednocześnie wyczerpane zostały również możliwości dalszego uzupełniania materiału dowodowego. Brak materiału dowodowego, w oparciu o który możliwe byłoby podważenie wyjaśnieńT. W. (2)powoduje konieczność poczynienia szeregu ustaleń właśnie w oparciu o ten dowód. W konsekwencji uwzględniając rolę jaką w świetle wyjaśnieńT. W. (2)w każdej naprawie odgrywałP. P. (2)nie można wykluczyć, żeT. W. (2)istotnie nie miał wiedzy, że w użytkowanych przez niego pojazdachP. P. (2)montuje części pochodzące z kradzieży. Nie sposób w istocie ustalić także, iż określoną świadomość pochodzenia elementów pojazdów miałP. P. (2). Wątpliwości w tym względzie pogłębia analiza zeznańM. H.dotycząca działalności prowadzonej przezT. W. (2). Świadek ten, opisując postawę oskarżonego podał, że w okresie od około 2004 rokuT. W. (2)zaczął unikać działań o charakterze nielegalnym, które mogłyby spowodować dla niego odpowiedzialność karną. Zdaniem świadka taka postawa oskarżonego miała wynikać z osiągniętego przez niego statusu majątkowego i nieopłacalności ryzykowania odpowiedzialności karnej za paserstwo części i pojazdów, których wartość nie różniła się w istotnym zakresie od wartości przedmiotów pochodzących z legalnych źródeł. Nie sposób także zakładać, iżT. W. (2)powinien mieć ograniczone zaufanie do osób, którym zlecał naprawienie pojazdów, skoro przez wiele lat współpracował zP. P. (2), a zM. H.łączyły go także ścisłe więzi. Podniesione okoliczności nie dają także podstaw do przyjęcia, na co zwracano już uwagę, by zachowanieT. W. (2)mogło być rozpatrywane w kategoriach znamion określonych wart. 292 kk, pomimo pewnych nieścisłości w wyjaśnieniachT. W. (2)i wobec tego, iż zajmował się on zawodowo handlem częściami samochodowymi. Brak możliwości zatem w świetle przeprowadzonych dowodów przypisania oskarżonemuT. W. (2)sprawstwa w zakresie czynów zarzuconych mu w punktach od LXXIV do LXXVI musiał skutkować uniewinnienie go od popełnienia tych czynów.
Podstawą ustaleń faktycznych w zakresie zarzutu paserstwa stawianegoW. B. (1)są zeznaniaM. K. (2)oraz korespondujący z nimi materiał dowodowy w postaci dowodów o charakterze nieosobowym. Brak jest jakichkolwiek podstaw w szczególności wynikających z wyjaśnień oskarżonego, aby uznać zeznaniaM. K. (2)za niewiarygodne. Samochód markiF. (...), który został przyjęty przezW. B. (1)był jednym z wielu pojazdów opisanych przezM. K. (2), których dotyczyła przestępcza działalność osób związanych z legalizacją kradzionych pojazdów. Opisany przez świadka mechanizm działania tych osób jest zgodny z ustaleniami, które w przedmiotowej sprawie zostały poczynione w oparciu o nieosobowy materiał dowodowy. Wskazać należy także, iż wyjaśnienia jakie złożyłW. B. (1)na etapie śledztwa w określony sposób korespondują z relacjamiM. K. (2)odnośnie przekazania mu samochoduS., także w zakresie przekazania pojazdu w ramach rozliczeń należności za sprzedaż lasu. Za znamienne uznać należy w szczególności te wyjaśnieniaW. B. (1), iż samochód nabył bez oglądania go, a w chwili gdy otrzymał pojazd umowa sprzedaży była już sporządzona. O ile wątpliwości budzi ten fragment wyjaśnieńW. B. (1)z którego wynika, iż po samochód udał się zM. K. (2)w okoliceC., co nie znajduje potwierdzenia w wyjaśnieniachM. K. (2), to podnieść należy, iż jak przyznałW. B. (1)nie dokonywał on sprawdzenia danych sprzedającego widniejących w umowie w dokumentem tożsamości. Okoliczność ta wskazuje w sposób jednoznaczny na określone podejścieW. B. (1)do zawieranej transakcji i nie zmienia tego podnoszona przez niego okoliczność, iż pojazd został zarejestrowany bez problemów, że numery identyfikacyjne pojazdu sprawdzał diagnosta podczas przeglądów czy agent ubezpieczeniowy.
W. B. (1)został postawiony zarzut umyślnego paserstwa samochodu osobowego markiF. (...), tj. przestępstwa zart. 291 § 1 k.k.Zebrany w sprawie materiał dowodowy nie dał podstawy do ustalenia, że działaniom oskarżonego przyświecała umyślność chociażby w postaci zamiaru ewentualnego. Na taką postać umyślność nie wskazują ani zeznaniaM. K. (2)ani ocena zachowania oskarżonego przez pryzmat dowodów o charakterze osobowym. Żaden z dowodów nie potwierdza przekonania, że oskarżonyW. B. (1)chciał popełnić przestępstwo paserstwa lub przynajmniej, przewidując możliwość jego popełnienia na to się godził. W tym stanie rzeczy konieczne stało się ustalenie, czy zachowanieW. B. (1)nie wyczerpało znamion nieumyślnej formy występku paserstwa, tj. przestępstwa określonego wart. 292 § 1 k.k.
Istotą nieumyślnej formy paserstwa jest ustalenie, że sprawca przyjmując przedmiot pochodzący z czynu zabronionego miał możliwość i powinien przypuszczać, na podstawie towarzyszących okoliczności, że przedmiot ten został uzyskany za pomocą czynu zabronionego. Owe okoliczności towarzyszące mają charakter obiektywny i dotyczyć mogą w szczególności stanu przedmiotu czynności sprawczej. Analizując zachowaniaW. B. (6)w kontekście poczynionych w przedmiotowej sprawie ustaleń stwierdzić należy, że opisane wyżej znamię strony podmiotowej paserstwa zostało wypełnione.W. B. (1)kupując samochód zaniechał jakiejkolwiek weryfikacji oznaczenia pojazdu w szczególności oznaczenia numeru VIN. Z opinii biegłego jak i z załączonej dokumentacji jasno także wynika, że przerobienie numeru identyfikacyjnego VIN miało bardzo wyraźny charakter i przy dołożeniu minimalnej tylko staranności ze strony oskarżonego pozwoliłoby mu na stwierdzenie przestępczego pochodzenia samochodu. ZachowanieW. B. (1)wypełnia zatem znamionaart. 292 kk.
Przestępstwo paserstwa, o którym mowa wart. 292 § 1 k.k.zagrożone jest karą pozbawienia wolności do lat 2. Przedawnienie karalności tego rodzaju czynu, uwzględniając termin postawienia oskarżonemu zarzutu wynosił 5 lat od daty popełnienia i upłynął w dniu 19 września 2004 roku. Mając na uwadze powyższe postępowanie w tym zakresie należało umorzyć stosownie do dyspozycjiart. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.
Dokonując ustaleń faktycznych w zakresie czynów, które zostały zarzucone i w części przypisane w wydanym wyroku oskarżonymJ. W. (1),G. B. (1),A. Ł. (1), a które polegały na dokonywaniu zaborów naczep ciągników siodłowych, ich paserstwie, Sąd oparł się na wiarygodnych zeznaniach osób pokrzywdzonych tymi przestępstwami.
Podstawą dokonania ustaleń faktycznych co do udziału oskarżonych w poszczególnych zdarzeniach stały się także wyjaśnieniaA. Ł. (1). Nie negował on w swoich wyjaśnieniach faktu, iż brał udział w „ przeprowadzaniu naczep„ , które znajdowały się na terenieK., wG.Starej, weW., wK., wG.,P., a które należały lub były użytkowane przezA. G. (1),J. Ś. (1),T. T. (1),firmę (...),Z. K. (1), HZ Transport(...).A. Ł. (1)nie negował także, iż to on przekazał informacjeM. K. (1)iP. M. (1)o naczepach zaparkowanych wR.iL., użytkowanych przezK. M. (1)iW. M. (3), które później zostały skradzione.
A. Ł. (1)w złożonych przez siebie wyjaśnieniach potwierdził także swój udział w zaborze naczepy z meblami w miejscowościW.na szkodęL. M. (2). Przyznał się także do tego, iż wziął udział w upozorowanych kradzieżach zestawów pojazdów należących doZ. W. (1)wW.i samochoduM. (...)z naczepą należących doM. K. (1)wJ.. Nie negował także swojej świadomość co do tego, iż ciągnik siodłowy(...)nabyty odfirmy (...)pochodzi z upozorowanej kradzieży. Wskazać należy, iż relacjeA. Ł. (1)co do zasady znajdują także potwierdzenia w przebiegu eksperymentów procesowych przeprowadzonych z jego udziałem.
Dokonując oceny wyjaśnień złożonych przezG. B. (1)za wiarygodną uznać należy tę ich część w której opisał on okoliczności w jakich doszło do zaboru naczepy z ładunkiem nawozów w miejscowościS.na szkodęM. K. (5). Przedstawione przezG. B. (1)okoliczności powyższego zdarzenia nie pozostawiają wątpliwości co do tego, iż wszystkie osoby jakie w zdarzeniu uczestniczyły miały pełną świadomość, iż dokonują zaboru pojazdu. Wskazać należy, iż okoliczności dokonania tej kradzieży podane przezG. B. (1)znajdują potwierdzenie nie tylko w zeznaniach samego pokrzywdzonego, ale także w tych relacjach jakie przedstawiłP. M. (1). Istnieją co prawda rozbieżności między wersją przedstawioną przezG. B. (1), a wyjaśnieniamiP. M. (1)co do tego, czy w samym akcie kradzieży udział wziąłM. K. (1). Rozbieżność ta nie ma jednak znaczenia dla oceny odpowiedzialności za ten czynG. B. (1)iJ. W. (1).
Odrzucić należy natomiast te wyjaśnieniaJ. W. (1)ze śledztwa w których negował on swój udział w przedmiotowym zdarzeniu jak i swoją świadomość, iż brał udział w kradzieży naczepy z nawozem. Ta część jego wyjaśnień nie wytrzymuje przecież konfrontacji z wyjaśnieniamiG. B. (1)iP. M. (1). Nie sposób także nie zauważyć, iżJ. W. (1)przed Sądem przyznał się do popełnienia powyższego czynu, potwierdzając swój udział w zdarzeniu także w innej części wyjaśnień złożonych w toku śledztwa. Nie zasługują na wiarę także te wyjaśnieniaJ. W. (1)ze śledztwa w których kategorycznie zaprzeczał, by brał udział w popełnieniu jakiegokolwiek z zarzucanych mu czynów, a takie wyjaśnienia złożył na początkowym etapie prowadzonego przeciwko niemu śledztwa. Przeczą im przecież choćby te wyjaśnienia samegoJ. W. (1), który ostatecznie przyznał się do części zarzuconych mu czynów, a okoliczności w jakich wziął w nich udział wynikają choćby z relacjiA. Ł. (1)czyG. B. (1). Zwrócić należy uwagę, iż w sposób nie budzący wątpliwościJ. W. (1)potwierdził swój udział w zdarzeniach, które miały miejsce na terenieT., wŁ.naulicy (...). Włókniarzy, wW..
Odnosząc się do poszczególnych zdarzeń wskazać należy, iż o udzialeJ. W. (1)w kradzieży naczepy w miejscowościW.świadczą te jego wyjaśnienia ze śledztwa w których wskazał na okoliczności w jakich doszło do popełnienia tego czynu w sposób zbieżny zA. Ł. (1)jak i wyjaśnieniaG. B. (1). Zaakcentować należy, iż samJ. W. (1)nie kwestionował we wskazanych fragmentach wyjaśnień swojej świadomości co do tego, iż bierze udział w kradzieży naczep z nawozem i naczepy z meblami. Odnosząc się do zachowania polegającego na zaborze naczepy w miejscowościR.i do wyjaśnień składanych w tym kontekście przez oskarżonegoJ. W. (1)za wiarygodne uznano te wyjaśnienia w których nie kwestionował on, iż „ był kiedyś po naczepę naG.”.
Zakwestionować należy co prawda ten fragment zeznańP. M. (1)z którego wynika, iż kradzieży naczepy wR.dokonał on wspólnie zM. K. (1), jego ciągnikiem siodłowymA., a na miejscu oczekiwali na niego jeszczeM. K. (1)iT. K. (2). Takiej wersji przeczą bowiem wyjaśnieniaA. Ł. (1), z którego wyjaśnień wynika jednoznacznie, iż przekazał on jedynieM. K. (1)informację o naczepie pozostawionej w kolejce po węgiel wR., choć nie był w stanie racjonalnie wytłumaczyć w kontekście braku świadomości, iż brał udział wcześniej w kradzieżach naczep, dlaczego tak postąpił.
Powyższe zastrzeżenia odnośnie określonego fragmentu zeznańP. M. (1)nie powodują, by należało odrzucić ten fragment jego wyjaśnień i zeznań w których wskazał, iż zaboru naczepyK. M. (1)dokonał zJ. W. (1), który zbieżny jest z powołaną wyżej deklaracją tego oskarżonego.
Myli się co prawdaP. M. (1)wskazującJ. W. (1)jako osobę, która wspólnie z nim iM. K. (1)dokonała kradzieży naczepy ze stacji benzynowej w miejscowościG.Stara. Nietrafnie wskazał on także, iż kradzieży naczepy wK.na szkodęfirmy (...)dokonał zJ. W. (1). Z wyjaśnieńA. Ł. (1)wynika w sposób jednoznaczny, iż to on zabierał brał udział w zaborze naczepy w miejscowościG.Stara i wK..P. M. (1)nieprecyzyjnie wskazał także w złożonych wyjaśnieniach, iż kradzieży naczepy w miejscowościK.dokonał zA. Ł. (1)i(...), skoro ze zbieżnych wyjaśnieńG. B. (1)iA. Ł. (1)wynika w sposób pewny, iż to oni wspólnie zM. K. (1)iP. M. (1)dokonali jej kradzieży.
Nie zmienia to jednak oceny, wobec treści zbieżnych wyjaśnień złożonych przezJ. W. (1)w śledztwie i relacjiP. M. (1), iż toJ. W. (1)był współsprawcą kradzieży naczepy w miejscowościM.na szkodęT. C. (1), naczepy w miejscowościT., czy naczepy załadowanej węglem.
Zasługuje na wiarę ten fragment wyjaśnieńJ. W. (1)w którym potwierdził on swój udział w czynie polegającym na pomocy udzielonejW. M. (3)w wyłudzeniu odszkodowania za ciągnik siodłowyD.. Ten bowiem fragment wyjaśnień zarówno jeżeli chodzi o okoliczności w jakich doszło do zawarcia przestępnego porozumienia między nim iG. B. (1), aW. M. (3)znajduje odzwierciedlenie także w części relacjiW. M. (3)w szczególności w zeznaniach jakie złożył on na rozprawie. Warto także wskazać, iż zeznaniaW. M. (3)z rozprawy jak i ostateczne stanowisko oskarżonychG. B. (1)iJ. W. (1)w odniesieniu do naczepy, która wchodziła w skład przedmiotowego zestawu, a co do której prowadzone było odrębne postępowanie karne, potwierdzają określony aktywny udział w tym przestępstwie zarównoJ. W. (1)jak iG. B. (1).
Dokonując oceny wyjaśnieńJ. W. (1)odnośnie zachowania polegającego na wyłudzeniu odszkodowania za ciągnik siodłowyS.należący dofirmy (...)podnieść należy, iż także w tym przypadku jako wiarygodną potraktować można tylko tę część jego wyjaśnień w której potwierdził on swój udział w tym przestępstwie. Wystarczające w tym aspekcie, także dla odrzucenia wyjaśnieńJ. W. (1)w których negował zaistnienie tego czynu i swoją w nim rolę jest odwołanie się do tych fragmentów wyjaśnieńA. Ł. (1)iG. B. (1)w których opisali oni okoliczności w jakich do niego doszło. Tym samym odrzucić należało wyjaśnieniaB. T. (1), który choć nie negował faktu, iż to on był kierowcą ciągnika siodłowego pozostawionego w pobliżu agencji towarzyskiej, to kategorycznie zaprzeczał, by miał świadomość, iż posłuży to wyłudzeniu odszkodowania. Wystarczy w tym miejscu wspomnieć o tej okoliczności, iż z wyjaśnieńG. B. (1)iA. Ł. (1)wynika, iżB. T. (1)opuścił miejsce gdzie przebywał wraz z kolegą dopiero po tym jak otrzymał telefon od swoich „ szefów”, że może to uczynić i stało się to dopiero wówczas, gdy pojazd ten został zabrany z miejsca parkowania. W tym kontekście wypowiedźA. Ł. (1)przed Sądem, iżB. T. (1)nie wiedział o tym, iż dojdzie do sfingowania kradzieży i w następstwie do wyłudzenia odszkodowania uznać należy za całkowicie niezrozumiałą. Zmienność i chwiejność wyjaśnieńG. B. (1), która musi rzutować na ocenę wiarygodności jego wyjaśnień dotyczy także wyłudzenia odszkodowania za ciągnik siodłowyS.użytkowany przezfirmę (...). Wobec tego, iżG. B. (1)w śledztwie ujawnił w sposób zbieżny zA. Ł. (1)okoliczności pozostawienia przezB. T. (2)ciągnika siodłowego w okolicach klubu nocnego mieszczącego się wW., odrzucić należy te wyjaśnienia, w którychG. B. (1)deklarował utratęS.w bliżej nieznanych mu okolicznościach.
Nie sposób nie dostrzec, iż stosunekJ. W. (1)do szeregu zarzuconych mu w śledztwie i także w akcie oskarżenia czynów w sposób znamienny ewoluował na etapie śledztwa, a stanowisko zajęte przezJ. W. (1)na rozprawie pozostaje w znacznej części sprzeczne z tym, co deklarował w toku postępowania przygotowawczego. Jednym z przykładów takiej postawy są wyjaśnienia związane z czynem, którego celem była pomoc w wyłudzeniu odszkodowania za rzekomą kradzież pojazdu użytkowanego przezJ. K. (5).
Podstawą ustaleń w odniesieniu do tego czynu stały się przede wszystkim zeznania złożone przezP. M. (1), a samJ. W. (1)nie kwestionował faktu, iż brał udział „ w zaborze” ciągnika siodłowegoJ. K. (5)i naczepy, choć nieco inaczej niżP. M. (1)określał swoją rolę w tym zdarzeniu.
Nie budzą w istocie wątpliwości te wyjaśnienia oskarżonegoG. B. (1)w których przyznał się on do kradzieży naczepy zaparkowanej w miejscowościL.czy te w których opisał okoliczności kradzieży naczepy jaka miała miejsce w miejscowościK.. Znajdują one potwierdzenie w relacjachP. M. (1), a także we fragmentach wyjaśnieńA. Ł. (1), odnoszących się do tych zdarzeń. Także już w pierwszych wyjaśnieniachG. B. (1)zbieżnie zP. M. (1)wskazał, iż to on iJ. W. (1)pośredniczyli w nawiązaniu znajomości zJ. K. (5), który zamierzał oddać na tzw. układ ciągnik siodłowy markiM.. Niewiarygodne są zatem wyjaśnieniaG. B. (1), który podczas konfrontacji wycofał się ze swoich twierdzeń. Jak już wskazywano także to co powiedziałG. B. (1)w swoich wyjaśnieniach zbieżne jest z relacjamiP. M. (1), które odnoszą się do kradzieży naczepy z nawozami w miejscowościS., aG. B. (1)nie negował również faktu, iż zgodził się na rozładowanie i przechowywanie na swojej posesji mebli znajdujących się na naczepie, którą skradziono ze stacji benzynowej wW.. Powtórzyć należy także, iż za wiarygodne muszą zostać uznane w istocie te wyjaśnieniaG. B. (1)w których przyznał się do wyłudzenia odszkodowania za ciągnik siodłowyS., należący dofirmy (...)jak i do pomocy w wyłudzeniu odszkodowania za „ skradziony” ciągnik siodłowyD.użytkowany przezW. M. (3). Odrzucić należy jednak stanowiskoG. B. (1)wyrażone podczas rozprawy w których nie przyznał się do kradzieży naczepy w miejscowościK.jak i do pomocy w wyłudzeniu odszkodowania przezZ. W. (1)i pomocy do wyłudzenia odszkodowania przezW. M. (3). Stanowisko to jest przecież w sposób oczywisty sprzeczne nie tylko z jego wyjaśnieniami z postępowania przygotowawczego, które korespondują ze wskazanymi wcześniej dowodami.G. B. (1)nie podał także żadnych argumentów, które mogłyby sposób przekonujący uzasadniać zmianę zajętego stanowiska procesowego.
P. M. (1)w swoich relacjach odnosi zdarzenie zK.do osobyJ. W. (1). Fakt ten jak i inne nieścisłości dotycząceJ. W. (1)choćby z uwagi na wielość przestępstw popełnionych przezP. M. (1), upływ czasu jaki dzieli zdarzenia od czasu złożenia wyjaśnień nie powoduje jednak, iż w sposób niejako automatyczny możliwe jest podważenie wiarygodnościP. M. (1)odnośnie wszystkich aspektów przestępczego porozumienia jakie łączyło jego iM. K. (1)zJ. W. (1)iG. B. (1). Należy przecież zwrócić uwagę na fakt, iż rolaG. B. (1)w kradzieży dokonanej na terenieK.wynika nie tylko z jego wyjaśnień złożonych w śledztwie ale także z wyjaśnień złożonych przezA. Ł. (1).
Już w istocie przyjęta przezG. B. (1)na etapie postępowania przygotowawczego postawa polegająca na zmianie swoich wyjaśnień i przyznaniu się do popełnienia części z zarzucanych czynów pozwala na odrzucenie tego fragmentu wyjaśnień w którym nie przyznał się do żadnego z zarzuconych mu wówczas czynów. Znamienne jest dla wyjaśnień oskarżonegoG. B. (1), iż w istocie w zakresie czynów do popełnienia których się przyznał nie kwestionował on swojej świadomości co do tego, iż stanowiły one działania sprzeczne z prawem ( odmiennie niżJ. W. (1)iA. Ł. (1)).
Nie sposób jednak nie wskazać, iż pomimo złożenia wyjaśnień określonej treści w czasie śledztwa odnoszących się do okoliczności zaboru naczepy na szkodęA. G. (1),G. B. (1)nie przyznał się do tego czynu na rozprawie, co w kontekście wskazanych wyżej okoliczności należy zakwestionować. Oceniając wyjaśnieniaG. B. (1)i przydając walor wiarygodności tym, które w zakresie zdarzenia jakie miało miejsce na terenieK.wówczas złożył, odrzucić należało te wyjaśnieniaA. Ł. (1), w których wskazał, iż nie miał wówczas świadomości, iż bierze udział w kradzieży.
Dokonując ustaleń faktycznych w zakresie czynu zarzuconego oskarżonymJ. W. (1)iG. B. (1)w punkcie XII aktu oskarżenia, Sąd oparł się na relacjachA. N. (1)iP. M. (1). Ich zbieżne relacje pozwalają odrzucić te zeznania, które złożyłA. M. (4), a w których negował on, by wszedł w porozumienie z innymi osobami w celu oddania posiadanego przez siebie zestawu pojazdów i uzyskania w ten sposób odszkodowania za rzekomo skradziony ciągnik siodłowy. Określona wiedzaP. M. (1)dowodzi, iż przedmiotowy ciągnik siodłowy trafił dofirmy (...)prowadzonej przezJ. W. (1)iG. B. (1), tam dokonano przerobienia jego numerów identyfikacyjnych na numery posiadanego przezJ. W. (1)iG. B. (1)ciągnika siodłowego, a następnie został on kupiony przezA. T. (1)i wyprowadzony za granicę. Nie zasługują zatem na wiarę te wyjaśnieniaJ. W. (1)iG. B. (1)w których zaprzeczali, by byli sprawcami paserstwa pojazdu „ zgłoszonego” przezA. M. (4). Podnieść należy jednak, iż depozycjeP. M. (1)nie dają podstaw do przypisaniaG. B. (1)iJ. W. (1)udziału w paserstwie naczepyK..
WyjaśnieniaA. Ł. (1)i relacjeP. M. (1)w sposób zgodny dowodzą, iż naczepa skradziona weW.została zaprowadzona na terenfirmy (...). Wbrew twierdzeniomJ. W. (1)iG. B. (1)za wiarygodne uznać należy to, co wynika z wyjaśnieńP. M. (1), iż toJ. W. (1)pośredniczył następnie w jej zbyciu oraz otrzymał za swoje działania określoną kwotę pieniędzy.
Nie zasługują na wiarę te wyjaśnieniaZ. U.w których negował on swój związek z czynami jakie mu zarzucono, a które sprowadzały się do kradzieży naczepy z meblami w miejscowościW.oraz pomocy w wyłudzeniu odszkodowania za zestaw pojazdów użytkowany przezZ. W. (1). Wyjaśnienia te stoją przecież w oczywistej sprzeczności z tymi wyjaśnieniamiA. Ł. (1), który opisał określoną rolęZ. U.zarówno wówczas gdy doszło do kradzieży mebli jak i wtedy, gdy wspólnie zabierali ze składu opału przyulicy (...)wW.zestaw pojazdów składający się ciągnika siodłowegoS.i naczepyA., by umożliwić jego właścicielowi zgłoszenie kradzieży i uzyskanie odszkodowania.
O niewiarygodności tej części wyjaśnieńZ. U.świadczy także fakt, iż składając dalsze wyjaśnienia potwierdził w istocie swój udział w kradzieży mebliB.-R.-W., choć także z punktu widzenia stanowiska zajętego przezZ. U.na rozprawie zanegować należy te jego twierdzenia jakoby wyświadczył tylko pomoc kolegom. Za istotne uznać należy jednak oceniając ten fragment wyjaśnień złożonych przezZ. U., iż potwierdził on udział w tym przestępstwie nie tylkoA. Ł. (1)iJ. W. (1), ale wskazał na określony udziałT. K. (2), co koresponduje z tą częścią wyjaśnieńA. Ł. (1), która odnosi się do wzajemnych rozliczeń jego iT. K. (2)z właścicielamifirmy (...)za kradzież naczepy z meblami i istniejącej świadomości pochodzenia naczepyA.także uT. K. (2). Także deklaracjeZ. U.w zakresie woli dobrowolnego poddania się odpowiedzialności i przyznania się do obu zarzuconych czynów potwierdzają pośrednio wyjaśnieniaA. Ł. (1)jego dotyczące. Trudno bowiem podzielić wyjaśnieniaZ. U., iż jedynie obowiązki zawodowe mogły skłonić go do przyznania się do czynu, którego nie popełnił i poniesienia za taki czyn odpowiedzialności karnej.
Dokonując ustaleń faktycznych dotyczących „ kradzieży” zestawu pojazdówZ. W. (1)jak i kwot odszkodowania wypłaconych przez ubezpieczyciela, Sąd oparł się na wiarygodnych zeznaniachK. E. (1)(W.), pracownika(...) SA (...)czy dokumentach znajdujących się w aktach szkodowych. Wobec treści wyjaśnieńA. Ł. (1)za niewiarygodne uznać należy zeznaniaZ. W. (1)jakoby w rzeczywistości zaistniało zdarzenie polegające na kradzieżyS.z naczepą, dające podstawę do wypłaty odszkodowania z tytułu ubezpieczenia AC.
Nie zasługują na danie im wiary te wyjaśnieniaJ. W. (1)w których nie przyznał się do czynu polegającego na „ pomocy w ukryciu” ciągnika siodłowegoS.i naczepyA., należących doZ. W. (1)”. Potwierdził on przecież we fragmencie wyjaśnień złożonych w śledztwie, iż pomiędzy nim iG. B. (1), aA. Ł. (1)doszło do porozumienia, iż podejmą się oni „ wyprowadzenia zestawu”. Wyjaśnienia te w zestawieniu z relacjamiA. Ł. (1), iż poinformował onG. B. (1)iJ. W. (1)o woli oddania przez właściciela na tzw. układ przedmiotowego zestawu musi prowadzić do wniosku, iżJ. W. (1)miał świadomość, iż zgoda na przyjęcie zestawu pochodzącego z upozorowanej kradzieży ma w efekcie na celu wyłudzenie nienależnego odszkodowania. Powołane wyjaśnieniaA. Ł. (1)i wspomniany fragment wyjaśnieńJ. W. (1)daje podstawy do odrzucenia tych wyjaśnieńG. B. (1)w których nie przyznał się on do popełnienia czynów opisanych w punktach XVIII i XIX aktu oskarżenia. Wspomnieć należy jedynie w tym kontekście, iż takżeG. B. (1)w śledztwie przyznał, iż ma pewną ograniczoną wiedzę na temat fikcyjnej kradzieży zestawu ze składu węgla wW.. Wobec wyjaśnieńA. Ł. (1)i powołanego już wcześniej fragmentu wyjaśnieńJ. W. (1)nie sposób jednak dać wiarę temu, iż udziałG. B. (1)w tym przestępstwie był jedynie pośredni, a on wraz zJ. W. (1)zawiózłA. Ł. (1)doW.skąd odjechał tym zestawem. O ile nie sposób zakwestionować tego co powiedziałG. B. (1), iżS.po przerobieniu pola numerowego wyprowadzona została do Rosji, a naczepę nabył ostatecznieA. Ł. (1)to bez wątpienia o czym świadczą wyjaśnieniaA. Ł. (1), dokonał on także zG. B. (1)uzgodnień, co do możliwości przyjęcia zestawu pojazdów, pochodzącego ze sfingowanej kradzieży.
O ile nie sposób zanegować w świetle załączonych do akt sprawy dokumentów poświadczających okoliczności nabycia przezJ. K. (5)ciągnika siodłowegoM., to nie sposób dać wiary tym jego wyjaśnieniom jakoby w rzeczywistości doszło do kradzieży użytkowanego przez niego pojazdu. Przeczą im bowiem w sposób oczywisty relacjeP. M. (1), który opisał w sposób szczegółowy i konsekwentny zarówno to w jaki sposób on iM. K. (1)dowiedzieli się, iżJ. K. (5)zamierza oddać swój ciągnik siodłowy na tzw. układ ale także wskazał w jaki sposób doszło do upozorowania kradzieżyM.i kradzieży naczepy stanowiącej własnośćM. L. (1). Nie zasługują na wiarę zatem także te wyjaśnieniaJ. W. (1)w których negował swój udział w upozorowaniu kradzieży ciągnika siodłowegoM.jak i te w których przyznawał się w części swoich wyjaśnień jedynie do kradzieży samochoduJ. K. (5), negując w istocie udziałM. K. (1)w zdarzeniach, które miały miejsce na terenieŁ.w nocy z 20 na 21 października 2001 roku. W świetle relacjiP. M. (1)nie sposób dać wiaręJ. W. (1), iż przedmiotowy ciągnik siodłowy został uruchomiony przezP. M. (1)za pomocą łamaka. Fragment wyjaśnieńJ. W. (1)ze śledztwa potwierdza natomiast, iż to on podjechał do stojącej na tereniefirmy (...)naczepy i po zerwaniu kłódki z bramy dokonał jej zaboru. Musi zatem budzić zdumienie, iżJ. W. (1)wbrew swoim wcześniejszym wyjaśnieniom przed Sądem zaprzeczył, by dokonał zaboru naczepyM. L. (1). Opisana sytuacja w powiązaniu z relacjamiP. M. (1)nakazuje odrzucić także to stanowisko procesoweJ. W. (1). Dokonane ustalenia dają także asumpt do odrzucenia twierdzeńJ. K. (5)jakoby złożone przez niego zawiadomienie o przestępstwie kradzieży ciągnika siodłowegoM.jak i zeznania jakie złożył na okoliczność dokonanej kradzieży polegały na prawdzie. Wskazać należy także w tym miejscu na wyjaśnieniaG. B. (1), który na określonym etapie postępowania przygotowawczego nie negował, iż skontaktował razem zJ. W. (1),J. K. (5)zP. M. (1)iM. K. (1), po tym jakJ. K. (5)wspomniał o tym, iż chce oddać swój samochódM.na tzw. układ.
Brak jest natomiast podstaw do zakwestionowania zeznańK. S. (1),M. L. (1)czyJ. K. (7)odnośnie nabycia przezM. L. (1)naczepy, którą skradziono z terenu firmy zajmującej się produkcją plandek. Nie sposób także podważyć słówP. M. (1)co do dalszych losów ciągnika siodłowegoM.jak i skradzionej naczepy i kwoty jaką miał uzyskaćJ. K. (5)za oddanie samochodu wobec tego, iż zdekompletowany pojazd odnaleziono na terenie warsztatuD. B. (1). Poczynione uwagi dotyczące przebiegu zdarzeń jakie miały miejsce wŁ.naulicy (...)nakazują poddać w wątpliwość także te wyjaśnieniaJ. W. (1), iż godził się on pomócP. M. (1)w zaborze ciągnika siodłowego użytkowanego przezJ. K. (5)na skutek gróźb kierowanych pod jego adresem przezP. M. (1).
Akta szkodowe dotyczące likwidacji szkody kradzieżowej w powiązaniu z zeznaniamiT. R.pozwalają na jednoznaczne ustalenie, iżJ. K. (5)zgłosił ubezpieczycielowi zaistnienie szkody kradzieżowej oraz dowodzą jaka kwota odszkodowania została ostatecznie wypłacona.
Nie sposób dać wiary tym wyjaśnieniomA. Ł. (1)w których wskazał on, iżM. K. (1)zna jedynie z racji dzierżawienia od niego przezfirmę (...)samochoduM. (...)i naczepy, aP. M. (1)był osobą dla której przewoził jeden raz samochód. Pozostają one bowiem w całkowitej sprzeczności z tymi wyjaśnieniami w którychA. Ł. (1)opisał związki jakie łączyły go ze wskazanymi osobami.
Wątpliwości nie mogą budzić natomiast te wyjaśnieniaA. Ł. (1)w których opisał on okoliczności w jakich firma, którą wspólnie prowadził zT. K. (2)wydzierżawiła odM. K. (1)zestaw pojazdów składający się z ciągnika siodłowego markiM.i naczepy SAM. Wyjaśnienia te są w określony sposób zbieżne z relacjamiP. M. (1), który wskazał na okoliczności w jakichM. K. (1)wszedł w posiadanie ciągnika siodłowego, który był następnie wydzierżawionyfirmie (...). W sposób jednoznacznie przekonującyA. Ł. (1)opisał także to w jaki sposób porozumiał się zM. K. (1)odnośnie tego, iż wspólnie zT. K. (2)upozorują kradzież dzierżawionego ciągnika z naczepąmarki B., która z kolei pochodziła z kradzieży dokonanej wR.na szkodęK. M. (1).
A. Ł. (1)nie kwestionował także swojej świadomości, iż nabyty przezfirmę (...)samochódD., który wcześniej użytkowany był przezW. M. (3), a który został przez niego oddany na tzw. układJ. W. (1)iG. B. (1)miał przerobione numery identyfikacyjne. Wskazał także, iżT. K. (2), który wspólnie z jego żoną zajmował się rejestracją pojazdu także miał tego świadomość. Za wiarygodne uznać należy także te wyjaśnieniaA. Ł. (1)w których opisał on sposób w jaki zostały nabite przez niego fałszywe numery identyfikacyjne na naczepiemarki A., na podstawie dokumentów nabytych odP. D. (1). Fakt, iż rozbita naczepa wraz z dokumentami nabyta została przezA. Ł. (1)potwierdził takżeP. D. (1).A. Ł. (1)w sposób przekonujący wskazał także w swoich zeznaniach, iż naczepę, która pochodziła ze składu węgla przyulicy (...)zgodzili się nabyć wraz zT. K. (2)w ramach wzajemnych rozliczeń zG. B. (1)iJ. W. (1)za meble skradzione w miejscowościW..
Nie zasługują natomiast na wiarę wyjaśnieniaT. K. (2)w tej części w jakiej nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów. Stoją one bowiem nie tylko w sprzeczności z powyższymi wyjaśnieniamiA. Ł. (1), ale także z tymi wyjaśnieniami jakie złożył przed Sądem w których przyznał się do popełnienia zarzucanych czynów, choć nie sposób zakwestionować jego słów, iż mógł nie mieć świadomości w czasie dzierżawienia ciągnika siodłowego markiM. (...)odM. K. (1), iż pojazd ten pochodzi z czynu zabronionego.
P. M. (1)podobnie jak w przypadku kradzieży naczepy w miejscowościG.Stara, także przypadku kradzieży naczepy na szkodęfirmy (...)wskazując na osobę, która brała udział w tym przestępstwie wskazał na osobę(...). Wobec jednoznacznych wyjaśnieńA. Ł. (1), który potwierdził swój udział w tym zdarzeniu wyjaśnieniaP. M. (1)w tej części muszą zostać zakwestionowane.T. K. (2)przyznał się przed Sądem do paserstwa tej naczepy, co w powiązaniu z wyjaśnieniamiP. M. (1)pozwala na dokonanie ustaleń, iż także on, użytkował ją, posiadając świadomość jej pochodzenia.
A. Ł. (1)przed Sądem ostatecznie przyznał się do popełnienia wszystkich zarzuconych mu w akcie oskarżenia czynów. Nie może to jednak zwolnić od konieczności oceny złożonych przez niego wyjaśnień także z uwagi na fakt, iż w istocie zakwestionował on przynajmniej w części swoją świadomość co do tego, iż bierze udział kradzieżach naczep, podnosząc, iż o przestępczym charakterze przedsięwzięcia w którym brał udział zorientował się dopiero wówczas, gdy na przestrzeni krótkiego czasu „wykonał kilka usług transportowych polegających na przeprowadzaniu naczep”. Z wyjaśnieńA. Ł. (1)zdaje się wynikać, iż określonej świadomości nabrał dopiero od czerwca 2001 roku. O ile nie sposób zakwestionować tych jego wyjaśnień z których wynika, iż pierwszym zdarzeniem z jego udziałem, było przetransportowanie zK.doM.ciągnika siodłowego markiR. (...), co do którego nie miał świadomości jego przestępczego pochodzenia, to nie sposób podzielić tych jego twierdzeń, jakoby nie miał on pełnej świadomości odnośnie charakteru zdarzeń w jakich później uczestniczył. Wskazać należy bowiem, iż kolejnym chronologicznie zdarzeniem z udziałemA. Ł. (1)był zabór naczepy w miejscowościK., której dokonał wspólnie i w porozumieniu zG. B. (1),P. M. (1)iM. K. (1). Za znamienne uznać należy w odniesieniu do tego zdarzenia i świadomościA. Ł. (1), iżG. B. (1)nie kwestionował w istocie swojej świadomości co do tego, iż dokonując zaboru naczepyL.użytkowanej przezA. G. (1)miał pełną świadomość, iż bierze udział w jej kradzieży. Nie sposób zatem uwierzyć, iż w przypadkuA. Ł. (1), także biorąc pod uwagę okoliczności w jakich zabierana była naczepa, iż nie wiedział on, że uczestniczy w zaborze tej naczepy. Nielogicznie brzmią także te wyjaśnieniaA. Ł. (1)jakoby „przeprowadzając” naczepy zaparkowane wG.Starej, weW., wK., wG., wP.wykonywał jedynie dlaP. M. (1)iM. K. (1)usługi transportowe. Zważyć należy bowiem, iż to nie kto inny, aA. Ł. (1)poinformowałM. K. (1)o naczepach stojących wR.i na terenie byłego GS-u wL., co umożliwiło dokonanie ich zaboruM. K. (1)iP. M. (1), odpowiednio z udziałemJ. W. (1)iG. B. (1). GdybyA. Ł. (1)nie miał świadomości, iżM. K. (1)iP. M. (1)dokonują kradzieży naczep, bądź by jedynie się tego domyślał, nie miałby żadnego racjonalnego powodu by informować te osoby o naczepach, które mogły stanowić potencjalny przedmiot zaboru. Naiwnie brzmią także te wyjaśnieniaA. Ł. (1)jakoby dopiero po przekazaniu określonych informacji uświadamiał sobie, że dana naczepa zginie. Nie sposób racjonalnie wytłumaczyć takiego zachowaniaA. Ł. (1), przy założeniu, iż nie wiedział co czyniąM. K. (1)iP. M. (1)i jakim procederem się zajmują. Tego rodzaju postawaA. Ł. (1)świadczy o tym, iż nie tylko miał pełną świadomość, iż bierze udział w zaborze określonej ilości naczep, ale także o tym, iż przekazując określone informacje kierował się zamiarem udzielenia pomocyM. K. (1)iP. M. (1)w dokonaniu kradzieży naczep użytkowanych przezW. M. (3)iK. M. (1). Nie można zapominać także o tym, iżA. Ł. (1)podejmował inne przestępcze działania polegające na udziale w upozorowaniu kradzieży zestawu pojazdówZ. W. (1), co miało miejsce w czerwcu 2001 roku, kradzieży naczepy z meblami wW., nabywaniu czy przyjmowaniu pojazdów pochodzących ze sfingowanych kradzieży, których swoistym zwieńczeniem była pomoc udzielonaM. K. (1)w wyłudzeniu odszkodowania za rzekomo skradziony ciągnikM. (...)wraz z naczepą. Jedynie jako określoną próbę umniejszenia swej odpowiedzialności potraktować należy również te wyjaśnieniaA. Ł. (1)w których wskazał, iż w niektórych przypadkach otrzymywał dokumenty od naczepy, którą przeprowadzał czy też o zapewnianiu go przezM. K. (1)iP. M. (1), iż dana naczepa czy pojazd pochodzi z tzw. układu. Okoliczności na które powoływał sięA. Ł. (1)w żadnej mierze nie wynikają z relacjiP. M. (1). Trudno także zakładać, by decydując się na kradzież określonego pojazdu i wykorzystując do przeprowadzenia naczepy „ kierowcę”M. K. (1)iP. M. (1)musieli zadać sobie określony trud polegający na przygotowaniu dokumentów zgodnych choćby z numerami rejestracyjnymi danego pojazdu. Nie zasługują tym samym na wiarę te fragmenty wyjaśnieńJ. W. (1)iG. B. (1)jakoby w przypadku części naczep, zabieranych wspólnie zP. M. (1)iM. K. (1)otrzymywali oni ich dowody rejestracyjne.
Niezrozumiałe są także przedstawiane przezA. Ł. (1)w złożonych wyjaśnieniach poglądy, jakoby miało istotne znaczenie dla niego to, czy dany pojazd jest kradziony czy pochodzi z tzw. układu, choć bez wątpienia doświadczenia zD.W. M. (3), który po oddaniu na tzw. układ w celu wyłudzenia odszkodowania był jeszcze przez kilka miesięcy użytkowany w jego firmie mogła mieć znaczenie w kontekście możliwości wykrycia danego przestępstwa.
Ciąg zdarzeń z udziałemG. B. (1)iJ. W. (1)zapoczątkowany kradzieżą naczepy z nawozami wskazuje w sposób jednoznaczny, iż także oni mieli pełną świadomość, iż „ usługi transportowe” jakie wykonywali dlaM. K. (1)iP. M. (1)miały charakter czynów przestępnych polegających na ich kradzieży. O tym, iżJ. W. (1)jeździł kraść naczepy wspomniał także przecież w jednych ze swoich pierwszych wyjaśnieńG. B. (1). O ile nie sposób wykluczyć, iż mogło międzyP. M. (1), aJ. W. (1)dochodzić do określonych konfliktów, to nie zasługują na wiarę wyjaśnieniaG. B. (1)jakie złożył podczas konfrontacji zJ. W. (1), podczas której wycofał się z pewnych sformułowań zawartych w jego wcześniejszych wyjaśnieniach. Zmiany swojego stanowiskaG. B. (1)w sposób racjonalny także nie uzasadnił. Za znamienne uznać należy także słowaG. B. (1), iż dokonanie kradzieży naczepy w miejscowościL.miało mieć na celu
„ sprawdzenie jego lojalności”. Trudno także zrozumieć w kontekście wyjaśnień złożonych przezJ. W. (1), to, iż choć jak deklarował nie chciał od pewnego momentu uczestniczyć w działaniachM. K. (1)iP. M. (1)jeszcze kilka miesięcy po czerwcu 2001 roku aktywnie uczestniczył on w przestępstwach popełnianych wspólnie z nimi. W kontekście wyjaśnień złożonych przezG. B. (1)iJ. W. (1)nie można także nie dostrzec, iż w okresie współpracy zP. M. (1)podejmowali oni także inne działania przestępcze, jak choćby kradzież naczepy z meblami czy pomoc w wyłudzeniu odszkodowań komunikacyjnych czy wyłudzenie odszkodowania za posiadany przezJ.ciągnik siodłowy. Nie wytrzymują także krytyki w konfrontacji z relacjamiP. M. (1)deklaracjeJ. W. (1)iG. B. (1)jakoby nie otrzymywali za swoje zachowania żadnej gratyfikacji pieniężnej.
A. Ł. (1)składając wyjaśnienia na etapie postępowania przygotowawczego i przed Sądem wielokrotnie akcentował, iż jego wyjazdy po naczepy zawsze poprzedzone musiały być zgodą właścicielifirmy (...), ponieważ do wykonania danej „ usługi” niezbędne była zgoda właścicieli firmy do której należał ciągnik siodłowego, którym kierował.
G. B. (1)iJ. W. (1)postawiono w punkcie XIV aktu oskarżenia zarzut wspólnego udzielenia pomocy w zaborze naczepy wywrotki w miejscowościG.Stara, aJ. W. (1)w punkcie XXVIII aktu oskarżenia, także zarzut pomocnictwa do kradzieży naczepy wG.na szkodęZ. K. (1). Analiza wyjaśnień złożonych przezA. Ł. (1)i porównanie ich z tym co wyjaśniłP. M. (1)musi jednak prowadzić do wniosku, iż w tym drugim przypadku zabór naczepy odbył się poza wiedzą i woląJ. W. (1). Z wyjaśnień i zeznańP. M. (1)nie wynika wcale, by zgodę na wyjazd doG.przezA. Ł. (1)musiał wyrazićJ. W. (1). SamA. Ł. (1)podniósł, iż doG.udał się po telefonie otrzymanym odM. K. (1). Brak jest zatem jednoznacznych dowodów wskazujących na to, iżJ. W. (1)zamierzał ułatwić popełnienie tego czynu zabronionego. Z wyjaśnieńA. Ł. (1)nie wynika także w sposób jednoznaczny, czy naczepa została przez niego po dokonaniu kradzieży zaprowadzona doG.czy doM.. Brak jest zatem dowodów na to, iżJ. W. (1)„ udostępnił”A. Ł. (1),P. M. (1)iM. K. (1)ciągnik siodłowy, pomagając w ten sposób w dokonaniu kradzieży naczepyZ. K. (1), co musi prowadzić do uniewinnienieJ. W. (1)od czynu z punktu XXVIII.
Ustalając stan faktyczny w odniesieniu do kradzieży naczepy należącej doK. Z. (1)z terenu papierni wP., Sąd dał wiarę zeznaniom tego świadka. Fakt, iż naczepa została wyprowadzona z terenu papierni potwierdzając m. innymi wyjaśnieniaM. K. (2), wyjaśnieniaP. M. (1), a także fragment wyjaśnień złożonych przezS. A. (1)w toku śledztwa. Wątpliwości muszą budzić jednak wyjaśnienia złożone przezP. M. (1)odnośnie okoliczności kradzieży tej naczepy w szczególności roli, jaką miał odegraćM. K. (2).P. M. (1)wskazał bowiem, iż powodem zabrania naczepy był dług za miał węglowy jaki uM. K. (2)miałK. Z. (1), a samM. K. (2)miał brać udział w zaborze naczepy obserwując okolice papierni. Te wyjaśnienia pozostają jednak w oczywistej sprzeczności z wyjaśnieniamiM. K. (2)i wyjaśnieniamiS. A. (1).M. K. (2)kwestionował bowiem swój udział w zaborze naczepy, a okoliczności wypływającej z wyjaśnieńP. M. (1), jakoby współsprawcą zaboru naczepy byłM. K. (2)nie potwierdzają wyjaśnieniaS. A. (1).
Ze zbieżnych zeznańK. Z. (1)i wyjaśnieńM. K. (2)wynika także, iż wspólnie podjęli poszukiwania zabranej naczepy i odnaleźli ją w okolicachW.lubS.. Ta okoliczność znajduje potwierdzenie w wyjaśnieniachS. Z.należy także, iżS. A. (1)wbrew twierdzeniomP. M. (1)podał zbieżnie zM. K. (2), iż naczepę pozostawiono w okolicach zabudowań z wiatą. Podczas eksperymentu procesowegoM. K. (2)wskazał, iż wspólnie zK. Z. (1)odnaleźli naczepę w miejscowości(...)( vide k 91 odw. tom 2A). Naczepa w chwili jej ujawnienia miała być już rozebrana i przygotowana do piaskowania.K. Z. (1)nie wspominał co prawda w swoich zeznaniach o tym, by po zabraniu dowodu rejestracyjnego i zorganizowaniu ciągnika siodłowego on iM. K. (2)ponownie pojechali w miejsce gdzie zastali naczepę. Wskazał on bowiem, iż po rozmowie telefonicznej z nieznanym mężczyzną został przekonany do tego, by nie interesował się zabraną naczepą, to zwrócić należy uwagę , iż okoliczności wynikające z zeznańK. Z. (1), wyjaśnieńM. K. (2), a pośrednio także z wyjaśnieńS. A. (1)nakazują zakwestionować te twierdzeniaP. M. (1), jakoby naczepa została oddana
„W.„ , początkowo tylko na przechowanie, a następnie zbyta przez nich i dokonany został podział uzyskanej kwoty. Wskazane okoliczności sprawiły, iż Sąd uniewinnił oskarżonychP. M. (1)iJ. W. (1)od popełnienia czynu zarzuconego im w punkcie XIII.
WyjaśnieniaP. M. (1)na co zwracano już uwagę zbieżne są natomiast z tymi wyjaśnieniami jakieS. A. (1)złożył w toku śledztwa. Nie kwestionował on swojej obecności w miejscu skąd zabrana została naczepa. Swój udział określił jedynie jako pomoc w przetransportowaniu naczepyK. Z. (1)do piaskowania. Okoliczności w jakich naczepa została wyprowadzona z terenu papierni wP.w powiązaniu z częścią wyjaśnieńP. M. (1)czyni jednak niewiarygodnymi wyjaśnieniaS. A. (1)w tym zakresie w jakim nie przyznał się do popełnienia czynu zarzuconego w punkcie L aktu oskarżenia. Już sama propozycja przetransportowania bez udziału właściciela naczepy „ do piaskowania” wzbudzić musi określone obawy co do legalności tego przedsięwzięcia. Także to, iżS. A. (1)nie wjechał samochodem, którym przyjechał, na teren papierni wskazuje na to, iż w tym momencie, jak podałP. M. (1)jego rolą było obserwowanie pobliskiego terenu i ewentualne ostrzeżenieP. M. (1)gdyby pojawił się właściciel naczepy lub zaistniały jakieś inne zdarzenia uniemożliwiające dokonanie zaboru. O świadomościS. A. (1), iż bierze on udział w popełnieniu czynu zabronionego świadczy także, iż jak przyznał nie ujawniłK. Z. (1), iż toP. M. (1)„ wyprowadził naczepę”, choć jej właściciel zarzucał mu jej kradzież. GdybyS. A. (1)nie miał świadomości tego w czym bierze udział zapewne nie miałby oporów przed ujawnieniemK. Z. (1)„ prawdy” o zaistniałym zdarzeniu.
W punkcie LVII aktu oskarżenia zarzut pomocnictwa w ukryciu naczepy skradzionej na szkodęK. Z. (1)postawiono oskarżonemuP. K.. Materiał dowodowy zgromadzony w sprawie w szczególności wyjaśnienia złożone przezG. B. (1)iA. Ł. (1)dowodzą w sposób jednoznaczny, iżP. K.wspólnie z ojcem prowadził działalność gospodarczą, której przedmiotem było m. innymi piaskowanie pojazdów w celu przygotowania ich do malowania. W czasie eksperymentu procesowegoM. K. (2)wskazał miejsce, gdzie wspólnie zK. Z. (1)odnaleźli skradzioną na szkodę tej ostatniej osoby naczepę. WedługM. K. (2)naczepa znajdował się w miejscowościM., a miała stać obokposesji numer (...). Tymczasem jak wynika z akt sprawyP. K.zamieszkuje i prowadzi działalność gospodarczą w(...). W tym kontekście nie można co prawda zbagatelizować tego, iżA. Ł. (1)w czasie eksperymentu procesowego ( k 120-120 tom 11a) wskazał miejsce w miejscowościM., gdzieP. K.posiadał swój warsztat, a wykonane podczas eksperymentu fotografie ( k 129 tom 11a) wydają się być zbieżne z opisem miejsca do którego zaprowadzona została naczepa, wynikającym z wyjaśnieńS. A. (1). Podnieść należy jednak, iż brak jakiegokolwiek przekonującego dowodu świadczącego o tym, iż to właśnieP. K.odebrał odP. M. (1)iS. A. (1)skradzioną naczepę, a nawet gdyby przyjąć, że tak było, nie sposób wykazać świadomościP. K., iż naczepa pochodziła z czynu zabronionego. Nie sposób także przyjąć, iżP. K.na podstawie okoliczności związanych z wyglądem naczepy czy związanych z jej przekazaniem powinien był przypuszczać, iż została ona uzyskana za pomocą czynu zabronionego. Zwrócić należy uwagę, iż wedługK. Z. (1)naczepa nie przedstawiała większej wartości, co sugerować może jej określony stan techniczny, a w chwili gdy ją odnaleziono „ była już rozebrana i stała obok namiotu, gdzie piaskuje się naczepy”, co z kolei wynika z wyjaśnieńM. K. (2). Powyższe okoliczności sprawiły, niezależnie od przypuszczeń, że właściciel posesji zauważył jego iK. Z. (1), iż Sąd uniewinniłP. K.od dokonania czynu z punktu LVII.
P. K.w punkcie LIX postawiono zarzut pomocy w ukryciu naczepyL.pochodzącej z czynu zabronionego dokonanego wK.na szkodęA. G. (1). Treść wyjaśnień złożonych przezA. Ł. (1),G. B. (1)i depozycjiP. M. (1)nie pozwala jednak na poczynienie jednoznacznych ustaleń, czy przedmiotowa naczepa do warsztatu prowadzonego przezP. K.na terenieM.trafiła i ewentualnie w jakich okolicznościach.P. M. (1)wskazał co prawda, iż naczepa po dokonaniu jej kradzieży trafiła doR., co jak się wydaje utożsamiał on z miejscowościąM.. Jeżeli nawet wolno przyjąć tego rodzaju tok rozumowania, to nie trudno dostrzec, iżA. Ł. (1)w toku postępowania przygotowawczego, nie miał pewności, czy naczepa została zaprowadzona doG.czy doM..
Z jednoznacznych wyjaśnień natomiastG. B. (1)złożonych w śledztwie wynika niezbicie, iż naczepa ta zaprowadzona została doG., dofirmy (...). W tej sytuacji ustalając miejsce, gdzie trafiła naczepa odwołać należało się do wyjaśnieńG. B. (1). Podważa to zatem wyjaśnieniaP. M. (1), jakoby naczepa została zaprowadzona doR.. Wspomnieć należy także, iż jak deklarowaliG. B. (1)iP. M. (1)nie są im znane dalsze losy skradzionej naczepy. Nie sposób także oprzeć się przy ustalaniu faktów, które mogłyby świadczyć o sprawstwieP. K.w zakresie czynu z punktu LIX na tym fragmencie wyjaśnieńA. Ł. (1), który” nie mógł wykluczyć” , iż naczepę tę widział później na piaskowaniu uP. K.”. Przytoczone okoliczności przemawiają zatem za uniewinnieniemP. K.od czynu z punktu LIX wobec braku dowodów na jego sprawstwo.
Sąd uniewinniłP. K.także od zarzutów pomocy w ukryciu ciągnika siodłowegoM. (...)i naczepy(...)619, pomocy w ukryciu naczepy wywrotkiC.oraz pomocy w ukryciu ciągnika siodłowegoS. S.(...)i naczepy(...)( czyny LVIII, LX, LXI). .
Jak już wskazywano przedmiotem prowadzonej przezP. K.działalności gospodarczej było m. innymi przygotowanie do remontu naczep i innych pojazdów poprzez ich piaskowanie. Z faktu, iż pojazdy dostarczane były do warsztatuP. K.nie sposób wyprowadzić jeszcze wniosku, iż przyjmując je miał świadomość ich przestępczego pochodzenia, podobnie jak z faktu, iż w warsztacieP. K.miało dojść do wypiaskowania naczepyA., której numery zostały następnie przerobione na tereniefirmy (...).
W wątpliwość poddać należy co prawda to, byP. K.w każdym przypadku dostarczenia mu do remontu ciągnika siodłowego czy naczepy sprawdzał zgodność ich numerów identyfikacyjnych z dokumentami pojazdu, to nawet sytuacja, iż nie dokonał on żadnych prac przy danym pojeździe przed ich odebraniem, także nie uzasadnia przypisania mu odpowiedzialności za ich paserstwo. Nie sposób przecież także z punktu widzenia zasad doświadczenia życiowego wykluczyć, iż dany pojazd w sytuacji otrzymania pilnego zlecenia mógł zostać odebrany jeszcze przed wykonaniem naprawy.
Oceniając odpowiedzialnośćP. K.za czyny zarzucone mu w punktach od LVII do LXI nie sposób zlekceważyć także wyjaśnieńA. Ł. (1), który jak przyznał nie dzielił się zP. K.swoimi przemyśleniami odnośnie pochodzenia przyprowadzanych pojazdów, podobnie jak i tych wyjaśnieńG. B. (1)z których wynika, iżP. K.nie miał świadomości jakiego rodzaju działalność prowadzą wspólnie zJ. W. (1),P. M. (1)iM. K. (4). Na temat ewentualnej świadomościP. K.odnośnie pochodzenia naczep czy innych pojazdów milczą także relacjeP. M. (1).
Odnosząc się do kwestii związanych z naczepąA., który wyprowadzona została za zgodąZ. W. (1)wskazać należy, iż choć w świetle wyjaśnieńA. Ł. (1)nie budzi wątpliwości, iż doszło do nabicia na niej nowych numerów, po dokonaniu jej piaskowania w warsztacieP. K., to określone wątpliwości budzi to, czy w istocie toP. K.usunął pierwotne numery identyfikacyjne. Wskazać należy bowiem, iżA. Ł. (1)składając wyjaśnienia w czasie śledztwa wskazał, iżP. K.uprzedzony był, iż zostanie mu przyprowadzony zestaw do remontu.A. Ł. (1)opisując dalsze losy naczepy podniósł, iż to w warsztacieP. K.usunięty został numer VIN naczepy, choć w innym fragmencie swoich wyjaśnień złożonych w śledztwie podniósł, iż nie ma wiedzy czy w warsztacieP. K.dokonywano przebijania numerów.
A. Ł. (1)na rozprawie potwierdził co prawda swoje wyjaśnienia ze śledztwa, wskazując, iż to uP. K.w warsztacie został usunięty numer VIN, podkreślając jednocześnie, iż nie wie kto ten numer usunął i podnosząc, iż możliwość usunięcia takiego numeru w czasie piaskowania naczepy istnieje. Okoliczności związane z remontem naczepyA., podniesione w wyjaśnieniachA. Ł. (1)nie pozwalają zatem na ustalenie w sposób jednoznaczny, iż toP. K.dokonał usunięcia numeru VIN z przedmiotowej naczepy, co ewentualnie mogło by zostać ocenione jako pomoc w zbyciu czy jej ukryciu. Wskazać należy także, iż z wyjaśnieńJ. W. (1), który potwierdził, iż on iG. B. (1)zgodzili się” na wyprowadzenie” zestawu pojazdów należących doZ. W. (1)nie wynika, by numer VIN z naczepy usuwany był w warsztacieP. K.. Wskazał przecież, iż to wJ.przerobione zostały numery VIN. Na marginesie wskazać należy jedynie, iżJ. W. (1)odmiennie, niżA. Ł. (1)wskazał, iż naczepa została zaprowadzona doJ., aS.doM..
Odnosząc się do zarzutów paserstwa ciągnika siodłowegoR. (...), oddanego na układ przezA. M. (7), wskazać należy, iż z konsekwentnych relacjiP. M. (1)wynika w sposób jednoznaczny, iż pojazd ten trafił doJ. W. (1)iG. B. (1), którzy po przerobieniu numerów identyfikacyjnych pojazdu sprzedali ten pojazdA. T. (1)i został on wywieziony do Rosji. Wobec tego, iż toJ. W. (1)iG. B. (1)dokonali przerobienia numerów identyfikacyjnych ciągnika siodłowego, tak by zgadzały się one z numerami posiadanego przez nich innego ciągnika, nie może budzić wątpliwości ich świadomość co do przestępczego pochodzeniaR. (...)dostarczonego im przezP. M. (1). O tym, iż tego rodzaju sytuacje miały miejsce traktuje także stosowny fragment wyjaśnieńJ. W. (1), a fakt, iż nie kojarzy on nazwiskaA. M. (4)w kontekście okoliczności przedmiotowego zdarzenia pozostaje bez wpływu na ocenę odpowiedzialności karnejJ. W. (1)iG. B. (1). Odrzucić należało zatem wyjaśnienia oskarżonychJ. W. (1)iG. B. (1)w tej części w której negowali oni paserstwo przedmiotowego ciągnika siodłowego.
Nie zasługują także na wiarę wyjaśnieniaJ. W. (1)iG. B. (1)w zakresie w jakim kwestionowali oni swoje sprawstwo w zakresie paserstwa naczepy skradzionej na szkodęE. T.. Wskazać należy bowiem na zbieżne relacjeA. Ł. (1)iP. M. (1)odnośnie tego, gdzie skradziona naczepa została zaprowadzona i gdzie była przechowywana.
Nie zasługują na wiarę te wyjaśnieniaM. G. (2)w których nie przyznał się on do żadnego z zarzuconych mu czynów. Z konsekwentnych relacjiP. M. (1)wynika w sposób jednoznaczny, iż wspólnie zM. K. (1)iM. K. (2)sprzedali oniM. G. (2)samochód markiM., który po zarejestrowaniu go przezM. G. (2)otrzymałnumery rejestracyjne (...). Załączone do tomu 31/A faktury dowodzą, iż w istocieM. G. (4)nabył ciągnik siodłowy markiM.. Odrzucić należało jednak te jego wyjaśnienia z których wynika, iż samochód nabyty przez niego w 2001 roku nadawał się do jazdy.P. M. (1)w sposób przekonujący opisał, iżM. G. (2)nabył od niego i jego wspólników samochódM., po to by wykorzystać posiadane dokumenty pojazdu tej samej marki i zalegalizować w ten sposób pojazd pochodzący z kradzieży.
Odnosząc się do relacjiP. M. (1)odnośnie losów naczepy skradzionej w miejscowościL.podnieść należy, iż poza zdawkowymi informacjami, iż po przemalowaniu naczepę nabył jąM. G. (2), brak jest bliższych danych na temat okoliczności nabycia przezM. G. (2)tego pojazdu, ceny jaką zapłacił czy też świadomościM. G. (2)odnośnie pochodzenia naczepyW.. O ile zatem można podważyć wyjaśnieniaM. G. (2)co do tego, iż nigdy nie posiadał tego rodzaju naczepy, to brak przekonujących dowodów świadczących o świadomościM. G. (2)odnośnie pochodzenia naczepy i takich na podstawie których możliwe byłoby ustalenie okoliczności w jakich ją nabył, sprawiły, iż Sąd uniewinniłM. G. (2)od czynu zarzuconego w punkcie LVI.
Na marginesie wskazać jedynie należy, iż choćP. M. (1)nie wskazałM. G. (2)z imienia i nazwiska, to wobec tego, iż także on, o czym świadczą wyniki postępowania prowadzonego przed Sądem Rejonowym w Wieluniu nabył naczepę skradzioną na szkodęI. J.( co zgodne jest z depozycjamiP. M. (1)) uznać należało, iż to o nim mówiP. M. (1), określając go mianem”M.”.
J. W. (1)w punkcie XXIX aktu oskarżenia zarzucono pomoc w ukryciu naczepymarki W.skradzionej na szkodęW. M. (3). Z poczynionych w oparciu o wyjaśnieniaG. B. (1)i depozycjeP. M. (1)ustaleń wynika co prawda ponad wszelką wątpliwość, iż przedmiotowa naczepa po dokonaniu jej kradzieży zaprowadzona została dofirmy (...)i tam pozostawiona. Nie sposób uznać jednak, iżJ. W. (1)może odpowiadać za pomoc w jej ukryciu. Zważyć należy bowiem, iż naczepa została tam przyprowadzona przezG. B. (1), współwłaściciela firmy, mającego takie samo prawo decydowania o jej działalności jakJ. W. (1).G. B. (1)miał zatem także prawo do przechowywania na tereniefirmy (...)pojazdów, maszyn czy urządzeń i na pozostawienie przedmiotowej naczepy nie musiał mieć zgodyJ. W. (1), nie musiał także go o tym uprzedzać czy szukać u niego akceptacji swojego postępowania. Zbyt daleko idące byłoby w tej sytuacji przypisywanieJ. W. (1)odpowiedzialności karnej za to, że współwłaściciel firmy pozostawił na jej terenie naczepę, nawet jeżeli przyjąć, iżJ. W. (1)ją na terenie firmy widział. Podniesione okoliczności spowodowały, iż Sąd uniewinniłJ. W. (1)od czynu z punktu XXIX.
Oceniając wyjaśnienia i zeznaniaP. M. (1)dotycząceA. K. (1), jego współpracy zM. K. (1)w dokonywaniu czynów zabronionych wskazywano już na określone wątpliwości wynikające choćby z porównania relacjiP. M. (1)iM. K. (2)co do roli jaką odegrać miałA. K. (1), a dotyczących choćby kwestii skradzionych rajstop także w kontekście nie rozpoznaniaA. K. (1)przezP. M. (1)podczas czynności okazania mu tablic poglądowych. Wątpliwości co do wiarygodności określonych fragmentów wyjaśnieńP. M. (1)dotyczących paserstwa mebli, przechowywanych na posesjiG. B. (1)ulegają pogłębieniu w sytuacji, gdyG. B. (1)podobnie jakA. K. (1), który negował swój udział w przyjęciu i zbywaniu mebli, nie potwierdził, by widziałA. K. (1)odbierającego meble ze stodoły lub, by słyszał, iżA. K. (1)zajmuje się pośrednictwem lub zbywaniem mebli skradzionych wW.. Podniesione okoliczności muszą zatem prowadzić do uniewinnieniaA. K. (1)od czynu zarzuconego w punkcie IX. Należy w tym miejscu także zwrócić uwagę na rozbieżności w relacjachP. M. (1)odnośnie tego czyA. K. (1)w dystrybucji mebli uczestniczył, czy też nie.P. M. (1)składając zeznania w charakterze świadka nie wskazał naA. K. (1)jako osobę, która odbierała meble odG. B. (1), przyznając, iż nie wie, kto meble te sprzedawał. W innym fragmencie wskazał natomiast, iż „ część tych mebli rozprowadzałM. K. (1)zA.”.
Odnosząc się do czynu zarzuconegoA. Ł. (1)w punkcie XLII aktu oskarżenia wskazać należy, iż nie budzą wątpliwości te jego wyjaśnienia w których opisał on okoliczności przyprowadzenia dofirmy (...)ciągnika siodłowegoR. (...)zK.. Nie sposób jednak, biorąc pod uwagę depozycjeP. M. (1)przyjąć, iż ten ciągnik siodłowy, któryA. Ł. (1)przeprowadził zK.doG.jest tym samym ciągnikiem siodłowym, który został oddany na tzw. układ przezA. M. (4).
Z relacjiP. M. (1)wynika, iż ciągnik siodłowy oddany przezA. M. (4)został przyjęty przez współwłaścicielifirmy (...), ze świadomością jego pochodzenia ale nie wspominał on o jakimkolwiek udziale w przekazaniu tego ciągnika siodłowegoA. Ł. (1).A. Ł. (1)nie krył w swoich wyjaśnieniach, iż wielokrotnie przekraczał granicę z Rosją, jako kierowca pojazdów nabywanych przezA. T. (1). Powyższe okoliczności rodzą wątpliwości co do tego, czy ciągnik jakiA. Ł. (1)przeprowadził zK., był tym ciągnikiem, który oddał na tzw. układA. M. (4). Jeżeli nawet dać wiaręP. M. (1), iżA. Ł. (1)po nabyciu pojazdu pierwotnie użytkowanego przezA. M. (4)wyjechał nim do Rosji, to nie sposób przyjąć, iż miał on wówczas świadomość, że został on uzyskany za pomocą czynu zabronionego. Nie sposób przecież a priori założyć, iż wszystkie pojazdy nabyte przezA. T. (1)zostały uzyskane w sposób nielegalny, a jak przyznałA. Ł. (1)nie wiedział, wyjeżdżając samochodem przez granicę czy pochodzi on z czynu zabronionego czy też nie. Wobec niemożności przypisania w sposób jednoznacznyA. Ł. (1)świadomości, iż uczestniczył on w paserstwie ciągnika siodłowegoR. (...)Sąd uniewinnił go od zarzutu postawionego w punkcie XLII.
Dokonując oceny wyjaśnieńM. K. (2)i zeznańP. M. (1)odnoszących się do losów naczepymarki C., która sprzedana została pierwotnieK. R. (1), wskazać należy , iż zgodnie wskazali oni na jej pochodzenie z czynu zabronionego i udział w jej legalizacjiA. N. (1)iM. K. (1). Fakt nabycia i utraty naczepy potwierdzają także zeznaniaK. R. (1)iD. B. (1). Depozycje tego ostatniego świadka potwierdzają pośrednio wersję przedstawioną przezP. M. (1)iM. K. (2)odnośnie dokonywania określonych operacji w celu tzw. legalizacji naczepy nabytej przezK. R. (1).P. M. (1)iM. K. (2)o ile zgodni są, że naczepa została przywłaszczona po tym jakK. R. (1)zdecydował się „ oddać ją do poprawki „ , co w sposób oczywisty wynika także z zeznańK. R. (1)iD. B. (1), to ich relacje różnią się co do okoliczności jej przywłaszczenia. WedługP. M. (1)naczepa miała zostać zabrana przez niego,M. K. (1)iM. K. (2), po tym jak została ona przyprowadzona w okoliceR..M. K. (2)podał natomiast, iż naczepa zaprowadzona została do warsztatu, gdzie miała być przechowywana naczepaK. Z. (1)i toP. M. (1)miał bez jego udziału dokonywać dalszych działań związanych z naczepą.
Zwrócić należy zatem w tym kontekście uwagę, iżP. M. (1)nie był konsekwentny odnośnie roli jaką miał w przedmiotowym zdarzeniu odegraćP. K.. Wskazał on bowiem w jednym fragmencie swoich zeznań, iż naczepa ta została wypiaskowana i przemalowana w warsztacieP. K., choć w innych zeznaniach o tym, byP. K.tego rodzaju działania podejmował nie wspominał. Wątpliwości odnośnie udziałuP. K.w zdarzeniu związanym z naczepąmarki C.muszą ulec pogłębieniu jeżeli powyższe okoliczności zestawi się z wyjaśnieniamiM. K. (2). Wskazał on bowiem, iż choć naczepa miała zostać zaprowadzona do warsztatu gdzie widział także naczepęK. Z. (1), to według niego już po godzinie od rozstania się zP. M. (1), gdy ponownie udał się do warsztatu, gdzie pozostawiono naczepę, już jej tam nie było. RelacjeM. K. (2)w powyższym zakresie nie są jednak także wolne od sprzeczności. Wskazał on co prawda, iż informowanoK. R. (1), że celem pozostawienia naczepy w warsztacie jest jej wypiaskowanie i przemalowanie, to wskazany przezM. K. (2)czas jaki dzieli pozostawienie naczepy od jego ponownego przybycia do warsztatu zdaje się wykluczać, by w mogło dojść do wypiaskowania i przemalowania naczepy we wskazanym przez niego warsztacie. Nie sposób nie zwrócić uwagi także na to, iż w relacjachM. K. (2)odnośnie losów naczepy istnieją sprzeczności co do tego, czy widział ją jeszcze po pewnym czasie w warsztacieP. K.. Podniesione okoliczności jak i poczynione już wcześniej rozważania odnośnie roliP. K., jego świadomości co do pochodzenia naczep czy pojazdów przyprowadzanych do miejscowościM.dają podstawę do uniewinnienia go także od zarzutu z punktu LX aktu oskarżenia. Na marginesie jedynie wskazać należy, iż gdyby nawet istniały okoliczności nakazujące dokonywanie oceny określonych zachowańP. K.w płaszczyźnie znamionart. 292 kk, to z uwagi na ustawowe zagrożenie karą pozbawienia wolności tego przestępstwa i czas jaki upłynął od zachowań zarzuconychP. K.należałoby uznać, iż nastąpiło przedawnienie ich karalności.
P. M. (1), na co należy zwrócić uwagę, konsekwentny jest natomiast w swoich relacjach odnośnie tego, iż naczepamarki C.przekazana zostałaJ. W. (1)iG. B. (1), którzy zbyli ją następnie w okolicachS..M. K. (2)aczkolwiek nie znał dalszych losów naczepy potwierdził fakt jej sprzedaży. Zestawienie relacjiP. M. (1)z wyjaśnieniamiJ. W. (1)ze śledztwa, który przyznał, iż przeprowadzał zP. M. (1)transakcje dotyczące kradzionych naczep daje podstawy do przyjęcia za wiarygodne zeznańP. M. (1)odnośnie przyjęcia, a następnie zbycia naczepymarki C.przezJ. W. (1)iG. B. (1)i przypisania im świadomości jej przestępnego pochodzenia.
Odnosząc się do wyjaśnień i zeznańA. N. (1), który w toku prowadzonych przeciwko niemu postępowań karnych opisał swoją przestępczą działalność, przypomnieć należy, iż potwierdził on okoliczności wynikające z relacjiP. M. (1), a dotyczące wyłudzenia odszkodowania za zestaw pojazdów należących doA. M. (4). Opisał także w sposób zbieżny z wyjaśnieniamiA. Ł. (1)okoliczności związane z kradzieżą naczepyP.na terenieP., choć wskazał, iż ciągnikiem siodłowym, którym zabrano naczepę przyjechało dwóch mężczyzn.
Nie sposób natomiast zakwestionować wyjaśnień złożonych przezA. Ł. (1),J. W. (1)czyG. B. (1)odnoszących się do współpracy w prowadzeniu działalności gospodarczej jak i tych zbieżnych wyjaśnień z których wynika, iżM. K. (1)w 2006 roku nawiązał z nimi ponowny kontakt w związku z przyjęciem przezP. M. (1)określonej sytuacji procesowej.
Ustalając stan faktyczny w odniesieniu do czynów zarzuconych oskarżonemuJ. W. (1)w punktach od XXXI do XXXIV iG. B. (1)w punktach od XXXVII do XL, Sąd oparł się na dokumentach związanych z odprawami celnymi pojazdów i maszyn rolniczych, kopiach umów i faktur przedstawionych w czasie dokonywania odpraw celnych.
Nie budzą także wątpliwości konsekwentne zeznaniaL. S. (1)odnośnie nabycia przez niego i losów ciągnika siodłowego markiR. (...)numer rejestracyjny (...)koloru wiśniowo- bordowego. Wobec jednoznacznych zeznańL. S. (1)nie może budzić wątpliwości, iż nie zawierał on zJ. W. (1)ani umowy sprzedaży ani umowy użyczenia ciągnika siodłowego markiR., co potwierdzają dokumenty świadczące o zbyciu ciągnikafirmie (...). Za pewne uznać należy także wobec powołanych dowodów, iż podpisy na obu zakwestionowanych umowach odpowiednio w pozycji sprzedający i użyczający nie zostały nakreślone przezL. S. (1). Skoro jednak toJ. W. (1)posłużył się taką umową kupna ciągnikaR.miał świadomość, iż zawiera ona podpis osoby, która nie była w istocie osobą sprzedającą( czy jak w przypadku umowy użyczenia osobą użyczającą).L. S. (1)kategorycznie zaprzeczył przecież, by znałJ. W. (1)( podobnie jakG. B. (1)). Nie sposób co prawda ustalić, kto jest autorem podpisów mających pochodzić odL. S. (1), to przyjąć należy, iżJ. W. (1)po wejściu w posiadanie dokumentów pojazduR.należącego w przeszłości doL. S. (1)w celu dokonania odprawy celnej jakiegoś innego pojazdu użył jako autentycznej podrobionej umowy kupna ciągnika siodłowego markiR..
W kontekście zarzutu postawionegoG. B. (1)w punkcie XL wskazać należy, iż co prawdaG. B. (1)zgłaszając w dniu 6 lutego 2003 roku do odprawy celnej maszyny rolnicze wskazał jako środek transportu ciągnik siodłowyR.mający stanowić własnośćL. S. (1), to zwrócić należy uwagę, iż to nie on podpisał umowę jego użyczenia. Na umowie widnieje podpisJ. W. (1).G. B. (1)biorąc pod uwagę rozmiar prowadzonej w ramachfirmy (...)działalności gospodarczej polegającej na eksporcie maszyn i pojazdów mógł zakładać, iż taki ciągnik siodłowy w istocie został użyczonyJ. W. (1)przezL. S. (1). W tym kontekście i wobec braku innych dowodów mogących wskazywać na świadomośćG. B. (1)co do przestępnego pochodzenia umowy użyczenia pojazdu markiR.spowodowały, iż Sąd uniewinnił oskarżonegoG. B. (1)od dokonania czynu zarzuconego mu w punkcie XL.
Odnosząc się do ustaleń faktycznych dotyczących zarzutu postawionegoJ. W. (1)w punkcie XXXII aktu oskarżenia Sąd dał wiarę zeznaniomM. C. (2),W. R. (1)i jego zonyL. R. (1). Ich zgodne w istocie relacje przekonują, iż naczepaF.po jej zbyciu przezM. C. (2)firmie, którą wraz z mężem prowadziłaL. R. (1)została następnie zbytaJ. W. (1)(firmie (...)), co potwierdzają dokumenty w postaci umów i faktur. Bez wątpienia także w oparciu o przywołane dowody przyjąć należało, iż podczas sporządzania umowy doszło do omyłki pisarskiej polegającej na błędnym wpisaniu numeru rejestracyjnego pojazdu. Za istotne dla ustaleń uznać należy także fakt, iż w fakturze wystawionej dlafirmy (...)przez przedsiębiorstwo prowadzone przezL. R. (1)zapisany został prawidłowy numer rejestracyjny. Opisana sytuacja wskazuje w sposób jednoznaczny, iż przed dokonaniem odprawy celnej przedmiotowej naczepy musiało dojść do przerobienie przez nieustaloną osobę umowy sprzedaży w tym celu, by numer rejestracyjny widniejący na umowie odpowiadał rzeczywistości i zgodny był z treścią innych dokumentów dotyczących przedmiotowej naczepy. SkoroJ. W. (1)zawarł zL. R. (1)umowę określonej treści, to przedkładając przerobioną umowę musiał mieć świadomość jej nieautentyczności. Bez wątpienia bez dokonania przerobienia dokumentu istniała by jej niezgodność z pozostały dokumentami, co mogło uniemożliwić dokonanie formalności celnych.
ZeznaniaH. L. (1)iM. M. (8)nie pozostawiają także wątpliwości, wobec treści innych dokumentów załączonych do akt sprawy odnośnie tego, iż ciągnik siodłowyR.numer rejestracyjny (...)po odkupieniu go przezM. M. (8)został następnie sprzedanyfirmie (...). Bez wątpienia także kserokopia zgłoszenia celnego i kopie załączonych dokumentów dowodzą, iż ten ciągnik siodłowy został w dniu 6 lutego 2004 roku zgłoszony przezJ. W. (1)do odprawy celnej. Porównanie treści faktury wystawionej przezfirmę (...)dlafirmy (...)z treścią kopii faktury przedstawionej do odprawy celnej przezJ. W. (1)na okoliczność sprzedaży ciągnikaM. M. (8)przezH. L. (1)wskazuje w sposób jednoznaczny, iż kopia faktury przedstawiona przezJ. W. (1)nie jest kopią tej faktury. Zmienione zostały w niej kwoty za który przedmiotowy ciągnik siodłowy został sprzedany. Odnosząc poczynione ustalenia do treści zarzutu postawionegoJ. W. (1)w punkcie XXXIII aktu oskarżenia wskazać należy, iż zarzucono mu użycie jako autentycznego dokumentu w postaci „ umowy kupna – sprzedaży sfałszowanej przez nieznaną osobę”. Jak wynika z analizy dokumentów załączonych do wniosku o dokonanie odprawy celnej dokument w postaci umowy kupna – sprzedaży nie został jednak do zgłoszenia celnego dołączony. Choć treść zarzutu zdaje się odwoływać do opisanej już wcześniej faktury i jej zapisów, to jednoznaczne wskazanie przez oskarżyciela, iż doszło do użycia umowy kupna sprzedaży trudno uznać w kontekście ram oskarżenia jedynie za omyłkę pisarską. Wskazano co prawa w zarzucie XXXIII datę odprawy celnej i jej przedmiot, nie sposób jednak uznać, by ewentualne przypisanieJ. W. (1)użycia jako autentycznej przerobionej faktury zamiast umowy kupna sprzedaży mieściło się historycznych ramach czynu zarzuconegoJ. W. (1)w punkcie XXXIII. Dlatego Sąd od czynu tego oskarżonegoJ. W. (1)uniewinnił.
Zeznania świadkówA. K.iR. K., które stanowiły podstawę ustaleń faktycznych w zakresie zarzutu postawionegoJ. W. (1)w punkcie XXIV aktu oskarżenia potwierdzają fakt użyczenia naczepyR. K. (1). Nie sposób zanegować także twierdzeńA. K. (5), iżR. K. (1)nie kupił od niego, ani nie zwrócił mu przedmiotowej naczepy. O ile nie sposób także wobec sprzecznych wewnętrznie zeznańR. K. (1)w sposób jednoznaczny ustalić w jaki sposóbJ. W. (1)wszedł w posiadanie dowodu rejestracyjnego naczepy, to przyjąć należało, iż posłużył on do sporządzenia fikcyjnej umowy jej sprzedaży przezA. K. (5), a następnie do wyeksportowania naczepy. Skoro także z jednoznacznych słówA. K. (5)wynika, iż nie zawierał zJ. W. (1)umowy sprzedaży, toJ. W. (1)przedkładając ją w czasie odprawy celnej miał bez wątpienia świadomość, iż umowa ta została podrobiona.
Ustalenia faktyczne związane z zarzutem postawionymG. B. (1)w punkcie XXXVIII aktu oskarżenia oraz z czynem zarzuconymG. B. (1)iJ. W. (1)w punkcie XXII aktu oskarżenia oparte zostały na zeznaniachJ. B.iJ. K. (9). Obaj ci świadkowie zgodnie zeznali, iż naczepa onumerze rejestracyjnym (...)przekazana zostałaJ. K. (9)i zniknęła w nieustalonym okolicznościach. Dokumenty związane z odprawą celną jakiej w dniu 14 marca 2013 roku dokonywałG. B. (1)w kontekście zeznań wskazanych wyżej osób, w szczególności wobec faktu, iżJ. B.nie sprzedawał naczepyJ. W. (1)dają podstawę do ustaleń, iż umowa jej sprzedaży w dniu 4 marca 2003 roku została podrobiona. Niespornym faktem jest także to, iż umowę tę ( jej kopię ) załączył do złożonych dokumentówG. B. (1). Okoliczność ta nie przesądza jednak jeszcze o świadomościG. B. (1), iż umowa, której kopią się posłużył nie była w rzeczywistości zawarta międzyJ. B., aJ. W. (1), w związku z okolicznościami i rozmiarem prowadzonej wspólnie działalności gospodarczej. Dlatego Sąd uniewinniłG. B. (1)od czynu zarzuconego mu w punkcie XXXII aktu oskarżenia.
Wskazać należy także, iż niewyjaśnione zostały losy naczepyJ. B., którą przez pewien czas użytkowałJ. K. (9). Na podstawie zgromadzonych dowodów, nie sposób ustalić w sposób jednoznaczny, czy w istocie naczepa ta została nabyta przezG. B. (1)iJ. W. (1)ze świadomością jej przestępnego pochodzenia. Nie sposób wykluczyć przecież, iżJ. W. (1), który podpisał się na umowie kupna naczepy wszedł w posiadanie jedynie dokumentu w postaci dowodu rejestracyjnego naczepy i wykorzystując dane w nim zawarte doprowadził do podrobienia umowy w celu wykorzystania jej do wyeksportowania jakiejś innej naczepy tego typu. Na znaczny stopień prawdopodobieństwa zaistnienia takiej sytuacji wskazują przecież zeznaniaJ. B.iJ. K. (9)opisujące stan techniczny przedmiotowej naczepy. Warto zwrócić uwagę, iż tego rodzaju sytuacja miała miejsce choćby w przypadku transakcji zawartej przezA. Ł. (1)zP. D. (1). Brak możliwości jednoznacznego ustalenia, czy w istocieG. B. (1)iJ. W. (1)przyjęli naczepę(...)sprawił, iż Sąd uniewinnił ich od popełnienia czynu opisanego w punkcie XXII aktu oskarżenia.
Nie sposób w istocie podważyć konsekwentnych zeznańG. D. (1)odnośnie tego, iż wydzierżawił swoją naczepęJ. S. (6), która miała ulec wypadkowi jak i tego, iż nie zawierał on zG. B. (1)transakcji sprzedaży naczepy na okoliczność której miała zostać wystawiona faktura VAT. Dokumenty załączone do zgłoszenia celnego, którego przedmiotem miała być m. innymi naczepa(...)1933 jednoznacznie wskazują, iż doszło do zbycia naczepy przezG. B. (1)na rzeczfirmy (...), który następnie zbył ją innej osobie. Przyjąć należy, iż skoroG. D. (1)nie zawierał transakcji sprzedaży naczepy zG. B. (1)i nie wystawiał faktury dlafirmy (...),G. B. (1)miał świadomość, iż jest ona podrobiona. Dokonując natomiast sprzedaży tej naczepyS. K. (3), przekazał mu także podrobioną fakturę, która później przedstawiona została w Urzędzie Celnym. Nie sposób wobec tego faktu założyć, iżG. B. (1)nie przekazał faktury nabywcy naczepy, skoro później była ona przezS. K. (3)wykorzystana podczas odprawy celnej.
Bez wątpienia co prawda zarówno podrobiona faktura jak i faktura wystawiona przezG. B. (1)dlafirmy (...)opiewają na naczepę onumerze rejestracyjnym (...). Dowody zebrane w sprawie pozwalają jednak jedynie na pewne ustalenie, iżG. B. (1)znalazł się w posiadaniu dowodu rejestracyjnego naczepy, który wykorzystany został do sporządzenia fikcyjnej umowy. ZeznaniaJ. B.w których wskazał na to, że naczepa brała udział w kolizji musi budzić wątpliwości co do tego czy w istocieG. B. (1)przyjął tę naczepę z ewentualną świadomością jej przestępnego pochodzenia, czy też wszedł jedynie w posiadanie dowodu rejestracyjnego naczepy, a podrobienie umowy miało na celu inne przestępne zachowania jak choćby „ legalizacja” innej naczepy tej samej marki czy typu. Wobec braku możliwości ustalenia ponad wszelką wątpliwość, czy naczepa(...)1933 przyjęta została przezG. B. (1)Sąd uniewinnił go od zarzutu opisanego w punkcie XXXIX aktu oskarżenia.
Powyższe rozważania dają podstawy do odrzucenia tych fragmentów wyjaśnieńJ. W. (1)iG. B. (1)w których nie przyznali się oni do powyższych czynów. Zaznaczyć należy, iżJ. W. (1)nie kwestionował, że to on podpisywał się na przedmiotowych umowach, a poczynione w oparciu o depozycje osób które miały dokonywać zbytu naczepJ. W. (1)w sytuacjach, kiedy zgromadzone dowody wskazują na jego sprawstwo powodują, iż za niewiarygodne uznano te depozycjeJ. W. (1), w których wskazywał, iż zawsze gdy nabywał naczepy od osoby, która nie figurowała w dowodzie rejestracyjnym brał od niej tzw. faktury łączące, jak i co do tego, iż nie miał on powodu do przerabiania czy podrabiania dokumentów, które otrzymywał przy kupnie naczep. Należy także zwrócić uwagę, iż samJ. W. (1)w określonym fragmencie wyjaśnień przyznał się do nabywania i eksportu naczep, których numery przerabiane były przy wykorzystaniu dokumentów „ rozbitych naczep”.
Odnosząc się jeszcze do zarzutu postawionegoM. G. (2)w punkcie LV wskazać należy, iż zeznaniaS. C. (3)potwierdzają te jego wyjaśnienia, z których wynika fakt przeprowadzenia transakcji dotyczącej ciągnika markiM.. W oparciu o zeznaniaL. S. (1)i relacjeP. M. (1)zakwestionować należy jednak prawdziwość twierdzeńM. G. (2)jakoby użytkował przez pewien czas ciągnik siodłowy nabyty odS. C. (3). Opisany przez świadka bowiem stan techniczny tego pojazdu wyklucza prawdziwość twierdzeńM. G. (2). Nadto porównanie numerów identyfikacyjnych pojazdu zbytego na fakturze kupna przezM. G. (2)z tymi, które widnieją na fakturze wystawione przezM. G. (2)dlaS. K. (3)potwierdza w sposób jednoznaczny w kontekście powyższych ustaleń twierdzeniaP. M. (1)o nabyciu przezM. G. (2)pochodzącego z przestępstwa ciągnikaM.i okoliczności jego nabycia. Pozwala to także na odrzucenie wyjaśnieńR. I. (1)jakoby w transakcji dotyczącej ciągnika siodłowegoM.nie pośredniczył.
Wątpliwości nie mogą budzić natomiast zeznaniaA. Z. (1).
ZeznaniaK. S. (3)iP. A., pracowników byłejfirmy (...)nie mają w istocie znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Podobnie ocenić należy zeznania złożone przez świadkaJ. K., które odnoszą się do jego kontaktów zM. K. (2)i działalności przestępczej prowadzonej wspólnie z innymi osobami w tym zP. P. (2).
Dokonując oceny odpowiedzialności karnej za czyn zarzucony oskarżonymA. Ł. (1),J. W. (1)iG. B. (1)w punkcie I aktu oskarżenia wskazać należy, iż wyjaśnieniaA. Ł. (1)jak również depozycjeP. M. (1)przekonują, iż wskazani oskarżenia brali wspólnie zP. M. (1)iM. K. (1)udział w zorganizowanej grupie przestępczej, choć oczywiście zbyt daleko idące byłoby przyjęcie, iż mieli oni świadomość jej funkcjonowania w kształcie opisanym przezP. M. (1). Wskazać należy bowiem zarówno na określoną trwałość ich porozumienia, określoną rolęM. K. (1), którego można uznać za kierownika struktury przestępczej w jakiej uczestniczyli. Określony schemat działalności wskazanej grupy osób miał miejsce w kilku aspektach przestępczej działalności. Polegał on przede wszystkim na dokonywaniu kradzieży naczep pozostawionych bez opieki przez ich właścicieli i użytkowników w różnych miejscach na terenie Polski. W tego rodzaju sytuacjachP. M. (1)iM. K. (1)przekazywali określone informacje (czy to osobiście, czy to za pośrednictwemG. B. (1)iJ. W. (1))A. Ł. (1)o konieczności udania się we wskazane miejsce, w celu zabrania danej naczepy, lub kontaktowali się bezpośrednio zJ. W. (1),G. B. (1)czyA. Ł. (1), z którymi wspólnie dokonywali ich kradzieży. O istnieniu zorganizowanej grupy przestępczej w skład której wchodziły wskazane osoby oraz o świadomości brania w niej udziału przez poszczególnych jej członków decyduje także ta okoliczność, iż to głownie na terenfirmy (...)przyprowadzane były naczepy pochodzące z przestępstw, co akceptowali przecież zarównoJ. W. (1)iG. B. (1), a co wynika z ich wyjaśnień.
Wskazać należy także, iż członkowie tej grupy nie wzbraniali się także przed dokonywaniem innych przestępczych działań polegających choćby na współdziałaniu w wyłudzaniu odszkodowań za rzekomo utracone pojazdy. Nie sposób uznać, by działalność jaką prowadziliM. K. (1),P. M. (1),G. B. (1),J. W. (1)iA. Ł. (1)mogła zostać oceniona jedynie na płaszczyźnie współsprawstwa do poszczególnych, popełnionych przestępstw. Istniał przecież między nimi, na przestrzeni określonego czasu podział ról. Wskazać należy, iż dostrzec należy w ich współdziałaniu nie tylko określony podział ról, który może charakteryzować także „ zwykłe” współsprawstwo. Widoczne i dostrzegalne jest określona struktura organizacyjna, jej trwałość. Jak już wskazywano także zeznania złożone przezP. M. (1)wskazują na określoną, przywódczą rolęM. K. (1), który także w ramach wspólnej działalności zJ. W. (1),G. B. (1)iA. Ł. (1)odgrywał decydującą rolę. To on także dokonywał podziału pieniędzy uzyskanych ze sprzedaży skradzionych pojazdów. UJ. W. (1),G. B. (1)iA. Ł. (1)widoczna jest także akceptacja celów wspólnej działalności, której naczelnym zadaniem było uzyskiwanie przez członków grupy korzyści materialnych i zaspokojenie w ten sposób potrzeb jej członków. Wskazać należy także na określony i skoordynowany, na określonym poziomie sposób działania. Pomiędzy wskazanymi członkami grupy przestępczej istniały powiązania organizacyjne i hierarchiczne, w miarę stabilny podział ról i zadań wewnątrz grupy oraz określona, pewna trwałość tych powiązań oraz gotowość poszczególnych jej członków do udziału w kolejnym, przestępczym przedsięwzięciu.
Odnosząc powyższe uwagi do zeznańP. M. (1)opisującego strukturę grupy przestępczej, w której według niego miało brać udział co najmniej 100 osób, wskazać należy, iż niezależnie od świadomościA. Ł. (1),J. W. (1)czyG. B. (1)co do rzeczywistej skali działalności przestępczej prowadzonej przezM. K. (1)i osób z nim powiązanych, wskazane już wyżej okoliczności przesądzają o możliwości dokonania ustaleń odnośnie brania przez nich udziału w zorganizowanej grupie przestępczej. Nie stoi temu na przeszkodzie fakt, iżP. M. (1)czyM. K. (1)nie wzięli udziału w niektórych przestępstwach popełnionych wspólnie przezG. B. (1),A. Ł. (1)czyJ. W. (1)także z udziałem innych jeszcze osób, skoro istniały między nimi określone powiązania wynikające ze wspólnego prowadzenia działalności gospodarczej i wola uzyskiwania korzyści materialnych poprzez dokonywanie przestępstw. To przecież istnienie tych więzi spowodowało, iżG. B. (1)zgodził się przyjąć naczepę z meblami, kradzieży której dokonali wspólnie z innymi osobamiJ. W. (1)iA. Ł. (1). Określone powiązania między poszczególnymi członkami grupy obrazuje także sytuacja związana z pomocą w wyłudzeniu odszkodowania za ciągnik siodłowyJ. K. (5)czy zestaw pojazdówZ. W. (1). Określona gotowość do wykonywania zadań wytyczanych przez osoby, stojące w hierarchii grupy wyżej niżA. Ł. (1),J. W. (1)czyG. B. (1)ilustrują także zdarzenia związane z kradzieżami naczep, sprowadzające się nie tylko do przekazywania przezA. Ł. (1)informacji o naczepach mogących stać się przedmiotem kradzieży, ale także to, iż w istocie wystarczał jeden telefon, jedna rozmowa lub jedno polecenie, byJ. W. (1), czyA. Ł. (1)udawali się w miejsce, gdzie znajdowała się dana naczepa. Podobnie ocenić należy także zachowanieG. B. (1)w wypadku kradzieży naczepy w miejscowościL., podobnie jak gotowość do przyjmowania skradzionych naczep i zajmowanie się ich zbywaniem.
Wobec powyższych rozważań nie zasługują na wiarę wyjaśnieniaG. B. (1)iJ. W. (1), którzy nie przyznali się do udziału w zorganizowanej grupie przestępczej. Podnieść należy także, iż samG. B. (1)w śledztwie przyznał, iż toM. K. (1)osobiście lub z jego polecenia były przyprowadzane doJ.często kradzione naczepy, a mózgiem całej działalności byłM. K. (1)iP. M. (1), uzyskane pieniądze trafiały natomiast doM. K. (1). Nie sposób zatem biorąc pod uwagę, wskazane wyżej okoliczności podzielić te stwierdzenia, iżG. B. (1)wiedział o całej działalności ale nie brał w niej udziału także wobec określonej jego gotowości do współdziałania z innymi członkami grupy, choć nie da się w sposób jednoznaczny odrzucić tego, iż nie musiał on być darzony pełnym zaufaniem i stąd potrzeba sprawdzenia jego lojalności podczas kradzieży naczepy zL..
TakżeA. Ł. (1)w wyjaśnieniach złożonych przed Sądem akcentował określone podporządkowanie się jego jak iJ. W. (1)iG. B. (1)woliP. M. (1)iM. K. (1), choć należy także zwrócić uwagę, iż nie przeszkodziło to w dokonywaniu im przestępstw także bez udziału osób odgrywających wiodące role w grupie.A. Ł. (1)co należy także podkreślić przyznał się także do udziału w zorganizowanej grupie przestępczej podnosząc przed Sądem, iż nielegalne działania w których brali udział wspólnie zJ. W. (1)iG. B. (1)miały zorganizowany charakter, choć siebie umieścił w hierarchii grupy na końcu. Te wyjaśnienia, choć wątpliwości musi budzić to co zadeklarowałA. Ł. (1), iż dopiero po zastosowaniu wobec niego tymczasowego aresztowania uświadomił sobie, że działał w grupie przestępczej także jasno wskazuje, iżG. B. (1)iJ. W. (1)mieli tego w czasie „ współpracy zM. K. (1)iP. M. (1)” pełną tego świadomość.A. Ł. (1), co zasługuje na wiarę, choćby wobec zgodności z zeznaniamiP. M. (1), iż toM. K. (1)miał decydujący głos, aP. M. (1)był jego prawą ręką.
Poczynione w oparciu o wyjaśnienia oskarżonych:A. Ł. (1),J. W. (1),G. B. (1)ustalenia odnośnie prowadzenia wspólnej działalności gospodarczej i ich aktywności w zakresie dokonywania przestępstw, przekładające się wprost na możliwość ustalenia ram czasowych w jakich zorganizowania grupa przestępcza istniała nakazują zweryfikować zaproponowany w akcie oskarżenia termin do którego grupa przestępcza w składzie zJ. W. (1),A. Ł. (1),G. B. (1)funkcjonowała. Zgodzić należy się zA. Ł. (1), a także zG. B. (1), iż nie sposób mówić o istnieniu zorganizowanej grupy przestępczej w której skład wchodził on,G. B. (1)iJ. W. (1)po grudniu 2002 roku, kiedy to doszło do sfingowania kradzieży samochoduM. (...)i naczepy. Zebrane w sprawie dowody nie wskazują przecież, by po tej dacie wskazane wyżej osoby dopuszczały się jakichkolwiek przestępstw zP. M. (1)czyM. K. (1), by w późniejszym okresie istniały między nimi takie powiązania, które dawałyby podstawę do przyjęcia, iż wypełniają one znamionaart. 258 § 1 kk. OskarżeniA. Ł. (1)czyJ. W. (1)nie kryli, iż latem 2006 roku, po złożeniu przezP. M. (1)zeznań i wyjaśnień określonej treści kontakt z nimi nawiązałM. K. (1), w celu przekazania im informacji i dokumentów z postępowania prowadzonego przeciwkoP. M. (1). O ile fakt ten może zostać uznany za potwierdzenie wiodącej roliM. K. (1)we wcześniej działalności ocenionej jako zorganizowana grupa przestępcza, to nie sposób przecież uznać, by jednorazowy kontaktM. K. (1)z osobami, z którymi w przeszłości popełniał przestępstwa uzasadniał przyjęcie, iż działalność grupy trwała aż do 10 października 2006 roku.
Przyjęcie określonej cezury w zakresie istnienia zorganizowanej grupy przestępczej w której brali udziałA. Ł. (1),J. W. (1)iG. B. (1)prowadzi do uznania, iż nastąpiło przedawnienie karalności zarzuconego im przestępstwa zart. 258 § 1 kk. Przestępstwo zart. 258 § 1 kkdo 1 maja 2004 roku zagrożone było karą do 3 lat pozbawienia wolności. Porównanie sankcji tego przepisu z sankcją jaką do 1 maja 2004 roku przewidywał przepisart. 258 § 1 kk, prowadzi do wniosku w oparciu oart. 4 § 1 kk, iż zastosować należy przepis w brzmieniu obowiązującym przed nowelizacją wprowadzoną Ustawą z 16 kwietnia 2004 roku o zmianie kodeksu karnego i niektórych innych ustawa ( Dz. U 2004.93.poz.889). Jest on bowiem z uwagi na zagrożenie karą pozbawienia wolności względniejszy dlaA. Ł. (1),J. W. (1)iG. B. (1), od przepisuart. 258 § 1 kkobowiązującego w chwili orzekania. Wobec tego zatem, iż od daty popełnienia przestępstwa zart. 258 § 1 kkupłynął okres 10 lat (art.101 § 1 pkt 4 kkw zw zart. 102 kk), postępowanie w jakim dotyczy oskarżenia o czyn zart. 258 § 1 kkw oparciu oart. 17 pkt 6 kpknależało umorzyć.
Ustalenia faktyczne poczynione w przedmiotowej sprawie pozwalające na przypisanie oskarżonymT. W. (2),S. W. (1),R. I. (1)iA. K. (1)przestępstw popełnionych w lipcu 2000 roku, a mających związek ze spirytusem skradzionym na szkodęPrzedsiębiorstwa (...)wL., aR. I. (1)także przestępstwa paserstwa butów sprawia, iż należy poddać w wątpliwość tezy aktu oskarżenia wskazujące na możliwość przypisania tym oskarżonym udziału w zorganizowanej grupie przestępczej. Bez wątpienia podczas kradzieży spirytusu i dokonywania rozboju na osobachJ. F. (1),J. D. (1)iJ. G. (9)doszło do określonego współdziałania przestępczego wskazanych oskarżonych zM. K. (2)iM. K. (1). Podkreślić należy jednak, iż nawet współdziałanie kilku czy kilkunastu osób w popełnieniu czynu lub czynów zabronionych nie decyduje jeszcze o istnieniu przesłanek uzasadniających przypisanie im udziału w zorganizowanej grupie przestępczej i niezbędne jest wykazanie w oparciu o zgromadzone dowody, iż w konkretnym stanie faktycznym rzeczywiście występują wszystkie okoliczności, które pozwalają na przypisanie danej osobie udziału w zorganizowanej grupie przestępczej, przy założeniu, że zorganizowana grupa przestępcza to coś znacznie więcej niż współsprawstwo czy też luźna grupa osób, których zamiarem jest popełnienie przestępstwa lub przestępstw. Zebrane w sprawie dowody nie dają jednoznacznych podstaw do przyjęcia, by pomiędzy oskarżonymi wskazanymi wyżej istniał określony podział ról i ewentualnie kto miałby go dokonać, choć i określony podział ról nie jest wyłącznie charakterystyczny dla istnienia zorganizowanej grupy przestępczej i udziału w niej, skoro i pomiędzy zwykłą grupą współsprawców dochodzi do określonego podziału ról przy dokonywaniu przestępstw.
W pojęciu zorganizowania tkwią przecież warunki podstawowej wewnętrznej struktury organizacyjnej, choćby z niskim stopniem zorganizowania, jakaś trwałość tej struktury, czy to pionowej z przywódcą kierującym działalnością czy poziomej ze stałym gronem uczestników działających według określonych reguł, jakaś więź organizacyjna w ramach wspólnego porozumienia, planowanie przestępstw, akceptacja celów, trwałość zaspokojenia potrzeb grupy, skoordynowany sposób działania, powiązania socjologiczno – psychologiczne między członkami grupy. Progiem karalności za udział w zorganizowanej grupie przestępczej jest istnienie między jej członkami chociażby niewysokiego, ale widocznego stopnia powiązań organizacyjnych i hierarchicznych, czego przejawem jest istnienie wyodrębnionego ośrodka decyzyjnego, przywództwa, skoordynowanego sposobu działania, w miarę stabilnego podziału zadań i funkcji wewnątrz grupy, planowanie przestępstw oraz powiązania organizacyjne o pewnych cechach trwałości pomiędzy członkami grupy. Nie można za zorganizowaną grupę przestępczą uznać grona znajomych odnawiających kontakty tylko dla dokonania doraźnej przestępczej działalności, ani nawet środowiska ludzi zajmujących się tą samą działalnością przestępczą, jeśli nie utrzymują ze sobą kontaktów organizacyjnych i gdy nie łączy ich żadna struktura.
P. M. (1)w złożonych zeznaniach szczegółowo opisał to, w jaki sposób była zorganizowana i działała grupa przestępcza, której był członkiem, a na czele której stałM. K. (1). Trudno co prawda zakwestionować tę część jego zeznań w których wskazał on na szeroko zakrojoną działalność przestępcząM. K. (1), jego wzajemne powiązania zM. K. (2),A. N. (1),P. B. (2),D. B. (1), rolę poszczególnych osób w popełnianiu przestępstw w tym także rolęA. Ł. (1),J. W. (1)iG. B. (1)oraz okoliczności współpracy zfirmą (...)w zakresie legalizacji skradzionych pojazdów, to nie sposób nie dostrzec, iż w złożonych na kartach 180 -185 zeznaniach jak i w sporządzonym przez siebie schemacie istniejącej grupy przestępczej, nie przypisał udziału w niejS.iT. W. (2). Sformułowane już wątpliwości odnośnie wiarygodności wyjaśnień i zeznańP. M. (1)odnośnie roli jaką miał odgrywaćA. K. (1)w realizacji poszczególnych przestępstw zmuszają do poddania wątpliwość tych depozycjiP. M. (1), który przypisywałA. K. (1)inne przestępne działania, a w szczególności rolę jaką nadał muP. M. (1)w działalności zorganizowanej grupy przestępczej. Nie mogą co prawda ujść uwadze określone powiązania rodzinne międzyT.iS. W. (1),A. K. (1), jego ojcem,M. K. (2)iR. I. (1). Nawet przy ustaleniu, iż wszyscy oni brali udział w przestępstwach związanych ze spirytusem nie daje to jeszcze podstaw do uznania, iż wchodzili oni w skład struktury organizacyjnej o cechach zorganizowanej grupy przestępczej. Ich działanie ocenić należy w istocie jako współsprawstwo, brak jest bowiem w ich działaniu nie tylko cechy zorganizowania, niezbędnej do przyjęcia istnienia zorganizowanej grupy przestępczej ale także określonej trwałości pozostawania w takiej strukturze, choć niewątpliwie popełnienie przestępstw przypisanych w punktach 52 i 53 wyroku, wymagało podjęcia określonych działań organizacyjnych.
Oceny, iż brak jest podstaw do przypisania także oskarżonemuR. I. (1)udziału w zorganizowanej grupie przestępczej nie zmienia także ta okoliczność, iż przypisano mu przestępstwo paserstwa obuwia i dano wiaręP. M. (1), iż to on pośredniczył w sprzedażyM. G. (2)skradzionego samochoduM.. Wskazać należy bowiem, iż samP. M. (1)w złożonych zeznaniach, opisujących strukturę zorganizowanej grupy przestępczej określiłR. I. (1)jako osobę, która pomagała w zbyciu pojazdów. Na tej podstawie nie sposób jednak snuć domysłów, czyR. I. (1)miał świadomość określonych powiązańM. K. (1)iP. M. (1)z innymi osobami, istniejącej struktury organizacyjnej, jej określonej trwałości.
Podnieść należy także, iż także wyjaśnienia złożone przezM. K. (2)nie dają podstaw do czynienia ustaleń odnośnie udziału wskazanych osób w zorganizowanej grupie przestępczej w skład której wchodził także on, choć wskazał na ich rolę w zdarzeniach związanych ze spirytusem.
M. K. (2)w złożonych wyjaśnieniach wskazał na posiadanie przezM. K. (1)orazT.iS. W. (1)broni palnej. Okoliczność ta jednak w kontekście powyższych rozważań pozostaje bez znaczenia dla możliwości przypisania odpowiedzialności za czyn zart. 258 § 2 kkT. W. (2)iS. W. (1). Brak możliwości przypisania im udziału w zorganizowanej grupie przestępczej nie pozwala na dalej idące wnioski co do ewentualnego, zbrojnego jej charakteru, choć zauważyć należy, iż także dokonana ocena dowodów w kontekście rozboju do jakiego doszło w miejscowościL.nie pozwala na jednoznaczne ustalenie, iż w jej trakcieT. W. (2)posługiwał się bronią palną. Brak jest zatem przekonujących dowodów, które dawały by podstawę do przyjęcia odpowiedzialnościS. W. (1),T. W. (2),A. K. (1)iR. I. (1)za czyn zarzucony im w punkcie I aktu oskarżenia, dlatego w tym zakresie zapadło orzeczenie uniewinniające.
Dokonana ocena sprawiła także, iż kwalifikacji poszczególnych czynów im przypisanych wyeliminowanoart. 65 § 1 kk.
Zaistniała w sprawie, szczególna sytuacja procesowa, polegająca na niemożności bezpośredniego przesłuchania przez Sądem dwóch głównych świadków oskarżenia;P. M. (1)iM. K. (2), którzy w czasie śledztwa zadeklarowali wolę współpracy z organami ścigania w celu skorzystania z dobrodziejstwaart. 60 kkspowodowała, iż w zakresie ich depozycji konieczne stało się dokonywanie oceny ich wiarygodności poprzez wzajemną konfrontację złożonych przez nich zeznań i wyjaśnień także w zestawieniu z innymi dowodami w sprawie. Dokonując oceny tych dowodów, na co starano się zwrócić uwagę należało dojść do przekonania, iż w wielu aspektach istnieją pomiędzy relacjamiP. M. (1)iM. K. (2)daleko idące rozbieżności, co obligowało Sąd do odwołania się przy ich ocenie do treściart.5 § 2 kpk. Istniejące wątpliwości, wynikające z treści depozycjiP. M. (1)iM. K. (2)dotyczyły bowiem zagadnień związanych z ustaleniami faktycznymi, a wynikające z nich różne wersje zdarzeń nie dały się wyeliminować w drodze dostępnej weryfikacji. Jak już także akcentowano odnośnie wielu zdarzeń, będących przedmiotem aktu oskarżenia, dokonana ocena relacjiP. M. (1)iM. K. (2)także przez pryzmat innych przeprowadzonych dowodów pozwalała na uznanie zgodności ich relacji, danie im wiary, co umożliwiało na dokonanie szeregu ustaleń faktycznych także w kontekście określonej logiki zdarzeń.
Oskarżeni:J. W. (1)iG. B. (1)zachowaniem opisanym w punkcie 6a wyroku ( pkt XII aktu oskarżenia) wypełnili znamionaart. 291 § 1 kk. Działając umyślnie, wspólnie i w porozumieniu oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej przyjęli po 2 listopada 2000 roku ciągnik siodłowy markiR. (...)numer rejestracyjny (...)o wartości nie mniejszej niż 41 600 złotych, mając świadomość, iż pochodzi on z czynu zabronionego.
Zachowaniem opisanym w punkcie 6b wyroku ( pkt XV aktu oskarżenia) oskarżeniJ. W. (1)iG. B. (1)wypełnili znamionaart. 291 § 1 kk. Po 6 czerwca 2001 roku, umyślnie z zamiarem bezpośrednim w celu osiągnięcia korzyści majątkowej przyjęli wG.naczepę ciężarowąŚ.T.numer rejestracyjny (...)o wartości nie mniejszej niż 25 000 złotych, wiedząc, iż pochodzi ona z czynu zabronionego popełnionego na szkodęE. T..
Zachowaniem opisanym w punkcie 6 b wyroku ( pkt XVII aktu oskarżenia) oskarżeniaG. B. (1)iJ. W. (1)wypełnili znamionaart. 291 § 1 kk. W okresie między 2001, a 2002 rokiem w okolicachR.działając umyślnie, wspólnie i w porozumieniu z zamiarem bezpośrednim oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej przyjęli naczepę SAMnumer rejestracyjny (...)o wartości 36 000 złotych wiedząc, iż pochodzi ona z czynu zabronionego popełnionego na szkodęK. R. (1).
Czyny opisane wpunktach 6a-6cuznać należało za ciąg przestępstw w rozumieniuart. 91 § 1 kk. Popełnione zostały one w krótkich odstępach czasu w podobny sposób, a ich kwalifikacja prawna jest tożsama.
OskarżeniJ. W. (1)iG. B. (1)czynem opisanym w punkcie 7 wyroku ( pkt XIV aktu oskarżenia) wypełnili znamionaart. 18 § 3 kkw zw zart. 278 § 1 kk. Działając umyślnie, wspólnie i w porozumieniu oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzieliliA. Ł. (1)pomocy w dokonaniu wspólnie z osobami wobec których materiały wyłączone zostały do odrębnego postępowania w zaborze w celu przywłaszczenia w miejscowościG.Stara naczepy wywrotkimarki K.nr rej.(...)o wartości 40 000 złotych, stanowiącej własnośćJ. Ś. (1). Z poczynionych ustaleń wynika, iż udostępnili oniA. Ł. (1)ciągnik siodłowy, który posłużył do dokonania kradzieży. Wcześniejsze zachowania jakich dopuścili sięJ. W. (1)iG. B. (1), polegające choćby na dokonaniu zaboru naczepy z nawozami wskazują, iż ich wolą było ułatwienieA. Ł. (1),M. K. (1)iP. M. (1)popełnienie czynu zabronionego, co stanowi istotę pomocnictwa, co najmniej godząc się na to, że ciągnik siodłowyJ., który udostępnili, posłuży do dokonania kradzieży naczepy.
Każdym z czynów przypisanych w punktach od 9a do 9f wyroku ( czyny opisane pierwotnie w punktach XVI, LIV, XXX, XXVII, XXIV i XXV aktu oskarżenia) oskarżonyJ. W. (1)wypełnił znamionaart. 278 § 1 kk.
W każdym opisanym wyżej przypadku działał umyślnie, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w zamiarze bezpośrednim. Dokonał on, działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami zaboru w celu przywłaszczenia;
- w dniu 16 lutego 2001 roku w miejscowościS.naczepyS. W.K 086 z ładunkiem nawozów sztucznych o łącznej wartości 48 000 złotych na szkodęM. K. (5)( w tym przypadku także wspólnie z oskarżonymG. B. (1))- pkt 9a
-w dniu 16 września 2001 roku wW.naczepymarki S. (...)z ładunkiem mebliB.R.W.o łącznej wartości nie mniejszej niż 83 797,15 zł, ( w tym przypadku także wspólnie zA. Ł. (1)iZ. U.) na szkodęL. M. (2)– pkt 9b,
- w okresie między 29 września 2001 roku, a 1 października 2001 roku wR.naczepyB. (...)stanowiącej własnośćK. M. (1)-pkt 9c,
-w okresie od 20 do 21 października 2001 roku wŁ.naczepy(...)619 wartości 56 000 złotych stanowiącą własnośćM. L. (1)-pkt 9d,
- w dniu 4 listopada 2001 roku wŁ.naczepymarki T. (...)z ładunkiem węgla kamiennego o łącznej wartości 65 000 złotych na szkodęI. J.-pkt 9e,
- w dniu 12 stycznia 2002 roku wT.naczepy(...)o wartości nie mniejszej niż 50 000 złotych na szkodęPPUH (...).
Czyny przypisaneJ. W. (1)z uwagi na popełnienie ich w krótkich odstępach czasu w podobny sposób oraz z uwagi na tożsamość ich kwalifikacji prawnej stanowią ciąg przestępstw w rozumieniuart. 91 § 1 kk.
J. W. (1)czynem przypisanym mu w punkcie 10 wyroku ( zarzut XXIII) wypełnił znamionaart. 278 § 1 kkw zw zart. 294 § 1 kk. Działając umyślnie, w zamiarze bezpośrednim oraz wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami zabrał w okresie między 8, a 9 września 2001 roku w celu przywłaszczenia naczepę ciężarową(...)o wartości 266 000 złotych działając na szkodę(...) spółka z o.o.w(...) SAW..
OskarżonymJ. W. (1)iG. B. (1)w punktach XVIII, XIX, XXI zarzucono umyślne paserstwo ciągnika siodłowegomarki S. (...), naczepy(...)oraz paserstwo ciągnika siodłowegomarki D. (...). Nadto oskarżonemuJ. W. (1)w punkcie XXVI aktu oskarżenia zarzucono umyślne paserstwo ciągnika siodłowego markiM. (...), którego kradzież w celu wyłudzenia odszkodowania zgłosiłJ. K. (5). Dokonane ustalenia faktyczne wskazują jednak, iż w przypadku tych czynów odpowiedzialnośćJ. W. (1)iG. B. (1)nie polega jedynie na pomocy w ukryciu przedmiotowych pojazdów. Z dokonanych ustaleń wynika przecież w sposób jednoznaczny, iż zarównoJ. W. (1), jak iG. B. (1)mieli w przypadku oddania na tzw. układ zestawu pojazdów przezZ. W. (1), przekazania im przezW. M. (3)ciągnika siodłowegomarki D.pełną świadomość, iż celem jaki towarzyszy tym osobom jest wprowadzanie w błąd ubezpieczyciela co do faktu kradzieży tych pojazdów i w konsekwencji doprowadzenie do niekorzystnego rozporządzenia mieniem. Taka świadomość towarzyszyła takżeJ. W. (1)w przypadkuM.J. K. (5).
W ramach zatem czynów zarzuconych oskarżonemuJ. W. (1)wpunktach XVIII, XIX, XXI i XXVIprzypisano mu wpunkcie 12a-12 c ciąg przestępstw zart.91 § 1 kk.
OskarżonyJ. W. (1)czynem przypisanym mu w punkcie 12a wypełnił znamionaart. 18 § 3 kkw zw zart. 286 § 1 kk. Działając umyślnie, w zamiarze bezpośrednim oraz wspólnie i w porozumieniu zG. B. (1)udzieliłZ. W. (1)pomocy do wprowadzenia w błąd przedstawiciela(...) SA, co do faktu kradzieży ciągnika siodłowegomarki S. (...)i naczepy(...)i doprowadzeniu ubezpieczyciela tych pojazdów do niekorzystnego rozporządzenia mieniem poprzez wypłatę odszkodowania w łącznej kwocie 72 300 złotych w ten sposób, iż upozorował kradzież pojazdów, a następnie przechowywał je na terenie firmy.
J. W. (1)czynem przypisanym mu w punkcie 12 b wypełnił znamionaart. 18 § 3 kkw zw zart. 286 § 1 kk. Działając umyślnie, w zamiarze bezpośrednim oraz wspólnie i w porozumieniu zG. B. (1)udzielił pomocyW. M. (3), odpowiadającemu w odrębnym postępowaniu w doprowadzeniu(...) SAdo niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 78 400 złotych w dniu 29 czerwca 2001 roku poprzez wprowadzenie w błąd przedstawiciela ubezpieczyciela co do faktu zaistnienia kradzieży ciągnika siodłowegomarki D. (...)C, poprzez upozorowanie kradzieży tego pojazdu.
Czyn przypisanyJ. W. (1)wpunkcie 12 ctakże wypełnia znamionaart. 18 § 3 kkw zw zart. 286 § 1 kk.J. W. (1)w dniu 22 października 2001 roku, wspólnie z innymi osobami, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzieliłJ. K. (5)pomocy we wprowadzeniu w błąd przedstawiciela(...) SAz siedzibą wŁ.co do faktu zaistnienia kradzieży ciągnika siodłowegoM. (...)i doprowadzeniu tegoż ubezpieczyciela do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 1223 złotych tytułem likwidacji szkody kradzieżowej w ten sposób, iż upozorował kradzież przedmiotowego pojazdu.
Czyny przypisaneJ. W. (1)w punktach 12a-12 c wyroku stanowią ciąg przestępstw z uwagi na popełnienie ich w krótkich odstępach czasu w podobny sposób oraz z uwagi na tożsamość ich kwalifikacji prawnej.
Poczynione uwagi sprawiły, iż w ramach czynów zarzuconychG. B. (1)w punktach XVIII, XIX i XXI przypisano mu ciąg przestępstw opisanych w punktach od 13a do 13 b wyroku.
Czynem z punktu 13a oskarżonyG. B. (1)wypełnił znamionaart. 18 § 3 kkw zw zart. 286 § 1 kk. Po 15 czerwca 2001 roku wG., wspólnie i w porozumieniu zJ. W. (1), w zamiarze bezpośrednim, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzielił pomocy ustalonej osobie -Z. W. (1)pomocy do wprowadzenia w błąd przedstawiciela(...) SAco do faktu kradzieży ciągnika siodłowegomarki S. (...)i naczepy(...)i doprowadzeniu ubezpieczyciela tych pojazdów do niekorzystnego rozporządzenia mieniem poprzez wypłatę odszkodowania w łącznej kwocie 72 300 złotych w ten sposób, iż upozorował kradzież pojazdów, a następnie przechowywał je na terenie firmy.
G. B. (1)czynem przypisanym mu w punkcie 13 b wyroku wypełnił znamionaart. 18 § 3 kkw zw zart. 286 § 1 kk. Działając umyślnie, w zamiarze bezpośrednim oraz wspólnie i w porozumieniu zJ. W. (1)udzielił pomocyW. M. (3), odpowiadającemu w odrębnym postępowaniu w doprowadzeniu(...) SAdo niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 78 400 złotych w dniu 29 czerwca 2001 roku poprzez wprowadzenie w błąd przedstawiciela ubezpieczyciela co do faktu zaistnienia kradzieży ciągnika siodłowegomarki D. (...)C poprzez upozorowanie kradzieży tego pojazdu.
Czyny przypisaneG. B. (1)w punktach 13a-13b wyroku stanowią ciąg przestępstw z uwagi na popełnienie ich w krótkich odstępach czasu w podobny sposób oraz z uwagi na tożsamość ich kwalifikacji prawnej.
Podzielić należy pogląd, iż „dla przypisania sprawcy odpowiedzialności karnej za popełnienie oszustwa w jego formie zjawiskowej pomocnictwa wystarcza, aby sprawca swym zachowaniem ( działaniem lub zaniechaniem) obiektywnie ułatwił innej osobie popełnienie czynu zabronionego i aby mając tego świadomość co najmniej godził się na to.”( Tak Sąd Apelacyjny w Katowicach w wyroku z 15 listopada 2012 roku w sprawie II Aka 407/12– (...)Prawnej Lex 1236442).
Dokonane ustalenia faktyczne potwierdziły także sprawstwoJ. W. (1)iG. B. (1)w odniesieniu do zarzutu z punktu XX aktu oskarżenia- punkt 14 wyroku, czym wypełnili znamionaart. 286 § 1 kk. Działając umyślnie w zamiarze bezpośrednim oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadzili(...) SA OddziałwW.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 37 700 złotych wypłaconych z tytułu likwidacji szkody kradzieżowej, po uprzednim wprowadzeniu w błąd przedstawiciela tej instytucji co do faktu zaistnienia kradzieży ciągnika siodłowegomarki S. (...), którą upozorowali wspólnie zB. T. (1)iA. Ł. (1).
OskarżonyJ. W. (1)czynem z punktu XXXI (przypisanym w punkcie 15 wyroku- na skutek omyłki pisarskiej wskazano w wyroku XXI ) wypełnił znamionaart. 270 § 1 kk. W dniu 10 lipca 2003 roku wW., działając umyślnie z zamiarem bezpośrednim, użył jako autentycznej podrobionej przez nieustaloną osobę umowy kupna – sprzedaży z dnia 21.06.2003 roku ciągnika siodłowegoR.onumerze rej (...)przezL. S. (1)dlaJ. W. (1), zgłaszając do odprawy celnej ciągnik siodłowy onumerze rej (...).
OskarżonyJ. W. (1)czynem z punktu XXXII (przypisanym w punkcie 15 wyroku ) wypełnił znamionaart. 270 § 1 kk. W dniu 22 grudnia 2003 roku wW., działając umyślnie z zamiarem bezpośrednim użył jako autentycznej przerobionej umowy kupna sprzedaży naczepy(...)w której nieustalona osoba zmieniła zapis o treści(...)022 na zapis(...)012, zgłaszając naczepę do odprawy celnej.
OskarżonyJ. W. (1)czynem z punktu XXXIV (przypisanym w punkcie 15 wyroku ) wypełnił znamionaart. 270 § 1 kk. W dniu 20 listopada 2004 roku wW., działając umyślnie z zamiarem bezpośrednim, użył jako autentycznej umowy sprzedaży z 2 listopada 2004 roku przezA. K. (5),J. W. (1)naczepy(...), podrobionej przez nieustaloną osobę podczas zgłoszenia do odprawy celnej.
OskarżonyG. B. (1)czynem zarzuconym w punkcie XXXVIII aktu oskarżenia ( pkt 17 wyroku) wypełnił znamionaart. 270 § 1 kk. W dniu 12 sierpnia 2004 roku w nieustalonym miejscu, działając umyślnie z zamiarem bezpośrednim użył jako autentycznej, podrobionejfaktury VAT nr (...)z dnia 16.01.2004 dotyczącej sprzedaży przezUsługi (...)dla(...)G. B. (1)naczepy(...)nr rej (...), przy sprzedaży tej naczepy dlafirmy (...).
Każdym z czynów przypisanych w punktach od 20a do 20c wyroku
( zarzuty XVI, XLI, XXVI aktu oskarżenia ) oskarżonyG. B. (1)wypełnił znamionaart. 278 § 1 kk. W każdym opisanym wyżej przypadku działał umyślnie, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w zamiarze bezpośrednim. Dokonał on, działają wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami zaboru w celu przywłaszczenia;
-w dniu 16 lutego 2001 roku w miejscowościS.naczepy ciężarowejS. K.z ładunkiem nawozów sztucznych o łącznej wartości 48 000 złotych na szkodęM. K. (5)( wspólnie zJ. W. (1)) – pkt 20a,
- w nocy z 30 na 31 maja 2001 roku wK.naczepy(...)017 o wartości co najmniej 45 000 złotych na szkodęA. G. (1),(...) Oddziałw(...) SA( także wspólnie zA. Ł. (1))-pkt 21b,
-w nocy z 8 na 9 września 2001 roku wL.naczepy ciężarowejW. K.o wartości nie mniejszej niż 74 300 złotych na szkodęW. M. (3),(...) spółka z o.o.Oddział w(...) SA-pkt 21c.
Czyny przypisaneG. B. (1)w punktach 21a-21c wyroku stanowią ciąg przestępstw z uwagi na popełnienie ich w krótkich odstępach czasu w podobny sposób oraz z uwagi na tożsamość ich kwalifikacji prawnej.
OskarżonyG. B. (1)czynem przypisanym mu w punkcie 21 wyroku ( zarzut XXXV) wypełnił znamionaart. 291 § 1 kk. Działając umyślnie z zamiarem bezpośrednim, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w okresie od 15 września 2001 roku do połowy października 2001 roku w miejscowościP.pomógł w ukryciu naczepyS. C.(...)z ładunkiem mebli o łącznej wartości co najmniej 83 797,15 zł wiedząc, iż zostały one uzyskane za pomocą czynu zabronionego.
Każdym z czynów przypisanych w punktach od 23a do 23g wyroku ( zarzuty XLI, XLIII, XLIV, XLV, XLVI, LIV, XLVIII aktu oskarżenia ) oskarżonyA. Ł. (1)wypełnił znamionaart. 278 § 1 kk. W każdym opisanym wyżej przypadku działał umyślnie, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w zamiarze bezpośrednim. Dokonał on, działają wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami zaboru w celu przywłaszczenia;
- w nocy z 30 na 31 maja wK.naczepy(...)017 o wartości co najmniej 45 000 złotych na szkodęA. G. (1),(...) Oddziałw(...) SA( także wspólnie zG. B. (1))-pkt 23a,
-w okresie od 7 czerwca 2001 roku do 13 czerwca 2001 roku wywrotkiK.O.wartości 40 000 złotych na szkodęJ. Ś. (1)-pkt 23b,
-w okresie od 6 czerwca do 9 czerwca 2001 roku weW.naczepymarki Ś. (...)o wartości co najmniej 25 000 złotych na szkodęE. T.-pkt 23c,
- w okresie od 9 czerwca 2001 roku do 11 czerwca 2001 roku wK.naczepy(...)wartości 45 000 złotych na szkodęfirmy (...)-pkt 23 d,
- w dniu 11 sierpnia 2001 roku wP.naczeychłodni (...)-66-Ns wartości 150 000 złotych na szkodę(...) spółka z o.o.- pkt 23e,
- w nocy z 20 na 21 sierpnia 2001 roku wG.naczepy(...)401 wartości 50 000 złotych na szkodęZ. K. (3)-pkt 23f,
- w nocy z 15 na 16 września 2001 roku wW.naczepymarki S. (...)z ładunkiem mebli o łącznej wartości 83 797,15 złotych na szkodęL. M. (2)– pkt 23g.
Czyny przypisaneA. Ł. (1)w punktach 23a-23g wyroku stanowią ciąg przestępstw z uwagi na popełnienie ich w krótkich odstępach czasu w podobny sposób oraz z uwagi na tożsamość ich kwalifikacji prawnej.
Każdym z czynów przypisanych w punkcie 24 wyroku ( odpowiednio zarzut XLVII i XLIX aktu oskarżenia ) oskarżonyA. Ł. (1)wypełnił znamionaart. 18 § 3 kkw zw zart. 278 § 1 kk.
W okresie po 29 września 2001 roku wR., działając umyślnie z zamiarem bezpośrednim oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzielił on pomocyJ. W. (1)i innym osobom w dokonaniu zaboru w celu przywłaszczenia naczepymarki B.o wartości 124 440 złotych na szkodęK. M. (1)w ten sposób, iż wskazał miejsce parkowania naczepy.
W nocy z 8 na 9 września 2001 roku wL.działając umyślnie z zamiarem bezpośrednim oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzielił on pomocyG. B. (1)i innym osobom w dokonaniu zaboru w celu przywłaszczenia na szkodę(...) spółka z o.o.
oraz(...) SAnaczepy ciężarowejW.o wartości o wartości 47 300 złotych w ten sposób, iż wskazał miejsce parkowania naczepy.
Czyny przypisaneA. Ł. (1)w punkcie 24 wyroku stanowią ciąg przestępstw z uwagi na popełnienie ich w krótkich odstępach czasu w podobny sposób oraz z uwagi na tożsamość ich kwalifikacji prawnej.
Czynem przypisanym w punkcie 25 wyroku ( zarzut LIII)A. Ł. (1)wypełnił znamionaart.18 § 3 kkw zw zart. 286 § 1 kk. Działając umyślnie, wspólnie i w porozumieniu zeZ. U.w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzielił pomocyZ. W. (1)w wyłudzeniu odszkodowania od(...) SAw kwocie 72 300 złotych z tytułu likwidacji szkody kradzieżowej w ten sposób, iż upozorował kradzież ciągnika siodłowegoS. S.(...)i naczepy(...).
Ustalenia faktyczne dotyczące roliB. T. (1)w wyłudzeniu odszkodowania za rzekomo skradziony ciągnik siodłowyS., należący dofirmy (...)dały podstawy do przypisania mu w punkcie 26 wyroku czynu wypełniającego znamionaart. 18 § 3 kkw zw zart. 286 § 1 kk.
B. T. (1)działając umyślnie z zamiarem bezpośrednim oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzielił pomocyG. B. (1)iJ. W. (1)w doprowadzeniu do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 37 700 złotych z tytułu likwidacji szkody kradzieżowej(...) SAi wprowadzenia w błąd co do faktu zaistnienia kradzieży ciągnika siodłowegomarki S. (...)w ten sposób, iż upozorował kradzież w/w pojazdu.
Każdym z czynów przypisanych w punkcie 28 wyroku ( zarzuty LXIII i LXIV ) oskarżonyJ. S. (1)wypełnił znamionaart. 291 § 1 kk.
J. S. (1)po 16 czerwca 2000 roku umyślnie, w zamiarze bezpośrednim w celu osiągnięcia korzyści majątkowej nabył od osoby wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania co najmniej 18 000 litrów spirytus o wartości co najmniej 52 200 złotych, mając świadomość, iż pochodzi on z czynu zabronionego.( zarzut LXIII).
J. S. (1)po wrześniu 2000 roku umyślnie, w zamiarze bezpośrednim w celu osiągnięcia korzyści majątkowej nabył od osoby wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania część ładunku obuwia o wartości co najmniej 8000 złotych, przywłaszczonego na szkodę(...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, wiedząc, iż zostały one uzyskane za pomocą czynu zabronionego. ( zarzut LXIV).
Czyny przypisaneJ. S. (1)w punkcie 28 wyroku stanowią ciąg przestępstw z uwagi na popełnienie ich w krótkich odstępach czasu w podobny sposób oraz z uwagi na tożsamość ich kwalifikacji prawnej.
Czynem przypisanym w punkcie 30 wyrokuA. Ł. (1)iT. K. (2)wypełnił znamionaart. 18 § 3 kkw zw zart. 286 § 1 kk. Działając umyślnie w zamiarze bezpośrednim oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzielili między 14, a 16 grudnia 2002 roku wJ.pomocy innej osobie (M. K. (1)) do wprowadzenia w błąd przedstawiciela(...) SAco do zaistnienia kradzieży ciągnika siodłowegoM. (...)i naczepy SAM(...)i doprowadzenia ubezpieczyciela pojazdów do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w dniach 25 sierpnia 2003 roku i 18 listopada 2004 roku w łącznej kwocie 145 053, 21 złotych tytułem likwidacji szkody kradzieżowej w ten sposób, iż upozorowali kradzież przedmiotowych pojazdów.
Dokonując modyfikacji czynu pierwotnie zarzuconego oskarżonymA. Ł. (1)iT. K. (2)w punkcie LXV aktu oskarżenia należało uwzględnić fakt, iż o ile nie budzi wątpliwości, iżA. Ł. (1)iT. K. (2)złożyli w dniu 15 stycznia 2003 roku fałszywe zeznania dotyczące kradzieży zestawu pojazdów wydzierżawionych odM. K. (1), to zważyć należy, iż czyn zart. 233 § 1 kkzagrożony jest karą pozbawienia wolności do lat 3. Biorąc zatem pod uwagę terminy przedawnienia karalności tego przestępstwa określone wart. 101 § 1 pkt 4 kkiart.102 kkuznać należało, iż nastąpiło przedawnienie karalności przestępstwa polegającego na złożeniu fałszywych zeznań. Okoliczność ta rzutuje zatem na możliwość zawarcia w opisie czynu przypisanegoA. Ł. (1)iT. K. (2)w punkcie 30 wyroku zachowania polegającego na złożeniu fałszywych zeznań, a tym samym zakwalifikowania przypisanego im czynu także zart. 233 § 1 kk.
Czynem przypisanym w punkcie 31 wyroku oskarżonyA. Ł. (1)wypełnił znamionaart. 291 § 1 kk. Działając umyślnie, w zamiarze bezpośrednim wspólnie i w porozumieniu zT. K. (2)nabył on w dniu 10 listopada 2001 roku wG.ciągnik siodłowy(...)o wartości 78 400 złotych wiedząc, iż został on uzyskany za pomocą czynu zabronionego, polegającego na zgłoszeniu fikcyjnej kradzieży.
Poczynione wyżej ustalenia spowodowały, iż poszczególne przestępstwa i ciągi przestępstw przypisane oskarżonymA. Ł. (1),J. W. (1)iG. B. (1)( z wyjątkiem tych zakwalifikowanych zart. 270 § 1 kk) zakwalifikowane zostały zart. 65 § 1 kk.
Każdy z czynów przypisanych oskarżonemuT. K. (2)w punkcie 32 wyroku ( zarzuty LXVI, LXVII, LXVIII i LXIX wypełnia znamionaart. 291 § 1 kk. W każdym przypadkuT. K. (2)działał umyślnie z zamiarem bezpośrednim oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej.
W przypadku czynu zarzuconego mu w punkcie LXVI nabył on w dniu 10 listopada 2001 roku wG.ciągnik siodłowy(...)o wartości 78 400 złotych wiedząc , iż został on uzyskany za pomocą czynu zabronionego, polegającego na zgłoszeniu fikcyjnej kradzieży, działając przy tym wspólnie i w porozumieniu zA. Ł. (1).
W odniesieniu do czynu z punktu LXVII przyjął onW., wydzierżawiając w dniu 7 listopada 2002 roku odM. K. (1)naczepę wywrotkęmarki B. (...)o wartości 124 440 złotych przerobioną na naczepęmarki S. (...), wiedząc , iż została ona uzyskana za pomocą czynu zabronionego, popełnionego wR.na szkodęK. M. (1).
Czyn z punktu LXVIII polegał natomiast na przyjęciu po 11 czerwca 2001 roku naczepy ciężarowej(...)o wartości 45 000 złotych mając świadomość , iż została ona uzyskana za pomocą czynu zabronionego popełnionego na szkodę formyE.wK.między 9 , a 11 stycznia 2001 roku.
W przypadku czynu z punktu LXIXT. K. (2)po 17 czerwca 2001 roku wW.przyjął naczepęA.o wartości 33 700 złotych, mając świadomość, iż została ona uzyskana za pomocą czynu zabronionego, który polegał na upozorowaniu jej kradzieży w celu wyłudzenia odszkodowania.
Czyny przypisaneT. K. (2)w punkcie 32 wyroku stanowią ciąg przestępstw z uwagi na popełnienie ich w krótkich odstępach czasu, w podobny sposób oraz z uwagi na tożsamość ich kwalifikacji prawnej.
S. A. (1)czynem z punktu L ( pkt 38 wyroku ) wypełnił znamionaart. 278 § 1 kk. Umyślnie z zamiarem bezpośrednim w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu zP. M. (1)dokonał między 18 kwietnia 2001 roku, a 10 maja 2001 roku wP.zaboru w celu przywłaszczenia naczepy(...)200 o wartości 8000 złotych na szkodęK. Z. (1).
OskarżonyM. G. (2)czynem z punktu LV ( punkt 40 wyroku) wypełnił znamionaart. 291 § 1 kk. Umyślnie z zamiarem bezpośrednim oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, jesienią 2001 roku w nieustalonym miejscu nabył odM. K. (1),P. M. (1)iM. K. (2)za kwotę 20 000 złotych ciągnik siodłowy markiM., mając świadomość, iż został on uzyskany za pomocą czynu zabronionego.M. G. (2)dokonał następnie rejestracji przedmiotowego ciągnika siodłowego uzyskując numer ELA(...), przy wykorzystaniu dokumentów rozbitego ciągnika siodłowegoM.o numerze VIN(...).
OskarżonyZ. U.czynem z punku LIII, przypisanym mu w punkcie 42 wyroku wypełnił znamionaart. 18 § 3 kkw zw zart.286 § 1 kk. Między 15, a 17 czerwca 2001 roku wW., działając umyślnie, z zamiarem bezpośrednim w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu zA. Ł. (1),J. W. (1)iG. B. (1)udzieliłZ. W. (1)pomocy w wyłudzeniu na szkodę(...) SAodszkodowania w łącznej kwocie 72 300 złotych z tytułu likwidacji szkody kradzieżowej w ten sposób, iż upozorował kradzież ciągnika siodłowegoS. S.(...)i naczepy(...).
OskarżonyZ. U.czynem z punku LIV, przypisanym mu w punkcie 42 wyroku wypełnił znamionaart.278 § 1 kk. Umyślnie z zamiarem bezpośrednim w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu zJ. W. (1),A. Ł. (1)i innymi osobami zabrał w celu przywłaszczenia naczepęmarki S. (...)z ładunkiem mebli o łącznej wartości nie mniejszej niż 83 797, 15 zł.
OskarżonyJ. K. (5)czynem z punktu LXXIII ( punkt 45 wyroku) wypełnił znamionaart. 286 § 1 kk. Działał umyślnie, z zamiarem bezpośrednim oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie z innymi osobami.
W dniu 22 października 2001 roku złożył wniosek o wypłatę odszkodowania z tytułu AC za utracony ciągnik siodłowyM. E.005, wprowadzając w ten sposób w błąd przedstawicielaT. U.odnośnie faktu zaistnienia kradzieży i doprowadzając ubezpieczyciela do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 1223 złotych.
J. K. (5)wpunkcie LXIIzarzucono popełnienie czynu zart. 238 kkw zw zart. 233 § 1 kkw zw zart. 11 § 2 kk. Dokonane przez Sąd ustalenia faktyczne wskazują co prawda w sposób niewątpliwy, iż w datach wskazanych w zarzucieJ. K. (5)złożył zarówno zawiadomienie o niepopełnionym przestępstwie jak i fałszywe zeznania na okoliczność kradzieży należącego do niego ciągnika siodłowego markiM.. Przestępstwo zart. 238 kkzagrożone jest karą do 2 lat pozbawienia wolności, natomiast przestępstwo zart. 233 § 1 kkkarą do 3 lat pozbawienia wolności. Biorąc zatem pod uwagę terminy przedawnienia karalności czynów określone wart. 101 § 1 pkt 4 kkiart. 102 kkpostępowanie w zakresie czynu z punktu LXII zostało w punkcie 48 wyroku umorzone na podstawieart. 17 § 1 pkt 6 kpk.
Ustalony stan faktyczny daje podstawy do przypisania w ramach czynu zarzuconego w punkcie V aktu oskarżenia ( punkt 52 wyroku ) oskarżonym:S. W. (1),T. W. (2),A. K. (1)czynu zart. 280 § 1 kk, aR. I. (1)czynu zart. 278 § 1 kk. Oskarżeni ci, w nocy z 15 na 16 lipca 2000 roku w miejscowościW., wspólnie i w porozumieniu zM. K. (1)iM. K. (2)zabrali w celu przywłaszczenia co najmniej 18 000 litrów spirytusu o wartości co najmniej 52 200 złotych, który to spirytus pochodził z czynu zabronionego popełnionego na szkodęPrzedsiębiorstwa (...)wL..
OskarżeniS.iT. W. (2),A. K. (1)iR. I. (1)działali umyślnie z zamiarem bezpośrednim w zakresie zaboru mienia. Zaboru mienia dokonano po uprzednim użyciu przemocy polegającej na uderzeniu w głowęJ. W. (2)co uzasadnia przypisanieT. W. (2),S. W. (1)iA. K. (1)czynu zart. 280 § 1 kk. Opisana przezM. K. (2)rola jaką odegrał w kradzieży spirytusuR. I. (1), polegająca na obserwowaniu terenu w chwili przepompowywania spirytusu uzasadnia przypisanie mu czynu zart. 278 § 1 kk. Wobec tego jednak, iż jak wyjaśniłM. K. (2)R. I. (1)nie uczestniczył w zdarzeniu od początku uniemożliwia zakwalifikowanie jego zachowania zart. 280 § 1 kk. Nie sposób bowiem w oparciu o ustalony materiał dowodowyy stwierdzić, czyR. I. (1)wiedział o użyciu przemocy wobec osoby dozorującej miejsce gdzie przechowywany był spirytus jak i tego czy akceptował tego rodzaju działanie współsprawców.
Ustalony stan faktyczny daje podstawy do przypisania w ramach czynu zarzuconego w punkcie VI aktu oskarżenia ( punkt 53 wyroku ) oskarżonym:S. W. (1),T. W. (2),A. K. (1)czynu zart. 280 § 1 kkiart. 281 kkw zw zart. 11 § 2 kk.
S. W. (1),T. W. (2)iA. K. (1)w dniu 16 lipca 2000 roku, działając umyślnie oraz wspólnie i w porozumieniu także zM. K. (1)iM. K. (2)w miejscowościL.użyli przemocy wobecJ. F. (1),J. G. (1)iJ. D. (1)w ten sposób, że bili ich i kopali także przy pomocy przedmiotów przypominających kije bejsbolowe i kij golfowy. Nadto oskarżonyT. W. (2)oddał doJ. D. (1)strzał posługując się przedmiotem przypominającym broń palną pneumatyczną. Głównym celem działaniaT. W. (2),S. W. (1)iA. K. (1)oraz wskazanych osób, wobec których wyłączono materiały do odrębnego postępowania było odzyskanie władztwa nad spirytusem, który wcześniej został przez nich skradziony w miejscowościW., co uzasadnia zakwalifikowanie ich zachowania zart. 281 § 1 kk. Użyta przez oskarżonych przemoc, która przełamała wolę oporu pokrzywdzonych umożliwiła także zabranie na ich szkodę biżuterii, pieniędzy i dokumentów, przy czym zachowaniu oskarżonych, działających wspólnie i w porozumieniu także towarzyszyła umyślność w postaci zamiaru bezpośredniego. Wypełnienie przez oskarżonych jednym czynem znamion dwóch przepisówkodeksu karnegouzasadnia przyjęcie kumulatywnej kwalifikacji prawnej w oparciu oart. 11 § 2 kk.
Brak jest natomiast podstaw do zakwalifikowania powyższego czynu zart. 280 § 2 kk. Znamiona tego przepisu wypełnia bowiem ten sprawca rozboju, który posługuje się bronią palną, nożem lub innie podobnie niebezpiecznym przedmiotem …Ustawa z 21 maja 1999 roku o broni i amunicji( tekst jednolity Dz. U z 2012 roku poz.576) zalicza wart. 4do broni także broń pneumatyczną. Art.8 powołanej ustawy stanowi natomiast, iż w rozumieniu ustawy bronią pneumatyczną jest niebezpieczne dla życia lub zdrowia urządzenie, które w wyniku działania sprężonego gazu jest zdolne do wystrzelenia pocisku z lufy lub elementu ją zastępującego i przez to zdolne do rażenia celu na odległość, a energia kinetyczna pocisku opuszczającego lufę lub elementu ją zastępującego przekracza 17 J. Zebrany materiał dowodowy, aczkolwiek pozwala na ustalenie, iżJ. D. (1)postrzelony został pociskiem gumowym wystrzelonym przez oskarżonegoT. W. (2), to brak jest możliwości dokonania oceny, czyT. W. (2)posłużył się bronią pneumatyczną w rozumieniuustawy o broni i amunicji…, co ewentualnie stwarzałoby pole do rozważań czy przedmiot ten posiada cechy świadczące o tym, iż jest on niebezpieczny dla zdrowia życia człowieka w sposób porównywalny do broni palnej czy noża.
Powołana ustawa stanowi także w art. 4, iż przez broń rozumieć należy także narzędzia i urządzenia, których używanie może zagrażać życiu lub zdrowiu w tym także pałki posiadające zakończenie z ciężkiego i twardego materiału lub zawierające wkładki z takiego materiału oraz pałki wykonane z drewna lub innego ciężkiego i twardego materiału imitujących kij bejsbolowy.Ustawa o broni i amunicji…kładzie zatem nacisk na sposób użycia tych przedmiotów, choć łączy to także z określonymi cechami narzędzi. Wskazana już wyżej okoliczności odwołujące się do wątpliwości wynikających z zeznań osób pokrzywdzonych oraz z wyjaśnieńM. K. (2)nie pozwala w sposób jednoznaczny ustalić, czy przedmioty określane jako kije bejsbolowe, którymi mieli posługiwać się oskarżeni, ze względu na swoje obiektywne cechy nadają im charakter narzędzi niebezpiecznych bez względu na sposób użycia. Tego rodzaju ustalenie jest konieczne dla dokonania porównania owych cech z cechami broni palnej czy noża w kontekście znamionart. 280 § 2 kk.M. K. (2)wskazał także na przedmiot przypominający kij golfowy. Jeżeli nawet jeden z napastników posiadał oryginalny kij golfowy to trudno uznać by było to narzędzie o takich obiektywnych cechach, niebezpiecznych dla człowieka jak nóż i broń palna.
OskarżonyR. I. (1)czynem przypisanym mu w punkcie 2 wyroku wypełnił znamionaart. 291 § 1 kkw zw zart. 294 § 1 kk. Działając umyślnie z zamiarem bezpośrednim oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami udzielił pomocy w ukryciu ładunku obuwia o wartości 439 255 złotych wiedząc, iż mienie to zostało uzyskane za pomocą czynu zabronionego. Wartość mienia będącego przedmiotem przestępstwa przesądza o konieczności zakwalifikowania przypisanego czynu także zart. 294 1 kk.
Poczynione przez Sąd ustalenia faktyczne w świetle nie budzących wątpliwości okoliczności, iż doszło do przywłaszczenia samochoduM.wraz z naczepą i ładunkiem obuwia, w szczególności rolaR. I. (1)jaką miał odegrać w związku z zaistniałym zdarzeniem nie dają jednak podstaw do uznania go współsprawcę czynu wypełniającego znamionaart. 284 § 2 kk. Przestępstwo sprzeniewierzenia o znamionach opisanych wart. 284 § 2 kkjest przestępstwem skutkowym, a jego dokonanie na miejsce z chwilą objęcia przez sprawcę władztwa na powierzoną rzeczą w sposób świadczących o woli dysponowania nią jak właściciel. W realiach zdarzenia przyjąć należy, iż do opisanego skutku doszło już wówczas gdy na polecenieM. K. (2)
( który wszedł wcześniej w porozumienie zM. K. (1))T. F. (1)zestawem pojazdów wypełnionym butami przyjechał doP., a następnie zaprowadził go w miejsce gdzie buty miały zostać rozładowane. W zaistniałej sytuacji odpowiedzialnośćR. I. (1)nie może polegać na współsprawstwie do przestępstwa sprzeniewierzenia, a ocenić należy ją w kontekście znamion przestępstwa paserstwa zart. 291 § 1 kk.
R. I. (1)we wrześniu 2000 roku, po tym jak zestaw pojazdów z butami znalazł się w haliR.-u, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej pomógłT. F. (1)orazM. K. (2)iM. K. (1)wobec których prowadzone są odrębne postępowania karne w ukryciu ładunku obuwia o wartości 439,255 złotych na szkodę(...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąwK.. Okoliczności rozładunku obuwia, dalsze działania podjęte w celu upozorowania kradzieży wskazują w sposób jednoznaczny na świadomośćR. I. (1)odnośnie pochodzenia przedmiotowych butów z czynu zabronionego. Zwrócić należy także uwagę, iż w kontekście znamion określających zjawiskową formę popełnienia czynu zabronionego w postaci pomocnictwa, nie sposób uznać, by dalsze zachowaniaR. I. (1)po rozładunku butów mogły zostać uznane za wypełniające tę postać popełnienia czynu zabronionego.
Stosownie doart. 18 § 3 kkodpowiada za pomocnictwo ten, kto w zamiarze aby inna osoba dokonała czynu zabronionego swoim zachowaniem ułatwia jego popełnienie w szczególności dostarczając narzędzie, środek przewozu, udzielając rady lub informacji, odpowiada za pomocnictwo także
ten, kto wbrew prawnemu, szczególnemu obowiązkowi niedopuszczenia do popełnienia czynu zabronionego swoim zachowaniem ułatwia innej osobie jego popełnienie. Z ustawowej definicji pomocnictwa wynika zatem, iż może ono mieć miejsce jedynie przed popełnieniem czynu zabronionego przez sprawcę głównego, a nie po jego dokonaniu.
OskarżonyW. B. (1)czynem z punktu LXX przypisanym mu w punkcie 50 wyroku wypełnił znamionaart. 291 § 1 kk. 16 czerwca 2000 roku w miejscowościL., umyślnie w zamiarze bezpośrednim, pomógł on w ukryciu co najmniej 18 000 litrów spirytusu o wartości nie mniejszej niż 52 200 złotych, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, mając świadomość, iż został on uzyskany za pomocą czynu zabronionego, popełnionego na szkodęprzedsiębiorstwa (...)wL.. Dokonane ustalenia faktyczne wskazujące na świadomośćW. B. (1)odnośnie tego co przechowuje na terenie swojego gospodarstwa, ilość pojemników w jakich znajdował się spirytus także w świetle zasad doświadczenia życiowego wskazuje w sposób jednoznaczny na świadomośćW. B. (1)co do przestępczego jego pochodzenia. Ustalony stan faktyczny w zakresie ilości i wartości spirytusu jaki był przedmiotem przestępstwa powodował konieczność modyfikacji opisu czynu przypisanegoW. B.w punkcie 50 wyroku.
Oskarżonym w zakresie przestępstw za które skazani zostali nieprawomocnym wyrokiem należy także przypisać winę. Z uwagi na wiek i poczytalność w czasie ich popełniania mieli świadomość bezprawności podejmowanych zachowań, a brak podstaw do przyjęcia, by zaistniały okoliczności winę wyłączające.
Przy wymiarze kary pozbawienia wolności orzeczonych wobecJ. W. (1)iG. B. (1)za ciąg przestępstw przypisany im w punkcie 6 wyroku uwzględniono liczbę czynów wchodzących w jego skład, wartość mienia będącego przedmiotem poszczególnych przestępstw oraz współdziałanie w ich popełnieniu z innymi osobami jak i tę, okoliczność, iż popełniony został w warunkach zorganizowanej grupy przestępczej.
Wymiar kary pozbawienia wolności orzeczony wobec oskarżonychJ. W. (1)iG. B. (1)za czyn przypisany w punkcie 7 wyroku, wypełniający znamionaart. 18 § 3 kkw zw zart. 278 § 1 kkuwzględnia współdziałanie przestępcze i popełnienie go w zorganizowanej grupie przestępczej ale i to, że popełnili oni przestępstwo w formie zjawiskowej.
Orzekając karę pozbawienia wolności wobecJ. W. (1)za ciąg przestępstw w punkcie 9 wyroku brano pod uwagę popełnienie go w warunkach zorganizowanej grupy przestępczej, ilość czynów, które weszły w skład ciągu przestępstw oraz wartość mienia będącego przedmiotem poszczególnych przestępstw.
Kara pozbawienia wolności orzeczona wobecJ. W. (1)za czyn zart. 278 § 1 kkw zw zart. 294 § 1 kkw punkcie 10 wyroku uwzględnia nie tylko wartość mienia będącego przedmiotem przestępstwa ale także popełnienie go w warunkach zorganizowanej grupy przestępczej.
Przy wymiarze kary pozbawienia wolności za ciąg przestępstw przypisanyJ. W. (1)w punkcie 12 wyroku, Sąd uwzględnił fakt współdziałania przy popełnieniu poszczególnych czynów zG. B. (1)i innymi osobami, okoliczność, iż poszczególne czyny popełnione zostały w warunkach zorganizowanej grupy przestępczej, kwoty odszkodowań jakie zostały wyłudzone przy pomocyJ. W. (1)ale również to, iż przestępstwa wchodzące w skład tego ciągu przestępstw popełnione zostały w formie pomocnictwa.
Wymierzając karę pozbawienie wolnościG. B. (1)za ciąg przestępstw przypisany mu w punkcie 13 wyroku, Sąd uwzględnił fakt współdziałania przy popełnieniu poszczególnych czynów zJ. W. (1)i innymi osobami, okoliczność, iż poszczególne czyny popełnione zostały w warunkach zorganizowanej grupy przestępczej, kwoty odszkodowań jakie zostały wyłudzone przy pomocyG. B. (1)ale również to, iż przestępstwa wchodzące w skład tego ciągu przestępstw popełnione zostały w formie pomocnictwa.
Kary pozbawienia wolności orzeczone wobecJ. W. (1)iG. B. (1)za przestępstwo przypisane im w punkcie 14 wyroku uwzględnia popełnienie go w warunkach zorganizowanej grupy przestępczej, wartość wyłudzonego odszkodowania jak współdziałanie przy jego popełnieniu także zB. T. (1).
Przestępstwa przypisane oskarżonemuJ. W. (1)w punkcie 15 wyroku, z których każde wypełnia znamionaart. 270 § 1 kkzagrożone są karą pozbawienia wolności do lat 5. Biorąc pod uwagę stopień społecznej szkodliwości tych czynów oraz uwzględniając czas jaki dzieli ich popełnienie od chwili wyrokowania uznać należało, iż dla osiągnięcia celów kary wystarczające będzie wymierzenie za każdy z nich kary grzywny. Ustalając liczbę stawek dziennych orzeczonych za przestępstwa zart. 270 § 1 kkbrano pod uwagę, iż brak jest dowodów na to, iż oskarżonyJ. W. (1)podrabiał lub przerabiał dokumenty będące ich przedmiotem.
Także przestępstwo zart.270 § 1 kkprzypisane oskarżonemuG. B. (1)w punkcie 17 wyroku zagrożone jest karą pozbawienia wolności o górnej granicy ustawowego zagrożenia wynoszącej 5 lat. Biorąc pod uwagę stopień społecznej szkodliwości tego czynu oraz uwzględniając czas jaki dzieli jego popełnienie od chwili wyrokowania uznać należało, iż dla osiągnięcia celów kary wystarczające będzie wymierzenie kary grzywny. Ustalając liczbę stawek dziennych orzeczonych za przestępstwa zart. 270 § 1 kkbrano pod uwagę, iż brak jest dowodów na to, iż oskarżonyG. B. (3)podrabiał lub przerabiał dokument będący przedmiotem przestępstwa.
Wymierzając karę pozbawienie wolnościG. B. (1)za ciąg przestępstw przypisany mu w punkcie 20 wyroku Sąd uwzględnił fakt współdziałania przy popełnieniu poszczególnych czynów zJ. W. (1)i innymi osobami, okoliczność, iż poszczególne czyny popełnione zostały w warunkach zorganizowanej grupy przestępczej, ilość przestępstw składających się na przypisany ciąg jak i wartość mienia będąca przedmiotem czynów.
Orzekając karę pozbawienia wolności wobecG. B. (1)za przestępstwo zart. 291 § 1 kkprzypisane w punkcie 21 wyroku wzięto pod uwagę okres w jakim zostało ono popełnione oraz wartość mienia będącego przedmiotem przestępstwa oraz popełnienie go w warunkach zorganizowanej grupy przestępczej. Wymierzając oskarżonemuJ. W. (1)jednostkowe kary pozbawienia wolności Sąd uwzględnił fakt jego uprzedniej karalności jak i pozytywną opinię środowiskową oraz przyznanie się przez niego do części czynów jednostkowych.
Przy wymiarze jednostkowych kar pozbawienia wolności za przypisaneG. B. (1)przestępstwa i ciągi przestępstw wzięto pod uwagę tę okoliczność, iż był on uprzednio karany. Należało także uwzględnić, iż przyznał się on do dokonania zaboru naczepy z nawozami, do paserstwa naczepy z meblami, zaboru naczep wK.iL., do „ukrycia” ciągnika siodłowegoS.Z. W. (1)i wyłudzenia odszkodowania za ciągnik siodłowyS..
Przestępstwa i ciągi przestępstwa jakich dopuścili się oskarżeniG. B. (1)iJ. W. (1)( z wyjątkiem przypisanych wpunktach 15 i 17) popełnione zostały w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Dlatego Sąd wymierzył za nie kary grzywny na podstawieart. 33 § 2 kk. Ustalając liczbę stawek dziennych wymierzonychG. B. (1)iJ. W. (1)za przypisane im przestępstwa i ciągi przestępstw uwzględniono okoliczności, które były brane pod uwagę przy wymiarze poszczególnych jednostkowych kar pozbawienia wolności.
Określając kwotę stawki dziennej Sąd uwzględnił osiągane przezG. B. (1)iJ. W. (1)dochody, ich warunki osobiste , rodzinne oraz możliwości majątkowe.J. W. (1)jest ojcem trójki dzieci i jak wynika z wywiadu środowiskowego prowadzi dobrze prosperującą działalność gospodarczą. TakżeG. B. (1)prowadzi działalność gospodarczą, na jego utrzymaniu pozostaje troje dzieci. ( oświadczenia k 2502, wyjaśnienia k 5057).
Przestępstwa i ciągi przestępstw popełnione przez oskarżonych:G. B. (1)iJ. W. (1)pozostają w zbiegu realnym i wymierzono za nie kary podlegające łączeniu. Dlatego Sąd orzekł wobec nich łączne kary pozbawienia wolności i łączne kary grzywny. Orzekając kary łączne wzięto pod uwagę także to, iż przestępstwa i ciągi przestępstw jakich się dopuścili pozostają ze sobą w określonym związku czasowym, choć trudno dostrzec między nimi takie zależności, które uzasadniałyby wymierzenie kary przy zastosowaniu zasady całkowitej absorpcji czy też zasady kumulacji. Czynnikiem, który musi wpłynąć na rozmiar orzeczonych kar łącznych jest niewątpliwie czas jaki dzieli poszczególne zdarzenia od chwili wyrokowania ale także ilość poszczególnych przestępstw i ciągów przestępstw przypisanychJ. W. (1)iG. B. (1). Ustalając kwotę stawki dziennej łącznych kar grzywien wymierzonych tym oskarżonym, uwzględniono te okoliczności, które zostały wzięte pod uwagę przy ustalaniu kwot stawek dziennych grzywien jednostkowych.
WymierzającB. T. (1)karę za przestępstwo zart. 18 § 3 kkw zw zart. 286 § 1 kk, Sąd wziął pod uwagę, iż jego rola w popełnieniu tego czynu miała znaczenie podrzędne w stosunku do roliJ. W. (1)iG. B. (1), wartość mienia, które zostało wyłudzone oraz fakt, iż dopuścił się go w formie pomocnictwa. Na korzyść oskarżonego Sąd poczytał także fakt, iż nie był on karany. Wobec tego, iżB. T. (1)działał w celu osiągnięcia korzyści majątkowej Sąd na podstawieart. 33 § 2 kkorzekł wobec niego karę grzywny. Ustalając liczbę stawek dziennych Sąd kierował się okolicznościami uwzględnionymi przy wymiarze kary pozbawienia wolności. Określając kwotę jednej stawki dziennej brano pod uwagę, iżB. T. (1)jest ojcem dwójki dzieci, z zawodu jest mechanikiem samochodowym, pracującym jako kierowca i osiągający dochód w kwocie 1500 złotych miesięcznie. NiekaralnośćB. T. (1)sprawiła, iż Sąd na podstawieart. 69 § 1 kk,art. 70 § 1 pkt 1 kkwykonanie orzeczonej wobecB. T. (1)kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na 2 lata, uznając , iż wymierzenie kary tego rodzaju będzie wystarczające dla osiągnięcia celów kary.
Wymierzając karę pozbawieniaJ. S. (1)za ciąg przestępstw przypisany mu w punkcie 28 wyroku uwzględniono wartość mienia będącego przedmiotem poszczególnych paserstw oraz ilość czynów wchodzących w skład ciągu. Na niekorzyśćJ. S. (1)przemawia jego uprzednią karalność.
J. S. (1)dopuszczając się przestępstw działał w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, dlatego Sąd na podstawieart. 33 § 2 kkorzekł wobec niego kary grzywny, biorąc pod uwagę okoliczności uwzględnione przy wymiarze kar pozbawienia wolności. Ustalając kwotę stawki dziennej uwzględniono w szczególności to, iżJ. S. (1)utrzymuje się z prowadzonej działalności gospodarczej, osiągając z tego tytułu dochód w kwocie 4000 złotych miesięcznie. ( oświadczenie k 2503).
Biorąc pod uwagę czas jaki upłynął od popełnienia przez oskarżonegoJ. S. (1)przypisanego mu ciągu przestępstw do chwili wyrokowania, Sąd pomimo jego uprzedniej karalności, na podstawieart. 69 § 1 kk,art.70 § 1 kkwarunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej wobec niego kary pozbawienia wolności, uznając, iż wymierzenie tego rodzaju kary będzie wystarczające dla osiągnięcia celów określonych wart. 53 kk.
Przy wymiarze kary pozbawienia wolności za przestępstwo przypisanego oskarżonemuT. K. (2)w punkcie 30 wyroku uwzględniono fakt współdziałania w jego popełnieniu z innymi osobami, rozmiar szkody wyrządzonej przestępstwem oraz popełnienie go w formie pomocnictwa.
Wymiar kary pozbawienia wolności orzeczonej wobecT. K. (2)za ciąg przestępstw przypisany mu w punkcie 32 wyroku uwzględnia ilość przestępstw, które weszły w jego skład, wartość mienia będącego przedmiotem poszczególnych przestępstw paserstwa oraz fakt , iż jednego z nichT. K. (2)dopuścił się wspólnie z inną osobą.
Wymierzając wobecT. K. (2)jednostkowe kary pozbawienia wolności, Sąd na jego niekorzyść poczytał fakt uprzedniej karalności. Na korzyść oskarżonego uwzględniono przyznanie się przez niego do popełnienia zarzucanych czynów przed Sądem. Przestępstwo i ciąg przestępstw jakich dopuścił się oskarżonyT. K. (2)popełnione zostały w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Dlatego Sąd wymierzył za nie kary grzywny na podstawieart. 33 § 2 kk. Ustalając liczbę stawek dziennych grzywny wymierzonychT. K. (2)za przypisane przestępstwo i ciąg przestępstw uwzględniono okoliczności, które były brane pod uwagę przy wymiarze poszczególnych jednostkowych kar pozbawienia wolności.
Określając kwotę stawki dziennej grzywny Sąd uwzględnił osiągane przezT. K. (2)dochody, jego warunki osobiste, rodzinne oraz możliwości majątkowe.T. K. (2)jest żonaty. Ma dwójkę dzieci, utrzymuje się z prac dorywczych osiągając dochód w kwocie około 1000 złotych miesięcznie. ( oświadczenie k 2503).
Przestępstwo przypisaneT. K. (2)i przypisany mu ciąg przestępstw pozostają w zbiegu realnym i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju. Dlatego Sąd orzekł na podstawieart. 85 kkiart. 86 § 1 kkwobecT. K. (2)karę łączną pozbawienia wolności i karę łączną grzywny. Określając rozmiar orzeczonych kar łącznych Sąd zastosował zasadę częściowej absorpcji biorąc pod uwagę brak pomiędzy poszczególnymi przestępstwami takich związków przedmiotowo- podmiotowych, które wskazywałyby na konieczność orzeczenia kar łącznych przy zastosowaniu zasady kumulacji. Brak jest także podstaw do uznania, że popełnione przestępstwo i ciąg przestępstw pozostają ze sobą w takim związku, który mógłby uzasadniać zastosowanie przy wymiarze kary łącznej zastosowanie zasady całkowitej absorpcji.
Na podstawieart. 69 § 1 kk,art. 70 § 1 pkt 1 kkwykonanie orzeczonej wobecT. K. (2)kary łącznej pozbawienia wolności Sąd warunkowo zawiesił na 2 lata, uznając, iż pomimo uprzedniej karalności, będzie on przestrzegał porządku prawnego i nie popełni ponownie przestępstwa.T. K. (2)był dotąd jednokrotnie karany, a załączone dane o karalności świadczą o tym, iż od wielu lat przestrzega on porządku prawnego.
Kara pozbawienia wolności orzeczona wobecS. A. (1)za czyn orzeczony w punkcie 38 wyroku uwzględnia fakt, iż przy jego popełnieniu współdziałał z inną osobą oraz wartość mienia będącego przedmiotem kradzieży. Na korzyść oskarżonego Sąd poczytał okoliczność, iż nie był on karany.
Przestępstwo, którego dopuścił się oskarżonyS. A. (1)popełnione zostało w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Dlatego Sąd wymierzył za nie karę grzywny na podstawieart. 33 § 2 kk. Ustalając liczbę stawek dziennych grzywny wymierzonychS. A. (1)za przypisane przestępstwo uwzględniono okoliczności, które były brane pod uwagę przy wymiarze kary pozbawienia wolności.
Określając kwotę stawki dziennej grzywny Sąd wziął pod uwagę, iżS. A. (1)zatrudniony jest dorywczo, osiągając wynagrodzenie w kwocie 800 złotych miesięcznie.
Orzekając wobec oskarżonegoM. G. (2)karę pozbawienia wolności za czyn zart. 291 § 1 kkwzięto pod uwagę okoliczność, iż nie był on karany .
Przestępstwo, którego dopuścił się oskarżonyM. G. (2)popełnione zostało w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Dlatego Sąd wymierzył za nie karę grzywny na podstawieart. 33 § 2 kk. Ustalając liczbę stawek dziennych grzywny wymierzonychM. G. (2)za przypisane przestępstwo uwzględniono okoliczności, które były brane pod uwagę przy wymiarze kary pozbawienia wolności.
Określając kwotę stawki dziennej grzywny Sąd wziął pod uwagę, iżM. G. (2)utrzymuje się z prowadzonej działalności gospodarczej, osiągając dochód w kwocie 4000 złotych miesięcznie( oświadczenie k 2502-2503).
Kara pozbawienia wolności wymierzonaZ. U.za czyn LIII uwzględnia tę okoliczność, iż dopuścił się go wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami oraz rozmiar szkody wyrządzonej przestępstwem. Należało jednak uwzględnić popełnienie tego czynu w formie pomocnictwa.
Przy wymiarze kary pozbawienia wolności za czyn z punktu LIV uwzględniono popełnienie go wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami oraz rozmiar szkody wyrządzonej przestępstwem. Wymierzając jednostkowe kary pozbawienia wolności na korzyć oskarżonegoZ. U.uwzględniono fakt, iż nie był on karany.
Przestępstwa, których dopuścił się oskarżonyZ. U.popełnione zostały w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Dlatego Sąd wymierzył za nie kary grzywny na podstawieart. 33 § 2 kk. Ustalając liczbę stawek dziennych kar grzywny wymierzonychZ. U.za przypisane przestępstwa uwzględniono okoliczności, które były brane pod uwagę przy wymiarze kary pozbawienia wolności.
Określając kwotę stawki dziennej grzywny Sąd wziął pod uwagę, iżZ. U.jest ojcem trójki dzieci. Pracuje jako kierowca osiągając wynagrodzenie w kwocie 1500 złotych miesięcznie. ( oświadczenia k 2502).
Kara pozbawienia wolności orzeczona wobecJ. K. (5)za czyn przypisany w punkcie 46 wyroku uwzględnia wartość szkody jaka mogła zostać wyrządzona popełnionym przestępstwem, współdziałanie w jego popełnieniu z innymi osobami oraz fakt jego uprzedniej karalności. Należało także uwzględnić rozmiar rzeczywistej szkody wyrządzonej przestępstwem.
Przestępstwo, którego dopuścił się oskarżonyJ. K. (5)popełnione zostało w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Dlatego Sąd wymierzył za nie karę grzywny na podstawieart. 33 § 2 kk. Ustalając liczbę stawek dziennych kar grzywny wymierzonychJ. K. (5)za przypisane przestępstwo uwzględniono okoliczności, które były brane pod uwagę przy wymiarze kary pozbawienia wolności.
Określając kwotę stawki dziennej grzywny Sąd wziął pod uwagę, iżJ. K. (5)jest ojcem trójki dzieci. Utrzymuje się z pracy w charakterze kierowcy, osiągając dochód w kwocie 3000 złotych miesięcznie. ( oświadczenie k 2504).
J. K. (5)był co prawda jednokrotnie karany. Biorąc jednak pod uwagę datę tego skazania, czas jaki dzieli popełnienie przypisanego mu w wyroku przestępstwa od chwili wyrokowania uznać należało, iż w jego przypadku istnieje uzasadnione przypuszczenie, iż pomimo nie wykonania kary pozbawienia wolności, będzie on przestrzegał porządku prawnego i nie popełni ponownie przestępstwa. Dlatego Sąd na podstawieart. 69 § 1 kk,art. 70 § 1 pkt 1 kkwykonanie kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesiłJ. K. (5)na 2 lata.
Kara pozbawienia wolności orzeczona wobecW. B. (1)za czyn przypisany w punkcie 50 wyroku uwzględnia wartość spirytusu będącego przedmiotem przypisanego przestępstwa paserstwa. Na korzyść oskarżonego przemawia natomiast fakt jego niekaralności. Przestępstwo, którego dopuścił się oskarżonyW. B. (1)popełnione zostało w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Dlatego Sąd wymierzył za nie karę grzywny na podstawieart. 33 § 2 kk. Ustalając liczbę stawek dziennych kar grzywny wymierzonychW. B. (1)za przypisane przestępstwo uwzględniono okoliczności, które były brane pod uwagę przy wymiarze kary pozbawienia wolności.
Określając kwotę stawki dziennej grzywny Sąd wziął pod uwagę, iżW. B. (1)utrzymuje się z prowadzenia gospodarstwa rolnego o powierzchni około 10 hektarów. ( oświadczenie k 2503-2504).
Wymierzając oskarżonemuR. I. (1)karę pozbawienia wolności za przypisany mu w punkcie 2 wyroku wzięto pod uwagę jego współdziałanie w popełnieniu tego czynu z innymi osobami oraz wartość mienia będącego przedmiotem przestępstwa.
Wymierzając karę oskarżonemuR. I. (1)za czyn przypisany w punkcie 52 wyroku uwzględniono popełnienie go wspólnie z innymi osobami oraz wartość mienia będącego przedmiotem przestępstwa. WymierzającR. I. (1)jednostkowe kary pozbawienia wolności na jego korzyść poczytano jego uprzednią niekaralność oraz opinię jaką cieszy się swoim środowisku.
Kara pozbawienia wolności orzeczona wobecS. W. (1)za czyn przypisany w punkcie 52 wyroku uwzględnia fakt popełnienia go wspólnie z innymi osobami, wartość mienia będącego przedmiotem przestępstwa oraz rodzaj przemocy użytej wobec pokrzywdzonego.
Przy wymiarze kary pozbawienia wolności za czyn wypełniający znamionaart. 280 § 2 kkiart. 281 kkw zw zart. 11 § 2 kkuwzględniono, iżS. W. (1)dopuścił się go wspólnie z innymi osobami, nasilenie przemocy jaka zastosowana została wobec pokrzywdzonych jak i wartość mienia będącego przedmiotem przestępstwa. Przy wymiarze kar jednostkowych uwzględniono niekaralność oskarżonegoS. W. (1).
Kara pozbawienia wolności orzeczona wobecT. W. (2)za czyn przypisany w punkcie 52 wyroku uwzględnia fakt popełnienia go wspólnie z innymi osobami, wartość mienia będącego przedmiotem przestępstwa oraz rodzaj przemocy użytej wobec pokrzywdzonego.
Przy wymiarze kary pozbawienia wolności za czyn wypełniający znamionaart. 280 § 2 kkiart. 281 kkw zw zart. 11 § 2 kkuwzględniono, iżS. W. (1)dopuścił się go wspólnie z innymi osobami, nasilenie przemocy jaka zastosowana została wobec pokrzywdzonych jak i wartość mienia będącego przedmiotem przestępstwa jak i to, iż toT. W. (2)oddał w trakcie zdarzenia strzał z broni gładkolufowej. Przy wymiarze kar jednostkowych uwzględniono fakt karalności oskarżonegoT. W. (2). Na jego korzyść poczytano natomiast opinię wystawioną przez administrację jednostki penitencjarnej w której przebywał.
Także przy wymiarze kary pozbawienia wolności orzeczonej wobecA. K. (1)za czyn z punktu 52 brano pod uwagę, iż popełni go w formie współsprawstwa, wartość mienia będącego przedmiotem przestępstwa oraz nasilenie przemocy użytej podczas dokonywania rozboju. Nasilenie przemocy wobec trójki pokrzywdzonych wartość zabranego mienia, współdziałanie z innymi osobami to okoliczności uwzględnione przy wymiarze kary pozbawienia wolności orzeczonej wobecA. K. (1)za czyn przypisany w punkcie 53 wyroku. Przy wymiarze kar jednostkowych uwzględniono, iżA. K. (1)nie był karany oraz bardzo dobrą opinię jaką cieszy się wśród członków swojej najbliższej rodziny.
Wymierzając oskarżonymA. K. (1),S. W. (1)iT. W. (2)kary pozbawienia wolności za czyn przypisany wpunkcie 53należało także uwzględnić, iż wypełnili oni swoimi zachowania znamiona dwóch przepisówkodeksu karnegojaki i to, że ich czyn skierowany został wobec trójki pokrzywdzonych.
Przestępstwa przypisane oskarżonym:R. I. (1),A. K. (1),T. W. (2)iS. W. (1)pozostają w zbiegu realnym, a wymierzono za nie kary pozbawienia wolności, Dlatego Sąd orzekł wobec tych oskarżonych łączne kary pozbawienia wolności.
Określając wymiar kary łącznej orzeczonej wobecR. I. (1)oprócz okoliczności rzutujących na kary jednostkowe uwzględniono brak związku przedmiotowo –podmiotowego pomiędzy przypisanymi mu przestępstwami, co w efekcie doprowadziło do zastosowania zasady częściowej absorpcji.
Przy wymiarze kar łącznych orzeczonych wobecS. W. (1),T. W. (2)iA. K. (1)należało uwzględnić, iż pomiędzy czynami przypisanymi im w punktach 52 i 53 wyroku istnieje określony związek uzasadniający zastosowanie zasady asperacji. Nie sposób jednak dostrzec związków o takim charakterze, który wskazywałby na konieczność zastosowania zasady całkowitej absorpcji. Nie sposób przecież przyjąć, iż popełnienie przez tych oskarżonych drugiego z przypisanych im przestępstw było „ koniecznym następstwem „ rozboju dokonanego w miejscowościW., lub by którekolwiek z przestępstw miało znaczenie podrzędne w stosunku do drugiego.
Wpływ na wymiar orzeczonych kar łącznych ma także niewątpliwie upływ czasu jaki dzieli zachowania jakich dopuścili się ci oskarżeni do chwili wyrokowania.
Bez wątpienia wyjaśnienia oskarżonegoA. Ł. (1)stanowiły istotny dowód pozwalający odtworzyć przebieg zdarzeń w których uczestniczył, w których brali udział także oskarżeniJ. W. (1),G. B. (1),B. T. (1),Z. U.,T. K. (2). Stanowiły one także istotny materiał dowodowy pozwalający na dokonanie oceny przestępczej działalności w której brali udział takżeP. M. (1)iM. K. (1)w kategoriach istnienia zorganizowanej grupy przestępczej. Brak jest jednak w ocenie Sądu podstaw do zastosowania wobecA. Ł. (1)dobrodziejstwa nadzwyczajnego złagodzenia kary w oparciu o treśćart. 60 § 3 kk. Podzielić należy bowiem pogląd, iż „ składający wyjaśnienia, chcąc skorzystać z obligatoryjnego nadzwyczajnego złagodzenia kary na podstawieart. 60 § 3 kk…, musi być lojalnym procesowym współpracownikiem organów ścigania oraz organów wymiaru sprawiedliwości i właśnie dlatego, trafnie nazywany jest „ małym świadkiem koronnym” we własnej i cudzej sprawie karnej.”
„Unormowaniaart. 60 § 3 kknie pozostawiają wątpliwości, że wyjaśnienia podejrzanego, a potem oskarżonego, wobec którego ma być obligatoryjnie orzeczona kara z jej nadzwyczajnym złagodzeniem, musi przyznać się do sprawstwa i zawinieniaa, w wyjaśnieniach podać wszystkie znane mu informacje dotyczące własnego zachowania i zachowania osób współdziałających i to nie tylko wypełniających ustawowe znamiona popełnionych przez te osoby przestępstw ale także inne, istotne okoliczności ich popełnienia, a składane wyjaśnienia muszą być zgodne z rzeczywistością
( prawdziwe ), szczere i konsekwentne.”( vide Postanowienie Sądu Najwyższego z 20 listopada 2013 roku w sprawie II K 184/13– (...)Prawnej Lex 1399858, OSNKW 2014/3/28).
A. Ł. (1)przed Sądem przyznał się ostatecznie do zarzucanych czynów. Analiza jednak jego postawy procesowej i treści złożonych wyjaśnień prowadzi do wniosku, iż brak podstaw do zastosowanie wobec jego osobyart. 60 § 3 kk.A. Ł. (1)już w czasie śledztwa przyjął bowiem określoną postawę, którą można nazwać „ dawkowaniem posiadanej wiedzy” .Także przed Sądem w złożonych wyjaśnieniach starał się on wbrew ostatecznym ustaleniom poczynionym przez Sąd umniejszać swoją odpowiedzialność wskazując choćby na brak świadomości odnośnie części zdarzeń, iż dokonuje przestępstwa, czy poprzez wskazywanie, że w przypadku przeprowadzania kilku naczep dysponował dowodami rejestracyjnymi lub dowodami zakupu.P.okoliczności, aczkolwiek wykluczają zastosowanie wobecA. Ł. (1)obligatoryjnego nadzwyczajnego złagodzenia kary w oparciu o dyspozycjęart. 60 § 3 kk, nie stoją na przeszkodzie, by zastosować wobecA. Ł. (1)nadzwyczajne złagodzenie kary w oparciu oart. 60 § 2 kkiart. 60 § 6 pkt 4 kk. Jak już bowiem podnoszono złożenie przezA. Ł. (1)wyjaśnień, które pozwoliły na dokonanie szeregu ustaleń faktycznych w sprawie i które w efekcie stanowiły jeden z najistotniejszych dowodów na sprawstwo innych oskarżonych musi zostać uznane za szczególnie uzasadniony wypadek o jakim traktujeart. 60 § 2 kk. Tego rodzaju postawa procesowa oraz okoliczności sprawy przekonują, iż w wypadkuA. Ł. (1)nawet najniższa kara , jaka mogłaby zostać wymierzona za poszczególne, przypisane mu przestępstwo czy ciąg przestępstw, byłaby niewspółmiernie surowa. Dlatego Sąd w oparciu o powołane już wyżej przepisy zastosował wobec tego oskarżonego w odniesieniu do wszystkich przypisanych mu zachowań nadzwyczajne złagodzenie kary.
WymierzającA. Ł. (1)karę grzywny za ciąg przestępstw przypisany mu w punkcie 23 wyroku uwzględniono ilość przestępstw wchodzących w jego skład, wartość mienia będącego przedmiotem poszczególnych czynów, popełnienie go w warunkach zorganizowanej grupy przestępczej.
Przy wymiarze kary grzywny za ciąg przestępstw z punktu 24 wyroku także wzięto pod uwagę ilość przestępstw wchodzących w jego skład, wartość mienia będącego przedmiotem poszczególnych czynów, popełnienie go w warunkach zorganizowanej grupy przestępczej.
Kara grzywny orzeczona wobecA. Ł. (1)za czyn przypisany w punkcie 25 wyroku uwzględnia wartość mienia jakie zostało wyłudzone, popełnienie go w zorganizowanej grupie przestępczej jak i to, że zostało popełnione w formie pomocnictwa.
Kara grzywny jaką wymierzonoA. Ł. (1)za czyn przypisany w punkcie 30 wyroku jest adekwatna w odniesieniu do wartości wyłudzonego odszkodowania, popełnienia czynu w zorganizowanej grupie przestępczej jak i popełnienie przedmiotowego czynu w formie zjawiskowej .
Orzekając karę grzywny za czyn przypisanyA. Ł. (1)w punkcie 31 wyroku uwzględniono natomiast popełnienie go w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, wartość mienia będącego przedmiotem paserstwa.
WymierzającA. Ł. (1)jednostkowe kary pozbawienia wolności uwzględniono fakt przyznania się przez niego do popełnienia zarzucanych czynów oraz jego niekaralność.
Ustalając kwotę jednej stawki dziennej wzięto pod uwagę, iżA. Ł. (1)posiada wykształcenie zawodowe. Jest ojcem dwójki dzieci w wieku 13 i 8 lat. Pracuje jako kierowca mechanik, z wynagrodzeniem 1300 złotych miesięcznie. ( oświadczenie k 2502).
Przestępstwa i ciągi przestępstw popełnione przezA. Ł. (1)pozostają w zbiegu realnym, dlatego Sąd na podstawieart. 85 kk,art. 86 § 1 kkiart. 91 § 2 kkorzekł wobec niego karę łączną grzywny. Ustalając jej wymiar oprócz okoliczności wziętych pod uwagę przy wymiarze kar jednostkowych należało uwzględnić także określony związek czasowy jaki zachodzi pomiędzy popełnionymi przestępstwami, co uzasadnia wymierzenie kary grzywny z zastosowaniem zasady częściowej absorpcji. Ustalając wymiar jednej stawki dziennej łącznej kary grzywny wzięto pod uwagę te same okoliczności, które zdecydowały o ustaleniu w określonej kwocie jednej stawki dziennej jednostkowych grzywien.
Na podstawieart. 63 § 1 kkna poczet orzeczonej kary grzywny Sąd zaliczył oskarżonemuA. Ł. (1)okres tymczasowego aresztowania od 19 listopada 2006 roku do 19 lutego 2007 roku.
Na podstawieart. 63 § 1 kkna poczet orzeczonych kar pozbawienia wolności Sąd zaliczył oskarżonym okresy tymczasowego aresztowania:
-A. K. (1)od 28 października 2009 roku do 8 lipca 2011 roku,
-S. W. (1)od 24 października 2009 roku do 7 lipca 2011 roku,
-T. W. (2)od 7 kwietnia 2008 roku do 19 marca 2009 roku,
-R. I. (1)od 22 października 2009 roku do 8 lipca 2011 roku,
-J. W. (1)od 18 lutego 2007 roku do 30 kwietnia 2008 roku,
-G. B. (1)od 18 lutego 2007 roku do 18 sierpnia 2007 roku.
Stosownie doart. 46 § 1 kkw razie skazania sąd może orzec, a na wniosek pokrzywdzonego lub innej osoby uprawnionej orzeka obowiązek naprawienia szkody w całości lub w części … Biorąc pod uwagę treść powołanego przepisu, złożenie przez pokrzywdzonego stosownego wniosku o naprawienie szkody wyrządzonej przestępstwem, Sąd zobowiązał oskarżonegoJ. K. (5)na naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem przez zapłatę na rzeczTowarzystwa (...) SAkwoty 1223 zł , w związku ze skazaniem go za czyn z punktu LXXIII aktu oskarżenia. ( W punkcie 57a wyroku omyłkowo wskazano, iż przedmiotowe skazanie dotyczy czynu z punktu LXXII).
Wobec złożenia przez(...) Zakład (...)wniosku o naprawienie szkód wyrządzonych przestępstwami ( k 5500-5502) i wobec poczynionych w toku postępowania ustaleń faktycznych, Sąd na podstawieart. 46 § 1 kkorzekł:
-w związku ze skazaniem za czyny z punktu XXXV, LIV zobowiązał oskarżonych:G. B. (1),Z. U.,J. W. (1)iA. Ł. (1)do solidarnego naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem przez zapłatę na rzecz(...) Zakładu (...)kwoty 22 213,11zł( dwadzieścia dwa tysiące dwieście trzynaście złotych jedenaście groszy ).Z wiarygodnych informacji przedstawionych przez zakład ubezpieczeń wynika, iż z tytułu likwidacji szkody wynikającej z kradzieży naczepymarki S.wypłacone zostałoL. M. (2)odszkodowanie w wyżej wskazanej kwocie. W związku z uniewinnieniemA. K. (1)od zarzutu postawionego mu w punkcie IX wniosek(...) SAw zakresie w jakim domaga się nałożenia tego obowiązku także naA. K. (1)nie podlegał uwzględnieniu,
- w związku ze skazaniem za zachowania opisane w punktach XVIII, XIX, LIII zobowiązał oskarżonych:G. B. (1),Z. U.,J. W. (1)iA. Ł. (1)do solidarnego naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem przez zapłatę na rzecz(...) Spółka Akcyjnałącznej kwoty 72 300 zł ( siedemdziesiąt dwa tysiące trzysta złotych ). Wnioskodawca wniósł o nałożenie przedmiotowego obowiązku także wobecP. K.. Wobec uniewinnieniaP. K.od dokonania czynu z punktu LXI wniosek w tym zakresie nie mógł zostać uwzględniony,
-w związku ze skazaniem za czyny z punktu XX i LXXII zobowiązał oskarżonych:G. B. (1),J. W. (1)iB. T. (1)do solidarnego naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem przez zapłatę na rzecz(...) Spółka Akcyjnakwoty 37 700 zł ( trzydzieści siedem tysięcy siedemset złotych ). Z tytułu likwidacji szkody związanej z upozorowaniem kradzieży ciągnika siodłowegomarki S.ubezpieczyciel wypłacił kwotę 37 700 złotych.( zestawienie k 5502).
- w związku ze skazaniem za zachowania opisane punktach XXI, LXVI zobowiązał oskarżonych:G. B. (1), ,J. W. (1),A. Ł. (1)iT. K. (2)do solidarnego naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem przez zapłatę na rzecz(...) Spółka Akcyjnakwoty 78 400zł ( siedemdziesiąt osiem tysięcy czterysta złotych ),
- w związku ze skazaniem za czyn z punktu XXIII zobowiązał oskarżonegoJ. W. (1)do naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem przez zapłatę na rzecz(...) Spółka Akcyjnakwoty 266 000zł ( dwieście sześćdziesiąt sześć tysięcy) złotych,
- w związku ze skazaniem za czyn z punktu XXV zobowiązał oskarżonegoJ. W. (1)do naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem przez zapłatę na rzecz(...) Spółka Akcyjnakwoty 50 000zł ( pięćdziesiąt tysięcy złotych ),
-w związku ze skazaniem za czyny z punktu XXXVI i XLIX zobowiązał oskarżonychG. B. (1)iA. Ł. (1)do solidarnego naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem przez zapłatę na rzecz(...) Zakładu (...)kwoty 47 300 zł ( czterdzieści siedem tysięcy trzysta złotych ) ( W punkcie 57 h na skutek oczywistej omyłki pisarskiej zamiast punktu XXXVI wskazano punkt XXVI).Wobec uniewinnieniaJ. W. (1)od czynu zarzuconego mu w punkcie XIX i wobec uniewinnieniaM. G. (2)od czynu z punktu LVI wniosek w zakresie, w jakim dotyczył tych oskarżonych nie mógł zostać uwzględniony,
-w związku ze skazaniem za czyn z punktu XLI zobowiązał oskarżonychG. B. (1)iA. Ł. (1)do solidarnego naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem przez zapłatę na rzecz(...) SAkwoty 45 081,97 zł ( czterdzieści pięć tysięcy osiemdziesiąt jeden złotych dziewięćdziesiąt siedem groszy).P. K.uniewinniony został od czynu z punktu LIX wobec czego wniosek pokrzywdzonego w tym zakresie nie podlegał uwzględnieniu,
-w związku ze skazaniem za czyn z punktu LXV zobowiązał oskarżonych:A. Ł. (1)iT. K. (2)do solidarnego naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem przez zapłatę na rzecz(...) Spółka Akcyjnakwoty 145 053, 21 zł ( sto czterdzieści pięć tysięcy pięćdziesiąt trzy złote dwadzieścia jeden groszy). Odnosząc się do wniosku(...) Zakładu (...)zawartego na kartach 5500-5502 wskazać należy, iż nie podlegał on uwzględnieniu także w tej części w jakiej domagał się nałożenia obowiązku naprawienia szkody naA. K. (1),R. I. (1)iJ. S. (1)z tytułu wypłaty odszkodowania w związku z przywłaszczeniem samochodu markiM.numer rejestracyjny (...)X .A. K. (1)został bowiem uniewinniony od zarzutu postawionego mu w punkcie VIII.R. I. (1)iJ. S. (1)w wydanym wyroku nie przypisano natomiast paserstwa tego pojazdu, a jedynie paserstwo obuwia, stanowiącego jego ładunek.
Nie zasługiwał na uwzględnienie także wniosek(...) SAw zakresie w jakim domaga się on nałożenia obowiązku naprawienia szkody naT. W. (2). OskarżonyT. W. (2)został bowiem uniewinniony od czynów zarzuconych mu w punktach od LXXIV do LXXVI.J. K. (5)nie postawiono natomiast w akcie oskarżenia zarzutów związanych z pojazdem markiV. (...).
W przypadku wniosku o nałożenia obowiązku naprawienia szkody dotyczącego samochoduR. (...)i naczepymarki K., które zostały zgłoszone przezA. M. (4)jako utracone podnieść należy, iż Sąd nie znalazł podstaw do przypisania oskarżonymJ. W. (1)iG. B. (1)paserstwa przedmiotowej naczepy. Zważyć należy także, iż prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w PabianicachA. M. (4)skazany został za przestępstwo zart. 286 § 1 kkiart. 238 § 1 kkw zw zart. 11 § 2 kkpolegające na tym , iż w czasie od 2 listopada 2000 roku do 6 lutego 2001 roku wP.działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą doprowadził(...) SAdo niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 71 272 zł w ten sposób, iż w dniu 3 listopada 2000 roku złożył w KPP wP.nieprawdziwe zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa kradzieży samochodu markiR. (...)z naczepą(...), podczas gdy faktycznie przekazał je do sprzedaży innej osobie po czym złożył wniosek o wypłatę odszkodowania czym wprowadził w błąd ubezpieczyciela co od zaistnienia zdarzenia powodującego obowiązek wypłaty odszkodowania- na karę 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności i 70 stawek dziennych grzywny po 50 złotych każda. Tymże wyrokiemA. M. (4)zobowiązany został do naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem przez zapłatę na rzecz(...) SAkwoty 71 272 złotych . Okoliczność ta wobec treści § 5 art. 415 wyklucza możliwość uwzględnienia wniosku w powyższym zakresie.
W związku ze skazaniem za czyny z punktu XXX i XLVII i LVII na podstawieart.46 § 1 kkSąd uwzględnił wniosek pokrzywdzonego k 1911 i zobowiązał oskarżonych:J. W. (1),A. Ł. (1)iT. K. (2)do solidarnego naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem przez zapłatę na rzeczK. M. (1)kwoty 124 440zł ( sto dwadzieścia cztery tysiące czterysta czterdzieści złotych.
W związku ze skazaniem za czyn z punktu XLVI na podstawieart. 46 § 1 kkSąd uwzględnił wniosek pokrzywdzonego k 1917 i zobowiązał oskarżonegoA. Ł. (1)do naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem przez zapłatę na rzeczZ. K. (4)kwoty 50 000 złotych.
Wobec wniosku pełnomocnikaE. T.k 4070 -4072, w związku ze skazaniem za czyn z punktu XLIV Sąd zobowiązał oskarżonegoA. Ł. (1)do naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem przez zapłatę na rzeczE. T.kwoty 25 000 zł ( dwadzieścia pięć tysięcy złotych ).
Tytułem likwidacji szkody wynikającej z kradzieży naczepymarki K. (...)Towarzystwo (...) SAwypłaciło na rzecz(...) OddziałwN.kwotę 16 815. Brak jest zatem podstaw do uwzględnienia wnioskuJ. Ś. (1)nałożenia obowiązku naprawienia szkody k 3378.
Orzekając wobec wskazanych wyżej oskarżonych solidarny obowiązek naprawienia szkód wyrządzonych przestępstwem Sąd podzielił pogląd, iż „ orzeczenie środka karnego, przewidzianego wart. 46 § 1 kkdopuszczalne jest również w postaci solidarnego zobowiązania współsprawców przestępstwa do naprawienia szkody” w całości lub części. ( Tak Sąd Najwyższy w uchwale z 13 grudnia 2000 roku w sprawie I KZP 40/00 – OSNKW 2001/1-2/2). Zasługuje bowiem na akceptację także stanowisko, iż „ środek karny naprawienia szkody pełni, obok funkcji represyjnej, także funkcję kompensacyjną. Chroni więc interes pokrzywdzonego , poprzez ułatwienie mu dochodzenia restytucji uszczerbku doznanego w wyniku przestępstwa. Nie ma przy tym wątpliwości, iż interes ten jest najlepiej chroniony w przypadku orzeczenia w/w środka karnego w formie solidarnego zobowiązania współsprawców do naprawienia wyrządzonej przestępstwem szkody.( Tak Sąd Apelacyjny w Wyroku z 1 marca 2013 roku w sprawie II Aka 37/13– (...)Prawnej Lex nr 1299046).
Na podstawieart. 632 pkt 2 kpkkoszty procesu w części uniewinniającej i umarzającej postępowanie przejęte zostały na rachunek Skarbu Państwa.