Sąd Rejonowy w Augustowie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 453/13
Data wyroku: 2013-12-31 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jolanta Dubińska-Francke
Podstawa prawna: art. 6 kc

Sygn. akt: I C 453/13 upr.

Protokół

Na rozprawie dnia 31.12.2013r. od powoda nikt się nie stawił – powód i jego pełnomocnik o terminie powiadomieni prawidłowo. Pozwany nie stawił się pomimo należytego zawiadomienia go o terminie rozprawy, nie złożył żadnych wyjaśnień - ani też nie żądał przeprowadzenia rozprawy w jego nieobecności. Przewodnicząca ogłosiła wyrok zaoczny, pouczając o terminie i sposobie zaskarżenia.

Przewodniczący: Protokolant:

WYROK ZAOCZNY
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 31 grudnia 2013 r.

Sąd Rejonowy w Augustowie I Wydział Cywilny
w składzie następującym:

Przewodniczący:

SSR Jolanta Dubińska - Francke

Protokolant:

Iwona Wyżlańska

po rozpoznaniu w dniu 31 grudnia 2013 r. w Augustowie
na rozprawie
sprawy z powództwa
(...)
(...)(...)

    przeciwko
T. W.

o zapłatę

Powództwo oddala.
Sygn. akt I C 453/13

UZASADNIENIE
Powód(...)N.(...)W.wniósł powództwo przeciwkoT. W., domagając się zapłaty kwoty 4.025,42 zł z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia pozwu tj. 20.11.2013 r. do dnia zapłaty oraz domagał się zasądzenia na swoją rzecz kosztów sądowych i kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych.
Uzasadniając roszczenie wskazał, że wierzytelność powstała w wyniku zawarcia przez pozwanego z pierwotnym wierzycielem- (...) S.A.weW.(poprzednio(...) Bank S.A.) umowy bankowej. Pozwany nie wywiązał się z realizacji zobowiązań wynikających z przedmiotowej umowy, wskutek czego powstało zadłużenie. Powód podniósł, iż na podstawie umowy przelewu wierzytelności z dnia 14.12.2012r. nabył wierzytelność przysługującą pierwotnemu wierzycielowi względem pozwanego. Wskazał, iż pomimo skierowania do pozwanego wezwania do zapłaty, roszczenie nie zostało uregulowane.
PozwanyT. W.nie zajął merytorycznego stanowiska w przedmiotowej sprawie.

Sąd ustalił i zważył, co następuje:
Z wyciągu z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego, opatrzonego datą 14.11.2013 r. i wystawionego przez(...)
N.(...)weW.wynika, iż w księdze rachunkowej Funduszu ujawniona jest jako wierzytelność Funduszu kwota łączna kwota 4.025,42 zł zł, przysługująca odT. W.. Wynika ona z zawartej przezT. W.umowy kredytu z dnia 11.10.2006r. nr(...). Niniejsza wierzytelność została nabyta przez(...)N.(...)weW.od(...) S.A.weW.na podstawie umowy o przelew wierzytelności z dnia 14.12.2012r. (dowód: wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego-k.6).
Z przedłożonej przez powoda kserokopii umowy przelewu wierzytelności wynika, iż(...)N.(...)weW.nabył od(...) S.A.weW.istniejące i wymagalne wierzytelności pieniężne wynikające z czynności bankowych z udziałem dłużników -§ 2 umowy (dowód: kserokopia umowy przelewu wierzytelności-k.7-10). W tym miejscu należy wskazać, iż z treści przedmiotowej umowy w żaden sposób nie wynika, jaką wierzytelność i z jakiego tytułu posiadałT. W.wobec(...) S.A.weW.. Powód przedstawił także wyciąg z elektronicznego załącznika do umowy cesji, gdzie wskazane zostało zadłużenieT. W., przy czym adres zamieszkania w/w jest rozbieżny ze wskazanym przez powoda w pozwie adresem zamieszkania pozwanego (dowód: wyciąg z elektronicznego załącznika do umowy cesji-k.11).
Powód przedłożył również kserokopię wezwania do zapłaty, skierowanego przez(...) S.A.weW.doT. W.i opatrzonego datą 24.10.2013r. (brak jest potwierdzenia nadania przedmiotowego pisma, jak również brak potwierdzenia odbioru pisma). Z jego treści wynika, żeT. W.został wezwany do zapłaty kwoty 4.484,11 zł wynikającej z umowy z dnia 11.10.2006r. nr(...), zawartej z(...) Bank S.A.–obecnie(...) S.A.weW.(dowód: kserokopia wezwania do zapłaty-k.12-12v.).
Należy skonstatować, iż powód nie przedstawił dokumentacji w postaci umowy bankowej łączącej pozwanego z pierwotnym wierzycielem, co nie pozwala na ustalenie ciążących na pozwanym zobowiązań, a tym samym czy pozwany spełnił wymogi określone umową, czy też nie uczynił tego.
Należy wskazać, że w myślart. 6 kc, ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne.
Zgodnie z zasadą kontradyktoryjności, ciężar dowodu spoczywa na stronach postępowania cywilnego. To one, a nie sąd są wyłącznym dysponentem toczącego się postępowania i one wreszcie ponoszą odpowiedzialność za jego wynik ( por. uzasadnienie wyroku SN z dnia 17 grudnia 1996 r., I CKU 45/96, OSNC 1997, nr 6-7, poz. 76 z glosą A. Zielińskiego, Palestra 1998, z. 1-2, s. 204; wyrok SN z dnia 7 marca 1997 r., II CKN 70/96, OSNC 1997, nr 8, poz. 113, wyrok SN z dnia 7 października 1998 r., II UKN 244/98, OSNAPiUS 1999, nr 20, poz. 662).
Art. 232 kpcokreśla, iż strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne.
Zgodnie z przyjętym w orzecznictwie poglądem (por. wyrok SN z dnia 4 stycznia 2008 r. sygn. I UK 223/07 Lex nr 442836), rozkład ciężaru dowodów (art. 6 k.c.) ma w postępowaniu cywilnym znaczenie wówczas, gdy istotne fakty nie zostaną udowodnione. Wówczas konsekwencje procesowe tego ponosi strona, na której dowód spoczywał.
W przedmiotowej sprawie powód nie wykazał zasadności wytoczonego powództwa, albowiem nie przedstawił dowodów, potwierdzających dochodzone roszczenie, chociażby poprzez przedstawienie elementarnego dokumentu, jakim jest umowa łącząca pozwanego z pierwotnym wierzycielem. Należy również wskazać, iż z dniem 25 lipca 2011 r. art. 194 ustawy z dnia 27.04.2004. o funduszach inwestycyjnych (Dz. U.z z 2004 nr 146 poz. 1546 z późn. zm.) w zakresie w jakim nadaje moc prawną dokumentu urzędowego księgom rachunkowym i wyciągom z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego w postępowaniu cywilnym prowadzonym wobec konsumenta, został uznany za niezgodny zart. 2, art. 32 ust. 1 zdanie pierwsze i art. 76 Konstytucji RP, wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 11 lipca 2011 r. (Dz.U.2011 nr 152 poz.900). W niniejszej prawie powód roszczenie opiera na wyciągu z ksiąg rachunkowych (k.6), który jak zostało powyżej wskazane nie stanowi dokumentu urzędowego, nadto nie przedłożył umowy łączącej pozwanego z pierwotnym wierzycielem należy zatem uznać, iż powód nie udowodnił roszczenia.
Mając powyższe na uwadze, Sąd oddalił w całości roszczenie powoda jako nieudowodnione.