Sąd Okręgowy we Wrocławiu
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 1219/14
Data wyroku: 2015-01-21 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Stanisław Jabłoński
Słowa kluczowe: Apelacja

Sygn. akt. IV Ka 1219/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 21 stycznia 2015r.
Sąd Okręgowy we Wrocławiu Wydział IV Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący:  SSO  Stanisław Jabłoński
Protokolant: Jowita Sierańska
po rozpoznaniu w dniu 21stycznia 2015 roku
sprawyR. G.
obwinionej z art. 86 § 1 k.w.
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę obwinionej
od wyroku Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Śródmieścia
z dnia 25 sierpnia 2014 roku  sygn. akt VI W 427/13

I
uchyla zaskarżony wyrok i na podstawieart. 45 § 1kw w zw zart. 5 § 1 pkt 4 kpwpostępowanie w sprawie wobec obwinionejR. G.umarza;

II
kosztami sądowymi w sprawie obciąża Skarb Państwa.

UZASADNIENIE
R. G.została obwiniona o to, że:
w dniu 12.09.2012 r. około godz. 14:00 weW.kierująca pojazdem m-kiV.nr rej. (...)omijając pojazdy, które zatrzymały się na prawym pasie ruchu jechała zatoką autobusową znajdującą się przy jezdniul. (...)od stronyul. (...)i na skrzyżowaniu zul. (...)włączając się do ruchu z zatoki autobusowej na jezdnię oraz wykonując manewr skrętu w prawo nie zachowała szczególnej ostrożności i nie udzieliła pierwszeństwa przejazdu kierującemu pojazdem m-kiF.nr rej. (...), który jechał lewym pasem ruchu jezdniul. (...)od stronyul. (...)wykonywał manewr skrętu w lewo wul. (...), w wyniku czego uderzyła lewą przednią częścią pojazdu przez nią kierowanego w prawą przednią część pojazdu m-kiF.nr rej. (...), czynem swoim spowodowała zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym,
tj. o czyny zart. 86 § 1kw zart. 17 ustawy - Prawo o ruchu drogowym.
Wyrokiemz dnia 25 sierpnia 2014 r., sygn. akt VI W 427/13 Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia w VI Wydziale Karnym:
uznałR. G.winną tego, że w dniu 12 września 2012 r. weW., około godz. 14.00 kierując samochodem osobowym markiV.nr rej. (...)skręcając zul. (...)w prawo wul. (...)nie zachowała wymaganej szczególnej ostrożności w wyniku czego przyczyniła się do zaistnienia niebezpieczeństwa w ruchu drogowym w konsekwencji czego doszło do kolizji samochodu osobowego markiV.nr rej. (...)z samochodem osobowym markiF.nr rej. (...), który skręcał w lewo zul. (...)wul. (...), tj. czynu z art. 86 § 1 kw i za to na podstawie art. 86 § 1 kw wymierzył jej grzywnę w kwocie 300 zł (trzysta złotych).
Apelacjęod powyższego wyroku wywiódł obrońca obwinionej i zaskarżając w/w wyrok w całości, na korzyść obwinionej, zarzucił:

1
obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść wyroku, tj.art. 8 kpww zw. zart. 7 kpkpoprzez dowolną, nieuwzględniającą zasad prawidłowego ani wskazań wiedzy lub doświadczenia życiowego, ocenę przeprowadzonych na rozprawie dowodów w postaci opinii biegłego polegającą w szczególności na uznaniu za wiarygodne opinii biegłegoJ. D.z dnia 11 sierpnia 2014 r., jak i uzupełniającej z dnia 18 sierpnia 2014 r., w sytuacji gdy:

- opinie te, oparte na założeniach, których nie można potwierdzić w materiale dowodowym, w szczególności co do możliwości obserwacji pojazdu, którym poruszał się oskarżyciel posiłkowyA. B., przez obwinionąR. G.w chwili dokonywania przez niego manewru skrętu w lewo zul. (...)wul. (...), jak możliwości obserwacji pojazdu obwinionej przez oskarżyciela posiłkowegoA. B.w chwili dokonywania przez niego manewru skrętu w lewo zul. (...)wul. (...), a w dalszej kolejności wyciąganie wniosku co do możliwości zatrzymania pojazdów tak prze obwinioną, jak i oskarżyciela posiłkowegoA. B., w sposób bezkolizyjny, nie pozwalają na jednoznaczne ustalenie przyczyny kolizji pojazdów prowadzonych przez obwinioną i oskarżyciela posiłkowegoA. B.,
- w opiniach tych brak jednoznacznych ustaleń co do położenia pojazdów obwinionejR. G.i oskarżyciela posiłkowegoA. B.względem siebie naskrzyżowaniu ulic (...)tuż przed wykonaniem manewru skrętu w prawo przez obwinioną i skrętu w lewo przez oskarżyciela posiłkowego, co miałoby znaczenie dla ustaleń pod kątem możliwości zaobserwowania prze obwinioną pojazdu oskarżyciela posiłkowego wykonującego manewr skrętu w lewo zul. (...)wul. (...),
- w opiniach tych zostały sformułowane także oceny biegłego co do sprawstwa obwinionej, a nie tylko ustalenia stanu faktycznego;

2
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, który miał wpływ na jego treść, polegający na uznaniu, że:

- obwinionaR. G.miała możliwość zaobserwowania pojazdu oskarżyciela posiłkowegoA. B.oraz zatrzymania swojego pojazdu,
- obwinionaR. G.nie zachowała szczególnej ostrożności w trakcie wykonywania skrętu w prawo z prawego pasaul. (...)wul. (...), zaś w przypadku zachowania szczególnej ostrożności mogła dostrzec pojazd oskarżyciela posiłkowegoA. B., wykonującego manewr skrętu w lewo zul. (...)wul. (...), co skutkowałoby możliwością zatrzymania prowadzonego przez nią pojazdu,
- obwinionaR. G.nie zachowując wymaganej szczególnej ostrożności podczas wykonywania manewru skrętu w prawo zul. (...)wul. (...)przyczyniła się do zaistnienia niebezpieczeństwa w ruchu drogowym w sytuacji, gdy przeprowadzone dowody nie potwierdziły w sposób niebudzący wątpliwości powyższych okoliczności;

3
istnienie bezwzględnej przyczyny odwoławczej określonej wart. 104 § 1 pkt 7 kpww zw. zart. 5 § 1 pkt 4 kpw, to jest faktu, że w dniu 12 września 2014 r. nastąpiło przedawnienie orzekania co do czynu zarzucanego obwinionejR. G.wnioskiem o ukaranie.

Przy tak sformułowanych zarzutach obrońca wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i umorzenie postępowania oraz o orzeczenie o kosztach postępowania na podstawieart. 118 § 2 kpw, tj. w szczególności zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz obwinionej kosztów ustanowienia obrońcy z wyboru według norm wynikających z obowiązujących przepisów prawa.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Wywiedziona w sprawie apelacja nie była zasadna, zaś z uwagi na przedawnienie karalności zarzucanegoR. G.wykroczenia, jak i wynikający z tego tytułu brak podstaw do dalszego prowadzenia postępowania, konieczne było -stosownie do treści przepisów art. 104 § 1 pkt 7 kpsw, art. 5 § 1 pkt 4 kpsw i art. 45 § 1 kw- uchylenie zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania w sprawie.
W ocenie Sądu Okręgowego, w świetle przeglądu akt sprawy, zgromadzonych tam dowodów i pisemnego uzasadnienia zaskarżonego wyroku, brak jest podstaw do stwierdzenia, że rozstrzygnięcie wydane przez Sąd pierwszoinstancyjny mogłoby na tym etapie postępowania ulec zmianie. Materiał dowodowy przedstawiony Sądowi Odwoławczemu z całą pewnością nie pozwala bowiem na stwierdzenie, że niezasadne było przypisanie obwinionej winy i sprawstwa czynu z art. 86 § 1 kw. Sąd Odwoławczy nie uznał argumentacji obrony za słuszną konstatując, iż wywiedziona apelacja ma w tym konkretnym wypadku charakter li tylko polemiczny z prawidłowym rozstrzygnięciem Sądu I instancji. Nawet jednak jeśli w ramach kontroli instancyjnej doszłoby do uwzględnienia sformułowanych w niej zarzutów, skutkować by to mogło wyłącznie uchyleniem zaskarżonego wyroku i przekazaniem sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego jej rozpoznania, które to rozstrzygniecie wyklucza z kolei występująca w sprawie i zauważona przez obrońcęR. G.ujemna przesłanka procesowa.
Mając wszak na uwadze datę popełnienia czynu (12 września 2012 r.) oraz datę orzekania przez Sąd Odwoławczy, uznać należało, że karalność zarzucanego obwinionej wykroczenia uległa już przedawnieniu, co nie mogło pozostawać bez wpływu na decyzję zapadłą w ramach postępowania odwoławczego. Zgodnie bowiem z art. 45 § 1 kw, karalność wykroczenia ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynął rok, a jeżeli w tym okresie wszczęto postępowanie - karalność wykroczenia ustaje z upływem 2 lat od popełnienia czynu, jednocześnie zaś art. 104 § 1 pkt 7 kpsw stanowi, że Sąd Odwoławczy uchyla zaskarżone orzeczenie, niezależnie od granic zaskarżenia, podniesionych zarzutów i wpływu uchybienia na treść orzeczenia, jeżeli zachodzi okoliczność wyłączająca postępowanie, określona w art. 5 § 1 pkt 4 kpsw, a zatem gdy nastąpiło przedawnienie orzekania. W tym zatem stanie rzeczy zaskarżony wyrok należało uchylić i postępowanie w sprawie umorzyć.
Orzeczenie o kosztach oparto na treści art. 118 § 2 kpsw.