Sąd Okręgowy w Kaliszu
V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: V U 758/14
Data wyroku: 2014-11-28 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Romuald Kompanowski
Słowa kluczowe: Wysokość Emerytury, Świadczenia Emerytalno-Rentowe
Podstawa prawna: art. 25 i art. 25a ustawy z dnia 17.12.1998 roku o emeryturach i rentach

Sygn. akt VU 758/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 28 listopada 2014 r.
Sąd Okręgowy w Kaliszu V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący SSO Romuald Kompanowski
Protokolant Anna Werner-Dudek
po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2014 r. w Kaliszu
odwołaniaJ. B./B./
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wO.
z dnia 14 maja 2014 r. Nr(...)
w sprawieJ. B.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wO.
o wysokość świadczenia
oddala odwołanie

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 14 maja 2014 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wO.odmówiłJ. B.prawa ponownego ustalenia wysokości emerytury, albowiem, po uprawomocnieniu się decyzji, nie przedłożono nowych dowodów ani też nie ujawniono nowych okoliczności mających wpływ na wysokość świadczenia. W szczególności organ rentowy wskazał, iż wysokość emerytury ustalona decyzją z dnia 10 stycznia 2012 r. jest zgodna z prawem.
Odwołanie od powyższej decyzji złożyłJ. B., zarzucając jej pominięcie konieczności prawidłowego obliczenia wysokości emerytury z uwzględnieniem waloryzacji składki za IV kwartał 2010 r. Wskazując na powyższe odwołujący wniósł o zmianę decyzji i nakazanie ZUS-owi ponowne obliczenie wysokości emerytury z zastosowaniem waloryzacji składki za IV kwartał 2010 r. wskaźnikiem 109,67%, wyrównanie różnicy między tak obliczoną emeryturą a tą wypłaconą wraz z odsetkami.
Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania.
Sąd ustalił, co następuje:
Stan sprawy jest zasadniczo bezsporny. Odwołujący ma bowiem przyznane prawo do emerytury od dnia 26 czerwca 2011 r. Wysokość świadczenia ustalona została na kwotę 2 443,16 zł brutto miesięcznie. Kwotę tę obliczono według reguł zawartych w art. 183 ustawy o emeryturach rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych tj. 55% emerytury obliczono według reguł zawartych w art. 53 powyższej ustawy, a 45% – według reguł zawartych w art. 26 ustawy. Podstawę obliczenia emerytury według reguł zawartych w art. 26 ustawy emerytalnej, stanowiła kwota składek na ubezpieczenie emerytalne oraz kapitału początkowego z uwzględnieniem waloryzacji składek i kapitału, zaewidencjonowanych na koncie do końca miesiąca poprzedzającego miesiąc, od którego przysługuje wypłata emerytury. Kwota zwaloryzowanego kapitału wyniosła 515 174,44 zł. Kwota składek zewidencjonowanych na koncie ubezpieczeniowym z uwzględnieniem waloryzacji wynosiła 82 504,17 zł. Na kwotę tę składały się kwoty:

-

zwaloryzowana wartość rocznych składek z lat 1999-2009 na kwotę 72 169,10 zł;

zwaloryzowana wartość kwartalnych składek z okresu styczeń-wrzesień 2010 na kwotę 5 726,99 zł;

wartość pozostałych składek z okresu październik 2010-maj 2011 na kwotę 4 608,08 zł.

/bezsporne/
Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie nie jest zasadne. Organ rentowy bowiem, ustalając wysokość emerytury dla odwołującego, który wniosek o świadczenie złożył w czerwcu 2011 r., zastosował waloryzację roczną składki za lata 1999 – 2009 oraz waloryzację kwartalną składek zewidencjonowanych za I, II i III kwartał 2010 roku. Składki zewidencjonowane za IV kwartał 2010 r. oraz za okres styczeń – maj 2011 r. nie zostały waloryzowane. Taki mechanizm obliczenia wysokości emerytury zastosowany przez ZUS nie sprawił o zaniżeniu wysokości świadczenia. Podkreślić bowiem należy, iż mechanizm obliczenia emerytury według zasad zawartych wart. 26 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychfunkcjonuje w oparciu o kwotę składek na ubezpieczenie emerytalne zewidencjonowanych na koncie ubezpieczonego do końca miesiąca poprzedzającego miesiąc, od którego przysługuje wypłata emerytury, zwaloryzowanych zgodnie z art. 25 tej ustawy oraz o kwotę zwaloryzowanego kapitału początkowego określonego w art. 173-175 ustawy. A zatem kwota nowej emerytury to równowartość kwoty stanowiącej wynik podzielenia podstawy obliczenia emerytury i średniego dalszego trwania życia dla osoby w wieku równym wiekowi przejścia na emeryturę danego ubezpieczonego.
Spór w niniejszej sprawie dotyczy interpretacji przepisów art. 25 oraz art. 25a ust. 1 i ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach Według przepisu art. 25 ust. 1 ustawy, podstawę obliczenia emerytury stanowi kwota składek na ubezpieczenie emerytalne, z uwzględnieniem waloryzacji składek zewidencjonowanych na koncie ubezpieczonego do końca miesiąca poprzedzającego miesiąc, od którego przysługuje wypłata emerytury oraz zwaloryzowanego kapitału początkowego określonego w art. 173-175.
Zgodnie z przepisem ustępu 3 art. 25 ustawy, waloryzację takich składek przeprowadza się corocznie, od dnia 1 czerwca każdego roku, poczynając od waloryzacji za rok 2000, z uwzględnieniem art. 25a. Waloryzacji podlega kwota składek zewidencjonowanych na koncie ubezpieczonego na dzień 31 stycznia roku, za który jest przeprowadzana waloryzacja, powiększona o kwoty z tytułu przeprowadzonych waloryzacji (art. 25 ust. 4 ustawy).
Przepis art. 25a ust. 1 i 2 pkt 2 cytowanej ustawy ma następujące brzmienie:
„Przy ustalaniu wysokości emerytury kwota składek na ubezpieczenie emerytalne zewidencjonowanych na koncie ubezpieczonego po dniu 31 stycznia roku, za który przeprowadzono ostatnią waloryzację, o której mowa w art. 25, jest waloryzowana kwartalnie” (art. 25a ust. 1)”.
W przypadku ustalania wysokości emerytury: w drugim kwartale danego roku - ostatniej kwartalnej waloryzacji składek dokonuje się za czwarty kwartał poprzedniego roku” (art. 25a ust.2 pkt 2 ustawy).
Należy podkreślić, że art. 173 ust. 3 tej ustawy przewiduje, iż wartość kapitału początkowego ustala się na dzień wejścia w życie ustawy, tj. dzień 1 stycznia 1999 r. W przypadku odwołującego kapitał początkowy ustalony na dzień 1 stycznia 1999 r. oraz jego zwaloryzowana wartość nie była w toku postępowania kwestionowana. Po ustaleniu kapitału początkowego składki na koncie podlegały waloryzacji, która - po dniu 1 lipca 2004 r. - powinna być przeprowadzana corocznie od dnia 1 czerwca każdego roku. Podwyższenie wartości składek zarejestrowanych na koncie następuje w rezultacie ich pomnożenia przez wskaźnik waloryzacji, tj. wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem powiększony o wzrost realny sumy przypisu składek na ubezpieczenie emerytalne w roku kalendarzowym poprzedzającym termin waloryzacji w stosunku do roku poprzedniego (jeżeli przypis byłby niższy niż inflacja, to składki wzrosną o wskaźnik inflacji). Według tej zasady została dokonana waloryzacja w dniu 1 czerwca 2011 r. składek zewidencjonowanych na koncie na dzień 31 stycznia 2010 r., albowiem w dniu 1 czerwca 2011 r., kiedy to składki na koncie podlegały waloryzacji za rok 2010, nie miał ona jeszcze ustalonego prawa do emerytury. Nastąpiło to bowiem dopiero z chwilą złożenia wniosku o emeryturę w dniu 28 czerwca 2011 r.
Natomiast kwartalną metodę waloryzacji – uwzględniając powyżej opisany mechanizm – stosuje się w przypadku osób, którym ustalono już prawo do emerytury, co wynika z art. 25a ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS. Nie było więc podstaw do zastosowania do zaewidencjonowanych na koncie odwołującego składek waloryzacji kwartalnej według wskaźników za rok 2010, albowiem w dacie dokonania waloryzacji za ten rok z mocy ustawy, tj. w dniu 1 czerwca 2011 r. dokonana została waloryzacja roczna.
W konsekwencji kwota zwaloryzowanych składek na ubezpieczenie emerytalne zaewidencjonowanych na koncie odwołującego do końca miesiąca maja 2011 r. według wyżej opisanych reguł odnoszących się do waloryzacji rocznej, nie przekroczyła wskazanej w decyzji kwoty składek. Ostatnia waloryzacja roczna miała miejsce bowiem w dniu 1 czerwca 2011 r. w oparciu o składki zewidencjonowane na dzień 31 stycznia 2010 r. (tj. za rok 2009) z zastosowaniem wskaźnika waloryzacji składek za 2010 r. – 103,98%.
W tych warunkach orzeczono jak w sentencji wyroku.