Sąd Apelacyjny w Poznaniu
I Wydział Cywilny i Własności Intelektualnej
Sygnatura akt: I ACz 1753/14
Data wyroku: 2014-11-28 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Mariola Głowacka, Małgorzata Mazurkiewicz-Talaga, Piotr Górecki
Słowa kluczowe: Umorzenie Postępowania
Podstawa prawna: art. 355 § 1 kpc

POSTANOWIENIE
Dnia 28 listopada 2014 roku
Sąd Apelacyjny w Poznaniu – Wydział I Cywilny
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSA Piotr Górecki (spr.)
Sędziowie :  SA Mariola Głowacka
SA Małgorzata Mazurkiewicz - Talaga
po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2014 roku w Poznaniu
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwa(...) Spółki AkcyjnejwW.
przeciwkoM. K.
o zapłatę
na skutek zażalenia pozwanej
na postanowienie Sądu Okręgowego w Poznaniu
z dnia 13 października 2014 r., sygn. akt XII C 1261/12,
postanawia:
oddalić zażalenie.
SSA M. Głowacka   SSA P. Górecki SSA M. Mazurkiewicz - Talaga

UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w Poznaniu umorzył postępowanie wywołane zażaleniem pozwanej z dnia 24 września 2014 roku na postanowienie z dnia 18 września 2014 roku o odrzucenie zażalenia na zarządzenie z dnia 18 lutego 2014 roku w przedmiocie zwrotu wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła pozwana zaskarżając je w całości i domagając się jego uchylenia oraz przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji, a także zasądzenie na swoją rzecz kosztów postępowania zażaleniowego.
Skarżąca stwierdziła, że „z uwagi na brak wydania postanowienia o stwierdzeniu prawomocności oraz ze względu na toczące się postanowienia zażaleniowe”, konieczne jest prowadzenie postępowania w przedmiocie zwolnienia pozwanej od kosztów sądowych. W jej ocenie nie sposób mówić o „zbędności” lub „niedopuszczalności” postępowania, a zatem nie zachodzą przesłanki wskazane wart. 355 § 1 k.p.c.
Sąd Apelacyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Zażalenie okazało się bezzasadne. W rozpatrywanej sprawie wyrok zapadł w dniu 12 listopada 2012 roku. Orzeczenie to zaskarżyła apelacją pozwana, przy czym złożyła też wniosek o zwolnienie jej od kosztów sądowych. Wniosek ów został oddalony, podobnie jak zażalenie na postanowienie Sądu I instancji w tym przedmiocie. Apelację odrzucono. Pozwana wniosła ponownie o zwolnienie od kosztów sądowych – opłaty od zażalenia na postanowienie o odrzuceniu apelacji. Wniosek ten został odrzucony, co skutkowało kolejnymi zażaleniami pozwanej połączonymi z wnioskami o zwolnienie od kosztów sądowych, niejednokrotnie obarczonymi brakami formalnymi. Pomimo prawomocnego oddalenia wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, wyżej wymieniona złożyła taki wniosek ponownie, przedkładając kserokopię oświadczenia złożonego uprzednio. Powyższe skutkowało niemożnością ukończenia postępowania w przedmiocie uzupełnienia braków formalnych wniesionej przez pozwaną apelacji.
W piśmie z dnia 11 lutego 2013 roku pozwana złożyła ponowny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych połączony z wnioskiem o zwolnienie jej od opłaty sądowej od zażalenia. Poza koniecznością uiszczenia tej opłaty nie wskazała innych kosztów, które musiała ponieść w związku z postępowaniem. Wniosek ów został zwrócony zarządzeniem z dnia 18 lutego 2014 roku. Sąd I instancji postanowieniem z dnia 18 września 2014 roku odrzucił zażalenie na powyższe zarządzenie. Rozstrzygnięcie to zaskarżyła pozwana zażaleniem z dnia 24 września 2014 roku.
W międzyczasie, postanowieniem z dnia 30 lipca 2014 roku Sąd Okręgowy zwolnił pozwaną od kosztów sądowych w zakresie opłaty od zażalenia, a postanowieniem z dnia 10 września 2014 roku Sąd Apelacyjny w Poznaniu oddalił zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego o odrzuceniu zażalenia w przedmiocie zwrotu wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. Powyższe skutkowało między innymi uprawomocnieniem się postanowienia z dnia 20 czerwca 2013 roku o odrzuceniu apelacji, a w konsekwencji uprawomocnieniem się wyroku. Z tej przyczyny Sąd Okręgowy umorzył postępowanie wywołane zażaleniem z dnia 24 września 2014 roku. Powołał się na treśćart. 355 § 1 k.p.c.w zw. zart. 391 § 1 k.p.c.iart. 397 § 2 k.p.c.
W myśl przywołanego na wstępie przepisu, stosowanego odpowiednio w postepowaniu zażaleniowym, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania między innymi, jeżeli wydanie wyroku (postanowienia) stało się z innych przyczyn zbędne lub niedopuszczalne. W rozpatrywanej sprawie mamy do czynienia właśnie ze zbędnością wydania postanowienia. Otóż podkreślić trzeba, że postępowanie pozwanej zmierzało do uniknięcia poniesienia kosztów złożonej apelacji oraz kolejnych zażaleń wnoszonych w postępowaniu w przedmiocie uzupełnienia jej braków formalnych. Wobec faktu, że postanowienie o odrzuceniu apelacji uprawomocniło się z dniem 10 września 2014 roku, a pozwana nie wskazała innych kosztów, które musiałaby ponieść dla celowej obrony swych praw, słusznie przyjął Sąd I instancji, że postępowanie w przedmiocie zwolnienia jej od kosztów sądowych stało się zbędne.
Mając powyższe na uwadze, na podstawieart. 385 k.p.c.w zw. zart. 397 § 2 k.p.c., zażalenie jako bezzasadne podlegało oddaleniu.
SSA M. Głowacka   SSA P. Górecki SSA M. Mazurkiewicz - Talaga