Sąd Okręgowy w Elblągu
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 171/14
Data wyroku: 2014-09-11 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Elżbieta Kosecka-Sobczak, Małgorzata Kowalczyk-Przedpełska, Irena Linkiewicz
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Mieniu
Podstawa prawna: art. 279 § 1 kk, art. 122 § 1 kw

Sygn. akt VI Ka 171/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 11 września 2014 r.
Sąd Okręgowy w Elblągu VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie:

Przewodnicząca:

SSO Małgorzata Kowalczyk-Przedpełska

Sędziowie:

SSO Elżbieta Kosecka - Sobczak (spr.)
SSO Irena Linkiewicz

Protokolant

st. sekr. sądowy Joanna Prabucka - Ochniak

przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej Mirosławy Mazurek
po rozpoznaniu w dniu 11 września 2014r.,
sprawyP. G. (1),M. D. (1)
oskarżonych zart. 279 § 1 kki inne
na skutek apelacji wniesionych przez oskarżonegoP. G. (1)i obrońcę oskarżonegoM. D. (1)
od wyroku Sądu Rejonowego w Ostródzie
z dnia 8 kwietnia 2014 r., sygn. akt II K 1083/12
I.Na podst.art. 435 kpkiart. 437 kpkzmienia zaskarżony wyrok:
a)w pkt.Iw ten sposób, iż eliminuje ustalenie iżP. G. (1)przestępstw przypisanych mu dopuścił się w warunkach ciągu przestępstw zart. 91§1kki uznaje oskarżonego za winnego popełnienia:
- odnośnie przestępstwa z 29.10.2012r. popełnionego na szkodęB.iH. L. (1), przy przyjęciu, że sprawcy spowodowali straty o łącznej wartości 4.173zł na szkodę ww pokrzywdzonych, przestępstwa kwalifikowanego zart. 279§1kkw zw. zart. 64§1kki za to na podst.art. 279§1kkskazuje go na karę 1 (jednego) roku i 2(dwóch) miesięcy pozbawienia wolności,
- odnośnie przestępstwa popełnionego w okresie od 15.10.2012r. do 31.10.2012r. na szkodęJ. R. (1), przy ustaleniu, że oskarżony iD. G. (1)przed kradzieżą mienia nie wybili uprzednio szyby i nie otworzyli okna w budynku mieszkalnym, lecz dostali się do wnętrza domu bez dokonania uprzedniego włamania, przestępstwa kwalifikowanego zart. 278§1kkw zw. zart. 64§1kki za to na podst.art. 278§1kkskazuje go na karę 5 (pięciu) miesięcy pozbawienia wolności,
przy czym na podstawieart. 85kkiart. 86§1kkłączy jednostkowe kary pozbawienia wolności wymierzone za ww przestępstwa i orzeka karę łączną 1 (jednego) roku i 3(trzech) miesięcy pozbawienia wolności,
b)w pkt.IIw ten sposób, iż eliminuje ustalenie iżD. G. (1)przestępstw przypisanych mu dopuścił się w warunkach ciągu przestępstw zart. 91§1kki uznaje oskarżonego za winnego popełnienia:
- odnośnie przestępstwa z 29.10.2012r. popełnionego na szkodęB.iH. L. (1), przy przyjęciu, że sprawcy spowodowali straty o łącznej wartości 4.173zł na szkodę ww pokrzywdzonych, przestępstwa kwalifikowanego zart. 279§1kki za to na podst.art. 279§1kkskazuje go na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności,
- odnośnie przestępstwa popełnionego w okresie od 15.10.2012r. do 31.10.2012r. na szkodęJ. R. (1), przy ustaleniu, że oskarżony iP. G. (1)przed kradzieżą mienia nie wybili uprzednio szyby i nie otworzyli okna w budynku mieszkalnym, lecz dostali się do wnętrza domu bez dokonania uprzedniego włamania, przestępstwa kwalifikowanego zart. 278§1kki za to na podst.art. 278§1kkskazuje go na karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności,
przy czym na podstawieart. 85kkiart. 86§1kkłączy jednostkowe kary pozbawienia wolności wymierzone za ww przestępstwa i orzeka karę łączną 1 (jednego) roku i 1(jednego) miesiąca pozbawienia wolności,
c)w pkt.IIIw ten sposób, iż warunkowe zawieszenie dotyczy wykonania wobec oskarżonegoD. G. (1)kary łącznej 1 (jednego) roku i 1 (jednego) miesiąca pozbawienia wolności,
d)w pkt.IVw ten sposób, że przyjmuje, iżA. W. (1)pomagał w zbyciu sztucznej biżuterii o wartości 21zł i czyn ten kwalifikując jako wykroczenie z art. 122§1kw i za to na podst. art. 122§1kw i art. 24§1 i 3kw wymierza mu karę 100 (stu) zł grzywny,
e)w pkt.VIiVIIw ten sposób, że przyjmuje, iżM. D. (1)dopuścił się czynu przypisanego mu w pkt. VI wyroku tj. wykroczenia z art. 122§1kw i że w ramach czynu przypisanego mu w pkt. VII wyroku pomagał w zbyciu sztucznej biżuterii pochodzącej z kradzieży z włamaniem o wartości 21zł czym dopuścił się popełnienia wykroczenia z art. 122§1kw i za to, przy zast. art. 9§2kw, na podst. art. 122§1kw w zw. z art. 24§1 i 3kw wymierza mu łącznie karę 450 (czterystu pięćdziesięciu) zł grzywny,
II. uchyla zawarte w pkt.ViVIIIzaskarżonego wyroku rozstrzygnięcia dot. warunkowego zawieszenia wykonania kar pozbawienia wolności,
III. w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy,
IV. zasądza na rzecz oskarżycieli posiłkowychB.iH. L. (1)od oskarżonegoP. G. (1)400zł iM. D. (1)104zł (łącznie kwotę 504zł) tytułem udziału pełnomocnika tych oskarżycieli w postępowaniu przed sądem II instancji,
V. zwalnia oskarżonych od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie przed sądem II instancji.
Sygn. akt VI Ka 171/14

UZASADNIENIE
P. G. (1)został oskarżony o to, że :
I. w okresie od dnia 29 października 2012 roku do dnia 05 listopada 2012 roku w miejscowościS.przyul. (...)gm.O., woj.(...), wspólnie i w porozumieniu z inną osobą, po uprzednim wybiciu szyby i otworzeniu okna w pomieszczeniu kotłowni, dostał się do wnętrza domu skąd dokonał zaboru w celu przywłaszczenia mierna w postaci różnego rodzaju sprzętu elektronicznego, biżuterii złotej, srebrnej i sztucznej oraz pieniędzy w bilonie w kwocie 12 zł, powodując straty o łącznej wartości 5.920 zł, na szkodęB.iH. L. (1), przy czym czyn ten popełnił w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 m-cy kary pozbawienia wolności za przestępstwo umyślne podobne ,tj. o czyn zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk,
II. w okresie od dnia 15 października 2012 roku do dnia 31 października 2012 roku w miejscowościS.przyul. (...)gm.O., woj.(...), wspólnie i w porozumieniu z inną osobą, po uprzednim wybiciu szyby i otworzeniu okna w budynku mieszkalnym, dostał się do wnętrza domu skąd dokonał zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci monitora markiI.wartości 400 zł oraz odkurzaczamarki A.wartości 100 zł, powodując straty o łącznej wartości 500 zł, na szkodęJ. R. (1), przy czym czyn ten popełnił w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 m-cy kary pozbawienia wolności za przestępstwo umyślne podobne, tj. o czyn zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk,
D. G. (1)został oskarżony o to, że :
I. w okresie od dnia 29 października 2012 roku do dnia 05 listopada 2012 roku w miejscowościS.przyul. (...)gm.O., woj.(...), wspólnie i w porozumieniu z inną osobą, po uprzednim wybiciu szyby i otworzeniu okna w pomieszczeniu kotłowni, dostał się do wnętrza domu skąd dokonał zaboru w celu przywłaszczenia mierna w postaci różnego rodzaju sprzętu elektronicznego, biżuterii złotej, srebrnej i sztucznej oraz pieniędzy w bilonie w kwocie 12 zł, powodując straty o łącznej wartości 5.920 zł, na szkodęB.iH. L. (1), ,tj. o czyn zart. 279 § 1 kk,
II. w okresie od dnia 15 października 2012 roku do dnia 31 października 2012 roku w miejscowościS.przyul. (...)gm.O., woj.(...), wspólnie i w porozumieniu z inną osobą, po uprzednim wybiciu szyby i otworzeniu okna w budynku mieszkalnym, dostał się do wnętrza domu skąd dokonał zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci monitora markiI.wartości 400 zł oraz odkurzaczamarki A.wartości 100 zł, powodując straty o łącznej wartości 500 zł, na szkodęJ. R. (1), , tj. o czyn zart. 279 § 1 kk,
A. W. (1)został oskarżony o to, że :
w dniu 12 listopada 2012 roku wO., woj.(...), naul. (...), pomagałD. G. (1)w zbyciu przedmiotów pochodzących z przestępstwa w postaci różnego rodzaju biżuterii wartości 910 zł, w ten sposób, że próbował sprzedać ją wZakładzie (...), wiedząc o tym, że mienie to zostało uzyskane za pomocą czynu zabronionego tj. kradzieży z włamaniem do domu w miejscowościS.przyul. (...)na szkodęB.iH. L. (1),tj. o czyn zart. 291 § 1 kk,
M. D. (1)został oskarżony o to, że :
w listopadzie 2012 roku wO., woj.(...), naul. (...)nabył za kwotę 100 zł aparat fotograficznymarki O.o wartości 400 zł, wiedząc o tym, że mienie to zostało uzyskane za pomocą czynu zabronionego tj. kradzież z włamaniem do domu w miejscowościS.przyul. (...)na szkodęB.iH. L. (1), a nadto w tym samym czasie pomagałD. G. (1)w ukrywaniu przedmiotów pochodzących z opisanego wyżej przestępstwa w postaci aparatu fotograficznego markiH.oraz biżuterii w ten sposób, że przechowywał je w swoim samochodzie markiB.tj. o czyn zart. 291§1kk.
Wyrokiem Sądu Rejonowego w Ostródzie, z dnia 8 kwietnia 2014r., w sprawie II K 1083/12 :
I. oskarżonegoP. G. (1)w ramach zarzucanego mu w punkcie I przestępstwa uznano za winnego tego, że w okresie od dnia 29 października 2012 roku do dnia 05 listopada 2012 roku w miejscowościS.przyul. (...)gm.O., woj.(...), wspólnie i w porozumieniu zD. G. (1), po uprzednim wybiciu szyby i otworzeniu okna w pomieszczeniu kotłowni, dostał się do wnętrza domu skąd dokonał zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci telewizora marki(...)o wartości 1999 zł, kina domowego marki(...)o wartości 1090 zł, notebookamarki N.o wartości 800 zł wraz ze skórzaną torbą o wartości 100 zł, aparatu fotograficznego cyfrowego markiH.z pokrowcem o wartości 250 zł, aparatu fotograficznego cyfrowegomarki O.o wartości 180 zł, radiomagnetofonumarki P.o wartości 300 zł, anteny radiowej o wartości 50 zł, biżuterii złotej, srebrnej i sztucznej o łącznej wartości 910 zł oraz pieniędzy w bilonie w kwocie 12 zł, powodując straty o łącznej wartości 5.691 zł, na szkodęB.iH. L. (1), przy czym czynu tego dopuścił się będąc uprzednio skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego w Ostródzie w sprawie II K 546/10 z dnia 07.12.2010r. m.in za przestępstwo zart. 288 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kkna karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, objętą tym wyrokiem karą łączną w rozmiarze 1 roku pozbawienia wolności, którą oskarżony odbył w okresie od 03 stycznia 2011 r. do 03 stycznia 2012 r., tj. przestępstwa kwalifikowanego zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk, a nadto w ramach zarzucanego mu w punkcie II przestępstwa uznano za winnego tego, że w okresie od dnia 15 października 2012 roku do dnia 31 października 2012 roku w miejscowościS.przyul. (...)gm.O., woj.(...), wspólnie i w porozumieniu zD. G. (1), po uprzednim wybiciu szyby i otworzeniu okna w budynku mieszkalnym, dostał się do wnętrza domu skąd dokonał zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci monitora markiI.wartości 400 zł oraz odkurzaczamarki A.wartości 100 zł, powodując straty o łącznej wartości 500 zł, na szkodęJ. R. (1), przy czym czynu tego dopuścił się będąc uprzednio skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego w Ostródzie w sprawie II K 546/10 z dnia 07.12.2010r. m.in za przestępstwo zart. 288 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kkna karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, objętą tym wyrokiem karą łączną w rozmiarze 1 roku pozbawienia wolności, którą oskarżony odbył w okresie od 03 stycznia 2011 r. do 03 stycznia 2012 r., tj. przestępstwa kwalifikowanego zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kki przy ustaleniu, że oskarżonyP. G. (1)przestępstw tych dopuścił się w warunkach ciągu przestępstw zart. 91 § 1 kki za to na podstawieart. 279 § 1 kkw zw. zart. 91 § 1 kkwymierzono mu karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, II. oskarżonegoD. G. (1)w ramach zarzucanego mu w punkcie I przestępstwa uznano za winnego tego, że w okresie od dnia 29 października 2012 roku do dnia 05 listopada 2012 roku w miejscowościS.przyul. (...)gm.O., woj.(...), wspólnie i w porozumieniuP. G. (1), po uprzednim wybiciu szyby i otworzeniu okna w pomieszczeniu kotłowni, dostał się do wnętrza domu skąd dokonał zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci telewizora marki LG o wartości 1999 zł, kina domowego marki LG o wartości 1090 zł, notebookamarki N.o wartości 800 zł wraz ze skórzaną torbą o wartości 100 zł, aparatu fotograficznego cyfrowego markiH.z pokrowcem o wartości 250 zł, aparatu fotograficznego cyfrowegomarki O.o wartości 180 zł, radiomagnetofonumarki P.o wartości 300 zł, anteny radiowej o wartości 50 zł, biżuterii złotej, srebrnej i sztucznej o łącznej wartości 910 zł oraz pieniędzy w bilonie w kwocie 12 zł, powodując straty o łącznej wartości 5.691 zł, na szkodęB.iH. L. (1), tj. przestępstwa kwalifikowanego zart. 279 § 1 kk, a nadto w ramach zarzucanego mu wpunkcie IIprzestępstwa uznano za winnego tego, że w okresie od dnia 15 października 2012 roku do dnia 31 października 2012 roku w miejscowościS.przyul. (...)gm.O., woj.(...), wspólnie i w porozumieniu zP. G. (1), po uprzednim wybiciu szyby i otworzeniu okna w budynku mieszkalnym, dostał się do wnętrza domu skąd dokonał zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci monitora markiI.wartości 400 zł oraz odkurzaczamarki A.wartości 100 zł, powodując straty o łącznej wartości 500 zł, na szkodęJ. R. (1), tj. przestępstwa kwalifikowanego zart. 279 § 1 kki przy ustaleniu, że oskarżonyD. G. (1)przestępstw tych dopuścił się w warunkach ciągu przestępstw zart. 91 § 1 kki za to na podstawieart. 279 § 1 kkw zw. zart. 91 § 1 kkwymierzono mu karę 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności,
III. na podstawieart. 69 § 1 i § 2 kk,art. 70 § 2 kkiart. 73 § 2 kkwykonanie orzeczonej wobec oskarżonegoD. G. (1)kary pozbawienia wolności warunkowo zawieszono na okres 3 lat próby, oddając go w tym czasie pod dozór kuratora.
IV. OskarżonegoA. W. (1)uznano za winnego popełnienia zarzuconego mu przestępstwa kwalifikowanego zart. 291 § 1 kki za to na podstawieart. 291 § 1 kkwymierzono mu karę 8 miesięcy pozbawienia wolności.
V. Na podstawieart. 69 § 1 i § 2 kk,art. 70 § 1 pkt 1 kkwykonanie orzeczonej wobec oskarżonegoA. W. (1)kary pozbawienia wolności warunkowo zawieszono na okres 3 lat próby.
VI. OskarżonegoM. D. (1)w ramach zarzucanego mu przestępstwa uznano za winnego tego, że na początku listopada 2012 roku wO., woj.(...), naul. (...)nabył odD. G. (1)za kwotę 100 zł aparat fotograficznymarki O.o wartości 180 zł, przy czym na podstawie towarzyszących okoliczności powinien i mógł przypuszczać, że został uzyskany za pomocą kradzieży, tj. wykroczenia kwalifikowanego z art. 122 § 2 kw i za to na podstawie art. 122 § 2 kw wymierzono mu karę 400 zł grzywny.
VII. OskarżonegoM. D. (1)w ramach zarzucanego mu przestępstwa uznano za winnego tego, że w dniu 12 listopada 2012 roku wO., woj.(...)pomagałD. G. (1)iA. W. (1)w zbyciu przedmiotów pochodzących z przestępstwa w postaci różnego rodzaju biżuterii o wartości 910 zł w ten sposób, że na prośbęD. G. (1)podwiózłA. W. (1)do zakładu złotniczego w celu sprzedaży tej biżuterii, wiedząc o tym, że mienie to zostało uzyskane za pomocą czynu zabronionego tj. przestępstwa kwalifikowanego zart. 291 § 1 kki za to na podstawieart. 291 § 1 kkwymierzono mu karę 3 miesięcy pozbawienia wolności,
VIII. Na podstawieart. 69 § 1 i § 2 kk,art. 70 § 2 kkiart. 73 § 2 kkwykonanie orzeczonej wobec oskarżonegoM. D. (1)kary pozbawienia wolności warunkowo zawieszono na okres 3 lat próby, oddając go w tym czasie pod dozór kuratora.
Ponadto zasądzono od oskarżonych solidarnie na rzecz oskarżycieli posiłkowych 2.100 złotych tytułem zwrotu wydatków związanych z ustanowieniem pełnomocnika i zwolniono oskarżonych od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych w całości.
Apelacje od powyższego wyroku wnieśli obrońca oskarżonegoM. D. (1)i oskarżonyP. G. (1).
Obrońca oskarżonegoM. D. (1)zaskarżył wyrok w części dot. w/w oskarżonego, na korzyśćM. D., i zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:
1. błąd w ustaleniach faktycznych, rzutujący na treść orzeczenia polegający na wadliwym uznaniu, iżM. D. (1)pomagałD. G.iA. W.w zbyciu przedmiotów, wiedząc, że pochodzą one z przestępstwa, choć precyzyjna analiza dowodów jednoznacznie wskazuje, iżD. G.poprosiłM. D.o podwiezienia pod Komendę Powiatową Policji wO.celem odebrania rzeczy zabezpieczonych w samochodzieD. G., kolejno natomiast poprosił o podwiezienie do złotnika, co w samo w sobie nie mogło wzbudzić uM. D.podejrzeń o pochodzeniu przedmiotów z czynu zabronionego. Ustalenie zatem, iż oskarżonyD.obejmował swoim zamiarem pomoc w zbyciu przedmiotów pochodzących z przestępstwa czyni zupełnie dowolnym;
2. błąd w ustaleniach faktycznych rzutujący na treść wyroku, polegający na niezasadnym uznaniu, że całokształt okoliczności zakupu przez oskarżonego aparatu fotograficznego odD. G.winien wzbudzić u niego uzasadnione wątpliwości co do legalności oferowanego do sprzedaży przedmiotu, choć cena za ów aparat nie była atrakcyjna, aparat miał kompletne oprzyrządowanie, a dostępność na rynku tego typu przedmiotów jest bardzo szeroka, co w istocie przemawia za uznaniem ustaleń Sądu a quo w tym względzie za dowolne;
3. naruszenie przepisów postępowania, tj.art. 7 kpkpoprzez dowolną ocenę wyjaśnień oskarżonegoM. D. (1)w kontekście stanu jego świadomości odnośnie legalności bądź nie tak aparatu fotograficznego, jak i innych przedmiotów przewożonych w jego aucie na prośbęD. G., choć fakt odbioru przedmiotów z miejscowej Komendy Policji z całą pewnością utwierdzałM. D.w przekonaniu pochodzą one z legalnego źródła, co powinno przekładać się na uznanie wyjaśnień oskarżonego za wiarygodne;
ponadto z ostrożności obrończej zarzucił:
4. błąd w ustaleniach faktycznych, mający wpływ na orzeczenia, polegający nadowolnym uznaniu, iż okoliczności podmiotowo-przedmiotowe czynu opisanego w pkt. VII wyroku pozwalają na ustalenie, że ów czyn wypełnia znamiona typu podstawowego, choć całokształt okoliczności powinien prowadzić do uznania, iż ów czyn wypełnia znamiona wypadku mniejszej wagi opisanego wart. 291 § 2 kk, a stopień winy i społeczna szkodliwość jego popełnienia nie są znaczne co pozwalało na rozważenie warunkowego umorzenia postępowania względem oskarżonegoM. D..
Podnosząc te zarzuty skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienieM. D., ewentualnie o uchylenie sprawy do ponownego rozpoznania, lub o zmianę przedmiotowego orzeczenia i uznanie, iż zachowanie oskarżonego opisane w pkt. VII wyroku wypełnia znamiona przestępstwa zart. 291§2kki warunkowe umorzenie postępowania względemM. D..
OskarżonyP. G. (1)zaskarżył wyrok na swoją korzyść, w części dot. jego osoby, w zakresie zarzutu z pkt. I- w zakresie kary, w zakresie czynu z zarzutu z pkt. II- w całości i przedmiotowemu orzeczeniu w tym zakresie zarzucił:
a) w zakresie zarzutu I- obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść orzeczenia poprzez nie przeprowadzenie przez Sąd I instancji istotnego dowodu tj. dowodu z opinii biegłego rzeczoznawcy, na okoliczność wyceny wartości przedmiotów zabranych z domu pokrzywdzonychL., albowiem w realiach niniejszej sprawy istniały podstawy do przyjęcia, iż przedmiotowe zdarzenie uznać należało za wypadek mniejszej wagi zgodnie zart. 283 kki tym samym wymierzyć oskarżonemu łagodniejszą karę, gdyż pokrzywdzeni wybaczyli sprawcy fakt popełnienia przestępstwa, zrezygnowali z jakichkolwiek żądań odszkodowawczych wobec niego, tym samym ważkim z punktu widzenia społecznej szkodliwości popełnionego czynu było ustalenie wartości wspomnianego mienia, czego Sąd I instancji nie uczynił przyjmując szacunkową wartość przedmiotów podaną przez pokrzywdzonych;
b) w zakresie zarzutu II:
1. naruszenie przepisów postępowania, polegające na selektywnym i dowolnym ocenieniu zebranych dowodów w sprawie i z tej przyczyny uznaniu, że oskarżonyP. G. (1)dokonał kradzieży rzeczy ruchomych z domuJ. R.na skutek uprzedniego wybicia szyby w oknie dzięki czemu dostał się do wnętrza przedmiotowej nieruchomości, podczas gdy całokształt dowodów zgromadzonych w sprawie ocenianych swobodnie z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy oraz doświadczenia życiowego prowadzi do wniosków przeciwnych;
2. naruszenie przepisów postępowania poprzez nie wyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności przedmiotowej sprawy niezbędnych dla jej rozstrzygnięcia, w postaci braku wyjaśnienia przez Sąd Rejonowy w uzasadnieniu, na jakiej podstawie Sąd przyjął, iż czas popełnienia zarzucanej mi kradzieży z domuJ. R.to okres od 15 października aż do 31 października 2012 r., gdy sama pokrzywdzona w trakcie swych zeznań wskazała, iż bywała w domu raz lub dwa razy w tygodniu; a także braku pełnego wyjaśnienia stanowiska Sądu Rejonowego w uzasadnieniu, który z dowodów przeprowadzonych przez Sąd bezsprzecznie wskazywał iż kradzieży do domuJ. R.dokonałP. G.iD. G., wybijając uprzednio szybę;
3. obrazę przepisów postępowania, polegającą na całkowicie dowolnej ocenie zgromadzonego materiału dowodowego oraz oparciu orzeczenia wyłącznie na wątpliwych dowodach i okolicznościach obciążających, poprzez czynienie przez Sąd I instancji niekorzystnych dlaP. G.domniemań - co było wynikiem niewyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy - a w rezultacie doprowadziło do oparcia wyroku jedynie na nieuprawnionych hipotezach i wątpliwych założeniach tegoż Sądu, choćby w zakresie ustalenia, że doszło do włamania do domu PaństwaR.i tym samym zaniechanie ustalenia wartości skradzionych przedmiotów z domu PaństwaR., co ma przełożenie na kwalifikację prawną czynu;
4. błąd w ustaleniach faktycznych, rzutujący na treść orzeczenia poprzez nie obdarzenie walorem wiarygodności przez Sąd I Instancji, złożonych przez oskarżonegoP. G.jak i oskarżonegoD. G., zarówno na etapie postępowania przygotowawczego jak i postępowania sądowego, wyjaśnień odnośnie sposobu dokonania kradzieży z domu pokrzywdzonejJ. R., gdy wyjaśnienia te są spójne, korelują ze sobą, jak i z zebranym materiałem dowodowym, a w szczególności brak jest dowodów, które wykluczałyby wersje oskarżonegoP. G., odnośnie okoliczności wejścia do domuJ. R., winny więc zostać one i w tej części uznane za prawdziwe.
Podnosząc powyższe zarzuty oskarżonyP. G.wniósł o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Ostródzie do ponownego rozpoznania.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Wniesienie apelacji przez obrońcęM. D.i oskarżonegoP. G., po uzupełnieniu materiału dowodowego o opinię biegłego rzeczoznawcyH. B., musiało doprowadzić do zmiany zaskarżonego wyroku.
Na wstępie należy zaznaczyć, że mimo kwestionowania w środku zaskarżenia wniesionym przezP. G.i wyceny wartości przedmiotów utraconych przez małż.L.i wyceny rzeczy utraconych przezJ. R., to zachodziły jedynie podstawy do uzyskania dodatkowej opinii biegłego rzeczoznawcy w zakresie wyceny mienia utraconego przezB.iH. L. (1). Bowiem tylko ci ostatni pokrzywdzeni dopuszczali w swoich zeznaniach by wartość utraconego mienia była inna niż wynikająca z ich wstępnej wyceny, podkreślali, że szczególnie utracona biżuteria mogła być niższej wartości niż podana w zeznaniach, że miała dla nich wartość sentymentalną, że kupowali utracone rzeczy w dłuższym okresie czasu, „przez całe życie” (co pozwala na wyciągnięcie wniosku, że cena zakupu sprzed kilku lat była inna niż w czasie czynu) . Ponadto nie kwestionowali niższej wyceny na 180 zł (niż wynikającej z ich relacji wartości 400zł) aparatu fotograficznegoO.tj. jednego składnika utraconego mienia, która to wycena wynikała z opinii biegłego rzeczoznawcy uzyskanej jeszcze w postępowaniu przed sądem I instancji. Taka treści zeznań tych pokrzywdzonych, oraz to, iż zaaprobowali niższą wartość aparatuO.ustaloną przez biegłego, spowodowało uzupełnienie materiału dowodowego przez sąd odwoławczy o dodatkową opinię biegłego rzeczoznawcy dot. wyceny całego mienia utraconego przez małż.L..
Natomiast pokrzywdzonaJ. R. (1)konsekwentnie wskazywała, że utraciła monitor do komputera i odkurzacz o łącznej wartości 500zł, że monitor kupiła rok przed kradzieżą za 600zł, że i monitor i odkurzacz nie były starymi urządzeniami (a więc ich wartość od chwili zakupu nie uległa drastycznej obniżce jak w przypadku rzeczy użytkowanych od lat), bo dość często wymieniała taki sprzęt. Stąd w świetle konsekwentnych zeznańJ. R., która też wskazała racjonalnie powody dla których wyceniła utracony monitor na kwotę 400zł, a odkurzacz na 100zł, a także mając na względzie doświadczenie życiowe przemawiające za przyjęciem jako wiarygodnej takiej właśnie wyceny tych przedmiotów, to brak było podstaw do wywoływania opinii biegłego dla dokonania korekty wyceny rzeczy podanej przez pokrzywdzonąJ. R.. Samo więc stwierdzenie, że oskarżony kwestionuje wycenę rzeczy skradzionych z domuJ. R., w sytuacji, gdy nie wskazywał on w apelacji powodów, dla których relacja pokrzywdzonej w tym zakresie miałaby wzbudzać wątpliwości, a nadto gdy z akt sprawy i doświadczenia życiowego nie wynikały zastrzeżenia co do prawidłowości wyceny wartości tych rzecz podanych przez ta pokrzywdzoną, to nie mogło doprowadzić do wywołania opinii biegłego rzeczoznawcy w tym zakresie.
Jak już wyżej wskazano, to sąd odwoławczy uzupełnił przewód sądowy i przeprowadził dowód z opinii biegłegoH. B.. Biegły ten w swojej opinii wycenił przedmioty utracone przez mał.L.w wyniku przestępstwa opisanego w pkt. I zarzutów stawianychP. G.iD. G., przy czym posiłkował się szczegółowymi zeznaniami pokrzywdzonych zawierającymi opis poszczególnych utraconych rzeczy (przy podaniu wielkości sprzętu RTV, marek i modeli producentów, numerów seryjnych, metalu z którego wyrobiono biżuterię, przy wskazaniu opisu kamieni zastosowanych w biżuterii itp.), zdjęciami tych rzeczy z płyty CD, a także szeroko zbadał rynek biżuterii złotej, srebrnej i sztucznej, zapoznał się z wartościami średnimi cen przedmiotów w 2012r., uwzględnił też ich stopień zużycia, współczynnik nowoczesności i wieku, współczynnik rynkowy. W oparciu o te dane wyliczył, że wartość rynkowa mienia utraconego przez małż.L.wynosi 4.173zł. Ponadto dokonał zleconej mu przez sąd wyceny biżuterii opisanej w pkt.9 na k. 67 akt podając kwotę 21zł. Opinia ta, jaka szczegółowa, jasna, pełna, właściwie umotywowana i oparta na wielu kryteriach, w tym badaniach rynku biżuterii i ustalonych wycenach przedmiotów z 2012r., w ocenie sądu odwoławczego zasługuje w pełni na wiarygodność. Opinia ta została dostarczona stronom i nie była przez nie kwestionowana. Takie zaś wnioski końcowe z opinii tego biegłego, w powiązaniu z oceną materiału dowodowego dokonaną przez sąd II instancji, m.in. w wyniku uwzględnienia części zarzutów z apelacjiP. G., musiały doprowadzić do zmiany zaskarżonego wyroku.
Należy tu też zaznaczyć, że z uwagi na treśćart. 435 kpk, to uwzględniając część zarzutów z apelacji, należało zmienić (na korzyść) nie tylko wyrok odnośnie czynów przypisanych oskarżonym skarżącym wyrok z dnia 8.04.2014r., ale i wyrok na rzecz współoskarżonych którzy nie wnieśli środków odwoławczych.
Przede wszystkim, uwzględniając wnioski powyższej opinii, należało dokonać zmiany w opisie czynu przypisanegoP. G.iD. G.odnośnie przestępstwa z 29.10.2012r. popełnionego na szkodęB.iH. L. (1), poprzez ustalenie, że sprawcy spowodowali straty o łącznej wartości 4.173 zł na szkodę ww pokrzywdzonych. W tym miejscu należy jednak zaznaczyć, że nadal wysoka szkoda związana z włamaniem do domu B. iH. L., mimo, iż biegły obniżył jej łączną wartość w stosunku do pierwotnie wskazanej przez pokrzywdzonych, to nie mogła doprowadzić do postulowanej przez oskarżonegoP. G.zmiany kwalifikacji czynu na wypadek mniejszej wagi.
Uwzględnieniu podlegał też zarzut z apelacjiP. G.dot. niewłaściwej oceny czynu popełnionego na szkodęJ. R.. O ile z wyżej wskazanych przyczyn nie było podstaw do kwestionowania wartości mienia skradzionego na szkodę tejże pokrzywdzonej, to z pewnością kompleksowa ocena materiału dowodowego w sprawie nie pozwalała na zakwalifikowanie tego przestępstwa (jak to uczynił sąd I instancji) jako kradzieży z włamaniem zart. 279§1kk. BowiemJ. R. (1)nie była naocznym świadkiem tego czynu, jedynie stwierdziła utratę mienia oraz wybitą szybę, a w tym miejscu należy też podkreślić, że pokrzywdzona nie mieszkała w okradzionym domu ( jako datę czynu słusznie przyjęto okres od 15.10 do 31.10.2012r., gdyż z zeznań pokrzywdzonej wynika, iż w tym czasie kradzież mogła być dokonana k.134v.), że pojawiała się tam tylko okresowo, stąd nie można wykluczyć by inny sprawca lub sprawcy wybili szybę, zaś oskarżeniP. G.iD. G.wykorzystali to i weszli do domu, wykorzystując pokonana przez inną osobę/osoby przeszkodę. Ponadto sami oskarżeniP. G.iD. G.nie kryjąc tego, że dokonali zaboru mienia w postaci monitora i odkurzacza, to konsekwentnie zaprzeczali by to oni pokonali przeszkodę w postaci szyby, przed zaborem w/w przedmiotów. W tym miejscu należy podkreślić, że oskarżeni ci jednocześnie konsekwentnie składając wyjaśnienia przyznawali się do kradzieży z włamaniem na szkodę małżonkówL., opisywali sposób dokonania kradzieży z włamaniem i w tym zakresie ich wyjaśnienia zostały przez sąd I instancji uznane za wiarygodne. Wobec powyższego, w ocenie sądu odwoławczego, to przy braku dowodów na udział oskarżonych w pokonaniu przeszkody przed kradzieżą dokonaną na szkodęJ. R., a także mając na względzie treść ich konsekwentnych wyjaśnień (przy czym o tym, że dopuścili się oni kradzieży z włamaniem na szkodę tej pokrzywdzonej nie może świadczyć, przywołany przez sąd I instancji, wyrwany z kontekstu, urywek wyjaśnieńD. G.z k. 117v., że „postanowili się włamać do opuszczonego domu należącego doR.wS.”, gdy z dalszej części tych samych wyjaśnień tego oskarżonego wynika, że zastali wybitą szybę i przez nią dostali się do domu), to należy uznać, że skoro sąd I instancji przyjął, że mówili prawdę o włamaniu na szkodę małż.L., to należy też przyjąć wiarygodność ich relacji i w pozostałym zakresie tj. w zakresie dot. kradzieży na szkodęJ. R.. Należy tu zaznaczyć, że nie przekonuje wywód Sądu Rejonowego z k.538 akt i nie może być uznany za koronny dowód niewiarygodności wyjaśnień oskarżonych, to że oskarżeni inaczej opisywali sposób stopnia trudności wybicia szyby przy włamaniu do domu małż.L., gdy przecież konsekwentnie podawali, że szyba została przy okazji dokonanej przez nich kradzieży z włamaniem wybita. Argument ten zaś (dotyczący przecież drobnej różnicy w relacjach oskarżonych co do przebiegu innego czynu tj. kradzieży z włamaniem do domu małż.L.) z pewnością nie może przemawiać za tym, by uznać ich konsekwentne wyjaśnienia co do sposobu dokonania kradzieży na szkodęJ. R.za niewiarygodne. Nie można też za wystarczającą podstawę do przyjęcia, że jednak oskarżeni popełnili oba czyny zart. 279 kk, uznać przyjętego przez sąd I instancji małego prawdopodobieństwa takiej sytuacji, że inny sprawca uprzednio wybił szybę w domuJ. R., po czym niczego nie zabrał. Bowiem i z doświadczenia życiowego i zawodowego sądu odwoławczego można przywołać takie sytuacje, gdy sprawcy dopuszczali się „tylko” aktów wandalizmu, niszcząc mienie np. wybijając szyby (czy to w domach czy np. w samochodach) kamieniami, bez następczego zaboru mienia. Z w/w powodów nie mogło się więc ostać się stanowisko Sądu Rejonowego co do prawidłowości przypisania obu oskarżonym kradzieży z włamaniem do domuJ. R.. To zaś spowodowało konieczność wyeliminowania z treści przestępstw przypisanychP. G.iD. G.w pkt. I i II wyroku ustaleń, iżP. G. (1)iD. G. (1)przestępstw przypisanych dopuścili się w warunkach ciągu przestępstw zart. 91§1kk, a nadto odnośnie przestępstwa popełnionego w okresie od 15.10.2012r. do 31.10.2012r. na szkodęJ. R. (1), przyjęcie ustalenia, żeP. G. (1)iD. G. (1)przed kradzieżą mienia nie wybili uprzednio szyby i nie otworzyli okna w budynku mieszkalnym, lecz dostali się do wnętrza domu pokrzywdzonej bez dokonania uprzedniego włamania, a więc że dokonali przestępstwa kwalifikowanego zart. 278§1kk(w zw. zart. 64§1kkodnośnieP. G.). Wyeliminowanie z opisu przestępstw im przypisanych w pkt. I i II wyroku okoliczności popełnienia ich w w warunkach ciągu przestępstw zart. 91§1kkdoprowadziło do potraktowania odrębnie przestępstwa zart. 279§1kki zart. 278§1kki wymierzenia oskarżonym za każde z nich oddzielnych, jednostkowych kar. W tym miejscu należy wskazać, że stopień społecznej szkodliwości obu tych przestępstw nadal pozostawał wysoki, zaś wysokość szkody dot. kradzieży z włamaniem do domu małż.L.(mimo tego, że pokrzywdzeni wybaczyli sprawcom) nie pozwala na przyjecie, że włamanie to można było zakwalifikować jako wypadek mniejszej wagi.
P. G. (1)przypisano popełnienie przestępstw p-ko mieniu w warunkach powrotu do przestępstwa, wspólnie i w porozumieniu z inną osobą tj.D. G.. To zaś wymagało orzeczenia za te przestępstwa, wobec niepoprawnego sprawcyP. G., kar powyżej dolnej granicy ustawowego zagrożenia z sankcjiart. 279§1kkiart. 278§1kki dlatego za przestępstwo kwalifikowane zart. 279§1kkw zw. zart. 64§1kk, należało wymierzyć mu karę 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności, a za przestępstwo zart. 278§1kkw zw. zart. 64§1kkkarę 5 miesięcy pozbawienia wolności. Ponadto wymierzenie kar jednostkowych, wobec spełnienia przesłanek zart. 85kkiart. 86§1kkspowodowało połączenie jednostkowych kar pozbawienia wolności, przy uwzględnieniu podobieństwa tych przestępstw, przy zastosowaniu zasady asperacji i orzeczenie kary łącznej 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności. Kara łączna w takiej postaci powinna przede wszystkim spełnić cel prewencji ogólnej (uświadomić pozostałym członkom społeczeństwa nieopłacalność popełniania przestępstw p-ko mieniu) .
OdnośnieD. G., to okolicznością obciążającą było popełnienie przestępstw p-ko mieniu wspólnie i w porozumieniu z inną osobą. Należało jednak zróżnicować wymiar kar za przestępstwa zart. 279§1kki zart. 278§1kkprzypisane temu oskarżonemu, który nie odpowiadał w warunkach powrotu do przestępstwa, w stosunku do kar wymierzonychP. G.. DlategoD. G.za przestępstwo zart. 279§1kkskazano na karę 1 roku pozbawienia wolności, a za przestępstwo zart. 278§1kkna karę 4 miesięcy pozbawienia wolności. Również i temu oskarżonemu połączono jednostkowe kary pozbawienia wolności wymierzone za ww przestępstwa i orzeczono, stosując zasadę asperacji i mając na względzie popełnienie przestępstw podobnych i prewencyjny cel kary, orzeczono karę łączną 1 roku i 1miesiąca pozbawienia wolności. Należy zaznaczyć, że wobec orzeczenia kary łącznej dokonano też korekty rozstrzygnięcia dotyczącego tego oskarżonego z pkt. III wyroku w ten sposób, iż wskazano, że warunkowe zawieszenie dotyczy wykonania wobec oskarżonegoD. G. (1)kary łącznej 1 roku i 1 miesiąca pozbawienia wolności.
Ponadto w świetle opinii biegłegoH. B., a także po analizie materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, to korekcie (przy zast.art. 435 kpk) podlegał też wyrok w zakresie rozstrzygnięć odnoszących się do pozostałych oskarżonych, a dot. pomocy udzielonejD. G. (1)przezA. W. (1)(pkt. IV wyroku) iM. D. (1)(pkt. VII wyroku) w zbyciu biżuterii pochodzącej z włamania na szkodę małż.L.. Sąd Rejonowy przypisał bowiem tym oskarżonym popełnienie przestępstw zart. 291§1kk, gdzie przyjęto, że wartość biżuterii wyniosła 910zł. Mając jednak na względzie okoliczności tego czynu opisane w relacjachD. G.,A. W.iM. D., a także wskazane w treści zeznań policjantaS. W.i pokwitowaniu z k.67, z których wynikało, że w dniu 12.11.2012r. wKPO.wydanoD. G.m.in. biżuterię sztuczną w postaci 2 kolczyków koloru żółtego, bransoletki koloru srebrnego i naszyjnika koloru srebrnego (stanowiących faktycznie mienie małż.L.), gdzie wydający te przedmioty policjant wyraźnie zaznaczył, że biżuteria ta nie miała żadnych prób czy znaków probierczych, że wydana w dniu 12.11.2012r. biżuteria została zawieziona do złotnika celem jej zbycia, lecz złotnik odmówiłA. W.jej zakupu twierdząc, że to sztuczna, metalowa, biżuteria, to należało przyjąć, że mienie opisane w zarzutach z pkt. IV i VII wyroku stanowiła tylko ta sztuczna biżuteria pochodząca z włamania na szkodę małż.L., która została wydana w dniu 12.11.2012r., a opisana w pkt. 9 pokwitowania z k.67 akt. BiegłyH. B.dokonał wyceny tych właśnie składników sztucznej biżuterii, którą to oskarżonyD. G.odebrał z policji i którąA. W., podwieziony przezM. D., usiłował sprzedać u złotnika, i przyjął jej wartość na łączną kwotę 21 zł. Okoliczności te spowodowały więc konieczność zmiany wyroku odnośnie określenia mienia co do któregoA. W. (3)iM. D. (1)pomagaliD. G.w jego zbyciu i co za tym idzie dokonanie zmiany w pkt. IV w ten sposób, że należało przyjąć, iżA. W. (1)pomagał w zbyciu sztucznej biżuterii o wartości 21zł i czyn ten zakwalifikować jako wykroczenie z art. 122§1kw. Mając na uwadze wartość mienia i sytuację majątkowaA. W.to za przypisane mu wykroczenie należało wymierzyć mu karę 100 zł grzywny. Korekcie z ww powodów podlegały też inne rozstrzygnięcia dotycząceM. D. (1), gdyż należało dokonać zmiany pkt. VII wyroku, poprzez przyjęcie, iżM. D. (1)dopuścił się wykroczenia z art. 122§1kw i że w ramach czynu przypisanego mu w pkt. VII wyroku pomagał w zbyciu sztucznej biżuterii pochodzącej z kradzieży z włamaniem o wartości 21zł . Mając zaś na uwadze, że tym samym, w jednym wyroku przypisano temu oskarżonemu popełnienie dwóch wykroczeń, to z uwagi na treść przepisu z art. 9§2kw należało dokonać korekty w zakresie kary za wykroczenia z pkt. VI i VII wyroku i, przy zastosowaniu art. 9§2kw, na podstawie art. 122§1kw w związku z art. 24§1 i 3kw, mając na względzie wartość mienia wskazanego w przypisanych wykroczeniach, a także sytuację majątkowąM. D., wymierzyć mu łącznie karę 450 zł grzywny.
Konsekwencją przypisaniaA. W.iM. D.popełnia tylko wykroczeń było uchylenie rozstrzygnięć zawartych w pkt. V i VIII zaskarżonego wyroku dot. warunkowego zawieszenia wykonania kar pozbawienia wolności.
Poza powyższymi zmianami, to nie było podstaw do korekty zaskarżonego wyroku w pozostałym zakresie. Nie podlegały bowiem uwzględnieniu zarzuty błędu w ustaleniach faktycznych podniesione w apelacji obrońcyM. D. (1). Skarżący ten wskazał bowiem, że należało właściwie uwzględnić okoliczność, żeM. D.został poproszony przez kolegę ze szkoły-D. G.aby podwiózł go pod komendę policji i tam odebrał określone przedmioty. Okoliczność ta w ocenie autora apelacji miałaby przekonać co do tego, żeM. D.nie miał świadomości, że mienie może pochodzić z przestępstwa. Nie można jednak zapominać, że w pojeździe tym znalazł się i A.W.(a takżeP. G.), który miał sprzedać odebraną dosłownie przed chwilą przezD. G.biżuterię. Jak podkreślił skarżący toM. D.iD. G.znali się ze szkoły, byli wówczas uczniami, a więc osobami które z racji wieku nie dysponują zazwyczaj majątkiem w postaci biżuterii, co powinno już spowodować uM. D.wątpliwości co do tego czyD. G.jest faktycznie właścicielem mienia. Sytuacja taka z pewnością musiała zaś wzbudzić wątpliwości: co do tego jak 20-letniD. G.wszedł w posiadanie mienia (biżuterii), dlaczego to nieD. G.(skoro miałby być faktycznym właścicielem rzeczy odebranych z policji) tylko inna osoba tj. A.W.miała dokonać sprzedaży tej biżuterii u złotnika, co do tego dlaczegoD. G.zaraz po odbiorze biżuterii zdecydował się na jej zbycie, a nadto dlaczegoP. G.(który to nie był osobą która odbierała mienie z policji wspólnie zD. G., czyli nie miał żadnego tytułu do tego mienia) wysiadając po drodze z samochodu zabrał składnik tego mienia odebranego przezD. G.z komisariatu policji. Nie można też zapominać, żeM. D.nabył też odD. G.aparat fotograficzny, a ponadtoD. G.oferował mu sprzedaż odkurzacza bez rury, a więc była to kolejna sytuacja kiedyM. D.zetknął się z tym, że jego 20-letni kolega ze szkoły zbywa mienie. Skarżący zaznaczył wyraźnie w apelacji, żeM. D.iD. G.byli tylko kolegami ze szkoły, że poza nią nie spotykali się, nie utrzymywali bliższej znajomości. Jednak w świetle takiej okoliczności, to należy uznać za trafne ustalenia dokonane przez sąd I instancji przy przypisaniu czynu z pkt. VI wyroku, że skoro oskarżonych nie łączyły bliższe stosunki, to wM. D.powinno wzbudzić czujność to, że niezbyt bliski mu kolega (a właściwie znajomy ze szkoły) zjawia się u niego w domu, po to by zaoferować mu kupno odkurzacza bez rury (tj. przedmiotu który nie stanowi mienia zwyczajowo posiadanego przez młodych ludzi jak np. telefon komórkowy, zegarek) i aparatu fotograficznego. Nie można pominąć, że dopiero w dalszych wyjaśnieniach oskarżeni ci odnosili się do stanu świadomościM. D.co do tego czyją własnością jest przedmiotowy aparat fotograficzny, co słusznie zostało potraktowane- przez Sąd Rejonowy- tylko jako wsparcie linii obrony przyjętej przezM. D..
Suma tych wszystkich okoliczności wskazuje, że za prawidłowe należy uznać ustalenia faktyczne sądu I instancji co do świadomościM. D., iż uczestniczył w obrocie przedmiotami pochodzącymi z przestępstwa (tak w zakresie mienia z pkt. VI , jak i VII wyroku), gdyż doświadczenie życiowe przeczy temu by toD. G.był faktycznym właścicielem tych wszystkich rzeczy. Dla przyjęcia odmiennej wersji niewystarczające jest zaś samo werbalne nieprzyznanie sięM. D.. Stąd generalnie zarzuty z apelacji obrońcyM. D.nie podlegały uwzględnieniu, gdyż strona skarżącą nie wykazała ogólnej wadliwości ocen i wniosków wyprowadzonych przez sąd orzekający z okoliczności ujawnionych w toku przewodu sądowego, a także konkretnych uchybień w ocenie materiału dowodowego, jakich miałby dopuścić się tenże sąd w świetle zasad logicznego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego. Obrońca oskarżonego generalnie kwestionując prawidłowość ustaleń dokonanych przez sąd I instancji, to sam w apelacji przedstawił tylko okoliczności dla oskarżonego korzystne, bądź też tylko pewne sugestie, które w jego ocenie przemawiają za tym, że nie można było oskarżonemu przypisać sprawstwa w zakresie czynów przypisanych mu w pkt. VI i VII zaskarżonego wyroku. Jednak wyraźnie trzeba stwierdzić, że nie przedstawił takiej argumentacji, która skutecznie podważyłaby ustalenia poczynione przez Sad Rejonowy.
Należy też zaznaczyć, że wbrew sugestiom zawartym w apelacji, to przedmiotem rozważań sądu I instancji, co wynika z treści uzasadnienia zaskarżonego wyroku, były nie tylko dowody obciążające oskarżonegoM. D., ale również wszelkie dowody im przeciwne, a wszystkie one zostały ocenione w zgodzie z zasadami logicznego rozumowania, wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego. Z tych też powodów wyprowadzone zatem stanowisko Sądu Rejonowego korzysta z ochrony przewidzianej wart. 7 kpk, gdyż nie zostało ono w żaden rzeczowy i przekonywujący sposób podważone przez obrońcę oskarżonegoM. D.w jego argumentacji zaprezentowanej w apelacji, przeto w całej rozciągłości, po dokonaniu korekty co do określenia mienia i kwalifikacji czynu przypisanego w pkt. VII wyroku, a także finalnie kary wymierzonej łącznie za wykroczenia z art. 122§1kw, zasługuje na aprobatę sądu odwoławczego.
Natomiast zmiana opisu czynu przypisanegoM. D.w pkt. VII wyroku i zakwalifikowanie go zart. 122§1kw spowodowała, że zarzut błędu w ustaleniach faktycznych co do braku ustalenia, że czyn z pkt. VII stanowi wypadek mniejszej wagi zart. 291§2kk, stał się nieaktualny.
Mając więc na uwadze powyższe rozważania to sąd odwoławczy na podstawieart. 437 kpk(w zw. zart. 435 kpk) zmienił zaskarżony wyrok:
a) w pkt. I w ten sposób, iż wyeliminował ustalenie żeP. G. (1)przestępstw przypisanych mu dopuścił się w warunkach ciągu przestępstw zart. 91§1kki uznał oskarżonego za winnego popełnienia:
- odnośnie przestępstwa z 29.10.2012r. popełnionego na szkodęB.iH. L. (1), przy przyjęciu, że sprawcy spowodowali straty o łącznej wartości 4.173zł na szkodę ww pokrzywdzonych, przestępstwa kwalifikowanego zart. 279§1kkw zw. zart. 64§1kki za to na podst.art. 279§1kkskazał go na karę 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności,
- odnośnie przestępstwa popełnionego w okresie od 15.10.2012r. do 31.10.2012r. na szkodęJ. R. (1), przy ustaleniu, że oskarżony iD. G. (1)przed kradzieżą mienia nie wybili uprzednio szyby i nie otworzyli okna w budynku mieszkalnym, lecz dostali się do wnętrza domu bez dokonania uprzedniego włamania, przestępstwa kwalifikowanego zart. 278§1kkw zw. zart. 64§1kki za to na podst.art. 278§1kkskazał go na karę 5 miesięcy pozbawienia wolności,
przy czym na podstawieart. 85kkiart. 86§1kkpołączył jednostkowe kary pozbawienia wolności wymierzone za ww przestępstwa i orzekł karę łączną 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności,
b) w pkt. II w ten sposób, iż wyeliminował ustalenie iżD. G. (1)przestępstw przypisanych mu dopuścił się w warunkach ciągu przestępstw zart. 91§1kki uznał oskarżonego za winnego popełnienia:
- odnośnie przestępstwa z 29.10.2012r. popełnionego na szkodęB.iH. L. (1), przy przyjęciu, że sprawcy spowodowali straty o łącznej wartości 4.173zł na szkodę ww pokrzywdzonych, przestępstwa kwalifikowanego zart. 279§1kki za to na podst.art. 279§1kkskazał go na karę 1 roku pozbawienia wolności,
- odnośnie przestępstwa popełnionego w okresie od 15.10.2012r. do 31.10.2012r. na szkodęJ. R. (1), przy ustaleniu, że oskarżony iP. G. (1)przed kradzieżą mienia nie wybili uprzednio szyby i nie otworzyli okna w budynku mieszkalnym, lecz dostali się do wnętrza domu bez dokonania uprzedniego włamania, przestępstwa kwalifikowanego zart. 278§1kki za to na podst.art. 278§1kkskazał go na karę 4 miesięcy pozbawienia wolności,
przy czym na podstawieart. 85kkiart. 86§1kkpołączył jednostkowe kary pozbawienia wolności wymierzone za ww przestępstwa i orzekł karę łączną 1 roku i 1 miesiąca pozbawienia wolności,
c) w pkt. III w ten sposób, iż warunkowe zawieszenie dotyczy wykonania wobec oskarżonegoD. G. (1)kary łącznej 1 roku i 1 miesiąca pozbawienia wolności,
d) w pkt. IV w ten sposób, że przyjął, iżA. W. (1)pomagał w zbyciu sztucznej biżuterii o wartości 21zł i czyn ten kwalifikując jako wykroczenie z art. 122§1kw i za to na podst. art. 122§1kw i art. 24§1 i 3kw wymierzył mu karę 100 zł grzywny,
e) w pkt. VI i VII w ten sposób, że przyjął, iżM. D. (1)dopuścił się czynu przypisanego mu w pkt. VI wyroku tj. wykroczenia z art. 122§1kw i że w ramach czynu przypisanego mu w pkt. VII wyroku pomagał w zbyciu sztucznej biżuterii pochodzącej z kradzieży z włamaniem o wartości 21zł czym dopuścił się popełnienia wykroczenia z art. 122§1kw i za to, przy zast. art. 9§2kw, na podst. art. 122§1kw w zw. z art. 24§1 i 3kw wymierzył mu łącznie karę 450 zł grzywny,
uchylił zawarte w pkt. V i VIII zaskarżonego wyroku rozstrzygnięcia dot. warunkowego zawieszenia wykonania kar pozbawienia wolności,
a w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok, jako trafny, utrzymał w mocy.
Ponadto z uwagi na udział pełnomocnika oskarżycieli posiłkowych w rozprawie apelacyjnej (na 2 terminach), to zasądził na rzecz oskarżycieli posiłkowychB.iH. L. (1)od oskarżonegoP. G. (1)400zł iM. D. (1)104zł (łącznie kwotę 504zł) tytułem udziału pełnomocnika tych oskarżycieli w postępowaniu przed sądem II instancji.
Mając na uwadze aktualną sytuacje majątkowa oskarżonych to zwolnił oskarżonych od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.