Sąd Rejonowy Wrocław Śródmieście we Wrocławiu
V Wydział Karny
Sygnatura akt: V K 1420/13
Data wyroku: 2014-10-16 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Agnieszka Marchwicka
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Mieniu
Podstawa prawna: art. 286 § 3 k.k.

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
W.dnia 23 września 2014r.
Sąd Rejonowy dla Wrocławia Śródmieścia w V Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący  SSR Agnieszka Marchwicka
Protokolant   Małgorzata Alfawicka
przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej Anny Kaniak
po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 04 lipca 2014r. i 23 września 2014. we Wrocławiu sprawy
E. M.(E. M.)
CórkaP.iM.z domuM.
urodz. (...)wG.
PESEL (...)
oskarżonej o to, że:
okresie od 27 stycznia 2013 r. do 29 stycznia 2013 r. weW., działając wspólnie i w porozumieniu zP. T.w warunkach czynu ciągłego, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wyłudzili pieniądze w kwocie 224 zł., w ten sposób, że korzystali z noclegu w HosteluR.przyul. (...), a następnie nie uregulowali zapłaty za doby hotelowe w powyższej kwocie, czym działali na szkodę(...) sp. z o.o.,
tj. o czyn zart. 286 § 1k.k. w zw. zart. 12 k.k.

I
uznaje oskarżonąE. M.za winną popełnienia czynu opisanego w części wstępnej wyroku, przy czym przyjmuje, iż dopuściła się go wspólnie i w porozumieniu z inną osobą a nadto iż stanowi on wypadek mniejszej wagi, to jest przestępstwo zart.286§3 k.k.w zw. zart. 286§1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.i za to na podstawieart.286§3 k.k.wymierza jej karę6 (sześciu) miesięcypozbawienia wolności;

II
na podstawieart.69§1 i 2 k.k.iart.70§2 k.k.wykonanie orzeczonej wobec oskarżonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres próby wynoszący 3 (trzy) lata;

III
na podstawieart. 73§2 k.k.oddaje oskarżoną w okresie próby pod dozór kuratora sądowego;

IV
na podstawieart.63§1 k.k.na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zalicza oskarżonej okres zatrzymania w dniach od 29.01.2013r. do 31.01.2013r.;

V
na podstawie art. 72§ 2k.k. zobowiązuje oskarżoną do naprawienia szkody poprzez zapłacenie pokrzywdzonemu(...) sp. z o.o., kwoty 112 zł w terminie 1 (jednego) roku od dnia uprawomocnienia się wyroku;

VI
na podstawieart. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturzeoraz§19 oraz §14 ust.2 pkt 3 i § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzęduzasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.Ł. J.kwotę 619,92 zł z tytułu kosztów nie opłaconej obrony udzielonej oskarżonej z urzędu, w tym 115,92 zł podatku od towarów i usług;

VII
na podstawieart. 624§1 k.p.k.zwalnia oskarżoną od ponoszenia kosztów sądowych oraz od opłaty zaliczając je na rachunek Skarbu Państwa.

UZASADNIENIE
W wyniku przeprowadzonego postępowania dowodowego Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W połowie stycznia 2007 rokuE. M.uciekła z domu razem ze swoim partneremP. T.. Przez około dwa tygodnie przemieszczali się oni pomiędzyK.,W.iG.. W tym czasie raz nocowali wR.Hostel mieszczącym się przyulicy (...)weW..
/dowód: wyjaśnieniaP. T.k. 30-31/
Dnia 27 stycznia 2013 rokuP. T.orazE. M.przyjechali doW.. Ponieważ nie mieli, gdzie się zatrzymać i nie posiadali środków na opłacenie noclegu, udali się ponownie doR.Hostel, mając nadzieję, że uda im się tam zatrzymać, nie płacąc za pobyt.
Ze względu na to, że byli oni już wcześniej klientami hostelu, udało im się przekonać recepcjonistę do zameldowania ich. Nie pobrano od nich opłaty z góry, mimo że taka jest zwyczajowa praktyka. Nie wypełniali oni karty meldunkowej. Spisano jedynie dane z dowoduP. T..
W dniu 29 stycznia 2013 roku około godziny 9:30E. M.zapytała pracownika hostelu, czy mogliby przedłużyć swój pobyt. Usłyszała, że jest to możliwe pod warunkiem uregulowania płatności. WówczasP. T.oświadczył, że spodziewa się przelewu i zapłaci za pobyt około godziny 10 lub 11.
Po tej rozmowieP. T.orazE. M.wyszli z hotelu, nie pozostawiając w pokoju żadnych rzeczy. W związku z tym pracownicy hostelu poinformowali okoliczne hostele o zaistniałej sytuacji. Tego samego dniaP. T.iE. M.zameldowali się w hosteluC., gdzie zostali zatrzymani przez policję.
/dowód: zeznania świadkaK. W.k. 4, 354-358
częściowo wyjaśnieniaP. T.k. 30-31/
(...) sp. z o.o.w związku z nieuregulowanie rachunku przezP. T.iE. M.poniosła straty w kwocie 224 zł.
/dowód: zeznania świadkaK. W.k. 4/
E. M.urodziła się (...). Jest panną, ma jedno dziecko w wieku 9 miesięcy. Posiada wykształcenie gimnazjalne. Nie pracuje, pozostaje na utrzymaniu matki. Nie była leczona psychiatrycznie, neurologicznie ani odwykowo. Nie była wcześniej karana sądownie.
/dowód: dane o osobie oskarżonejE. M.k. 36;
kopia odpisu skróconego aktu urodzenia k.299
dane o karalnościE. M.k. 39/
E. M.przesłuchana w charakterze podejrzanejnie przyznała siędo popełnienia zarzucanego mu czynu. Wyjaśniła, że przed dwoma tygodniami uciekła z domu, ponieważ nie może się porozumieć z matką, na której utrzymaniu pozostaje. Ponadto wyjaśniła, że od połowy grudnia 2012 roku spotyka się zP. T., który nie ma stałego miejsca zameldowania. Uciekając z nim z domu oskarżona myślała, że będą mieli za co żyć, ponieważ wiedziała, żeP. T.otrzymuje rentę. Według relacjiE. M.początkowo przebywali razem wK., potem byli weW.a następnie przyjechali doW.. Wówczas widziała, jakP. T.płaci za nocleg gotówką. Następnie znów spędzili jedną noc weW.. Gdy ponownie przyjechali doW., toP. T.miał wybraćR.Hostel jako miejsce na nocleg i poinformować oskarżoną, że uiścił rachunek.E. M.oświadczyła, iż była pewna, żeP. T.rzeczywiście zapłacił za nocleg i nie wiedziała, że nie ma on już pieniędzy. Po dwóch dniach razem poszli zapytać, czy mogą przedłużyć swój pobyt. Pracownik hotelu poinformował, że jest to możliwe jedynie po uiszczeniu rachunku za dotychczasowe noclegi. WówczasP. T.miał powiedzieć, że oczekuje na przelew. Oskarżona i jej towarzysz zabrali swoje rzeczy z pokoju i wyszli, twierdząc, że wrócą, żeby zapłacić. Udali się do hosteluC., gdzie znowu poprosili o pokój z możliwością zapłaty przy wymeldowaniu. Po chwili na miejsce przyjechała policja i ich zatrzymała. Oskarżona wyjaśniła, że dopiero wówczas dowiedziała się o nieopłaconym rachunku zR.Hostel (k. 36-37).
E. M.nie złożyła wyjaśnień przed Sądem albowiem mimo prawidłowego osobistego zawiadomienia, nie stawiła się na rozprawie.
Mając na uwadze powyższe ustalenia Sad zważył, co następuje:
Sąd w procesie dokonywania ustaleń w zakresie winy i sprawstwa oskarżonej dysponował dowodami w postaci zeznań świadkaK. W.a także odczytanych protokołów wyjaśnień złożonych w postępowaniu przygotowawczym przezE. M.iP. T..
Ustalając okoliczności związane z sytuacją rodzinną i majątkową oskarżonej Sąd oparł się na podawanych przez nią informacjach. Uwzględnił także dane o dotychczasowej niekaralnościE. M..
Oceniając wyjaśnienia złożone przez oskarżoną Sąd uznał je za niewiarygodne w zakresie, w jakim twierdziła, że nie wiedziała, iż pobyt jej iP. T.wR.Hostel nie został opłacony.E. M.wyjaśniła, że była pewna, żeP. T.zapłacił za noclegi, ponieważ tak jej powiedział. Taki przebieg zdarzeń wyklucza jednak już sama analiza pozostałej treści wyjaśnień oskarżonej. Wynika z nich bowiem, że oskarżona była obecna w momencie, gdyP. T.meldował się w hostelu. Wyjaśniła ona bowiem następująco:„Jak meldowaliśmy się w tym hostelu, toP.podał swoje dane, nie wypełnialiśmy żadnej karty meldunkowej”. Z kolei z zeznań świadkaK. W., który pracuje jako manager wR.Hostel, wynika, iż zasadą jest pobieranie płatności od gości w momencie, gdy się meldują. W związku z tym z całą pewnościąE. M.iP. T.zostali poproszeni o uregulowanie rachunku już 27 stycznia 2013 roku. Oskarżona musiała wobec tego zdawać sobie sprawę, że ich pobyt nie został opłacony. Ponadto 29 stycznia 2013 roku wspólnie zP. T.rozmawiała z pracownikiem hostelu o możliwości przedłużenia ich pobytu. Jak zeznałK. W., to oskarżona zainicjowała tę rozmowę i również ona zapewniała go, że rachunek zostanie zapłacony, co świadczy o tym, żeE. M.bardzo dobrze orientowała się w sytuacji i nie mówiła prawdy, twierdząc, że o niezapłaconym rachunku dowiedziała się dopiero podczas zatrzymania przez policję.
Wiarygodność wyjaśnień oskarżonej należy również ocenić z uwzględnieniem sytuacji życiowej, w jakiej się wówczas znalazła. Wiedząc, że nie ma źródła utrzymania, zdecydowała się uciec z domu. Z wyjaśnień jej iP. T.wynika, że od około dwóch tygodni przemieszczali się pomiędzyK.,W.iW.. Musieli wobec tego planować, jak sobie poradzą, gdzie się zatrzymają. Wyjaśnienia oskarżonej, że po prostu wierzyłaP. T., iż on pokryje wydatki związane z noclegiem są niewiarygodne w sytuacji, gdy wiedziała, że jego jedynym źródłem utrzymania jest renta. Ponadto na wiarygodność wyjaśnień oskarżonej wpływa również fakt, że po tym, jak opuściła wspólnie zP. R.Hostel, nie uiszczając rachunku, podjęła próbę zameldowania się w takim sam sposób w hosteluC..
Z powyżej wskazanych powodów Sąd odmówił wiarygodności również wyjaśnieniom złożonym w toku postępowania przygotowawczego przezP. T.w zakresie, w jakim dotyczyły udziałuE. M.w popełnieniu czynu zabronionego. Konsekwentnie twierdził, że oskarżona nie wiedziała o nieopłaconym rachunku, co ze wskazanych wyżej powodów, należy uznać za niemożliwe. Sąd wersję wydarzeń przyjętą przez oskarżoną i jej partnera uznał linię obrony mającą na celu spowodowanie uniknięcia kary przezE. M..
Jako w pełni wiarygodne Sąd ocenił natomiast zeznania złożone przez pracownikaR.HostelK. W., który zrelacjonował przebieg rozmowy z 29 stycznia 2013 roku a ponadto opisał zasady uiszczania płatności za nocleg. Wskazał, że pieniądze od klientów pobiera się w momencie, gdy meldują się w hostelu i jedynie szczególne okoliczności mogły spowodować odstąpienie od tej reguły.
E. M.zarzucono popełnienie czynu kwalifikowanego zart.286§1 k.k.w zw. zart.12 k.k.polegającego na tym, że okresie od 27 stycznia 2013 r. do 29 stycznia 2013 r. weW., działając wspólnie i w porozumieniu zP. T.w warunkach czynu ciągłego, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wyłudzili pieniądze w kwocie 224 zł., w ten sposób, że korzystali z noclegu w HosteluR.przyul. (...), a następnie nie uregulowali zapłaty za doby hotelowe w powyższej kwocie, czym działali na szkodę(...) sp. z o.o.,
Po przeprowadzeniu postępowania dowodowego Sąd uznałE. M.za winną tego, że w okresie od 27 stycznia 2013 roku do 29 stycznia 2013 roku weW., działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą w warunkach czynu ciągłego, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wyłudziła pieniądze w kwocie 224 zł w ten sposób, że korzystała z noclegu w HostelR.przyulicy (...), a następnie nie uregulowała zapłaty za doby hotelowe w powyższej kwocie, czym działała na szkodę(...) sp. z o.o., z uwagi na to, że sprawa dotyczącaP. T.nie została jeszcze zakończona.
Ponadto Sąd przyjął, że czyn ten stanowi wypadek mniejszej wagi, to jest przestępstwo zart. 286 § 3 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.
Czynu zabronionego zart. 286 § 1 k.k.dopuszcza się ten, kto w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadza inną osobę do niekorzystnego rozporządzenia własnym lub cudzym mieniem za pomocą wprowadzenia jej w błąd albo wyzyskania błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania. Przestępstwo oszustwa zart. 286 § 1, ze względu na znamię celu, przynależy do kategorii przestępstw kierunkowych. Można je popełnić wyłącznie w zamiarze bezpośrednim zabarwionym motywem (chęcią) osiągnięcia korzyści majątkowej.
W ocenie Sądu nie było wątpliwości co do wypełnienia przez oskarżoną wszystkich znamion opisanego wyżej czynu zabronionego. Ustalono bowiem, że razem z towarzyszącą jej osobą zameldowała się wR.Hostel, gdzie przekonali pracownika, żeby pozwolił im zająć pokój bez wcześniejszej płatności za nocleg, wprowadzając go w błąd co do tego, że rachunek zostanie uregulowany później. Następnie opuścili hostel, nie płacąc za pobyt, mimo iż obiecali, że zrobią to w ciągu kilku godzin. Przy tym od początku mieli świadomość, że nie zapłacą za noclegi w hostelu, gdyż nie mają na to środków. Doprowadzili w ten sposób do niekorzystnego rozporządzenia mieniem przez(...) sp. z o.o.w kwocie 224 zł.
Sąd, biorąc pod uwagę okoliczności popełnienia czynu uznał, że stopień jego społecznej szkodliwości oraz winyE. M.przemawiają za tym, by zakwalifikować przypisane jej przestępstwo jako wypadek mniejszej wagi. Oskarżona jest bowiem osobą bardzo młodą i znalazła się w trudnej sytuacji życiowej. Po tym, jak opuściła wraz z partnerem dom rodzinny, nie miała gdzie się zatrzymać i nie posiadała środków na opłacenie jakiegokolwiek noclegu. Nadto należy wziąć pod uwagę, że rozmiar wyrządzonej czynem zabronionym szkody był stosunkowo niewielki.
Oprócz powyżej wskazanych okoliczności, Sąd wymierzając karę, kierował się również dyrektywami zawartymi wart. 53 k.k.W szczególności miał na uwadze, by dolegliwość wymierzonej kary nie przekroczyła stopnia winy a jej wymiar mieścił się w granicach przewidzianych przez ustawę. Ponadto miał na względzie cele zapobiegawcze i wychowawcze, które kara powinna spełnić. Na tej podstawie Sąd doszedł do przekonania, że karą słuszną, sprawiedliwą i adekwatną będzie w tym wypadku kara sześciu miesięcy pozbawienia wolności. Sąd, rozważając rodzaj i wymiar kary, doszedł do przekonania, że orzeczenie w stosunku do oskarżonej kary grzywny lub ograniczenia wolności będzie niecelowe ze względu na jej trudną sytuację finansową a także okoliczność, że jest ona matką samotnie wychowującą dziecko.
Jednocześnie, biorąc pod uwagę właściwości oskarżonej i jej dotychczasowy sposób życia, w szczególności wcześniejszą niekaralność, Sąd postanowił wykonanie orzeczonej kary zawiesić na okres próby wynoszący trzy lata. W ocenie Sądu jest to wystarczające dla osiągnięcia wobec sprawcy celów kary, w szczególności zapobiegnie powrotowi do przestępstwa. Jednocześnie umożliwi oskarżonej podjęcie refleksji nad popełnionym czynem i zmianę swojej postawy.
Na podstawieart. 73 § 2 k.k.oskarżona objęta została obowiązkowym, wobec młodocianego sprawcy przestępstwa umyślnego, dozorem kuratora.
E. M.została również zobowiązana na mocyart. 72§2 k.k.do naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem poprzez zapłacenia pokrzywdzonej(...) sp. z o.o.kwoty 112 zł, zatem stanowiącą połowę wysokości szkody w terminie jednego roku od dnia uprawomocnienia się wyroku, który to termin mając na uwadze sytuację majątkową oskarżonej jest realnym do wywiązania się z zobowiązania.
Na podstawieart. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 roku prawo o adwokaturzeoraz§ 19 i § 14 ust. 2 pkt 3 i § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzęduzasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokataŁ. J.kwotę 619,92 zł z tytułu kosztów nieopłaconej obrony udzielonej oskarżonej z urzędu, w tym 115,92 zł podatku od towarów i usług.
Orzeczenie o kosztach zapadło na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.z uwzględnieniem sytuacji majątkowej oskarżonej.