Sąd Rejonowy w Wałbrzychu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 1085/13
Data wyroku: 2014-04-01 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Maciej R. Socha
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Życiu
Podstawa prawna: 157§2 kk
Teza: skazanie

Sygn. akt II K 1085/2013

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 1 kwietnia 2014 r.

Sąd Rejonowy w Wałbrzychu w II Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący: S.S.R. Maciej R. Socha
Protokolant: Paulina Światłowska

po rozpoznaniu w dniach 25 marca 2014 r. oraz 1 kwietnia 2014 r.

sprawyM. C.
urodz. (...)wW.
synaE.iU.z domuK.

oskarżonego o to, że:
I w dniu 6 maja 2013 r. wW.(woj.(...)) przyul. (...)w godzinach wieczornych spowodował uM. P.uszkodzenia ciała w postaci otarcia skóry okolicy czołowej po stronie lewej głowy, po uprzednim uderzeniu go pięścią w twarz, czym spowodował ból głowy i złe samopoczucie,
tj. o czyn zart. 157§2 kk;

II w dniu 5 czerwca 2013 r. wW.(woj.(...)) przyul. (...)w godzinach popołudniowych spowodował uM. P.uszkodzenia ciała w postaci stłuczenia i krwiaka powłok głowy w prawej okolicy potylicznej i sińców na obu przedramionach, po uprzednim kilkukrotnym uderzeniu go pięścią w głowę i trzymaniu za przedramiona, czym wywołał ból głowy i przedramion oraz złe samopoczucie,
tj. o czyn zart. 157§2 kk;

I oskarżonegoM. C.uznaje za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów opisanych w punktach I i II części wstępnej wyroku, z tym, że z opisu czynów eliminuje sformułowanie o wywołaniu złego samopoczucia, tj. popełnienia występków zart. 157§2 kk, i za czyn te, przy przyjęciu, iż zostały popełnione w warunkach ciągu przestępstw zart. 91§1 kk, na podstawieart. 157§2 kkwymierza mu karę 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny, przy czym ustala wysokość jednej stawki dziennej grzywny na kwotę 40 (czterdziestu) zł ;

II na podstawieart. 69§1 i 2 kkorazart. 70§1 pkt 2 kkwykonanie kary grzywny orzeczonej wobec oskarżonegoM. C.warunkowo zawiesza tytułem próby na okres roku ;

III na podstawieart. 46§1 kkw związku ze skazaniem oskarżonegoM. C.za czyny przypisane mu w pkt I części dyspozytywnej wyroku orzeka wobec oskarżonegoM. C.na rzecz pokrzywdzonegoM. P.kwotę 1.000 (tysiąc) zł tytułem zadośćuczynienia ;

IV zasądza od oskarżonegoM. C.na rzecz oskarżyciela prywatnegoM. P.koszty ustanowienia w sprawie pełnomocnika w kwocie 2.160 zł oraz kwotę 300 zł tytułem zwrotu opłaty.

Sygnatura akt II K 1085/2013

UZASADNIENIE

Na podstawie przeprowadzonego przewodu sądowego ustalono następujący stan faktyczny:

OskarżonyM. C.oraz oskarżyciel prywatnyM. P.poznali się w lutym 2013 roku. Obaj mężczyźni spotkali się wówczas w restauracji, gdzie oskarżonyM. C.przebywał w towarzystwie m.in. swojej żonyO. C.; oskarżonyM. C.zaprosił wówczasM. P.do swojego stolika, gdzie wspólnie spożywali alkohol, a następnie zgodnie z sugestią swojej żonyO. C.zaprosiłM. P.do domu, gdzie cała trójka ( oskarżonyM. C., oskarżyciel prywatnyM. P.,O. C.) kontynuowali biesiadę aż do godzin nocnych ; następnieM. P.pozostał w mieszkaniu oskarżonegoM. C.orazO. C., gdzie spał do rana. ZachowanieO. C.orazM. P.wzbudziło pewne podejrzenia u oskarżonegoM. C., dlatego też gdy rano wyszedł on z domu na poranne ćwiczenia biegowe, to pozostawił włączony dyktafon. Pod nieobecność oskarżonegoM. C., pomiędzyO. C.orazM. P.doszło do relacji intymnych, co zostało nagrane przez oskarżonegoM. C.na dyktafonie. W ten sposób oskarżonyM. C.dowiedział się o romansie swojej żonyO. C.zM. P.( do nawiązania relacji intymnych pomiędzyO. C.aM. P.doszło już wcześniej - jesienią 2012 roku ).
/Dowód: - wyjaśnienia oskarżonegoM. C.– k. 66-67 ;
- zeznania świadkaM. P.– k. 68-69 ; k. 1-2, 4-5, 8-9, 15,
20-21, 33 akt postępowania przygotowawczego /.

W późniejszym okresie – w tym objętym zakresem przedmiotowego postępowania okresie maja i czerwca 2013 roku –M. P.orazO. C.utrzymywali relacje osobiste i intymne. OskarżonyM. C.mając wiedzę o takim stanie rzeczy i zdając sobie sprawę ze zdrady ze strony jego żony, jeden raz – w marcu 2013 roku - rozmawiał zM. P., w celu uzgodnienia, ażeby o romansieO. C.zM. P., nie dowiedział się ojciec oskarżonegoM. C.( ojciecM. C.w tym czasie chorował i oskarżony nie chciał przysparzać mu dodatkowych zmartwień ). W kwietniu 2013 roku oskarżonyM. C.złożył do Sądu Okręgowego(...)pozew rozwodowy ; oskarżonyM. C.orazO. C.uzgodnili, iż zgadzają się na rozwód bez orzekania o winie.
/Dowód: - wyjaśnienia oskarżonegoM. C.– k. 66-67 ;
- zeznania świadkaM. P.– k. 68-69 ; k. 1-2, 4-5, 8-9, 15,
20-21, 33 akt postępowania przygotowawczego /.

Pomimo, iż oskarżonyM. C.uzgodnił zO. C.okoliczności związane z rozwodem, to motywowany zazdrością nie mógł pogodzić się z jej romansem. OskarżonyM. C.w okresie maja i czerwca 2013 roku, motywowany zazdrością, dwukrotnie dopuścił się ataku naM. P..
/Dowód: - wyjaśnienia oskarżonegoM. C.– k. 66-67 ;
- zeznania świadkaM. P.– k. 68-69 ; k. 1-2, 4-5, 8-9, 15,
20-21, 33 akt postępowania przygotowawczego ;
- zeznania świadkaH. P.– k. 69-70 ;
- zeznania świadkaI.M.– k. 70 ;
- zeznania świadkaI. S.– k. 70 /.

W dniu 6 maja 2013 roku przyul. (...)wW., kiedyM. P.w godzinach wieczornych odprowadzałO. C.do domu, podbiegł do niego oskarżonyM. C., który uderzył go pięścią w głowę, czym spowodował uM. P.uszkodzenia ciała w postaci otarcia skóry okolicy czołowej po stronie lewej głowy oraz ból głowy. Oskarżyciel prywatnyM. P.uciekł wówczas do domu, a następnie udał się na pogotowie. O tym zdarzeniuM. P.opowiedział swojej matce –H. P., a także swoim znajomym –I. M.orazI. S..
/Dowód: - wyjaśnienia oskarżonegoM. C.– k. 66-67 ;
- zeznania świadkaM. P.– k. 68-69 ; k. 1-2, 4-5, 8-9, 15,
20-21, 33 akt postępowania przygotowawczego ;
- zeznania świadkaH. P.– k. 69-70 ;
- zeznania świadkaI.M.– k. 70 ;
- zeznania świadkaI. S.– k. 70 ;
- karta informacyjna(...)k. 3 akt postępowania
przygotowawczego ;
- opinia biegłejH. S.– k. 18 akt postępowania
przygotowawczego /.

    W dniu 5 czerwca 2013 roku w godzinach popołudniowych oskarżyciel prywatnyM. P.jechał wraz zO. C.samochodem, kiedy zobaczył, iż za jego samochodem jedzie samochód oskarżonegoM. C.. Nieopodal Szkoły Podstawowej(...), przyulicy (...)wW.,M. P.zatrzymał się, a w ślad za nim zatrzymał się oskarżonyM. C.. OskarżonyM. C.podszedł wówczas do pokrzywdzonegoM. P.i chwycił go za przedramiona oraz uderzył go kilkakrotnie pięścią w głowę, czym spowodował uM. P.uszkodzenia ciała w postaci stłuczenia i krwiaka powłok głowy w prawej okolicy potylicznej i sińców na obu przedramionach oraz wywołał ból głowy i przedramion.O. C.odjechała wówczas samochodem z miejsca zdarzenia, zaśM. P.zadzwonił na pogotowie. O tym zdarzeniuM. P.opowiedział swojej matce –H. P., a także swoim znajomym –I. M.orazI. S..

/Dowód: - wyjaśnienia oskarżonegoM. C.– k. 66-67 ;
- zeznania świadkaM. P.– k. 68-69 ; k. 1-2, 4-5, 8-9, 15,
20-21, 33 akt postępowania przygotowawczego ;
- zeznania świadkaH. P.– k. 69-70 ;
- zeznania świadkaI.M.– k. 70 ;
- zeznania świadkaI. S.– k. 70 ;
- karta informacyjna(...)k. 16, 23 akt postępowania
przygotowawczego ;
- karta konsultacyjna – k. 22 akt postępowania przygotowawczego ;
- opinia biegłejH. S.– k. 24 akt postępowania
przygotowawczego /.

OskarżonyM. C.nie był uprzednio karany sądownie. OskarżonyM. C.w miejscu zamieszkania zachowuje się poprawnie, jego zachowanie nie budzi zastrzeżeń.
/Dowód: - dane o karalności oskarżonego – k. 28 ;
- wywiad środowiskowy dotyczący oskarżonego – k. 57-59 /.

OskarżonyM. C.nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów.

Ponadto Sąd Rejonowy w Wałbrzychu zważył, co następuje:

Oceniając zebrany w sprawie materiał dowodowy uznać należy, iż sprawstwo i wina oskarżonegoM. C.odnośnie obu przypisanych mu czynów nie mogą budzić jakichkolwiek wątpliwości.
Ustalenia stanu faktycznego Sąd poczynił w pierwszej kolejności w oparciu o wiarygodne co do zasady zeznania świadka – pokrzywdzonegoM. P.. ŚwiadekM. P.nie ograniczył się do stwierdzenia, iż oskarżonyM. C.dwukrotnie go zaatakował i spowodował obrażenia jego ciała, lecz opisał nader dokładnie przebieg krytycznych zdarzeń w sposób spójny, logiczny i konsekwentny co do zasady i istotnych szczegółów. Pokrzywdzony przedstawił bardzo dokładnie sposób działania oskarżonego tak w dniu 6 maja 2013 roku, jak i w dniu 5 czerwca 2013 roku. Istotnym jest, że spośród całokształtu skomplikowanych relacji pomiędzy pokrzywdzonymM. P.a oskarżonymM. C.( orazO. C.), świadekM. P.wyodrębnił i szczegółowo zrelacjonował dwa krytyczne zdarzenia, zaś jego depozycje w tym zakresie nie mogą być skutecznie podważane, jako spójne, logiczne i precyzyjne. ŚwiadekM. P.nie ukrywał okoliczności, które mogły stawiać go w niekorzystnym świetle, w szczególności zaś tego, iż oskarżonyM. C.miał z racjonalnego punktu widzenia powody do zazdrości, gdyż pokrzywdzony nawiązał relacje intymne z jego ówczesną żoną, zaś relacje te traktował jako cyt. „towarzysko – rekreacyjne”.
Oceniając zeznania świadka – pokrzywdzonegoM. P.za wiarygodne co do zasady, Sąd miał na względzie również to, iż zeznania te znajdują potwierdzenie w relacjach innych świadków. Nie sposób bowiem dezawuować dowodowo zeznań świadkówH. P.,I.M.orazI. S., którzy odnieśli się do tego czego dowiedzieli się z relacji pokrzywdzonego ( wyżej wskazani świadkowie nie byli obserwatorami zdarzeń, zaś ich przebieg znali wyłącznie z relacji  pokrzywdzonego ), jak również obserwowali stan fizyczny i reakcje psychiczne pokrzywdzonegoM. P.po krytycznych zdarzeniach. Zeznania tychże świadków nie mogą być kwestionowane pod względem ich wiarygodności jako logiczne i rzetelne.
Dodatkowe potwierdzenie zeznań świadka – pokrzywdzonegoM. P.stanowią karty informacyje(...)oraz świadectwa sądowo – lekarskich oględzin ciała pokrzywdzonego, w których biegła sądowaH. S.szczegółowo oceniła charakter obrażeń ciała pokrzywdzonego. Nie sposób w tym miejscu nie zaznaczyć, iż byłoby absurdem stawianie tezy, iż pokrzywdzonyM. P.samoistnie spowodował u siebie obrażenia, ażeby przypisać je oskarżonemu i w konsekwencji pociągnąć oskarżonego do odpowiedzialności ; taka teza jawi się wręcz jako absurdalna ; to oskarżony spowodował u pokrzywdzonego określone obrażenia ( współgrające z opisem zdarzeń zaprezentowanym przez pokrzywdzonego ), po czymM. P.dwukrotnie zasięgnął pomocy medycznej.
Sąd odmówił natomiast przyznania waloru wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonegoM. C.. Oskarżony ograniczył się do prostej negacji zarzutów, wskazując co prawda na tło konfliktu z pokrzywdzonym, lecz nie potrafiąc się odnieść do konkretnych stawianych mu zarzutów i wskazując, iż takich zdarzeń w ogóle nie było. Taka linia obrony oskarżonego sprowadzała się do próby absurdalnego wykazania, iż to pokrzywdzony uknuł intrygę przeciwko niemu ; taka teza nie ma podstaw w konfrontacji z całokształtem materiału dowodowego, w tym z precyzyjną relacją pokrzywdzonego. Sąd uznaje okoliczność, iż pomiędzy stronami istniał konflikt na tle ich relacji zO. C.za udowodnioną, jednakże w kontekście wyżej omówionego materiału dowodowego negacja zarzutów przedstawiona przez oskarżonego jest nieskuteczna.
Dokonując oceny przedstawionych wyżej dowodów, sprawstwo i wina oskarżonegoM. C., odnośnie przypisanych mu czynów nie budzi jakichkolwiek wątpliwości. Wszystkie przedstawione dowody potwierdzają sprawstwo i winę oskarżonego, zaś oceny dowodów nie zaburzyło to, iżO. C.w przewidzianym terminie skorzystała z prawa do odmowy składania zeznań. Zachowania oskarżonegoM. C.stanowiły dwa występki zart. 157§2 kk, gdyż oskarżony w dniach 6 maja 2013 roku oraz 5 czerwca 2013 roku naruszył czynności narządów ciałaM. P.na czas poniżej dni siedmiu.
Czyny oskarżonegoM. C.zostały popełnione umyślnie w zamiarze bezpośrednim, albowiem oskarżony chciał je popełnić.
OskarżonemuM. C.w czasie popełnienia przypisanych mu czynów zabronionych należy przypisać winę ; okoliczności wyłączające zawinienie po stronie oskarżonego nie zachodzą.

Sąd wymierzył oskarżonemuM. C.za przypisane mu czyny przy przyjęciu, iż zostały popełnione w warunkach ciągu przestępstw zart. 91§1 kk( w krótkim odstępie czasu, w podobny sposób ) karę 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny, przy czym ustalił wysokość jednej stawki dziennej grzywny na kwotę 40 (czterdziestu) zł. PokrzywdzonemuM. P.przysługuje niewątpliwie prawo do ochrony jego dóbr osobistych i zdrowia. Z drugiej strony przepisart. 157§2 kkprzewiduje alternatywny wybór rodzaju kary i kara grzywny ( tj. kara najłagodniejszego rodzaju ) jest w warunkach tej sprawy, biorąc pod uwagę tło emocjonalne konfliktu i motywację sprawcy, jego dotychczasową niekaralność i poprawną opinię, karą najbardziej sprawiedliwą. Ustalając wysokość jednej stawki dziennej grzywny, Sąd zważył zaś na możliwości majątkowe i status materialny oskarżonego, który pracuje zawodowo i ma stałe źródło dochodu. Wymierzając oskarżonemuM. C.stosownej wysokości karę grzywny, Sąd baczył by była ona adekwatna do osobowości, właściwości i warunków osobistych oskarżonego, stopnia jego zawinienia oraz stopnia społecznej  szkodliwości popełnionych czynów, przy czym Sąd miał na względzie wskazane wyżej okoliczności. Ponadto Sąd uwzględnił cele zapobiegawcze i wychowawcze, które orzeczona kara ma osiągnąć w stosunku do oskarżonego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa - mając na względzie przede wszystkim środowisko lokalne i rodzinne oskarżonego - aby zarówno sam oskarżony, jak i jego otoczenie zrozumieli, iż za popełnione przestępstwo sprawca musi ponieść karę.
Jednocześnie, mając na uwadze wskazane wyżej okoliczności, Sąd zawiesił warunkowo wykonanie orzeczonej wobec oskarżonegoM. C.kary grzywny tytułem próby na okres roku, uznając iż jest to wystarczające dla osiągnięcia wobec oskarżonego celów kary, a w szczególności zapobieżenia jego powrotowi do przestępstwa. Stosownie do dyspozycjiart. 69§2 k.k., zawieszając wykonanie kary, Sąd wziął pod uwagę przede wszystkim postawę sprawcy, jego właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia. Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd podjął decyzję o zastosowaniu wobec oskarżonego dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wymierzonej mu kary grzywny. Zdaniem Sądu, można z dużą dozą prawdopodobieństwa – graniczącą z pewnością - przyjąć, iż czyny, których dopuścił się oskarżony były w jego życiu – Sąd żywi taką nadzieję – wyjątkowymi, a tym samym wkroczenie przez oskarżonego na drogę nieprzestrzegania prawa miało charakter incydentalny. Zważyć należy na tło konfliktu pomiędzy stronami, jak również na to, iż obecnie ani oskarżonyM. C., ani pokrzywdzonyM. P., nie są związani zO. C.. Orzeczony w oparciu o przepisart. 70 § 1 pkt 2 k.k.okres próby, pozwoli ostatecznie zweryfikować postawę oskarżonego wobec zasad przestrzegania porządku prawnego i ocenić trafność w zakresie przyjętej prognozy kryminologicznej.
Orzeczenie zawarte w punkcie III części dyspozytywnej wyroku jest oparte na podstawie przepisuart. 46§1 k.k.Sąd w takiej sytuacji zobligowany jest do  orzeczenia nawiązki bądź obowiązku naprawienia szkody lub zadośćuczynienia. Sąd miał przy tym na uwadze zakres dwukrotnego poszkodowaniaM. P., które nie było przecież bardzo dolegliwe ; ta kwestia determinowała wysokość zadośćuczynienia, gdyż Sąd uznał, iż kwota żądana przez pokrzywdzonego ( łącznie 5.000 zł ) jest wygórowana i nie znajduje uzasadnienia w realiach sprawy, zwłaszcza gdy zważy się na tło konfliktu, wywołanego romansem pomiędzyM. P.aO. C..

Wobec treści rozstrzygnięcia, zasądzono od oskarżonegoM. C.na rzecz oskarżyciela prywatnegoM. P.koszty ustanowienia w sprawie pełnomocnika w kwocie 2.160 zł oraz kwotę 300 zł tytułem zwrotu opłaty.