Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim
V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: V U 1386/13
Data wyroku: 2014-08-28 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Magdalena Marczyńska
Słowa kluczowe: Renta Rolnicza
Podstawa prawna: art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników ( tekst jedn. Dz. U. z 2013 r. poz. 1403)

Sygn. akt VU 1386/13

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 28 sierpnia 2014 roku
Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim, Wydział V Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie:
Przewodniczący SSO Magdalena Marczyńska
Protokolant Bożena Sobczyk
po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2014 roku w Piotrkowie Trybunalskim
na rozprawie
sprawy z wnioskuA. C.
przeciwko Prezesowi Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego Oddział wŁ.(...)a wT.
o rentę rolniczą
na skutek odwołaniaA. C.
od decyzji Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego Oddział wŁ.
(...)a wT.z dnia 11 września 2013 r. sygn.(...)
oddala odwołanie.
Sygn. akt VU 1386/13

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 11 września 2013 roku Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego Oddział wŁ.(...)a wT.odmówiłA. C.przyznania prawa do renty rolniczej. W uzasadnieniu organ rentowy podał, iż wnioskodawca nie jest całkowicie niezdolny do pracy w gospodarstwie rolnym, a zatem brak jest podstaw do przyznania świadczenia.
Od powyższej decyzji złożył w dniu 11 października 2013 roku odwołanieA. C..
KRUS wnosiła o oddalenie odwołania.

Sąd Okręgowy ustalił co następuje:
A. C.,urodzony w dniu (...), złożył w dniu 15 lipca 2013 roku wniosek o rentę rolniczą.
(dowód: wniosek o rentę k. 1 w aktach organu rentowego)
Orzeczeniem z dnia 8 sierpnia 2013 roku lekarz rzeczoznawca KRUS uznał, że wnioskodawca nie jest całkowicie niezdolny do pracy w gospodarstwie rolnym.
(dowód: orzeczenie lekarza rzeczoznawcy KRUS z dnia 8 sierpnia 2013 roku k. 41-42 w aktach organu rentowego)
Od powyższego orzeczenia wniósł sprzeciwA. C., w wyniku czego sprawę skierowano do komisji lekarskiej KRUS, która w dniu 6 września 2013 roku, wydała orzeczenie zgodne z opinią lekarza rzeczoznawcy KRUS. Po ponownym badaniu zdiagnozowano u wnioskodawcy: miażdżycę tętnic szyjnych i łuku aorty oraz naczyniowe zawroty głowy w wywiadzie.
(dowód: orzeczenie komisji lekarskiej KRUS z dnia 6 września 2013 roku k. 41-42 w aktach organu rentowego)
Aktualnie u wnioskodawcy występują następujące schorzenia:
-  zespół uzależnienia od alkoholu (F 10.2);
-  łagodne zaburzenia procesów poznawczych (F 06.7);
- choroba niedokrwienna serca;
- podejrzenie zawału serca ściany dolnej;
- hipercholesterolemia;
-  choroba zwyrodnieniowa kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego z wielopoziomową dyskopatią;
-  zespół bólowy szyjny i lędźwiowo-krzyżowy w wywiadzie, obecnie bez objawów korzeniowych i ubytkowych.
Stopień zaawansowania powyższych schorzeń nie czyni wnioskodawcy całkowicie niezdolnym do pracy w gospodarstwie rolnym.

    (dowód: opinie biegłych lekarzy psychiatryA. R.i psychologaJ. Ś.k. 15-17, kardiologaM. M.k. 31-33 i neurologaA. N.k. 42-43 w aktach sprawy)

Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treściąart. 21 ust. 1 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 roku o ubezpieczeniu społecznym rolników(tekst jedn. Dz. U. 2013r. poz. 1403 ze zm.) renta rolnicza z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który łącznie spełnia następujące warunki:

1
podlegał ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu przez wymagany okres, o którym mowa w ust. 2,

2
jest trwale lub okresowo całkowicie niezdolny do pracy w gospodarstwie rolnym,

3
całkowita niezdolność do pracy w gospodarstwie rolnym powstała w okresie podlegania ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu lub w okresach, o których mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1 i 2, lub nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów.

Z całkowitą niezdolnością do pracy w gospodarstwie rolnym, mamy do czynienia wówczas, gdy ubezpieczony z powodu naruszenia sprawności organizmu utracił zdolność do osobistego wykonywania pracy w gospodarstwie rolnym (art. 21 ust. 5 ustawy). Niezdolność ta ma charakter trwały, jeżeli ubezpieczony nie rokuje odzyskania zdolności do osobistego wykonywania pracy w gospodarstwie rolnym, bądź okresowy, gdy takie rokowania istnieją (art. 21 ust. 6 i 7 ustawy).
Pomiędzy stronami istniał spór co do spełnienia przez wnioskodawcę przesłanki przewidzianej w art. 21 ust. 1 pkt 2 powołanej powyżej ustawy, tj. czy jest on całkowicie niezdolny do pracy w gospodarstwie rolnym.
Dla ustalenia, czyA. C.jest niezdolny do pracy w rozumieniu przepisów cyt. powyżej ustawy Sąd dopuścił dowód z pisemnych opinii biegłych lekarzy psychiatry, psychologa, kardiologa i neurologa, biegłych z zakresu dziedziny medycyny, w ramach których mieszczą się rozpoznane u niego schorzenia.
Opinie opracowane przez biegłych psychiatręA. R., psychologaJ. Ś., kardiologaM. M.i neurologaA. N., Sąd ocenia jako jasne, pełne, logiczne i należycie uzasadnione. Biegli sporządzili opinie po zapoznaniu się z dokumentacją medyczną wnioskodawcy, jak również po przeprowadzeniu jego osobistego badania. Określili w opiniach, na jakie schorzenia cierpi obecnie wnioskodawca.
W zgodnej ocenie wskazanych wyżej biegłych powyższe schorzenia, na obecnym etapie ich zaawansowania, nie powodują u wnioskodawcy całkowitej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym.
Biegłe psychiatraA. R.i psychologJ. Ś.uznały, że schorzenia wnioskodawcy nie czynią go całkowicie niezdolnym do pracy w gospodarstwie rolnym. Biegłe wskazały, że wnioskodawca nie prezentuje istotnych zaburzeń nastroju i nie występują u niego objawy psychotyczne, brak też danych aby objawy takie występowały u niego w przeszłości. Wnioskodawca jest uzależniony od alkoholu, na co wskazuje wielokrotne nadużywanie spożycia alkoholu mimo wystąpienia w związku z tym oczywistych skutków zdrowotnych, według deklaracji obecnie znajduje się w fazie abstynencji. Zdaniem biegłych funkcje poznawcze u wnioskodawcy są nieistotnie klinicznie obniżone. Osłabienie tych funkcji nie osiągnęło poziomu otępienia.
Również biegła kardiologM. M.nie stwierdziła u wnioskodawcy schorzeń uzasadniających uznanie go za osobę całkowicie niezdolną do pracy w gospodarnie rolnym. Występująca u wnioskodawcy stabilna choroba wieńcowa bez udokumentowanego istotnego upośledzenia rezerwy wieńcowej i uszkodzenia mięśnia lewej komory wymaga kontynuacji leczenia farmakologicznego, ale nie powoduje całkowitej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym.
Tożsamy wniosek postawił w swojej opinii biegły neurologA. N.. Biegły nie stwierdził u wnioskodawcy objawów ogniskowego uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego, objawów korzeniowych i ubytkowych, ani istotnych dysfunkcji narządu ruchu. Badanie TK kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego wykazało wprawdzie wielopoziomowe zmiany dyskopatyczne, jednakże zdaniem biegłego zmiany te nie korelują z obrazem klinicznym.
Dowód z opinii biegłych nie został w sposób skuteczny zakwestionowany w toku postępowania. Do podważenia opinii nie mogą prowadzić zarzuty podniesione przez wnioskodawcę i jego pełnomocnika na rozprawie w dniu 26 sierpnia 2014 roku, które sprowadzają się w istocie do twierdzenia, iż nie zgadzają się oni z opiniami biegłych, gdyż inaczej oceniają swój stan zdrowia. Takie zarzuty nie mogą prowadzić do podważenia opinii sporządzonej przez specjalistów o niekwestionowanym poziomie wiedzy, specjalistów praktyków z doświadczeniem klinicznym.
Wobec stanowczych wniosków płynących z opinii biegłych, nie było potrzeby powoływania kolejnych biegłych na okoliczności, które zostały już dostatecznie wyjaśnione. Przy uwzględnieniu treściart. 233 § 1 k.p.c.opinie te należało bowiem ocenić jako fachowe, rzetelne oraz pełne. Mając powyższe na uwadze Sąd nie uwzględnił wniosku pełnomocnika skarżącego o dopuszczenie dowodu z opinii kolejnych biegłych z zakresu neurologii i psychologii. Potrzeba powołania innego biegłego winna bowiem wynikać z okoliczności sprawy, a nie z samego niezadowolenia strony z dotychczas złożonych opinii (por. Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 4 sierpnia 1999 roku, I PKN 20/99, OSNP 2000/22/807). Tymczasem pełnomocnik wnioskodawcy zgłaszając omawiany wniosek dowodowy podniosła jedynie, że opinie wydane przez biegłych „nie odzwierciedlają stanu zdrowia wnioskodawcy”. Nie zgłosiła żadnych konkretnych merytorycznych zarzutów do opinii.
Z tych też względów, Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych na podstawieart. 47714§ 1 k.p.c., orzekł jak w sentencji.