Sąd Okręgowy w Kielcach
IX Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IX Ka 1854/13
Data wyroku: 2014-01-30 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Bogna Kuczyńska

Sygn. akt IX Ka 1854/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 30 stycznia 2014 r.

Sąd Okręgowy w Kielcach, IX Wydział Karny Odwoławczy w składzie:

Przewodniczący:  SSO Bogna Kuczyńska
Protokolant:  sekr. sądowy Anna Misztal

przy udziale oskarżyciela publicznego ---------------
po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2014 r.
sprawyM. T.
obwinionego o wykroczenie z art.86 § 1 kw w zw. z art.22 ust.4 ustawy PRD
na skutek apelacji wniesionej przez oskarżyciela posiłkowego
od wyroku Sądu Rejonowego w Jędrzejowie
z dnia 30 września 2013r. sygn. akt VII W 50/13

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;

II
zasądza od oskarżyciela posiłkowegoM. Ś.na rzecz Skarbu Państwa 110 (sto dziesięć) złotych tytułem kosztów postępowania, w tym 60 ( sześćdziesiąt) złotych opłaty.

Sygn. akt. IX Ka 1854/13

UZASADNIENIE
M. T.został obwiniony o to, że w dniu 17 lipca 2012 roku w m.D., pow.(...)woj.(...), jako kierujący samochodem markiC.o nr rej.(...), spowodował zagrożenie bezpieczeństwa ruchu drogowego w ten sposób, że wykonując manewr skrętu w lewo, nie upewnił się co do tego, że jest wyprzedzany przez samochód osobowy markiV. (...)o nr rej.(...), w wyniku czego doszło do zderzenia obu pojazdów,tj. o wykroczenie z art. 86 § 1 kw w zw. z art. 22 ust 4 ustawy PRD.
Wyrokiem z 30 września 2013 roku Sąd Rejonowy w Jędrzejowie uniewinnił obwinionego od popełnienia zarzucanego mu wykroczenia, a kosztami postępowania obciążył Skarb Państwa.
Apelację od powyższego wyroku wywiódł oskarżyciel posiłkowyM. Ś., który zaskarżył wyrok w całości.
Skarżący zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, żeM. T.nie spowodował kolizji drogowej.M. Ś.zmotywował, że wykonywał manewr wyprzedzania prawidłowo, dozwoloną prędkość przekroczył nieznacznie – według biegłego jechał z prędkością 70 km/h, a toM. T.zajechał mu drogę wykonując nieprawidłowy skręt w lewo. Skarżący podniósł również, że nie zaproponowałM. T.zapłaty 1000 złotych za szkodę.
Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja jest niezasadna.
W toku prawidłowo przeprowadzonego przewodu sądowego Sąd Rejonowy zgromadził wszystkie dowody niezbędne dla rozstrzygnięcia. Dowody te poddał wnikliwej i wszechstronnej analizie, a swoje stanowisko należycie umotywował w pisemnym uzasadnieniu wyroku. Wskazał w nim szczegółowo, którym dowodom dał wiarę i dlaczego, a którym i na jakiej podstawie – cech wiarygodności odmówił. Obwiniony i oskarżyciel posiłkowy przedstawili w sprawie odmienne wersje zdarzenia, które zostały zweryfikowane przez Sąd za pomocą opinii biegłego z zakresu ruchu drogowego. W swej opinii biegły uwzględnił obiektywne materialne ślady kolizji, w tym uszkodzenia obu pojazdów, zabezpieczone na miejscu zdarzenia ślady zarzucania koła samochoduC.i pole pokryte odłamkami szkieł. Biegły przeprowadził rekonstrukcję zdarzenia wnioskując, że nie można wykluczyć przypadku, że gdyM. T.rozpoczynał „fizycznie” skręt w lewo kierujący samochodemV.znajdował się poza polem jego widzenia i uznał za wysoce prawdopodobną sytuację, w której – gdy obwiniony przystępował do skrętu w lewo w kierunku miejscowościL., samochódV.znajdował się poza polem jego widzenia. Przeprowadzona rekonstrukcja dała podstawy do wnioskowania, w opisanej sytuacji, jeżeli w samochodzie obwinionego był włączony lewy kierunkowskaz – nie można wykluczyć, że to obwiniony naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Brak było podstaw, aby kwestionować powyższą opinię, zarówno co do przyjętych przez biegłego metod badawczych, sposobu ich realizacji jak i wywiedzionych wniosków. Ustalenia faktyczne w sprawie zostały oparte miedzy innymi na tejże opinii. Z pisemnych motywów wyroku wynika, że w ślad za biegłym sąd I instancji przyjął prędkość samochoduV.na 70 km/h (k. 148). Podnoszona w apelacji kwestia ewentualnych rozliczeń między uczestnikami kolizji nie ma żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia.
Dodać trzeba, że Sąd Rejonowy trafnie ocenił kwestię postanowienia Sądu Rejonowego we Włoszczowie w sprawie II Ko 625/12 o uchyleniu mandatu karnego nałożonego naM. Ś.powołując się na treść przepisuart. 8 § 1 k.p.k.. Sąd Okręgowy w całości podziela te rozważania i nie ma potrzeby powtórnego przytaczania ich w tym miejscu.
Apelacja nie wykazała, aby ustalenia faktyczne dokonane przez Sąd Rejonowy były sprzeczne z wynikami postępowania dowodowego.
Przeprowadzona przez sąd I instancji ocena dowodów jest zgodna z wymogamiart. 7 k.p.k., a jej wynikiem są prawidłowe wnioski Sądu co do odtworzenia przebiegu przedmiotowej kolizji i oceny prawnej zachowania obwinionego.
W tym stanie rzeczy na podstawieart. 437 § 1 k.p.k.w zw. zart. 109 § 2 k.p.w.Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok.
O kosztach postępowania za II instancję orzeczono na podstawieart. 636 § 1 k.p.k.w zw. zart. 119 k.p.w.. W ich skład wchodzą: ryczałt za doręczanie pism – 50 złotych oraz opłata w wysokości 60 złotych ustalona na podstawieart. 13 ust 2w zw. zart. 21 ustawy z 23.06.1973 roku o opłatach w sprawach karnych(Dz. U. z 1983 roku, nr 49, poz. 223 z późniejszymi zmianami).

SSO Bogna Kuczyńska

A.W