Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 545/14
Data wyroku: 2014-11-28 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Andrzej Tekieli
Słowa kluczowe: Wykroczenie
Podstawa prawna: art. 124§1 kw

Sygn. akt VI Ka 545/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 28 listopada 2014 r.
Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący – Sędzia  SO Andrzej Tekieli
Protokolant  Jolanta Kopeć
po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2014r.
sprawyB. O. (1)
obwinionego z art. 124 § 1 kw
z powodu apelacji, wniesionej przez obwinionego
od wyroku Sądu Rejonowego w Lubaniu
z dnia 15 września 2014 r. sygn. akt II W 94/14
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok wobec obwinionegoB. O. (1),
zwalnia obwinionego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze obciążając nimi Skarb Państwa.
Sygn. akt VI Ka 545/14

UZASADNIENIE
B. O. (1)obwiniony był o to, że: w dniu 09.11.2013r. około godziny 13:40 nadrodze powiatowej nr (...)w miejscowościM.woj.(...)poprzez uderzenie ręką dokonał umyślnie uszkodzenia mienia w postaci zewnętrznego prawego lusterka w pojeździe markiM. (...)onr rej. (...)powodując straty w wysokości 100 złotych, czym działał na szkodęS. L..

tj. o czyn z art. 124 § 1 k.w.
Sąd Rejonowy w Lubaniu wyrokiem z dnia 15 września 2014r. w sprawie o sygn. II W 94/14:
uznał obwinionegoB. O. (1)winnym popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w części wstępnej wyroku stanowiącego wykroczenie z art. 124 § 1 kw i za to na podstawie art.124 § 1 kw wymierzył mu karę 1 (jednego) miesiąca ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne wskazanej przez(...)w wymiarze 30 (trzydziestu) godzin w skali miesiąca,
na podstawieart. 624 § 1 kpkw zw. zart. 119kpow iart. 17 ust. 1w zw. zart. 21 pkt. 2 ustawy z dnia 23.06.1973r. o opłatach w sprawach karnych, zwolnił obwinionego od ponoszenia kosztów w niniejszej sprawie i nie wymierzył mu opłaty
Apelację od powyższego wyroku złożył obwinionyB. O. (1). Z osobiście sporządzonego środka odwoławczego wynika że obwiniony nie zgadza się z ustaleniami faktycznymi poczynionymi przez Sąd I instancji gdyż zdarzenie miało inny przebieg niż to Sąd ustalił. Obwiniony przedstawił swoją wersję zdarzenia, zbieżną z tą która wynika z jego wyjaśnień, powołał się przy tym na zdjęcia ze swojego telefonu komórkowego, podniósł również że zwracał się o przeprowadzenie konfrontacji z pokrzywdzonymS. L.ale nie dopuszczono tego dowodu. Z treści apelacji wynika że obwiniony wniósł o uniewinnienie go od popełnienia zarzucanego mu czynu.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Apelacja nie jest zasadna.
Z materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie wynikają dwie różne wersje zdarzenia. Zgodnie z pierwszą prezentowaną przez pokrzywdzonegoS. L.jechał on swoim samochodem markiM. (...)zM.w kierunkuL.wąską drogą rowerową i zauważył obwinionegoB. O.który wyszedł na drogę utrudniając pokrzywdzonemu przejazd. Powyższe spowodowało iż pokrzywdzony zahamował i zatrzymał samochód, zaś obwiniony uderzył z góry ręką w lusterko po prawej stronie pojazdu pokrzywdzonego powodując rozbicie szkła oraz pęknięcie osłony kierunkowskazu zamontowanego w lusterku ( k. 4 , k. 36- 37 ). Inną wersję zaprezentował obwinionyB. O. (3). Zgodnie z tą wersją pokrzywdzony nadjeżdżał samochodemM.z dużą szybkością, obwiniony zaś szedł lewą stroną i został potrącony przez ten samochód lusterkiem o prawa rękę ( k.36 odwrót ). ŚwiadkowieD. S. (1)– funkcjonariusz policji iM. G. (1)– funkcjonariusz straży miejskiej którzy byli na miejscu zdarzenia - wezwani przezS. L.- potwierdzili pośrednio wersję pokrzywdzonego.D. S.zeznał m.in. że „ślady na lusterku wskazywały iż sposób opisywany przezB. O. (1)nie był możliwy gdyż na lusterku znajdowały się liczne zabrudzenia w postaci zabłocenia obudowy lusterka.B. O. (1)posiadał widoczne zaczerwienienie w okolicach palca prawej dłoni natomiast w miejscu w którym wskazywał że został uderzony lusterkiem pojazdu nie posiadał żadnych widocznych obrażeń ciała..” ( k.9, k. 48 ). Z koleiM. G.zeznawał m.in.”…lusterko w samochodzie było uszkodzone po prawej stronie, było oderwane, nie było na nim widać otarć. Szkło lusterka było pęknięte. Pęknięcie rozchodziło się od górnej prawej strony co wskazywało, że lusterko było uderzone z góry..”.
Dysponując takim materiałem dowodowym – uzupełnionym dodatkowo m.in. o protokół oględzin miejsca zdarzenia - Sąd I instancji władny był dać wiarę jednej wersji zdarzenia, odrzucić zaś drugą jako niewiarygodną. Sąd ten za wiarygodną uznał wersję pokrzywdzonego i swoje stanowisko w sposób dostateczny uzasadnił w pisemnym uzasadnieniu wyroku. Przypomnieć należy że przekonanie Sądu o wiarygodności jednych dowodów i niewiarygodności innych pozostaje pod ochrona prawa procesowego a więc mieści się w ramach swobodnej oceny dowodów wtedy gdy: 1. jest poprzedzone ujawnieniem w toku rozprawy całokształtu okoliczności i to w sposób podyktowany obowiązkiem dochodzenia prawdy; 2. stanowi wynik rozważenia wszystkich okoliczności przemawiających zarówno na korzyść jak i na niekorzyść oskarżonego ( obwinionego ) 3. jest wyczerpująco i logicznie z uwzględnieniem wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego argumentowane w uzasadnieniu ( zob. w. SN z 9.11.1990 r. WRN 149/90 OSNKW 7- 9/1991, poz.41 ). Wymogom tym sprostał Sąd I instancji w niniejszej sprawie. Argumenty powołane przez obwinionego w apelacji i powtórzone na rozprawie apelacyjnej nie są natomiast przekonywujące. W szczególności okazane na rozprawie przez obwinionego samochodowe lusterko i zdjęcia z telefonu komórkowego nie czynią wiarygodną wersję zdarzenia prezentowaną przez obwinionego. Poza wszystkim jedynie z twierdzeń samego obwinionego wynika, że przyniesione przez niego lusterko jest spornym lusterkiem pochodzącym z samochoduS. L.i że zdjęcia pochodzą z miejsca zdarzenia, twierdzenia te pozostają więc odosobnione.
W tym stanie rzeczy uznając ponadto że wymierzona obwinionemu kara ograniczenia wolności nie jest rażąco surowa Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok wobec obwinionegoB. O. (1).
Na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.w zw. zart. 634 k.p.k.w zw. zart.119 k.p.o.w. mając na uwadze sytuację materialną obwinionego Sąd Okręgowy zwolnił go od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze obciążając nimi Skarb Państwa.