Sąd Okręgowy w Gliwicach
V Zamiejscowy Wydział Karny
Sygnatura akt: V Ka 428/14
Data wyroku: 2014-10-16 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jacek Myśliwiec, Janusz Chmiel, Sławomir Klekocki
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Życiu, Przestępstwo Przeciwko Zdrowiu
Podstawa prawna: 438 pkt 1.2.3. i 4 kpk

Sygn. akt V  .2 Ka 428/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia  16 października 2014  r.

Sąd Okręgowy w Gliwicach

    V Wydział Karny Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku

w składzie:
Przewodniczący:SSO Jacek Myśliwiec
Sędziowie:SSO Janusz Chmiel
SSO Sławomir Klekocki (spr.)
Protokolant:  Roman Czarnacki
w obecności Magdaleny Szymańskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej
po rozpoznaniu w dniu 16 października 2014 r.
sprawy:

M. L./L./

synaF.iS.

ur. (...)wR.

oskarżony o przestępstwo zart. 157 § 2 kk

na skutek apelacji wniesionych przez obrońcę oskarżonego i oskarżycielkę posiłkową
od wyroku Sądu Rejonowego w Raciborzu
z dnia 15 maja 2014r. sygn. akt II K 584/13

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok uznając obie apelacje za oczywiście bezzasadne;

II
zasądza od oskarżonego i oskarżycielki posiłkowej wydatki za postępowanie odwoławcze po 10 /dziesięć/ złotych i obciąża ich opłatą za II instancję w kwotach: oskarżonego 180 /sto osiemdziesiąt/ złotych, oskarżycielkę posiłkową 60 /sześćdziesiąt/ złotych.

Sygn. akt V.2 Ka 428/14

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 15 maja 2014 r. Sąd Rejonowy w Raciborzu uznałM. L.za winnego tego, że w dniu 2 maja 2013 roku wR.wielokrotnie pociął nożem do tapet po całym cieleD. J., w wyniku czego doznała ona obrażeń ciała w postaci licznych ran ciętych okolicy twarzy, okolicy podbródkowej, szyi, przedramienia prawego oraz klatki piersiowej po stronie lewej, czym spowodował rozstrój jej zdrowia trwający nie dłużej niż siedem dni, a jednocześnie działając w wyżej opisany sposób zadając nożem do tapet ciosy w okolice szyi naraził pokrzywdzoną na niebezpieczeństwo utraty życia przez zranienie dużych naczyń tętniczych, w tym tętnicy szyjnej wspólnej, tj. za winnego popełnienia występku zart. 160 § 1 kkiart. 157 § 2 kkw zw. zart. 11 § 2 kki za to na mocyart. 160 § 1 kkw zw. zart. 11 § 3 kkskazał go na karę 1 roku pozbawienia wolności.
Na podstawieart. 46 § 1 kkSąd orzekł wobec oskarżonegoM. L.środek karny w postaci zadośćuczynienia za doznaną krzywdę przez zapłatę kwoty 5.000 złotych na rzecz pokrzywdzonejD. J..
Na zasadzieart. 44 § 2 kkSąd orzekł środek karny w postaci przepadku przedmiotów służących do popełnienia przestępstwa w postaci fragmentu ostrza noża do cięcia tapet z plamami koloru brunatnego i noża do cięcia tapet z plamami koloru brunatnego, opisanych szczegółowo w poz. 1 i 2 wykazu dowodów rzeczowych (k.23 akt sprawy), przechowywanych na kartach 21 i 22 akt sprawy.
Na mocyart. 63 § 1 kkSąd zaliczył oskarżonemuM. L.na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 2 maja 2013 roku do dnia 4 maja 2013 roku, przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się jednemu dniowi kary pozbawienia wolności.
Na podstawieart. 627 kpkiart. 617 kpkw zw. zart. 2 ust.1 pkt 3 Ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnychSąd zasądził od oskarżonegoM. L.na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w kwocie 420,00 złotych, na którą składają się wydatki w kwocie 240,00 złotych oraz opłata w kwocie 180,00 złotych.
Apelację od tego wyroku wnieśli oskarżycielka posiłkowaD. F.(J.) i obrońca oskarżonegoM. L.. Oskarżycielka posiłkowa zaskarżyła wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze zarzucając rażącą łagodność kary wymierzonej oskarżonemu i w oparciu o ten zarzut wnosiła o zmianę zaskarżonego wyrokui wymierzenie oskarżonemu bezwzględnej kary pozbawienia wolności oraz podwyższenia orzeczonego środka karnego do kwoty 25.000 zł.
Obrońca oskarżonego w swojej apelacji zaskarżył wyrokw całości zarzucając :
1. błędną kwalifikację prawną czynu poprzez obrazęart. 160 kk, a to poprzez przyjęcie, że działanie oskarżonego zagrażało zdrowiu, a nawet życiu pokrzywdzonejJ., gdziew rzeczywistości oskarżony nie spowodował u pokrzywdzonej żadnych obrażeń, które można by było zakwalifikować jako obrażenia zart. 160 kk, a jedynie można by te obrażenia zakwalifikować zart. 157 § 2 kk,
2. obrazę prawa materialnego, a toart. 46 kkpoprzez zastosowanie w stosunku do oskarżonego środka karnego w postaci zapłaty na rzecz pokrzywdzonej kwoty 5.000,00 złotych tytułem zadośćuczynienia w sytuacji kiedy oskarżony nie posiada majątku, ani też stałej pracy, która pozwalałaby na realizację tak dużego obowiązku w stosunku do pokrzywdzonej,
3. w konsekwencji powyższego rażącą surowość kary polegającą na wymierzeniu oskarżonemu kary bezwzględnej pozbawienia wolności w wymiarze 1 roku, gdziew rzeczywistości oskarżony zasługuje na karę wolnościową, albowiem zarzucanego czynu dopuścił się pod wpływem emocji, które związane były ze zdradą dokonaną przez pokrzywdzonąJ.w stosunku do oskarżonego, czego Sąd Rejonowy nie wziął pod uwagę, Sąd niewłaściwie zastosował dyrektywy wymiaru kary o których mowa wart. 53 kk.
W oparciu o w/w zarzuty obrońca oskarżonego wnosił o :
1. zmianę kwalifikacji prawnej zarzucanego oskarżonemu czynu poprzez przyjęcie, że oskarżony dopuścił się czynu, o którym mowa wart. 157 § 2 kki w związku z tym wymierzenie oskarżonemu kary grzywny względnie kary ograniczenia wolności,
2. nie orzekanie w stosunku do oskarżonegoM. L.środka karnego w oparciu oart. 46 kk, a jedynie z ostrożności procesowej o orzeczenie środka karnego zart. 46 § 1 kkw kwocie 500,00 złotych
3. zwolnienie oskarżonegoM. L.od ponoszenia kosztów procesu ze względu na jego trudną sytuację materialną i rodzinną.
Sąd Okręgowy zważył co następuje :
Obie apelacje nie zasługują na uwzględnienie i to w stopniu oczywistym. W pierwsze kolejności sąd omówi apelację obrońcy oskarżonego jako dalej idącą. Nie trafny okazał się zarzut podniesiony w apelacji przez obrońcę oskarżonego a to obrazyart. 160 kkpolegający na jego przyjęciu przez sąd i instancji. Zdaniem obrońcy oskarżonego oskarżony nie spowodował u pokrzywdzonej żadnych obrażeń, które można by było zakwalifikować je jako obrażenia zart. 160 kka jedynie należało te obrażenia zakwalifikować zart. 157 § 2 kk. Sąd rejonowy jednak w swoim uzasadnieniu wskazał dlaczego przyjął, iż oskarżony swoim zachowaniem wyczerpał znamiona zart. 160 § 1 kkiart. 157 § 2 kkw zw.zart. 11 § 2 kk. Sąd I instancji powołał się na opinię sądowo-lekarką z której bezpośrednio wynika, że w wyniku działania oskarżonego doszło do stanu bezpośredniego narażenia pokrzywdzonej na utratę życia przez uszkodzenie tętnic biegnących w obrębie szyi. Skoro zatem oskarżony zadając pokrzywdzonej w dniu 2 maja 2013 r. ciosy nożem do tapet w okolicy szyi, gdzie przebiegają naczynia krwionośne, w tym tętnica szyjna wspólna, naraził ją na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia, z zamiarem ewentualnym, bowiem musiał on przewidywać, atakując nożem do tapet twarz i szyję pokrzywdzonej, że takie działanie, połączone z oporem stawianym przez pokrzywdzoną może doprowadzić do zadania jej niekontrolowanego ciosu w okolice tętnic biegnących na szyi i na to się godził. Nie zasługuje również na uwzględnienie zarzut obrazy prawa materialnego a toart. 46 kkpolegający na zasądzeniu od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonej kwoty 5.000 zł w sytuacji kiedy zdaniem obrońcy oskarżonego nie posiada on majątku ani też stałej pracy. W tej kwestii nie budzi wątpliwości, że obowiązek określony wart. 46 § 1 kkjest środkiem karnym i w przypadku jego orzekania stosuje się te same reguły co przy wymiarze kary. Sytuacja materialna oskarżonego nie może mieć wpływu na wymiar rzeczonego środka karnego. W przypadku bowiem wyrządzenia umyślnie szkody na osobie (a z taką mamy w niniejszej sprawie do czynienia) zasady współżycia społecznego nie przemawiają za miarkowaniem obowiązku jej naprawienia (art. 440 kc). Jeżeli chodzi o zarzut rażącej niewspółmierności (surowości) orzeczonej wobec oskarżonego kary 1 roku pozbawienia wolności należy wskazać co podnosił w swoim uzasadnieniu sąd rejonowy, że oskarżony jest osobą wielokrotnie karaną k. 183-184 akt , zarzucanego czynu dopuścił się w okresie próby. Dolegliwość tej kary zdaniem sądu odwoławczego nie przekracza stopnia winy oskarżonego i prawidłowo realizuje cele zapobiegawcze w zakresie prewencji indywidualnej jak i ogólnej. Również niezasadna okazała się apelacja oskarżycielki posiłkowej. Wymierzonej wobec oskarżonego bezwzględnej kary 1 roku pozbawienia wolności nie można uznać za rażąco łagodnej. Orzeczona kara jest wyważona, prawidłowo ocenia stopień winy stopień społecznej szkodliwości zarzucanego oskarżonemu czynu. Odnośnie orzeczonego środka karnego w postaci zadośćuczynienia w kwocie 5.000 zł na rzecz pokrzywdzonej za doznane krzywdy spowodowanej cierpieniem należy uznać, że orzeczony w tej kwocie środek karny jest prawidłowy. Podnieść należy, że pokrzywdzona żądała na rozprawie 100.000 zł, w apelacji tą kwotę obniżyła do 25.000 zł. Jeżeli pokrzywdzona uważa, że orzeczona kwota jest jej zdaniem za niska, może dochodzić swoich roszczeń na drodze procesu cywilnego. Z tych też względów nie uznając zasadności zarzutów apelacji obrońcy oskarżonego i oskarżycielki posiłkowej, nie podzielając przytoczonych na ich poparcie argumentów Sąd Okręgowy zaskarżony wyrok utrzymał w mocy. O kosztach sądowych orzeczono po myśliart. 636 § 1 kpk.