Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim
V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: V U 94/14
Data wyroku: 2014-09-04 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Beata Łapińska
Słowa kluczowe: Emerytura Wcześniejsza
Podstawa prawna: art.184 w zw. z art. 32 ustawy o emeryturach i rentach z FUS

Sygn. akt VU 94/14

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 4 września 2014 roku
Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim, Wydział V Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie:
Przewodniczący SSO Beata Łapińska
Protokolant stażysta Bożena Sobczyk
po rozpoznaniu w dniu 3 września 2014 roku w Piotrkowie Trybunalskim
na rozprawie
sprawy z wnioskuS. Ś.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT.
o emeryturę
na skutek odwołaniaS. Ś.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT.
z dnia 30 grudnia 2013 r. sygn.(...)

1
zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznajeS. Ś.prawo do emerytury poczynając od dnia(...)roku,

2

    zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT.. na rzeczS. Ś.kwotę 60 zł (sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa adwokackiego.

Sygn. akt VU 94/14

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 30 grudnia 2013 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT.odmówił wnioskodawcyS. Ś.prawa do emerytury.
Od decyzji powyższej wnioskodawca odwołał się w dniu 15 stycznia 2014 roku. Wniósł o przyznanie żądanego prawa z uwagi na to, że przepracował wymagane 15 lat w warunkach szczególnych, albowiem pracował w takich warunkach także w okresie zatrudnienia od 1 kwietnia 1986 roku do 31 grudnia 1998 roku wPrzedsiębiorstwie (...) S.A.wB.na stanowisku betoniarza.
ZUS wnosił o oddalenie odwołania.

Sąd Okręgowy ustalił co następuje:
S. Ś.,urodzony w dniu (...), złożył w dniu 16 grudnia 2013 roku wniosek o przyznanie emerytury.
(dowód: wniosek o emeryturę k. 1-7 w aktach ZUS)
Na dzień 1 stycznia 1999 roku skarżący udowodnił staż pracy wynoszący ponad 25 lat. Niekwestionowany przez ZUS okres zatrudnienia wnioskodawcy w szczególnych warunkach wynosi łącznie 12 lat, 5 miesięcy i 21 dni. Są to okresy zatrudnienia: od 23 października 1971 roku do 30 grudnia 1972 roku i od 13 września 1974 roku do 31 sierpnia 1979 roku do(...) Spółce z o.o.na stanowisku robotnika wykonującego prace kamieniarskie oraz od 12 września 1979 roku do 31 maja 1985 roku oraz od 27 lipca 1985 roku do 31 marca 1986 roku wPrzedsiębiorstwie (...) S.A.wB.na stanowisku betoniarza.
Wnioskodawca nie przystąpił do otwartego funduszu emerytalnego.
(okoliczności niesporne)
W okresie od 12 września 1979 roku do 1 września 2004 roku wnioskodawca był zatrudniony w(...) S.A.wB.. W świadectwie pracy wystawionym wnioskodawcy w dniu 1 września 2004 roku ww. pracodawca wskazała, iż był on zatrudniony na stanowisku posadzkarza. W okresach od 1 lipca 1990 roku do 24 lutego 1993 roku, od 1 lipca 1996 roku do 15 lipca 1996 roku oraz od 4 sierpnia 1997 roku do 9 sierpnia 1997 roku wnioskodawca przebywał w macierzystym zakładzie pracy na urlopach bezpłatnych i pracował wówczas na budowach eksportowych.
(dowód: świadectwo pracy k. 13 w aktach ZUS)
W angażach wystawionych wnioskodawcy wskazano, że pracował on:- od 1 stycznia 1980 roku do 31 grudnia 1985 roku jako betoniarz;
- od 1 stycznia 1986 roku do 31 marca 1986 roku jako lastrykarz-betoniarz;
- od 1 kwietnia 1986 roku do 31 sierpnia 1988 roku jako posadzkarz;
- od 1 września 1988 roku do 2 stycznia 1989 roku jako murarz;
- od 3 stycznia 1989 roku do 31 grudnia 1998 roku jako posadzkarz.
(dowód: angaże k. 18-26 w aktach ZUS)
Przez cały okres zatrudnienia w(...) S.A.wB., a nie tylko w okresach zaliczonych przez ZUS do pracy w warunkach szczególnych (tj. okresach 12 września 1979 roku do 31 maja 1985 roku oraz od 27 lipca 1985 roku do 31 marca 1986 roku) wnioskodawca pracował stale i w pełnym wymiarze czasu pracy jako betoniarz.
Do obowiązków wnioskodawcy na stanowisku betoniarza należało przygotowywanie podłoża do betonowania, przygotowywanie betonu, wylewanie posadzek betonowych, betonowanie słupów i stropów pod turbiny, wylewanie betonowych zbiorników na węgiel i pod wentylatory, wylewanie dróg i ław. Innych czynności wnioskodawca nie wykonywał. Wnioskodawca nigdy nie pracował jako posadzkach. Ukończył jedynie kurs posadzkarski.
(dowód: zeznania świadkówJ. K.,H. M.iJ. P.k. 26, 27, zeznania wnioskodawcy k. 26, 27 w zw. z k. 18, 19 w aktach sprawy)
(...) S.A.wB.nie wystawiło wnioskodawcy świadectwa wykonywania pracy w warunkach szczególnych.
Przy zaliczeniu okresu zatrudnienia wnioskodawcy od 1 kwietnia 1986 roku do 31 grudnia 1998 roku (z wyłączeniem okresów przebywania na urlopach bezpłatnych) do pracy w warunkach szczególnych, jego staż pracy w takich warunkach wynosi, łącznie z okresem niekwestionowanym przez organ rentowy ponad 15 lat.
(okoliczności niesporne)

Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Odwołanie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treściąart. 32 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(tekst jedn. Dz. U. 2013, poz. 1440 ze zm.) ubezpieczonym urodzonym przed dniem 1 stycznia 1949 roku, będącym pracownikami, o których mowa w ust. 2-3, zatrudnionymi w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, przysługuje emerytura w wieku niższym niż określony wart. 27 pkt 1(tj. poniżej 65 lat dla mężczyzn). Ustęp 4 art. 32 stanowi zaś, że wiek emerytalny, o którym mowa wust. 1, rodzaje prac lub stanowisk oraz warunki, na podstawie których osobom wymienionym w ust. 2 i 3 przysługuje prawo do emerytury, ustala się na podstawie przepisów dotychczasowych.
Stosownie do art. 184 ust. 1 wskazanej wyżej ustawy ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 roku przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy (tj. w dniu 1 stycznia 1999 roku) osiągnęli:
1)okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat – dla kobiet i 65 lat – dla mężczyzn oraz
2)okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27.
Emerytura, o której mowa w ust. 1, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa.
W świetle powyższych regulacji żądanie wnioskodawcy należało zatem rozpoznać w aspekcie przepisówrozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. Nr 8 poz. 43 z późn. zm.), zwanego dalej rozporządzeniem. Z treści § 4 tego rozporządzenia wynika, iż pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach wymienione w Wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki:

1
osiągnął wiek emerytalny wynoszący: 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn,

2
ma wymagany okres zatrudnienia, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach.

Ten „wymagany okres zatrudnienia” to okres wynoszący 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, liczony łącznie z okresami równorzędnymi i zaliczalnymi do okresów zatrudnienia (§ 3 rozporządzenia), natomiast pracą w warunkach szczególnych jest praca świadczona stale i w pełnym wymiarze na stanowiskach wskazanych w załączniku do tegoż aktu (§ 1 i § 2 rozporządzenia). Należy dodać, że warunek wykonywania pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy jest spełniony tylko wówczas, gdy pracownik w ramach obowiązującego go pełnego wymiaru czasu pracy na określonym stanowisku pracy nie wykonuje czynności pracowniczych nie związanych z tym stanowiskiem pracy, ale stale wykonuje prace o jakich mowa w rozporządzeniu (tak też Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 15 listopada 2000 roku, II UKN 39/00, OSNAP 2002/11/272).
Okresy pracy w warunkach szczególnych, stosownie do § 2 ust. 2 rozporządzenia, stwierdza zakład pracy, na podstawie posiadanej dokumentacji, w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach, wystawionym według wzoru stanowiącego załącznik do przepisów wydanych na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia, lub w świadectwie pracy. Brak takiego świadectwa nie wyklucza jednak dokonania ustalenia zatrudnienia w warunkach szczególnych innymi środkami dowodowymi w toku postępowania sądowego. Stanowisko takie wielokrotnie zajmował również Sąd Najwyższy, który między innymi w wyroku z dnia 2 lutego 1996 roku, II URN 3/95, OSNAP 1996/16/239 stwierdził, że w postępowaniu przed sądami pracy i ubezpieczeń społecznych okoliczności mające wpływ na prawo do świadczeń lub ich wysokości mogą być udowadniane wszelkimi środkami dowodowymi, przewidzianymi wkodeksie postępowania cywilnego. Ograniczenia dowodowe zawarte wrozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno-rentowe i zasad wypłaty tych świadczeń(Dz. U. Nr 10, poz. 49 ze zm.), obecnierozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 11 października 2011 roku w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno-rentowe(Dz. U. Nr 237, poz. 1412), dotyczą wyłącznie postępowania przed tymi organami.
Spór pomiędzy stronami, w związku z zarzutami podniesionymi przez wnioskodawcę w odwołaniu, ograniczał się do faktu, czy ma on wymagany 15-letni okres zatrudnienia w szczególnych warunkach. Spełnienie pozostałych przesłanek nie było przedmiotem sporu, a jednocześnie nie budzi żadnych wątpliwości – wnioskodawca ma wymagany okres zatrudnienia, to jest 25 lat, a w dniu(...)roku ukończył 60 lat i nie przystąpił do otwartego funduszu emerytalnego.
Dokonując ustaleń w zakresie rodzaju prac wykonywanych przez wnioskodawcę w spornym okresie Sąd oparł się na zeznaniach świadkówJ. K.,H. M.iJ. P.oraz na zeznaniach samego wnioskodawcy. Sam fakt zatrudnienia wnioskodawcy we wskazanym zakładzie pracy był bowiem niesporny w świetle dokumentów znajdujących się w jego aktach ubezpieczeniowych.
Z zeznań powyższych wynika, jakie konkretnie prace wnioskodawca wykonywał i w jakim wymiarze czasu pracy pracował. Będąc zatrudnionym w(...) S.A.wB.przez cały okres zatrudnienia, a nie tylko w okresach zaliczonych przez ZUS do pracy w warunkach szczególnych, tj. okresach 12 września 1979 roku do 31 maja 1985 roku oraz od 27 lipca 1985 roku do 31 marca 1986 roku wnioskodawca pracował stale i w pełnym wymiarze czasu pracy jako betoniarz. Do obowiązków wnioskodawcy na stanowisku betoniarza należało przygotowywanie podłoża do betonowania, przygotowywanie betonu, wylewanie posadzek betonowych, betonowanie słupów i stropów pod turbiny, wylewanie betonowych zbiorników na węgiel i pod wentylatory, wylewanie dróg i ław. Innych czynności wnioskodawca nie wykonywał. Wnioskodawca nigdy nie pracował jako posadzkach. Ukończył jedynie kurs posadzkarski.
W zeznaniach tych nie ma sprzeczności, są one logiczne i wzajemnie się uzupełniają. Świadkowie i wnioskodawca pracowali we wskazanych wyżej zakładach pracy w tym samym czasie i opisali w sposób logiczny zakres obowiązków wnioskodawcy. Organ rentowy nie przedstawił zaś w toku postępowania żadnych dowodów, które pozwoliłyby na podważenie wiarygodność złożonych zeznań.
W świetle złożonych w sprawie zeznań nie budzi żadnych wątpliwości, że wnioskodawca wykonywał w spornym okresie stale i w pełnym wymiarze czasu pracy prace wymienione w Wykazie A Dziale V, poz. 4 do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze, tj. prace zbrojarskie i betoniarskie. Okres tej pracy wynosi łącznie z okresem pracy w warunkach szczególnych niekwestionowanym przez organ rentowy ponad 15 lat.
W związku z tym, że wykazany przez wnioskodawcę okres pracy w warunkach szczególnych wynosi więcej niż 15 lat, stwierdzić zatem należało, iż spełnia on wszystkie wymagane prawem warunki do uzyskania prawa do emerytury zgodnie zart. 32 ust. 1w zw. zart. 184 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
Z tych też względów, Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, na podstawieart. 47714§ 2 k.p.c.orzekł jak w punkcie „1” sentencji.
Rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów zastępstwa procesowego znajduje uzasadnienie w treściart. 98 k.p.c.oraz przepisach § 2 ust. 1 i 2 w zw. z§ 11 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu(tekst jedn. Dz. U. z 2013r., poz. 490).