Sąd Okręgowy w Białymstoku
VIII Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VIII Ka 836/13
Data wyroku: 2014-04-08 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Dariusz Niezabitowski, Marek Wasiluk, Wiesław Oksiuta-
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Mieniu
Podstawa prawna: art. 279§1 kk

Sygn. akt VIII Ka 836/ 13

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 8 kwietnia 2014 roku
Sąd Okręgowy w Białymstoku VIII Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący: SSO Marek Wasiluk
Sędziowie SSO Wiesław Oksiuta- spr.
SSO Dariusz Niezabitowski
Protokolant Aneta Chardziejko
przy udziale Prokuratora Małgorzaty Zińczuk
po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2014 roku
sprawyA. J.
oskarżonego o czyn zart. 279 § 1 kk
na skutek apelacji wniesionej przez oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Bielsku Podlaskim
z dnia 26 sierpnia 2013 roku sygn. akt VII K 92/ 13

I
Zaskarżony wyrok zmienia w ten sposób, że :

-w przypisanym czynie w punkcie I części dyspozytywnej wyroku przyjmuje, że oskarżony dokonał zaboru w celu przywłaszczenia 30 l oleju napędowego o wartości 164 zł 40 gr, powodując łączną szkodę w mieniu pokrzywdzonego w kwocie 515 zł 12 gr
- w punkcie III części dyspozytywnej wyroku przyjmuje kwotę 350 zł 72 gr ( trzysta pięćdziesiąt złotych siedemdziesiąt dwa grosze ) tytułem obowiązku naprawienia szkody.

II
W pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy.

III
Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.M. D.kwotę 516,60 ( pięćset szesnaście złotych sześćdziesiąt groszy ) w tym kwotę 96,60 ( dziewięćdziesiąt sześć złotych sześćdziesiąt groszy ) jako 23 % stawkę podatku od towarów i usług tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu w postępowaniu odwoławczym.

IV
Zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

UZASADNIENIE
A. J.został oskarżony o to, że w dniu 01 lutego 2013 roku o godz. 21:30 wH.przyul. (...)dokonał kradzieży z włamaniem do zbiornika paliwa samochodu ciężarowego markiV.onumerze rejestracyjnym (...)w ten sposób, że po uprzednim przedostaniu się na ogrodzony siatką parkingfirmy (...)przy użyciu nieustalonego narzędzia odkręcił śrubę zabezpieczającą wlew paliwa, a następnie przy użyciu gumowej rurki dokonał z jego wnętrza zaboru w celu przywłaszczenia 124 l oleju napędowego o wartości strat 679,52 zł na szkodęfirmy (...)G. K.z siedzibą wH., tj. o czyn kwalifikowany zart. 279§1 k.k.
Sąd Rejonowy w Bielsku Podlaskim Zamiejscowy VII Wydział Karny z siedzibą w Hajnówce wyrokiem z dnia 26 sierpnia 2013 roku w sprawie o sygn. akt VII K 92/13 oskarżonegoA. J.uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu mocą aktu oskarżenia czynu wypełniającego dyspozycję występku zart. 279§1 k.k.i za to na podstawieart. 279§1 k.k.skazał go i jednocześnie wymierzył mu karę 1 (jednego) roku i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności.
Na podstawieart. 69§1 i§2 k.k.orazart. 70§1 pkt 1 k.k.wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby 2 (dwóch) lat.
Na podstawieart. 46§1 k.k.zobowiązał oskarżonego do naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonegofirmy (...)z siedzibą wH.kwoty 515,12 zł (pięciuset piętnastu złotych i dwunastu groszy).
Na podstawieart. 44§2 k.k.orzekł względem oskarżonego środek karny – przepadek dowodów rzeczowych w postaci plastikowego kanistra o pojemności 30 litrów oraz gumowego przewodu o długości 1,95 metra szczegółowo opisanych i zapisanych w wykazie dowodów rzeczowych nr I/11/2013 pod pozycjami 1 i 2 na karcie 42 akt niniejszej sprawy.
Na podstawieart. 624§1 k.p.k.zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów postępowania i opłat przejmując je w całości na rachunek Skarbu Państwa.
Apelację od powyższego wyroku wniósł oskarżonyA. J.wskazując, że Sąd Rejonowy wszelkie wątpliwości rozstrzygnął na jego niekorzyść opierając ustalenia na przypuszczeniach, a nie dowodach. Zarzucił również brak możliwości przesłuchania na rozprawieA. S., który mógłby potwierdzić częściowo jego wersję wydarzeń.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja oskarżonego jest zasadna i zasługuje na uwzględnienie o tyle, o ile doprowadziła do zmiany zaskarżonego wyroku w części dotyczącej ilości paliwa, którego zaboru dokonał, wartości spowodowanej szkody w mieniu pokrzywdzonego i w efekcie obowiązku jej naprawienia. W pozostałym zakresie jako niezasadna nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie wskazać należy, że kontrola odwoławcza zaskarżonego wyroku wykazała, że Sąd I instancji przyjął prawidłowe ustalenia co do sprawstwa oskarżonegoA. J.i jego winy w zarzuconym mu czynie. Sądowa ocena dowodów (poza kwestią dotyczącą ilości przedmiotu zaboru i wysokości szkody, o czym niżej) nie wykazuje błędów natury faktycznej (niezgodności z treścią dowodu, pominięcia pewnych dowodów) oraz logicznej (błędów rozumowania i wnioskowania), a także nie jest sprzeczna z doświadczeniem życiowym lub wskazaniami wiedzy. Tym samym pozostaje pod ochronąart. 7 k.p.k.
Sąd I instancji nie oparł się – jak wskazuje na to apelujący – na przypuszczeniach, a konkretnych dowodach właściwie je oceniając. Zarówno zeznania świadkówD. D., funkcjonariuszy Policji przybyłych na interwencję, którzy ujęli oskarżonego i dokonywali oględzin, jak również częściowo wyjaśnienia samegoA. J.wskazują, że w dniu 01 lutego 2013 roku dopuścił się on zarzuconego mu zachowania włamując się do baku paliwa pojazdu markiV.należącego dofirmy (...). Z w/w dowodów wynika, że jego zachowanie polegało na tym, że po uprzednim przedostaniu się na teren ogrodzonego siatką parkingu za pomocą nieustalonego narzędzia odkręcił śrubę zabezpieczającą wlew paliwa tego pojazdu, a następnie przy użyciu gumowej rurki dokonał zaboru oleju napędowego w celu przywłaszczenia na szkodę w/w firmy.
W szczególności zasadnie Sąd I instancji stwierdził, że zbiornik z paliwem w w/w pojeździe, przeciwnie do twierdzeńA. J., był zabezpieczony. Przeczą temu wprost nie tylko przeprowadzone dowody (m.in.A. D.– użytkownik pojazdu wskazał, że przed zdarzeniem bak był zamknięty, zabezpieczony specjalną śrubą, które to zabezpieczenie otwiera się kluczem k. 13v, 132v), ale również zasady logicznego rozumowania. Trudno bowiem uznać – jak słusznie wskazał Sąd Rejonowy, że na ogrodzonym parkingu (oskarżony najpierw przedostał się przez siatkę), w porze nocnej pozostawiono by pojazd ciężarowy z otwartym bakiem. Tym bardziej, że był on zatankowany do pełna i przygotowany do wyjazdu w trasę.
Wbrew twierdzeniomA. J.Sąd Okręgowy nie stwierdził w tym zakresie żadnych uchybień tak przy ocenie, jak i przy gromadzeniu dowodów. W szczególności nie jest tak, jak wskazuje apelujący, że nie miał on możliwość zgłoszenia wniosku dowodowego o przesłuchanie w charakterze świadkaA. S., a wręcz przeciwnie. Jak wynika z protokołu rozprawy w dniu 10 czerwca 2013 roku oskarżony miał możliwość inicjatywy dowodowej (wniósł o przeprowadzenie dowodu z zeznań funkcjonariuszy Policji dokonujących oględzin i wniosek został uwzględniony k. 134). Nie domagał się natomiast przesłuchaniaA. S., a przed zamknięciem przewodu sądowego oświadczył, że nie żąda uzupełnienia postępowania dowodowego, nie wnosi o przeprowadzenie dodatkowych dowodów (k. 161). Dlatego też nie sposób czynić i w tym zakresie Sądowi Rejonowemu żadnych zarzutów.
Na marginesie jedynie wskazać należy, że zeznaniaA. S.nie mogły zmienić ustaleń odnośnie zarzuconego oskarżonemu zachowania, bowiemA. S.nie był obecny w momencie dokonywania przez oskarżonego kradzieży paliwa. Jak wyjaśnił sam oskarżonyA. J.na rozprawie„A. S.nic nie widział w tym wypadku. Ja tylko przyjechałem doA. S.żeby się pożegnać i to tyle”(k. 134). Do powzięcia przestępczego zamiaru, pozbycia się zabezpieczenia i finalnie kradzieży paliwa z pojazdu markiV.należącego dofirmy (...)doszło po tym, jakA. J.pożegnał się zA. S.i wracał do domu. Sam oskarżony w toku składanych wyjaśnień wskazał również:„wtedy po rozstaniu się zA. S.wpadłem na pomysł, że w związku z tym, że miałem w samochodzie baniak 30 l. na ropę, to pójdę i ściągnę trochę oleju napędowego z samochodów zaparkowanych na tereniefirmy (...)”(k. 35).
Reasumując, nie ulega wątpliwości prawidłowość ustalenia, żeA. J.swoim zachowaniem dopuścił się kradzieży z włamaniem do zbiornika paliwa samochodu ciężarowego markiV.na szkodęfirmy (...), czym wyczerpał znamiona przestępstwa stypizowanego wart. 279§1 k.k.
Obligatoryjność poddania zaskarżonego wyroku totalnej kontroli odwoławczej (wobec jej wniesienia przez samego oskarżonego osobiście –porównaj m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 05 lipca 2007 roku w sprawie o sygn. akt IV KZ 44/07, OSNwSK 2007/1/1554) doprowadziła natomiast do ujawnienia i wyeliminowania przez Sąd Okręgowy popełnionych przez Sąd I instancji błędów w zakresie ilości oleju napędowego, której zaboru dokonałA. J., wartości spowodowanej szkody w mieniu pokrzywdzonego i w efekcie obowiązku jej naprawienia.
W szczególności wskazać należy, że zgromadzony materiał dowodowy pozwolił na przyjęcie, żeA. J.dokonał zaboru w celu przywłaszczenia 30 litrów oleju napędowego, a nie jak przyjął Sąd I instancji 124 litrów tego oleju. Z prawidłowych ustaleń poczynionych przez Sąd Rejonowy wynika, żeA. J.po tym jak powziął zamiar dokonania zaboru paliwa wziął ze sobą z samochodu gumowy wężyk i 30 – litrowy baniak, który napełnił zanim został spłoszony przezD. D.(takie przedmioty również ujawniona na miejscu zdarzenia i opisano w protokole oględzin k. 9 – 10).
W tej sytuacji nie sposób przyjąć, że dokonał on zaboru większej niż 30 litrów ilości paliwa. Przypomnieć należy, że kradzież jest dokonana w chwili zawładnięcia przez sprawcę cudzą rzeczą w zamiarze jej przywłaszczenia(porównaj Kulik Marek, komentarz do art. 278 kodeksu karnego. LEX).
Brak jest dowodów na ustalenie, żeA. J.udając się na miejsce zdarzenia z 30 – sto litrowym baniakiem, a także realizując zachowania sprawcze (wypełniając baniak paliwem z baku) miał zamiar przywłaszczyć paliwo w większej ilości.
Tego stanowiska nie może zmienić fakt, że po jego spłoszeniu z baku pojazdu wyciekła większa ilość ropy. Niewątpliwie ta okoliczność winna mieć znaczenie przy ustalaniu szkody jaką oskarżony swoim zachowaniem wyrządził w mieniu pokrzywdzonego. To za sprawą jego zachowania, użycia i pozostawienia wężyka w baku do ziemi spłynęła bowiem większa ilość ropy. Jak zeznał m.in.T. W.– funkcjonariusz Policji interweniujący na miejscu zdarzenia ropa była porozlewana, było mokro, czuć było paliwo, a po oględzinach musiał prać buty, bo miał na nich ropę (k. 161). Przy tym nie sposób zgodzić się z Sądem Rejonowym, że ze zbiornika wyciekło 94 litry ropy.
Jak wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w tym zeznań świadkówJ. W.– przeprowadzającego tankowanie wszystkich pojazdów wfirmie (...), także po zdarzeniu pojazdu markiV.(k. 63v, 124),W. T.– funkcjonariusza Policji obecnego przy tym tankowaniu (k. 160v) oraz ze sporządzonej przez niego notatki urzędowej (k. 29) następnego dnia, po dokonaniu przezA. J.zaboru paliwa, do baku przedmiotowego pojazdu zatankowano do pełna 94 litry paliwa (przed zdarzeniem bak był również w pełni wypełniony ropą – pojazd był przygotowany do wyjazdu w trasę). Z tego płynie wniosek, że wskutek zachowania oskarżonego powstał brak paliwa w łącznej ilości 94 – ech litrów. Jako, że 30 litrów było w baniaku, którego oskarżony nie zdołał przenieść z miejsca zaboru wobec spłoszenia go przezD. D.(ilość ta została odzyskana przez pokrzywdzonego), do ziemi wyciekło 64 litry paliwa (94 – 30 = 64).
Dlatego też zaskarżony wyrok należało zmienić w ten sposób, że w przypisanym czynie w punkcie I części dyspozytywnej wyroku należało przyjąć, że oskarżony dokonał zaboru w celu przywłaszczenia 30 litrów oleju napędowego o wartości 164,40 złotych (30 litrów x 5,48 zł. /średnia cena paliwa w okresie zdarzenia k. 16/), powodując łączną szkodę w mieniu pokrzywdzonego w kwocie 515,12 złotych (94 litry x 5,48 zł.). Jednocześnie w punkcie III części dyspozytywnej wyroku należało przyjąć kwotę 350,72 złotych tytułem obowiązku naprawienia szkody. Jako, że pokrzywdzony – jak wskazano powyżej – odzyskał 30 litrów paliwa znajdującego się w baniaku (k. 15) należało mu zasądzić kwotę za utracone wobec zachowania oskarżonego 64 litry paliwa (64x 5,48 zł.).
Nie dopatrując się innych uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść zaskarżonego wyroku zwłaszcza, że wymierzona oskarżonemu kara (orzeczona w dolnych granicach ustawowego zagrożenia z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na najkrótszy możliwy okres próby) nie nosi cech niewspółmierności, a w szczególności w stopniu rażącym (art. 438 pkt 4 k.p.k.) w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok należało utrzymać w mocy.
Na mocyart. 624§1 k.p.k.w zw. zart. 634 k.p.k.z uwagi na sytuację majątkową oskarżonego utrzymującego się z pracy dorywczej, i posiadającego na utrzymaniu dziecko zwolniono go od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.
O kosztach obrony z urzędu za postępowanie odwoławcze orzeczono na mocy§14 ust. 2 pkt 4w zw. z§2 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz. U. Nr 163, poz. 1348, z późn. zm).