Sąd Rejonowy w Olsztynie
IX Wydział Karny
Sygnatura akt: IX W 3503/14
Data wyroku: 2014-10-10 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Wojciech Kottik

Sygn. akt IX W 3503/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 10 października 2014 r.
Sąd Rejonowy w Olsztynie Wydział IX Karny
w składzie:
Przewodniczący: SSR Wojciech Kottik
Protokolant: stażysta Anna Ostromecka
w obecności oskarżyciela publ.M. W.
po rozpoznaniu w dniu 10 października 2014 r. sprawy
W. P.
synaS.iZ.z domuM.
ur. (...)wW.
obwinionego o to, że:
w dniu 28 maja 2014 r., ok. godz. 0715wO.naul. (...)kierując samochodem m-kiV. (...)onr rej. (...)nie zastosował się do znaku drogowego pionowego B-36 „zakaz zatrzymywania się” zatrzymując pojazd w miejscu objętym zakazem
- tj. za wykroczenie z art. 92 § 1 kw w zw. z § 28 ust. 2 rozporządzenia w sprawie znaków i sygnałów drogowych

ORZEKA:

I
obwinionegoW. P.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawie art.92 § 1 kwskazuje go nakarę 200,- (dwieście) złotych grzywny;

II
na podstawieart. 624 § 1 kpkw zw. zart. 119 kpwzwalnia obwinionego od kosztów postępowania i opłaty.

UZASADNIENIE
Sąd ustalił, następujący stan faktyczny:
W dniu 28 maja 2014 r., ok. godz. 07(

    15)funkcjonariusze ówczesnego(...)
(...)
(...)wO.(...).T. W.i(...).Ł. T.patrolująculicę (...)wO., na wysokości budynku(...)zauważyli 3 pojazdy zaparkowane za znakiem B-36 z tabliczką „Postój w zatoce tylko dla przewoźników posiadających zezwolenie”, na pasie ruchu przeznaczonego do skrętu w prawo. Kierowcą pierwszego z tych pojazdów (patrząc od strony(...)
- (...)) markiV. (...)onr rej. (...)okazał się obwinionyW. P.. Stwierdził on, że jest kierowcą wykonującym(...)zO.doP.i może tu stać. Zapytany o pozwolenie stwierdził, że takie posiadają jego szefowie w siedzibie firmy.
(dowód: notatka urzędowa k. 4-4v, zdjęcia miejsca zderzenia k. 14 –17; wydruk z bazy(...)k. 13, kopia wypisu z zezwolenia – k. 22, kopia załącznika – k. 23,(...)- k. 24; wyjaśnienia obwinionego –k. 27-27v; zeznaniaŁ. T.k. 27v)
Obwiniony zarówno w wyjaśnieniach złożonych na etapie czynności wyjaśniających jak i na rozprawie nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, że w tym miejscu, w tym dniu mógł parkować, bo wykonywał wówczas kurs na trasie zO.doP.w ramachfirmy przewozowej (...). Przyznał, że nie miał zezwolenia na postój w tym miejscu przy sobie, bo było wówczas w siedzibie firmy. Podkreślił, że w tym miejscu stały jeszcze(...)i żaden nie tarasował przejazdu.
(wyjaśnienia k. 27-27v)
Sąd zważył, co następuje.
Wyjaśnienia obwinionego nie zasługują na podzielenie, ale jedynie w części dotyczącej prawa do postoju pojazdem wykonującym(...)w tym miejscu. Zdaniem Sądu nieprzyznanie się przez obwinionego do winy jest jedynie wyrazem niezrozumienia lub złej interpretacji podstawowych przepisówPrawa o ruchu drogowym, oznakowania pionowego i poziomego w tym miejscu i stanowi wyraz przyjętej przez niego linii obrony zmierzającej do uniknięcia odpowiedzialności za popełnione wykroczenie. Zarówno z samych wyjaśnień obwinionego, jak i wykonanych przez funkcjonariuszy Policji zdjęć wynika bezspornie sposób i miejsce zaparkowania pojazdu obwinionego. Ze zdjęcia tego wynika również, że w dniu zdarzenia, przed miejscem, gdzie obwiniony parkował pojazd był ustawiony znak B-36 z tabliczką o treści „Postój w zatoce tylko dla przewoźników posiadających zezwolenie”, k. 15-16). Z wyjaśnień samego obwinionego wynika, że takiego zezwolenia w dniu zdarzenia nie posiadał on przy sobie – miało ono znajdować się w siedzibie firmy. Nadto ze zdjęć tych wynika również, że wątpliwe jest czy można mówić, że pojazd obwinionego był zaparkowany jeszcze w zatoce postojowej, czy już na pasie ruchu przeznaczonym wyłącznie do skrętu w prawo (k. 17). Umieszczenie znaku poziomego P-8b „strzałka kierunkowa do skręcania” na nawierzchni bezpośrednio przed pojazdem kierowanym przez obwinionego zdaje się wskazywać, że miejsce to nie było już zatoką postojową, a pasem do skrętu w prawo. Z drugiej jednak strony brak jest w tym miejscu dodatkowego oznakowania, które wskazywałoby, w którym dokładnie miejscu kończy się zatoka postojowa do której odnosi się przedmiotowa tabliczka pod znakiem B-36.
Sąd uznał, że zeznania przesłuchanego w tej sprawie świadka – funkcjonariusza Policji są logiczne, zbieżne i konsekwentne, tworzące komplementarną całość z pozostałym zebranym materiałem dowodowym.
Co więcej, wypowiedzi tego świadka znajdują potwierdzenie w notatce urzędowej sporządzonej bezpośrednio po wykonanych czynnościach służbowych i w zdjęciach zaparkowanego pojazdu, wskazując jednoznacznie na usytuowanie pojazdu obwinionego w tym miejscu.
Z relacji tego świadka, potwierdzonej przez samego obwinionego wynika, że w dniu zdarzenia obwiniony nie posiadał zezwolenia na postój w tym miejscu. Analizując dokumenty przedłożone przez obwinionego a mianowicie kopie z wypisu z zezwolenia i załącznika (k. 22-23) należy stwierdzić, że z dokumentów tych wcale nie wynika aby pojazdy firmy(...)(pracodawcy obwinionego) obsługujące(...)O.–P.miały zezwolenie na postój w przedmiotowej zatoce postojowej. Z dokumentów tych wynika bowiem jedynie, że początek tej linii regularnej ma miejsce wO.przyul. (...)(bez podania numeru posesji) z(...)Tym samym brak precyzyjnego zapisu w tych dokumentach nie pozwala na przyjęcie, że zezwalały one obwinionemu na postój w dniu zdarzenia w tym miejscu.
Reasumując, zgromadzony w sprawie materiał dowodowy w pełni potwierdza zawinienie obwinionego w zakresie popełnienia zarzucanego mu wykroczenia z art. 92 § 1 kw.
Warto zauważyć, że pozostali dwaj kierujący pojazdami ujawnieni przez funkcjonariuszy Policji i parkujący w tym samym miejscu w dniu zdarzenia zostali prawomocnie ukarani wyrokami tut. Sądu w sprawach(...)
Przy wymiarze kary Sąd wziął pod uwagę, jako okoliczność obciążającą dotychczasową karalność obwinionego za wykroczenia w ruchu drogowym (k. 13). Nie dopatrzył się natomiast istotnych okoliczności łagodzących.
Uwzględniając powyższe okoliczności, Sąd skazał obwinionego na karę grzywny jak w części dyspozytywnej wyroku.
Wymierzona kara jest adekwatna do stopnia zawinienia i odpowiada wymogom kary w zakresie prewencyjno – wychowawczego oddziaływania.
Sąd uznał, że obciążenie obwinionego kosztami postępowania i opłatą z uwagi na jego sytuację materialną i rodzinną byłoby dla niego nadmiernym ciężarem, dlatego też zwolniono go z tego obowiązku.