Sąd Okręgowy w Świdnicy
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 362/14
Data wyroku: 2014-06-13 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: Waldemar Majka, Agnieszka Połyniak, Mariusz Górski
Słowa kluczowe: Kradzież
Podstawa prawna: art. 437 § 1 k.p.k.

Sygnatura akt IV Ka 362/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 13 czerwca 2014 roku.
Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

Przewodniczący :

SSO Waldemar Majka (spr.)

Sędziowie :

SSO Mariusz Górski
SSO Agnieszka Połyniak

Protokolant :

Agnieszka Kaczmarek

przy udziale Julity Podlewskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej,
po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2014 roku
sprawyR. O.
oskarżonego zart. 278 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.
na skutek apelacji wniesionej przez oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Dzierżoniowie
z dnia 11 marca 2014 roku, sygnatura akt II K 6/14

I
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:

1
w punkcie I jego dyspozycji wymiar kary pozbawienia wolności obniża do 6 (sześciu) miesięcy,

2
w punkcie II jego dyspozycji wysokość kwoty w ramach obowiązku naprawienia szkody obniża do 890 złotych;

II
w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

III
zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych związanych z postępowaniem odwoławczym zaliczając wydatki za to postępowanie na rachunek Skarbu Państwa.

Sygnatura akt IV Ka 362/14

UZASADNIENIE

Prokurator Rejonowy w Dzierżoniowie wniósł akt oskarżenia przeciwkoR. O., oskarżając go o to, że:
w okresie od 27 września 2013r. do 10 października 2013r. wD.działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru z mieszkania naulicy (...)zabrał w celu przywłaszczenia pralkę automatyczną markiA.wartości 200 zł, pralkę wirową typuF.wartości 50 zł, dwa radioodbiorniki o łącznej wartości 50 zł, kuchenkę mikrofalową wartości 150 zł, toster wartości 20 zł, gofrownicę wartości 20 zł, opiekacz do kanapek wartości 40 zł, garnek żeliwny z powłoką teflonową wartości 50 zł, odtwarzacz DVDmarki T.wartości 50 zł, 6 szt. pokrywek do metalowych garnków wartości 10 zł, 6 szt. blach do pieczenia ciast wartości 20 zł, szklanego naczynia żaroodpornego wartości 30 zł, 5 sztuk garnków stalowych wartości 30 zł, aluminiowy zlewozmywak wartości 50 zł, dwa wózki gospodarcze metalowe wartości 50 zł, trzy węglarki, dwie łopatki i haczki o wartości 50 zł, narzędzia w postaci łopaty, grabi, ręcznej wiertarki, kociołka ocynkowanego o wartości 30 zł powodując łączne straty w wysokości 900 zł na szkodęD. O., przy czym czynu tego dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa będąc uprzednio skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego w Dzierżoniowie z dnia 6 września 2010r. o sygnaturze akt II K 831/10 za czyny podobne zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.na karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył od dnia 11 marca 2010r. do dnia 12 marca 2010r. i od 4 maja 2012r. do 25 czerwca 2013r.
to jest o czyn zart. 278 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.
Wyrokiem z dnia 11 marca 2014 roku (sygnatura akt II K 6/14) Sąd Rejonowy w Dzierżoniowie oskarżonegoR. O.uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w części wstępnej wyroku, to jest występku zart. 278 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 278 § 1 k.k.wymierzył mu karę roku pozbawienia wolności.
Na podstawie art. 46§1k.k.zobowiązał oskarżonegoR. O.do naprawienia w całości szkody wyrządzonej przestępstwem przez zapłatę kwoty 900 zł( dziewięćset złotych ) na rzecz pokrzywdzonejD. O..
Na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zalicza oskarżonemuR. O.okres jego zatrzymania w dniach od10 października 2013r. do 11 października 2013r., przyjmując, iż jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności odpowiada jednemu dniowi kary pozbawienia wolności.
Na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.iart. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnychzwolnił oskarżonego w całości od obowiązku zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.
Apelację od powyższego wyroku wywiódł oskarżonyR. O., zaskarżając wyrok w części orzeczenia o karze wskazując, iż jest to kara nazbyt surowa a podnosząc powyższy zarzut wniósł o warunkowe zawieszenie wykonania kary z obowiązkiem naprawienia szkody.

Sąd okręgowy zważył:

apelacja odniosła ten skutek, iż w wyniku jej wniesienia koniecznym pozostawało dokonanie modyfikacji wydanego w sprawie orzeczenia w zakresie wymiaru orzeczonej kary oraz obowiązku naprawienia szkody.
Zwrócić należy uwagę, iż w rozpoznawanej sprawie sąd rejonowy wykazał się niekonsekwencją dokonując ustaleń co do wysokości kwoty stanowiącej wartość poniesionej przez pokrzywdzonąD. O.szkody jak również orzekając w zaskarżonym wyroku o środku karnym na podstawieart. 46 § 1 kk. Zaznaczyć należy, iż ustalając łączną wartość przedmiotów zabranych przez oskarżonego a stanowiących własność pokrzywdzonej sąd rejonowy określił ją na kwotę 900 zł zobowiązując także oskarżonego do naprawienia powstałej szkodyw całościpoprzez zapłatę kwoty 900 zł na rzecz pokrzywdzonej. Jak wynika jednak z poczynionych w sprawie ustaleń faktycznych oskarżony niektóre z zabranych przedmiotów tj. węglarkę i haczyki oddał pokrzywdzonej. Skoro zaś część z zabranych przedmiotów została zwrócona ich właścicielowi to orzekając o obowiązku naprawienia szkody niewątpliwie sąd I instancji powinien proporcjonalnie zmniejszyć wysokość kwoty w ramach tego obowiązku biorąc pod uwagę wartość wszystkich odzyskanych i wskazanych powyżej przedmiotów. Podkreślenia w tym miejscu wymaga bowiem, iż obowiązek naprawienia szkody przewidziany wart. 46 § 1 kkdotyczy tylko szkody, której nie naprawiono w całości lub w części. Tymczasem sąd rejonowy zobowiązując oskarżonego w zaskarżonym wyroku do naprawienia szkodyw kwocie 900 złw pisemnych motywach wyroku jednocześnie stwierdził, iż „wprawdzie oskarżonyR. O.wyjaśnił, że oddał pokrzywdzonej węglarkę i haczki, co potwierdziłaD. O., jednakżeprzedmioty te nie przedstawiają żadnej wartości,bo przecież wartość trzech węglarek, dwóch łopatek do węgla i haczyka do pieca pokrzywdzona wyceniała tylko na kwotę 50 zł, a te zwrócone z wymienionej grupy pojedyncze rzeczy należy przyznać, iż nie miały wartości”. Z argumentacją tą można by się zgodzić gdyby znalazło to odzwierciedlenie w treści czynu przypisanego ponieważ przedmiotem kradzieży mogą pozostawać rzeczy przedstawiające jakąkolwiek wartość. Powyższe uchybienie skutkować musiało zmianą wydanego w tym zakresie orzeczenia.
Odnosząc się do podniesionego w apelacji zarzutu surowości kary uznać należy go za częściowo zasadny a mianowicie w odniesieniu do wymiaru orzeczonej kary pozbawienia wolności, w realiach niniejszej sprawy orzeczona wobec oskarżonego za przypisany mu czyn zart. 279 § 1 kkkara roku pozbawienia wolności razi surowością, zwłaszcza gdy uwzględni się okoliczność, iż wartość zabranych rzeczy nieznacznie przekracza wysokość pozwalającą uznać ten czyn za wykroczenie,czy też rozważać wypadek mniejszej wagi. Jednocześnie jak trafnie zauważył sąd I instancji brak jest podstaw do zastosowania wobec oskarżonego dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności. Zauważyć w tym miejscu należy, iż oskarżony był już wielokrotnie karany sądownie w tym za przestępstwa podobne, a przypisanego mu w niniejszej sprawie czynu dopuścił się działając w warunkach powrotu do przestępstwa określonego wart. 64 § 1 kk. Wskazane powyżej okoliczności nie pozwalają na sformułowanie wobec oskarżonego pozytywnej prognozy kryminologicznej wyrażającej się uznaniem, iż wykonanie orzeczonej kary nie jest konieczne dla osiągnięcia celów kary a sprawca nie powróci do przestępstwa.
Z tych też względów zaskarżony wyrok podlegał zmianie w opisanym zakresie (art.437§1 kpk).
O kosztach sądowych postępowania odwoławczego, należnych Skarbowi Państwa, orzeczono na podstawieart. 624 § 1 kpkzwalniając oskarżonego od ponoszenia tych kosztów ze względu na sytuację materialną.