Sąd Okręgowy w Gliwicach
VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VIII U 2602/13
Data wyroku: 2014-08-21 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Maria Gawlik
Słowa kluczowe: Emerytura Wcześniejsza
Podstawa prawna: ustawa z 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z funduszu ubezpieczeń społecznych  ( tj. z 2009r  dz. u. nr 153, poz. 1227 ze zm. )  oraz rozporządzenie rady ministrów z dnia 7.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczegółnym charakterze  ( dz.u. nr 8 poz. 43 ze zm. )

Sygn. aktVIII U 2602/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 21 sierpnia 2014 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący:

SSO Maria Gawlik

Protokolant:

Dominika Smyrak

po rozpoznaniu w dniu21 sierpnia 2014 r. w Gliwicach
sprawyJ. B.(B.)
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wC.
oprawo do emerytury
na skutek odwołaniaJ. B.
od decyzjiZakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wC.
z dnia9 października 2013  r.nr(...)
zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje ubezpieczonemu prawo do emerytury począwszy od ukończenia 60-go roku życia.
(-) SSO Maria Gawlik

Sygn. akt. VIII U 2602/13

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 9 października 2013r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wC., powołując się naustawę z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(t.j. Dz. U. z 2009r. Nr 153 , poz. 1227 ze zm.) odmówił ubezpieczonemuJ. B.(B.) prawa do emeryturyz powodu nieudokumentowania wymaganych 15 lat pracy w szczególnych warunkach, jak również z powodu nieukończenia przez ubezpieczonego na dzień złożenia wniosku wieku 60 lat życia. Równocześnie organ rentowy poinformował, iż nie uznał ubezpieczonemu za pracę w warunkach szczególnych okresu pracy od 13 maja 1980r. do 30 czerwca 1990r. wPrzedsiębiorstwie (...)wR.z uwagi na brak świadectwa pracy w szczególnych warunkach.
W odwołaniu od tej decyzji ubezpieczonyJ. B.domagał się jej zmiany i przyznania mu prawa do spornego świadczenia. W uzasadnieniu podniósł, że wykonywanie przez niego, w spornym okresie, pracy w pełnym wymiarze czasu pracy w szczególnych warunkach mogą potwierdzić świadkowie.
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Organ rentowy wskazał, że wprawdzie ubezpieczony udowodnił 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych, jednak na dzień 31 grudnia 1998r. nie udowodnił wymaganego 15 – letniego okresu zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze a jedynie 8 lat i 6 miesięcy takiej pracy.
Rozpoznając odwołanie Sąd Okręgowy w Gliwicach poczynił następujące ustalenia:
UbezpieczonyJ. B.urodził się (...)
W dniu 9 września 2013r. złożył wniosek o emeryturę w wieku niższym niż 65 lat z tytułu zatrudnienia w szczególnych warunkach.
W dniu 9 października 2013r. organ rentowy wydał zaskarżoną decyzję odmowną.
Na postawie złożonych przez niego świadectw pracy organ rentowy uwzględnił mu, do 31 grudnia 1998r., 8 lat i 6 miesięcy stażu pracy w szczególnych warunkach.
W spornym okresie tj. od 13 maja 1980r. do 30 czerwca 1990r. ubezpieczonyJ. B.był zatrudnionyPrzedsiębiorstwie (...)iUsług (...)wR.. Była to fabryka produkcji gotowych elementów do budowy domów, produkowano tam głównie płyty betonowe służące do montażu budynków mieszkalnych. Zakład ten wchodził w skład Kombinatu wC.i w szczytowym okresie zatrudniał 600 pracowników. W przedsiębiorstwie tym znajdowały się różne działy produkcyjne realizujące poszczególne etapy produkcji półfabrykatów żelbetowych. Ubezpieczony pracował w całym spornym okresiew wydziale zbrojarni oznaczonym symbolem T1, z tym, że zmieniały się stanowiska, które zajmował: zbrojarz, zbrojarz – operator zgrzewarek oraz zbrojarz prefabrykatów.
W praktyce jego praca wyglądała w ten sposób, że przez cały sporny okres,ubezpieczony mimo zmiany nazewnictwa stanowiska wykonywał w zasadzie te same obowiązki, które polegały na wyprostowaniu drutu z rolki, za pomocą specjalnych maszyn, a po ich pocięciu i uformowaniu, na zgrzaniu i spawaniu gotowych elementów. Praca ta wykonywana była po 8 godzin dziennie, z tym, że czasami w razie potrzeby prace były prowadzone również w godzinach nadliczbowych, a zdarzało się, że w dni wolne od pracy.
Czynnikami szkodliwymi w narażeniu na które pracował ubezpieczony, były: nadmierny hałas pochodzący od maszyn w ruchu, na działanie pola magnetycznego wytwarzanego przez zgrzewarki jedno i wielo punktowe oraz spawarki elektryczne, zapylenie rdzą i zadymienie podczas spawania.
Pracownikom wypłacano dodatki szkodliwe, wydawano mleko, a przez krótki czas nawet posiłki regeneracyjne.
Zakład uległ likwidacji w 1991r. i nie wystawiał pracownikom świadectw wykonywania pracy w szczególnych warunkach.
Powyższe okoliczności Sąd ustalił na podstawie akt organu rentowego, akt osobowych ubezpieczonego (koperta, k. 30), zeznań świadków:K. M. (1)iK. M. (2)(k.31-32), zeznań ubezpieczonego (k.32) oraz akt tutejszego Sądu – sygn. VIII U 1888/10.
Zgromadzona w sprawie dokumentacja została sporządzona w sposób rzetelny i nie budzący wątpliwości a zeznania świadków są spójne, logiczne, wzajemnie się potwierdzają i uzupełniają. Ponadto zeznania świadków korespondują z wyjaśnieniami samego ubezpieczonego.
Kwestie ogólnego stażu pracy ubezpieczonego nie była sporna.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Stosownie do treściart. 32 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r.o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(t. j. Dz.U. z 2004r., nr 39, poz. 353 ze zm.) w powiązaniu z§ 3 i 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz.U. Nr 8 poz.43 ze zm.) ubezpieczonym mężczyznom urodzonym przed dniem 1 stycznia 1949r. będącym pracownikami zatrudnionymi w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze przy pracach wymienionych w wykazie A, przysługuje prawo do emerytury w razie łącznego spełnienia następujących warunków:
1. osiągnięcia wieku emerytalnego 60 lat
2. posiadania wymaganego okresu zatrudnienia wynoszącego 25 lat, w tym
co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach.
Zgodnie z treścią § 2 ust. 1 rozporządzenia, okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w tym akcie prawnym są okresy, w których pracaw szczególnych warunkach jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy.
Z kolei zgodnie z treścią art. 184 ust 1 ustawy, ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli:
1)okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat - dla kobiet i 65 lat - dla mężczyzn oraz

2
okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27.

W myśl ust. 2 emerytura, o której mowa w ust. 1, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wnioskuo przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa oraz rozwiązania stosunku pracy - w przypadku ubezpieczonego będącego pracownikiem.
Na podstawie tego przepisu, prawo do emerytury w obniżonym wieku, przysługuje ubezpieczonemu, który w dniu wejścia w życie ustawy tj. w dniu 1 stycznia 1999r. spełnił warunki w zakresie posiadania ogólnego stażu pracy oraz pracy wykonywanejw warunkach szczególnych a nie osiągnął wymaganego wieku.
Takie rozumienie omawianego przepisu potwierdził Sąd Najwyższy w wyrokuz dnia 18 lipca 2007r. w sprawie I UK 62/07 (publ. OSNP 2008/17-18/269) stwierdzając, że „prawo do emerytury na podstawieart. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r.o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(jednolity tekst: Dz.U.z 2004r. Nr 39, poz. 353 ze zm.) przysługuje ubezpieczonemu, który spełnia warunki określone w tym przepisie, niezależnie od tego, kiedy osiągnął wiek przewidziany w art. 32 tej ustawy”.
Kwestia posiadania przez ubezpieczonego ponad 25 letniego okresu składkowegoi nieskładkowego oraz ukończenie 60 lat nie były sporne.
Okoliczność sporna w przedmiotowej sprawie dotyczyła posiadania przez ubezpieczonego (na dzień 1 stycznia 1999r.) wymaganego 15 letniego okresu pracy wykonywanej w warunkach szczególnych, bowiem organ rentowy zaliczył do takiej pracy okres 8 lat i 6 miesięcy.
W świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego Sąd przyjął, że ubezpieczony posiada wymagany 15 letni okres pracy wykonywanej w warunkach szczególnych. Zgodnie bowiem z wykazem A, dział V poz. 4 oraz dział XIV, poz. 12 załącznika do rozporządzenia z dnia 7 lutego 1983r. prace zbrojarskie oraz prace przy spawaniu, uprawniają do niższego wieku emerytalnego.
Postępowanie dowodowe wykazało, że ubezpieczony – obok okresów zaliczonych przez organ rentowy do okresów pracy w warunkach szczególnych – wykonywał taką pracę również wPrzedsiębiorstwie (...)wR.w okresach od 13 maja 1980r. do 30 czerwca 1990r. przy wykonywaniu zbrojeń do półfabrykatów żelbetonowych.
Zatem, po doliczeniu tych okresów do okresów pracy w szczególnych warunkach uwzględnionych przez organ rentowy, ubezpieczony posiada (na dzień 1 stycznia 1999r.) ponad 15 letni okres pracy wykonywanej w warunkach szczególnych.
Ubezpieczony wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, prace w warunkach szczególnych, tj. prace zbrojarskie i nie był w tym czasie kierowany do innych prac.
Niezależnie od nazwy stanowiska pracował przy robotach zbrojarskich wymienionych pod poz. 4 działu V wykazu A stanowiącego załącznik do rozporządzenia z dnia 7 lutego 1983r.
Należy podkreślić, że okres zatrudnienia może być zaliczony do pracyw warunkach szczególnych, gdy pracownik faktycznie wykonywał prace objęte wykazem prac uprawniających do wcześniejszej emerytury, pomimo że stanowisko jakie mu formalnie przypisano nie jest wymienione w wykazie. Wymieniony wyżej wykaz A nie określa bowiem stanowisk pracy, ale definiuje rodzaj prac, które są uważane za wykonywane w szczególnych warunkach. Decydujące znaczenie dla zakwalifikowania pracy jako realizowanej w szczególnych warunkach ma nie nazwa zajmowanego stanowiska, ale rodzaj, charakter i warunki pracy.
Bez znaczenia pozostaje także fakt, że pracodawca odwołującegoPrzedsiębiorstwo (...)wR., nie potwierdził odwołującemu wykonywania prac w szczególnych warunkach we wskazanym wyżej spornym okresie w stosownych świadectwach pracy. Fakt wykonywania takiej pracy został wykazanyw postępowaniu sądowym za pomocą innych dowodów. W postępowaniu odwoławczym przed Sądem nie obowiązują bowiem ograniczenia dowodowe jakie występująw postępowaniu o świadczenia emerytalno-rentowe przed organem rentowym, a Sąd może ustalić okoliczności mające wpływ na prawo do świadczeń lub ich wysokość jak: okresy zatrudnienia - w tym wykonywanie pracy w warunkach szczególnych, za pomocą wszelkich środków dowodowych, przewidzianych wkodeksie postępowania cywilnego(por. uchwała Sądu Najwyższego z 10 marca 1984r. III UZP 6/84, uchwała Sądu Najwyższego z 21 września 1984r. III UZP 48/84, wyrok Sądu Najwyższego z 7 grudnia 2006r., I UK 179/06, LEX nr 342283).
Mając na względzie powyższe Sąd uznał, że ubezpieczony legitymuje się na dzień1 stycznia 1999r. wymaganym 15 - letnim okresem pracy w szczególnych warunkach. Nadto Sąd uznał, że z momentem osiągnięcia 60 lat, tj. z dniem 7 września 2013r. ubezpieczony spełnił wszystkie warunki uprawniające go do otrzymania prawa do emeryturyw obniżonym wieku emerytalnym, z tytułu pracy w warunkach szczególnych.
W związku z powyższym Sąd z mocyart. 47714§ 2 k.p.c.orzekł o zmianie zaskarżonej decyzji.
SSO Maria Gawlik