Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 81/14
Data wyroku: 2014-02-25 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: Krzysztof Gąsior, Ireneusz Grodek, Agnieszka Szulc-Wroniszewska

Sygn. akt IV Ka 81/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 25 lutego 2014 roku.
Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący SSO Krzysztof Gąsior
Sędziowie SO Ireneusz Grodek
SO Agnieszka Szulc-Wroniszewska (spr.)

ProtokolantDagmara Szczepanik

przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Piotrkowie Trybunalskim Violetty Włodarczyk
po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2014 roku
sprawyP. M.
oskarżonego zart. 157 § 1 i 3 kk
z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Piotrkowie Trybunalskim
z dnia 18 grudnia 2013 roku     sygn. akt VII K 451/13

na podstawieart.437§2 kpk,art.438 pkt 1 kpk,art.624§1 kpk
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:
ustala termin zapłaty świadczenia pieniężnego orzeczonego w punkcie 2 wyroku na 2 (dwa) tygodnie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia,
w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;
zwalnia oskarżonegoP. M.od wydatków poniesionych przez Skarb Państwa w postępowaniu odwoławczym.

Sygn. akt IV. Ka. 81/14

UZASADNIENIE

P. M.postawiono zarzut popełnienia przestępstwa polegającego na tym, że w dniu 12 kwietnia 2013r. około godziny 23.00 wP.w mieszkaniu przyul. (...)nieumyślnie dokonał uszkodzenia ciałaM. S.w ten sposób, że zadał mu uderzenie głową w jego nos, czym spowodował obrażenia ciała w postaci złamania kości nosa z przemieszczeniem odłamów to jest skutkujące naruszeniem czynności narządów ciała trwających dłużej niż siedem dni tj. czynu wyczerpującego dyspozycjęart. 157 § 1 i 3 k.k.
Prokuratora Prokuratury Rejonowej skierował do sądu wniosek o warunkowe umorzenie postępowania karnego wobecP. M..

Sąd Rejonowy w Piotrkowie Trybunalskim wyrokiem z dnia 18 grudnia 2013 roku w sprawie sygn. akt VII. K. 451/13na podstawieart. 66 § 1 i 2 k.k.iart. 67 § 1 k.k.umorzył postępowanie karne w stosunku do oskarżonegoP. M.na okres próby 1 roku.
Na podstawieart. 67 § 3 k.k.zobowiązał oskarżonego do naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonegoM. S.kwoty 5.500 złotych tytułem naprawienia szkody w całości.
Zasądził od oskarżonego na rzecz Skarb Państwa kwotę 200 złotych tytułem zwrotu wydatków oraz kwotę 60 złotych tytułem opłaty.

Apelację od tego wyroku wniósł Prokurator Rejonowy w Piotrkowie Trybunalskim.
Apelacja oskarżyciela publicznego wniesiona została na niekorzyść oskarżonego i skarży wyrok w części dotyczącej braku oznaczenia terminu, w jakim oskarżony winien dokonać naprawienia szkody. Oskarżyciel zarzucił zaskarżonemu orzeczeniu obrazę przepisów prawa materialnego, a w szczególnościart. 67 § 3 k.k.poprzez zobowiązanie oskarżonego w wyroku warunkowo umarzającym postępowanie karne do naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem bez wyznaczenia terminu wywiązania się z tego obowiązku.
W konkluzji prokurator wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w punkcie 2 poprzez określenie terminu do naprawienia szkody przez oskarżonegoP. M..
Na rozprawie apelacyjnej prokurator popierał skargę apelacyjną Prokuratora Rejonowego w Piotrkowie Trybunalskim i wnioski w niej zawarte, precyzując, iż zarzuca naruszenie przepisówart. 67 § 3 i 4 k.k.w zw. zart. 74 § 1 k.k.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja oskarżyciela publicznego okazała się być zasadna w takim stopniu, że w wyniku jej uwzględnienia powstały podstawy do zmiany zaskarżonego wyroku poprzez określenie, iż obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem, orzeczony w punkcie 2 wyroku, podlega wykonaniu przez oskarżonegoP. M.w terminie dwóch tygodni od dnia uprawomocnienia się orzeczenia.

Rację ma skarżący, iż w przypadku zaistnienia szkody, sąd musi zobowiązać sprawce do jej naprawienia w całości lub części (art. 67 § 3 k.k.), jeśli warunkowo umarza wobec sprawcy postępowanie karne. W takim wypadku Sąd z wyroku określa sposób i termin jej naprawienia oraz podmiot, na rzecz którego szkoda winna być uprawniona.
Wbrew tym obowiązkom sąd rejonowy w zaskarżonym wyroku orzekł o obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem, wskazując jedynie wysokość tego obowiązku i podmiot uprawniony do odebrania świadczenia – pokrzywdzonegoM. S.. Nie wskazał natomiast obligatoryjnego w takim przypadku terminu, w jakim winno nastąpić zapłata na jego rzecz kwoty 5.500 złotych, ustalonej pomiędzy stronami w drodze pozytywnie zakończonych mediacji przeprowadzonych na etapie postępowania sądowego i faktycznie odpowiadającej wysokości szkody, jaką w związku z przedmiotowa sprawą poniósł pokrzywdzony.
Zobowiązanie sprawcy do naprawienia szkody, w przypadku zastosowaniaart. 66 k.k., należy do obowiązków probacyjnych, których realna dolegliwość i spełnienie probacyjnego celu znajduje swoje odzwierciedlenie właśnie we wskazanym terminie i sposobie jego wykonania. Brak orzeczenia terminu do wykonania obowiązku naprawienia szkody, przy jednoczesnym warunkowym umorzeniem postępowania karnego, a co za tym idzie ograniczoną w czasie możliwością wyciągania ujemnych konsekwencji w przypadku braku wykonania nałożonego na sprawcę obowiązku, czyni nałożony obowiązek jedynie fikcją. Nie uwzględnia przez to należycie interesów pokrzywdzonego chronionych prawnie.
W tym miejscu należy podnieść, iż apelacja nie kwestionuje samej wysokości szkody przyjętej przez sąd I instancji. Oskarżyciel publiczny, formułując wniosek o warunkowe umorzenie postępowania karnego, wycenił tą szkodę na kwotę 2.000,00 złotego, jednocześnie nie wskazując żadnego terminu, do jej naprawienia. Dokonana przez sąd rejonowy zmiana w zakresie wysokości szkody poniesionej przezM. S., poprzez przyjęcie, iż wartość tej szkody odpowiada kwocie ustalonej zgodnie pomiędzy stronami przez mediatorem, jest uzasadniona. Uwzględniając powikłania po pierwszej operacji repozycji kości nosa w kwietniu 2013 roku, jaką przeszedł pokrzywdzony i przeprowadzenie powtórnego zabiegu operacyjnego w sierpniu 2013 roku polegającego na septoplastyki nosa, kwota 5.500 złotych odpowiada wysokości całości poniesionej przez pokrzywdzonego szkody (zarówno majątkowej, jak i niemajątkowej, jak to wynika z zapisu ugody zawartej przed mediatorem).
Stwierdzenie powyższego uchybienia związanego z brakiem terminu do naprawienia szkody, uzasadnia korektę zaskarżonego orzeczenia, bez konieczności uchylania wyroku i przekazywania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Termin jednego dwóch tygodni na zapłatę od dnia uprawomocnienia się orzeczenia, jest Zdaniem Sądu Okręgowego właściwy, realny i uzasadniony. Oskarżony już w ugodzie zawartej z pokrzywdzonym deklarował zapłatę całej kwoty 5.500 złotych w terminie do końca grudnia 2013 roku. Na etapie postępowania odwoławczego nie potwierdzono ewentualnego wykonania całościowego, bądź częściowego powyższego zobowiązania. Zważywszy na świadomość oskarżonego, co do umówionego z pokrzywdzonym - w toku mediacji - terminu i fakt, iż w/w prowadzi działalność gospodarczą oraz uzyskuje z tego tytułu dochody rzędu 2.000 miesięcznie, dwutygodniowy termin do zapłaty orzeczonego obowiązku naprawienia szkody jest adekwatny do okoliczności sprawy i możliwości zarobkowychP. M..

Z tych względów Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że określił, iż obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem orzeczony w punkcie 2 wyroku podlega wykonaniu w terminie dwóch tygodni od dnia uprawomocnienia się orzeczenia.
W pozostałym zakresie wyrok, jako odpowiadający prawu, utrzymano w mocy.
O wydatkach poniesionych przez Skarb Państwa w postępowaniu
odwoławczym orzeczono w oparciu o przepisy powołane w części
dyspozytywnej orzeczenia. W tym zakresie zastosowano zasadę słuszności,
albowiem wydatki te powstały jedynie na skutek uchybienia przepisom prawa
karnego materialnego Sądu I instancji.