Sąd Okręgowy w Poznaniu
II Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: II Ca 481/14
Data wyroku: 2014-06-10 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Anna Czarnecka, Danuta Silska, Krzysztof Dziedzic
Słowa kluczowe: Skarga O Wznowienie Postępowania
Podstawa prawna: art. 410§1 kpc

POSTANOWIENIE
Dnia 10 czerwca 2014 r.
Sąd Okręgowy w Poznaniu II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący:  SSO Krzysztof Dziedzic
Sędziowie:  SO Anna Czarnecka
SO Danuta Silska /spr./
po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2014 r. w Poznaniu
na posiedzeniu niejawnym
sprawy ze skargiH. E.iS. E.
przy udziale GminyW.
o wznowienie postępowania w sprawie toczącej się przed Sądem Rejonowym w Środzie Wlkp., z powództwa GminyW.przeciwkoH. E.iS. E.o rozwiązanie stosunku najmu i eksmisję, zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 30 marca 2012 r. (sygn. akt XV Ca(...))

postanawia:
odrzucić skargę.
/-/ Anna Czarnecka/-/ Krzysztof Dziedzic/-/ Danuta Silska

UZASADNIENIE
W dniu 23 kwietnia 2014 r. do Sądu Okręgowego w Poznaniu wpłynęła skargaH. E.iS. E.o wznowienie postępowania w sprawie toczącej się przed Sądem Rejonowym we(...), z powództwa GminyW.przeciwkoH. E.iS. E.o rozwiązanie stosunku najmu i eksmisję, zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 30 marca 2012 r. (sygn. akt XV Ca(...)).
W skardze skarżące podały, iż podstawą wznowienia postępowania jestart. 401 pkt 2 k.p.c.– pozbawienie możliwości działania. Skarżące wskazały, że na rozprawie apelacyjnej w dniu 13 września 2013 r. Sąd Okręgowy przeprowadził dowód z przedłożonej na tej rozprawie notatki służbowej inspektoraE. S.z dnia 5 września 2013 r. i oparł wyrok na tej notatce, jako decydującym dowodzie w sprawie, co doprowadziło do zmiany wyroku Sądu pierwszej instancji i uwzględnienia powództwa. Skarżące zostały zawiadomione o terminie rozprawy apelacyjnej z pouczeniem, iż ich obecność na niej jest nieobowiązkowa, dlatego też nie były obecne na tej rozprawie i nie miały możliwości ustosunkowania się do tego dowodu oraz podjęcia obrony swych praw. Zdaniem skarżących zachodzi więc nieważność postępowania w rozumieniuart. 379 pkt 5 k.p.c.Wobec powyższego, skarżące wniosły o wznowienie postępowania, zmianę wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 13 września 2013 r. wydanego w sprawie XV Ca(...)i oddalenie apelacji.

Sąd Okręgowy ustalił następujący przebieg postępowania w sprawie:
Pozwem z dnia 24 września 2012 r. GminaW.wniosła o rozwiązanie stosunku najmu lokalu położonego weW.przyul. (...)oraz nakazanie pozwanymH. E.iS. E.opróżnienie, opuszczenie i wydanie tego lokalu powódce.
Wyrokiem z dnia 5 marca 2013 r. Sąd Rejonowy w Środzie Wlkp. oddalił powództwo i zasądził od powoda na rzecz pozwanejH. E.kwotę 120 zł + VAT tytułem kosztów postępowania.
Od powyższego wyroku apelację wniosła powódka, zaskarżając go w całości, domagając się jego zmiany i uwzględnienia powództwa. Skarżąca zarzuciła Sądowi Rejonowemu naruszenieart. 11 ust. 10 ustawy z dnia 21.06.2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i zmianiekodeksu cywilnegopoprzez błędną jego wykładnię i przyjęcie, że nie istnieją ważne powody do żądania rozwiązania stosunku najmu wiążącego strony postępowania.
Zarządzeniem z dnia 28 czerwca 2013 r. wydanym przez Przewodniczącego w Sądzie Okręgowym w Poznaniu rozprawę apelacyjną wyznaczono na dzień 13 września 2013 r. o czym nakazano zawiadomić pełnomocnika powoda, pełnomocnika pozwanejH. E.adw.A. C. (2)orazH. E.jako pełnomocnika pozwanejS. E.. Zawiadomienie wraz z pouczeniem o tym, iż stawiennictwo na rozprawie apelacyjnej jest nieobowiązkoweH. E.doręczono w dniu 14 sierpnia 2013 r., a jej pełnomocnikowi w dniu 16 sierpnia 2013 r.
Na rozprawie apelacyjnej w dniu 13 września 2013 r. pozwane ani pełnomocnik pozwanejH. E.nie stawili się. Stawił się wyłącznie pełnomocnik powoda, który złożył do akt pismo z dnia 4 września 2013 r., notatkę służbową z dnia 5 września 2013 r. oraz zdjęcia nowo zaoferowanego lokalu (k. 126-127). Sąd Okręgowy przeprowadził dowód z powyższych dokumentów, zamknął rozprawę, a następnie wydał wyrok, którym zmienił zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego, którym rozwiązał stosunek najmu lokalu mieszkalnego położonego weW.przyul. (...)nawiązany pomiędzy GminąW.a pozwanąH. E.na podstawie umowy najmu z dnia 1 lutego 1998 r., nakazał pozwanymH. E.iS. E.aby opuściły, opróżniły i wydały powodowi lokal mieszkalny położony weW.przyul. (...), przyznał pozwanym prawo do lokalu socjalnego i nakazał wstrzymanie wykonania obowiązku określonego w punkcie 2. do czasu złożenia przez GminęW.oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego, nie obciążył pozwanych kosztami procesu poniesionymi przez powoda i przyznał ze środków Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Środzie Wlkp. na rzecz adw.A. C. (2)kwotę 147,60 zł tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu pozwanejH. E.w pierwszej instancji oraz kwotę 73,80 zł za pomoc prawną w postępowaniu apelacyjnym.
W uzasadnieniu Sąd wskazał między innymi, że w trybieart. 381 k.p.c.uwzględnił nowe fakty i dowody, które zostały zgłoszone przez powódkę w postępowaniu apelacyjnym. Dowody te, w postaci dokumentów i zdjęć, miały decydujące znaczenie dla przyjęcia przez Sąd Okręgowy istnienia ważnej przyczyny uzasadniającej rozwiązanie umowy najmu.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Zgodnie zart. 410 § 1 k.p.c.sąd zobowiązany jest dokonać zbadania na posiedzeniu niejawnym, czy skarga o wznowienie postępowania jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę odrzuci.
W orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalone zostało stanowisko, że dla uznania, iż skarga o wznowienie postępowania opiera się na ustawowej podstawie wznowienia nie jest wystarczające samo sformułowanie podstawy wznowienia w taki sposób, by odpowiadało ono treści przepisów określających podstawę wznowienia, tj.art. 401 – 403 k.p.c.Sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający ww. przepisom nie oznacza oparcia skargi na ustawowej podstawie wznowienia, jeżeli z jej uzasadnienia wynika, że podniesiona podstawa nie występuje (tak: SN w postanowieniu z 15 czerwca 2005 r., IV CZ 50/05, Lex nr 533865). Badanie dopuszczalności wznowienia nie ogranicza się bowiem jedynie do kontroli, czy wskazane przez skarżących okoliczności dają się podciągnąć pod przewidzianą w ustawie podstawę wznowienia, lecz wymaga ustalenia, czy podstawa wznowienia rzeczywiście istnieje. Skarga o wznowienie postępowania podlega - w myślart. 410 § 1 k.p.c.- odrzuceniu, jeżeli w okolicznościach konkretnej sprawy sprecyzowana przez stronę podstawa nie zostanie przez sąd stwierdzona. Oznacza to, że kontrola, czy występuje wskazana przez stronę podstawa wznowieniowa musi być przeprowadzona w pełnym zakresie, z uwzględnieniem wszystkich wskazywanych przez stronę elementów, przemawiających za jej wystąpieniem (tak: SN w postanowieniu z dnia 4 września 2008 r., IV CZ 71/08, OSNC-ZD 2009/4/88; podobnie SN w postanowieniu z dnia 11 marca 2009 r., II UZ 2/09, Lex nr 527081).
W niniejszej sprawie mamy do czynienia właśnie z przypadkiem, gdy skarga o wznowienie już przy wstępnym badaniu nie poddała się pomyślnej weryfikacji, umożliwiającej w rezultacie merytoryczne jej rozpoznanie. Po analizie skargi wniesionej przezH. E.iS. E., Sąd Okręgowy doszedł do wniosku, iż skarżące nie oparły jej na żadnej z ustawowych podstaw wznowienia.
Skarżące wskazały, że podstawę skargi o wznowienie postępowania stanowiart. 401 pkt 2 k.p.c.– pozbawienie możności działania w sprawie, które skarżące upatrywały w tym, iż
na rozprawie apelacyjnej w dniu 13 września 2013 r., na której nie były obecne, Sąd Okręgowy przeprowadził dowód z przedłożonych przez powoda dokumentów i oparł na nich swe rozstrzygniecie, zmieniając wyrok Sądu Rejonowego i uwzględniając powództwo.
W orzecznictwie przyjmuje się, że pozbawienie strony możliwości obrony swych praw polega na tym, że z powodu wadliwości procesowych sądu lub strony przeciwnej strona nie mogła brać i nie brała udziału w postępowaniu lub jego istotnej części (tak np: Sąd Najwyższy wyroku z dnia 7 października 2009 r., III CSK 35/09, LEX nr 572042).
W niniejszej sprawie pełnomocnik pozwanejH. E.oraz samaH. E.jako pełnomocnikS. E.zostali prawidłowo zawiadomieni o terminie rozprawy apelacyjnej (k. 120 i 122). Okoliczność ta nie była zresztą kwestionowana przez skarżące w skardze o wznowienie postępowania.Artykuł 376 zd. 1 k.p.c.stanowi, że rozprawa przed sądem drugiej instancji odbywa się bez względu na niestawiennictwo jednej lub obu stron. Zgodnie więc z powyższym przepisem, w zawiadomieniu znalazło się prawidłowe pouczenie o nieobowiązkowym stawiennictwie na rozprawie apelacyjnej. Skarżące miały zatem możliwość uczestniczenia w rozprawie apelacyjnej, z której to możliwości jednak nie skorzystały. Skoro zaś Sąd Okręgowy na tej rozprawie, w oparciu oart. 381 k.p.c., przeprowadził nowe dowody w sprawie, to ujemne konsekwencje faktu niestawiennictwa na tej rozprawie i niemożliwości odniesienia się do przeprowadzonych dowodów ponoszą same pozwane. Nie nastąpiło tu bowiem żadne uchybienie procesowe ze strony Sądu. W konsekwencji nie ma podstaw do przyjęcia, że skarżące zostały pozbawione możliwości obrony swoich praw.
Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd Okręgowy uznając brak ustawowej podstawy wznowienia, odrzucił skargę na podstawieart. 410 § 1 k.p.c.
/-/ Anna Czarnecka/-/ Krzysztof Dziedzic/-/ Danuta Silska