Sąd Okręgowy w Gliwicach
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 33/14
Data wyroku: 2014-03-04 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Grażyna Tokarczyk, Małgorzata Peteja-Żak, Ewa Trzeja-Wagner
Słowa kluczowe: Zatarcie Skazania
Podstawa prawna: 437, 438, 624 § 1 kpk

Sygnatura akt VI Ka 33/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia4 marca 2014r.

Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie:

Przewodniczący SSO Grażyna Tokarczyk
Sędziowie SSO Ewa Trzeja-Wagner (spr.)
SSR del. Małgorzata Peteja-Żak

Protokolant Aleksandra Studniarz

przy udziale Jolanty Mandzij
Prokuratora Prokuratury Okręgowej
po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2014 r.

sprawyS. Z.synaJ.a iH.,
ur. (...)wT.
oskarżonego zart. 178a§4 kk

na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach
z dnia 22 listopada 2013 r. sygnatura akt VI K 913/13

na mocyart. 437 kpk,art. 438 kpk,art. 624 § 1 kpk

1
zmienia zaskarżony wyrok w punkcie 1 w ten sposób, że eliminuje z opisu czynu przypisanego oskarżonemu ustalenie, iż dopuścił się go będąc uprzednio skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach z dnia 8.02.2007 r. sygn. akt VI K 1012/06 na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności za przestępstwo zart. 178a § 1 kkw zw. zart. 244 kki w zw. zart. 11 § 2 kk, a czyn oskarżonego kwalifikuje jako występek zart. 178a § 1 kki za to na mocyart. 178a § 1 kkskazuje go na karę grzywny w wymiarze 100 /sto/ stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 50 zł /pięćdziesiąt złotych/;

2
w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

3
zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów za postępowanie odwoławcze, obciążając wydatkami Skarb Państwa.

Sygn. akt: VI Ka 33/14

UZASADNIENIE
Od wyroku Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach z dnia 22 listopada 2013 r. (sygn. akt VI K 913/13) apelację wniósł obrońca oskarżonego.
Obrońca oskarżonego zaskarżył wyrok w całości na korzyść oskarżonego i zarzucił wyrokowi:

-

błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za jego podstawę, a mający wpływ na treść wyroku, poprzez przyjęcie, iż oskarżony był uprzednio skazany za czyn określony wart. 178 a § 1 k.k.w zw. zart. 244 k.k., co doprowadziło do błędnego zakwalifikowania zachowania oskarżonego jako czynu wyczerpującego ustawowe znamiona czynu określonego wart. 178 a § 4, pomimo braku ku temu wystarczających podstaw w zgromadzonym w toku sprawy materiale dowodowym;

rażącą surowość orzeczonego w pkt 2 wyroku środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres dwóch lat.

W oparciu o te zarzuty apelujący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez przyjęcie, iż zachowanie oskarżonego wyczerpuje ustawowe znamiona czynu określonego wart. 178 a § 1 k.k.i wymierzenie mu na tej podstawie kary grzywny w wysokości 50 stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 20 zł oraz zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres jednego roku.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja obrońcy oskarżonego jest zasadna ale tylko częściowo.
Zaskarżony wyrok musiał ulec zmianie tak w zakresie zastosowanej kwalifikacji prawnej czynu, jak i w ślad za tym stosowanej represji.
Zauważyć najpierw należy, że przypisując oskarżonemuS. Z.popełnienie czynu zart. 178 a § 4 k.k.w wyroku z dnia 22 listopada 2013 r. Sąd Rejonowy nie popełnił żadnego błędu w ustaleniach faktycznych. Jednakże w dniu 16 grudnia 2013 r. Sąd Rejonowy w Tarnowskich Górach – sygn. akt II Ko1 5949/13 zarządził zatarcie skazań wobecS. Z.wyroków: Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach z dnia 23.11.2005 r. sygn. akt VI K 630/05, Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach z dnia 22.12.2005 r. sygn. akt VI K 692/05, Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach z dnia 8.02.2007 r. sygn. akt VI K 1012/06. Na dzień wydawania orzeczenia przez Sąd odwoławczy postanowienie Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach z dnia 16 grudnia 2013 r. było prawomocne, a z odczytanej na rozprawie odwoławczej karty karnej wynikało, że oskarżony nie był karany sądownie.
Zgodnie z poglądami orzecznictwa SN i doktryną prawa karnego fakt zatarcia prawomocnego skazania za przestępstwo określone wart. 178 a § 1 k.k.lub wymienione wart. 178 a § 4 k.k., zaistniały w dacie wyrokowania co do popełnienia czynu określonego wart. 178 a § 1 k.k., uniemożliwia przyjęcie odpowiedzialności sprawcy na podstawieart. 178 a § 4 k.k., także wtedy, gdy do popełnienia tego czynu doszło przed upływem okresu niezbędnego do zatarcia wcześniejszego skazania.( postanowienie SN z dnia 21.08.2012 r. IV KK 59/12)
W tej sytuacji brak było podstaw do przypisania oskarżonemu przestępstwa określonego wart. 178 a § 4 k.k.Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy uznał, iż oskarżony swoim działaniem wyczerpał znamionart. 178 a § 1 k.k.
Przy wymiarze kary za to przestępstwo Sąd odwoławczy miał na uwadze jako okoliczność łagodzącą dotychczasową niekaralność oskarżonego. Okoliczność ta spowodowała, że uznano za możliwe i celowe orzeczenie kary grzywny wobec oskarżonego. Wysokość orzeczonej kary uwzględnia jego sytuację materialną (kawaler nie mający nikogo na utrzymaniu) i możliwości zarobkowe.
Nie zasługuje natomiast na uwzględnienie apelacja obrońcy w zakresie w jakim domaga się obniżenia wymiaru orzeczonego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym.
O rażącej niewspółmierności kary można mówić wówczas, gdy suma zastosowanych wobec oskarżonego kar i środków karnych nie uwzględnia należycie stopnia społecznej szkodliwości przestępstwa, nie realizuje celów kary w zakresie jej społecznego oddziaływania, jak też nie uwzględnia celów zapobiegawczych i wychowawczych wobec sprawcy. Taka sytuacja nie miała, zdaniem Sądu Okręgowego, miejsca w rozpoznawanej sprawie, albowiem rozstrzygnięcie Sądu meriti w odniesieniu do środka karnego było w zaskarżonym zakresie prawidłowe w stosunku do stopnia zawinienia i społecznej szkodliwości czynu. Wymiar kary uwzględniał również szczególne dyrektywy wynikające z przepisów prawa. Zdaniem Sądu Okręgowego, oskarżonego należało odsunąć od kierowania pojazdami mechanicznymi na okres 2 lat, celem przyswojenia przez niego prawidłowego stosunku do uczestniczenia w ruchu drogowym w roli kierowcy pojazdu mechanicznego. Sąd Odwoławczy ocenił że upływ dwóch lat pozwoli mu uświadomić sobie społeczne konsekwencje popełnionego czynu, co winno skutkować bardziej odpowiedzialnym podejściem do roli kierowcy. Środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów ma za zadanie ochronę bezpieczeństwa w komunikacji. Uznając głównie zabezpieczającą, ochronną funkcję środka zakazu prowadzenia pojazdów, należy orzekając go mieć również na uwadze stopień nietrzeźwości.
Te wszystkie względy zadecydowały o zmianie zaskarżonego wyroku.
W pozostałym zakresie wyrok jako trafny utrzymany został w mocy. O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono po myśli powołanego w części dyspozytywnej wyroku przepisu.