Sąd Rejonowy w Środzie Śląskiej
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 39/13
Data wyroku: 2014-04-14 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Radosław Gluza

Sygn. akt II K 39/13
1 Ds. 1371/1

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 14 kwietnia 2014r.
Sąd Rejonowy w Środzie Śląskiej II Wydział Karny, w składzie:
Przewodniczący: SSR Radosław Gluza
Protokolant: Agnieszka Chmielowiec
przy udziale prokuratora: Marka Rogowskiego z Prokuratury Rejonowej w Środzie Śląskiej
po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 25.06.2013r., 23.08.2013r., 11.10.2013r., 22.11.2013r., 07.01.2014r., 21.02.2014r. i 07.04.2014r. wŚ.
sprawy:
- z oskarżenia subsydiarnegoB. F.,
przeciwko
1.Ł. B. (1)(B.)
s.S.iB.zd.S.
ur. (...)wŚ.
2.P. K.(K.)
synaJ.iZ.zd.K.
ur. (...)wK.
3.A. L.(L.)
synaJ.iK.zd.A.
ur. (...)wO.
4.M. L. (1)(L.)
synaA.iW.zd.K.
ur. (...)wG.
5.M. L. (2)(L.)
synaA.iW.zd.K.
ur. (...)wG.
6.P. L.(L.)
synaA.iW.zd.K.
ur. (...)wG.
oskarżonym o to, że:

I
w dniu 08 kwietnia 2012r. po godzinie 23.00 wB., gminaŚ.pobiliB. F., zadającB. F.liczne uderzeń pięściami w głowę i okolice głowy, tułowia oraz kopnięcia w okolice tułowia, powodując naruszenie czynności powłok ciał oraz rozstroju zdrowia w postaci stłuczenia głowy, odcinka szyjnego kręgosłupa oraz klatki, podbiegnięcie krwawe na powierzchni przyśrodkowej ramienia prawego 3x3cm żółte, otarcie naskórka okolicy łopatkowej prawej 12x3cm, wzdłużne, gojące się, uszczerbienie koron siekaczy szczęki lewej, bolesność lewej powierzchni nosa narażającB. F.na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub uszczerbku na zdrowiu,

tj. o czyn zart. 158 § 1 k.k.w związku z 157§ 2 k.k.;

- z oskarżenia subsydiarnegoK. F.
przeciwko:
Ł. B. (1),A. L.,M. L. (1),M. L. (2),P. L.
oskarżonym o to, że:

II
w dniu 08 kwietnia 2012r. po godzinie 23.00 wB., gminaŚ.pobiliK. F., zadającK. F.uderzenia pięściami oraz kopnięcia, powodując liczne powierzchniowe urazy głowy, szyi i tułowia, narażającK. F.na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub uszczerbku na zdrowiu,

tj. o czyn zart. 158 § 1 k.k.w związku zart. 157 § 2 k.k.;

- z oskarżenia subsydiarnegoS. G.
przeciwko:
Ł. B. (1),
oskarżonemu o to, że:

III
w dniu 08 kwietnia 2012r. po godzinie 23.00 wB., gminaŚ.zadającS. G.cios w tułów spowodował uszkodzenie ciałaS. G.w postaci złamania żebra 9 lewego, stłuczenia klatki piersiowej,

tj. o czyn zart. 157 § 2 k.k.;

orzeka:

I
na podstawieart. 17 § 1 pkt 1 k.p.k.uniewinnia oskarżonegoA. L.od zarzucanego mu czynu opisanego w pkt. I części wstępnej wyroku;

II
uznaje oskarżonychŁ. B. (1),M. L. (1),M. L. (2),P. L.iP. K.za winnych tego, że w dniu 08 kwietnia 2012r., po godz. 23.00, w miejscowościB.nr 18, gminaŚ., wzięli udział w pobiciuB. F., w ten sposób, że uderzali go pięściami po głowie i tułowiu oraz kopali po ciele, czym narazili go na bezpośrednie niebezpieczeństwo powstania obrażeń ciała o skutkach określonych wart. 157 § 1 k.k., tj. popełnienia przestępstwa zart. 158 § 1 k.k.i za to, na podstawieart. 158 § 1 k.k.w zw. zart. 58 § 3 k.k., wymierza oskarżonym kary grzywny w wysokości po 100 (sto) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej grzywny wobec każdego z oskarżonych na kwotę 10 zł (dziesięciu złotych);

III
na podstawieart. 17 § 1 pkt 1 k.p.k.uniewinnia oskarżonychŁ. B. (1),M. L. (1),M. L. (2),P. L.iA. L.od zarzucanego im czynu opisanego w pkt II części wstępnej wyroku;

IV
uznaje oskarżonegoŁ. B. (1)za winnego tego, że w dniu 08 kwietnia 2012r. po godzinie 23.00, w miejscowościB.nr 18, gminaŚ., uderzyłS. G.pięścią w tułów, powodując u niej obrażenia ciała w postaci złamania żebra 9. lewego oraz stłuczenia klatki piersiowej, które skutkowały naruszeniem czynności narządów jej ciała na czas przekraczający siedem dni, tj. popełnienia przestępstwa zart. 157 § 1 k.k.i za to, na podstawie tego przepisu, wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

V
a podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.iart. 70 § 1 pkt 1 k.k.warunkowo zawiesza oskarżonemuŁ. B. (1)wykonanie wymierzonej mu kary pozbawienia wolności na okres 2 (dwóch) lat próby;

VI
na podstawieart. 628 pkt 1 k.p.k.w zw. zart. 640 k.p.k.zasądza od oskarżonychŁ. B. (1),M. L. (1),M. L. (2),P. L.iP. K.na rzecz oskarżyciela posiłkowegoB. F.kwoty po 244,80 zł (dwieście czterdzieści cztery złote osiemdziesiąt groszy), tytułem zwrotu poniesionych przez niego kosztów procesu;

VII
na podstawieart. 628 pkt 1 k.p.k.w zw. zart. 640 k.p.k.zasądza od oskarżonegoŁ. B. (1), na rzecz oskarżycielki posiłkowejS. G.kwotę 1.224 zł (tysiąc dwieście dwadzieścia cztery złote), tytułem zwrotu poniesionych przez nią kosztów procesu;

VIII
na podstawieart. 632 pkt 1 k.p.k.w zw. zart. 640 k.p.k.zasądza od oskarżyciela posiłkowegoB. F.na rzecz oskarżonegoA. L.kwotę 924 zł (dziewięćset dwadzieścia cztery złote), tytułem zwrotu poniesionych przez niego kosztów procesu;

IX
na podstawieart. 632 pkt 1 k.p.k.w zw. zart. 640 k.p.k.zasądza od oskarżyciela posiłkowegoK. F.na rzecz oskarżonychA. L.,M. L. (2),M. L. (1),P. L.iŁ. B. (1)kwoty po 924 zł (dziewięćset dwadzieścia cztery złote) zł, tytułem zwrotu kosztów procesu, poniesionych przez każdego z nich.

UZASADNIENIE WYROKU

Na podstawie przeprowadzonego przewodu sądowego, Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:

OskarżonyA. L.wraz z żonąW. L., małoletnią córką oraz synami – oskarżonymiP. L.,M. L. (2)iM. L. (1)zamieszkują od 2008r. w miejscowościB.nr 18. Obok domuL.znajduje się budynek należący doK. F., w którym mieszka jego synB. F.wspólnie z żonąJ.oraz dwójką dzieci. Oba budynki sąsiadują ze sobą i posiadają wspólną posesję, na której są posadowione m.in. budynki gospodarcze użytkowane przezF.. W tym samym budynku co mieszkanieL., znajduje się także lokal należący doK. F., który mieszka w innej częściB.pod nr(...)
Dowód:
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoA. L., k. 69 – 70 a.s.,
częściowo zeznania świadkaB. F., k. 7 – 9, 213 – 214, 217, 220 – 221, 228 – 229, 232 – 233, 246 – 248, 249 – 250 akt sprawy 1 Ds. 1371/12 oraz k. 82 – 85 a.s.,
częściowo zeznania świadkaK. F., k. 55 - 56 akt sprawy 1 Ds. 1371/12 oraz k. 80 – 81 a.s.
Pomiędzy rodzinamiL.iF.panuje długotrwały konflikt, którego podłożem są kwestie związane ze współwłasnością nieruchomości. W związku z tą sytuacjąA.iW. L.wystąpili do Sądu Rejonowego w Środzie Śląskiej z wnioskiem o zniesienie współwłasności, na co nie zgodził sięK. F..
Dowód:
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoA. L., k. 69 – 70 a.s.,
częściowo zeznania świadkaK. F., k. 55 - 56 akt sprawy 1 Ds. 1371/12 oraz k. 80 – 81 a.s.,
zeznania świadkaE. S., k. 147 akt sprawy 1 Ds. 1371/12 oraz k. 103 a.s..
W niedzielę Wielkanocną, w dniu 08 kwietnia 2012r.,A. L.wraz z żoną, córką i synamiP. L.,M. L. (2)iM. L. (1), udali się w godzinach popołudniowych doI. K.- siostryW. L., zamieszkałej wB.nr 12a. Był tam obecny także bratW. L.iI. K.– oskarżonyP. K.oraz oskarżonyŁ. B. (1), który był w przeszłości w związku małżeńskim zI. K..
A. L.wraz z żoną i córką, wrócili do domu około godz. 20.00, zaśI. K.oraz oskarżeniM. L. (2),P. L.,M. L. (1),Ł. B. (1)iP. K.udali się w celu dalszego świętowania doE. S.. Podczas gościny uE. S.oskarżeni spożywali alkohol.
Dowód:
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoA. L., k. 69 – 70 a.s.,
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoP. L., k. 71v – 72 a.s.,
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoM. L. (1), k. 73 a.s.,
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoM. L. (2), k. 73v – 74 a.s.,
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoŁ. B. (1), k. 70 – 71 a.s.,
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoP. K., k. 72 a.s.,
częściowo zeznania świadkaI. K., k. 140 – 142 akt sprawy 1 Ds. 1371/12 oraz k. 103 – 104 a.s.,
częściowo zeznania świadkaW. L., k. 144 – 145, 217 akt sprawy 1 Ds. 1371/12 oraz 102 – 103 a.s.,
zeznania świadkaE. S., k. 147 akt sprawy 1 Ds. 1371/12 oraz k. 103 a.s.
Po przyjściu do swojego miejsca zamieszkaniaA. L.iW. L.udali się po godz. 22.00 na spoczynek nocny.
Dowód:
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoA. L., k. 69 – 70 a.s.,
częściowo zeznania świadkaW. L., k. 144 – 145, 217 akt sprawy 1 Ds. 1371/12 oraz 102 – 103 a.s.
W tym samym czasie około godz. 23.00 na posesję wB.nr 18, wjechał samochodemB. F., który wracając z pracy, zabrał od swoich teściów małżonkęJ. F.wraz z dziećmi.
Dowód:
częściowo zeznania świadkaB. F., k. 7 – 9, 213 – 214, 217, 220 – 221, 228 – 229, 232 – 233, 246 – 248, 249 – 250 akt sprawy 1 Ds. 1371/12 oraz k. 82 – 85 a.s.,
częściowo zeznania świadkaJ. F., k. 47 – 49 akt sprawy 1 Ds. 1371/12 oraz k. 86 – 87 a.s.,
Po opuszczeniu pojazduB. F.iJ. F.stwierdzili, że przed wejściem do ich domu jest wysypany obornik, jak również są nim ubrudzone szyby w oknach. Widząc toJ. F.zdenerwowała się, pozostawiła śpiące w pojeździe dzieci i skierowała się w stronę budynkuL., których wraz z mężem podejrzewała o zaistniały eksces.B. F.udał się natomiast do stajni po taczkę i widły aby uprzątnąć zanieczyszczenia.
Dowód:
częściowo zeznania świadkaB. F., k. 7 – 9, 213 – 214, 217, 220 – 221, 228 – 229, 232 – 233, 246 – 248, 249 – 250 akt sprawy 1 Ds. 1371/12 oraz k. 82 – 85 a.s.,
częściowo zeznania świadkaJ. F., k. 47 – 49 akt sprawy 1 Ds. 1371/12 oraz k. 86 – 87 a.s.,
zeznania świadkaZ. F., k. 107v – 108 a.s.
J. F.zaczęła stukać do drzwi, wobec czegoA. L.wstał z łóżka i jej otworzył, pytając o co chodzi.J. F.wzburzona zwróciła się do niego mówiąc, że ktoś z jego rodziny nawiózł jej obornik pod drzwi. Do słówJ. F.przyłączył sięB. F., który wyszedł ze stajni z taczką i widłami.B. F., stojąc w odległości kilkunastu metrów odA. L.wykrzykiwał, kierując w jego stronę pretensje o zaistniałą sytuację, natomiast ten zaprzeczał jego słowom, mówiąc że nic nie wie na temat wyrzuconego obornika.
Dowód:
częściowo zeznania świadkaB. F., k. 7 – 9, 213 – 214, 217, 220 – 221, 228 – 229, 232 – 233, 246 – 248, 249 – 250 akt sprawy 1 Ds. 1371/12 oraz k. 82 – 85 a.s.,
częściowo zeznania świadkaJ. F., k. 47 – 49 akt sprawy 1 Ds. 1371/12 oraz k. 86 – 87 a.s.,
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoA. L., k. 69 – 70 a.s.,
częściowo zeznania świadkaW. L., k. 144 – 145, 217 akt sprawy 1 Ds. 1371/12 oraz 102 – 103 a.s.
W czasie tej wymiany zdań na teren podwórza weszliP. L.iŁ. B. (1), którzy wracali odE. S.. Po tym jak zauważyli, żeB. F.trzyma w ręce widły, podbiegli do niego aby mu je zabrać, gdyż z wcześniejszych opowiadańA. L.znana im była sytuacja, gdzie został on zraniony przezB. F..
Dowód:
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoA. L., k. 69 – 70 a.s.,
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoP. L., k. 71v – 72 a.s.,
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoŁ. B. (1), k. 70 – 71 a.s.,
częściowo zeznania świadkaW. L., k. 144 – 145, 217 akt sprawy 1 Ds. 1371/12 oraz 102 – 103 a.s,
zaświadczenie lekarskie dot.A. L., k. 100.
Ł. B. (1)złapał za widły i wyrwał jeB. F.z rąk, po czym się poślizgnął i przewrócił na podłoże.B. F., który poczuł się zagrożony zachowaniem mężczyzn, uderzyłP. L.ręką w twarz, uszkadzając mu okulary. Sytuację tą zauważyliP. K.,M. L. (1)iM. L. (2), którzy właśnie wchodzili na posesję. Podbiegli oni doB. F.i zaczęli go uderzać pięściami po głowie i tułowiu. Po chwili dołączyli do nichŁ. B. (1)iP. L.i również zadawali ciosyB. F.. Po tym jakJ. F.skierowała się do stodoły by pomóc mężowi, wybiegł za niąA. L.. W międzyczasieB. F.przewrócił się na podłoże i był kopany po ciele przez oskarżonychŁ. B. (1),P. L.,M. L. (2),M. L. (1)iP. K..
Dowód:
częściowo zeznania świadkaB. F., k. 7 – 9, 213 – 214, 217, 220 – 221, 228 – 229, 232 – 233, 246 – 248, 249 – 250 akt sprawy 1 Ds. 1371/12 oraz k. 82 – 85 a.s.,
częściowo zeznania świadkaJ. F., k. 47 – 49 akt sprawy 1 Ds. 1371/12 oraz k. 86 – 87 a.s.,
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoA. L., k. 69 – 70 a.s.,
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoP. L., k. 71v – 72 a.s.,
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoŁ. B. (1), k. 70 – 71 a.s.,
częściowo zeznania świadkaW. L., k. 144 – 145, 217 akt sprawy 1 Ds. 1371/12 oraz 102 – 103 a.s.,
częściowo zeznania świadkaI. K., k. 140 – 142 akt sprawy 1 Ds. 1371/12 oraz k. 103 – 104 a.s.,
kserokopia dokumentacji lekarskiejB. F., k. 112 – 113, 135 akt 1 Ds. 1371/12,
opinia sądowo – lekarska dot.B. F.k. 133 – 134 akt 1 Ds. 1371/12,
uzupełniająca opinia sądowo – lekarska, k. 135 – 136, 195v – 197.
J. F., próbowała odciągać napastników od męża. Sytuację usiłowali załagodzić takżeA. L.orazW. L.iI. K., które pojawiły się na miejscu zdarzenia.
Dowód:
częściowo zeznania świadkaJ. F., k. 47 – 49 akt sprawy 1 Ds. 1371/12 oraz k. 86 – 87 a.s.,
częściowo zeznania świadkaW. L., k. 144 – 145, 217 akt sprawy 1 Ds. 1371/12 oraz 102 – 103 a.s.,
częściowo zeznania świadkaI. K., k. 140 – 142 akt sprawy 1 Ds. 1371/12 oraz k. 103 – 104 a.s.
W pewnym momencieB. F.udało się oswobodzić i odbiegł około 150 m od swojego budynku, skąd następnie zadzwonił z telefonu komórkowego do ojcaK. F.oraz siostryS. G., mówiąc im o tym, że został zaatakowany. Następnie wykonał połączenie na numer alarmowy Policji i poinformował o napaści dyżurnego KPP wŚ., po czym wrócił na podwórze po żonęJ. F..
Dowód:
częściowo zeznania świadkaB. F., k. 7 – 9, 213 – 214, 217, 220 – 221, 228 – 229, 232 – 233, 246 – 248, 249 – 250 akt sprawy 1 Ds. 1371/12 oraz k. 82 – 85 a.s.,
częściowo zeznania świadkaK. F., k. 55 - 56 akt sprawy 1 Ds. 1371/12 oraz k. 80 – 81 a.s.,
częściowo zeznania świadkaS. G., k. 71 – 72, 251 – 252 akt sprawy 1 Ds. 1371/12 oraz k. 81 – 82 a.s.,
częściowo zeznania świadkaD. G., k. 81 akt sprawy 1 Ds. 1371/12 oraz k. 87 – 88 a.s.,
protokół z odsłuchu rozmów telefonicznych, k. 257a akt 1 Ds. 1371/12.
K. F.po telefonieB. F.zawołał doD. G.iS. G., mieszkających wraz nim w jednym domu, że trzeba „pomócB., bo go biją”, po czym wsiadł do swojego samochodu i udał się doB.nr(...)
Dowód:
częściowo zeznania świadkaK. F., k. 55 - 56 akt sprawy 1 Ds. 1371/12 oraz k. 80 – 81 a.s.,
częściowo zeznania świadkaS. G., k. 71 – 72, 251 – 252 akt sprawy 1 Ds. 1371/12 oraz k. 81 – 82 a.s.,
częściowo zeznania świadkaD. G., k. 81 akt sprawy 1 Ds. 1371/12 oraz k. 87 – 88 a.s..
Po wjechaniu na posesjęK. F.wysiadł z auta a następnie pomiędzy nim,B. F.oraz nieustalonymi osobami spośród oskarżonych, doszło do zajścia, w wyniku któregoK. F.doznał obrażeń ciała w postaci licznych powierzchownych urazów głowy, szyi i tułowia.
Dowód:
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoA. L., k. 69 – 70 a.s.,
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoP. L., k. 71v – 72 a.s.,
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoŁ. B. (1), k. 70 – 71 a.s.,
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoM. L. (1), k. 73 a.s.,
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoM. L. (2), k. 73v – 74 a.s.,
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoP. K., k. 72 a.s.,
częściowo zeznania świadkaB. F., k. 7 – 9, 213 – 214, 217, 220 – 221, 228 – 229, 232 – 233, 246 – 248, 249 – 250 akt sprawy 1 Ds. 1371/12 oraz k. 82 – 85 a.s.,
częściowo zeznania świadkaK. F., k. 55 - 56 akt sprawy 1 Ds. 1371/12 oraz k. 80 – 81 a.s.,
częściowo zeznania świadkaS. G., k. 71 – 72, 251 – 252 akt sprawy 1 Ds. 1371/12 oraz k. 81 – 82 a.s.,
częściowo zeznania świadkaD. G., k. 81 akt sprawy 1 Ds. 1371/12 oraz k. 87 – 88 a.s.,
częściowo zeznania świadkaJ. F., k. 47 – 49 akt sprawy 1 Ds. 1371/12 oraz k. 86 – 87 a.s.,
częściowo zeznania świadkaI. K., k. 140 – 142 akt sprawy 1 Ds. 1371/12 oraz k. 103 – 104 a.s.,
częściowo zeznania świadkaW. L., k. 144 – 145, 217 akt sprawy 1 Ds. 1371/12 oraz 102 – 103 a.s.,
kserokopia dokumentacji lekarskiejK. F., k. 57 – 67 akt 1 Ds. 1371/12,
opinia sądowo – lekarska dot.K. F., k. 127 – 128 akt 1 Ds. 1371/12.
Po pewnym czasie na teren posesji wB.nr 18 wjechali samochodemD. G.iS. G., po czym pieszo udali się w kierunku domuB. F.. W tym momencie sytuacja była już spokojniejsza.K. F.stał oparty o ścianę ganku, miał krew na twarzy. Obok znajdowała sięJ. F.a za drzwiami budynku byłB. F.. W pobliżu domu przebywali oskarżeniA. L.,Ł. B. (1),P. L.,M. L. (2),M. L. (1)iP. K.orazI. K.iW. L.. PomiędzyL.aF., była wymiana zdań. W pewnym momencieS. G.na prośbęK. F.udała się zgasić jego auto, gdyż było ono pozostawione na chodzie, miało włączone światła. Gdy szła w kierunku samochodu podbiegł do niej oskarżonyŁ. B. (1)i uderzył ją silnie pięścią w tułów, powodując złamanie żebra 9. po stronie prawej oraz stłuczenie klatki piersiowej. Pod wpływem ciosuS. G.przykucnęła.D. G.wprowadził ją do domuB. F.a następnie wyszedł na zewnątrz, gdzieŁ. B. (2)uderzył go ręką w tył głowy. Po chwili doK. F.podszedł oskarżonyP. L.i zadał mu cios pięścią w prawą część głowy, w wyniku którego doznał on krótkotrwałego zamroczenia.D. G.iS. G.pomogli wejśćK. F.do budynku, a następnie oczekiwali na przyjazd Policji.
Dowód:
częściowo zeznania świadkaD. G., k. 81 akt sprawy 1 Ds. 1371/12 oraz k. 87 – 88 a.s.,
częściowo zeznania świadkaS. G., k. 71 – 72, 251 – 252 akt sprawy 1 Ds. 1371/12 oraz k. 81 – 82 a.s.,
częściowo zeznania świadkaK. F., k. 55 - 56 akt sprawy 1 Ds. 1371/12 oraz k. 80 – 81 a.s.,
częściowo zeznania świadkaJ. F., k. 47 – 49 akt sprawy 1 Ds. 1371/12 oraz k. 86 – 87 a.s.,
częściowo zeznania świadkaB. F., k. 7 – 9, 213 – 214, 217, 220 – 221, 228 – 229, 232 – 233, 246 – 248, 249 – 250 akt sprawy 1 Ds. 1371/12 oraz k. 82 – 85 a.s.,
kserokopia karty informacyjnej, k. 75 akt 1 Ds. 1371/12,
kserokopii karty ambulatoryjnej, k. 83 akt 1 Ds. 1371/12,
opinia sądowo – lekarska dot.S. G., k. 129 – 130, 200 – 201 akt 1 Ds. 1371/12,
opinia sądowo – lekarska dot.D. G., k. 131 – 132 akt 1 Ds. 1371/12,
uzupełniająca opinia sądowo – lekarska, k. 135 – 136, 195v – 197.
Po przybyciu na miejsce dwóch patroli Policji z Komendy Powiatowej wŚ., funkcjonariusze dokonali rozpytania członków obu rodzin na okoliczność zaistniałego zdarzenia, gdzie wzajemnie obwiniali się oni o dokonanie napaści. Ponadto przeprowadzili badanie tych osób na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu. OskarżeniA. L.,P. L.,M. L. (2),M. L. (1),P. K.,Ł. B. (1)znajdowali się pod wpływem alkoholu. Spośród członków rodzinyF.iG., wszyscy pozaJ. F.byli trzeźwi.
Dowód:
zeznania świadkaL. P., k. 187 akt sprawy 1 Ds. 1371/12 oraz k. 106 a.s.,
zeznania świadkaT. K., k. 199 akt sprawy 1 Ds. 1371/12 oraz k. 105 a.s.,
zeznania świadka st. asp.M. B., k. 161 akt sprawy 1 Ds. 1371/12 oraz k. 107 a.s.,
zeznania świadka mł. asp.M. B., k. 159 akt sprawy 1 Ds. 1371/12 oraz k. 106v - 107 a.s.,
protokoły użycia alkotestu, k. 2 – 6 akt sprawy 1 Ds. 1371/12.
K. F.,B. F.iS. G.w związku z doznanymi obrażeniami ciała, zostali przewiezieni do szpitala przez przybyłe na miejscePogotowie (...).
Dowód:
częściowo zeznania świadkaS. G., k. 71 – 72, 251 – 252 akt sprawy 1 Ds. 1371/12 oraz k. 81 – 82 a.s.,
częściowo zeznania świadkaK. F., k. 55 - 56 akt sprawy 1 Ds. 1371/12 oraz k. 80 – 81 a.s.,
częściowo zeznania świadkaB. F., k. 7 – 9, 213 – 214, 217, 220 – 221, 228 – 229, 232 – 233, 246 – 248, 249 – 250 akt sprawy 1 Ds. 1371/12 oraz k. 82 – 85 a.s.
Obrażenia jakichB. F.iK. F.doznali w wyniku zajścia z dnia 08 kwietnia 2012r., spowodowały naruszenie czynności narządów ich ciała na czas nieprzekraczający siedmiu dni. Z kolei uraz jakiŁ. B. (1)spowodował uS. G., skutkował naruszeniem czynności narządów jej ciała czas powyżej siedmiu dni.
Dowód:
opinia sądowo – lekarska dot.K. F., k. 127 – 128 akt 1 Ds. 1371/12,
opinia sądowo – lekarska dot.S. G., k. 129 – 130, 200 – 201 akt 1 Ds. 1371/12,
opinia sądowo – lekarska dot.B. F.k. 133 – 134 akt 1 Ds. 1371/12,
uzupełniająca opinia sądowo – lekarska, k. 135 – 136, 195v – 197.
W wyniku pobicia przez oskarżonychŁ. B. (1),P. L.,M. L. (2),M. L. (1)iP. K.,B. F.został narażony na bezpośrednie niebezpieczeństwo powstania obrażeń ciała o skutkach określonych wart. 157 § 1 k.k.
Dowód:
uzupełniająca opinia sądowo – lekarska, k. 135 – 136, 195v – 197.
OskarżonyA. L.ma 46 lat, jest żonaty, posiada na utrzymaniu jedno dziecko. Oskarżony prowadzi działalność gospodarcząPrzedsiębiorstwo Usługowe (...)wB.i osiąga z tego tytułu 4.000 zł miesięcznie.
Dowód:
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoA. L., k. 69 – 70 a.s.
OskarżonyP. L.ma 21 lat, jest kawalerem, nie ma dzieci, nie jest nigdzie zatrudniony.
Dowód:
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoP. L., k. 71v – 72 a.s.
OskarżonyŁ. B. (1)ma 32 lata, jest rozwiedziony, posiada na utrzymaniu jedno dziecko. Oskarżony pracuje wfirmie (...)wŚ.i zarabia 3.500 zł miesięcznie.
Dowód:
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoŁ. B. (1), k. 70 – 71 a.s.
OskarżonyM. L. (2)ma 29 lat, jest kawalerem, nie posiada dzieci, pracuje jako operator maszyn wfirmie (...)wK., uzyskując z tego tytułu miesięcznie kwotę około 2.300 zł.
Dowód:
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoM. L. (2), k. 73v – 74 a.s.
OskarżonyM. L. (1)ma 24 lata, jest kawalerem, nie ma dzieci, pracuje jako operator maszyn wfirmie (...)wK., osiągając z tego tytułu miesięcznie kwotę około 2.300 zł. Nie był karany sądownie za przestępstwa.
Dowód:
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoM. L. (1), k. 73 a.s.
OskarżonyP. K.ma 42 lata, jest rozwiedziony, posiada na utrzymaniu troje dzieci. Oskarżony prowadzi działalność gospodarczą „P.H.U. (...)” wB., uzyskując miesięcznie około 3.000 zł.
Dowód:
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoP. K., k. 72 a.s.
OskarżeniA. L.,P. L.,M. L. (2),M. L. (1),P. K.,Ł. B. (1)nie byli karani sądownie za przestępstwa.
Dowód:
informacje z Krajowego Rejestru Karnego, k. 129-134 a.s.
Oskarżeni nie przyznali się do zarzucanych im czynów i złożyli wyjaśnienia w których opisali przebieg zdarzeń w nocy 08 kwietnia 2012r.

Ponadto Sąd Rejonowy zważył, co następuje:

Dokonując ustaleń faktycznych w sprawie sąd miał na uwadze zgromadzone w toku postępowania dowody o charakterze osobowym i materialnym.
Spośród tej pierwszej grupy dowodów, sąd oparł się przede wszystkim na zeznaniach świadkówB. F.,J. F.,D. G.,S. G.,K. F., które zostały ocenione jako częściowo zasługujące na uwzględnienie.
I tak sąd dał wiarę pierwszym zeznaniomB. F.iJ. F., w których opisali oni przebieg zajścia do którego doszło w pobliżu budynku stajni, gdzie został zaatakowanyB. F.. Sąd uznał, że złożona przez nich w tym zakresie spójna relacja, w której wskazali napastników i sposób ich zachowania, zasługuje na uwzględnienie. Zajmując powyższe stanowisko sąd wziął pod uwagę m.in. to, że okoliczności podane przez świadków znajdowały potwierdzenie w dokumentacji lekarskiejB. F., opisującej doznane przez niego obrażenia, jak również w protokole z odsłuchu telefonicznego zgłoszenia interwencji przez pokrzywdzonego. Ponadto sąd miał na względzie treść wyjaśnień oskarżonych oraz zeznań świadkaI. K., którzy choć zaprzeczali aby doszło do pobiciaB. F., to zarazem wskazali na mającą miejsce szarpaninę, a wcześniej siłowe odebranie wideł pokrzywdzonemu.
Uznając za wiarygodne zeznania świadkówB. F.iJ. F., sąd pominął jednocześnie ich relacje złożone na dalszych etapach postępowanie, gdzie jako jednego z napastników podawali również oskarżonegoA. L.. Zdaniem sądu, gdyby tak w istocie było, to świadkowie ci od początku wskazaliby na jego osobę, tak jak to było w przypadku pozostałych oskarżonych. Sąd odmówił ponadto wiary ich zeznaniom w zakresie w jakim opisywali przebieg zdarzenia dotyczącego pobiciaK. F.przez oskarżonych. Zdaniem sądu sprzeczności jakie zachodziły pomiędzy tymi zeznaniami powodują, że nie można ich uznać za wiarygodną podstawy ustaleń faktycznych w sprawie.
Z tych samych względów sąd pominął również zeznania świadkówK. F.iS. G., które dotyczyły powyższych okoliczności. Sąd miał na uwadze to, że świadkowie ci w sposób rozbieżny relacjonowali sytuację dotyczącą napaści oskarżonych naK. F., zaś przedstawiony przez nich opis nie pokrywał się z tym, zawartym w zeznaniachB. F.iJ. F.. W tym miejscu wskazać należy m.in. na to, żeK. F.będąc słuchany na etapie postępowania przygotowawczego a następnie sądowego w sposób odmienny określił, którzy z oskarżonych go zaatakowali, co poddaje w wątpliwość wiarygodność jego relacji.
W zakresie ustaleń faktycznych w sprawie, sąd uwzględnił natomiast tą część zeznańK. F.,J. F.,B. F.iS. G., w której wskazywali oni na fakt zadania ciosu w głowęK. F.przezP. L., w czasie gdy miała miejsce wymiana zdań przy budynkuF.. Uznając za wiarygodne ich zeznania we wskazanym zakresie, sąd wziął pod uwagę to, że świadkowie podawali te okoliczności w sposób konsekwentny od samego początku postępowania, zaś ich relacja znajduje potwierdzenie w opisie zdarzenia przedstawionym przezD. G..
Jako zasługujące na uwzględnienie sąd ocenił wreszcie tę część relacjiS. G.iJ. F., która dotyczyła uderzeniaS. G.przezŁ. B. (1). Dając im wiarę we wskazanym zakresie sąd miał przede wszystkim na względzie treść dokumentacji lekarskiej pokrzywdzonej, jak również opinii biegłegoR. P., które uwiarygodniały podane przez nie okoliczności, jak również potwierdzające je zeznania świadkaD. G.. Nie bez znaczenia były tu także wyjaśnienia oskarżonegoŁ. B. (1), który choć zaprzeczył temu, że zadał cios pięściąS. G., to jednocześnie przyznał, że ją pchnął, gdyż stanęła mu na drodze.
Odnosząc się z kolei do relacji świadkaD. G., sąd uznał ją w większości za wiarygodną podstawę ustaleń faktycznych w sprawie. Sąd ocenił jako w całości zasługujące na uwzględnienie jego zeznania złożone w toku dochodzenia oraz pokrywającą się z nimi relację wyrażoną na rozprawie. Zdaniem sądu opis zdarzenia przedstawiony przezD. G.pozostawał spójny i logiczny, nie dawał podstaw do stwierdzenia aby świadek ten w sposób subiektywny przedstawił okoliczności, których był uczestnikiem. Sąd częściowo pominął jedynie te zeznaniaD. G.z postępowania sądowego, w których wskazał on nowe okoliczności, tj. fakt rozmowy przy aucie z oskarżonymM. L. (1). W ocenie sądu powyższa okoliczność była na tyle istotna, że świadek będąc słuchany po raz pierwszy, w krótkim czasie po zdarzeniu, niewątpliwie opisałby tą sytuację, gdyby rzeczywiście miała ona miejsce. Tym samym sąd uznał późniejszą zmianę zeznań przezD. G., jedynie za próbę uwiarygodnienia odmiennej wersji zdarzenia przedstawionej przez jego żonęS. G..
Dokonując ustaleń faktycznych w sprawie, sąd jedynie w niewielkim stopniu wziął pod uwagę zeznania złożone przez świadkówI. K.iW. L.. Sąd dał im wiarę w zakresie w jakim opisały one początek zdarzenia, które miało miejsce przy stajni gdzie znajdował sięB. F., natomiast w pozostałym zakresie uznał, że zeznania te nie zasługują na uwzględnienie. Zajmując powyższe stanowisko sąd miał na uwadze przede wszystkim sposób relacjonowania przebiegu zdarzenia przez świadków, gdzie szczegółowo opisywały one jedynie niektóre okoliczności, zaś co do pozostałych poprzestawały wyłącznie na ogólnikowych stwierdzeniach, bądź wskazywały na to, że pewnych fragmentów nie widziały. W przypadkuI. K.ograniczyła się ona mianowicie do wskazania, że miała miejsce szarpanina poszczególnych oskarżonych zB. F., co kłóci się nie tylko z relacją samego pokrzywdzonego orazJ. F., ale również z faktem obrażeń ciała doznanych przezB. F., gdzie pozostali oskarżeni, pozaP. L., takowych nie posiadali. Z kolei zgodnie z relacjąW. L.nie zaobserwowała ona istotnych okoliczności zdarzenia, bo w ich czasie musiała się udawać się do domu aby usypiać córkę. Zdaniem sądu powyższe stwierdzeniaW. L., nie pozostają zgodne z prawdą za czym przemawiają nie tylko zasady doświadczenie życiowego i prawidłowego rozumowania, ale również m.in. zeznaniaI. K.. Wbrew twierdzeniomW. L., wskazała ona bowiem na jej obecność podczas zajścia (m.in. k. 140 akt 1 Ds. 1371/12 – „Gdy odwróciłam się do tyłu zobaczyłam moją siostręW.bardzo zdenerwowaną, ona chyba nawet płakała”) oraz na relacjonowanie przez nią przebiegu zdarzenia które miało miejsce po przybyciu na miejsceK. F.(k. 141 akt 1 Ds. 1371/12).
Sąd wziął pod uwagę zeznania złożone przez świadkówL. P.,T. K., mł. asp.M. B.i st. asp.M. B.. Zdaniem sądu świadkowie ci, będących funkcjonariuszami Policji, w sposób zgodny z prawdą przedstawili  okoliczności, o których dowiedzieli się przeprowadzając interwencję bezpośrednio po zdarzeniu. Sąd uznał, że pewne rozbieżności w ich relacjach, dotyczące kwestii o charakterze drugorzędnym, nie wpływają na ocenę ich wiarygodności a wynikają wyłącznie ze znacznego upływu czasu od zdarzenia.
Jako zasługujące na uwzględnienie sąd wziął także pod uwagę zeznania świadkówE. S.iZ. F.przy czym nie miały one większego znaczenia w sprawie z uwagi na brak ich wiedzy, co do istotnych okoliczności zdarzenia.
Dokonując ustaleń faktycznych w sprawie, sąd uwzględnił wyjaśnienia oskarżonegoA. L., w części w jakiej opisał on początek zajścia z udziałemB. F., do którego doszło przy budynku stajni, zaprzeczając aby zaatakował wówczas pokrzywdzonego. Powyższe wyjaśnieniaA. L.pozostawały spójne z relacjąW. L., jak też w znacznej mierze z pierwszymi zeznaniamiB. F.iJ. F.. Sąd odmówił natomiast waloru wiarygodności dalszym wyjaśnieniomA. L., mając na uwadze ich sprzeczność z dowodami ocenionymi przez sąd jako zasługujące na uwzględnienie, jak też ich niezgodność z zasadami doświadczenia życiowego. Zdaniem sądu niewiarygodna pozostawała sytuacja opisana przezA. L., w której przedstawiał onB. F.iK. F.wyłącznie jako stronę atakującą, zaś oskarżonych jako broniących się przed napaścią. Na co innego wskazują obrażenia jakie powstały u pokrzywdzonych, jak też przewaga liczebna, która występowała po stronie oskarżonych. Z tych samych względów sąd pominął także w większości wyjaśnienia złożone przez pozostałych oskarżonych, tj.P. K.,Ł. B. (1),P. L.,M. L. (2)iM. L. (1). Zdaniem sądu oskarżeni ci opisując przebieg wypadków w nocy 08 kwietnia 2012r. mijali się w zdecydowanej większości z prawdą, przedstawiając okoliczności zdarzenia, w sposób dla siebie korzystny, zgodnie z przyjętą przez siebie linią obrony. W tym zakresie wskazać należy w szczególności na to, że podawane przez nich sytuacje, w jakich dochodziło do kontaktu fizycznego z pokrzywdzonymi, miały wynikać za każdym razem z ataku bądź prowokacji ze strony ich oponentów. Sam zaś ich przebieg miał mieć co do zasady łagodny charakter, nijak nie przystający do obiektywnie stwierdzonych obrażeń ciała uB. F.,K. F.iS. G.. W tym zakresie wskazać należy w szczególności na wyjaśnieniaŁ. B. (1), który twierdził że miał jedynie pchnąć rękomaS. G., gdzie co innego wynika z jej relacji potwierdzonej zeznaniamiD. G.,J. F.oraz treścią dokumentacji lekarskiej.
Ustalając stan faktyczny sąd wziął wreszcie pod uwagę dowody o charakterze materialnym, wymienione w pierwszej części uzasadnienia. Sąd dał im wiarę jako w pełni wypełniającym wymogi stawiane takim dowodom oraz nie znajdując żadnych podstaw do podważenia ich wiarygodności. Za pełnowartościowy dowód są uznał m.in. opinie biegłego lek. med.R. P.. Analiza treści wydanych opinii, nie nasuwa wątpliwości co do ich rzetelności i wiarygodności. Sama zaś osoba biegłego będącego lekarzem o bogatej wiedzy i doświadczeniu orzeczniczym - z racji wieloletniego pełnienia funkcji biegłego sądowego, nie daję podstaw do stwierdzenia okoliczności, które osłabiałyby ich wartość dowodową. W ocenie sądu brak jest podstaw do deprecjonowania opinii tegoż biegłego wyłącznie z tego powodu, że nie posiada on specjalizacji z zakresu medycyny sądowej.
Po dokonaniu analizy materiału dowodowego zgromadzonego w toku postępowania, sąd jedynie częściowo podzielił zasadność zarzutów subsydiarnego aktu oskarżenia.
Sąd w pkt II części dyspozytywnej wyroku uznał oskarżonychŁ. B. (1),M. L. (1),M. L. (2),P. L.iP. K.za winnych popełnienia przestępstwa zart. 158 § 1 k.k.na szkodęB. F.. Ustalając sprawstwo i winę tychże oskarżonych, sąd oparł się przede wszystkim na wskazanych już zeznaniach świadkówB. F.iJ. F., jak również dokumentacji lekarskiej pokrzywdzonego oraz opinii biegłegoR. P.. Sąd uznał, iż dowody te wskazują na to, że opisani powyżej oskarżeni dokonali pobiciaB. F.uderzając go pięściami po głowie i tułowiu oraz kopiąc po ciele. Jednocześnie sposób ich działania skutkował bezpośrednim narażeniem pokrzywdzonego na bezpośrednie niebezpieczeństwo powstania u niego obrażeń ciała o skutkach określonych wart. 157 § 1 k.k.Przypisując oskarżonym popełnienie wskazanego występku, nie budziło wątpliwości sądu, że działali oni umyślnie, wspólnie i w porozumieniu dopuszczając się ataku naB. F.. Sposób działania oskarżonych, gdzie każdy z nich zadawał ciosy pokrzywdzonemu w tym samym miejscu i czasie, a ich aktywność fizyczna pokrywała się i wzajemne uzupełniała, jednoznacznie wskazuje na realizację przez nich wspólnego zamiaru wzięcia udziału w pobiciuB. F.. Ustalając popełnienie przez oskarżonych występku zart. 158 § 1 k.k., sąd wyeliminował z kwalifikacji prawnejart. 157 § 2 k.k.W sytuacji gdy nie ustalono, który konkretnie z oskarżonych spowodował uszczerbek na zdrowiu u pokrzywdzonego, to nie ma podstaw aby w sposób obiektywny przypisać go wszystkim oskarżonym.
Sąd w pkt I wyroku na podstawieart. 17 § 1 pkt 1 k.p.k.uniewinnił oskarżonegoA. L.od zarzucanego mu czynu wzięcia udziału w pobiciuB. F.. Rozstrzygnięcie to zapadło w oparciu o treść pierwszych zeznań świadkówJ. F.iB. F., którzy opisując sytuację do jakiej doszło przy budynku stajni, nie wymieniliA. L.jako jednego z napastników. Nie powielając poczynionych już wywodów odnośnie niewiarygodności późniejszej zmiany przez nich zeznań we wskazanym zakresie, sąd uznał, że brak jest danych, które dostatecznie uzasadniałyby podejrzenie popełnienia przestępstwa przezA. L..
Na tej samej podstawie sąd uniewinnił oskarżonychŁ. B. (1),M. L. (1),M. L. (2),P. L.iA. L.od zarzucanego im czynu opisanego w pkt II części wstępnej wyroku. Sąd uznał, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie pozwala na dokonanie kategorycznych ustaleń co do wzięcia przez tychże oskarżonych udziału w pobiciuK. F.w dniu 08 kwietnia 2012r. Zajmując powyższe stanowisko sąd miał na uwadze to, że oskarżeni nie przyznali się do zarzucanego im czynu, zaś zeznania złożone przezK. F.,B. F.,J. F.iS. G., co do tego fragmentu zdarzenia, pozostają sprzeczne. W tym zakresie wskazać należy nie tylko na wskazywanie różnych napastników przez tychże świadków, ale także na niekonsekwencję w opisie złożonym na poszczególnych etapach postępowania. Powstałe w rezultacie tego rozbieżności są na tyle istotne, że nie dają podstaw do przyjęcia, że świadkowie ci złożyli wiarygodną relację. Zdaniem sądu nie można na tej podstawie, nie tylko ustalić, którzy z oskarżonych dokonali pobiciaK. F., ale nawet czy zdarzenie to miało taki właśnie charakter a nie np. bójki, gdzie jedną z aktywnych stron był tenże pokrzywdzony, współdziałający zB. F.. Jedyną okolicznością jaką sąd w sposób pewny ustalił był fakt uderzenia w głowęK. F.przez oskarżonegoP. L., przy ganku budynku. Sąd uznał jednakże, że stanowi to odrębny czyn ścigany z oskarżenia prywatnego i postępowanie w tym zakresie zostało wyłączone do odrębnego rozpoznania. Zdaniem sądu nie było tu podstaw do przyjęcia, że wskazane zachowanieP. L.mieściło się w zarzucanym mu występku zart. 158 § 1 k.k.Pomiędzy opisywanym przez pokrzywdzonych pobiciem a przedmiotowym ekscesem, zachodził bowiem wyraźny odstęp czasowy. Jednocześnie mając na uwadze szczególny tryb procedowania – w oparciu o subsydiarny akt oskarżenia, brak było podstaw do dublowania trybów postępowania publicznoskargowego i prywatnoskargowego, jako właściwego z uwagi na ocenę prawną przedmiotowego czynu zart. 216 § 1 k.k.bądźart. 157 § 2 k.k.
Sąd w pkt IV części dyspozytywnej wyroku uznał oskarżonegoŁ. B. (1)za winnego popełnienia występku zart. 157 § 1 k.k.Zdaniem sądu z przeprowadzonych dowodów jednoznacznie wynika, że oskarżony w dni 08 kwietnia 2012r. w miejscowości(...), umyślnie uderzyłS. G.pięścią w tułów, powodując u niej złamanie żebra 9. prawego oraz stłuczenie klatki piersiowej. Jednocześnie obrażenia te były tego rodzaju, że spowodowały naruszenie czynności narządu ciała pokrzywdzonej na czas przekraczający siedem dni. PrzypisującŁ. B. (1)sprawstwo we wskazanym zakresie, sąd oparł się na wiarygodnej relacji świadkówS. G.,J. F.iD. G.oraz dokumentacji lekarskiej pokrzywdzonej i opinii biegłegoR. P.. Sąd podzielił pogląd wyrażony w opinii biegłego, iż z uwagi na lokalizację 9. żebra, które jest jednym z dolnych żeber, uderzenie pokrzywdzonej przez oskarżonego na jego wysokości w tułów, mogło być przez nią odebrane jako uderzenie w brzuch i tak właśnie opisane. W tym miejscu wskazać należy, że w wyroku omyłkowo opisano obrażenie pokrzywdzonej jako dotyczące żebra lewego a nie prawego, jak to wynika z jej dokumentacji lekarskiej na k. 75 akt 1 Ds. 1371/12. Powyższe było konsekwencją części zapisów opinii biegłego, który dopuścił się omyłki pisarskiej, na co wskazuje uzasadnienie przedstawione przez biegłego, gdzie odnosił przyjętą tezę do żebra ulokowanego po prawej stronie ciała pokrzywdzonej (vide k. 201 akt 1 Ds. 1371/12).
Sąd wymierzając oskarżonymŁ. B. (1),M. L. (1),M. L. (2),P. L.iP. K.kary grzywny za występek przypisany im pkt II wyroku baczył na dyrektywy wskazane wart. 53 k.k., uwzględniając stopień zawinienia i społecznej szkodliwości przypisanego im czynu, a nadto cele zapobiegawcze i wychowawcze, która to kara winna wobec nich osiągnąć. Wymierzenie kary nastąpiło przy zastosowaniuart. 58 § 3 k.k.
Zasada preferencji kar nieizolacyjnych rozciąga się także na występki zagrożone wyłącznie karą pozbawienia wolności nieprzekraczającą 5 lat. Zgodnie bowiem z art. 58 § 3 sąd w takich sprawach może orzec zamiast kary pozbawienia wolności grzywnę lub karę ograniczenia wolności, w szczególności jeżeli orzeka równocześnie środek karny. Przepis ten daje sądowi możliwość wyboru, wskazując wyraźnie kierunek tego wyboru, tzn. rozważenie w pierwszej kolejności celowości orzeczenia grzywny lub kary ograniczenia wolności. Ustawodawca wskazuje, że taki wybór będzie szczególnie uzasadniony wówczas, gdy sąd jednocześnie orzeknie środek karny, co jednak nie oznacza, że warunkiem zastosowania art. 58 § 3 jest orzeczenie takiego środka (jest ono uzależnione od przesłanek określonych w art. 41-50, dotyczących poszczególnych środków).
Sąd wziął pod uwagę dyrektywę sądowego wymiaru kary, iż najpierw należy rozważyć możliwość zastosowania środka najłagodniejszego i dopiero w przypadku, gdyby środek ten nie był wystarczający z punktu widzenia celów kary określonych wart. 53 k.k., stosować ewentualnie środek surowszy. Sąd uznał, że orzeczenie w stosunku do oskarżonych kar grzywny będzie wystarczające do osiągnięcia wobec nich celów kary. Do powyższej konstatacji skłoniły sąd przede wszystkim okoliczności zaistniałego zdarzenia, gdzie sytuacja została w pewien sposób sprowokowana przez samego pokrzywdzonego, który gwałtownie zareagował na odebranie mu wideł przezŁ. B. (1), uderzającP. L.w twarz. Ponadto za łagodniejszym potraktowaniem czynu oskarżonych przemawiało to, że nie doszło do narażenia pokrzywdzonego na poważny uszczerbek na zdrowiu, a wyłącznie na skutki o których mowa wart. 157 § 1 k.k.Tym samym sąd uznał, za kary adekwatne wobec oskarżonych, kary grzywny w wymiarze po 100 stawek dziennych. Kara o charakterze wolnościowym w postaci grzywny wymierzona oskarżonym, jak i jej rozmiar, czynią w ocenie sądu zadość celom jakie ustawodawca przewidział wart. 53 k.k.Określając wysokość jednej stawki dziennej grzywny na kwotę 10 zł w przypadku każdego z oskarżonych, sąd miał na uwadze treśćart. 33 § 3 k.k., zgodnie z którym ustalając stawkę dzienną, sąd bierze pod uwagę dochody sprawcy, jego warunki osobiste, rodzinne, stosunki majątkowe i możliwości zarobkowe. W ocenie sądu ustalona wysokość stawki dziennej grzywny czyni zadość wskazanym wart. 33 § 3 k.k.wytycznym, i pozostaje w związku z wysokością dochodów miesięcznych oskarżonych oraz ich możliwościami zarobkowymi.
Ustalając wymiar kary oskarżonemuŁ. B. (1)za przypisany mu występek zart. 157 § 1 k.k., sąd miał na uwadze dyrektywy wymiaru kary określone wart. 53 k.k., a w tym w szczególności stopień zawinienia oskarżonego oraz społecznej szkodliwości jego przestępstwa, które ocenił jako znaczne. Sąd mając na uwadze okoliczności popełnionego przestępstwa, nie znalazł okoliczności łagodzących w przypadku oskarżonego i wymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności. Jednocześnie sąd w pkt V wyroku warunkowo zawiesiłŁ. B. (1)wykonanie orzeczonej mu kary pozbawienia wolności na okres 2 lat próby. Sąd uznał, że uprzednia niekaralność oskarżonego za przestępstwa pozwala na przyjęcie wobec jego osoby pozytywnej prognozy kryminalistycznej, a w konsekwencji poprzestanie na środku o charakterze wolnościowym.
Sąd w pkt VI wyroku, na podstawieart. 628 pkt 1 k.p.k.w zw. zart. 640 k.p.k., zasądził od oskarżonychŁ. B. (1),M. L. (1),M. L. (2),P. L.iP. K.na rzecz oskarżyciela posiłkowegoB. F.kwoty po 244,80 zł tytułem zwrotu poniesionych przez niego kosztów procesu. Ustalając zwrot kosztów w równych częściach od każdego oskarżonych, sąd miał na uwadze treśćart. 633 k.p.k.Kwota zasądzona od każdego z oskarżonych stanowi 1/5 całości kosztów poniesionych przez oskarżyciela posiłkowegoB. F., tj. 1.224 zł, na co składa się kwota:
- 300 zł – opłata sądowa od aktu oskarżenia,
- 924 zł – koszt zastępstwa prawnego przez pełnomocnika będącego adwokatem obliczony zgodnie z§ 14 ust. 2 pkt. 3w zw. z§ 14 ust. 7 i § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(tj. 420 zł stawki podstawowej za rozprawę plus 6 x 84 zł, w związku z sześcioma dalszymi terminami rozprawy).
W pkt VII wyroku sąd zasądził odŁ. B. (1)na rzecz oskarżycielki posiłkowejS. G.łącznie kwotę 1.224 zł, tytułem zwrotu poniesionych przez nią wydatków – gdzie zostały one ustalone w ten sam sposób, jak to wyżej wskazano w zakresie rozstrzygnięcia zawartego w pkt VI wyroku.
W związku z uniewinnieniem oskarżonegoA. L.od czynu zarzucanego mu przez oskarżyciela posiłkowegoB. F., sąd w pkt VIII wyroku, na podstawieart. 632 pkt 1 k.p.k.w zw. zart. 640 k.p.k., zasądził odB. F.na rzeczA. L.kwotę 924 zł, tytułem zwrotu poniesionych przez niego kosztów procesu. Zasądzona kwota stanowi koszt zastępstwa prawnego oskarżonego przez obrońcę będącego adwokatem i została ustalona w stawce minimalnej, zgodnie z§ 14 ust. 2 pkt. 3 i § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Analogiczne rozstrzygnięcie sąd zawarł w pkt IX wyroku, gdzie zasądzono od oskarżyciela posiłkowegoK. F.na rzecz oskarżonychŁ. B. (1),M. L. (1),M. L. (2),P. L.iA. L.zwrot poniesionych przez nich wydatków, tj. kosztów zastępstwa adwokackiego w kwotach po 924 zł. Orzekając w tymże zakresie sąd miał na uwadze to, że oskarżeni ci zostali uniewinnieni od czynu zarzucanego im przezK. F., a każdy z nich korzystał z pomocy prawnej obrońcy.
SSR Radosław Gluza