Sąd Apelacyjny w Krakowie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I ACa 1060/14
Data wyroku: 2014-11-13 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Wojciech Kościołek, Grzegorz Krężołek, Regina Kurek
Słowa kluczowe: Wspólnota Mieszkaniowa
Podstawa prawna: 23 ust.2 ustawy o własności lokali i art. 189 kpc

Sygn. akt I ACa 1060/14

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 13 listopada 2014 r.
Sąd Apelacyjny w Krakowie – Wydział I Cywilny
w składzie:

Przewodniczący:

SSA Wojciech Kościołek

Sędziowie:

SSA Grzegorz Krężołek (spr.)
SSA Regina Kurek

Protokolant:

sekr.sądowy Marta Matys

po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2014 r. w Krakowie na rozprawie
sprawy z powództwaG. Ś. (1)
przeciwko Wspólnocie Mieszkaniowej nieruchomości przyul. (...)wK.
o stwierdzenie nieistnienia uchwały
na skutek apelacji powódki
od wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie
z dnia 12 maja 2014 r. sygn. akt I C 137/13

1
oddala apelację;

2
zasądza od powódki na rzecz strony pozwanej kwotę 135 zł (sto trzydzieści pięć złotych) tytułem kosztów postępowania apelacyjnego;

3
przyznaje od Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Krakowie na rzecz adwokataR. S.kwotę 166,05 zł (sto sześćdziesiąt sześć złotych 05/100), w tym 31,05 zł podatku od towarów i usług, tytułem kosztów pomocy prawnej udzielonej powódce z urzędu w postępowaniu apelacyjnym.

Sygn. akt : I ACa 1060/14

UZASADNIENIE
G. Ś. (1)w pozwie skierowanym przeciwko Wspólnocie Mieszkaniowej nieruchomości , położonej wK.przyul. (...), domagała się stwierdzenia nieistnienia uchwały nr(...)podjętej na zebraniu w dniu 13 lutego 2012r. Wniosła również o obciążenie strony przeciwnej kosztami sporu.
W uzasadnieniu żądania wskazała , że jest członkiem Wspólnoty jako właścicielkalokalu mieszkalnego nr (...), w ramach wielomieszkaniowego budynku zajmującego tę realność.
Poza tym , w sieni budynku prowadzi , od początku lat dziewięćdziesiątych poprzedniego wieku punkt handlowy o powierzchni 5, 2 m. kw. , dochody z którego stanowią jej jedynie źródło utrzymania. Podjęta przez Wspólnotę uchwała o jego likwidacji , zajmującego część powierzchni nieruchomości wspólnej , zdaniem powódki, nie istnieje albowiem w głosowaniu nad nią nie brał udziału współwłaściciel legitymujący się największym udziałem w nieruchomości - Gmina MiejskaK.. Współwłaściciel ten , do którego przynależy 646/1 000 udziałów , nie był ani obecny na zebraniu w dniu 13 lutego 2012r , nie brał udziału w głosowaniu nad uchwałą Nie był także wówczas reprezentowany. Spowodowało to sytuację, w której uchwała nie mogła być skutecznie podjęta , a to wobec nie zrealizowania wymagania o jakim mowa wart. 23 ust. 2 ustawy O własności lokali.
Zdaniem powódki jakikolwiek z treści protokołu z przebiegu zebrania oraz aktu głosowania wynika , że za reprezentanta większościowego współwłaściciela podawałaAgencja (...) SA, za którą głosowała radca prawnyA. D. (1), tym nie mniej umocowanie to, na jakie się wówczas powołała, nie było skuteczne. Gmina w ramach pełnomocnictwa udzielonego Agencji z 11 marca 1999r nie upoważniła swojej reprezentantce uprawnienia do udzielania dalszych pełnomocnictw podmiotom trzecim. W konsekwencji głos oddany za uchwałą nr(...)przezA. D. (1)nie może być uznany za oddany w imieniu i ze skutkiem prawnym dla Gminy MiejskiejK.. Glosująca była pełnomocnikiemAgencji (...) SA, która nie będąc współwłaścicielem nieruchomości nie miała tytułu do udziału w głosowaniu.
G. Ś. (1)argumentowała ponadto , że legitymuje się interesem prawnym w stwierdzeniu nieistnienia uchwały nr(...)albowiem jej przedmiot dotyczył bezpośrednio sytuacji prawnej i faktycznej powódki tym bardziej , że jej realizacja pozbawi ją jedynego źródła utrzymania. Dodawała , że nie była zorientowana we wzajemnych relacjach pomiędzy Gminą i Agencją, a szczególności co do tego jaki był zakres pełnomocnictw udzielonych jej przez podmiot samorządowy.
Odpowiadając na pozew strona pozwana domagała się oddalenia powództwa i obciążenia przeciwniczki procesowej kosztami postępowania.
W pierwszej kolejności wskazała , że fakt , iżAgencja (...) SArealizuje uprawnienia właścicielskie w imieniu Gminy , w odniesieniu do nieruchomości przyul. (...)jest znane zarówno zarządcy jak wszystkim pozostałym współwłaścicielom , w tym powódce , która w s[prawach dotyczących tej realności zwracała się nie bezpośrednio do Gminy ale właśnie do Agencji.
Podstawą tej reprezentacji jest pełnomocnictwo ogólne, udzielone temu podmiotowi przez ówczesny Zarząd MiastaK.uchwałą z dnia 11 marca 1999r nr(...)Agencja będąca osobą prawną może realizować wynikające stąd uprawnienia poprzez swoje organy [ zarząd ] , który wykonuje je przez upoważnione przez siebie podmioty. Takim podmiotem na zebraniu w dniu 13 lutego 2012r była radca prawnyA. D. (1), która legitymowała się dokumentem pełnomocnictwa pochodzącym od dwóch członków Zarządu spółki akcyjnej jaką jest Agencja , a zatem w zgodzie z normąart. 368 §1 k.s.h.
Wyrokiem z dnia 12 maja 2014r Sąd Okręgowy w Krakowie powództwo oddalił [ pkt I ], obciążył powódkę kosztami procesu [ pkt II ] oraz przyznał na rzecz reprezentującego ją pełnomocnika z urzędu , ze środków budżetowych Skarbu Państwa , wynagrodzenie , które w żadnej części nie zostało poprzez reprezentowaną pokryte [ pkt III sentencji wyroku ]
Sąd I instancji ustalił następujące fakty istotne dla rozstrzygnięcia :
Gmina MiejskaK.jest właścicielką udziału wynoszącego(...)w prawie własności nieruchomości położonej wK.przyulicy (...), zabudowanej budynkiem wielomieszkaniowym , składającej się zdziałki ewidencyjnej nr (...)z obrębu(...), objętejksięgą wieczystą KW Nr (...).
Na podstawie umowy pomiędzy(...) SAten ostatni podmiot użytkuje ten udział , legitymując się pełnomocnictwem udzielonym jej uchwałą Zarządu MiastaK.z dnia 11 marca 1999r nr(...)Zgodnie z jego zakresem Zarząd upoważnił Agencję do składania oświadczeni woli i podejmowania czynności prawnych we wszystkich stosunkach związanych z wykonywaniem uprawnień wynikających z prawa własności nieruchomości położonej przyul. (...).
Ponadto w dniu 21 października 2009r , działając w imieniu Gminy Prezydent MiastaK., ustanowiłB. C., na czas pełnienia przezeń funkcji członka zarząduAgencji (...) SAdo działania w imieniu umocowującej w zakresie wykonywania wszelkich praw i obowiązków związanych z własnością tej nieruchomości , za wyjątkiem jej zbywania i obciążania. Pełnomocnictwo uprawniało także do podejmowania wszystkich czynności związanych z ustanawianiem o odrębnej własności lokali tak mieszkalnych jak i o innym przeznaczeniu , które spełniają warunki o jakim mowa wart. 2 ust. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994r O własności lokali.
Dokument ten zawierał także uprawnienie do udzielania przez pełnomocnika dalszych pełnomocnictw.
W dniu 10 lutegoAgencja (...) SAudzieliła radcy prawnemuA. D. (1), pełnomocnictwa do uczestnictwa oraz głosowania na zebraniu rocznym Wspólnoty Mieszkaniowej nieruchomości przyul. (...)wK., które zostało zwołane przez zarządcę- Biuro (...) s.c.na dzień 13 lutego 2012r. Pełnomocnictwo to zostało podpisane przez prezesa zarząduAgencji (...)i wiceprezesaZ. P..
Podczas zebrania , jak to wynika z protokołu jego przebiegu,Agencję (...) SAreprezentowali wiceprezesP., radca prawnyA. D. (1),I. N.oraz główna księgowaE. W.. Uzgodniono , że w głosowaniu Agencję będzie reprezentować radcaA. D. (1).
Podczas zebrania poddano pod głosowanie uchwałę nr(...), w sprawie likwidacji punktu handlowego zlokalizowanego w częściach wspólnych budynku. Treść uchwały brzmiała : „ Wspólnota Mieszkaniowa(...)postanawia o likwidacji punktu handlowego zlokalizowanego w częściach wspólnych budynku . PaniG. Ś. (1)korzysta obecnie z punktu handlowego bez zgody wspólnoty mieszkaniowej. , zajmując części wspólne. Likwidacja ma nastąpić w terminie 21 dni od daty podjęcia uchwały. Wspólnota Mieszkaniowa zobowiązujeG. Ś. (1)do przywrócenia części wspólnych do stanu pierwotnego”.
Głosy za uchwałą oddali :
Agencja (...)reprezentująca 64,60 % udziałów ,N.K.dysponujący 22 % udziałów ,A. K., dysponująca 8,90 % udziałów.
Przeciwko uchwale głosowała powódka reprezentująca 4, 50 % udziałów.
Z dalszych ustaleń Sąd I instancji wynika , żeG. Ś. (1)miała świadomość , iżAgencja (...) SAdziała w imieniu Gminy , w sprawach dotyczących nieruchomości przyul. (...). Wielokrotnie wcześniej zwracała się do Agencji w sprawach dotyczących zarządu nią. Nie negowała tego uprawnienia ani też nie domagała się wykazywania się przez władze Agencji dokumentem stosownego pełnomocnictwa.
Powódka dokonała adaptacji części sieni w budynku na cele handlowe na podstawie decyzji Prezydenta MiastaK.z dnia 30 września 1991r. Zajęła w ten sposób powierzchnię wynoszącą 5,2 m. kw.
W rozważaniach prawnych Sąd Okręgowy stanął na stanowisku , iż ocena powódki o tym , że kwestionowana przez nią uchowała Wspólnoty Mieszkaniowej , dla braku spełnienia wymagania wynikającegoart. 23 ust. 2 ustawy O własności lokali, głosowania nad nią przez podmioty legitymujące się większością udziałów , [ którymi głosowano w dniu 13 lutego 2012r ] , nie jest usprawiedliwiona
Oto bowiem znajdujące się u podstaw tej oceny powódki , zapatrywanie zgodnie z którym nie brała udziału w zebraniu i głosowaniu nad uchwałąGmina M.K.nie jest trafne , gdyż głos ten [ za uchwałą ] w imieniu większościowego współwłaściciela nieruchomości i ze skutkiem dla Gminy, oddała radca prawnyA. D. (1)jako dalszy jej pełnomocnik w oparciu o dokument pełnomocnictwa dlaAgencji (...) SA.
Zdaniem Sądu I instancji bardzo szeroki zakres pełnomocnictwa udzielonego Agencji na podstawie uchwały Zarządu MiastaK.z 11 marca 1999r daje podstawę do przyjęcia , iż swoim zakresem obejmowało ono także udzielanie przez reprezentanta Gminy dalszych pełnomocnictw z czego spółka , działając przez swoje organy skorzystała udzielając pełnomocnictwa radcy prawnemuA. D..
Sąd zwrócił przy tym uwagę , że dla wszystkich biorących udział w zebraniu na którym podjęto uchwałę nr(...), w tym dla powódki , nie mogło budzić wątpliwości , że dalszy pełnomocnik oddając głos „za” nie reprezentowała samej Agencji nie mającej przymiotu współwłaściciela, a zatem nie uprawnionej do głosowania ale większościowego współwłaściciela - Gminę . Co więcej nikt z uczestniczących tego umocowania , o czym przekonuje treść protokołu zebrania , wówczas nie kwestionował , a pełnomocnik powoływała się na dokument pełnomocnictwa , który stanowił załącznik do listy obecności.
Skoro zatem radca prawnyA. D. (1)była należycie umocowana do oddania głosu za uchwałą w imieniu Gminy i z uprawnienia tego skorzystała , poglądG. Ś. (1)o nieistnieniu uchwały dla braku warunku ustawowego jej podjęcia wskazanego w art. 23 ust. 2 ustawy , jest pozbawiona usprawiedliwiania, co decyduje o oddaleniu powództwa.
Podstawą rozstrzygnięcia o kosztach procesu była normaart. 98§1 i 3 kpcw zw zart. 99 kpci wynikająca z niej zasada odpowiedzialności za wynik sprawy.
W apelacji od tego orzeczenia , zaskarżając je w zakresie punktów I i II jego sentencji, powódka domagała się w pierwszej kolejności zmiany tej części wyroku i uwzględnienia żądania pozwu.
Jako wniosek ewentualny sformułowała żądanie uchylenia go , w zaskarżonym zakresie, i przekazania sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Środek odwoławczy został pierwotnie oparty na następujących zarzutach ;
- naruszenia prawa procesowego , a toart. 242 kpcw zw zart. 299 kpc, w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy, wobec nie przeprowadzenia dowodu z przesłuchania powódki w charakterze strony z powołaniem się na argumentację wynikającą z przepisuart. 242 kpc, który w sytuacji faktycznej dotyczącej stanu zdrowiaG. Ś.nie miał zastosowania.
Do naruszenia prawa formalnego miało, zdaniem apelującej, dojść także dlatego , że Sąd nie przeprowadził dowodu z zeznań świadkaW. O.- pełnomocnika powódki na zebraniu w dniu 13 lutego 2012r - , wadliwie uznając , iż jego relacja nie jest doniosła dla ustaleń istotnych dla rozstrzygnięcia.
- błędu w ustalenia faktycznych. Realizacji tej wady upatrywałaG. Ś. (1)w przyjęciu przez Sąd Okręgowy , iżA. D. (3)złożyła podczas przebiegu zebrania udzielone jej pełnomocnictwo,
- naruszenia prawa materialnego poprzez dokonanie nietrafnej wykładnia przepisuart. 106 kc, jako konsekwencji przyjęcia , iż umocowanie do udzielania dalszych /substytucyjnych/ pełnomocnictw może , w oparciu o ten przepis , wynikać, jak uznał Sąd Okręgowy , z szerokiego i ogólnie określonego upoważnienia podstawowego, jakim dlaAgencji (...) SAbyła uchwała Zarządu MiastaK.z dnia 11 lipca 1999r.
Apelację autorstwa pełnomocnika procesowego , przed jej rozpoznaniem, uzupełniła sama powódka ; po pierwsze o zarzut nieważności postępowania , wobec realizacji jej przesłanki opisanej przezart. 379 pkt 5 kpc, po wtóre o zarzut naruszenia przez zaskarżony wyrokart. 328 §2 kpc/ k. 336-338 akt/ orazart. 65 §1 kc, w następstwie dokonania wadliwej wykładni pełnomocnictwa udzielonego przez Zarząd Miasta.
Podniosła także , po raz pierwszy na etapie postępowania apelacyjnego , zarzut nieskutecznego ustanowienia odrębnej własności wszystkich lokali , wobec czego , jak wskazywała Wspólnota Mieszkaniowa nieruchomości przyul. (...)w ogóle nie powstała , a co za tym idzie , nie była władna do podejmowania uchwały objętej przedmiotem sporu.
Domagała się ponadto zawieszenia postępowania z uwagi na prejudycjalny dla rozstrzyganego sporu, charakter wyniku innego postępowania , które z jej inicjatywy prowadzi Sąd Okręgowy w Krakowie , w sprawie o sygnaturze I C 1356/13./ k. 236-238, 262-266 i k. 279 akt/
Odpowiadając na apelację strona pozwana wniosła o jej oddalenie jako pozbawionej usprawiedliwionych podstaw oraz obciążenia przeciwniczki procesowej kosztami postępowania przed Sądem II instancji .
Sąd Apelacyjny nie znalazł podstaw do uwzględnienia wniosku o zawieszenie postępowania wywołanego środkiem odwoławczym powódki.
Składając goG. Ś. (1), poza generalnym stwierdzeniem o wzajemnym związku pomiędzy przedmiotami obu spraw nawet nie starała się wykazywać , że wynik postępowania w sprawie I C 1356/12 Sądu Okręgowego w Krakowie na znaczenie prejudycjalne dla rozstrzygnięcia w sprawie niniejszej, w rozumieniuart. 177 §1 pkt 1 kpc. To , w jaki sposób wniosek ten umotywowała , przeczy wymaganej przez ustawodawcę procesowego dla zawieszenia wzajemnej współzależności wyników tych postępowań.
Rozpoznając apelację Sad Apelacyjny rozważył :
Środek odwoławczy jest niezasadny i podlega oddaleniu.
Najdalej idący zarzut nieważności postępowania , wobec realizacji przesłanki o jakiej mowa wart. 379 pkt 5 kpc, jest zupełnie chybiony.
Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem Sądu Najwyższego, wypracowanym na tle wykładni tego przepisu, o nieważności postępowania z przyczyny na która powołuje się apelująca można mówić jedynie wówczas , gdy strona z powodu wadliwości proceduralnych jakich dopuścił się Sąd rozpoznający sprawę lub jej przeciwnik procesowy , nie brała udziału w postępowaniu lub w istotnej jego części , przy czym wynikające stąd pozbawienie możliwości obrony praw , tylko wówczas realizuje tę podstawę nieważności, gdy jest całkowite i co więcej , skutki tego uchybienia nie mogą zostać usunięte przed zakończeniem postępowania , którego dotyczy zarzut.
/ por. bliżej w tej materii , powołane jedynie dla przykładu , judykaty Sądu Najwyższego; z dnia 10 lipca 2002r , sygn. II CKN 822/00 , powołany za zbiorem Lex nr 55519 i dnia 28 listopada 2002r , sygn. II CKN 399/01 , powołany za zbiorem Lex nr 19 607 .
Tak rozumianą nieważnością postępowanie przed Sądem I instancji nie było dotknięte. Powódka aktywnie w nim uczestniczyła , podnosiła twierdzenia, zgłaszała wnioski dowodowe. To , że część z nich nie została przez Sąd uwzględniona nie może stanowić dostatecznej podstawy do uznania , iż postępowanie , po przeprowadzeniu którego zapadł kontrolowani instancyjnie wyrok było nieważne.
Nietrafne są podnoszone przezG. Ś. (1)zarzuty procesowe.
Strona może skutecznie powołać się na zarzut naruszenia przepisuart. 328 §2 kpcjeżeli wykaże , że pisemne motywy kontrolowanego orzeczenia są tak wewnętrznie wadliwe , iż nie zawierają danych pozwalających na jej dokonanie.
Tego rodzaju zasadniczych , konstrukcyjnych wad uzasadnienie wyroku z dnia 12 maja 2014r nie zawiera , która to ocena wystarcza dla odparcia tego zarzutu.
Pozostałe zarzuty procesowe sprowadzają się w istocie do podważania trafności decyzji procesowych Sądu I instancji , w następstwie których nie przeprowadził on , mimo wnioskówG. Ś. (1)dowodów z przesłuchania jej oraz świadkaW. O..
Istota sporu w sprawie zapoczątkowanej żądaniem powódki , biorąc pod rozwagę zakreśloną w piśmie poczatkującym postępowanie jego podstawę faktyczną , stwierdzenia nieistnienia uchwały nr(...)ograniczała się do oceny prawnej możliwości podjęcia tej uchwały na zebraniu w dniu 13 lutego 2012r , w sytuacji , gdy, jak twierdziła powódka w głosowaniu tym nie uczestniczył większościowy współwłaścicielGmina M.K..
Tak oznaczony przez samą apelującą przedmiot sporu spowodował , że wbrew jej ocenom , wyrażonym w ramach omawianych zarzutów procesowych , nie przeprowadzenie dowodu z jej przesłuchania w charakterze strony oraz z zeznań świadkaW. O.nie stanowi naruszenia prawa procesowego , którego skutki mogłyby być uznane za doniosłe dla treści rozstrzygnięcia Sądu Okręgowego. Wystarczającym bowiem , w tej sytuacji, źródłem ustaleń faktycznych , prawnie relewantnych, były dokumenty , których wiarygodności powódka przed Sądem I instancji nie negowała czyniąc to dopiero w ramach środka odwoławczego [ o czym w dalszej części uzasadnienia ]
Ocena taka czyni weryfikowane zarzuty nietrafnymi , nawet bez potrzeby wypowiadania się przez Sąd II instancji na temat tego , czy Sąd niższej instancji zasadnie zastosował , w odniesieniu do dowodu z przesłuchania powódki , rygory wynikające z normyart. 242 kpc.
Należy odeprzeć , jako nietrafny, kolejny formułowany przezG. Ś. (1)zarzut, błędu w poczynionych przez Sąd Okręgowy ustaleniach.
Jak wynika z motywów powołanych dla jego uzasadnienia , powódka upatruje jego realizacji w tym , iż Sąd skonstatował , że radca prawnyA. D. (1), na zebraniu w dniu 13 lutego 2012r , złożyła pełnomocnictwo umocowujące ją do udziału w nim oraz akcie głosowania nad uchwałą.
Zarzut ten nie jest zasadny gdy zważyć , że ustalenie to Sad Okręgowy oparł na treści dokumentów , których wiarygodności żadna ze stron nie kwestionowała. Są to : samo pełnomocnictwo / k. 31 akt / oraz protokół z przebiegu zebrania / k. 20-24 akt / z którego jednoznacznie wynika , że pełnomocnictwo dlaA. D.- podobnie jak innych pełnomocników - w tym reprezentujących powódkę [ radcy prawnegoI. A.iW. O.] , zostało dołączone do listy obecności . Przy tym nikt z obecnych [ w tym powódka ] nie domagali się wówczas jego indywidualnego okazywania przez umocowaną.
Bezzasadność zarzutów procesowych ma to następstwo , iż ustalenia , które Sąd I instancji uczynił podstawą faktyczną wydanego wyroku , jako poczynione poprawnie i w sposób kompletny , a przy tym niesprzeczny z treścią zebranego w sprawie materiału procesowego, Sąd Apelacyjny przyjmuje za własne.
Przed przejściem do oceny zarzutu materialnoprawnego, na marginesie i dla zapewnienia kompletności wywodu wskazać trzeba , że piśmie procesowym przygotowanym osobiście na etapie postępowania apelacyjnego , pojawił się dodatkowy argument faktyczny, mający przemawiać za zasadnością tak apelacji jak i samego żądania pozwu . Mianowicie , iż z uwagi na nieujawnienie prawa użytkowania wieczystego w księdze wieczystej nr KR(...)(...), prowadzonej dla nieruchomości , która była nieruchomością macierzystą dla wyodrębnionych, samodzielnych lokali , [ i związanych z nimi udziałów w nieruchomości wspólnej ] Wspólnota Mieszkaniowa nieruchomości(...)w ogóle nie powstała - ergo nie była zdolna do podjęcia kwestionowanej uchwały. / por. k. 265 akt / .
Pomijając już nawet , iż tego rodzaju ocena stawiałaby w wątpliwość przymiot udziału w niej samej powódki , jak i innych jej członków, przede wszystkim wskazać należy , że powoływane przezG. Ś. (1)fakty są okolicznościami na które nie powoływała się ona w podstawie faktycznej powództwa.
Skoro tak , to wskazywanie na nie po raz pierwszy w ramach postępowania apelacyjnego jest niedopuszczalne w świetleart. 383zd. pierwszekpc. Trzeba bowiem pamiętać , że na definicje roszczenia procesowego składają się , traktowane łącznie, żądanie udzielenia ochrony prawnej oraz powołana dla jego uzasadnienia podstawa faktyczna. Zmiana któregokolwiek z tych elementów konstrukcyjnych , stanowi niedopuszczalną w postępowaniu apelacyjnym [ poza wyjątkami dopuszczonymi przez ustawodawcę procesowego , które nie odnoszą się do rozstrzyganej sprawy ] zmianę żądania.
Nie ma racji apelująca zarzucając wadliwe zastosowanie przez Sąd Okręgowy normyart. 106 kc
Zgodnie z jego brzmieniem pełnomocnik może ustanowić dla mocodawcy innych pełnomocników tylko wtedy , gdy umocowanie takie wynika z treści pełnomocnictwa , z ustawy lub ze stosunku prawnego , będącego podstawą pełnomocnictwa.
Mimo , że brzmienie tego przepisu, a w szczególności użycie przez ustawodawcę określenia „tylko wtedy gdy „, odnosząc je do kompetencji pełnomocnika w zakresie ustanawiania dalszych pełnomocników wskazywałoby , że należy je wykładać ściśle, upatrując jej wyłącznie trzech źródłach / podstawach/ wskazanych w tej normie , to należy odnotować , że literaturze przedmiotu pojawiły się zarówno restryktywne jak i bardziej liberalne jego interpretacje.
/ por. dla przykładu stanowisko S. Rudnickiego w komentarzu dokodeksu cywilnegos. 415 , Wydawnictwo Lexis Nexis 2005 oraz bardziej liberalny pogląd B. Gawlika w Systemie Prawa Cywilnego , pierwotne opracowanie S. Grzybowskiego s. 779 oraz stanowisko M. Pazdana w komentarz dokcpod red. K. Pietrzykowskiego , Wydawnictwo CH Beck 2013 , zgodnie z którymi uprawnienie do powoływania dalszych pełnomocników przez ustanowionego może wynikać także pośrednio z treści pełnomocnictwa zasadniczego , na podstawie którego działa on sam.
Wykładnia treści tegoż musi być przy tym ostrożna dla zachowania reguły wzajemnego zaufania na którym , przede wszystkim, opiera się stosunek pełnomocnictwa.
Nie zajmując stanowiska w sporze doktrynalnym , co nie jest rzeczą Sądu rozstrzygającego spór , Sąd II instancji stoi na stanowisku , że wykładnia pełnomocnictwa dlaAgencji (...) SA, jakim jest uchwała Zarządu Miasta z dnia 11 marca 1999r uprawnia , jak trafnie przyjął to Sąd niższej instancji , a wbrew zarzutowi apelacyjnemu naruszeniaart. 65 §1 kc, pogląd zgodnie z którym daje ono uprawnienie dla Agencji , ściślej jej organom przez które realizuje ona swoje kompetencje, do udzielania dalszych pełnomocnictw wybranym przez zarząd osobom , które mogą działać w zakresie nie przekraczającym kompetencji pełnomocnika głównego na rzecz i ze skutkiem dla reprezentowanejGminy M.K..
Uchwała Zarządu Miasta z 11 marca 1999r jest , gdy chodzi o zakres wynikającego z niej pełnomocnictwa dla Agencji tak szeroka , dotycząc wszystkich czynności związanych z wykonywaniem uprawnień umocowującej Gminy , wynikających z prawa współwłasności realności przyul. (...), że mieści się w nim także ustanawianie dla realizacji tych czynności także innych / dalszych/ pełnomocników.
Za tego rodzaju interpretacją aktu pełnomocnictwa przemawia także i to Gminę z Agencją łączy umowa na podstawie której użytkuje ona te udziały , co tym bardziej przekonuje o szerokim zakresie stosunku zaufania pomiędzy organami obu podmiotów . Ta okoliczność tym bardziej wzmacnia pogląd , iż tego rodzaju interpretacja treści pełnomocnictwa z 1999r , jakiej dokonał Sąd I instancji jest -na tle ustalonych w sprawie faktów - poprawna nie pozostając w sprzeczności z regułą wzajemnego zaufania pomiędzy mandatem i mandatariuszem i nie przekraczając jego granic , ukształtowanych w oparciu o dotychczasowe, długoletnie relacje powstałe na tle korzystania z tego składnika majątku miejskiego.
Nawet gdyby przyjąć, za którą Sąd II instancji nie opowiada się , bardziej restryktywną wykładnię normyart. 106 kc, którą postuluje w stawianym zarzucie apelująca, to przeciwko podzieleniu jej oraz uwzględnieniu wniosku środka odwoławczego o zreformowanie orzeczenia poddanego kontroli instancyjnej przemawia także treść kolejnego aktu pełnomocnictwa, udzielonego w imieniu Gminy przez Prezydenta MiastaK., dla prezesa zarząduAgencji (...), w dniu 21 października 2009r do reprezentacji w sprawach określonych w tym akcie , na czas sprawowania przez umocowanego funkcji w zarządzie spółki / k. 28-30 akt/
Określony w tym dokumencie zakres umocowania też jest bardzo szeroki , bez wątpliwości uprawniający do reprezentacji Gminy przy podejmowaniu czynności określonych w ustawie z 24 czerwca 1994r o własności i lokali w tym , co zdaje się być oczywiste , takich jak głosowanie nad uchwałami Wspólnoty Mieszkaniowej(...), a także , co szczególnie istotne dla omawianego zagadnienia, upoważniający do udzielania przez umocowanego pełnomocnictw substytucyjnych [ §1 aktu pełnomocnictwa.]
W oparciu o ten akt prezes zarząduAgencji (...)mógł zatem , skutecznie, udzielić pełnomocnictwa substytucyjnego radcy prawnemuA. D. (1)by głosowała w sposób ważny i wywołujący skutek bezpośrednio dla większościowego współwłaściciela nieruchomości na zebraniu w dniu 13 lutego 2012r nad uchwałą Wspólnoty , której powódka nietrafnie zarzuca nieistnienie.
Glosująca za uchwałą radca prawny legitymowała się pełnomocnictwem [substytucyjnym ] do ważnego podjęcia tej czynności , podpisanym nie tylko przezB. C.ale także drugiego członka zarząduAgencji (...). /por. k. 31 akt/
Niezależnie zatem , które źródło uczynić podstawą do działania głosującej w imieniu i ze skutkiem dla Gminy , uznać należy że większościowy współwłaściciel brał udział w głosowaniu w dniu 13 lutego , a wobec tego wymaganie stawiane przezart. 23 ust. 2 ustawy O własności lokalizostało spełnione. Oddając za pośrednictwem swojego dalszego pełnomocnika głos za uchwałą spowodował , iż została ona ważnie pod względem prawnym podjęta.
Z podanych wyżej przyczyn , w uznaniu także i zarzutów materialno prawnych za nietrafne , Sąd II instancji apelacje powódki oddalił na podstawieart. 385 kpcw zw z art. 23 ust. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994r [ jedn. tekst DzU z 2000r Nr 80 poz. 903]
Orzeczenie o kosztach postępowania apelacyjnego Sąd oparł na normieart. 98 §1 kpcw zw zart. 108 §1 i 391 §1 kpci wynikającej z niej , dla ich rozliczenia pomiędzy stronami, zasadzie odpowiedzialności za wynik sprawy.
Kwota należna Wspólnocie od przeciwniczki procesowej z tego tytułu została ustalona na podstawie § 10 ust. 1 pkt 1 w zw z §12 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia MS w sprawie opłat za czynności radców prawnych [ …] z dnia 28 września 2002[ jedn. tekst DzU z 2013 r poz. 490 ]
Wynagrodzenie dla pełnomocnika powódki ustanowionego z urzędu , przyznane ze środków budżetowych Skarbu Państwa zostało ustalone w oparciu o § 11 ust.1 pkt 1 w zw z § 13 ust1 pkt 2 oraz 2 ust. 3 Rozporządzenia MS w sprawie opłat za czynności adwokackie [ …] z dnia 28 września 2002r [ jedn. tekst DzU z 2013 poz.461 ]