Sąd Okręgowy w Gliwicach
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 1285/13
Data wyroku: 2014-03-18 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Krzysztof Ficek, Kazimierz Cieślikowski, Dariusz Prażmowski
Słowa kluczowe: Kradzież
Podstawa prawna: art. 437, 438 kpk, 109 § 2 kpw

Sygnatura akt VI Ka 1285/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia18 marca 2014r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący SSO Dariusz Prażmowski
Sędziowie SSO Kazimierz Cieślikowski (spr.)
SSO Krzysztof Ficek
Protokolant Barbara Szkabarnicka
przy udziale Jolanty Mandzij Prokuratora Prokuratury Okręgowej
po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2014 r.
sprawyA. N.ur. (...)wZ.
synaA.iD.
oskarżonego zart. 278§1 kkw zw. zart. 64§1 kk
na skutek apelacji wniesionej przez oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Zabrzu
z dnia 15 października 2013 r.    sygnatura akt VII K 590/13
na mocyart. 437 kpk,art. 438 kpkw zw. zart. 109 § 2 kpworazart. 119 kpww zw. zart. 624 § 1 kpk

1
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:

- przyjmuje, iż czyn przypisany oskarżonemu w punkcie 1 polegał na tym, że w dniu 5.05.2013 roku wZ.zabrał w celu przywłaszczenia dwie sztuki wód toaletowychmarki A.o łącznej wartości 270 złotych na szkodęP.Sp. z o.o z siedzibą wW., kwalifikuje ten czyn z art. 119 § 1 kw i za ten czyn z mocy tego przepisu wymierza mu karę 20 (dwudziestu) dni aresztu;
- uchyla rozstrzygnięcie zpunktu 2i na poczet kary aresztu orzeczonej wyżej na mocyart. 82 § 3 kpwzalicza oskarżonemu okres zatrzymania w dniu 5.05.2013 roku,
2. w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;
3.zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów postępowania odwoławczego, obciążając wydatkami Skarb Państwa.
Sygn. akt VI Ka 1285/13

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 15 października 2013 roku w sprawie o sygnaturze akt VII K 590/13 Sąd Rejonowy w Zabrzu, uznał oskarżonegoA. N.za winnego przestępstwa zart. 278 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk, za które wymierzył mu karę 8 miesięcy pozbawienia wolności. Na poczet tej kary zaliczył okres zatrzymania.
Zwolnił Sąd oskarżonego od kosztów sądowych, obciążając wydatkami Skarb Państwa.
Osobistą apelację od powyższego orzeczenia wywiódł oskarżony, zaskarżając wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze.
Twierdził, że jest osoba uzależnioną, nie myślał racjonalnie a kara jest zbyt surowa.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Apelacja oskarżonego jest zasadna tylko o tyle, że w wyniku kontroli odwoławczej wyrok Sądu I instancji musiał być zmieniony na korzyść oskarżonego. Jednakże zmiany nie były spowodowane trafnością zarzutu odwoławczego ani też innymi uchybieniami urzeczenia. Powodem zmian była zmiana prawa materialnego i zmianę tę musiał Sąd Okręgowy uwzględnić.
W pierwszej kolejności należy stwierdzić, że Sąd I instancji prawidłowo ustalił fakty dotyczące przebiegu zdarzenia. Nikt tych faktów nie kwestionował.
Jednakże pomiędzy dniem wydania wyroku przez Sąd I instancji a dniem rozprawy apelacyjnej zmianie uległy przepisykodeksu karnegoikodeksu wykroczeń. Czyn, którego oskarżony się dopuścił stał się wykroczeniem zart. 119 § 1kw.
Tak więc Sąd Okręgowy uznał, że oskarżony popełnił jedynie wykroczenie z art. 119 § 1 kw i karę mógł orzekać tylko na podstawie tego przepisu.
Co się tyczy kary to Sąd Okręgowy nie miał wątpliwości, że powinna być wobec oskarżonego orzeczona kara aresztu. Oskarżony dopuścił się kradzieży w sklepie, nie wyjaśniając dlaczego takiego zachowania się dopuścił. Był wielokrotnie karany za kradzieże i kradzież z włamaniem, kradzieży dopuścił się także za granicą. Jest więc osobą zdemoralizowaną. Z tych względów Sąd Okręgowy stwierdził, że żaden inny rodzaj kary niż kara aresztu nie mógłby osiągnąć celów kary a więc nie mógłby wpłynąć na zmianę postawy oskarżonego i skłonić go do przestrzegania porządku prawnego. Uwzględniając zatem stopień społecznej szkodliwości czynu i właściwości osobiste oskarżonego, Sąd Okręgowy orzekł wobec oskarżonego za przypisane mu wykroczenie karę 20 dni aresztu. Jednocześnie Sąd Okręgowy doszedł do podobnego jak wcześniej Sąd I instancji wniosku w zakresie dotyczącym prognozy kryminologicznej wobec oskarżonego i nie dopatrzył się możliwości warunkowego zawieszenia kary aresztu. W ocenie Sądu Okręgowego nie ma żadnych podstaw do wysnucia wniosku, że oskarżony nie popełni nowego, podobnego przestępstwa lub wykroczenia. Na poczet orzeczonej kary aresztu Sąd zaliczył oskarżonemu okres zatrzymania.