Sąd Okręgowy w Toruniu
IX Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IX Ka 708/13
Data wyroku: 2014-03-06 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Aleksandra Nowicka, Lech Gutkowski, Rafał Sadowski
Słowa kluczowe: Umorzenie Postępowania
Podstawa prawna: art. 270 § 1 kk oraz art. 270 § 3 kk

Sygn. akt – IX Ka 708/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 6. marca 2014 r.

Sąd Okręgowy w Toruniu w składzie:
Przewodniczący – S.S.O. Rafał Sadowski (spr.)
Sędziowie: S.S.O. Aleksandra Nowicka
S.S.O. Lech Gutkowski
Protokolant – st. sekr. sąd. Katarzyna Kotarska
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Toruniu Barbary Dryzner
po rozpoznaniu w dniu 6. marca 2014 r.
sprawyT. S.– oskarżonego zart. 270§1 kkoraz zart. 270§3 kk,
na skutek apelacji wniesionej przez Prokuratora Rejonowego w Toruniu – Centrum-Zachód,
od wyroku Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 22. października 2013 r.,sygn. akt VIII K 1342/13,

I
uchyla zaskarżony wyrok w punkcie II. i III. tego wyroku i w tym zakresie – tj. w odniesieniu do czynu zart. 270§3 kk– postępowanie karne wobec oskarżonegoT. S.umarza na mocyart. 17§1 pkt 7 kpk, zaś wydatkami poniesionymi w tym zakresie w obydwu instancjach obciąża Skarb Państwa;

II
w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

III
zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa (Sądu Rejonowego w Toruniu) 60 (sześćdziesiąt) zł tytułem jednej opłaty za obie instancje i obciąża go wydatkami poniesionymi w sprawie w związku ze skazaniem go za czyn zart. 270§1 kk.

Sygn. akt IX Ka 708/13

UZASADNIENIE
T. S.został oskarżony o to, że:

1
w dniu 7 września 2000 r. wT.podrobił zaświadczenie o zatrudnieniu i wysokości zarobków w ten sposób, że wypisał treść i złożył podpis za główną księgowąA. Z.i opieczętował w celu posłużenia się nim jako autentycznym -tj. o przestępstwo zart. 270 § 1 kk

2
w dniu 24 października 2000 r. wT.czynił przygotowania do fałszerstwa dokumentów przez nabycie świadectwa ukończenia technikum, zasadniczej szkoły i zaświadczeń o zatrudnieniu -tj. o przestępstwo zart. 270 § 3 kk

Wyrokiem z dnia 22 października 2013 r. Sąd Rejonowy w Toruniu, sygn. akt VIII K 1342/13, uznał:
w pkt I - oskarżonego za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt 1 aktu oskarżenia tj. za winnego popełnienia przestępstwa zart. 270 § 1 kki za to, na mocyart. 270 § 1 kk, wymierzył mu karę grzywny w wysokości 60 stawek dziennych po 10 złotych stawka
w pkt II - oskarżonego za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt 2 aktu oskarżenia tj. za winnego popełnienia przestępstwa zart. 270 § 3 kki za to, na mocyart. 270 § 3 kk, wymierzył mu karę grzywny w wysokości 60 stawek dziennych po 10 złotych stawka
wpkt III- na mocyart. 85 kkiart. 86 § 1 i § 2 kkw miejsce w/w jednostkowych kar grzywny wymierzył oskarżonemu karę łączną grzywny w wysokości 120 stawek dziennych po 10 złotych stawka
Zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 120 złotych tytułem opłaty, kosztami postępowania obciążył Skarb Państwa.

Wyrok ten zaskarżyłna korzyść oskarżonego w odniesieniu do rozstrzygnięcia dotyczącego odpowiedzialności za czyn zart. 270 § 3 kkoskarżyciel publiczny, zarzucając rażącą obrazę przepisów prawa procesowego w postaciart. 17 § 1 pkt 7 kpkpoprzez uznanie oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu aktem oskarżenia czynu zart. 270 § 3 kk, w sytuacji, gdy postępowanie co do tego czynu zostało prawomocnie umorzone postanowieniem Sądu Rejonowego wT.z dnia 31 grudnia 2010 r.
W oparciu o powyższe skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uchylenie rozstrzygnięć zawartych w pkt II i III.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja oskarżyciela publicznego okazała się zasadna.
Trafnie wskazał on na dopuszczenie się przez sąd orzekający naruszenia przepisów postępowania, które stosowanie doart. 439 § 1 pkt 8 kpkkwalifikować należy jako tzw. bezwzględną przyczynę odwoławczą. Zaskarżony wyrok w odniesieniu do orzeczenia o odpowiedzialności oskarżonego za czyn zarzucany mu w pkt V aktu oskarżenia faktycznie wydany został z obraząart. 17 § 1 pkt 7 kpk, bowiem sąd ponownie wyrokował w tym przedmiocie, mimo tego, że postępowanie co do tego czynu oskarżonego zostało już wcześniej prawomocnie zakończone wydaniem postanowienia o umorzeniu postępowania z uwagi na przedawnienie jego karalności (postanowienie Sądu Rejonowego wT.z dnia 31 grudnia 2010 r. - k. 441).
Stwierdzenie powyższego uchybienia obligowało sąd odwoławczy do zmiany zaskarżonego wyroku poprzez uchylenie rozstrzygnięć wydanych z naruszeniem powagi rzeczy osądzonej, tzn. zawartego w pkt II wyroku orzeczenia o odpowiedzialności oskarżonego za czyn z pkt V aktu oskarżenia i zawartego w pkt III wyroku orzeczenia o karze łącznej łączącej wymierzoną za niego karę z karą za inny czyn przypisany oskarżonemu w pkt I wyroku, i umorzenia wobec niego postępowania karnego w tym zakresie na podstawieart. 17 § 1 pkt 7 kpk.
W pozostałej części – tj. co zawartego w pkt I wyroku rozstrzygnięcia, którym oskarżony został uznany za winnego popełnienia czynu zart. 270 § 1 kkzarzucanego mu w pkt IV aktu oskarżenia - zaskarżony wyrok należało utrzymać w mocy. Sąd odwoławczy nie dopatrzył się w tym zakresie w zaskarżonym orzeczeniu żadnych uchybień mogących stanowić bezwzględne przyczyny odwoławcze, będących podstawą do uchylenia wyroku z urzędu.

Wydatkami postępowania za obie instancje odnośnie czynu z pkt V aktu oskarżenia na podstawieart. 630 kpkobciążano Skarb Państwa. Natomiast w związku ze skazaniem za czyn zart. 270 § 1 kkna mocyart. 634 kpkw zw. zart. 627 kpkiart. 3 ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnych(Dz. U. z 1983, nr 49, poz. 223 ze zm.) sąd odwoławczy zasądził od oskarżonego na rzecz Sądu Rejonowego kwotę 60 zł tytułem jednej opłaty za obie instancje oraz obciążył go wydatkami poniesionymi w sprawie.