Sąd Rejonowy Wrocław Śródmieście we Wrocławiu
V Wydział Karny
Sygnatura akt: V K 158/14
Data wyroku: 2014-06-10 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Borkowska
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Bezpieczeństwu W Komunikacji
Podstawa prawna: art. 178 a § 1 k.k.

Sygn. akt V K 158/14
1 Ds 944/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 10 czerwca 2014 r.
Sąd Rejonowy dla Wrocławia - Śródmieścia w V Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący: SSR Anna Borkowska
Protokolant: Ewa Słowińska
w obecności Prokuratora Justyny Trzcińskiej
po rozpoznaniu dnia 29.04.2014 r. oraz 10.06.2014 r.
sprawyS. R.(R.)
urodz. (...)wS.
synaT.iM.zd.W.
PESEL (...)
oskarżonego o to, że w dniu 6 października 2013 r. weW., będąc w stanie nietrzeźwości posiadając 0,75 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, kierował samochodem osobowym m-kiO. (...)onr rej. (...)w ruchu lądowym,
tj. o czyn zart. 178a § 1 kk

I
uznaje oskarżonegoS. R.za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za przypisane oskarżonemu przestępstwo na podstawieart. 178a § 1 kkwymierza oskarżonemu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności

II
na podstawieart. 69 § 1 i 2 kkiart. 70 § 1 pkt 1 kkwykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na 2 (dwa) lata próby

III
na podstawieart. 63 § 1 kkna poczet orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności w razie zarządzenia jej wykonania zalicza okres zatrzymaniaS. R.w dniach 6 października 2013 r. i 7 października 2013 r.

IV
na podstawieart. 42 § 2 kkorzeka wobecS. R.środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 1 (jednego) roku oraz na podstawieart. 43 § 3 kkzobowiązuje oskarżonego do zwrotu prawa jazdy do właściwego Wydziału Komunikacji

V
na podstawieart. 49 § 2 kkorzeka odS. R.świadczenie pieniężne w kwocie 200 (dwieście) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej

VI
na podstawieart. 627 kpkorazart. 2 ust. 1 pkt 3 i art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnychzasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w kwocie 218,67 złotych (dwieście osiemnaście złotych sześćdziesiąt siedem groszy) oraz wymierza mu opłatę w kwocie 180 (sto osiemdziesiąt) złotych

UZASADNIENIE
W dniu 6 października 2013 r. około godziny 1500S. R.spożywał alkohol w postaci piwa. Wypił wtedy trzy piwa o pojemności 0,5 litra każde.
dowód:wyjaśnienia oskarżonegoS. R.k. 17
Tego samego dnia około godziny 1800S. R.jechał samochodem markiO. (...)onumerze rejestracyjnym (...)ulicą (...)w kierunkuPlacu (...)II.S. R.jechał sam. Przejeżdżając przez skrzyżowanieulicy (...)zulicą (...)zderzył się z innym pojazdem, skręcającym wulicę (...). Po zderzeniuS. R.kontynuował jazdę. Samochód zatrzymał dopiero przy przystanku autobusowym przyplacu (...)II. Po zaparkowaniuS. R.wysiadł z pojazdu i przeszedł wokół niego sprawdzając powstałe uszkodzenia.
dowód:wyjaśnienia oskarżonegoS. R.k. 17, 71-72
zeznania świadkaB. P.k. 26
zeznania świadkaP. K.k. 35
zeznania świadkaA. G.k. 72
W tym samym czasie funkcjonariusze PolicjiD. S.iD. P.pełnili służbę patrolową i jechali radiowozemulicą (...). Skręcając wulicę (...)zauważyli stojący na chodniku uszkodzony samochód. Zatrzymali radiowóz celem wyjaśnienia tej sytuacji. Po rozpytaniu przebywających tam ludzi uzyskali informacje o zdarzeniu drogowym, którego jeden z uczestników odjechał w kierunkuplacu (...)II.D. P.pozostał na miejscu, aD. S.udał się w kierunku wskazanym przez ludzi. Jadąc w stronęplacu (...)II zauważył stojący samochód markiO. (...), z którego od strony kierowcy wysiadłS. R.i na widok radiowozu zaczął oddalać się z tego miejsca.D. S.zatrzymał radiowóz, wysiadł i podszedł doS. R.. Ten od razu oświadczył, że nie kierował samochodemO. (...), tylko jechał nim jako pasażer.S. R.wskazał również, że pojazdem tym kierował jego syn, który oddalił się z miejsca zdarzenia. W trakcie rozmowyD. S.wyczuł odS. R.woń alkoholu. PoleciłS. R.wsiąść do radiowozu i razem wrócili na miejsce zdarzenia, na które został wezwany patrol ruchu drogowego oraz straż pożarna. Na miejsce przyjechał także synS. R., który zabezpieczył samochódO. (...).
dowód:zeznania świadkaD. S.k. 35
zeznania świadkaA. G.k. 11-12, 72
Przybyli na miejsce zdarzenia funkcjonariusze ruchu drogowego sprawdzili stan trzeźwościS. R.. Badanie wykonane o godzinie 1901wykazało uS. R.0,75 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. Kolejne badania wykazały uS. R.0,75 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu (godzina 1920) i 0,63 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu (godzina 2007).
dowód:zeznania świadkaA. G.k. 11-12, 72
protokół badania stanu trzeźwościk. 5
OskarżonyS. R.ma 56 lat. Posiada wykształcenie średnie, z zawodu jest grafikiem. Utrzymuje się z pracy w rodzinnej firmie, z której uzyskuje dochód w kwocie 2.500 złotych miesięcznie. Na utrzymaniu ma jedną osobę. W miejscu zamieszkania cieszy się dobrą opinią.
Oskarżony nie był w przeszłości karany sądownie.
dowód:dane osobopoznawczek. 16, 71
dane o karalnościk. 22
wywiad środowiskowyk. 55- 57
OskarżonyS. R.zarówno w postępowaniu przygotowawczym, jak i w postępowaniu sądowym przyznał się do popełnienia zarzuconego mu czynu. W toku dochodzenia wyjaśnił, że w dniu 6 października 2013 r. około godziny 1500spożywał alkohol w postaci piwa. Wypił trzy piwa o pojemności 0,5 litra. Tego samego dnia pojechał z synem docentrum handlowego (...)na zakupy. Ze sklepu wyszli około godziny 1800. Wydawało mu się, że już jest trzeźwy, w związku z czym kierował samochodem w drodze powrotnej. Jechałulicą (...)i na skrzyżowanie zulicą (...)wjechał, gdy na sygnalizatorze świecił się sygnał pomarańczowy. Wjeżdżając na to skrzyżowanie zbyt późno zauważył drugi pojazd i nie miał szansy uniknięcia zderzenia. Po kolizji zaparkował samochód na wysokości przystanku autobusowego. Podał, że jego syn spieszył się i po zdarzeniu wysiadł z samochodu i poszedł załatwiać swoje sprawy (k.. 16-17).
Przed Sądem oskarżony wyjaśnił, że krytycznego dnia około godziny 1600wypił dwa piwa o pojemności 0,5 litra. Podał, że przed godziną 1800jechał samochodem firmowym ze swojego miejsca zamieszkania naP.celem zawiezienia części niezbędnych do naprawy innego samochodu, który miał awarię. Wskazał, że jechał sam. Podkreślił, że nikt inny nie mógł dostarczyć tych części, gdyż była niedziela i w domu nie było nikogo, kto mógłby go zawieźć. Dodał, że części kupił po drodze przyulicy (...). Nadto podał, że tego dnia jechał z synem do miasta znacznie wcześniej, około godziny 1200. Wyjaśnił, że syn następnie pojechał naB., a on wrócił do domu i dopiero później, po uzyskaniu informacji od innego kierowcy o awarii samochodu, pojechał z częściami. Oskarżony dodał również, że w domu mógł wypić 2 lub 3 piwa (k. 71-72).
Sąd dał wiarę wyjaśnieniomS. R.jedynie w zakresie, w jakim przyznał się on do popełnienia zarzuconego mu czynu oraz w jakim pokrywają się one z ustalonym stanem faktycznym, a mianowicie co do faktu spożywania przez oskarżonego w dniu 6 października 2013 r. alkoholu w postaci piwa, kierowania przez niego tego samego dnia samochodem markiO. (...)i jego udziału w kolizji drogowej z innym pojazdem na skrzyżowaniuulicy (...)zulicą (...). W tym zakresie wyjaśnienia oskarżonego znajdują potwierdzenie w zeznaniach wszystkich przesłuchanych świadków, a także w zgromadzonej dokumentacji, w tym przede wszystkim w protokole z przebiegu badania stanu trzeźwości (k. 5). Sąd odmówił natomiast wiarygodności wyjaśnieniom złożonym przez oskarżonego w trakcie dochodzenia co do obecności pasażera w samochodzieO. (...)w momencie kolizji drogowej. W tej części wyjaśnienia oskarżonego są bowiem sprzeczne zarówno z wyjaśnieniami złożonymi przezS. R.na rozprawie, ale również z zeznaniamiP. K.,D. S.iA. G.. Każdy z wyżej wymienionych świadków bez żadnych wątpliwości wskazał, że w pojeździeO. (...)w krytycznym czasie znajdował się wyłącznieS. R..
S. R.w toku postępowania przedstawił dwie wykluczające się wersje powodów, dla których w dniu 6 października 2013 r. kierował samochodem pod wpływem alkoholu. Początkowo twierdził, że w krytycznym czasie wracał z zakupów. Z kolei przed Sądem podał, że został zmuszony do jazdy z uwagi na awarię innego firmowego pojazdu oraz brak osób mogących udzielić pomocy, o czym w ogóle nie wspomniał w toku postępowania przygotowawczego. Z uwagi na fakt, iż dla kwestii sprawstwa oskarżonego w zakresie czynu zart. 178 § 1 kk, powód dla którego kierował on samochodem w stanie nietrzeźwości nie ma znaczenia (a w szczególności nie ma takiego znaczenia żaden z podawanych przez oskarżonego powodów – trudno bowiem uznać by oskarżony w którejkolwiek z podawanych przez siebie wersji działał w stanie wyższej konieczności), Sąd nie czynił jednoznacznych ustaleń faktycznych w tym zakresie. Na marginesie wskazać jednak należy, iż miejsce w którym doszło do kolizji nie znajduje się na najkrótszej i optymalnej trasie przejazdu z miejsca zamieszkania oskarżonego (ul. (...)) naP.. Gdyby zatem rzeczywiście powodem jazdy przez oskarżonego samochodem była nagląca konieczność dowiezienia części samochodowych niezbędnych do naprawy uszkodzonego pojazdu, oskarżony z pewnością wybrałby inną trasę przejazdu. Pozwala to na przypuszczenie, że podając przed Sądem wersję o awarii pojazdu i konieczności dowiezienia na miejsce jego postoju brakujących części, oskarżony zamierzał usprawiedliwić swój czyn, wskazując, że jazda przez niego samochodem w stanie nietrzeźwości wynikała z nagłej konieczności.
Bez znaczenia dla kwestii sprawstwa oskarżonego co do stawianego mu zarzutu zart. 178a § 1 kkjest również ustalenie, który z uczestników kolizji naskrzyżowaniu ulic (...)ponosi odpowiedzialność za jej zaistnienie. W tym zakresie toczy się odrębne postępowanie w VI Wydziale Karnym tut. Sądu Rejonowego. Uznanie, że oskarżony nie ponosi odpowiedzialności za zaistnienie kolizji nie wyklucza w żadnym razie możliwości uznania go winnym czynu polegającego na prowadzeniu samochodu w stanie nietrzeźwości.
Sąd uznał za w pełni wiarygodne zeznaniaB. P.,P. K.,D. S.iA. G., gdyż są one spójne, jasne, konsekwentne i w pełni korespondują ze sobą oraz z pozostałym materiałem dowodowym, a oskarżony nie zakwestionował ich wiarygodności.B. P.iP. K., w granicach posiadanej wiedzy, rzeczowo i logicznie przedstawili okoliczności zdarzenia drogowego z udziałemS. R., mającego miejsce w dniu 6 października 2013 r., aP. K.nadto precyzyjnie określił ilość osób podróżujących w tym czasie samochodemO. (...)oraz zachowanie oskarżonego po zdarzeniu drogowym. Z koleiD. S.opisał przebieg podjętej wobec oskarżonego interwencji, wskazując przy tym na brak innych osób w prowadzonym przez oskarżonego samochodzie. TakżeA. G.jednoznacznie wskazał naS. R.jako jedyną osobę znajdującą się w samochodzieO. (...)w chwili krytycznego zdarzenia. Zeznania powyższych świadków nie zawierają żadnych sprzeczności ani nieścisłości, czy też informacji wzajemnie wykluczających się. Jako osoby obce dlaS. R.nie mieli oni żadnych racjonalnych powodów aby opisać okoliczności krytycznego zdarzenia oraz zachowanie oskarżonego w dniu 6 października 2013 r. w sposób odmienny od rzeczywistości.
Sąd uznał także za wiarygodne zawarte w aktach sprawy dokumenty, gdyż zostały one sporządzone przez kompetentne podmioty, działające na podstawie stosownych przepisów, a żadna ze stron nie zakwestionowała ich autentyczności i mocy dowodowej. W świetle tych dokumentów bezspornym jest, iż do zdarzenia doszło w dniu 06.10.2013 r., pomimo tego, iż jeden z tych dokumentów (kserokopia notatki urzędowej k.2-3) najprawdopodobniej na skutek omyłki pisarskiej nosi datę 04.10.2013 r.
Sąd zważył co następuje:
W świetle dokonanych ustaleń faktycznych i przeprowadzonej oceny dowodów Sąd uznał, iż oskarżonyS. R.swoim zachowaniem zrealizował ustawowe znamiona przestępstwa prowadzenia pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości sankcjonowanego przepisemart. 178a § 1 kk. Przez prowadzenie pojazdu należy rozumieć wprawienie go w ruch, kierowanie nim, nadawanie prędkości i hamowanie w sposób zgodny z konstrukcją pojazdu. Pojazdem mechanicznym jest każdy pojazd wprawiany w ruch za pomocą własnego silnika. Z kolei zgodnie zart. 115 § 16 kkstan nietrzeźwości zachodzi, gdy zawartość alkoholu w 1 dm3wydychanego powietrza przekracza 0,25 mg albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość.
OskarżonyS. R.w dniu 6 października 2013 r. weW., kierował samochodemO. (...)onumerze rejestracyjnym (...), będąc w stanie nietrzeźwości, mając 0,75 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu.
S. R., zdając sobie niewątpliwie sprawę z naganności swojego postępowania, umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym, gdyż wsiadł do samochodu będąc pod wpływem alkoholu i poruszał się nim po drodze publicznej, czym stwarzał realne i bezpośrednie zagrożenie dla życia i zdrowia innych uczestników ruchu. Przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji godzą zarówno w dobra indywidualne – życie i zdrowie poszczególnych uczestników ruchu, jak i w dobro ogólne jakim jest bezpieczeństwo powszechne. Stąd też mają one w sobie duży ładunek społecznej szkodliwości, który dodatkowo potęguje powszechność przestępstw tego typu w skali całego kraju. Każdy jest uczestnikiem ruchu, każdy ma obowiązek przestrzegania reguł bezpieczeństwa w ruchu i każdy może oczekiwać od pozostałych poszanowania tych zasad. Nie ma i nie może być w tym zakresie żadnych odstępstw, a właściwa represja powinna stanowić istotny czynnik zwalczania i zapobiegania tej kategorii przestępstw.
Mając na uwadze powyższe argumenty świadczące o wysokim stopniu społecznej szkodliwości przypisanego oskarżonemu czynu, Sąd uznał, iż współmierną do stopnia winy oskarżonego będzie kara pozbawienia wolności w orzeczonym wymiarze, tj. kara 8 miesięcy pozbawienia wolności. Za okoliczność łagodzącą Sąd uznał przyznanie się oskarżonego do popełnienia zarzuconego mu czynu, jego wcześniejszą niekaralność, a także fakt, że prowadzi on ustabilizowany tryb życia.
WymierzającS. R.karę Sąd miał na względzie konieczność jej wychowawczego i zapobiegawczego działania wobec oskarżonego oraz jej oddziaływanie na kształtowanie świadomości prawnej społeczeństwa. Sąd warunkowo zawiesił oskarżonemu wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności. W ocenie Sądu dla osiągnięcia celów kary nie jest konieczne umieszczanie oskarżonego w zakładzie karnym. Zdaniem Sądu świadomość możliwości odbycia kary pozbawienia wolności, w przypadku zarządzenia jej wykonania, będzie dlaS. R.wystarczającym bodźcem do przestrzegania porządku prawnego i postępowania zgodnie z obowiązującymi przepisami. Za takim stanowiskiem przemawia również fakt, że jest to pierwszy konflikt z prawem oskarżonego, który dotychczas prowadził nienaganne życie. Wyznaczony dwuletni okres próby (minimalny w świetle treściart. 70 § 1 pkt 1 kk) powinien okazać się wystarczający dla zweryfikowania postawionej wobec oskarżonego pozytywnej prognozy kryminologicznej.
Na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności Sąd zaliczył oskarżonemu okres jego zatrzymania w dniach 6 października 2013 r. i 7 października 2013 r.
Sąd orzekł wobecS. R.zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym, do czego był zobowiązany dyspozycjąart. 42 § 2 kk. Biorąc pod uwagę wszystkie okoliczności popełnionego przez oskarżonego przestępstwa, Sąd uznał, że wystarczający będzie okres jednego roku obowiązywania tego środka karnego. Minimalny okres zakazu prowadzenia pojazdów będzie w ocenie Sądu wystarczający dla odizolowania oskarżonego z grona innych uczestników ruchu drogowego. W toku postępowania oskarżonemu nie zostało zatrzymane prawo jazdy, w związku z czym Sąd zobowiązałS. R.do zwrotu tego dokumentu do właściwego Wydziału Komunikacji.
Sąd na podstawieart. 49 § 2 kkorzekł odS. R.na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w kwocie 200 złotych. Konieczność uiszczenia świadczenia pieniężnego będzie stanowić dla oskarżonego, wobec warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności, jedyną realną dolegliwość i z pewnością odniesie wobec niego skutek wychowawczy i pomoże mu zrozumieć naganność swojego zachowania.
Rozstrzygnięcie o kosztach wydano w oparciu o przepisart. 627 kpk.S. R.ma stałą pracę i tym samym stały miesięczny dochód. Mając to na uwadze Sąd uznał, że uiszczenie przez niego kosztów postępowania oraz opłaty nie będzie dla niego zbyt uciążliwe ze względu na sytuację majątkową.