Sąd Okręgowy w Bydgoszczy
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 114/14
Data wyroku: 2014-05-12 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Piotr Kupcewicz, Włodzimierz Hilla, do Bartosz Jankowski – sprawozdawca
Słowa kluczowe: Wyrok Łączny
Podstawa prawna: art. 437§1 k.p.k.

Sygn. akt.IV Ka 114/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 12 maja 2014 roku
Sąd Okręgowy w Bydgoszczy IV Wydział Karny Odwoławczyw składzie:
Przewodniczący SSO Włodzimierz Hilla
Sędziowie SSO Piotr Kupcewicz
SSR del. do SO Bartosz Jankowski – sprawozdawca
Protokolant sekr. sądowy Hanna Płaska
przy udziale Jerzego KoźmińskiegoProkuratora Prokuratury Okręgowejw Bydgoszczy
po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2014 roku
sprawyT. R.
w przedmiocie wydania wyroku łącznego
na skutek apelacji wniesionych przez skazanego i jego obrońcę
od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Bydgoszczy
z dnia 3 grudnia 2013 roku sygn. akt III K 441/13
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że obniża wysokość wymierzonej skazanemu kary łącznej pozbawienia wolności do 3 (trzech) lat i 2 (dwóch) miesięcy; utrzymuje zaskarżony wyrok w pozostałej części; zwalnia skazanego od ponoszenia wydatków za postępowanie odwoławcze, obciążając nimi Skarb Państwa.
Sygn. akt IV Ka 114/13

UZASADNIENIE
Wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 3 grudnia 2013 roku w sprawie III K 441/13 połączono kary pozbawienia wolności orzeczone wyrokami jednostkowymi w sprawach:
- II K 850/05, gdzie Sąd Rejonowy w Słubicach skazałT. R.na karę 3 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę 120 stawek dziennych po 20 złotych stawka za czyn zart. 280 § 1 kkpopełniony w dniu 17 sierpnia 2005 roku,
- II K 885/07, gdzie Sąd Rejonowy w Bydgoszczy wymierzyłT. R.karę roku i 6 miesięcy pozbawienia z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 5 lat i grzywnę 50 stawek dziennych po 10 złotych stawka - za czyn zart. 286 § 1 kkw zw. zart. 270 § 1 kkw zw. zart. 273 kki w zw. zart. 275 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk, popełniony w kwietniu 2003 roku, przy czym postanowieniem z dnia 29 maja 2013 roku zarządzono wykonanie kary warunkowo zawieszonej,
i orzeczono karę łączną 4 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywny 140 stawek po 20 złotych stawka.
Apelację od przedmiotowego wyroku co do kary łącznej złożyli obrońca oraz skazany.
Obrońca zarzucił rażącą niewspółmierność kary w stosunku do stopnia społecznej szkodliwości czynu. Zdaniem obrońcy zachodziły przesłanki do orzeczenia kary łącznej na zasadzie absorpcji, ponieważ popełnione zostały w stosunkowo krótkich odstępach czasu i godziły w to samo dobro chronione prawem. Nadto obrońca zarzucił, że Sąd I instancji nie wziął w stopniu wystarczającym pod uwagę pozytywną opinię z zakładu karnego. W konkluzji obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i orzeczenie kary łącznej w wysokości 3 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności.
Skazany w osobistej apelacji zarzucił, że Sąd I instancji nie wziął pod uwagę wszystkich okoliczności łagodzących, wskazujących na potrzebę zastosowania pełnej absorpcji.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacje zasługiwały na uwzględnienie i prowadziły do zmiany zaskarżonego orzeczenia. Podkreślić w pierwszym rzędzie należało, że Sąd I Instancji prawidłowo określił zbieg przestępstw, zestawiając daty wszystkich wyroków orzeczonych względem skazanego z datami popełnionych przez niego przestępstw. Trafnie również Sąd wskazał nakreślone przez doktrynę i orzecznictwo dyrektywy wymiaru kary.
Wymiar kary łącznej pozbawienia wolności kształtował się w niniejszej sprawie w granicach od 3 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności (kara najwyższa z orzeczonych) do 4 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności (suma kar z wymienionych wyżej wyroków). Czyny godziły zasadniczo w jednorodzajowe dobro chronione prawem – mienie. Popełnione były w latach 2003 – 2005.
Sąd Rejonowy wymierzył karę łączną na zasadzie asperacji, jednakże w górnych granicach wynikających zart. 86 § 1 kk. Kara ta była nazbyt surowa i nie uwzględniała w pełni opisanych dyrektyw zart. 85 i 86 § 1 kk.
Wprawdzie skazany po dokonaniu przestępstw, za które został skazany wyrokami w sprawach II K 850/05 i IV K 885/07 dokonał kolejnych czynów zabronionych – na co zwrócił uwagę sąd I Instancji - to jednak okoliczność ta nie mogła przemawiać na rzecz stosowania zasady kumulacji podczas łączenia kar za czyny objęte wspomnianymi dwoma wyrokami. W ocenie Sądu Okręgowego w tym zakresie zbyt małą wagę Sąd I instancji przywiązał do tych okoliczności, które nakazywały istotne obniżenie kary łącznej. W niniejszej sprawie bowiem zachodził ścisły związek przedmiotowo podmiotowy pomiędzy przestępstwami, za które orzeczone zostały poszczególne kary jednostkowe. Były to przestępstwa przeciwko mieniu, dokonanymi w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, popełnione w stosunkowo niewielkich odstępach czasowych. Istotną kwestią przy rozważaniu wymiaru kary łącznej był nadto postęp, jaki skazany dokonał w procesie resocjalizacji, a co nie zostało w odpowiedni stopniu dostrzeżone przez Sąd Rejonowy. Jak wynikało z pozytywnej opinii o skazanym z zakładu karnego,T. R.przebywał w izolacji od 4 października 2010 roku. Odbywał karę pozbawienia wolności w systemie programowego oddziaływania, gdzie realizował nakładane na niego zadania. Uczestniczył w programie readaptacji. Nie deklarował przynależności do podkultury przestępczej, deklarował natomiast chęć do podjęcia pracy. Wywiązywał się z nakładanych na niego obowiązków i nie sprawiał problemów funkcjonariuszom Służby Więziennej. Miał krytyczny stosunek do popełnionych przestępstw i do prowadzonego przed osadzeniem trybu życia.
Powyższe okoliczności, wskazujące na pomyślny przebieg procesu resocjalizacji, niewątpliwie przemawiały za zastosowaniem zasady absorpcji przy orzekaniu kary łącznej.
Nie należało przy tym tracić z pola widzenia faktu, iż jak wynikało z opinii, skazany był zobowiązany płacić alimenty na syna (tymczasem wobec odbywania kary pozbawienia wolności, jego zadłużenie w tym zakresie znacząco rosło) jak również faktu, żeZespół (...)o(...)wB.zaliczył skazanego do stopnia niepełnosprawności umiarkowanego.
Orzekając o rozmiarze kary łącznej należało mieć na względzie również długość okresu spędzonego przez skazanego w warunkach izolacji, jak również znaczną odległości czasową pomiędzy popełnionymi czynami zabronionymi a okresem odbywania kary. Przestępstwa bowiem, za które orzeczono jednostkowe kary pozbawienia wolności, podlegające łączeniu popełnione zostały w latach 2003 – 2005. Od czasu osadzenia, które miało miejsce w 2010 roku, jak wynika z opinii o skazanym, wymieniony poczynił znaczące postępy procesie resocjalizacji (o czym mowa była wyżej). W takiej sytuacji, rozważając wymiar kary łącznej, należało mieć na względzie celowość tej kary (cele zapobiegawcze i wychowawcze, które kara ma osiągnąć w stosunku do skazanego). Okres odbytej już przezT. R.kary pozbawienia wolności za czyny, których dopuścił się około dziesięciu lat temu, wespół z postępami skazanego w procesie resocjalizacji wskazywał na to, że wyżej wymienione cele zostały już wobec niego w znacznej mierze osiągnięte.
Reasumując, konieczność odbycia kary łącznej 3 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności przez skazanego będzie dla niego na tyle dotkliwa, że zrealizuje cele kary, wskazane wart. 53 kk– w tym również w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Orzeczona kara łączna w tej wysokości bez wątpienia nie spowoduje powstania przekonania, że popełnienie przestępstw objętych wymienionymi wyżej wyrokami jednostkowymi może przynieść korzyść i pozostać w istocie bezkarne. W takich okolicznościach orzekanie kary łącznej pozbawienia wolności względem skazanego w wymiarze ponad najwyższą z orzeczonych kar (na zasadzie częściowej kumulacji) było nie celowe. Z tych powodów Sąd Okręgowy, zgodnie zart. 437 § 1 i § 2 kpkzmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że obniżył orzeczoną karę łączną i przy zastosowaniu zasady pełnej absorpcji orzekł karę łączną 3 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności. W pozostałej części zaskarżony wyrok łączny został utrzymany w mocy.
O kosztach sądowych związanych z postępowaniem odwoławczym Sąd orzekł na mocyart. 636 kpkw zw. zart. 624 § 1 kpk.