Sąd Okręgowy w Bydgoszczy
II Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: II Cz 780/13
Data wyroku: 2014-03-31 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Bogumił Goraj, Piotr Starosta, Ireneusz Płowaś
Słowa kluczowe: Koszty Postępowania Egzekucyjnego
Podstawa prawna: art.770 k.p.c.

Sygn. akt II Cz 780/13

POSTANOWIENIE
Dnia 31 marca 2014 roku

Sąd Okręgowy w Bydgoszczy II Wydział Cywilny Odwoławczy
w następującym składzie:

Przewodniczący: SSO Ireneusz Płowaś (spr.)
SSO Piotr Starosta
SSO Bogumił Goraj

po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2014 roku w Bydgoszczy
na posiedzeniu niejawnym sprawy
z wniosku wierzycielaJ. K.
przeciwko dłużniczceD. F.
o opróżnienie lokalu mieszkalnego
w przedmiocie skargi dłużniczki na czynności komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym w SzubinieT. M.w sprawie Km 722/13
na skutek zażalenia dłużniczki
od postanowienia Sądu Rejonowego w Szubinie, V Zamiejscowego Wydziału Cywilnego w Nakle nad Notecią w z dnia 01.08.2013 roku,
sygn. akt V Co 1138/13

postanawia:

1.oddalić zażalenie,
2. zasądzić od dłużniczki na rzecz wierzyciela kwotę 60 zł (sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.

Sygn. akt II Cz 780/13

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Szubinie w V Zamiejscowym Wydziale Cywilnym w Nakle nad Notecią postanowieniem z dnia 01.08.2013 roku oddalił skargę dłużniczki na czynności komornika działającego przy tym Sądzie w sprawie Km 722/13. Skarga dotyczyła dwóch postanowień w przedmiocie ustalenia kosztów postępowania egzekucyjnego i przyznania wierzycielowi kosztów zastępstwa adwokackiego w postępowaniu egzekucyjnym.
Sąd Rejonowy ustalił, że postanowieniem z dnia 25.06.2013 roku komornik ustalił łączne koszty postępowania egzekucyjnego na kwotę 1.269,96 zł, na które składała się opłata stosunkowa 1.189,87 zł. oraz koszty korespondencji 70,40 zł. Postanowieniem z dnia 04.07.2013 roku komornik przyznał wierzycielowi koszty zastępstwa adwokackiego w postępowaniu egzekucyjnym w kwocie 120 zł. Sąd wskazał, że zgodnie zart. 770 kpcdłużnik powinien zwrócić wierzycielowi koszty niezbędne do celowego przeprowadzenia egzekucji. Sąd Rejonowy wskazał, iż w uchwale z dnia 14.12.2001 roku w sprawie III CZP 74/01 Sąd Najwyższy stwierdził, że przewidziana wart. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 29.08.1997 roku o komornikach sądowych i egzekucjiopłata stała uiszczana przez wierzyciela przy składaniu wniosku o wszczęcie egzekucji opróżnienia lokalu z rzeczy lub osób, należy się komornikowi także wówczas, gdy dłużnik opróżnił lokal po wezwaniu go przez komornika do dobrowolnego dokonania tej czynności, w wyniku czego na wniosek wierzyciela postępowanie egzekucyjne zostało umorzone. W takiej sytuacji wierzycielowi przysługuje na zasadach wskazanych wart. 770 kpc, przy odpowiednim stosowaniuart. 98 i nast. kpcw zw. zart. 13 § 2 kpczwrot poniesionych kosztów egzekucyjnych obejmujących uiszczoną opłatę stałą. Z akt egzekucyjnych wynikało, że dłużniczka opróżniła piwnicę dopiero po wezwaniu jej przez komornika do dobrowolnego opróżnienia lokalu wierzyciela. Zgodnie z w/w przepisemart. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 29.08.1997 roku o komornikach sądowych i egzekucjiopłata stała za opróżnienie lokalu z rzeczy lub osób wynosi 40% przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego, z tym, że odrębną opłatę pobiera się od każdej izby. Z art. 51 ust 3 tej ustawy wynika, że przy opróżnianiu pomieszczeń i lokali mieszkalnych, w szczególności garażu, stajni, obory lub sklepu, pobiera się opłatę za każde pomieszczenie, jak za izbę. Zgodnie z obwieszczeniem Prezesa GUS z dnia 17.02.2012 roku (M.P. z dnia 24.02.2012 roku) przeciętne miesięczne wynagrodzenie w gospodarce narodowej, pomniejszone o ubezpieczenie emerytalne, rentowe i chorobowe w 2011 roku wynosiło 2.974,69 zł. Dlatego też należało przyjąć, że opłata stosunkowa w kwocie 1.189,87 zł została przez komornika obliczona prawidłowo.
Sąd Rejonowy wskazał także na przepis art. 39 ust 8 w/o ustawy, zgodnie, z którym komornikowi należy się również zwrot wydatków gotówkowych poniesionych w toku egzekucji m.in. z tytułu kosztów doręczenia korespondencji.
Z akt egzekucyjnych wynikało, że komornik faktycznie poniósł takie koszty w zakresie wydatków gotówkowych. Sąd Rejonowy uznał również, że skoro wierzyciel był reprezentowany w sprawie egzekucyjnej przez adwokata to przyznanie wierzycielowi w postanowieniu z dnia 04.07.2013 roku kosztów zastępstwa prawnego w postępowaniu egzekucyjnym również było prawidłowe.
Z uwagi na powyższe rozważania Sąd Rejonowy oddalił skargę dłużniczki.
Zażalenie na to postanowienie wniosła dłużniczka uznając, że została niesłusznie obciążona kosztami egzekucji komorniczej.
Wierzyciel w odpowiedzi na zażalenie wniósł o jego oddalenie w całości i zasądzenie od dłużniczki kosztów postępowania zażaleniowego w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenie dłużniczki należało uznać za bezzasadne.
W treści zażalenia podnoszone szereg argumentów niemających niczego wspólnego z przedmiotem postępowania ze skargi na czynności komornika. Komornik sądowy nie jest uprawniony do badania zasadności tytułu egzekucyjnego. Nie ma wątpliwości, że podejmowane przez komornika czynności były zgodne z obowiązującymi przepisami a także treścią tytułu egzekucyjnego. Komornik wystąpił do właściwego organu o wskazanie lokalu socjalnego przyznanego dłużnicze w tytule egzekucyjnym i uzyskał wyjaśnienia, z których wynikało, że dłużniczka nie przebywa w lokalu mieszkalnym objętym tym tytułem a także o wymeldowaniu dłużniczki z tego lokalu przez organ administracyjny po potwierdzeniu w/w faktu. W tej sytuacji przedmiotem postępowania egzekucyjnego było jedynie opróżnienie z rzeczy dłużniczki pomieszczenia piwnicznego. W tym celu został wyznaczony termin eksmisji, o którym dłużniczka została powiadomiona miesiąc wcześniej, o czym świadczy potwierdzenie odbioru pisma z dnia 22.05.2013 roku. Dłużniczka odebrała swoje rzeczy przed wyznaczonym terminem eksmisji.
Wszystkie te okoliczności przyznała dłużniczka już w skardze na czynności komornika. Oczywistym jest, że uprawnienie do otrzymania lokalu socjalnego ma służyć zabezpieczeniu potrzeb mieszkaniowych dłużnika. W niniejszej sprawie po potwierdzeniu informacji, iż dłużniczka przeprowadzając się do odległej gminy potrzeby mieszkaniowe zaspokoiła we własnym zakresie, Komornik ograniczył swoje czynności jedynie do pomieszczenia piwnicznego, w którym faktycznie znajdowały się rzeczy ruchome dłużniczki. Komornik wyznaczył termin eksmisji dopiero po uzyskaniu oświadczenia ze strony Urzędu Miasta i Gminy wN., że wobec zameldowania i przebywania przez dłużniczkę na terenie województwa(...)zbędne stało się oferowanie jej lokalu socjalnego.
Wobec powyższego uznać należy, że Sąd Rejonowy prawidłowo ocenił skargę dłużniczka jako niezasadną. Sąd Okręgowy podziela tezę wynikającą z cytowanego przez Sąd Rejonowy orzeczenia Sądu Najwyższego, z której wynika, że opłata należna jest również po opróżnieniu lokalu przez dłużnika przed wyznaczonym terminem a po wezwaniu do opróżnienia. Jak w/w dłużniczka pismem z dnia 22.05.2013 roku została wezwana do opróżnienia lokalu a zabrała z niego swoje rzecz w dniu 21.06.2013 roku. Sytuacja ta wypełnia w całości ramy w/w orzeczenia Sądu Najwyższego.
Wobec tego na mocyart. 397 § 1 i 2 kpcw zw. zart. 385 kpciart. 13 § 2 kpczażalenie dłużniczki jako bezzasadne należało oddalić.
Na mocyart. 108 §1 kpcw zw. zart. 98 § 1 i 3 kpczasądzono na rzecz wierzyciela koszty postępowania zażaleniowego na które składało się wynagrodzenia reprezentującego wierzyciela również w postępowaniu zażaleniowym pełnomocnika