Sąd Okręgowy w Gliwicach
VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VIII Pz 39/14
Data wyroku: 2014-10-31 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Joanna Smycz, Janina Kościelniak, Teresa Kalinka
Słowa kluczowe: Zasady Zwrotu Kosztów
Podstawa prawna: § 12 ust. 1 pkt 1 rozp.  z 28.09.2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie

Sygn. akt VIII Pz 39/14

POSTANOWIENIE
Dnia 31 października 2014r.

Sąd Okręgowy – Wydział VIII Pracy i Ubezpieczeń Społecznych wG.
w składzie następującym:
Przewodniczący:SSO Joanna Smycz (ref.)
Sędziowie:SSO Teresa Kalinka
SSO Janina Kościelniak
po rozpoznaniu w dniu31 października 2014r. w Gliwicach
naposiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwaA. B.
przeciwkoKopalni (...) Spółce z ograniczoną odpowiedzialnościąwZ.
o odprawę,odszkodowanie
na skutek zażaleniapozwanego na 2 punkt postanowienia Sądu Rejonowego IV Wydziału Pracy wZ.
z dnia4 lipca 2014r.w sprawiesygn. akt IV P 166/13
postanawia:

oddalić zażalenie
(-) SSOT. K.(-) SSOJ. S.(ref.) (-) SSOJ. K.

UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 4 lipca 2014r. Sądu Rejonowego VI Wydziału Pracy wZ.umorzył postępowanie. W punkcie drugim tego orzeczenia Sąd zasądził od powoda na rzecz pozwanego kwotę 60,00 zł tytułem zwrotu części kosztów zastępstwa procesowego.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia o kosztach Sąd I instancji podniósł, że zasądził na rzecz pozwanego wynagrodzenie, w części, w której powód cofnął powództwo ze zrzeczeniem się roszczenia o odszkodowanie, to jest w kwocie 60 zł zgodnie z regulacją§ 11 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu(Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).
Natomiast z uwagi na fakt, że pozwany wypłacił powodowi odprawę rentową w toku postępowania, co bezpośrednio przyczyniło się do cofnięcia przez powoda powództwa w tym zakresie, Sąd Rejonowy uznał, że w tej części pozwana przegrał, dlatego też nie obciążył powoda w tym zakresie kosztami zastępstwa procesowego.
Z kolei wynagrodzenie zasądzone dla pełnomocnika powoda z urzędu, który złożył oświadczenie że koszty pomocy prawnej udzielonej przez niego powodowi nie zostały ani w całości ani w części uiszczone, zostało ustalone zgodnie z§ 12 ust 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) w części związanej z reprezentowaniem powoda w postępowaniu w sprawie o odszkodowanie, a wiec w kwocie 60 zł. Natomiast wynagrodzenie pełnomocnika w związku ze zgłoszonym żądaniem zasądzenia na rzecz powoda odprawy ustalone zostało na podstawie § 6 pkt 3 w związku z§ 12 ust. 1 pkt. 2wyżej wskazanego rozporządzenia, to jest w kwocie 450 złotych, co łącznie dało kwotę 510 złotych. Kwotę tą zgodnie z regulacją § 2 ust. 3 rozporządzenia Sąd powiększył o stawkę podatku od towarów i usług.
W dniu 14 lipca 2014r. pozwany złożył zażalenie, zaskarżając orzeczenie o kosztach zawarte w punkcie 2 postanowienia. Pozwany wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia w części dotyczącej kosztów postępowania oraz przyznanie kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.
W uzasadnieniu zażalenia pozwany podniósł, że jego zdaniem Sąd Rejonowy błędnie ustalił wysokość kosztów.
Sąd Okręgowy – Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych wG.zważył:
Zażalenie pozwanego nie zasługuje na uwzględnienie.
Zaskarżone przez pozwanego w punkcie 2 postanowienie o kosztach, znajduje oparcie w obowiązujących przepisach i zasługuje na aprobatę Sądu Okręgowego.
Sąd Rejonowy dokonał prawidłowej oceny stanu faktycznego, wskazał właściwą podstawę prawną rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów zastępstwa procesowego, zaś stanowisko jakie legło u podstaw tego rozstrzygnięcia zasługuje na pełną akceptację Sądu II instancji.
W ocenie Sądu Okręgowego Sąd I instancji wydając zaskarżone orzeczenie zasadnie zasądził na rzecz pełnomocnika wynagrodzenie, w części, w której powód cofnął powództwo ze zrzeczeniem się roszczenia o odszkodowanie, to jest w kwocie 60 złotych zgodnie z regulacją§ 11 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu(Dz. U. 2013r., poz. 490 j.t.).
Nadto, zdaniem Sądu II instancji, Sąd Rejonowy mając na uwadze fakt, że pozwany wypłacił powodowi odprawę rentową w toku postępowania prawidłowo uznał, że w tej części pozwana przegrała, dlatego Sąd I instancji słusznie nie obciążył powoda w tym zakresie kosztami zastępstwa procesowego. Świadczenie spełnione zostało, bowiem w toku postępowania, więc należało uznać, że wytoczone przez powoda powództwo odniosło skutek.
Dalszej kolejności Sąd Okręgowy ocenił, iż wynagrodzenie zasądzone dla pełnomocnika powoda z urzędu, który złożył oświadczenie, że koszty pomocy prawnej przez niego udzielonej powodowi nie zostały ani w całości ani w części uiszczone, zostało prawidłowo ustalone przez Sąd Rejonowy zgodnie z przepisami§ 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) w części związanej z reprezentowaniem powoda w postępowaniu w sprawie o odszkodowanie, a więc w kwocie 60 złotych. Natomiast wynagrodzenie pełnomocnika w związku ze zgłoszonym żądaniem zasądzenia na rzecz powoda odprawy zasadnie ustalono na podstawie § 6 pkt 3 w związku z§ 12 ust. 1 pkt. 2wyżej wskazanego rozporządzenia, to jest w kwocie 450 złotych, co łącznie dało kwotę 510 złotych. Kwotę tą zgodnie z regulacją § 2 ust. 3 rozporządzenia Sąd I instancji słusznie powiększył o stawkę podatku od towarów i usług.
Na marginesie należy zaznaczyć, że zgodnie z uchwałą składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 24 lutego 2011r., I PZP 6/10 podstawę zasądzenia przez sąd opłaty za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego w sprawie ze stosunku pracy o odszkodowanie, o którym mowa wart. 56 § 1w związku zart. 58 k.p., stanowi stawka minimalna określona w§ 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.)(vide - Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 24 lutego 2011r., I PZP 6/10, OSNP 2011/21-22/268, LEX nr 707475, www.sn.pl, Biul.SN 2011/2/18, lex nr 707475).
Sąd Najwyższy postanowił nadać tej uchwale moc zasady prawnej, która to zasada ma także zastosowanie do opłat za czynności radców prawnych.
W ocenie Sądu odwoławczego, brak podstaw do obciążania powoda wyższymi kosztami zastępstwa procesowego strony pozwanej.
Z powyższych względów, wobec braku podstaw do uwzględnienia zażalenia należało orzec jak w sentencji na mocyart. 385 k.p.c.w zw. zart. 397 § 2 k.p.c.
(-) SSOT. K.(-) SSOJ. S.(ref.) (-) SSOJ. K.