Sąd Okręgowy w Gliwicach
V Zamiejscowy Wydział Karny
Sygnatura akt: V Ka 393/14
Data wyroku: 2014-11-06 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jacek Myśliwiec, Katarzyna Gozdawa-Grajewska, Sławomir Klekocki
Słowa kluczowe: Swobodna Ocena Dowodów
Podstawa prawna: art. 437 § 1 kpk

Sygn. akt V .2 Ka 393/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia  6 listopada 2014  r.

Sąd Okręgowy w Gliwicach

    V Wydział Karny Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku

w składzie:
Przewodniczący:SSO Jacek Myśliwiec
Sędziowie:SSR del. Katarzyna Gozdawa-Grajewska (spr.)
SSO Sławomir Klekocki
Protokolant:  Monika Brzoza
w obecności Magdaleny Szymańskiej  Prokuratora Prokuratury Okręgowej
po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2014 r.
sprawy:

A. B./B./

synaF.iZ.

ur. (...)wJ.

oskarżonego o przestępstwo zart. 288 § 1 kkw zw. zart. 57 a § 1 kk

na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Jastrzębiu Zdroju
z dnia 13 maja 2014r. sygn. akt II K 753/12
I. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok, uznając apelację za oczywiście bezzasadną;
II. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz oskarżonegoA. B.kwotę 420/czterysta dwadzieścia/ złotych tytułem zwrotu kosztów obrony w postępowaniu odwoławczym;
III. kosztami postępowania odwoławczego obciąża Skarb Państwa.
Sygn. akt. V.2 Ka 393/14

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Jastrzębiu Zdroju wyrokiem z dnia 13 maja 2014r. w sprawie o sygn. akt. II K 753/12 uniewinnił oskarżonegoA. B.od popełnienia występku zart. 288 § 1 kkw zw zart. 57a§ 1 kkpolegającego na tym, że w dniu 14 kwietnia 2012r. wJ.w bloku naulicy (...)publicznie i bez powodu okazując przez to rażące lekceważenie porządku prawnego, poprzez zamalowanie farbą w sprayu drzwi wejściowych do mieszkania oraz zamków, umyślnie dokonał ich zniszczenia powodując straty w wysokości 1500 zł na szkodęB. G.. Sąd na podstawieart. 632 pkt. 2 kpkkosztami postępowania obciążył Skarb Państwa.
Apelację wniósł Prokurator zaskarżając wyrok w całości na niekorzyść oskarżonegoA. B.. Powołując się na przepisyart. 427 § 1 i 2 kpkorazart. 438 pkt 3 kpki437 kpkzarzucił:
- błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę wyroku, mający wpływ na jego treść, a polegający na bezpodstawnym uznaniu za niewiarygodne i nie odpowiadająca prawdzie zeznania pokrzywdzonejB. G.podczas gdy z analizy tychże zeznań jednoznacznie wynika iż sprawcą zniszczenia mienia jestA. B.,
-błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mający wpływ na jego treść, a polegający na bezkrytycznym przyjęciu , w oparciu o opinię biegłego rzeczoznawcy, iż wysokość strat wynosi 213 zł z całkowitym pominięciem opinii(...) serwisu (...), z której wynika iż wysokość strat to 1900 zł i nie wyjaśnieniu tych rozbieżności przy udziale innego biegłego rzeczoznawcy.
Podnosząc powyższy zarzut Prokurator wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Zarzuty podniesione w środku odwoławczym, sporządzonym przez Prokuratora, nie zasługiwały na uwzględnienie. Polemizując z ustaleniami faktycznymi autor apelacji usiłował wykazać, że Sąd I instancji pochopnie ocenił zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, gdyż nie zweryfikował kolejną opinią sądową opinii biegłegoR. C., nadto  bezpodstawnie
dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego i zeznaniom świadków potwierdzających jego alibi.
Na wstępie należy zauważyć, że zarzut błędu w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę orzeczenia byłby słuszny tylko wtedy, gdyby Sąd I instancji oparł swój wyrok na faktach, które nie znajdują potwierdzenia w wynikach postępowania dowodowego, albo też z faktów tych wysnuł wnioski niezgodne ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego. Takich uchybień Sąd Rejonowy w przedmiotowej sprawie się nie dopuścił albowiem Sąd ten wskazał dowody, na których oparł swoje ustalenia. Z przeprowadzonej oceny dowodów, kierując się zasadami doświadczenia życiowego wywiódł zaś logiczne wnioski, które w przekonujący sposób przedstawił w pisemnych motywach uzasadnienia wyroku. Należy podkreślić, że wyjaśnienia oskarżonego od samego początku postępowania były konsekwentne i wzajemnie spójne. Wersję jego potwierdzili świadkowieM. M.iD. W.. Wskazali oni w sposób niebudzący wątpliwości gdzie przebywał oskarżony w czasie kiedy miało dojść do zniszczenia drzwi pokrzywdzonej. Ocena zeznań tychże świadków i wyjaśnień oskarżonego oraz faktu skąd wracał oskarżony gdy został zatrzymany przez funkcjonariuszy policji znajduje odzwierciedlenie w zasadach doświadczenia życiowego i jest logiczna. Sąd Okręgowy podziela stanowisko Sądu I instancji, że brak jest podstaw, by kwestionować wiarygodność wyjaśnieńA. B., zwłaszcza jeżeli weźmie się pod uwagę, że zeznań pokrzywdzonejB. G.nie potwierdził żaden świadek, mimo iż twierdziła w swych zeznaniach, że sąsiedzi mają wiedzę na temat zdarzenia. Słusznie Sąd Rejonowy dostrzegł fakt, iż wersja pokrzywdzonejB. G.nie dość, że jest zupełnie odosobniona, to nadto zawiera sprzeczności w zeznaniach składanych na kolejnych etapach postępowania karnego. Sąd Rejonowy w pisemnych motywach wyroku wypunktował powyższe rozbieżności. Nie ulega wątpliwości, iż dowody ze źródeł osobowych mogą dostarczać zmiennych informacji wynikających m.in. z upływu czasu, różnej sytuacji osoby przesłuchiwanej itd. Jednakże właściwym mechanizmem kontrolnym tych zmian jest szczegółowa analiza konkretnych zeznań albo wyjaśnień. Zdaniem Sądu Okręgowego Sąd meriti spełnił swe zadanie w tym zakresie i poddał szczegółowej analizie zeznaniaB. G.wskazując logiczne powody odmówienia jej wiarygodności. Na marginesie należy zauważyć , że w niniejszej sprawie na etapie wstępnym postępowania przygotowawczego zaniechano zabezpieczenia gumy do żucia, którą miał być zaklejony wizjer. Gdyby dowód ten zabezpieczono w odpowiedni sposób można by z łatwością zidentyfikować sprawcę zniszczenia drzwi. Niestety zaniechania tego na obecnym etapie postępowania karnego nie sposób już naprawić.
Odnośnie drugiego z zarzutów apelacji to w przypadku rozpoznawanej sprawy niecelowa staje się weryfikacja opinii biegłegoR. C.czego domagał się w apelacji Prokurator poprzez dopuszczenie dowodu z innej opinii biegłego rzeczoznawcy, który miałby dokonać kolejnej wyceny uszkodzonych drzwi. Należy zauważyć, że zgodnie z normąart. 201 kpkinnego biegłego można powołać wówczas gdy wydana opinia jest niejasna, niepełna, albo gdy zachodzi sprzeczność miedzy dwoma opiniami. W niniejszej sprawie nie mamy do czynienia z żadną z tych sytuacji. Za inną opinię nie można przecież uznać wyceny dostarczonej przez pokrzywdzoną, wykonaną na jej zlecenie. Nie trzeba w tym miejscu przypominać, że jedynym miarodajnym dowodem może być opinia biegłego powołanego przez Sąd (ewentualnie Prokuratora w postępowaniu przygotowawczym). Tylko na podstawie takiej opinii Sąd jest w stanie czynić ustalenia faktyczne. Opinia prywatna przedłożona przez stronę postępowania sama w sobie nie może stanowić dowodu, może być najwyżej źródłem jakiejś informacji, którą Sąd w postępowaniu dowodowym może co najwyżej weryfikować. W niniejszej sprawie Sąd Rejonowy to uczynił dopuszczając dowód z uzupełniającej opinii biegłego sądowegoR. C., który w opinii tej w sposób jasny i czytelny odniósł się do wyceny przedłożonej przez pokrzywdzoną. Nie dość, że podtrzymał wcześniej wydaną swoją opinię to wskazał też dlaczego prywatna wycena jest nierzetelna. Postępowanie Sądu Rejonowego było w tym przedmiocie jak najbardziej prawidłowe i nie naruszyło żadnych reguł postępowania karnego. Na marginesie należy zauważyć, że obecny na rozprawach prokurator nie wnosił o dopuszczenie dowodu z innej opinii biegłego, a zarzut ten podniósł dopiero w apelacji tak naprawdę nie wskazując, w którym miejscu opinia biegłegoR. C.jest niejasna lub niepełna.
Należy nadto zauważyć, iż w świetle tego, że Sąd słusznie odmówił wiarygodności pokrzywdzonejB. G.i ustalając żeA. B.nie popełnił zarzucanego mu czynu kwestia wartości szkody ma znaczenie drugorzędne. Skoro prawidłowa, swobodna ocena dowodów przeprowadzona przez Sąd Rejonowy zgodnie z zasadami logiki i doświadczenia życiowego doprowadziła do ustalenia , że sprawca zniszczenia drzwi jest nadal nieznany to bezcelowe byłoby uchylanie wyroku, po to by ustalać wartość szkody, która notabene zgodnie z opinią biegłego jest poniżej wartości determinującej dany czyn jako przestępstwo.
Mając na uwadze powyższe zdaniem Sądu II instancji Sąd Rejonowy Jastrzębiu Zdroju prawidłowo ustalił stan faktyczny w przedmiotowej sprawie nie naruszając przy tym, żadnych norm regulujących przebieg postępowania karnego. Zarzut wadliwości ustaleń nie mógł być trafny, gdyż odtworzony przebieg zdarzenia znajduje oparcie w zgromadzonym materiale dowodowym. W szczególności wynikał on nie tylko z wyjaśnień samego oskarżonego, ale i z zeznań świadków potwierdzających jego nieobecność w miejscu zdarzenia. Na marginesie wypada zauważyć jedynie, że zgodnie z wiarygodną opinią biegłegoR. C.wartość szkody wynosząca 217 zł statuuje czyn jako wykroczenie, które uległo przedawnieniu w dniu 14 kwietnia 2014r.
Z tych też względów uznając, że brak było dostatecznych podstaw do stwierdzenia winy oskarżonego, Sąd Okręgowy podzielił stanowisko Sądu Rejonowego i zaskarżony wyrok utrzymał w mocy uznając zarzuty apelacyjne za oczywiście bezzasadne.