Sąd Okręgowy w Gliwicach
X Wydział Gospodarczy
Sygnatura akt: X Ga 198/14
Data wyroku: 2014-10-24 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Leszek Guza, Małgorzata Korfanty, Iwona Wańczura
Słowa kluczowe: Spółka Z Ograniczoną Odpowiedzialnością
Podstawa prawna: art. 299 ksh

Sygn. akt X Ga 198/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 24 października 2014 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach, X Wydział Gospodarczy
w składzie
Przewodniczący SSO  Leszek Guza
SSO  Małgorzata Korfanty (spr.)
SSO Iwona Wańczura
Protokolant Marta Strzała
po rozpoznaniu w dniu 24 października 2014 roku w Gliwicach
na rozprawie
sprawy z powództwaInstytutu (...)wG.
przeciwko:A. S.iM. Z.
o zapłatę
na skutek apelacji wniesionej przez pozwanegoA. S.
od wyroku Sądu Rejonowego w Rybniku
z dnia 13 marca 2014 roku
sygn. akt VI GC 227/12

1
zmienia zaskarżony wyrok w stosunku do pozwanegoA. S.w punkcie 1 i 3 w ten sposób, że powództwo oddala i zasądza od powoda na rzecz pozwanegoA. S.kwotę 3.617 zł ( trzy tysiące sześćset siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu ;

2
zasądza od powoda na rzecz pozwanegoA. S.kwotę 4.705 zł (cztery tysiące siedemset pięć złotych) złotych tytułem zwrotu kosztów w postępowaniu odwoławczym.

SSO Małgorzata Korfanty  SSO Leszek Guza  SSO Iwona Wańczura
Sygn. akt X Ga 198/14

UZASADNIENIE
PowódInstytut (...)wG.wniósło zasądzenie od pozwanychM. Z.iA. S.solidarnie, kwoty 57.750,18 zł wraz z odsetkami ustawowymi i kosztami postępowania,na zasadzie odpowiedzialności członków zarządu za zobowiązania spółki, zgodnie z przepisemart. 299 k.s.h.
Nakazem zapłaty Sąd Rejonowy w Rybniku uwzględnił powództwo.
W sprzeciwie od nakazu zapłaty pozwanyM. Z.wniósło oddalenie powództwa w całości.
W uzasadnieniu pozwany podniósł zarzut braku bezskuteczności egzekucji warunkujący odpowiedzialność członka zarządu. Pozwany wskazał, że powód nie wykazał, by prowadził egzekucję z całego majątku dłużnika.
W sprzeciwie od nakazu zapłaty pozwanyA. S.wniósło oddalenie powództwa w całości i zasądzenie od powoda kosztów procesu.
W uzasadnieniu pozwany podniósł, że wierzytelności, których dochodzi powód powstały po dacie odejścia pozwanego z zarządu spółki i nie odpowiada za niewłaściwe działanie zarządu spółki w zakresie niewykreślenia go w KRS. Podniósł także zarzut przedawnienia roszczenia.
PozwanyM. Z.pismem z dnia 2 lipca 2013 r. uznał w całości roszczenie powoda.
Zaskarżonym wyrokiem Sąd Rejonowy zasądził od pozwanych solidarnie dochodzone pozwem należności.
Sąd Rejonowy ustalił, że w prawomocnych tytułach wykonawczych Sąd Rejonowy w Żorach zasądził od pozwanej(...) Sp. z o.o.wW.na rzecz powodaInstytutu (...)wG.dochodzone pozwem należności, a Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Wodzisławiu Śląskim umorzył wszczęte na wniosek powódki postępowania egzekucyjne przeciwko(...) Sp. z o.o.wW.wobec bezskuteczności egzekucji.
Pozwani pozostawali członkami zarządu(...) sp. z o.o.wW.w okresie zaciągania zobowiązań przez spółkę, które stały się podstawą powstania tytułów wykonawczych. W dniu 31 maja 2002 r. pozwanyA. S.zawarł z(...) sp. z o.o.wW.umowę o pracę i pełnił od dnia 1 czerwca 2002 r. do 17 stycznia 2003 r. funkcję wiceprezesa zarządu spółki. Został wykreślony z Krajowego Rejestru Sądowego postanowieniem Sądu Rejonowego w Gliwicach z dniem 5 marca 2003 r.
Sąd Rejonowy uznał, że pozwanyM. Z.uznał powództwo w toku procesu.
Natomiast zarzut przedawnienia podniesiony przezA. S.uznano za oczywiście bezzasadny z uwagi na datę umorzenia egzekucji przeciwko rzeczonej spółce oraz datę złożenia pozwu.
W ocenie Sądu Rejonowego powód wykazał zasadność swojego roszczenia.
W apelacji pozwanyA. S.zaskarżył w całości wyrok Sądu Rejonowego, zarzucając temu wyrokowi naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnięart. 299 k.s.h.w zw. zart. 353 § 1 k.c.oraz zart. 3 ust. 1 pkt 20 Ustawy o rachunkowościpoprzez przyjęcie, że członkowie zarządu ponoszą odpowiedzialność za zobowiązania spółki już w momencie zaciągania zobowiązania, a nie w momencie powstania zobowiązania;art. 4421k.c.w zw.zart. 299 k.s.h.wskutek błędnego przyjęcia początku biegu terminu przedawnienia od otrzymania pisma Komornika o umorzeniu postępowania egzekucyjnego, zamiast od powzięcia przez wierzyciela informacji o sytuacji majątkowej spółki, nie pozwalającej na przeprowadzenie skutecznej egzekucji,art. 202 § 4 i 5 k.s.h.w zw. zart. 210 § 1 k.s.h.orazart. 746 § 2 k.c.poprzez błędną ich wykładnię oraz niewłaściwe zastosowanie;art. 299 k.s.h.w zw. zart. 21 Prawa upadłościowego i naprawczegopoprzez przyjęcie, że dla ustalenia odpowiedzialności członka zarządu istotny jest czas, w którym doszłodo zawarcia samej umowy, z której wynikało zobowiązanie. Pozwany wskazał także na naruszenie przepisówart. 328 § 2 k.p.c.,233 § 1 k.p.c.,227 k.p.c.(brak odniesienia do istotnych faktów i wniosków dowodowych lub ich nieuwzględnienie, zaniechanie wyjaśnienia wszystkich okoliczności).
Pozwany wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w całości i oddalenie powództwa oraz zasądzenie kosztów procesu, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
W odpowiedzi na apelację powód wniósł o oddalenie apelacji w całościi zasądzenie kosztów postępowania apelacyjnego z uwagi na bezzasadność apelacji w świetle zebranego materiału dowodowego.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja pozwanegoA. S.zasługiwała na uwzględnienie, a więc wyrok Sądu I instancji w zaskarżonej części nie mógł się ostać.
Bezsporne okazały się fakty związane z istnieniem wierzytelności powódki względem dłużnejspółki (...) Sp. z o.o.wW.oraz fakt bezskuteczności egzekucji względem dłużnej spółki. Oczywistym był także fakt sprawowania funkcji członka zarządu dłużnej spółki przez pozwanego.
Istotnym dla rozstrzygnięcia sprawy okazał się okres sprawowania funkcji członka zarządu przez pozwanego, a także skuteczność jego oświadczeniao rezygnacji z pełnionej funkcji.
Zgodnie z przepisemart. 299 § 1 k.s.h.jeżeli egzekucja przeciwko spółce okaże się bezskuteczna, członkowie zarządu odpowiadają solidarnie za jej zobowiązania.
W pierwszej kolejności podlega jednak badaniu to czy osoby, od których powód domagał się zapłaty faktycznie były członkami zarządu w czasie istnienia tego zobowiązania (por. uchwała Sądu Najwyższego z 28 lutego 2008 r., sygn. akt III CZP 143/07).
Natomiast zasadniczym elementem, którym apelacja pozwanego naprowadzała na konieczność weryfikacji orzeczenia Sądu I instancji było właśnie ustalenie czy i w jakim zakresie w istocie pozwanyA. S.złożył skuteczną rezygnację z pełnienia funkcji członka zarządu. Nie ma wątpliwości, iż przy ocenie materiału dowodowego, potwierdzonego dodatkowo protokołem nadzwyczajnego zgromadzenia wspólników wynika, że spółka wiedziałai posiadała wiadomość dotyczącą skutecznego złożenia rezygnacji na ręce pełnomocnika spółki – radcy prawnegoS. P.albo też posiadała dokładną informację dotyczącą złożenia rezygnacji z pełnienia tej funkcji. Bezspornym dla Sądu Okręgowego okazało się to, iż pełnomocnik ustanowiony przez zgromadzenie wspólników spółki z ograniczoną odpowiedzialnością może przyjmować oświadczenie zawierające rezygnację członka zarządu z pełnionej przez niego funkcji -art. 210 § 1w związku zart. 202 § 4 k.s.h.(por. Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 3 listopada 2010 r. V CSK 129/10).
W myśl przepisuart. 202 § 5 k.s.h.do złożenia rezygnacji przez członka zarządu stosuje się odpowiednio przepisy o wypowiedzeniu zlecenia przez przyjmującego zlecenie. Dla Sądu Okręgowego nie ma wątpliwości, przy zastosowaniu przepisów o zleceniu (art. 746 k.c.), iż nadzwyczajne zgromadzenie wspólników nie było władne do potwierdzania czynności złożenia rezygnacji ze skutkiem wstecznym, natomiast potwierdziło fakt przyjęcia tej rezygnacji z dniem złożenia skutecznego oświadczenia o rezygnacji i uznało fakt, że z dniem 31 grudnia 2002 r. mandat pozwanegoA. S.wygasł.
Oświadczenie o rezygnacji apelującego z pełnionej funkcji członka zarządu okazało się więc skuteczne.
Były członek zarządu dłużnej spółki mógłby być pociągniętydo odpowiedzialności za zobowiązania spółki w przypadku np. jego rezygnacjiz pełnionej funkcji po stwierdzeniu wymagalności długu i jego niemożności zaspokojenia z majątku spółki, a co za tym idzie, niewypłacalności spółki, nie złożeniu wniosku o ogłoszenie upadłości lub o otwarcie postępowania upadłościowego, a więc w przypadku braku działania ze starannością wynikającą z zawodowego charakteru tej działalności, w wykonywaniu swych obowiązków.
Powódka nie dostarczyła jednak wystarczających dowodów pozwalających na stwierdzenie zaistnienia powyższych okoliczności.
Konsekwencją tego jest konieczność dokonania takiej weryfikacjii ustaleń Sądu, które odnoszą się do ustalenia braku odpowiedzialności pozwanegoA. S.w trybieart. 299 k.s.h.
Poza sporem pozostawił Sąd Okręgowy kwestię wymagalności wierzytelności po dniu 31 grudnia 2002 r. Sąd Okręgowy podniósł jednak,iż wcześniej powstałe wierzytelności i wcześniej wymagalne wierzytelności miały być, zgodnie z materiałem dowodowym w sprawie, rozliczone poprzez dopuszczalną formę kompensaty. Sąd Okręgowy uznał, iż na moment, w którym wygasał mandat apelującego istniała również wierzytelność spółki, którą reprezentował pozwanyA. S., a która nadawała się do rozliczeniaw formie kompensaty. Powód winien była zatem podjąć takie czynności, które zmierzałyby do pełnego rozliczenia wzajemnych wierzytelności i nic nie usprawiedliwiało powoda w tak długim wstrzymywaniu się i podjęciu działań dopiero na krótko przed zbliżającym się terminem przedawnienia roszczenia.
Odpowiedzialność w trybieart. 299 k.s.h.jest odpowiedzialnością gwarancyjną, odszkodowawczą w zależności od określenia tej odpowiedzialności w doktrynie, ale nie jest to odpowiedzialność absolutna, nie jest to odpowiedzialność, która będzie zawsze ciążyła na członku zarządu.Tu również wymaga się odpowiedniego działania i w terminie w zakresie windykacji istniejących i wymagalnych wierzytelności. Wobec powyższego nie można czynić w takim zakresie pozwanemu zarzutu doprowadzenia spółkido stanu niewypłacalności.
Biorąc powyższe pod uwagę, na skutek tych okoliczności, które przez Sąd odwoławczy zostały ustalone dodatkowo w trybie zwrócenia się do Sądu rejestrowego i na podstawie materiału zgromadzonego w aktach sprawy uznano, że powództwo w stosunku do pozwanegoA. S.okazało się niezasadne, dlatego na podstawieart. 386 § 1 k.p.c.orzeczono, jak w pkt 1 sentencji wyroku.
Rozstrzygnięcie w zakresie kosztów postępowania w obu instancjach okazało się konsekwencją orzeczenia głównego. Oparto je na przepisieart. 98i 108 k.p.c.Powód, który przegrał sprawę zobowiązany jest do uiszczenia kosztów poniesionych przez pozwanegoA. S..
Koszty poniesione przez pozwanego w postępowaniu przed SądemI instancji to:
- opłata skarbowa od pełnomocnictwa – 17 zł
- wynagrodzenie pełnomocnika – 3.600 zł.
Na koszty poniesione przez pozwanego w postępowaniu odwoławczym złożyły się:
- opłata skarbowa od pełnomocnictwa – 17 zł
- opłata od apelacji w kwocie 2.888 zł
- wynagrodzenie pełnomocnika – 1.800 zł.
Wysokość zasądzonego wynagrodzenia radcy prawnego Sąd ustaliłw oparciu o § 2 ust. 1 i 2 i § 6 pkt 6 w zw. z § 13 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłatza czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
SSO Małgorzata Korfanty SSO Leszek Guza SSO Iwona Wańczura