Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze
III Wydział Karny
Sygnatura akt: III K 91/13
Data wyroku: 2014-04-03 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Marek Buczek, Roman Kowalik, Piotr Smyczek
Słowa kluczowe: Rozbój
Podstawa prawna: 280§2kk

Sygn. akt III K 91/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 03 kwietnia 2014 r.

Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w III Wydziale Karnym w składzie :

Przewodniczący SSO Marek Buczek

Ławnicy Roman Kowalik, Piotr Smyczek

Protokolant Joanna Matejkowska

w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Jeleniej Górze – Marty Midery
po rozpoznaniu w dniu: 08 listopada 2013 r. 02 grudnia 2013 r., 20 stycznia 2014 r.,
28 lutego 2014 r., 31 marca 2014 r.
sprawy karnej

1.M. Z. (1)ur. (...)
wJ.synaK.iG.zd.S.

2.A. W. (1)ur. (...)
wJ.córkiL.iW.zd.W.

3,G. B. (1)ur. (...)
wJ.synaE.iB.zd.R.

4.R. D.ur. (...)
wJ.synaM.iK.zd.K.

oskarżonych o to, że:

I
w dniu 22 czerwca 2013 roku wJ.w mieszkaniu przyulicy (...), działając wspólnie i w porozumieniu, używając i posługując się niebezpiecznym przedmiotem w postaci młotka, wzięli udział w pobiciuW. S., w którym narazili go na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienie skutku określonego wart. 156 § 1 kk, dokonując jednocześnie rozboju na osobie wymienionego, w ten sposób, że użyli wobec niego przemocy polegającej na uderzaniu młotkiem i drewnianą szczotą w głowę, biciu z otwartej dłoni i pięściami oraz kopaniu nogami po całym ciele, rzucaniu w pokrzywdzonego różnymi przedmiotami, w tym metalowym imadłem, a także grozili mu obcięciem palca przy użyciu scyzoryka powodując przy jego użyciu ranę kłutą okolicy lewego kolana, w wyniku czego spowodowali uW. S.obrażenia w postaci licznych ran tłuczonych głowy, obrzęku nosa z podejrzeniem złamania kości nosa, a także rany ciętej okolicy kolana lewego, naruszające czynności narządów ciała oraz powodujące rozstrój zdrowia na okres powyżej dni siedmiu, a następnie zabrali w celu przywłaszczenia dekoder telewizji cyfrowej(...)marki W. (...)wraz z pilotem o wartości 100 złotych, 80 gram tytoniu o wartości 20 złotych, maszynkę do skręcania papierosów o wartości 25 złotych, lokówkę o wartości 30 złotych, zegarek o wartości 20 złotych i nożyk o wartości 20 złotych, czym spowodowali straty o łącznej wartości 215 złotych na szkodęW. S., przy czymM. Z. (1)zarzucanego mu czynu dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa, będąc uprzednio skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 15 lutego 2007 roku w sprawie II K 918/06 za czyny zart. 278 § 1 kkna karę 1 roku pozbawienia wolności oraz wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 25 maja 2007 roku w sprawie II K 272/07 za czyn zart. 278 § 5 kki inne na karę 1 roku pozbawienia wolności, które objęte zostały wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 20 grudnia 2011 roku w sprawie II K 1735/11, na mocy którego wymierzono mu karę łączną 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od 09.12.2010 roku do 20.03.2012 roku z zaliczeniem na poczet kary dnia 02.10.2006 r., 07.11.2006 r., 08.11.2006 r. i okresu od 23.07.2009 r. do 09.10.2009 r., a nadto wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 21 września 2009 roku w sprawie VII K 961/09 za czyny zart. 279 § 1 kki inne na karę łączną 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od 09.10.2009 r. do 09.12.2010 r., z zaliczeniem na poczet kary okresu od 22.05.2009 r. do 23.07.2009 r., zaśA. W. (1)zarzucanego jej czynu dopuściła się w warunkach powrotu do przestępstwa, będąc uprzednio skazaną wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 10 stycznia 2003 roku w sprawie II K 1518/02, zmienionym wyrokiem Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 11 kwietnia 2003 roku w sprawie VI Ka 162/03, za czyn zart. 280 § 1 kk, na karę 2 lat pozbawienia wolności, którą odbyła w okresie od 13.08.2006 r. do 20.06.2007 r., z zaliczeniem na poczet kary okresu od 27.09.2002 r. do 13.01.2003 r., wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 30 marca 2009 roku w sprawie II K 474/08 za czyny zart. 280 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kki inne na karę łączną 3 lat i 6 miesięcy pozbawiania wolności, którą odbyła w okresie od 03.02.2012 r. do 14.03.2013 r., z zaliczeniem na poczet kary okresu od 18.09.2007 r. do 01.12.2008 r., a nadto wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 21 września 2009 roku w sprawie VII K 961/09 za czyny zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kki inne na karę łączną 2 lat pozbawienia wolności, którą odbyła w okresie od 04.02.2010 r. do 03.02.2012 r., z zaliczeniem na poczet kary dnia 22.05.2009 r., zaśG. B. (1)zarzucanego mu czynu dopuścił się będąc uprzednio skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 03 marca 1999 roku w sprawie II K 56/99 za czyny zart. 208 dkki inne, za które wymierzono mu karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę łączną 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności oraz wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 24 czerwca 1999 roku w sprawie II K 524/99 za czyn zart. 279 § 1 kki inne, za które wymierzono mu karę 3 lat i 4 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę łączną 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, które to kary objęte zostały następnie wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 27 października 1999 roku w sprawie II K 859/99, na podstawie którego wymierzono mu kare łączną 3 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od 02 czerwca 2008 roku do 11 października 2008 roku, z zaliczeniem okresów od 22 stycznia 2002 roku do 04 lutego 2004 roku i od 14 marca 2005 roku do 23 czerwca 2006 roku, a następnie wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 27 lipca 2004 roku w sprawie VII K 625/04 za czyn zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kkna karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, która to kara objęta została wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 02 lutego 2005 roku w sprawie VII K 1412/04, podstawie którego wymierzono mu karę łączną 2 lat pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od 03 kwietnia 2008 roku do 02 czerwca 2008 roku i od 11 października 2008 roku do 16 lutego 2010 roku, z zaliczeniem okresu od 18 września 2004 roku do 14 marca 2005 roku, zaśR. D.zarzucanego mu czynu dopuścił się będąc uprzednio skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 27 kwietnia 2007 roku w sprawie II K 203/07 za czyny zart. 280 § 1 kki inne na karę 3 lat pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od 21 kwietnia 2011 roku do 12 października 2011 roku, z zaliczeniem na poczet kary okresów od 12 stycznia 2007 roku do 19 listopada 2007 roku i od 19 maja 2008 roku do 20 stycznia 2010 roku, a następnie wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 30 lipca 2010 roku w sprawie II K 1621/10 za czyn zart. 280 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kki inne na karę łączną 4 lat pozbawienia wolności, którą odbył częściowo w okresie od 20 kwietnia 2010 roku do 21 kwietnia 2011 roku i od 12 października 2011 roku do 11 kwietnia 2013 roku,

tj. o czyn zart. 280 § 2 kk,art. 159 kkiart. 157 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 64 § 1 kkwobecM. Z. (1), zaś wobecA. W. (1)o czyn zart. 280 § 2 kk,art. 159 kkiart. 157 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 64 § 2 kk, zaś wobecG. B. (1)iR. D.o  czyn zart. 280 § 2 kk,art. 159 kkiart. 157 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 64 § 2 kk
a nadtoG. B. (1)o to, że:

II
w dniu 06 września 2013 roku wJ.przyulicy (...), działając wspólnie i w porozumieniu z ustalonym nieletnim, używając przemocy wobecM. K. (1), polegającej na uderzaniu go i kopaniu po całym ciele, w wyniku czego spowodowali u niego obrażenia w postaci złamania ściany dolnej oczodołu lewego, krwiaka zatoki szczękowej lewej i obrzęku, krwiaka i odmy podskórnej oczodołu lewego, naruszające czynności narządów ciała oraz powodujące rozstrój zdrowia na okres powyżej dni siedmiu dokonali zaboru w celu przywłaszczania z kieszeni jego spodni pieniędzy w kwocie 300 złotych, czym działali na szkodęM. K. (1), przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa określonych w pkt 1,

tj. o czyn zart. 280 § 1 kkiart. 157 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 64 § 2 kk,

III
w bliżej nieokreślonym dniu w lipcu 2013 roku wJ., z terenuposesji numer (...)przyulicy (...)dokonał zaboru w celu przywłaszczenia roweru górskiego w kolorze niebieskim o wartości 400 złotych, czym działał na szkodęE. D., przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się będąc uprzednio skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 27 lipca 2004 roku w sprawie VII K 625/04 za czyn zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kkna karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 13 października 2004 roku w sprawie VII K 895/04 za czyn zart. 278 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kkna karę 1 roku pozbawienia wolności, które to kary objęte zostały wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 02 lutego 2005 roku w sprawie VII K 1412/04, podstawie którego wymierzono mu kare łączną 2 lat pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od 03 kwietnia 2008 roku do 02 czerwca 2008 roku i od 11 października 2008 roku do 16 lutego 2010 roku, z zaliczeniem okresu od 18 września 2004 roku do 14 marca 2005 roku,

tj. o czyn zart. 278 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk,

IV
w dniu 17 sierpnia 2013 roku wJ.przyulicy (...), poprzez uderzenie pięścią dokonał uszkodzenia wkładu w lusterku zewnętrznym prawym w oznakowanym radiowozie policyjnymL. (...)onumerze rejestracyjnym (...), czym spowodował straty w wysokości 339,65 złotych na szkodę Komendy Miejskiej Policji wJ., przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa określonych w pkt 3,

tj. o czyn zart. 288 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk.

    I.uznajeM. Z. (1),A. W. (1),G. B. (1)iR. D.za winnych tego, że 22 czerwca 2013 r. wJ.działając wspólnie i w porozumieniu w celu dokonania rozboju wzięli udział w pobiciuW. S.narażając go na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia skutku określonego wart. 157 § 1 kkw ten sposób, że zadawali mu uderzenia pięściami, otwarta dłoniom i kopali po całym ciele z tym, żeM. Z. (1)iG. B. (1)działali w sposób bezpośrednio zagrażający życiuW. S.w ten sposób, że posłużyli się nożem, zadając nim uderzenie w okolicę lewego kolana oraz posłużyli się innym podobnie niebezpiecznym przedmiotem w postaci młotka zadając nim oraz drewnianą szczotką uderzenia w głowę, a także rzucali wW. S.różnymi przedmiotami, w tym metalowym imadłem w wyniku czego spowodowali uW. S.obrażenia w postaci licznych ran tłuczonych głowy, obrzęku nosa z podejrzeniem złamania kości nosa, a także rany ciętej okolicy kolana lewego, naruszające czynności narządów ciała oraz powodujące rozstrój zdrowia na okres powyżej dni siedmiu, a następnie zabrali w celu przywłaszczenia dekoder telewizji cyfrowej(...)marki W. (...)wraz z pilotem o wartości 100 złotych, 80 gram tytoniu o wartości 20 złotych, maszynkę do skręcania papierosów o wartości 25 złotych, lokówkę o wartości 30 złotych, zegarek o wartości 20 złotych i nożyk o wartości 20 złotych, czym spowodowali straty o łącznej wartości 215 złotych na szkodęW. S.z tym, że oskarżeni działali w warunkach powrotu do przestępstwa opisanych jak w punkcie I części wstępnej wyroku z tym, że:
-A. W. (1)wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze w sprawie II K 474/08 skazana została za przestępstwa zart. 280 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk, i w zw. zart. 91 § 1 kkna karę 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, a wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze w sprawie VII K 961/09 skazana została za przestępstwa zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kki w zw. zart. 91 § 1 kkna karę 2 lat pozbawiania wolności,
-M. Z. (1)wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze w sprawie VII K 961/09 skazany został za przestępstwa zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 91 § 1 kkna karę 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności,
-R. D.skazany został wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze w sprawie II K 1621/10 za przestępstwo zart. 280 § 1 kkw zw. z aert. 64§ 1 kkna karę 3 lat pozbawiania wolności,
tj. przestępstwa z art.:
- 157§ 1 kkiart. 280 § 2 kkw zw. zart. 64 § 1 kkiart. 11 § 2 kkwobecM. Z. (1),
- 157§ 1 kkiart. 280 § 2 kkw zw. zart. 64 § 2 kkiart. 11 § 2 kkwobecG. B. (1),
- 158§ 1 kkiart. 280 § 1 kkw zw. zart. 64 § 2 kkiart. 11 § 2 kkwobecA. W. (1),
- 158§ 1 kkiart. 280 § 1 kkw zw. zart. 64 § 2 kkiart. 11 § 2 kkwobecR. D.
i za to na podstawie:
-art. 11 § 3 kkiart. 280 § 2 kkwymierzaM. Z. (1)karę 6 /sześciu/ lat i 6 /sześciu/ miesięcy pozbawienia wolności,
-art. 11 § 3 kkiart. 280 § 2 kkiart. 64 § 2 kkwymierzaG. B. (1)karę 6 /sześciu/ lat pozbawienia wolności,
-art. 11 § 3 kkiart. 280 § 1 kkiart. 64 § 2 kkwymierzaA. W. (1)iR. D.karę po 4 /czterech/ lat pozbawienia wolności;

II.uznajeG. B. (1)za winnego czynu opisanego w punkcie II części wstępnej wyroku, tj. przestępstwa zart. 157 § 1 kkiart. 280 § 1 kkw zw. zart. 64 § 2 kkw zw. zart. 11 § 2 kki za to na podstawieart. 11 § 3 kkiart. 280 § 1 kkiart. 64 § 2 kkwymierza mu karę 3 /trzech/ lat i 6 /sześciu/ miesięcy pozbawienia wolności;

III.uznajeG. B. (1)za winnego popełnienia czynów opisanych w punkcie III i IV części wstępnej wyroku stanowiących odpowiednio wykroczenia z art. 119 § 1 kw i 124 § 1 kw i za to na podstawie art. 9 § 2 kw i art. 119 § 1 kw wymierza łącznie karę 30 /trzydziestu/ dni aresztu;

IV.na podstawieart. 85 kkiart. 86 § 1 kkwymierzaG. B. (1)karę łączną 7 /siedmiu/ lat i 6 /sześciu/ miesięcy pozbawienia wolności;

V.zasądza odG. B. (1)na rzecz Skarbu Państwa Komendy Miejskiej Policji wJ.kwotę 554,00 zł wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia 02 grudnia 2013 r. do dnia zapłaty;

VI.na podstawieart. 333 § 1 pkt 2 kpcwyrokowi w punkcie V nadaje rygor natychmiastowej wykonalności;

VII.zasądza odM. Z. (1)na rzeczW. S.kwotę 50 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 22 czerwca 2013 r. do dnia zapłaty;

VIII.zasądza odA. W. (1)na rzeczW. S.kwotę 50 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 22 czerwca 2013 r. do dnia zapłaty;

IX.na podstawieart. 63 § 1 kkna poczet orzeczonych kar pozbawienia wolności zalicza:
-M. Z. (1)okres tymczasowego aresztowania od dnia 22 czerwca 2013 r. do dnia 03 kwietnia 2014 r.,
-A. W. (1)okres tymczasowego aresztowania od dnia 23 czerwca 2013 r. do dnia 03 kwietnia 2014 r.,
-G. B. (1)okres zatrzymania, tj. dzień 17 sierpnia 2013 r. i okres tymczasowego aresztowania od dnia 23 września 2013 r. do dnia 03 kwietnia 2014 r.
-R. D.okres tymczasowego aresztowania od dnia 01 października 2013 r. do dnia 03 kwietnia 2014 r.;

X.na podstawieart. 230 § 2 kpkzwracaW. S.dowody rzeczowe w postaci metalowego imadła w kolorze niebieskim i młotka z drewnianą rękojeścią znajdujących się wykazie dowodów rzeczowych pod pozycją Drz 17/13;

XI.zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.E. K.koszty pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 300 zł i dalsze 69 zł /tytułem podatku VAT/, adw.I. M.koszty pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 1500 zł i dalsze 345 zł /tytułem podatku VAT/, adw.M. G. (1)koszty pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 1500 zł i dalsze 345 zł /tytułem podatku VAT/, adw.W. O.koszty pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 1200 zł i dalsze 276 zł /tytułem podatku VAT/, adw.F. B.koszty pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 1200 zł i dalsze 276 zł /tytułem podatku VAT/;

XII.na podstawieart. 102 kpcnie obciążaG. B. (1)kosztami związanymi z wniesieniem powództwa, a na podstawieart. 624 § 1 kpkzwalniaM. Z. (1),A. W. (1),G. B. (1)iR. D.w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, w tym opłaty.

UZASADNIENIE
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

W dniu 22 czerwca 2013 rokuM. Z. (1)iA. W. (1)spotkali się podsklepem (...)naulicy (...)wJ.zG. B. (1)iR. D.. Tam ustalili, iż udadzą się do mieszkaniaW. S.wJ., znajdującego się przyulicy (...), gdzie miała się znajdować bezdomnaW. C..G. B. (1),R. D.,M. Z. (1)iA. W. (1)przybyli tam około godziny 21.
Dowód: wyjaśnieniaG. B. (1)k. 222-223, k. 240-242, k. 360-362, k.402-404, k. 520v.-521, wyjaśnieniaA. W. (1)k. 222-225, k. 521v-522.

Po przybyciu na miejsceA. W. (1)zapukała do drzwi mieszkaniaW. S.. MieszkanieW. S.składa się między innymi z dwóch pokojów, z tym, że jeden z nich jest większy.W. S.nie znałA. W. (1). KiedyW. S.otworzył jej drzwi od swojego mieszkania, niespodziewanie zzaA. W. (1)wyłoniło się trzech towarzyszących jej mężczyzn –M. Z. (1),G. B. (1)iR. D.. Do mieszkaniaW. S.jako pierwszy wszedłM. Z. (1). Za nim weszłaA. W. (1)orazG. B. (1)iR. D..A. W. (1)powiedziałaW. S., że szukają kobiety o imieniuW., która miała ich okraść. Bezpośrednio po tymG. B. (1)zadał z dużą siłą uderzenie z pięści w nosW. S., powodując u niego obfity krwotok z tej części ciała. Następnie wspólnie zM. Z. (1)zaciągnęli pokrzywdzonego do większego pokoju, gdzie rzucili go na wersalkę i zaczęli na przemian zadawać mu uderzenia pięściami po całym ciele, w szczególności po jego głowie.W. S.zaczął wówczas głośno krzyczeć i wzywać pomocy, usiłował również zasłaniać rękoma głowę przed uderzeniami napastników. W tym czasieA. W. (1)iR. D.przeszli do sąsiedniego pokoju i zaczęli tam przeszukiwać tamto pomieszczenie. -
Dowód: zeznaniaW. S.k. 6-8, k. 91-97, k. 524-526v., zeznaniaM. A.k. 4-5, k. 604-604v., zeznaniaK. R. (1)k. 133-134, k. 604v.- 605, protokół oględzin miejsca zamieszkania pokrzywdzonego k. 15-18, protokół oględzin pokrzywdzonego k. 19-25, opinia sadowo – lekarska k. 137, częściowo wyjaśnieniaG. B. (1)k. 222-223, k. 240-242, k. 360-362, k.402-404, k. 520v.-521, częściowo wyjaśnieniaA. W. (1)k. 222-225, k. 521v-522.

M. Z. (1)iG. B. (1)przez cały czas zadawaliW. S.uderzenia po całym ciele.G. B. (1)kopał go także po całym ciele. W pewnym momencieM. Z. (1)wziął do ręki znajdujący się w pokoju kij od miotły i zaczął nim z dużą siłą uderzaćW. S., kierując uderzenia przeważnie w jego głowę.W. S.starał się zasłaniać rękoma się przed tymi uderzeniami, jednakże kilkakrotnie został trafiony przezM. Z. (1)kijem w głowę.M. Z. (1)kontynuował atak naW. S.aż do momentu połamania kija od miotły. W pewnym momencie wyciągnął z szafki metalowe imadło ważące około 2 kg i z odległości ok. 1,5 metra rzucił nim w kierunkuW. S.. Nie zdołał jednak trafić pokrzywdzonego, ponieważ zdołał on się w porę uchylić w bok. NastępnieM. Z. (1)wyciągnął młotek i kilkukrotnie z dużą siłą starał się uderzyć nimW. S.w głowę.W. S.zasłaniał przed uderzeniami rękoma, jednakże pomimo to został przez tego oskarżonego dwukrotnie trafiony młotkiem w głowę. W międzyczasieG. B. (1)cały czas zadawałW. S.uderzenia rękoma i kopał po całym ciele, głównie w okolice głowy.
Dowód: zeznaniaW. S.k. 6-8, k. 91-97, k. 524-526v., zeznaniaM. A.k. 4-5, k. 604-604v., zeznaniaK. R. (1)k. 133-134, k. 604v.- 605, protokół oględzin miejsca zamieszkania pokrzywdzonego k. 15-18, protokół oględzin pokrzywdzonego k. 19-25, opinia sadowo – lekarska k. 137, częściowo wyjaśnieniaG. B. (1)k. 222-223, k. 240-242, k. 360-362, k.402-404, k. 520v.-521, częściowo wyjaśnieniaA. W. (1)k. 222-225, k. 521v-522.
W pewnym momencie do pokoju, w którym znajdował sięW. S.weszłaA. W. (1), która miała w rękach skórzaną torebkę i perfumy. Oskarżona powiedziała doW. S., że rzeczy te są jej własnością. Następnie podeszła do pokrzywdzonego i dwukrotnie uderzyła go z otwartej dłoni po twarzy. Bezpośrednio po tymM. Z. (1)iG. B. (1)kontynuowali atak naW. S., zadając mu na przemian uderzenia pięściami po całym ciele, głównie zaś w okolice głowy. W pewnym momencieM. Z. (1)wyciągnął z kieszeni spodni scyzoryk, po czym zwrócił się do niego słowami „dawaj palec” i złapał go za rękę.W. S.zdołał wyrwać swoją rękę napastnikowi. Takie zachowanie pokrzywdzonego zdenerwowałoM. Z. (1), który zaraz potem wbił ostrze noża w jego lewą nogę, tuż nad kolanem.
Dowód: zeznaniaW. S.k. 6-8, k. 91-97, k. 524-526v., zeznaniaM. A.k. 4-5, k. 604-604v., zeznaniaK. R. (1)k. 133-134, k. 604v.- 605 protokół oględzin miejsca zamieszkania pokrzywdzonego k. 15-18, protokół oględzin pokrzywdzonego k. 19-25, opinia sadowo – lekarska k. 137, częściowo wyjaśnieniaG. B. (1)k. 222-223, k. 240-242, k. 360-362, k.402-404, k. 520v.-521, częściowo wyjaśnieniaA. W. (1)k. 222-225, k. 521v-522.

W tym czasieM. Z. (1)podszedł do telewizora i zabrał dekoder telewizji cyfrowej(...)marki W. (...)wraz z pilotem o wartości 100 złotych. W międzyczasie do pokoju, w którym przebywałW. S.,M. Z. (1)iG. B. (1), przyszedł równieżR. D.i z jednej ze znajdujących się tam szafek wyciągnął 80 gram tytoniu o wartości 20 złotych oraz maszynkę do skręcania papierosów o wartości 25 złotych. Nadto oskarżeni zabrali z mieszkania pokrzywdzonego także lokówkę o wartości 30 złotych, która znajdowała się w barku segmentu, w mniejszym pokoju mieszkania, zegarek o wartości 20 złotych i nożyk o wartości 20 złotych. PotemM. Z. (1),A. W. (1),G. B. (1)iR. D.opuścili mieszkanieW. S.. Na chwilę powrócił tam jeszczeM. Z. (1)i wyrwał kabel od telefonu stacjonarnego.
Dowód: zeznaniaW. S.k. 6-8, k. 91-97, k. 524-526v., zeznaniaM. A.k. 4-5, k. 604-604v., zeznaniaK. R. (1)k. 133-134, k. 604v.- 605 protokół oględzin miejsca zamieszkania pokrzywdzonego k. 15-18, wyjaśnieniaG. B. (1)k. 222-223, k. 240-242, k. 360-362, k.402-404, k. 520v.-521.

W tym czasie do mieszkaniaW. S.weszła jego sąsiadka –C. D.. Podchodząc do mieszkania minęła się z wybiegającym stamtądM. Z. (1), który odepchnął ją i zbiegł po schodach na dół do wyjścia. Bezpośrednio po wejściu do mieszkania pokrzywdzonegoC. D.o zaistniałym zdarzeniu telefonicznie poinformowała policję.
Dowód: zeznaniaW. S.k. 6-8, k. 91-97, k. 524-526v., zeznaniaC. D.k. 135-136.

Na skutek zdarzeniaW. S.doznał licznych ran tłuczonych głowy, obrzęku nosa z podejrzeniem złamania kości nosa a także rany ciętej okolicy kolana lewego, które to obrażenia naruszyły czynności narządów ciała oraz spowodowały rozstrój zdrowia na okres powyżej dni siedmiu w rozumieniuart. 157 § 1 kk.
Dowód: opinia sądowo – lekarska dotycząca obrażeń doznanych przez pokrzywdzonego k. 137

W bliżej niekreślonym dniu w lipcu 2013 rokuG. B. (1)zabrał z terenu posesji przyulicy (...)wJ.rower górski o wartości 400 złotych stanowiący własnośćE. D.. Następnie rower ten sprzedał nieustalonej osobie za kwotę 200 złotych.
Dowód: zeznaniaE. D.k. 217-218 w sprawie III K 109/13 , k. 607 v., wyjaśnieniaG. B. (1)k. 189- 191.

W dniu 17 sierpnia 2013 roku około godziny 12 wJ.na placu przedsklepem (...)przyul. (...)przechodząc obok radiowozu policyjnegoL. (...)onumerze rejestracyjnym (...)uderzył ręką w prawe zewnętrzne lusterko tegoż pojazdu, powodując odpadnięcie wkładu tegoż lusterka. Następnie oskarżony wyrzucił wkład do lusterka na posesję przyległą do placu sklepowego i zbiegł z miejsca zdarzenia. Po krótkim pościguG. B. (1)został zatrzymany przez funkcjonariusza Policji.G. B. (1)swoim działaniem spowodował straty w wysokości 339,65 złotych na szkodę Komendy Miejskiej Policji wJ..
Dowód: zeznaniaD. B.k. 364-365, wyjaśnieniaG. B. (1)k. 360-362, protokół oględzin radiowozu policyjnegoL. (...)onumerze rejestracyjnym (...)k. 346-351, pismo z dnia 20.09. 2013r. k. 370.

W dniu 6 września 2013 rokuM. K. (1)otrzymał w pracy zaliczkę w kwocie 400 zł. na poczet przyszłego wynagrodzenia. Po pracy spotkał się na terenieS.ze swoim znajomym i wspólnie z nim pił alkohol. W trakcie tego spotkania do mężczyzn przyłączył się znanyM. K. (1)-G. B. (1), który przyszedł wraz z 16-letnimP. W.. Po skończonym spotkaniuG. B. (1)zaproponowałM. K. (1), aby wspólnie z nimi pojechał doJ.. Po przyjeździe doJ.M. K. (1)na prośbęG. B. (1)zakupił 0, 5 litra wódki, a następnie około godziny 19 mężczyźni udali się do parku przyulicy (...). TamG. B. (1)wspólnie zM. K. (1)iP. W.spożywali wcześniej zakupiony przez pokrzywdzonego alkohol. W pewnym momencie podczas wspólnego spożywania alkoholuG. B. (1)zaczął uderzaćM. K. (1)pięściami po głowie, a także kopać go. Jednocześnie nakazałM. K. (1), by ten dał mu posiadane przez niego pieniądze. W tym czasieP. W.przytrzymywałM. K. (1)za ubranie. KiedyM. K. (1)na skutek atakuG. B. (1)upadł na ziemię, oskarżony w dalszym ciągu kopał go po klatce piersiowej oraz po twarzy. Z uwagi na to, żeM. K. (1)przez cały czas przyciskał ręką lewą kieszeń, w której miał pieniądze,G. B. (1)chwycił go za tą rękę i odciągnął ją, a następnie wyciągnął z kieszeni jego spodni pieniądze w łącznej kwocie 300 złotych. NastępnieG. B. (1)iP. W.uciekli z miejsca zdarzenia. Potem podzielili się pieniędzmi, które zabraliM. K. (1).
Dowód: zeznaniaM. K. (1)k. 523-524, częściowo zeznaniaP. W.k. 293-294 w s sprawie III K 109/13, częściowo wyjaśnieniaG. B. (1)k. 172-173, k. 189- 191, k. 295, k.402, k. 520-521.

Na skutek zdarzeniaM. K. (1)doznał złamania ściany dolnej oczodołu lewego, krwiaka zatoki szczękowej lewej i obrzęku, krwiaka i odmy podskórnej lewego, naruszające czynności narządów ciała oraz powodujące rozstrój zdrowia na okres powyżej dni siedmiu w rozumieniuart. 157 § 1 kk.
Dowód: opinia sądowo – lekarska dotycząca obrażeń doznanych przezM. K. (1)k. 393

A. W. (1)nie jest chora psychicznie, ani upośledzona umysłowo. W czasie popełnienia zarzucanego jej czynu nie miała zniesionej ani w znacznym stopniu ograniczonej zdolności rozumienia zarzucanego czynu ani pokierowania swoim postępowaniem. Stwierdzono u oskarżonej zaburzenia osobowości o typie osobowości dyssocjalnej, jak również uzależnienie od alkoholu.
Dowód: opinia sądowo – psychiatryczna dotyczącaA. W. (1)k. 167-169.

M. Z. (1)był już w przeszłości karany sądownie, m.in. wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 15 lutego 2007 roku w sprawie II K 918/06 za czyny zart. 278 § 1 kkna karę 1 roku pozbawienia wolności oraz wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 25 maja 2007 roku w sprawie II K 272/07 za czyn zart. 278 § 5 kki inne na karę 1 roku pozbawienia wolności, które objęte zostały wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 20 grudnia 2011 roku w sprawie II K 1735/11, na mocy którego wymierzono mu karę łączną 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od 09.12.2010 roku do 20.03.2012 roku z zaliczeniem na poczet kary dnia 02.10.2006 r., 07.11.2006 r., 08.11.2006 r. i okresu od 23.07.2009 r. do 09.10.2009 r., a nadto wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 21 września 2009 roku w sprawie VII K 961/09 za czyny zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 91 § 1 kkna karę 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od 09.10.2009 r. do 09.12.2010 r., z zaliczeniem na poczet kary okresu od 22.05.2009 r. do 23.07.2009 r.
Dowód: dane o karalnościM. Z. (1)k. 37-39, odpis wyroku w sprawie II K 1735/11 k. 40.

A. W. (1)była już w przeszłości karana sądownie, m.in. wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 10 stycznia 2003 roku w sprawie II K 1518/02, zmienionym wyrokiem Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 11 kwietnia 2003 roku w sprawie VI Ka 162/03, za czyn zart. 280 § 1 kk, na karę 2 lat pozbawienia wolności, którą odbyła w okresie od 13.08.2006 r. do 20.06.2007 r., z zaliczeniem na poczet kary okresu od 27.09.2002 r. do 13.01.2003 r., wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 30 marca 2009 roku w sprawie II K 474/08 za czyny zart. 280 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kki w zw. zart. 91 § 1 kkkarę 3 lat i 6 miesięcy pozbawiania wolności, którą odbyła w okresie od 03.02.2012 r. do 14.03.2013 r., z zaliczeniem na poczet kary okresu od 18.09.2007 r. do 01.12.2008 r., a nadto wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 21 września 2009 roku w sprawie VII K 961/09 za czyny zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kki inne na karę łączną 2 lat pozbawienia wolności, którą odbyła w okresie od 04.02.2010 r. do 03.02.2012 r., z zaliczeniem na poczet kary dnia 22.05.2009 r.
Dowód: dane o karalnościA. W. (1)k. 47-49, odpisy wyroków w sprawach: II K 1518/02 k. 98, VI Ka 162/03 k.99, II K 474/08 k.101-103, VII K 961/09 k. 108-109.

G. B. (1)był już w przeszłości karany sądownie, m.in. wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 03 marca 1999 roku w sprawie II K 56/99 za czyny zart. 208 dkki inne, za które wymierzono mu karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę łączną 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności oraz wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 24 czerwca 1999 roku w sprawie II K 524/99 za czyn zart. 279 § 1 kki inne, za które wymierzono mu karę 3 lat i 4 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę łączną 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, które to kary objęte zostały następnie wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 27 października 1999 roku w sprawie II K 859/99, na podstawie którego wymierzono mu kare łączną 3 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od 02 czerwca 2008 roku do 11 października 2008 roku, z zaliczeniem okresów od 22 stycznia 2002 roku do 04 lutego 2004 roku i od 14 marca 2005 roku do 23 czerwca 2006 roku, a następnie wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 27 lipca 2004 roku w sprawie VII K 625/04 za czyn zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kkna karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, która to kara objęta została wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 02 lutego 2005 roku w sprawie VII K 1412/04, podstawie którego wymierzono mu karę łączną 2 lat pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od 03 kwietnia 2008 roku do 02 czerwca 2008 roku i od 11 października 2008 roku do 16 lutego 2010 roku, z zaliczeniem okresu od 18 września 2004 roku do 14 marca 2005 roku.
Dowód: dane o karalnościG. B. (1)k. 175-178, k. 352-355, odpisy wyroków w sprawach VII k 625/04 k. 179, 235, II K 859/99 k. 180, k. 234, VII K 1412/04 k. 181, k. 234, VII K 895/04 k. 182, 236.

R. D.był już w przeszłości karany sądownie, m.in. wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 27 kwietnia 2007 roku w sprawie II K 203/07 za czyny zart. 280 § 1 kki inne na karę 3 lat pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od 21 kwietnia 2011 roku do 12 października 2011 roku, z zaliczeniem na poczet kary okresów od 12 stycznia 2007 roku do 19 listopada 2007 roku i od 19 maja 2008 roku do 20 stycznia 2010 roku, a następnie wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 30 lipca 2010 roku w sprawie II K 1621/10 II K 1621/10 za przestępstwo zart. 280 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kkna karę 3 lat pozbawiania wolności, którą odbył częściowo w okresie od 20 kwietnia 2010 roku do 21 kwietnia 2011 roku i od 12 października 2011 roku do 11 kwietnia 2013 roku.
Dowód: dane o karalnościR. D.k. 247-251, odpisy wyroków w sprawach: II K 203/07 k. 301, VII K 1727/05 k. 309, VII K 1621/10 k. 310-311.

OskarżonyG. B. (1)przyznał się do popełnienia wszystkich zarzucanych mu czynów.
W zakresie pierwszego z zarzucanych mu czynów oskarżony wyjaśnił, iż dopuścił się go wspólnie i porozumieniu zR. D.,M. Z. (1)iA. W. (1). Podał, że inicjatorką rozboju byłaA. W. (1). Po wejściu do mieszkania pokrzywdzonego, to właśnieA. W. (1)jako pierwsza zaatakowałaW. S.i nakazała pozostałym współoskarżonym, aby przyłączyli się do niej. WówczasM. Z. (1)straszył pokrzywdzonego nożem.G. B. (1)podał, że zarówno on, jak iR. D.w trakcie zdarzenia jeden raz uderzyliW. S.. PóźniejM. Z. (1)dałG. B. (1)spakowane w reklamówkę rzeczy, jakie zostały zabrane z mieszkania pokrzywdzonego, a następnie wraz zR. D.uciekł z miejsca zdarzenia.
Z kolei w zakresie drugiego z rozbojów popełnionego na szkodęM. K. (1)G. B. (1)wyjaśnił, że to towarzyszący mu wówczasP. W.jako pierwszy niespodziewanie zaatakował pokrzywdzonego. Bezpośrednio po tym oskarżony przyłączył się do niego i wspólnie zadawali uderzenia pokrzywdzonemu. W pewnym momencieP. W.przeszukał kieszenieM. K. (1)i zabrał stamtąd pieniądze w kwocie 300 zł. Potem podzielili się nimi po połowie i rozeszli się do domów.
Odnośnie zarzutu dotyczącego kradzieży roweruG. B. (1)podał, że wykorzystał to, że stał on niezabezpieczony nieopodal jednego z budynków wielorodzinnych przyul. (...)wJ.. Później sprzedał go bliżej nieustalonemu mężczyźnie za kwotę 200 zł. Podał również, że zniszczył lusterko w radiowozie policyjnym, ponieważ był pijany. (k. 172-173, 189-191, 195-196, 222-223, 240-242, 360-362, 402- 404).
Przed SądemG. B. (1)podtrzymał swoje wyjaśnienia złożone w postępowaniu przygotowawczym (k.520 – 521).
R. D.nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i skorzystał z prawa do odmowy składania wyjaśnień (k. 257-258, 265).
Przed Sądem oskarżonyR. D.podtrzymał swoje wcześniejsze wyjaśnienia. Podał, że został pomówiony przezG. B. (1), ponieważ w przeszłości pozostawał z nim w konflikcie. Oskarżony nie potrafił wskazać dlaczego został pomówiony również przez pozostałych współoskarżonych. (k. 521-521v.).
M. Z. (1)w trakcie pierwszych dwóch przesłuchań w postępowaniu przygotowawczym nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, podnosząc, iż krytycznego zdarzenia nie był w mieszkaniuW. S.. Oskarżony wyjaśnił, że od godziny 16 przebywał u kolegiM. S., a następnie zadzwoniła do niegoA. W. (1), gdyż potrzebowała swój dowód osobisty, który był w jego posiadaniu. Umówili się wJ.przyulicy (...). Po przybyciu na miejsce okazało się, że jest tam Policja. Tam teżM. Z. (1)przekazałA. W. (1)jej dowód osobisty. Następnie został zatrzymany przez policję, po tym jak został wskazany przez mężczyznę przebywającego w karetce pogotowia. Oskarżony zaprzeczył by zarówno on, jak iA. W. (1)mieli coś wspólnego z rozbojem na osobieW. S.(k. 43-44, k. 58-59).
Podczas kolejnego przesłuchania, jakie miało miejsce w trakcie posiedzenia w przedmiocie stosowania tymczasowego aresztowaniaM. Z. (1)przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Nie podtrzymał wcześniejszych swoich wyjaśnień, podnosząc, iż w dniu 22 czerwca 2013 roku był w mieszkaniuW. S., jednakże stał tylko w pokoju, nie bił pokrzywdzonego, go nie przeszukiwał. Wskazał, iż powodem udania się do miejsca zamieszkania pokrzywdzonego był fakt, iż jeden z jego kolegów szukał kobiety o imieniuW.. Wyjaśnił, iżW. S.był bity przez dwóch jego kolegów, których tożsamości nie wskazał. Podniósł, iż mężczyźni nie pozwolili mu opuścić mieszkania, a on się ich bał (k. 71-72).
Podczas ostatniego przesłuchania w postępowaniu przygotowawczym oskarżonyM. Z. (1)nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i podtrzymał swoje wcześniejsze wyjaśnienia z dnia 24 czerwca 2013 r. (k. 244-246).
Przed Sądem oskarżonyM. Z. (1)nie podtrzymał tych wyjaśnień złożonych w postępowaniu przygotowawczym, w których przyznał się do popełnienia zarzucanego czynu. Podał, że złożył je, ponieważ chciał, aby jego konkubinaA. W. (1)opuściła areszt, mogła powrócić do swojego miejsca zamieszkania i zająć się dzieckiem. (k. 522v.- 523).
OskarżonaA. W. (1)w trakcie pierwszego przesłuchania nie przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu. Wyjaśniła, iż w dniu 22 czerwca 2013 roku w godzinach wieczornych przebywała zM. Z. (1)uM. K. (2). W pewnym momencie doM. Z. (1)miał zadzwonić telefon, po którym wspólnie udali się podsklep (...), gdzie czekało już na nich dwóch nieznanych jej mężczyzn. Jeden z nich powiedział, iż muszą się udać naulicę (...)po jakąś dziewczynę. Oskarżona wskazała, że po wejściu do mieszkania pokrzywdzonego dwóch nieznanych mężczyzn zaczęło bićW. S.. Do bijących mężczyzn dołączył takżeM. Z. (1). Oskarżona podała, iż starała się odciągnąć jednego z mężczyzn odW. S., a także usiłowała odciągnąćM. Z. (1). Wobec bezskuteczności takich działań wyszła z mieszkania wraz zM. Z. (1)i zadzwoniła na Policję. Wyjaśniła także, iż widziała jak dwaj nieznani mężczyźni wynoszą z domu jakieś przedmioty. Oskarżona zaprzeczyła, aby stosowała przemoc wobec pokrzywdzonego (51-53).
Podczas kolejnych przesłuchańA. W. (1)nie przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu i podtrzymała wcześniejsze swoje wyjaśnienia (k. 61-62, k. 73).
Podczas przesłuchania w dniu 19 sierpnia 2013 rokuA. W. (1)nie przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu i złożyła wyjaśnienia, w których wskazała imiona i nazwiska pozostałych dwóch mężczyzn, którzy mieli uczestniczyć w rozboju i pobiciu na osobieW. S.. Powodem, dla którego udała się ona z pozostałymi mężczyznami do mieszkania przy(...)17/7 miał być fakt poszukiwaniaW. C., która miała coś ukraść jednemu ze współsprawców. W pozostałym zakresie wymieniona potwierdziła przebieg zdarzenia, jaki relacjonowała podczas wcześniejszych wyjaśnień. Po raz kolejny wyjaśniła, iż toM. Z. (1)i dwóch pozostałych mężczyzn biłoW. S., ona natomiast jedynie przebywała w jego mieszkaniu i go nie uderzyła. Wskazała, iż gdyby wiedziała, że mężczyźni mają zamiar pobiciaW. S.nie poszłaby z nimi. Zaprzeczyła jakoby zabrała jakikolwiek rzeczy z domuW. S.. Oskarżona wyjaśniła, iż krzyczała do napastników, by przestali bićW. S., a nawet próbowała odciągnąć od niegoM. Z. (1). Po wyjściu z mieszkania miała zaś telefonicznie poinformować o zdarzeniu Policję (k. 222-226)
Przed Sądem oskarżona podtrzymała swoje wcześniejsze wyjaśnienia, jakie złożyła w postępowaniu przygotowawczym. Dodatkowo przyznała również, że w przeszłości przez około pół roku pozostawała w związku zG. B. (1)(k. 522-522v.)

Sąd zważył, co następuje:

Sąd czyniąc w niniejszej sprawie ustalenia faktyczne w zakresie pierwszego z przypisanych oskarżonym czynów, tj. rozboju dokonanego na osobieW. S.oparł się w przeważającej mierze na zeznaniach złożonych przez tego pokrzywdzonego.
W. S.składał w toku niniejszego postępowania zeznania trzykrotnie – dwukrotnie w toku postępowania przygotowawczego oraz jeden raz przed Sądem. Sam pokrzywdzony w toku postępowania wskazywał w sposób stanowczy i konsekwentny na to, że pamięta bardzo dobrze przebieg zdarzenia z dnia 22 czerwca 2013r. z udziałem oskarżonych i pomimo doznanych wówczas od napastników uderzeń w głowę przez cały czas miał zachowaną świadomość, zaś jego relacje potwierdzają takie twierdzenia. Wszystkie zeznaniaW. S.były bardzo szczegółowe i wyczerpujące. Pokrzywdzony przedstawiał w nich przebieg krytycznego zajścia od jego początku, tj. od momentu jego zainicjowania przezA. W. (1)aż do momentu ucieczki oskarżonych z miejsca zdarzenia. Jakkolwiek uwadze Sądu nie uszło to, żeW. S.w toku pierwszego przesłuchania opisywał w nieco odmienny sposób chronologię zachowań jakie były podejmowane wówczas przez oskarżonych, jednakże wynikało to, na co wskazywał sam pokrzywdzony, ze zdenerwowania, emocji związanych z przebiegiem krytycznego zajścia. Zeznania te były bowiem najbliższe krytycznemu zdarzeniu.
W szczególności podkreślić należy to, że pokrzywdzony był przez cały czas postępowania w niniejszej sprawie konsekwentny i stanowczy odnośnie działań jakie były podejmowane wobec niego przez poszczególnych oskarżonych, stosowanej przez nich przemocy, w tym przedmiotów, jakimi się wówczas posługiwałM. Z. (1).
W. S.w swoich wszystkich zeznaniach wskazywał na to, że osobą, która przejawiała wobec niego największy stopień agresywności i brutalności działań byłM. Z. (1). Pokrzywdzony zidentyfikował tego sprawcę już bezpośrednio po krytycznym zajściu, kiedy wskazał go interwenjującym na miejscu zdarzenia funkcjonariuszom policji. Z relacjiW. S.wynika, żeM. Z. (1)oprócz zadawanych uderzeń po całym ciele, uderzał go kijem od miotły i młotkiem po głowie, posługiwał się nożem, strasząc pokrzywdzonego „obcięciem palca”. Także toM. Z. (1)rzucał w kierunku jego głowy metalowym imadłem. Równie szczegółowo i wyczerpującoW. S.opisał działania, przemoc jaka była stosowana wobec niego przezG. B. (1), wskazując na to, że przez cały czas towarzyszyłM. Z. (1), na przemian zadając mu uderzenia i kopnięcia po całym ciele, w tym po głowie. Pokrzywdzony w sposób stanowczy i konsekwentny wskazał także na rzeczy, jakie zostały mu skradzione w trakcie zajścia przez oskarżonych.
Sąd uznał zeznania złożone przezW. S.za całkowicie wiarygodne. Wskazać należy przede wszystkim na to, że pokrzywdzony przed zdarzeniem z dnia 22 czerwca 2013r. nie znał oskarżonych, nie był więc z nimi w jakikolwiek sposób skonfliktowany. Logicznym jest więc przyjęcie, że pokrzywdzony nie miał żadnych podstaw do pomawiania któregokolwiek z oskarżonych. Wiarygodność jego relacji zwiększa to, że pokrzywdzony nie wskazywał na to, aby wszyscy oskarżeni stosowali wobec niego przemoc o tożsamym natężeniu. Jak już wcześniej zostało podniesione, wskazał naM. Z. (1)jako na osobę, która przejawiała największy stopień agresji i brutalności oraz posługiwała się nożem, młotkiem oraz zadawała mu uderzenia kijem od miotły. Z kolei przemoc stosowaną wobec niego przezA. W. (1)miała polegać na zadaniu dwóch uderzeń po twarzy. W przypadku zaśP. D.w ogóle nie wskazywał na to, aby ten oskarżony stosował wobec niego jakąkolwiek przemoc, nawet o niewielkim natężeniu. Zdaniem Sądu, gdyby w rzeczywistości zeznaniaW. S.miały na celu niesłuszne obciążenie oskarżonych, odwet, zemstę, pokrzywdzony przypisałbyA. W. (1)iR. D., a w szczególnościG. B. (1), działania tożsame do tych podejmowanych przezM. Z. (1). Oprócz oskarżonychW. S.był bowiem jedynym uczestnikiem krytycznego zajścia.
Wiarygodność relacjiW. S.znajduje także potwierdzenie w protokole oględzin jego ciała, w treści którego wyszczególnione zostały liczne obrażenia i rany znajdujące się na ciele, w szczególności zaś na głowie pokrzywdzonego, jak również w sporządzonej opinii sądowo – lekarskiej. Biegły w powołanej opinii wskazał m.in. na to, że pokrzywdzony w toku krytycznego zdarzenia doznał licznych ran tłuczonych głowy, obrzęku nosa z podejrzeniem złamania kości nosa a także rany ciętej okolicy kolana lewego. W przedmiotowej opinii wskazano nadto, iż obrażenia ciała u pokrzywdzonego powstały od działania narzędzia, bądź narzędzi tępych lub tępokrawędzistych (rany tłuczone głowy, obrzęk nosa) lub od działania narzędzia bądź narzędzi ostrych, ostrokrawędzistych (rana cięta okolicy kolana lewego), albo od uderzenia się o takie narzędzia i mogły powstać w podanym przez pokrzywdzonego czasie oraz okolicznościach, tj. w wyniku uderzenia opisanym narzędziem w okolice nosa oraz kilkakrotnego uderzenia młotkiem w głowę, zaś rana cięta kolana mogła powstać od działania opisanego narzędzia ostrego, ostrokrawędzistego.
Sąd uznał tej treści opinię za w pełni wiarygodną i w oparciu o nią poczynił w sprawie wiążące ustalenia faktyczne. Była ona bowiem jasna, spójna i wyczerpująca. Biegły nie tylko wskazał na obrażenia jakich doznałW. S., ale przedstawił również prawdopodobny mechanizm ich powstania. Opinia ta nie była kwestionowana przez żadną ze stron w toku procesu.
Z zeznaniamiW. S.w pełni korespondują również zeznania złożone przezM. A.,K. R. (2)iC. D..
Pierwsi dwaj świadkowie są funkcjonariuszami policji, którzy interweniowali na miejscu zdarzenia bezpośrednio po jego zakończeniu rozboju z dnia 22 czerwca 2013r. Świadkowie ci zgodnie wskazali na zły stan, w jakim się wówczas znajdował pokrzywdzony, a w szczególności widoczne obrażenia i zakrwawienia znajdujące się na jego twarzy. Obaj przytoczyli również tożsamą relację krytycznego zajścia jaka została im wówczas przedstawiona przezW. S., w tym opisali działania jakie były podejmowane wobec niego przez oskarżonych, rodzaj i natężenie stosowanej przez nich przemocy, jak również wskazali na rzeczy, jakie zostały wówczas przez nich skradzione z mieszkania pokrzywdzonego. Relacja ta jest zgodna z tą jaka została przedstawiona w zeznaniach złożonych przezW. S..
Z koleiC. D.jest sąsiadkąW. S.. W dniu 22 czerwca 2013r. zaalarmowana hałasem, jaki dochodził z jego mieszkania udała się tam. Podała, że w czasie kiedy znajdowała się w pobliżu drzwi wejściowych, uciekał stamtąd jeden z napastników i po jej odepchnięciu, uciekł z budynku. Był toM. Z. (1). Z relacjiW. S.wynika bowiem w sposób jednoznaczny, że to właśnie ten oskarżony po tym, jak wspólnie zG. B. (1),A. W. (1)iR. D.opuścił jego mieszkanie, po niedługim czasie powrócił tam i wyrwał z gniazdka kabel od telefonu stacjonarnego. ŚwiadekC. D.w swoich zeznaniach wskazała na to, żeW. S.powiedział jej o tym, że został pobity i okradziony, opisała również stan, w jakim zastała po przyjściu pokrzywdzonego, jak również wygląd jego mieszkania. Podała, że był on zakrwawiony i pobity, zaś mieszkanie doszczętnie zdemolowane.
Sąd uznał zeznania wszystkich powołanych świadków za wiarygodne. Były one bowiem logiczne, rzeczowe i wzajemnie zgodne. Świadkowie są osobami obcymi zarówno dla oskarżonych, jak i pokrzywdzonego, dlatego też nie mieli oni żadnego interesu w składaniu zeznań korzystnych dla żadnej ze stron.
Z zeznaniami złożonymi przez pokrzywdzonegoW. S.koresponduje również protokół oględzin jego miejsca zamieszkania wraz z załączoną do niego dokumentacją fotograficzną, na której uwidoczniono stan mieszkaniaW. S.pozostały po zdarzeniu z udziałem oskarżonych, do jakiego doszło w dniu 22 czerwca 2013r.
Konsekwencją dania wiary zeznaniom złożonym przezW. S.była odmowa prawdziwości większości wyjaśnieniom złożonym przez oskarżonychM. Z. (1),G. B. (1),A. W. (1)iP. D..
Jakkolwiek oskarżonyM. Z. (1)w swoich wyjaśnieniach złożonych w postępowaniu przygotowawczym, w toku posiedzenia w przedmiocie stosowania tymczasowego aresztowania, przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, to z treści przedstawionej przez niego relacji krytycznego zdarzenia wynikało, iż w rzeczywistości nie uczestniczył w rozboju i pobiciuW. S., a jedynie obserwował to zajście. Wyjaśnieniom tym nie sposób dać wiary, bowiem pozostają one w rażącej sprzeczności z pozostałym zgromadzonym w prawie wiarygodnym materiałem dowodowym, w szczególności zaś z zeznaniami pokrzywdzonegoW. S.oraz częściowo z wyjaśnieniamiA. W. (1)iG. B. (1). Z relacji tych osób wynika bowiem jednoznacznie aktywny udziałM. Z. (1)w krytycznym zdarzeniu. Zarówno pokrzywdzonyW. S., jak iA. W. (1)orazG. B. (1)wskazywali na to, żeM. Z. (1)uderzał i kopał pokrzywdzonego.G. B. (1)potwierdził również fakt posługiwania się w trakcie rozboju przezM. Z. (1)nożem. Nadto z relacjiW. S., co było już podkreślane we wcześniejszych rozważaniach, wynika, iż to właśnieM. Z. (1)był najbardziej agresywny ze wszystkich napastników, a także używał podczas krytycznego zdarzenia młotka, imadła i scyzoryka.
Z kolei te wyjaśnianiaM. Z. (1), w których zaprzeczył swojemu sprawstwu w zakresie zarzucanego mu czynu pozostają w sprzeczności nie tylko z zeznaniamiW. S.i wyjaśnieniamiA. W. (1)orazG. B. (1), ale także z zeznaniamiM. S.. Świadek ten, wbrew twierdzeniom oskarżonego, zaprzeczył jakoby krytycznego dniaM. Z. (1)przebywał w jego miejscu zamieszkania.
Sąd uznał zeznania złożone przez tego świadka za wiarygodne. Były one bowiem spójne i stanowcze. Sąd nie znalazł przesłanek, które by mogły je dyskwalifikować.
W świetle powołanych powyżej okoliczności, a w szczególności stanowczych, jednoznacznych i konsekwentnych zeznań złożonych przezW. S., nie sposób za wiarygodne uznać tych twierdzeńM. Z. (1), w których tłumaczył niekonsekwencję swoich wyjaśnień, fakt przyznania się przez niego do popełnienia zarzucanego mu czynu w toku jednego z przesłuchań w postępowaniu przygotowawczym, bezinteresowną chęcią pomocyA. W. (1). Są one zdaniem Sądu zupełnie gołosłowne i nielogiczne.
Przechodząc do oceny wyjaśnień oskarżonegoG. B. (1)w zakresie pierwszego z przypisanych mu czynów, podnieść należy, że wprawdzie przyznał się on do jego popełnienia, jednakże uwadze Sądu nie uszło to, że w toku swoich wszystkich wyjaśnień złożonych w toczącym się postępowaniu w ewidentny sposób starał się umniejszać swoją rolę w krytycznym zajściu, wskazując przede wszystkim na inicjującą, dominującą rolęA. W. (1)iM. Z. (1), swój udział ograniczając w zasadzie do zadania jednego uderzeniaW. S..
Tej treści wyjaśniania stoją przede wszystkim w opozycji z powołanymi już wielokrotnie zeznaniami pokrzywdzonegoW. S., który wskazałG. B. (1)jako tego napastnika, który obokM. Z. (1), podejmował wobec niego brutalne zachowania, polegające na zadawaniu mu uderzeń i kopaniu po całym ciele, w tym po jego głowie. Pokrzywdzony także podał, że to właśnieG. B. (1), bezpośrednio po wejściu do jego mieszkania, zadał mu mocne uderzenie pięścią w nos, powodując wystąpienie obfitego krwawienia z tej części ciała.
Jako wiarygodne Sąd uznał te wyjaśnieniaG. B. (1), w których wskazywał on na to, żeM. Z. (1)w trakcie krytycznego zdarzenia posługiwał się nożem, jak również te, w których przyznał, że wspólnie z współoskarżonymi dokonał zaboru rzeczy z mieszkania pokrzywdzonego.
Nie sposób również dać wiarę tym wyjaśnieniomA. W. (1), w zakresie w jakim nie przyznała się ona do popełniania zarzucanego jej czynu. Także i one bowiem pozostają w sprzeczności z wiarygodnymi i konsekwentnymi zeznaniamiW. S., który konsekwentnie, w toku wszystkich przesłuchań wskazywał na to, iż oskarżona po wejściu do jego mieszkania przeszukiwała pomieszczenia, a następnie uderzyła go dwukrotnie z otwartej ręki w twarz i zabrała z jego mieszkania torebkę i perfumy. Z relacji pokrzywdzonego jednoznacznie wynika, iżA. W. (1)działała w porozumieniu z pozostałymi oskarżonymi, nadto nie wskazał on na to, by w jakikolwiek sposób starała się ona bronić pokrzywdzonego przed napastnikami. Podkreślić należy także i to, że z relacjiW. S.wynika, iż krytycznego dnia to właśnieA. W. (1)zadzwoniła do jego mieszkania, a zatem to dzięki niej sprawcy dostali się do środka i podjęli przestępczą akcję.
Sąd za niewiarygodne uznał także te twierdzenia oskarżonej, w których wskazywała ona na to, że telefonicznie informowała policję o pobiciu pokrzywdzonego i prosiła o podjęcie interwencji w jego miejscu zamieszkania. Jakkolwiek prawdą jest to, że oskarżona w tym czasie wykonała połączenie telefoniczne do Komendy Miejskiej Policji wJ., jednakże z zapisu rozmowy, jaką wówczas przeprowadziła z dyżurnym, nie wynika, aby w jakikolwiek sposób wspominała o rozboju dokonanym naW. S.przez współoskarżonych. Z zapisu tego wynika, że bezpośrednio po krytycznym zdarzeniu wdała się w szarpaninę z jednym z napastników i właśnie o tym incydencie starała się poinformować policję.
Jako nieprawdziwe należy ocenić również te początkowe wyjaśnieniaA. W. (1), w których zaprzeczała ona swojemu udziałowi w krytycznym zdarzeniu z udziałem pokrzywdzonego. Są one bowiem sprzeczne z zeznaniamiM. K. (2), w którego mieszkaniuA. W. (1)miała wówczas przebywać. Świadek podał, że nie widział i nie spotykał się z oskarżoną w dniu 22 czerwca 2013r. Zeznał, że wspólnie z konkubentem była ona w jego miejscu zamieszkania na początku 2013r., a więc około pół roku przed krytycznym zajściem.
Sąd uznał zeznaniaM. K. (2)za prawdziwe. Były one bowiem konsekwentne i stanowcze. Świadek nie jest w żaden sposób skonfliktowany zA. W. (1), co więcej – jest jej bliskim znajomym, dlatego tez Sąd nie dostrzegł przesłanek, któryby wskazywały na to, że Miałby on jakikolwiek interes w zatajaniu okoliczności korzystnych dla oskarżonej.
Należy się również odnieść do wyjaśnień złożonych przezR. D.. Oskarżony ten w toku całego postępowania negował swój udział w krytycznym zdarzeniu z udziałemW. S.. Tej treści wyjaśnienia stoją nie tylko w rażącej sprzeczności z zeznaniami pokrzywdzonego, ale także z wyjaśnieniami współoskarżonych, którzyA. W. (1)iG. B. (1), z których wynika, żeR. D.był jednym z uczestników rozboju dokonanego w dniu 22 czerwca 2013r. na osobieW. S..
W świetle powyższych okoliczności nie sposób dać wiary tym wyjaśnieniomR. D., w których wskazywał on na fakt pomawiania go przezG. B. (1). Jak już bowiem wskazano powyżej na udziałR. D.w krytycznym zajściu wskazują także konsekwentnie i jednoznacznieA. W. (1)orazW. S..
Jako niewiarygodne Sąd uznał wyjaśnieniaR. D.również w tym zakresie, w jakim podawał, że w czasie rozboju, jaki został dokonany na osobie pokrzywdzonego w dniu 22 czerwca 2013r. przebywał w miejscu zamieszkania swojego kolegiK. S., gdzie miał wspólnie z nim świętować swoje urodziny. JakkolwiekK. S.potwierdził, że w rzeczywistości w 2013r. wspólnie zR. D.obchodził jego urodziny, jednakże nie był w stanie określić, przybliżyć daty tego zdarzenia.R. D.urodził się w dniu (...), a zatem najbardziej prawdopodobną datą świętowania jego urodzin była data 15 czerwca 2013r. Z kolei rozbój na osobieW. S.miał miejsce w dniu 22 czerwca 2013r. Brak jest w niniejszej sprawie innych wiarygodnych dowodów, które by potwierdziły relacjęR. D.w tym zakresie. Przesłuchana w sprawieM. M. (3), która jest konkubinąK. S.i wraz z nim zamieszkuje, w swoich zeznaniach wskazywała na to, że nie pamięta, aby w 2013r. wspólnie z jej konkubentem iR. D.obchodzili w ich miejscu zamieszkania urodziny oskarżonego. Tym bardziej więc świadek ten nie była w stanie podać daty tej uroczystości.
Sąd uznał zeznania powołanych świadków za wiarygodne.K. S.sam wskazywał na to, że jest przyjacielemR. D., równieżM. M. (3)jest jego znajomą, zatem bez wątpienia nie mieli oni żadnego interesu w zatajaniu okoliczności korzystnych dla oskarżonego.
Oceniając wyjaśnieniaG. B. (1), w których odnosił się on do pozostałych zarzucanych mu czynów. Sąd w całości uznał za prawdziwe te relacje oskarżonego, w których wskazywał na okoliczności kradzieży roweru oraz zniszczenia wkładu do lusterka w policyjnym radiowozie (czyn III i IV aktu oskarżenia). Były one bowiem konsekwentne i spójne, a nadto korespondowały w pełni ze zgromadzonym w sprawie wiarygodnym materiałem dowodowym w postaci zeznańE. D., która wskazała na okoliczności towarzyszące kradzieży roweru,D. B., który jest funkcjonariuszem policji i podał okoliczności, w jakich doszło do zniszczenia lusterka, jak również z protokołem oględzin radiowozu policyjnegoL. (...)onumerze rejestracyjnym (...).
Z kolei w dużym zakresie krytycznie należało ocenić te wyjaśnieniaG. B. (1), w których zrelacjonował przebieg rozboju dokonanego na osobieM. K. (1). Jakkolwiek oskarżony przyznał się do popełnienia tego czynu, to w ewidentny sposób starał się w umniejszyć swoją rolę w krytycznym zdarzeniu, przerzucić ciężar odpowiedzialności za atak i dokonany zabór pieniędzy pokrzywdzonemu na osobę drugiego – nieletniego współsprawcy jakim byłP. W.. Tej treści wyjaśnienia stoją w oczywistej sprzeczności z zeznaniami złożonymi przezM. K. (1), który w sposób konsekwentny i stanowczy wskazywał na to, że to właśnieG. B. (1)niespodziewanie go zaatakował, bił go pięściami i kopał po całym ciele, w tym po głowie, a następnie zabrał mu z kieszeni jego spodni pieniądze w kwocie 300 zł. Pokrzywdzony w swoich zeznania wprost podał, że rola współdziałającego zG. B. (1)P. W.ograniczała się w trakcie krytycznego zajścia do przytrzymywania pokrzywdzonego.
Sąd uznał zeznaniaM. K. (1)za w pełni wiarygodne. Były one szczegółowe, stanowcze i konsekwentne. Pokrzywdzony przed krytycznym zdarzeniem utrzymywał zG. B. (1)kontakty koleżeńskie, o czym świadczy fakt, że w okresie bezpośrednio poprzedzającym krytyczne zajście, na prośbę oskarżonego, zakupił mu alkohol, a potem wspólnie z nim go spożywał.M. K. (1)nie miał więc żadnego interesu w niesłusznym obciążaniuG. B. (1).
Konsekwencją takiej oceny zeznań pokrzywdzonego była odmowa wiarygodności zeznaniomP. W.. Świadek ten znajdował się pod wyraźnym wpływem oskarżonegoG. B. (1), o czym dobitnie świadczą jego zeznania złożone przed Sądem w których wziął na siebie cały ciężar odpowiedzialności za przestępstwo, wskazując na to, że samodzielnie pobił i dokonał zaboru pieniędzy pokrzywdzonemu.P. W.ostatecznie zaprzeczył jakobyG. B. (1)stosował wobecM. K. (1)jakąkolwiek przemoc w trakcie dokonanego napadu. Jest to o tyle niezrozumiałe i niewiarygodne, że okoliczności tej nie kwestionował nawet sam oskarżony, wskazując na to, że w pewnym momencie przyłączył się doP. W.i wspólnie z nim zadawał uderzenia pokrzywdzonemu.
Brak jest podstaw, by kwestionować dokumenty stanowiące dowód w sprawie, w tym opinie uzyskane w toku postępowania. Pochodzą od osób posiadających wiadomości specjalne, wydane zostały z uwzględnieniem wszystkich okoliczności sprawy, korespondują z pozostałym materiałem dowodowym. W szczególności opinia biegłych lekarzy psychiatrów dotyczącaA. W. (1)jest jasna, spójna i logiczna. Nie była ona kwestionowana przez żadną ze stron postępowania. Pozostałe dowody również zasługują na danie im wiary, pochodzą od uprawnionych do ich wydania podmiotów, zostały sporządzone w prawem przepisanej formie, są rzetelne i korespondują ze sobą oraz z dowodami osobowymi.

W świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie budzi wątpliwości, że oskarżeni swoim działaniem wypełnili znamiona przestępstw przypisanych im w pkt 1 części dyspozytywnej wyroku.
W trakcie zdarzenia oskarżeni zadawali naprzemiennie uderzenia i kopnięcia po całym ciele, w tym w szczególności po głowie pokrzywdzonego, co było równoznaczne z możliwością przewidywania narażenia na niebezpieczeństwo, o jakim mowa wart. 158 § 1 k.k.. W niniejszej sprawie opisane działanie oskarżonychG. B. (1)iM. Z. (1)spowodowało skutki w postaci obrażeń pokrzywdzonego określonych wart. 157 § 1 k.k
Jakkolwiek działanieA. W. (1)polegało na dwukrotnym uderzeniu pokrzywdzonego w twarz, zaśR. D.w ogóle nie stosował wobec niego przemocy, jednak nie budzi wątpliwości to, że uświadamiali oni sobie to, że biorą udział w takim pobiciu, w którym naraża się człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo skutku określonego wart. 157 §1 k.k.Konkluzja taka wynika z realiów przedmiotowego zdarzenia, a w szczególności z tego, żeA. W. (1)iR. D.uczestniczyli i mieli możliwość obserwowania od początku przebieg zdarzenia z udziałemW. S.. Widzieli zatem m.in. to, jakG. B. (1)bezpośrednio po wejściu do mieszkania pokrzywdzonego zadał mu z dużą siłą uderzenie pięścią w nos, powodując obfity krwotok, a następnie wspólnie zM. Z. (1)zaciągnęli go na wersalkę i zadawali mu na przemian uderzenia po całym ciele, w szczególności po głowie. Pomimo również tego, że później przeszli do sąsiedniego pomieszczenia bez wątpienia słyszeli wołanie pokrzywdzonego o udzielenie pomocy, mieli świadomość charakteru działań jakie były podejmowane wówczas przezM. Z. (1)iG. B. (1)wobec pokrzywdzonego. Tym bardziej, żeA. W. (1)w pewnym momencie weszła do pokoju, w którym przebywali współoskarżeni wraz zW. S., widziała w jakim stanie znajdował się wówczas pokrzywdzony, że był bardzo pobity, miała możliwość bezpośredniej obserwacji działań, stosowanej wobec niego przemocy przezM. Z. (1)iG. B. (1). W tym czasie nie była zdziwiona, zszokowana tym co zastała, w szczególności stanemW. S., nie sprzeciwiła się też w żaden sposób działaniom współoskarżonych. Wprost przeciwnie. Podeszła do pokrzywdzonego i dwukrotnie zadała mu uderzenie w twarz. Z koleiR. D.w pewnym momencie także wszedł do pokoju, w którym przebywałW.wraz zM. Z. (1)iG. B. (1)i na oczach pokrzywdzonego zabrał z jednej ze znajdujących się tam szafek tytoń i maszynkę do skręcania papierosów.
W orzecznictwie zgodnie wskazuje się bowiem na to, że dla przyjęcia pobicia o jakim stanowiart. 158 k.k.obojętny jest stopień aktywności poszczególnych jego uczestników. Dla wypełnienia znamion tego przestępstwa koniecznym jest świadome połączenie działania jednego ze sprawców z działaniem drugiego człowieka lub grupy osób przeciwko innemu człowiekowi, jeżeli z pobicia wynikną skutki wymienione w tym przepisie i to niezależnie od tego, czy uda się ustalić indywidualnego sprawcę konkretnych skutków. (wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 25 listopada 1997 r., II AKa 85/97 OSA 1998/10/56).

W niniejszej sprawie Sąd nie znalazł jednak przesłanek do przyjęcia aby,A. W. (1)iR. D.w trakcie krytycznego zdarzenia mieli świadomość tego, żeM. Z. (1)iG. B. (1)posługiwali się nożem oraz podobnie niebezpiecznym przedmiotem w postaci młotka. W tym czasie bowiem, kiedyM. Z. (1)zadawałW. S.przy pomocy noża ranę ciętą lewego kolana oraz uderzenia młotkiem po głowie przebywali oni w drugim pomieszczeniu, nie widzieli tego.M. Z. (1)iG. B. (1)też w żaden sposób nie werbalizowali faktu podejmowania takich działań wobecW. S., nie czynił tego też sam pokrzywdzony. Brak jest w sprawie również jakichkolwiek dowodów na to, aby oskarżeni wcześniej uzgodnili wspólnie właśnie taki sposób działania wobec pokrzywdzonego. Zwłaszcza, żeM. Z. (1)użył scyzoryka, który miał w kieszeni, a więc nie był on wcześniej widoczny dlaA. W. (1)iR. D.. Natomiast inne przedmioty jakie były użyte wobecW. S.w toku krytycznego zdarzenia, a w szczególności młotek, znajdowały się w pokoju, w którym przebywał pokrzywdzony wraz zM. Z. (1)iG. B. (1), a nie było w nimA. W. (1)iR. D..
Inaczej kwestia ta przedstawia się w przypadku oskarżonegoG. B. (1). Bez wątpienia miał on świadomość tego, że współdziała z osobą, która posługuje się nożem oraz młotkiem, jak również działa w sposób bezpośrednio zagrażający życiu pokrzywdzonego. Przez cały czas bowiem krytycznego zajściaG. B. (1)towarzyszyłM. Z. (1), widział jakie działania podejmuje wobec pokrzywdzonego, m.in. to, że zadawał on kilkukrotne mocne uderzenia młotkiem i kijem od miotły w głowę pokrzywdzonego, rzucał w kierunku jego głowy około 2 kg żelaznym imadłem.G. B. (1)w żaden sposób nie wyraził swojej dezaprobaty dla zachowania współdziałającego. Wręcz przeciwnie, własnym zachowaniem dał dowód, że utożsamiał się z jego aktywnością, przez cały czas sam stosował przemoc wobec pokrzywdzonego, uniemożliwiając mu tym samym skuteczną obronę.
Takie działania oskarżonych poprzedziły zabór rzeczyW. S.. Jakkolwiek Sąd nie był w stanie dokładnie wskazać dokładnie momentu, w którym oskarżeni powzięli zamiar zaboru rzeczy pokrzywdzonemu, jednak nie budzi żadnych wątpliwości, że zamiar taki na pewno istniał już w czasie, kiedy stosowana była przemoc wobec pokrzywdzonego. To przecież już w początkowej fazie zadawania uderzeń pokrzywdzonemu doszło do przeszukiwania mebli, szaf, znajdujących się w mieszkaniu, w tym mebli stojących w mniejszym pokoju, w którym nie znajdował się pokrzywdzony i z którego zabrano m.in. lokówkę. W pomieszczeniu tym znajdował sięR. D.iA. W. (1). OskarżonaA. W. (1)nie tylko sama dokonywała przeszukania mniejszego z pokojów zajmowanych przez pokrzywdzonego, ale także obserwowała to, jak pozostali współoskarżeni wyciągają z szaf, szuflad rzeczyW. S., a następnie dokonują ich zaboru i w żaden sposób nie starała się temu przeciwstawiać. Twierdzenia tej oskarżonej, że starała się odciągnąć napastników od pokrzywdzonego, nie znajdują potwierdzenia w zeznaniachW. S., który wprost zaprzeczył, aby sytuacja taka miała miejsce. Oskarżona w końcowej części zdarzenia widziała, jak wynoszone są z mieszkania przez współoskarżonych rzeczy należące do pokrzywdzonego. Po krytycznym zajściuA. W. (1)spotkała się zR. D.i wspólnie z nim piła alkohol. Podobne okoliczności dotycząG. B. (1), z tym, że on cały czas przebywał w pomieszczeniu, w którym był pokrzywdzony i z którego zostało zabranych większość rzeczy należących do pokrzywdzonego. Nadto z relacjiA. W. (1)(k. 225) iG. B. (1)(k. 173) wynika, że to on wspólnie z drugim oskarżonym zabrał dekoder oraz że dekoder ten miał następnieR. D..
W świetle powyższych okoliczności nie budzi wątpliwości sprawstwo oskarżonychM. Z. (1)iG. B. (1)w popełnieniu przypisanych im przestępstw zart. 280 § 2 k.k.iart. 157 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 kk, zaśA. W. (1)iR. D.zart. 158 § 1 kkiart. 280 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk, z tym że w przypadku oskarżonegoM. Z. (1)popełnionego w warunkachart. 64 § 1 k.k.a w przypadku pozostałych oskarżonych w warunkachart. 64 § 2 k.k.
Podczas zdarzeniaM. Z. (1)użył noża, a także młotka. Młotek jest takim przedmiotem, który użyty przeciwko człowiekowi powoduje powstanie realnego zagrożenia o równowartości odpowiadającej użyciu noża, tym samym jest on podobnie niebezpiecznym przedmiotem w rozumieniuart. 280 §2 k.k.(m.in. wyrok s. apel. w Katowicach w sprawie II AKa 314/12z dnia 31. 10. 2012r.). Ponadto podczas tego zdarzeniaM. Z. (1)iG. B. (1)działali w sposób bezpośrednio zagrażający życiu pokrzywdzonego – to działanie polegało na zadawaniu uderzeń młotkiem w głowę. W tej sytuacji ten niebezpieczny sposób wykonania rabunku zawiera także znamiona skutku z narażenia zart. 158 § 1 kki zart. 159 § 1 kki dlatego też Sąd nie przyjął wobec wyżej wskazanych oskarżonych kumulatywnego zbiegu przepisów (art. 280 §2 k.k.iart. 158 § 1 kki zart. 159 § 1 kk). Z kolei zadawanie wspólnie przez oskarżonychG. B. (1)iM. Z. (1)uderzeń pokrzywdzonemu spowodowało powstanie skutku zart. 157 § 1 kk– te skutki były spowodowane przez w/w oskarżonych, jako współsprawców (wyrok SA we Wrocławiu z dnia 06.03. 2002r.).
Z kolei w przyjętej kwalifikacji prawnej czynów przypisanychA. W. (1)iR. D.należało uwzględnić przepisart. 158§ 1 kk, bowiem Sąd ustalił, że oboje brali udział w pobiciuW. S., w którym był on narażony na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia skutku określonego wart. 157 § 1 kk. Oskarżeni akceptowali zachowanieG. B. (1)iM. Z. (1)wobec pokrzywdzonego i w czasie, gdy oni bili pokrzywdzonego, dokonywali przeszukania jego mieszkania.

G. B. (1),A. W. (1)iR. D.byli już uprzednio skazani w warunkach recydywy podstawowej o jakiej stanowi przepisart. 64 § 1 kk. i z tytułu tych skazań odbyli łącznie co najmniej kary 1 roku pozbawienia wolności i w okresie pięciu lat po ich odbyciu dopuścili się przestępstw podobnych przeciwko zdrowiu i mieniu, tj. przestępstw rozboju, które były przedmiotem niniejszego postępowania.
Z koleiM. Z. (1)był w przeszłości karany m.in. wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze w sprawie VII K 961/09 za przestępstwa zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 91 § 1 kkna karę 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od 09.10.2009 r. do 09.12.2010 r., z zaliczeniem na poczet kary okresu od 22.05.2009 r. do 23.07.2009 r., a więc w wymiarze przekraczającym okres sześciu miesięcy, i popełnił w ciągu pięciu lat po odbyciu tych kar, umyślne przestępstwo podobne, jakim jest przestępstwo rozboju, będące przedmiotem niniejszego postępowania.
Sąd uzupełnił opisy recydywy wskazane w akcie oskarżenia - w przypadkuA. W. (1)iM. Z. (1)w zakresie przyjętych kwalifikacji prawnych przypisanych im ciągów przestępstw oraz wymierzonej za te ciągi kar w sprawach II K 474/08 (A. W. (1)) i VII K 961/09 (M. Z. (1)), w przypadku zaśR. D.w zakresie kary jednostkowej wymierzonej mu wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze w sprawie II K 1621/10 za przestępstwo zart. 280 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk. Wskazanie kar jednostkowych wymierzonych za przestępstwa, co do których wymierzone zostały kary łączne pozwala na stwierdzenie spełnienia przesłanek zart. 64 § 1 kklub z§ 2 kk.
Sąd nie przyjął, aby przypisane oskarżonymM. Z. (1)iG. B. (1)przestępstwa wypełniły znamiona przepisów zart. 158§ 1 kki159§1 kk, ponieważ w opisie czynu wskazał, że sprawcy dopuścili się rozboju, m.in. działając w sposób zagrażający życiu pokrzywdzonego (vide wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu w sprawie II Aka 45/02).
Zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwolił również na przypisanie sprawstwaG. B. (1)w zakresie czynu opisanego w pkt II części wstępnej wyroku.
Oskarżony używając przemocy wobecM. K. (1), polegającej na uderzeniu go i kopaniu po całym ciele, dokonał zaboru jego pieniędzy i tym samym wypełnił znamiona przestępstwa zart. 280 § 1 kk. Z uwagi na to, że działania oskarżonego doprowadziły pokrzywdzonego do spowodowania obrażeń ciała, czyn należało zakwalifikować kumulatywnie zart. 157 § 1 kk.
Sąd tak jak to miało miejsce w przypadku pozostałych przestępstw przypisanychG. B. (1)przyjął, że oskarżony dopuścił się go działając w warunkach zart. 64 § 2 kk.
Oskarżony swoim działaniem wypełnił również znamiona wykroczeń przypisanych mu w pkt III części dyspozytywnej wyroku, tj. zart. 119§1kw i zart. 124 §1kw. Jakkolwiek oskarżyciel publiczny zakwalifikował te czyny jako przestępstwa - odpowiednio zart. 278§1 k.k.i zart. 288 §1k.k., to z uwagi na zmianęKodeksu wykroczeń, jaka weszła w dniu 9 listopada 2013r., należało czyny te zakwalifikować jako wykroczenia, albowiem wartość skradzionego i uszkodzonego mienia nie przekraczyła 1/4 minimalnego wynagrodzenia (obecnie to kwota 420 zł.).
W lipcu 2013r.G. B. (1)dokonał kradzieży roweru o wartości 400 zł. na szkodęE. D., zaś w dniu 17 sierpnia 2013r. zniszczył wkład w lusterku w radiowozie policyjnym, powodując szkodę w kwocie 339, 65 zł. na szkodę Komendy Miejskiej Policji wJ..
W ocenie Sądu stopień społecznej szkodliwości przestępstw przypisanych oskarżonym jest bardzo wysoki.
Przede wszystkim podkreślić należy sposób działania oskarżonych wobec pokrzywdzonego.W. S.został pobity przezM. Z. (1)iG. B. (1)w sposób bardzo brutalny, a większość wyprowadzonych przez nich ciosów oraz kopnięć ukierunkowanych było w jego głowę. Nie sposób, analizując przebieg krytycznego zdarzenia, nie odnieść wrażenia, iż ci dwaj oskarżeni w sposób wyrafinowany „pastwili” się nad pokrzywdzonym, z rozmysłem zadając mu kolejne uderzenia. Na skutek intensywności agresji oraz przewagi napastników pokrzywdzony właściwie nie podejmował działań obronnych. Początkowo jedynie wzywał pomocy, potem ograniczył się do osłaniania swojej głowy przed kolejnymi uderzeniami. Do rozboju doszło w mieszkaniu pokrzywdzonego, a więc w miejscu, gdzie miał prawo czuć się najbezpieczniej. Do zaatakowania pokrzywdzonego doszło bez jakiegokolwiek powodu z jego strony. Nagannie należało ocenić także działanieA. W. (1), która, widząc w jakim stanie znajduje się pokrzywdzony, że został bardzo pobity przezM. Z. (1)iG. B. (1), działając pod błahym pretekstem, przyłączyła się do ataku, zadając mu dwukrotnie uderzenia po twarzy. W zakresie czynu popełnionego przezG. B. (1)na szkodęM. K. (1)Sąd miał na uwadze przede wszystkim to, że zaatakował swojego znajomego, z którym w jakikolwiek sposób nie był skonfliktowany i który nie dał mu żadnego ku temu pretekstu. Wprost przeciwnie. Bezpośrednio przed atakiemG. B. (1)spożywał z pokrzywdzonym alkohol. Alkohol ten został zakupiony przezM. K. (1)na prośbę oskarżonego.G. B. (1)w czasie zdarzenia działał wspólnie i w porozumieniu z nieletnim. Oskarżeni byli już w przeszłości karani, a mimo to perspektywa odpowiedzialności za następne przestępcze zachowanie nie powstrzymała ich od popełnienia kolejnych przestępstw. Wszyscy oskarżeni są osobami zdemoralizowanymi, prowadzą pasożytniczy tryb życia, nadużywają alkoholu. Zdaniem Sądu fakt, że oskarżonyG. B. (1)przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów nie mógł przeważyć okoliczności wyjątkowo obciążających dla tego sprawcy.

Łącząc wymienione wyżej okoliczności z dyrektywami wymiaru kary zart. 53 § 1 i 2 kk, Sąd uznał, że z uwagi na różny stopień natężenia agresji, intensywności działania, udział w przestępstwie oskarżonych konieczne było zróżnicowanie orzeczonych względem nich kar za czyn popełniony wspólnie i w porozumieniu przypisany im w pkt I części dyspozytywnej wyroku. Uwzględniając znaczną przewagę okoliczności obciążających po stronieM. Z. (1), a w szczególności jego wiodącą rolę w trakcie całego zdarzenia, brutalność i bezwzględność działania, fakt, że działał w warunkach powrotu do przestępstwa zart. 64 § 1 kk, Sąd jako odpowiednią wobec oskarżonego uznał karę 6 lat pozbawienia wolności. Jakkolwiek rolaG. B. (1)w przestępstwie popełnionym na szkodęW. S.nie była tak doniosła jakM. Z. (1), to nie sposób, także w jego przypadku nie zauważyć brutalności jego działań wobec pokrzywdzonego, a w szczególności tego, że dopuścił się tego przestępstwa w warunkach wielokrotnej recydywy. Z koleiA. W. (1)iR. D.wymierzył Sąd kary w niższym wymiarze, mając na uwadze z jednej strony ich mniejszą rolę w popełnionym przestępstwie, fakt, że swoim działaniem wypełnili znamiona rozboju w formie podstawowej, z drugiej zaś nie tracąc z pola widzenia działania przez nich w warunkach zart. 64 § 2 kk. Wymierzając karęG. B. (1)za czyn przypisany mu w pkt II części dyspozytywnej wyroku uwzględnił Sąd przede wszystkim to, że oskarżony dopuścił się tego przestępstwa, działając w warunkach wielokrotnej recydywy, współdziałał z nieletnim, a jego agresywne zachowanie się wobec pokrzywdzonego doprowadziło do spowodowania u niego poważnych obrażeń ciała. Z kolei za przypisaneG. B. (1)wykroczenia Sąd wymierzył łącznie karę 30 dni aresztu. Zdaniem Sądu kary orzeczone wobec oskarżonych należycie oddają szkodliwość ich zachowań, czynią zadość oczekiwaniom prewencji ogólnej i szczególnej. Winny uzmysłowić oskarżonym nieopłacalność łamania prawa, jednocześnie stanowiąc dla nich przestrogę na przyszłość, powstrzymującą ich przed popełnianiem kolejnych przestępstw, a w szczególności tych skierowanych przeciwko zdrowiu i życiu.
OskarżonemuG. B. (1)wymierzone zostały dwie kary pozbawienia wolności za przestępstwa pozostające w zbiegu realnym, czyli popełnione zanim zapadł wobec niego wyrok choćby nieprawomocny. Dlatego też Sąd, zgodnie z zasadą wyrażoną w przepisieart. 85 k.k.iart. 86§1 k.k.połączył wymierzone oskarżonemu kary jednostkowe i wymierzył karę łączną. Z jednej strony Sąd miał na uwadze to, że przypisane oskarżonemu czyny godziły w tożsame dobra chronione prawem, jakim jest mienie i zdrowie, popełnione zostały w stosunkowo krótkim okresie czasu, z drugiej zaś strony fakt, że zostały popełnione na szkodę różnych pokrzywdzonych.
Prokurator Rejonowy w Jeleniej Górze wniósł w toku postępowania pozwy adhezyjne przeciwkoM. Z. (1)iA. W. (1), które zostały przyjęte. Z uwagi na to, że Sąd w wyroku przypisał tym oskarżonym popełnienie przestępstw na szkodęW. S., Sąd uwzględnił złożone powództwa i zasądził na rzecz tego pokrzywdzonego kwoty po 50 zł. wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 22 czerwca 2013r. (pkt VII i VIII części dyspozytywnej wyroku). Sąd uwzględnił także powództwo wniesione przez pokrzywdzonego KMP wJ.. Z uwagi na to, żeG. B. (1)uznał to powództwo, Sąd nadał w tym zakresie wyrokowi rygor natychmiastowej wykonalności.
Oskarżeni byli w toku postępowania tymczasowo aresztowani, dlatego też zgodnie zart. 63 § 1 kknależało zaliczyć na poczet orzeczonych wobec nich kar okres rzeczywistego pozbawienia wolności w niniejszej sprawie.
Działając na podstawieart. 230 § 2 kpkSąd zwróciłW. S.dowody rzeczowe, ponieważ były one już zbędne dla postępowania karnego.
Zgodnie z dyspozycjąart. 29 ust 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturzeSąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw.E. K., adw.I. M., adw.M. G. (1), adw.W. O.i adw.F. B.koszty nieopłaconej obrony udzielonej przez nich z urzędu oskarżonym.
Sąd na podstawieart. 102c kpcnie obciążyłG. B. (1)kosztami związanymi z wniesieniem przez Komendę Miejską Policji wJ.powództwa cywilnego, albowiem oskarżony uznał je już na pierwszej rozprawie przed Sądem (k. 529), a pokrzywdzony wcześniej nie występował do oskarżonego o naprawienie szkody.
W związku z orzeczeniem kary pozbawienia wolności podlegającej wykonaniu, ale także sytuacją osobistą i majątkową oskarżonych nieosiągających stałych dochodów i nieposiadających majątku, Sąd uznał, że zachodzą warunki do zwolnienia ich od ponoszenia kosztów postępowania i opłaty (art. 624 § 1 kpkiart. 17 ust. 1 ustawy o opłatach w sprawach karnych.