Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 175/14
Data wyroku: 2014-05-13 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Tomasz Skowron, Klara Łukaszewska, Andrzej Tekieli
Słowa kluczowe: Wyrok Łączny
Podstawa prawna: art. 89§1kk

Sygn. akt VI Ka 175/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 13 maja 2014 r.
Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący – Sędzia SO Tomasz Skowron (spr.)
Sędziowie  SO Klara Łukaszewska
SO Andrzej Tekieli
Protokolant Małgorzata Pindral
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Jeleniej Górze Roberta Remiszewskiego
po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2014r.
sprawyD. B.
o wyrok łączny
z powodu apelacji wniesionej przez skazanego
od wyroku Sądu Rejonowego w Lubaniu
z dnia 15 stycznia 2014 r.  sygn. akt II K 609/13

I
zmienia zaskarżony wyrok wobec skazanegoD. B.w ten sposób, że na podstawieart. 69§1 kkiart. 70§2 kkorazart. 89§1 kkwykonanie wymierzonej mu kary łącznej pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres próby wynoszący 3 (trzy) lata i na podstawieart. 73§2 kkw okresie tym oddaje go pod dozór kuratora;

II
w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy

III
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.M. S.kwotę 147,60 zł w tym 27,60 zł podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej obrony skazanego z urzędu w postępowaniu odwoławczym;

IV
zwalnia skazanego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, obciążając nimi Skarb Państwa.

Sygn. akt VI Ka 175/14

UZASADNIENIE
D. B.skazany został prawomocnymi wyrokami:

1
Sądu Rejonowego w Lubaniu z dnia 13.10.2011r. w sprawie IIK 638/11 za czyny zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 279 § 1 kkpopełnione w nocy z dnia 27 maja 2011r. na 28 maja 2011r. wO.oraz za czyny zart. 279 § kkorazart. 13 § 1 kkw zw. zart. 279 § 1 kkpopełnione w nocy z dnia 26 maja 2011r. na 27 maja 2011r. wO.na karę 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie zawieszono na okres próby wynoszący 5 lat, której wykonanie zarządzono postanowieniem Sądu Rejonowego w Lubaniu z dnia 08.08.2012r. w sprawie II Ko 732/12,

2
Sądu Rejonowego w Lubaniu z dnia 29.03.2012r. w sprawie IIK 141/12 za czyn zart. 279 § 1 kkpopełniony w dniu 22.02.2012r. wN.na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie zawieszono na okres próby wynoszący 4 lata,

3
Sądu Rejonowego w Lwówku Śląskim z dnia 17.11.2011r. w sprawie IIK 570/11 za czyn zart. 279 § 1 kkpopełniony w nocy na 3 marca 2011r. wU.oraz za czyn zart. 279 § 1 kkpopełniony w dniu 10.06.2011r. wU.na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie zawieszono na okres próby wynoszący 3 lat, której wykonanie zarządzono postanowieniem Sądu Rejonowego w Lwówku Śląskim z dnia 21.08.2012r. w sprawie II Ko 277/12,

4
Sądu Rejonowego w Lubaniu z dnia 26.11.2012r. w sprawie IIK 370 /12 za czyn zart. 278 § 1 kkpopełniony w nocy z 7 na 8 lutego 2012r. wO.na karę 4 miesięcy pozbawienia wolności.

Sąd Rejonowy w Lubaniu wyrokiem łącznym z dnia 15 stycznia 2014 r. w sprawie o sygn. akt IIK 609/13:

I
na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.w zw. zart. 89 § 1 k.k.w zw. zart. 89 § 1a k.k.w zw. zart. 569 § 1 k.p.k.połączył kary pozbawienia wolności orzeczone wobec skazanegoD. B.w sprawach Sądu Rejonowego w Lubaniu sygn. akt II K 141/12 oraz II K 370/12 opisane w pkt 2 i 4 części wstępnej wyroku i wymierzył mu karę łączną 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,

I
w pozostałej części połączone wyroki pozostawił do odrębnego wykonania,

I
na podstawieart. 572 k.p.k.w zw. zart. 574 k.p.k.w zw. zart. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.umarzył postępowanie w pozostałej części tj. co do kar pozbawienia wolności orzeczonych wobec skazanegoD. B.w sprawach Sądu Rejonowego w Lubaniu sygn. akt II K 638/11 oraz Sądu Rejonowego w Lwówku Śląskim sygn. akt II K 570/12,

II
na podstawieart. 577 k.p.k.na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył skazanemuD. B.okres rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 19.12.2012 r. do dnia 19.04.2013 r.,

I
na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.zwolnił oskarżonegoD. B.w całości od zapłaty kosztów sądowych obciążając nimi Skarb Państwa, a na podstawieart. 6 ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnych(t.j.Dz.U.1983.49.223 z późn. zm.) nie wymierzył mu opłaty,

II
na podstawieart. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze(t.j. Dz.U.2009.146.1188 z późn.zm.) w zw. z§ 15 ust. 5, rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(t.j.Dz.U.2013.461 z późn.zm.) zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokataM. S.kwotę 147,60 zł. (sto czterdzieści siedem złotych sześćdziesiąt groszy), w tym VAT 27,60 zł. (dwadzieścia siedem złotych sześćdziesiąt groszy) nieopłaconej obrony z urzędu.

Z wyrokiem tym nie zgodził się skazanyD. B.. W osobiście sporządzonej apelacji nie sprecyzował on zarzutów stawianych zaskarżonemu orzeczeniu. Z treści wywiedzionego środka odwoławczego wynika jednak, że zarzuca on zaskarżonemu wyrokowi rażącą niewspółmierna surowość. Nie przedstawił on również w sposób wyraźny swojego żądania. Tym niemniej można wywnioskować, że wnosi o wymierzenie kary łącznej i warunkowe zawieszenie jej wykonania.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Apelacja skazanego zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie należy zaznaczyć, iż Sąd Rejonowy poczynił prawidłowe ustalenia odnośnie istnienia zbiegu realnego pomiędzy czynami, za któreD. B.został skazany w sprawach II K 141/12 i II K 370/12 Sądu Rejonowego w Lubaniu. Podobnie wątpliwości nie budzi zasadność umorzenia postępowania o objęcie wyrokiem łącznym pozostałych dwóch skazań jednostkowych w sprawach II K 638/11 i II K 570/11 z uwagi na powagę rzeczy osądzonej (art.572 k.p.k.w zw. zart.17§1 pkt7 k.p.k.).
Rażąca niewspółmierność kary w rozumieniuart.438 pkt 4 k.p.k.zachodzi wówczas, gdy orzeczona kara bądź suma zastosowanych kar zasadniczych i środków karnych wymierzonych przez sąd za przypisane oskarżonemu przestępstwo nie uwzględnia należycie stopnia szkodliwości społecznej czynów oraz nie realizuje w wystarczającej mierze celów kary w zakresie społecznego oddziaływania oraz celów zapobiegawczych i wychowawczych, jakie ma uczynić w stosunku do osoby skazanej. Innymi słowy, tylko wtedy można uznać, że przesłanka rażącej niewspółmierności kary jest spełniona, jeśli z punktu widzenia nie tylko sprawcy ( przy wymiarze kary łącznej w odrębnym postępowaniu – skazanego ), ale i ogółu społeczeństwa, kara jawi się jako niesprawiedliwa, zbyt drastyczna, przynosząca nadmierną dolegliwość.
Oczywistym jest, iż zmiana kary w instancji odwoławczej nie może następować w każdym przypadku, lecz wyłącznie wówczas, gdy kara orzeczona nie daje się akceptować z powodu różnicy między nią a kara sprawiedliwą, różnicy o randze zasadniczej rażącej. Taka sytuacja – w ocenie Sądu Okręgowego w niniejszej sprawie właśnie występuje.
Powszechnie przyjmuje się, iż skrajne sposoby konfigurowania kary łącznej – pełna kumulacja i pełna absorpcja są stosowane w sytuacjach wyjątkowych, które to nie występują w realiach niniejszej sprawy. W orzecznictwie sądowym oraz piśmiennictwie wskazuje się, iż przy wymiarze kary łącznej orzekanej wyrokiem łącznym należy brać pod uwagę : - ścisłość związku podmiotowo – przedmiotowego zachodzącego między przestępstwami, za które wymierzono podlegające łączeniu kary jednostkowe, - okoliczności, które zaistniały po wydaniu łączonych wyroków, - dyrektywy prewencji ogólnej i indywidualnej ( zob. wyrok Sądu Najwyższego z 11.02.1975r., I KR 292/75, OSNKW 1976, z. 10-11, poz. 128; wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z 10.10.1991r., II Akr 127/91, KZS 1991, nr10, poz.10 i z 30.09.1998r. II AKa 191/98, Prok. i Pr. z 1999r., nr4, poz. 24; wyrok Sądu Najwyższego z 25.10.1983r., IV KR 213/83, OSNKW 1984, z.. 5-6, poz. 65 orazG. C., Dyrektywy wymiaru kary łącznej orzekanej wyrokiem łącznym, Palestra z 2006r., nr 7-8, s. 66-81).
Przede wszystkim zauważyć należy, co umknęło sądowi I instancji, że po wydaniu wyroku w sprawie II K 141/12, a więc po 29 marca 2012r. skazanyD. B.nie popełnił już żadnego przestępstwa, a zatem ustalenia tego sądu co do istnienia pozytywnej prognozy w zachowaniu się skazanego były w pełni uzasadnione. Ponadto przestępstwo z art.278§1k.k., za które skazanemuD. B.wymierzono karę 4 miesięcy bezwzględnego pozbawienia wolności ( w sprawie II K 370/12 ) zostało popełnione dwa tygodnie przed przestępstwem z art.279§1k.k., za które Sąd Rejonowy w Lubaniu w sprawie II K 141/12 wymierzył karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, dostrzegając pozytywną prognozę kryminologiczną wobec skazanego. W tej sytuacji zdaniem sądu odwoławczego nie sposób podważyć ustaleń sądu orzekającego w sprawie II K 141/12 co do pozytywnej prognozy. Nie przekonały sądu okręgowego zawarte w uzasadnieniu sądu I instancji wywody odnoszące się do „pełnego obrazu kryminalnej działalności skazanego”, a tym samym braku przesłanek do zastosowania dobrodziejstwa z warunkowego zawieszenia wykonania kary. W efekcie doszło do wymierzenia skazanemu kary rażąco surowej. Dlatego też zaskarżony wyrok należało zmienić i na podstawie art.69§1k.k. i art.70§2k.k. w zw. z art.89§1k.k. wykonanie wymierzonej skazanemu kary łącznej pozbawienia wolności sąd odwoławczy warunkowo zawiesił na okres próby wynoszący 3 lata. Z uwagi na to, że skazany jest osobą młodocianą na podstawie art.73§2k.k. w okresie tym oddał go pod dozór kuratora sądowego.
W pozostałej części zaskarżony wyrok należało utrzymać w mocy
Wobec ustanowieniaD. B.obrońcy z urzędu Sąd Okręgowy na podstawieart.29 ust.1 ustawy z dnia 26.05.1982r. prawo o adwokaturzezasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw.M. S.kwotę 147,60 zł. w tym 27,60 tytułem podatku od towarów i usług. Wysokość zasądzonej kwoty sąd ustalił na podstawie§14 ust.5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Na podstawieart.634 k.p.k.w zw. zart.624§1 k.p.k.Sąd Odwoławczy zwolnił skazanegoD. B.od ponoszenia kosztów postępowania odwoławczego obciążając nimi Skarb Państwa.