Sąd Okręgowy w Warszawie
XX Wydział Gospodarczy
Sygnatura akt: XX GC 109/12
Data wyroku: 2014-09-30 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Agnieszka Baran

Sygn. akt XX GC 109/12

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 30 września 2014 roku
Sąd Okręgowy w Warszawie XX Wydział Gospodarczy w składzie następującym:

Przewodniczący:

SSO Agnieszka Baran

Protokolant:

Dorota Jeziorska

po rozpoznaniu w dniu 16 września 2014 roku w Warszawie
na rozprawie
sprawy z powództwaPrzedsiębiorstwa (...).J., R.(...) spółki jawnejz siedzibą wS.
przeciwko(...) spółce akcyjnejV.(...)z siedzibą wW.
o zapłatę

orzeka:

I
zasądza od pozwanego(...) spółki akcyjnejV.(...)z siedzibą wW.na rzecz powodaPrzedsiębiorstwa (...).J., R.(...) spółki jawnejz siedzibą wS.kwotę 455 979,41 zł (czterysta pięćdziesiąt pięć tysięcy dziewięćset siedemdziesiąt dziewięć złotych czterdzieści jeden groszy) wraz z ustawowymi odsetkami:

-

-

od kwoty 439 117 zł (czterysta trzydzieści dziewięć tysięcy sto siedemnaście złotych) od dnia 1 września 2010 roku do dnia zapłaty;

od kwoty 16 862,41 zł (szesnaście tysięcy osiemset sześćdziesiąt dwa złote czterdzieści jeden groszy) od dnia 5 czerwca 2012 roku do dnia zapłaty;

II
oddala powództwo w pozostałej części;

III
zasądza od pozwanego(...) spółki akcyjnejV.(...)z siedzibą wW.na rzecz powodaPrzedsiębiorstwa (...).J., R.(...) spółki jawnejz siedzibą wS.kwotę 6 628,31 zł (sześć tysięcy sześćset dwadzieścia osiem złotych trzydzieści jeden groszy) tytułem stosunkowego rozdzielenia kosztów procesu;

IV
z roszczenia zasądzonego w punkcie I. niniejszego wyroku na rzecz powodaPrzedsiębiorstwa (...).J., R.(...) spółki jawnejz siedzibą wS.nakazuje ściągnąć na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Warszawie kwotę 25 760 zł (dwadzieścia pięć tysięcy siedemset sześćdziesiąt złotych) tytułem nieopłaconej części opłaty od pozwu, która nie obciąża pozwanego;

V
nakazuje pobrać od(...) spółki akcyjnejV.(...)z siedzibą wW.na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Warszawie kwotę 15 129 zł (piętnaście tysięcy sto dwadzieścia dziewięć złotych) tytułem pozostałej części opłaty od pozwu, od której uiszczenia powód był zwolniony.

SSO Agnieszka Baran
Sygn. akt XX GC 109/12

UZASADNIENIE
Pozwem z dnia 24 stycznia 2011 rokuPrzedsiębiorstwa (...).J., R.(...) spółka jawnaz siedzibą wS.wniosła o zasądzenie od(...) spółki akcyjnejz siedzibą wW.kwoty 1 217 769,41 zł wraz z odsetkami ustawowymi liczonymi od kwoty 1 200 907 zł od dnia 1 września 2010 roku do dnia zapłaty oraz od kwoty 16 862,41 zł od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty, a także kosztów procesu w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu pozwu wskazano, iż w dniu 19 maja 2010 roku w wyniku powodzi doszło do zniszczenia ubezpieczonej u pozwanego wiertnicy/palownicy samojezdnej(...). W toku postępowania likwidacyjnego pozwany wypłacił powodowi odszkodowanie w wysokości 439 043 złotych. Powód zakwestionował wysokość odszkodowania, wskazując iż pozwany zastosował błędną metodologię wyliczenia szkody (towarzystwo ubezpieczeń obliczyło szkodę metodą rzeczywistą, gdy zgodnie z postanowieniami umowy winno to zrobić przy zastosowaniu wartości odtworzeniowej). Nadto powód podniósł, iż pozwany znacząco zaniżył wartość przedmiotu ubezpieczenia, a także zawyżył wartość pozostałości po maszynie. Pozwany nie uwzględnił również jako szkody kosztów wydobycia i przetransportowania maszyny z miejsca zalania na plac należący do powoda, które to koszty wyniosły 16 862,41 zł(pozew k. 4-8)
W odpowiedzi na pozew pozwany wniósł o oddalenie powództwa w całości oraz o zasądzenie od powoda kosztów procesu w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu wskazano, iż ubezpieczyciel dokonał prawidłowego wyliczenia wartości powstałej szkody przy zastosowaniu metody wynikającej z ogólnych warunków zawartej umowy ubezpieczenia mienia. Nadto wskazał, iż opóźnienie w wypłacie odszkodowanie nie wynikało z jego winy, lecz m.in. z zaniechania samego powoda. W trakcie trwania procesu likwidacyjnego palownica była przedmiotem leasingu i do wypłaty odszkodowania na rzecz powoda potrzebna był zgoda finansującego banku. Odnosząc się do kwestii kosztów transportu maszyny z miejsca zalania doS., pozwany podniósł, iż powód nie wykazał celowości i zasadności takiego działania.(odpowiedź na pozew k. 404-409).
Do czasu zamknięcia rozprawy przed Sądem Okręgowym stanowisko stron nie uległo zmianie.
Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 13 maja 2010 rokuPrzedsiębiorstwo (...).J., R.(...) spółka jawnazawarło z pozwanymtowarzystwem (...)umowę ubezpieczenia mienia w postaci wiertnicy/palownicy samojezdnej(...)od ognia i innych zdarzeń losowych. Umowa została potwierdzona polisą serii(...)nr(...). Ubezpieczenie zawarto na rok, a jako sumę ubezpieczeniową wskazano kwotę 1 668 000 złotych przy zastosowaniu wartości odtworzeniowej.
(okoliczność bezsporna, nadto polisa seria(...)nr(...)k. 57 akta szkody)
Powyższa umowa była kontynuacjąpolisy o numerze (...)(również seria(...)), którą powód zawarł rok wcześniej na tych samych warunkach. Przy zawieraniu pierwszej polisyPrzedsiębiorstwo (...)przedstawiło ubezpieczycielowi opinię sporządzoną na jego zlecenie 4 maja 2009 roku, wedle której wartość rynkowa netto wiertnicy/palownicy na tamtą chwilę wynosiła 1 668 100 złotych.
(

dowód:

polisa seria(...)nr(...)k. 54, opinia rzeczoznawcyR. J.k. 49-52- akta szkody)
Przedmiotowa palownica/wiertnica była w posiadaniu powoda od 2004 roku. Początkowo urządzenie było leasingowane od(...) Sp. z o.o.. Następnie powodowa spółka nabyła je na własność, zaś 2 czerwca 2009 roku zbyła urządzenie na rzeczbanku (...) S.A.w drodze umowy przewłaszczenia na zabezpieczenie.
(dowód:oświadczenie ubezpieczyciela k. 43, umowa leasingu k. 25-26, akta szkody, przesłuchanie strony powodowej w osobieR. K.--- protokół elektroniczny z dnia 7 stycznia 2014 r., nagranie od 20:53 do 21:37, kopia k. 581; zeznania świadkaD. S..---protokół elektroniczny z dnia 30 sierpnia 2013 r., nagranie od 27:18 do 28:48, kopia k. 527)
W dniu 19 maja 2010 roku w wyniku przerwania wałów przeciwpowodziowychW.w okolicachT.iS.doszło do zalania placu budowy wT.. W wyniku zlania uszkodzeniu uległa wiertnica samojezdna(...).
(okoliczność bezsporna)
Przedmiotowe urządzenie zostało zalane dwukrotnie do wysokość kabiny - około 4 metrów. Urządzenie było całe pod wodą. Zalane zostały układ jezdny, cześć maszynowa z silnikiem, elektronika sterująca automatyką urządzenia. Maszyna stała w wodzie i błocie około czterech tygodni
(dowód:zeznania świadkaR. T.---protokół elektroniczny z dnia 30 sierpnia 2013 r., nagranie od 10:18 do 12:24, kopia k. 527; zeznania świadkaD. S..---protokół elektroniczny z dnia 30 sierpnia 2013 r., nagranie od 29:09 do 29:46, kopia k. 527)
Po zalaniu palownica nie działała; nie dało się uruchomić jej silnika.
(dowód:zeznania świadkaR. T.---protokół elektroniczny z dnia 30 sierpnia 2013 r., nagranie od 13:30 do 14:00, kopia k. 527)
Po przejściu fali powodziowej i po tym jak opadł poziom wody maszynę przetransportowana do bazy sprzętowej powoda wS..
(okoliczność bezsporna)
Powód podjął decyzję o wskazanym transporcie urządzenia, z uwagi na to, że w bazie wS.spółka dysponuje niezbędnym sprzętem do dokonania naprawy, przeglądu maszyny bądź oceny jej stanu technicznego. Jest to też miejsce bezpieczne, dające dostęp i możliwość wglądu do maszyny osobą trzecim (rzeczoznawca i ekspertom).
(dowód:zeznania świadkaR. T.---protokół elektroniczny z dnia 30 sierpnia 2013 r., nagranie od 14:07 do 14:45, kopia k. 527; zeznania świadkaD. S..---protokół elektroniczny z dnia 30 sierpnia 2013 r., nagranie od 31:0 do 32:09, kopia k. 527)
Koszty transportu spornego urządzenia z placu budowy wT.do bazy wS.wyniósł16 862,41 zł.
(okoliczność niezaprzeczona przez pozwanego, nadto

dowód:

faktura VAT (...)k. 47, faktura VAT nr(...)(...)k. 48,faktura VAT nr (...)k.49)
Maszyna do chwili obecnej nie została naprawiona.
(dowód:zeznania świadkaR. T.---protokół elektroniczny z dnia 30 sierpnia 2013 r., nagranie od 14:46 do 15:01, kopia k. 527; zeznania świadkaD. S.---protokół elektroniczny z dnia 30 sierpnia 2013 r., nagranie od 32:15 do 32:18, kopia k. 527)
Pierwsze oględziny na placu budowy wT.przez rzeczoznawcę ubezpieczyciela zostały dokonane po pierwszym zalaniu. Były to oględziny ogólne. Pracownik powoda zaznajamiał rzeczoznawcę z budową i charakterem palownicy.
(dowód:zeznania świadkaR. T.---protokół elektroniczny z dnia 30 sierpnia 2013 r., nagranie od 16:08 do 17:19, kopia k. 527)
Na prośbę ubezpieczyciela powodowa spółka skontaktowała się zfirmą (...)z siedzibą wN.w celu dokonania wyceny naprawy urządzenia.
(dowód:zeznania świadkaR. T.---protokół elektroniczny z dnia 30 sierpnia 2013 r., nagranie od 22:12 do 23:10, kopia k. 527)
Producent palowanicy oszacował wstępnie (bez dokonywania szczegółowych badań, rozbierania poszczególnych komponentów) koszt jej naprawy na kwotę 456 762,89 Euro.
(okoliczność bezsporna, nadto

dowód

: oferta k. 141-158, zeznania świadkaD. M.--- protokół elektroniczny z dnia 19 listopada 2013 r., nagranie od 37:24 do 37:56, kopia k. 551)
W dniu 3 listopada 2010 roku pozwane towarzystwo ubezpieczeń wypłaciło powodowi zaliczkę na poczet odszkodowania w kwocie 300 000 złotych.(okoliczność bezsporna, nadto dowód wpłaty k. 34))
Po zasięgnięciu opinii rzeczoznawcy ubezpieczyciel ustalił, iż wartość wiertnicy samojezdnej(...)wraz z osprzętem na dzień powstania szkody mieści się w przedziale 300 000 – 320 000 Euro.
(okoliczność bezsporna)
Wartość pozostałości ubezpieczyciel obliczył w ten sposób, iż po otrzymaniu informacji od producenta co do ceny nowych nieuszkodzonych elementów palownicy wyliczył wartość oszacowana metodą utraty wartości w przedziale kwotowym na kwotę 190 000 – 210 000.
(okoliczność bezsporna)
Po odjęciu wskazanych wyżej wartości ubezpieczyciel ustalił wysokość odszkodowania na kwotę 110 000 euro, którą przeliczył na walutę polską po kursie 1 euro = 3,9913 zł z dnia 30 grudnia 2010 roku. W ten sposób ubezpieczyciel wyliczył, iż należna powodowi kwota odszkodowania wynosi 493 043 zł.
(okoliczność bezsporna)
Pozostała do wypłaty kwota odszkodowania w wysokości 139 043 złotych została przelana na konto powoda 7 września 2011 roku.
(okoliczność bezsporna, nadto

dowód

: potwierdzenie wpłaty k. 37)
Wartość maszyny wiertnicy samojezdnej(...)w dniu 19 maja 2010 roku wynosiła 904 460 złotych.
(

dowód:

opina biegłegoA. P.k. 601-613)
Pozostałości maszyny wiertnicy samojezdnej(...)są równe wartości złomu pomniejszonego o koszt transportu i wynoszą 26 300 złotych.
(

dowód:

opina biegłegoA. P.k. 601-613)
Powyższy stan faktyczny Sąd Okręgowy ustalił na podstawie wskazanych wyżej dowodów. Dowody z przedłożonych do akt sprawy dokumentów nie budziły zastrzeżeń Sądu, a także nie były kwestionowane przez strony postępowania. W całości przymiotem wiarygodności Sąd obdarzył zeznania świadkówR. T. (2),D. S. (2),D. M. (2)oraz przesłuchiwanego za stronę powodowąR. K. (2). Zeznania wskazanych osób cechowały się spójnością, logicznością. Nie były kontestowane przez stronę przeciwną, a Sąd z urzędu nie znalazł podstaw by świadkom odmówić wiarygodności.
Jako wiarygodne Sąd ocenił również zeznania świadkówP. S.,D. M. (3),S. Z.. Jednakże zeznania te nie wniosły nic nowego do sprawy, a był zaledwie potwierdzeniem zeznań wcześniejszych świadków. Z tych też powodów Sąd przy ustalania stanu faktycznego pominął dowody z zeznań wymienionych świadków.
Kluczowa dla rozstrzygnięcia się sprawy okazała się być opina biegłego sądowego z zakresu maszyn i urządzeń technicznych, a także wyceny ruchomości majątkowych. Obie strony postępowania kwestionowały wskazaną opinię, jednakże w ocenie Sąd opinia biegłego sądowego zasługuje w pełni na wiarygodność. Opinia została sporządzona w sposób rzetelny, jasny i logiczny, przez osobę legitymującą się odpowiednim wykształceniem wpisaną na listę biegłych Sądu Okręgowego w Warszawie. W opinii biegły wskazał, że …... W szcególności nie ma podstaw do podważenia opinii biegłego z uwagi na to, że ustalając wartość spornego urządzenia nie brał pod uwagę czesci masyzny ..

Sąd Okręgowy zważył co następuje:

Powództwo zasługiwało na częściowe uwzględnienie.
Bezsporne w sprawie było, iż strony łączył umowa ubezpieczenia. Zgodnie z brzmieniemart. 805 § 1 k.c.przez umowę ubezpieczenia ubezpieczyciel zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, spełnić określone świadczenie w razie zajścia przewidzianego w umowie wypadku, a ubezpieczający zobowiązuje się zapłacić składkę.
Poza sporem w niniejszej sprawie pozostawała okoliczność, że pozwany – jako ubezpieczyciel – co do zasady ponosi odpowiedzialność za szkodę powstałą w majątku powoda do jakiej doszło w wyniku uszkodzenia należącego do niego urządzenia. Spór miedzy stronami dotyczył wysokości szkody, a sprowadzał się do trzech okoliczności: zasady/metody na podstawie której ubezpieczyciel winien oszacować wysokość szkody, wartość maszyny w dniu zalania oraz wartości pozostałości po maszynie. Pobocznym wątkiem, prawdopodobnie ze względu na wartość w stosunku do globalnych roszczeń powoda, była też zasadność poniesienia przez powoda kosztów transportu maszyny z miejsca zalania do bazy sprzętowej wS..
W ocenie Sądu, z materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie, w szczególności z opinii biegłego, wynika jednoznacznie, że szkoda jaką poniósł powód w wyniku uszkodzenia (zalania) spornego urządzenia jest szkodą całkowitą. Okoliczność ta nie byłą również sporna pomiędzy stronami, które różniły się w sposobie ustalenia wartości urządzenia przed szkodą i po szkodzie. BiegłyA. P. (2)w opinii pisemnej jak i podczas składania ustnych wyjaśnień do niej, wskazał że istnieje techniczna możliwość dokonania naprawy niektórych elementów uszkodzonego urządzenia. Na pytania pełnomocnika strony pozwanej biegły wyjaśnił jednak również, że o ile od strony technicznej możliwa jest naprawa spornego urządzenia, o tyle jest ona wysoce kosztowna. Biegły wskazał, że nie byłoby ekonomicznie uzasadnione wykorzystanie elementów maszyny po jej zalaniu. W świetle powyższego, nie może – w ocenie Sądu – budzić wątpliwości, że uszkodzona maszyna powoda ma wartość jedynie złomu. W związku z podnoszoną przez biegłego znaczną wysokością kosztów naprawy spornego urządzenia, nie można traktować tzw. pozostałości po nim jako pełnowartościowych części, których sprzedaż zmniejszyłaby szkodę po stronie powoda. Wobec jednoznacznego stanowiska biegłego w zakresie ekonomicznej nieopłacalności naprawy uszkodzonych elementów nie można uznać, że potraktowanie maszyny w kategoriach złomu doprowadzi do wzbogacenia po stronie powoda.
W świetle powyższego nie ulega zatem wątpliwości, że szkodę powoda stanowi różnica wartości ubezpieczonego u pozwanego urządzenia i wartości tego urządzenia po zalaniu, stanowiącego tzw. pozostałości. Ustalając wartość obu wskazanych powyżej parametrów Sąd oparł się na opinii biegłegoA. P. (2). W opinii tej biegły wskazał, że w dacie zalania (przed uszkodzeniem) wartość przedmiotowej palownicy wynosiła 904 460 zł. W ocenie Sądu, w świetle(...)stanowiących integralną część łącznej strony umowy nie ma podstaw, by omawiana wartość była ustala w oparciu o treść łączącej strony umowy i wskazanej w niej wartości urządzenia. Zgodnie bowiem z treścią § 16 ust. 2 pkt 3)(...), wysokość odszkodowania ustalona zostanie według wartości rzeczywistej w sytuacji gdy brak jest możliwości naprawienia, wyremontowania lub odtworzenia zniszczonej, utraconej lub utraconej maszyny (…). Zgodnie natomiast z treścią ust. 4 powołanego przepisu, wysokość odszkodowania zmniejsza się o wartość pozostałości, które mogą być przeznaczone do dalszego użytku, przeróbki lub sprzedaży. W toku procesu w niniejszej sprawie strona pozwana zaprzeczyła aby wartość rzeczywista urządzenia sprzed szkody odpowiadała kwocie wskazanej w polisie zawartej przez strony umowy. W tych okolicznościach wartość tę Sąd ustalił w oparciu o opinię biegłego. W tym miejscu należy zauważyć, że nie ma podstaw do kwestionowania opinii biegłego, czy też podwyższenia wskazanej przez niego wartości urządzenia z uwagi na nieprzydatność niektórych dodatkowych części urządzenia (określanych przez pełnomocnika powoda jako tzw. „nakładki”). Okoliczność istnienia takich części do urządzenia nie byłą w toku postępowania podnoszona przez stronę pozwaną i nie była zawarta we wniosku dowodowym o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego. Mając na uwadze powyższe Sąd ustalił wartość spornego urządzenia na kwotę 904 460 zł.
Dla ustalenia wysokości szkody należało od wskazanej wyżej kwoty odjąć wartość pozostałości – urządzenia po zalaniu. W oparciu o opinię biegłego sporządzoną w niniejszej sprawie Sąd ustalił wartość pozostałości jako wartość złomu, pomimo zastrzeżeń w tym zakresie zgłaszanych przez stronę pozwaną powołującą się na brak naprawy urządzenia bezpośrednio po jego zalaniu. Z opinii biegłego wynika – jak już to podniesiono, że możliwe jest – od strony czysto technicznej- ponowne wykorzystanie części spornego urządzenia. Biegły jednoznacznie jednak wskazał ekonomiczną niezasadność takiego przedsięwzięcia. W ocenie Sądu oznacza to – w świetle zasad doświadczenia życiowego – że nie ma faktycznej możliwości wykorzystania elementów maszyny inaczej niż poprzez sprzedaż ich jako złomu. Na taka ocenę wskazuje przede wszystkim okoliczność dwukrotnego zalania urządzenia w związku z dwukrotnym przejściem fali powodziowej. Nie ma zatem istotnego dla sprawy znaczenia okoliczność braku działań zmierzających do jego naprawy, którą podnosi strona pozwana.
Ustalając wartość pozostałości na kwotę 26 300 zł Sąd oparł się na ustaleniach biegłegoA. P. (2). W toku postępowania w sprawie została zaprzeczona wartość złomu wskazana w pozwie przez powoda.
Wysokość ustalonego w powyższy sposób odszkodowania została pomniejszona przez Sąd o wypłaconą powodowi kwotę 439 043 zł.
Zasada szkody całkowitej uzasadnia stanowisko, w myśl którego pozwany winien ponieść również koszty transportu, które były uzasadnione okolicznościami sprawy. Wobec stanowiska strony pozwanej w tym zakresie podkreślenia wymaga okoliczność, że transport spornego urządzenia odbył się po jego dwukrotnym zalaniu, z terenu po przejściu dwóch fal powodziowych. W takich okolicznościach trudno oczekiwać od powoda, że pozostawiłby urządzenie na terenie placu budowy. Zauważyć dodatkowo należy, że transport urządzenia odbył się do bazy należącej do powoda i nie łączył się z koniecznością poniesienia kosztów jego przechowywania.
Do kwoty przyznanego powodowi wynagrodzenia Sąd doliczył również poniesione przez powoda koszty jego transportu w kwocie 16 862,41 zł. Zostały one udokumentowane załączonymi do pozwu fakturami, a ich wysokość nie była kwestionowana przez stronę pozwaną (która kwestionowała wyłącznie zasadność ich poniesienia).
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Sąd Okręgowy w pkt I sentencji wyroku zasądził od pozwanego(...) spółki akcyjnejz siedzibą wW.na rzecz powodaPrzedsiębiorstwa (...).J., R.(...) spółki jawnejz siedzibą wS.kwotę 455 979,41 zł wraz z ustawowymi odsetkami:

-

od kwoty 439 117 zł od dnia 1 września 2010 roku do dnia zapłaty;

od kwoty 16 862,41 zł od dnia 5 czerwca 2012 roku do dnia zapłaty.

W pozostałej części powództwo jako niezasadne zostało oddalone.
Odnosząc się do kwestii zasądzonych odsetek wskazać należy, iż zostały one zasądzone na podstawieart. 481 § 1 k.c.. Odsetki zostały zasądzone od datt wskazanych w pozwie, jako0 następujących po upływie terminu, w którym pozwany – jako ubezpieczyciel winien był dokonać wypłaty odszkodowania, zgodnie zart. 817 k.c..
O kosztach postępowania Sąd orzekł na zasadzie stosunkowego rozdzielenia kosztów w myślart. 100 k.p.c.Powód przegrał sprawę w 63% i w takiej wysokości winien ponieść koszty sądowe. Pozwany przegrał zaś sprawę w 37 % i w takim stosunku winny go obciążać koszty procesu.
Na koszty procesu po stronie powoda składały się wydatki w postaci: opłaty od pozwu - 20 000 zł, koszt pisemnej opinii biegłego sądowego - 2985,77 zł, koszt zastępstwa procesowego obliczony zgodnie z § 2 w zw. z§ 6 pkt 8 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu- 7200 zł, koszt opłaty skarbowej od udzielonego pełnomocnictwa – 17 zł. Łącznie powód poniósł w niniejszej sprawie koszty procesu w wysokości 30 202,77. Uwzględniając wskazany powyżej wynik postępowania w niniejszej sprawie, należne powodowi koszty wynoszą 11 175,02 zł ( 30 202,77 zł x 37%).
W toku procesu pozwany poniósł koszt w wysokości 7217 zł. Na koszty te składało się wynagrodzenie jednego pełnomocnika obliczone na podstawie cytowanego rozporządzenia - 7200 zł oraz koszt opłaty od pełnomocnictwa 17 zł. Przy uwzględnieniu wyniku procesu zasądzeniu od powoda na rzecz pozwanego podlegała kwota 4 546,71 zł ( 7217 zł x 63%).
Po dokonaniu kompensaty wskazanych wyżej kwot należnych stronom tytułem zwrotu poniesionych kosztów procesu, Sąd zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 6 628,31 zł (11 175,02 zł - 4 546,71 zł).
Zgodnie z brzmieniemart. 113 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnychkosztami sądowymi, których strona nie miała obowiązku uiścić lub których nie miał obowiązku uiścić kurator albo prokurator, sąd w orzeczeniu kończącym sprawę w instancji obciąży przeciwnika, jeżeli istnieją do tego podstawy, przy odpowiednim zastosowaniu zasad obowiązujących przy zwrocie kosztów procesu. W myśl zaśustępu 2koszty nieobciążające przeciwnika sąd w orzeczeniu kończącym sprawę w instancji nakazuje ściągnąć z roszczenia zasądzonego na rzecz:
1) strony, której czynność spowodowała ich powstanie;
2) strony zastąpionej przez kuratora lub
3) osoby, na której rzecz prokurator wytoczył powództwo lub zgłosił wniosek o wszczęcie postępowania.
W niniejszej sprawie powód został zwolniony od ponoszenia opłaty sądowej ponad kwotę 20 000 zł. Tym samym między stronami a Skarbem Państwa pozostała jeszcze do rozliczenia kwota 40 889 złotych nieuiszczonych kosztów sądowych (opłata od pozwu 60 899 zł – 20 000 zł). Kierując się wskazaniami zawartymi w art. 113 ustawy o kosztach sądowych Sąd Okręgowy stosunkowo rozdzieli nieuiszczone koszty sądowe pomiędzy strony przy zastosowaniu proporcji w jakich strony przegrały proces. I tak w pkt IV wyroku Sąd Okręgowy nakazał ściągnąć na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Warszawie z roszczenia zasądzonego od pozwanego na rzecz powoda kwotę 25 760 zł tytułem nieopłaconej części opłaty od pozwu, która nie obciąża pozwanego. Z tego tytułu od pozwanego(...) spółki akcyjnejz siedzibą wW.Sąd Okręgowy nakazał pobrać na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Warszawie kwotę 15 129 zł
Mając na uwadze powyższe, na mocy powołanych przepisów, orzeczono jak w sentencji wyroku.

SSO Agnieszka Baran