Sąd Okręgowy w Zielonej Górze
IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IV Ua 1/14
Data wyroku: 2014-02-18 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Bogusław Łój, Grażyna Śliwa, Robert Macholak
Teza: nie ma bowiem uzasadnienia wniosek o powołanie kolejnego biegłego jedynie z tego powodu, gdy złożona opinia jest niekorzystana dla strony

Sygn. akt IV Ua 1/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 18 lutego 2014r.

Sąd Okręgowy Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Zielonej Górze

w składzie:
Przewodniczący: Sędzia SO Bogusław Łój / spr /
Sędziowie :  Sędzia SO Grażyna Śliwa
Sędzia SO Robert Macholak

Protokolant : st.sek.sad.R.D.-T.
po rozpoznaniu w dniu18 lutego 2014r. w Zielonej Górze
na rozprawie
sprawy z odwołaniaI. J.
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wZ.
o jednorazowe odszkodowanie
na skutek apelacjipozwanego
od wyroku Sądu Rejonowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych wZ. G.
z dnia 10.12.2013r. ( Sygn. akt IV U 254/12 )

I
oddala apelację,

II
zasądza od pozwanego na rzecz odwołującej kwotę 60 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego za instancję odwoławczą.

Sygn. akt IV Ua 1/14

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 19.06.2012 r., znak:(...)Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wZ.odmówił wnioskodawczyniI. J.prawa do jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy z dnia 25.08.2011 r. wskazując, że zgodnie z orzeczeniem Komisji Lekarskiej ZUS ubezpieczona nie doznała uszczerbku na zdrowiu.
WnioskodawczyniI. J.w odwołaniu od decyzji ZUS wniosła o jej zmianę w całości poprzez orzeczenie, że przysługuje jej prawo do jednorazowego odszkodowania w wysokości odpowiedniej do ustalonego uszczerbku na zdrowiu.
Wyrokiem z dnia 10.12.2013r. Sąd Rejonowy wZ. G., Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych zmienił zaskarżoną decyzję z dnia 19.06.2012 r., znak:(...)w ten sposób, że przyznał wnioskodawczyniI. J.jednorazowe odszkodowanie w kwocie 14.080,00 zł za 20% uszczerbku na zdrowiu doznanego na skutek wypadku przy pracy z dnia 25.08.2011r. (pkt I), zasądził od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wZ.na rzecz wnioskodawczyniI. J.kwotę 60,00 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego (pkt II).
Sąd Rejonowy ustalił, że wnioskodawczyniI. J.w dniu 25.08.2011 r. uległa wypadkowi przy pracy, w wyniku którego została przygnieciona przez przewrócone regały. W tym samym dniu została przewieziona przez pogotowie w celu hospitalizacji do Szpitala Wojewódzkiego wZ., gdzie przebywała do dnia 30.08.2011 r.
Przeprowadzone rozpoznanie ujawniło, że w wyniku zdarzenia doszło do urazu jamy brzusznej, miednicy mniejszej, nasilonego bólu głowy. Zalecono kontrolę ambulatoryjną w związku z podejrzeniem uszkodzenia lewego splotu krzyżowo-lędźwiowego kręgosłupa. W dalszym toku leczenia zdiagnozowano także zapalenie rozcięgna podeszwowego, zaburzenia czucia powierzchniowego uda lewego, zmiany odruchu skokowego oraz niemożność prawidłowego samodzielnego chodu, co spowodowało konieczność posługiwania się kulami.
Obecnie uI. J.rozpoznaje się: ogólne potłuczenie, skręcenie obręczy biodrowej z objawami przewlekłego zapalenia tej okolicy, zapalenie rozcięgna podeszwowego lewego, dysfunkcję prawego korzenia S1 w wyniku uszkodzenia prawego splotu lędźwiowo-krzyżowego w trakcie przebytego urazu brzucha i miednicy mniejszej.
Procentowy uszczerbek na zdrowiu wynosi 5% z punktu 143 oraz 15% z punktu 94c.
Do uszkodzenia prawego korzenia S1 mogło dojść na poziomie splotu lędźwiowego (o czym świadczą bóle na przebiegu nerwu kulszowego - pośladek, udo, zdrętwienie łydki, osłabienie stopy, zaburzenia czucia w zakresie korzenia S1, wyszczuplenie łydki o niedowład stopy) albo w wyniku urazu łydki (wbita śruba). Niezależnie od poziomu uszkodzenia, korzeń S1 jest trwale uszkodzony, co objawia się przetrwałym uszkodzeniem stopy (zginacze podeszwowe), wyszczupleniem i drętwieniem łydki.
W tak ustalonym stanie faktycznym Sąd Rejonowy zważył, że w całości podzielił wnioski opinii biegłych lekarzy sądowych ortopedy i neurologa, którzy stwierdzili, że stan zdrowia wnioskodawczyni powoduje łącznie 20% uszczerbku na zdrowiu. W oparciu o dowód z opinii biegłych lekarzy sądowych ortopedy i neurologa, a następnie opinii uzupełniającej Sąd Rejonowy ustalił, że wbrew twierdzeniu organu rentowego, odwołująca doznała długotrwałego uszczerbku na zdrowiu w postaci dysfunkcji prawego korzenia S1 w trakcie przebytego urazu brzucha i miednicy mniejszej (15%) oraz przykurczów i ograniczenia ruchów w stawie biodrowym w następstwie uszkodzenia tkanek miękkich (5%). Sąd Rejonowy wskazał, iż biegła neurolog podała, że poziom uszkodzenia jest trudny do ustalenia, ale fakt uszkodzenia S1, który wywołał deficyt neurologiczny, jest oczywisty.
Mając powyższe na uwadze, Sąd I instancji na podstawie wydanych opinii jednoznacznie ustalił, że u odwołującej doszło do urazu powodującego 15% uszczerbku na zdrowiu kwalifikowanego z punktu 93 c tabeli stanowiącej załącznik dorozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18.12.2002 r. w sprawie szczegółowych zasad orzekania o stałym lub długotrwałym uszczerbku na zdrowiu, trybu postępowania przy ustalaniu tego uszczerbku oraz postępowania o wypłatę jednorazowego odszkodowania(Dz.U.2002.234.1974). Wiarygodności wydanej opinii nie mogła podważyć pomyłka polegająca na początkowym zakwalifikowaniu urazu neurologicznego z punktu 93 h(uszkodzenia rdzenia kręgowego), albowiem biegła wyjaśniła to precyzyjnie w opinii uzupełniającej.
Sąd Rejonowy podkreślił przy tym, że uraz kręgosłupa (choć nie stwierdzony bezpośrednio po wypadku) znalazł potwierdzenie w dokumentacji medycznej przedłożonej przez wnioskodawczynię, która po wypadku leczyła się neurologicznie.
W ocenie Sądu I instancji, rozmiar uszczerbku zaproponowany i ustalony przez biegłych nie stanowił rażącego nadużycia przy uwzględnieniu stopnia nasilenia dolegliwości. W dodatku, biegli precyzyjnie i jasno podali, z jakich przyczyn ustalili go na łącznym poziomie 20%. Stopień nasilenia schorzenia niewątpliwie dowodzi, że w związku przyczynowym z urazem doszło do powstania uszczerbku na zdrowiu.

Apelację od powyższego wyroku wywiódł pozwany Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wZ. G.zaskarżając go w całości. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:

1
naruszenie prawa materialnego tj.art. 11 ustawy z dnia 30.10.2002r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych(Dz. U. z 2009 r. Nr 167, poz. 1322) w zw. z § 8 oraz pkt 156 załącznikarozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18.12.2002r. w sprawie szczegółowych zasad orzekania o stałym lub długotrwałym uszczerbku na zdrowiu, trybu postępowania przy ustalaniu tego uszczerbku oraz postępowania o wypłatę jednorazowego odszkodowania(Dz. U. z 2013 r., poz. 954) poprzez ustalenie, iż wnioskodawczyni na skutek wypadku przy pracy z dnia 25.08.2011r. doznała uszczerbku na zdrowiu w wysokości 20% i przyznanie wnioskodawczyni kwoty 14080,00 zł tytułem jednorazowego odszkodowania;

2
naruszenie prawa procesowego tj.art. 233 § 1 kpcpoprzez przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów polegające na ustaleniu, że uszczerbek na zdrowiu wnioskodawczyni będący skutkiem wypadku przy pracy wynosi 20%, podczas gdy zebrany materiał dowodowy w szczególności opinie lekarza orzecznika ZUS i komisji lekarskiej ZUS nie dawały podstaw do takich ustaleń;

3
naruszenie prawa procesowego tj.art 217 § 2 kpcw zw. zart. 227 kpcw zw. zart. 241 kpcorazart. 286 kpcpoprzez oddalenie wniosku pozwanego z dnia 11.10.2013 r. o dopuszczenie dowodu z opinii innych biegłych ortopedy i neurologa pomimo, że z uwagi na istotne rozbieżności stanowisk biegłych tych specjalności ze stanowiskami lekarza orzecznika ZUS i komisji lekarskiej ZUS konieczne było wydanie opinii rozstrzygającej.

Wskazując na powyższe zarzuty wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez oddalenie odwołania wnioskodawczym od decyzji pozwanego z dnia 19.06.2012r. znak:(...)odmawiającej prawa do jednorazowego odszkodowania z tytułu uszczerbku na zdrowiu w związku z wypadkiem przy pracy z dnia 25.08.2011r.; ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku; przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Jednocześnie, skarżący wniósł o dopuszczenie dowodu z opinii innych biegłych ortopedy i neurologa na okoliczność ustalenia stopnia uszczerbku na zdrowiu wnioskodawczyni pozostającego w związku z wypadkiem z dnia 25.08.2011r.

W odpowiedzi na apelację wnioskodawczyni wniosła o oddalenie apelacji w całości oraz zasądzenie od organu rentowego na rzecz ubezpieczonego kosztów postępowania procesowego, w tym kosztów zastępstwa według norm przepisanych.

Rozpoznając apelację Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja organu rentowego okazała się niezasadna.

Dokonując oceny zarzutów apelacji, jak i poprawności zaskarżonego orzeczenia należy stwierdzić, że zarzuty apelacji oraz okoliczności sprawy w żaden sposób nie uzasadniają przedmiotowego zaskarżenia. Sąd pierwszej instancji dokonał wszechstronnej oceny materiału dowodowego i rozważył wszystkie sporne kwestie. Nadto zwrócił uwagę na wszystkie okoliczności mające wpływ na rozstrzygnięcie niniejszego sporu.
Wbrew wywodom apelacji, Sąd Rejonowy przeprowadził postępowanie dowodowe w zakresie niezbędnym do jej rozstrzygnięcia, a zgromadzony materiał dowodowy poddał wnikliwej analizie i dogłębnej ocenie, w żaden sposób nie uchybiając przepisom prawa procesowego. Sąd Rejonowy w pisemnych motywach wyroku wskazał, jaki stan faktyczny stał się jego podstawą oraz podał na jakich dowodach oparł się przy jego ustalaniu. Stąd też Sąd Okręgowy ustalenia sądu pierwszej instancji w całości uznał i przyjął jako własne, rezygnując jednocześnie z ich ponownego szczegółowego przytaczania (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 05.11.1998r., I PKN 339/98, OSNAP 1999/24/776 oraz z dnia 22.02.2010r., I UK 233/09, Lex nr 585720 i z dnia 24.09.2009r., II PK 58/09, Lex nr 558303). Nie dostrzegł przy tym naruszenia przezsąd meritiprawa materialnego, w związku z czym poparł w całości rozważania Sądu Rejonowego również w zakresie przyjętych przez niego podstaw prawnych orzeczenia.
W szczególności Sąd Rejonowy nie dopuścił się naruszenia przepisuart. 233 § 1 kpc. Zdaniem Sądu Okręgowego, podobnie jak Sądu Rejonowego, ocena stanu zdrowia wnioskodawczyni dokonana przez biegłych lekarzy sądowych neurologa i ortopedę w wydanej opinii była prawidłowa i zasługiwała na uwzględnienie. Opinia została sporządzona przez specjalistów, posiadających gruntowną wiedzę medyczną oraz długoletnie doświadczenie zawodowe. Podstawą jej wydania były dowody obiektywne. Biegli uwzględnili pełną dokumentację lekarską i wyniki badań zgromadzone w aktach organu rentowego.
Sąd Okręgowy dał w pełni wiarę zawartym w opinii wnioskom. Są one bowiem przekonywujące i obejmują pełną ocenę stanu zdrowia wnioskodawczyni. Biegli w sposób niebudzący wątpliwości uzasadnili, że stan zdrowia wnioskodawczyni powoduje, iż procentowy uszczerbek na zdrowiu spowodowany wypadkiem przy pracy w dniu 25.08.2011r. wynosi 20 % według załącznika dorozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18.12.2002r. w sprawie szczegółowych zasad orzekania o stałym lub długotrwałym uszczerbku na zdrowiu, trybu postępowania przy ustalaniu tego uszczerbku oraz postępowania o wypłatę jednorazowego odszkodowania(Dz. U. Nr 234, poz. 1974).
W związku z powyższym, jako że była to opinia wyczerpująca, sporządzona przez specjalistów z zakresu ortopedii i neurologii, a ponadto została przez biegłych uzupełniona, a pozwany nie zgłosił do tej opinii merytorycznych zastrzeżeń brak jest podstaw do jej kwestionowania. W konsekwencji niezasadny był zarzut organu rentowego w przedmiocie zaniechania dopuszczenia przez Sąd pierwszej instancji dowodu z opinii innych biegłych tej samej specjalności. ZUS nie wykazał bowiem aby uwzględniona przez Sąd Okręgowy opinia biegłych lekarzy ortopedy i neurologa była wadliwa i niewystarczająca. Nie ma bowiem uzasadnienia wniosek o powołanie kolejnego biegłego jedynie w sytuacji, gdy złożona opinia jest niekorzystna dla strony. Takie stanowisko zajął również Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 04.08.1999r. (I PKN 20/99, OSNP 2000/22/807).
Odnosząc się do zarzutów apelacji w szczególności należy zważyć – na co słusznie zwróciła uwagę również strona odwołująca – że pozwany w ogóle nie przeprowadził żadnego badania odwołującej, a przynajmniej wniosek taki nie wynika z akt organu rentowego. Po drugie, trzeba również zwrócić uwagę, że stanowisko ZUS zawarte tak w orzeczeniu lekarza orzecznika, jak i w orzeczeniu komisji lekarskiej w ogóle nie zawiera żadnego uzasadnienia. Konstatuje jedynie lakonicznie, że nie stwierdza się długotrwałego uszczerbku na zdrowiu – a dlaczego i z czego to wynika, tego w uzasadnieniu orzeczeń brak.
O ewentualnym dopuszczeniu dowodu z opinii innych biegłych nie mogły także decydować okoliczności podane przez organ rentowy w apelacji. Nie stanowiły one bowiem konkretnych uwag i argumentów podważających miarodajność opinii biegłych sądowych z zakresu ortopedii i neurologii. Organ rentowy nie wskazał zatem racjonalnych i rzeczowych argumentów przemawiających za dopuszczeniem dowodu z opinii nowego biegłych lekarzy sądowych, co skutkowało oddaleniem tego wniosku.
Biorąc pod uwagę powyższe zważenia Sąd na podstawieart. 385 kpcorzekł jak w wyroku.
O kosztach zastępstwa procesowego Sąd orzekł zgodnie zart. 98 kpci§ 12 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu(t.j. Dz. U. z 2013r., poz. 490).