Sąd Apelacyjnyw Warszawie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 306/14
Data wyroku: 2014-10-08 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Małgorzata Janicz, Barbara Lubańska-Mazurkiewicz, Hanna Wnękowska
Słowa kluczowe: Narkomania
Podstawa prawna: art.59 ust.1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii

Sygn. akt II AKa 306/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 8 października 2014r.
Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSA – Barbara Lubańska-Mazurkiewicz
Sędziowie: SA – Hanna Wnękowska (spr.)
SO (del.) – Małgorzata Janicz
Protokolant: – st. sekr. sąd. Marzena Brzozowska
przy udziale Prokuratora Leszka Woźniaka
po rozpoznaniu w dniu 8 października 2014 r.
sprawyM. R. (1)
oskarżonego o przestępstwa zart. 59 ust. 1 ustawy z 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniioraz zart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 55 ust. 3 ustawy z 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii
na skutek apelacji, wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie
z dnia 18 lutego 2014 r. sygn. akt  XVIII K 217/12
zaskarżony wyrok w stosunku do oskarżonegoM. R. (1)utrzymuje w mocy;
zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa 300 zł opłaty za drugą instancję oraz pozostałe koszty sądowe za postępowanie odwoławcze;
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.J. B.– Kancelaria Adwokacka wW.kwotę 738 zł (w tym 23% VAT) tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu przed Sądem Apelacyjnym.

UZASADNIENIE
M. R. (1)oskarżony został o to, że:

I
w okresie od lipca 2006 r. do listopada 2006 r. wW.wspólnie i w porozumieniu zA. W.w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzielił nieustalonym osobom środków odurzających w postaci około 350 gramów amfetaminy i 1200 gramów ziela konopi indyjskiej (marihuany) które to narkotyki zakupił odM. G.iI. W.,

tj. o czyn z art. 59 ust. 1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o, przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179, poz. 1485)

II
w lipcu 2006 r. wW.udzielił pomocyM. G.iI. W.do przemytu znacznej ilości narkotyków w postaci około 4 kg amfetaminy doA.w ten sposób, że udostępnił garaż swoich rodziców przyul. (...)wW.i pomagał pakować w/w środki odurzające do specjalnie przystosowanych skrytek w samochodzieD. (...)należącym doI. W.,

tj. o czyn zart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 55 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. Nr 179, poz. 1485)

III
w okresie 20-25 września 2006 r. wW.udzielił pomocyM. G.iI. W.do przemytu znacznej ilości narkotyków w postaci około 4 kg amfetaminy doH.w ten sposób, że udostępnił garaż swoich rodziców przyul. (...)wW.i pomagał pakować w/w środki odurzające do specjalnie przystosowanych skrytek w samochodzieD. (...)należącym doI. W.,

tj. o czyn zart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 55 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. Nr 179, poz. 1485).
Zaskarżonym wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 18 lutego 2014r. oskarżony został uniewinniony z zarzutu opisanego w pkt. II natomiast uznany został uznany za winnego tego, że: w ramach czynu opisanego w pkt. I - w okresie od początku września 2006 r. do 26 listopada 2006 r. wW., działając wspólnie i w porozumieniu, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru osiągnięcia korzyści majątkowej, udzielił nieustalonym osobom substancji psychotropowych w postaci nie mniej niż 60 gramów amfetaminy w cenie nie niższej niż po 18 złotych za każdy gram tego środka oraz środków odurzających w postaci około 190 gramów ziela konopi indyjskiej- marihuany w cenie nie niższej niż po 20 złotych za każdy gram tego środka, które to narkotyki zakupił odI. W.iM. G., tj. czynu zart. 59 ust. 1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. Nr 179, poz. 1485) i na podstawie tego przepisu skazano go i wymierzono mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.
Na podstawieart. 45 § 1 kkorzeczono wobecM. R. (1)środek karny w postaci przepadku na rzecz Skarbu Państwa korzyści majątkowej w wysokości 2.440 (dwa tysiące czterysta czterdzieści) złotych uzyskanych wskutek popełnienia powyższego przestępstwa.
W ramach czynu opisanego w punkcie III aktu oskarżenia uznanoM. R. (1)za winnego tego, że w dniu 22 bądź 23 września 2006r.W., wbrew przepisomustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. Nr 179, poz. 1485), działając w zamiarze wyjazduI. W.iM. G.doH.w celu dokonania przez nich wewnątrzwspólnotowej dostawy znacznej ilości substancji psychotropowych w postaci około 4 kg amfetaminy, udzielił pomocy w ten sposób, że udostępnił garaż swoich rodziców przyul. (...)wW.w którym narkotyki te były pakowane do specjalnie przystosowanych skrytek w samochodzieD. (...)należącym doI. W., tj. czynu zart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 55 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. Nr 179, poz. 1485) i na podstawie tych przepisów skazano oskarżonego a na podstawieart. 19 § 1 i 2 k.k.w zw. zart. 55 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. Nr 179, poz. 1485),art. 60 § 1 i § 6 pkt. 2 k.k.iart. 33 § 1 i 3 k.k.wymierzono oskarżonemu kary 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności i 100 (stu) stawek dziennych grzywny po 10 (dziesięć) złotych każda.
Na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 i 2 k.k.wymierzoneM. R. (1)w punktach IX i XII sentencji wyroku kary pozbawienia wolności połączono i jako łączną wymierzono oskarżonemu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności.
Od wyroku tego apelację wniósł obrońca oskarżonego.
Apelacja zaskarżała wyrok w całości na korzyść tegoż oskarżonego zarzucając:

I
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku polegający na sprzecznym z zasadami prawidłowego rozumowania przyjęciu, iż:

- wyjaśnieniaI. W.w zakresie w jakim dotyczą one wiedzy i świadomości oskarżonegoM. R. (1)co do czynności, jaka miała zostać dokonana w garażu jego ojca przed wyjazdem tej oskarżonej iM. G.doH.są w pełni wiarygodne,
- zeznaniaM. G.,P. P. (1)i wyjaśnieniaM. R. (1)w zakresie w jakim dotyczą one wiedzy i świadomości oskarżonegoM. R. (1)co do czynności, jaka miała zostać dokonana w garażu jego ojca przed wyjazdem tejI. W.i tego świadka doH.są w niewiarygodne,
- uznania, że czynności i zachowanie faktycznie zdziałaneM. R. (1)stanowiły realne pomocnictwo do przemytu narkotyków, a w konsekwencji sprzeczne z zasadami logicznego rozumowanie przyjęcie, iż:
- oskarżonyM. R. (1), działając w celu udzielenia pomocy innym osobom do dokonania wewnątrzwspólnotowej dostawy narkotyków udostępnił garaż swojego ojca, mając świadomość, iż w garażu tym do skrytek w samochodzieI. W.zostaną włożone narkotyki przed wyjazdem doH..
II. rażącą niewspółmierność kary wymierzonej oskarżonemu wymierzenie mu kary pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia, podczas gdy dostrzeżone przez Sąd okoliczności w postaci odbycia przez oskarżonego terapii odwykowej i zmianę sposobu życia po odbyciu kary pozbawienia wolności za inne przestępstwo związane z narkotykami uzasadniały prognozę, że osiągnięcie celów kary będzie możliwe i prawdopodobnie także w przypadku warunkowego zawieszenia wykonania kary;
III. naruszenie przepisu prawa procesowego w postaciart. 424 § 2 k.p.k.w zw. zart. 58 § 1 k.k.i w zw. zart. 53 § 1 i 2 k.k., poprzez zaniechanie uzasadnienia co do możliwości osiągnięcia celów kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, na wypadek gdyby Sąd odwoławczy uchylił wyrok łączny i w stosunku od oskarżonego uprawomocniłby się jedynie wyrok za czyn zarzucony w pkt. I aktu oskarżenia.
Obrońca wniósł o zmianę orzeczenia w zaskarżonej części poprzez orzeczenie o uniewinnieniu oskarżonego od zarzutu określonego w pkt. III aktu oskarżenia, a w konsekwencji o uchylenie w całości rozstrzygnięcie zawarte w punkcie XIII i XIV części dyspozytywnej wyroku.
Sąd Apelacyjny zważył co następuje.
Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie.
Sąd Okręgowy prawidłowo dokonał ustaleń faktycznych należycie oceniając ujawniony materiał dowodowy, a uzasadnienie wyroku sporządził zgodnie z wymogami przepisuart. 424 k.p.k.Wszystkie ujawnione dowody mające znaczenie dla dokonania ustaleń o winie oskarżonego poddane zostały wystarczającej analizie a ich ocena zgodna jest z wymogami określonymi wart. 7 k.p.k.
Wbrew zarzutowi apelacji ujawniony materiał dowodowy stanowi wystarczającą przesłankę ustaleń w przedmiocie zamiaru oskarżonego w zakresie czynu opisanego w pkt. III. Ustaleń tych nie poddają w wątpliwość wywody apelacji przywołujące poszczególne wyjaśnieniaI. W.dotyczące przemytu narkotyków doA.iH..
Podnoszona przez skarżącego okoliczność, iżI. W.podczas przesłuchania w dniu 31 stycznia 2008 roku , nie wspomniała o obecności oskarżonego podczas pakowania narkotyków w paczki - nie podważa wiarygodności jej późniejszych wyjaśnień dotyczących świadomości oskarżonego co do czynności jakie miał wykonaćM. G.w garażu jego ojca.
M. R. (1)nie uczestniczył bowiem w pakowaniu narkotyków w paczki a oskarżona nie składała wówczas żadnych wyjaśnień na temat miejsca w którym przepakowano narkotyki do jej samochodu.
Kolejne przywołane w apelacji wyjaśnieniaI. W.z dnia 11 czerwca 2008r. dotyczyły przygotowań do przemytu amfetaminy doW., zatem dla ustaleń o winie oskarżonego w zakresie czynu III są bez znaczenia. Zauważyć w tym, miejscu trzeba ,że Sąd Okręgowy prawidłowo ustalił i wyczerpująco uzasadnił, ,że pakowanie narkotyków w garażu ojca oskarżonegoM. R. (1)miało miejsce przed wyjazdem doH., a twierdzenieI. W.,że było to przed wyjazdem doW.wynikało z jej pomyłki. Zważyć trzeba, żeM. G.wyjaśnił, iż tylko raz był wypożyczany garaż odM. R. (2)i że tylko raz pakował w nim narkotyki do samochodu - było to przed wyjazdem doH.(k. 2512).
W kolejnych przywołanych w apelacji wyjaśnieniachI. W., z dnia 11 września 2008r., wskazywała ona osoby, które uczestniczyły w pakowaniu narkotyków przeznaczonych do przemytu. Podkreślenia wymaga , że stwierdziła ona wówczas m.in., iżM. R. (1)był raz obecny przy pakowaniu narkotykówprzyjechałam wtedy ze sklepu zA.razem zM. R. (2)iA..P.iM.byli już w moim mieszkaniu i pakowali paczki z narkotykami.”( k. 1679).
Wyjaśnienia te korespondują z jej późniejszymi wyjaśnieniami, z których wynika, iż miało to miejsce przed wyjazdem doH.oraz, że narkotyki te następnie zostały przepakowane do jej samochodu w garażu ojca oskarżonegoM. R. (2).I. W.kategorycznie stwierdziła ,że oskarżony widział te narkotyki i miał świadomość , że będą przemycane doH.. Stwierdziła także ,że , iżM. R.wiedział , że w garażu jego ojca będą te narkotyki pakowane , wiedział też jaka ilość ma być zapakowana , bo widział pakunki , które mają być tam zapakowane”(k. 2514).
Wyjaśnienia te zostały przez Sąd Okręgowy prawidłowo ocenione i zasadnie uznane za wiarygodne. Należy zwrócić uwagę, że brak jest jakichkolwiek podstaw do przyjęcia, żeI. W.świadomie i wbrew prawdzie obciążała oskarżonego.
Warto w tym miejscu przywołać wyjaśnienia oskarżonegoM. R. (1), który przyznając ,że udostępnił garażM. G., stwierdziłja nie dopytywałem się po co pojechali doH.. Ja podejrzewałem ,ze to chodzi o narkotyki(k. 347).
Mając na uwadze powyższe, przy uwzględnieniu argumentacji przedstawionej w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, Sąd Apelacyjny uznał zarzut I apelacji za niezasadny.
Wymierzone oskarżonemu kary jednostkowe nie noszą cech rażącej niewspółmierności.
Zostały orzeczone z uwzględnieniem wszystkich okoliczności podmiotowych i przedmiotowych a okoliczności te znalazły należyty wyraz w ich wysokości. Podkreślenia wymaga że kara wymierzona za czyn opisany w pkt. III aktu oskarżenia , została orzeczona z nadzwyczajnym jej złagodzeniem.
Cech rażącej niewspółmierności nie nosi także karą łączna orzeczona przy prawidłowym zastosowaniu metody zbliżonej do absorpcji.
Należy podzielić stanowisko Sądu Okręgowego, że – wbrew zarzutom apelacji - brak jest podstaw , które uzasadniałyby warunkowe zawieszenie wykonania kary. Wobec oskarżonego stosowano już dwukrotnie probacyjny środek w postaci warunkowego zawieszenia wykonania kary i każdorazowo okazał się on nieskuteczny, zarządzano wykonanie kary. Świadczy to o znacznej niepoprawności oskarżonego i nie pozwala na sformułowanie pozytywnej prognozy wymaganej przezart. 69 § 1 k.k.
Zwrócić należy w tym miejscu uwagę na nieprawidłowość zarzutu III apelacji - Sąd dokonuje bowiem oceny okoliczności decydujących o zastosowaniu instytucji określonej wart. 69 § 1 k.k.w odniesieniu do kary łącznej a nie do kar jednostkowych.
Z powyższych względów Sąd Apelacyjny uznając zarzuty apelacji za bezzasadne, orzekł jak w wyroku.