Sąd Rejonowy Wrocław Śródmieście we Wrocławiu
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 1147/13
Data wyroku: 2014-05-14 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Paweł Kwiatkowski
Słowa kluczowe: Przedawnienie roszczeń
Podstawa prawna: art. 6 ust. o elektronicznych środkach płatniczych

Sygnatura akt I C 1147/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
W., dnia 14-05-2014 r.
Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu I Wydział Cywilny w następującym składzie:
Przewodniczący:SSR Paweł Kwiatkowski
Protokolant:Beata Grzybowska
po rozpoznaniu w dniu 14-05-2014 r. we Wrocławiu
sprawy z powództwaP.(...)(...)z siedzibą wW.
przeciwkoP. C.
o zapłatę
oddala powództwo.
I C upr(...)

UZASADNIENIE
Pozwem złożonym w dniu 1 lutego 2013 r. strona powodowaP.(...)(...)domagała się zasądzenia na swoją rzecz od pozwanegoP. C.kwoty(...),59 z ustawowymi odsetkami liczonymi od kwoty 2218,38 zł od dnia 11 stycznia 2012 r. do dnia zapłaty, od kwoty 887,21 zł od dnia 6 lutego 2013 r. do dnia zapłaty
W uzasadnieniu pozwu wskazano, że(...) Bank (...) SAzawarła z pozwaną umowę o wydanie i użytkowanie karty. Wg stanu z dnia 13 listopada 2010 r. wysokość zadłużenia pozwanej wynosiła 2218,38 zł z tytułu należności głównej. Należność ta miała być płatna do 10 stycznia 2012 r. Ponadto pozwana zobowiązana była do zapłaty odsetek zapadłych w kwocie 306,86 zł i odsetek karnych w kwocie 580,35 zł.(...) SAdokonał przelewu w/w wierzytelności na rzecz powoda
Nakazem zapłaty w elektronicznym postępowaniu upominawczym wydanym w dniu 8 lutego 2013 r. powództwo uwzględniono w całości.
W sprzeciwie od w/w nakazu zapłaty pozwanaP. C.wniosła o oddalenie powództwa w całości, podnosząc zarzut przedawnienia.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny.
W dniu 3 sierpnia 2007 r. poprzednik prawny strony powodowej(...) Bank (...) SAzawarł z pozwanąP. C.umowę o wydanie i używanie karty kredytowej z limitem kredytowym w kwocie 2000 zł.
(dowód: umowa z 3.08.2007 r. – k. 27)
(...) SAwypowiedział w/w umowę pismem z 1 października 2010 r., z miesięcznym terminem wypowiedzenia
(dowód: wypowiedzenie z 1.10.2010 r. – k. 58)
W wykazie wierzytelności stanowiącym załącznik do umowy o przelew wierzytelności zawartej pomiędzy(...) SAo powodem w dniu 10 stycznia 2012 r. wskazano, że wierzytelności wobec pozwanej w kwocie 2218,38 zł, 306,86 zł i 580,35 zł istniały już 11 listopada 2010 r.
(dowód: częściowy wykaz wierzytelności – k. 16)
Mając powyższe na uwadze, Sąd zważył, co następuje.
Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 6 ustawy z 12 września 2002 r. o elektronicznych środkach płatniczych, która miał zastosowanie w rozpoznawanej sprawie w terminie dwóch lat przedawniały się roszczenia z umów o elektroniczny instrument płatniczy. Termin ten rozpoczynał się zgodnie zart. 120 § 1 kcod dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne. Strona powodowa nie próbowała nawet przedstawić jakichkolwiek dowodów, że jej roszczenie stało się wymagalne po 31 stycznia 2011 r., a tylko taka okoliczność wskazywałaby, iż nie jest ono przedawnione. Z dokumentów dołączonych do pozwu wynikało, że zarówno roszczenie główne, jak i roszczenie odsetkowe było wymagalne już 13 listopada 2010 r. (por. częściowy wykaz wierzytelności – k. 16 akt i wskazane tam tzw. „daty dokumentów”). Data ta znajduje dodatkowe potwierdzenie w fakcie, iż umowę z pozwaną wypowiedziano w dniu 1 października 2013 r. Tym samym roszczenie o zapłatę tych kwot uległo przedawnieniu najpóźniej w dniu 13 listopada 2012 r. Należy przy tym podkreślić, że dokument ten wskazał najpóźniejszą możliwą datę wymagalności roszczeń. W istocie powód powinien był przedstawić historię rachunku karty, tak żeby możliwe było ustalenie dat poszczególnych operacji z użyciem karty pozwanej. Dopiero taki dowód mógłby pomóc w ustaleniu faktycznych dat wymagalności roszczenia wobec pozwanej.
Wobec przedawnienia roszczenia głównego, przedawnieniu uległo także roszczenie o zapłatę odsetek za opóźnienie w zapłacie należności głównej (por. uchwała składu 7 sędziów Sądu Najwyższego z 26 stycznia 2005 r. III CZP 42/04, OSNC 2005/9/149) .
W związku z powyższym pozwany mógł stosownie doart. 117 § 2 kcuchylić się od zaspokojenia roszczenia strony powodowej. Mając to na uwadze, powództwo oddalono, orzekając, jak w pkt I wyroku.