Sąd Okręgowy w Tarnowie
IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IV U 237/14
Data wyroku: 2014-06-18 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Natalia Lipińska
Słowa kluczowe: Renta Z Tytułu Niezdolności Do Pracy
Podstawa prawna: art. 57 w zw. z art. 12 ustawy emerytalnej

Sygn. akt IV U 237/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 18 czerwca 2014 roku
Sąd Okręgowy w Tarnowie – Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący: SSO Natalia Lipińska
Protokolant: stażysta Monika Barwacz
po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2014 roku w Tarnowie na rozprawie
sprawy z odwołaniaH. K.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT.
z dnia 27 stycznia 2014 roku nr(...)- (...)
w sprawieH. K.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT.
o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy
zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje odwołującemu sięH. K.prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy od dnia 1 listopada 2013 roku na okres lat dwóch.
Sygn. akt IV U 237/14

UZASADNIENIE

wyroku Sądu Okręgowego w Tarnowie

z dnia 18 czerwca 2014 r.
Decyzją z dnia 27 stycznia 2014 r., nr(...)- (...), Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT., na podstawie przepisówustawy z dnia17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. z 2013 r. poz. 1440 ze zm.), odmówiłH. K.przyznania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, ponieważ Komisja Lekarska w orzeczeniu z dnia22 stycznia 2014 r. stwierdziła, że ubezpieczony nie jest niezdolny do pracy.
Odwołanie od tej decyzji wniósłH. K., domagając się jej zmiany i przyznania mu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. W uzasadnieniu odwołujący podniósł, że jego podstawą chorobą jest niewydolność bólowo- czynnościowa kręgosłupa. Pomimo przebytej operacji neurochirurgicznej oraz pooperacyjnego leczenia usprawniającego, bóle wciąż powracają z nasilającą siłą. Jak podał, leczący go neurolog jednoznacznie stwierdził, że z powodu licznych urazów kręgosłupa, powinien on prowadzić oszczędny tryb życia. Chorobą współistniejącą zaś, która znacznie utrudnia mu wykonywanie codziennych czynności, jest potwierdzona wynikami badań długoletnia i znaczna głuchota ucha prawego. W ocenie odwołującego, schorzenia te uniemożliwiają mu wykonywanie pracy zarobkowej.
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie. Podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, wskazał, że odwołanie nie wnosi żadnych nowych okoliczności, które miałyby wpływ na zmianę orzeczenia Komisji Lekarskiej ZUS.
Bezsporne w niniejszej sprawie było, żeodwołującyH. K., urodzony(...)r., ma wykształcenie zasadnicze zawodowe i pracował jako układacz wykładzin chemoodpornych, sprzedawca oraz wykładacz powłok antykorozyjnych.
Od 7 maja 1994 r. ubezpieczony pobierał rentę inwalidzką III grupy inwalidów,a następnie rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy, która była mu wypłacana do31 października 2013 r.
W dniu 15 października 2013 r. wystąpił zaś do organu rentowego z wnioskiemo ponowne przyznanie mu prawa do tego świadczenia.
Zaskarżoną decyzją z dnia 27 stycznia 2014 r.(...) OddziałwT.odmówił ubezpieczonemu przyznania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, ponieważ Komisja Lekarska w orzeczeniu z dnia 22 stycznia 2014 r. stwierdziła, że wnioskodawca nie jest niezdolny do pracy.
(okoliczności bezsporne)
Nadto Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny sprawy:
Lekarz Orzecznik ZUS w opinii lekarskiej z dnia 26 listopada 2013 r. rozpoznał u wnioskodawcy:

-

okresowy zespół bólowy kręgosłupa L-S- w okresie remisji,

stan po operacji dyskopatii L5-S1 w 2001 r.,

głuchotę ucha lewego,

niedosłuch ucha prawego.

W konsekwencji, Lekarz Orzecznik ZUS uznał, że odwołujący nie jest osobą niezdolną do pracy.
Na skutek sprzeciwu, sprawa skierowana została do Komisji Lekarskiej ZUS, któraw orzeczeniu z dnia 22 stycznia 2014 r. podtrzymała stanowisko wyrażone przez Lekarza Orzecznika, rozpoznając u wnioskodawcy:

-

występujący okresowo zespół bólowy kręgosłupa L-S,

stan po operacji dyskopatii L5-S1 w 2001 r.,

głuchotę ucha lewego,

niedosłuch ucha prawego (zaprotegowany).

Orzeczenie to legło u podstaw wydania zaskarżonej decyzji.
dowód:

-

orzeczenie Lekarza Orzecznika ZUS z dnia 26.11.2013 r.- k. 10 cz. II akt ZUS,

orzeczenia Komisji Lekarskiej ZUS z dnia 22.01.2014 r.- k. 14 cz. II akt ZUS,

W celu stwierdzenia, czy i w jakim stopniu odwołujący jest niezdolny do pracy, czy istniejąca poprzednio częściowa niezdolność do pracy ustała oraz czy nastąpiła poprawa jego stanu zdrowia i na czym polega, jak również kiedy powstała niezdolność do pracy, Sąd dopuścił dowód z opinii biegłych lekarzy sądowych: lek. med.S. B.- specjalisty otolaryngologa, lek. med.D. B.- specjalisty neurologa i lek. med.P. Ż.- specjalisty chorób wewnętrznych.
W pisemnej opinii z dnia 4 kwietnia 2014 r. biegły otolaryngolog zdiagnozował u odwołującego:

-

niedosłuch typu odbiorczego ucha prawego,

głuchotę ucha lewego,

słuch ucha prawego wspomagany aparatem słuchowym.

W oparciu o przeprowadzone badanie oraz wyniki badań specjalistycznych uznał, że ubezpieczony jest osobą zdolną do pracy.
W uzasadnieniu opinii podał, że w 1985 r. u badanego nagle nastąpiła głuchota ucha lewego, co świadczy o uszkodzeniu ucha wewnętrznego części słuchowej oraz narządu równowagi. Dzięki mechanizmom kompensacyjnym organizm mógł stopniowo przyzwyczaić się do nowej sytuacji. Aktualnie, odwołujący jest zaopatrzony w aparat na uchu prawym,w związku z czym jego słuch jest społecznie wydolny, choć okresowo trzeba do badanego głośno mówić. Opiniowany jest osobą samodzielną. Uszkodzenie słuchu upośledza sprawność jego organizmu, ale nie w stopniu znacznym. Wnioskodawca jest osobą zdolną do pracy, za wyjątkiem pracy w hałasie, na wysokości i na stanowiskach wymagających dobrego kontaktu werbalnego.
dowód:

-

opinia sądowo- lekarska z dnia 04.04.2014 r.- k. 7-8,

W pisemnej opinii z dnia 13 maja 2014 r. biegli neurolog i specjalista chorób wewnętrznych zdiagnozowali u odwołującego:

-

zaawansowane zmiany zwyrodnieniowe odcinka lędźwiowego kręgosłupaz przepukliną jądra miażdżystego na poziomach L4-L5, L5-S1,

stenozę kanału kręgowego na poziomie L4-L5, L5-S1,

zespół bólowy odcinka lędźwiowego kręgosłupa z ograniczeniem ruchomości kręgosłupa lędźwiowego z objawami rwy kulszowej i udowej obustronnej,

nietrzymanie moczu,

stan po przebytym zabiegu operacyjnym odcinka lędźwiowego kręgosłupa na poziomie L5-S1 w 2001 r.,

zmiany zwyrodnieniowe odcinka szyjnego kręgosłupa z ograniczeniem ruchomości odcinka szyjnego,

zawroty głowy do dalszej diagnostyki,

nadciśnienie tętnicze II stopnia PTNT nie leczone,

niedosłuch prawostronny zaprotezowany,

głuchotę ucha lewego.

W oparciu o przeprowadzone badanie oraz wyniki badań specjalistycznych uznali, że ubezpieczony jest osobą częściowo niezdolną do pracy od 1 listopada 2013 r. na okres dwóch lat i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu.
W uzasadnieniu opinii podali, że badany od wielu lat leczony jest z powodu zmian zwyrodnieniowych kręgosłupa w odcinku lędźwiowym. W 2001 r. poddany został zabiegowi operacyjnemu odcinka lędźwiowego kręgosłupa na poziomie L5-S1. Na podstawie wykonanych badań obrazowych rozpoznano u niego częściowe uszkodzenie ogona końskiego pod postacią osłabienia nóg oraz zaburzeń w oddawaniu moczu. Stan zdrowia wnioskodawcy od wielu lat nie uległ poprawie. Kontrolne badanie NMR odcinka lędźwiowego kręgosłupa wykonane w 2010 r. wykazało nasilenie zmian zwyrodnieniowych w odcinku lędźwiowym kręgosłupa, a to wykonane w grudniu 2013 r., zaawansowane zmiany zwyrodnieniowe odcinka lędźwiowego kręgosłupa ze stenozą kanału kręgowego na poziomie L4-L5 i L5-S1. Zaawansowane zmiany zwyrodnieniowe odcinka lędźwiowego kręgosłupa z wielopoziomową dyskopatią powodują bóle tego odcinka kręgosłupa, a stenoza kanału kręgowego- uciski na wiele korzeni nerwowych z objawami rwy kulszowej i udowej obustronnej oraz problemyz utrzymaniem moczu. Stwierdzane zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa w odcinku lędźwiowym stanowią przeciwwskazanie do podjęcia pracy fizycznej. Zgłaszane zawroty głowy i szumy uszne wymagają diagnostyki neurologicznej. Nadciśnienie tętnicze II stopnia PTNT pierwotne, łagodne nie czyni odwołującego osobą niezdolną do pracy. W dokumentacji medycznej brak jest wyników badań świadczących o istotnych schorzeniach kardiologicznych. Niecharakterystyczne bóle w klatce piersiowej, zwłaszcza przy zmianach pogody, nie wskazują na chorobę niedokrwienną serca.
dowód:

-

opinia sądowo- lekarska z dnia 13.05.2014 r.- k. 12-15,

Sąd w całości podzielił opinię biegłego otolaryngologa oraz opinię biegłych neurologa i specjalisty chorób wewnętrznych, uznając, że zawierają one kompleksową i wyczerpującą ocenę stanu organizmu odwołującego, a nadto uwzględniają wpływ rozpoznanych u niego schorzeń na zdolność do pracy. Sąd uznał, iż charakterystyka schorzeń została przez biegłych oceniona prawidłowo z punktu widzenia zasad logiki, przy wykorzystaniu wiedzy specjalistycznej popartej doświadczeniem osób sporządzających opinie. Dlatego też, Sąd podzielił wnioski biegłego otolaryngologa odnośnie braku u wnioskodawcy niezdolności do pracy oraz wnioski biegłych neurologa i specjalisty chorób wewnętrznych odnośnie częściowej okresowej niezdolności badanego do pracy zarobkowej. Nadto podkreślić należy, że opiniujący w sprawie biegli swoje ustalenia i wnioski wywiedli po szczegółowej analizie całości dokumentacji medycznej oraz badaniu odwołującego.
Żadna ze stron opinii tych nie kwestionowała.
Uwzględniając powyższe, na podstawie opinii biegłych neurologa i specjalisty chorób wewnętrznych, ocenionej pozytywnie, zgodnie z kryteriami zgodności z zasadami logikii wiedzy powszechnej, poziomu wiedzy biegłych, a także sposobu motywowania oraz stopnia stanowczości wyrażonych w niej wniosków, Sąd oparł swoje rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie.
Pozostałe okoliczności sprawy Sąd uznał za bezsporne, gdyż nie były w żaden sposób kwestionowane przez strony, zaś dokumenty przedstawione na ich stwierdzenie nie budziły wątpliwości Sądu co do ich autentyczności.
Sąd rozważył, co następuje:
Odwołanie zasługiwało na uwzględnienie.
Istotą sporu w niniejszej sprawie było ustalenie, czy i w jakim stopniu odwołującyH. K.jest niezdolny do pracy, czy istniejąca poprzednio częściowa niezdolność do pracy ustała, czy nastąpiła poprawa jego stanu zdrowia i na czym polega, jak również kiedy powstała niezdolność do pracy.
Zgodnie zart. 107 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentachz Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. z 2013 r. poz. 1440 ze zm.), prawo do świadczeń uzależnionych od niezdolności do pracy oraz wysokość tych świadczeń ulega zmianie, jeżeli w wyniku badania lekarskiego, przeprowadzonego na wniosek lub z urzędu, ustalono zmianę stopnia niezdolności do pracy, brak tej niezdolności lub jej ponowne powstanie.
Stosownie do treści art. 57 ust. 1 tej ustawy, renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który łącznie spełnia następujące warunki:

1
jest niezdolny do pracy,

2
ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy,

3
niezdolność do pracy powstała w okresach, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 i 2, pkt 3 lit. b, pkt 4, 6, 7 i 9, ust. 2 pkt 1, 3-8 i 9 lit.a, pkt 10 lit. a, pkt 11-12, 13 lit. a, pkt 14 lit. a i pkt 15-17 oraz art. 7 pkt 1-3, 5 lit. a, pkt 6 i 12, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów.

Zgodnie z dyspozycją art. 12 ustawy, niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu.
W myśl ust. 2 powołanego artykułu, całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy, natomiast stosownie do ust. 3, częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnie z poziomem posiadanych kwalifikacji.
Równocześnie w myśl art. 13 ustawy, przy ocenie stopnia i trwałości niezdolności do pracy oraz rokowania co do odzyskania tej zdolności uwzględnia się stopień naruszenia sprawności organizmu oraz możliwość przywrócenia niezbędnej sprawności w drodze leczenia, jak również możność wykonywania dotychczasowej pracy, względnie możliwość przekwalifikowania zawodowego. Zgodnie z ust. 2 tego artykułu, trwałą niezdolność do pracy orzeka się, jeżeli według wiedzy medycznej nie ma rokowań odzyskania zdolności do pracy.
Jak wynika z wydanej w niniejszej sprawie opinii biegłych sądowych neurologai specjalisty chorób wewnętrznych, odwołujący z uwagi na rozpoznane u niego schorzeniaw postaci zaawansowanych zmian zwyrodnieniowych odcinka lędźwiowego kręgosłupaz przepukliną jądra miażdżystego na poziomach L4-L5, L5-S1; stenozy kanału kręgowego na poziomie L4-L5, L5-S1; zespołu bólowego odcinka lędźwiowego kręgosłupa z ograniczeniem ruchomości kręgosłupa lędźwiowego z objawami rwy kulszowej i udowej obustronnej; nietrzymania moczu; stanu po przebytym zabiegu operacyjnym odcinka lędźwiowego kręgosłupa na poziomie L5-S1 w 2001 r. oraz zmian zwyrodnieniowych odcinka szyjnego kręgosłupa z ograniczeniem ruchomości odcinka szyjnego, jest osobą częściowo niezdolną do pracy od 1 listopada 2013 r. na okres dwóch lat i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu.
Skoro więc zaskarżona przezH. K.decyzja ZUS Oddział wT.z dnia 27 stycznia 2014 r. nie była zasadna, należało uwzględnić jego odwołanie, przyjmując jako podstawę prawną takiego rozstrzygnięcia art. 107, art. 57 ust. 1 i art. 12 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS.
Tym samym, na podstawieart. 47714§ 2 k.p.c.Sąd zmienił zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznał odwołującemu prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy od 1 listopada 2013 r. na okres dwóch lat.