Sąd Okręgowy w Ostrołęce
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 375/13
Data wyroku: 2014-01-23 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Michał Pieńkowski, Wiesław Oryl, Ryszard Warda
Słowa kluczowe: Wykroczenie

Sygn. akt II Ka 375/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 23 stycznia 2014 r.
Sąd Okręgowy w Ostrołęce w składzie:
Przewodniczący: SSO Ryszard Warda
Sędziowie: SO Wiesław Oryl
SO Michał Pieńkowski (spr.)
Protokolant: Marlena Achcińska
przy udziale Ewy Budzińskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Ostrołęce
po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2014 r.
sprawy:Z. P.oskarżonego o czyn zart. 178a § 2 k.k.
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Przasnyszu z dnia 10 października 2013 roku
sygn. II K 712/13
orzeka:

I
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:

- uznaje, iż czyn oskarżonegoZ. P.wyczerpuje znamiona wykroczenia zart. 87 § 1ak.w. i za to na podstawieart. 87 § 1ak.w. w zw. zart. 4 § 1 k.k.wymierza mu karę grzywny w wysokości 300 (trzystu) złotych,
- jako podstawę orzeczonego wobecZ. P.zakazu prowadzenia rowerów przyjmuje art. 87 § 4 k.w., a jego okres zmniejsza do 1 (jednego) roku,

II
w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy,

III
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokataA. P.kwotę 516,60 (pięćset szesnaście złotych sześćdziesiąt groszy) w tym 23 % podatku VAT tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu oskarżonegoZ. P.w postępowaniu odwoławczym,

IV
kosztami postępowania odwoławczego obciąża Skarb Państwa.

Sygn. akt II Ka 375/13

UZASADNIENIE
Prokura Rejonowa w Przasnyszu oskarżyłaZ. P.o to, że w dniu 31 lipca 2013 roku w miejscowości(...)gm.C., woj.(...)na drodze publicznej kierował rowerem będąc w stanie nietrzeźwości, badany na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu z wynikami: I – 1,29 mg/l, II - 1,21 mg/l,
to jest o czyn zart. 178a § 2 k.k.
Sąd Rejonowy w Przasnyszu wyrokiem z dnia 10 października 2013 roku wydanym w sprawie o sygn. II K 712/13 uznał oskarżonegoZ. P.za winnego popełnienia zarzuconego mu czyn i za to na podstawieart. 178a § 2 k.k.skazał go i wymierzył mu karę 40 (czterdziestu) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 (dziesięciu) złotych. Na podstawieart. 42 § 2 k.k.orzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia rowerów na okres 2 lat, zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokataA. P.kwotę 442,80 złotych oraz zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów postępowania przejmując je na rachunek Skarbu Państwa.
Apelację od powyższego wyroku na korzyść oskarżonego w części dotyczącej orzeczenia o karze wniósł obrońca oskarżonego. Skarżący zaskarżonemu wyrokowi zarzucił rażącą niewspółmierność kary wymierzonej oskarżonemu polegającą na skazaniu go na karę grzywny w wysokości 40 stawek dziennych przy ustaleniu wysokości stawki na kwotę 10 złotych oraz karę zakazu prowadzenia rowerów przez okres 2 lat, podczas gdy stan zdrowia i sytuacja życiowa oskarżonego nie pozwala na uiszczenie grzywny w tak dużej wysokości, a ponadto dla osiągnięcia celów kary wystarczy jej znacznie niższy wymiar, tym bardziej, że nie istnieje niebezpieczeństwo powrotu oskarżonego do przestępstwa.
W konkluzji obrońca oskarżonego wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wymierzenie oskarżonemu kary grzywny w wysokości 20 stawek dziennych w wysokości 10 złotych oraz orzeczenie wobec oskarżonego zakazu prowadzenia rowerów na okres 1 roku, ewentualnie o uchylenie wyroku Sądu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Apelacja obrońcy oskarżonego okazała się o tyle zasadna, że skutkowała zmianą zaskarżonego wyroku.
Zgodnie bowiem z ustawą z dnia 27.09.2013 r. o zmianie ustawy - kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw, która weszła w życie z dniem 9.11.2013 r. kierowanie rowerem po drodze publicznej w stanie nietrzeźwości nie stanowi już przestępstwa lecz jedynie wykroczenie z art. 87 § 1ak.w. Dlatego też Sąd Okręgowy uznając, iż czyn zarzucony oskarżonemuZ. P.wyczerpuje znamiona wykroczenia zart. 87 § 1ak.w. na podstawieart. 87 § 1 ak.w. w zw. zart. 4 § 1 k.k.wymierzył mu karę grzywny w wysokości 300 złotych. Zmieniając wysokość orzeczonej wobec oskarżonegoZ. P.kary grzywny Sąd uwzględnił, iż w chwili obecnej czyn oskarżonego kwalifikowany jako wykroczenie zart. 87 § 1ak.w. zagrożony jest o wiele niższą karą niż kwalifikowany uprzednio jako przestępstwo zart. 178a § 2 k.k.Przy wymiarze kary 0Sąd wziął również pod uwagę sytuację majątkowa i osobistą oskarżonego (inwalidztwo z powodu niedosłuchu i utrzymywanie się jedynie z renty). W ocenie Sądu kara grzywny wymierzona oskarżonemu z jednej strony jest adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości zarzuconego mu czynu, a z drugiej strony uwzględnia możliwości płatnicze oskarżonego.
Zmieniając kwalifikację prawną czynu przypisanego oskarżonemuZ. P.Sąd zmienił również podstawę prawną orzeczonego wobec niego zakazu prowadzenia rowerów przyjmując, iż stanowi ją art. 87 § 4 k.w. Z uwagi na mniejsze ustawowe zagrożenie powyższego środka karnego Sąd zmniejszył również okres obowiązywania orzeczonego zakazu do 1 roku.
W pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymano w mocy.
O kosztach wynagrodzenia obrońcy z urzędu orzeczono na podstawiepar. 14 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz. U. nr 163 poz. 1.348 z późn. zm.).
O kosztach orzeczono na podstawie 634k.p.k.