Sąd Okręgowy w Poznaniu
III Wydział Karny
Sygnatura akt: III K 55/14
Data wyroku: 2014-06-04 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Beata Lisiecka, Katarzyna Wolff
Słowa kluczowe: Recydywa, Rozbój
Podstawa prawna: art. 280§2 kk, art. 288§1 kk

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 04 czerwca 2014r.
Sąd Okręgowy w Poznaniu w Wydziale III Karnym w składzie:
Przewodniczący: SSO Katarzyna Wolff
Ławnicy: Beata Lisiecka
Artur Ullrich
Protokolant: Patrycja Rataj
w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Trzciance Macieja Grygiel po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2014r.

sprawy
T. A.,synaM.iM. J., a domuG.urodzonego (...)wT., karanego
oskarżonego o to, że:

I
w dniu 25 grudnia 2013 roku wT.w województwie(...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w ciągu 5 lat od odbycia kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, którą to karę z wyroku Sądu Rejonowego w Trzciance z dnia 6 grudnia 2004 roku, w sprawie VIK 584/04, objętej następnie wyrokiem łącznym tegoż Sądu z dnia 21 lutego 2008 roku w sprawie IIK 8/08 wraz ze sprawą VI K 620/04, odbywał w okresie od dnia 19 sierpnia 2005 roku do dnia 12 maja 2006 roku oraz od dnia 4 października 2008 roku do dnia 13 marca 2009 roku, posługując się kuchennym tasakiem oraz nożem, grożąc nimi, usiłował dokonać rozboju na osobieJ. O., pełniącego obowiązki kościelnego i zabrać mu w celu przywłaszczenia pieniądze w nieokreślonej bliżej kwocie, lecz zamierzonego czynu nie dokonał z powodu spłoszenia go przez osoby trzecie,

tj. o czyn zart. 13§1 kkw zw. zart. 280§2 kki w zw. zart. 64§1 kk

II
w dniu 25 grudnia 2013 roku wT.w województwie(...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w ciągu 5 lat od odbycia kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, którą to karę z wyroku Sądu Rejonowego w Trzciance z dnia 6 grudnia 2004 roku, w sprawie VIK 584/04, objętej następnie wyrokiem łącznym tegoż Sądu z dnia 21 lutego 2008 roku w sprawie IIK 8/08 wraz ze sprawą VI K 620/04, odbywał w okresie od dnia 19 sierpnia 2005 roku do dnia 12 maja 2006 roku oraz od dnia 4 października 2008 roku do dnia 13 marca 2009 roku, posługując się siekierą i grożąc natychmiastowym jej użyciem wobec pracownika miejscowej stacji benzynowej(...)A. M.zabrał w celu przywłaszczenia 4 napoje energetyczne marki „B.energy” o łącznej wartości 8 złotych oraz kartę doładowującą(...)o wartości 30 złotych, tj. mienie o łącznej wartości 38 złotych, działając na szkodęA. M.oraz stacji(...),

tj. o czyn zart. 280§2 kw zw. zart. 64§1 kk

III
w dniu 25 i 26 grudnia 2013 roku wC.w województwie(...), działając w krótkich odstępach czasu oraz w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w ciągu 5 lat od odbycia kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, którą to karę z wyroku Sądu Rejonowego w Trzciance z dnia 6 grudnia 2004 roku, w sprawie VIK 584/04, objętej następnie wyrokiem łącznym tegoż Sądu z dnia 21 lutego 2008 roku w sprawie IIK 8/08 wraz ze sprawą VI K 620/04, odbywał w okresie od dnia 19 sierpnia 2005 roku do dnia 12 maja 2006 roku oraz od dnia 4 października 2008 roku do dnia 13 marca 2009 roku, poprzez kopanie i szarpanie dokonał uszkodzeń wyposażenia celi numer 1 i numer 3 poprzez uszkodzenie drewnianych stołów i metalowych krzeseł w pomieszczeniu dla osób zatrzymanych w miejscowej Komendzie Powiatowej Policji, czym spowodował szkodę na łączną kwotę 634,14 złotych w mieniu Komendy Wojewódzkiej Policji wP.

tj. o czyn zart. 288§1 kkw zw. zart. 64§1kk

1
OskarżonegoT. A.uznaje za winnego przestępstwa zart. 13§1 kkw zw. zart. 280§2 kkw zw. zart. 64§1 kk, popełnionego w sposób wyżej opisany wpkt. Ii za to na podstawieart. 14§1 kkw zw. zart. 280§2 kkwymierza mu karę 4 (czterech) lat pozbawienia wolności,

2
OskarżonegoT. A.uznaje za winnego przestępstwa zart. 280§2 kkw zw. zart. 64§1 kk, popełnionego w sposób wyżej opisany wpkt. IIi za to na podstawieart. 280§2 kkwymierza mu karę 4 (czterech) lat pozbawienia wolności,

3
OskarżonegoT. A.uznaje za winnego przestępstwa zart. 288§1 kkw zw. zart. 64§1 kk, popełnionego w sposób wyżej opisany wpkt. IIIi za to na podstawieart. 288§1 kkwymierza mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności,

4
Na podstawieart. 85 k.kiart. 86§1 kkłączy kary pozbawienia wolności orzeczone w pkt. 1 – 3 wyroku i wymierza oskarżonemuT. A.karę łączną4 (czterech) lat pozbawienia wolności

5
na podstawieart. 63 §1 k.k.na poczet orzeczonej wyżej kary łącznej pozbawienia wolności zalicza oskarżonemu okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania od dnia 25 grudnia 2013 roku do dnia 04 czerwca 2014 roku i nadal

6
Na podstawieart. 46 kkzobowiązuje oskarżonego do naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem opisanym wyżej wpunkcie 2poprzez zapłatę na rzeczA. W.kwoty 38 (trzydzieści osiem) złotych oraz szkody wyrządzonej przestępstwem opisanym wyżej w punkcie 3 poprzez zapłatę na rzecz KWP wP.kwoty 634,14 (sześćset trzydzieści cztery złote czternaście groszy)

7
Na podstawieart. 44§1 i 2 kkorzeka przepadek na rzecz Skarbu Państwa poprzez zniszczenie przedmiotów służących do popełnienia przestępstwa oraz pochodzących bezpośrednio z przestępstwa w postaci tasaka kuchennego, siekiery, 4 puszek napojuB.E.oraz plecaka

8
Na podstawieart. 618 § 1 pkt. 11 k.p.k.i§ 2 ust. 1 i 3w zw. z§ 14 ust. 1 pkt. 2 i ust. 2 pkt. 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz. U. z dnia 3 października 2002 r.) zasądza od Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Poznaniu na rzecz obrońcy oskarżonego adw.K. N.kwoty 600 zł plus VAT tytułem pomocy prawnej udzielonej z urzędu, nieopłaconej nawet w części;

9
na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.iart. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych(Dz. U. z 1983r., Nr. 49, poz. 223 ze zmianami) zwalnia oskarżonego w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych oraz opłaty;

.
Beata Lisiecka Artur Ullrich
SSO Katarzyna Wolff

UZASADNIENIE
T. A.zamieszkiwał ze matką, ojczymem i rodzeństwem wT.w mieszkaniu socjalnym. W wieczór dnia 24 grudnia 2013r. cała rodzina była w domu. Około godziny 22:00T. A.postanowił opuścić mieszkanie. MatceM. J.podał, że zamierza iść na pasterkę. BratuD. J.oświadczył zaś, że nie ma pieniędzy, więc będzie żebrał. Wychodząc z mieszkaniaT. A.zabrał ze sobą nóż kuchenny, tasak oraz siekierę. Po opuszczeniu mieszkaniaT. A.udał się rowerem w okolice Kościoła(...)przyul. (...). O godzinie 24:00 rozpoczęła się pasterka. Przed kościołemT. A.spotkał znajomegoA. S.. Oświadczył mu, że zamierza dopuścić się rozboju na kościelnym.A. S.opuścił teren kościoła, aT. A.udał się w kierunku budynku świątyni. W trakcie pasterki wszedł do zakrystii. Zastał tam kościelnegoJ. O.iK. W.. Zapytał o księdza proboszcza. Kościelny w odpowiedzi wskazał, że ksiądz uczestniczy we mszy i poprosił o opuszczenie zakrystii.T. A.zastosował się do prośby. Kiedy pasterka dobiegała końcaT. A.ponownie wszedł do zakrystii. Podał reklamówkę kościelnemu mówiąc przy tym „dawaj kasę”. Kościelny odrzucił w jego kierunku reklamówkę i zażądał opuszczenia zakrystii.T. A.na to wyciągnął nóż kuchenny i tasak. Narzędzia trzymał przy sobie powtarzając „dawaj kasę”. Kiedy księża zaczęli wchodzić do zakrystiiT. A.opuścił pomieszczenie. Odchodząc stwierdził, że jeszcze powróci. W trakcie drugiej wizytyT. A.w zakrystii obecny był obokJ. O.iK. W.również jeden z ministrantów.
Po opuszczeniuK.przez wiernychT. A.próbował ponownie wejść do świątyni. Nie udało się to jednak z uwagi na zamknięcie drzwi przez obsługę.J. K.i szereg innych mężczyzn powiadomionych o zdarzeniu w zakrystii stało przed kościołem.J. K.zażądał opuszczenia terenu kościoła przezT. A.. Ten wszedł na rower i odjechał kilka metrów. Zatrzymał się następnie, wyciągnął siekierę i oświadczył, że ma żółte papiery, więc mężczyźni ani Policja mu nic nie zrobią.
Opuściwszy teren kościołaT. A.udał się do domu. Tej nocy, kiedy pozostali domownicy spali, opuścił jednak ponownie mieszkanie. Tym razemT. A.udał się rowerem do miejscowej stacji paliw(...)przyulicy (...). Tej nocy na stacji pracowaliA. M.iK. S.. KiedyT. A.wszedł do budynku stacji około godziny 05:40K. S.znajdowała się na zapleczu. W lokalu przeznaczonym do obsługi klientów był samA. M..T. A.wziął z jednego z regałów 4 puszki napoju energetycznego(...)o łącznej wartości 8 zł i udał się do kasy. Przy kasie stałA. M..T. A.wyciągnął z plecaka siekierę. Wymachiwał nią w kierunkuA. M.grożąc mu wyrządzeniem krzywdy.T. A.zapakował wszystkie cztery puszki napoju energetycznego do plecaka. Następnie zażądał odA. M.by wydał mu kartę doładowania w sieciH.o wartości 50 zł. Pokrzywdzony stwierdził, że kart o takiej wartości nie ma, posiada jedynie karty o wartości 30 zł. Oskarżony zażądał więc wydania karty o takiej wartości. NastępnieT. A.opuścił teren stacji benzynowej. Doładowanie wbił sobie do swojego telefonu, a dwa napoje od razu spożył. Udał się do mieszkania przyul. (...). Tam został zatrzymany dnia 25 grudnia 2013r. o godz. 6.45. W mieszkaniu w trakcie przeszukania zabezpieczono 4 puszki napoju energetycznego(...)- w tym dwie puste - siekierę i tasak.T. A.przewieziono do Komendy Powiatowej Policji wC.. Osadzono go w celi nr 3. Przebywając w tym pomieszczeniuT. A.zaczął zachowywać się agresywnie. Kopał nogami w drzwi celi, w taborety oraz stół. Szarpał, usiłując wyrwać, oderwać krzesła przymocowane na stałe do posadzki. W rezultacie takiego zachowania oskarżony uszkodził wyposażenie celi poprzez zniszczenie blatu drewnianego stołu oraz uszkodzenie metalowych krzeseł. W dniu 26 grudnia 2013r funkcjonariusze Policji zadecydowali o przeniesieniu oskarżonego do celi nr 1. Tam ponownie oskarżony uszkodził swoim zachowanie stół oraz krzesła. Wartość wyrządzonej przezT. A.szkody wynosi kwotę łączną 634,14 zł.
W ramach wywiadu środowiskowego ustalono, żeT. A.zamieszkuje wraz z matkąM. J.i ojczymemJ. J. (1)w lokalu socjalnym wT.przyul. (...). Powierzchnia lokalu wynosi 37 m2.Lokal składa się z jednego pokoju, kuchni i ubikacji. W lokalu nie ma łazienki. Na suficie i ścianach występuje czarny grzyb. Żaden z członków rodziny nie pracuje. MałżonkowieJ.oraz bratD. J.są karani za przestępstwa.T. A.legitymuje się wyłącznie wykształceniem podstawowym. Szkoły zawodowej nie ukończył, zaliczył jedynie pierwszą klasę na kierunku rzeźniczym.
W przeszłościT. A.był karany 7 wyrokami jednostkowymi za przestępstwa, w tym czterema za przestępstwa przeciwko mieniu. Łączny okres kar jednostkowych pozbawienia wolności podlegających wobec niego wykonaniu wynosił 4 lat i 8 miesięcy.           Wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Trzciance z dnia 21 lutego 2008r. o sygn. akt II K 8/08 wymierzonoT. A.karę łączną 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności. W karę łączną Sąd połączył karę 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem Sądu Rejonowego w Trzciance z dnia 30 listopada 2004r. o sygn. akt VI K 620/04 za czyn zart. 244 k.k.i karę 1 roku pozbawienia wolności za czyn zart. 279 § 1 k.k., orzeczoną wyrokiem Sądu Rejonowego w Trzciance z dnia 06 grudnia 2004r. o sygn. akt VI K 584/04.T. A.odbywał karę łączną w sprawie o sygn. akt II K 8/08 w okresach od dnia 19 sierpnia 2005r. do dnia 12 maja 2006r. i od dnia 04 października 2008r. do dnia 13 marca 2009r. (k. 114 – 114v)
W trakcie śledztwaT. A.został podany badaniu przez biegłych lekarzy psychiatrów drE. P.i drM. Z.oraz psychologa mgrH. N.. Po przeprowadzonych badaniach biegli wydali opinię o stanie zdrowia psychicznegoT. A.. Z treści opinii wynika, że uT. A.nie rozpoznano choroby psychicznej, ani niedorozwoju umysłowego. Biegli rozpoznali u oskarżonego osobowość nieprawidłową oraz uzależnienie mieszane. Stwierdzone zaburzeniatempore criminisnie znosiły i nie ograniczyły uT. A.zdolności do rozumienia znaczenia czynów i pokierowania swoim postępowaniem. Zdaniem biegłych aktualny stan zdrowia oskarżonego nie stanowił przeciwwskazań do udziału w postępowaniu sądowym. Opinia biegłych nie była przez strony kwestionowana.
T. A.jest synemM.iM. J., z domuG.,urodził się dnia (...)wT., jest obywatelem Polski, legitymuje się wykształceniem podstawowym, nie posiada zawodu, jest kawalerem, ojcem jednego dziecka w wieku 10 lat. Oskarżony nigdzie nie pracuje na stałe, utrzymuje się z zasiłku z opieki społecznej w wysokości 389 zł miesięcznie oraz z zasiłku pielęgnacyjnego w wysokości 153 zł miesięcznie, nie posiada żadnego majątku, zamieszkuje wT.przyul. (...).

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie:
- wiarygodnych:
- w części wyjaśnień oskarżonegoT. A.(k. 37, 45, 102 – 107, 175, 322),
- w pełni zeznań świadkaA. M.(k. 8 – 8v, 75v, 324 – 325),
- w pełni zeznań świadkaK. S.(k. 10v, 327 – 328),
- w pełni zeznań świadkaA. W.(k. 133, 325 – 326),
- w pełni zeznań świadkaJ. K.(k. 14v, 328),
- w pełni zeznań świadkaJ. O.(k. 15v, 77v, 323 - 324),
- w pełni zeznań świadkaK. W.(k. 76v),
- w pełni zeznań świadekM. J.(k. 34v, 326 - 327),
- w pełni zeznań świadkaJ. B.(k. 64v – 65, 71v – 72v, 329),
- w pełni zeznań świadkaA. R.(k. 73v – 74, 329 - 330),
- w pełni zeznań świadkaM. P.(k. 92 – 93),
- w pełni zeznań świadkaS. J.(k. 135v – 136),
- w pełni zeznań świadkaR. K.(k. 160v),
- w pełni zeznań świadkaA. S.(k. 161v);
- w pełni wiarygodnych dowodów z dokumentów:
- protokołu zatrzymaniaT. A.z dnia 25 grudnia 2013r. (k. 3),
- protokołu przeszukania mieszkania pod adresemul. (...)wT.(k. 4 – 6),
- protokołu zatrzymania rzeczy z dnia 25 grudnia 2013r. (k. 17 – 19)
- nośnika z zapisem cyfrowym (k. 20),
- metryk identyfikacji nośnika (k. 21 – 26),
- protokołu z odtworzenia płyty DVD (k. 27),
- notatki urzędowej z dnia 25 grudnia 2013r. (k. 29),
- dokumentacji medycznejT. A.(k. 33),
- notatki urzędowanej z dnia 25 grudnia 2013r., sporządzonej przez funkcjonariusza PolicjiJ. B.(k. 36),
- notatki urzędowej z dnia 25 grudnia 2013r., sporządzonej przez funkcjonariusza PolicjiJ. B.(k. 48),
- notatki urzędowej z dnia 26 grudnia 2013r., sporządzonej przez funckjonarisuza PolicjiJ. B.(k. 49),
- protokołu badaniaT. A.na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu (k. 50 – 50v),
- kserokopii świadectwa wzorcowania alkomatu (k. 51),
- protokołu oględzin z dnia 27 grudnia 2013r. celi nr. 3 w Policyjnej Izbie Zatrzymań w Komendzie Powiatowej Policji wC.(k. 52 – 52v),
- metryk identyfikacyjnych nośniki i płyt DVD (k. 53 – 58),
- protokołu odtworzenia nagrania (k. 59),
- płyty DVD (k. 60),
- metryki identyfikacyjnej nośnika (k. 61 – 62)
- materiału poglądowego z celi nr. 3 Policyjnej Izby Zatrzymań Komendy Powiatowej Policji wC.(k. 63),
- wniosku o ściganieT. A.za uszkodzenie mienia Policji z dnia 15 stycznia 2014r. (k. 66),
- kosztorysu prac remontowych w Policyjnej Izbie Zatrzymań w Komendzie Powiatowej Policji wC.(k. 67 – 70),
- kserokopiiumowy zlecenia nr (...)(k. 78),
- Faktury VAT wystawionej przezM. P.z dnia 08 stycznia 2014r. o numerze 1/14 (k. 79),
- opinii o stanie zdrowiaT. A.wraz z pismem przewodnim (k. 80 – 81),
- 2 pism Prokuratora prowadzącego sprawę do OrdynatoraE. P.z ZOZ Aresztu Śledczego wP.z dnia 21 stycznia 2014r. (k. 96 – 97),
- odpisu wyroku Sądu Rejonowego w Trzciance z dnia 05 kwietnia 2007r. o sygn. akt II K 10/07 (k. 112 – 113),
- odpisu wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Trzciance z dnia 21 lutego 2008r. o sygn. akt II K 8/08 (k. 114 – 114v),
- odpisu wyroku Sądu Rejonowego w Trzciance z dnia 14 października 2009r. o sygn. akt II K 258/09 (k. 115 – 115v),
- kwestionariusza wywiadu środowiskowego na okoliczność osobyT. A.(k. 116 – 118),
- informacji o przetransportowaniuT. A.do Aresztu Śledczego wP.(k. 119),
- nośników z zapisami cyfrowymi (k. 148 – 149),
- metryk identyfikujących nośników (k. 150 – 158),
- protokołu oględzin zabezpieczonego mienia w sprawie z dnia 24 lutego 2014r. (k. 159 – 159v),
- karty karnejT. A.(k. 162 – 163v),
- odpisu wyroku Sadu Rejonowego w Trzciance z dnia 14 października 2009r. o sygn. akt II K 258/09 (k. 164 – 164v),
- opinii biegłych: opinii sądowo – psychiatrycznej z dnia 06 grudnia 2014r. co do poczytalnościT. A.(k. 222 – 226) i jego zdolności do udziału w postępowaniu .
- opinii sądowo – psychiatrycznej z dnia 06 kutego 2014r. (k. 120 – 125) na okoliczność poczytalności oskarżonego i jego zdolności do udziału w postępowaniu.
Sąd uznał wyjaśnieniaoskarżonegoT. A.za w części wiarygodne (k. 37, 45, 102 – 107, 175, 322). Na rozprawie oskarżony przyznał się do popełnienia wszystkich zarzucanych mu czynów. W trakcie składania pierwszych wyjaśnień w sprawieT. A.przyznał się do popełnienia czynów oznaczonych w akcie oskarżenia pkt. I i II. Nie złożył wyjaśnień poza oświadczeniem, że „było tak, jak w postanowieniu o przedstawieniu zarzutów”. Nadto podał, że został pobity przez funkcjonariuszy Policji w trakcie zatrzymania koło stacji(...)(37v). W trakcie kolejnego przesłuchania w sprawieT. A.wyjaśnił, że przyznaje się tylko do rozboju na stacji benzynowej(...)oraz częściowo do uszkodzenia mienia w Izbie Zatrzymań Komendy Powiatowej Policji wC.. Nie przyznał się do rozboju na kościelnymJ. O.(k. 104 – 107v).T. A.podał, że przyszedł na(...)wT.uzbrojony w siekierę, którą nosił do celów samoobrony.T. A.wyjaśnił dalej, że wziął z regału sklepowego cztery puszki napoju energetycznego. Udał się z nimi do kasy. Oskarżony podał, że będąc przy ladzie wyciągnął siekierę i zażądał pieniędzy od sprzedawcy. Wskazał nadto, że sprzedawca odpowiedział, że nie ma pieniędzy w kasie. Oskarżony wyjaśnił nadto, że zażądał od sprzedawcy wydania karty doładowania do sieciH.o wartości 50 złotych. Pokrzywdzony oświadczył, że takiego doładowania nie ma, więc może mu wydać jedynie doładowanie za 30 zł.T. A.podał nadto, że po uzyskaniu kodu i zabraniu czterech puszek napoju energetycznego opuścił budynek stacji benzynowej i pojechał rowerem do domu. Wyjaśnił dalej, że wypił dwie puszki, a kod doładowania wprowadził do telefonu komórkowego. Z treści wyjaśnieńT. A.odnośnie rozboju na stacji(...)wynika, że w trakcie czynu miał uczucie, że rozmawia z Bogiem i diabłem. Bóg nakłaniał go do postępowania zgodnie z prawem, a diabeł do naruszania porządku prawnego. Odnośnie uszkodzenia mienia PolicjiT. A.przyznał się do kopnięcia w stół w izbie zatrzymań wskutek czego doszło do złamania blatu.T. A.jednak stanowczo przeczył, że uszkodził dalsze mienie, w tym, że próbował wyrwać krzesła znajdujące się w izbie zatrzymań. Odnośnie przebiegu pierwszego przesłuchania w sprawieT. A.podał, że przyznał się do popełnienia obu zarzucanych mu czynów, ponieważ był zdenerwowany i chciał szybko zakończyć przesłuchanie (k. 105v). W trakcie ostatniego przesłuchania w śledztwieT. A.przyznał się do rozboju na stacji benzynowej(...)oraz częściowo do uszkodzenia mienia Policji. Potrzymał wyjaśnienia złożone dnia 29 stycznia 2014r. (k. 104 – 107v). Wcześniejszych wyjaśnień nie podtrzymał. Na rozprawieT. A.przyznał się do winy odnośnie wszystkich 3 zarzucanych mu czynów. Podtrzymał wcześniej złożone wyjaśnienia z tą zmianą, że przyznał się do popełnienia wszystkich zarzucanych mu przestępstw. Sąd uznał wyjaśnieniaT. A.w części za wiarygodne. Odnośnie czynu z pkt. I, tj.rozboju na kościelnymJ. O., Sąd uznał za wiarygodne wyjaśnieniaT. A.w zakresie, w jakim przyznał się do popełnienia tego czynu. W trakcie składania pierwszych wyjaśnień w sprawieT. A.wyraźnie przyznał się do popełnienia tego czynu. Także na rozprawie, reprezentowany przez obrońcę, podał, że przyznaje się do popełnienia czynu z pkt. I aktu oskarżenia. Podkreślenia wymaga, że wskazane wyjaśnieniaT. A.znajdują potwierdzenie w treści pozostałych wiarygodnych dowodów w sprawie. ŚwiadekA. S.zeznał, że widział przed pasterką 24 grudnia 2013r.T. A.siedzącego na schodach kościołaJ. C.wT.. Świadek podał, żeT. A.był ubrany w bluzę z kapturem zaciągniętym na głowę, a w plecaku miał nóż i siekierę, zaś za kurtką schowany tasak kuchenny. Świadek zeznał nadto, że oskarżony wprost mu powiedział, że zamierza dopuścić się rozboju na kościelnym. NastępnieA. S.widział, jakT. A.skierował się do kościoła. ZachowanieT. A.w zakrystii opisali szczegółowo świadkowieJ. O.iK. W.. Ich zeznania są zbieżne i konsekwentne. Wynika z nich, żeT. A.w trakcie pasterki dwa razy przyszedł do zakrystii. Za pierwszym razem pytał o proboszcza. Ponieważ proboszcz odprawiał mszęJ. O.odesłał go z zakrystii. Świadkowie podali nadto, żeT. A.przyszedł ponownie i dał kościelnemu reklamówkę wypowiadając słowa „dawaj kasę”, a kiedy kościelny nie zastosował się do poleceniaT. A.wyciągnął nóż i tasak. Pomieszczenie zakrystii jednak opuścił, kiedy zaczęli wchodzić do niego księża po mszy. ŚwiadkowieW.iO.opisali oskarżonego jako mężczyznę w bluzie z kapturem, noszącego plecak. Nadto pokreślenia wymaga, że świadekJ. O.jednoznacznie rozpoznałT. A.jako napastnika na rozprawie (k. 323). W dalszej kolejności należy zauważyć, że wiarygodne elementy wyjaśnień oskarżonego i zeznania świadkówA. S.,J. O.iK. W.są logicznie uzupełniane przez zeznania świadkaJ. K.. ŚwiadekK.zeznał, że dowiedział się o usiłowaniu rozboju naJ. O.krótko po pasterce. Podał, że widział nieznanego mężczyznę, który próbował wejść po mszy do kościoła. Świadek zeznał, że polecił owemu mężczyźnie, by opuścił terenK.. Na to nieznajomy wsiadł na rower i odjechał kilka metrów, po czym zatrzymał się i wyciągnął siekierę.J. K.podał, że mężczyzna ten oświadczył, że ma żółte papiery, więc nikt mu nic nie zrobi. Następnie oddalił się z miejsca zdarzenia. Sąd uznał wyjaśnienia oskarżonegoT. A.odnośnie czynu z pkt. II aktu oskarżenia, tj.rozboju na stacji benzynowej(...), za w pełni wiarygodne w zakresie, w jakim przyznał się do popełnienia tego czynu. Wyjaśnienia oskarżonego dotyczącego czynu z pkt. II są bowiem konsekwentne. Podkreślić należy, że oskarzony przyznał się do popełnienia rozboju na stacji benzynowej na rozprawie w obecności swojego obrońcy, a jego wyjaśnienia co do przebiegu rozboju złożone w obecności obrońcy korespondują nadto z zeznaniami świadkówA. M.,K. S.i zapisem z monitoringu.A. M.zeznał, że młody mężczyzna wszedł dnia 25 grudnia 2013r. to lokalu stacji benzynowej(...)wT., wziął z regału 4 puszki napoju energetycznego(...), po czym podszedł do lady i wyciągnął siekierę żądając pieniędzy.A. M.zeznał nadto, że nie miał pieniędzy w kasie, wydał jednak napastnikowi na jego żądanie kod doładowania do telefonu komórkowego w sieciH..K. S.opisała zaś, że po napadzieA. M.wszedł do niej na zaplecze. Był roztrzęsiony. Opowiedział jej o napadzie. Opis podany przez pokrzywdzonego był zbieżny z treścią zapisu na monitoringu. Jednocześnie podkreślenia wymaga, żeA. M.rozpoznałT. A.jako sprawcę, kiedy funkcjonariusze Policji podjechali z nim na stację benzynową dnia 25 grudnia 2013r. Ponadto w mieszkaniu zajmowanym przezT. A.funkcjonariusze Policji znaleźli w trakcie przeszukania o godzinie 06:50 m. in. cztery puszki napoju energetycznego(...)oraz siekierę (k. 4 – 6v).
Odnośnie czynu z pkt. III, tj.uszkodzenia mienia Policji, Sąd uznał wyjaśnieniaT. A.za wiarygodne w części, w której przyznał się do uszkodzenia drewnianych stołów i metalowych krzeseł w celach nr 1 i 3 Policyjnej Izby Zatrzymań Komendy Powiatowej Policji wC.. Z zeznań świadkaJ. B.wynika, że dnia 25 grudnia 2013r.T. A.kopał w stół w celi nr 3. doprowadzając do uszkodzenia stołu poprzez złamanie jego blatu. Dalsze uszkodzenia spowodował tym, że kopał w celi 1 w stół i próbował wyrwać krzesła. Zeznania świadkaB.korespondują z nagraniem z monitoringu obu cel. Nadto uszkodzenie stołu w celi nr 3 zostało udokumentowane w trakcie oględzin dnia 27 grudnia 2013r. (k. 52 – 52v). Wskazane uszkodzenia mienia zostały ponadto potwierdzone przez funkcjonariusza PolicjiA. R., który dokonał oględzin wyposażenia celi nr 3 dnia 27 grudnia 2014r. W dalszej kolejności należy podkreślić, żeT. A.na rozprawie przyznał się do popełnienia czynu z pkt. III.
Sąd uznał za niewiarygodne wyjaśnieniaT. A., w tej części, w jakiej podał, że w trakcie zatrzymania został pobity przez funkcjonariuszy Policji (37v). Takie twierdzenie zostało podniesione przezT. A.tylko w trakcie pierwszego przesłuchania w sprawie. W trakcie składania późniejszych wyjaśnień oskarżony owego twierdzenia nie podtrzymywał. Dotyczy to w szczególności rozprawy, kiedy był reprezentowany przez obrońcę. Nadto należy mieć na względzie, że zgodnie z treścią protokołu zatrzymaniaT. A.nie złożył zażalenia na zatrzymanie, pomimo że został o takim prawie pouczony. Był również jako zatrzymany badany przez lekarza, a w protokole nie zawarto jakichkolwiek wzmianek o możliwych uszkodzeniach ciałaT. A..
Sąd uznał zeznania świadkaA. M.za w pełni wiarygodne (k. 8 – 8v, 75v, 324 – 325).A. M.podał w trakcie składania pierwszych zeznań w sprawie, że w godzinach porannych dnia 25 grudnia 2013r. pracował w charakterze sprzedawcy na stacji benzynowej(...)wT.. Obok niego prace świadczyła równieżK. S.. Około 05:40 do sklepu wszedł nieznany mężczyzna. ŚwiadekM.opisał, ze mężczyzna wziął z regału cztery puszki napoju energetycznego(...). Z nimi udał się do kasy. Tam wyciągnął z plecaka małą siekierę i powiedział, że to napad. Świadek zeznał, że napastnik zagroził popełnieniem przestępstwa przeciwko jego życiu lub zdrowiu, jeżeli nie będzie stosować się do jego poleceń.A. M.podał, że obawiał się spełnienia groźby napastnika. Wydał mu więc kod doładowania sieciH.o wartości 30 zł. Następnie napastnik opuścił sklep w nieznanym kierunku.A. M.wskazał, żeK. S.w chwili całego zdarzenia znajdowała się na zapleczu. Nie była więc świadkiem zaocznym napadu. Po napadzie świadekM.wezwał ochronę, aK. S.zadzwoniła na Policję. Dalej świadekA. M.zeznał, że funkcjonariusze Policji przejrzeli zapis monitoringu, po czym odjechali, a po kilku minutach wrócili przywożąc w radiowozie mężczyznę, w którym rozpoznał napastnika. Składając drugie zeznaniaA. M.uzupełnił zeznania z k. 8 – 8v o to, że cena czterech puszek napoju(...)wynosiła kwotę łączną 8 zł. Na rozprawieA. M.złożył zeznania tej samej treści, jak w trakcie śledztwa oraz potrzymał wcześniejsze zeznania. Wyraźnie oświadczył, że rozpoznajeT. A.jako napastnika (k. 324 – 325). Zeznania świadkaA. M.były logiczne i spójne. Znalazły też potwierdzenie w wiarygodnych wyjaśnieniachT. A., w zeznaniachK. S.oraz w treści zapisu z monitoringu.T. A.w trakcie całego postępowania konsekwentnie przyznał się do rozboju na stacji benzynowej(...)wT.. Wyjaśnił, że zabrał w trakcie rozboju cztery puszki napoju energetycznego(...)oraz kod doładowania do telefonii komórkowejmarki H.o wartości 30 zł. ŚwiadekK. S.podała zaś, że na zaplecze stacji wszedł roztrzęsionyA. M.informując ją, że padł ofiarą rozboju. Opis zdarzenia podany przez pokrzywdzonego pokrywał się z treścią zapisu monitoringu. Jednocześnie w trakcie przeszukania mieszkania zajmowanego przezT. A.przyul. (...)o godzinie 06:50 funkcjonariusze Policji zabezpieczyli cztery puszki napoju(...)oraz siekierę. Odnośnie wartości szkody wyrządzonej rozbojem zeznaniaA. M.korespondują z zeznaniami świadkaA. W..
Zeznania świadkaK. S.Sąd uznał za w pełni wiarygodne (k. 10v, 327 – 328). Świadek w trakcie przesłuchania w śledztwie podała, że była pracownicą stacji(...)wT.. Pracowała na zmianie od godziny 20:00 dnia 24 grudnia 2013r. do godziny 08:00 dnia 25 grudnia 2013r. W ramach tej zmiany pracował równieżA. M.. ŚwiadekS.zeznała dalej, że około godziny 04:50 dnia 25 grudnia 2013r. udała się na zaplecze, gdzie sprzątała biuro przełożonego. Drzwi do pomieszczenia sklepowego zamknęła. Z treści zeznańK. S.wynika, że po pewnym czasie wszedł na zapleczeA. M.. Był zdenerwowany, powiadomił ją, że padł ofiarą napadu, a sprawca zabrał 4 puszki napoju energetycznego i doładowanie o wartości 30 zł.K. S.zeznała, żeA. M.zawiadomił ochronę, a ona zadzwoniła na Policję. Na rozprawie świadekS.podtrzymała wcześniej złożone zeznania. Podała, że na zapisie monitoringu nie było widać twarzy napastnika, więc nie rozpoznała na sali rozpraw wT. A.sprawcy rozboju. Zeznania złożone przez świadkaK. S.były logiczne, konsekwentne i w pełni korespondujące z wersją zdarzeń przedstawioną przezA. M.. Pokrzywdzony w swoich zeznaniach podał mianowicie, że padł ofiarą rozboju, o czym natychmiast po opuszczeniu przez sprawcę lokalu stacji powiadomił pracującą na zapleczuK. S.. Zeznania świadka korespondują nadto z treścią zapisu monitoringu, jak też z wyjaśnieniami oskarżonego, który konsekwentnie podawał, że dopuścił się rozboju na stacji benzynowej(...)wT.. Uzupełniająco należy podkreślić, że podczas przeszukania mieszkania oskarżonego funkcjonariusze Policji ujawnili cztery puszki napoju energetycznego(...)oraz siekierę.
ŚwiadekA. W.składał zeznania w śledztwie i na rozprawie (k. 133, 325 – 326). Sąd uznał jego zeznania za w pełni wiarygodne. Świadek podał, że jest właścicielem stacji benzynowej(...)wT., jednakże Ne był świadkiem napadu w dniu 25 grudnia 2013r O zdarzeniu został powiadomiony przezA. M.telefonicznie dnia 25 grudnia 2013r. około godziny 08:30. Świadek zeznał, żeA. M.wskazał, że sprawca groził mu siekierą. ŚwiadekA. W.podał, że wysokość szkody wyrządzonej napadem to kwota 30 zł stanowiąca wartość kodu doładowania do sieciH.oraz kwota 8 zł, stanowiąca wartość utraconych napojów energetycznych. Zeznania świadkaA. W.były logiczne, konsekwentne i spójne z pozostałym wiarygodnym materiałem dowodowym w sprawie. Odnośnie samego faktu rozboju na stacji benzynowej(...)wT.z zeznaniami świadkaW.korespondują wyjaśnieniaT. A., zeznania świadkówK. S.iA. M.oraz zapis z monitoringu. W przedmiocie szkody spowodowanej rozbojem zeznaniaA. W.znajdują potwierdzenie w zeznaniach złożonych przez świadkaA. M.. Sąd nie miał zatem powodów do kwestionowania wiarygodności zeznań świadka.
W sprawie zeznania złożył świadekJ. K.(k. 14v, 328). Sąd uznał jego zeznania za w pełni wiarygodne. Świadek w trakcie przesłuchania w śledztwie podał, że uczestniczył w pasterce w Kościele(...)wT.w nocy z dnia 24 grudnia na dzień 25 grudnia 2013r. Po mszy jego chrześniakP. K.opowiedział mu, że pod koniec trwania nabożeństwa przyszedł do zakrystii nieznany młody mężczyzna, który podał kościelnemu reklamówkę z żądaniem włożenia do niej pieniędzy. Chrześniak powiedział mu też o tym, że napastnik groził kościelnemu użyciem tasaka lub innego podobnego narzędzia.J. K.zeznał dalej, że dowiedział się też o tym, że sprawca powiedział kościelnemu, że później przyjdzie jeszcze po pieniądze.J. K.podał nadto, że wraz z szeregiem innych mężczyzn po pasterce pozostał na miejscu przed kościołem. Drzwi kościoła zostały zamknięte.J. K.zeznał dalej, że widział młodego mężczyznę, który próbował po mszy wejść bocznymi, a później głównymi drzwiami do kościoła. Zastał je jednak zamknięte.J. K.wezwał go do opuszczenia terenu kościoła.J. K.zeznał dalej, że nieznany mężczyzna następnie wsiadł na rower, pojechał kilka metrów i się zatrzymał. Wyciągnął spod bluzy siekierkę mówiąc, że ma żółte papiery, więc Policja nic mu nie zrobi. Następnie oddalił się z miejsca zdarzenia na rowerze.J. K.zeznał dalej, że kościelny potwierdził usiłowanie rozboju. Na rozprawie świadekJ. K.potrzymał swoje zeznania ze śledztwa. Uzupełnił je o stwierdzenie, żeT. A.wyciągnął siekierę z plecaka lub zza kurtki. Sąd uznał zeznania świadkaK.za w pełni wiarygodne, albowiem były logiczne, konsekwentne i spójne. Zeznania świadka tworzyły nadto spójną całość z pozostałym wiarygodnym materiałem dowodowym. ŚwiadkowieW.iO.mianowicie opisali szczegółowo usiłowanie rozboju przezT. A.naJ. O.. Wskazali przy tym, że sprawca był ubrany w bluzę z kapturem, nosił plecak. ŚwiadekS.zaś podał, żeT. A.przyjechał rowerem do kościoła. Również ten świadek widział napastnika ubranego w bluzę z kapturem. Podkreślenia nadto wymaga, że z zeznań świadkówW.,O.iS.wynika, żeT. A.posiadał przy sobie w nocy z dnia 24 na 25 grudnia 2013r. nóż, siekierę i tasak. ŚwiadekS.widział wszystkie trzy narzędzia na własne oczy.K. W.iJ. O.widzieli zaś, jakT. A.posługiwał się w trakcie usiłowania rozboju nożem i tasakiem. W dalszej kolejności zważyć należy, żeT. A.w trakcie pierwszego przesłuchania w sprawie, jak i na rozprawie, w obecności swojego obrońcy, wyraźnie przyznał się do popełnienia zarzucanego czynu na szkodęJ. O..
J. O.złożył w sprawie zeznania w charakterze świadka (k. 15v, 77v, 323 - 324). Sąd uznał je za w pełni wiarygodne. W trakcie pierwszego przesłuchaniaJ. O.podał, że 25 grudnia 2013r. w trakcie pasterki pełnił funkcję kościelnego wK.J. C.wT.. Podczas nabożeństwa do zakrystii wszedł młody mężczyzna.J. O.opisał go jako osobę w wieku około 30 lat, obciętą na łyso, w bluzie z kapturem. Nosił plecak. ŚwiadekO.wskazał, że mężczyzna po wejściu do zakrystii trzymał w rękach tasak i nóż. Podał mu reklamówkę.J. O.zeznał dalej, że mężczyzna zażądał od niego wydania pieniędzy, włożenia ich do reklamówki.J. O.oświadczył, że nie ma pieniędzy. Pokrzywdzony podał nadto, że w tym momencie do zakrystii weszli księża, więc napastnik opuścił pomieszczenie odgrażając się, że jeszcze wróci. W trakcie drugiego przesłuchania świadek uzupełnił wcześniejsze zeznania o to, żeT. A.w trakcie pasterki dwa razy był w zakrystii. Nadto oświadczył, że nie czuł się zagrożony zachowaniem mężczyzny. W trakcie rozprawyJ. O.podtrzymał wcześniejsze zeznania złożone w sprawie. Rozpoznał na Sali rozpraw oskarżonegoT. A.jako mężczyznę, który żądał od niego pieniędzy. Nadto podał, że toporek i nóż oskarżonyA.trzymał przy sobie, nie były one skierowane na niego. Odnośnie chronologii zdarzeń świadekO.sprecyzował, żeT. A.w trakcie mszy wszedł dwa razy do zakrystii. Pierwszym razem pytał o proboszcza. ŚwiadekO.powiedział mu, że ma opuścić zakrystie. Pokrzywdzony zeznał nadto, że oskarżony żądał od niego pieniędzy, kiedy ponownie wszedł do pomieszczenia trzymając tasak i nóż w rękach. Zeznania świadkaJ. O.były logiczne, spójne i konsekwentne. Znalazły nadto potwierdzenie w pozostałym wiarygodnym materiale dowodowym. ZeznaniaJ. O.korespondowały z zeznaniami świadkaK. W., który opisał przebieg obu wizytT. A.w zakrystii, podając szczegóły jego zachowania w pełni zbieżne z wersją podaną przez pokrzywdzonego. Nadto z zeznań świadkaA. S.wynika, żeT. A.podczas pasterki znajdował się przedK., że miał przy sobie nóż, siekierę i tasak oraz że powiedział mu, że zamierza dokonać rozboju na kościelnym. Zeznania pokrzywdzonego znalazły też potwierdzenie w zeznaniachJ. K., który widział oskarżonego na terenieK.już po usiłowanym rozboju, opisał wyraźnie mężczyznę posługującego się siekierą., który mówił, że Policja nic mu nie zrobi, ponieważ ma żółte papiery. Nadto należy mieć na uwadze, żeM. J.opisała w swoich zeznaniach, iżT. A.posiadał dnia 24 grudnia 2013r. siekierę, nóż i tasak. Wskazała też, że opuścił dom przed północą dnia 24 grudnia 2013r. twierdząc że udaje się na pasterkę.
Zdaniem Sądu, podczas pierwszego przesłuchania w sprawie świadekJ. O.nie podał wszystkich istotnych informacji w sprawie. I tak nie zeznał, że obok niego w pomieszczeniu zakrystii znajdował się w czasie napadu równieżK. W.oraz ministrant. Nadto nie wskazał wyraźnie, żeT. A.wyciągnął nóż i tasak dopiero po odmowie wydania mu pieniędzy. Należy jednak mieć na względzie, żeJ. O.składał pierwsze zeznania w sprawie dnia 25 grudnia 2013r. o godzinie 11:00. Było to nawet nie 12 godzin po usiłowaniu rozboju na jego osobie. Kierując się doświadczeniem życiowym i zasadami racjonalnego rozumowaniaJ. O.mógł pod wpływem emocji nieumyślnie pominąć, kto mu towarzyszył w zakrystii, oraz nieprecyzyjnie podać okoliczność wyciągnięcia przezT. A.noża i tasaka.
Sąd uznał za w pełni wiarygodne zeznania świadkaK. W.(k. 76v). Składając zeznania w śledztwie świadek podał, że w trakcie pasterki w nocy z dnia 24 na 25 grudnia 2013r. był w zakrystii kościoła przyul. (...)wT., gdzie przebywał równieżJ. O.iP. K.. W trakcie mszy wszedł nieznany mężczyzna z kapturem na głowie, który zapytał o księdza. Świadek zeznał, że kościelny poprosił mężczyznę o opuszczenie zakrystii. Jak zeznałK. W., mężczyzna powrócił z reklamówką, którą rzuciłJ. O.mówiąc „dawaj kasę”, a kiedy ten odmówił mężczyzna wyciągnął tasak i nóż. Kiedy msza się skończyła mężczyzna opuścił zakrystię mówiąc, że jeszcze powróci. Zeznania świadka były rzeczowe, logiczne oraz znalazły potwierdzenie w pozostałym wiarygodnym materiale dowodowym w sprawie.J. O.opisał przebieg usiłowanego rozboju w sposób zbieżny zK. W.. Dotyczy to zarówno podania mu reklamówki przezT. A.jak i zażądania wydania pieniędzy. W dalszej kolejności zeznania obu świadków korespondują co do tego, że w zakrystiiT. A.wyciągnął nóż i tasak. W dalszej kolejności należy stwierdzić, że świadekA. S.widziałT. A.przed kościołem bezpośrednio przed pasterką, a świadekJ. K.po mszy. Obu świadków zeznało, że widzieli, jakT. A.posługiwał się ostrymi narzędziami.A. S.widział, że dysponował nożem, tasakiem i siekierą, aJ. K.był świadkiem posługiwania się przez oskarżonego siekierą. NadtoT. A.przyznał się do popełnienia niniejszego czynu opisując w swoich wyjaśnieniach jego przebieg.
ZeznaniaM. J.(k. 34v, 326 - 327) były dla Sądu wiarygodne.  Składając zeznania w śledztwieM. J.podała, że jest matkąT. A.. Wskazała, że syn od dłuższego czasu leczył się psychiatrycznie, zażywał leko nazwie C.. Świadek dalej podała, żeT. A.od pewnego czasu zasypiając kładł przy łóżku nóż i siekierę. Nie przejawiał jednak przemocy wobec ludzi. Odnośnie zdarzenia z nocy 24/25 grudnia 2013r. świadek zeznała, że około godziny 22:00T. A.wyszedł z domu mówiąc, że idzie na pasterkę.M. J.zeznała nadto, że kiedy około godziny 3:00w dniu 25 grudnia 2013 przebudziła się widziałaT. A.w pokoju. Skręcał tytoń. Na rozprawie świadekM. J.podtrzymała zeznania złożone w śledztwie. Nadto podała, żeT. A.nie będąc pod wpływem leków pomagał jej przy opiece nad schorowanym mężem. W ocenie świadka przyczyną popełnienia przestępstw było zażywanie przezeń leków. W dalszej kolejności świadek zeznała, żeT. A.legitymuje się wykształceniem w zakresie szkoły podstawowej. Wskazała, że w szkole zawodowej oskarżony ukończył jednak tylko pierwszą klasy na kierunku rzeźnickim.
Zeznania świadkaM. J.znajdują potwierdzenie w treści pozostałych wiarygodnych dowodów w sprawie.T. A.przyznał się do wyjścia na pasterkę w celu dokonania rozboju na kościelnym.. Także obecnośćT. A.o godzinie 03:00 w domu nie stoi w sprzeczności z zeznaniami pozostałych świadków. Z treści nagrania monitoringu oraz z zeznań świadkaA. M.wynika, zeT. A.wszedł na stację benzynową dopiero o godzinie 05:46.  Odnośnie dolegliwości psychicznych i wykształceniaT. A.zeznaniaM. J.korespondują z informacjami zawartymi w opinii biegłych odnośnie dotychczasowego leczeniaT. A.oraz z wywiadem środowiskowym kuratora sądowego.
Zeznania złożone przez świadkaJ. B.Sąd uznał za w pełni wiarygodne (k. 64v – 65, 71v – 72v, 329).        Świadek zeznał w śledztwie, że jako funkcjonariusz Policji pełnił w dniach 25 i 26 grudnia 2013r. służbę jako sprawujący nadzór nad osobami zatrzymanymi w Komendzie Powiatowej Policji wC.. Wskazał, że oskarżony około godziny 13:00 dnia 25 grudnia 2013r. zaczął zachowywać się agresywnie. Złamał blat stołu w celi. Następnie po godzinie 14:00 dnia 26 grudnia 2013r.T. A.zaczął kopać w drzwi celi, w której się znajdował. Świadek zeznał dalej, że oskarżony swoim działaniem uszkodził metalowe umocowanie dolnej zewnętrznej zasuwy drzwi. Wskazał też, żeT. A.około godziny 14:30 ponownie zaczął kopał w taborety, drzwi wejściowe oraz stół powodując uszkodzenie blatu stołu od dołu. W zeznaniach z k. 71v świadek uzupełnił pierwsze zeznania w sprawie poprzez wskazanie, że w notatce służbowej na okoliczność zniszczenia mienia przezT. A.w trakcie pobytu w izbie zatrzymań dokonał omyłkowego zapisu daty 14 grudnia 2013r. zamiast prawidłowo 25 grudnia 2013r. Nadto błędnie oznaczył godziny pełnienia służby (k. 48). Świadek podtrzymał swoje zeznania ze śledztwa na rozprawie. Na sali rozpraw rozpoznałT. A.jako sprawcę uszkodzeń mienia Policji w izbie zatrzymań. Zeznania świadka były rzeczowe, logiczne i spójne. Znalazły nadto potwierdzenie w pozostałym wiarygodnym materiale dowodowym w sprawie, zwłaszcza w zeznaniach świadkaA. R.oraz dowodu z oględzin celi nr 3. Nadto treść zapisu monitoringu z cel nr 1 i 3 potwierdza wiarygodność zeznań świadkaB.co do zachowaniaT. A.. Materiał dowodowy w sprawie pozwala jednak tylko ponad wszelką wątpliwość uznać, żeT. A.spowodował uszkodzenia stołów i krzeseł. Odnośnie pozostałych uszkodzeń w izbie zatrzymań nie można wykluczyć, że były skutkiem działań osób trzecich lub że wynikały z normalnej eksploatacji takich pomieszczeń. Wobec tego Sąd - kierując się treściąart. 5 § 2 k.p.k.- uznał, że nie można przypisać wszystkich uszkodzeń wskazanych przez świadkaT. A.. Wobec powyższego zeznania świadka wskazujące na szkody nie wskazane w zarzucie zostały uznane za wiarygodne, jako odzwierciedlające jego stan wiedzy, ale nie stanowiły podstawy ustalenia stanu faktycznego.
Sąd uznał zeznania świadkaA. R.za w pełni wiarygodne (k. 73v – 74, 329 - 330).           Świadek zeznał, że jest funkcjonariuszem Policji. W dniu 25 grudnia 2013r. pełnił służbę jako funkcjonariusz Policji w Komendzie Powiatowej Policji wC.. W zeznaniach podał, że po przybyciu do komendy około godziny 13:40 został poinformowany, żeT. A.dopuścił się uszkodzenia mienia Policji poprzez kopanie nogami w drzwi celi, w taborety, usiłowanie wyrwania ich i złamania oraz i wyrwanie część blatu stołu. Świadek zeznał nadto, że w trakcie oględzin celi dnia 27 grudnia 2013r. stwierdzono uszkodzenie drewnianego blatu stołu oraz odpryski farby i gipsu przy drzwiach wejściowych celi. Na rozprawie świadek podtrzymał zeznania złożone w postępowaniu przygotowawczym. Nadto wskazał, że oskarżonyT. A.jest mężczyzną, który dokonał uszkodzenia mienia Policji w izbie zatrzymań Komendy Powiatowej wC..   Złożone przez świadkaR.zeznania są logiczne i tworzą spójną całość z pozostałym wiarygodnym materiałem dowodowym w sprawie. ŚwiadekJ. B.w swoich zeznaniach opisał uszkodzenia mienia Policji, które wyrządziłT. A.w celach nr 1 i 3. Okoliczności te zostały również potwierdzone oględzinami celi nr 3 oraz wynikają z treści zapisu monitoringu tych cel. Nadto oskarżonyT. A.przyznał się do popełnienia czynu z pkt. III.
Jak wskazano w omówieniu zeznań świadkaJ. B.art. 5 § 2 k.p.k.nakazuje wątpliwości rozstrzygnąć na korzyść oskarżonegoT. A.. Takimi wątpliwościami są uszkodzenia wskazane przez świadkaR.poza uszkodzeniami stołów i krzeseł. Nie można bowiem wykluczyć, że mogły zostać spowodowane nie przezT. A.. Mogły wynikać ze zwykłego zużycia, błędnego wykonania podłoża w wypadku odprysków gipsu i farby lub mogły zostać spowodowane przez innych wcześniej zatrzymanych. Wobec powyższego Sąd uznał, że zeznania świadkaR.są w pełni wiarygodne, jako stanowiące odzwierciedlenie jego stanu wiedzy w sprawie. Nie mogą jednak stanowić postawy ustalenia stanu faktycznego w zakresie wychodzącym poza uszkodzenie stołów i krzeseł.
Sąd uzna zeznania świadkaM. P.za w pełni wiarygodne (k. 92 – 93). Świadek zeznał, że wykonywał prace remontowe cel izby zatrzymań Komendy Powiatowej Policji wC.. Podał, że remont był konieczny z uwagi na uszkodzenia pomieszczeń i ich wyposażenia przez nieznanego mu zatrzymanego. Remont obejmował dwie cele. W ramach remontu odmalowano ściany na których znajdowały się ślady butów. Świadek nadto wskazał, że w narożnikach drzwi były widoczne odpryski, a dolna zasuwa drzwi jednej z celi wymagała wymiany. W dalszej kolejności świadek podał, że prostował taborety w dwóch celach i mocował je na nowo do podłóg. Nadto naprawił dwa uszkodzone stoły. Zeznania świadka jako przedsiębiorcy zajmującego się drobnymi pracami remontowymi były dla Sądu wiarygodne co do wysokości szkody. Świadek jako profesjonalista mógł wycenić wysokość szkody w sposób jednoznaczny. Nadto wykonał prace w celu usunięcia szkód spowodowanych zachowaniemT. A., a wykonany przezeń kosztorys jest przejrzysty, pozwala zrozumieć składniki ceny łącznej remontu.
Zeznania świadkaS. J.Sąd uznał za wiarygodne w całości (k. 135v – 136).             Świadek podał, że w grudniu 2013r. był Naczelnikiem Wydziału Prewencji w Komendzie Powiatowej Policji wC.. Z tytułu wykonywanej funkcji został poinformowany, żeT. A.dnia 25 grudnia 2013r. uszkodził stół w jednej z cel izby zatrzymań, a dnia 26 grudnia 2013r. zasuwę i stół w drugiej celi. Świadek podkreślił, że sam widział na zapisie monitoringu, jakT. A.wyrywał blat stołu oraz kopał w drzwi.            Sąd uznał zeznania świadkaJ.za wiarygodne co do szkód stwierdzonych w Izbie Zatrzymań Komendy Powiatowej Policji wC.. Wynikają one również z kosztorysuM. P.oraz z zeznań świadkówB.iR.. Kierując się doświadczeniem życiowym nie było jednak podstaw do przypisaniaT. A.innych szkód niż uszkodzeń stołów i krzeseł. Pozostałe uszkodzenia objęte remontem przezM. P.nie mogą być w świetle materiału dowodowego jednoznacznie przypisaneT. A.. Mogły bowiem wynikać co najmniej częściowo z działania dalszych osób. Wskazuje na to przede wszystkim to, żeA. R.jako funkcjonariuszowi odpowiedzialnemu za nadzór nad funkcjonowaniem Izby Zatrzymań zgłoszono wyłącznie uszkodzenia w celi nr 3. Na zapisie monitoringu cel jest widoczne również kopanie stołu i krzeseł w celi nr 1 oraz próba wyrwania krzeseł. Dalsze uszkodzenia mienia nie wynikają jednak również z zapisu monitoringu (k. 59). W konsekwencji Sąd kierując się zasadą „in dubio pro reo” zart. 5 § 2 k.p.k.uznał, żeT. A.dopuścił się tylko uszkodzenia stołów i krzeseł w celach 1 i 3. Takie stanowisko nie podważą jednak wiarygodności zeznań świadkaJ.w tym sensie, że złożył zeznania zgodnie ze swoim stanem wiedzy.
W sprawie zeznania złożył świadekR. K.(k. 160v). Sąd uznał jego zeznania za w pełni wiarygodne.         Z treści zeznań świadka wynika, że jest Komendantem Powiatowym Policji wC.. Wysokość szkody spowodowanej zachowaniemT. A.w okresie od dnia 25 do dnia 26 grudnia 2013r. wycenił na kwotę 1.291,50 zł.    Zeznania świadka Sąd uznał- podobnie jak zeznania świadkaJ.-za wiarogodne co do faktu stwierdzenia szkód w Izbie Zatrzymań Komendy Powiatowej Policji wC.o łącznej wartości 1.291,50 zł. Tylko uszkodzenia stołów i krzeseł w celach 1 i 3 można jednoznacznie przyporządkowaćT. A.. Wobec powyższego Sąd jak wskazano w omówieniu zeznań świadkaJ.– kierując się zasadą in dubio pro reo zart. 5 § 2 k.p.k.- uznał zeznania świadkaR. K.za wiarygodne w tym sensie, że odzwierciedlały jego stan wiedzy. Sąd nie oparł jednak na nich w całości ustaleń faktycznych.
Sąd uznał zeznania świadkaA. S.za w pełni wiarygodne (k. 161v). Świadek zeznał, że jest znajomymT. A.. Podał nadto, że dnia 24.12.2013r udał się na pasterkę do Kościoła(...)wT.. Na schodach zauważył żebrzącegoT. A.. Świadek zeznał, żeT. A.był ubrany w bluzę z kapturem zaciągniętym na głowę. Miał przy sobie plecak. Dalej świadekS.zeznał, żeT. A.pokazywał mu, że ma w plecaku nóż, siekierę oraz pojemnik z gazem. Za kurtką miał schowany tasak.A. S.zeznał nadto, żeT. A.poinformował go o zamiarze rozboju na kościelnym. Wskazał, że rozstali się przy bocznej bramie kościoła, skądT. A.udał się pod drzwi wejściowe do kościoła. Zeznania świadkaA. S.były rzeczowe, konsekwentne i logiczne. Znalazły też potwierdzenie w pozostałym wiarygodnym materiałem dowodowym. I tak zeznania świadkaS.tworzą spójną całość z zeznaniami świadkówW.,O.iK.odnośnie obecnościT. A.w okolicach kościoła około północy z nocy z dnia 24 na 25 grudnia 2013r. To samo dotyczy posiadania przezT. A.noża, siekiery i tasaka. W dalszej kolejności podkreślenia wymaga, że zamiar dokonania przezT. A.rozboju został potwierdzony zeznaniami świadkówW.iO.. Nadto w uznanych za wiarygodne fragmentach wyjaśnień samT. A.wyraźnie potwierdził, że był około północy przy kościele(...)wT.oraz że usiłował dokonać rozboju naJ. O..
Dowód zwywiadu środowiskowego kuratora sądowegoSąd uznał za w pełni wiarygodny (k. 116 – 118).          Z treści wywiadu środowiskowego wynika, żeT. A.na wolności zamieszkiwał wraz z matkąM. J.i ojczymemJ. J. (1)w lokalu socjalnym wT.przyul. (...). W lokalu przebywa nadto troje rodzeństwa przyrodniegoT. A.. Powierzchnia lokalu wynosi 37 m2.. Lokal obejmuje jeden pokój, kuchnię i ubikację. Nie jest wyposażony w łazienkę. Na suficie i ścianach występuje czarny grzyb. Dalej z treści wywiadu środowiskowego wynika, że żaden członek rodziny nie pracuje. MałżonkowieJ.oraz bratD. J.są karani za przestępstwa.T. A.legitymuje się wyłącznie wykształceniem podstawowym. Szkoły zawodowej nie ukończył, przerwał naukę na kierunku rzeźnickim po pierwszym roku.          Wywiad środowiskowy kuratora sądowego sporządzony został w sposób rzetelny, a wskazane w nim dane znalazły potwierdzenie w pozostałym wiarygodnym materiale dowodowym, zwłaszcza w zeznaniachM. J.. Żadna ze stron postępowania nie kwestionowała ustaleń wywiadu środowiskowego.
Sąd uznał również za w pełni wiarygodnąopinię o stanie zdrowia psychicznegoT. A., sporządzoną przez biegłych lekarzy psychiatrówE. P.iM. Z.oraz psychologaH. N.(k. 120 – 125).           Z treści opinii wynika, że uT. A.nie rozpoznano choroby psychicznej ani niedorozwoju umysłowego. Biegli rozpoznali u niego osobowość nieprawidłową oraz uzależnienie mieszane. Stwierdzone zaburzenia tempore criminis nie znosiły i nie ograniczyły uT. A.zdolności do rozumienia znaczenia czynów i pokierowania swoim postępowaniem. W aktualnym stanie zdrowia oskarżony może – w ocenie biegłych - uczestniczyć w postępowaniu sądowym.      Opinia o stanie zdrowia psychicznegoT. A.jest konsekwentna i spójna. Przedstawiono w niej szczegółowo wyniki badaniaT. A.. Nadto wynika z niej wyraźnie, że biegli zapoznali się z dokumentacją medyczną odnośnie wcześniejszego leczeniaT. A.. Opinia sporządzona została w sposób rzetelny i fachowy przez biegłych o uznanej wiedzy i doświadczeniu zawodowym. Opinia nie była kwestionowana przez żadną ze stron, do czego i Sąd nie znalazł podstaw.
W sprawie przeprowadzonedowody z dokumentówSąd uznał za wiarygodne, albowiem żadna ze stron nie kwestionowała prawdziwości lub autentyczności tych dokumentów, a Sąd nie miał powodu, żeby uczynić to z urzędu.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
W oparciu o wyżej wskazane dowody Sąd uznał, że wina i sprawstwo oskarżonegoT. A.odnośnie wszystkich trzech zarzucanych mu przestępstw nie budzą wątpliwości i zostały wykazane w toku przewodu sądowego.    W pkt 1. wyroku Sąd uznałT. A.za winnego popełnienia czynu zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 280 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.
Zgodnie zart. 280 § 1 k.k.kto kradnie, używając przemocy wobec osoby lub grożąc natychmiastowym jej użyciem albo doprowadzając człowieka do stanu nieprzytomności lub bezbronności, podlega karze pozbawienia wolności od lat 2 do 12, zaś na podstawie§ 2jeżeli sprawca rozboju posługuje się bronią palną, nożem lub innym podobnie niebezpiecznym przedmiotem lub środkiem obezwładniającym albo działa w inny sposób bezpośrednio zagrażający życiu lub wspólnie z inną osobą, która posługuje się taką bronią, przedmiotem, środkiem lub sposobem, podlega karze pozbawienia wolności na czas nie krótszy od lat 3. „Dla bytu przestępstwa rozboju nie jest konieczne wypowiedzenie groźby, wystarczy bowiem wywołanie przez sprawcę swoim zachowaniem u pokrzywdzonego takiego stanu psychicznego, w którym uznaje on, że jakiekolwiek próby przeciwstawienia się woli napastnika mogą wywołać niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia jego samego lub innych osób (Andrzej Wąsek (red.), Kodeks karny. Część szczególna - Komentarz do artykułów 222–316. Tom II, rok wydania: 2010, Wydawnictwo: C.H.Beck, Wydanie: 4, komentarz do art. 280 k.k.).            Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, żeT. A.wypełnił znamiona czynu zart. 280 § 2 k.k.ŚwiadekJ. O.wskazał bowiem w swoich zeznaniach, żeT. A.wszedł dwa razy do zakrystii podczas pasterki dnia 25 grudnia 2013r. W trakcie drugiej wizyty oskarżony podał pokrzywdzonemu reklamówkę żądając wydania „kasy”. PonieważJ. O.odmówiłT. A.wyciągnął nóż i tasak kuchenny. Narzędzia trzymał przy sobie powtarzając żądanie wydania pieniędzy. Miejsce zdarzenia opuścił dopiero, kiedy do zakrystii zaczęli wchodzić księża po zakończeniu mszy. Zeznania świadkaJ. O.zostały potwierdzone zeznaniami drugiego naocznego świadkaK. W.. Nadto samT. A.przyznał się do popełnienia czynu.     Znamiona czynu zart. 280 § 2 k.k.(w formie usiłowania) zostały przez oskarżonego wyczerpane poprzez okazanie pokrzywdzonemu noża i tasaka i wypowiedzenie nakazu wydania pieniędzy, czemu towarzyszyło podanieJ. O.reklamówki, do której miał włożyć pieniądze. Groźba natychmiastowego użycia przemocy wobecJ. O.sprowadzała się do wyjęcia noża i tasaka kuchennego Fakt trzymania tych niebezpiecznych przedmiotów przy sobie przezT. A., w związku z kontynuowaniem żądania wydania pieniędzy, był nacelowany na przełamanie oporuJ. O.. Nie wymaga uzasadnienia przyjęcie, iż nóż i tasak stanowią niebezpieczne narzędzia w rozumieniuart. 280 § 2 k.k.Sąd nie miał zatem wątpliwości co do zasadności przypisania oskarżonemu sprawstwa zarzucanego oskarżonemu przestępstwa rozboju w formie kwalifikowanej w postaci stadialnej usiłowania.T. A.działał umyślnie, z zamiarem bezpośrednim.
Art. 13 § 1 k.k.stanowi, że odpowiada za usiłowanie, kto w zamiarze popełnienia czynu zabronionego swoim zachowaniem bezpośrednio zmierza do jego dokonania, które jednak nie następuje.
W odniesieniu do przedmiotowego zarzutu zachowanieT. A.wypełniło formę stadialną usiłowania czynu zart. 280 § 2 k.k.Okazaniem noża i tasaka kuchennego, żądaniem wydania pieniędzy doprowadził pokrzywdzonego do stanu bezbronności. Swoim zachowaniem niewątpliwie zmierzał bezpośrednio do dokonania czynu zabronionego, które jednak nie nastąpiło z uwagi na to, że do pomieszczenia, gdzie wraz z pokrzywdzonym przebywał weszły osoby trzecie. Nie uzyskał więc odJ. O.żadnych pieniędzy, jednakże swojego zamiaru nie zaniechał. Przeciwnie- zapowiedział że jeszcze wróci. Z zeznań świadkaK.wynika zaś, że oskarżony zamierzał ten zamiar zrealizować, gdyż po wyjściu wiernych z kościoła próbował ponownie do niego wejść. Nie udało się to jednak, gdyż drzwi od Kościoła zostały od razu po wyjściu wiernych zamknięte. W tym stanie rzeczy należy uznać, że opuszczenie przez oskarżonego zakrystii nie było wyrazem dobrowolnego odstąpienia od realizacji zamiaru dokonania rozboju, a wynikiem uznania, że realizacja ta wobec pojawienia się innych osób nie jest możliwa. Oskarżony podjął decyzję o kontynuacji swoich działań już po opuszczeniu kościoła przez świadków. Oświadczenie oskarżonego, że „jeszcze wróci” zostało potwierdzone jego późniejszym zachowaniem, kiedy próbował wejść ponownie do kościoła. Dokonanie czynu zostało wyłącznie uniemożliwione przez fakt, żeT. A.zastał drzwi do kościoła zamknięte, kiedy próbował ponownie do niego wejść. Odstąpienie od usiłowania popełnienia czynu zart. 280 § 2 k.k.nie było zatem dobrowolne. Zgodnie z treściąart. 15 § 1 k.k.sprawca tylko wtedy nie podlega karze, jeżeli w fazie stadialnej usiłowania przestępstwa dobrowolnie odstąpił od jego dokonania. W niniejszej sprawie sytuacja taka nie zachodzi, przez coT. A.podlega karze za usiłowanie czynu zart. 280 § 2 k.k.
Art. 64 § 1 k.k.stanowi, że jeżeli sprawca skazany za przestępstwo umyślne na karę pozbawienia wolności popełnia w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary umyślne przestępstwo podobne do przestępstwa, za które był już skazany, sąd może wymierzyć karę przewidzianą za przypisane sprawcy przestępstwo w wysokości do górnej granicy ustawowego zagrożenia zwiększonego o połowę.      Z treści dowodów z dokumentów w sprawie wynika, żeT. A.został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Trzciance z dnia 06 grudnia 2004r. o sygn. akt VI K 584/04 za czyn zart. 279 § 1 k.k.na karę 1 roku pozbawienia wolności. Ta jednostkowa kara pozbawienia wolności została wraz z karą pozbawienia wolności za czyn zart. 244 k.k.połączona w karę łączną 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Trzciance z dnia 21 lutego 2008r. o sygn. akt II K 8/08. Karę łączną w sprawie o sygn. akt II K 8/08T. A.odbywał w okresach od dnia 19 sierpnia 2005r. do dnia 12 maja 2006r. i od dnia 04 października 2008r. do dnia 13 marca 2009r. (k. 114 – 114v). Odbył ją zatem w wymiarze co najmniej 6 miesięcy, a połączona w karę łączną kara za czyn zart. 279 § 1 k.k.wynosiła 1 rok pozbawienia wolności. Czyn osądzony wpkt. 1został zaś popełniony dnia 25 grudnia 2013r., tj. przed upływem 5 lat od chwili zakończenia odbywania kary łącznej w sprawie o sygn. akt II K 8/08. Przestępstwa, którego dotyczy niniejsza sprawa i przestępstwa, za jakie karę oskarżony odbywał, są w rozumieniukodeksu karnegoprzestępstwami podobnymi. Podobieństwo pomiędzy przestępstwami zachodzi w przypadkach wskazanych wart. 115 § 3 k.k.W niniejszym wypadku podobieństwo pomiędzy czynami zart. 279 § 1 k.k.i zart. 280 § 2 k.k.zachodzi z uwagi na wszystkie trzy okoliczności skutkujące podobieństwem. Oba czyny są przestępstwami przeciwko mieniu. Podobieństwo z uwagi na zastosowanie przemocy zachodzi zarówno w razie zastosowaniu przemocy przeciwko człowiekowi, jak i rzeczy martwej. Do znamion ustawowych czynu zart. 279 § 1 k.k.należy przełamanie zabezpieczenia cudzej rzeczy ruchomej. W wypadku zaś czynu zart. 280 § 2 k.k.T. A.zastosował w niniejszej sprawie groźbę użycia przemocy wobecJ. O.. Trzecia okolicznością uzasadniającą podobieństwo pomiędzy czynem zart. 279 § 1 k.k.a zart. 280 § 2 k.k.jest fakt, że oba czyny zostały popełnione w celu uzyskania korzyści majątkowej. Wynika to z ich znamion ustawowych.  Zasadne zatem było przyjęcie przez Sąd, iż oskarżony działał w warunkach recydywy zart. 64§1 kk.
Treśćart. 53 § 1 i § 2 k.k.określa dyrektywywymiaru karystanowiąc, że Sąd wymierza karę według swojego uznania, w granicach przewidzianych przez ustawę, bacząc, by jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu oraz biorąc pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, które ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Zgodnie z§ 2tego artykułu wymierzając karę, Sąd uwzględnia w szczególności motywację i sposób zachowania się sprawcy, popełnienie przestępstwa wspólnie z nieletnim, rodzaj i stopień naruszenia ciążących na sprawcy obowiązków, rodzaj i rozmiar ujemnych następstw przestępstwa, właściwości i warunki osobiste sprawcy, sposób życia przed popełnieniem przestępstwa i zachowanie się po jego popełnieniu, a zwłaszcza staranie o naprawienie szkody lub zadośćuczynienie w innej formie społecznemu poczuciu sprawiedliwości, a także zachowanie się pokrzywdzonego.
Przy wymiarze kary okolicznością obciążającąT. A.była jego poprzednia karalność. Oskarżony w przeszłości był karany 7 wyrokami jednostkowymi za przestępstwa, w tym sześć razy na karę pozbawienia wolności. Należy mieć przy tym na względzie, żeT. A.jest osobą stosunkowo młodą.Urodził się dnia (...)Nadto podkreślenia wymaga, że wykazuje on wyjątkową odporność na jakiekolwiek działania wymiaru sprawiedliwości w celu zmiany jego zachowania. I tak Sądy zarządziły wobecT. A.dotychczas czterokrotnie wykonanie kar pozbawienia wolności, których wykonanie było warunkowo zawieszone.. Nadto Sąd Okręgowy w Poznaniu postanowieniem z dnia 05 września 2006r. odwołał warunkowe zwolnienieT. A.z odbycia reszty kary łącznej 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczonej w sprawie o sygn. akt VI K 118/05.T. A.w okresie prób nie zmienił swojego zachowania, przejawiał nadal negatywne stanowisko wobec obowiązku poszanowania porządku prawnego
Kolejną okolicznością obciążającąT. A.jest fakt popełnienia czynu w warunkach recydywy zart. 64 § 1 k.k., co stanowi dowód na to, że oskarżony nie wyciągnął wniosków ze swojego dotychczasowego zachowania i stosowanych kar i środków probacyjnych. Na niekorzyść oskarżonego przemawiał nadto fakt jego demoralizacji przejawiającej się brakiem pracy, alkoholizowaniem się i stosowaniem innych używek. Oskarżony nie wyciągnął żadnych wniosków z poprzednio orzekanych kar, prezentuje nadal negatywną postawę wobec konieczności poszanowania obcego mienia. Kolejną okolicznością obciążającąT. A.jest brak podejmowania jakichkolwiek działań w celu uzupełnienia swojego wykształcenia i podjęcia legalnej pracy zarobkowej. Jak wynika z wywiadu środowiskowegoT. A.będąc na wolności nie pracował. Nie ukończył w przeszłości szkoły zawodowej. Legitymuje się tylko wykształceniem w zakresie szkoły podstawowej. O znacznym stopniu demoralizacji oskarżonego świadczy również fakt, iż na realizację swojego zamiaru wybrał noc wigilijną, a swój atak skierował na kościelnego- starszego, bezbronnego człowieka. Miejscem zaś popełnienia czynu była zakrystia Kościoła, a więc miejsce darzone przez Katolików szczególnym szacunkiem. Kolejną okolicznością obciążającą był znaczny stopień determinacji oskarżonego w realizacji zamiaru wyrażający się tym, że na miejsce zdarzenia- po nieudanej pierwszej próbie powrócił, próbując dostać się do Kościoła najpierw głównym, potem zaś bocznym wejściem.
Sąd jest świadomy, że oskarżony wychował się w rodzinie patologicznej. Wszyscy jej dorośli członkowie byli karani. Ojciec i ojczym nadużywali alkoholu. Jednak nie zwalnia toT. A.z obowiązku przewartościowania swojego życia, do podjęcia realnych starań o prawidłowe funkcjonowanie w społeczeństwie. Jest on mężczyzną blisko 30 – sto letnim. Musi sam nadać swojemu życiu odpowiedni kierunek.
Okolicznością łagodzącąwobec oskarżonego jest fakt, że popełnił czyn w postaci stadialnej usiłowania zart. 13 § 1 k.k.Powszechnym w orzecznictwie i doktrynie jest stanowisko, że „kara wymierzona za usiłowanie popełnienia przestępstwa powinna być w zasadzie niższa niż za dokonanie przestępstwa (zob. wyrok SN z 6 lutego 1976 r., Rw 45/76, OSNKW 1976, z. 4-5, poz. 64 z aprobującą glosą K. Buchały, NP 1976, z. 10, s. 1487 i n.) (A. Zoll (red.) Kodeks Karny – Część Ogólna – Komentarz, Tom I, komentarz do art. 14 k.k., system „LEX”). Pomimo nagromadzenia w sprawie okoliczności przemawiających na niekorzyść oskarżonegoT. A.Sąd uwzględnił na jego korzyść fakt, że czyn został popełniony w postaci stadialnej usiłowania. Okolicznością łagodzącą było również przyznanie się oskarżonego do winy. Przy wymiarze kary Sąd wziął też pod uwagę fakt niekorzystnego oddziaływania środowiskowego na oskarżonego, który z całą pewnością pozbawiony był pozytywnych wzorców. Na korzyść oskarżonego przemawiał nadto fakt, że –jak wynika z zeznań matki- przebywając na wolności pomagał jej w opiece nad niedołężnym ojczymem.
Ważąc powyżej wskazane okoliczności Sąd wymierzył oskarżonemu za pierwszy czyn na podstawieart. 14 § 1 k.k.w zw. zart. 280 § 2 k.k.karę 4 lat pozbawienia wolności. W oparciu o treśćart. 58 § 2 k.k.Sąd nie orzekł wobec oskarżonego kary grzywny z uwagi na to, że nie posiada on żadnego majątku i obecnie jest osadzony w jednostce penitencjarnej, gdzie nie pracuje. Na wolności cały dochód oskarżonego stanowiły zaś zasiłek pielęgnacyjny oraz świadczenie z pomocy społecznej.
W pkt. 2 wyroku Sąd przypisałT. A.przestępstwo zart. 280 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.W odniesieniu do tego czynu aktualne pozostają rozważania teoretyczne wskazane we wcześniejszej części uzasadnienia. Wypełnienie przezT. A.znamion czynu zart. 280 § 2 k.k.wynika w szczególności z treści zeznań świadkaA. M.i zapisu monitoringu. ŚwiadekM.podał, żeT. A.wszedł do lokalu stacji benzynowej(...)wT.. Wziął z jednego z regałów 4 puszki napoju energetycznego(...), podszedł do lady. Tam wyciągnął z plecaka siekierę. Wymachiwał nią i groziłA. M.żądając wydania pieniędzy. Ponieważ nie było to możliwe zmienił żądanie. WezwałA. M.do wydania mu karty doładowania telefonii komórkowejH..A. M.zastosował się do żądania. ZeznaniaA. M.znajdują w szczególności potwierdzenie w treści zapisu monitoringu. Znamiona czynu zart. 280 § 2 k.k.T. A.wypełnił poprzez to, że dopuścił się zaboru rzeczy ruchomych w postaci 4 puszek napoju(...)o łącznej wartości 8 zł i karty doładowania sieci komórkowejH.o wartości 30 zł. Groził przy tym natychmiastowym użyciem przemocy wobecA. M.wymachując siekierą przez co przełamał opór pokrzywdzonego. Siekiera jest przedmiotem podobnie niebezpiecznym jak broń palna lub nóż. W tym stanie rzeczy należało stwierdzić, żeT. A.popełnił czyn umyślnie, z zamiarem bezpośrednim. Czyn został popełniony w warunkach recydywy zart. 64 § 1 k.k.Przesłanki zastosowaniaart. 64§1 kkw odniesieniu do tego przestępstwa są tożsame ze wskazanymi w odniesieniu do przestępstwa przypisanego oskarżonemu wpkt. 1.
Odnośnie wymiaru kary aktualne pozostają rozważania teoretyczne odnośnieart. 53 § 1 i § 2 k.k.To samo dotyczy wszystkich okoliczności obciążającychT. A..
Okolicznością łagodzącą w odniesieniu do tego czynu było przyznania się oskarżonego do czynu, jak i niewielka wartość zagarniętego mienia ograniczająca się do kwoty 38 zł. Przyjmując winę oskarżonego za udowodnioną Sąd wymierzył mu karę 4 lat pozbawienia wolności. W oparciu o treśćart. 58 § 2 k.k.Sąd nie orzekł grzywny,, jako że jej orzeczenie w obecnej sytuacji finansowej oskarżonego byłoby niecelowe.
Sąd w pkt. 3 wyroku uznał oskarżonegoT. A.za winnego popełnienia przestępstwa zart. 288 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.Zgodnie zart. 288 § 1 k.k.kto cudzą rzecz niszczy, uszkadza lub czyni niezdatną do użytku podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. Na podstawie § 4 ściganie przestępstwa określonego w§ 1następuje na wniosek pokrzywdzonego.     Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, żeT. A.kopiąc i szarpiąc uszkodził blaty dwóch drewnianych stołów i metalowe krzesła. Krzesła wymagały prostowania. Wskazane mienie stanowiło własność Skarbu Państwa - Komendy Wojewódzkiej Policji wP.. Znajdowało się ono na wyposażeniu cel nr 1 i 3 Izby Zatrzymań Komendy Powiatowej Policji wC.. ŚwiadekJ. B.w swoich zeznaniach opisał, jakT. A.uszkodził wskazane dwa stoły i krzesła kopiąc je i szarpiąc za nie. Podobne zeznania złożył funkcjonariusz PolicjiA. R.. Zeznania obu funkcjonariuszy znajdują potwierdzenie w treści zapisu z monitoringu cel nr 1 i 3 oraz w wynikach oględzin celi nr 3. NadtoT. A.przyznał się na rozprawie do popełnienia czynu z pkt. III wyroku. Wniosek o ściganie w sprawie złożył Komendant Powiatowy Policji wC.(k. 160). Wobec powyższego Sąd stwierdził, żeT. A.dopuścił się czynu umyślnie, z zamiarem bezpośrednim.   Czyn został popełniony w warunkach recydywy zart. 64 § 1 k.k.Aktualne pozostają rozważania teoretyczne o recydywie z omówienia pkt. 1 wyroku. Podkreślić należy, iż pomiędzy przestępstwami, za jakie oskarżony odbywał w przeszłości karę pozbawienia wolności, a przestępstwem osadzonym niniejszym wyrokiem zachodzi podobieństwo, co wynika z tego, że oba są przestępstwami tego samego rodzaju, tj. przestępstwami przeciwko mieniu.
Odnośnie wymiaru kary aktualne pozostają rozważania teoretyczne odnośnieart. 53 § 1 i § 2 k.k.To samo dotyczy wszystkich okoliczności obciążającychT. A.. Dodatkową okolicznością obciążającą było działanie bez powodu, w sposób całkowicie nieracjonalny oraz znaczny stopień agresji, jaką oskarżony przebywając w obu celach przejawił. Odnośnie czynu z pkt. III okolicznością łagodzącą było przyznanie się oskarżonego do czynu. Nie stanowiła natomiast okoliczności łagodzącej stosunkowo niewysoka wartość uszkodzonego mienia, jako że wynikała ona z tego, że więcej, czy też większej wartości sprzętów w owych celach po prostu nie było.
Wobec powyższego Sąd skazał w pkt. 3 wyroku oskarżonegoT. A.za czyn zart. 288 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.Wymierzył mu, ważąc okoliczności obciążające, na podstawieart. 288 § 1 k.k.karę 1 roku pozbawienia wolności.
W pkt. 4 wyroku Sąd na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.połączył orzeczone wobec oskarżonegoT. A.w pkt. 1 – 3 wyroku jednostkowe kary pozbawienia wolności i wymierzył mukarę łączną 4 lat pozbawieniawolności.  Główną ideą leżącą u podstaw wymiaru kary łącznej jest odpowiednia redukcja sumy kar podyktowana względami humanitarnymi.
Kara łączna pozbawienia wolności w niniejszej sprawie powinna zostać w oparciu o treśćart. 86 § 1 k.k.wymierzona w granicach od 4 lat do lat 9 pozbawienia wolności. Sąd uznał, że kierując się przede wszystkim bliskością czasową i przedmiotową popełnionych przestępstw (wszystkie przestępstwa popełnione zostały w dniach 25-26.12.2013r i skierowane były przeciwko mieniu) zasadnym jest orzeczenie kary łącznej przy zastosowaniu zasady absorpcji.. Zdaniem Sądu, orzeczona kara łączna 4 lat pozbawienia wolności spełni swoje cele w zakresie skutecznego odstraszenia oskarżonego od popełniania kolejnych przestępstw, a będąc karą stosunkowo surową zrealizuje też swoje cele represyjne. Będzie miała też szansę wychowawczego oddziaływania na oskarżonego spełniając przez tą swoją rolę resocjalizacyjną. Odbywając tę karę oskarżony- będący wszak młodą jeszcze osobą, będzie miał szansę ukończenia edukacji w zakresie gimnazjalnym, bądź zdobycia zawodu, a przez to uzyskania większych możliwości na zdobycie legalnej pracy po opuszczeniu zakładu karnego i powrotu do prawidłowego funkcjonowania w społeczeństwie. W ocenie Sądu nadto, orzeczona kara łączna pozbawienia wolności jako kara sprawiedliwa i dostosowana do stopnia winy oskarżonego spełni też swoją rolę w zakresie społecznego oddziaływania.
Sąd w pkt. 5 wyroku na podstawieart. 63 § 1 k.k.zaliczyłoskarżonemuT. A.na poczet orzeczonej wyżej kary łącznej 4 lat pozbawienia wolności okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania od dnia 25 grudnia 2013r. do dnia 04 czerwca 2014r. i nadal.
Na podstawieart. 46 k.k.Sądzobowiązałoskarżonego w pkt. 6 wyroku do naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem opisanym wyżej w punkcie 2 poprzez zapłatę na rzeczA. W.kwoty 38 złotych oraz szkody wyrządzonej przestępstwem opisanym wyżej w punkcie 3 poprzez zapłatę na rzecz Komendy Wojewódzkiej Policji wP.kwoty 634,14 złotych.
W pkt. 7 wyroku Sąd na podstawieart. 44 § 1 i § 2 k.k.orzekł przepadekna rzecz Skarbu Państwa poprzez zniszczenie przedmiotów służących do popełnienia przestępstwa oraz pochodzących bezpośrednio z przestępstwa w postaci tasaka kuchennego, siekiery, 4 puszek napoju(...)oraz plecaka.
Sąd w pkt. 8 wyroku na podstawieart. 618 § 1 pkt. 11 k.p.k.i § 2 ust. 1 i 3 w zw. z§ 14 ust. 1 pkt. 2 i ust. 2 pkt. 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz. U. z dnia 03 października 2002r.) zasądził od Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Poznaniu na rzecz obrońcy oskarżonego adw.K. N.kwoty 600 zł plus VAT tytułem pomocy prawnej udzielonej z urzędu, nieopłaconej nawet w części.
Na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.iart. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych(Dz. U. z 1983r., Nr 49, poz. 223 ze zmianami) Sąd w pkt. 9 wyroku zwolnił oskarżonego w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych oraz opłat. OskarżonyT. A.nie posiada bowiem żadnego majątku. Jest obecnie tymczasowo aresztowany i nie pracuje w jednostce penitencjarnej.
SSO Katarzyna Wolff