Sąd Okręgowy w Gliwicach
III Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: III Ca 736/14
Data wyroku: 2014-09-17 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Roman Troll, Krystyna Hadryś, Tomasz Tatarczyk
Słowa kluczowe: Podwyższenie Alimentów, Obniżenie Alimentów
Podstawa prawna: art. 138 kro, art. 385 kpc

Sygn. akt III Ca 736/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 17 września 2014 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący - Sędzia SO Tomasz Tatarczyk
Sędzia    SO Krystyna Hadryś (spr.)
Sędzia    SR (del.) Roman Troll
Protokolant    Aneta Puślecka
po rozpoznaniu w dniu 17 września 2014 r. w Gliwicach na rozprawie
sprawy z powództwaR. S.
przeciwkoM. S.
o obniżenie alimentów
oraz z powództwaM. S.
przeciwkoR. S.
o podwyższenie alimentów
na skutek apelacji powoda - pozwanego wzajemnie
od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach
z dnia 9 stycznia 2014 r., sygn. akt IV RC 459/13

oddala apelację.
SSR (del.) Roman Troll  SSO Tomasz Tatarczyk SSO Krystyna Hadryś

UZASADNIENIE
PowódR. S.wniósł pozew przeciwko córce –M. S.o obniżenie obowiązku alimentacyjnego do kwoty po 250 zł miesięcznie. W uzasadnieniu powództwa powód powołał się na to, iż ma bardzo trudną sytuację materialną; jest bezrobotny, ma długi w Urzędzie Skarbowym, a na utrzymaniu jeszcze jedno dzieckoP. S., na którego płaci alimenty w kwocie po 300 zł miesięcznie. Powód stwierdził ponadto, iż choruje na nadciśnienie tętnicze, ma zaawansowaną łuszczycę.
MałoletniejM. S.wniosła pozew wzajemny o podwyższenie alimentów do kwoty po 700 zł miesięcznie. Matka małoletniej pozwanej i powódki podniosła, iż możliwości zarobkowe i majątkowe pozwanego są istotnie lepsze od deklarowanych, bowiem jego standard życia jest wysoki. O wysokim standardzie życia świadczy – w ocenieA. U.– fakt, iż pozwany, po zajęciu mu przez komornika samochodu wartego około 40 000 zł, jednorazowo spłacił zaległość alimentacyjną w wysokości około 20 000 zł. Nie bez znaczenia jest także to, iż po zakończeniu poprzedniej sprawy o alimentyR. S.zakupił auto warte 50 000 zł. Koszt utrzymania małoletniej – w ocenie jej matki – stale wzrasta i wynosi obecnie 1000 zł. NaA. U.ciąży także obowiązek utrzymanie starszej, uczącej się córki.
Zaskarżonym wyrokiem Sąd Rejonowy w Gliwicach oddalił powództwoR. S.o obniżenie obowiązku alimentacyjnego; zasadził od pozwanego wzajemnegoR. S.na rzecz małoletniej powódki wzajemnejM. S.alimenty w kwocie po 700 zł miesięcznie, płatne z góry, do dnia 10-go każdego miesiąca, do rąk matki małoletniej powódki –A. U., począwszy od dnia 4 listopada 2013 r. z ustawowymi odsetkami w razie zwłoki w płatności którejkolwiek z rat, a to w miejsce alimentów ustalonych wyrokiem Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 30 października 2009 r. w sprawie IV RC 601/09; nakazał pobrać od pozwanegoR. S.na rzecz Skarbu Państwa kwotę 120 zł tytułem nieuiszczonego wpisu stosunkowego od uiszczenia którego małoletnia powódka wzajemna była zwolniona z mocy prawa oraz 6 zł tytułem opłaty za klauzule wykonalności; wyrokowi w punkcie drugim nadał rygor natychmiastowej wykonalności.
Orzeczenie to zapadło przy ustaleniu, że wyrokiem zaocznym Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 30 października 2009 r. zasądzono odR. S.na rzecz małoletniejM. S.alimenty w kwocie po 500 zł miesięcznie. Pozwany pracował wówczas u swojej mamy, która prowadziła działalność gospodarczą w zakresie transportu. MałoletniaM. S.mieszkała wraz z matką i babcią macierzystą w mieszkaniu, za które czynsz wynosił 390 zł, opłata za prąd 184 zł co drugi miesiąc, a za gaz 52 zł na kwartał. Koszt utrzymania małoletniejM. S.wynosił około 500 zł miesięcznie. Nadmienić należy, iż opłata za przedszkole wynosiła około 100 zł miesięcznie.A. U.pracowała i zarabiała średnio około 1750 zł netto miesięcznie.
Sąd ustalił, iż obecnie powód i pozwany wzajemny mieszka z obecną żoną i jej dzieckiem w mieszkaniu, za które czynsz wynosi 640 zł miesięcznie, opłata za gaz 50 zł miesięcznie, a za prąd 270 zł co drugi miesiąc. Z obecnego związku małżeńskiego pozwany nie ma dzieci, ma natomiast syna z wcześniejszegozwiązku – (...), na którego ma zasądzone alimenty w kwocie po 300 zł. Pracodawca powoda i pozwanego wzajemnego (firma (...)prowadzona przez matkęR. S.) pismem z dnia 31 grudnia 2013 r. rozwiązała z nim umowę o pracę. Z dniem 9 kwietnia 2013 r. powód i pozwany wzajemny został uznany za osobę bezrobotną.R. S.z zawodu jest frezerem, posiada doświadczenie zawodowe jako kierowca oraz mechanik. W okolicznych Powiatowych Urzędach Pracy są oferty pracy dla mężczyzny o kwalifikacjach powoda i pozwanego. Proponowane wynagrodzenie mieści się między najniższym miesięcznym wynagrodzeniem a kwotą 4200 zł brutto.
MałoletniaM. S.mieszka z mamą, siostrą i babcią macierzystą w mieszkaniu, za które czynsz wynosi 500 zł, opłata za prąd 160 zł co drugi miesiąc, ponad 100 zł na kwartał. Małoletnia ma problemy ortodontyczne i stomatologiczne. Za wizyty u stomatologa jej matka w 2013 r. zapłaciła 240 zł. Koszt utrzymania małoletniej wraz z kosztami leczenia stomatologicznego i partycypacją w kosztach utrzymania mieszkania przekracza więc 1000 zł.A. U.pracuje i zarabia około 3200 zł netto miesięcznie.
Powyższe okoliczności doprowadziły Sąd Rejonowy do przekonania, że powództwo wzajemne podlegało uwzględnieniu w całości, natomiast powództwo główne należało oddalić. Sad wskazał, że w porównaniu z poprzednim postępowaniem wzrosły koszty utrzymania małoletniejM. S.z kwoty około 800 zł do kwoty około 1000 zł miesięcznie. Sąd uznał, iż kwota 700 zł leży w granicach możliwości zarobkowych i majątkowychR. S., które są istotnie wyższe od deklarowanych. Podkreślił, iż istotną okolicznością jest także i to, iż matka małoletniej pozwanej swój obowiązek alimentacyjny spełnia także poprzez osobiste starania. O kosztach orzeczono na mocyart. 98 k.p.c.
Apelację od powyższego wyroku wywiódł powód- pozwany wzajemny zaskarżając go w całości, wnosząc o jego zmianę w pkt1 poprzez uwzględnienie jego powództwa w całości, w pkt. 2 poprzez oddalenie powództwa wzajemnego w całości, zasądzenie od powoda na rzecz pozwanej kosztów procesu za obie instancje w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych, względnie o uchylenie wyroku w całości i przekazanie sprawy do Sądu I instancji celem ponownego rozpoznania sprawy, pozostawienie orzeczenia o kosztach procesu Sądowi I instancji. Zarzucił naruszenie prawa procesowego, a toart. 233 k.p.c.poprzez dokonanie oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego w sposób dowolny i sprzeczny z zasadami logicznego myślenia orz doświadczenia życiowego poprzez przyjęcie, iż okoliczne Urzędy Pracy dysponują ofertami pracy dla osób z wykształceniem powoda i istnieje możliwość znacznej poprawy jego sytuacji materialnej przy nieuwzględnieniu rozbieżności w oferowanym przez te urzędy wynagrodzeniu, odległości proponowanych miejsc pracy od miejsca zamieszkania powoda, związanego tym kosztu codziennego dojazdu; polegające na dokonaniu oceny możliwości majątkowych powoda z pominięciem złożonych przez niego zeznań zakresie w jakim wskazał on na ponoszone przez niego koszty utrzymania i wyżywienia i uiszczanie przez niego alimentów na rzecz drugiego dziecka, oraz polegające na wskazaniu, iż kwota 700zł pozostaje odpowiednia dla potrzeb małoletniej bez przedstawienia jakiegokolwiek uzasadnienia takiego stanowiska, w szczególności gdy strona przeciwna nie wskazała jakie faktycznie koszty utrzymania małoletniej pozostają niezabezpieczone. Ponadto zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, iż stan majątkowy i finansowy pozwanego pozwalał mu na dokonanie zakupu samochoduA. (...)o wartości 40.000zł, podczas gdy zakup tegoż pojazdu został dokonany przez małżonkę pozwanego za kwotę pochodzącą z darowizny od rodziców za kwotę 29.400 zł; jaki sprzeczność istotnych ustaleń z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego poprzez przyjęcie, iż możliwości majątkowe powoda pozwalają na uiszczanie przez niego alimentów w kwocie 700zł. Zarzucił również naruszenie przepisów prawa materialnego, a toart. 133 k.r.o.w zw. zart. 135 k.r.o.poprzez przyjęcie faktu, iż wynagrodzenie matki małoletniej ulegało znacznemu podwyższeniu co nie pozostaje bez wpływu na zaspokojenie usprawiedliwionych potrzeb małoletniej.
Sąd Okręgowy zważył co następuje.
Apelacja powoda-pozwanego wzajemnie nie zasługiwała na uwzględnienie.
Sąd Okręgowy podzielił w całości i uznał za swoje ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd pierwszej instancji, ponieważ ustalenia te znajdują oparcie w zebranym w sprawie materiale dowodowym, które to dowody Sąd ten ocenił w granicach zakreślonych przepisemart. 233 § 1 k.p.c.Orzekając Sąd Rejonowy nie uchybił zasadom logicznego rozumowania, ani też doświadczenia życiowego. Wnioski Sądu pierwszej instancji, co do faktów w sposób logiczny wynikają z treści dowodów zgromadzonych w sprawie.
Odnosząc się do zarzutu naruszenia prawa procesowego objętego regulacjąart. 233 k.p.c., stwierdzić należy, że stanowisko prezentowane w apelacji w zasadzie nie można określić jako zarzut, lecz polemikę z ustaleniami zaskarżonego wyroku. W ocenie Sądu Odwoławczego skuteczne postawienie zarzutu naruszenia przez sądart. 233 k.p.c.wymaga wykazania, że Sąd I instancji uchybił zasadom logicznego rozumowania, lub doświadczenia życiowego. To bowiem jedynie może być przeciwstawione uprawnieniu sądu do dokonywania swobodnej oceny dowodów. Nie jest natomiast wystarczające wyłącznie przekonanie skarżącego o innej niż przyjął Sąd Rejonowy wadze poszczególnych dowodów i ich odmiennej ocenie niż ocena sądu, a z takim sformułowaniem treści apelacji mamy do czynienia w niniejszej sprawie.
W świetle prawidłowo dokonanych przez Sąd Rejonowy ustaleń faktycznych w sprawie, zastosowanie prawa materialnego stanowiącego podstawę zaskarżonego orzeczenia, w ocenie Sądu Odwoławczego jest prawidłowe.
Zgodnie zart. 138 k.r.o.w razie zmiany stosunków można żądać zmiany orzeczenia lub umowy dotyczącej obowiązku alimentacyjnego. Przez zmianę stosunków rozumieć należy wszelkie zmiany w statusie ekonomicznym stron powodujące zmianę (zwiększenie, ale i zmniejszenie) zakresu usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego lub też zmianę (zwiększenie, ale i zmniejszenie) zakresu możliwości zarobkowych i majątkowych zobowiązanego.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy uznać należy, że Sąd Rejonowy trafnie ocenił, iż w niniejszej sprawie nie nastąpiła zmiana stosunków uzasadniająca obniżenie obowiązku alimentacyjnego. Sąd Rejonowy prawidłowo doszedł do przekonania, iż możliwości płatnicze obowiązanego jakim jest skarżący są znaczne w stosunku do deklarowanego faktycznego stanu majątkowego, dlatego iż wbrew zarzutom, iż do powód musiałby do pracy dojeżdżać, Powiatowy Urząd Pracy wG.posiada szereg propozycji pracy dla frezera – bo taki zawód posiada skarżący, mechanika i osób bez zawodu w granicach co najmniej 1.600zł. brutto. Nadto jak trafnie wskazano w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia - albowiem wynika to z przedłożonej sprawie dokumentacji - wynagrodzenie frezera kształtuje się w granicach 2.200- 4.200 zł. W tej sytuacji pozostawanie przez skarżącego bez pracy, należy ocenić jedynie jako jego niedbalstwo w poszukiwaniu pracy i uzyskiwaniu stosownych dochodów, które umożliwiłyby mu realizowanie obowiązku alimentacyjnego wobec obojga dzieci, które to w równym stopniu uprawnione są do uzyskiwania uzasadnionych środków na swoje utrzymanie. Nie sposób nie podzielić w ustalonych okolicznościach faktycznych twierdzenia Sądu Rejonowego, iż skarżący nie wykorzystuje w pełni swoich możliwości zarobkowych, gdyż zważywszy na posiadany przez powoda zawód, jak i wiek powoda, należało by oczekiwać, iż jako ojciec dwóch małoletnich dzieci będzie podejmował działania, które pozwolą mu na uzyskiwanie maksymalnego wynagrodzenia, a konsekwencji umożliwią mu partycypowanie w kosztach utrzymania dzieci w uzasadnionym zakresie.
Sąd Odwoławczy uznał, iż apelacja powoda nie może się ostać, a okoliczności naprowadzone przez niego w zakresie środków potrzebnych na nabywanie składników majątku, czy też obowiązek spłaty współmałżonka, nie mogą mieć istotnego znaczenia w sytuacji kiedy skarżący i jego małżonka pozostają w rozdzielności majątkowej, a więc obowiązki małżonki skarżącego nie obciążają go, wobec czego wnioski dowodowe zawarte w apelacji podlegały oddaleniu jako nieistotne w rozumieniuart. 227 k.p.c.dla rozpoznania sprawy.
Z uwagi na powyższe, na podstawieart. 385 k.p.c.oddalono apelację jako bezzasadną.
SSR (del.) Roman Troll SSO Tomasz Tatarczyk SSO Krystyna Hadryś