Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim
V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: V U 5104/14
Data wyroku: 2014-11-06 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Urszula Sipińska-Sęk
Słowa kluczowe: Emerytura Wcześniejsza
Podstawa prawna: art.32 w zw. z art. 184 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z FUS

Sygn. akt VU 5104/14

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 6 listopada 2014 roku
Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim, Wydział V Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie:
Przewodniczący SSR del. Urszula Sipińska-Sęk
Protokolant st. sekr. sądowy Zofia Aleksandrowicz
po rozpoznaniu w dniu 28 października 2014 roku w Piotrkowie Trybunalskim na rozprawie
sprawy z wnioskuK. L.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT.
o emeryturę
na skutek odwołaniaK. L.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT.
z dnia 13 maja 2014 r. sygn.(...)
zmienia zaskarżoną decyzję i przyznaje wnioskodawcyK. L.prawo do emerytury z dniem(...)
Sygn. akt VU 5104/14

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 13 maja 2014 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT.odmówił wnioskodawcyK. L.prawa do emerytury z uwagi na brak wymaganego stażu pracy w warunkach szczególnych. Organ rentowy nie zaliczył wnioskodawcy do pracy w warunkach szczególnych następujących okresów zatrudnienia:
- od 18 grudnia 1979 roku do 31 marca 1981 roku,
-od 1 kwietnia 1981 roku do 31 grudnia 1982 roku,
-od 1 stycznia 1983 roku do 7 sierpnia 1988 roku,
-8 sierpnia 1988 roku do 31 sierpnia 1990 roku,
-od 1 września 1990 roku do 16 marca 1992 roku,
-od 4 maja 1992 roku do 30 listopada 1992 roku
- od 4 maja 1993 roku do 30 listopada 1993 roku,
- od 6 października 1996 roku do 31 grudnia 1998 roku,
Organ rentowy wskazał, że wnioskodawca nie dysponuje świadectwem wykonywania pracy w warunkach szczególnych za te okresy, a zeznania świadków nie są środkiem dowodowym przy ustaleniu okresu pracy w szczególnych warunkach.
Od powyższej decyzji wnioskodawca odwołał się w dniu 22 maja 2014 roku wnosząc o przyznanie mu prawa do emerytury i zaliczenie do pracy w szczególnych warunkach okresów zatrudnienia na stanowisku kierowcy samochodu ciężarowego powyżej 3,5 tonyS. (...)z przyczepą :
-od dnia 18 grudnia 1979 roku do dnia 31 marca 1981 roku wSpółdzielni (...) OddziałwO.,
- od 1 kwietnia 1981 roku do 31 grudnia 1982 roku wWojewódzkim Zakładzie (...)wP.
-od 1 stycznia 1983 roku do 7 sierpnia 1988 roku w(...) Spółdzielni (...)wO.,
- od 8 sierpnia 1988 roku do 31 sierpnia 1990 roku wSpółdzielni Usług (...)P.
- od 1 września 1990 roku do 16 marca 1992 roku w(...) Spółdzielni (...)wO.;
Ponadto wniósł o zaliczenie do stażu szczególnego okresów pracy od 4 maja 1992 roku do 30 listopada 1992 roku ( z pominięciem okresów urlopów bezpłatnych) wZakładzie Produkcyjno-Usługowo-Handlowym (...)O.na stanowisku kierowcy samochodu ciężarowego powyżej 3,5 tonymarki S.(...)wywrotka oraz od 6 października 1996 roku do 31 grudnia 1998 roku wPrzedsiębiorstwie Produkcyjno-Handlowo Usługowym (...)wO.na stanowisku kierowcy samochodu ciężarowego powyżej 3,5 tonyS. (...)z przyczepą.
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT.wniósł o oddalenie odwołania podnosząc, że wnioskodawca nie posiada z tych okresów świadectw wykonywania pracy w warunkach szczególnych, a w świadectwach pracy wnioskodawca ma wpisane stanowisko kierowca. Ponadto podniósł, że na dzień wydania zaskarżonej decyzji wnioskodawca nie ukończył 60 lat.

Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:
K. L.,urodzony w dniu (...), złożył w dniu 6 maja 2014 roku wniosek o przyznanie emerytury. Wnioskodawca był członkiem otwartego funduszu emerytalnego, ale złożył wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym , za pośrednictwem Zakładu na dochody budżetu państwa.
(dowód: wniosek o emeryturę k. 1-4 akt ZUS)
Na dzień 1 stycznia 1999 roku skarżący udowodnił staż pracy wynoszący 26 lat 1 miesiąc i 2 dni. Do stażu pracy w warunkach szczególnych organ rentowy nie zaliczył wnioskodawcy żadnego okresu zatrudnienia.
(dowód: decyzja ZUS z dnia 28 kwietnia 2014 roku k. 35 akt ZUS)
Wnioskodawca był zatrudniony na podstawie umowy o pracę w pełnym wymiarze czasu pracy w okresie:
- od dnia 18 grudnia 1979 roku do 31 marca 1981 roku wSpółdzielni (...) OddziałwO.,
- od dnia 1 kwietnia 1981 roku do dnia 31 grudnia 1982 roku wWojewódzkim Zakładzie (...)wP.
- od 1 dnia stycznia 1983 roku do dnia 7 sierpnia 1988 roku w(...) Spółdzielni (...)wO.,
- od dnia 8 sierpnia 1988 roku do dnia 31 sierpnia 1990 roku wSpółdzielni Usług (...)wP.;
- od dnia 1 września 1990 roku dnia 16 marca 1992 roku w(...) Spółdzielni (...)wO.w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku kierowcy.
Wnioskodawca przechodził do pracy między tymi jednostkami na mocy porozumienia pomiędzy zakładami.
W/w zakłady pracy świadczyły usługi transportowe na rzecz spółdzielni.
(dowód: świadectwo pracy z dnia 31.03.1981r. k. 11-12 akt kapitałowych, świadectwo pracy z dnia 3.01.1983 r. k. 13-14 akt kapitałowych, świadectwo pracy z dnia 8.08.1988 r. k. 15-16 akt kapitałowych, świadectwo pracy z dnia 31.08.1990r. k. 17-18 akt kapitałowych, świadectwo pracy z dnia 7.03.1992 r. k. 19-20 akt kapitałowych)
We wszystkich w/w okresach wnioskodawca pracował stale i w pełnym wymiarze czasu pracy jako kierowca samochodu ciężarowego powyżej 3,5 tony -marki S.(...)(cysterna) o ciężarze 5 ton i przyczepie o pojemności 3 tysiące litrów. Do stałych obowiązków wnioskodawcy należał tzw. „skup mleka” polegający na zabieraniu mleka ze zlewni z poszczególnych miejscowości i dowożenie go w/w samochodem do mleczarni wO., a czasem do jej oddziału wP.. Po wykonaniu „skupów mleka” wnioskodawca wykonywał tzw. „przerzuty”, które polegały na przewożeniu mleka do mleczarni wR.lubL.. Wnioskodawca przewoził samochodemS. (...), w zależności od potrzeb i sezonu, także inne produkty mleczarskie np. maślankę lub serwatkę. Wnioskodawca innych prac nie wykonywał.
(dowód: zeznania świadkaK. W.protokół rozprawy z dnia 28 października 2014 roku nagranie od minuty 5.41 do minuty 10.26, zeznania świadkaW. B.protokół rozprawy z dnia 28 października 2014 roku nagranie od minuty 10.50 do minuty 15.55, zeznania wnioskodawcy protokół rozprawy z dnia 28 października 2014 roku nagranie od minuty 30.25 do minuty 40.05)
W okresach od 4 maja 1992 roku do 30 listopada 1992 roku i od 4 maja 1993 roku do 30 listopada 1993 roku wnioskodawca był zatrudniony wZakładzie Produkcyjno-Usługowo-Handlowym (...)wO.na podstawie umowy o pracę w pełnym wymiarze czasu pracy. W okresie zatrudnia przebywał na urlopie bezpłatnym w okresach od: 14 września do 30 września 1992 roku, od 1 października do 15 października 1992 roku, od 12 lipca do 27 lipca 1993 roku, od 15 sierpnia do 31 sierpnia 1973 roku, od 20 października do 30 października 1993 roku i od 15 listopada do 23 listopada 1993 roku.
(dowód: świadectwo pracy z dnia 30.11.1992 r. k. 23-24 akt kapitałowych, świadectwo pracy z dnia 30.11.1993r. k. 25-26 akt kapitałowych)
Zakład Produkcyjno-Usługowo-Handlowy (...)wO.był firmą budowlaną. Wytwarzał beton, bloczki betonowe oraz płyty chodnikowe a także prowadził budowy i remonty chodników oraz dróg. Wnioskodawca był zatrudniony w tym przedsiębiorstwie jako kierowca. Do jego stałych obowiązków należało kierowanie samochodem ciężarowym o ładowności powyżej 3,5 tony -S. (...)z wywrotką. Samochodem tym przewoził żwir i piasek z kopalni piasku znajdującej się wO.na teren zakładu. Rozwoził również bloczki betonowe produkowane przez zakład na teren budowy i remontów dróg. Pracował tylko i wyłącznie jako kierowca samochodu ciężarowego o ładowności powyżej 3,5 tony, innych prac nie wykonywał.
(dowód: zeznania świadkaZ. J.protokół rozprawy z dnia 28 października 2014 roku nagranie od minuty 16.18 do minuty 19.42, zeznania świadkaE. Z.protokół rozprawy z dnia 28 października 2014 roku nagranie od minuty 19.50 do minuty 21.49, zeznania wnioskodawcy protokół rozprawy z dnia 28 października 2014 roku nagranie od minuty 30.25 do minuty 40.05)
W okresie od 6 października 1996 roku do 10 grudnia 2001 roku wnioskodawca był zatrudniony wPrzedsiębiorstwie Produkcyjno-Handlowo-Usługowym (...)wO.na podstawie umowy o pracę w pełnym wymiarze czasu pracy.
(dowód: świadectwo pracy z dnia 11.12.2001 r. k. 31-32 akt kapitałowych)
Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Handlowo-Usługowe (...)zajmowało się sprzedażą hurtową płytek ceramicznych. Wnioskodawca pracował tam jako kierowca samochodu ciężarowego ładowności powyżej 3,5 tony -S. (...)z przyczepą o łącznej ładowności 12 ton. Samochodem tym przewoził płytki z terenu zakładu produkującego płytki ceramiczne wO.do magazynów należących doPrzedsiębiorstwa (...), a następnie rozwoził płytki do hurtowni na terenie całego kraju. Pracował stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Innych prac nie wykonywał.
(dowód: zeznania świadkaB. J.protokół rozprawy z dnia 28 października 2014 roku nagranie od minuty 22.09 do minuty 25.01, zeznania świadkaE. M.protokół rozprawy z dnia 28 października 2014 roku nagranie od minuty 25.20 do minuty 29.20, zeznania wnioskodawcy protokół rozprawy z dnia 28 października 2014 roku nagranie od minuty 30.25 do minuty 40.05)
Pracodawcy nie wystawili wnioskodawcy świadectw wykonywania pracy w warunkach szczególnych za w/w okresy zatrudnienia(okoliczność bezsporna).

Sąd Okręgowy dokonał oceny dowodów i zważył co następuje:
Odwołanie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie doart. 184 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(tekst jedn. Dz. U. z 2009r. Nr 153, poz. 1227) ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy (tj. w dniu 1 stycznia 1999 r.) osiągnęli:
1)okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat – dla kobiet i 65 lat – dla mężczyzn oraz
2)okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27.
Emerytura, o której mowa w ust. 1, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa (ust. 2).
W świetle powyższych regulacji żądanie wnioskodawcy należało zatem rozpoznać w aspekcie przepisówrozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz.U. Nr 8 poz. 43 z późn. zm.), zwanego dalej rozporządzeniem.
Z treści § 4 tego rozporządzenia wynika, iż pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach wymienione w Wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki:

1
osiągnął wiek emerytalny wynoszący: 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn,

2
ma wymagany okres zatrudnienia, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach.

Ten „wymagany okres zatrudnienia” to okres wynoszący 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, liczony łącznie z okresami równorzędnymi i zaliczalnymi do okresów zatrudnienia (§ 3 rozporządzenia), natomiast pracą w warunkach szczególnych jest praca świadczona stale i w pełnym wymiarze na stanowiskach wskazanych w załączniku do tegoż aktu (§ 1 i § 2 rozporządzenia).
W przedmiotowej sprawie kwestią sporną między stronami było to, czy wnioskodawca posiada wymagany 15-letni okres zatrudnienia w szczególnych warunkach. Spełnienie pozostałych przesłanek nie było przedmiotem sporu, a jednocześnie nie budzi żadnych wątpliwości – wnioskodawca ma wymagany okres zatrudnienia, to jest 25 lat, a po wydaniu zaskarżonej decyzji tj. w dniu(...)ukończył 60 lat i był członkiem OFE, ale złożył wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym , z pośrednictwem Zakładu na dochody budżetu państwa.
Za pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach uważa się pracowników przy pracach o znacznej szkodliwości dla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości lub wymagających wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo własne lub otoczenia.
Prawidłowe rozumienie pojęcia pracy w szczególnych warunkach nie jest możliwe bez wnikliwej analizyrozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. Nr 8, poz. 43 ze zm.).
Z zestawienia § 1 i 2 tegoż rozporządzenia wynika, że pracą w szczególnych warunkach jest praca świadczona stale i w pełnym wymiarze na stanowiskach wskazanych w załączniku do tego aktu. Warunek wykonywania pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy jest spełniony tylko wówczas, gdy pracownik w ramach obowiązującego go pełnego wymiaru czasu pracy na określonym stanowisku pracy nie wykonuje czynności pracowniczych nie związanych z tym stanowiskiem pracy, ale stale, tj. ciągle wykonuje prace w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (tak też Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 15 listopada 2000 roku, II UKN 39/00, OSNAP 2002/11/272).
Odnośnie oceny dowodów zgromadzonych w postępowaniu zważyć należy, iż okresy pracy w warunkach szczególnych, stosownie do § 2 ust. 2 rozporządzenia, stwierdza zakład pracy, na podstawie posiadanej dokumentacji, w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach, wystawionym według wzoru stanowiącego załącznik do przepisów wydanych na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia lub w świadectwie pracy.
Należy jednak wskazać, że z cytowanego wyżej § 2 rozporządzenia nie wynika, aby stwierdzenie zakładu pracy w przedmiocie wykonywania przez pracownika pracy w warunkach szczególnych miało charakter wiążący i nie podlegało kontroli organów przyznających świadczenia uzależnione od wykonywania pracy w szczególnych warunkach. Brak takiego świadectwa lub jego zakwestionowanie przez organ rentowy, nie wyklucza dokonania ustalenia zatrudnienia w warunkach szczególnych innymi środkami dowodowymi w toku postępowania sądowego.
Podnoszona zatem przez organ rentowy okoliczność nie dysponowania przez skarżącego świadectwem pracy w szczególnych warunkach, nie przesądza jeszcze, że wnioskodawca takiej pracy nie wykonywał.
Stanowisko takie wielokrotnie zajmował również Sąd Najwyższy, który między innymi w wyroku z dnia 2 lutego 1996 roku, II URN 3/95, OSNAP 1996/16/239 stwierdził, że w postępowaniu przed sądami pracy i ubezpieczeń społecznych okoliczności mające wpływ na prawo do świadczeń lub ich wysokości mogą być udowadniane wszelkimi środkami dowodowymi, przewidzianymi wkodeksie postępowania cywilnego. Ograniczenia dowodowe zawarte wrozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno-rentowe i zasad wypłaty tych świadczeń(Dz. U. Nr 10, poz. 49 ze zm.) dotyczą wyłącznie postępowania przed tymi organami.
Sam fakt zatrudnienia wnioskodawcy w spornych okresach : od dnia 18 grudnia 1979 roku do 31 marca 1981 roku wSpółdzielni (...) OddziałwO., od dnia 1 kwietnia 1981 roku do dnia 31 grudnia 1982 roku wWojewódzkim Zakładzie (...)wP.od 1 dnia stycznia 1983 roku do dnia 7 sierpnia 1988 roku w(...) Spółdzielni (...)wO., od dnia 8 sierpnia 1988 roku do dnia 31 sierpnia 1990 roku wSpółdzielni Usług (...)wP., od dnia 1 września 1990 roku dnia 16 marca 1992 roku w(...) Spółdzielni (...)wO.oraz od 4 maja 1992 roku do 30 listopada 1992 roku i od 4 maja 1993 roku do 30 listopada 1993 roku wZakładzie Produkcyjno-Usługowo-Handlowym (...)wO.a także od 6 października 1996 roku do 10 grudnia 2001 roku wPrzedsiębiorstwie Produkcyjno-Handlowo-Usługowym (...)wO., był niesporny między stronami, w świetle dokumentów znajdujących się w jego aktach ubezpieczeniowych.
Sporny pozostawał jedynie charakter wykonywanej przez wnioskodawcę pracy tj. czy była to praca wykonywana w szczególnych warunkach, czy też nie.
Stało się tak dlatego, że z dokumentów osobowych skarżącego ze wszystkich wymienionych wyżej zakładów pracy w postaci świadectw pracy oraz zaświadczeń o zatrudnieniu i wynagrodzeniu, potwierdzających zatrudnienie w spornych okresach, a ze spółdzielni mleczarskich także z umowy o pracę czy angaży zawartych w aktach osobowych wynikało, że był on zatrudniony na stanowiskach kierowcy. Okoliczność nieprecyzyjnego określenia stanowiska pracy wnioskodawcy w w/w dokumentach polegającego na nie wskazaniu kierowcą jakich pojazdów był wnioskodawca, nie oznacza – jak chce organ rentowy – że wnioskodawca nie był kierowcą samochodów ciężarowych o ciężarze całkowitym ponad 3,5 tony.
Dokonując ustaleń w zakresie rodzaju prac wykonywanych przez wnioskodawcęw w/wSpółdzielniach (...)Sąd oparł się na dokumentach oraz korespondujących z nimi zeznaniach wnioskodawcy oraz świadków:K. W.iW. B..
Należy podkreślić, że świadkowie we wszystkich spornych okresach pracowali razem z wnioskodawcą, wykonując te same co on obowiązki kierowcy samochodu cięąrowego o ładowności powyżej 3,5 tony, a zatem dysponują bezpośrednią i szczegółową wiedzą na temat charakteru wykonywanej przez niego pracy. Świadkowie potwierdzili, że w całym spornym okresie wnioskodawca – podobnie jak oni- pracował w pełnym wymiarze czasu pracy jako kierowca samochodu ciężarowegomarki S.(...)z cysterną, przewożąc przede wszystkim mleko, ale również inne przetwory mleczne np. maślankę czy serwatkę.
Dodatkowo należy podnieść, iż organ rentowy decyzją z dnia 12 marca 2010 roku (k. 277 akt emerytalnych świadkaK. W.) przyznał mu prawo do wcześniejszej emerytury, zaliczając mu do okresu pracy w warunkach szczególnych okres zatrudnienia w(...) Spółdzielni (...)wO.na stanowisku kierowcy samochodu ciężarowego o ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony.
Organ rentowy w toku postępowania nie przedstawił jakiegokolwiek dowodu podważającego dowody zgłoszone przez skarżącego .
W świetle przeprowadzonego postępowania dowodowego nie budzi zatem żadnych wątpliwości, że wnioskodawca faktycznie przez cały okres zatrudnienia wSpółdzielni (...) OddziałwO.,Wojewódzkim Zakładzie (...)wP.(...) Spółdzielni (...)wO.,Spółdzielni Usług (...)wP.,(...) Spółdzielni (...)wO.stale i w pełnym wymiarze czasu pracy pracował jako kierowca samochodu ciężarowego o ładowności powyżej 3,5 tony.
Prace na stanowisku kierowcy samochodów ciężarowych o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony są pracami zaliczonymi przez ustawodawcę do prac w szczególnych warunkach zgodnie z wykazem A, działem VIII pkt 2 załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku.
Dokonując natomiast ustaleń w zakresie rodzaju prac wykonywanych przez wnioskodawcę od 4 maja 1992 roku do 30 listopada 1992 roku i od 4 maja 1993 roku do 30 listopada 1993 roku wZakładzie Produkcyjno-Usługowo-Handlowym (...)wO.Sąd oparł się na dokumentach oraz na korespondujących z nimi zeznaniach wnioskodawcy oraz świadków:Z. J.iE. Z..
Należy podkreślić, że świadkowie w spornych okresach pracowali razem z wnioskodawcą. Świadkowie mimo, że pracowali na innym stanowisku niż wnioskodawca, bowiem świadekZ. J.pracował jako kierowca-mechanik natomiast świadekE. Z.jako operator węzła betoniarskiego, to jednak widzieli wnioskodawcę przy jego codziennych obowiązkach. Ich prace były ze sobą powiązane, a zatem dysponują bezpośrednią i szczegółową wiedzą na temat charakteru wykonywanej przez skarżącego pracy. Świadkowie potwierdzili, że w całym spornym okresie wnioskodawca pracował w pełnym wymiarze czasu pracy tylko i wyłącznie jako kierowca samochodu ciężarowego marki(...)– wywrotka, którym przewoził piasek i żwir do produkcji betonu, bloczków betonowych oraz płyt chodnikowych, a także same bloczki betonowe i płyty chodnikowe na budowy prowadzone przez pracodawcę.
W świetle przeprowadzonego postępowania dowodowego nie budzi zatem żadnych wątpliwości, że wnioskodawca faktycznie przez cały okres zatrudnienia wZakładzie Produkcyjno-Usługowo-Handlowym (...)wO.stale i w pełnym wymiarze czasu pracy pracował jako kierowca samochodu ciężarowego o ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony.
Tym samym również ten okres pracy wnioskodawcy należy zaliczyć do prac w szczególnych warunkach zgodnie z wykazem A, działem VIII pkt 2 załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku.
Dokonując natomiast ustaleń w zakresie rodzaju prac wykonywanych przez wnioskodawcę od 6 października 1996 roku do 10 grudnia 2001 roku wPrzedsiębiorstwie Produkcyjno-Handlowo-Usługowym (...)wO.Sąd oparł się na dokumentach oraz na korespondujących z nimi zeznaniach wnioskodawcy oraz świadków:B. J.orazE. M..
ŚwiadkowieB. J.orazE. M.w spornym okresie pracowali razem z wnioskodawcą, na takim samym jak on stanowisku - kierowcy samochodu ciężarowego powyżej 3,5 tony. Potwierdzili, że w całym spornym okresie wnioskodawca pracował – tak samo jak oni - w pełnym wymiarze czasu pracy wyłącznie jako kierowca samochodu ciężarowegomarki S.(...)z przyczepą o łącznej ładowności 12 ton, którym przewoził płytki ceramiczne.
Skoro zatem wnioskodawca faktycznie przez cały okres zatrudnienia wPrzedsiębiorstwie Produkcyjno-Handlowo-Usługowym (...)wO.od 6 października 1996 roku do 31 grudnia 1998 roku stale i w pełnym wymiarze czasu pracy pracował jako kierowca samochodu ciężarowego o ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony, to również ten okres pracy podlega zaliczeniu do prac w szczególnych warunkach zgodnie z wykazem A, działem VIII pkt 2 załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku.
Reasumując na podstawie przeprowadzonych dowodów Sąd uznał, że wnioskodawca pracował stale i w pełnym wymiarze czasu pracy w szczególnych warunkach jako kierowca samochodu ciężarowego o ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony przez okres dłuższy niż 15 lat, tj. w okresach:
- od dnia 18 grudnia 1979 roku do 31 marca 1981 roku – 1 rok, 3 miesiące, 14 dni,
- od dnia 1 kwietnia 1981 roku do dnia 31 grudnia 1982 roku – 1 rok, 9 miesięcy ,
- od 1 dnia stycznia 1983 roku do dnia 7 sierpnia 1988 roku – 5 lat, 7 miesięcy i 7 dni,
- od dnia 8 sierpnia 1988 roku do dnia 31 sierpnia 1990 roku – 2 lata, 24 dni,
- od dnia 1 września 1990 roku dnia 16 marca 1992 roku- 1 rok, 6 miesięcy 16 dni,
- od 4 maja 1992 roku do 30 listopada 1992 roku (z wyłączeniem okresów przebywania na urlopie bezpłatnym – łącznie 32 dni) – 5 miesięcy 24 dni,
- od 4 maja 1993 roku do 30 listopada 1993 roku (z wyłączeniem okresów przebywania na urlopie bezpłatnym łącznie 53 dni ) – 5 miesięcy 3 dni, a także
- od 6 października 1996 roku do 31 grudnia 1998 roku – 2 lata 2 miesiące i 26 dni
Biorąc pod uwagę, iż wnioskodawca spełnił jednocześnie pozostałe wymagane przepisami rozporządzenia warunki, to jest ukończył 60 lat, jego łączny okres zatrudnienia składkowy i nieskładkowy wyniósł 25 lat, należy uznać, że wydana przez organ rentowy decyzja jest błędna, a żądanie wnioskodawcy zasługuje na uwzględnienie.
Sąd przyznał wnioskodawcy prawo do emerytury z dniem osiągnięcia wieku emerytalnego tj. z dniem(...)Wówczas bowiem skarżący spełnił ostatnią przesłankę, od które zależało jego prawo do emerytury.
Z tych też względów, Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, na podstawieart. 47714§ 2 k.p.c.orzekł jak w sentencji.