Sąd Apelacyjny w Rzeszowie
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUa 54/14
Data wyroku: 2014-05-22 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, SENTENCE, REASON
Sędziowie: Marta Pańczyk-Kujawska, Urszula Kocyłowska, Bogumiła Burda
Słowa kluczowe: Emerytura Wcześniejsza
Podstawa prawna: art. 111 ustawy z dnia 17.12.1998 t. o emeryturach i rentach z FUS (Dz. U. z 2013 r. poz. 1440).

Sygn. akt

III AUa 54/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 22 maja 2014 r.
Sąd Apelacyjny w Rzeszowie, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący:

SSA Bogumiła Burda (spr.)

Sędziowie:

SSA Marta Pańczyk-Kujawska
SSA Urszula Kocyłowska

Protokolant

st.sekr.sądowy Maria Piekiełek

po rozpoznaniu w dniu22 maja 2014 r.
na rozprawie
sprawy z wnioskuS. D.
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wR.
o wysokość emerytury
na skutek apelacji strony pozwanej
od wyrokuSądu Okręgowego w Tarnobrzegu
z dnia19 listopada 2013 r.sygn. aktIII U 378/13

o d d a l a apelację.

Sygn. Akt III AUa 54/14

UZASADNIENIE
Odwołaniem skierowanym do Sądu Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Tarnobrzegu,S. D.zakwestionował decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wR.z 25 lutego 2013r., którą organ rentowy odmówił wnioskodawcy przeliczenia podstawy wymiaru emerytury.
Sąd Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Tarnobrzegu po rozpoznaniu sprawy wyrokiem z 19 listopada 2013r.
W pkt I zmienił zaskarżoną decyzję w ten sposób, że zobowiązał organ rentowy do ustalenia począwszy od 4 stycznia 2013r. wysokości podstawy wymiary emeryturyS. D.z uwzględnieniem:
- zarobków wnioskodawcy za rok 1968 w kwocie 35.450 starych złotych,
- zarobków wnioskodawcy za rok 1969 w kwocie 34.450 starych złotych,
- zarobków wnioskodawcy za rok 1970 w kwocie 34.450 starych złotych,
- zarobków wnioskodawcy za rok 1971 w kwocie 34.450 starych złotych,
- zarobków wnioskodawcy za rok 1972 w kwocie 35.910 starych złotych.
W pkt II w pozostałej części odwołanie oddalił.
Wskazując opinię biegłego sądowego z zakresu księgowości i rachunkowości, którą uznał za w pełni wiarygodny środek dowodowy, jako podstawę rozstrzygnięcia, Sąd Okręgowy stwierdził, że zaistniały przesłanki do przeliczenia podstawy wymiaru emerytury wnioskodawcy z uwzględnieniem ekwiwalentu pieniężnego za deputat węglowy jako składnika wynagrodzenia wnioskodawcy za lata 1968 – 1972.
Oddalając odwołanie wnioskodawcy w pozostałym zakresie, Sąd Okręgowy wskazał, że nie zachowały się jakiekolwiek dokumenty, które wskazywałyby, że wnioskodawca w latach 1968 – 1972 uprawniony był do premii miesięcznej lub kwartalnej i które określałyby wysokość tej premii.
W podstawie prawnej Sąd obok przepisów prawa materialnego powołałart. 47714§ 1 i 2 kpc.
Apelację od wyroku Sądu Okręgowego złożył do Sądu Apelacyjnego Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR..
Zarzucając:

1
naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, w szczególnościart. 111 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(tekst jednolity Dz. U z 2009r. Nr 53, poz. 1227 ze zmianami) w zw. z§ 21.1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 października 2011r.w sprawie postępowania o świadczenia… (Dz. U. Nr 237, poz. 1412).

2
przepisuart. 233 § 1 kpcpoprzez dokonanie 0oceny dowodów nie mającej waloru wszechstronnego rozważenia całego materiału zebranego w sprawie,

Zakład wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i oddalenie odwołania, lub jego uchylenie w części dot. pkt I i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.
W uzasadnieniu apelacji organ rentowy zarzucił Sądowi I instancji dokonanie ustaleń faktycznych w oparciu o opinię biegłego wydaną na uprawdopodobnionych danych i podkreślił, że brak jest jakiejkolwiek dokumentacji potwierdzającej fakt otrzymywania przez wnioskodawcę w spornych latach deputatu węglowego.

Sąd Apelacyjny zważył co następuje:
Apelacja organu rentowego jest całkowicie nieuzasadniona i jako taka podlega oddaleniu, gdyż wbrew podniesionym w nie zarzutom i przytoczonym na ich uzasadnienie twierdzeniom, wyrok Sądu Okręgowego jest wyrokiem trafnym i odpowiadającym prawu.
Spór dotyczy w istocie wysokości pobieranego przez wnioskodawcę świadczenia emerytalnego.
W postępowaniu przed organem rentowym skarżący domagał się przeliczenia podstawy wymiaru emerytury – na podstawieart. 111 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(tekst jednolity Dz. U z 2013r. poz. 1440) - przy uwzględnieniu kwot wypłacanych mu łącznie z wynagrodzeniem tytułem deputatu węglowego.
S. D.przy wniosku skierowanym do Zakładu nie przedstawił żadnych dokumentów płacowych z lat 1968 – 1972, a potwierdzających otrzymywanie deputatu węglowego, z uwagi na ich zniszczenie przez pracodawcę. Przedłożył natomiast zaświadczenie (oryginał) z 23 stycznia 1968r. wystawione przez pracodawcę celem przedłożenia władzom wojskowym, określające wysokość miesięcznych zarobków brutto wnioskodawcy obejmujących także deputat węglowy w kwocie 104 zł.
Sąd Okręgowy nie podlegający przy prowadzeniu postępowania dowodowego rygorom wynikającym z rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 października 2011r. w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno – rentowe (co najwyraźniej umknęło uwadze organu rentowego), przeprowadził postępowania dowodowe w zakresie, zdaniem Sądu Apelacyjnego wystarczającym, dla należytego wyjaśnienia spornej kwestii, czy możliwe jest przeliczenie podstawy wymiaru emerytury przy uwzględnieniu deputatu węglowego wypłacanego wnioskodawcy w latach 1968 – 1972. Dokonując następnie oceny mocy dowodowej i wiarygodności uzyskanych dowodów nie naruszył, wbrew twierdzeniom Zakładu, zasady swobodnej oceny dowodów wynikającej zart. 233 § 1 kpci w żadnym razie nie była to ocena dowolna.
Jeżeli się zważy, że wnioskodawca dysponował szczątkowym dowodem, że w 1968r. otrzymywał deputat węglowy, że poza sporem jest, iż od 1976r. deputat węglowy był mu wypłacany, zaś obowiązujący wWytwórni (...)wM.Zbiorowy Układ Pracy stanowił, że pracownikom poza wynagrodzeniem zasadniczym przysługiwał obligatoryjnie od dnia zawarcia umowy o pracę ekwiwalent pieniężny za 2,5 tony węgla, to należy zgodzić się z Sądem Okręgowym, że opinia biegłego oparta na zachowanych dokumentach, w tym angażach pracy i wyjaśnieniach wnioskodawcy jest w pełni wiarygodnym dowodem pozwalającym na dokonanie zasadniczych dla sprawy ustaleń.
W tym stanie rzeczy podniesione w apelacji zarzuty i przytoczone na ich uzasadnienie twierdzenia stanowią jedynie polemikę z prawidłowymi ustaleniami Sądu I instancji, tym bardziej, że organ rentowy nie przedstawił żadnych dowodów, które ustalenia Sądu Okręgowego mogłyby podważyć.
Z tych wszystkich względów apelację organu rentowego Sąd Apelacyjny oddalił stosownie doart. 385 kpc.

ZARZĄDZENIE

1
(...)

2
(...)