Sąd Okręgowy w Kielcach
IX Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IX Ka 568/14
Data wyroku: 2014-06-26 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Ewa Opozda-Kałka, Aleksandra Babilon-Domagała, Krzysztof Sajtyna

Sygn. akt IX Ka 568/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 26 czerwca 2014 roku
Sąd Okręgowy w Kielcach IX Wydział Karny-Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący: SSO Aleksandra Babilon-Domagała
Sędziowie: SSO Ewa Opozda-Kałka (spr.)
SSO Krzysztof Sajtyna
Protokolant: st.sekr.sądowy Dorota Ziółkowska
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Kielcach Jerzego Piwko
po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2014 roku
sprawyP. C.
oskarżonego o przestępstwo zart. 178 a § 1 k.k.
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Kielcach
z dnia 23 stycznia 2014 roku sygn. akt XII K 1177/13

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok uznając apelację za oczywiście bezzasadną;

II
zasądza od oskarżonegoP. C.na rzecz Skarbu Państwa kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) złotych tytułem kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym.

Sygn. akt: IX Ka 568/14

UZASADNIENIE
P. C.został oskarżony o to, że w dniu 22 września 2013 rokuw miejscowościM., pow.(...), woj.(...)znajdując się w stanie nietrzeźwości I badanie 0,28 mg/l zawartości alkoholu w wydanym powietrzu prowadził pojazd markiR.onr rej. (...)w ruchu lądowym, to jest o przestępstwo określone wart. 178a§ 1 kk.
Sąd Rejonowy w Kielcach wyrokiem z dnia 23 stycznia 2014 roku w sprawie sygn. akt XII K 1177/13 orzekł, co następuje:
I oskarżonegoP. C.uznał za winnego popełnienia czynu zrzucanego mu aktem oskarżenia stanowiącego występek zart. 178a § 1 kki za to na podstawieart. 178a § 1w zw. zart. 33 § 1 i 3 kkwymierzył mu karę grzywny w rozmiarze 40 stawek dziennych, przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 40 złotych;
II na podstawieart. 42 § 2 kkw zw. zart. 43 § 1 kkorzekł wobec oskarżonegoP. C.środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 1 roku;
III na podstawieart. 49 § 2 kkorzekł od oskarżonegoP. C.na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w wysokości 500 złotych;
IV na podstawieart. 63 § 2 kkna poczet orzeczonego w punkcie drugim wyroku środka karnego zaliczył oskarżonemu okres zatrzymaniaprawa jazdy nr (...)od dnia 22 września 2013r.;V na podstawieart. 627 kpkzasądził od oskarżonegoP. C.na rzecz Skarbu Państwa kwotę 250 złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych.
Apelację od powyższego wyroku wniósł obrońca oskarżonegoP. C., który zaskarżając w całości powyższy wyrok zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę wyroku przez przyjęcie, że oskarżony poruszał się po terenie „dostępnym dla powszechnego użytku”, a więc w ruchu lądowym w rozumieniuart. 178a § 1 kk, a zatem, że dopuścił się popełnienia zarzucanego mu czynu, a także przez przyjęcie, iż nie jest prawdą, że oskarżony umówił się ze swoim bratem w celu zastąpienia go za kierownica w miejscu przewidywanego wjazdu na drogę publiczną.
W konkluzji skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku przez uniewinnienie oskarżonego, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy SądowiI Instancji do ponownego rozpoznania.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja obrońcy oskarżonegoP. C.jest oczywiście bezzasadna.
Podnieść należy, że słusznie podkreśla Sąd Rejonowy, powołując się przy tym na wyrok Sadu Najwyższego z dnia 5 maja 2009r. w sprawie IV KK 432/08), że pojęcie „ruch lądowy” stanowiące znamię przypisanego oskarżonemu przestępstwa obejmuje nie tylko ruch na drogach publicznych, w strefach zamieszkania, lecz także ruch w miejscach dostępnych dla powszechnego użytku. Zaznaczyć należy, że z zeznań świadkówM. Ś., jak i częściowoA. C.jednoznacznie wynika, że oskarżony poruszał się po terenie giełdy samochodowej, gdzie było wówczas około 600 innych pojazdów, a zatem w miejscu, gdzie odbywał się ruch lądowy. Brat oskarżonegoA. C.zeznał wprost, że „stał na pierwszej linii toru, ja tam też stałem, ale nie bezpośrednio obok niego. Do tego wjazdu, gdzie miała go policja zatrzymać, to jest 800 m do kilometra. Żeby tam dojechać trzeba przejechać przez giełdę po prawej stronie toru, gdzie są samochody i części motoryzacyjne.” (k.30) Tym samym dywagacje skarżącego w tym zakresie są nieprzekonujące. Rozważania Sądu Rejonowego w tej kwestii Sąd I instancji w pełni podziela i aprobuje jako trafne i przekonujące (k.37-38).
Nie ma racji również autor apelacji podnosząc, że Sąd Rejonowy w sposób niewłaściwy ocenił wyjaśnienia oskarżonego oraz zeznania jego brataA. C.w zakresie, w jakim oświadczyli, że byli umówieni, żeA. C.wróci jego samochodem do domu. Trafnie bowiem podnosi Sąd Rejonowy, że takie twierdzenia wymienionych są sprzeczne z zasadami doświadczenia życiowego oraz logiki. Słusznie bowiem podnosi Sąd Rejonowy, że gdyby faktycznie oskarżonyP. C.obawiał się prowadzić auto w stanie nietrzeźwości to poprosiłby brata lub bratanicęo pomoc od razu, a nie jechał po giełdzie, narażając się na kontrolę policji. Trafnie również zaznacza w tym miejscu Sąd I instancji, że gdybyA. C.miał prowadzić samochód oskarżonego, to czekałby na brata w umówionym miejscu i oskarżony nie opuszczałby giełdy wcześniej. Rozważania Sadu Rejonowego w powyższym zakresie Sąd odwoławczy w pełni podziela i aprobuje jako trafne i przekonujące (k.38), uznając argumenty skarżącego w powyższym zakresie za całkowicie chybione.
W świetle zatem powyższego chybiony jest zarzut błędu w ustaleniach faktycznych. Z zeznań funkcjonariusza PolicjiM. Ś.oraz częściowo z zeznań brata oskarżonegoA. C.jasno wynika, że oskarżonyP. C.w stanie nietrzeźwości poruszał się po terenie giełdy , a zatem w ruchu lądowym, czym wyczerpał znamion przestępstwa zart. 178a § 1 kk.
W świetle zatem powyższego Sąd Okręgowy podziela rozważania Sądu Rejonowego także co kwalifikacji prawnej czynu oskarżonego jako trafne i przekonywujące (k.38-39). Także rodzaji rozmiar kary oraz środka karnego jest prawidłowy i nie budzi żadnych zastrzeżeń. Rozważania Sądu Rejonowego również i w tym zakresie Sąd Okręgowy w pełni podziela jako trafne i przekonywujące (k.39-40).
Na podstawieart. 627 kpkSąd Okręgowy zasądził od oskarżonegoP. C.na rzecz Skarbu Państwa kwotę 180 złotych tytułem kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym, na którą to składa się kwota 160 złotych tytułem opłaty od wymierzonej kary grzywny (art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1997r. o opłatach w sprawach karnych /Dz.U. z 1983r. Nr 49, poz. 223 z późn. zm./ oraz kwota 20 złotych tytułem ryczałtu za doręczenia w postępowaniu sądowym ustalona w oparciu o § 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003r. w sprawie wysokości opłat i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym /Dz.U. z 2004. nr 4 poz. 25 z późn. zm./

SSO Ewa Opozda – Kałka SSO Aleksandra Babilon – Domagała SSO Krzysztof Sajtyna