Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 85/14
Data wyroku: 2014-04-11 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Tomasz Skowron, Barbara Żukowska, Andrzej Wieja
Słowa kluczowe: Uszkodzenie Mienia
Podstawa prawna: art. 124 § 1 kw

Sygn. akt VI Ka 85/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 11 kwietnia 2014 r.
Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

Przewodniczący – Sędzia  SO Barbara Żukowska (spr.)
Sędziowie   SO Tomasz Skowron
SO Andrzej Wieja
Protokolant Anna Potaczek

przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej Zbigniewa Jaworskiego
po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2014 r.
sprawyD. Z.
oskarżonego zart. 288 § 1 kk
z powodu apelacji, wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze
z dnia 2 grudnia 2013 r. sygn. akt II K 1987/11

I
zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoD. Z.w ten sposób, że ustala, że przypisanym mu wpkt Iczęści dyspozytywnej czynem spowodował szkodę nie przekraczającą wysokości 420 złotych, czyn ten kwalifikuje zart. 124 § 1kw i na podstawieart. 45 § 1kw w zw. zart. 17 § 1 pkt 6 kpkpostępowanie umarza,

II
kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa.

Sygn. akt VI Ka 85/14

UZASADNIENIE
D. Z.oskarżony został o to, że w dniu 27 lipca 2011r. wP.woj.(...)dokonał umyślnego uszkodzenia mienia w postaci wgniecenia drzwi prawych przednich i prawych tylnych w samochodzie markiC. (...)nr rej. (...)w ten sposób, że kopał w te drzwi nogą powodując straty w wysokości 500 zł czym działał na szkodęE. S., to jest o czyn zart. 288 §1 k.k.
Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze wyrokiem z dnia 2 grudnia 2013 r. w sprawie o sygn. akt IIK 1978/11:

I
uznał oskarżonegoD. Z.za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w części wstępnej wyroku, tj. występku zart. 288 §1 k.k., przyjmując, iż czyn ten stanowi wypadek mniejszej wagi w rozumieniuart. 288 §2 k.k.i za to na podstawieart. 288 §2 k.k.wymierzył mu karę 80 /osiemdziesięciu/ stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość stawki na kwotę 10 /dziesięć/ złotych;

II
na podstawieart. 624 §1 k.p.k.w zw. zart. 17 ust. 1 ustawy o opłatach w sprawach karnychzwolnił oskarżonegoD. Z.od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, w tym opłaty.

Apelację od powyższego wyroku złożył obrońca oskarżonego, który zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na treść wyroku, polegający na ustaleniu wartości uszkodzeń spowodowanych przez oskarżonego w samochodzie m – kiC. (...)na kwotę 500 zł, pomimo, iż zgromadzony materiał dowodowy nie pozwalał na poczynienie takiego ustalenia, albowiem w stanie faktycznym niniejszej sprawy nie sposób wycenić wartości szkody w sposób kategoryczny.
Stawiając powyższy zarzut obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez ustalenie, iż oskarżony dopuścił się zarzucanego mu czynu opisanego w części wstępnej wyroku, z tym że spowodował straty w wysokości nie przekraczającej kwoty 420 zł, wyczerpując ustawowe znamiona opisane wart. 124 § 1kw i na podstawieart. 414 § 1 kpkw zw. zart. 17 § 1 pkt 6 kpkw zw. zart. 45 § 1kw umorzenie postępowania.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja obrońcy jest słuszna.
W przedmiotowej sprawie nie podlegało kontrowersji ustalenie Sądu Rejonowego, iż w dniu 27 lipca 2011 rokuD. Z.kopiąc w samochódE. S.spowodował wgniecenia prawych przednich i prawych tylnych drzwi, lecz ustalenie wartości spowodowanej takimi działaniami szkody w wysokości 500 złotych.
W kontekście przeprowadzonych w przedmiotowej sprawie dowodów brak jest możliwości dokonania w sposób nie budzący wątpliwości precyzyjnego ustalenia wysokości szkody spowodowanej działaniem oskarżonego. Argumenty przytoczone przez Sąd Rejonowy w pisemnym uzasadnieniu zaskarżonego wyroku nie są przekonujące, w sprawie brak dowodów, które w sposób pewny świadczyłyby o słuszności dokonanego przez ten Sąd ustalenia wysokości szkody – 500 złotych. PokrzywdzonaE. S.wartość szkody podała orientacyjnie (około 500 złotych), „enigmatyczny mechanik”, na którego powołała się, uszkodzeń nie widział, nie mógł zatem dokonać precyzyjnej wyceny, wartość naprawy podał „orientacyjnie”. Z zeznań powołanych przez Sąd Rejonowy świadków – właścicieli zakładów lakierniczych wynika wprawdzie, iż wartość naprawy wgnieceń w drzwiach samochodu mogłaby być wyższa niż 500 złotych, jednakże słusznie podniósł obrońca, iż świadkowie ci dokonali wyceny w sposób hipotetyczny, bowiem nigdy nie widzieli uszkodzeń w przedmiotowym samochodzie sprzedanym wkrótce po będącym przedmiotem sprawy zdarzeniu.
Rację należy przyznać obrońcy, iż skoro wartości szkody – w istniejących realiach – nie zdołałby wycenić biegły, to tym bardziej tej wartości nie można ustalić w oparciu o „opinię” mechanika czy zeznania właścicieli zakładów lakierniczych, którzy również nie mieli możliwości dokonania oględzin przedmiotowego samochodu.
Przeprowadzone w sprawie dowody nie zezwalają na dokładne wskazanie wartości szkody spowodowanej przez oskarżonego, brak jest możliwości przeprowadzenia ewentualnie innych dowodów wartość tę określających, a zatem – kierując się zasadą wyrażoną w przepisieart. 5§2 kpk– należy ustalić, iż wartość ta nie była wyższa niż 420 złotych, a tym samym, iż czyn oskarżonego stanowi wykroczenie zart. 124§1kw. Jednocześnie zważywszy, iż czyn ten popełniony został w dniu 27.07.2011r., Sąd Okręgowy – zmieniając zaskarżony wyrok – postępowanie w sprawie umorzył z uwagi na przedawnienie karalności.