Sąd Rejonowy w Kłodzku
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 711/13
Data wyroku: 2014-11-17 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Tadeusz Dereń
Słowa kluczowe: Zadośćuczynienie
Podstawa prawna: 445 kc, 444 kc

Sygn. akt I C 711/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 17 listopada 2014 roku
Sąd Rejonowy w Kłodzku Wydział I Cywilny
w składzie następującym:
Przewodniczący SSR Tadeusz Dereń
ProtokolantMagda Biernat
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 listopada 2014 roku w Kłodzku
sprawy z powództwaD. P.
przeciwko(...)S.A. z siedzibą wW.
o zapłatę kwoty 25.598,89 zł

I
zasądza od strony pozwanej(...)S.A. z siedzibą wW.na rzecz powódkiD. P.kwotę 15000 zł ( piętnaście tysięcy złotych) z ustawowymi odsetkami od dnia 8 grudnia 2012 roku do dnia zapłaty,

II
zasądza od strony pozwanej(...)S.A. z siedzibą wW.na rzecz powódkiD. P.kwotę 241,03 zł (dwieście czterdzieści jeden złotych 03/100) z ustawowymi odsetkami od kwoty 124,20 zł od dnia 5 grudnia 2013 roku i od kwoty 116,83 zł od dnia 10 października 2013 roku do dnia zapłaty,

III
zasądza od strony pozwanej(...)S.A. z siedzibą wW.na rzecz powódkiD. P.kwotę 463,66 zł (czterysta sześćdziesiąt trzy złote 66/100) z ustawowymi odsetkami od kwoty 168,28 zł od dnia 18 czerwca 2013 roku i od kwoty 295,38 zł od dnia 1 października 2013 roku do dnia zapłaty,

IV
w części ograniczonej postępowanie umarza,

V
dalej idące powództwo oddala,

VI
zasądza od strony pozwanej na rzecz powódki kwotę 2207,45 zł tytułem zwrotu części kosztów procesu,

VII
nakazuje stronie pozwanej(...)S.A. z siedzibą wW.uiścić na rzecz Skarbu Państwa- Sądu Rejonowego w Kłodzku kwotę 131 zł tytułem brakującej opłaty sądowej,

VIII
nie obciąża powódkę brakującą opłatą sądową od rozszerzonego powództwa.

Sygn. akt I C 711/13

UZASADNIENIE
PowódkaD. P.wniosła pozew o zasądzenie od strony pozwanej(...)S.A. z/s wW.kwoty 12.000 zł tytułem zadośćuczynienia z ustawowymi odsetkami od dnia 11.10.2012r. do dnia zapłaty , zasądzenie od pozwanego kwoty 541,01 zł tytułem zwrotu kosztów dojazdu z odsetkami z ustawowymi od dnia 4.12.2012r. do dnia zapłaty oraz 317,60 zł tytułem zwrotu kosztów dojazdu z odsetkami ustawowymi od wniesienia pozwu do dnia zapłaty, zasądzenie kwoty 240,28 zł z odsetkami od dnia wniesienia pozwu tytułem zwrotu kosztów leczenia a nadto o zasądzenie od pozwanego zwrotu kosztów procesu w tym kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 2.400 zł.
W uzasadnieniu pozwu podała , iż w dniu 25.08.2012r.wK.doszło do zdarzenia komunikacyjnego którego sprawcą był kierujący samochodem osobowym ubezpieczonym u strony pozwanej ,zaś strona pozwana uznała swoją odpowiedzialność co do zasady. W wyniku wypadku powódka doznała naderwania i skręcenia odcinka szyjnego kręgosłupa i pierwsza pomoc została jej udzielona w Szpitalnym Oddziale Ratunkowym wP., gdzie wykonano badanie RTG i zlecono noszenie kołnierzaS.przez okres 10 dni oraz zażywanie leków przeciwbólowych . Z uwagi na zły stan zdrowia , dolegliwości bólowe , zawroty głowy powódka kontynuowała leczenie w poradni ogólnej, neurologicznej i chirurgicznej . Podjęła również leczenie rehabilitacyjne . Do dnia dzisiejszego powódka odczuwa dolegliwości bólowe , ma zawroty głowy , obniżony nastrój , cierpi na bezsenność , nie może wykonywać nawet lekkich prac fizycznych , odczuwa też ogromny strach przed jazdą samochodem. Wypadek spowodował , że przez okres pół roku powódka była niezdolna do pracy , przebywała na zwolnieniach lekarskich. W toku likwidacji szkody pozwana wypłaciła na rzecz powódki 3.000 zł tytułem zadośćuczynienia , 127, 50 zł tytułem wydatków na zakupy środków medycznych i 150,20 zł tytułem zwrotu kosztów dojazdu .
W ocenie powódki dopłata zadośćuczynienia w kwocie 12.000 zł jest w pełni zasadna. Wypłacona kwota tytułem kosztów leczenia, nie uwzględniła całości zgłoszonego odszkodowania z tego tytułu zaś koszty dojazdu wynosiły 1008,81 zł tym samym zasadne jest żądanie 858,61 zł ponad kwotę wypłaconą powódce.
W odpowiedzi na pozew strona pozwana wniosła o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie od powódki kosztów procesu w tym kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 2417 zł. podnosząc , iż dokonując ustalenia wysokości zadośćuczynienia uwzględniła wszystkie okoliczności mające wpływ na rozmiar doznanej krzywdy, a więc cierpienie fizyczne , ból, długość leczenia , stopień uszczerbku na zdrowiu , wiek poszkodowanej . Ponadto pozwana zakwestionowała początkową datę naliczenia odsetek , które winny być zasądzone dopiero od daty wyrokowania, oraz zwrot kosztów leczenia i dojazdów które nie pozostają w związku przyczynowym ze zdarzeniem komunikacyjnym.
Na rozpoznanie w dniu 6.11.2013r. k-199 powódka ograniczyła żądanie z tytułu kosztów dojazdu do kwoty 244,39 zł z ustawowymi odsetkami od kwoty 127,56 zł od dnia 4.12.2012r. do dnia zapłaty i od kwoty 116,83 zł od dnia 2.10.2013r. do dnia zapłaty.
Pismem procesowym z dnia 1.09.2014r. ( k-266) powódka rozszerzyła żądanie pozwu w zakresie dochodzonego zadośćuczynienia do kwoty 24.500 zł zamiast kwoty 12.000 zł . Strona pozwana , wniosła o oddalenie powództwa w całości w tym również w zakresie rozszerzonym (k-276).
W wyniku postępowania dowodowego Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 25 sierpnia 2012r. powódkaD. P.wK.uczestniczyła w kolizji drogowej jako kierująca samochodem markiF. (...)zaś sprawcą kolizji byłP. M.kierujący samochodem osobowym markiA.który nie zachował należytej ostrożności , uderzając w tył samochodu powódki. Sprawca zdarzenia został ukarany mandatem karnym. W dniu zdarzenia powódka miała zapięte pasy bezpieczeństwa . Uderzenie było bardzo silne, gdyż samochód powódki został przesunięty o około 10 metrów, zaś powódka „poleciała” na kierownicę a następnie do tyłu , łamiąc oparcie fotela kierowcy. Sprawcę zdarzenia komunikacyjnego i stronę pozwaną łączyła umowa ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadacza pojazdu mechanicznego obowiązująca w dniu zdarzenia . Odpowiedzialność za skutki wypadku przyjęła strona pozwana przeprowadzając postępowanie likwidacyjne i wypłacając powódce kwotę 3000 zł tytułem zadośćuczynienia , kwotę 127,50 zł tytułem kosztów leczenia oraz 150.20 zł tytułem zwrotu kosztów dojazdu.
/dowód: - przesłuchanie powódki k-208;
- zeznanie świadkaJ. P.k-199;
- notatka informacyjna KPPK.o zderzeniu drogowym k-139;
- akta szkodowe pozwanej w tym pisma z 8.01.13r k-60 i z 30.11.13r. k-62/.
Po wypadku pogotowie przywiozło powódkę na(...)Szpitala wP.gdzie po wykonaniu zdjęć rtg stwierdzono skręcenie i naderwanie odcinka szyjnego kręgosłupa , zalecając kołnierzS.i środki przeciwbólowe . Powódka zakupiła kołnierz i nosiła przez trzy tygodnie . Do połowy grudnia 2012r. powódka przebywała na zwolnieniach lekarskich . Nadal utrzymywały się bóle głowy , odcinka szyjnego i lędźwiowego kręgosłupa oraz drętwienia prawej ręki . Powódka kontynuowała leczenie w poradni lekarza rodzinnego , neurologa i ortopedy. Przebyła również leczenie rehabilitacyjne w szpitalu wL.– zabiegi na kręgosłup szyjny i lędźwiowy. Przed wypadkiem u powódki nie występowały bóle kręgosłupa . Do chwili obecnej powódka odczuwa bóle głowy , pobolewanie kręgosłupa lędźwiowo- krzyżowego i szyjnego , drętwienie prawej ręki . Bóle te zwiększają się przy wysiłku fizycznym, nie może też powódka wykonywać żadnych prac na działce. Od czerwca 2013r. powódka , leczy się psychiatrycznie ze względu na lęki , brak snu, obawy przed jazdą samochodem.
/dowód: - przesłuchanie powódki k-208;
- zeznania świadkaJ. P.k-199;
- akta szkody strony pozwanej;
- karta informacyjna leczenia szpitalnego k-7;
- dokumentacja medyczna powódki k 9-21/.
Pismem z dnia 1.09.2012r. , działające w imieniu powódki(...)wK., wniosło o wypłatę przez stronę pozwaną zaliczki na poczet przyszłego świadczenia w kwocie 3000 zł , jednocześnie dokonując zgłoszenia szkody. Pismem z dnia 31.10.2012r. (wpłynęło do strony pozwanej 7.11.2012r.) powódka wezwała stronę pozwaną do wypłaty tytułem zadośćuczynienia za doznany ból i cierpienie oraz krzywdę kwoty 25.000 zł , strona pozwana odmówiła dalszych wypłat ponad wypłaconą kwotę.
/dowód: - akta szkodowe strony pozwanej ;
- pismo z dnia 1.09.2012r. k-27,91;
- pismo z dnia 31.10.2012r. k-98;
- pismo strony pozwanej z 6.03.2013r. k-59;
I z 8.01.2013r. k- 60/
Powód poniósł koszty leczenia dodatkowe ( strona pozwana odmówiła ich zwrotu ) w łącznej wysokości 463,60 zł obejmujące kwotę 100 zł – konsultacja neurologiczna , kwotę 40,28 zł – koszt zakupu leków, kwotę 28 zł – zakup kołnierza Schanza, kwotę 80 zł – konsultacja lekarska psychiatry, kwotę 70 zł – konsultacja lekarska psychiatry , kwotę 17,38 zł –koszt zakupu lekuS., kwotę 48 zł – koszt zakupu lekuM.i kwotę 80 zł – konsultacja lekarza psychiatry. Konsultacje lekarskie neurologa , ortopedy i psychiatry były wskazane, celowym było również kontynuowanie leczenia usprawniającego , stosowanie leków przeciwbólowychP.iM.oraz lekówM.iS., zapisanych przez lekarza psychiatrę.
/dowód: - przesłuchanie powódki k -258;
- akta szkody pozwanej ;
- opinia biegłychH. A.iM. J.k-225;
- opinia sądowo psychiatryczna k-244
- recepty k- 151;
- faktura VAT nr(...)k-152;
- faktura VAT nr(...)k-153;
- rachunek nr(...)k-154;
- rachunek nr(...)k 155;
- rachunek nr(...)k 161;
- faktura VAT nr(...)k-163/
Koszty dojazdu powódki na zabiegi rehabilitacyjne doL.oraz do lekarzy wK.i lekarza rodzinnego wK.samochodem markiV. (...)wyniosły łącznie 274,40 zł przy przyjęciu łącznie przejechanych 827 km , zużycia oleju napędowego około 7 l /100 km oraz średniej ceny oleju napędowego na kwotę 4,74 zł / 1 litr . Strona pozwana wypłaciła powódce kwotę 150,20 zł tytułem zwrotu kosztów dojazdu. Koszt przejazdu powódki na zabiegi rehabilitacyjne oraz do lekarzy samochodem markiP. (...)diesel o pojemności 1,4 cm3wyniósł 116,83 zł przy przyjęciu spalania 5,5 l /100 km i cenie oleju napędowego w tym okresie na 5,59 zł /1 litr . Na rozprawie w dniu 6 listopada 2013r. pełnomocnik powódki ograniczył żądanie z tytułu kosztów dojazdu do kwoty 244,39 zł.
/ dowód: - przesłuchanie powódki k 2558;
- zeznanie świadkaJ. P.k- 199 ;
- pismo pozwanej z 2.10.2013r. k-172;
- specyfikacja dojazdów k-29;
- akta szkody pozwanej;
- oświadczenie pełno. powoda ograniczającego żądanie pozwu z tytułu kosztów dojazdu k-199/.
W wyniku wypadku komunikacyjnego z dnia 25.08.2012r. powódka doznała urazu głowy bez utraty przytomności , z pobolewaniem głowy i zaburzeniami lękowo- adaptacyjnymi , urazu odcinka szyjnego kręgosłupa z zespołem bólowym szyjnym pourazowym , z zaznaczonym ograniczeniem ruchomości i rwą barkowo – ramieniową parestetyczną , głównie prawostronną , urazu odcinka lędźwiowo – krzyżowego kręgosłupa z niewielkim zespołem bólowym L-S i rwą kulszową prawostronną o zmiennym nasileniu, zespół nerwicowy psychosomatyczny. Łącznie długotrwały uszczerbek na zdrowiu powódki wyniósł 5% . Wypadek skutkuje do chwili obecnej pobolewaniami głowy, bólami kręgosłupa szyjnego i lędźwiowego z ograniczeniem ruchomości biernej i czynnej , parestezjami kończyn górnych , szczególnie prawej w zakresie unerwienia przez nerw pośrodkowy ( palców I-III). Dolegliwości te zmuszają powódkę do przyjmowania leków przeciwbólowych, oraz w sposób zasadniczy utrudniają czynności życia codziennego jak i pracę zawodową. W przyszłości będzie wskazana kontynuacja leczenia usprawniającego , mogą też pojawić się dolegliwości bólowe kręgosłupa szyjnego i lędźwiowego połączone ze wzmożonym napięciem mięśni ograniczające ich ruchomość.
/dowód: - opinia biegłych z zakresu neurochirurgii i ortopedii k-225/.
Powódka w wyniku wypadku komunikacyjnego z dnia 25.08.2012r doznała stresu pourazowego, psychicznego, który następnie wywołał u niej zaburzenia adaptacyjno lękowo- depresyjne. Powypadkowe zaburzenia adaptacyjne spowodowały długotrwały uszczerbek na zdrowiu powódki w wysokości 6% . Doznany uraz psychiczny , wymagał leczenia psychiatrycznego w postaci farmakoterapii oraz psychoedukacji i wsparcia psychicznego . Doznany uraz psychiczny mógł występować u powódki przez około 10 miesięcy od dnia wypadku.
/dowód: - opinia biegłego psychiatryM. Ż.k-244/
Sąd zważył , co następuje:
Bezspornym jest w sprawie , że w dniu 25.08.2012r. powódkaD. P.uczestniczyła w kolizji drogowej jako kierująca samochodem markiF. (...), której sprawcą byłP. M.kierujący samochodem osobowym markiA., który nie zachował należytej ostrożności uderzając w tył samochodu powódki.
Strona pozwana nie kwestionowała okoliczności zdarzenia oraz przyjęła odpowiedzialność z tytułu obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej – sprawcy wypadku komunikacyjnego – za skutki wypadku , przeprowadzając postępowanie likwidacyjne oraz wypłacając powódce kwotę 3000 zł tytułem zadośćuczynienia , kwotę 127,50 zł tytułem kosztów leczenia oraz 150, 20 zł tytułem zwrotu kosztów dojazdu .
W chwili zdarzenia powódka miała zapięte pasy bezpieczeństwa zaś samo uderzenie był tak silne , że samochód powódki został przesunięty kilka metrów do przodu, a powódka , uderzając w fotel kierowcy , złamała jego oparcie.
Na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego a zwłaszcza przesłuchania powódki , dokumentacji medycznej leczenia powódki oraz opinii biegłych sądowych z zakresu neurochirurgii, ortopedii i psychiatrii , które to opinie nie były kwestionowane przez strony uznać należy , że wypłacone powódce przez stronę pozwaną świadczenie z tytułu zadośćuczynienia w kwocie 3000 zł jest zbyt niskie a odmowa wypłaty dalszego zadośćuczynienia niezasadna.
Zgodnie z przepisemart. 445§1 kcSąd może w wypadkach wskazanych wart. 444 kc, przyznać poszkodowanemu odpowiednia sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę. Ze względu na niewymierność krzywdy, określenie w konkretnym przypadku odpowiedniej sumy pozostawione zostało Sądowi , zaś Sąd korzysta z daleko idącej swobody z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy , mających wpływ na rozmiar doznanej krzywdy. Pojęcie krzywdy mieści w sobie wszelkie ujemne następstwa uszkodzenia ciała lub nastroju zdrowia zarówno w postaci doznanych cierpień fizycznych jak i psychicznych . Przepisykodeksu cywilnegonie zawierają żadnych kryteriów , jakie należy uwzględnić przy ustalaniu wysokości zadośćuczynienia pieniężnego zaś zadośćuczynienie przewidziane wart.445§1 kcma charakter kompensacyjny . Wysokość zadośćuczynienia musi przedstawiać jakąś ekonomicznie odczuwalną wartość , wynagrodzić doznany ból i cierpienie. Kwotowe oznaczenie należnego zadośćuczynienia , według poglądu orzecznictwa jak i literatury , powinna być utrzymana w rozsądnych granicach z uwzględnieniem doznanej krzywdy oraz uzupełniająco - aktualnych stosunków negatywnych i poziomu stopy życiowej społeczeństwa - co , zdaniem Sądu , nie podważa w żaden sposób kompensacyjny funkcji zadośćuczynienia .
Z dokumentacji medycznej powódki oraz opinii biegłych neurochirurga i ortopedy – traumatologa wynika jednoznacznie , że powódka w wyniku wypadku z dnia 25.08.2012r. doznała urazu głowy ( bez utraty przytomności ) , urazu odcinka szyjnego kręgosłupa z zespołem bólowym szyjnym pourazowym , z zaznaczonym ograniczeniem ruchomości i rwą barkowo – ramieniową parestatyczną , głównie prawostronną, urazu odcinka lędźwiowo – krzyżowego kręgosłupa , oraz stresu pourazowego, zaś łączny uszczerbek na zdrowiu powódki wyniósł 5% . Wprawdzie uszczerbek ten biegli określili jako długotrwały a nie stały , ale i tak zdaniem Sądu , nie ma to istotnego wpływu na ocenę rozmiaru krzywdy powódki gdyż , jak wynika z dalszej części opinii w/w biegłych , wypadek komunikacyjny skutkuje do chwili obecnej pobolewaniami głowy , bólami kręgosłupa szyjnego i lędźwiowego z ograniczeniem ruchomości biernej i czynnej , perestezjami kończyn górnych szczególnie prawej w zakresie unerwienia przez nerw pośrodkowy i dolegliwości te nasilają się przy zmianach pogodowych i nawet niewielkim wysiłkiem fizycznym , zmuszając powódkę do przyjmowania leków przeciwbólowych oraz w sposób zasadniczy utrudniają czynności życia codziennego i pracę zawodową . W przyszłości też będzie wskazana kontynuacja leczenia usprawniającego . Ponadto , biegły psychiatra w opinii uznał , że powódka w wyniku przedmiotowego wypadku doznała stresu pourazowego ,psychicznego , który wywołał u niej zaburzenie adaptacyjno lękowo-depresyjne , powodując długotrwały uszczerbek na zdrowiu w wysokości 6% zaś doznany uraz psychiczny mógł występować u powódki przez okres 10 miesięcy od dnia wypadku i wymagał leczenia psychiatrycznego w postaci farmakoterapii oraz psychoedukacji. Należy podzielić stanowisko strony pozwanej , że łączny uszczerbek ustalony w w/w opiniach wynosi 10% a nie 11% , gdyż opinia ortopedy i neurochirurga w zakresie , w jakim dotyczy stresu pourazowego (1%) pokrywa się z opinią psychiatry , który w tym zakresie ustalił uszczerbek w wysokości 6% z tym , że procentowy uszczerbek stanowi jedynie kryterium pomocnicze przy ustaleniu wysokości zadośćuczynienia. Zatem mając na uwadze wszystkie podniesione wyżej okoliczności - w tym rozmiar doznanych przez powódkę cierpień fizycznych i psychicznych , konieczność ograniczenia przez dłuższy okres czasu aktywności życiowej , uraz psychiczny powodujący lęk i stres , przebytą rehabilitacją , wiek powódki , aktualny stan zdrowia powódki pozostający w związku przyczynowym z wypadkiem i nadal utrzymujące się bóle głowy oraz kręgosłupa ograniczenie ruchomości prawej kończyny górnej powodujące utrudnienia w zakresie czynności życia codziennego i pracę zawodową , konieczność kontynuowania leczenia usprawniającego oraz długotrwały uszczerbek na zdrowiu powódki w wysokości 10% Sąd uznał za odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego należnego powódce kwotę 18.000 zł.
W związku z przepisem ustaloną wysokość zadośćuczynienia pieniężnego należnego powódce w kwocie 18.000 zł należność zmniejszyć o kwotę 3000 zł , którą pozwana wypłaciła powódce , a w związku z tym tytułem dalszego zadośćuczynienia zasądzić od strony pozwanej na rzecz powódki kwotę 15.000 zł (pkt I wyroku).
Odnośnie odsetek ustawowych od zasądzonej kwoty Sąd uwzględnił odsetki od dnia 8.12.2012r. gdyż dopiero pismem z dnia 31.10.2012r. , które wpłynęło do pozwanej w dniu 7.11.2012r. (k-98 akt) , powódka wniosła o wypłatę tytułem zadośćuczynienia za doznany uraz oraz krzywdę kwotę 25.000 zł a więc dopiero w /w pismem skonkretyzowała żądanie , gdyż pismem z dni 1.09.2012r. powódka przesłała pozwanemu dokumentację wnosząc jedynie o wypłatę zaliczki na poczet przyszłego świadczenia i to w kwocie 3000 zł .
Zgodnie z art. 14 ust.1 ustawy z dnia 22.05.2003r. o ubezpieczeniach obowiązkowych , Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczeń Komunikacyjnych ( Dz. U. 2003. 124. 1152. ze zm.) w zw. zart. 817 kczakład ubezpieczeń wypłaca odszkodowanie w terminie 30 dni licząc od dnia złożenia przez poszkodowanego lub uprawnionego zawiadomienia o szkodzie, zaś strona pozwana nie wykazała aby w sprawie zachodziły okoliczności uniemożliwiające wypłatę świadczenia , wskazane w art. 14 ust. 2 w/w ustawy.
W związku z tym , na podstawieart. 455 kcw zw. zart. 481 kc, uwzględniono odsetki mając na uwadze upływ 30 dniowego terminu od dnia zgłoszenia żądania tj. od 7.11.2012r. Sąd nie uwzględnił stanowiska strony pozwanej , że należne odsetki winne być uwzględnione dopiero od dnia wyrokowania gdyż prowadziłoby to w istocie do ich umorzenia w za okres sprzed daty wyroku i byłoby nieuzasadnionym uprzywilejowaniem dłużnika – strony pozwanej , a ponadto wysokość przyznanej kwoty tytułem zadośćuczynienia była znana stronie pozwanej – jako oznaczona w wezwaniu przedsądowym – i mieści się w tym zakresie ( powódka żądała 25.000 zł ) a zatem żądanie odsetek od 8.12.2012r. jest w pełni usprawiedliwione.
Na podstawie przepisuart. 444 kcuwzględniono kwotę 463,66 zł tytułem kosztów leczenia , których wysokość i zasadność ponoszenia powódka wykazała , potwierdza to też zebrany w sprawie materiał dowodowy w tym dołączone faktury i rachunki ich poniesienia jak również opinie biegłych neurochirurga , ortopedy, i psychiatry którzy potwierdzili , że konsultacje lekarskie neurologa , ortopedy i psychiatry były konieczne jak również stosowanie leków , które obejmują w/w faktury i rachunki , przez powódkę pozostawiało w związku przyczynowym ze zdarzeniem z dnia 25.08.2012r. (pkt. III wyroku). Wskazać nadto należy , że pojęcie „wszelkie koszty” zart.444 kcoznacza koszty różnego rodzaju , których nie da się z góry określić , a których ocena , na podstawie okoliczności sprawy , należy do Sądu ( vide: wyrok SN z 9.01.2008r. II CSK 425/07). Podnoszone w tym zakresie zarzuty pozwanego są bezzasadne. Odnośnie odsetek ustawowych od w/w kwoty Sąd uwzględnił od kwoty 168,28 zł od dnia 18.06.2013r. tj. od dnia wniesienia pozwu (wcześniej w postępowaniu likwidacyjnym powódka żądała ich zwrotu – obejmujące kwoty 100 zł – konsultacja neurologa, 40,28 zł – zakup leków i 25 zł – zakup kołnierzaS.) i od kwoty 295,38 zł od dnia 1.10.2013r. ( pismo powoda z dnia 17.09.2013r. k-149 pozwana otrzymała w dniu 23.09.2014r. k-157 z uwzględnieniem dodatkowych 7 dni na przygotowanie i wypłatę świadczenia ).
Powódka poniosła również koszty przejazdów na zabiegi rehabilitacyjne doL.oraz do lekarzy wK.i lekarza rodzinnego samochodemV. (...)iP. (...). Przyjmując ilość przejechanych kilometrów samochodemV. (...)km , zużycie oleju napędowego około 7 l/100 km oraz średniej ceny oleju napędowego w tym okresie na kwotę 4,74 zł /1l otrzymamy kwotę 274,40 zł ( 827 km x 7l/100 km x 4,74 zł /l ) . Ponieważ strona pozwana wypłaciła powódce częściowy zwrot kosztów dojazdu w wysokości 150,20 zł , należało kwotę 274,40 zł pomniejszyć o w/w kwotę 150,20 zł . ( 274,40 zł -150,20 zł = 124,20 zł ). Natomiast koszty przejazdów samochodem markiP. (...)diesel   o pojemności 1,4 cm3wyniosły 116,83 zł przy przyjęciu spalania 5,5 l / 100 km i cenie w tym okresie oleju napędowego 5,59 zł /1l. Zatem łącznie koszty przejazdów , podlegające zwrotowi przez stronę pozwaną , wynoszą 241,03 zł ( 124,20 zł + 116,83 zł ) zaś ustawowe odsetki Sąd uwzględnił od kwoty 124,20 zł od dnia 5.12.2013r. ( pismem z dnia 27.11.2012r. k-84 powódka wezwała o zwrot kosztów dojazdu w kwocie 611,21 zł z uwzględnieniem dodatkowo 7 dni na doręczenie pisma pozwanej i przygotowanie wypłaty świadczenia ) zaś od kwoty 116,83 zł od dnia 10.10.2013r. ( pismem z dnia 2.10.2013r. powódka zgłosiła żądanie z uwzględnieniem dodatkowo 7 dni na doręczenie pisma stronie pozwanej i przygotowanie wypłaty świadczenia )- pkt. II wyroku . Odszkodowanie w tej wysokości , na podstawieart. 322 kpcpodlegało częściowemu miarkowaniu
W części ograniczony , na podstawie przepisuart. 355 kpcSąd postępowanie umorzył, gdyż na rozprawie w dniu 6.11.13r. ( k-199) powódka ograniczyła żądanie pozwu w zakresie kosztów dojazdów (pkt. IV wyroku).
Dalej idące powództwo Sąd oddalił uznając, że dochodzona kwota tytułem zadośćuczynienia , ponad kwotę zasądzoną , jest znacznie wygórowana i nie może być uwzględniona jak również oddalenie obejmowało żądanie z tytułu kosztów dojazdów ponad kwotę 241,03 zł ( żądanie ograniczone dotyczyło kwoty 244,39 zł ) oraz odsetek żądanych przez powódką w zakresie kosztów leczenia, dojazdów , i zasądzonego zadośćuczynienia pieniężnego.
O kosztach procesu Sąd orzekł na mocyart. 100 kpcstosunkowo je rozdzielając przy przyjęciu , że powódka wygrała w 0,62% ( 15.704,69 zł : 25.598,89 zł ) zaś strona pozwana wygrała w 0,38% , a zatem należne powódce koszty to 3125,91 zł ( 0,62% x 5.041,80 zł obejmujące 2400 zł kosztów zastępstwa , 34 zł opłaty skarbowej od pełnomocnictwa , 655 zł – opłata sądowa i 1952,80 zł koszty opinii biegłych), zaś stronie pozwanej 918,46 zł ( 0,38 % x 2417 zł obejmujące 2400 zł kosztów zastępstwa i 17 zł opłaty skarbowej od pełnomocnictwa ) i w związku z tym należało zasądzić od strony pozwanej na rzecz powódki kwotę 2207,45 zł tytułem zwrotu części kosztów procesu ( 3125,91 zł – 918,46 ).
Nadto na podstawie przepisuart. 113 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych z dnia 28.07.2005r.( tekst jednolity : Dz. U. nr 90 poz. 594 ) , nakazano uiścić stronie pozwanej brakującą opłatę sądową w kwocie 131 zł zasądzonego roszczenia ponad kwotę 13.099 zł , stanowiącej wartość przedmiotu sporu od której powódka uiściła należną opłatę sądową , zaś w pozostałym zakresie nie obciążono powódki opłatą sądową.
W tym stanie rzeczy , mając na uwadze całokształt zebranego w sprawie materiału dowodowego należało orzec jak w sentencji.