Sąd Okręgowy w Lublinie
XI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: XI Ka 347/14
Data wyroku: 2014-06-24 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Ewa Bogusz-Patyra, Katarzyna Żmigrodzka, Arkadiusz Śmiech
Słowa kluczowe: Postępowanie Odwoławcze
Podstawa prawna: art. 437 § 1 kpk

Sygn. akt XI Ka 347/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 24 czerwca 2014 roku

Sąd Okręgowy w Lublinie XI Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSO Arkadiusz Śmiech /spr./
Sędziowie: SO Ewa Bogusz-Patyra
SO Katarzyna Żmigrodzka
Protokolant: st. protokolant Dominika Karasek-Raczyńska
przy udziale Prokuratora Małgorzaty Kwaśnickiej
po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2014 roku
sprawyJ. Ś.
oskarżonego zart. 279 § 1 kkw zb. zart. 64 § 2 kk
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Radzyniu Podlaskim
z dnia 26 listopada 2013 r.     II K 401/13

I
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że wysokość zasądzonej na rzecz Skarbu Państwa opłaty ustala na 460 (czterysta sześćdziesiąt) złotych;

II
w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy, uznając apelację za oczywiście bezzasadną;

III
zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa za postępowanie odwoławcze 460 (czterysta sześćdziesiąt) złotych opłaty oraz 20 (dwadzieścia) złotych zwrotu wydatków.

XI Ka 347/14

UZASADNIENIE
Apelacja wniesiona przez obrońcę oskarżonego, jako oczywiście bezzasadna, nie zasługiwała na uwzględnienie.
Wobec nie złożenia przez strony wniosku o uzasadnienie wyroku Sąd Okręgowy odstąpił od sporządzenia uzasadnienia orzeczenia wyjaśniającego przyczyny, z powodu których apelacja została uznana za oczywiście bezzasadną (art. 457 § 2 kpk).
Uzasadnienie wyroku sądu odwoławczego zostanie sporządzone jedynie w zakresie korekty orzeczenia sądu I instancji dokonanej przez Sąd Okręgowy z urzędu. Wyrok Sądu Rejonowego dotknięty jest bowiem uchybieniem w zakresie wysokości opłaty zasądzonej od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa.
Sąd Rejonowy wymierzył oskarżonemu za przypisane mu przestępstwo karę jednego roku i dwóch miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny osiemdziesięciu stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę dziesięciu złotych.
Zgodnie z treściąart. 2 ust 1 pkt 4 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych(Dz. U. z 1983 r nr 49 poz. 223 z późn. zm.) skazany w pierwszej instancji obowiązany jest uiścić opłatę w wysokości 300 złotych w razie skazania na karę pozbawienia wolności do dwóch lat. Z kolei, stosownie do unormowania art. 3 ust. 1 w/w ustawy, w razie orzeczenia grzywny obok kary pozbawienia wolności, skazany jest obowiązany uiścić opłatę w wysokości 20 % od kwoty wymierzonej grzywny.
Mając zatem na uwadze powyższe wysokość opłaty należnej od oskarżonego należało ustalić w łącznej wysokości 460 złotych, a nie zaś w wysokości 300 złotych jak błędnie w tym zakresie orzekł Sąd Rejonowy w treści zaskarżonego wyroku.
W związku z powyższym Sąd Okręgowy dokonał zmiany zaskarżonego wyroku w sposób wskazany w części dyspozytywnej swego orzeczenia.
Nie stwierdzając zaś innych uchybień w postępowaniu przed Sądem I instancji, które uzasadniałyby potrzebę dalszej zmiany wyroku lub jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, w tym z przyczyn wskazanych w treściart. 439 kpkorazart. 440 kpk, Sąd Okręgowy w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymał w mocy, uznając apelację za oczywiście bezzasadną.
Rozstrzygnięcie o opłacie za II instancję oraz o wydatkach postępowania odwoławczego znajduje uzasadnienie w treściart. 8 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych(Dz. U. z 1983r. Nr 49, poz. 223 z późn. zm.) iart. 636 § 1 kpk.