Sąd Rejonowy w Trzebnicy
V Zamiejscowy Wydział Cywilny z siedzibą w Miliczu
Sygnatura akt: V C 460/13
Data wyroku: 2014-04-04 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Grażyna Wójcik
Słowa kluczowe: Cesja
Podstawa prawna: cesja, art.509kc,art.6kc, art.232kpc

Sygn. akt V C upr 460/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 4 kwietnia 2014 r.
Sąd Rejonowy w Trzebnicy V Zamiejscowy Wydział Cywilny z siedzibą wM.
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSR Grażyna Wójcik
Protokolant: Agnieszka Hasiak
po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2014 r. w Miliczu
na rozprawie
sprawy z powództwa(...) S.ar.l. w Luxembourg
przeciwkoH. R.
o zapłatę

I
oddala powództwo;

II
kosztami postępowania obciąża stronę powodową w zakresie przez nią poniesionym.

Sygn. akt V C upr 460/13

UZASADNIENIE
Strona powodowa(...).á r.l. z siedzibą w Luxembourg, działając przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, w dniu 7 maja 2013 r. skierowała do Sądu Rejonowego Lublin – Zachód w Lublinie pozew w elektronicznym postępowaniu upominawczym i wniosła o orzeczenie nakazem zapłaty, byH. R.zapłacił stronie powodowej kwotę 789,40 zł wraz z odsetkami ustawowymi liczonymi:

-

od kwoty 35,00 zł od dnia 17 grudnia 2007 r. do dnia zapłaty;

od kwoty 19,90 zł od dnia 17.lutego 2006 r. do dnia zapłaty;

od kwoty 19,90 zł od dnia 17 marca 2006 r. do dnia zapłaty;

od kwoty 35,00 zł od dnia 17 grudnia 2006 r. do dnia zapłaty;

od kwoty 35,00 zł od dnia 17 września 2006 r. do dnia zapłaty;

od kwoty 35,00 zł od dnia 17 listopada 2006 r. do dnia zapłaty;

od kwoty 35,00 zł od dnia 17 czerwca 2006 r. do dnia zapłaty;

od kwoty 29,90 zł od dnia 17 kwietnia 2006 r. do dnia zapłaty;

od kwoty 35,00 zł od dnia 17 października 2006 r. do dnia zapłaty;

od kwoty 35,00 zł od dnia 17 sierpnia 2006 r. do dnia zapłaty;

od kwoty 35,00 zł od dnia 17 maja 2006 r. do dnia zapłaty;

od kwoty 19,70 zł od dnia 17 kwietnia 2006 r. do dnia zapłaty;

od kwoty 35,00 zł od dnia 17 kwietnia 2007 r. do dnia zapłaty;

od kwoty 35,00 zł od dnia 17 marca 2007 r. do dnia zapłaty;

od kwoty 35,00 zł od dnia 17 maja 2007 r. do dnia zapłaty;

od kwoty 35,00 zł od dnia 17 września 2007 r. do dnia zapłaty;

od kwoty 35,00 zł od dnia 17 lutego 2007 r. do dnia zapłaty;

od kwoty 35,00 zł od dnia 17 października 2007 r. do dnia zapłaty;

od kwoty 35,00 zł od dnia 17 lipca 2006 r. do dnia zapłaty;

od kwoty 35,00 zł od dnia 17 lipca 2007 r. do dnia zapłaty;

od kwoty 35,00 zł od dnia 17 stycznia 2007 r. do dnia zapłaty;

od kwoty 35,00 zł od dnia 17 listopada 2007 r. do dnia zapłaty;

od kwoty 35,00 zł od dnia 17 sierpnia 2007 r. do dnia zapłaty;

od kwoty 35,00 zł od dnia 17 czerwca 2007 r. do dnia zapłaty.

Ponadto wniosła o zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów sądowych w kwocie 30,00 zł i kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych.
W uzasadnieniu wskazała, że na podstawie umowy cesji wierzytelności przejęła odfirmy (...) S.A.prawa do wierzytelności wobec pozwanego z tytułu świadczenia usług związanych z umową abonamentową. Podniosła, że pozwany nie uregulował zadłużenia wynikającego z 24 faktur.
W dniu 17 czerwca 2013 r. Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie VI Wydział Cywilny uwzględnił żądanie strony powodowej i wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym.
Pozwany złożył sprzeciw od nakazu zapłaty, wskazując że dokonał płatności za miesiąc luty i marzec 2006 r. w kwocie 60,00 zł. Nadto zarzucił, że wysokość abonamentu była określona w umowie na poziomie 19,90 zł, a nie 35,00 zł jak chce tego strona powodowa. Podniósł też, że nigdy nie otrzymał faktur, na które powołuje się strona powodowa w pozwie. Wskazał, że należność za kwiecień 2006 r. została naliczona podwójnie.
Postanowieniem z dnia 8 lipca 2013 r. Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie VI Wydział Cywilny stwierdził skuteczne wniesienie sprzeciwu i utratę mocy nakazu zapłaty w całości oraz przekazał rozpoznanie sprawy tutejszemu Sądowi.
Strona powodowa w dniu 23 września 2013 r. uzupełniła braki formalne pozwu, składając go na urzędowym formularzu.
Pozwany na rozprawie w dniu 4 kwietnia 2014 r., przyznał, że łączyła go umowa z poprzednikiem prawnym strony powodowej, ale zarzucił, że kwota żądania jest zawyżona i że otrzymał tylko cztery faktury związane z umową, które opłacił.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

W dniu 3 lipca 2012 r.(...) S.A.z siedzibą wW.zawarł ze strona powodową(...).á r.l. z siedzibą wL.umowę sprzedaży wierzytelności. Przedmiotem wyżej wskazanej umowy była m.in. wierzytelność w stosunku do pozwanegoH. R., wynikająca z 24faktur o nr (...)z 16 grudnia 2005 r. o łącznej wartości 789,40 zł.

(dowód: umowa sprzedaży wierzytelności z 03.07.2012 r. k. 31v. - 32;
częściowy wykaz wierzytelności k. 37v.)

Strona powodowa sporządziła pismo dotyczące zawiadomiła pozwanego o cesji wierzytelności.

(dowód: pismo strony powodowej k. 37)

Pozwanego i poprzednika prawnego strony powodowej łączyła umowa o świadczenie usług związanych z umową abonamentową.

(okoliczność bezsporna)

Sąd zważył co następuje:

Powództwo nie zasługuje na uwzględnienie.
W niniejszej sprawie poza sporem pozostawały okoliczności faktyczne dotyczące cesji dochodzonej wierzytelności. Spór nie dotyczył również faktu zawarcia umowy o świadczenie usług abonamentowych przez poprzednika prawnego powoda i pozwanego. Pozwany zakwestionował natomiast wysokość zadłużenia, zarzucając że ustalona umownie wysokość abonamentu była niższa, a ponadto dokonał częściowej płatności należności z tego tytułu.
W obecnym kształcie procesu cywilnego ustawowo podkreślono jego kontradyktoryjny charakter, czego potwierdzeniem są regulacje zawarte wart. 232 k.p.c.oraz wart. 6 k.c.Ciężar dowodu spoczywa na stronach postępowania. To one są dysponentem toczącego się procesu i od nich zależy jego wynik. Mają bowiem obowiązek przejawiać aktywność, w celu wykazania wszystkich istotnych okoliczności i faktów, z których wywodzą skutki prawne.
Strona powodowa swoje roszczenie wywodziła z treści przepisuart. 509 k.c., dotyczącego umowy przelewu wierzytelności. Pamiętać należy, że warunkiem otrzymania należności przez nabywcę długu jest udowodnienie, że takie prawo przysługiwało pierwotnemu wierzycielowi. Strona powodowa formułując żądanie w niniejszej sprawie zaoferowała jako materiał dowodowy jedynie umowę cesji wraz ze stanowiącym jej załącznik częściowym wykazem wierzytelności oraz pismo informujące pozwanego o przelewie wierzytelności.
W ocenie Sądu zaoferowany materiał dowodowy – w świetle zarzutów postawionych przez pozwanego – jest niewystarczający dla uwzględnienia żądania. Strona powodowa, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, nie wykazała bowiem w żaden sposób – wbrew ciążącemu na niej obowiązkowi – jakiej treści umowa łączyła jej poprzednika z pozwanym, zasad obciążania pozwanego poszczególnymi kwotami i dat powstania zaległości w ich płatności. Powołała się w zakresie istnienia, wysokości i terminów płatności zadłużenia na 24 faktury, lecz nie dołączyła ich do pozwu. Nie wiadomo zatem, czego konkretnie wskazane faktury dotyczą i na jakiej podstawie zostały wystawione. Uniemożliwia to dokonanie weryfikacji żądania przez Sąd.
Z tego względu żądanie pozwu jako nieudowodnione zostało w całości w pkt I sentencji wyroku oddalone.
Konsekwencją powyższego jest rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zawarte w pkt II sentencji wyroku, które znajduje oparcie w treści przepisuart. 98 § 1 k.p.c.