Sąd Okręgowy w Bydgoszczy
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 408/14
Data wyroku: 2014-06-30 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Mariola Urbańska-Trzecka
Słowa kluczowe: Wykroczenie
Podstawa prawna: art. 437 § 1 kpk

Sygn. akt.IV Ka 408/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 30 czerwca 2014 roku
Sąd Okręgowy w Bydgoszczy IV Wydział Karny Odwoławczy
w składzie:
Przewodniczący SSO Mariola Urbańska - Trzecka
Protokolant sekr. sądowy Agnieszka Sawicka
przy udziale oskarżyciela ------
po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2014 roku
sprawyK. M.
obwinionego zart. 97k.w. w zw. zart. 49 ust. 1 pkt 1 Prawo o Ruchu Drogowym
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę obwinionego
od wyroku Sądu Rejonowego w Bydgoszczy
z dnia 26 lutego 2014 roku - sygn. akt XIV W 4928/13
uchyla zaskarżony wyrok i na podstawieart. 5 § 1 pkt 4 kpww zw. zart. 45 § 1kw postępowanie umarza; kosztami postępowania w sprawie obciąża Skarb Państwa.
Sygn. akt IV Ka 408/14

UZASADNIENIE
Wyrokiem Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 26 lutego 2014roku, sgn. akt XIV K 4928/13K. M.został uznany za winnego tego, że w wdniu 28 czerwca 2012 roku około godziny 12.25 naulicy (...)wB.parkował pojazd samochodowy markiN.onumerze rejestracyjnym (...)na drodze dwukierunkowej w odległości mniejszej niż 10 metrów przed przejściem dla pieszychtj. wykroczenia z art. 97 kw i na podstawie tego przepisu wymierzono mu karę grzywny 200 złotych. Wyrok zawiera także rozstrzygnięcie o kosztach postępowania.
Apelację od powyższego wyroku wniósł obrońca obwinionego zarzucając naruszenie art. 97 k.w. poprzez jego nieuzasadnione zastosowanie.
W konsekwencji wniósł o zmianę wyroku i uniewinnienie obwinionego od przypisanego mu wykroczenia.
Na rozprawie odwoławczej obrońca wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania z uwagi na przedawnienie.
Sąd odwoławczy zważył co nastepuje:
Apelacja była zasadna o tyle, o ile wywołując postępowanie odwoławcze w sprawie obwinionego skutkowała koniecznością takiego rozstrzygnięcia, jakie zawarto części dyspozytywnej niniejszego wyroku.
Przede wszystkim stwierdzić jednak należy, że w ocenie sądu odwoławczego - sąd pierwszej instancji w sposób należyty przeprowadził postępowanie dowodowe, po czym poczynił trafne ustalenia faktyczne, w zakresie określonym w części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku, po przeprowadzeniu gruntownej analizy i oceny całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie dochodząc do słusznego wniosku, że materiał zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwala na jednoznaczne stwierdzenie, że obwiniony dopuścił się zarzuconego i ostatecznie przypisanego wykroczenia. Wbrew twierdzeniom apelującego sąd zgodnie z przepisami procedury karnej uzupełnił i ujawnił pełny materiał dowodowy niezbędny do ustalenia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia o przedmiocie procesu, opierając wyrok na kompletnym materiale. Lektura uzasadnienia wskazuje nadto, że sąd dokonał zgodnej z wymogami i zasadami procesowymi, wszechstronnej i rzetelnej analizy i oceny całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, stosownie do wskazania zawartego wart. 4 k.p.k.w zw. zart. 8 k.p.w.uwzględnił zarówno dowody przemawiające na korzyść, jak i na niekorzyść obwinionego, nie przekraczając przy tym zasady swobodnej ich oceny, z których to wyprowadził prawidłowe wnioski co do winy, które to wnioski odpowiadają zasadom logicznego rozumowania oraz wskazaniom wiedzy i doświadczenia życiowego, zgodnie z treściąart. 7 k.p.k.w zw. zart. 8.k.p.w.Sąd orzekający w uzasadnieniu wyroku wskazał wyraźnie jakie fakty uznał za dowiedzione, na czym opierał poszczególne ustalenia i dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych. W związku z powyższym podkreślić należy, iż proces wyrokowania w przedmiotowej sprawie w pełni odpowiada przepisom procedury karnej, a przedstawiona analiza i ocena dowodów, argumentacja na jej poparcie nie może budzić zastrzeżeń co do ich poprawności z punktu widzenia zasad wymaganych treściąart. 7 k.p.k.w zw.zart. 8 k.p.w.
Zaskarżony wyrok podlegał jednak uchyleniu, zaś postępowanie należało umorzyć z uwagi na przedawnienie karalności wykroczenia zarzucanegoK. M.. Stosownie bowiem do treści przepisu art. 45 § 1 k.w. karalność wykroczenia ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynął rok, a jeżeli w tym czasie wszczęto postępowanie, karalność wykroczenia ustaje z upływem dwóch lat od popełnienia czynu.
Na gruncie niniejszej sprawy, termin przedawnienia zarzucanego obwinionemu wykroczenia (w jakim uznano jego winę, i w jakim wyrok ów zaskarżono) upłynął w trakcie trwania postępowania instancyjnego, a mianowicie z dniem 22 czerwca 2014r. Taki stan rzeczy spowodował, że zaistniała ujemna przesłanka procesowa, która uniemożliwiała dalsze procedowanie w sprawie i - stosownie do treści przepisówart. 5 § 1 pkt 4 k.p.w.orazart. 45 § 1k.w. - implikowała konieczność uchylenia zaskarżonego orzeczenia sądu pierwszej instancji i umorzenia przedmiotowego postępowania z powodu przedawnienia karalności przedmiotowego wykroczenia.
Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania podyktowane było treścią przepisówart. 118 § 2 k.p.w.