Sąd Okręgowy w Poznaniu
XV Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: XV Ca 1681/13
Data wyroku: 2014-05-13 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Tomasz Sroka, Andrzej Adamczuk, Brygida Łagodzińska
Słowa kluczowe: Eksmisja
Podstawa prawna: art. 11 ust. 2 pkt 2 oraz art. 14. ust. 4 pkt 4 Ustawy z dn. 21.07.2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu Cywilnego

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 13 maja 2014 roku
Sąd Okręgowy w Poznaniu Wydział XV Cywilny- Odwoławczy
w składzie:
Przewodniczący: Sędzia SO Andrzej Adamczuk
Sędzia SO Brygida Łagodzińska ( spr.)
Sędzia SR del. Tomasz Sroka
Protokolant: prot. sąd. Agata Lipowicz
po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2014 roku w Poznaniu
na rozprawie
sprawy z powództwaM. P.
przeciwkoB. T.iŁ. T.
o eksmisję
na skutek apelacji wniesionej przez pozwanych
od wyroku Sądu Rejonowego Poznań – Grunwald i Jeżyce w Poznaniu
z dnia 31 maja 2012 roku
sygn. akt IXC 662/11
I. zmienia zaskarżony wyrok w punkcie 3) w ten sposób, iż orzeka o uprawnieniu pozwanychB. T.iŁ. T.do otrzymania lokalu socjalnego i nakazuje wstrzymanie wykonanie opróżnienia lokalu określonego w punkcie 1) wyroku Sądu Rejonowego Poznań – Grunwald i Jeżyce w Poznaniu z dnia 31 maja 2012 roku sygnatura akt IXC 662/11 do czasu złożenia przez gminę oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego,
II. przyznaje ze Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego Poznań – Grunwald i Jeżyce w Poznaniu na rzecz adwokatA. Ł.kwotę 184,50 zł z tytułu zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym i zażaleniowym;
III. nie obciąża pozwanych kosztami zastępstwa procesowego poniesionymi przez powoda w postępowaniu apelacyjnym.
/-/ B. Łagodzińska/-/ A. Adamczuk/-/ T. Sroka
XV Ca 1681/13

UZASADNIENIE
PowódM. P.wniósł o nakazanie pozwanymB. T.,Ł. T.,I. S.i małoletnimW. S.orazA. S.aby opróżnili, opuścili i wydalilokal mieszkalny nr (...)położony przyul. (...)wP.oraz zasądzenie na jego rzecz od pozwanych kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 700 zł i opłaty od notarialnie poświadczonego pełnomocnictwa w kwocie 7,38 zł.
W odpowiedzi na pozewI. S., działając w imieniu swoim oraz małoletnichW. S.iA. S., wniosła o oddalenie powództwa i zasądzenie od powoda na rzecz pozwanych kosztów postępowania według norm przepisanych. Nadto, w przypadku uwzględnienia żądania eksmisji, wniosła o orzeczenie o uprawnieniu pozwanychW. S.iA. S.do lokalu socjalnego i nie obciążanie pozwanych kosztami procesu na podstawieart. 102 k.p.c.
W odpowiedzi na pozewŁ. T.wystąpił o orzeczenie o uprawnieniu do lokalu socjalnego wobec wszystkich pozwanych, ewentualnie o rozłożenie na raty zaległości wobec powoda, jak też umożliwienie pozwanemu spłaty zadłużenia poprzez świadczenie przez niego pracy.
Wyrokiem z dnia 31 maja 2012 roku Sąd Rejonowy Poznań - Grunwald i Jeżyce w Poznaniu, w sprawie o sygn. akt IX C 662/11 w punkcie 1. nakazał pozwanymB. T.,Ł. T.,I. S., małoletniejW. S.oraz małoletniemuA. S., aby opuścili, opróżnili i wydali powodowiM. P.częśćlokalu mieszkalnego nr (...)położonego wP.przyul. (...), składającego się z pokoju nr(...)o powierzchni 21,72m , pokoju nr(...)o powierzchni 21,14 m2, kuchni o powierzchni 12,37m2, wspólnej łazienki, przedpokoju i korytarza o łącznej powierzchni użytkowej wynoszącej 67,63 m2 w stanie wolnym od rzeczy i praw pozwanych; a w punkcie 2. orzekł o uprawnieniu pozwanychI. S., małoletniejW. S.oraz małoletniegoA. S.do lokalu socjalnego i nakazał wstrzymać wykonanie punktu l. wyroku Sądu Rejonowego Poznań - Grunwald i Jeżyce w Poznaniu do czasu złożenia im przezM. P.oferty najmu takiego lokalu; w punkcie 3. orzekł o braku uprawnienia pozwanychB. T.iŁ. T.do lokalu socjalnego; a w punkcie 4. zasądził od pozwanych na rzecz powoda kwotę 327,38 złotych tytułem zwrotu kosztów procesu.
Podstawę powyższego rozstrzygnięcia stanowiły następujące ustalenia faktycznei rozważania Sądu pierwszej instancji:
Najemcą częścilokalu nr (...)położonego przyul. (...)wP., będącego własnością powoda, była pozwanaB. T.. Oddana w najem pozwanej część mieszkania składa się z pokoju o powierzchni 21,72 m2, pokoju o powierzchni 21,14 m2, kuchni o powierzchni 12,37 m2, wspólnej łazienki, przedpokoju i korytarza o łącznej powierzchni użytkowej wynoszącej 67,63 m2. W lokalu tym pozwana zamieszkała z synemŁ. T., córkąI. S.i wnukami małoletniąW. S.oraz małoletnimA. S.. Pozwani zaprzestali uiszczania należności wynikających z umowy najmu, a zaległość w zapłacie przekroczyła wartość czynszu i innych opłat za trzy okresy płatności. Pismem z dnia 18 października 2010r. powód wezwał pozwanych do zapłaty zaległego czynszu i innych opłat z tytułu najmu lokalu mieszkalnego przyul. (...)wP.w łącznej kwocie 8.463,93 zł wraz z odsetkami w wysokości 1.137,41 zł w terminie jednego miesiąca od doręczenia upomnienia. Jednocześnie powód uprzedził o tym, że zamierza wypowiedzieć stosunek najmu na podstawieart. 11 ust. 2 pkt 2 ustawy o ochronie praw lokatorów, a także poinformował, iż w dalszej kolejności może skierować do sądu pozew o eksmisję i zapłatę należności. Pismo to zostało odebrane w dniu i w dniu 2 listopada 2010r. przezB. T.Pismem z dnia 10 marca 2011 r.M. P.wypowiedziało najemczyni umowę najmu zajmowanego przez pozwanych lokalu i wskazało, że jej rozwiązanie nastąpi z dniem 30 kwietnia 2011 r. Pismo to wysłano listem poleconym i jako niepodjęte w terminie zostało zwrócone nadawcy. PozwanaB. T.ma 47 lat. Z zawodu jest fryzjerem. Pozwana od 2008r. pracuje wfirmie (...) sp. z o.o.na stanowisku starszego specjalisty ds. telefonicznej obsługi klienta i uzyskuje wynagrodzenie w wysokości 3.000 zł miesięcznie brutto. Z wynagrodzenia pozwanej w drodze egzekucji komorniczej potrącana jest kwota na rzecz powoda, a pozostała do wypłaty kwota wynosi 1.300 zł miesięcznie. Nadto pozwana uiszcza należności z tytułu bezumownego korzystania ze spornego lokalu w wysokości 650 zł miesięcznie. PozwanyŁ. T.ma 29 lat. Przebywa w Areszcie Śledczym - w Zakładzie Karnym weW.. Pozwany nie pracuje i nie jest zarejestrowany jako osoba bezrobotna. PozwanaI. S.ma 24 lata. Pozwana po raz kolejny do 17 lutego 2011 r. była zarejestrowana jako bezrobotna bez prawa do zasiłku. W toku procesu podjęła pracę na umowę zlecenie jako sprzedawca usług internetowych, uzyskując miesięczny dochód 900 zł netto. Nadto otrzymuje rentę alimentacyjną, do której uprawniona jestW. S.w wysokości 50 zł miesięcznie. Na utrzymaniuI. S.pozostaje dwójka jej małoletnich dzieci: 8 - letniaW. S.i 2 - letniA. S.. ZarównoW. S., jak iA. S.są zdrowi. Pozwani nie mają tytułu prawnego do żadnego innego lokalu mieszkalnego. Nie mają majątku. Stan faktyczny Sąd Rejonowy ustalił w oparciu o oświadczenia stron i zeznania pozwanych na podstawieart. 230 k.p.c.w zw. zart. 229 k.p.c.oraz zgromadzone w sprawie i powyżej powołane dokumenty, które to dokumenty Sąd Rejonowy w całości uznał za wiarygodne. Sąd przeprowadził także dowód z zeznań pozwanejB. T. (1), które ocenił jako wiarygodne. Powód oparł swoje roszczenie na przepisachart. 11 ust 2 pkt 2 ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i zmianieKodeksu Cywilnegow związku zart. 675 k.c.Ustawa o ochronie praw lokatorówstanowi, iż wypowiedzenie umowy przez właściciela może nastąpić tylko z przyczyn określonych w art. 11 ust. 2-5 oraz art. 21 ust. 4 i 5 tej ustawy. Oznacza to, że wyłączone jest zastosowanieart. 688 i 673 § 2 k.c.Ponadto wyłączone jest stosowanie przepisówk.c.o wypowiedzeniu najmu bez zachowania terminu wypowiedzenia z przyczyn, które są określone wustawie o ochronie praw lokatorówjako przyczyn wypowiedzenia. Dlatego właściciel nie może wypowiedzieć stosunku prawnego z innych przyczyn niż określonych w ustawie. Nadto wypowiedzenie stosunku najmu lokalu mieszkalnego może zostać skutecznie dokonane jedynie przy zachowaniu określonego tą ustawą trybu, terminów oraz wymogów formalnych. Wypowiedzenie dokonane bowiem z naruszeniem tych przepisów jest nieważne. Art. 11 ust. 2 pkt 2 powołanej ustawy stanowi, iż nie później niż na miesiąc naprzód, na koniec miesiąca kalendarzowego, właściciel może wypowiedzieć stosunek prawny, jeżeli lokator, m.in., jest w zwłoce z zapłatą czynszu lub innych opłat za używanie lokalu co najmniej za trzy pełne okresy płatności, pomimo uprzedzenia go na piśmie o zamiarze wypowiedzenia stosunku prawnego i wyznaczenia dodatkowego, miesięcznego terminu do zapłaty zaległych i bieżących należności. PozwanaB. T.była najemcą częścilokalu mieszkalnego nr (...)położonego przyul. (...)wP.składającej się z pokoju o powierzchni 21,72 m2, pokoju o powierzchni 21,14 m2, kuchni o powierzchni 12,37 m2, wspólnej łazienki, przedpokoju i korytarza o łącznej powierzchni użytkowej wynoszącej 67,63 m2. Poza sporem było, że pozwani nie płacili czynszu i opłat za zajmowanie tego lokalu. Wobec zaległości w zapłacie czynszu za co najmniej trzy pełne okresy płatności powód wypowiedział umowę najmu. Jednocześnie bezspornym było, iż przed wypowiedzeniem umowy najmu powód skierował do pozwanych upomnienie, w którym wezwał ich do zapłaty zadłużenia - w terminie miesiąca od doręczenia tego wezwania i uprzedził o zamiarze wypowiedzenia umowy najmu w przypadku nieuiszczenia zadłużenia. Upomnienie to, nadane drogą pocztową, zostało doręczone w dniu 2 listopada 2010 r. Bezspornym było, iż zadłużenie wskazane w tym piśmie nie zostało w wyznaczonym terminie zapłacone. W świetle powyższych okoliczności Sąd Rejonowy stwierdził, że wypowiedzenie pozwanejB. T.umowy najmu przedmiotowego lokalu mieszkalnego było dokonane zgodnie zart. 11 ust 2 pkt 2 ustawy o ochronie praw lokatorów, a 30 kwietnia 2010 r. ustał stosunek najmu tego lokalu łączący powoda z pozwaną i jest ona zobowiązana do opuszczenia spornego lokalu i wydania go powodowi zgodnie zart. 675 k.c.Sporny lokal zajmują wraz z byłą najemczynią takżeŁ. T.,I. S.i małoletniaW. S.oraz małoletniA. S..Art. 2 ust l pkt 9 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu Cywilnegozawiera odesłanie do definicji „gospodarstwa domowego" doustawy z dnia 21 czerwca 2001 roku o dodatkach mieszkaniowych(Dz.U. z 2001 r., Nr 71, póz. 734).Art. 4przedmiotowej ustawy stanowi zaś, że przez gospodarstwo domowe rozumie się gospodarstwo prowadzone przez osobę ubiegającą się o dodatek mieszkaniowy, samodzielnie zajmującą lokal albo gospodarstwo prowadzone przez tę osobę wspólnie z małżonkiem i innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi, które swoje prawa do zamieszkiwania w lokalu wywodzą z prawa tej osoby. Pozwani wraz z najemczynią zamieszkiwali w spornym lokalu również w trakcie istnienia stosunku najmu. Tym samym wywodzili tytuł prawny do zamieszkiwania w przedmiotowym lokalu z uprawnienia najemcy, a co za tym idzie ich uprawnienie było pochodnym uprawnienia najemcy. Wskutek ustania z dniem 30 kwietnia 2011 r. stosunku najmu, do opuszczenia spornego lokalu i wydania go powodowi zgodnie zart. 675 k.c.zobowiązani byli wraz z byłą najemczynią takżeŁ. T.,I. S.i małoletniW. S.orazA. S.. Podstawę prawną orzeczenia zawartego w punkcie 2. wyroku stanowiły przepisyart. 14 ust. l i 3 i 4 ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu Cywilnego. Sąd pierwszej instancji przyznał pozwanymW. S.iA. S.uprawnienie do lokalu socjalnego na podstawie art. 14 ust. 1 punkt 2 ww. ustawy, ustalając, że są oni osobami małoletnimi, a nadto uprawnienie takie przyznał pozwanejI. S., albowiem sprawuje ona opiekę i zamieszkuje z małoletnimi. Nadto uprawnienie do lokalu socjalnego zdaniem Sądu pierwszej instancji przyznać należało ww. pozwanym, ponieważ spełniali przesłanki wymienione w art. 14 ust 3 oraz w art. 14 ust 4 pkt 6 ustawy. Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynikało, iż gospodarstwo domowe wyżej wymienionych składa się z 4 osób. Osoby te osiągają dochody, o których mowa w par. 5 ust. l pkt l uchwały nr(...)Rady MiastaP.z dnia 13.10.2009 roku w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobuM. P.(DZ. Urz. Woj.(...)). Zgodnie z tym przepisem, umowy najmu lokalu socjalnego mogą być zawierane m.in. z osobami, które nie mają zaspokojonych potrzeb mieszkaniowych, osiągają dochody uprawniające do uzyskania lokalu socjalnego i zostały umieszczone na liście socjalnej, którą może sporządzić Prezydent MiastaP.(par. 9 ust. 1). Wspomnianymi dochodami są dochody osiągane m.in. przez osoby, których średni dochód w gospodarstwie wieloosobowym nie przekracza 100% kwoty najniższej emerytury w okresie 6- ciu miesięcy, poprzedzających dzień ustalenia projektu listy socjalnej oraz bezpośrednio poprzedzającym dzień zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego (par. 6 ust. 2 pkt 2). Najniższa emerytura wynosiła miesięcznie 799,18 zł (art. l ustawy z 13.1.2012 r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz niektórych innych ustaw-Dz.U. z 2012 r. póz. 118). Na dochód wyżej wymienionych pozwanych składają się wynagrodzenie pozwanejI. S.w wysokości ok. 900 zł miesięcznie oraz renta alimentacyjna w kwocie 50 zł miesięcznie. Tym samym łączny dochód w ww. gospodarstwie domowym nie przekracza kwoty 950 zł miesięcznie, co daje 316,66 zł na osobę. Kwota na członka rodziny uzyskana we wskazanym gospodarstwie domowym nie przekraczała kwoty najniżej emerytury. Sąd Rejonowy podkreślił także ogólnie trudną sytuację rodzinną pozwanych oraz to, że w toku sprawy powód nie twierdził, by pozwani naruszali inne niż obowiązek płacenia czynszu, zasady korzystania z wynajętego lokalu, wykraczali przeciwko porządkowi domowemu bądź zaniedbywali zajmowane mieszkanie. Pozwani zmagają się z trudnościami o charakterze finansowym, związanymi z bardzo niskimi dochodami przez nich osiąganymi, ich sytuacja nie pozwala uznać, aby aktualnie ich możliwości zarobkowe były wyższe niż obecne uzyskiwany dochód. Dodatkowo Sąd pierwszej instancji stwierdził, iż powstanie zaległości w zapłacie czynszu związane było z zaistniałą trudną sytuacją w rodzinie pozwanych (utrata zatrudnienia przezB. T., której wynagrodzenie było wówczas jedynym źródłem dochodu pozwanych). Pozwani nie mają możliwości zamieszkania w innym lokali. Rozstrzygnięcie zawarte w pkt 3. wyroku w zakresie odnoszącym się do wstrzymania wykonania punktu l. wyroku do czasu złożenia ww. pozwanym oferty najmu lokalu socjalnego było podyktowane treściąart. 14 ust 6 ustawy o ochronie praw lokatorówjako konsekwencja orzeczenia wobec pozwanych uprawnienia do lokalu socjalnego. W punkcie 4. Sąd orzekł o braku uprawnieniaB. T.iŁ. T.do lokalu socjalnego. PozwanaB. T.jest osobą aktywną zawodowo i uzyskuje wynagrodzenie umożliwiające jej najem na wolnym rynku, choćby pokoju w lokalu mieszkalnym. Natomiast pozwanyŁ. T., wprawdzie obecnie nie jest zatrudniony i przebywa w areszcie śledczym, jednak zdaniem Sądu brak jest przesłanek, aby uznać, iż po opuszczeniu aresztu pozwany nie będzie w stanie podjąć pracy zarobkowej i uzyskać tytułu do innego niż obecnie zajmowany lokalu mieszkalnego. Pozwany jest młody (29 lat), a zebrany w sprawie materiał dowodowy nie daje podstaw, aby uznać, że jego stan zdrowia może ograniczyć jego aktywność zawodową i zmniejszyć szansę na podjęcie pracy zarobkowej. O kosztach procesu Sąd Rejonowy orzekł na podstawieart. 98 § l i 3 k.p.c., zgodnie z zasadą odpowiedzialności stron za wynik sprawy i zwrotu kosztów niezbędnych do celowego dochodzenia praw i celowej obrony. Sąd wskazał, że o wysokości wynagrodzenia adwokata (radcy prawnego, rzecznika patentowego) w konkretnym przypadku decyduje umowa pełnomocnika z klientem. Sąd, orzekając o wysokości kosztów postępowania, może skorygować jego wysokość, biorąc pod uwagę niezbędny nakład pracy pełnomocnika oraz czynności podjęte przez niego w sprawie, a także charakter sprawy i wkład pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia (art. 109 § 2). W tych okolicznościach, Sąd, na podstawie§ 2 ust. 1w zw. z§10 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu. (Dz. U. z dnia 3 października 2002 r.) zasądził od pozwanych na rzecz powoda tytułem kosztów zastępstwa prawnego kwotę 120 zł. Na koszty procesu poniesione przez powoda złożyła się także opłata od pozwu w wysokości 200 zł oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł, które Sąd także zasądził od pozwanych na rzecz powoda, nie znajdując podstaw do zastosowania wobec nichart. 102 k.p.c.
Apelację od powyższego wyroku wniosła pozwanaB. T., zaskarżając go w części, tj. w zakresie punktu 3. odmawiającego jej uprawnienia do lokalu socjalnego. Orzeczeniu zarzuciła:
1. naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, a w szczególności:
a)art. 14 ust. 1 ustawy o ochronie praw lokatorów,
b)art. 5 k.c.poprzez pominięcie przez Sąd trudnej sytuacji życiowej, w której znalazła się pozwana,
c) przepisów postępowania, mające wpływ na wynik sprawy, a w szczególnościart. 233§1 k.p.c.poprzez naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów, polegające na bezkrytycznej ocenie zebranego materiału dowodowego, pozwalającej przyjąć Sądowi, że pozwana nie spełnia przesłanek do uzyskania lokalu socjalnego oraz pominięcie zeznańB. T.świadczących o jej ciężkiej sytuacji zdrowotnej i osobistej.
Wskazując na powyższe apelująca wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie o uprawnieniu pozwanej do przyznania lokalu socjalnego oraz nakazanie wstrzymanie wykonania punktu 1. zaskarżonego wyroku w stosunku doB. T.do czasu złożenia jej przez powoda oferty umowy najmu lokalu socjalnego oraz zasądzenie od powoda na jej rzecz kosztów procesu w postępowaniu odwoławczym, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych.
W odpowiedzi na apelację powód wniósł o jej oddalenie oraz zasądzenie od pozwanejB. T.na jego rzecz kosztów procesu w postępowaniu odwoławczym, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych. W razie uwzględnienia apelacji, powód wniósł o obciążenie pozwanej kosztami procesu w postępowaniu apelacyjnym w zakresie przez nią poniesionym.
Apelację od powyższego wyroku wniósł także pozwanyŁ. T., zaskarżając go w części odmawiającej pozwanemu uprawnienia do lokalu socjalnego. W uzasadnieniu wskazał, że zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane wbrew zasadom logiki, z pominięciem trudnej sytuacji materialnej i życiowej pozwanych. Wskazując na powyższe wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez przyznanie mu uprawnienia do lokalu socjalnego.
Powód wniósł o oddalenie obu apelacji.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Obie apelacje okazały się zasadne.
Podniesiony przez apelującąB. T.zarzut naruszeniaart. 233§1 k.p.c.polegający na pominięciu jej zeznań, świadczących o ciężkiej sytuacji zdrowotnej i osobistej nie zasługiwał na uwzględnienie. Z ustaleń Sądu Rejonowego wynikało, iż pozwana pracuje zawodowo i z tego tytułu uzyskuje wynagrodzenie w kwocie 3.000 zł brutto. Wprawdzie połowa tej kwoty była ściągana przez komornika z uwagi na zadłużenia czynszowe, ale nie zmieniało to faktu, iż Sąd Rejonowy prawidłowo ustalił wysokość wynagrodzenia uzyskiwanego przez pozwanąB. T.. Sama pozwana zeznała również, iż jest osobą zdrową. Stąd też zarzut apelacji, iż Sąd pierwszej instancji pominął zeznania pozwanej świadczących o ciężkiej sytuacji zdrowotnej jest całkowicie chybiony. Z zeznańB. T.wynikało jedynie, iż w przeszłości wnuczkaV.chorowała, a obecnie jedynie pozostaje pod kontrolą lekarską.
Sąd Okręgowy miał natomiast na uwadze, iż z uwagi na znaczny upływ czasu od chwili wydania wyroku przez Sąd Rejonowy koniecznym było ustalenie aktualnej sytuacji materialnej i rodzinnej pozwanych.
Zgodnie bowiem zart. 316§1 k.p.c.po zamknięciu rozprawy sąd wydaje wyrok, biorąc za podstawę stan rzeczy istniejący w chwili zamknięcia rozprawy. Norma ta ma zastosowanie także przed Sądem II instancji. Od chwili wydania wyroku przez Sąd Rejonowy minęły prawie dwa lata. W chwili orzekania przez Sąd Rejonowy pozwanyŁ. T.odbywał karę pozbawienia wolność, która zakończyła się w dniu 21 września 2013 roku. Ponadto zauważyć należy, iż Sąd pierwszej instancji w ustaleniach faktycznych pominął kwestię czy pozwani ( poza pozwanymŁ. T.odbywającym wówczas karę pozbawienia wolności) prowadzili wspólne gospodarstwo domowe. Okoliczność ta miała kluczowe znaczenie albowiem zgodnie z art. 14 ust.4 pkt 4 ustawy z dnia 21 lipca 2001 roku o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i zmianieKodeksu cywilnego– sąd nie może orzec o braku uprawnienia do otrzymania lokalu socjalnego wobec osoby spełniającej przesłanki określone przez radę gminy, chyba że osoby te mogą zamieszkać w innym lokalu niż dotychczas używany. Zgodnie z brzmieniem obecnie obowiązującej uchwały nr(...)z dnia 26 marca 2013 roku w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobuM. P.kryterium przyznania uprawnienia do lokalu socjalnego jest poza przesłanką niezaspokojonych potrzeb mieszkaniowych wysokość osiąganego dochodu. Przy czym uchwała ta rozróżnia dochód uzyskiwany w gospodarstwie jednoosobowym oraz w gospodarstwie wieloosobowym. Z zeznań pozwanychB. T.iŁ. T.wynika, iż wszystkie zamieszkujące w lokalu osoby tj.B. T.,Ł. T.orazI. S.z małoletnimiW. S.orazA. S.prowadzą wspólne gospodarstwo domowe. Zauważyć należy, iż już podczas zeznań przed Sądem Rejonowym pozwanaB. T.podała, iż pomaga córce. W myśl §6 ust.1 cytowanej wyżej uchwały, dochód, który uprawnia osobę do otrzymania lokalu socjalnego to dochód, który w gospodarstwie wieloosobowym nie przekracza 125% kwoty najniższej emerytury. Obecnie najniższa emerytura od 1 marca 2014 roku wynosi brutto 844,45 zł tj. netto 655,96 zł. A zatem 125% daje kwotę 819,95 zł na osobę w gospodarstwie wieloosobowym. Obecnie dochód wszystkich pozwanych wynosi łącznie 3.750 zł. PozwanaB. T.pracuje dorywczo przy sprzątaniu i z tego tytułu uzyskuje dochód w kwocie 1.500 zł, pozwanyŁ. T.we wrześniu 2013 roku opuścił zakład karny i podjął zatrudnienie. Obecnie pracuje jako przedstawiciel handlowy i z tego tytułu uzyskuje wynagrodzenie w kwocie 1.000 zł. Szuka innego zatrudnienia, co nie zmienia faktu, iż na dzień orzekania jego dochód kształtuje się w kwocie 1.000 zł. PozwanaI. S.otrzymuje wynagrodzenie w kwocie około 1.200 zł oraz na córkę alimenty w kwocie 50 zł. Tym samym mając na uwadze, iż w gospodarstwie domowym jest pięciu członków rodziny, a ich dochód łącznie wynosi 3.750 zł tj, na osobę 750 zł, to pozwani spełniają kryteria do otrzymania lokalu socjalnego określone w uchwale gminy.
Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy na podstawieart. 386§1 k.p.c.zmienił zaskarżony wyrok w punkcie 3. poprzez przyznanie pozwanymB. T.iŁ. T.prawa do lokalu socjalnego i wstrzymał wykonanie eksmisji do czasu złożenia przez gminę oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego.
Sąd odwoławczy miał na uwadze, iż orzeczenie o uprawnieniu lub jego braku do przyznania lokalu socjalnego następuje z urzędu. Tym samym pomimo uznania obu apelacji za zasadne, nie sposób uznać, iż pozwani wygrali proces, albowiem powództwo o eksmisję zostało uwzględnione przez Sąd Rejonowy. Na podstawieart. 102 k.p.c.Sąd nie obciążył pozwanych kosztami zastępstwa procesowego poniesionymi przez powoda z uwagi na ich trudną sytuację materialną.
Na podstawie§2 ust.3, §13ust.1 pkt 2w zw. z§10 pkt 1 oraz §13 ust.2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzęduSąd przyznał adwokatA. J.za Skarbu Państwa kwotę 73,80 zł brutto w postępowaniu zażaleniowym oraz 110,70 zł brutto w postępowaniu apelacyjnym ( przy uwzględnieniu 75% stawki minimalnej, albowiem pełnomocnik pozwanego z urzędu został ustanowiony w postępowaniu apelacyjnym).
/-/ B. Łagodzińska/-/ A. Adamczuk/-/ T. Sroka