Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 310/14
Data wyroku: 2014-09-05 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Waldemar Masłowski
Słowa kluczowe: Wykroczenie Przeciwko Bezpieczeństwu I Porządkowi W Komunikacji
Podstawa prawna: art. 86 § 1 kw

Sygn. akt VI Ka 310/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 5 września 2014 r.
Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący – Sędzia  SO Waldemar Masłowski
Protokolant Anna Potaczek
po rozpoznaniu w dniu 5 września 2014 r.
sprawyM. L.
obwinionego z art. 86 § 1 kw
z powodu apelacji, wniesionej przez obrońcę obwinionego
od wyroku Sądu Rejonowego w Zgorzelcu
z dnia 11 kwietnia 2014 r.  sygn. akt II W 813/13

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok wobec obwinionegoM. L.,

II
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.J. M.kwotę 516, 60 zł w tym 96, 60 zł podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej obrony obwinionego z urzędu w postępowaniu odwoławczym,

III
zwalnia obwinionego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa zryczałtowanych wydatków za postępowanie odwoławcze obciążając nimi Skarb Państwa.

Sygn. akt VI Ka 310/14

UZASADNIENIE
M. L.został obwiniony o to, że w dniu 5 lipca 2013 roku około godz. 10:40 wZ.naul. (...)kierując samochodem m-kiS.nr rej. (...)zajechał drogę prawidłowo cofającemu pojazdowi m-kiB.nr rej. (...)kierowanemu przezM. J.powodując zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym, tj. o czyn z art. 86 § 1 k.w.
Sąd Rejonowy w Zgorzelcu wyrokiem z dnia 11 kwietnia 2014r. w sprawie sygn. akt II W 813/13:
1. uznał obwinionegoM. L.za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w części wstępnej wyroku, tj. wykroczenia z art. 86 § 1 k.w. i za to na podstawie cytowanego przepisu wymierzył mu karę grzywny w wysokości 100 (stu) złotych,
2. na podstawieart. 119 § 1kpsw w zw. zart. 624 § 1 kpkiart. 3 ust. 1w zw. zart. 21 pkt. 1 ustawy o opłatach w sprawach karnych(Dz. U. z 1983r. Nr 49 poz. 223 ze zm.) zwolnił obwinionegoM. L.w części od ponoszenia kosztów postępowania, tj. kwotę ponad 100 (stu) złotych i wymierzył mu opłatę w kwocie 30 (trzydziestu) złotych,
3. na podstawieart. 29 ust 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze(Dz. U. z 2002 r., nr 123, poz. 1058 ze zm.) w zw. z§ 14 ust 2 pkt. 2 i § 16 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz. U. nr 163, poz. 1348 ze zm.) zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw.J. M.kwotę 360 zł (słownie: trzysta sześćdziesiąt złotych) tytułem nieopłaconej obrony z urzędu oraz dalsze 82,80 zł (słownie: osiemdziesiąt dwa złotych 80/100) z tytułu podatku VAT.
Apelację od powyższego wywiódł obrońca obwinionego zaskarżając orzeczenie Sądu I instancji w całości na jego korzyść.
Powołując się na przepisart. 427 kpkiart. 438 pkt 2, 3 i 4 kpkw zw. zart. 109 § 2 kpwwyrokowi temu zarzucił:
1) obrazę przepisów prawa procesowego, która miała wpływ na treść zaskarżonego wyroku w postaci naruszeniaart. 7 kpkw zw. zart. 8 kpw, poprzez dowolną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i zaniechaniu dążenia do wyjaśnienia wszystkich okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, i w konsekwencji przyjęcie, iż wina i okoliczności popełniania wykroczenia zarzucanego obwinionemu zart. 86 § 1kw nie budzą wątpliwości, podczas gdy dokładana analiza materiału dowodowego, skutkowałaby wydaniem wyroku uniewinniającego,
2) błąd w ustaleniach stanu fatycznego, przyjętego za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść poprzez przyjęcie przez Sąd I instancji, że:
a) wyjaśnienia obwinionego są niewiarygodne, albowiem są zmienne w swej treści w zależności od koncepcji przyjmowanej przez obwinionego dla poparcia swojej linii obrony podczas gdy obwiniony był w swoich zeznaniach konsekwentny,
b) obwiniony wytworzył sytuację kolizyjną, gdyż nieprawidłowo obserwując sytuację na drodze wykonał manewr ostatecznie wyprzedzania, a nie omijania z nagłym zjazdem w prawo na swój pas ruchu, podczas gdy w ocenie obwinionego, jego zachowanie jako kierującego pojazdem markiS.onr rej. (...)było prawidłowe, gdyż poruszał się po swoim pasie ruchu, a to kierujący pojazdem markiB.podczas manewru parkowania, w miejscu, gdzie nie powinien parkować, nieprawidłowo cofając, wjechał w pojazd kierowany przez obwinionego.
Stawiając powyższy zarzut na podstawieart. 427 § 1 kpkiart. 437 § 1 kpkw zw. zart. 109 § 2 kpwwniósł o:
1) zmianę wyroku wobec obwinionegoM. L.i uniewinnienie go od postawionego zarzutu, bądź,
2) uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Zgorzelcu,
3) zasądzenie od Skarbu Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu w toku postępowania przed Sądem II instancji.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja jest niezasadna w stopniu oczywistym.
Wbrew twierdzeniom zawartym w apelacji i sformułowanym w niej zarzutom Sąd I instancji dokonał prawidłowej oceny dowodów nie uchybiając dyspozycji wynikającej z normyart. 7 kpki ustalając prawidłowy stan faktyczny. Sąd Rejonowy ocenie poddał wszystkie przeprowadzone dowody i to we wzajemnym ich powiązaniu, i była to ocena wszechstronna. Tymczasem apelujący stawiając wskazane wyżej zarzuty odwołuje się jedynie do wyjaśnień obwinionego bez jakiegokolwiek odniesienia się do innych dowodów przeprowadzonych w sprawie i w oderwaniu od pozostałych dowodów. Ocena dowodów dokonana przez apelującego jest subiektywna, jednostronna i dowolna. Wskazać należy, iż Sąd Rejonowy, o czym świadczą pisemne motywy zaskarżonego wyroku oceniał wszystkie dowody, w tym wyjaśnień obwinionego, zeznań świadków i dokumentów. W szczególności wskazać należy na treść zeznań obiektywnego świadka niezwiązanego z osobami uczestniczącymi w kolizji a to PaniI. T.. Z zeznań tego świadka obserwującego całe zdarzenie od samego początku wynika jednoznacznie, że samochód prowadzony przez pokrzywdzonego był w ruchu cofał wzdłuż krawężnika by zaparkować a samochód obwinionego po wyprzedzeniu samochodu pokrzywdzonego zajechał mu drogę czym doprowadził do kolizji obu pojazdów. Wersja wskazanego świadka zgodna jest z wersją pokrzywdzonego i jego ojca. Brak jakichkolwiek podstaw do kwestionowania prawdziwości zeznań świadkaI. T.i ich zgodność z wersją prezentowaną przez pozostałych świadków powodowała że Sąd Rejonowy trafnie odmówił dania wiary wyjaśnieniom obwinionego a pozostałe dowody, wskazane w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku uznał za wiarygodne. Nie może budzić w tych okolicznościach zastrzeżeń ustalony przez Sąd Rejonowy stan faktyczny.
Obwiniony winien był obserwować wszystkich uczestników ruchu drogowego w tym cofającegoB.pokrzywdzonego i absolutnie nie miał prawa wjechać przed cofająceB.na miejsce parkingowe. Swoim zachowaniem doprowadził do kolizji obu pojazdów.
Kwalifikacja prawna czynu przypisanego obwinionemu była prawidłowa.
Orzeczona kara nie razi swoją surowością i jest wręcz symboliczna.
Z tych względów na podstawieart. 437 § 1 kpkw zw. zart. 109 kpwzaskarżony wyrok jako trafny utrzymano w mocy.
O kosztach obrony z urzędu w postępowaniu odwoławczym orzeczono na podstawieart. 29 ust. 1 ustawy prawo o adwokaturze.
Na podstawieart. 624 § 1 kpkzwolniono obwinionego od ponoszenia kosztów postępowania odwoławczego z uwagi na złą sytuację materialną obwinionego.
Wyk. J.K.