Sąd Okręgowy w Bydgoszczy
VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VI U 1181/14
Data wyroku: 2014-11-18 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Janusz Madej
Słowa kluczowe: Emerytura Wcześniejsza
Podstawa prawna: art. 184 w zw. z art. 32 ustawy o emeryturach i rentach z FUS

Sygn. akt VI U 1181/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 18 listopada 2014 r.
Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący SSO Janusz Madej
Protokolant st. sekr. sądowy Dorota Hańc
po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2014 r. w Bydgoszczy na rozprawie
odwołaniaM. U.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wB.
z dnia 28 marca 2014 r. znak:(...)
w sprawie:M. U.
przeciwko: Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wB.
o emeryturę
Izmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, iż przyznaje ubezpieczonemuM. U.prawo do emerytury od dnia(...)
IInie stwierdza odpowiedzialności Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wB.za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji.
Na oryginale właściwy podpis.

Sygn. akt VI U 1181/14

UZASADNIENIE

Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oddział wB., odmówił ubezpieczonemu prawa do emerytury po rozpoznaniu jego wniosku z dnia 25 marca 2014 roku. W uzasadnieniu tej decyzji, organ rentowy powołał się naartykuł 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, tekst jednolity dziennik ustaw z 2013 roku, pozycja 1440 ze zmianami oraz na paragraf 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1984 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Jako... Po przeprowadzeniu postępowania, organ rentowy na podstawie zebranych przez siebie dowodów ustalił, iż ubezpieczony legitymuje się stażem okresów sumarycznym, okresów składkowych i nieskładkowych w wymiarze 25 lat, 6 miesięcy i 28 dni. Organ rentowy nie zaliczył do pracy w szczególnych warunkach okresów zatrudnienia pracowniczego ubezpieczonego od 23 kwietnia dwa tysiące, 1974 roku do 31 stycznia 1987 roku wprzedsiębiorstwie (...), ponieważ świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach, wystawione przez(...)[? 00:01:47.306](...)nie spełnia wymogów formalnych, nie podaje charakteru pracy ściśle według nazwy działu i pozycji rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego - wspomnianego przed chwilą - nie zaliczył do okresu pracy w szczególnych warunkach ubezpieczonemu okresu od 3 lutego 1987 roku do 15 marca 1989 roku, ponieważ świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach, wystawione przezZakład Usług (...)nie spełniało wymogów formalnych, nie podawało charakteru pracy ściśle według nazwy, działu i w pozycji rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983 roku, nie zaliczył ubezpieczonemu do okresu pracy w szczególnych warunkach okresu zatrudnienia od 16 marca 1989 roku do 28 lutego 1991 roku, ponieważ świadectwo wykonywania prac w warunkach szczególnych wystawione przez(...) S.A.nie spełnia wymogów formalnych, brak powołania na zarządzenie resortowe, nie podaje charakteru pracy ściśle według nazwy, działu i pozycji rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983 roku i okresu od 1 marca 1991 roku do 31 grudnia 1998 roku, ponieważ świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach wystawione przez(...)nie spełnia wymogów formalnych, brak powołania w zarządzeniu resortowym. Odwołanie od tej decyzji złożył ubezpieczony, domagając się jej zmiany i przyznanie mu prawa do emerytury z tytułu zatrudnienia w szczególnych warunkach. Domagał się zaliczenia okresów zatrudnienia nieuznanych przez organ rentowy, a wskazanych w dołączonych do akt organu rentowego świadectwach wykonywania pracy w szczególnych warunkach. Organ rentowy wnosił o oddalenie odwołania, powołując argumentacją przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Na podstawie przeprowadzonego postępowania dowodowego, Sąd Okręgowy ustalił i rozważył co następuje: Zgodnie z artykułem 184 powołanej jużustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 roku, przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w artykule 32, 33, 39 i 40 jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli: okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzn oraz okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w artykule 27 ustęp 2, artykuł 184 ustawy emerytalnej mówi, iż emerytura o której mowa w ustępie pierwszym, przysługuje pod warunkiem nie przystąpienia do Otwartego Funduszu Emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w Otwartym Funduszu Emerytalnym za pośrednictwem zakładu na dochody budżetu państwa. Z kolei artykuł 32 ustawy emerytalnej stwierdza, że ubezpieczonym urodzonym przed dniem 1 stycznia 1949 roku, będącym pracownikami, o których mowa w ustępie 2 i 3, zatrudnionymi w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, przysługuje emerytura w wieku niższym niż określony w artykule 27 ustępie 1 i ustępie 2, tak stanowi ustęp 1 artykułu 32 ustawy emerytalnej. Ustęp 2 zaś tego artykułu stwierdza, że dla celów ustalenia uprawnień, o których mowa w ustępie 1, za pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach uważa się pracowników zatrudnionych przy pracach o znacznej szkodliwości dla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości lub wymagających wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo własne lub otoczenia. Powołane przepisy ustawy emerytalnej, mówiąc o dotychczasowych przepisach mają na uwadze przepisyrozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, Dziennik Ustaw z 1983 roku, numer 8, pozycja 43 z późniejszymi zmianami. Paragraf 2, ustęp 1 i ustęp 2 tego aktu prawnego stwierdza, stwierdzają, że okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy. Okresy pracy, o których mowa w ustępie 1, stwierdza zakład pracy na podstawie posiadanej dokumentacji w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach, wystawionym według wzoru stanowiącego załącznik do przepisów wydanych na podstawie paragrafu 1 ustępu 2 rozporządzenia lub w świadectwie pracy. Z kolei paragraf 3 rozporządzenia określa wiek emerytalny dla mężczyzn, wymagany do nabycia emerytury z tytułu zatrudnienia w szczególnych warunkach na 25 lat, a paragraf 4 ustęp 1 stwierdza, że pracownik, który wykonywał pracę w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie "A", nabywa prawo do emerytury jeżeli spełnia łącznie następujące warunki: osiągnął wiek emerytalny wynoszący w przypadku mężczyzn 60 lat, ma wymagany okres zatrudnienia, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Nie było sporu między stronami co do tego, iż ubezpieczony w dniu(...)roku ukończył 60 lat, nie jest członkiem Otwartego Funduszu Emerytalnego oraz iż ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy wymagany do emerytury w wymiarze ponad 25 lat, co wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji. Spór dotyczył okresów zatrudnienia ubezpieczonego, spór dotyczył tego, czy ubezpieczony spełnia przesłankę nabycia prawa do emerytury w postaci legitymowania się co najmniej 15-letnim okresem zatrudnienia w szczególnych warunkach. W tym zakresie na podstawie dowodu z zeznań świadkówR. K.iM. O., dowodu z przesłuchania ubezpieczonegoM. U., jak również dowodów z akt, z dokumentów znajdujących się w aktach osobowych dotyczących zatrudnienia ubezpieczonego w(...)Spółdzielni (...)wP., wcześniejZakładzie Usług (...)wB., w zakładzie wP., na podstawie dokumentów z akt osobowych znajdujących się w, z akt osobowych dotyczących zatrudnienia ubezpieczonego wZakładach Radiowych (...), nadesłanych do akt sprawy, jak również akt osobowych za dwa okresy zatrudnienia wPrzedsiębiorstwie (...)wK., Sąd Okręgowy ustalił, iż ubezpieczony w okresach zatrudnienia w tych przedsiębiorstwach wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy prace wskazane w dziale III, w pozycji 78 - szlifowanie lub ostrzenie wyrobów i narzędzi metalowych oraz polerowanie mechaniczne - jest to wykaz A, dział III, pozycja 78. Dowody z osobowych źródeł dowodowych i dowody z dokumentów zebranych w aktach osobowych ubezpieczonego wskazywały, iż był on przez cały okres kariery zawodowej szlifierzem i tak: wPrzedsiębiorstwie (...)wZakładach (...)wK., późniejPrzedsiębiorstwo (...), ubezpieczony pracował stale i w pełnym wymiarze czasu jako szlifierz w okresie od 15 maja 1973 roku do 17 listopada 1973 roku i ponownie od 23 kwietnia 1974 roku do 31 stycznia 1987 roku, wSpółdzielni (...), a wcześniej wZakładzie Usług (...)wB., wZakładzie Usług (...)wP., pracował stale i w pełnym wymiarze czasu pracy jako szlifierz, w okresach od 3 lutego 1987 roku do 15 marca 1989 roku, od i od 1 marca 1991 roku do 31 grudnia 2001 roku, przy czym zaliczeniu u tego pracodawcy podlega okres do dnia wejścia w życie ustawy emerytalnej, czyli do dnia 1 stycznia 1999 roku. Ponadto w okresie od 16 marca 1989 roku do 28 lutego 1991 roku, ubezpieczony pracował jako szlifierz wZakładach Radiowych (...) S.A.wB.. Podkreślić należy, że wszyscy ci pracodawcy wystawili ubezpieczonemu świadectwa wykonywania pracy w szczególnych warunkach, potwierdzające wykonywanie pracy wskazanej w dziale III, pozycji 78, wykazu "A" - szlifowanie lub ostrzenie wyrobów i narzędzi metalowych oraz polerowanie mechaniczne. Dodatkowo wskazać należy, że wszystkie dokumenty z powołanych akt osobowych odnoszących się do zatrudnienia w wymienionych podmiotach, będących pracodawcami ubezpieczonego, określają stanowiska pracy ubezpieczonego zawsze jako szlifierz, czy to jako szlifierz płaszczyzn, czy to jako szlifierz profilowy, czy to jako szlifierz precyzyjny. Dlatego w ocenie Sądu Okręgowego istniały podstawy do dokonania ustalenia, iż ubezpieczony legitymuje się okresem pracy w szczególnych warunkach, wymaganym do nabycia prawa do emerytury. Ten okres pracy w szczególnych warunkach wyniósł 24 lata, 11 miesięcy i 23 dni, w związku z tym ubezpieczony znacznie przekroczył nawet wymagany 15-letni okres pracy w szczególnych warunkach, wymagany do dochodzonego świadczenia. Dlatego na podstawieartykułu 477ze znaczkiem 14,paragraf 2 Kodeksu Postępowania Cywilnego, w związku z powołanymi wcześniej przepisami prawa materialnego, Sąd Okręgowy zmienił zaskarżoną decyzję i przyznał ubezpieczonemu prawo do emerytury od dnia spełnienia ostatniej przesłanki nabycia tego prawa, czyli osiągnięcia wieku 60 lat. W punkcie drugim wyroku Sąd nie stwierdził odpowiedzialności Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oddziału wB., za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji, odpowiedzialności określonej w artykule 118 ustęp 1a, ustawy emerytalno - rentowej, z tego względu, iż rzeczywiście świadectwa wykonywania pracy w szczególnych warunkach, wystawione przez pracodawców miały te mankamenty formalne, na które zwrócił uwagę organ rentowy w toku postępowania prowadzonego przez siebie, w szczególności dokumenty te nie określały dokładnie rodzajów pracy wykonywanej przez ubezpieczonego, a także nie powoływały zarządzeń resortowych. Tym niemniej odwołanie zasługiwało na uwzględnienie, a jedynie nie było podstaw do obciążenia organu rentowego, który mógł zasadnie kwestionować wiarygodność i moc dowodową tych dokumentów. Sąd udzieli teraz pouczenia stron.