Sąd Okręgowy w Siedlcach
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 599/14
Data wyroku: 2015-01-09 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Krystyna Święcicka, Teresa Zawiślak, Jerzy Kozaczuk
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Mieniu
Podstawa prawna: art. 437 §1 kpk

Sygn. akt II Ka 599/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 9 stycznia 2015 r.
Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący:

SSO Krystyna Święcicka (spr.)

Sędziowie:

SSO Jerzy Kozaczuk
SSO Teresa Zawiślak

Protokolant:

st.sekr.sądowy Ewa Olewińska

przy udziale Prokuratora Bożeny Grochowskiej-Małek
po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2015 r.
sprawyB. W.
oskarżonego zart.279 § 1 kkw zb. zart. 278 § 5 kki in.
na skutek apelacji, wniesionej przez oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Siedlcach
z dnia 14 lipca 2014 r. sygn. akt II K 292/14
zmienia w zaskarżonej części wyrok w ten sposób, że obniża orzeczoną wobec oskarżonego karę łączną pozbawienia wolności do 3 (trzy) lat i 6 (sześć) miesięcy; w pozostałej części wyrok utrzymuje w mocy; zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze stwierdzając, że wydatki ponosi Skarb Państwa.
Sygn. akt II Ka 599/14

UZASADNIENIE
B. W.oskarżony został o to, że:

I
w nocy z 23-24 grudnia 2013 roku wS.przyul. (...), w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, działając wspólniei w porozumieniu z inną ustaloną osobą, po uprzednim otworzeniu wkładki zamka w drzwiach garażowych za pomocą nieustalonego narzędzia włamał się do domu, skąd zabrał w celu przywłaszczenia skórzana portmonetkę z zawartością pieniędzy w kwocie 600 złotych wraz z dowodem osobistym, prawem jazdyi trzema kartami bankomatowymi(...) S.A.,(...)Bank,(...)Bank, stanowiącymi własnośćE. P., przy czym nie miał prawa nimi wyłącznej rozporządzać oraz portfel skórzany z zawartością pieniędzy w kwocie 300 złotych wraz z dowodem osobistym, prawem jazdy kartą kierowcy, dwiema kartami bankomatowymi(...)Bank i(...)Bank, dowodem rejestracyjnym pojazdu stanowiącym własnośćG. P., przy czym nie miał praw nimi wyłącznej rozporządzać, a następnie za pomocą oryginalnego kluczyka zabrałw celu krótkotrwałego użycia samochód osobowy marki(...)onr rej. (...)o wartości 5000 zł, który to pojazd porzucił wS.przyul. (...)w stanie uszkodzonym na szkodęE. P.iG. P., przy czymB. W.czynu tego dopuścił się przed upływem 5 lat, po odbyciu co najmniej jednego roku kary pozbawienia wolności będąc uprzednio skazanym za umyślne przestępstwo podobne wyrokiem Sądu Rejonowegow Siedlcach z dnia 18 stycznia 2011 roku sygn. akt II K 587/10 zart. 279 § 1 kki innych,

tj. o czyn zart. 279 § 1 kkw zb. zart. 278 § 5 kkw zb. zart. 275 § 1 kkw zb.zart. 276 kkw zb. zart. 289 § 2 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 12 kkw zw. zart. 64 § 2 kk;

II
w dniu 24 grudnia 2013 roku w m.D., woj.(...), w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, działając wspólniei w porozumieniu z inną ustaloną osobą za pomocą uprzednio skradzionej karty bankomatowej i numeru PIN, dokonał wypłaty z bankomatubanku (...)nr(...)pieniędzy w kwocie 170 złotych oraz 300 złotych, a następnie usiłował trzykrotnie wypłacić pieniądze w kwocie 500 złotych i 500 złotych oraz 1000 złotych, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na brak środków na koncie na szkodęE. P., przy czymB. W.czynu tego dopuścił się przed upływem 5 lat, po odbyciu co najmniej jednego roku kary pozbawienia wolności będąc uprzednio skazanym za umyślne przestępstwo podobne wyrokiem Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 18 stycznia 2011 roku sygn. akt II K 587/10 zart. 279 § 1 kki innych,

tj. o czyn zart. 279 § 1 kkw zb. zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 279 § 1 kkw zw.zart. 12 kkw zw. zart. 64 § 2 kk;

III
w dniu 24 grudnia 2013 roku w m. Ryki, woj.(...), działając wspólniei w porozumieniu z inną ustaloną osobą za pomocą uprzednio skradzionej karty bankomatowej i numeru PIN, usiłował dokonać wypłaty z bankomatuBank (...), pieniędzy w nieustalonej kwocie, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na jej zastrzeżenie, na szkodęE. P., przy czymB. W.czynu tego dopuścił się przed upływem 5 lat, po odbyciu co najmniej jednego roku kary pozbawienia wolności będąc uprzednio skazanym za umyślne przestępstwo podobne wyrokiem Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 18 stycznia 2011 roku sygn. akt II K 587/10 zart. 279 § 1 kki innych,

tj. o czyn zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 2 kk;

IV
w dniu 29 stycznia 2014 r. naul. (...)wS.woj.(...)zabrał w celu przywłaszczenia dowód osobisty należący doB. P.oraz karty płatnicze i bankomatowe(...)orazbanku (...)na szkodęB. P.,

art. 275 § 1 kkw zb. zart. 278 § 5 kkw zw. zart. 278 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk;

V
w dniu 24 grudnia 2013r. wS.woj.(...)z samochodu osobowego marki(...)onr rej. (...)zabrał w celu przywłaszczenia radioodtwarzacz samochodowymarki S.o wartości 500 zł oraz nawigację samochodowąmarki M.o wartości 200 zł na szkodęE. P.iG. P., przy czym czynu tego dopuścił się przed upływem 5 lat, po odbyciu co najmniej jednego roku kary pozbawienia wolności będąc uprzednio skazanym za umyślne przestępstwo podobne wyrokiem Sądu Rejonowegow Siedlcach z dnia 18 stycznia 2011 roku sygn. akt II K 587/10 zart. 279 § 1 kki innych,

tj. o czyn zart. 278 § 1 kkw zw. zart. 64 § 2 kk.
Wyrokiem z dnia 14 lipca 2014 roku, sygn. akt II K 292/14, Sąd Rejonowyw Siedlcach:

I
oskarżonegoB. W.uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt I aktu oskarżenia, przy czym uzupełnił jego opis przyjmując, iż opisanym tam wyrokiem był on skazany w warunkachart. 64 § 1 kk, który to czyn wyczerpuje dyspozycjęart. 279 § 1 kkw zb. zart. 278 § 5 kkw zb. zart. 275 § 1 kkw zb. zart. 276 kkw zb. zart. 289 § 2 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 12 kkw zw. zart. 64 § 2 kk, i za ten czyn na podstawieart. 279 § 1 kkw zw. zart. 11 § 3 kkw zw. zart. 64 § 2 kkwymierzył mu karę 2 lat pozbawienia wolności; na podstawieart. 46 § 1 kkorzekł obowiązek naprawienia szkody w części poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonych:E. P.kwoty 600 złotych;G. P.kwoty 300 złotych;

II
oskarżonegoB. W.uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt II aktu oskarżenia, przy czym uzupełnił jego opis przyjmując, iż opisanym tam wyrokiem był on skazany w warunkachart. 64 § 1 kk, i przyjął, iż czyn ten wyczerpuje dyspozycjęart. 279 § 1 kkw zb. zart. 13 § 2 kkw zw. zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 12 kkw zw. zart. 64 § 2 kk, i za ten czyn na podstawieart. 279 § 1 kkw zw. zart. 11 § 3 kkw zw. zart. 64 § 2 kkwymierzył mu karę 2 lat pozbawienia wolności; na podstawieart. 46 § 1 kkorzekł obowiązek naprawienia szkody w całości poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonejE. P.kwoty 470 złotych;

III
oskarżonegoB. W.uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt III aktu oskarżenia, przy czym uzupełnił jego opis przyjmując, iż opisanym tam wyrokiem był on skazany w warunkachart. 64 § 1 kk, który to czyn wyczerpuje dyspozycjęart. 13 § 1 kkw zw. zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 2 kk, i za ten czyn na podstawieart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 2 kkwymierzył mu karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności;

IV
oskarżonegoB. W.uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt IV aktu oskarżenia, przy czym uzupełnił jego opis przyjmując, że czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat, po odbyciu co najmniej6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 18 stycznia 2011 r. sygnatura akt II K 587/10 i przyjął, iż ten czyn wyczerpuje dyspozycjęart. 275 § 1 kkw zb. zart. 278 § 5 kkw zw. zart. 278 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw.zart. 64 § 1 kk, i z a ten czyn na podstawieart. 278 § 5 kkw zw. zart. 278 § 1 kkwymierzył mu karę 1 roku pozbawienia wolności;

V
oskarżonegoB. W.uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt V aktu oskarżenia, przy czym zmienił jego opis przyjmując, że kradzieży tej dokonał po pokonaniu zabezpieczeń pojazduw postaci fabrycznych zamków, które otworzył skradzionym wcześniej kluczem, oraz przyjął, iż czynu tego dopuścił się przed upływem 5 lat, po odbyciu co najmniej jednego roku kary pozbawienia wolności, będąc uprzednio skazanymw warunkachart. 64 § 1 kkza umyślne przestępstwo podobne zart. 279 § 1 kki innych wyrokiem Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 18 stycznia 2011 r. sygnatura akt II K 587/10 i przyjmując, iż ten czyn wyczerpał dyspozycjęart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 2 kkza czyn ten na podstawieart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 2 kkwymierzył mu karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności;

VI
na podstawieart. 85 kkiart. 86 § 1 kkorzeczone kary pozbawienia wolności połączył i wymierzył oskarżonemu łączną karę 6 lat pozbawienia wolności;

VII
zwolnił oskarżonego z kosztów sądowych, wydatki przejmując na rachunek Skarbu Państwa.

Apelację od powyższego wyroku wywiódł oskarżonyB. W.wskazując, że zaskarża wyrok w całości i podniósł, że podczas kolejnych przesłuchań przyznał się do zarzuconych mu czynów, co stanowiło aspekt łagodzący i uzasadniający wymierzenie mu niskiego wymiaru kary na poziomie 2 lat i 4 miesięcy pozbawienia wolności, którą to uzgodnił z prokuratorem, a Sąd tego nie uwzględnił. Ponadto wskazał, że Sąd uznał zarzucane mu czyny jako stały dochód, z którego utrzymywał się, co nie ma uzasadnienia w stanie faktycznym, ponieważ jego źródłem dochodu były prace dorywcze w zakresie ogólno-budowlanym.
W toku rozprawy oskarżony poparł apelacje i wniósł o złagodzenie wymierzonej kary do 2 lat i 4 miesięcy pozbawienia wolności. Prokurator wniósł o nieuwzględnienie apelacjii utrzymanie zaskarżonego wyroku w mocy.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja oskarżonego zasługuje na uwzględnienie w zakresie w jakim podnosi rażącą surowość orzeczonej wobec niego kary łącznej pozbawienia wolności, jednakże niew stopniu, który uzasadniałby orzeczenie postulowanej przez niego kary.
W pierwszym rzędzie podnieść trzeba, że Sąd Rejonowy przeprowadził w sprawie niniejszej prawidłowe postępowanie dowodowe dążąc do wyjaśnienia wszystkich istotnych dla rozstrzygnięcia okoliczności, a ocena materiału dowodowego dokonana przez SądI instancji nie wykazuje błędów logicznych i nie wykracza poza ramy swobodnej oceny dowodów chronionej przepisemart. 7 kpk. Ponadto uzasadnienie zaskarżonego wyroku odpowiada wymogomart. 424 kpki pozwala na kontrolę odwoławczą prawidłowości rozstrzygnięcia. Tamże Sąd I instancji szczegółowo wskazał dowody, którym dał wiarę oraz wyjaśnił, z jakich powodów na taką jego ocenę zasłużyły. Również szczegółowo wskazał dowody, którym waloru wiarygodności odmówił i precyzyjnie oraz przekonywująco wyjaśnił, z jakich przyczyn na wiarę nie zasługują. Na podstawie prawidłowo przeprowadzonej oceny dowodów Sąd wyprowadził zasadny wniosek co do winy oskarżonego w zakresie wszystkich przypisanych mu czynów. Ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd I instancji co do przebiegu zdarzeń objętych aktem oskarżenia znajdują pełne oparcie w ujawnionym w toku przewodu sądowego materiale dowodowym i nie są przez skarżącego kwestionowane. Prawidłowa jest także kwalifikacja prawna przypisanych oskarżonemu czynów.
Przechodząc w dalszej kolejności do środka odwoławczego wniesionego przez oskarżonego zauważyć należy, iż z wyjątkowo lakonicznej apelacji oraz wniosku złożonego w toku rozprawy odwoławczej wynika, że oskarżony mimo wskazania, że zaskarża wyrokw całości, wprost kwestionuje jedynie wymiar orzeczonej wobec niego kary łącznej pozbawienia wolności.
Biorąc powyższe pod uwagę, podnieść trzeba, że o ile wina oskarżonego nie budzi żadnych wątpliwości, o tyle rozstrzygnięcie Sądu I instancji w części orzeczenia o karze łącznej słusznie zostało zakwestionowane przez oskarżonego.
W pierwszej kolejności podnieść należy, że oskarżony nie podważa wymiaru orzeczonych wobec niego kar jednostkowych za poszczególne przestępstwa, a Sąd Okręgowy w toku kontroli instancyjnej również nie stwierdził okoliczności powodujących konieczność korekty wyroku w zakresie kar wymierzonych za poszczególne czyny przypisane oskarżonemu. Nie można uznać za rażąco niewspółmiernie surową którejkolwiek z wymierzonej mu za poszczególne czyny kary jednostkowej, w sytuacji gdy Sąd I instancji orzekł je w wymiarze niewiele przekraczającym dolny próg zagrożenia ustawowego, mimo że wszystkie przypisane oskarżonemu czyny popełnił on w warunkach powrotu do przestępstwa (art. 64 § 1 kklubart. 64 § 2 kk). Jak wynika z pisemnych motywów zaskarżonego wyroku, Sąd Rejonowy przy wymiarze kar za poszczególne czyny miał na uwadze wszelkie okoliczności, które stanowią przesłanki wymiaru kary i są określone wart. 53 § 1 i 2 kk. Wbrew twierdzeniom oskarżonego, wymiar kar jednostkowych wskazuje na to, że Sąd I instancji miał również na uwadze, że przyznał się on do wszystkich zarzucanych mu czynów i złożył wyjaśnienia, które w większości stały się podstawą czynienia ustaleń faktycznych. Również nie jest tak jak twierdzi oskarżony, że Sąd ustalił, że zarzucane mu czyny stanowiły dla niego stałe źródło dochodu, z którego utrzymywał się. Sąd Rejonowy uzasadniając wymiar kar jednostkowych zaznaczył jedynie, że dla oskarżonego popełnianie przestępstw przeciwko mieniu stało się sposobem na życie i nie widzi on w tym niczego nagannego. Biorąc pod uwagę dotychczasową wielokrotną karalność oskarżonego za przestępstwa, w tym przede wszystkim przeciwko mieniu, jak również obecnie toczące się postepowanie, powyższy wniosek jestw pełni uprawniony i słusznie Sąd uwzględnił tę ocenę przy wymiarze kar jednostkowych. Podkreślić trzeba, że uzasadnienie Sądu I instancji w zakresie orzeczenia o wymierzonych oskarżonemu karach jednostkowych jest wyczerpujące i Sąd Okręgowy w pełni je akceptujei podziela.
Na podobną ocenę nie zasługuje jednak rozstrzygnięcie w zakresie wymiaru kary łącznej pozbawienia wolności.
Na wstępie wyjaśnić należy, iż przy rozważaniach odnośnie rażącej niewspółmierności kary o jakiej mowa wart. 438 pkt 4 kpk, nie chodzi o każdą ewentualną różnicę co do jej wymiaru, ale o różnicę ocen tak zasadniczej natury, iż karę dotychczas wymierzoną nazwać można byłoby - również w potocznym znaczeniu tego słowa - rażąco niewspółmierną, to jest niewspółmierną w stopniu nie dającym się wręcz zaakceptować.
Analizując rozstrzygnięcie o karze łącznej pozbawienia wolności, zawarte w punkcieVI zaskarżonego wyroku, w kontekście powyższychrozważań, w ocenie Sądu II instancji, nie można mieć wątpliwości, iż orzeczoną wobecB. W.karę łączną pozbawienia wolności w wymiarze 6 lat należy uznać za surową w stopniu rażącym.
Sąd Rejonowy uzasadniając wymiar kary łącznej zwrócił uwagę jedynie na te okoliczności, które wynikają z dyrektyw wymiaru kary określonych wart. 53 kk. Podkreślić trzeba, że choć wymierzając karę łączną, sąd nie może czynić tego w oderwaniu od określonych wart. 53 kkdyrektyw wymiaru kary, to jest oczywiste, że przy wymierzaniu tej kary stosowanie tych dyrektyw musi uwzględniać specyfikę orzekania o karze łącznej,a ponadto Sąd musi mieć na względzie, że wymiar kary łącznej opiera się przede wszystkim na stopniu związku podmiotowo-przedmiotowego między poszczególnymi przestępstwami. Przy czym związek przedmiotowy wynika z takich okoliczności jak: tożsamość pokrzywdzonych, rodzaj naruszonych dóbr prawnych, sposób działania sprawcy, bliskość czasowa poszczególnych przestępstw, a w związku podmiotowym chodzi o takie elementy jak: pobudki, jakimi kierował się sprawca, podobieństwo rodzajów winy i zamiarów.Im związek pomiędzy przestępstwami wynikający z powyższych kryteriów jest ściślejszy, tym bardziej przeważa absorbowanie poszczególnych kar, im luźniejszy - ich kumulacja. Kara łączna musi być postrzegana jako instytucja gwarantująca racjonalność karania w stosunku do sprawcy wielu przestępstw. Przy czym nie chodzi tu o ograniczenie odpowiedzialności karnej sprawcy przestępstw, lecz o rzeczywiste oddanie zawartości kryminalnej czynów, jakich skazany się dopuścił (zob: wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 18 lutego 2014 r.,II AKa 2/14,KZS 2014/3/57, wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 19 grudnia 2012r., II AKa 245/12,KZS 2013/3/36).
Sąd Okręgowy doszedł do wniosku, że wymierzenie kary łącznej w niniejszej sprawie nie zostało poprzedzone właściwą oceną i uwzględnieniem wszystkich okoliczności mających wpływ na jej intensywność, a dotyczących związku podmiotowego i przedmiotowego zachodzącego pomiędzy zbiegającymi się przestępstwami. Przekonuje o tym brak argumentacji na ten temat w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia.
W ocenie Sądu II instancji, mając na uwadze wyżej opisane kryteria, przestępstwa przypisane oskarżonemu, pozostawały w ścisłym związku podmiotowo-przedmiotowym. Czyny opisane w pkt I, II, III i V wyroku, popełnione zostały w zasadzie w ciągu jednego dnia, tj. 23-24 grudnia 2013 r., a czyn opisany w pkt IV wyroku niewiele ponad miesiąc później, a więc w bliskim odstępie czasu. Wszystkie przypisane oskarżonemu przestępstwa skierowane są przeciwko tożsamym lub podobnym dobrom chronionym prawem, większośćz nich wypełnia znamiona czynu zart. 279 § 1 kk. Przestępstwa cechowały się podobnym sposobem działania oskarżonego i ukierunkowane były na osiągnięcie korzyści majątkowej. Wszystkie czyny przypisane oskarżonemu w pkt I, II, III i V zostały na szkodę tych samych pokrzywdzonych i niewątpliwie były objęte jednym planem działania. Ponadto związek podmiotowo-przedmiotowy zbiegających się przestępstw z pkt I i V wyroku, jest tak ścisły, że wręcz upodabnia je do jednego przestępstwa.
Przypomnieć należy, iż łącząc kary jednostkowe orzeczone w niniejszej sprawie - zgodnie z treścią przepisuart. 86 § 1 kk– Sąd Rejonowy mógł wymierzyć łączną karę pozbawienia wolności w granicach od 2 lat (stosując zasadę pełnej absorpcji) do 8 lat (stosując zasadę pełnej kumulacji).
Wskazać trzeba, że brak szczególnie bliskich powiązań - tak czasowych, jaki podmiotowych - pomiędzy czynami z pkt I, II, III i V wyroku, a czynem z pkt IV wyroku oraz okoliczność, że każde z powyższych przestępstw cechuje znaczna społeczna szkodliwość, z pewnością sprzeciwia się zastosowaniu, przy połączeniu orzeczonych wobec oskarżonego jednostkowych kar, zasady pełnej absorpcji. Niewątpliwie stanowiłoby to niczym nieuzasadnione premiowanie skazanego. Z kolei przedstawiony wyżej stopień związku podmiotowo-przedmiotowego zbiegających się przestępstw, sprzeciwia się zastosowaniu zasady kumulacji kar.
Z tych wszystkich względów określając wymiar kary łącznej, Sąd Rejonowy słusznie przyjął zasadę asperacji, ale orzekając karę łączną pozbawienia wolności w wymiarze 6 lat zastosował ją w sposób zbliżony do zasady kumulacji, a okoliczności niniejszej sprawy dotyczące opisanej wyżej więzi przedmiotowej i podmiotowej przestępstw jednostkowych, nie dostrzeżone przez Sąd I instancji, wskazywały na zbliżenie jej do zasady absorpcji.
Z tego powodu nie sposób zaaprobować wymiaru orzeczonej kary łącznej, tym bardziej (jak już wspomniano) przy zaniechaniu przez Sąd Rejonowy jego rzeczowej argumentacji. Zdaniem Sądu I instancji, nie ulega wątpliwości, że Sąd Rejonowy łącząc wymierzone oskarżonemu kary jednostkowe za te poszczególne przypisane mu przestępstwa przekroczył granice swobodnego uznania sędziowskiego.
W ocenie Sądu odwoławczego, w świetle wszystkich okoliczności, które należy brać pod uwagę przy orzekaniu kary łącznej, a więc uwzględniając związek przedmiotowyi podmiotowy łączący przestępstwa, za które orzeczono kary jednostkowe podlegające łączeniu, a także ilość czynów, za które orzeczono kary jednostkowe, które należy połączyć, jak również względy prewencji indywidualnej i konieczność kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, za karę łączną w pełni odpowiednią należy uznać karę 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Dopiero karę łączną w tym wymiarze należy uznać za karę sprawiedliwą, która spełni swoje cele i w pełni odzwierciedli zawartość kryminalną czynów oskarżonego. Oskarżony dopuścił się czterech tożsamych lub podobnych rodzajowo przestępstw, w krótkim okresie czasu, a dyrektywa oddziaływania indywidualno-prewencyjnego nie wymaga orzeczenia surowszej kary łącznej. Tym samym apelację oskarżonego w zakresie dotyczącym wymiaru orzeczonej wobec niego kary łącznej pozbawienia wolności należało uznać za zasadną, choć nie w całości. Nie zasługiwał na uwzględnienie wniosek oskarżonego o złagodzenie wymierzonej kary łącznej do 2 lat i 4 miesięcy. W ocenie Sądu II instancji, kara łączna we wnioskowanym przez skarżącego wymiarze, przy uwzględnieniu wszystkich okoliczności wyżej wskazanych, cechowałaby się rażącą łagodnością i oznaczałaby w istocie bezkarność części jego zachowań przestępnych.
Stąd też, kierując się powyższymi względami i innymi dyrektywami kary zawartymiwart. 53 kk, które też przy wymierzeniu kary łącznej powinny mieć zastosowanie, należało zmienić wyrok w zaskarżonej części poprzez obniżenie orzeczonej wobec oskarżonego kary łącznej pozbawienia wolności do 3 lat i 6 miesięcy.
Z uwagi na fakt, że w postepowaniu pierwszoinstancyjnym doszło do wystąpienia uchybienia niezawinionego przez oskarżonego, w oparciu o względy słuszności, na podstawieart. 626 § 1 kpk, zwolniono oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze stwierdzając, że wydatki tego postępowania ponosi Skarb Państwa.
Z tych względów Sąd Okręgowy na podstawieart. 437 § 1 i 2 kpkorazart. 456 kpkorzekł jak w wyroku.