Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 274/14
Data wyroku: 2014-09-09 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Waldemar Masłowski, Klara Łukaszewska Tomasz Skowron
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Bezpieczeństwu W Komunikacji
Podstawa prawna: art. 178a § 1 kk

Sygn. akt VI Ka 274/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 9 września 2014 r.
Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący – Sędzia  SO Waldemar Masłowski  (spr.)
Sędziowie  SO Klara Łukaszewska SO Tomasz Skowron
Protokolant  Jolanta Kopeć
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Jeleniej Górze Macieja Prabuckiego
po rozpoznaniu w dniu 9 września 2014r.
sprawyK. C.
oskarżonego zart. 178a § 1 kk
z powodu apelacji wniesionej przez oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze
z dnia 10 kwietnia 2014 r. sygn. akt II K 1657/13
I. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoK. C.uznając apelację oskarżonego za oczywiście bezzasadną,
II. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.M. M.kwotę 516,60 zł w tym 96,60 zł podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej obrony oskarżonego z urzędu w postępowaniu odwoławczym,
III. zwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze obciążając nimi Skarb Państwa.
Sygn. akt VI Ka 274/14

UZASADNIENIE
K. C.został oskarżony o to, że w dniu 8 września 2013 roku o godz. 17:30 wW.woj.(...)będąc w stanie nietrzeźwości wynoszącym 0,91 mg/l i 0,88 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu kierował w ruchu lądowym samochodem markiF. (...)nr rej. (...), tj. o czyn zart. 178a § 1 k.k.
Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze wyrokiem z dnia 10 kwietnia 2014r. w sprawie sygn. akt II K 1657/13:
I. oskarżonegoK. C.uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w części wstępnej wyroku przy przyjęciu, iż kierował on samochodem markiA. (...), mając 0,91 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, to jest występku zart. 178a § 1 k.k.i za to, na podstawieart. 178a § 1 k.k., wymierzył mu karę 100 ( stu ) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na 10 ( dziesięć ) złotych,
II. na podstawieart. 42 § 2 k.k., orzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 2 ( dwóch ) lat,
III. na podstawieart. 63 § 2 k.k., na poczet orzeczonego wobec oskarżonego zakazu prowadzenia pojazdów zaliczył okres zatrzymania jego prawa jazdy od dnia 8.IX.2013 roku do dnia 10.IV.2014 roku,
IV. na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.zwolnił oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.
Powyższy wyrok zaskarżył apelacją oskarżonyK. C..
Zarzucił „brak dowodów i nagrań i że nie można przecież oskarżać na podstawie donosów i niekompetencji ze strony Policji oraz chaotycznego prowadzenia ze strony policji i prokuratury.”
Wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie od zarzucanego mu czynu ewentualnie orzeczenie kary odpowiedniej do stopnia społecznej szkodliwości czynu oraz obniżenie zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym do jednego roku.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Apelacja jest niezasadna.
Wbrew twierdzeniom apelującego Sąd Rejonowy w sposób prawidłowy przeprowadził postępowanie dowodowe a zebrane dowody ocenił również w sposób prawidłowy, wszechstronny, zgodny z dyspozycjąart. 7 kpknie pomijając przy tym żadnego z dowodów. W pisemnych motywach zaskarżonego wyroku Sąd meriti wskazał którym dowodom i dlaczego dał wiarę a innym wiarygodności odmówił. Brak było w sprawie jakichkolwiek powodów dla których można by podważyć wiarygodność zeznań świadków:A. K.iD. B., z których jednoznacznie wynika, że to oskarżony a nieA. F.kierował samochodem i, że to kierujący pojazdem oskarżony przebadany został na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu. Obaj funkcjonariusze policji nie mieli najmniejszego powodu by pomawiać oskarżonego. Zeznania obu tych świadków, co istotne zbieżne są z treścią zeznańA. F.złożonych dwukrotnie w dniu 13.11.2013r. w konfrontacji z w/wymienionymi dwoma świadkami. Zeznał wówczas nie tylko, że samochód prowadził nie on lecz oskarżony ale także że pierwsze zeznania w których twierdził że on był kierowcą a oskarżony pasażerem były nieprawdziwe i złożył je pod namową oskarżonego.
Kolejne zeznaniaA. F.złożone na rozprawie są tak naiwne i niewiarygodne, że słusznie Sad Rejonowy w zestawieniu z innymi dowodami odmówił dania im wiary. ZeznaniaA. K.,D. B.i wskazane wyżejA. F.w pełni dawały podstawę do ustalenia że to oskarżony a nieA. F.kierował samochodem. Sąd Rejonowy w sposób prawidłowy i wszechstronny dokonał oceny zeznań pozostałych dwóch świadków tj.I. C.iP. N.. Argumentacja Sądu meriti jest przekonująca i logiczna. Wskazuje on na szereg rozbieżności i sprzeczności w zeznaniach świadków, które dyskredytują ich wiarygodność. Sąd Okręgowy argumentacje i wynikającą z niej ocenę dowodów w pełni akceptuje uznając ją za swoją. Trafnie też Sąd Rejonowy odmówił wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonego w kontekście innych dowodów przeprowadzonych w toku postępowania. Sąd Odwoławczy argumentację tę także w pełni podziela. Brak „nagrań wideo” o których pisze apelujący nie oznacza, że brak jest dowodów na popełnienie przez niego przypisanego mu przestępstwa. Sam fakt, iż oskarżony znajdował się w stanie nietrzeźwości w chwili badania przez funkcjonariuszy policji nie był przez niego kwestionowany.
Reasumując stwierdzić należy, że ocenione przez Sąd Rejonowy dowody dały podstawę do ustalenia, że w dniu 8 września 2013r. o godz. 17.30 wW.oskarżonyK. C.będąc w stanie nietrzeźwości wynoszącym 0,91 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu kierował w ruchu lądowym samochodem markiA. (...)nr rej. (...).
Czyn ten wyczerpuje ustawowe znamiona przestępstwa zart. 178a § 1 kk. Sąd Rejonowy w sposób prawidłowy więc dokonał subsumcji prawnej czynu.
Orzeczona kara grzywny w wymiarze 100 stawek dziennych jest z uwagi na wysoki stan nietrzeźwości oskarżonego karą wręcz łagodną. Wysokość stawki grzywny orzeczono natomiast w najniższym wymiarze.
Orzeczony zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 2 lat nie jest rażąco surowy zważywszy na stopień społecznej szkodliwości czynu wynikający z bardzo wysokiego stopnia stanu nietrzeźwości oskarżonego niemal czterokrotnie przekraczającego próg stanu nietrzeźwości.
Z tych wszystkich względów zaskarżony wyrok jako trafny utrzymano w mocyart. 437 § 1 kpk.
O kosztach obrony z urzędu w postępowaniu odwoławczym orzeczono na podstawieart. 29 ust. 1 ustawy prawo o adwokaturze.
Na podstawieart. 624 § 1 kpkzwolniono oskarżonego z uwagi na jego sytuację materialną od kosztów postępowania odwoławczego.