Sąd Okręgowy w Kielcach
IX Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IX Ka 1376/14
Data wyroku: 2015-01-20 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Artur Polut, Krzysztof Sójka, Aleksandra Babilon-Domagała

Sygn. akt IX Ka 1376/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 20 stycznia 2015 roku
Sąd Okręgowy w Kielcach IX Wydział Karny-Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący: SSO Aleksandra Babilon- Domagała
Sędziowie: SSO Artur Polut
SSO Krzysztof Sójka (spr.)
Protokolant: st.sekr.sądowy Anna Niebudek
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Kielcach Jerzego Piwko
po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2015 roku
sprawyW. D.
oskarżonego o przestępstwa zart.233 § 1 kkiart.238 kkw zw. zart.11 § 2 kk
na skutek apelacji wniesionej przez oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Kielcach
z dnia 4 lipca 2014 roku sygn. akt II K 896/13

I
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:

1
uchyla orzeczenie zpunktu IIIw przedmiocie wymierzenia oskarżonemu kary grzywny na podstawieart. 71 § 1 kkiart. 33 § 1 i 3 kk;

2
zwalnia oskarżonego od opłaty za obie instancje;

II
w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

III
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.P. P.kwotę 516,60 (pięćset szesnaście 60/100) złotych tytułem wynagrodzenia za obronę oskarżonego z urzędu w postępowaniu odwoławczym;

IV
zwalnia oskarżonego od wydatków należnych Skarbowi Państwa za postępowanie odwoławcze w całości.

Sygn. akt IX Ka 1376 / 14

UZASADNIENIE

W. D.oskarżony został o to, że w dniu 02 kwietnia 2013 roku wK.w Wydziale Biura Spraw wewnętrznych Komendy Głównej Policji po uprzednim pouczeniu o odpowiedzialności karnej za złożenie zawiadomienia o niepopełnionym przestępstwie i odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań mających służyć za dowód w postępowaniu przygotowawczym 4 Ds. 141/13 Prokuratury Rejonowej(...), złożył nieprawdziwe zeznania o przekroczeniu uprawnień przez funkcjonariusza Komendy Miejskiej Policji wK.polegających na bezzasadnym użyciu przemocy polegającej na uderzeniu go w brzuch podczas wykonywanych czynności służbowych, gdy w rzeczywistości takie zdarzenie nie miało miejsca,
tj. o przestępstwo zart. 233 § l kkiart. 238 kkw zw. zart 11 § 2 kk,
Wyrokiem z dnia 4 lipca 2014 r. w sprawie sygn. akt IIK 896/ 13 Sąd Rejonowy w Kielcach orzekł:

I
uznał oskarżonegoW. D.za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w akcie oskarżenia i stanowiącego przestępstwo zart. 233 § l kkiart. 238 kkw zw. zart. 11 § 2 kki za to na podstawie przepisuart. 233 § l kkw zw.art. 11 § 3 kkwymierzył mu karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności;

II. na podstawieart. 69 § l i § 2 kkorazart. 70 § l pkt. l kkwykonanie orzeczonej wobec oskarżonegoW. D.w punkcie I wyroku kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby wynoszący 2 (dwa) lata;
III. na podstawieart. 71 § l kkiart. 33 § l i § 3 kkorzekł wobec oskarżonegoW. D.karę grzywny w rozmiarze 60 (sześćdziesięciu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 (dziesięciu) złotych;
IV. zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw.P. P.kwotę 1.092,24 (jeden tysiąc dziewięćdziesiąt dwa złote i dwadzieścia cztery grosze) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oskarżonemuW. D.;
V. na podstawieart. 624 § l kpkzwolnił oskarżonegoW. D.od kosztów sądowych obciążając nimi Skarb Państwa.
Apelację od wyroku tego w całości na swoją korzyść wniósł sam oskarżonyW. D.. Apelacja nie zawiera wprost sformułowanego zarzutu odwoławczego, jednakże z jej treści wynika jednoznacznie, iż oskarżony kwestionuje ustalenia faktyczne stanowiące podstawę zaskarżonego wyroku. W szczególności twierdzi on, że Sąd Rejonowy błędnie ustalił, że pomówił on fałszywie policjanta o to, iż ten uderzył go w brzuch podczas interwencji, a tym samym, że złożył on fałszywe zeznania za co został niesłusznie skazany. W konkluzji oskarżony wnosił o zmianę wyroku precyzując na rozprawie apelacyjnej, iż zmiana miałaby polegać na jego uniewinnieniu. Jako alternatywny wniosek na rozprawie odwoławczej złożył żądanie uchylenia zaskarżonego wyroku w całości i przekazania sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania, bo policjant mógł go uderzyć nie tylko w budynku komisariatu policji ale również na ulicy podczas interwencji.

Sąd Okręgowy rozważył co następuje
Ponieważ apelacja została sporządzona przez samego oskarżonego, a więc przez osobę niefachową w rozumieniu przepisuart. 427 § 2 kpkSąd Odwoławczy zobowiązany był do kontroli zaskarżonego wyroku w całości, a więc tak w zakresie winy jak i kary.
Nie można zgodzić się z wywodami skarżącego, z których wynika iż Sąd rejonowy bezpodstawnie ustalił i przyjął w zaskarżonym wyroku, iż oskarżony jest sprawcą zarzucanego mu przestępstwa. Zebrany w sprawie materiał dowodowy oraz ujawnione okoliczności sprawy nie pozostawiają żadnych wątpliwości co do trafności ustaleń Sądu I instancji. Nie ma żadnego dowodu mogącego wskazywać na możliwość ustalenia, że którykolwiek z funkcjonariuszy policji, mający kontakt z oskarżonym w dniu 2 kwietnia 2013 r w budynku Komendy Miejskiej Policji wK., uderzył w brzuch oskarżonego, tak jak zeznał on do protokołu przyjęcia ustnego zawiadomienia o przestępstwie (k. 1- 3).
Oskarżony przed przystąpieniem do jego przesłuchania w charakterze świadka (pokrzywdzonego w sprawie), został prawidłowo pouczony o odpowiedzialności karnej za złożenie zawiadomienia o niepopełnionym przestępstwie i składanie fałszywych zeznań. Mimo tego pouczenia konsekwentnie podawał, że został uderzony w brzuch na Komendzie Policji wK.i opisywał okoliczności tegoż uderzenia.
W sytuacji gdy zorientował się, iż nagrania monitoringu z przebiegu interwencji policji, wykluczają podaną przez niego okoliczność, na rozprawie sądowej podniósł, iż nie wyklucza że został uderzony już wcześniej, a mianowicie podczas zatrzymania go przez policjantów na ulicy obok baru. Taką wersję podtrzymuje obecnie w treści apelacji.
Pomijając oczywistą okoliczność, że nie było żadnych dowodów, iż oskarżony w ogóle został w dniu 2 kwietnia 2013 r. przez kogokolwiek uderzony w brzuch, podkreślić należy, iż niewątpliwie złożył on fałszywe zeznania i fałszywe zawiadomienie o rzekomym uderzeniu go w brzuch przez policjanta w budynku Komendy Miejskiej Policji wK.. Tą wersję oskarżony podtrzymał, będąc przesłuchiwany jako podejrzany przez prokuratora w toku śledztwa (k. 92).
Nie ma więc żadnych podstaw do zmiany wyroku i uniewinnienia oskarżonego. Nie ma również potrzeby uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy Sądowi rejonowemu do ponownego rozpoznania.
Apelacja oskarżonego okazała się natomiast o tyle zasadna, że umożliwiła zmianę zaskarżonego wyroku na korzyść oskarżonego w zakresie wymiaru kary.
Zdaniem Sądu Odwoławczego kara wymierzona oskarżonemu, oceniona jako ogół dolegliwości związanych w przypisanym mu czynem karalnym razi swoją surowością w rozumieniu przepisuart. 438 pkt 4 kpk.
Rażąca surowość wynika z orzeczenia wobec oskarżonego obok kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania także kary grzywny na podstawieart. 71 § 1 kkw zw. zart. 33 § 1 i 3 kk.
Kara ta stanowi zbędną dolegliwość dla oskarżonego, a z uwagi na jego sytuację majątkową i rodzinną decyduje o rażącej niewspółmierności (surowości) kary w ogóle. Oskarżony jest bezrobotny, nie korzysta z pomocy członków rodziny, pozostaje na zasiłku z(...)w kwocie 520 zł miesięcznie, leczy się na nowotwór jelita grubego.
W tej sytuacji Sąd Okręgowy orzeczenie o karze grzywny uchylił w całości, zmieniając zaskarżony wyrok z urzędu.
W swojej apelacji oskarżony lakonicznie wspomniał o jego zdaniem „niezgodnej z prawdą, sporządzonej pod dyktando prokuratora” opinii psychiatrycznej.
Biorąc pod uwagę gołosłowność tego stwierdzenia oraz brak jakichkolwiek podstaw do zakwestionowania opinii Sądowo- psychiatrycznej, Sąd Odwoławczy nie znalazł powodów do jej zakwestionowania w żadnym zakresie.
Reasumując powyższe Sąd Odwoławczy na podstawieart. 437 § 1 kpkiart. 624 § 1 kpkw zw. zart. 63 kpkorzekł jak w sentencji.
(SSO Artur Polut) (SSO Aleksandra Babilon- Domagała) (SSO Krzysztof Sójka)