Sąd Okręgowy w Nowym Sączu
IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IV U 248/14
Data wyroku: 2014-10-23 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Ewa Czernecka-Kozak
Słowa kluczowe: Wysokość Emerytury, Świadczenia Emerytalno-Rentowe
Podstawa prawna: art. 55 w zw. z art. 26 ustawy o emeryturach i rentach z FUS

Sygn. akt IV U 248/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 23 października 2014 roku
Sąd Okręgowy w Nowym Sączu Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący: SSO Ewa Czernecka-Kozak
Protokolant: Małgorzata Olesiak
po rozpoznaniu w dniu 23 października 2014 roku w Nowym Sączu
na rozprawie
odwołaniaA. K.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wN.
z dnia 24 stycznia 2014 roku  znak:(...)
w sprawieA. K.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wN.
o wysokość emerytury
zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje odwołującemu sięA. K.od dnia 1 stycznia 2014 roku emeryturę obliczoną na podstawieart. 55w zw. zart. 26 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
Sygn. akt IV U 248/14

UZASADNIENIE

wyroku z dnia 23 października 2014 roku
Decyzją z dnia 24 stycznia 2014 roku, znak:(...)Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wN.odmówiłA. K.przyznania emerytury. Organ rentowy – powołując się naart. 55 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych( Dz. U. z 2013r. , Nr 153, poz. 1227 ze zm.) - wskazał, że decyzją z dnia 19 sierpnia 2008 roku przyznanoA. K.emeryturę od dnia 1 sierpnia 2008 roku, a zatem nie przysługuje mu emerytura na postawie w/w przepisu.
Od powyższej decyzji odwołał sięA. K.wnosząc o przyznanie emerytury na podstawieart. 55 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Odwołujący - powołując się na uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 4 lipca 2013 roku (II UZP 4/13) - wskazał, że ma prawo do obliczenia emerytury na nowych zasadach niezależnie od tego, że złożył wniosek o emeryturę wcześniejszą.
W odpowiedzi na odwołanie Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wN.wniósł o jego oddalenie powołując się na argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Dodatkowo organ rentowy wskazał, że powołana przez odwołującego się uchwała Sądu Najwyższego zapadła w indywidualnej sprawie i nie ma mocy powszechnie obowiązującej.
Bezspornymw sprawie było, żeA. K.,ur. (...), powszechny wiek emerytalny ukończył w dniu 17 maja 2012 roku. Po tej dacie kontynuował ubezpieczenie do dnia 15 stycznia 2014 roku w związku z zatrudnieniem w Urzędzie(...)wL..
Decyzją z dnia 19 sierpnia 2008 roku – po rozpoznaniu wniosku z 7 sierpnia 2008 roku - przyznano odwołującemu się emeryturę wcześniejszą od 1 sierpnia 2008 roku. Z uwagi na kontynuowanie zatrudnienia w Urzędzie(...)wL.– wypłata świadczenia została zawieszona.
W dniu 16 stycznia 2014 rokuA. K.złożył wniosek o przyznanie emerytury w wieku powszechnym wnosząc o wyliczenie świadczenia według najkorzystniejszego wariantu.
Odwołujący się udowodnił 47 lat, 1 miesiąc i 13 dni okresów składkowych i nieskładkowych.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Decyzją z dnia 28 stycznia 2014 roku, znak:(...)ZUS przeliczyłA. K.emeryturę i ustalił jej wysokość od 1 marca 2013 roku na 4369,36 zł brutto, a od 1 lutego 2014 roku na 4375,89 zł brutto.

dowód:

decyzja ZUS, k. 91 akt organu rentowego.
EmeryturaA. K.wyliczona zgodnie zart. 55w związku zart. 26 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychwynosiłaby od dnia 1 stycznia 2014 roku (tj. od pierwszego dnia miesiąca, w którym zgłoszono wniosek o świadczenie) 5262,14 zł brutto, a po waloryzacji od dnia 1 marca 2014 roku 5346,33 zł brutto.

dowód:

pismo ZUS k. 25, decyzja o ustaleniu kapitału początkowego k. 12-13 akt organu rentowego dot. kapitału początkowego.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dokumentacji zgromadzonej w aktach sprawy, której wiarygodności i mocy dowodowej żadna ze stron nie kwestionowała w toku postępowania. Wysokość świadczenia odwołującego się na podstawieart. 55w zw. zart. 26 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń SpołecznychSąd ustalił w oparciu o bezsporne wyliczenia organu rentowego.
Pozostałe okoliczności sprawy uznał Sąd za bezsporne, bowiem nie były one kwestionowane przez strony. Również dokumenty przedstawione na stwierdzenie powyższych okoliczności zostały ocenione jako w pełni miarodajne i wiarygodne. Ich autentyczność i moc dowodowa nie została zakwestionowana przez żadną ze stron.

Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie zasługuje na uwzględnienie.
Przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie była ocena czy odwołującemu sięA. K.przysługuje prawo do emerytury obliczonej na podstawieart. 55w zw. zart. 26 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
Zgodnie zart. 55 ust 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz.U. z 2013 r. poz. 1440). ubezpieczonemu spełniającemu warunki do uzyskania emerytury na podstawie art. 27, który kontynuował ubezpieczenia emerytalne i rentowe po osiągnięciu przewidzianego w tym przepisie wieku emerytalnego i wystąpił z wnioskiem o przyznanie emerytury po dniu 31 grudnia 2008 roku, może być obliczona emerytura na podstawieart. 26, jeżeli jest wyższa od obliczonej zgodnie zart. 53. Stosownie do art. 27 ubezpieczonym urodzonym przed dniem 1 stycznia 1949 roku przysługuje emerytura, jeżeli spełnili łącznie następujące warunki: 1) osiągnęli wiek emerytalny określony w ust. 2 albo 3; 2) mają okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn. Zgodnie z art. 27 ust 3 cyt. ustawy wiek emerytalny dla mężczyzn urodzonych w okresie do 31 grudnia 1947 roku wynosi co najmniej 60 lat.
W niniejszej sprawie nie było sporne, iżA. K., który osiągnął powszechny wiek emerytalny w dniu(...), posiada okres składkowy i nieskładkowy wynoszący 47 lat, 1 miesiąc i 13 dni. Odwołujący się spełnia zatem warunki do uzyskania emerytury na podstawie art. 27 powołanej wyżej ustawy. Bezsporne było również, żeA. K.kontynuował ubezpieczenie po osiągnięciu powszechnego wieku emerytalnego (pozostawał w zatrudnieniu w Urzędzie(...)L.do 15 stycznia 2014 roku) i wystąpił z wnioskiem o przyznanie emerytury w wieku powszechnym w dniu 16 stycznia 2014 roku. W ocenie organu rentowego brak jest podstaw do przyznania odwołującemu emerytury na podstawie art. 55 ustawy, ponieważ decyzją z dnia 19 sierpnia 2008 roku została mu przyznana wcześniejsza emerytura od 1 sierpnia 2008 roku. Według organu rentowego okoliczność, iżA. K.ma już ustalone prawo do wcześniejszej emerytury stanowi przeszkodę do ponownego przyznania świadczenia po osiągnięciu powszechnego wieku emerytalnego.
W ocenie Sądu powyższe stanowisko nie zasługuje na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności należy wskazać, że z utrwalonego w tym zakresie orzecznictwa sądów wynika, że emerytura w niższym i w powszechnym wieku emerytalnym to odrębne rodzaje emerytur. Między innymi w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 5 października 2006 roku (I UK 82/06 - niepublikowany) wyrażono pogląd, że nie ma przeszkód prawnych, aby ubezpieczony pobierający emeryturę przyznaną mu w niższym wieku emerytalnym dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze - art. 32 ustawy emerytalnej, domagał się przyznania emerytury przysługującej w tzw. powszechnym wieku emerytalnym na podstawie art. 27 tej ustawy, ponieważ ze względu na odmienne przesłanki nabycia prawa do obu tych świadczeń organ ubezpieczeń społecznych powinien wydać decyzje w oparciu o różne podstawy prawne przysługujących ubezpieczonemu świadczeń emerytalnych, a następnie wypłacać świadczenie wyższe lub wybrane przez ubezpieczonego - art. 95 ust. 1 ustawy. Należy zatem stwierdzić – biorąc pod uwagę powyższe, jak również treść art. 21 ust. 2 ustawy emerytalnej - że na emeryturę można przechodzić kilka razy. W sytuacji zatem gdy dopuszczalne jest kilkakrotne przechodzenie na emeryturę, byłoby niezbędne zaznaczenie w art. 55 ustawy o emeryturach i rentach, że wyliczenie emerytury w powszechnym wieku emerytalnym możliwe byłoby tylko wówczas gdyby był to pierwszy wniosek o emeryturę (nabycie statusu emeryta). Takiego zastrzeżenia nie można jednak z treści tego przepisu wywnioskować, co oznacza, że ubezpieczony urodzony przed dniem 1 stycznia 1949 roku, który osiągnął powszechny wiek emerytalny, kontynuował ubezpieczenie i wystąpił o emeryturę dopiero po dniu 31 grudnia 2008 roku, może złożyć wniosek o wyliczenie tego świadczenia niezależnie od tego, czy wcześniej złożył wniosek o emeryturę w niższym wieku emerytalnym lub o emeryturę wcześniejszą. Takie stanowisko zajął Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 4 lipca 2013 roku (II UZP 4/13). W uzasadnieniu powyższego orzeczenia Sąd Najwyższy podkreślił, że skoro nie może być kwestionowana możliwość kilkakrotnego przechodzenia na emeryturę, a w treści art. 55 ustawy brak zastrzeżenia, że wniosek o przejście na emeryturę w powszechnym wieku przez osoby objęte art. 27 ma być pierwszym wnioskiem o przejście na emeryturę (o nabycie statusu emeryta), przepis ten (art. 55 ustawy emerytalnej) należy rozumieć jako przyznający prawo do złożenia wniosku o wyliczenie emerytury w powszechnym wieku emerytalnym jeżeli ubezpieczenie było kontynuowane po osiągnięciu wieku 60/65 lat, a wniosek został złożony po dniu 31 grudnia 2008 roku niezależnie od faktu przejścia przez te osoby na emeryturę wcześniejszą lub w niższym wieku emerytalnym. Identyczne stanowisko zajął Sąd Najwyższy m.in. w orzeczeniach z dnia 10 lipca 2013 roku (II UK 424/12), z dnia 4 września 2013 roku (II UK 23/13), z dnia 7 listopada 2013 roku (II UK 143/13), z dnia 19 marca 2014 roku (I UK 345/13). Sąd Najwyższy jednoznacznie przyjął że emeryt pobierający emeryturę przyznaną i obliczoną na podstawie dotychczasowych zasad nie może być pozbawiony prawa do ustalenia emerytury korzystniejszej w wyższej wysokości obliczonej według nowych zasad na podstawie art. 26 w związku z art. 55 tej ustawy,jeżeli spełniając warunki do uzyskania emerytury na podstawie art. 27 kontynuował ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz z wnioskiem o przyznanie emerytury na podstawie art. 27 ustawy wystąpił po raz pierwszy po 31 grudnia 2008 roku.
W niniejszej sprawie - w ocenie Sądu - odwołujący się spełnił warunki do przyznania świadczenia obliczonego na podstawie art. 55 w zw. z art. 26 ustawy. Osiągnął bowiem powszechny wiek emerytalny, posiada wymagany okres składkowy i nieskładkowy, kontynuował ubezpieczenie po osiągnięciu powszechnego wieku emerytalnego, złożył wniosek o emeryturę z powszechnego wieku emerytalnego po dniu 31 grudnia 2008 roku, a świadczenie obliczone na podstawie art. 26 ustawy jest wyższe od obliczonego zgodnie z art. 53 (od dnia 1 stycznia 2014 roku emerytura obliczona na podstawie art. 26 wynosiłaby 5262,14 zł brutto a po waloryzacji od 1 marca 2014 roku 5346,33 zł brutto, zaś świadczenie wyliczone na podstawie art. 53 od 1lutego 2014 roku wynosi 4375,89 zł brutto). Ponadto - jak wskazano wyżej – okoliczność, iż odwołujący się miał przyznane prawo do wcześniejszej emerytury nie stanowi przeszkody do obliczenia świadczenia według nowych zasad.
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd - na podstawieart. 47714§ 2 k.p.c.oraz powołanych powyżej przepisów - zmienił zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznał odwołującemu sięA. K.od dnia 1 stycznia 2014 roku (tj. od miesiąca złożenia wniosku) emeryturę obliczoną na podstawieart. 55w związku zart. 26 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.