Sąd Apelacyjny w Katowicach
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKz 660/14
Data wyroku: 2014-10-22 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, DECISION, REASON
Sędziowie: Robert Kirejew, Aleksander Sikora () Grzegorz Wątroba

Sygn. akt II AKz 660/14

POSTANOWIENIE
Dnia 22 października 2014 r.
Sąd Apelacyjny w Katowicach w II Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący: SSA Robert Kirejew (spr.)
Sędziowie:   SA Aleksander Sikora        SO (del.) Grzegorz Wątroba
Protokolant: Agnieszka Przewoźnik
przy udziale Prokuratora Prok. Apel. Tadeusza Trzęsimiecha
po rozpoznaniu w sprawieT. R.
podejrzanego o popełnienie przestępstw zart. 258 § 3 k.k.i innych
zażalenia obrońcy podejrzanego
na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Katowicach
z dnia 8 października 2014 roku, sygn. akt II AKp 45/14
w przedmiocie przedłużenia czasu trwania aresztu tymczasowego
na podstawieart. 437 § 1 k.p.k.

postanawia
utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.

UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 8 października 2014 roku Sąd Apelacyjnyw Katowicach częściowo uwzględnił wniosek prokuratora Prokuratury Okręgowejw Częstochowie i przedłużył do dnia 31 grudnia 2014 roku środek zapobiegawczyw postaci tymczasowego aresztowania wobec podejrzanegoT. R., zastosowany na mocy postanowienia Sądu Rejonowego w Częstochowie z dnia 15 lipca 2013 roku, sygn. akt XI Kp 350/13.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł obrońca podejrzanegoT. R., zarzucając mu błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, a polegający na niesłusznym przyjęciu, iżw przypadku podejrzanego w dalszym ciągu występują przesłanki uzasadniające stosowanie tymczasowego aresztowania, a zwłaszcza, iż występuje uzasadniona obawa utrudniania postępowania karnego.
Wskazując na powyższe skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i uchylenie zastosowanego w sprawie środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania, ewentualnie o zmianę zaskarżonego postanowieniai zastosowanie nieizolacyjnych środków zapobiegawczych
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje.
Zażalenie obrońcy podejrzanego nie zasługuje na uwzględnienie.
Analizując rozważania zawarte w zaskarżonym postanowieniu dotyczące istnienia w tej sprawie przesłanek - ogólnej i szczególnych - stosowania tymczasowego aresztowania wobec podejrzanegoT. R., Sąd Apelacyjny w obecnym składzie doszedł do przekonania, że są one trafne.
Wbrew twierdzeniom zawartym w zażaleniu stwierdzić należało, że dowody zebrane na tym etapie postępowania, a szczegółowo wymienione w motywach zaskarżonego postanowienia, w pełni potwierdzają zasadność decyzji Sądu Apelacyjnego w przedmiocie przedłużenia stosowania wobec podejrzanego tymczasowego aresztowania. W tej sytuacji, wobec podejrzanegoT. R.nadal aktualna pozostaje podstawowa przesłanka stosowania środków zapobiegawczych, o której mowa wart. 249 § 1 k.p.k.
Skoro zatem istnieje duże prawdopodobieństwo, że podejrzany popełnił zarzucane mu przestępstwa zart. 258 § 3 k.k., zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.orazart. 299 § 5 k.k.i innych, to w realiach przedmiotowej sprawy zachodzą również podstawy do wystąpienia przesłanki szczególnej stosowania tymczasowego aresztowania wskazanej wart. 258 § 2 k.p.k.Prognoza co do realności wymierzenia podejrzanemu surowej kary pozbawienia wolności wynika nie tylko z faktu, że zarzucane mu przestępstwa zart. 258 § 3 k.k., zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.orazart. 299 § 5 k.k.zagrożone karami, spełniającymi kryteria, o których mowa w cytowanym powyżej przepisie, ale wpływ na tę prognozę mają również inne okoliczności, do których należy zaliczyć wysoki stopień społecznej szkodliwości tych czynów, wynikający w szczególności ze sposobu działania oskarżonego, to jestw ramach zorganizowanej grupy przestępczej, skali przestępczego procederu oraz rozmiaru wyrządzonej szkody.
Na kanwie przedmiotowej sprawy nie można również pominąć tego, żew sytuacji podejrzanego, któremu zarzuca się kierowanie zorganizowaną grupą przestępczą, mającą na celu popełnianie przestępstw, uzasadniona jest obawa, iż może on zakłócać właściwy przebiegu postępowania w formie działań, o których mowaw przepisieart. 258 § 1 pkt 2 k.p.k.Prawdą jest, że istnienie obawy matactwa powinno z reguły wynikać z konkretnych okoliczności faktycznych świadczących o możliwości oddziaływania na tok postępowania w sposób wskazany wart. 258 § 1 pkt 2 k.p.k.Jednakże, jak słusznie podkreśla się w orzecznictwie i literaturze przedmiotu,w pewnych wypadkach na obawę matactwa może wskazywać sam charakter przestępstwa i okoliczności towarzyszące jego popełnieniu. W tym kontekście Sąd Apelacyjny stoi na stanowisku, że zarzucane podejrzanemu kierowanie zorganizowaną grupą przestępczą, mającą na celu popełnianie przestępstw, w sposób wystarczający uzasadnia obawę matactwa i nie pozostaje w realiach niniejszej sprawy bez wpływu na wybór środka zapobiegawczego niezbędnego do właściwego zabezpieczenia toku postępowania. Tym bardziej, że czyny zarzucane podejrzanemu miały nie być zachowaniami jednostkowymi i przypadkowymi.
Skoro zatem sąd meriti wykazał wystąpienie przesłanki szczególnej zart. 258 § 2 k.p.k.i zart. 258 § 1 pkt 2 k.p.k.uzasadniających stosowanie tymczasowego aresztowania wobec podejrzanego, to jednocześnie a contrario uznał, że żaden inny środek zapobiegawczy o charakterze nieizolacyjnym nie może zagwarantować prawidłowego toku postępowania. Jednocześnie sąd ten wskazał, iż w sytuacji, kiedy określony przez Sąd Okręgowy i Sąd Apelacyjny łagodniejszy środek nie został zrealizowany z uwagi na brak wpłaty, ponowne rozważenie celowości stosowania tego środka na obecnym etapie nie znajduje uzasadnienia. Proponowany sposób, jaki wysokość poręczenia są natomiast nieadekwatne do charakteru zarzucanych podejrzanemu przestępstw, wielkości wyrządzonej szkody, rozmiaru i sposobu prowadzenia działalności przestępczej, co nie oznacza jednak, że na dalszym etapie postępowania zastosowanie tego łagodniejszego środka zapobiegawczego nie będzie możliwe.
Na koniec trzeba podkreślić, że przedmiotowa sprawa niewątpliwie należy do niezwykle pracochłonnych i zawiłych, wymagających nie tylko wykonania licznych czynności dowodowych z udziałem źródeł osobowych, ale weryfikacji obszernej liczby informacji pod kątem zachowań przestępczych. W związku z powyższym Sąd Apelacyjny w Katowicach w zaskarżonym postanowieniu słusznie uznał, iż zasadnym jest przedłużenie stosowania wobec podejrzanego tymczasowego aresztowaniaw trybie ekstraordynaryjnym, o jakim mowa wart. 263 § 4 k.p.k.
W stosunku do podejrzanego nie stwierdzono również istnienia okoliczności określonych wart. 259 k.p.k., które mogłyby uzasadniać potrzebę zmiany tymczasowego aresztowania na środek zapobiegawczy o charakterze wolnościowym.
W tym stanie rzeczy Sąd Apelacyjny w obecnym składzie orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia.

ZARZĄDZENIE

1
odpis treści postanowienia powiadomić podejrzanego z pouczeniem o jego prawomocności,

2
zwrócić akta sprawy.

Katowice, dnia 22 października 2014 roku.