Sąd Okręgowy w Sieradzu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 19/14
Data wyroku: 2014-02-19 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Marcin Rudnik
Słowa kluczowe: Apelacja
Podstawa prawna: art. 437 § 1 i 2 kpk w zw. z art. 438 pkt 1 i 2 kpk oraz art. 627 kpk i art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 634 kpk

Sygn. akt II Ka 19/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 19 lutego 2014r.
Sąd Okręgowy w Sieradzu w II Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący: SSO Marcin Rudnik
Protokolant: st. sekr. sąd. Zdzisława Dróżdż
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Sieradzu Anny Duczmalewskiej
po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2014r.
sprawyP. G.
oskarżonego o czyny zart. 279§1 kki zart. 13§1 kkw zw. zart. 279§1 kk
na skutek apelacji wniesionej przez Prokuratora Rejonowego w Łasku
od wyroku zaocznego Sądu Rejonowego w Łasku z dnia 26 czerwca 2013r. wydanego w sprawie II K 143/13
na podstawieart. 437§1 i 2 kpkw zw. zart. 438 pkt 1 i 2 kpkorazart. 627 kpkiart. 624§1 kpkw zw. zart. 634 kpk:

1
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:

a
uchyla rozstrzygnięcie o karze łącznej pozbawienia wolności zawarte w punkcie 3 oraz związane z nim rozstrzygnięcie z punktu 5,

b
wymiar kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec oskarżonegoP. G.wpunkcie 2podwyższa z 8 (ośmiu) miesięcy do 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, a za podstawę prawną wymiaru kary za ten czyn przyjmujeart. 14 § 1 kkw zw. zart. 279 § 1 kk,

c
na podstawieart. 85 kkiart. 86 § 1 kkw miejsce jednostkowych kar pozbawienia wolności orzeczonych w punkcie 1 zaskarżonego wyroku i w punkcie 1b niniejszego wyroku wymierza oskarżonemuP. G.karę łączną1 (jednego) roku i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności,

d
na podstawieart. 63 § 1 kkna poczet orzeczonej w punkcie 1c niniejszego wyroku kary łącznej pozbawienia wolności zalicza oskarżonemuP. G.okres zatrzymania od dnia 31 stycznia 2013r. do dnia 01 lutego 2013r. oraz jeden dzień zatrzymania w dniu 15 stycznia 2013r., przyjmując, że jeden dzień zatrzymania odpowiada jednemu dniowi kary łącznej pozbawienia wolności,

2
w pozostałym zakresie utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok,

3
zasądza od oskarżonegoP. G.na rzecz Skarbu Państwa kwotę300 (trzysta) złotych tytułem opłaty za obie instancje oraz zwalnia go z obowiązku poniesienia wydatków związanych z postępowaniem odwoławczym obciążając nimi Skarb Państwa.

Sygn. akt II Ka 19/14

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 26 czerwca 2013 r. wydanym w sprawie II K 143/13 Sąd Rejonowy w Łasku uznałP. G.wpunkcie 1za winnego dokonania czynu wyczerpującego dyspozycjęart. 279 § 1 k.k.polegającego na tym, że w grudniu 2012 r. w m.Ł.,ul. (...)woj.(...), dokonał kradzieży z włamaniem w ten sposób, że po uprzednim zerwaniu kłódki zabezpieczającej drzwi do pomieszczenia podstacji energetycznej oznaczonej symbolami(...)„(...)(...)" dostał się do wnętrza skąd zabrał w celu przywłaszczenia odłącznik(...)wartości 600 zł czym działał na szkodę(...) SAOddziałŁ.Teren z siedzibą wS., i za czyn ten wymierzył mu karę 1 roku pozbawienia wolności. W punkcie 2 wyroku Sąd I instancji uznał natomiastP. G.za winnego dokonania czynu zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.polegającego na tym, że w dniu 31 stycznia 2013 r. wŁ.woj.(...)usiłował dokonać kradzieży z włamaniem do domu mieszkalnego w ten sposób, że po uprzednim wyłamaniu trzech prętów furtki wejściowej na posesję, a następnie wybiciu szyby zespolonej w oknie dostał się do wnętrza budynku celem zaboru mienia lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na zatrzymanie jego przez funkcjonariuszy policji czym spowodował łączne straty w wysokości 360 złotych na szkodęE. W.i za czyn ten – na podstawieart. 279 § 1 k.k.- wymierzył mu karę 8 miesięcy pozbawienia wolności. Jednocześnie na podstawieart. 85 kkiart. 86 § 1 kkw miejsce jednostkowych kar pozbawienia wolności Sąd Rejonowy w Łasku wymierzył oskarżonemu karę łączną 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności, zaś w oparciu oart. 46 § 1 kkorzekł wobec oskarżonego obowiązek naprawienia wyrządzonej przestępstwem szkody w całości poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego(...) SAOddział(...)kwoty 600 złotych, a na rzecz pokrzywdzonejE. W.kwoty 360 złotych. Ponadto w punkcie 5 wyroku Sąd I instancji na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej łącznej kary pozbawienia wolności zaliczyłP. G.2 dni zatrzymania w dniach 31.01.2013 r. - 01.02.2013 r., przyjmując, iż jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności jest równoważny jednemu dniowi pozbawienia wolności, zaś w oparciu oart. 44 § 2 kkorzekł przepadek dowodu rzeczowego w postaci młotka konstrukcji metalowej z drewnianym uchwytem, przechowywanego w Magazynie Dowodów Rzeczowych Prokuratury Rejonowej w Łasku, zarejestrowanego pod pozycją Drz 61/13, jak też zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 300 złotych tytułem opłaty oraz kwotę 130 złotych tytułem zwrotu wydatków poniesionych w postępowaniu.

Apelację od powyższego wyroku w całości na niekorzyść oskarżonegoP. G.wywiódł Prokurator Rejonowy w Łasku, który zarzucił rozstrzygnięciu obrazę przepisów prawa materialnego, tj.:
-art. 279 § 1 k.k.iart. 14 § 1 k.k.poprzez wymierzenie oskarżonemu za przestępstwo zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.kary 8 miesięcy pozbawienia wolności tj. poniżej dolnej granicy ustawowego zagrożenia, z pominięciem w podstawie wymiaru karyart. 14 § 1 k.k.podczas, gdy przestępstwo określone wart. 279 § 1 k.k.zagrożone jest karą od roku do 10 lat pozbawienia wolności, co obligowało Sąd do wymierzenia kary na podstawieart. 14 § 1 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.w granicach od roku do lat 10 pozbawienia wolności,
-art. 63 § 1 k.k.poprzez niezaliczenie na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okresu rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie w dniu 15 stycznia 2013 r.
W oparciu o tak sformułowane zarzuty skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w pkt. 2 i wymierzenie oskarżonemu za czyn wypełniający dyspozycjęart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.na podstawieart. 14 § 1 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.kary 1 roku pozbawienia wolności oraz w pkt. 5 wyroku i zaliczenie na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zatrzymania oskarżonego w dniu 15.01.2013 r.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja Prokuratora Rejonowego w Łasku zasługuje w całości na uwzględnienie.
W punkcie 2 wyroku Sąd Rejonowy w Łasku uznałP. G.za winnego dokonania przestępstwa zarzucanego mu w punkcie II, wyczerpującego dyspozycjęart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k., a więc usiłowania kradzieży z włamaniem, i za przestępstwo to wymierzył mu karę 8 miesięcy pozbawienia wolności. Tymczasem zgodnie zart. 14 § 1 k.k.sąd wymierza karę za usiłowanie w granicach zagrożenia przewidzianego dla danego przestępstwa, zaś w świetleart. 279 § 1 k.k.za czyn opisany w tym przepisie przewidziana jest kara, której dolna granica wynosi 1 rok pozbawienia wolności. Skoro więc Sąd I instancji za usiłowanie kradzieży z włamaniem, zarzucone w punkcie II, a przypisane w punkcie 2 zaskarżonego wyroku, wymierzył oskarżonemu karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, choć najniższą karę, jaką mógł wymierzyć była kara 1 roku pozbawienia wolności, to tym samym doszło ze strony Sądu Rejonowego do obrazy prawa materialnego, która wymagała dokonania stosownej korekty wyroku. To samo odnosi się do niepowołania w podstawie prawnej wymiaru kary za czyn przypisany w punkcie 2 równieżart. 14 § 1 k.k.opróczart. 279 § 1 k.k.Analizując treść rozstrzygnięcia Sądu meriti z punktu 2 wyroku nie można oczywiście pominąć uzasadnienia wyroku w tym zakresie, w którym to uzasadnieniu Sąd ten wskazał, że na skutek przeoczenia w kwalifikacji prawnej czynu nie przytoczyłart. 283 kk, podczas gdy faktycznie przyjął, iż mamy w tym wypadku do czynienia z wypadkiem mniejszej wagi. Pomijając już jednak niezwykle długi okres, w jakim było sporządzane uzasadnienie wyroku, który to okres nie znajduje żadnego wytłumaczenia uwzględniając charakter sprawy (ustawowy termin, w którym uzasadnienie powinno zostać sporządzone upłynął jeszcze w lipcu 2013r., a tymczasem uzasadnienie zostało oddane dopiero w dniu 16 grudnia 2013r.), to analiza samego wyroku przeczy tezie o zaistnieniu w wyroku opisanego w uzasadnieniu przeoczenia. W wyroku tym nie znalazła się bowiem jakakolwiek wzmianka o zmianie w opisie czynu zarzucanego oskarżonemu w punkcie II poprzez przyjęcie, iż jest to wypadek mniejszej wagi, zaśart. 283 kknie został wymieniony nie tylko przy wskazywaniu kwalifikacji prawnej czynu ale również przy określaniu podstawy prawnej wymiaru kary za to przestępstwo. Poza tym uwzględniając choćby sposób działania sprawcy i użyte przez niego środki, na które to okoliczności w głównej mierze powołał się Sąd I instancji w uzasadnieniu wyroku jako świadczące o zaistnieniu wypadku mniejszej wagi, tym bardziej nie było w tym wypadku absolutnie żadnych podstaw do uznania, że czyn zarzucanyP. G.w punkcie II aktu oskarżenia faktycznie stanowił wypadek mniejszej wagi. Wskazać należy, że na skutek niedopatrzenia ze strony Sądu I instancji zawsze może dojść do sytuacji, w której sprawcy zostanie wymierzona kara poniżej dolnej granicy ustawowego zagrożenia. Jeżeli już jednak taki błąd się zdarzył, to należałoby się do niego przyznać, nie zaś podejmować próby wytłumaczenia się z niego w taki sposób, jak uczynił to Sąd I instancji. Reasumując należy stwierdzić, że ze strony Sądu Rejonowego w Łasku doszło do ewidentnej obrazy prawa materialnego polegającej na wymierzeniuP. G.za czyn zarzucany w mu punkcie II aktu oskarżenia kary poniżej dolnej granicy zagrożenia ustawowego, a dodatkowo do uchybienia polegającego na niewskazaniu w podstawie prawnej wymiaru kary za ten czyn równieżart. 14 § 1 k.k.Konieczność zmiany wyroku w zakresie jednej z jednostkowych kar pozbawienia wolności powodowała potrzebę w pierwszej kolejności uchylenia rozstrzygnięcia o karze łącznej pozbawienia wolności i związanego z nim rozstrzygnięcia z punktu 5 o zaliczeniu na jej poczet okresu zatrzymania (jak przy tym słusznie zwrócił uwagę skarżący w rozstrzygnięciu z punktu 5 Sad I instancji pominął fakt, iż oskarżony był zatrzymany również w dniu 15 stycznia 2013r.), a następnie podwyższenia kary pozbawienia wolności orzeczonej w punkcie 2 zaskarżonego wyroku z 8 miesięcy do 1 roku pozbawienia wolności i ponownego wymierzeniaP. G.kary łącznej pozbawienia wolności w tym samym wymiarze, w którym została ona wcześniej orzeczona przez Sąd meriti oraz zaliczenia na jej poczet okresów zatrzymania oskarżonego, w tym również w dniu 15 stycznia 2013r.

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd Okręgowy, uznając apelację oskarżyciela publicznego za w pełni zasadną, na podstawieart. 437§1 i 2 kpkw zw. zart. 438 pkt 1 i 2 kpk, zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że:

a
uchylił rozstrzygnięcie o karze łącznej pozbawienia wolności zawarte w punkcie 3 oraz związane z nim rozstrzygnięcie z punktu 5,

b
wymiar kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec oskarżonegoP. G.wpunkcie 2podwyższył z 8 miesięcy do 1 roku pozbawienia wolności, a za podstawę prawną wymiaru kary za ten czyn przyjąłart. 14 § 1 kkw zw. zart. 279 § 1 kk,

c
na podstawieart. 85 kkiart. 86 § 1 kkw miejsce jednostkowych kar po 1 roku pozbawienia wolności wymierzył oskarżonemu karę łączną 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności,

d
na podstawieart. 63 § 1 kkna poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczyłP. G.okres zatrzymania od dnia 31 stycznia 2013r. do dnia 01 lutego 2013r. oraz jeden dzień zatrzymania w dniu 15 stycznia 2013r., przyjmując, że jeden dzień zatrzymania odpowiada jednemu dniowi kary łącznej pozbawienia wolności,

zaś w pozostałym zakresie utrzymał w mocy zaskarżony wyrok.
Na podstawieart. 627 kpkw zw. zart. 634 kpkorazart. 10 ust. 2w zw. zart. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnychSąd Okręgowy zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 300 złotych tytułem opłaty za obie instancje, zaś na podstawieart. 624 § 1 kpkw zw. zart. 634 kpk, uwzględniając fakt, że zmiana wyroku nastąpiła z przyczyn zaistniałych po stronie Sądu I instancji, zwolniłP. G.z obowiązku poniesienia wydatków związanych z postępowaniem odwoławczym obciążając nimi Skarbu Państwa.