Sąd Okręgowy w Koszalinie
V Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: V Ka 194/14
Data wyroku: 2014-05-22 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sędzia Renata Rzepecka-Gawrysiak
Słowa kluczowe: Uniewinnienie
Podstawa prawna: art. 244 kk

Sygn. akt V Ka 194/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 22 maja 2014r.

Sąd Okręgowy w Koszalinie V Wydział Karny Odwoławczy w składzie:

Przewodniczący – Sędzia: SO Renata Rzepecka-Gawrysiak

Protokolant: sekr. sąd. Katarzyna Dzierżyńska
przy udziale Prokuratora Prok. Okręg. w Koszalinie Małgorzaty Siwek-Sokólskiej

po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2014r. sprawy

M. W.
oskarżonego zart. 244 kk,art. 224 § 2 kk,art. 226 § 1 kk
na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Białogardzie VII Zamiejscowy Wydział Karny w Świdwinie
z dnia 27 lutego 2014 roku    sygn. akt VII K 739/13

1
uchyla zaskarżony wyrok w punkcie I w części dotyczącej czynu zart. 244 kki w tym zakresie sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemuw Białogardzie do ponownego rozpoznania,

2
zmienia zaskarżony wyrok w punkcie VIII w ten sposób, że przyjmuje orzeczoną karę grzywny za wykonaną w liczbie 4 (czterech) stawek dziennych,

3
w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy,

4
zwalnia oskarżonego od obowiązku zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

Sygn. akt V Ka 194/14

UZASADNIENIE
M. W.został oskarżony o to, że:

1
w dniu 06 października 2013r. wŚ., woj.(...), nie zastosował się do orzeczonego przez Sąd Rejonowy w Białogardzie postanowieniem z dnia 24.06.2013r., sygn. VII Ko 960/13 obowiązku powstrzymywania się w okresie 3 lat próby, na jaki zawieszono wykonanie kary pozbawienia wolności, orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Białogardzie z dnia 12.03.2012r., sygn. VII K 20/12 w związku ze skazaniem za czyn zart. 207 § l k.k.od kontaktowania się zH. W.i zbliżania się do niej w miejscu jej zamieszkania i w miejscu pracy, w ten sposób, że przyszedł do miejsca jej zamieszkania, szarpiąc drzwi wejściowe i uderzając w nie domagał się odH. W., aby je otworzyła,

tj. o przestępstwo określone wart. 244 k. k.,

2
w dniu 06 października 2013r. wŚ., woj.(...), w celu zmuszenia policjantów z Komendy Powiatowej Policji wŚ.K. J.iA. Z.do zaniechania prawnej czynności służbowej - zatrzymania, stosował wobec nich przemoc w ten sposób, że szarpał ich, odpychał, groził im popełnieniem przestępstwa,

tj. o przestępstwo określone wart. 224 §2 k. k.,

3
w tym samym miejscu i czasie, używając słów uznawanych powszechnie za obelżywe znieważył policjantów Komendy Powiatowej Policji wŚ.K. J.iA. Z.podczas i w związku z pełnieniem przez nich obowiązków służbowych,

tj. o przestępstwo określone wart. 226 §1 k. k.

Sąd Rejonowy w Białogardzie VII Zamiejscowy Wydział Karny w Świdwinie wyrokiem z dnia 27 lutego 2014 roku w sprawie VII K 739/13:

I
uniewinnił oskarżonegoM. W.od stawianego mu punktem I oskarżenia zarzutu dokonania występku zart. 244 k. k.,

II
uznał oskarżonegoM. W.za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu punktem II oskarżenia tj. występku zart. 224 §2 k. k.i za to na podstawieart. 224 §1 k. k.skazał go na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności,

III
uznał oskarżonegoM. W.za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu punktem III oskarżenia tj. występku zart. 226 §1 k.k.i za to na podstawieart. 226 §1 k.k.skazał go na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności,

IV
na podstawieart. 85 k. k.iart. 86 §1 k. k.połączył kary pozbawienia wolności orzeczone wobec oskarżonegoM. W.zgodnie z punktem II oraz punktem III sentencji niniejszego wyroku i wymierzył oskarżonemu karę łączną 6 miesięcy pozbawienia wolności, której to kary wykonanie - na podstawieart. 69 § l i §2 k. k.w zw. zart. 70 § l pkt l k. k.- warunkowo zawiesił na okres 3 lat próby,

V
na podstawieart. 73 § 1 k. k.w okresie próby oddał oskarżonegoM. W.pod dozór kuratora sądowego,

VI
na podstawieart. 72 §1 pkt 5 k. k.zobowiązał oskarżonegoM. W.do powstrzymania się od nadużywania alkoholu w okresie próby,

VII
na podstawieart. 71 §1 k. k.w zw. zart. 33 §1 i §3 k. k.skazał oskarżonegoM. W.na karę grzywny w wymiarze 30 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10,00 złotych,

VIII
na podstawieart. 63 §1 k. k.na poczet orzeczonej wobec oskarżonegoM. W.zgodnie z punktem VII sentencji niniejszego wyroku kary grzywny zaliczył oskarżonemu okres jego rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie w okresie od 06 października 2013 r. do 07 października 2013 r. tj. przez dwa dni, uznając orzeczoną zgodnie z punktem VII sentencji niniejszego wyroku karę grzywny za wykonaną w wymiarze 2 stawek dziennych,

IX
zwolnił oskarżonegoM. W.od obowiązku uiszczenia kosztów postępowania karnego w przedmiotowej sprawie, w tym od opłaty od skazania.

Od powyższego wyroku apelację wniósł prokurator.
Na podstawieart. 425 § l kpk,427 § l kpk,444 kpkzaskarżył powyższy wyrok na niekorzyść oskarżonego w części dotyczącej uniewinnienia go od popełnienia czynu zart. 244 k.koraz w części dotyczącej orzeczenia o karze.
Powołując się na przepisyart. 437, 438 pkt l kpkwyrokowi temu zarzucił:

-

obrazę przepisu prawa materialnego -art. 244 k.k, poprzez jego niezastosowanie i uniewinnienieM. W.od popełnienia czynu zart. 244 k.k, podczas gdy z prawidłowo ustalonego stanu faktycznego wynika, że oskarżony nie zastosował się do orzeczonego przez sąd obowiązku i tym samym zachowaniem swym wyczerpał znamiona występku zart. 244 k.k.,

obrazę przepisu prawa materialnego -art. 63 § l k.kpoprzez niewłaściwe zaliczanie okresu rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie na poczet orzeczonej kary grzywny.

Podnosząc powyższy zarzut wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w części dotyczącej uniewinnieniaM. W.od popełnienia zarzucanego mu czynu zart. 244 k.ki przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Białogardzie, w tym zakresie, do ponownego rozpoznania oraz zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uznanie, że kara grzywny na poczet której zaliczono okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie została wykonana w licznie 4 stawek dziennych i pozostawienie pozostałych rozstrzygnięć w mocy.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja prokuratora jest zasadna.
Słusznie podnosi apelujący, że sąd pierwszej instancji przy prawidłowo ustalonym stanie faktycznym niesłusznie uniewinnił oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu przestępstwa zart. 244 kk, błędnie uznając, że brak jest znamion tego czynu . Sąd orzekający wyraził pogląd, iż unormowaniaart. 244 kknie dotyczą środków o charakterze probacyjnym orzekanych na podstawie przepisuart. 72 kk, lecz środków karnych.
Sąd odwoławczy nie podziela tego poglądu gdyż z treści przepisuart. 244 kkwynika jedynie to, aby zakaz lub obowiązek nałożony na sprawcę wynikał z orzeczenia sądu. Jak wskazał Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 26.02.2004r. sygn. I KZP 47/03: przedmiotem ochrony przepisuart. 244 kkjest orzeczenie każdego sądu ( cywilnego, administracyjnego lub karnego), zawierające zakaz określonej w nim działalności , także innej niż gospodarcza”. Przy tym ujęciu problemu nie można zawężać sfery oddziaływania norm przepisuart. 244 kknawet to prawa karnego, zatem tym bardziej nie można ich zawężać w sferze samego prawa karnego.
Podobny pogląd wyraził Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 21.11.2012r. sygn. III KK 42/12, w którym stwierdził, iż nie zgadza się z tezą , iż przepisart. 244 kkobejmuje zakresem penalizacji wyłącznie przypadki niestosowania się do zakazów bądź nakazów orzeczonych przez sąd jako środki karne. Sąd Najwyższy zauważył, że językowa wykładnia przepisuart. 244 kkpozwala dość szeroko wyznaczyć zakres obowiązków , których naruszenie penalizuje. Redakcjaart. 244 kksugeruje więc, ze chodzi o każdy obowiązek o treści określonej w hipotezieart. 244 kk, o ile wynika on z orzeczenia sądu, niezależnie od tego, czy jest orzeczony jako środek karny zart. 39 i n. kk, czy też na innej podstawie prawnej, w tym jako środek probacyjny zart. 72 § 1 kk.
Wydaje się zatem racjonalnym opowiedzenie się za szerszą interpretacją znamion czynu wskazanych wart. 244 kk, gdyż zawężanie rozumienia zakazów czy obowiązków wskazanych w tym przepisie nie wynika z jego brzmienia.
Sąd odwoławczy zajmując takie stanowisko , zgodne z poglądem apelującego zmuszony był uchylić zaskarżony wyrok w punkcie I w części dotyczącej czynu zart. 244 kki w tym zakresie sprawę przekazać Sądowi Rejonowemu w Białogardzie do ponownego rozpoznania. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy sąd orzekający wykorzysta uwagi sądu odwoławczego.
Zasadnym okazał się również zarzut obrazy przepisuart. 63 § 1 kk(punkt VIII zaskarżonego wyroku), gdyż sąd błędnie przyjął, że dwa dni pozbawienia wolności są równe dwóm dziennym stawkom grzywny, podczas, gdy są równe czterem dziennym stawkom grzywny.
Zaskarżony wyrok należało zatem zmienić w punkcie VIII na korzyść oskarżonego, przyjmując orzeczoną karę grzywny za wykonaną w liczbie 4 stawek dziennych.
W pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymano w mocy, nie znajdując innych uchybień wymagających i możliwych do uwzględnienia z urzędu.
Orzeczenie Sądu Okręgowego zapadło na podstawieart. 437 § 1 i 2 kpk.
O kosztach za postępowanie odwoławcze orzeczono na podstawieart. 634 kpk,art. 624 § 1 kpkz uwagi na względy słuszności.