Sąd Okręgowy w Kielcach
IX Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IX Ka 455/14
Data wyroku: 2014-05-23 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Lidia Rogala, Ewa Opozda-Kałka, Aleksandra Babilon-Domagała

Sygn. akt IX Ka 455/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 23 maja 2014 roku
Sąd Okręgowy w Kielcach IX Wydział Karny-Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący: SSO Ewa Opozda-Kałka
Sędziowie: SSO Aleksandra Babilon- Domagała
SSO Lidia Rogala (spr.)
Protokolant: st.sekr.sądowy Anna Niebudek
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Kielcach Jerzego Piwko
po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2014 roku
sprawyM. K.
oskarżonego o przestępstwo zart. 244 kkw zw. zart. 91 § 1 kk
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Jędrzejowie VII Zamiejscowy Wydział Karny
z siedzibą we Włoszczowie
z dnia 6 lutego 2014 roku sygn. akt VII K 525/13

I
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób że za przypisany oskarżonemu ciąg przestępstw na podstawieart. 244 kkw zw. zart. 91 § 1 kkprzy zastosowaniuart. 58 § 3 kkw zw. zart. 33 § 1 i 3 kkwymierza oskarżonemu karę grzywny w rozmiarze 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięciu) złotych;

II
zwalnia oskarżonego od opłaty za obie instancje;

III
w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

IV
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.J. Z.kwotę 516,60 (pięćset szesnaście 60/100) złotych tytułem wynagrodzenia za obronę oskarżonego z urzędu w postępowaniu odwoławczym;

V
zwalnia oskarżonego od wydatków poniesionych w postępowaniu odwoławczym.

IX Ka 455/14

UZASADNIENIE
Wyrokiem Sądu Rejonowego w Jędrzejowie VII Zamiejscowego Wydziału Karnego z siedzibą we Włoszczowie z dnia 6 lutego 2014 roku oskarżonegoM. K.uznano za winnego tego, że: w okresie od 1 lipca 2013 roku do 16 lipca 2013 roku wŁ.iW.działając w podobny sposób w krótkich odstępach czasu popełnił dwa przestępstwa niestosowania się do orzeczonych przez sąd zakazów prowadzenia rowerów w ten sposób, że:
- w dniu 1 lipca 2014 roku wŁ.nie zastosował się do orzeczonych wobec niego wyrokiem b. Sądu Rejonowego we Włoszczowie z dnia 3 listopada 2011 roku sygn. akt IIK 510/11 zakazu prowadzenia rowerów na okres 2 lat, wyrokiem b. Sądu Rejonowego we Włoszczowie z dnia 22 listopada 2012 roku sygn. akt IIK 596/12 zakazu prowadzenia rowerów na okres dwóch lat oraz wyrokiem b. Sądu Rejonowego we Włoszczowie z dnia 18 grudnia 2012 roku sygn. akt IIK 672/12 zakazu prowadzenia rowerów na okres dwóch lat;
- w dniu 16 lipca 2013 roku naul. (...)weW.nie zastosował się do orzeczonych wobec niego wyrokiem b. Sądu Rejonowego we Włoszczowie z dnia 3 listopada 2012 roku sygn. akt IIK 510/11 zakazu prowadzenia rowerów na okres dwóch lat, wyrokiem b. Sądu Rejonowego we Włoszczowie z dnia 22 listopada 2012 roku sygn. akt IIK 596/12 zakazu prowadzenia rowerów na okres dwóch lat oraz wyrokiem b. Sądu Rejonowego we Włoszczowie z dnia 18 grudnia 2012 roku sygn. akt IIK 672/12 zakazu prowadzenia rowerów na okres dwóch lat, tj. popełnienia ciągu przestępstw zart. 244 kkw zw. zart. 91 § 1 kki za to na podstawie powołanych przepisów wymierzono mu karę 4 miesięcy pozbawienia wolności;
Sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw.J. Z.kwotę 841 zł tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu. Ponadto zwolnił oskarżonego od kosztów sądowych.
Apelację od tego wyroku wniosła obrońca oskarżonego zaskarżając go w części dotyczącej orzeczenia o karze, zarzucając rażącą niewspółmierność( surowość) kary wymierzonej oskarżonemu za przypisany mu ciąg przestępstw, wynikającą z niezastosowania warunkowego zawieszenia wykonania wymierzonej kary pozbawienia wolności skutkiem przecenienia stopnia winy, nieuwzględnienia okoliczności o charakterze łagodzącym, co powoduje, że wymierzona kara pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania przekracza stopień zawinienia, stanowi nadmierną dolegliwość dla oskarżonego i jest nieuzasadniona z punktu widzenia celów kary.
Podnosząc powyższy zarzut skarżąca wnosiła o zmianę wyroku poprzez warunkowe zawieszenie wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja obrońcy oskarżonego okazała się zasadna i skutkowała zmianą zaskarżonego wyroku w części dotyczącej orzeczenia o karze. Autorka apelacji nie kwestionowała ustaleń faktycznych co do faktu popełnienia zarzucanych przestępstw przez oskarżonego i istotnie ustalenia poczynione przez Sąd w tym zakresie nie budzą żadnych wątpliwości.
Ma rację skarżąca podnosząc, że wymierzona oskarżonemu kara za przypisany ciąg przestępstw razi surowością wobec tego, że nie uwzględnia w sposób należyty okoliczności łagodzących, których nie sposób pominąć przy rozważaniach co do rodzaju i rozmiaru kary, w myśl dyrektyw zart. 53§ 1 i 2 kk.
Jak to podkreślono w pisemnych motywach wyroku dla Sądu najistotniejsze znaczenie miał stopień winy i szkodliwości społecznej czynów, przy czym tenże stopień winy Sąd ocenił, że nie jest szczególnie wysoki przy uwzględnieniu opinii psychiatrycznej dotyczącej stanu zdrowia psychicznego i zdolności do rozpoznania czynów oraz pokierowania swoim postępowaniem. Jako okoliczność łagodzącą uwzględniono jedynie przyznanie się oskarżonego do popełnienia zarzucanych mu czynów.
Jednym z wyznaczników kary przewidzianych wart. 53 § kksą właściwości i warunki osobiste sprawcy. Jak wynika z opinii psychiatrycznej oskarżony cierpi na zespół psychoorganiczny pourazowy, rozpoznano u niego pierwotne upośledzenie umysłowe lekkie. Biegli zaopiniowali, że w czasie czynów oskarżony miał ograniczoną zdolność rozumienia znaczenia czynów i pokierowania swoim postępowaniem ale nie w stopniu znacznym. Nie sposób również pominąć, że w stosunku do oskarżonego zapadło orzeczenie w odrębnym postępowaniu o częściowym ubezwłasnowolnieniu, co wskazuje na potrzebę udzielania mu pomocy ze strony innych osób.
W tej sytuacji kara pozbawienia wolności za przypisany mu ciąg przestępstw nie jest celowa ani uzasadniona. Pobyt w zakładzie karnym nie jest w stanie wpłynąć na osobę oskarżonego ani w sposób wychowawczy ani zapobiegawczy.
Mając to na uwadze należało zmienić zaskarżony wyrok i wymierzyć oskarżonemu za przypisany ciąg przestępstw karę grzywny przy zastosowaniu przepisuart. 58 § 3 kk. Kara ta jest w stanie spełnić cele, o których mowa wart. 53 § 1 kk, a ponadto jest wystarczająca przy uwzględnieniu stopnia winy i społecznej szkodliwości czynów.
Wobec tego, że koszty obrony z urzędu w postępowaniu odwoławczym nie zostały uiszczone w żadnym zakresie należało je zasądzić na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy o adwokaturze w zw. z §19 rozporz. Ministra Sprawiedliwości z 28.09. 2002 w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(DZ.U. z 2013r. poz. 461). Równocześnie na podstawieart. 624 § 1 kpknależało zwolnić oskarżonego od opłaty za obie instancje oraz wydatków poniesionych w postępowaniu odwoławczym z uwagi na jego sytuację zdrowotną oraz wysokość renty, z której się utrzymuje.
SSO Ewa Opozda-Kałka SSO Aleksandra Babilon-Domagała SSO Lidia Rogala