Sąd Apelacyjny w Lublinie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I ACa 177/14
Data wyroku: 2014-06-25 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Ewa Lauber-Drzazga, Jerzy Nawrocki, Alicja Surdy
Słowa kluczowe: Odszkodowanie
Podstawa prawna: art. 23 § 1 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji

Sygn. akt I ACa 177/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 25 czerwca 2014 r.
Sąd Apelacyjny w Lublinie, I Wydział Cywilny
w składzie:

Przewodniczący - Sędzia

SA Alicja Surdy

Sędzia:
Sędzia:

SA Ewa Lauber-Drzazga (spr.)
SA Jerzy Nawrocki

Protokolant

sekr. sądowy Maciej Mazuryk

po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2014 r. w Lublinie na rozprawie
sprawy z powództwaJ. C.
przeciwko Komornikowi Sądowemu przy Sądzie Rejonowym wZ.A. S.
o zapłatę
na skutek apelacji powódki od wyroku Sądu Okręgowego w Zamościu z dnia13 stycznia 2014 r. sygn. akt I C 949/13

I
oddala apelację;

II
zasądza od powódkiJ. C.na rzecz pozwanego Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym wZ.kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem kosztów postępowania apelacyjnego.

I ACa 177/14

UZASADNIENIE
Wyrokiem z 13 stycznia 2014r. Sąd Okręgowy w Zamościu oddalił powództwoJ. C., która w pozwie wniesionym przeciwko Komornikowi Sądowemu przy Sądzie Rejonowym wZ.A. S.domagała się zasądzenia odszkodowania w kwocie 150.398,83zł z odsetkami i kosztami procesu.
Wyrok Sądu Okręgowego został oparty na następujących ustaleniach:
Na wniosek(...) Banku (...) SAwW.z19 grudnia 2000r. została wszczęta egzekucja przeciwko powódce ((...)).
W toku postępowania egzekucyjnego(...) Bank (...) SAwW.został przejęty przezBank (...) SAwK.o czym komornik został zawiadomiony w dniu 8 maja 2002r. Na polecenie Sądu wydane w trybie art. 759 kpc z 17 października 2005r. komornik wezwał nowego wierzyciela do udokumentowania przejścia uprawnień, co ten uczynił z przekroczeniem zakreślonego terminu, przesyłając odpis z KRS-u. Klauzulę wykonalności na swoją rzeczBank (...) SAwK.uzyskał dopiero 4 kwietnia 2013r.
Od 2002r. komornik wyegzekwował na rzeczBanku (...) SAwK.ze świadczeń emerytalnych powódki kwotę 18.398,83zl i kwotę 131.991zł ze sprzedaży budynku, łącznie 150.389,83zł.
Zdaniem powódki kwoty te zostały wyegzekwowane bezprawnie skoro Bank w tym czasie nie legitymował się tytułem wykonawczym wystawionym na jego rzecz.
Zdaniem Sądu Okręgowego powództwo jest niezasadne.
Powódka swoje roszczenie wywodzi zart. 23 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. o komornikach sądowych i egzekucji(j.t. Dz.U.2011.231.1376 ze zm.). Przesłankami stosowania tego przepisu jest szkoda pozostająca w adekwatnym związku przyczynowym z niezgodnym z prawem działaniem lub zaniechaniem komornika. Po stronie powódki brak jest jednak szkody rozumianej jako bezprawne uszczuplenie majątku lub bezprawny brak jego przysporzenia. Niewątpliwie komornik sprzedał należącą do niej nieruchomość i pobrał należność z jej świadczeń. Pobrał je jednak na spłatę jej zadłużenia, którego nie uregulowała dobrowolnie i przekazał je uprawnionemu wierzycielowi.
Sąd ten stwierdził również, iż do prowadzenia egzekucji na rzecz nowego wierzyciela wystarczające było udokumentowanie przejścia uprawnień odpisem z KRS, uzyskanie przez wierzyciela klauzuli wykonalności na jego rzecz nie było konieczne.
Od tego wyroku powódka złożyła apelację zarzucając:
- naruszenieart. 788 § 1 kpcpoprzez jego nieprawidłową wykładnię polegającą na bezzasadnym przyjęciu, że przepis ten nie dotyczy sytuacji gdy w toku prowadzonej egzekucji dotychczasowy wierzyciel egzekwujący traci zdolność sądową, a na jego miejsce wstępuje jego następca prawny;
- naruszenie art. 23 § 1 i 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997r. o komornikach sądowych i egzekucji przez jego nieprawidłową wykładnię polegającą na bezzasadnym przyjęciu, że nadzór sądu nad komornikiem wyłącza jego odpowiedzialność za bezprawną egzekucję;
- naruszenieart. 361 kcpoprzez jego nieprawidłową wykładnię polegającą na bezzasadnym przyjęciu, że egzekucja wierzytelności poza ramami sądowej klauzuli wykonalności nie powoduje powstania szkody dłużnika;
- nierozpoznanie istoty sprawy przez zaniechanie rozpoznania odpowiedzialności komornika, wobec prowadzenia przez niego egzekucji w okresie od maja 2002r. do listopada 2005r. mimo braku wymaganego zdaniem sądu odpisu z KRS.
Wskazując na powyższe powódka wnosiła o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uwzględnienie powództwa.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Apelacja nie ma uzasadnionych podstaw.
Powódka nie kwestionuje faktu, iż była dłużniczką(...) Banku (...) SAwW., a następnie jego następcy prawnegoBanku (...) SAwK.na rzecz którego komornik wyegzekwował dochodzoną pozwem kwotę. Nie kwestionuje również wysokości zadłużenia. Spór sprowadza się w istocie do tego, czy prowadzenie przez komornika egzekucji w sytuacji gdy nowy wierzyciel nie uzyskał klauzuli wykonalności na swoją rzecz można uznać za bezprawne.
Sąd Apelacyjny podziela stanowisko Sądu Okręgowego, iż w okolicznościach niniejszej sprawy uzyskanie przezBank (...)wK., jako następcy prawnego(...) Banku (...) SAwW., uzyskanie klauzuli nie było konieczne.
Wbrew stanowisku skarżącejart. 788 kpcnie obejmuje zmian podmiotowych, które nastąpiły po wszczęciu postępowania egzekucyjnego, jeśli miały one charakter sukcesji uniwersalnej, a taka sukcesja miała miejsce w niniejszej sprawie. Zgodnie z wpisem do KRS i stosownie doart. 494 § 1 kshBank (...) SAwK.jako spółka przejmująca wstąpił z dniem połączenia tj. w dniu 6 czerwca 2002 roku wszystkie prawa i obowiązki(...) Banku (...) SAwW.jako spółki przejmowanej. W tej sytuacji uzyskanie klauzuli wykonalności na rzecz następcy prawnego nie było niezbędne, a podstawę egzekucji stanowił dotychczasowy tytuł wykonawczy. Bank był oczywiście obowiązany do wykazania odpowiednim dokumentem przejście uprawnień i komornik nie powinien kontynuować egzekucji do czasu otrzymania odpisu z KRS. Egzekucji prowadzonej przez komornika do czasu otrzymania odpisu z KRS nie można jednak uznać za bezprawną skoro w istocie była prowadzona na rzecz uprawnionego wierzyciela i na podstawie aktualnego tytułu wykonawczego.
Powódka nie wykazała również aby na skutek przedmiotowej egzekucji poniosła jakąkolwiek szkodę, co stanowi niezbędną przesłankę zasądzenia odszkodowania na podstawie zart. 23 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. o komornikach sądowych i egzekucji. Orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 10 lutego 2010r. V CSK 272/09, na które powołuje się powódka, zostało wydane na tle zupełnie innego stanu faktycznego i nie może mieć zastosowania w niniejszej sprawie.
Z tych względów i na podstawieart. 385 kpciart. 108 § 1 kpcSąd Apelacyjny orzekł jak w sentencji.