Sąd Okręgowy w Lublinie
XI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: XI Ka 500/14
Data wyroku: 2014-06-26 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Ewa Bogusz – Patyra –, Elżbieta Kowalska
Słowa kluczowe: Postępowanie Odwoławcze
Podstawa prawna: art. 437 § 1 kpk

Sygn. akt XI Ka 500/14

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 26 czerwca 2014r.
Sąd Okręgowy w Lublinie w XI Wydziale Karnym-Odwoławczym
w składzie:Przewodniczący: SSOArkadiusz Śmiech
Sędziowie: SOEwa Bogusz – Patyra – spr.
SOElżbieta Kowalska
Protokolant:sekr. sąd. Agnieszka Juścińska-Pietrzak
Przy udziale Prokuratora Marty Kowalskiej
po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2014r.
sprawyA. M.
oskarżonego zart. 222 § 1 kki in.
na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Radzyniu Podlaskim
z dnia 22 stycznia 2014 r. sygn. akt IIK 227/13

I
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że w podstawie warunkowego zawieszenia wykonania kary w miejsceart.70 § 1 pkt. 1 kkprzyjmujeart.70 § 2 kk, zaś za podstawę oddania oskarżonego pod dozór kuratora przyjmujeart.73 § 2 kk;

II. w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

II
zwalnia oskarżonego od wydatków postępowania odwoławczego, obciążając nimi Skarb Państwa

Sygn. aktXI Ka 500/14

UZASADNIENIE
A. M.oskarżony został o to, że: 12 grudnia 2012r. w miejscowości(...)gminyK.województwa(...), naruszył nietykalność cielesną funkcjonariuszy Policji: st. sierż.P. P.i st. sierż.T. F., poprzez szarpanie ich za umundurowanie, podczas i w związku z pełnieniem przez nich obowiązków służbowych tj. o czyn zart. 222 § 1 k.k.; 12 grudnia 2012r. w miejscowości(...)gminyK.województwa(...), znieważał funkcjonariuszy Policji st. sierż.P. P.i st. sierż.T. F., podczas i w związku z pełnieniem przez nich obowiązków służbowych tj. o czyn zart. 226 § 1 k.k
Sąd Rejonowy w Radzyniu Podlaskim II Wydział Karny wyrokiem z dnia 22 stycznia 2014 roku oskarżonegoA. M.uznał za winnego dokonania zarzuconych mu czynów i skazał: za czyn podpkt I- na mocy zart. 222 § 1 k.k.- na karę roku pozbawienia wolności, za czyn podpkt IIna mocy o czyn zart. 226 § 1 k.k.- na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności; na mocyart. 85 i art. 86 § 1 k.k.wymierzone oskarżonemu kary pozbawienia połączył i jako karę łączną orzekł rok pozbawienia wolności; w oparciu oart. 69 § 1, 2 k.k.orazart. 70 § 1 pkt 1 k.k.,art. 73 § 1 k.k.wykonanie orzeczonej kary łącznej zawiesił oskarżonemu tytułem próby na okres lat 4 i oddał go w tym czasie pod dozór kuratora; na podstawieart. 71 § 1 k.k.orzekł od skarżonego grzywnę w rozmiarze 50 stawek dziennych, określając wysokość jednej stawki na 10 zł; na mocyart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary grzywny zaliczyłA. M.okres zatrzymania w dniach 12 i 13 grudnia 2012r., przyjmując jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności za równoważny dwóm dziennym stawkom grzywny; na podstawieart. 72 § 1 pkt 2 i 5 k.k.zobowiązał oskarżonego do przeproszenia na piśmie pokrzywdzonegoT. F.– na adres KPP wR.w terminie miesiąca od daty uprawomocnienia się niniejszego orzeczenia oraz powstrzymywania się w okresie próby od nadużywania alkoholu; zwolnił oskarżonego od ponoszenia opłaty sądowej, a dotychczasowe wydatki postępowania przejął na rachunek Skarbu Państwa.
Od powyższego wyroku apelację wniósłprokurator.
Na podstawieart. 425 § 1 i 2 k.p.k.iart. 444 k.p.k.zaskarżył powyższy wyrok w części rozstrzygnięcia o karze.
Powołując się na przepisyart. 427 § 1 i 2 k.p.k.iart. 438 pkt 1 k.p.k.zarzucił:
obrazę przepisów prawa materialnego, a mianowicie:
-art. 70 § 1 pkt 1 k.k.polegającą na ustaleniu długości okresu próby wobecA. M.na podstawie tego przepisu, w sytuacji gdy winno to nastąpić na podstawieart. 70 § 2 k.k.;
-art. 73 § 1 k.k.polegającą na oddaniuA. M.w okresie próby pod dozór kuratora sądowego na podstawie tego przepisu, podczas gdy winno to nastąpić na podstawieart. 73 § 2 k.k.;
Stosownie do treściart. 427 § 1 k.k.iart. 437 § 1 k.p.k.wniósł o:
zmianę przedmiotowego wyroku w zaskarżonego części poprzez wskazanieart. 70 § 2 k.k.jako podstawy prawnej ustalenia okresu próby orzeczonej wobecA. M.orazart. 73 § 2 k.k.jako podstawy prawnej oddania go pod dozór kuratora sądowego.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Sąd Odwoławczy, po dokonaniu kontroli wyroku Sądu I instancji w aspekcie postawionego zarzutu uznał ten zarzut za słuszny, a w następstwie takiej jego oceny wywiedzione z niego żądanie w przedmiocie rozstrzygnięcia sprawy w II instancji za trafne.
W pierwszej kolejności stwierdzić należy, że wina oskarżonego nie jest w sprawie kwestionowana i nie budzi wątpliwości. Wyrok znajduje oparcie w prawidłowo dokonanej ocenie całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego i ujawnionego w postępowaniu-art. 410 k.p.k., zaś ocena tego materiału dowodowego przez Sąd I instancji została dokonana z uwzględnieniem reguł zawartych wart. 4, 5 i 7 k.p.k., a więc nie ma podstaw do jej podważenia i kwestionowania wyroku w tym zakresie. Również kwalifikacja prawna czynu przypisanego oskarżonemu oraz orzeczona kara są prawidłowe.
Słusznie natomiast podnosi skarżący, że Sąd Rejonowy warunkowo zawieszając wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności nie uwzględnił, iż oskarżony jest sprawcą młodocianym, bowiem w chwili czynu nie ukończył lat 21 i w czasie orzekania w pierwszej instancji 24 lat (art. 115 § 10 kk). Z uwagi na powyższe, prawidłową podstawę warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności wobec oskarżonego stanowi zatemart. 70 § 2 kk, natomiast oddanie pod dozór jest obligatoryjne zgodnie zart. 73 § 2 kk.
Z przytoczonych wyżej względów, wobec braku okoliczności, o których mowa wart. 439 § 1 k.p.k.orazart. 440 k.p.k., zaskarżony wyrok, poza wskazaną zmianą, w pozostałym zakresie jako trafny, należało na podstawieart. 437 § 1 k.p.k.utrzymać w mocy.
Wobec tego, że dokonana zmiana wyroku jest skutkiem uchybienia Sądu Rejonowego, względy słuszności (art. 624 § 1 k.p.k.) uzasadniają zwolnienie oskarżonego od wydatków za postępowanie odwoławcze i obciążenie nimi Skarbu Państwa.