Sąd Rejonowy Wrocław Śródmieście we Wrocławiu
VI Wydział Karny
Sygnatura akt: VI W 884/14
Data wyroku: 2014-08-06 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Paweł Chodkowski
Teza: skazujący

Sygnatura akt VI W 884/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 6 sierpnia 2014 roku
Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Śródmieścia VI Wydział Karny
w składzie:
Przewodniczący SSR Paweł Chodkowski
Protokolant:  Katarzyna Kraska
po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2014 roku
sprawy przeciwkoB. C.synowiF.iW.z domuB. (...)
urodzonego (...)weW.
obwinionego o to, że
w dniu 03.12.2013 r. o godz. 12:30 weW.naul. (...)zaparkował pojazd markiO.onumerze rejestracyjnym (...)w strefie zamieszkania (D-40) w innym miejscu niż wyznaczone w tym celu.
tj. o czyn z art. 97 kw w związku z art. 49 pkt 4 ust. 2 prd
******************

I
uznaje obwinionegoB. C.za winnego czynu opisanego w części wstępnej wyroku, stanowiącego wykroczenie z art. 97 kw w związku z art. 49 pkt 4 ust. 2 prd i za to na podstawie art. 97 kw wymierza mu karę grzywny w wysokości100 (stu) złotych;

II
na podstawieart. 118 § 1 kpwiart. 616 § 2 kpkw zw. zart. 119 kpwobciąża obwinionego kosztami postępowania w wysokości 100 zł oraz wymierza mu opłatę w kwocie 30 zł.

UZASADNIENIE

W toku przewodu sądowego ustalono następujący stan faktyczny:

W dniu 3 grudnia 2013 rokuB. C.zaparkował samochód osobowy markiO. (...)onumerach rejestracyjnych (...)naulicy (...)weW.
W miejscu tym wyznaczona strefa zamieszkania oznaczona znakami pionowym D-40. Pojazd swój obwiniony zaparkował w innym miejscu, niż wyznaczone w tym celu w strefie (po stronie nasypu kolejowego).
Przybyli na miejsce funkcjonariusze Straży Miejskiej założyli na kołoO. (...)urządzenie blokujące.
Przybyły następnie na miejsce zdarzeniaB. C., poinformowany o popełnionym wykroczeniu, odmówił przyjęcia nałożonego na niego mandatu karnego.

dowód:; zeznania świadkaP. F., k. 6, 24 akt;

notatka urzędowa k.5 akt;

szkic sytuacyjny k. 8 akt;

informacja(...)k. 29.

B. C.nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu wykroczenia. W złożonych wyjaśnieniach potwierdził fakt zaparkowania samochodu w miejscu określonym przez Straż Miejską. Podniósł jednak, że nie było tam znaku o zakazie parkowania, lecz wyłącznie znak informujący o strefie zamieszkania. Wskazał, ze nie blokował żadnego pojazdu, w samochodzie nie było go zaś około 20 minut.
Na sposób oznakowaniaulicy (...)i wyznaczenia na niej strefy zamieszkania, wskazuje informacja przesłana przez(...). Jednoznacznie z niej wynika, że w miejscu zaparkowania przez obwinionego pojazdu istniało oznaczenie pionowe, określające charakter tego miejsca wyznaczonego znakami D-40.
Okoliczność tę potwierdza w swoich zeznaniach funkcjonariusz Straży Miejskiej-P. F., odzwierciedlona ona została również w sporządzonej przez niego notatce urzędowej, a także szkicu sytuacyjnym miejsca usytuowania samochodu. Stan faktyczny oparty na wskazanych dowodach, nie budzi Sądu żadnych wątpliwości. Tym bardziej, że takżeB. C.składając wyjaśnienia stwierdził, że parkując widział „wyłącznie” znak informujący o strefie zamieszkania (przy braku oznakowania o zakazie parkowania). Treść wyjaśnień obwinionego nie przeczy ustaleniom Sądu , a niezrozumienie przez niego istoty popełnionego wykroczenia wynika z nieznajomości obowiązujących przepisów. Należy więc odesłać obwinionego do treściart. 49 ust. 2 pkt 4 Prawa o Ruchu Drogowym, który jednoznacznie formułuje zasadę postoju pojazdów w strefie zamieszkania. Postój takowy dopuszczalny jest wyłącznie w miejscu wyznaczonym do tego celu, nie zaś- jak twierdzi obwiniony- tam, gdzie brak jest oznaczenia o jego zakazie.
Stwierdzić zatem należy, żeB. C.parkując samochód w strefie zamieszkania, w innym miejscu, aniżeli wyznaczone w tym celu, dopuścił się w ten sposób przypisanego mu wykroczenia z art. 97 kw.
UznającB. C.za winnego popełnienia przedmiotowego wykroczenia Sąd Rejonowy wymierzył mu karę grzywny. Kara ta nie jest nadmiernie surowa, a jednocześnie w pełni adekwatna do stopnia winy oraz społecznej szkodliwości przedmiotowego czynu. Sąd nie widział możliwości orzeczenia łagodniejszej formy kary, ani - tym bardziej - odstąpienia od wymierzenia kary bądź poprzestania na zastosowaniu wobec obwinionego środków oddziaływania wychowawczego. Taka decyzja Sądu była konieczna. Obwiniony wykazał się bowiem wyjątkową ignorancją w zakresie obwiązujących przepisów określających zasady ruchu drogowego. Poruszając się samochodem po jednym z największych miast w Polsce, wykazał swymi wyjaśnieniami, ze zasad tych nie zna. Uwzględniono ponadto społeczne oddziaływanie oraz cele zapobiegawcze i wychowawcze orzeczonej kary, które mają stanowić adekwatną względem popełnionego czynu represję wobec sprawcy oraz piętnować w oczach społeczeństwa zachowanie, którego obwiniony się dopuścił. Sąd wyraża jednocześnie przekonanie, iż orzeczona kara spełni swoje zadania w zakresie prewencji szczególnej i pomoże zrozumiećB. C.karygodność jego zachowania.
Orzeczenie o kosztach postępowania oparto o przepisart. 118§1 k.p.w.i przepisart. 616§2 k.p.k.w związku zart. 119 kpw.