Sąd Okręgowy w Kielcach
IX Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IX Ka 1879/13
Data wyroku: 2014-04-29 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Szeliga

Sygn. akt IX Ka 1879/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 29 kwietnia 2014 r.

Sąd Okręgowy w Kielcach, IX Wydział Karny Odwoławczy w składzie:

Przewodniczący:  SSO Anna Szeliga
Protokolant:  sekr. sądowy Anna Misztal

przy udziale oskarżyciela publicznego ---------------
po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2014 r.
sprawyJ. M. (1)
obwinionego o wykroczenie z art. 82 § 1 pkt. 9 kw
na skutek apelacji wniesionej przez obwinionego
od wyroku Sądu Rejonowego w Ostrowcu Świętokrzyskim
z dnia 26 września 2013r. sygn. akt II W 1056/12

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;

II
zasądza odJ. M. (1)na rzecz Skarbu Państwa kwotę 150 (sto pięćdziesiąt) złotych tytułem kosztów postępowania przed sądem II instancji.

Sygn. akt IXKa1879)13

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Ostrowcu Świętokrzyskim wyrokiem z dnia 26 wrzesnia 2013r. uznał obwinionegoJ. M. (1)za winnego tego , że w okresie od nieustalonego dnia do dnia 11 października 2012r. w miejscowościD.(...)gm.B., w woj.(...)dokonywał czynności , które mogły spowodować pożar i jego rozprzestrzenianie się , polegających na składowaniu materiałów palnych przy granicy działki , w sposób naruszający zasady bezpieczeństwa pożarowego , co stanowiło wykroczenie z art. 82§1pkt.9kw i za to na podstawie tego przepisu w związku z art. 24§1i3kw wymierzył mu kare grzywny w wysokości 1000 złotych. Zasądził od obwinionegoJ. M. (1)na rzecz Skarbu Państwa kwotę 200 złotych tytułem kosztów postępowania .
Apelację od tego wyroku wniósł obwinionyJ. M. (1), który nie precyzując zarzutów podniósł, iż Sąd Rejonowy wbrew przeprowadzonym dowodom przypisał mu popełnienie zarzucanego wykroczenia, nie uzasadnił w sposób zgodny z obowiązującą procedurą wydanego wyroku, powtarzając wielokrotnie zdania, czy sfomułowania , nie przytaczał konkretnych faktów i dowodów.
W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:

Apelacja obwinionegoJ. M. (1)nie zasługuje na uwzględnienie .
Analizując treść wniesionego środka odwoławczego stwierdzić należy, że w istocie obwiniony prócz podjętej próby polemiki z argumentami wskazanymi w pisemnym uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, nie przytacza żadnych konkretnych uchybień, których wystąpienie mogłoby świadczyć o tym, iż poczynione przez Sąd Rejonowy ustalenia faktyczne są błędne , tj. sprzecznie z przeprowadzonymi dowodami. Okoliczność zaś , iż wydany wyrok nie odpowiada oczekiwaniom skarżącego , w sytuacji, gdy kontrola instancyjna nie doprowadziła do ujawnienia jakichkolwiek uchybień w zakresie przeprowadzania dowodów i ich oceny , nie może prowadzić do podważenia prawidłowości rozstrzygnięcia Sądu I instancji.
Analiza materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie oraz pisemnych motywów zaskarżonego wyroku pozwala na stwierdzenie , iż Sąd Rejonowy nie dopuścił się błędu, tak w ocenie przeprowadzonych dowodów , jak też w dokonywaniu na ich podstawie ustaleń faktycznych . Sąd Rejonowy rozważył wszystkie okoliczności mające znaczenie dla poczynienia prawidłowych ustaleń co do czynu przypisanegoJ. M. (1), apelacja zaś nie przytacza żadnych okoliczności , które mogłyby podważyć prawidłowość rozumowania i ustaleń Sądu I instancji .
Jak słusznie wskazał Sąd Rejonowy , przeprowadzone dowody , w tym w szczególności zeznania świadkówB. M.iM. S. (1), jak teżJ. M. (2),Z. W.,M. N.,B. C.,P. G.,M. S. (2),B. M.,M. S. (1)pozostawały zbieżne ze sobą , konsekwentne, wzajemnie się uzupełniając. Świadkowie ci opisali sposób przechowywania i rodzaj materiałów łatwopalnych składowanych na posesjiJ. M. (1). Powyższe relacje pozostają zgodne z protokołem przeszukania zawierającego spis ujawnionych rzeczy oraz z protokołem oględzin posesji obwinionego w którym opisano rozmieszczenie zagród betonowych. Nie budzi zatem wątpliwości okoliczność, iż zeznania tych świadków zostały uznane za wiarygodne , bowiem przemawiają za taką oceną zarówno stanowczość i konsekwencja relacji, jak też fakt, iż cechują się obiektywizmem , bowiem świadkowie w sposób wyważony opisują jakie okoliczności rzeczywiście zaobserwowali.
Nadto zauważyć należy, iż sam obwiniony nie kwestionował tego, że ujawnione przedmioty przechowywał na własnej działce , natomiast wskazywał, iż przechowywał je prawidłowo , były odpowiednio zabezpieczone i w jego ocenie nie stwarzały zagrożenia pożarowego. Powyższe twierdzenia obwinionego , co słusznie podkreślił Sąd Rejonowy , należało oceniać w kategoriach przyjętej linii obrony i jego subiektywnych odczuć . Nie ulega bowiem wątpliwości, że ujawnione na posesji stare opony, drewno, deski, stare drewnianych okien , przedmioty plastikowe , na co wprost wskazują zeznaniaB. M.iM. S. (1)- pracowników Państwowej Straży Pożarnej , należały do materiałów łatwopalnych . Sposób ich przechowywania naruszał przepis§4 ust.1 pkt.6 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7.06.2010r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów, bowiem obwiniony składował je w odległości 30 – 40 cm od ogrodzenia ( wyznaczającego granice działki ) , a nie ja wskazuje to powołany przepis w odległości nie mniejszej niż 4 metry od granicy działki . Z powyższego wynikało zatem , że zarówno rodzaj składowanych materiałów, jak też sposób ich przechowywania naruszał zasady bezpieczeństwa pożarowego.
Ujawnione w toku postepowania odwoławczego akta sprawy IXKa1233)13 w której to sprawieJ. M. (1)został uniewinniony od popełnienia czynu z art. 82a§3kw nie wniosły do sprawy nic istotnego, bowiem przedmiot tego postepowania nie pozostawał w związku ze sprawa niniejszą.
Podsumowując powyższe stwierdzić należy, iż dokonując ustaleń faktycznych Sąd Rejonowy uwzględnił i przeanalizował wszystkie ujawnione okoliczności , przeprowadzone dowody ocenił zgodnie z dyspozycjąart. 7kpki słusznie na tej podstawie uznał, iż swoim zachowaniemJ. M. (1)wyczerpał znamiona wykroczenia z art. 82§1pkt.9kw .
Odnosząc się do wymiaru kary stwierdzić należy, że brak jest podstaw by orzeczoną karę grzywny ocenić jako rażąco niewspółmiernie surową . Zarówno stopień winy, jak też stopień społecznej szkodliwości czynu obwinionego zostały ocenione przez Sąd Rejonowy prawidłowo . Uwzględniono przy wymiarze kary wszystkie okoliczności , a wymierzając karę grzywny w wysokości 1000 zł uwzględniono także sytuacje materialnąJ. M. (1). Brak jest podstaw do zmiany wyroku także w tym zakresie.
Mając na uwadze powyższe argumenty należało na podstawieart. 109§2kpww zw. zart. 437§1kpkutrzymać zaskarżony wyrok.
O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawieart. 119kpww zw. zart. 634kpkw zw.§1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 10.10.2001r.w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania w sprawach o wykroczenia ( Dz.U. nr118 poz.1269 z 2001r. ).

SSO Anna Szeliga