Sąd Okręgowy w Ostrołęce
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 97/14
Data wyroku: 2014-05-08 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Michał Pieńkowski, Artur Bobiński, Jerzy Pałka
Podstawa prawna: art. 178a§4 kk

Sygn. akt II Ka 97/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 8 maja 2014 r.
Sąd Okręgowy w Ostrołęce II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSO Jerzy Pałka
Sędziowie: SSO Michał Pieńkowski
SSO Artur Bobiński (spr.)
Protokolant : Marlena Achcińska
Przy udziale Prokuratora Prok. Okr. Adama Kolbusa
po rozpoznaniu w dniu 8maja 2014 r.
sprawyT. G.
oskarżonego zart. 178a§4 kki in.
na skutek apelacji obrońcy oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Przasnyszu
z dnia 30 stycznia 2014 r. sygn. akt. II K736/13

I
zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy, uznając apelację za oczywiście bezzasadną;

II
koszty procesu przejmuje na rachunek Skarbu Państwa.

Sygn. akt: II Ka 97/14

UZASADNIENIE
T. G.został oskarżony o to, że :

I
w dniu 20 kwietnia 2013 r. w miejscowościN., gminaK., powiat(...), województwo(...), będąc wcześniej prawomocnie skazany za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości, znajdując się w stanie nietrzeźwości prowadził w ruchu lądowym samochód osobowy markiO. (...)o nr rej. 1-B. (...), czym nie zastosował się do zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczonego przez Sąd Rejonowy dla WarszawyŻ.wW.w sprawie o sygn. akt. IV 574/11 (I-0,95 mg/l; II- 0,90 mg/l; III- 0,95 mg/l)

tj. o przestępstwo określone wart. 178 a § 4 kkw zw. zart. 178 a § 1 kk.
Sąd Rejonowy w Przasnyszuwyrokiem z dnia 30 stycznia 2014 r.:

I
w ramach zarzucanego czynu uznał oskarżonegoT. G.za winnego tego, że w dniu 20 kwietnia 2013 r., w miejscowościN.( gminaK., powiat(...), województwo(...))- będąc wcześniej prawomocnie skazanym za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości- znajdując się w stanie nietrzeźwości (wynik I badania -0,95 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu; wynik II badania - 0,90 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu; wynik III badania - 0,95 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu) prowadził samochód osobowy markiO. (...)o numerze rejestracyjnym 1-B. (...), w ruchu lądowym i w ten sposób nie zastosował się do zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych orzeczonego przez Sąd Rejonowy dla Warszawy- Żoliborza wW.wyrokiem z dnia 5 października 2011 r., w sprawie sygn. akt IV K 574/11- to jest czynu wypełniającego dyspozycjęart. 178 a § 1 kki za czyn ten na podstawieart. 178 a § 4 kkw zw. zart. 178 a § 1 kkskazał go, a na podstawieart. 178 a § 1 kkwymierzył mu karę 6 ( sześciu ) miesięcy pozbawienia wolności;

II
na podstawieart. 42 § 2 kkorzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 2 ( dwóch ) lat;

III
na podstawieart. 43 § 3 kknałożył na oskarżonego obowiązek zwrotu dokumentu uprawniającego do prowadzenia pojazdów objętych zakazem z pkt. 2 sentencji wyroku;

IV
zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 120 ( stu dwudziestu) złotych tytułem opłaty oraz kwotę 289,95 (dwustu osiemdziesięciu dziewięciu złotych dziewięćdziesięciu pięciu groszy) złotych tytułem wydatków postępowania powstałych w sprawie, poniesionych przez Skarb Państwa.

Powyższy wyrok na podstawieart. 444 kpkoraz425 § 1 i 2 kpkw całości na korzyść oskarżonegoapelacjązaskarżył obrońca oskarżonego.
Na podstawieart. 427 § 1 i 2 oraz art. 438 pkt. 3 i 4 kpkzaskarżonemu wyrokowi zarzucił:

I
błąd w ustaleniach faktycznych mający wpływ na treść wydanego orzeczenia, a polegający na przyjęciu, że materiał dowodowy pozwala na uznanie oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu wyczerpującego znamiona przestępstwa zart. 178 a § 4 kkw zw. zart. 178 a § 1 kkmimo, iż zebrane dowody w sprawie nie wskazują jednoznacznie, że oskarżony takie przestępstwo popełnił, a także rażącą surowość kary.

Na podstawieart. 427 § 1 kpkwniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji ewentualnie uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu czynów, bądź wymierzenie mu kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja obrońcy oskarżonego jest bezzasadna w stopniu oczywistym, a zatem wniosek o uchylenie wyroku albo alternatywnie zgłaszane wnioski o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonegoT. G.od popełnienia zarzucanego mu czynu lub orzeczenie kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania nie zostały uwzględnione.
Na wstępie należy odrzucić podniesiony w apelacji – chociaż nie wyartykułowany wprost – zarzut dotyczący obrazy przepisów postępowania, z którego skarżący wywodzi wniosek o jednostronnej niekorzystnej dla oskarżonegoT. G.interpretacji dowodów w sprawie, które doprowadziły do błędnych ustaleń faktycznych, że oskarżonyT. G.dopuścił się zarzucanego mu czynu.
Odnotować trzeba, że Sąd I instancji omówił i ustosunkował się do wszystkich dowodów. Ocena ta uwzględnia wzajemne odniesienia poszczególnych dowodów, respektuje jednocześnie dyrektywy zawarte wart. 7 k.p.k., biorąc pod uwagę wskazania wiedzy i reguły logicznego rozumowania i zasady doświadczenia życiowego. Ocena dokonana przez Sąd Rejonowy, której szczegółowy wyraz znalazł odzwierciedlenie w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku nie wykracza poza swobodną ocenę dowodów, o której mowa wart. 7 k.p.k.i jako taka pozostaje pod ochroną tego przepisu. Wprawdzie w nad wyraz obszernym jak na realia niniejszej sprawy uzasadnieniu Sąd Rejonowy przyjął rolę bardziej sprawozdawcy przebiegu postępowania dowodowego niż recenzenta jego wyników, czego przykładem jest zbędne cytowaniein extensofragmentów zeznań świadków, jednak pomimo tego mankamentu uzasadnienie pozwala na prześledzenie toku rozumowania Sądu Rejonowego. Przyczyną tak obszernych pisemnych motywów wyroku było zbędne jak się wydaje uzasadnianie okoliczności trzeciorzędnych dla rozstrzygnięcia i niespornych tak jak np. na karcie 3 uzasadnienia passus dotyczący pomiaru stanu nietrzeźwości, na k.8 uzasadnienia szczegółowe podawanie przyczyn ujawnienia wywiadu środowiskowego, czy na k.10 ustosunkowywanie się do dozoru kuratorskiego. Pomimo tych mankamentów wynikających ze zbyt drobiazgowego ustosunkowywania się nawet do kwestii nie mających wpływu na rozstrzygniecie, Sąd Rejonowy ostatecznie wyprowadzał i uzasadniał należycie wnioski co do wiarygodności lub niewiarygodności zgromadzonych dowodów. Kontrola instancyjna nie wykazała aby Sąd I instancji przekroczył granice swobodnej oceny dowodów w kierunku oceny dowolnej, nie stwierdzono też w rozumowaniu Sądu Rejonowego – przedstawionym w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku luk lub błędów o charakterze logicznym lub faktycznym, które mogły stanowić podstawę ewentualnych korekt wyroku.
Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku w zakresie zarzuconego oskarżonemu czynu sprowadza się zasadniczo do kwestionowania oceny dowodów, dokonanej przez Sąd orzekający, w tym w szczególności odrzucenia wyjaśnień oskarżonego, nie przyznającego się do winy w zakresie zarzuconego czynu, a oparcia się na zeznaniach świadkówG. C.iP. K.funkcjonariuszy policji, którzy dokonali zatrzymania oskarżonego oraz pasażerek samochoduK. O.iM. K. (1).
Podkreślić należy, że przekonanie Sądu o wiarygodności jednych dowodów i niewiarygodności innych pozostaje pod ochroną prawa procesowego (art. 7 k.p.k.) wtedy, gdy jest poprzedzone ujawnieniem w toku rozprawy głównej całokształtu okoliczności sprawy, stanowi wynik rozważenia wszystkich okoliczności przemawiających zarówno na korzyść, jak i niekorzyść oskarżonego jest wyczerpujące i logicznie uargumentowane, z uwzględnieniem wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku.
Temu zadaniu sprostał Sąd I instancji. Wprawdzie Sąd Rejonowy na k. 4 uzasadnienia zdaje się przywiązywać nadmierną wagę do tego, że świadkowieG. C.iP. K., li tylko z racji wykonywanego zawodu są jako tacy niezdolni do składania fałszywych zeznań, jednak w realiach niniejszej sprawy w kontekście zeznań pasażerek samochodu kierowanego przez oskarżonego, podzielenie ich zeznań było jak najbardziej słuszne. Dowody te są bowiem koherentne. Zarzut obrony, że pomiędzy rodziną oskarżonego a policjantami istnieje konflikt, w świetle zeznań świadkówM. K. (2)iK. O.nie może się ostać. Oskarżonego obciążają bowiem nie tylko zeznania rzekomo skonfliktowanych z rodziną oskarżonego policjantów, ale także trzech innych obcych dla niego i nieskonfliktowanych z nim świadków tj.M. K. (2),K. O.i pośrednioK. R..
Trafne i logiczne są wywody Sądu Rejonowego uzasadniające odrzucenie dowodu z wyjaśnień oskarżonego oraz z zeznań świadkaM. B., który zeznawał, że to on miał kierować pojazdem i uciec tuż przed zatrzymaniem. W świetle konsekwentnych i stanowczych zeznań policjantów wspartych zeznaniami pasażerek pojazduM. K. (2)iK. O.orazK. R., zasadnym było uznanie, że wyjaśnienia oskarżonego i zeznania tego świadka nie opierają się na prawdzie. Z zeznań policjantów i pasażerek samochoduO. (...)wyłania się klarowny przebieg wydarzeń. To oskarżonyT. G.kierował znajdując się w stanie nietrzeźwości samochodem osobowym. Podobnie Sąd Okręgowy w pełni podziela rozważania Sądu Rejonowego w zakresie przyczyn odrzucenia zeznań świadkówR. D.,A. B.iE. J.. Na k. 7-8 uzasadnienia Sąd Rejonowy trafnie wykazał rozbieżności i niekonsekwencje w zeznaniach świadkówR. D.,E. J.iA. B.w zakresie takich okoliczności jak godziny spotkania przedsklepem (...)wN., oraz sprzeczności co do obecności w rzekomym spotkaniuA. B.. Te rozważania Sądu Rejonowego pozostają pod ochronąart.7 kpki Sąd Okręgowy podzielił je. Wywody obrońcy oskarżonego jakkolwiek uprawnione stanowią wyraz subiektywnej oceny dowodów prezentowanej przez obrońcę i stanowią jedynie polemiką z oceną dowodów dokonaną przez Sąd Rejonowy. Obrońca dostrzega jedynie dowód z zeznań świadkaM. B.i wyjaśnienia oskarżonego. Z jego pola widzenia, odmienienie niż czyni to Sąd Rejonowy zniknęły zupełnie nie tylko zeznania policjantów ale i świadkówM. K. (2),K. O.czyK. R., zeznającej na okoliczności związane z działaniami oskarżonego zmierzającymi do zrzucenia z siebie odpowiedzialności za popełnione przestępstwo.
Reasumując, w przekonaniu Sądu Okręgowego, Sąd Rejonowy przeprowadził ocenę wszystkich zebranych w sprawie dowodów i ujawnionych na ich podstawie okoliczności z pełnym zachowaniem reguł procesowych określonych wart. 5 i 7 k.p.k.
W świetle tak ukształtowanego materiału dowodowego wniosek obrońcy o uniewinnienie oskarżonego jest bezpodstawny.
Sąd Odwoławczy nie ma też zastrzeżeń co do rodzaju i wysokości wymierzonej oskarżonemu kary zasadniczej. Przyjęte rozwiązania penalne są sprawiedliwe tak w zakresie kary zasadniczej jak i środka karnego Orzeczona kara w żaden sposób nie może być uznana za rażąco niewspółmierną w rozumieniuart. 438 pkt 4 k.p.k, Wymierzona kara odpowiada dyrektywom zawartym wart. 53 k.k.Jest to kara w dolnych granicach ustawowego zagrożenia niewiele przekraczająca ustawowy dolny próg zagrożenia karą za przypisany czyn. Uwzględnia fakt 4-krotnej karalności oskarżonego za przestępstwa umyślne zart. 178a§1 kki zart. 244 kk. Sąd Rejonowy szczegółowo i obszernie na k. 10-11 pisemnych motywów wyroku wykazał okoliczności faktyczne i prawne, które spowodowały, że nie dopatrzył się pozytywnej prognozy na przyszłość uzasadniającej zastosowanie wobec oskarżonegoT. G.dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności.
Mając na uwadze wyżej przedstawione okoliczności Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok stosownie do treściart. 437§ 1 k.p.k.nie znajdując podstaw do jego zmiany.