Sąd Okręgowy w Olsztynie
VII Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VII Ka 331/14
Data wyroku: 2015-01-16 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Andrzej Żurawski, Dariusz Firkowski, Małgorzata Tomkiewicz
Słowa kluczowe: Postępowanie Odwoławcze
Podstawa prawna: art. 437§2 kpk, art.438pkt.2-4 kpk

Sygn. akt VII Ka 331/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 16 stycznia 2015 r.
Sąd Okręgowy w Olsztynie w VII Wydziale Karnym Odwoławczym
w składzie:
Przewodniczący:  SSO Małgorzata Tomkiewicz,
Sędziowie: SO Dariusz Firkowski (spr.),
SO Andrzej Żurawski,
Protokolant: st. sekr. sąd. Rafał Banaszewski
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej Arkadiusza Szwedowskiego
po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2015 r.
sprawyW. Ł.
oskarżonego o przestępstwa zart. 291§1kkw zw. zart. 64§1kk
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 24 lutego 2014r. sygn. akt II K 403/13
I zaskarżony wyrok zmienia w ten sposób, że orzeczoną w stosunku do oskarżonegoW. Ł.karę łagodzi do 2 ( dwóch ) lat i 6 ( sześciu ) miesięcy pozbawienia wolności i w pozostałej części utrzymuje go w mocy,
II zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych za postępowania odwoławcze.
Sygn. akt VII Ka 331/14

UZASADNIENIE
1.W. Ł.,
2.M. S. (1),
3.P. S.,
zostali oskarżeni o to, że:
I w okresie od 8 czerwca 2009 r. do 21 września 2009 r. w miejscowościB.działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami przyjął w celu przerobienia, umożliwiającego do legalnego obrotu samochód markiV. (...)koloru niebieskiego o numerze(...)(...)wartości 38.000 złotych, wiedząc, że pojazd ten uzyskany został za pomocą czynu zabronionego,
tj. o przestępstwo zart. 291 § 1 k.k.
przy czymW. Ł.iP. S.czynu tego dopuścili się w ciągu 5 lat po odbyciu kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne
tj. o przestępstwo zart. 291 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.
II w okresie od 28 lipca 2009 r. do 21 września 2009 r. w miejscowościB.działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami przyjął w celu przerobienia, umożliwiającego do legalnego obrotu samochód markiV. (...)koloru szary/srebrny o numerze(...)(...)wartości 40.000 złotych, wiedząc, że pojazd ten uzyskany został za pomocą czynu zabronionego,
tj. o przestępstwo zart. 291 § 1 k.k.
przy czymW. Ł.iP. S.czynu tego dopuścili się w ciągu 5 lat po odbyciu kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne
tj. o przestępstwo zart. 291 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.
III w okresie od 29 lipca 2009 r. do 21 września 2009 r. w miejscowościB.działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami przyjął w celu przerobienia, umożliwiającego do legalnego obrotu samochód markiV. (...)koloru czarnego o numerze(...)(...)wartości 41.100 złotych, wiedząc, że pojazd ten uzyskany został za pomocą czynu zabronionego
tj. o przestępstwo zart. 291 § 1 k.k.
przy czymW. Ł.iP. S.czynu tego dopuścili się w ciągu 5 lat po odbyciu kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne
tj. o przestępstwo zart. 291 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.
IV w okresie od 6 sierpnia 2009 r. do 21 września 2009 r. w miejscowościB.działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami przyjął w celu przerobienia, umożliwiającego do legalnego obrotu samochód markiV. (...)koloru zielonego o numerze(...)(...)wartości 33.600 złotych, wiedząc, że pojazd ten uzyskany został za pomocą czynu zabronionego,
tj. o przestępstwo zart. 291 § 1 k.k.przy czymW. Ł.iP. S.czynu tego dopuścili się w ciągu 5 lat po odbyciu kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne
tj. o przestępstwo zart. 291 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.
V w okresie od 25 sierpnia 2009 r. do 21 września 2009 r. w miejscowościB.działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami przyjął w celu przerobienia, umożliwiającego do legalnego obrotu samochód markiV. (...)koloru zielonego o numerze(...)(...)wartości 29.900 złotych, wiedząc, że pojazd ten uzyskany został za pomocą czynu zabronionego,
tj. o przestępstwo zart. 291 § 1 k.k.przy czymW. Ł.iP. S.czynu tego dopuścili się w ciągu 5 lat po odbyciu kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne
tj. o przestępstwo zart. 291 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.
VI w okresie od 9 września 2009 r. do 21 września 2009 r. w miejscowościB.działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami przyjął w celu przerobienia, umożliwiającego do legalnego obrotu samochód markiV. (...)koloru zielonego onumerze (...)wartości 20.900 złotych, wiedząc, że pojazd ten uzyskany został za pomocą czynu zabronionego,
tj. o przestępstwo zart. 291 § 1 k.k.
przy czymW. Ł.iP. S.czynu tego dopuścili się w ciągu 5 lat po odbyciu kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne
tj. o przestępstwo zart. 291 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.
a nadtoP. S.o to, że:
VII w okresie od 8 czerwca 2009 r. do 21 września 2009 r. w miejscowościB.usunął z samochodu markiV. (...)koloru niebieskiego o numerze(...)(...)i wartości 38.000 złotych znak identyfikacyjny w postaci numeru identyfikacyjnego pojazdu umieszczonego na przegrodzie komory silnika,
tj. o przestępstwo zart. 306 k.k.
VIII w okresie od 28 lipca 2009 r. do 21 września 2009 r. w miejscowościB.usunął z samochodu markiV. (...)koloru szary/srebrny o numerze(...)(...)wartości 40.000 złotych znak identyfikacyjny w postaci numeru identyfikacyjnego pojazdu umieszczonego na przegrodzie komory silnika,
tj. o przestępstwo zart. 306 k.k.
IX w okresie od 29 lipca 2009 r. do 21 września 2009 r. w miejscowościB.usunął z samochodu markiV. (...)koloru czarnego o numerze(...)(...)wartości 41.100 złotych znak identyfikacyjny w postaci numeru identyfikacyjnego pojazdu umieszczonego na przegrodzie komory silnika,
tj. o przestępstwo zart. 306 k.k.
X w okresie od 6 sierpnia 2009 r. do 21 września 2009 r. w miejscowościB.usunął z samochodu markiV. (...)koloru czarnego o numerze(...)(...)wartości 33.600 złotych znak identyfikacyjny w postaci numeru identyfikacyjnego pojazdu umieszczonego na przegrodzie komory silnika,
tj. o przestępstwo zart. 306 k.k.
XI w okresie od 25 sierpnia 2009 r. do 21 września 2009 r. w miejscowościB.działając wspólnie iw porozumieniu zP. B. (1)usunął z samochodu markiV. (...)koloru szary/srebrny o numerze(...)(...)wartości 29.900 złotych znak identyfikacyjny w postaci numeru identyfikacyjnego pojazdu umieszczonego na przegrodzie komory silnika,
tj. o przestępstwo zart. 306 k.k.
Sąd Rejonowy w Olsztynie z dnia 24 lutego 2014 r. w sprawie sygn. akt II K 403/13
I oskarżonychW. Ł.iP. S.w miejsce wszystkich zarzucanych im czynów uznał za winnych tego, że w okresie od 8 czerwca 2009 r. do 21 września 2009 r. w miejscowościB.działając wspólnie i w porozumieniu i z inną osobą w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru przyjęli w celu przerobienia i demontażu umożliwiającego wprowadzenie do legalnego obrotu części samochodowych samochody markiV. (...)koloru niebieskiego o numerze(...)(...)i wartości 38.000 złotych, koloru srebmoszarego o numerze(...)(...)i wartości 40.000 złotych, koloru czarnego o numerze(...)(...)i wartości 29900 złotych, koloru zielonego o numerze(...)(...)i wartości 33.600złotych, koloru zielonego o numerze(...)(...)i wartości złotych, koloru zielonego o numerze(...)(...)i wartości 20.900 złotych, wiedząc że pojazdy te uzyskane zostały za pomocą czynu zabronionego, przy czym oskarżeniW. Ł.iP. S.czynu tego dopuścili się w ciągu 5 lat po odbyciu kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, zart. 291 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.i za to skazał ich:
- z mocyart. 291 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k., a na podstawieart. 291 § 1 k.k.wymierzył oskarżonemuW. Ł.karę 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,
- z mocyart. 291 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k., a na podstawieart. 291 § 1 k.k.wymierza oskarżonemuP. S.karę 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,
II oskarżonegoM. S. (1)w miejsce wszystkich zarzucanych mu czynów z punktu II do VI a/o uznaje za winnego tego, że w okresie od 28 lipca 2009r. do 21 września 2009 r. w miejscowościB.działając wspólnie i w porozumieniu zP. S.iW. Ł.i z inną osobą w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru przyjął w celu przerobienia i demontażu umożliwiającego wprowadzenie do legalnego obrotu części samochodowych samochody markiV. (...)koloru srebmoszarego o numerze(...)(...)i wartości 40.000 złotych, koloru czarnego o numerze(...)(...)i wartości 41100 złotych, koloru zielonego o numerze(...)(...)i wartości 33.600 złotych, koloru zielonego o numerze(...)(...)i wartości 29900 złotych, koloru zielonego onumerze (...)i wartości 20.900 złotych, wiedząc że pojazdy te uzyskane zostały za pomocą czynu zabronionego i za to z mocyart. 291 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k., a na podstawieart. 291 § 1 k.k.wymierza oskarżonemuM. S. (1)karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności,
III oskarżonegoM. S. (1)uniewinnił od popełnienia zarzucanego mu czynu z punktu I aktu oskarżenia,
IV na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.,art. 70 § 2 k.k.,art. 73 § 2 k.k.wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił oskarżonemuM. S. (1)na okres lat 5 (pięciu) tytułem próby oraz oddaje go pod dozór kuratora;
V na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej wobec oskarżonegoP. S.kary pozbawienia wolności zaliczył się okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie w dniu 21 września 2009 roku przyjmując, iż jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności w spawie równy jest jednemu dniowi kary pozbawienia wolności,
VI na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.iart. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnych( Dz. U. z 1983 r. Nr 49 poz. 223 ze zm.) zwolnił oskarżonych od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych w całości.
Powyższy wyrok zaskarżył obrońcaW. Ł.i zakresie dotyczącym tego oskarżonego i zarzucił mu:
I obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia, a polegającą na naruszeniuart. 5 § 2 k.p.k.,art. 7 k.p.k.,art. 410 k.p.k.poprzez nieoparcie orzeczenia na całokształcie zebranego i ujawnionego na rozprawach materiału dowodowego i pominięcie wyjaśnień oskarżonegoP. S.i zeznań (wcześniej wyjaśnień) świadkaP. B.złożonych w toku postępowania przygotowawczego na k. 44v-47, 87v-91, 147-148, 417-419 i rozstrzygnięcie niedających się usunąć wątpliwości na niekorzyść oskarżonegoW. Ł.w zakresie ilości samochodów, które zostały przywiezione do oskarżonegoP. S., przez oskarżonegoM. S. (1), pominięcie faktu, iż oskarżonyP. S.oraz świadekP. B.rozbierali na części inne samochody, a w szczególności na przełomie sierpnia i września w warsztacieM. S. (2);
II obrazę przepisów postępowania, tj.art. 423§ lak.p.k.poprzez sporządzenie uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia jedynie odnośnie osoby oskarżonegoW. Ł.w sytuacji skazania oskarżonegoM. S. (1)za czyny popełnione wspólnie i w porozumieniu zW. L.iP. S., bez takiego opisu czynu odnośnie oskarżonegoW. Ł., uniewinnieniaM. S. (1)od popełnienia czynu opisanego w pkt. I aktu oskarżenia;
III obrazę przepisów postępowania, tj.art. 424 § 1 pkt. 1 k.p.k.poprzez sporządzenie uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia niezgodnie z ustawowymi wymogami i nierozważenie:
- rozbieżności pomiędzy wyjaśnieniamiP. S.złożonymi w toku postępowania przygotowawczego w dniu 23 września 2009 r. na k. 44v-47 oraz na k. 147-148 złożonych w dniu 30 września 2009 r., a wyjaśnieniami (zeznaniami)P. B.złożonymi na k. 87v-91 w zakresie ilości samochodów, które zostały rozebrane na części, osób które te samochody przywoziły, a następnie odbierały części z rozebranych samochodów,
- wyjaśnieńP. S.i zeznańP. B.w części dotyczącej wykonywania innych zleceń obejmujących przerabianie samochodów i rozbieranie ich na części,
- kwestii dotyczącej rzekomego podziału ról i działania wspólnie i w porozumieniu oskarżonychW. Ł.iM. S. (1)
IV błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który mógł mieć wpływ na jego treść, a polegający na przyjęciu, iżW.

Ł.jest sprawcą zarzuconych mu aktem oskarżenia czynów, podczas gdy prawidłowa ocena całokształtu materiału dowodowego, w szczególności wyjaśnieńP. S.orazM. S. (1), a także protokołów wyjaśnień złożonych przezP. B.w postępowaniu przygotowawczym wskazuje, iżW. Ł.nie brał udziału w przestępczym procederze.
Wskazując na powyższe skarżący wniósł aby Sąd Odwoławczy działając na podstawieart. 437 § 1 i 2 k.p.k.uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie zauważyć należy, że zgromadzone w sprawie dowody Sąd meriti poddał wszechstronnej analizie i ocenie, zgodnie z dyrektywami określonymi wart. 4 k.p.k.Także przeprowadzone w oparciu o tę analizę wnioskowanie jest logiczne, zgodne z przesłankami wynikającymi zart. 7 kpki przekonująco uzasadnione w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku. Analiza zebranego w sprawie materiału dowodowego prowadzi do wniosku, że Sąd I instancji wnikliwe zweryfikował tezy aktu oskarżenia w granicach niezbędnych dla ustalenia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia winy i kwalifikacji prawnej przypisanychW. Ł.czynów. Stąd też odnosząc się do podnoszonych przez skarżącego zarzutów należy stwierdzić, że są one chybione. Zauważyć trzeba, że podnosząc tego rodzaju zarzuty skarżący faktycznie polemizuje z ustaleniami Sądu I instancji. Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynikają powody rozstrzygnięcia o winie oskarżonego, a Sąd Okręgowy w pełni podziela przedstawioną tam argumentację.Apelacja w istocie nie wskazuje na takie okoliczności, które nie byłyby przedmiotem uwagi Sądu Rejonowego i nie zawiera też takiej argumentacji, która wnioski tego Sądu mogłaby skutecznie podważyć. W tej sytuacji nie ma potrzeby ponownego przytaczania całości argumentacji zawartej w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, którą Sąd Okręgowy podziela i należy jedynie zaakcentować niektóre elementy, które przemawiają za odmową podzielania stanowiska skarżącego.
Omawiając w pierwszej kolejności zarzut skarżącego dotyczący przekroczenia granic swobodnej oceny dowodów i przyjęcia winy oskarżonego w oparciu o jednostronną analizę twierdzeńP. S.orazP. B.w zakresie jakim obciążali oni oskarżonego, stwierdzić należy, iż Sąd I instancji prawidłowo, w oparciu o zebrany materiał dowodowy odtworzył przebieg zdarzenia, oceniając dowody w sposób zgodny z zasadami prawa procesowego. W tym miejscu przytoczenia wymaga wyrok Sądu Najwyższego z dnia 5 września 1974 r., zgodnie z którym zasada swobodnej oceny dowodów, leżąca u podstaw prawidłowego wyrokowania, nie może prowadzić do dowolności ocen i takiego wyboru dowodów, którego prawidłowości nie dałoby się skontrolować w trybie rewizyjnym. Ustalenia faktyczne wyroku tylko wtedy nie wykraczają poza ramy swobodnej oceny dowodów, gdy poczynione zostały na podstawie wszechstronnej analizy przeprowadzonych dowodów, których ocena nie wykazuje błędów natury faktycznej czy logicznej, zgodna jest ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego oraz prowadzi do sędziowskiego przekonania, odzwierciedleniem którego powinno być uzasadnienie orzeczenia. (II KR 114/74 OSNKW 1975/2/28).
Podkreślić zatem należy, że z przeprowadzonych dowodów wynika tak fakt dopuszczenia się przez oskarżonego umyślnego paserstwa jak i to, że zachowań takich oskarżony dopuścił się w stosunku do 6 pojazdów wskazanych w pkt. I sentencji.
Co do pierwszej kwestii to podkreślić należy, że Sąd Okręgowy w pełni podzielił stanowisko Sądu I instancji odnośnie nie dania wiary wyjaśnieniom oskarżonegoW. Ł., w których zaprzeczał on swojemu udziałowi w przestępczym procederze oraz dania wiary tym twierdzeniomP. S., w których przyznał się on do zarzucanych mu czynów oraz opisał na czym polegała ich przestępcza działalność a także udział w nimW. Ł.i różnej od niego osobyM. S. (1). Te twierdzenia korespondują bowiem tak z zeznaniami świadkaP. B.jak i wynikami przeszukania garażu oraz zeznaniami pokrzywdzonych i co istotne z wnioskami płynącymi z opinii z zakresu mechanoskopii. Tym samym w pełni zasadnie Sąd Rejonowy odmówił wiary tym relacjomP. S.iM. S. (1), w których zaprzeczali oni abyW. Ł.brał udziałowi w popełnieniu przypisanych mu przestępstw. Trafnie zatem w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku podkreślono, że początkowe wyjaśnieniaP. S.iP. B.zasługują na wiarę, ponieważ są konkretne, zbieżne, wzajemnie się uzupełniają. Zostały one złożone w krótkim czasie od zdarzeń objętych zarzutami. Ponadto wymienieni składając określonego rodzaju relacje również sami siebie obciążali Wymienieni stanowczo rozróżniali dwie osoby -W. Ł.i młodego chłopaka odW.. Wymienieni ponadto nie mieli podstaw do bezpodstawnego obciążaniaW. Ł.i od początku podawali dane tak określające jego tożsamość jak i wskazujące na współsprawcę w przestępczej działalności. W pełni zasadnie zatem Sąd Rejonowy wskazał, że „ skoro (P. S.iP. B.) nie mieliby zamiaru od początku wskazywać naW. Ł., to nie tylko nie podawaliby jego danych, ale przede wszystkim nie rozróżnialiby dwóch różnych osób, opisując ich w odmienny sposób oraz ( wskazując na ) podział ról jaki wykonywali w przestępczym procederze” –k. k.1612 odw. Ponadto w tych pierwszych wyjaśnieniachP. S.orazP. B.wskazali na takie okoliczności poznania takW. Ł.jak i osoby określanej mianem młodego odW., które bez wątpienia wskazywały na dwie odrębne osoby.
Należało zatem zaakceptować stwierdzenie Sądu Rejonowego co do tego, że pierwsze wyjaśnienia oskarżonegoP. S.zostały złożone spontanicznie i swobodnie. Wymieniony w dniu 23 września 2009 r. „ szczegółowo relacjonował swój udział, jak też udziałW. Ł.w dokonaniu zarzucanych im czynów. Jednoznacznie stwierdził, że domyślał się, że sprowadzane przezW. Ł.samochody do warsztatu pochodzą z kradzieży, ponieważ miały, m.in. uszkodzoną wkładkę stacyjki. Wyraźnie stwierdzał, że spotkał „starego znajomegoW. Ł.”- k. 88. Następnie, cały czas posługiwał się imieniem(...),(...), zarówno wtedy, gdy podawał o okolicznościach przyprowadzania samochodów do garażu jak i o odbieraniu przez oskarżonego części samochodów. Zaaprobować należy również ustalenie Sądu I instancji co do tego, że w tym samym dniu oskarżonyP. S.także stwierdził stanowczo, że zW.przyjechała „nieznana mu młoda osoba” (k.89) co w pewny i nie budzący wątpliwości sposób wskazuje, ze „od początku rozróżniał on dwie osoby -W., czyliW. Ł.

    , starego znajomegooraz nieznaną młodą osobę, chłopaka który przyjeżdżał zW.. W swoich wyjaśnieniachP. S.tym samym wskazywał

    na podział rólco do przyprowadzania kradzionych samochody celem ich przerobienia jak i przyjeżdżania po odbiór części od tych pojazdów. Co równie istotneP. S.w trakcie przesłuchania przed prokuratorem nie tylko podtrzymał swoje uprzednie wyjaśnienia ale

    potwierdził, iż samochody przyprowadzałW. Ł.i nadmienił, że wyjaśnienia złożone na policji złożył dobrowolnie, nikt na niego nie wpływał i są one zgodne z prawdą -k.98.

P. S.podczas kolejnego przesłuchania w dniu 30 września 2009 r. podał, że ustalił dane młodego chłopaka ale co najbardziej jest istotnewskazał, że ten „młody chłopak odW.Ł.przyprowadzał samochody do rozbiórki.
Podzielić zatem należało stanowisko Sądu I instancji co do tego, że późniejsze twierdzenia oskarżonegoP. S., iżM. S. (1)określano imieniem(...),(...)są na tyle nielogiczne, że nie sposób w oparciu o nie czynić prawidłowych ustaleń. Na rozprawie oskarżonyP. S.potwierdził okoliczności dokonania zarzucanych mu czynów jednakże jednocześnie zaprzeczał udziałowiW. Ł.w tych czynach.P. S.stwierdził także iż na siostrzeńcaW. Ł.mówiono „W.młody” i że od początku w swoich wyjaśnieniach rzekomo chodziło mu oM. S. (1), kiedy używał imieniaW.. Tymczasem jeszcze raz zauważyć należy, żeP. S.co doW. Ł.użył określenia „stary znajomy”, a ponadto jednoznacznie twierdził, iż zW.przyjeżdżała młoda nieznana mu osoba, młody chłopak. Tym samymP. S.faktycznie podjął nieudolną próbę przedstawieniaM. S. (1)jakoW.czy też młodegoW.. Jednakże co zasadnie podniósł Sąd Rejonowy, to właśnieM. S. (1), z uwagi na wiek, został określony przezP. S.jako młoda osoba, która przyjeżdżała z(...), czyli bez wątpienia był on inną osobą niżW. Ł.. Także zatem i Sąd Okręgowy uznaje, że używane przezP. S.imię

W.
w zakresie podawanych przez niego okoliczności związanych z stawianymi oskarżonym zarzutami

    odnosić się może tylko i wyłącznie do oskarżonegoW. Ł..

Potwierdzeniem tych twierdzeńP. S., w których obciążył on oskarżonego są relacjeP. B.. Wymieniony w dniu 20 września 2009 roku jednoznacznie stwierdził, że przeróbki zlecane były mu iP. S.przezW. Ł.- porównaj k.44-47.P. B.jasno i pewnie także podał, że toW. Ł., który jak to opisał przyjeżdżał samochodemV. (...)koloru białego po części z rozebranych samochodów, przyprowadzał do warsztatu samochody „legalne” jak i pochodzące z kradzieży oraz, że od tego oskarżonego dostał zapłatę za pośrednictwemP. S..
Istotne jest również i to, że podczas konfrontacji zP. S.takżeP. B.rozróżniał dwie osoby -

W. Ł.
i

    młodego odW.
, jedynie podając co do tego ostatniego, że nie wie jak się on nazywa k.383. Tym samym odrzucić należało twierdzeniaP. B.z konfrontacji z oskarżonym – k.382-383 iM. S. (1)k.404-405, w których zaprzeczył on wskazywania na oskarżonegoW. Ł.oraz

    rozpoznał !M. S. (1)jako osobę znaną mu pod danymiW. Ł.albowiem w świetle twierdzeń z dnia 22 września 2009 r. i z dnia 17 lutego 2010 r. ta wersja jest całkowicie niewiarygodna i ma jedynie na celu uchronienieW. Ł.od odpowiedzialności za popełnione przestępstwa.
W konsekwencji zaakceptować również należy stanowisko Sądu I instancji, że nie jest prawdopodobne i logiczne, aby dwaj dorośli mężczyźni, jakP. S.iP. B., znającW. P.S.od wielu lat, aP. B.zapoznając go wcześniej niżM. S. (1), pomylili go z młodszymM. S. (1).
Sąd Rejonowy prawidłowo także nie dał wiary twierdzeniomP. S.iP. B.co do tego, że osoby ich przesłuchujące miały nie zapisywać dokładnie ich słów. Powyższemu zarzutowi przeczą pewne i jasne twierdzeniaI. D., która przesłuchiwałaP. S.iP. B.w dniach 22 i 23 września 2009r. Świadek nie znała wcześniej oskarżonego oraz PS.P. B.i zapisywała, to co podawały przesłuchiwane przez nią osoby. Co w tym zakresie jest także istotne w dniu 23 września 2009 r.P. S.podczas przesłuchania przez prokuratora stwierdził stanowczo, że wyjaśniał wcześniej dobrowolnie i nie zgłaszał żadnych zarzutów wobec wykonywanych z nim przez funkcjonariuszkę Policji czynności.
Co do wyjaśnień oskarżonegoM. S. (1), to bez wątpienia miały one na celu wspomożenie wersji podawanej przez oskarżonego. Trafnie zatem Sąd I instancji uznał, że jest ona jedynie zbieżna z relacjąP. S.iP. B.w zakres procederu związanego z rozbieraniem sprowadzonych do warsztatuP. S.skradzionych samochodów. Podkreślenia jednakże wymaga fakt, żeM. S. (1)w swoich pierwszych wyjaśnieniach podał, że toW. Ł.zapoznał go zP. S.. „Eliminowanie oskarżonego” z przestępczego procederu przezM. S. (1), który jak to słusznie wskazał Sąd I instancji był najmniej obciążony przeszłością kryminalną i wzięcie na siebie całej odpowiedzialności za przedmiotowy przestępczy proceder miało jednakże nie na celu przedstawienia rzeczywistego stanu rzeczy ale uchronienie w ten sposóbW. Ł..
Podzielając zatem twierdzeniaP. S.iP. B.w części, w której przyznali, że przyjmowali sprowadzane przez oskarżonychW. Ł.iM. S. (1)samochody pochodzące z kradzieży dodatkowo wskazać należy na okoliczności świadczące o tym, że trafnie przypisanoW. Ł.paserstwo w zakresiesześciuprzypisanych mu pojazdów.
Wskazać zatem należy, że świadczą o tym tak okoliczności związane z ujawnieniem w garażu wynajmowanym przezP. S.samochoduV. (...), który został skradzionyŁ. J.w nocy z 9 na 10 września 2009 r. z parkingu przyul. (...)wO.i który pomimo częściowego demontażu, został rozpoznany i zwrócony pokrzywdzonemu jak i elementów pojazdów o numerze(...)(...)o wartości 38 000 zł, który został skradzionyM. F.w dniu 8 czerwca 2009 r. z parkingu przyul. (...)wO., o numerze(...)(...)wartości 40 000 zł, który został skradzionyK. J.w dniu 28 lipca 2009 r., z parkingu przyul. (...), o numerze(...)(...)wartości 41100 zł, który został skradziony na terenie Niemiec w okresie od 29 do 31 lipca 2009 r., o numerze(...)(...)wartości 33600 zł, który został skradziony na terenie Niemiec w okresie od 6 do 7 sierpnia 2009 r. i o numerze(...)(...)wartości 29900 złotych, który został skradziony na terenie Niemiec w okresie od 25 do 26 sierpnia 2009 r.Dopełnieniem powyższego jest informacja jak na k.242-243 i na k.296-297 a przede wszystkim wnioski płynące z opinii jak na k.215-220.Analiza powyższego niezbicie prowadzi do ustalenia, że przypisanieW. Ł.zachowań jak w pkt. I sentencji zaskarżonego wyroku co do wskazanych w nim pojazdów jest w pełni prawidłowe.
Zauważyć bowiem należy, że z analizy twierdzeńP. S.iP. B.wynika, że ich działalność w garażu wynajmowanym odI. H.- k.20 faktycznie związana była z rozbieraniem pojazdów przyprowadzanych na zlecenie oskarżonego. Wymienieni opisali kwestię spotkania zW. Ł.i przystania na jego propozycję. Zatem przebieg „współpracy” i przedstawione przez nich okoliczności wskazują, że
    w garażu wB.nie znajdowały się takiego rodzaju części samochodów, które świadczyłyby o „szerszej działalności” nie związanej z przedmiotowa sprawą- k.44-47 i k.88-91. Zauważyć przy tym należy, żeP. S.iP. B.podawali jednocześnie, że gdy wykonywali czynności na zlecenieM. S. (2),
    to robili to w jego garażu położonym przyul. (...)M.wO.

    a zatem nie przyulicy (...)w(...)
– k.90 i k.46.
    Tym samym wobec nie budzących wątpliwości wniosków opinii, wskazujących na 6 pojazdów, to ten dowód a nie relacja wymienionych winien być podstawą stanowczych ustaleń.Zauważyć przy tym należy, że wobec stosunkowo szerokiej „działalności” z udziałem oskarżonego oraz osób z nim współpracujących nie można jedynie o liczby wskazywane przezP. S..P. B.iM. S. (1)ustalić jej faktycznego zakresu. Tym samym podawaną przez tych ostatnich we wskazanych wyżej relacjach liczbę rozebranych pojazdów – nie 6 ale 5- należy uznać za błędną, podobnie jak nie zawsze precyzyjne i ścisłe określenie kolorów pojazdów. Wobec powyższego także mocno akcentowana przez obrońcę oskarżonego kwestia koloru pojazdów- k.1628-1629 nie może podważyć prawidłowości ustaleń co do liczby rozebranych samochodów. Podkreślić ponadto należy, żeP. S.iP. B.gdy byli przesłuchiwani w dniach 22 i 23 września 2009 r. to stawali pod zarzutem popełnienia tylko jednego czynu- porównaj k.42 i k.85.
    Tymczasem gdy co doP. B.w dniu 2 czerwca 2010 r. wydano postanowienie o uzupełnieniu zarzutów przyznał się on do wszystkich zarzucanych mu czynów całości i faktycznie odmówił dalszych wyjaśnień– k.548-550. Tym samymP. B.potwierdził wówczas, że wspólnie i porozumieniu z innymi osobami dopuścił się
    sześciupaserstw pojazdów. Nie sposób przy tym przyjąć, żeP. B.mógłby być nieświadomy tych swoich twierdzeń skoro był on uprzednio karany i zdawał sobie sprawę z konsekwencji określonego rodzaju wyjaśnień.
Wreszcie na uwadze należy mieć treść prawidłowego rozstrzygnięcia co doM. M., któremu słusznie przypisano zachowanie dotyczące
    pięciupojazdów. W tym zakresie Sąd I instancji sporządził uzasadnienie jak na k. 1657-1662, trafnie argumentując co do uniewinnieniaM. S. (1)od zarzutu związanego z pojazdem skradzionym na szkodę M.F.. Wskazać przy tym należy, żeP. S.podawał, żeW. Ł.pierwsze auto dostarczył sam i dopiero potem w przestępczym procederze zaczął również brać udziałM. S. (1).
Mając powyższe na uwadze zaskarżony wyrok co do zasady uznano za prawidłowy. Jedynie z urzędu mając na uwadze wewnętrzną sprawiedliwość orzeczenia uznano za celowe złagodzenie oskarżonemu kary pozbawienia wolności.W. Ł.podobnie jak iP. S.działali wspólnie i w porozumieniu oraz w warunkach powrotu do przestępstwa zart.64§1 kk. Wprawdzie ich role w „przedsięwzięciu” nie były tożsame, to uznać należy, że stopień społecznej szkodliwości przypisanego im zachowania jest podobny Tym samym brak jest takich okoliczności, które w sposób pewny i stanowczy nakazywałyby wymierzenieW. Ł.kary surowszej niż ta, która została orzeczona wobecP. S..
W tej sytuacji zaskarżony wyrok zmieniono w ten sposób, że orzeczoną w stosunku do oskarżonegoW. Ł.karę złagodzono do 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności i w pozostałej części wyrok utrzymano w mocy-art.437§2 kpk,art.458.pkt.2-4 kpk. W świetle podniesionych okoliczności taka kara będzie wystarczająco dolegliwa i winna odzwierciedlić społeczną szkodliwość czynu i stopień zawinieniaW. Ł.oraz spełnić wobec wymienionego cele wychowawcze jak również właściwie ukształtować świadomość prawną społeczeństwa. Nadto izolacja oskarżonego w takim wymiarze winna skutkować właściwą resocjalizacją i unikaniem w przyszłości przez oskarżonego naruszeń porządku prawnego.
Na podstawieart.624§1 kpkzwolniono oskarżonego od kosztów sądowych za postępowania odwoławcze uznając, że przemawiają za tym względy słuszności.