Sąd Okręgowy w Rzeszowie
VI Wydział Gospodarczy
Sygnatura akt: VI Gz 52/14
Data wyroku: 2014-03-21 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Renata Bober, Barbara Frankowska, Anna Walus – Rząsa

Sygn. akt VI Gz 52/14

POSTANOWIENIE

Dnia 21 marca 2014 r.
Sąd Okręgowy w Rzeszowie VI Wydział Gospodarczy
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSO Renata Bober (spr.)
Sędziowie: SO Barbara Frankowska
SO Anna Walus – Rząsa
Protokolant: st. sekr. sądowy Agnieszka Krztoń
po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2014 r. w Rzeszowie
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwaBanku (...) SAwK.
przeciwkoM. H.zam. wS.
o zapłatę

na skutek zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Rejonowego w Rzeszowie V Wydziału Gospodarczego z dnia 18 października 2013 r., sygn. akt V GNc 1748/02

postanawia: oddalić zażalenie.

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Rzeszowie V Wydział Gospodarczy postanowieniem z dnia 18 października 2013r. odrzucił zażalenie pozwanego na postanowienie z dnia 20 września 2013r., którym oddalił wniosek pozwanego o doręczenie mu odpisu nakazu zapłaty.
W uzasadnieniu podał, że postanowienie powyższe nie jest kończącym w sprawie, nie jest także wymienione w taksatywnym katalogu ujętym treściąart. 394 § 1 pkt 1do 12kpc- wobec czego zażalenie podlegało odrzuceniu na podstawieart. 370 kpcw zw. zart. 397 § 2 kpc.
W zażaleniu na powyższe postanowienie pozwany zarzucił:

1
naruszenieart. 394 § 1 pkt 7 kpcpoprzez jego błędną wykładnię i w konsekwencji niezastosowanie pomimo tego, że przepis ten przyznaje pozwanemu prawo do złożenia zażalenia na postanowienie o oddaleniu wniosku o prawidłowe (powtórzone ) doręczenie, co obligowało Sąd do sporządzenia jego uzasadnienia i pouczenia pozwanego o możliwości złożenia środka zaskarżenia,

2
naruszeniaart. 357 § 2 kpcpoprzez zaniechanie doręczenia stronie występującej bez profesjonalnego pełnomocnika postanowienia wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o możliwości złożenia środka zaskarżenia.

Argumentując zarzuty zażalenia pozwany wskazał, że przepisart. 394 § 1 pkt 7 kpcdotyczy wszystkich postanowień w zakresie odmowy doręczenia orzeczenia bowiem słowo oraz użyte w nim należy interpretować w znaczeniu enumeracyjnym wyliczającym a nie koniunkcyjnym. Nadto podkreślił, że kwestia skuteczności doręczenia nakazu zapłaty ma fundamentalne znaczenie dla możliwości obrony praw pozwanego, a przepisy dotyczące doręczeń mają charakter gwarancyjny. Odmowa doręczenia nakazu zapłaty przez Sąd w sytuacji, gdy strona podważa poprzednie doręczenie jako nieskuteczne powinna być przedmiotem kontroli instancyjnej. Odnoszenie treści przepisuart. 394 § 1 pkt 7 kpcjedynie do wyroków i postanowień byłoby nieuprawnione w świetle przepisuart. 3531kpcw zw. zart. 354 kpc, z których jasno wynika, że nakaz zapłaty jest rodzajem orzeczenia, zrównanym w skutkach z wyrokiem. Pomimo więc tego, że ustawodawca nie przewidział możliwości sporządzania uzasadnienia wydanego nakazu zapłaty, nie można z tego powodu wyłączyć zastosowaniaart. 394 § 1 pkt 7 kpcw zakresie doręczenia nakazu zapłaty, gdyż byłoby to nieuprawnione zawężenie treści powołanego przepisu. Powołał się na stanowisko judykatury w tym przedmiocie wskazujące, że przepisart. 394 § 1 pkt 7 kpcdotyczy wszystkich form rozstrzygnięcia sądu w przedmiocie odmowy uzasadnienia orzeczenia oraz jego doręczenia. Dodał też, że Sąd Rejonowy w ogóle nie rozważył argumentacji przedstawionej w złożonym wniosku w kwestii dotyczącej nieskuteczności doręczenia zastępczego.
Pozwany wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości.

Sąd Okręgowy uznał zażalenie za niezasadne z powodów następujących:

Przywoływany przez skarżącego przepisart. 394 § 1 pkt 7 kpcdopuszcza zażalenie na postanowienie odmawiające uzasadnienia orzeczenia oraz odmawiające doręczenia uzasadnienia orzeczenia – nie zaś jak interpretuje to skarżący odmawiające doręczenia orzeczenia. Wyczerpujące unormowanie dopuszczalności zażalenia w przypadkach wskazanych w tym przepisie uniemożliwia dokonywanie takich prób wykładni, które poprzez poszukiwanie związków wydanych orzeczeń z innymi – podlegającymi zaskarżeniu – pozwalałoby do dowolnego rozszerzania katalogu postanowień wyliczonych ściśle wart. 394 § 1 kpc(tak min. Sąd Najżywszy w uchwale z dnia 11.01.1998r. sygn. III CZP 69/97 i z dnia 15.09.1995r., sygn. III CZP 110/95).
Z uwagi więc na powyższe, postanowienie Sądu Rejonowego odrzucające zażalenie należało uznać za w pełni trafne, co skutkuje oddaleniem zażalenia na podstawieart. 385 kpcw zw. zart. 397 § 2 kpc.
Kontrola zaś sądu wyższej instancji w kwestii dotyczącej oceny prawidłowości doręczenia nakazu – na której konieczność wskazuje skarżący w zarzutach zażalenia, może mieć miejsce w razie wniesienia sprzeciwu od wydanego w sprawie nakazu zapłaty, czego pozwany do chwili obecnej, jak wynika z akt sprawy, nie uczynił.