Sąd Apelacyjny w Łodzi
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 61/14
Data wyroku: 2014-05-15 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Piotr Feliniak, Barbara Augustyniak, Izabela Dercz
Słowa kluczowe: Rozbój
Podstawa prawna: art. 280 §2 kk w zw. z art. 91 §1 kk

Sygn. akt II AKa 61/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 15 maja 2014 r.
Sąd Apelacyjny w Łodzi, II Wydział Karny, w składzie:

Przewodniczący:

SSA Piotr Feliniak (spr.)

Sędziowie:

SA Izabela Dercz
SO del. Barbara Augustyniak

Protokolant:

st. sekr. sąd. Kamila Jarosińska

przy udzialeH. T., Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Łodzi
po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2014 r., sprawy

1
Ł. S. (1)

oskarżonego zart. 280 §2 kk;art. 13 §1 kkw zw. zart. 280 §1 kk;

2
M. A.

oskarżonego zart. 280 §2 kkw zw. zart. 64 §1 kk;art. 13 §1 kkw zw. zart. 280 §1 kkw zw. zart. 64 §1 kk;
na skutek apelacji wniesionych przez obrońców oskarżonych
od wyroku Sądu Okręgowego w Płocku
z dnia 28 października 2013 r., sygn. akt II K 37/13
na podstawieart. 437 1 kpkiart. 624 1 kpk

1
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok, uznając apelacje za oczywiście bezzasadne;

2
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz:

-

adw.T. T.– obrońcy oskarżonegoŁ. S.,

adw.A. K. (1)– obrońcy oskarżonegoM. A.,

kwoty po 738 (siedemset trzydzieści osiem) złotych tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonym z urzędu w postępowaniu odwoławczym;

3
zwalnia oskarżonych od kosztów sądowych za drugą instancję.

II AKa 61/14

UZASADNIENIE
Ł. S.oskarżono o to, że:

I
w dniu 30 maja 2012 r. w m.P.gm.M.woj.(...)działając wspólnie i w porozumieniu zM. A.używając przemocy wobecS. W.w postaci uderzenia go pięścią w twarz oraz posługując się nożem zażądał wydania pieniędzy, a następnie zabrał w celu przywłaszczenia pieniądze w kwocie 100 zł na szkodęS. W.,

tj. o czyn zart.280 §2 k.k.

II
w dniu 16 czerwca 2012 r. w m.P.gm.M.woj.(...)działając wspólnie i w porozumieniu zM. A.grożącS. W.pozbawieniem życia i posługując się nożem zabrał w celu przywłaszczenia pieniądze w kwocie 50 zł na jego szkodę oraz telefon komórkowym-ki S. (...)wartości 399 zł na szkodęE. C.,

tj. o czyn zart.280 §2 k.k.

III
w dniu 21 maja 2012 r. wS.woj.(...)przyul. (...)wspólnie i w porozumieniu zM. A.grożącK. C.przedmiotem z wyglądu przypominającym broń palną usiłował dokonać zaboru w celu przywłaszczenia samochodu markiA.onr rej. (...)wartości 9.000 zł, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę pokrzywdzonejK. C.,

tj. o czyn zart.13 §1 k.k.wt.280§1 k.k.
M. A.został oskarżony o to, że:

I
w dniu 30 maja 2012 r. w m.P.gm.M.woj.(...)działając wspólnie i w porozumieniu zŁ. S.używając przemocy wobecS. W.w postaci uderzenia go pięścią w twarz oraz posługując się nożem zażądał wydania pieniędzy, a następnie zabrał w celu przywłaszczenia pieniądze w kwocie 100 zł na szkodęS. W., przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności będąc skazanym za umyślne przestępstwo podobne,

tj. o czyn zart.280 §2 k.k.w zw. zart.64 §1 k.k.

II
działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w okresie od 31 maja 2012 r. do 15 czerwca 2012 r. w celu osiągnięcia korzyści majątkowej grożącS. W.pozbawieniem życia trzykrotnie doprowadził go do rozporządzenia własnym mieniem każdorazowo w kwocie po 200 zł, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności będąc skazanym za umyślne przestępstwo podobne,

tj. o czyn zart.282 k.k.w zw. zart.12 k.k.w zw. zart.64 §1 k.k.

III
w dniu 16 czerwca 2012 r. w m.P.gm.M.woj.(...)działając wspólnie i w porozumieniu zŁ. S.grożącS. W.pozbawieniem życia i posługując się nożem zabrał w celu przywłaszczenia pieniądze w kwocie 50 zł na jego szkodę oraz telefon komórkowym-ki S. (...)o wartości 399 zł na szkodęE. C., przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności będąc skazanym za umyślne przestępstwo podobne,

tj. o czyn zart.280 §2 k.k.w zw. zart.64 §1 k.k.

IV
w dniu 21 maja 2012 r. wS.woj.(...)przyul. (...)wspólnie i w porozumieniu zŁ. S.grożącK. C.przedmiotem z wyglądu przypominającym broń palną usiłował dokonać zaboru w celu przywłaszczenia samochodu markiA.onr rej. (...)wartości 9.000 zł, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę pokrzywdzonejK. C., przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności będąc skazanym za umyślne przestępstwo podobne,

tj. o czyn zart.13 §1 k.k.w zw. zart.280 §1 k.k.w zw. zart.64 §1 k.k.
Wyrokiem Sądu Okręgowego w Płocku z dnia 28 października 2013 roku, w sprawie sygn. akt II K 37/13:

I
oskarżonychŁ. S.w zakresie czynów zarzucanych mu w punktach I i II aktu oskarżenia orazM. A.w zakresie czynów zarzucanych mu w punktach I i III aktu oskarżenia uznano za winnych tego, że działając wspólnie i w porozumieniu ze sobą, w podobny sposób, w krótkich odstępach czasu:

- w dniu 30 maja 2012 roku w miejscowościJ., gm.M., używając przemocy wobecS. W., aM. A.posługując się nadto nożem dokonali kradzieży pieniędzy w kwocie 100 zł na szkodę wyżej wymienionego, przy czymM. A.czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, tj. popełnienia przestępstwa zart.280 §2 k.k.wobecŁ. S., zaś zart.280 §2 k.k.w zw. zart.64 §1 k.k.wobecM. A.;
- w dniu 16 czerwca 2012 roku w miejscowościJ., gm.M., grożącS. W.natychmiastowym użyciem przemocy, aM. A.posługując się nadto nożem dokonali kradzieży pieniędzy w kwocie 50 zł na szkodę wyżej wymienionego oraz telefonu komórkowego o wartości 399 zł na szkodęE. C., przy czymM. A.czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, tj,. popełnienia przestępstwa zart.280 §2 k.k.wobecŁ. S., zaś zart.280 §2 k.k.w zw. w zw. zart.64 §1 k.k.wobecM. A.i za to na podstawie powołanych wyżej przepisów za każdy z tych czynów skazano ich, zaś na podstawieart.280 §2 k.k.w zw. zart.91 §1 k.k.wymierzono im kary:M. A.– 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności,Ł. S.– 3 lat pozbawienia wolności;

I
oskarżonychŁ. S.w zakresie czynu zarzucanego mu w punkcie III aktu oskarżenia orazM. A.w zakresie czynu zarzucanego mu w punkcie IV aktu oskarżenia uznano za winnych tego, że w dniu 21 maja 2012 r. wS.przyul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu ze sobą, grożącK. C.natychmiastowym użyciem przemocy, przy czymM. A.posługiwał się przedmiotem z wyglądu przypominającym broń palną, usiłowali dokonać kradzieży samochodu markiA. (...),nr rej. (...)o wartości 9.000 zł, lecz zamierzonego celu nie osiągnęli z uwagi na postawę pokrzywdzonej wzywającej pomocy, przy czymM. A.czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, tj. popełnienia przestępstwa zart.13 §1 k.k.w zw. zart.280 §1 k.k.wobecŁ. S., zaś zart.13 §1 k.k.w zw. zart.280 §1 k.k.w zw. zart.64 §1 k.k.wobecM. A.i za to odpowiednio na podstawie powołanych wyżej przepisów skazano ich, zaś na podstawieart.14 §1 k.k.w zw. zart.280 §1 k.k.wymierzono im kary:M. A.– 4 lat pozbawienia wolności,Ł. S.– 3 lat pozbawienia wolności;

II
oskarżonegoM. A.w zakresie czynu zarzucanego mu w punkcie II aktu oskarżenia uznano za winnego tego, że w okresie od 1 czerwca do 10 czerwca 2012 r. w miejscowościachJ.orazH., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, groźbą zamachu na zdrowie trzykrotnie doprowadziłS. W.do niekorzystnego rozporządzenia własnym mieniem w kwotach po 200 zł, łącznie sumy 600 zł, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, tj. popełnienia przestępstwa zart.282 k.k.w zw. zart.12 k.k.w zw. zart.64 §1 k.k.i za to na podstawie powołanych wyżej przepisów skazano go, zaś na podstawieart.282 k.k.wymierzono mu karę 2 lat pozbawienia wolności;

III
na podstawieart.91 §2 k.k.za zbiegające się przestępstwa i ciąg przestępstw wymierzono oskarżonym kary łączne:Ł. S.– 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności,M. A.– 6 lat pozbawienia wolności;

IV
na podstawieart.63 §1 k.k.na poczet orzeczonych kar pozbawienia wolności zaliczono oskarżonym okresy rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie:Ł. S.– od dnia 28 sierpnia 2012 r. do dnia 4 grudnia 2012 r.,M. A.– od dnia 21 czerwca 2012 r. do dnia 28 października 2013 r.;

V
na podstawieart.46 §1 k.k.orzeczono wobec oskarżonychŁ. S.iM. A.solidarnie obowiązek naprawienia wyrządzonej szkody w całości poprzez zapłatę:

- na rzeczS. W.kwoty 150 złotych,
- na rzeczE. C.kwoty 399 złotych;

I
na podstawieart.46 §1 k.k.orzeczono wobec oskarżonegoM. A.obowiązek naprawienia wyrządzonej szkody w całości poprzez zapłatę na rzeczS. W.kwoty 600 zł.

Zasądzono koszty nieopłaconej obrony oskarżonych z urzędu i zwolniono ich od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych związanych z postępowaniem pierwszoinstancyjnym (wyrok k.838-841).
Apelacje od powyższego wyroku złożyli obrońcy oskarżonych.
Obrońca oskarżonegoŁ. S.zarzucił:

I
obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść zaskarżonego wyroku, w szczególności poprzez naruszenieart.4, 5 §2, 7, 410 k.p.k., w szczególności poprzez pomijanie okoliczności oczywiście korzystnych dla oskarżonegoŁ. S.i przydatnych do ustalenia stanu faktycznego, usuwanie nie dających się usunąć wątpliwości na niekorzyść oskarżonego, dowolną ocenę dowodów, pomijanie całokształtu okoliczności sprawy, co w konsekwencji skutkowało błędnymi ustaleniami faktycznymi, które spowodowały, iż sąd meriti błędnie uznał oskarżonegoŁ. S.za winnego popełnienia przestępstwa zart.280 §2 k.k.pozostającego w zw. zart.91 §1 k.k.oraz przestępstwa zart.13 §1 k.k.w zw. zart.280 §1 k.k.w sytuacji gdy prawidłowa ocena materiału dowodowego przy właściwym uwzględnieniu wyżej wskazanych naruszonych przez sąd meriti rygorów prawa karnego procesowego, musiała w konsekwencji prowadzić do ustalenia, iż oskarżony popełnił, ale występki zart.280 §1 k.k.w zw. zart.12 k.k.oraz zart.13 §1 k.k.w zw. zart.289 §1 k.k., nadto nie zastosowanie, a nawet nie rozważenie tego, że oskarżonyŁ. S.dokonał inkryminowanych czynów w formie zjawiskowej pomocnictwa a nie jak sąd meriti przypisał współsprawstwa, ewentualnie tego, że współdziałający popełnił eksces, przez co nadto zaskarżony wyrok wymyka się rozsądnej kontroli instancyjnej;

II
nadto wskutek uchybień wymienionych w zarzucie I apelacji, rażącą surowość orzeczonej względem oskarżonegoŁ. S.kary pozbawienia wolności wpkt I, IIi kary łącznej wpkt IVpoprzez: niezastosowanie, a jedynie iluzoryczne rozważenie regulacjiart.54 §1 k.k.; niezastosowanie uzasadnionej w przedmiotowym stanie faktycznym zasady pełnej absorpcji, nieuzasadnione niezastosowanie nadzwyczajnego złagodzenia kary, a w konsekwencji orzeczenie kary pozbawienia wolności, bez warunkowego zawieszenia jej wykonania, w sytuacji w której, przy prawidłowym procesowaniu i ustaleniu prawidłowego stanu faktycznego sąd meriti winien orzec karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania.

Ponadto obrońca oskarżonego wniósł:
- o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez zmianę kwalifikacji prawnej czynów przypisanych oskarżonemu w pkt I i II wyroku, odpowiednio naart.280 §1 k.k.w zw. zart.12 oraz art.13 §1 k.k.w zw. zart.289 §1 k.k., zastosowanieart.60 §1 k.k.lubart.60 §3 k.k.i wymierzenie oskarżonemuŁ. S.odpowiedniej kary z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na odpowiedni okres,
- ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Płocku.
Obrońca oskarżonegoM. A.zaskarżyła wyrok w całości na korzyść oskarżonego i zarzuciła:

1
odnośnie czynów z punktu I wyroku, popełnionych przez oskarżonegoM. A.– mającą wpływ na treść wyroku obrazę przepisów prawa procesowego poprzez dowolną a nie swobodną ocenę materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, dokonaną sprzecznie z zasadami prawidłowego rozumowania z nieuwzględnieniem wszystkich okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej, a mianowicie:

a) naruszenieart.7 k.p.k.iart.410 k.p.k.poprzez nieuwzględnienie wszystkich okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej, a mianowicie: z zeznań świadkaE. C.orazK. C.wynika wprost, iż pokrzywdzonyS. W.miał zostać zaatakowany nożem jedynie w dniu 16.06.2012 r., a nie także w dniu 30.05.2012 r. Ponadto z opinii biegłejA. K. (2)wynika, iż sama stresująca sytuacja powoduje zniekształcenie treści składanych zeznań przez pokrzywdzonego, przy czym bez znaczenia jest osoba wobec której są składane. A zatem skoro pokrzywdzony ciągle czuł zagrożenie i bał się powiedzieć siostrze prawdę, zachodzi duże prawdopodobieństwo, że wyolbrzymił on rolę i zachowanie oskarżonych,
b) naruszenieart.5 §2 k.p.k.poprzez niepowzięcie przez sąd I instancji wątpliwości w przedmiotowej sprawie, czego skutkiem było nie uwzględnienie ich na korzyść oskarżonego, a dotyczą one kwestii: czy nóż w ogóle występował (nóż nie został zabezpieczony, sprzeczne są zeznania świadków w tym zakresie), z jakiego tytułu pokrzywdzonyS. W.oddawał pieniądze, rozbieżności w zeznaniach pokrzywdzonego dotyczących miejsca rzekomych przestępstw oraz przekazywanych kwot pieniędzy.
Powyższe doprowadziło sąd do przekonania, iż czyny oskarżonych wypełniły dyspozycjęart.280 §2 k.k., a nieart.280 §1 k.k., nadto przy przyjęciu konstrukcji ciągu przestępstw, a nie czynu ciągłego;

2
odnośnie czynu określonego w punkcie drugim skarżonego wyroku obrońca zarzuciła mającą wpływ na treść wyroku obrazę prawa procesowego, a mianowicieart.7 k.p.k.poprzez sprzeczną z zasadami wiedzy, rozumowania, ocenę materiału dowodowego i w konsekwencji ustalenie zaboru przedmiotowego pojazdu w celu jego przywłaszczenia i uznanie przez sąd I instancji, iż oskarżony swoim zachowaniem wypełnił znamiona czynu zabronionego określonego wart.13 §1 k.k.w zw. zart.280 §1 k.k.w zw. zart.64 §1 k.k., a nie znamiona czynu zabronionego określonego wart.289 §3 k.k.w formie jego usiłowania;

3
odnośnie czynu określonego w punkcie 3 zaskarżonego wyroku – naruszenieart.5 §2 k.p.k.poprzez niepowzięcie przez sąd I instancji wątpliwości w przedmiotowej sprawie, czego skutkiem było nie uwzględnienie ich na korzyść oskarżonego, a dotyczą one kwestii: czy z uwagi na odmienne zeznania pokrzywdzonego w ogóle doszło do popełnienia przestępstwa – tym bardziej, iż w obecnym procesie pokrzywdzony upierał się przy aktualnie przedstawionej wersji zdarzeń, a nie opisanych podczas zeznań złożonych w prokuraturze, jakie dokładnie kwoty były przekazywane przez pokrzywdzonegoS. W.oraz w jakich miejscowościach.

Z uwagi na powyższe, na podstawieart.427 §1 k.p.k.obrońca wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku w całości co do oskarżonegoM. A.poprzez:

1
przyjęcie, że zachowanie oskarżonegoM. A.:

- co do czynu zarzucanego mu w pkt 1 i 3 aktu oskarżenia stanowi konstrukcję czynu ciągłego, z wyeliminowaniem z opisu posługiwania się nożem, przy kwalifikacji zart.280 §1 k.k.w zw. zart.12 k.k.,
- co do czynu zarzucanego w pkt 4 aktu oskarżenia, że zachowanie oskarżonegoM. A.wypełniło znamiona przestępstwa określonego wart.13 §1 k.k.w zw. zart.289 §3 k.k.;

2
uniewinnienie oskarżonegoM. A.od popełnienia czynu zarzucanego mu w punkcie drugim aktu oskarżenia

ewentualnie
wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w zakresie dotyczącymM. A.w całości i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 15 maja 2014 roku utrzymano w mocy zaskarżony wyrok, uznając apelacje za oczywiście bezzasadne (k.990). Wnioski o sporządzenie uzasadnienia wnieśli obrońcy oskarżonych (k.1003 i 1006) oraz sam oskarżonyM. A.(k.1008).
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje.
Apelacje okazały się oczywiście bezzasadne.
Na wstępie podnieść należy, iż przedmiotowa sprawa jest przedmiotem oceny instancyjnej Sądu Apelacyjnego w Łodzi po raz drugi. Wynikało to z faktu, iż poprzednio wydane rozstrzygnięcie pierwszoinstancyjne, z powodu uchybień określonych w treściart.438 pkt 2 k.p.k., zostało uchylone i sprawę przekazano do ponownego rozpoznania (k.537). W sporządzonym uzasadnieniu sąd odwoławczy wskazał popełnione uchybienia oraz zawarł tzw. wytyczne dla sądu rozpoznającego sprawę (k.543-545).
Oceniając wydane obecnie rozstrzygnięcie stwierdzić należy, iż Sąd Okręgowy ustrzegł się wskazanych uprzednio błędów oraz wypełnił wskazania wynikające z orzeczenia kasatoryjnego sądu odwoławczego. Przechodząc do wywiedzionych środków odwoławczych podnieść należy, iż przekonanie sądu o wiarygodności jednych dowodów i niewiarygodności innych pozostaje pod ochroną reguły zart.7 k.p.k., jeżeli jest poprzedzone ujawnieniem w toku rozprawy głównej całokształtu okoliczności sprawy, stanowi wyraz rozważenia wszystkich okoliczności przemawiających zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonych oraz jest zgodne ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego, a nadto zostało wyczerpująco i logicznie umotywowane w uzasadnieniu wyroku (patrz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 grudnia 2012 r. sygn. akt III KK 298/12 LEX 1232292).
Mając na uwadze, iż oba wywiedzione środki odwoławcze stawiają zarzut naruszenia treści tego przepisu procedury, stwierdzić należy, iż wymienione wyżej reguły nie zostały naruszone przez Sąd Okręgowy, na co wskazuje wprost analiza zgromadzonego materiału dowodowego oraz treść pisemnych motywów zaskarżonego wyroku.
Bezzasadność wywiedzionych środków odwoławczych wynika także z faktu ich błędnej konstrukcji, poprzez odwołanie się do naruszenia reguły zart.410 k.p.k., przy jednoczesnym braku wykazania, aby przy rozważaniach sądu pierwszej instancji pominięto jakikolwiek materiał dowodowy, w sytuacji gdy z akt sprawy wynika, że cały materiał dowodowy był przedmiotem oceny i w wyniku tych ocen wykazano jaka jego część była podstawą dokonanych ustaleń faktycznych, a jaka z przyczyn wskazanych w treści uzasadnienia, nie została uznana za wiarygodne źródło dla tych ustaleń (patrz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 czerwca 2013 roku, sygn. IV KK 82/13, LEX 1350322).
Skarżący pomijają, iż nie dające się usunąć wątpliwości przy ustalaniu stanu faktycznego, istnieć winny po stronie sądu orzekającego, a nie po stronie skarżącej wydane rozstrzygnięcie (patrz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 czerwca 2013 roku, sygn. akt V KK 73/13, LEX 13331404). Nie dostrzegają także, iż nie można stawiać zarzutu naruszenia treściart.5 §2 k.p.k., gdy kwestionuje się wiarygodność przeprowadzonych dowodów (patrz wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 kwietnia 2013 roku, sygn. akt II KK 207/2, LEX 1299162) oraz tego, że niedopuszczalne jest jednoczesne formułowanie zarzutów naruszenia treściart.5 §2 k.p.k.iart.7 k.p.k.(patrz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 lutego 2013 roku, sygn. akt V KK 270/12, LEX 1293868).
Niezależnie jednak od powyższych uwag stwierdzić należy, iż skarżący w obu wywiedzionych środkach odwoławczych dokonują własnych ustaleń oraz ocen, co wskazuje na polemiczny, a więc nie podlegający uwzględnieniu charakter wywiedzionych apelacji. Dotyczy to zwłaszcza podstawowego dowodu w sprawie jakim są zeznania pokrzywdzonego czynami przypisanymi oskarżonym w pkt I i III wyroku, świadkaS. W.. Ocena tego dowodu została przeprowadzona na kartach 13 - 15 uzasadnienia zaskarżonego wyroku i jest ona pełna. Przytaczanie raz już użytych argumentów, byłoby zbędnym powtarzaniem ich treści. Wystarczającym, w ocenie Sądu Apelacyjnego, jest odwołanie się do wyrażonych tam ocen, tym bardziej, iż znajdują one potwierdzenie także w innych źródłach dowodowych, a także w sporządzonej na użytek tej sprawy opinii psychologicznej. Z zeznań tych wprost wynikają okoliczności, których istnieniu przeczy skarżący w swoich środkach odwoławczych, a które mają znaczenie dla określenia roli obu oskarżonych w przypisanych im przestępstwach oraz właściwych ocen prawno-karnych ich zachowania.
Skarżący nie wykazują błędności tych kompleksowych ocen, lecz jedynie odwołując się do fragmentów tego dowodu i to z postępowania rozpoznawczego dokonują własnych ustaleń oraz wynikających z nich ocen. Takie fragmentarycznie odwoływanie się do materiału dowodowego nie może być prawnie skuteczne i uwzględnione w toku postępowania odwoławczego.
Odnośnie czynu przypisanego oskarżonym w pkt II wyroku, to jedynym uzasadnieniem podniesionej argumentacji, jest sugestia wyrażona w uzasadnieniu kasatoryjnym Sądu Apelacyjnego w Łodzi, która nakazała rozważenie przy ponownym rozpoznaniu sprawy, czy czyn oskarżonych nie stanowił usiłowania do przestępstwa określonego wart.289 §3 k.k.Sąd Okręgowy te wytyczne wykonał i ustalił, iż w przedmiotowej sprawie nie tylko ustalenia ale i okoliczności wynikają z treści wyjaśnień samych oskarżonych uniemożliwiają dokonanie takich ocen. Stanowisko swoje uzasadnił i brak jest podstaw do stwierdzenia aby wyrażone oceny przekroczyły granice zakreślone treściąart.7 k.p.k.
Reasumując stwierdzić należy, iż brak jest podstaw do zmiany wydanego rozstrzygnięcia, bowiem jest ono prawidłowe i znajduje pełne oparcie w przywołanych, na poparcie dokonanych ustaleń, dowodach, a ocena tych dowodów ma charakter kompleksowy i odnosi się do wszystkich poruszonych w wywiedzionych apelacjach kwestii i każdorazowo wystarczającym jest odwołanie się do treści pisemnych motywów zaskarżonego orzeczenia. Brak jest także podstaw do uznania, aby kary wymierzone oskarżonym miały charakter rażąco niewspółmierny w rozumieniuart.438 pkt 4 k.p.k.Także w tym aspekcie rozstrzygnięcie sądu I instancji jest prawidłowe, zaś uzasadnienie odnoszące się do tej części wydanych rozstrzygnięć wyczerpujące. Dotyczy to także, podniesionej w apelacji obrońcy oskarżonegoŁ. S.kwestii możliwości zastosowania wobec oskarżonego nadzwyczajnego złagodzenia kary. W sposób wyczerpujący Sąd Okręgowy odniósł się do tej problematyki na k. 30-31 pisemnych motywów i Sąd Apelacyjny w pełni podziela wyrażoną tam ocenę. Wymiar tej kary czyni zbędnym odniesienie się do tej części apelacji obrońcy tego oskarżonego, w której rozważa on ewentualne skutki wymierzenia oskarżonemu kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania.
Brak jest także podstaw do uwzględnienia postulatów apelującego co do wymiaru kary łącznej z zastosowaniem zasady absorpcji. Przypisane bowiem oskarżonym przestępstwa, zwłaszcza jeżeli weźmie się pod uwagę czyn przypisany w pkt II wyroku, uniemożliwiający zastosowanie tej zasady i dlatego słusznie przyjęto jako zasadę łączenia kar jednostkowych wymierzonych oskarżonym zasadę asperacji tak jak uczynił to Sąd Okręgowy i jak uzasadnił na k.33-34 pisemnych motywów zaskarżonego orzeczenia.
Z tych też względów orzeczono jak w sentencji wyroku. O kosztach nieopłaconej obrony z urzędu orzeczono przy uwzględnieniu obowiązujących stawek oraz nakładu pracy obrońców. Podstawą zwolnienia oskarżonych od kosztów związanych z postępowaniem odwoławczym było spełnienie przez nich przesłanek określonych wart.624 k.p.k.
ar