Sąd Rejonowy w Środzie Śląskiej
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 479/13
Data wyroku: 2014-01-17 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Radosław Gluza
Słowa kluczowe: Kara
Podstawa prawna: 144k.k.

Sygn. akt II K 479/13
1 Ds.1026/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 17 stycznia 2014 r.

Sąd Rejonowy w Środzie Śląskiej Wydział II Karny w składzie:
Przewodniczący:SSR Radosław Gluza
Protokolant:  Marzena Matusiewicz

przy udziale prokuratora Jacka Grabonia z Prokuratury Rejonowej w Środzie Śląskiej
po rozpoznaniu na rozprawie dnia 17 stycznia 2014 r.
sprawyJ. R.
synaJ.iM.z d.S.
ur. (...)weW.

oskarżonego o to, że
w dniu 25 maja 2013 roku wŚ.naul. (...)kierował samochodem osobowym m-kiF. (...)nr rej. (...)czym nie dostosował się do orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w Środzie Śląskiej z dnia 20 grudnia 2011 roku sygn. akt II K 737/11 zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym,

tj. o przestępstwo zart. 244 k.k.;

orzeka:

I
uznaje oskarżonegoJ. R.za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w części wstępnej wyroku, tj. przestępstwa zart. 244 k.k.i za to, na podstawieart. 244 k.k.w zw. zart. 58 § 3 k.k., wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy ograniczenia wolności, z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin w stosunku miesięcznym;

II
na podstawieart. 627 k.p.k.zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa zwrot wydatków poniesionych przez Skarb Państwa od chwili wszczęcia postępowania w sprawie w kwocie 90 zł i na podstawieart. 2 ust 1 pkt 2w zw. zart. 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych(Dz. U. nr 49 poz. 223 z późn. zm.) wymierza mu opłatę w kwocie 120 zł.

.

UZASADNIENIE WYROKU

Na podstawie przeprowadzonego przewodu sądowego, Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:

Wyrokiem z dnia 20 grudnia 2011r., który uprawomocnił się w dniu 28 grudnia 2011r., Sąd Rejonowy w Środzie Śląskiej w sprawie o sygn. akt II K 737/11 uznałJ. R.za winnego popełnienia czynu zart. 178a § 1 i 4 k.k.Wyrokiem tym wymierzono mu karę roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat próby oraz środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres trzech lat, obowiązujący od dnia 28 grudnia 2011r.

Dowód:
odpis wyroku Sądu Rejonowego w Środzie Śląskiej, sygn. akt II K 737/11, k. 6.

OskarżonyJ. R.przebywając w nocy z 24/25 maja 2013r. w swoim domu wZ., źle się poczuł, miał wysoką gorączkę. W związku z powyższym, pomimo obowiązującego go zakazu prowadzenia pojazdów, udał się swoim samochodem m-kiF. (...)nr rej. (...)doŚ., w celu zakupienia leków.J. R.prowadząc pojazd wyjechał zulicy (...)naulicę (...), a następnie skręcił na parking przysklepie (...)wŚ., gdzie znajdowała się apteka. Zjechanie samochodu na parking zauważyli funkcjonariusze Policji z KPP wŚ.R. M.iA. S., którzy pełnili służbę w patrolu zmotoryzowanym. Udali się oni za pojazdem oskarżonego, a następnie około godz. 3.10 przeprowadzili kontrolę drogową, ujawniając żeJ. R.posiada czynny zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym.

Dowód:
wyjaśnienia oskarżonegoJ. R., k. 25, 44v,
zeznania świadkaR. M., k. 10.

Podczas przeprowadzania kontroliJ. R.miał bełkotliwą mowę, lecz nie znajdował się pod wpływem alkoholu, ani środków odurzających.

Dowód:
zeznania świadkaR. M., k. 10,
protokół użycia alkotestu, k. 2,
opinia sądowo – toksykologiczna, k. 22 – 23, 39 – 41.
OskarżonyJ. R.ma 41 lat, jest żonaty, posiada dwoje dzieci. Pracuje wfirmie (...) sp. z o.o.wR.uzyskując miesięcznie 1.500 zł. Oskarżony w 2004r. podjął leczenie odwykowe w związku z uzależnieniem od alkoholu, jest nosicielem wirusa HIV.

Dowód:
wyjaśnienia oskarżonegoJ. R., k. 25, 44v,
notatka urzędowa dot. osoby oskarżonego, k. 26.

Oskarżony poza skazaniem w sprawie tut. sądu, sygn. II K 737/11, był w przeszłości czterokrotnie karany sądownie za przestępstwa przeciwko mieniu na kary pozbawienia wolności z warunkowym i bez warunkowego zawieszenie jej wykonania.

Dowód:
informacja z Krajowego Rejestru Karnego, k. 28.

J. R.w toku całego postępowania przyznał się do zarzucanego mu czynu i złożył wyjaśnienia, w których opisał okoliczności jego popełnienia. Oskarżony wyraził skruchę za popełnione przestępstwo.

Ponadto Sąd Rejonowy zważył, co następuje:

Dokonując ustaleń faktycznych w sprawie Sąd Rejonowy oparł się na wiarygodnych wyjaśnieniach oskarżonegoJ. R., zeznaniach świadkaR. M.oraz wskazanych na wstępie dowodach o charakterze materialnym, co do których prawidłowości nie ma jakichkolwiek zastrzeżeń.

Oceniając zebrany w sprawie materiał dowodowy sąd uznał oskarżonego za winnego popełnienia występku zart. 244 k.k.J. R.prowadził bowiem pojazd mechaniczny – samochód m-kiF. (...)nr rej. (...)w ruchu lądowym, mimo iż wiedział o obowiązującym go w tym zakresie zakazie sądowym, orzeczonym prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Środzie Śląskiej z dnia 20.12.2011r., sygn. akt II K 737/11.

Wydając rozstrzygnięcie o karze wobec oskarżonegoJ. R.sąd wziął pod uwagę dyrektywę sądowego wymiaru kary, iż najpierw należy rozważyć możliwość zastosowania środka najłagodniejszego i dopiero w przypadku, gdyby środek ten nie był wystarczający z punktu widzenia celów kary określonych wart. 53 k.k., stosować ewentualnie środek surowszy. Wymierzenie kary nastąpiło przy zastosowaniuart. 58 § 3 k.k.
Zasada preferencji kar nieizolacyjnych rozciąga się także na występki zagrożone wyłącznie karą pozbawienia wolności nieprzekraczającą 5 lat. Zgodnie bowiem z art. 58 § 3 sąd w takich sprawach może orzec zamiast kary pozbawienia wolności grzywnę lub karę ograniczenia wolności, w szczególności jeżeli orzeka równocześnie środek karny. Przepis ten daje sądowi możliwość wyboru, wskazując wyraźnie kierunek tego wyboru, tzn. rozważenie w pierwszej kolejności celowości orzeczenia grzywny lub kary ograniczenia wolności. Ustawodawca wskazuje, że taki wybór będzie szczególnie uzasadniony wówczas, gdy sąd jednocześnie orzeknie środek karny, co jednak nie oznacza, że warunkiem zastosowania art. 58 § 3 jest orzeczenie takiego środka (jest ono uzależnione od przesłanek określonych w art. 41-50, dotyczących poszczególnych środków).
Sąd uznał, za karę adekwatną wobec oskarżonegoJ. R.karę 6 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym. Wymierzając oskarżonemu wskazaną karę, sąd miał na uwadze okoliczności popełnionego przez niego przestępstwa, jak również jego właściwości i warunki osobiste, które wskazują na to, że będzie ona wystarczająca do osiągnięcia wobec niego celów kary. Zajmując powyższe stanowisko – mimo uprzedniej karalności oskarżonego za przestępstwa, sąd wziął pod uwagę wyrażoną przez niego na rozprawie skruchę, jak również jego sytuację rodzinną i majątkową. Oskarżony posiada obecnie stałą pracę, ma na utrzymaniu dwoje małoletnich dzieci. Powyższe względy, w połączeniu z okolicznościami przestępstwa popełnionego przezJ. R., sprzeciwiają się wymierzeniu mu kary bezwzględnego pozbawienia wolności, o co wnosił prokurator. Zdaniem sądu orzeczona wobec oskarżonego kara ograniczenia wolności będzie stanowiła dla niego wystarczającą nauczkę na przyszłość, uzmysłowi mu nieopłacalność ponownego wejścia w konflikt z prawem. W tym miejscu wskazać należy, że kara ta pozostawać będzie również z korzyścią dla społeczeństwa, które miast utrzymywać oskarżonego podczas ewentualnej izolacji penitencjarnej, stanie się poniekąd beneficjentem wykonanej przez niego pracy społecznie użytecznej.
Na podstawieart. 627 k.p.k.sąd obciążył oskarżonego kosztami procesu, a w tym zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa, uzasadnione wydatki poniesione przez Skarb Państwa od chwili wszczęcia postępowania w sprawie w wysokości 90 zł (zapytanie doK.– 50 zł, ryczałt za doręczenia pism w postępowaniu przygotowawczym i sądowym – 40 zł). Ponadto sąd wymierzył oskarżonemu opłatę sądową w wysokości przewidzianejustawą z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych.

SSR Radosław Gluza