Sąd Okręgowy w Szczecinie
VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VI U 806/14
Data wyroku: 2014-06-04 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Monika Miller-Młyńska
Słowa kluczowe: Świadczenia Przedemerytalne
Podstawa prawna: art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z 30.04.2004r o świadczeniach przedemerytalnych (Dz. U. z 2004r. Nr 120, poz. 1252 z poźn.. zm.)

Sygn. akt VI U 806/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 4 czerwca 2014 r.
Sąd Okręgowy w Szczecinie VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie następującym:

Przewodniczący:

SSO Monika Miller-Młyńska

Protokolant:

st. sekr. sądowy Katarzyna Herman

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 czerwca 2014 r. wS.
sprawyA. L. (1)
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wS.
o prawo do świadczenia przedemerytalnego
na skutek odwołaniaA. L. (1)
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wS.
z dnia 9 grudnia 2013 roku nr(...)
oddala odwołanie.

UZASADNIENIE
Decyzją z 9 grudnia 2013 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.odmówił przyznaniaA. L. (1)prawa do świadczenia przedemerytalnego. W uzasadnieniu organ rentowy wskazał, że na podstawie dokumentów przedłożonych do wniosku ustalił, iż zakończenie prowadzenia przez ubezpieczonego działalności gospodarczej nie było spowodowane ogłoszeniem upadłości.
Ubezpieczony w odwołaniu z dnia 10 stycznia 2014 r. zaskarżył powyższą decyzję wnosząc o przyznanie mu prawa do świadczenia przedemerytalnego. W uzasadnieniu wskazał, iż był zmuszony zlikwidować działalność gospodarczą z powodu nieopłacalności.
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania w całości, z argumentacją jak w zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wskazał, iż ubezpieczony nie spełnił jednego z warunków do przyznania świadczenia przedemerytalnego wskazanego wart. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o świadczeniach przedemerytalnychtj. nie przedłożył postanowienia o ogłoszeniu upadłości.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
A. L. (1)urodził się w dniu (...)
Niesporne.
W dniu 29 października 2013 r. ubezpieczony złożył w organie rentowym wniosek o świadczenie przedemerytalne. Na ten dzień udowodnił przebycie okresów ubezpieczenia (okresów składkowych i nieskładkowych) wynoszących łącznie 37 lat, 11 miesięcy i 3 dni.
Niesporne, a nadto dowody:
- wniosek o świadczenie przedemerytalne - k. 1-2, plik I akt rentowych;
- raport z ustalenia uprawnień do świadczenia - k. 9 plik I akt rentowych.
A. L. (1)prowadził działalność gospodarczą od 5 listopada 1990 r. do 31 stycznia 2013 r. i w tym okresie opłacał składki na ubezpieczenie społeczne w okresach od 1.03.1991 r. do 31.12.1995 r., od 1.01.1998 r. do 31.12.1998 r., od 1.04.2002 r. do 31.01.2013 r.
Ubezpieczony zaprzestał prowadzenia działalności gospodarczej z uwagi na jej nieopłacalność. Nie ogłoszono upadłości prowadzonego przez ubezpieczonego przedsiębiorstwa. On sam nie występował nigdy z wnioskiem o ogłoszenie upadłości.
Niesporne, a nadto dowody:
- oświadczenie z 28.10.2013 r. – k. 3 plik I akt rentowych;
- kwestionariusz dot. okresów składkowych i nieskładkowych – k. 5 plik I akt rentowych;
- potwierdzenie ubezpieczenia - k. 7 – 8 plik I akt rentowych;
- podatkowa księga przychodów i rozchodów – k. 4-6 akt sprawy;
- bilans z księgi – k. 22-24 akt sprawy.
A. L. (1)jest od 11 kwietnia 2013 r. zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy wS.jako osoba bezrobotna, z prawem do zasiłku od dnia 11 kwietnia 2013 r. (do 13 marca 2014 r.).
W okresie pobierania zasiłku dla bezrobotnych ubezpieczony nie odmówił bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji pracy.
Powiatowy Urząd Pracy wS.wydał ubezpieczonemu dokument poświadczający fakt pobierania zasiłku dla bezrobotnych. Dokument został złożony w organie rentowym w dniu 29 października 2013 r.
Niesporne, a nadto dowód: indywidualna karta wypłat zasiłków - k. 4 plik I akt rentowych.
Sąd zważył, co następuje
Odwołanie okazało się nieuzasadnione.
Zgodnie z treścią przepisuart. 2 ust. 1 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 roku o świadczeniach przedemerytalnych(Dz. U. z 2004 r., Nr 120, poz. 1252) prawo do świadczenia przedemerytalnego przysługuje osobie, która:
1)  do dnia rozwiązania stosunku pracy lub stosunku służbowego z powodu likwidacji pracodawcy lub niewypłacalności pracodawcy, w rozumieniu przepisów o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy, u którego była zatrudniona lub pozostawała w stosunku służbowym przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, ukończyła co najmniej 56 lat - kobieta oraz 61 lat - mężczyzna i posiada okres uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, lub
2)  do dnia rozwiązania stosunku pracy lub stosunku służbowego z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w rozumieniu przepisówustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy(Dz.U. Nr 99, poz. 1001), zwanej dalej "ustawą o promocji zatrudnienia", w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, ukończyła co najmniej 55 lat - kobieta oraz 60 lat - mężczyzna oraz posiada okres uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 30 lat dla kobiet i 35 lat dla mężczyzn, lub
3)do dnia ogłoszenia upadłościprowadziła nieprzerwanie i przez okres nie krótszy niż 24 miesiące pozarolniczą działalność, w rozumieniu przepisówustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznychDz.U. Nr 137, poz. 887, z późn. zm.), zwanej dalej "ustawą o systemie ubezpieczeń społecznych", i za ten okres opłaciła składki na ubezpieczenia społeczne oraz do dnia ogłoszenia upadłości ukończyła co najmniej 56 lat - kobieta i 61 lat - mężczyzna i posiada okres uprawniający do emerytury wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, lub
4)  zarejestrowała się we właściwym powiatowym urzędzie pracy w ciągu 30 dni od dnia ustania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, pobieranej nieprzerwanie przez okres co najmniej 5 lat, i do dnia, w którym ustało prawo do renty, ukończyła co najmniej 55 lat - kobieta oraz 60 lat - mężczyzna i osiągnęła okres uprawniający do emerytury wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, lub
5)  do dnia rozwiązania stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w rozumieniu przepisów ustawy o promocji zatrudnienia, w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, posiada okres uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 35 lat dla kobiet i 40 lat dla mężczyzn, lub
6) do dnia 31 grudnia roku poprzedzającego rozwiązanie stosunku pracy
lub stosunku służbowego, z powodu likwidacji pracodawcy lub niewypłacalności pracodawcy, w rozumieniu przepisów o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy, u którego była zatrudniona lub pozostawała w stosunku służbowym przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, posiadała okres uprawniający do emerytury wynoszący co najmniej 34 lata dla kobiet i 39 lat dla mężczyzn.
Stosownie do brzmieniaart. 2 ust. 2 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych, za okres uprawniający do emerytury, o którym mowa wust. 1, uważa się okres ustalony zgodnie z przepisamiart. 5-9, art. 10 ust. 1 oraz art. 11 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
Z kolei przepis art. 2 ust. 3 powoływanej ustawy stanowi, iż świadczenie przedemerytalne przysługuje osobie określonej w ust. 1 po upływie co najmniej 6 miesięcy pobierania zasiłku dla bezrobotnych, o którym mowa w ustawie o promocji zatrudnienia, jeżeli osoba ta spełnia łącznie następujące warunki:
1) nadal jest zarejestrowana jako bezrobotna;
2) w okresie pobierania zasiłku dla bezrobotnych nie odmówiła bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, w rozumieniu ustawy o promocji zatrudnienia, albo zatrudnienia w ramach prac interwencyjnych lub robót publicznych;
3) złoży wniosek o przyznanie świadczenia przedemerytalnego w terminie nieprzekraczającym 30 dni od dnia wydania przez powiatowy urząd pracy dokumentu poświadczającego 6-miesięczny okres pobierania zasiłku dla bezrobotnych.
Jak z powyższego wynika w przepisie art. 2 ustawy ustawodawca w sześciu punktach w sposób wyczerpujący wyliczył kategorie osób, którym przysługuje prawo do świadczenia przedemerytalnego. Część przesłanek powstania tego uprawnienia powtarza się; są to przesłanki dotyczące wieku osoby uprawnionej ("przedemerytalnego") i stażu pracy, okresu zatrudnienia w danym zakładzie pracy albo pobierania renty z tytułu niezdolności do pracy oraz okresu opłacania składek na ubezpieczenie społeczne. Wymienione przesłanki można określić jako dotyczące samego uprawnionego. Jego dotyczy też wymóg dalszego pozostawania bez pracy, mimo wcześniejszego wykorzystania prawa do zasiłku dla bezrobotnych (art. 2 ust. 3 ustawy). Jednak warunkiem najbardziej charakterystycznym dla uzyskania świadczenia przedemerytalnego jest wystąpienie określonej w ustawie przyczyny zakończenia stosunku pracy. Art. 2 ustawy wskazuje następujące okoliczności uzasadniające powstanie prawa do świadczenia:
- likwidacja lub niewypłacalność pracodawcy (w rozumieniu przepisów o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy) - pkt 1 i pkt 6,
- przyczyny dotyczące zakładu pracy (w rozumieniu przepisówustawy z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy) -pkt 2 i pkt 5,
-ogłoszenie upadłości przez osobę, która prowadziła pozarolniczą działalność gospodarczą(w rozumieniu przepisówustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych; Dz. U. z 2004 r. Nr 173, poz. 1808) - pkt 3,
- zarejestrowanie się we właściwym powiatowym urzędzie pracy w ciągu 30 dni od ustania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy - pkt 4.
Należy wyjaśnić, żeustawa z dnia 13 lipca 2006 r. o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcypojęcie niewypłacalności pracodawcy wiąże ściśle z postępowaniem upadłościowym, stanowiąc wart. 3, że zachodzi ona, gdy: ogłoszono upadłość pracodawcy obejmującą likwidację majątku dłużnika; ogłoszono upadłość pracodawcy z możliwością zawarcia układu, zmieniono postanowienie o ogłoszeniu upadłości z możliwością zawarcia układu na postanowienie o ogłoszeniu upadłości obejmującej likwidację majątku dłużnika, oddalono wniosek o ogłoszenie upadłości pracodawcy, jeżeli jego majątek nie wystarcza na zaspokojenie kosztów postępowania, oddalono wniosek o ogłoszenie upadłości w razie stwierdzenia, że majątek dłużnika jest obciążony hipoteką, zastawem, zastawem rejestrowym, zastawem skarbowym lub hipoteką morską w takim stopniu, że pozostały jego majątek nie wystarcza na zaspokojenie kosztów postępowania. Natomiastustawa o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracywart. 2 pkt 29jako "przyczyny dotyczące zakładu pracy" wskazuje:  w wypadku pracodawców zatrudniających mniej niż 20 pracowników - przyczyny niedotyczące pracowników; w pozostałych wypadkach - ogłoszenie upadłości pracodawcy, jego likwidację lub likwidację stanowiska pracy. "Przyczyny dotyczące zakładu pracy" w rozumieniu powołanego przepisu to także śmierć pracodawcy lub - gdy przepisy szczególne tak stanowią - przejęcie zakładu pracy przez innego pracodawcę. Przytoczone regulacje dowodzą, że prawo do świadczenia przedemerytalnego przyznaje się w sytuacjach, gdy ustanie stosunku pracy nastąpiło w całkowitym oderwaniu od woli pracownika i - co więcej - w zasadzie tylko w wypadku, gdy po stronie pracodawcy występuje obiektywna przyczyna braku możliwości kontynuowania zatrudnienia lub wypłaty wynagrodzenia za pracę.
Inaczej została określona przesłanka uzyskania prawa do świadczeń przedemerytalnych w wypadku osób "prowadzących pozarolniczą działalność". Zgodnie zart. 8 ust. 6 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych) za osobę prowadzącą pozarolniczą działalność uważa się osobę prowadzącą pozarolniczą działalność gospodarczą na podstawie przepisów o działalności gospodarczej lub innych przepisów szczególnych, a także twórców i artystów oraz - pod pewnymi warunkami - osoby prowadzące działalność w zakresie wolnego zawodu a także wspólnika jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością oraz wspólników spółki jawnej, komandytowej lub partnerskiej. W stosunku do tych osóbwarunkiem skutecznego ubiegania się o świadczenie przedemerytalne jest ogłoszenie upadłości. Z kolei upadłość ma zastosowanie do osób będących przedsiębiorcami, czyli - osób fizycznych, prawnych, jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, które we własnym imieniu prowadzą działalność gospodarczą lub zawodową (art. 5 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe i naprawcze). Ze sformułowania przepisuart. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o świadczeniach przedemerytalnychoraz przepisów, do których się on odwołuje należy wnosić, że ma on zastosowanie do osób fizycznych, prowadzących we własnym imieniu działalność gospodarczą lub zawodową, które niejako same są swoimi "pracodawcami". "Unormowanie to ogranicza się pod względem podmiotowym oczywiście tylko do osób fizycznych, które w związku z wykonywaną przez siebie osobiście działalnością gospodarczą ogłaszają upadłość." (W. M., jak wyżej, s. 91). Art. 2 ust. 1 pkt 3 ma zastosowanie do osób, które nie są pracownikami, lecz - prowadząc działalność gospodarczą lub zawodową - same decydują o swojej pracy. Ich decyzja o prowadzeniu działalności lub jej zaniechaniu jest jednocześnie decyzją o podjęciu lub zaprzestaniu pracy.W wypadku tych osób warunkiem ubiegania się o świadczenie przedemerytalne jest ogłoszenie upadłości.
Jak z powyższego wynika, przesłanki powstania uprawnienia do świadczenia przedemerytalnego zostały określone odrębnie dla pracowników, rencistów i osób prowadzących działalność gospodarczą. Ustawodawca ograniczył przy tym uprawnienie do świadczenia przedemerytalnego do osób, które pozostają bez pracy z powodu trzech, dających się obiektywnie ustalić, przyczyn: ustania stosunku pracy, utraty prawa do renty oraz ogłoszenia upadłości.
A. L. (1)domagał się przyznania prawa do świadczenia przedemerytalnego na podstawieart. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych, w którym uregulowano przesłanki dotyczące przyznawania tegoż świadczenia osobom prowadzącym działalność gospodarczą. Niespornym bowiem było, że przed złożeniem wniosku w niniejszej sprawie ubezpieczony prowadził pozarolniczą działalność gospodarczą
W przedmiotowej sprawie poza sporem pozostawał również fakt zarejestrowania się przez ubezpieczonego w charakterze bezrobotnego, pobierania przez niego przez wymagany okres 6 miesięcy zasiłku dla bezrobotnych, nie odmawiania propozycjom zatrudnienia w okresie zasiłkowym oraz złożenia wniosku o przyznanie świadczenia przedemerytalnego w terminie nieprzekraczającym 30 dni od dnia wydania przez Powiatowy Urząd Pracy dokumentu poświadczającego co najmniej 6-miesięczny okres pobierania zasiłku dla bezrobotnych. Niesporne było też to, że ubezpieczony udowodnił 37 lat, 11 miesięcy i 3 dni okresów ubezpieczenia oraz że przed zgłoszeniem wniosku o świadczenie przedemerytalne prowadził działalność gospodarczą nieprzerwanie przez okres nie krótszy niż 24 miesiące i za ten okres opłacił składki na ubezpieczenia społeczne, a także fakt, że w dniu 31 października 2012 r. ukończył 61 lat. Okoliczności te znajdowały również odzwierciedlenie w zgromadzonym w niniejszym postępowaniu materiale dowodowym, w szczególności w dokumentach złożonych przez ubezpieczonego, uznanych przez sąd za wiarygodne.
Organ rentowy uznał jednak, że ubezpieczony nie spełnił kolejnej przesłanki uprawniającej go do ewentualnego otrzymania prawa do świadczenia przedemerytalnego, tj. nie wykazał, że ustanie okresu aktywności zawodowej (prowadzania działalności gospodarczej) było spowodowane ogłoszeniem upadłości. Ubezpieczony z kolei stał na stanowisku, że wystarczające jest wykazanie, że zakończył prowadzenie działalności gospodarczej z powodu jej nierentowności.
Mając na uwadze powyższe sąd zwrócił uwagę, że w świetle przepisuart. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych, w wypadku osoby prowadzącej działalność gospodarczą konieczne jest ogłoszenie upadłości, nie wystarczy zaprzestanie działalności z powodu jej nierentowności. Proponowane przez ubezpieczonego kryterium nierentowności prowadzonej przez niego działalności gospodarczej nie jest bowiem dostatecznie wymierne. Najogólniej ujmując, rentowność to osiąganie dodatniego wyniku finansowego; jej odwrotnością jest deficytowość, powstająca w wypadku straty, czyli ujemnego wyniku finansowego przedsiębiorstwa. Określenie rentowności przedsiębiorstwa z ekonomicznego punktu widzenia jest przy tym zadaniem rachunkowym, przebiegającym według ściśle określonych wzorów, które różnią się w zależności od stosowanej metody analizy rentowności. Wydaje się, że w takim właśnie, potocznym znaczeniu, ubezpieczony posługuje się omawianym terminem. Jest jednak oczywiste, że ustawa nie mogłaby uzależniać uprawnienia do świadczeń przedemerytalnych od potocznego niewymiernego kryterium. Uzależnienie prawa do świadczenia przedemerytalnego od rentowności wymagałoby odwołania się w ustawie do ściśle oznaczonego pojęcia ekonomicznego, precyzyjnego określenia o jaką rentowność chodzi, wskazania sposobu jej ustalania na potrzeby różnych typów działalności gospodarczej oraz wskazania progu deficytowości, decydującego o powstaniu uprawnienia. Wobec faktu, że rentowność przedsiębiorstwa może się zmieniać w czasie, trzeba by też określić wymagany minimalny okres jej trwania a także ustalić, w jakim zakresie należy brać pod uwagę perspektywę poprawy rentowności (np. związaną z sezonowym charakterem działalności). W istocie, należałoby zdecydować, w jakich okolicznościach nierentowność danego przedsiębiorstwa staje się definitywna. Wydaje się oczywiste, że ocen w tym zakresie nie mógłby dokonywać organ przyznający świadczenia przedemerytalne, lecz ekonomista dysponującymi określonymi uprawnieniami. Realizacja propozycji ubezpieczonego wymagałaby zatem wprowadzenia szerszej regulacji prawnej i powołania wyspecjalizowanego organu zajmującego się oceną rentowności przedsiębiorstw, których właściciele ubiegają się o świadczenie przedemerytalne. Zważywszy na cel, o jaki chodzi, takie rozwiązanie nie byłoby racjonalne, przede wszystkim ze względu na wysokie koszty jego stosowania. Ustawodawca przyjął rozwiązanie znacznie prostsze, opierające się na istniejących już instytucjach prawnych i procedurach: wprowadził wymaganie ogłoszenia upadłości, zakładając, że w tym wypadku przyczyna zaprzestania działalności gospodarczej i - tym samym - pozostawania bez pracy osoby ubiegającej się o świadczenie przedemerytalne będzie obiektywna, taka sama w wypadku wszystkich prowadzących działalność gospodarczą, a jej wystąpienie zostanie sprawdzone przez sąd rozpatrujący wniosek o ogłoszenie upadłości. W wypadku osób prowadzących działalność pozarolniczą ustawodawca wymaga dowodów na to, że zainteresowany nie ma pracy ze względu na okoliczności od niego niezależne. Innymi słowy: "zwalnia się" nie z powodu braku chęci do dalszej pracy czy kalkulacji, z której wynika, że pobieranie świadczenia przedemerytalnego będzie korzystniejsze niż korzyści z prowadzonej działalności, lecz ze względu na drastyczną sytuację prowadzonego przez siebie przedsiębiorstwa. Ustawodawca uznał przy tym, że właściwym dowodem takiej sytuacji jest ogłoszenie upadłości. Jest to obiektywne kryterium oceny sytuacji ekonomicznej w odniesieniu do przedsiębiorcy. Pozwala ono w sposób jednoznaczny ustalić, kiedy osoba prowadząca pozarolniczą działalność "pozostaje bez pracy nie z własnej woli". (tak zresztą uznał Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 20 listopada 2006 r. SK 66/06, w którym badał zgodność zKonstytucjąprzepisu właśnieart. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych).
W konsekwencji, nie można podzielić zarzutu ubezpieczonego, że wystarczającą przesłanką dla przyznania mu świadczenia przedemerytalnego była okoliczność, że zaprzestał prowadzenia działalności gospodarczej z powodu nieopłacalności. W świetle jednoznacznego brzmienia przepisuart. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o świadczeniach przedemerytalnychkonieczne było bowiem wykazanie, że ogłoszono upadłość prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa. Skoro zatem niespornym w sprawie było, że upadłości takiej nie ogłoszono, jak również niespornym było, że ubezpieczony nie występował z wnioskiem o ogłoszenie upadłości (przyznał to sam ubezpieczony) stwierdzić należało, że decyzja organu rentowego odmawiającaA. L. (1)prawa do świadczenia emerytalnego była prawidłowa.
Na zakończenie należy podkreślić, iż sąd rozumie argumentację ubezpieczonego i jego pełnomocnika, wskazującą na prawidłowość zachowaniaA. L., który zakończył działalność gospodarczą, nie pozostawiając po sobie długów, a więc nie doprowadzając do – ocenianej wszak negatywnie – upadłości swojego przedsiębiorstwa. Faktycznie, ze społecznego i gospodarczego punktu widzenia, to właśnie tego rodzaju zachowania powinny zasługiwać na aprobatę. Sąd orzekający w niniejszej sprawie jest jednak związany obowiązującymi przepisami – może dokonywać ich wykładni, jednak nie może zmieniać ich sensu i brzmienia. Jak zaś wyżej wyjaśniono, w przypadku osób prowadzących działalność gospodarczą, ustawodawca zdecydował się na wprowadzenie szczególnego kryterium, którego ubezpieczony nie spełnił. Brak było także możliwości odwołania się do zasad współżycia społecznego – możliwość takiego odniesienia się przewidują bowiem wyłącznie przepisyKodeksu cywilnego(art. 5) orazKodeksu pracy(art. 8). Tymczasem żaden przepisustawy o świadczeniach przedemerytalnych(aniustawy o systemie ubezpieczeń społecznych) nie zawiera odesłania umożliwiającego zastosowanie tych właśnie regulacji.
Wobec powyższego, uznając że brak jest podstaw do uwzględnienia odwołania, Sąd Okręgowy na podstawieart. 47714§ 1 k.p.c.orzekł o jego oddaleniu.