Sąd Okręgowy w Kielcach
IX Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IX Ka 453/14
Data wyroku: 2014-05-22 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Krzysztof Sajtyna

Sygn. akt IX Ka 453/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 22 maja 2014 roku
Sąd Okręgowy w Kielcach IX Wydział Karny-Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący: SSO Krzysztof Sajtyna
Protokolant: st. sekr. sądowy Anna Misztal
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Kielcach Jerzego Piwko
po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2014 roku
sprawyH. Z.
oskarżonego o przestępstwo zart. 244 kkw zw. zart. 64 § 1 kk
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Kielcach
z dnia 13 stycznia 2014 roku sygn. akt XII K 1357/13

I
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że wymierzoną oskarżonemu karę pozbawienia wolności obniża do 3 (trzech) miesięcy;

II
w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

III.zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.K. W.kwotę 516,60 (pięćset szesnaście 60/100) złotych tytułem wynagrodzenia za obronę świadczoną z urzędu oskarżonemu w postępowaniu odwoławczym;
IV.zwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa opłaty za obie instancje i wydatków poniesionych w postępowaniu odwoławczym.
Sygn. akt 453/14

UZASADNIENIE
H. Z.oskarżony został o to, że:
22 sierpnia 2013 roku wJ.nie zastosował się do orzeczonego przez Sąd Rejonowy w Kielcach wyrokami z dnia 08.01.2008 roku w sprawie XII K 2001/07 i z dnia 20.10.2011 roku w sprawie XII K 869/11 zakazu prowadzenia rowerów, przy czym czynu tego dopuścił się w przeciągu 5 lat po odbyciu kary 10 miesięcy pozbawienia wolności za przestępstwo podobne będąc skazanym na mocy wyroku Sądu Rejonowego w Kielcach w sprawie XII K 2001/07, którą odbywał w okresie od 17.01.2008 roku do 15.09.2009 roku,
tj. o przestępstwo zart. 244 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.
Sąd Rejonowy w Kielcach wyrokiem z dnia 13 stycznia 2014 rokuw sprawie XII K 1357/13 orzekł, co następuje:

I
w ramach zarzucanego czynu oskarżonegoH. Z.uznał za winnego tego, że w dniu 22 sierpnia 2013 roku wJ., kierował rowerem po drodze publicznej nie stosując się do orzeczonego przez Sąd Rejonowy w Kielcach w sprawach XII K 2001/07 i XII K 869/11 środka karnego w postaci zakazu prowadzenia rowerów, przy czym czynu tego dopuścił się w okresie 5 lat po odbyciu kary 10 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej w sprawie XII K 2001/07 Sądu Rejonowego w Kielcach za umyślne przestępstwo podobne, którą odbywał w okresie od dnia 11 do 12 kwietnia 2007 roku oraz w okresie od dnia 17 listopada 2008 roku do dnia 15 września 2009 roku, to jest przestępstwa zart. 244 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.i na podstawieart. 244 k.k.wymierzył mu karę 7 miesięcy pozbawienia wolności;

II
zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw.K. K.kwotę 664,20 złotych, w tym kwotę 124,20 złotych podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzęduH. Z.;

III
na podstawieart. 627 k.p.k.zasądził odH. Z.na rzecz Skarbu Państwa kwotę 270 złotych tytułem częściowego zwrotu kosztów sądowych, w tym kwotę 180 złotych opłaty od orzeczonej kary pozbawienia wolności, a w pozostałym zakresie zwolnił go od ponoszenia tych kosztów w trybieart. 624 § 1 k.p.k.

Powyższy wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze zaskarżył obrońca oskarżonego, który zarzucił:
rażącą niewspółmierność kary w stosunku do stopnia zawinienia oskarżonego,a także w stosunku do motywacji sprawcy, postaci zamiaru, rodzaju i rozmiaru ujemnych następstw czynu, polegającą nadto na nieuwzględnieniu dyrektywy prewencji ogólnej i szczególnej oraz zasady ultima ratio kary pozbawienia wolności, skutkującą wymierzeniem oskarżonemu niewspółmiernie surowej kary 7 miesięcy bezwzględnego pozbawienia wolności, zamiast kary 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 3 lata oraz nałożeniem na oskarżonego obowiązku poddania się leczeniu, o którym mowa wart. 71 § 1 pkt 6 k.k.
i wnosił o :
zmianę zaskarżonego wyroku w części dotyczącej orzeczenia o karze, poprzez wymierzenie oskarżonemu kary 6 miesięcy pozbawienia wolnościz warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 3 lata oraz zobowiązanie oskarżonego do poddania się leczeniu, o którym mowa wart. 71 § 1 pkt 6 k.k.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja częściowo zasługuje na uwzględnienie, a podniesiony w niej zarzut rażącej niewspółmierności kary jest, co do zasady trafny.
Zgodzić się należy ze skarżącą, iż wymierzona oskarżonemu kara7 miesięcy pozbawienia wolności razi swą surowością. Ta nieadekwatność kary wynika jednak przede wszystkim z przecenienia przez sąd meriti stopnia społecznej szkodliwości czynu. Wprawdzie samo niestosowanie się do orzeczonego zakazu sądowego nosi znaczny ładunek ujemnej społecznej szkodliwości i winno spotykać się ze zdecydowaną reakcją wymiaru sprawiedliwości, to jednak w przedmiotowej sprawie Sąd I instancji niedostatecznie uwzględnił fakt, iż orzeczony zakaz dotyczył pojazdów rowerowych, co do których prowadzenia w ogóle nie są wymagane pozwolenia administracyjne. Oczywiście nie wyklucza to możliwości orzekania zakazu prowadzenia tego rodzaju pojazdów i nie powoduje braku odpowiedzialności osób naruszających zakaz, to niemniej jednak musi to mieć wpływ na ocenę stopnia karygodności takiego zachowania, które jest nieporównywalnie niższe, aniżeli naruszenie innych zakazów.
W konsekwencji zasadnym było znaczne złagodzenie orzeczonej kary pozbawienia wolności i z tego też względu obniżono jej wymiar do 3 miesięcy.
W żadnym razie natomiast nie można przyznać racji apelującej, gdy wskazuje na niewspółmierność z uwagi na brak orzeczenia w trybieart. 69 § 1 k.k.Powołane w apelacji argumenty w żadnym razie nie mogą zadecydowaćo przyjęciu po stronie oskarżonego pozytywnej prognozy penitencjarnej. Jak słusznie podkreślił sąd a quo warunkowemu zawieszeniu wykonania kary pozbawienia wolności sprzeciwia się wielokrotna uprzednia karalność oskarżonego, działanie w warunkach recydywy, co świadczy o jego całkowitej demoralizacji i nieliczeniu się z obowiązującym porządkiem prawnym.
Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy na podstawieart. 456 k.p.k.w zw. zart. 437 § 1 i 2 k.p.k.iart. 624 § 1 k.p.k.orzekł jak w dyspozytywnej części wyroku.
Wynagrodzenie na rzecz adw.K. W.tytułem nieopłaconej pomocy prawnej przed Sądem Okręgowym zasądzono w oparciuo § 14 ust. 2 pkt 4 w zw. z § 2 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwościz dnia 28.09.2002 r. „w sprawie opłat za czynności adwokackie …”
SSO Krzysztof Sajtyna