Sąd Okręgowy w Słupsku
IV Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ca 626/14
Data wyroku: 2014-12-17 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Wanda Dumanowska
Słowa kluczowe: Odsetki
Podstawa prawna: art. 6 kc

Sygn. akt IV Ca 626/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 17 grudnia 2014 r.
Sąd Okręgowy w Słupsku IV Wydział Cywilny Odwoławczy
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSO Wanda Dumanowska (spr.)
po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2014 r., wS.
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwaZ. P.
przeciwko Wspólnocie Mieszkaniowej nr(...)ulica (...)wS.
o zapłatę
na skutek apelacji powoda
od wyroku Sądu Rejonowego w(...)
z dnia 8 października 2014 r., sygn. akt I C 1401/14

1
oddala apelację;

2
zasądza od powodaZ. P.na rzecz pozwanej Wspólnoty Mieszkaniowej nr(...)ulica (...)wS.kwotę 90 (dziewięćdziesiąt) zł tytułem zwrotu kosztów postepowania apelacyjnego.

Sygn. akt IV Ca 626/14

UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem Sąd Rejonowy w(...)oddalił powództwoZ. P.wobec pozwanej Wspólnoty Mieszkaniowej ne(...)ulica (...)wS.o zapłatę kwoty 576,82 zł wraz z należnościami ubocznymi, przyjmując, iż strona powodowa nie udowodniła roszczenia.
Od tego wyroku apelację wniósł powód, zaskarżając go w całości. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił naruszeniaart. 6 kci232 kpc. W konkluzji apelacji powód wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uwzględnienie roszczenia wraz z kosztami za drugą instancję.

Mając na względzie treśćart. 505 
13
          § 1 kpcSąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie należy zaznaczyć, iż Sąd I instancji zebrał cały oferowany przez strony materiał dowodowy i poczynił ustalenia faktyczne na ich podstawie. W ocenie Sądu Okręgowego należy podzielić wnioski wyprowadzone przez Sądmeritize zgromadzonych w sprawie dowodów, dodatkowo wskazując, iż zaproponowane przez powoda dokumenty nie mają mocy dowodowej.
Podniesiony w apelacji zarzut naruszeniaart. 6 kcjest całkowicie bezzasadny. Przepis ten przesądza, iż na stronie, która wywodzi skutki prawne z faktu, spoczywa obowiązek jego udowodnienia. Zasada, skonkretyzowana wart. 6 kc, jest jasna - ten kto, powołując się na przysługujące mu prawo, żąda czegoś od innej osoby, obowiązany jest udowodnić fakty (okoliczności faktyczne) uzasadniające to żądanie, ten zaś kto odmawia uczynienia zadość żądaniu, a więc neguje uprawnienie żądającego, obowiązany jest udowodnić fakty wskazujące na to, że uprawnienie żądającemu nie przysługuje.
Powyższe oznacza, iż podstawowym obowiązkiem powoda w niniejszej sprawi było wykazanie, iż jego roszczenie jest zasadne. Zatem szczegółowej analizy wymagały przede wszystkim dowody wskazane przez powoda w pozwie. Powód przedstawił jedyniekserokopiefaktury z dnia 15 listopada 2010r. i wyciągu z konta. Wskazać przy tym należy, iż nie zostały one potwierdzone za zgodność z oryginałem, zatem nie są dokumentem w rozumieniu przepisówKodeksu postępowania cywilnego. Wynika to z tego, że odbitka ksero nie zawiera oryginalnego podpisu wystawcy, który stanowiconditio sine qua nonistnienia dokumentu. Na odbitce ksero widnieje wprawdzie podpis wystawcy, lecz nie jest to podpis oryginalny, złożony przez podpisującego bezpośrednio na danym dokumencie (w niniejszej sprawie na fakturach i wezwaniach do zapłaty).
Zważyć przy tym należy, iż odpis pisma (a także i załączników) może być sporządzony dowolną techniką (kopia maszynopisu, egzemplarz wydruku komputerowego, kserokopia itp.). Powinien jednak oddawać pełną ich treść, a składający je musi poświadczyć zgodność odpisu z oryginałem (por.K. Knoppek, Wydruk komputerowy jako dowód w procesie cywilnym, PiP 1993, Nr 2, s. 54 oraz K. Knopek, Dokument w procesie cywilnym, PDW Poznań 1993, s. 122). Pośrednio można tu także - z braku wyraźnego w tej mierze unormowania (takiego jak np. wart. 89 § 1 kpc, gdzie mowa zarówno o "wierzytelnym" odpisie, jak i o jego uwierzytelnianiu) - odnieść wskazania zawarte w uchwale SN z 29.3.1994 r. (III CZP 37/94, OSN 1994, Nr 11, poz. 206), że niepoświadczona podpisem strony kserokopia nie jest dokumentem. Mieści się ona w stosowanym wKodeksie postępowania cywilnegopojęciu odpisu (jako odwzorowanie oryginału), jednak poświadczenie jej zgodności z takim oryginałem mieści w sobie jednocześnie oświadczenie strony o istnieniu dokumentu o treści i formie odwzorowanej kserokopią. Również w wyroku z 6.11.2002 r. (I CKN 1280/00, niepubl.) Sąd Najwyższy odnosząc się do treściart. 128 i 129 kpcponownie uznał (choć bez przywołania poprzednio powołanego orzeczenia), że: "zwykła odbitka ksero (tj. odbitka niepotwierdzona, niestanowiąca dokumentu) nie może zastąpić dokumentu, na którego bazie powstała. Ustawodawca posługując się pojęciem dokumentu rozumiał przez to oryginał dokumentu. Tam gdzie oryginał może być zastąpiony przez odpis (np. odbitkę ksero), ustawodawca wyraźnie to zaznaczył".
Art. 129 § 2 kpcpozwala na złożenie zamiast oryginału odpisu dokumentu, ale poświadczonego za zgodność z oryginałem przez osoby w nim wskazane.
Wobec powyższego Sąd Rejonowy prawidłowo wywiódł, iż powód udowodnił istnienie roszczenia, którego dochodził w niniejszej sprawie od pozwanej. Bez znaczenia, zatem pozostają dalsze zarzuty podniesione w apelacji przez powoda.
Bezpodstawny jest zatem również zarzut naruszeniaart. 232 kpc. Powód, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, nie wykazał aby Sąd miał obowiązek działać w niniejszej sprawie z urzędu.
Wobec powyższego, na podstawieart. 385 kpcnależało orzec jak w sentencji.O kosztach postepowania apelacyjnego orzeczono na podstawieart. 108 § 1, 98 kpcoraz § 12 ust. 1 pkt 1 w zw. z § 6 pkt 2 rozporządzenia MS z dnia 28 września 2002r. o opłatach za czynności radców prawnych (…).