Sąd Okręgowy w Kielcach
IX Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IX Ka 1359/13
Data wyroku: 2014-02-20 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Bogna Kuczyńska, Aleksandra Babilon-Domagała, Anna Szeliga

Sygn. akt IX Ka 1359/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 20 lutego 2014 roku
Sąd Okręgowy w Kielcach IX Wydział Karny-Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący: SSO Aleksandra Babilon-Domagała
Sędziowie: SSO Anna Szeliga (spr.)
SSO Bogna Kuczyńska

Protokolant: st.sekr.sądowy Dorota Ziółkowska

przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Kielcach Jerzego Piwko
po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2014 roku
sprawyM. B.
oskarżonego o przestępstwo zart. 178a § 4 k.k.
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Kielcach
z dnia 10 czerwca 2013 roku sygn. akt XII K 64/13

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok uznając apelację za oczywiście bezzasadną;

II
zasądza odM. B.na rzecz Skarbu Państwa kwotę 140 (sto czterdzieści) złotych tytułem kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

Sygn. akt IX Ka 1359)13

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Kielcach wyrokiem z dnia 10 czerwca 2013r. w sprawie XIIK64)13 oskarżonegoM. B.w ramach czynu zarzucanego aktem oskarżenia uznał za winnego tego, że w dniu 20 grudnia 2012r. wB.gm.M., woj.(...), znajdując się w stanie nietrzeźwości i mając 1.06 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzy prowadził w ruchu lądowym samochód markiV. (...)onr rej. (...)będąc uprzednio prawomocnie skazanym wyrokami Sądu Rejonowego w Kielcach z dnia 19 października 2007 r. sygn.. akt XIIK1753)07 oraz Sądu Rejonowego w Kielcach z dnia 20 czerwca 2012 roku sygn. akt IIK393)12 za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości oraz pomimo orzeczonego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Kielcach z dnia 20 czerwca 2012 roku sygn.. akt IIK393)12 zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 4 lat , tj. popełnienia czynu stanowiącego przestępstwo zart. 178a§4kki za ten czyn na podstawieart. 178a§4kkskazał oskarżonego na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności . Na podstawieart. 42§2kkw zw. zart. 43§1kkorzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 4 lat. Na podstawieart. 49§2kkorzekł wobec oskarżonego świadczenie pieniężne w kwocie 800 zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej . Na mocyart. 627kpkzasądził odM. B.na rzecz Skarbu Państwa kwotę 210 zł tytułem części kosztów sądowych oraz na mocyart. 624§1kpkzwolniłM. B.od ponoszenia na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych w pozostałej części .
Apelację od tego wyroku wniósł obrońca oskarżonegoM. B., który zarzucił rozstrzygnięciu rażącą surowość orzeczonej wobec oskarżonego kary, a to 6 miesięcy pozbawienia wolności - bez warunkowego zawieszenia jej wykonania . W konkluzji skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez złagodzenie kary i wymierzenie jej z warunkowym zawieszeniem jej wykonania .

Sąd Okręgowy zważył co następuje :

Apelacja obrońcyM. B.nie zasługuje na uwzględnienie , a biorąc pod uwagę jakość merytoryczną wniesionego środka odwoławczego , okazała się niezasadna w stopniu oczywistym. Sąd Okręgowy nie dopatrzył się również żadnych uchybień, które uzasadniałyby zmianę lub uchylenie zaskarżonego wyroku z urzędu.
W niniejszej sprawie ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd Rejonowy są prawidłowe , nie były kwestionowane przez obrońcę oskarżonego . Jak to słusznie wskazano w pisemnym uzasadnieniu zaskarżonego wyroku zebrane w sprawie dowody pozwoliły na ustalenie, że oskarżonyM. B.w dniu 20.12.2012r. w miejscowościB.kierował samochodem osobowym znajdując się w stanie nietrzeźwości , przy czym w tym czasie obowiązywał go zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych orzeczony przez Sąd Rejonowy w Kielcach wyrokiem z dnia 20 czerwca 2012 r. w sprawie XIIK 393)12 w związku ze skazaniem oskarżonego za przestępstwo zart. 178a§4kk. Oskarżony do kierowania pojazdem się przyznał , jego wyjaśnienia w tym zakresie na wiarę zasługują , pozostają zbieżne z pozostałymi przeprowadzonymi dowodami tj. zeznaniami świadkaM. P.oraz z nie budzącymi wątpliwości wynikami dokonanego pomiaru na zawartość alkoholu w wydychanym przezM. B.powietrzu . Słusznie zatem Sąd Rejonowy uznał zachowanie oskarżonego jako wyczerpujące znamiona przestępstwa zart.178a§4kk.
Przechodząc do oceny kary wymierzonejM. B., w kontekście podnoszonego przez obrońcę oskarżonego zarzutu niewspółmiernej jej surowości , przypomnieć należy , że uwzględnienie tego zarzutu może okazać się skuteczne jedynie w sytuacji wymierzenia kary rażąco surowej lub rażąco łagodnej, albowiem tylko wówczas zarzut ten może być uwzględniony .
Analiza okoliczności ujawnionych w toku postępowania , w zestawieniu z pisemnym uzasadnieniem zaskarżonego wyroku prowadzą do wniosku, że Sąd I instancji wymierzając oskarżonemu karę w sposób należyty uwzględnił dyrektywy jej wymiaru wymienione wart. 53kk.
Prawidłowo Sąd Rejonowy uznał , iż stopień winy i społecznej szkodliwości czynu przypisanego oskarżonemu są znaczne .M. B.kierując samochodem w stanie nietrzeźwości , naruszył nie tylko jedną z podstawowych zasad obowiązujących wszystkich uczestników ruchu drogowego, a mianowicie zasadę bezwzględnej trzeźwości , ale również zlekceważył wcześniej orzeczony wobec niego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych . Łamiąc prawo po raz kolejny oskarżony swoim zachowaniem wykazał rażącą niepoprawność . Trafnie Sąd Rejonowy przy ocenie stopnia naruszenia zasady trzeźwości przez oskarżonego , uwzględnił wysokość stężenia alkoholu oraz stopień zagrożenia jakie oskarżony stwarzał dla innych uczestników ruchu drogowego. W sprawie nie występowały żadne okoliczności, które usprawiedliwiałyby, czy wymuszały na oskarżonym kierowanie pojazdem w stanie nietrzeźwości. Wymierzona oskarżonemu kara 6 miesięcy pozbawienia wolności jest zatem karą sprawiedliwą i adekwatną do wskazanych wyżej okoliczności. Nadto podkreślić należy , iż wysokość tej kary oscyluje w dolnych granicach ustawowego zagrożenia, jednak kara pozbawienia wolności jest z istoty swej karą najsurowszego rodzaju , zaś jej prewencyjne oddziaływanie – szczególnie w przypadku przestępstw takich , jak przypisane oskarżonemu - wynika przede wszystkim z konieczności i nieuchronności jej odbycia , a nie jej wysokości .
M. B.jest sprawcą niepoprawnym , mimo uprzednich skazań, w tym również za przestępstwo zart. 178a§4kk, w dalszym ciągu swoim zachowaniem demonstruje lekceważenie , nie tylko dla obowiązującego porządku prawnego , ale również wykazuje , iż dotychczas stosowane kary nie osiągnęły wobec niego zamierzonych celów wychowawczych . Trafnie wskazał Sąd Rejonowy w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku, że brak jest w sprawie szczególnych okoliczności uzasadniających w myślart. 69§4kkwarunkowe zawieszenie orzeczonej kary pozbawienia wolności. Oskarżony był uprzednio karany , wcześniej orzeczona kara , nie odniosła pozytywnego rezultatu w szczególności w zakresie wychowawczego wpływu naM. B.. Dlatego też brak jest podstaw do przyjęcia istnienia po jego stronie tzw. pozytywnej prognozy kryminologicznej. Okoliczność zaś, iż oskarżony , jak wskazuje obrońca, zrozumiał naganność dotychczasowego postępowania , postrzegać należy jako obawę przed rzeczywistym wykonaniem kary pozbawienia wolności , niż faktyczną skruchę . Wbrew wywodom skarżącego , choć rzeczywiścieM. B.przygnał się do winy, jednakże nie można powyższej okoliczności nadawać nadmiernego znaczenia , z zeznań świadkaM. P.wynika bowiem , że po zaistnieniu kolizji oskarżony odjechał , a do ujawnienia przestępstwa będącego przedmiotem niniejszego postępowania doszło na skutek podjętych przez nią działań . Pozytywnie należy ocenić podjęte przez oskarżonego działania związane z podjęciem terapii , co jednak równocześnie nie uchyla uznania, iż jedynie kara pozbawienia wolności , którą oskarżony będzie musiał odbyć może wpłynąć na zmianę jego zachowania w przyszłości.
Nie budzi wątpliwości okres orzeczonego wobec oskarżonego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych. Oskarżony swoim zachowaniem wykazał, iż jest nieodpowiedzialny, stwarza zagrożenie dla innych uczestników ruchu drogowego, dlatego z tego ruchu należy go wyeliminować na długi okres czasu. Orzeczony 4 –letni okres zakazu pozwoli mu na zweryfikowanie swojego dotychczasowego zachowania.
Nie budzi zastrzeżeń zasadność i wysokość orzeczonego świadczenia pieniężnego. Ten środek karny ma na celu nie tylko wzmocnienie represji karnej , ale przede wszystkim spełni cele wychowawcze i prewencyjne , bowiem uświadomi oskarżonemu w wymiarze materialnym nieopłacalność naruszania norm prawnych.
Uwzględniając powyżej przedstawione argumenty Sąd Okręgowy na podstawieart. 437§1kpkorzekł jak w wyroku .
O kosztach sądowych orzeczono na podstawieart. 636§1kpkorazart. 8 i art.2pkt.1 ustawy o opłatach w sprawach karnych z dnia 23.06.1973r.( Dz.U. z 1983r. na 43poz.223z późniejszymi zmianami), na które złożyły się 120 zł opłaty od kary pozbawienia wolności oraz 20 zł ryczałtu za doręczenia pism sądowych w postepowaniu odwoławczym.

SSO Anna Szeliga  SSO Aleksandra Babilon – Domagała SSO Bogna Kuczyńska