Sąd Okręgowy w Lublinie
II Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: II Ca 704/14
Data wyroku: 2014-11-20 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sądu Okręgowego Anna Ścioch-Kozak, Sędzia Sądu Okręgowego Przemysław Grochowski, Sądu Rejonowego do Marta Postulska-Siwek
Słowa kluczowe: Prawa Pacjenta
Podstawa prawna: 28 ust.1 ustawa z dnia 6 .11.2008 rou o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw pacjenta (Dz.U. z 2009, Nr 52,poz.417)

Sygn. akt II Ca 704/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 20 listopada 2014 roku
Sąd Okręgowy w Lublinie II Wydział Cywilny – Odwoławczy
w składzie:
Przewodniczący Sędzia Sądu Okręgowego Przemysław Grochowski (spr.)
Sędzia Sądu Okręgowego Anna Ścioch-Kozak
Sędzia Sądu Rejonowego del. do SO Marta Postulska-Siwek
Protokolant  Starszy sekretarz sądowy Jolanta Jaworska
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 listopada 2014 roku w Lublinie
sprawy z powództwaWojewódzkiego Szpitala (...)wB.
przeciwkoKancelarii (...)adwokatów i radców prawnych wL.
o 1.171,80 złotych z ustawowymi odsetkami od dnia 28 października 2010 roku
na skutek apelacji powodaWojewódzkiego Szpitala (...)wB.od wyroku z dnia 30 maja 2014 roku w sprawie I C 1224/12 Sądu Rejonowego w Białej Podlaskiej
I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że :
a/ zasądza od pozwanegoKancelarii (...)adwokatów i radców prawnych wL.na rzecz powodaWojewódzkiego Szpitala (...)wB.kwotę 1.171,80 (tysiąc sto siedemdziesiąt jeden złotych osiemdziesiąt groszy) z ustawowymi odsetkami od dnia 28 października 2010 roku oraz kwotę 197 (sto dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem kosztów procesu,
b/ nakazuje pobrać od pozwanegoKancelarii (...)adwokatów i radców prawnych wL.na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Białej Podlaskiej kwotę 59 (pięćdziesiąt dziewięć złotych) tytułem brakujących kosztów sądowych;
II. zasądza od pozwanegoKancelarii (...)adwokatów i radców prawnych wL.na rzecz powodaWojewódzkiego Szpitala (...)wB.kwotę 90 (dziewięćdziesiąt złotych) tytułem kosztów postępowania apelacyjnego.
II Ca 704/14

UZASADNIENIE
Przedmiot powództwa wniesionego przezWojewódzki Szpital (...)wB.stanowiło żądanie zapłaty przezKancelarię (...)i Radców Prawnych wL.kwoty 1.171,80 złotych wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 28 października 2010 roku z tytułu opłaty za wydaną dokumentację medyczną.
Zaskarżonym wyrokiem Sąd Rejonowy w Białej Podlaskiej oddalił powództwo oraz zasądził od powoda na rzecz pozwanego kwotę 197 złotych tytułem kosztów procesu wskazując jako przesłanki swojego rozstrzygnięcia, że w dniu 28 sierpnia 2010 rokuA. S.udzieliła pełnomocnictwa adw.M. L., adw.Z. K. (1), r.pr.Z. K. (2), adw.Z. K. (3)(...) Kancelarii (...)i Radców Prawnych wL.do prowadzenia i reprezentowania we wszystkich instancjach oraz przed Sądem Najwyższym sprawy dotyczącej śmierciW. S.i jednocześnie podpisała oświadczenie o zwolnieniu z obowiązku dochowania tajemnicy lekarskiejWojewódzki Szpital (...)wB., w którym wyraziła zgodę na udzielanie wszelkich informacji dotyczących jej obrażeń powypadkowych, przy założeniu ,że umocowanemu przeze nią adwokatowi lub innej osobie udostępnione zostaną kopie , względnie odpisy protokołów, zaświadczeń, opinii lekarskich. Pismem z dnia 13 września 2010 roku adwokatM. L.zwróciła się doWojewódzkiego Szpitala (...)wB., w którym wskazała ,że reprezentuje interesy prawneA. S., zwróciła się z prośbą o nadesłanie na adres Kancelarii historii, oraz przebiegu poroduW. S.urodzonego w dniu (...)w szpitalu, przy tym do pisma dołączyła uwierzytelniona kopie pełnomocnictwa. W odpowiedzi na powyższeWojewódzkiego Szpitala (...)wB.na adres kancelarii przesłał kopię dokumentacji medycznej zawierającą historię choroby w tym przebiegu poroduW. S.pbejmującą1953 strony. Za powyższe, wystawił w dniu 7 października.2010 roku naKancelarię (...)wL.fakturę VAT nr (...)na kwotę 1.171,80 złotych, gdzie termin płatności tej należności określono w niej na dzień 27 października 2010 roku. Pismem z dnia 12 października 2010 roku adwokatM. L.odesłała kopie nieprzydatnej dokumentacji medycznej, wskazując że przydatna i oczekiwana była tylko historia i przebieg samego porodu, jak podano w piśmie z dnia 13 października 2010 roku, pełnomocnik zaś nie wnosił o przesłanie całej hospitalizacji z leczeniaW. S.. Jednocześnie wniósł o dokonanie korektyfaktury VAT nr (...)oraz wystawienie nowej faktury tylko za dokumentację medyczną dotyczącą przebiegu porodu od jego rozpoczęcia, procesu i zakończenia. W odpowiedzi na powyższe DyrektorWojewódzkiego Szpitala (...)wB.pismem z dnia 4 listopada 2010 roku wskazał, że wniosek Kancelarii dotyczył przesłania historii, oraz przebiegu poroduW. S., a nadto, że z pisma jasno wynika, że pełnomocnik miała na myśli historię choroby noworodka oraz przebieg porodu. Z reguły przebieg porodu jest częścią historii choroby noworodka, w związku z tym nie uwzględnił prośby o korektę faktury. W sprawie korekty faktury za nadesłaną dokumentację medyczną , Kancelaria i Szpital prowadziły w dalszym ciągu korespondencję – w tym pismem z dnia 31 lipca 2012 roku i rozmowy telefoniczne, zaś dnia 23 lipca 2012 roku DyrektorWojewódzkiego Szpitala (...)wB.wystosował doKancelarii (...)i Radców Prawnych wL.wezwanie do zapłaty kwoty 1171,80 złotych w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania. Powyższe pismo zostało doręczone 27 lipca 2012 roku. Jednocześnie, 3 lutego2011 roku (jest nieprawidłowo 2010 roku), Kancelaria, drogą emaliową na adresZ. S., wystąpiła o uregulowaniefaktury VAT (...)i w odpowiedzi z dnia 4 marca 2011 roku uzyskała zapewnienie o dokonaniu wpłaty. Jak wywodził Sąd Rejonowy, przepisart. 26 ust 1 ustawy z dnia 6 listopada 2008oku. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta (Dz.U.2012.159) stanowi ,że podmiot udzielający świadczeń zdrowotnych udostępnia dokumentację medyczną pacjentowi lub jego przedstawicielowi ustawowemu, bądź osobie upoważnionej przez pacjenta. W myśl zaś ust. 2 , po śmierci pacjenta, prawo wglądu w dokumentację medyczną ma osoba upoważniona przez pacjenta za życia, przy czym, zgodnie z art. 27 pkt 2 ustawy, dokumentacja medyczna jest udostępniana między innymi poprzez sporządzenie jej wyciągów, odpisów lub kopii. Wspomniane upoważnienie , jak wynika z ugruntowanych poglądów orzecznictwa , w rozumieniu przepisu art. 26 ustawy, jest szczególną instytucją prawa utworzoną przepisamiustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta, nie stanowi ono pełnomocnictwa w rozumieniukodeksu cywilnego, od którego różni się głównie tym, że nie wygasa po śmierci mocodawcy – pacjenta. Osoba upoważniona zatem, w przypadku śmierci pacjenta ma nadal prawo wglądu w jego dokumentację medyczną. Sam pacjent swoją dokumentację medyczną może odebrać sam lub przez ustanowionego pełnomocnika, brak jest bowiem jakichkolwiek przeciwwskazań wnikających z ustawy, aby umocował on pełnomocnika do odbioru w jego imieniu i na jego rzecz konkretnej dokumentacji medycznej. Nie wprowadza on nadto wymogu odbioru takiej dokumentacji osobiście przez pacjenta, co zostało już rozstrzygnięte ostatecznie w orzecznictwie w tym w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 13 lipca 2010 r. II SAB/Rz 29/10. Jak wynika ze złożonych dokumentów, faktycznieA. S.–matkaW. S.udzielił pełnomocnictwa partnerom powyższej Spółki –adw.M. L., , adw.Z. K. (1)i r.prZ. K. (2)i adw.Z. K. (3)do „prowadzenia i reprezentowania we wszystkich instancjach oraz przed Sądem Najwyższym” jej sprawy, nie może budzić zatem wątpliwości, że powyższy dokument jest pełnomocnictwem procesowym , a zatem wymienieni partnerzy zostali powołani do działania w imieniuA. S.i na jej rzecz Podjęte przez nich zatem działania wywołują skutki bezpośrednio dla mocodawczyni. Charakteru powyższego umocowania nie zmienia fakt , że w jego treści został użyty wyraz –„upoważnia Partnerów”, bowiem z jego treści wprost wynika , że woląA. S.było udzielenie pełnomocnictwa procesowego wymienionym Partnerom do reprezentowania jej w postępowaniu sądowym . Potwierdza to zresztą i tytułu pisma –„Pełnomocnictwo” i określanie wymienionych w nim „upoważnionych” osób jako pełnomocników (przy umocowaniu do odbioru przedmiotu świadczenia w drugi akapicie pisma) i sformułowania użyte przy ustalaniu zasad naliczania wynagrodzenia –dla pełnomocników w 3 akapicie pisma. Na odmienną interpretację, nie wpływa również treść oświadczenia o zwolnieniu z obowiązku dochowania tajemnicy lekarskiej, z której wprost wynika, żeA. S.wyraża zgodę na udostępniania jej adwokatowi lub innej osobie : kopii , względnie odpisów protokołów , zaświadczeń , opinii lekarskiej. Za niewątpliwe uznał Sąd Rejonowy wyżej wskazane pełnomocnictwo za mające charakter pełnomocnictwa procesowego obejmującego swoim zakresem wszystkie czynności procesowe określoneart. 91 kpc, jednocześnie jednak nie dostrzegał Sąd żadnego zakazu, aby zawierało ono, czy dodatkowo było rozszerzone również o elementy pełnomocnictwa o charakterze materialno-prawnym. W tym ostatnim zakresie jego treść oceniana musiałaby być według przepisówkodeksu cywilnego, czyliart. 98i następnych . W takie pełnomocnictwo, w ocenie Sądu, zostało udzielone przezA. S.jej „adwokatom”, którymi niewątpliwie byli zgodnie z treścią pełnomocnictwa procesowego partnerzy pozwanej Spółki. Wynika to zresztą wprost ze wspomnianego „Oświadczenia”, w którym wnosiła ona o udostępnienie jej „adwokatowi” dokumentacji medycznej. Potwierdza to również dołączona do akt korespondencja mailowej, której prawdziwość nie została zakwestionowana. Biorąc zatem pod uwagę łącznie : treść pisma pełnomocnikaA. S.z dnia 13 września 2010 roku, w którym zwraca się on o wydanie mu kopii dokumentacji medycznej, dołączonego do wskazanego pisma pełnomocnictwa oraz treść wskazywanego oświadczenia, Sąd Rejonowy doszedł do przekonania, że partnerzy pozwanej Spółki byli uprawnieni do wystąpienia w imieniu i na rzeczA. S.jako pełnomocnicy do wydania kopii dokumentacji medycznej. Nie można było także przyjąć, że adwokaci , radcowie prawni, którymA. S.udzieliła pełnomocnictwa, są osobami, którym przysługiwałoby, zgodnie z jej wolą, prawo do żądania udostępnienia po jej śmierci, dokumentacji medycznej, gdyż taka wola nie wynika z żadnego ze zgromadzonych w sprawie dowodów. Zgodnie z ust 2 art. 26 wskazywanej wyżej ustawy , upoważnienie do udostępnienia dokumentacji medycznej nie wygasa wraz ze śmiercią pacjenta. Z dołączonego pełnomocnictwa oraz korespondencji, jaką powód prowadził z pozwanym, wynika jedynie, że woląA. S.było udzielenie pełnomocnictwo na czas sprawy o uzyskanie odszkodowania i występowanie w jej imieniu do czasu uzyskania takiego odszkodowania i jego odbioru. Nadto adwokatM. L., zwracając się do powoda o wydanie dokumentacji medycznej dotyczącejW. S., w piśmie z dnia 13 września 2010 roku wyraźnie stwierdziła, że reprezentuje interesy prawneA. S., a uwierzytelnioną kopię pełnomocnictwa, złożyła w załączeniu. Była ona zresztą traktowana przez samego powoda jako pełnomocnik, skoro w piśmie z dnia 4 listopada 2010 roku jest wprost określana jako pełnomocnik a nie osoba upoważniona. W tej sytuacji, partnerzy pozwanego występowali wobec powodowego Szpitala jako pełnomocnicyA. S., zatem w jej imieniu i na jej rzecz. Nie są oni zatem zobowiązani do uregulowania należności za wydaną dokumentacje medyczną. Nie zmienia tego stanowiska fakt, że nie kwestionowali oni faktury w zakresie, w jakim została ona wystawiona na Spółkę, której byli partnerami, bowiem brak takiego kwestionowania nie może być bowiem traktowany jako uznanie odpowiedzialności co do zapłaty za doręczoną kopię dokumentacji. Za takim uznaniem nie świadczą bowiem żadne okoliczności przedmiotowej sprawy, szczególnie, że oczywistym było, że wspomniani partnerzy występują jako pełnomocnicy, co potwierdzał, dołączony do pierwszego pisma dokument pełnomocnictwa, treść tego pisma i „oświadczenia”, jak również to, że pacjent, żądając dokumentacji, może działać w tym zakresie przez pełnomocnika, ustawa bowiem tego nie zabrania, a nadto nie wprowadza wymogu osobistego odbioru dokumentacji przez pacjenta. Powód wystawił fakturę za wydanie kopii całej dokumentacji medycznej obejmującej historię chorobyW. S.wraz z jego porodem, co było kwestionowane przez pozwanych, wskazujących że domagali się oni jedyni dokumentacji dotyczącej poroduW. S.. Niemniej jednak, użyte w piśmie z dnia 13 września 2010 roku sformułowania i sposób ich zapisu : „historii , oraz przebiegu porodu” (z zastosowaniem przecina i spójnika „oraz”) wskazywały raczej na żądanie historii choroby i przebiegu poroduW. S.. Sformułowanie to oraz fakt, że żądanie to składał profesjonalny podmiot, Sąd przyjął za zasadną interpretację wskazywaną przez powodowy Szpital, mimo, że faktycznie intencja żądającego, ograniczała się jedynie do uzyskania kopii dokumentacji zawierającej przebiegu samego porodu ; szczególnie, że zgodnie z obowiązującymi w wówczas przepisami prawa (§5 Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 21 grudnia 2006 roku sprawie rodzajów i zakresu dokumentacji medycznej w zakładach opieki zdrowotnej oraz sposobu jej przetwarzania – Dz. U.Nr 247, poz. 1819) powód zobowiązany był do prowadzeni dokumentacji indywidualnej składającej się z historii zdrowia i choroby oraz historii choroby. Sposób naliczenia opłaty za wydaną kopię dokumentacji medycznej nie był przez pozwanego kwestionowany i został on nadto należycie przez stronę powodową wykazany. Z kolei rozstrzygnięcie o kosztach procesu oparł Sąd oart. 98§1 kpci, wobec oddalenia powództwa, zasądził od powoda na rzecz pozwanego kwotę 197 złotych zawierającą wynagrodzenie adwokata w wysokości 180 złotych oraz opłatę skarbową od pełnomocnictwa w kwocie 17 złotych.
W apelacji wniesionej przez powoda zaskarżył on ten wyrok w całości i wnosił o jego zmianę poprzez zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kwoty 1.171,80 złotych wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 28 października 2010 roku i kosztami postępowania za I i II instancję, ewentualnie uchylenie wyroku i przekazanie sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania, zarzucając :
- naruszenie art.. 233§1 kpcpoprzez sprzeczne z zasadami logiki i doświadczenia życiowego wyprowadzenie faktu rozszerzenia zakresu pełnomocnictwa procesowego o elementy materialnoprawne, skutkiem czego błędnie ustalił, że pozwany działał jako pełnomocnikA. S.w rozumieniuart.95 i nast. Kci jako taki zaciągnął zobowiązanie na jej rzecz;
- naruszenieart. 231 kpcw zw. zart.233 kpcpoprzez przyjęcie faktu uznania swojej odpowiedzialności co do zapłaty za doręczoną kopię dokumentacji za nieustalony, mimo istnienie do tego dostatecznej podstawy w zebranym materiale dowodowym , z którego wynika że uznawał od roszczenie za istnieje wobec niego a nie zgadzał się jedynie z jego wysokością;
- naruszenie art. 26 ust.1-4 ustawy z dnia 6 listopada 2008 oku. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta (Dz.U.2009r., Nr 52, poz.417 z późn.zm.) w zw. zart.91 kpcpoprzez błędną wykładnię poprzez przyjęcie, że pełnomocnikowi przysługują jakieś szczególne uprawnienia do uzyskania dostępu do dokumentacji medycznej , podczas gdy przepis art. 26 ust.1-4 ustawy zawiera zamknięty katalog podmiotów uprawnionych do dostępu do dokumentacji medycznej i pełnomocnik winien legitymować się upoważnieniem udzielonym w myśl tego przepisu, a także w przepisieart.91 kpcnie wskazano umocowania do żądania przez pełnomocnika procesowego udostępnienia mu dokumentacji medycznej;
- naruszenie art.26 ust.1 i 2 ustawy z dnia 6 listopada 2008 oku. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta (Dz.U.2009r., Nr 52, poz.417 z późn.zm.) poprzez błędną jego wykładnię polegająca na przyjęciu, że warunkiem skutecznego upoważnienia do dostępu do dokumentacji medycznej jest również wola pacjenta, aby osoba upoważniona zachowała ten dostęp po śmierci pacjenta, podczas gdy warunkiem skutecznego udzielenia upoważnienia jest jedynie wola pacjenta, by jego dokumentacja medyczna została udostępniona komukolwiek poza nim samym, zaś okoliczność, że upoważnienie nie wygasa wraz z jego śmiercią, ale po jego śmierci wywołuje skutki prawne, wynika z mocy samego prawa i nie musi być objęte wolą pacjenta.
Sąd Okręgowy zważył co następuje :
Apelacja powoda w zakresie wniosku o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uwzględnienie powództwa znajdowała uzasadniane podstawy, chociaż nie wszystkie podnoszone w niej zarzuty podlegały uwzględnieniu.
Zasadniczą kwestią, jaką należało poddać rozważeniu na tle żądania pozwu powodowej oraz kwestionowania przez stronę pozwaną legitymacji biernej, było ustalenie podmiotu zobowiązanego do uiszczenia dochodzonej należności. Sąd Rejonowy prawidłowo zidentyfikował podstawę prawną uprawniająca powoda do jej pobrania, jednakże wbrew przepisomart. 26 i art.28 ustawy z dnia 6 listopada 2008 roku o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta(w wersji miarodajnej dla powstania roszczenia (Dz.U.2009r., Nr 52, poz.417 z późn.zm.) uznał brak obowiązku jej zapłaty przez pozwany podmiot. Przedmiotem powództwa było uiszczenie opłaty przewidzianej w art. 28 powołanego aktu prawnego za udostepnienie dokumentacji medycznej w sposób przewidziany w art.27 pkt 2. Niewątpliwie doszło do tego rodzaju udostępnienia tej dokumentacji poprzez sporządzę nie i wydanie pozwanemu jej kopii, co pozostawało poza sporem. W ocenie Sądu Okręgowego wskazany akt prawny samodzielnie i w wystarczającym stopniu reguluje kwestię podmiotu obowiązanego do jej poniesienia, zaś w okolicznościach sprawy brak było powodów do przyjęcia poglądu wyrażonego przez Sąd Rejonowy. Przepis art. 26 ustawy o prawach pacjenta określa krąg podmiotów uprawnionych do uzyskania dostępu do dokumentacji medycznej i nie ulega wątpliwości, że do nich adresowany jest obowiązek poniesienia opłaty wymierzonej na podstawie art.28 ust.1 omawianej ustawy. Bezdyskusyjm jest także warunek udostępnienia dokumentacji w wyniku żądania uprawnionego podmiotu wskazującego tę dokumentację, zakres i sposób jej udostępnienia; przy czym status osoby upoważnionej w rozumieniu art. 26 ust. 1 ustawy o prawach pacjenta wskazuje na jej samodzielność oraz oderwanie od samego pacjenta, skoro zachowuje on swoją role także po jego śmierci. Dla uzyskania dostępu do dokumentacji medycznej obojętny jest przy tym wewnętrzny stosunek pomiędzy dającym upoważnienie a jego biorcą oraz motywacja jego udzielenia wobec braku tego rodzaju wymogów w treści ustawy o prawach pacjenta. Uprawnionym jest zatem wnioskowanie, że obowiązek uiszczenia opłaty określonej w art. 28 ust.1 obciąża podmiot występujący wobec placówki opieki zdrowotnej z żądaniem udostępnienia dokumentacji medycznej w sposób określony w art. 27 ust.2 ustawy. W świetle ustaleń poczynionych w sprawie to strona pozwana wystąpił o udostępnienie dokumentacji medycznej w sposób określony w art. 27 ust.2 ustawy o prawach pacjenta poprzez wydanie mu jej kopii legitymując się dokumentem wystawionym przez pacjenta, w którym ustanowiona została podmiotem uprawnionym do wglądu do jego dokumentacji medycznej. Dokument ten nosi znamiona upoważnienia w ujęciu art.26 ust.1 ustawy o prawach pacjenta i tak też, co do skutków, pojmowany być musiał przez strony, skoro innego rodzaju umocowanie, w tym pełnomocnictwo procesowe ustanowione na rzecz pozwanego, nie mogło stanowić dostatecznej podstawy do ubiegania się o dostęp do dokumentacji medycznej. Nadto, na tle czynności związanych wystąpieniem o udostępnienie dokumentacji medycznej oraz wystawieniem faktury dotyczącej należności z tytułu przedmiotowej opłaty, gdy sam pozwany określał sposób jej udostępnienia, zakres żądanej w celu udostępnienia dokumentacji i zarządzał nią zwracając część i oceniał przydatność, występował wobec powoda jako osoba uprawniona z racji upoważnienia do pozyskiwania wglądu na zasadach wynikających z art. 26 ust.1 i art. 27 ust.2 ustawy o prawach pacjenta. Jak wskazano wyżej, charakter więzi łączących uprawnionego z upoważnionym nie odgrywają roli dla powstania warunków pozwalających na ubieganie się o udostępnienie dokumentacji medycznej, zatem to osoba występująca z żądaniem w tym przedmiocie ponosi względem placówki opieki zdrowotnej finansowe konsekwencje realizacji przysługujących jej uprawnień.
Za prawidłowe uznań należało stanowisko Sądu Rejonowego co do zgodności wydanej dokumentacji z wnioskiem strony pozwanej, skoro z treści pisma, w którym wystąpił o udostępnienie dokumentacji medycznej poprzez wydanie jej kopii, wymieniono jej elementy podlegające udostępnieniu a wskazany przez pozwanego jej obszar nie ograniczał się wyłącznie do tej części, którą, po udostępnieniu w żądany sposób, pozwany uznał za przydatną. W tej sytuacji, skoro sposób naliczenia opłaty nie stanowił przedmiotu kontrowersji pomiędzy stronami, powództwo podlegało uwzględnieniu co do całości żądanej należności.
Odsetki ustawowe przysługują powodowi na zasadzieart. 481§1 kc, przy czym opóźnienie w zapłacie dochodzonej należności kształtuje się na zasadach zart.476 kcw sytuacji, gdy doręczenie pozwanemu faktury określającej należność realizowało przesłanki wezwania do zapłaty a oznaczony w niej termin zapłaty wskazywał na termin spełnienia świadczenia, który przypadał na dzień 27 października 2010 roku.
W kontekście wyżej przytoczonych rozważań, za zasadny należało uznać zarzut pierwszy z podnoszonych w apelacji wobec braku wystarczających podstaw faktycznych przemawiających za zastosowaniem poglądu eksponowanego przez Sąd Rejonowy dla pełnomocnictwa udzielonego pozwanemu, analizowanego w niniejszej sprawie.
W przypadku drugiego z zarzutów jest on pozbawiony znaczenia dla rozstrzygnięcia, skoro pozwany przesłanki swojej odpowiedzialności zakwestionował w toku procesu, co wymagało dokonania ustaleń i rozważań w tym zakresie, bez możliwości ograniczenia się do stanowiska zajmowanego przez pozwanego na etapie wcześniejszym.
Podniesienie w apelacji zarzutów trzeciego i czwartego związane było z przyjętym przez Sąd Rejonowy stanowiskiem na temat charakteru statusu strony pozwanej jako pełnomocnika uprawnionego do odebrania dokumentacji medycznej, co zostało zakwestionowane w wyżej przytoczonych rozważaniach. Sąd Rejonowy nie twierdził przy tym jednakże, by samo pełnomocnictwo procesowe było wystarczającą podstawą do uzyskania dokumentacji medycznej. Niemniej jednak, jeśliby nawet przypisać pozwanemu możliwość odebrania dokumentacji jako ustanowionemu między innymi w tym celu pełnomocnikowi, to nie wynika stąd, by pełnomocnik taki uprawniony był do żądania udostępnienia dokumentacji medycznej oraz decydowania o sposobie i zakresie jej udostępnienia, potwierdzenia czego nie można znaleźć na tle orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, na które powołuje się Sąd Rejonowy. Stąd, konstrukcja przyjęta przez Sąd Rejonowy pozostawała w sprzeczności z art. 26 ust.1 ustawy o prawach pacjenta i w tym zakresie zarzut ten znajdował swoje uzasadnienie.
Zarzut czwarty natomiast, wobec braku wyrażenia przez Sąd Rejonowy kwestionowanego w nim poglądu, nie podlegał uwzględnieniu. Sąd Rejonowy nigdzie nie wyraził sugerowane w tym miejscu apelacji zapatrywania, ograniczając się wyłącznie do czynnika woli mocodawcy, jako elementu pozwalającego na interpretację charakteru mandatu udzielonego pozwanemu, mającego stanowić pełnomocnictwo wobec wykluczenia jego kontynuacji po śmierci mocodawczyni.
Wobec uwzględnienia powództwa w całości, powodowi, na zasadzieart. 98 kpc, należały się koszty procesu obejmujące wynagrodzenie radcy prawnego reprezentującego go przed Sądem Rejonowym określone na podstawie §6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych… w zw. zart.99 kpci w zw. zart.98§3 kpc.
Z uwagi na powyższe, na podstawieart. 386§1 kpc, Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania apelacyjnego orzekł, zważywszy na jego wynik, na podstawieart.98§1 kpcprzyjmując, zaś należność z tego tytułu objęła w myślart.98§3 kpcw zw. zart.99 kpc, wynagrodzenie radcy prawnego (§12 ust.1 pkt1 w zw. z §6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych…); z kolei opłata od apelacji uiszczona w warunkach całkowitego zwolnienia apelującego od kosztów sądowych (k.21) nie miała charakteru kosztów niezbędnych do celowego dochodzenia przez niego swoich praw i nie realizowała definicji kosztów procesu podlegających zwrotowi od przegrywającego przeciwnika.