Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 249/14
Data wyroku: 2014-09-12 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Waldemar Masłowski, Andrzej Wieja, Andrzej Tekieli
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Mieniu
Podstawa prawna: art. 437 § 2 kpk

Sygn. akt VI Ka 249/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 12 września 2014 r.
Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący – Sędzia  SO Waldemar Masłowski (spr.)
Sędziowie   SO Andrzej Tekieli
SO Andrzej Wieja
Protokolant Anna Potaczek
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej Macieja Prabuckiego
po rozpoznaniu w dniu 12 września 2014 r.
sprawyD. T.
oskarżonego zart. 279 § 1 kkw związku zart. 64 § 1 kk
z powodu apelacji, wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze
z dnia 19 lutego 2014 r. sygn. akt II K 1326/13

I
zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoD. T.w ten sposób, że orzeczoną karę pozbawienia wolności obniża do 1 (jednego) roku i 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności,

II
w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy,

III
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.B. Ł.kwotę 516, 60 zł w tym 96, 60 zł podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej obrony oskarżonego z urzędu w postępowaniu odwoławczym,

IV
zwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze obciążając nimi Skarb Państwa.

Sygn. akt VI Ka 249/14

UZASADNIENIE
D. T.został oskarżony o to, że w nocy z 15/16 lipca 2013 roku wJ.przyul. (...), woj.(...)działając wspólnie i w porozumieniu zA. P.dokonali kradzieży z włamaniem w ten sposób, że po uprzednim wyłamaniu śrubokrętem zamków w drzwiach a następnie wyważeniu drzwi głównych wejściowych dostali się do wnętrza pomieszczeniasklepu (...)skąd następnie dokonali zaboru w celu przywłaszczenia mienie w postaci: 748 sztuk pojedynczo zapakowanych oryginalnie paczek papierosów różnych marek o łącznej wartości 8.651,21 złotych, 11 sztuk starterów telefonii komórkowej(...)o łącznej wartości 53,51 złotych, pieniędzy w kwocie 478,79 złotych wraz z szufladą kasową o wartości 295,20 złotych, gdzie łączna wartość skradzionego mienia wyniosła na sumę 9.478,71 złotych na szkodęfirmy PHU (...)wJ.ifirmy (...) Sp. z o.o.z siedzibą wP., przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się będąc uprzednio skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 07 maja 2008 roku w sprawie II K 124/08 za czyny zart. 286 § k.k.na karę 2 lat pozbawienia wolności, wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 20 czerwca 2008 roku w sprawie II K 187/08 za czyn zart. 286 § 1 k.k.na karę 1 roku pozbawienia wolności i wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 05 stycznia 2009 roku w sprawie II K 342/08 za czyn zart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, objętych następnie wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 15 maja 2012 roku w sprawie II K 312/12 mocą którego orzeczono karę łączną w wysokości 3 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności, która odbył w okresie od 13 grudnia 2011 roku do 14 marca 2013 roku; tj. o czyn zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.
Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze wyrokiem z dnia 19 lutego 2014r. w sprawie II K 1326/13:

I
uznał oskarżonegoD. T.za winnego popełnienia czynu opisanego w części wstępnej wyroku, przy przyjęciu, iż czynu tego dopuścił się będąc uprzednio skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 7 maja 2008r. w sprawie o sygn. akt II K 124/08, za czyny zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 91 §1 k.k.na karę dwóch lat pozbawienia wolności, który to wyrok został objęty wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 15 maja 2012r. w sprawie sygn. akt II K 312/12 zmienionym wyrokiem Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 4 września 2012r. w sprawie sygn. akt VI Ka 423/12 w którym wymierzono mu karę łączną dwóch lat i sześciu miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od dnia 13 grudnia 2011r. do 14 marca 2013r. tj. czynu zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart.64 § 1 k.k.i za to za podstawieart. 279 § 1 k.k.wymierzył mu karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności;

II
na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet wymierzonej oskarżonemuD. T.kary pozbawienia wolności zaliczył okres tymczasowego aresztowania od dnia 16 lipca 2013r. do dnia 30 lipca 2013r.

III
na podstawieart. 29 ust.1 ustawy prawo o adwokaturzezasądzał od Skarbu Państwa na rzecz adw.B. Ł.kwotę 672 zł netto, oraz kwotę 154,56 zł tytułem podatku od towarów i usług, tj. łącznie kwotę 826,56 zł brutto;

IV
na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.zwolnił w całości oskarżonegoD. T.od kosztów sądowych obciążając nimi Skarb Państwa, w tym na podstawieart. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnychnie wymierzył mu opłaty.

Od powyższego wyroku wniósł apelację obrońca oskarżonegoD. T.. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:

1
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za jego podstawę, a mający wpływ na treść orzeczenia poprzez ustalenie na podstawie nieprawidłowej oceny dowodów, iż oskarżony dopuścił się zarzucanego mu czynu wyczerpującego dyspozycjęart. 279§1 kk, w sytuacji gdy prawidłowa ocena dowodów w szczególności wyjaśnień podejrzanegoD. T., złożonych w postępowaniu przygotowawczym powinna prowadzić do ustalenia, iż nie jest możliwe ustalenie tożsamości drugiego sprawcy , a tym bardziej przypisanie współsprawstwa oskarżonemu,

powyższe wpłynęło na treść orzeczenia w taki sposób, że oskarżony został uznany winnym zarzucanego mu czynu pomimo tego, iż jego sprawstwo nie zostało wystarczająco dowiedzione zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym,

2
obrazę przepisów prawa materialnegoart. 19§2 kkw zw. zart. 28§1 kkpoprzez ich niewłaściwe niezastosowanie ponieważ zachowanie oskarżonego należało zakwalifikować jako nieumyślne pomocnictwo, co depenalizuje jego czyn,

3
rażącej niewspółmierności kary do wagi popełnionego czynu bowiem nawet gdyby przyjąć, iż oskarżony dokonał umyślnego a nie nieumyślnego pomocnictwa, to Sąd winien zastosować złagodzenie orzeczonej mu kary zgodnie zart. 19§2 kk.

Stawiając powyższe zarzuty obrońca wniósł o: zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od dokonania zarzucanego mu czynu ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja jest zasadna w tej części jedynie w jakiej apelujący zarzuca rażącą surowość kary pozbawienia wolności wymierzonej oskarżonemu.
Wbrew zarzutom apelacji Sąd Rejonowy dokonał prawidłowych a nie błędnych ustaleń faktycznych po dokonaniu oceny dowodów zgodnie z dyspozycjąart. 7 kpk.
Zarzut apelacji błędu w ustaleniach faktycznych opiera się tylko i wyłącznie na jednostronnej ocenie wiarygodności wyjaśnień oskarżonego na podstawie których to wyjaśnień, gdyby traktować je jako prawdziwe, faktycznie nie można by przypisać oskarżonemu współsprawstwa kradzieży z włamaniem dosklepu (...)w nocy z 15/16 lipca 2013 roku.
Apelujący zakłada, że oskarżony przez cały tok postępowania składał prawdziwe wyjaśnienia. Sąd Rejonowy zanim dokonał ustaleń faktycznych w sprawie ocenił wiarygodność wyjaśnieńD. T.i uznał je za niewiarygodne. Ocena ta nie była oceną jednostronną dowolną lecz oceną swobodną dokonaną, jak wskazano wyżej, zgodnie z dyspozycjąart. 7 kpk, a co istotne Sąd Rejonowy dokonał oceny wszystkich dowodów we wzajemnym ich powiązaniu i była to ocena wszechstronna. Słusznie Sąd Rejonowy wskazuje na te wyjaśnienia i zeznania świadkaA. P., w których przyznawał się on do dokonania włamania wraz z oskarżonymD. T.i opisywał dość szczegółowo jego przebieg oraz opisał role każdego z nich. Sąd Rejonowy trafnie ocenił te wyjaśnieniaA. P., w których obciążał oskarżonegoD. T.jako prawdziwe. Za ich wiarygodnością przemawia chociażby, słusznie uwzględniony przez Sąd Rejonowy fakt, iż będąc przesłuchiwany w charakterze podejrzanego, przyznał się do wielu zarzucanych mu czynów, zaprzeczał, by któregokolwiek z nich dokonał zD. T.i jednocześnie stwierdził, że tylko jednego z tych przestępstw dokonał we współdziałaniu zD. T.tj. czynu przypisanego temu oskarżonemu w obecnym postępowaniu. GdybyA. P.pomawiałD. T.to przecież pomówiłby go o dokonanie innych zarzucanychP.czynów a tego nie uczynił. Nadto wyjaśnienia składane przezA. P., w których wskazywał jako współsprawcęD. T., korelują z innymi dowodami wskazanymi przez Sąd a to m. in. z nagraniem z monitoringu wnętrza sklepu gdzie widać dwóch zamaskowanych sprawców czy też zeznaniami funkcjonariuszy policji dokonujących zatrzymaniaD. T.i ścigającychA. P.. Niezależnie od powyższych dowodów, treść wyjaśnieńD. T.jakoby w środku nocy był poproszony przezA. P.by go ostrzegł gdyby ktoś nadchodził aP.miał udać się do mieszkania konkubiny, z którą był skonfliktowany, uznać należało za naiwne i w konsekwencji za nieprawdziwe. Trafnie też Sąd Rejonowy ocenił zeznaniaA. P.złożone na rozprawie za nieprawdziwe. Argumentacja Sądu Rejonowego jest logiczna, przekonywująca i Sąd Okręgowy w pełni ją akceptuje uznając ją za swoją. Nie do przyjęcia jest argumentacja apelującego będąca próbą podważenia wiarygodności tych twierdzeńA. P., w których obciążał onD. T.polegająca na sugerowaniu a więc domniemaniu, że „…być może …”A. P.mylił zdarzenia. Sugestii apelującego przeczy wprost treść wyjaśnieńA. P., który wyraźnie i stanowczo stwierdził, że jednego czynu – będącego przedmiotem rozpoznania w obecnym postępowaniu - dokonał on współdziałając zD. T.a pozostałych dokonał sam lub z inną osobą.
Reasumując stwierdzić należy, że Sąd Rejonowy dokonał prawidłowej oceny dowodów i w oparciu o tę ocenę dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych tj. żeD. T.iA. P.działając wspólnie i w porozumieniu w nocy z 15/16 lipca 2013 roku wJ.przyul. (...), woj.(...)działając wspólnie i w porozumieniu dokonali kradzieży z włamaniem w ten sposób, że po uprzednim wyłamaniu śrubokrętem zamków w drzwiach a następnie wyważeniu drzwi głównych wejściowych dostali się do wnętrza pomieszczeniasklepu (...)skąd następnie dokonali zaboru w celu przywłaszczenia mienie w postaci: 748 sztuk pojedynczo zapakowanych oryginalnie paczek papierosów różnych marek o łącznej wartości 8.651,21 złotych, 11 sztuk starterów telefonii komórkowej(...)o łącznej wartości 53,51 złotych, pieniędzy w kwocie 478,79 złotych wraz z szufladą kasową o wartości 295,20 złotych, gdzie łączna wartość skradzionego mienia wyniosła na sumę 9.478,71 złotych na szkodęfirmy PHU (...)wJ.ifirmy (...) Sp. z o.o.z siedzibą wP..
Ocenione przez Sąd Rejonowy dowody przeczą tezie apelującego jakobyD. T.stał jedynie „na czatach” a nadto, że nie wiedział on nic, iżA. P.dokonuje kradzieży z włamaniem. Tym samym zupełnie bezzasadne są drugi i trzeci z zarzutów apelacji tj. obrazyart. 19 § 2 kkw zw. zart. 289 § 1 kkoraz niewspółmierności kary wynikające z niezastosowaniaart. 19 § 2 kk.
Sąd Rejonowy dokonał prawidłowej subsumpcji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu kwalifikując go zart. 279 § 1 kk. OskarżonyD. T.działając wspólnie i w porozumieniu zA. P.pokonali zabezpieczenia sklepu, dostali się do jego wnętrza i dokonali zaboru w celu przywłaszczenia mienia opisanego w przypisanym oskarżonemu czynie.
Słusznie też Sąd Rejonowy uznał, że czynu tegoD. T.dokonał w warunkach recydywy zart. 64 § 1 kk. Zarówno w wyroku jak i jego pisemnych motywach Sąd meriti wskazał na uprzednie skazanie oskarżonego i dane odbycia kar, które stanowią o tym, że spełnione zostały przesłanki określoneart. 64 § 1 kk.
Związany kierunkiem apelacji Sąd Okręgowy zobligowany był do kontroli wyroku w zakresie orzeczenia o karze. Sąd Rejonowy wymierzył oskarżonemuD. T.kary 3 lat pozbawienia wolności. Jak wskazano wyżej nie miał zastosowaniaart. 19 § 2 kk, tak jakby tego chciał apelujący, nie mniej orzeczona kara była rażąco surowa. W ocenie Sądu Okręgowego stopień społecznej szkodliwości czynu popełnionego nawet w warunkach recydywy podstawowej nie uzasadniał takiego wymiaru kary. Nadto Sąd Rejonowy nie uwzględnił, że ostatnie skazanieD. T.za przestępstwo przeciwko mieniu miało miejsce w styczniu 2009 roku a więc cztery i pół roku przed popełnieniem obecnie przypisanego mu przestępstwa. W ocenie Sądu odwoławczego karą współmierną do stopnia społecznej szkodliwości czynu, do stopnia zawinienia, uwzględniającą dotychczasową karalność oskarżonego i działanie w warunkach recydywy jest kara 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności i taką też karę orzekł zmieniając zaskarżony wyrok (art. 437 § 2 kpk) w tym zakresie, a w pozostałej części zaskarżony wyrok jako trafny utrzymując w mocy (art. 437 § 1 kpk). Nie orzeczono wobec oskarżonego warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności uznając, że jest on sprawcą niepoprawnym wobec którego brak jest pozytywnej prognozy kryminologicznej.D. T.był już bowiem czterokrotnie karany za przestępstwa przeciwko mieniu i dwukrotnie za inne przestępstwa.
O kosztach obrony z urzędu oskarżonego orzeczono na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy o adwokaturze.
Na podstawieart. 624 § 1 kpkzwolniono oskarżonego od ponoszenia kosztów postępowania odwoławczego z uwagi na jego sytuację materialną i osobistą.
AP