Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy w Warszawie
V Wydział Karny
Sygnatura akt: V W 4605/13
Data wyroku: 2014-06-17 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Klaudia Miłek
Słowa kluczowe: Wykroczenie
Podstawa prawna: art. 57 § 1 kks
Teza: oskarżonego uznano za winnego popełnienia zarzuconego mu czynu

Sygn. akt VW 4605/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 17 czerwca 2014 r.
Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy w Warszawie V Wydział Karny
w składzie:
Przewodniczący SSR Klaudia Miłek
Protokolant: Jolanta Wojciechowska
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 czerwca 2014 r. sprawy, przeciwkoS. M.s.J.iK.ur. (...)wS.
oskarżonego o to że: działając w warunkach czynu ciągłego w okresie od 7 lutego 2007 roku do 28 grudnia 2011roku uporczywie nie wpłacał na rachunek Urzędu SkarbowegoW.B.w terminie podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie decyzji ustalającej wysokość kary podatkowej za okres od stycznia 2007 roku do grudnia 2011 roku w łącznej kwocie 13.224.00zł czym naruszyłart. 30.Ust 5 ustawy z dnia 20.11.1998 roku o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizycznetj. wykroczenie skarbowe zart. 57 par 1 kksw zw zart. 6 par 2 kks
orzeka

I
oskarżonegoS. M.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawieart. 57 par 1 kkswymierza karę grzywny w wysokości 3500 ( trzy tysiące pięćset) złotych.

II
Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw.J. G.kwotę 360 ( trzysta sześćdziesiąt ) złotych powiększoną o stawkę podatku VAT tytułem obrony z urzędu.

III
Zwalnia oskarżonego od opłaty , koszty postępowania przejmuje na rachunek Skarbu Państwa.

Sygn. akt V W 4605/13

UZASADNIENIE
S. M.oskarżony został o to, że działając w warunkach czynu ciągłego w okresie od 07 lutego 2007 r. do 28 grudnia 2011 r. , uporczywie nie wpłacał na rachunek Urzędu SkarbowegoW.–B.w terminie podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie decyzji ustalającej wysokość karty podatkowej za okres od stycznia 2007 r. do grudnia 2011 r., w łącznej kwocie 13.224,00 zł, czym naruszyłart. 30 ust. 5 ustawy z dnia 20.11.1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne( Dz. U. Nr 144 poz. 930 z późn. zm.), tj. o wykroczenie skarbowe zart. 57 § 1 kksw zw. zart. 6 § 2 kks.
Na podstawie całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie i ujawnionego na rozprawie Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
S. M.prowadził działalność gospodarczą z siedzibą wW.przyul. (...). W związku z prowadzeniem działalności gospodarczej podlegał on obowiązkowi podatkowemu wynikającemu zustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Pomimo tego w okresie od 7 lutego 2007 roku do 28 grudnia 2011 roku uporczywie nie wpłacał na rachunek Urzędu SkarbowegoW.–B.w terminie podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie decyzji ustalającej wysokość karty podatkowej za okres od stycznia 2007 r. do grudnia 2011 r., w łącznej kwocie 13.224,00 zł.
Z uwagi na to, iż nie można było ustalić miejsca pobytuS. M.w kraju, postanowieniem z dnia 6 sierpnia 2013 finansowy organ dochodzenia – Urząd SkarbowyW.–B.zastosował wobecS. M.tryb postępowania w stosunku do nieobecnych ze względu na zaistnienie przesłanek określonych wart. 173 § 1 kksw zw. zart. 175 § kks.
Zarządzeniem z dnia 19 sierpnia 2013 r. Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy wW.na wniosek Urzędu SkarbowegoW.–B.wyznaczyłS. M.obrońcę z urzędu.
Do dnia 23 października 2013 rokuS. M.nie uregulował zaległości wynikających z opóźnienia w płatnościach w podatku dochodowym od osób fizycznych podlegającego zapłacie na podstawie decyzji ustalającej wysokość karty podatkowej.
S. M.ma 61 lat. Wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Śródmieścia w Warszawie o sygn. akt IX K 1062/07 był jednokrotnie karany sądownie z uwagi na popełnienie czynu określonego wart. 178a § 1 kk.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie następujących dowodów:lista zaległości podatkowych wraz z odsetkami/k. 3, 4, 5, 6, 8, 9, 10, 49-50/,informacji o karalności /k. 48/.
OskarżonyS. M.nie był przesłuchiwany w toku postępowania, albowiem z uwagi na fakt, iż nie ustalono miejsca jego pobytu, na podstawieart. 173 § 1 kksiart. 175 § 1 kkszastosowano wobec niego postępowanie w stosunku do nieobecnego oskarżonego.
Sąd zważył co następuje:
Biorąc pod uwagę całokształt okoliczności ujawnionych w toku postępowania dowodowego, wina i sprawstwo oskarżonegoS. M.w zakresie zarzucanego mu aktem oskarżenia czynu nie budzi wątpliwości Sądu.
Ustalając stan faktyczny Sąd oparł się na zebranych w sprawie dokumentach w postaci listy zaległości podatkowych wraz z odsetkami. Strony nie kwestionowały prawdziwości ani autentyczności w/w dokumentów. Sąd z urzędu również nie dostrzegł powodów, dla których należałoby im odmówić wiarygodności i mocy dowodowej. W związku z powyższym uczynił je podstawą dokonanych w niniejszej sprawie ustaleń faktycznych. Na podstawie dołączonych do akt sprawy listy zaległości, Sąd ustalił wysokość zobowiązań z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych oskarżonego.
Na podstawie ustalonego i opisanego powyżej stanu faktycznego stwierdzić należało, żeS. M.zrealizował swoim zachowaniem znamiona wykroczenia skarbowego określonego wart. 57§ 1 kks, w zw. zart. 6 § 2 kks. Wykroczenie uporczywego naruszania terminu wpłaty podatku, ujęte wart. 57 § 1 kks, polega na uporczywym niewpłacaniu w terminie dowolnego podatku. Uporczywość przejawia się zaś w wielokrotnym naruszaniu obowiązku terminowej wpłaty podatku, pomimo możliwości dokonania wpłaty.
W myślart. 31 ust. 5 Ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, podatnicy płacą podatek dochodowy w formie karty podatkowej, pomniejszony o zapłaconą składkę na ubezpieczenie zdrowotne, o którym mowa wustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych(Dz. U. Nr 210, poz. 2135), bez wezwania w terminie do dnia siódmego każdego miesiąca za miesiąc ubiegły, a za grudzień – w terminie do dnia 28 grudnia roku podatkowego, na rachunek urzędu skarbowego.
Karta podatkowa jest specyficzną formą opodatkowania także dlatego, że w przypadku opodatkowania w tej formie zobowiązanie podatkowe powstaje w chwili wydania i doręczenia stosownej decyzji organu podatkowego w tej sprawie. Wysokość podatku dochodowego w formie karty podatkowej ustalana jest w trybieart. 26 Ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Zgodnie zaś zart. 30 Ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, Naczelnik urzędu skarbowego, uwzględniając wniosek o zastosowanie karty podatkowej, wydaje decyzję (w trybieart. 207 § 1 ustawy z dnia 29.08.1997 r. Ordynacja podatkowa) ustalającą wysokość podatku dochodowego w formie karty podatkowej, odrębnie na każdy rok podatkowy. Jeżeli działalność jest prowadzona w formie spółki, w decyzji tej wymienia się wszystkich jej wspólników. Zgodnie zaś zart. 21 § 1 pkt 2 Ustawy Ordynacja podatkowazobowiązanie podatkowe powstaje z dniem doręczenia decyzji organu podatkowego, ustalającej wysokość tego zobowiązania.
Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż oskarżony swoim zachowaniem wypełnił znamiona wskazane wart. 57 § 1 kksi dopuścił się tym samym popełnienia zarzuconego mu wykroczenia skarbowego. Bezsporny pozostaje bowiem fakt, iżS. M.we wskazanych w akcie oskarżenia okresach nie wpłacał terminowo na rachunek Urzędu SkarbowegoW.–B.należnego podatku dochodowego od osób fizycznych. Jednocześnie biorąc pod uwagę okres, w jakim oskarżony nie dopełnił wymaganego obowiązku, bez wątpienia stwierdzić należy, iż jego zachowanie cechowała uporczywość (przemawia za tym przede wszystkim cykliczność zachowań podatnika, co w myśl utrwalonego orzecznictwa Sądu Najwyższego przemawia za zaistnieniem znamienia uporczywości, por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 listopada 2013 r., sygn. I KZP 11/13, OSNKW 2014/1/3). Należy przy tym podkreślić, że nie ma tu podstawowego znaczenia kondycja finansowa firmy, to czy firma posiadała środki finansowe na zapłatę podatków oraz powody nieopłacenia należnych podatków w ustawowych terminach. W tym miejscu warto przywołać uzasadnienie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 marca 2003 r., sygn. I KZP 2/03, OSNKW 2003/5-6/57, gdzie trafnie zauważono, że „nie można do rozliczeń podatnika z fiskusem stosować takich samych reguł, jak do rozliczeń cywilnoprawnych, których naruszenie stanowi przestępstwo (np. do uporczywego uchylania się od płacenia alimentów). Podatnik nie może przerzucać na Skarb Państwa i pozostałych, regulujących terminowo podatki podatników, swoich niepowodzeń gospodarczych, i nie płacić w terminie swych zobowiązań podatkowych, tłumacząc się brakiem środków finansowych na wymagane podatki.” Uwzględnić też należy, że prawo podatkowe przewiduje, na wniosek zainteresowanego, złożony z odpowiednim wyprzedzeniem, odraczanie płatności i rozkładanie na raty należności podatkowych, w tym i zaległości podatkowych, gdy ważny interes podatnika za tym przemawia (art. 48 ustawy - Ordynacja podatkowa z 1997 r.). Tym samym podatnik, nie mogąc uregulować w terminie podatku, ma prawne instrumenty dla zmiany terminu jego płatności. Jeżeli uzyska on odroczenie płatności lub rozłożenie podatku na raty, to reguluje go w nowym, ustalonym przez organ podatkowy, terminie. Nie popełnia zatem wówczas wykroczenia określonego wart. 57 kks.
Od strony podmiotowej czyn oskarżonego charakteryzuje wina umyślna. Oskarżony będąc osobą dorosłą, prowadzącą działalność gospodarczą od wielu lat, zdawał sobie sprawę z ciążących na nim obowiązków podatkowych, jak również rozumiał istotę podatku dochodowego od osób fizycznych, z którym spotkać się musiał każdy przedsiębiorca działający na terenie kraju. Tym samym nie ma wątpliwości, że chciał popełnić czyn zabroniony w rozumieniuart. 4 § 2 kks.
Od strony przedmiotowej o przyjętej kwalifikacji zadecydował fakt wielokrotnego i powtarzającego się niewpłacania w ustawowym terminie podatku dochodowego od osób fizycznych, jakiego w okresie od 7 lutego 2007 roku do 28 grudnia 2011 roku, czyli w okresie blisko pięcioletnim, dopuścił sięS. M..
Oceniając stopień społecznej szkodliwości czynu zarzucanego oskarżonemu Sąd uznał, iż jest on szkodliwy społecznie. Na taką ocenę wpływ miało działanie oskarżonego charakteryzujące się winą umyślną oraz skutkujące narażeniem na uszczuplenie należności publicznoprawnych w postaci podatku dochodowego od osób fizycznych w łącznej kwocie 13.224,00 złotych.Oskarżony z uwagi na to, iż zdecydował się na prowadzenie działalności gospodarczej, winien w sposób rzetelny zajmować się sprawami finansowymi spółki, zdając sobie sprawę z obowiązku płacenia podatków oraz interesować się tym, w jakich wysokościach i w jakich terminach winien takie zobowiązania wobec Urzędu Skarbowego uregulować.
Sąd jako okoliczność obciążającą odpowiedzialność karną oskarżonego przyjął jego karalność sądową (k. 48).
Mając na uwadze stopień zawinieniaS. M., społeczną szkodliwość jego czynu oraz powołaną okoliczność obciążającą odpowiedzialność karną, Sąd uznał, iż sprawiedliwą, wyważoną i uwzględniającą elementy przedmiotowe, jak też podmiotowe charakteryzujące czyn oskarżonego, a nadto cele ogólno oraz indywidualno – prewencyjne, jest kara 3.500 złotych grzywny.
W punkcie II wyroku Sąd na podstawieart. 29 ust. 1 i 2 ustawy Prawo o adwokaturzeoraz § 2, § 14 ust. 2 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokataJ. G.kwotę 360 złotych powiększoną o należną stawkę podatku VAT tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu oskarżonego.
Mając na uwadze zasady słuszności, w myślart. 624 § 1 kpkw zw. zart. 113 § 1 kks, Sąd zwolnił oskarżonego z obowiązku zapłaty w całości opłat i kosztów postępowania.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji wyroku.