Sąd Okręgowy w Kaliszu
II Wydział Cywilny
Sygnatura akt: II Ca 204/14
Data wyroku: 2014-06-12 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Marian Raszewski, Henryk Haak, Barbara Mokras

Sygn. akt II Ca 204/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
K., dnia 12 czerwca 2014 r.
Sąd Okręgowy w Kaliszu II Wydział Cywilny Odwoławczy
w składzie:

Przewodniczący:

SSO Barbara Mokras (spr.)

Sędziowie:

SSO Henryk Haak
SSO Marian Raszewski

Protokolant:

st. sekr. sąd. Jolanta Bąk

po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2014 r. w Kaliszu
na rozprawie
sprawy z powództwaS. K.
przeciwkoA. K.
o ustalenie, że obowiązek alimentacyjny ustał
na skutek apelacji powoda
od wyroku Sądu Rejonowego w Ostrowie Wielkopolskim
z dnia 05 lutego 2014r. sygn. akt III RC 267/13
uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w Ostrowie Wielkopolskim do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia o kosztach postępowania apelacyjnego.
II Ca 204/14

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 5 lutego 2014 r. Sąd Rejonowy w Ostrowie Wielkopolskim oddalił powództwoS. K.przeciwkoA. K.o ustalenie, że obowiązek alimentacyjny ustał.
Rozstrzygniecie swoje sąd pierwszej instancji oparł na następujących ustaleniach: pozwanyA. K.jest synem powodaS. K.. Na mocy ugody sądowej zawartej przed Sądem Rejonowym w Ostrowie Wielkopolskim w sprawie III RC 283/99 powód zobowiązał się do łożenia na rzecz pozwanego renty alimentacyjnej w kwocie po 300 zł. miesięcznie od 1 czerwca 1999 r. poczynając.
Obecnie pozwany ma 33 lata. Z zawodu jest technikiem mechanikiem kolejowym. Od października 2001 r. do września 2002 r. włącznie odbywał służbę wojskową. Otrzymywał wówczas żołd w kwocie 100 zł. miesięcznie. W wojsku czuł się źle, po wojsku nie podjął żadnej pracy. W 2004 r. lekarze wykryli u niego cukrzycę insulinozależną. Pozwany musi przyjmować insulinę a nadto musi stosować specjalną dietę. U pozwanego wykryto także niedoczynność tarczycy. Pozwany czuje się źle, ma zawroty głowy, omdlenia i krwotoki.
Pozwany nigdy nie podjął pracy. Będąc zarejestrowany jako bezrobotny pozwany otrzymywał oferty pracy i skierowania do pracodawców, jednak ci nie chcieli zawierać z nim umów. Pozwany otrzymuje zasiłek pielęgnacyjny w kwocie 150 zł. miesięcznie. Mieszka z matką, która go utrzymuje.
(...)ds. Orzekania o Niepełnosprawności wO.orzeczeniem z dnia 9 stycznia 2013 r. zaliczył pozwanego do znacznego stopnia niepełnosprawności, która to niepełnosprawność istnieje od 2004 r. We wskazaniach dotyczących zatrudnienia wpisano „praca prosta, nieskomplikowana, dostosowana do możliwości zdrowotnych, w(...)a także stwierdzono wskazania do specjalistycznego szkolenia oraz, że pozwany wymaga stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji.
Sąd pierwszej instancji ustalił również, że powód z zawodu jest ślusarzem, ma 64 lata, od lat nie utrzymuje kontaktu z pozwanym. Od 2010 r. utrzymuje się z emerytury w wysokości 2.900 zł. miesięcznie netto. Od 2002 r. nie płacił na rzecz pozwanego alimentów wynikających z ugody zawartej przed sądem i na skutek wniosku pozwanego komornik wszczął postępowanie egzekucyjne od czerwca 2013 r. na postawie ugody sądowej w sprawie S.R. wO.sygn. akt III RC 283/99. Egzekucja prowadzona jest z emerytury powoda do kwoty 2.200 zł. miesięcznie. Po dokonaniu powyższych ustaleń sąd pierwszej instancji stwierdził, iż powód nie wykazał, że pozwany jest w stanie utrzymać się samodzielnie lub nie dokłada starań w uzyskaniu możliwości utrzymania się samodzielnie. Ponadto stwierdził, że mimo, iż pozwany jest już dorosły – ma 33 lata, jednak jest on poważnie chory na cukrzycę, jego możliwości zarobkowe są znacznie ograniczone a nadto zdolny jest tylko do wykonywania pracy prostej, nieskomplikowanej, dostosowanej do jego możliwości, w warunkach pracy chronionej a takiej pracy dla pozwanego nie ma.
Apelację od powyższego wyroku wniósł powód zarzucając naruszenie prawa materialnego oraz procesowego i w konsekwencji domagając się zmiany zaskarżonego wyroku i uwzględnienie powództwa w całości ewentualnie uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji.
Pozwany wniósł o oddalenie apelacji.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Apelacja jest zasadna.
Zgodnie z przepisemart. 133 k.r.o.rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania a rodzice mogą uchylić się od świadczeń alimentacyjnych względem dziecka pełnoletniego, jeżeli są one połączone z nadmiernym dla nich uszczerbkiem lub jeżeli dziecko nie dokłada starań w celu uzyskania możności samodzielnego utrzymania się.
W przedmiotowej sprawie powód domagał się ustalenia, że obowiązek alimentacyjny ustał z dniem 1 lipca 2001 r. W świetle okoliczności sprawy stwierdzić należy, że sąd nie poczynił koniecznych ustaleń czy pozwany, będący osobą pełnoletnią był i jest w stanie utrzymać się samodzielnie. Pozwany choruje na cukrzycę insulinozależną oraz niedoczynność tarczycy. Jak wynika z dołączonych dokumentów może wykonywać pracę prostą, nieskomplikowaną, dostosowaną do jego możliwości, w warunkach pracy chronionej. Brak ustaleń czy istniała możliwość podjęcia takiej pracy przez pozwanego. Okoliczność, że nie otrzymał zatrudnienia w szeregu zakładów pracy nie oznacza, że nie ma w ogóle takiej możliwości. Zgromadzony materiał dowodowy nie jest wystarczający do stwierdzenia, że pozwany nie jest w stanie zdobywać samodzielnie środków utrzymania. Podnieść również należy, że pozwany odbył służbę wojskową i otrzymywał wówczas żołd. Stwierdzenie sądu pierwszej instancji, że z uwagi na stan zdrowia pozwanego i trudną sytuację w zakładach pracy chronionej znalezienie pracy przez pozwanego będzie przedsięwzięciem niezwykle trudnym jest stwierdzeniem gołosłownym, które nie jest oparte na dowodach. W związku z powyższym uznać należy, że sąd pierwszej instancji nie rozpoznał istoty sprawy i zachodziła konieczność uchylenia zaskarżonego wyroku do ponownego rozpoznania. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy sąd winien ustalić w sposób wyczerpujący czy pozwany biorąc pod uwagę stan zdrowia pozwanego i jego możliwości zarobkowe był i jest w stanie samodzielnie zdobywać środki utrzymania.
W tym stanie rzeczy i na zasadzieart. 386 § 1 k.p.c.orzeczono jak w wyroku.