Sąd Okręgowy we Wrocławiu
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 1154/13
Data wyroku: 2014-02-25 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Aleksander Ostrowski

Sygn. akt. IV Ka 1154/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 25 lutego 2014r.
Sąd Okręgowy we Wrocławiu Wydział IV Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący  SSO  Aleksander Ostrowski

Protokolant   Jowita Sierańska
po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2014r.
sprawyA. K.
obwinionego z art. 51 § 1 k.w.
na skutek apelacji wniesionych przez oskarżyciela posiłkowegoM. K.oraz jego pełnomocnika
od wyroku Sądu Rejonowego w Oleśnicy
z dnia 28 czerwca 2013 roku  sygn. akt II W 669/12

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;

II
zasądza od oskarżyciela posiłkowegoM. K.na rzecz obwinionegoA. K.kwotę 504 zł, tytułem zwrotu kosztów obrony w postępowaniu odwoławczym;

III
zasądza od oskarżyciela posiłkowegoM. K.na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe za postępowanie odwoławcze, w tym opłatę w kwocie 240 zł.

Sygn.akt IV Ka 1154/13

UZASADNIENIE
A. K.został obwiniony o popełnienie wykroczenia z art.51§1 kw polegającego na tym,iż w okresie czasu od 23 maja 2012r. do 26 lipca 2012r. o różnych porach dnia i w godzinach wieczorno-nocnych zakłócił odpoczynek oraz ciszę nocną sąsiadowiM. K.zam.O.ul.(...)poprzez stukanie różnymi przedmiotami o podłogę,przesuwanie mebli,chodzenie w butach na twardej podeszwie po mieszkaniu.
Wyrokiem Sądu Rejonowego w Oleśnicy z dnia 28 czerwca 2013r. sygn.akt II W 669/12 uniewinniono obwinionegoA. K.,zaś kosztami procesu obciążono Skarb Państwa,w tym kosztami należnymi z tytułu obrony samego obwinionego.
Powyższy wyrok został zaskarżony przez oskarżyciela posiłkowegoM. K.oraz jego pełnomocnika.
Pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego zarzucił wyrokowi:
1.dowolną,nie zaś swobodną ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego,a polegająca na:
a)bezpodstawnej odmowie wiarygodności zeznaniom oskarżyciela posiłkowegoM. K.oraz jego narzeczonejA. Ż.,jak również członkom jego rodziny:K. K.iJ. K.,podczas gdy wnikliwa analiza zebranego w sprawie materiału dowodowego prowadzi do wniosku przeciwnego;
b)bezzasadnym przydaniu waloru wiarygodności wyjaśnieniom obwinionego,podczas gdy wnikliwa analiza zebranych w sprawie dowodów w pełni uzasadnia przyjęcie,iż relacjaA. K.była w znacznej części niewiarygodna
i w konsekwencji dopuszczenie się przez Sąd
2.błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wydanego rozstrzygnięcia,a polegającego na uznaniu,iż w sprawie brak jest obiektywnych dowodów,aby czyny opisane w zarzucie były efektem celowego działania obwinionego,co w konsekwencji doprowadziło Sąd do przyjęcia ,iż obwiniony zarzucanych mu czynów się nie dopuścił.
Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wniósł o:
1.zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uznanie obwinionego winnym zarzucanych mu czynów i wymierzenie stosownej kary;
2.zasądzenie kosztów zastępstwa prawnego wedle złożonego przed Sądem I instancji wniosku i w podanej tam wysokości ewentualnie o
3.uchylenie wyroku do ponownego rozpoznania.
Oskarżyciel posiłkowyM. K.w osobistej apelacji zarzucił Sądowi błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia irażącą niewspółmierność karywnosząc o zmianę wyroku Sądu I instancji ,uznanie obwinionego winnym zarzucanego mu czynu i orzeczenie kary grzywny w wysokości 500 zł ewentualnie uchylenie tegoż wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu celem ponownego rozpoznania.

Sąd Okręgowy zważył co następuje.

Obie wniesione apelacje nie zasługują na uwzględnienie albowiem są one całkowicie bezzasadne.
Ustosunkowując się w pierwszej kolejności do apelacji pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego należy już na wstępie podnieść,iż po zapoznaniu się z treścią tego środka odwoławczego Sąd Okręgowy powziął wątpliwości,czy rzeczywiście został on sporządzony przez podmiot fachowy jakim niewątpliwie powinien być adwokat.
Już bowiem w treści zarzutów apelacyjnych odnotować należy swoisty chaos prawny, sprzeczny z wymogamiart.438 kpkzaś całkowitym nieporozumieniem jest jeden z wniosków tego apelującego, a mianowicie żądanie zmiany zaskarżonego wyroku i skazanie obwinionego w postępowaniu odwoławczym, co z oczywistych powodów wynikających z treściart.454§1 kpkbyło z mocy prawa wykluczone.
Ten sam błąd zawarł również w swojej osobistej apelacji oskarżyciel posiłkowy,nie mniej jednak uwzględnić tu należy brak po jego stronie stosownego przygotowania prawniczego w tej dziedzinie co stanowi usprawiedliwienie tego błędu, jakkolwiek podniesienie w apelacjiM. K.również .zarzutu rażącej niewspółmierności kary ,mimo iż zapadł wyrok uniewinniający pozostaje już tylko w sprzeczności z zasadami logiki .
Wprawdzie pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego zmodyfikował ostatecznie zarówno swoje wnioski apelacji jak i też wnioski apelacji oskarżyciela posiłkowego i ograniczył je do żądania uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania,to jednak nastąpiło to dopiero w toku rozprawy odwoławczej i to nie bez sygnalizacji błędu ze strony Sądu.
Przechodząc do meritum obu apelacji stwierdzić należy,iż sprowadzają się one do zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych będących podstawą zaskarżonego rozstrzygnięcia jako wynik dowolności w ocenie materiału dowodowego,a więc naruszenia zasady określonej wart.7 kpk.
Sąd Okręgowy nie podzielił tych zarzutów albowiem dokonanie przez Sąd Rejonowy oceny materiału dowodowego w sposób odmienny od oczekiwań strony nie stanowi oczywistego naruszeniaart. 7 i art. 410 k.p.k,a powoduje jedynie konieczność wnikliwego zbadania toku rozumowania Sądu Orzekającego w odniesieniu do stawianego zarzutu ,jego argumentacji w kwestii wiarygodności czy też niewiarygodności poszczególnych dowodów i wpływu tych dowodów na ocenę prawną działań lub zaniechań oskarżonego (obwinionego).
Jeśli zatem uzasadnienie zaskarżonego wyroku sporządzone przez Sąd Orzekający pozostaje w zgodności z logiczną oceną dowodów i zasadami doświadczenia życiowego,zaś teza o braku w sprawie ustawowych znamion czynu zabronionego lub też występujących i nie dających się usunąć wątpliwościach – nie budzi zastrzeżeń i wynika wprost z akt sprawy,to zarzut dowolności w ocenie dowodów nie może się ostać i należy zdecydowanie go odrzucić.Konsekwencją takiego stanowiska jest także wykluczenie zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych .
Odnosząc powyższe rozważania do sprawy obwinionegoA. K.stwierdzić należy,iż Sąd Rejonowy dochował należytej staranności w przeprowadzeniu niezbędnych dla rozstrzygnięcia dowodów osobowych i trafnie przyjął,iż po stronie obwinionegoA. K.brak jest dostatecznych podstaw do przypisania mu umyślnego lekceważenia norm współżycia społecznego przez celowe i świadome zakłócanie spokoju domowego oskarżycielowi posiłkowemuM. K..
W szczególności Sąd Rejonowy odniósł się w swoich wywodach do obciążających obwinionego zeznań oskarżyciela posiłkowego oraz związanych z nim niektórych innych świadków opisujących naganne – ich zdaniem – postępowanieA. K.i w ramach swoich ustawowych uprawnień wynikających zart.7 kpkw sposób logiczny i obiektywny uzasadnił dlaczego dowody te nie mogły stanowić podstawy do uznania sprawstwa i winy tego obwinionego.
Równocześnie bowiem ,Sąd Rejonowy trafnie podniósł,iż w sprawie przesłuchano wielu innych ,obiektywnych i niezaangażowanych w sąsiedzki konflikt mieszkańców przedmiotowego domu przyulicy (...)wO.- którzy z kolei podważyli zarzut aktu oskarżenia przypisując obwinionemu cechy człowieka spokojnego,niekonfliktowego i pozbawionego złośliwości w sąsiedzkich kontaktach.
Jeśli do tego dodać wątpliwości wynikające z potwierdzonej przez szereg mieszkańców tegoż budynku dużej akustyczności poszczególnych mieszkań wynikającej z techniki budowlanej,to uniewinniające obwinionego rozstrzygnięcie Sądu I instancji jawi się jako jedynie i w pełni zgodne nie tylko z materiałem dowodowym ale i zasadą określoną wart.5§2 kpk.
Obie wniesione apelacje nie wnoszą do sprawy żadnych nowych,istotnych dla rozstrzygnięcia dowodów,stanowiąc de facto li tylko polemikę z argumentacją Sądu Rejonowego ,przy czym zarzuty jakoby w sprawie niezbędne było dodatkowe uzyskanie ekspertyz biegłych z zakresu akustyki na okoliczność właściwości budowlanych domu stron konfliktu ,Sąd Okręgowy traktuje jako oczywiście bezzasadne i zmierzające w kierunku przewlekłości postępowania.
Utrzymując w mocy zaskarżony wyrok Sąd Okręgowy zgodnie zart.636§1 kpkw zw. zart.616§1 pkt.2 kpkzasądził od oskarżyciela posiłkowegoM. K.na rzecz obwinionegoA. K.kwotę 504 zł tytułem zwrotu kosztów obrony w postępowaniu odwoławczym ( kwota bez(...)) oraz na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe za postępowanie odwoławczym,w tym z mocyart.13 ust.1 ustawy o opłatach w sprawach karnych– opłatę w kwocie 240 zł.