Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 1890/14
Data wyroku: 2014-12-15 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, SENTENCE, REASON
Sędziowie: Joanna Dalba
Słowa kluczowe: Eksmisja
Podstawa prawna: art. 222 § 1 k.c.

Sygn. akt I C 1890/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 15 grudnia 2014 roku
Sąd Rejonowy dla Warszawy – Śródmieścia w Warszawie I Wydział Cywilny
w następującym składzie:
Przewodniczący: SSR Joanna Dalba
Protokolant:   Justyna Tkaczuk
po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2014 r. w Warszawie
sprawy z powództwa miasta(...)W.
przeciwkoH. S.
o eksmisję

oddala powództwo
Sygn. akt I C 1890/14

UZASADNIENIE
Pozwem z dnia 4 lipca 2014 roku powód miasto(...)W.wniósł przeciwko pozwanemuH. S.o nakazanie mu opróżnienie i opuszczenielokalu mieszkalnego nr (...)położonego w budynku przyul. (...)wW.wraz z osobami i rzeczami prawa ich reprezentującymi i wydanie go powodowi, orzeczenie o braku uprawnienia pozwanego do lokalu socjalnego oraz zasądzenie kosztów procesu. W uzasadnieniu pełnomocnik powoda wyjaśnił, iż pozwany zajmuje przedmiotowy lokal mieszkalny, w którym to pozostał po śmierci swojego brataR. S., któremu przysługiwał tytuł prawny do lokalu / k. 2-2v./.
Pismem z dnia 7 lipca 2014 roku powód sprostował żądanie pozwu w ten sposób, że wniósł o nakazanie pozwanemuH. S.opróżnienie i opuszczenielokalu mieszkalnego nr (...)położonego w budynku przyul. (...)wW.wraz z osobami i rzeczami prawa ich reprezentującymi i wydanie go powodowi / k. 13/.
Na rozprawie w dniu 22 października 2014 roku pełnomocnik powoda podniósł, iż pozwany od wielu lat nie reguluje płatności czynszowych i dlatego nieuzasadnionym jest powoływanie się na zasady współżycia społecznego / k. 26/.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 18 grudnia 1970 roku Prezydium Dzielnicowej Rady Narodowej(...)Wydział Spraw Lokalowych wydał decyzję o przydzialelokalu mieszkalnego nr (...)w domu nr 5/7 przyul. (...)wW.na rzecz małżonkówS.iM. S.. W decyzji tej zostało stwierdzone, iż do zajmowania lokalu uprawnieni byli synowieR. S.iH. S./ k. 7 – decyzja o przydziale lokalu mieszkalnego/.
W dniu 1 września 1973 roku pomiędzy miastem(...)W.aS. S.doszło do stwierdzenia przedmiotu i warunków najmu oraz do zawarcia umowy o najem lokalu mieszkalnego położonego wW.przyul. (...)/45 / k. 5-6 – umowa najmu/.
W piśmie z dnia 22 kwietnia 2002 roku UrządD.Ś.GminyW.-Centrum zaadresowanym doR. S.zaświadczył, iż nie kwestionuje jego uprawnień do wstąpienia w stosunek najmulokalu nr (...)przyul. (...)wW.na podstawieart. 8 ustawy z dnia 2 lipca 1994 roku o najmie lokali mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowychw miejsce zmarłego najemcyM. S.z dniem 13 marca 2000 roku / k. 9 – zaświadczenie; k. 39 akt lokalu – odpis skrócony aktu zgonuM. S./.
Zgodnie z aneksem z dnia 3 czerwca 2002 roku, do umowy najmu z dnia 1 września 1973 roku, z dniem 13 marca 2000 rokuR. S.wstąpił na podstawie art. 8 ustawy z dnia 2 lipca 1994 roku o najmie lokali i dodatkach mieszkaniowych (Dz.U. Nr 120, poz. 787 z późn. zm.) w stosunek najmulokalu nr (...)w domu nr(...)przyul. (...)wW.w miejsce zmarłego najemcyM. S./ k. 8 – aneks do umowy/.
M. S.(matka pozwanego) zmarła w dniu 13 marca 2000 r. /poświadczona za zgodność z oryginałem kopia aktu zgonu – k. 39 akt lokalowych/
W dniu 12 lipca 2008 rokuR. S.(brak pozwanego) zmarł / k. 10 – odpis skrócony aktu zgonu/.
H. S.zamieszkiwał wlokalu nr (...)położonym w budynku przyul. (...)wW.od 1948 roku bez przerwy. Prowadził ze swoją matką wspólne gospodarstwo domowe do dnia jej śmierci.M. S.opiekowali się nawzajemR. S.iH. S., który formalnie nie uregulował wstąpienia w stosunek najmu po swojej matce, ponieważ tym zajmował się jego bratR..H. S.nie ma ustalonego prawa do emerytury, ponieważ zawsze pracował bez formalnej umowy i nie ma wypracowanych lat pracy.
Prawomocnym wyrokiem z dnia 29 czerwca 2010 roku wydanym w sprawie o eksmisję, sygn. akt I C 796/09 Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie oddalił powództwo miasta stołecznegoW.o eksmisjęH. S., uzasadniając to tym, że zachodzą na tyle wyjątkowe i szczególne uwarunkowania, które czyniły eksmisję pozwanego z przedmiotowego lokalu sprzeczną z zasadami współżycia społecznego / k. 60 i n. akt tut. Sądu I C 796/09 – wyrok wraz uzasadnieniem./.
Pismem z dnia 7 marca 2014 roku miasto stołeczneW.wezwałoH. S.do zapłaty kwoty 33.500,42 zł. w związku ze spłatą należności z tytułu bezumownego korzystania z lokalu mieszkalnego / k. 11 – przesądowe wezwanie do zapłaty/.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie wszechstronnej analizy akt sprawy, na które złożyły się dokumenty wskazane i opisane w treści, w tym akta lokalu, co do autentyczności których Sąd nie miał żadnych wątpliwości i które to nie były kwestionowane przez żadną ze stron. Nadto Sąd oparł się na zeznaniach pozwanegoH. S./ k. 30-31; k. 39/ oraz świadkaA. S./k. 40-41/. Zeznania te odnośnie takich okoliczności jak zamieszkiwanieH. S.w przedmiotowym lokalu, prowadzenie przez niego wspólnie gospodarstwa domowego wraz z matkąM. S.były ze sobą spójne, zbieżne i jednolite. Nadto okoliczności te nie były kwestionowane przez powoda.
Zebrane dowody stanowiły wystarczającą podstawę do wydania rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie.
Sąd zważył, co następuje:
Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie.
W myśl przepisuart. 222 § 1 kc, właściciel może żądać od osoby, która włada faktycznie jego rzeczą, ażeby rzecz została mu wydana, chyba że osobie tej przysługuje skuteczne względem właściciela uprawnienie do władania rzeczą.
Przewidziane wart. 222 § 1 kcroszczenie windykacyjne przysługuje zatem właścicielowi z takim zastrzeżeniem, że osobie, która faktycznie rzeczą włada przysługuje skuteczne wobec właściciela uprawnienie, np. wynikające z łączącego go z właścicielem stosunku najmu, do władania rzeczą. Dopóki stosunek taki trwa, dopóty wynikające z niego uprawnienie do posiadania rzeczy wyprzedza roszczenie windykacyjne właściciela. PozwanyH. S., po śmierci najemcyM. S., dysponował de facto i nadal dysponuje tytułem prawnym do przedmiotowegolokalu mieszkalnego nr (...)położonego w budynku przyul. (...)wW., ponieważ po śmierci matki wstąpił w stosunek najmu tego lokalu mieszkalnego na podstawie przepisuart. 8 ustawy z dnia 2 lipca 1994 roku o najmie lokali mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowych- z dniem 13 marca 2000 roku (Dz.U.1998.120.787 j.t.).
Zgodnie z tym przepisem, który utracił moc z dniem 10 lipca 2001 roku, w razie śmierci najemcy jego zstępni, wstępni, pełnoletnie rodzeństwo, osoby przysposabiające albo przysposobione oraz osoba, która pozostawała faktycznie we wspólnym pożyciu małżeńskim z najemcą, mieszkający z nim stale do chwili jego śmierci, wstępują w stosunek najmu lokalu oraz nabywają jego uprawnienia i obowiązki związane z tym lokalem, chyba że się tego prawa zrzekną wobec wynajmującego. Nie dotyczy to osób, które w chwili śmierci najemcy miały tytuł prawny do zajmowania innego lokalu mieszkalnego.
Jak wyjaśnił to Sąd Apelacyjny w Warszawie w wyroku z dnia 16 września 2009 roku wydanym w sprawie VI ACa 244/09, opubl. Lex nr1120241powództwo windykacyjne będzie bezzasadne zawsze wtedy, gdy powód nie będzie w stanie wylegitymować się tytułem własności do spornej rzeczy, ale także wtedy, gdy mimo udowodnienia tej okoliczności, pozwany wykaże swój tytuł do władania rzeczą.
W świetle zgromadzonego materiału dowodowego, Sąd nie miał wątpliwości, iżH. S.zamieszkiwał od 1948 roku w przedmiotowym lokalu i pozostawał w nim bez przerw aż do śmierci matkiM. S., którą się opiekował i z którą pozostawał we wspólnym gospodarstwie domowym aż do jej śmierci. Podnieść należy, iż brat powodaR. S.uregulował swoją sytuację jako najemcy do przedmiotowego lokalu, podpisując aneks z dnia 3 czerwca 2002 roku, w którym zostało wyraźnie stwierdzone, iż wstąpił on w miejsce zmarłego najemcyM. S.. W ocenie Sądu orzekającego nie zachodziły i nie zachodzą żadne przeszkody do stwierdzenia tego samego uprawnienia po stronie powoda. ZarównoR. S.jak iH. S.wywodzili każdy oddzielnie swój tytuł prawny do lokalu zart. 8 ustawy z dnia 2 lipca 1994 roku o najmie lokali mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowych.
Mając powyższe na względzie, wobec istnienia skutecznego uprawnienia do władania przedmiotowym lokalem mieszkalnym po stronie powodaH. S., Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.

ZARZĄDZENIE
.(...)