Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 1883/13
Data wyroku: 2014-09-22 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Ogińska-Łągiewka
Słowa kluczowe: Użytkowanie Wieczyste
Podstawa prawna: art. 77 ustawy o gosporace nieruchomościami

Sygn. akt I C 1883/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 22 września 2014 roku
Sąd Rejonowy dla Warszawy Śródmieścia w Warszawie I Wydział Cywilny
w składzie następującym:
Przewodniczący SSR Anna Ogińska - Łągiewka
Protokolant:  Alicja Kicka
po rozpoznaniu w dniu 22 września 2014 roku w Warszawie
sprawy z powództwaM. L.
przeciwkoMiastu S.W.
o ustalenie

I
ustala, że aktualizacja opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste ułamkowej części gruntu związanej z własnościąlokalu nr (...)położonego wW.przyulicy (...)stanowiącej udział 0,(...)wdziałce ewidencyjnej nr (...)z obrębu(...)od dnia 1 stycznia 2010 r. jest zasadna w wysokości 537,56 (pięćset trzydzieści siedem 56/100) złotych – z uwzględnieniem, że użytkownik wieczysty za 2010 r. wnosi opłatę roczną w wysokości odpowiadającej dwukrotności dotychczasowej opłaty rocznej, pozostałą kwotę ponad dwukrotność dotychczasowej opłaty (nadwyżka) rozkłada się na dwie równe części, które powiększają opłatę roczną w następnych dwóch latach tj. 2011 r. i 2012 r.;

II
zasądza od powodaM. L.na rzecz pozwanegoMiasta S.W.kwotę 187,96 złotych tytułem zwrotu kosztów procesu.

Sygn. akt I C 1883/13

UZASADNIENIE
Wnioskiem z dnia 16 grudnia 2009 roku skierowanym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wW.(stanowiącym pozew w niniejszej sprawie)M. L.wniósł o ustalenie, iż aktualizacja opłaty rocznej z tytułu wieczystego użytkowania nieruchomości położonej wW.przyul. (...), stanowiącej udział 0,(...)wdziałce ewidencyjnej nr (...)z obrębu(...)o powierzchni 702 m2jest nieuzasadniona (k. 52-55). Orzeczeniem z dnia 1 stycznia 2013 roku Samorządowe Kolegium Odwoławcze wW.oddaliło ww. wniosek (k. 7-8).
W dniu 11.03.2013 r. powód złożył sprzeciw od orzeczenia Samorządowego Kolegium Odwoławczego wW.(k. 2-3).
Po przekazaniu sprawy do Sądu powód poparł powództwo (k. 131).
Pozwany wniósł o oddalenie powództwa oraz zwrot kosztów postępowania (k. 131).
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
M. L.jest wieczystym użytkownikiem ułamkowej części gruntu położonego wW.przyul. (...), stanowiącej udział 0.(...)wdziałce ewidencyjnej nr (...)z obrębu(...)o powierzchni 702 m2(okoliczność bezsporna).
Pismem z dnia 16.11.2009 r. właściciel nieruchomości – miastos.W.wypowiedziałoM. L.ze skutkiem na dzień 31 grudnia 2009 r. wysokość dotychczasowej opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego ww. gruntu, określając jej wysokość na kwotę 635, 62 złotych. Podstawą do wypowiedzenia dotychczasowej stawki użytkowania wieczystego była sporządzona w dniu 6.11.2009 r. wycena gruntu nieruchomości (wypowiedzenie – k. 12).
Wartość prawa własności dla nieruchomości gruntowej –działki ewidencyjnej nr (...)o powierzchni 702 m2z obrębu(...)wW., usytuowanej przyul. (...)na dzień 31.12.2009 r. wynosiła kwotę 3.359, 772 zł (operat szacunkowy sporządzony przez biegłegoA. G.– k. 84-111).
Powyższy stan faktyczny został ustalony na podstawie załączonych do akt niniejszej sprawy dokumentów, a także na pod stawie opinii biegłego z zakresu(...). Sąd dał wiarę tym dokumentom, gdyż ich prawdziwość i wiarygodność w świetle wszechstronnego rozważenia zebranego materiału nie nasuwała wątpliwości Sądu i nie była kwestionowana przez żadną ze stron postępowania. Sąd podzielił również wnioski zawarte w opinii biegłego. W ocenie Sądu opinia została sporządzona rzetelnie i dokładnie, udziela wyczerpującej odpowiedzi na zadane pytanie, jest logiczna, spójna i pozbawiona nieścisłości. Nie zachodzą przy tym żadne powody osłabiające zaufanie do wiedzy, kompetencji, doświadczenia czy bezstronności sporządzającego ją biegłego. Opinia została sporządzona zgodnie z obowiązującymi zasadami przewidzianymi wustawie z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościamioraz w rozporządzeniu Rady Ministrów w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego z dnia 21 września 2004 roku. Zgodnie z przepisem art. 154 ust. 1 ugn wyboru właściwego podejścia oraz metody i techniki szacowania nieruchomości dokonuje rzeczoznawca majątkowy, uwzględniając w szczególności cel wyceny, rodzaj i położenie nieruchomości, przeznaczenie w planie miejscowym, stopień wyposażenia w urządzenia infrastruktury technicznej, stan jej zagospodarowania oraz dostępne dane o cenach, dochodach i cechach nieruchomości podobnych. W przypadku braku planu miejscowego przeznaczenie nieruchomości ustala się na podstawie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy lub decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (art. 154 ust. 2 ugn). W sprawach dotyczących wartości wieczystego użytkowania i aktualizacji opłaty rocznej określa się wartość prawa jako przedmiotu prawa własności, stosując podejście porównawcze (§ 27 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 roku w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego). Zgodnie z § 4 ust. 2 powołanego rozporządzenia w podejściu porównawczym stosuje się metodę porównywania parami. Przedmiotowa opinia została sporządzona zgodnie z w/w wytycznymi - biegły sądowy zastosował prawidłowe podejście, tj. porównawcze, oraz prawidłową metodę porównywania parami.
Sąd Rejonowy zważył, co następuje:
Kwestię aktualizacji wysokości opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości regulujeustawa z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami(teks jednolity Dz.U z 2010 roku, nr 102, poz. 651).
W myśl przepisu art. 78 ust. 1 powołanej ustawy właściwy organ zamierzający zaktualizować opłatę roczną z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej powinien wypowiedzieć na piśmie wysokość dotychczasowej opłaty, do dnia 31 grudnia roku poprzedzającego, przesyłając równocześnie ofertę przyjęcia jej nowej wysokości. W wypowiedzeniu należy wskazać sposób obliczenia nowej wysokości opłaty i pouczyć użytkownika wieczystego o sposobie zakwestionowania wypowiedzenia. Do wypowiedzenia dołącza się informację o wartości nieruchomości, o której mowa wart. 77 ust. 3, oraz o miejscu, w którym można zapoznać się z operatem szacunkowym. Do doręczenia wypowiedzenia stosuje się przepisyKodeksu postępowania administracyjnego. Użytkownik wieczysty może, w terminie 30 dni od dnia otrzymania wypowiedzenia, złożyć do samorządowego kolegium odwoławczego właściwego ze względu na miejsce położenia nieruchomości, zwanego dalej "kolegium", wniosek o ustalenie, że aktualizacja opłaty jest nieuzasadniona albo jest uzasadniona w innej wysokości (art. 78 ust. 2 ustawy).
Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 77 ust. 1 powołanej ustawy wysokość opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a, podlega aktualizacji, nie częściej niż raz na 3 lata, jeżeli wartość tej nieruchomości ulegnie zmianie. W przypadku gdy zaktualizowana wysokość opłaty rocznej przewyższa co najmniej dwukrotnie wysokość dotychczasowej opłaty rocznej, użytkownik wieczysty wnosi opłatę roczną w wysokości odpowiadającej dwukrotności dotychczasowej opłaty rocznej. Pozostałą kwotę ponad dwukrotność dotychczasowej opłaty (nadwyżka) rozkłada się na dwie równe części, które powiększają opłatę roczną w następnych dwóch latach. Opłata roczna w trzecim roku od aktualizacji jest równa kwocie wynikającej z tej aktualizacji (ust. 2a).
Spór sądowy o ustalenie wysokości opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego został ukształtowany jako spór o ustalenie wywołany powództwem zart. 189 kpc. Zależnie od sformułowania przez użytkownika wieczystego jego żądania uwzględnienie powództwa może wyrażać się orzeczeniem ustalającym, że aktualizacja opłaty jest nieuzasadniona, względnie, że aktualizacja jest uzasadniona w innej wysokości, którą sąd powinien określić. W razie gdy użytkownik wieczysty nie wykaże swoich racji, sąd oddala powództwo w całości lub części. Oznaczając inną opłatę niż zaproponowana przez właściwy organ, sąd może orzekać tylko w granicach stawek wynikających ze stanowisk stron (art. 321 § 1 kpc.). Wysokość opłaty wynikająca z ewentualnego orzeczenia kolegium samorządowego jest bez znaczenia, ponieważ orzeczenie to utraciło moc (patrz wyrok Sądu Najwyższego z dnia 11 września 2003 roku, III CKN 239/01, Lex nr 146452).
Odnosząc powyższe do realiów niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż wypowiedzenie dokonane przez pozwanego spełniało wyżej przywołane wymagania. Tym samym należało uznać, że wypowiedzenie zostało dokonane w sposób prawidłowy i skuteczny. W ocenie Sądu powód wykazał również umocowanie do działania w jego imieniu osoby podpisanej pod wypowiedzeniem.
W przedmiotowym wypadku stawka opłaty rocznej z tytułu wieczystego użytkowania wynosi 1% (art. 72 ust. 3 pkt 4 powołanej ustawy). Wartość jednego m2przedmiotowej nieruchomości gruntowej wyniosła kwotę 4.786, 00 zł (opinia biegłego – k. 98). Wysokość opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego ustalono zatem na kwotę 537, 56 zł, którą to kwotę obliczono według następującego wzoru: 702 m2(powierzchnia całkowita) x 4.786, 00 złotych (cena za 1 m2) x(...)(udział w gruncie) x 1%.
Stosownie do ww. przepisów ustawy, wobec tego, iż opłata z tytułu użytkowania wieczystego przekracza dwukrotnie wysokość dotychczasowej opłaty rocznej – w wyroku ustalono, iż za 2010 rok powód jako użytkownik wieczysty wnosi opłatę roczną w wysokości odpowiadającej dwukrotności dotychczasowej opłaty rocznej, natomiast pozostałą kwotę ponad dwukrotność dotychczasowej opłaty (nadwyżkę) rozłożono na dwie równe części, które powiększają opłatę roczną w latach 2011 i 2012.
Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w punkcie I wyroku.    O kosztach procesu Sąd orzekł w oparciu oart. 100 kpcstosunkowo je rozdzielając. Powód wnosił o ustalenie, że aktualizacja opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego jest nieuzasadniona. Pozwany ustalił opłatę roczną na kwotę 635, 62 zł. Wartość przedmiotu sporu stanowiła kwota 593, 00 zł. Sąd ustalił opłatę roczną w wysokości 537, 56 zł. Różnicę między kwotą zaproponowaną w wypowiedzeniu a ustaloną w wyroku stanowiła kwota 98, 06 zł. Powód wygrał zatem proces w 85 %, zaś pozwany w 15 %.
Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w punkcie II wyroku.