Sąd Okręgowy w Kielcach
IX Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IX Ka 1347/14
Data wyroku: 2014-11-28 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Artur Polut, Jan Klocek, Marcin Chałoński

Sygn. akt IX Ka 1347/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 28 listopada 2014 roku
Sąd Okręgowy w Kielcach IX Wydział Karny-Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący: SSO Marcin Chałoński
Sędziowie: SSO Jan Klocek (spr.)
SSO Artur Polut
Protokolant: st.sekr.sądowy Anna Niebudek
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Kielcach Renaty Orłowskiej
po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2014 roku
sprawy
M. A.
oskarżonej o przestępstwo zart. 280 § 1 kk
K. K. (1)
oskarżonego o przestępstwo zart. 280 § 1 kki inne
na skutek apelacji wniesionych przez prokuratora oraz obrońców: oskarżonejM. A.i oskarżonegoK. K. (1)
od wyroku Sądu Rejonowego w Skarżysku Kamiennej
z dnia 17 lipca 2014 roku sygn. akt II K 700/13

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok, uznając wszystkie apelacje za oczywiście bezzasadne;

II
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.Z. R.i adw.G. M.kwoty po 516,60 (pięćset szesnaście 60/100) złotych tytułem wynagrodzenia za obronę odpowiednio oskarżonejM. A.i oskarżonegoK. K. (1)w postepowaniu odwoławczym;

III
zwalnia oskarżonych od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

IX Ka 1347/14

UZASADNIENIE
Prokurator Prokuratury Rejonowej w Skarżysku - Kamiennej oskarżyłM. A.iK. K. (1)o to, że w dniu 13 sierpnia 2013 roku wS.działając wspólnie i w porozumieniu używając przemocy wobecM. K.w postaci uderzenia go w klatkę piersiową, a następnie przewrócenia na ziemię i zadawania mu ciosów po ciele, przygniatania kolanami ramion doprowadzając go do stanu bezbronności, dokonali zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci pieniędzy w kwocie 300 złotych, telefonu komórkowego markiN., łańcuszka srebrnego wartości 800 złotych na szkodęM. K., przy czymK. K. (1)spowodował u pokrzywdzonego obrażenia w postaci odmy opłucnowej lewostronnej i złamania obojczyka prawego, które to obrażenia ciała naruszyły prawidłową funkcję narządów na okres powyżej 7 dni, a czynu tego dopuścił się w ciągu pięciu lat od odbycia co najmniej sześciu miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne będąc skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego w Skarżysku - Kamiennej z dnia 28 sierpnia 2006 roku - sygnatura VI K 209/06 na karę jednego roku i trzech miesięcy pozbawienia wolności, którą odbywał w okresie od 28 sierpnia 2009 roku do dnia 11 sierpnia 2010 roku, czymM. A.wyczerpała znamiona przestępstwa zart. 280 § 1 Kk, aK. K. (2)przepisy zart. 280 § 1 Kkiart. 157 § 1 Kkw zw. zart. 11 § 2 Kkiart. 64 § 1 Kk.
Sąd Rejonowy w Skarżysku - Kamiennej Wydział II Karny wyrokiem z dnia 17 lipca 2014 roku oskarżonegoK. K. (1)w ramach zarzuconego mu aktem oskarżenia czynu, uznał za winnego tego, że w dniu 13 sierpnia 2013 roku wS.działając wspólnie i w porozumieniu zM. A.używając przemocy wobecM. K.w postaci uderzenia go w klatę piersiową, a następnie przewrócenia na ziemię i zadawania mu ciosów po ciele i przygniatania kolanami ramion, dokonali zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci pieniędzy w kwocie 300 złotych, telefonu komórkowego markiN., łańcuszka srebrnego wartości 800 złotych na szkodęM. K., przy czymK. K. (1)spowodował u pokrzywdzonego obrażenia w postaci odmy opłucnowej lewostronnej i złamania obojczyka prawego, które to obrażenia ciała naruszyły prawidłową funkcję narządów na okres powyżej 7 dni, a czynu tego dopuścił się w ciągu pięciu lat od odbycia co najmniej sześciu miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne będąc skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego w Skarżysku - Kamiennej z dnia 28 sierpnia 2006 roku - sygnatura VI K 209/06 na karę jednego roku i trzech miesięcy pozbawienia wolności za czyn zart. 279 § 1 Kk, którą odbywał w okresie od dnia 28 sierpnia 2009 roku do dnia 11 sierpnia 2010 roku, co stanowi przestępstwo zart. 280 § 1 Kkiart. 157 § 1 Kkw zw. zart. 11 § 2 Kkiart. 64 § 1 Kki za to na podstawieart. 280 § 1 KKw zw. zart. 11 § 3 Kkwymierzył mu karę trzech lat pozbawienia wolności.
Na podstawieart. 46 § 2 Kkorzekł od oskarżonegoK. K. (1)na rzecz pokrzywdzonegoM. K.nawiązkę w kwocie jeden tysiąc złotych.
Na podstawieart. 624 § 1 Kkzwolnił oskarżonegoK. K. (3)w całości od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, którymi obciążył Skarb Państwa.
OskarżonąM. A.w ramach zarzuconego jej aktem oskarżenia czynu uznał za winną tego, że w dniu 13 sierpnia 2013 roku wS.działając wspólnie i w porozumieniu zK. K. (1), który używał przemocy wobecM. K.w postaci uderzenia go w klatkę piersiową, a następnie przewrócenia na ziemię i zadawania mu ciosów po ciele i przygniatania kolanami ramion, dokonała zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci pieniędzy w kwocie 300 złotych, telefonu komórkowego markiN., łańcuszka srebrnego wartości 800 złotych na szkodęM. K., co stanowi przestępstwo zart. 280 § 1 Kki za to na podstawieart. 280 § 1 Kkwymierzył oskarżonejM. A.karę dwóch lat pozbawienia wolności.
Na podstawieart. 46 § 2 Kkorzekł od oskarżonejM. A.na rzecz pokrzywdzonegoM. K.nawiązkę w kwocie jednego tysiąca złotych.
Na podstawieart. 69 § 1 i 2 Kkiart. 70 § 1 pkt 1 Kkwykonanie wymierzonej oskarżonejM. A.w pkt IV kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby wynoszący pięć lat.
Na podstawieart. 73 § 1 Kkoddał oskarżonąM. A.w okresie próby pod dozór kuratora sądowego.
Na podstawieart. 624 § 1 Kpkzwolnił oskarżonąM. A.w całości od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, którymi obciążył Skarb Państwa.
Apelację od wyroku Sądu Rejonowego w Skarżysku - Kamiennej Wydział II Karny z dnia 17 lipca 2014 roku, sygnatura akt II K 700/13 w sprawie przeciwkoM. A.iK. K. (1)oskarżonych o czyn zart. 280 § 1 Kkwniósł Prokurator Prokuratury Rejonowej w Skarżysku - Kamiennej i na podstawieart. 444 Kpkzaskarżył powyższy wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze na niekorzyśćM. A..
W oparciu o treśćart. 427 § 1 i 2 Kpkiart. 438 pkt 4 Kpkwyrokowi temu Prokurator Prokuratury Rejonowej w Skarżysku - Kamiennej zarzuciłrażącąniewspółmierność orzeczonej względemM. A.kary dwóch lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres pięciu lat próby - wynikającą z przecenienia ustalonych przez Sąd okoliczności łagodzących w postaci przyznania się przez oskarżoną do zarzucanego jej czynu, a niedoceniania ustalonych przez Sąd okoliczności obciążających takich jak: uprzednia wielokrotna karalność za przestępstwa, w tym przeciwko mieniu, nieskuteczność uprzedniej resocjalizacji, łatwość w podejmowaniu zamiaru popełnienia czynu zabronionego, działanie z niskich pobudek tj. chęci zysku oraz nie uwzględniającej stopnia zawinieniaM. A.i społecznej szkodliwości jej czynu, dyrektyw prewencji indywidualnej oraz generalnej, co w konsekwencji doprowadziło do wymierzenia kary rażąco łagodnej.
Podnosząc powyższe zarzuty i powołując się naart. 437 § 2 KpkProkurator Prokuratury Rejonowej w Skarżysku - Kamiennej wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uchylenie orzeczenia o warunkowym zawieszeniu wykonania kary pozbawienia wolności i rozstrzygnięć z tym związanych.
Apelację od wyroku Sądu Rejonowego w Skarżysku - Kamiennej z dnia 17 lipca 2014 roku wniósł obrońcaM. A.i na podstawieart. 425 Kpkiart. 444 Kpkzaskarżył powyższy wyrok w całości na korzyść oskarżonej.
Na podstawieart. 427 Kpkiart. 438 pkt 3 Kpkwyrokowi temu obrońca oskarżonejM. A.zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę, który miał wpływ na jego treść, polegający na nieprawidłowym przyjęciu, iż oskarżonaM. A.dopuściła się popełnienia zarzucanego jej czynu w sytuacji gdy można wymienionej przypisać dokonanie przestępstwa kradzieży co wynika z zebranego w sprawie materiału dowodowego, jak wyjaśnienia oskarżonej z rozprawy i zeznania pokrzywdzonegoM. K..
Powołując się na powyższe na podstawieart. 427 Kpkiart. 437 Kpkobrońca oskarżonejM. A.wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i przyjęcie kwalifikacji prawnej czynu zart. 278 § 1 Kkoraz wymierzenie łagodnej kary z warunkowym zawieszeniem jej wykonania.
Apelację od wyroku Sądu Rejonowego w Skarżysku - Kamiennej wniósł obrońca oskarżonegoK. K. (1)i na podstawieart. 425 § 1 i 2 Kpkorazart. 444 Kpkzaskarżył powyższy wyrok w całości na korzyść oskarżonegoK. K. (1).
Na podstawieart. 427 § 2 Kpkorazart. 438 pkt 3 Kpkwyrokowi temu zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za jego podstawę, a mający wpływ na treść wyroku przez ustalenie na podstawie nieprawidłowej oceny dowodów, że oskarżony wyroku przez ustalenie na podstawie nieprawidłowej oceny dowodów, że oskarżonyK.
K.dokonał zarzucanego mu czynu, wyczerpującego dyspozycjęart. 280 § 1 Kk.
Podnosząc ten zarzut obrońca oskarżonegoK. K. (1)wniósł o zmianę o:
1. zmianę zaskarżonego wyroku przez zakwalifikowanie czynu oskarżonego jako występku określonego wart. 157 § 1 Kki wymierzenie mu na tej podstawie stosownej kary pozbawienia wolności z rozważeniem możliwości warunkowego zawieszenia jej wykonania, ewentualnie:
2. uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi l Instancji.
Ponadto obrońca oskarżonegoK. K. (1)wniósł o zasądzenie kosztów obrony z urzędu oskarżonegoK. K. (1)w postępowaniu przed Sądem Okręgowym.
Sąd Okręgowy zważył:
Żadna z apelacji nie zasługiwała na uwzględnienie a po ich rozpoznaniu wszystkie one jawiły się jako oczywiście bezzasadne.
Apelacje wywiedzione na korzyść obojga oskarżonych zasadniczo bazowały na tożsamym zarzucie- błędu w ustaleniach faktycznych -w związku z czym zasadne było łączne odniesienie się do nich.
Na wstępie należałozauważyć,że uzasadnienia w obu apelacjach oparte zostały na wybiórczo dobranym materiale dowodowym przez co w sposób nieuprawniony przeciwstawiały odmienny pogląd ustaleniom dokonanym przez Sąd w zaskarżonym wyroku. Zatem nie mogło to świadczyć, że Sąd Rejonowy dokonując ustaleń popełnił
błąd. Wbrew bowiem podstawom apelacyjnym Sąd rozpoznający sprawę w l Instancji oparł swoje ustalenia na całokształcie materiału dowodowego ujawnionego w sprawie jak wymaga tego przepisart. 410Kpk.
Całość zebranych dowodów i dokonana przez Sąd orzekający ich ocena jednoznacznie przesądzała o trafności ustaleń i prawidłowości zapadłego orzeczenia.
Sąd Odwoławczy w pełni podzielał ocenę dowodów dokonanych przez Sąd Rejonowy i zawartą w uzasadnieniu argumentację wobec czego nie ma potrzeby na nowo odnosić się do postępowania dowodowego, ale w pryzmacie zarzutów apelacyjnych niezbędne jest uwypuklenie tych przesądzających o istocie odpowiedzialności obojga oskarżonych.
Nie mogło uchodzić uwadze, że przesłuchany w sprawie pokrzywdzonyM. K.dokładnie, chronologicznie i szczegółowo przedstawił przebieg zdarzenia i rolę w tym zdarzeniu każdej osoby oskarżonej. Słusznie zauważył Sąd l Instancji oceniając ten dowód, że brak było jakichkolwiek powodów mogących dyskredytować twierdzenia pokrzywdzonego. Wprawdzie oskarżonyK. K. (1)kwestionował zasadność zeznań świadka co do zaborurzeczypokrzywdzonemu ale pamiętać należało o tym, że współoskarżonaM. A.wskazała na oskarżonego nie tylko jako sprawcę pobiciaM. K.ale także obezwładnienia tegoż pokrzywdzonego, a w końcu zaboru przez oskarżonego łańcuszka pokrzywdzonemu. Nadto to ta właśnie oskarżona podkreśliła również, że oskarżony widział jak ona zabieraM. K.pieniądze oraz telefon w czasie gdyK. K. (1)stosował przemoc wobec pokrzywdzonego.
W związku z tym kiedy pokrzywdzony i osoba współoskarżona zgodnie wskazywali na taki przebieg zdarzenia to Sąd rozpoznający sprawę nie mógł inaczej ocenić zachowaniaK. K. (1)jak tylko przez pryzmat przestępstwa rozboju.
Fakt, że współoskarżony nie zabrał wszystkich przedmiotówM. K.nie oznacza trafności zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych polegającego na kwestionowaniu przyjętej w wyroku kwalifikacji prawnej.
Całość powyżej przedstawionego rozumowania należało również odnieść do pozycji procesowejM. A.. Także w tym przypadku nie może uchodzić uwadze to, iż oskarżona przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu wskazując, iż dokonała zaboru pieniędzy i telefonu kiedy współoskarżony stosował wobec pokrzywdzonego przemoc. Nadto z koleiK. K. (1)w swoich wyjaśnieniach nadmienił, iż widział zabór mienia przezM. A..
Jak słusznie podkreślił Sąd Rejonowy, odnosząc się do zagadnień prawnych w niniejszej sprawie, żadne z oskarżonych nie zrealizowało samodzielnie wszystkich czynności czasownikowych określających znamiona przestępstwa rozboju, ale oboje razem poprzez sposób działania wspólnie i w porozumieniu przestępstwa tego dokonali.
Analiza podniesionych zarzutów w obu apelacjach przesądzała o ich nietrafności a zatem należało uznać je za oczywiście bezzasadne, bowiem jednocześnie apelacje cechowały się brakiem wskazania w sposób oczywisty uchybień określonych wart. 439 Kpklub innego rażącego naruszenia prawa.
Tak samo należało ocenić apelację wywiedzioną na niekorzyśćM. A.przez oskarżyciela publicznego zarzucającegorażącąniewspółmierność orzeczonej wobecM. A.kary. Sąd Rejonowy szczegółowo przeanalizował okoliczności łagodzące oraz te które obciążały oskarżoną przy wymiarze kary. Nie można uznać jak sugeruje to apelacja, że bezzasadnie nadano nadmierne znaczenie elementom polepszającym sytuacjęM. A.. Oskarżyciel publiczny kwestionuje trafność i znaczenie sądowej oceny przyznania się oskarżonej do winy. Swoje wątpliwości prokurator wywodzi z faktu, że przyznanie to nie było stanowcze. Podkreślić jednak należy, że Sąd l Instancji ostatecznie przyjmował przyznanie się oskarżonej do winy jako oczywistość, która w znakomitym stopniu przyczyniała się do poczynienia trafnych ustaleń odnośnie przebiegu zdarzenia. W związku z tym faktu przyznania się do winy nie można kwestionować skoro Prokurator nie kwestionował dokonanych na tej podstawie ustaleń faktycznych.
Nie bez znaczenia była postawa oskarżonej po popełnieniu przestępstwa polegająca na przeproszeniu pokrzywdzonego.
Ponadto należało przyjmować, że rolaM. A.nie była wiodąca i na tych podstawach Sąd Rejonowy osadzał przekonanie, iż oskarżona pomimo wymierzenia kary o charakterze wolnościowym będzie przestrzegać porządku prawnego. Uprzednia karalność oskarżonej jest tylko jednym z elementów, który powinno się brać pod uwagę stawiając pozytywną prognozę kryminologiczną względem sprawcy. Zatem fakt ten nie przesądza, iż osoba uprzednio karana nie może skorzystać z dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wykonania kary.
Mając powyższe na uwadze Sąd Odwoławczy, kierując się treściąart. 437 § 1 Kpkutrzymał w mocy zaskarżony wyrok uznając wszystkie apelacje za oczywiście bezzasadne.
Zasądzono stosowne wynagrodzenie dla adwokatów udzielających z urzędu obrony oskarżonym w postępowaniu odwoławczym, a zważywszy, że sytuacja materialna obojga oskarżonych jest trudna, uniemożliwiająca realizację należnych od oskarżonych kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, zwolniono ich z tego obowiązku w oparciu o przepisyart. 634 Kpki art. 17. 1 . ustawy z dnia 23 czerwca 1974 roku o opłatach w sprawach karnych DZ. U nr 49 póz. 223 z 1983 roku.