Sąd Rejonowy Katowice-Wschód w Katowicach
IV Wydział Karny
Sygnatura akt: IV W 213/14
Data wyroku: 2014-04-18 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Anna Seweryn
Słowa kluczowe: Nadużycie, Mienie
Podstawa prawna: 124§1kw

Sygn. akt IV W 213/14

POSTANOWIENIE
Dnia, 18 kwietnia 2014r.
Sąd Rejonowy Katowice-Wschód w Katowicach Wydział IV Karny w składzie:
Przewodniczący:  SSR Anna Seweryn
z upoważnienia Prezesa Sądu Rejonowego Katowice-Wschód w Katowicach
bez udziału stron -
po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 18 kwietnia 2014r.
sprawyM. M.
podejrzanego o popełnienie wykroczenia z art. 11§1 kw w zw. z art. 124§1 kw
z urzędu
na podstawieart. 59§2 kpww zw. zart. 5§1 pkt 2 kpw

postanawia:
odmówić wszczęcia postępowania przeciwkoM. M.obwinionemu o wykroczenie z art. 11§1 kw w zw. z art. 124§1 kw polegające na tym, że w dniu 28 lutego 2014r. około godz. 08.10 wK.przyul. (...)uczynił niezdatnym do użytku pojazd markiR.onr rej. (...)poprzez nieuprawnione założenie blokady na koło pojazdu usiłując spowodować stratę o wartości 150 zł na szkodęJ. B..

UZASADNIENIE
Dnia 14.04.2014r Komisariat I Policji wK.złożył do tut. Sądu wniosek o ukaranieM. M.za czyn z art. 11§1 kw w zw. z art. 124§1 kw, zarzucając ww, iż we wskazanej wnioskiem dacie wK.naul. (...), będąc pracownikiemfirmy PARK- (...)uczynił niezdatnym do użytku pojazd markiR.onr rej. (...), poprzez nieuprawnione założenie blokady na koło pojazdu, usiłując spowodować stratę o wartości 150 zł na szkodęJ. B..
Sąd zważył, co następuje:
Warunkiem do uznania, iż doszło do popełnienia czynu zabronionego ustawą jest wypełnienie wszystkich wskazanych przepisem znamion. Stąd też wykluczenie jakiegokolwiek ze znamion czynu zabronionego wyłącza możliwość uznania jego zaistnienia.
Przedmiotem ochrony wykroczenia zart. 124§1kw jest własność i posiadanie rzeczy. Odpowiedzialności za ten czyn podlega m.in. ten kto czyni cudzą rzecz niezdatną do użytku, jeżeli szkoda nie przekracza ¼ minimalnego wynagrodzenia. Wykroczenie to posiada swój odpowiednik wkodeksie karnymopisany wart. 288 kk. Strona podmiotowa wykroczenia zart. 124 § 1kw obejmuje umyślność w obu postaciach zamiaru. Możliwość przypisania sprawstwa pozostaje zatem uzależniona od tego, czy sprawca ma zamiar popełnienia czynu zabronionego, to jest chce go popełnić (zamiar bezpośredni) albo przewidując możliwość jego popełnienia na to się godzi (zamiar ewentualny).
Co jest znamienne dla obecnie rozpoznawanej sprawy dla bytu obu czynów (takart. 124§1k.w., jak iart. 288§1 k.k.) koniecznym jest wystąpienie szkody majątkowej. W doktrynie i orzecznictwie nie budzi wątpliwości, że w odniesieniu do zniszczenia, uszkodzenia lub uczynienia niezdatną do użytku cudzej rzeczy szkodę majątkową należy rozumieć jako sumę rzeczywistego uszczerbku w mieniu (damnum emergens) i utraconych przyszłych korzyści (lucrum cessans).
W zakresie uczynienia rzeczy niezdatną do użytku w literaturze znany jest pogląd, że nie jest ono relewantne prawnokarnie, jeżeli dla przywrócenia normalnej użyteczności rzeczy nie jest potrzebny nakład kosztów ani pracy (Makarewicz,
    Kodeks, s. 439; Dąbrowska-Kardas, Kardas (w:) Zoll III, s. 367-368). Częściowo odmienne stanowisko doktryny w tym zakresie wskazuje, iż jeżeli dla przywrócenia normalnej użyteczności rzeczy nie były potrzebne nakłady (rzutujące na możliwość poniesienia rzeczywistego uszczerbku w mieniu), jednakże właściciel lub posiadacz poniósł szkodę majątkową (np. w postaci utraconych spodziewanych korzyści), brak jest racji dla uznania czynu sprawcy za bezkarny (M.Kulik,
    Z prawnokarnej, s. 84 i n.; tenże,
    Przestępstwo, s. 83 i n.) Podobnie W.Kotowski (
    Komentarz do Kodeksu Wykroczeń,art. 124 k.w.) ogranicza możliwość wystąpienia szkody w tym przypadku tylko do postaci
    lucrum cessans.

Niezależnie od przytoczonych wyżej stanowisk każdorazowy brak wystąpienia szkody majątkowej jednoznacznie wyklucza możliwość oceny takiego zdarzenia przez pryzmat karnoprawny (tak wykroczeniaart. 124kw. jak i występku 288kk).
W rozpoznawanej sprawie jakkolwiek, w świetle zawartych w aktach sprawy informacji, brak jest podstaw do zakwestionowania istnienia czynu, tj. uczynienia przejściowo niezdatnym do użytku pojazdu opisanego wyżej, to brak też jest podstaw do uznania prawnokarnego charakteru ustalonego działania obwinionego na szkodę użytkownika tego pojazdu.
Z akt niniejszej sprawy jednoznacznie wynika, że na skutek zachowaniaM. M.nie powstała żadna szkoda, tym samym zachowanieM. M.nie wypełnia znamion zarzucanego mu wykroczenia i pozostaje prawnokarnie obojętny.
Zgodnie zart. 5 § 1 pkt 2 kpwnie wszczyna się postępowania, a wszczęte umarza, gdy czyn nie zawiera znamion wykroczenia. Powyższe zgodnie z dyspozycją tego przepisu rodzi na obecnym etapie postępowania konieczność odmowy wszczęcia postępowania.