Sąd Okręgowy w Kielcach
IX Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IX Ka 1163/13
Data wyroku: 2014-03-27 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Bogna Kuczyńska, Lidia Rogala, Aleksandra Babilon-Domagała

Sygn. akt IX Ka 1163/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 27 marca 2014 roku
Sąd Okręgowy w Kielcach IX Wydział Karny-Odwoławczy w składzie:

Przewodniczący: SSO Bogna Kuczyńska
Sędziowie: SSO Aleksandra Babilon-Domagała
SSO Lidia Rogala (spr.)
Protokolant: sekr. sądowy Anna Misztal

po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2014 roku
sprawyB. C.
oskarżonej o przestępstwo zart. 231 § 1 kk
na skutek apelacji wniesionych przez oskarżyciela posiłkowego i jego pełnomocnika
od wyroku Sądu Rejonowego w Jędrzejowie
z dnia 29 marca 2013 roku sygn. akt II K 699/10

I
zmienia zaskarżony wyrok w pkt 2 w ten sposób, że uchyla orzeczenie o zasądzeniu od oskarżyciela posiłkowegoM. F. (1)na rzecz Skarbu Państwa kwoty 300 (trzysta) złotych tytułem zryczałtowanych wydatków postępowania;

II
utrzymuje w mocy wyrok w pozostałej części;

III
zasądza od oskarżyciela posiłkowego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 60 (sześćdziesiąt) złotych tytułem opłaty za II instancję.

IX Ka 1163/13

UZASADNIENIE
PełnomocnikM.iM. F. (2)wniósł subsydiarny akt oskarżenia przeciwkoB. C.zarzucając jej, iż: kierując się osobistymi uprzedzeniami w szczególności doM. F. (2)działającego jako pełnomocnik synaM. F. (1)w zakresie wydania decyzji w przedmiocie zatwierdzenia i wpisu do rejestru zakładów gastronomicznych należących do pokrzywdzonych, a w szczególności zakładu przyul. (...)wJ.dopuściła się rażącego naruszeniaart. 6, 7, 8, 9, 12 , 15 kpa,art. 32ust.Konstytucji RPw zw. zart. 6 kpa,art. 19w zw. zart. 65 § 1 i art. 66 § 1 i 3 , art. 35 § 1 i 2 oraz art. 36 § 1 i 2 kpaiart. 61do 67ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia(Dz. U.2006.171.1225)) rozporządzenia WEnr. 882, art. 31 ust.2 lit. b-d ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej(Dz. U. 2006.122.851) w ten sposób, że pełniąc funkcję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego wJ.poprzez opieszałość urzędniczą polegającą na uchylaniu się od wydania decyzji administracyjnej nie dopełniła ciążących obowiązków, w wyniku czegoM. F. (1)poniósł szkodę w wysokości około 90.000 zł zaśM. F. (2)w wysokości około 6.000 zł, tj. o przestępstwo zart. 231 § 1 kk.
Po uchyleniu pierwszego wyroku Sądu Rejonowego w Jędrzejowie z dnia 23 listopada 2009 roku przez Sąd Okręgowy w Kielcach wyrokiem z dnia 12 sierpnia 2010 roku pełnomocnik oskarżyciela subsydiarnego sprecyzował zarzut aktu oskarżenia zarzucając oskarżonejB. C., iż:
w okresie od 4 września 2007 roku do 5 lutego 2009 roku wJ.jako funkcjonariusz publiczny – Powiatowy Inspektor Sanitarny wJ.działając na szkodę interesu publicznego oraz prywatnegoM. F. (1)iM. F. (2)umyślnie nie dopełniła ciążących na niej obowiązków tj. wynikających z art. 61 ustawy z dnia 26 sierpnia 2006 roku o bezpieczeństwie żywności i żywienia i art. 31 rozporządzenia nr 882/2004r. Parlamentu Europejskiego obowiązku przeprowadzenia oględzin obiektu przyul. (...), zgłoszonego wnioskiem z dnia 4 września 2007 roku do zatwierdzenia oraz wpisu do rejestru zakładów prowadzących działalność żywnościową zakładu głównego przyul. (...)oraz jego filii przyul. (...), wykonując tę czynność dopiero w dniu 30 kwietnia 2008 roku, a ponadtoart. 35 § 1-3 kpaw ten sposób, że przekroczyła swe uprawnienia dążąc do uzyskania informacji o stanie prawnym i budowlanym obiektu zgłoszonego do zatwierdzenia rejestracji, po czym bezzasadnie zawiesiła postępowanie administracyjne, czym nie dopełniła swych obowiązków poprzez zaniechanie wydania decyzji w sprawie zatwierdzenia zakładu głównego przyul. (...)wJ.oraz jego filii przyul. (...), czym działała na szkodę zgłaszającego obiekt do zatwierdzeniaM. F. (1)oraz wynajmującego ten obiektM. F. (2), powodując u nich szkody wynoszące po stronieM. F. (1)w wysokości nie mniejszej niż 126.276,60 zł stanowiącej kwotę utraconego zysku z powodu niemożności prowadzenia działalności gospodarczej w wymienionych obiektach oraz po stronieM. F. (2)w wysokości nie mniejszej niż 10.200,00 zł stanowiącej równowartość utraconego czynszu za wynajem lokalu, tj. o przestępstwo zart. 231 § 1 kk.
Sąd Rejonowy w Jędrzejowie po ponownym rozpoznaniu sprawy przyjął ten sprecyzowany i rozszerzony zarzut po czym wyrokiem z dnia 29 marca 2013 roku uniewinnił oskarżoną w całości od stawianego jej zarzutu.
Na podstawieart. 632 pkt 1 i 621 § 1 k.p.k.w zw. zart. 640 k.p.k.kosztami postępowania obciążył oskarżyciela PosiłkowegoM. F. (1), zasądzając od niego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 300 zł tytułem zryczałtowanych wydatków postępowania.
Apelację od tego wyroku wnieśli: oskarżyciel posiłkowyM. F. (1)i jego pełnomocnik zaskarżając orzeczenie w całości na niekorzyść oskarżonej.
Oskarżyciel posiłkowy zarzucił:
- obrazę przepisów prawa materialnego,art. 321 § 1 kkpoprzez błędną jego interpretację ,
- obrazę przepisów postępowania poprzez pominięcie niektórych dowodów przemawiających przeciwko oskarżonej, w tym działań podjętych przez oskarżoną zmierzających do wznowienia postępowania zakończonego w Powiatowym Inspektoracie Sanitarnym wB.oraz umorzenia postępowania w tymże Inspektoracie w części dotyczącej rejestracji zakładu głównego przyul. (...),
- błąd w ustaleniach faktycznych wynikający z nienależytej oceny dowodów polegający na bezpodstawnym przyjęciu, że oskarżona nie popełniła zarzucanego jej czynu, jakkolwiek prawidłowa ocena dowodów powinna doprowadzić do przyjęcia winy oskarżonej.
Pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego na podstawieart. 427 § 2 kpkiart. 438 pkt 2 i 3 kpkzaskarżonemu wyrokowi zarzucił:

1
błąd w ustaleniach faktycznych będący wynikiem mającej wpływ na treść orzeczenia obrazy przepisów postępowania( zwłaszczaart. 4, 7, 193, 201, 410 kpk), który to błąd wyraża się w przyjęciu tezy, że zgromadzone w niniejszej sprawie dowody nie pozwalają na przyjęcie, iżB. C.miała – poprzez swoje postępowanie z przekroczeniem uprawnień oraz niedopełnieniem obowiązków – zamiar działania na szkodę interesu publicznego i prywatnego, podczas , gdy prawidłowa, rzetelna i całościowa ocena materiału dowodowego ujawnionego w czasie procesu, zwłaszcza opinii biegłegoA. G. (1), prowadzi do wniosku, że w czasie procedowania nad wnioskiemM. F. (1)oskarżona, jako funkcjonariusz publiczny, świadomie przekroczyła swe uprawnienia i nie dopełniła swych obowiązków, przez co działała na szkodę interesu publicznego oraz prywatnego oskarżyciela posiłkowego, zaś jej działanie było podejmowane z takim właśnie zamiarem w sposób umyślny;

2
naruszenie przepisu prawa procesowego w postaciart. 424 § 1 pkt 2 kpkpoprzez niewyjaśnienie w uzasadnieniu wyroku – jeżeli Sąd nie doszukał się w działaniu oskarżonej zamiaru popełnienia czynu zabronionego zart. 231 § 1 kk– czy jej zachowanie nie wyczerpywało znamion przestępstwa zart. 231 § 3 kktj. przestępstwa w formie nieumyślnej, które to uchybienie mogło mieć wpływ na treść wyroku poprzez przedwczesne uniewinnienie oskarżonej, wbrew dowodom świadczącym na jej niekorzyść, a przemawiające za uznaniem, iż zachowanie się oskarżonej wyczerpywało znamiona przestępstwa zart. 231 § 3 kk, a przez to naruszenie prawa materialnego w postaci powołanego przepisu poprzez nierozważenie jego zastosowania w stosunku do ustalonego działania oskarżonej;

3
naruszenieart. 632 pkt 1 kpkpoprzez niezasadne zasądzenie od oskarżyciela posiłkowegoM. F. (1)kwoty 300 złotych w wyniku przeoczenia, że oskarżyciel posiłkowy uiścił tę kwotę na początku procesu.

Obydwie apelacje w konkluzji wnosiły o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego okazała się zasadna, ale tylko w części dotyczącej obrazyart. 632 pkt 1 kpkpolegającej na bezzasadnym zasądzeniu odM. F. (1)kwoty 300 złotych tytułem zryczałtowanych równowartości wydatków.
Pozostałe zarzuty zawarte w obu apelacjach nie zasługują na uwzględnienie.
Na wstępie należy rozważyć kwestię tożsamości czynu zarzucanego oskarżonej i objętego zaskarżonym wyrokiem.
W sprawie Ds. 1264/08 Prokuratury Rejonowej w Jędrzejowie na skutek wniosku o ściganie złożonego w dniu 1 lutego 2008 roku przezM. F. (1)wydano 3 postanowienia, a mianowicie:

1
z dnia 28.02.2008r. o odmowie wszczęcia postanowienia w sprawie niedopełnienia lub przekroczenia obowiązków służbowych przez pracowników Państwowej Powiatowej Inspekcji Sanitarnej wJ.w trakcie wykonywania czynności( dokonania oględzin) związanych z zawiadomieniemM. F. (1)o wznowieniu działalności gospodarczej w zakresie gastronomii przyul. (...)–róg (...)w 2007 roku.

Postanowienie to zostało uchylone przez Sąd Rejonowy w Jędrzejowie postanowieniem z 23.04.2008r.(II Kp112/08).
2. z dnia 30.06.2008r. o umorzeniu postępowania w sprawie niedopełnienia obowiązków i przekroczenia swoich uprawnień przez funkcjonariuszy publicznych zatrudnionych w Państwowej Powiatowej Stacji Sanitarnej wJ.w trakcie wykonywania czynności związanych ze wznowieniem działalności gospodarczej przezM. F. (1)w zakresie gastronomii w lokalu położonym przyul. (...)róg (...)w 2007 roku wJ., czym działali na szkodę interesu prywatnego.
Sąd Rejonowy postanowieniem z 8.09.2008r. uchylił to postanowienie(IIKp 231/08).
3. z dnia 30.10.2008r. o umorzeniu postępowania w sprawie zaistniałego na przełomie 2007 roku, dat bliżej nieustalonych wJ.niedopełnienia obowiązków i przekroczenia swoich uprawnień przez funkcjonariuszy publicznych zatrudnionych w Państwowej Powiatowej Inspekcji Sanitarno-Epidemiologicznej wJ.w trakcie wykonywania czynności związanych ze wznowieniem działalności gospodarczej przezM. F. (1)w zakresie gastronomii w lokalu położonym przyul. (...)rógul. (...), czym działali na szkodę interesu prywatnego.

Jak wynika z powyższego postępowanie przygotowawcze dotyczyło okresu roku 2007(przełomu roku 2007), odnosiło się do lokali położonych przyul. (...), a jako pokrzywdzony występował tylkoM. F. (1)i to on skarżył wydane przez prokuratora postanowienia.
Sąd Rejonowy rozpoznający sprawę po raz drugi wezwał pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego do sprecyzowania zarzutu, zgodnie z wytycznymi Sądu Okręgowego.
Przedstawiony nowy zarzut obejmuje znacznie dłuższy okres, a także wskazuje jako pokrzywdzonych dwie osoby, chociażM. F. (2)na podstawie decyzji Sądu nie występował w tym postępowaniu ani jako oskarżyciel posiłkowy ani uboczny oskarżyciel posiłkowy(k. 240).
Na konieczność ustalenia tożsamości czynu, którego dotyczyły decyzje kończące postępowanie przygotowawcze zwrócił uwagę Sąd Okręgowy w uzasadnieniu wyroku z 12.08.2010r.(k.205-206) podnosząc, że zarzut nie wskazuje czasu popełnienia czynu i nie wiadomo jaki był rzeczywisty przedmiot procesu.
Również w postanowieniu Sądu Okręgowego w Kielcach z dnia 28.06.2011r. zwrócono uwagę na konieczność rozważenia kwestii tożsamości czynu, którego dotyczyły decyzje kończące postępowanie przygotowawcze, a którego popełnienie zarzucono oskarżonej podkreślając, że na tym etapie postępowania Sąd Rejonowy nie mógł samodzielnie weryfikować czasu popełnienia zarzucanego oskarżonej czynu. Winien natomiast rozważyć konieczność umorzenia postępowania.
Sąd Okręgowy wyraża w związku z tym pogląd, że Sąd Rejonowy powinien ograniczyć się do konkretnego zdarzenia faktycznego wynikającego z porównania zawiadomienia o przestępstwie złożonego przezM. F. (1)w czynem będącym przedmiotem postępowania przygotowawczego. Przedmiotem rozpoznania należało objąć okres od 4 września 2007roku( data złożenia wniosku d(...)) do 1lutego 2008 roku( data złożenia zawiadomienia do prokuratora) i tylko w odniesieniu doM. F. (1). W pozostałym zakresie należało umorzyć postępowanie na podstawieart. 17 § 1 pkt 9 kpk.
Drugi z pokrzywdzonych wymieniony w zarzucie tj.M. F. (2)złożył zawiadomienie do Prokuratury w dniu 5.03.2008r., postanowieniem z 31.03.2008r, umorzono postanowienie, które nie było skarżone(Ds. 304/08). Nie nabył on uprawnień do występowania z subsydiarnym aktem oskarżenia.
Sąd Rejonowy wprawdzie wyraził pogląd, że zakres subsydiarnego aktu oskarżenia wyznacza postanowienie o umorzeniu postępowania w powiązaniu z zawiadomieniem o przestępstwie, pomimo to przyjął za dopuszczalne rozszerzenie zarzutu o cały okres toczącego się postępowania w(...)aż do daty wyłączenia tego organu od rozpoznania sprawy.
Na etapie kontroli wyroku przez sąd odwoławczy nie jest jednak możliwa zmiana wyroku w tym zakresie, a to wobec treściart. 439 § 2 kpk.

Odnosząc się do zarzutów obu apelacji należy stwierdzić, że są one bezzasadne.
Stan faktyczny w zakresie dotyczącym procedowania w toczącym się postępowaniu administracyjnym z wnioskuM. F. (1)z dnia 4.09.2007r. przed(...)wJ.został ustalony przez Sąd Rejonowy prawidłowo w oparciu o akta sprawy tego Inspektoratu( SE.V-(...)), wyjaśnienia oskarżonej, zeznania świadków:M. B. (1),I. N.,E. K.,Z. J. (1), częściowoM. F. (2)iM. F. (1), opinii biegłegoA. G., akta spraw Ds. 1264/08, Ds. 304/08, załączone do akt dokumenty.
Bezspornie ustalono w szczególności, iż pismem z dnia 10.09.2007r.M. F. (1)został wezwany do przedstawienia dokumentacji potwierdzającej, że w lokalu przy zbieguulic (...)prowadzona była wcześniej działalność , a także do przedłożenia projektu technicznego z pieczęcią poświadczającą dokonanie uzgodnień w zakresie wymagań sanitarno – higienicznych z Państwową Inspekcją Sanitarną.
W związku z pismem z dnia 27 listopada 2007 roku Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego oskarżona zwróciła się do Inspektora Nadzoru Budowlanego, Spółdzielni Mieszkaniowej oraz Burmistrza MiastaJ.o wyjaśnienie stanu prawnego lokalu. Następnie w dniu 3 marca 2008 roku zawiesiła postępowanie w sprawie, a po tej dacie podejmowała dalsze czynności w tym oględziny lokalu.
Wbrew zarzutom zawartym w apelacjach Sąd orzekający przyjął za podstawę ustaleń również opinię biegłegoA. G.(także prywatną opinięG. Ł.), z której wynika, że działanie oskarżonej było nieprawidłowe. Postępowanie powinno bowiem dotyczyć zatwierdzenia i wpisu do rejestru zakładów, a nie wznowienia działalności gospodarczej. Nieuprawnione było ustalanie legalności stanu prawnego obiektu przyul. (...)( co potwierdził również świadekZ. J. (1)), brak było podstaw do zawieszenia postępowania i podejmowania dalszych czynności po zawieszeniu, w tym dokonanie oględzin obiektu. Ponadto przez zbyt długi okres czasu nie wydano decyzji merytorycznej, uniemożliwiając stronie jej zaskarżenie. Nie zasługuje zatem na uwzględnienie zarzut obrazyart. 410, 193§1 i 201 kpk.
Skarżący kwestionują w istocie ustalenia Sądu Rejonowego dotyczące braku po stronie oskarżonej negatywnego nastawienia doM. F. (1)orazM. F. (2)i celowego przedłużania postępowania administracyjnego. Sąd Okręgowy aprobuje stanowisko Sądu orzekającego, iż oskarżonej nie można przypisać osobistych uprzedzeń i wynikającego z tego utrudniania pokrzywdzonemu prowadzenia działalności gospodarczej.
Poza gołosłownymi twierdzeniamiM.iM. F. (2)żadne inne dowody nie wskazują na takie nastawienie ze strony oskarżonej.
Nie świadczy o tym fakt wyłączenia(...)wJ.od dalszego prowadzenia sprawy i przekazania jej do(...)wB., co się wiązało z toczącym się postępowaniem przeciwko oskarżonej.
Podnieść należy, że(...)wB.również zażądał stosownej informacji na temat stanu technicznego lokalu położonego przyul. (...), tym razem otrzymał informację podpisaną przezZ. J.i uznał ją za wystarczającą. Podejmowanie czynności po zawieszeniu postępowania wbrew przepisom wynikało z kolei z wytycznych Wojewódzkiego Inspektora, który wprost zalecił szybkie zakończenie sprawy.
Stąd podejmowane działania z urzędu w kierunku ustalenia stanu formalno-prawnego budynku. Podjęte przez oskarżoną czynności po wydaniu decyzji przez(...)wB.zmierzające od stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej lub wznowienia postępowania nie świadczą o „prywatnej zemście”, czy też o odwecie ale o przekonaniu, iż podejmowane przez nią czynności były prawidłowe.
Nie jest zasadny zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia.
Błąd w ustaleniach faktycznych ma miejsce jedynie wówczas, gdy sąd orzekający w I instancji dopuścił się uchybienia przy ocenie materiału dowodowego, polegającego na nieuwzględnieniu zasad logiki, wskazań wiedzy oraz doświadczenia życiowego jak też całokształtu ujawnionych okoliczności, co w przedmiotowej sprawie nie miało miejsca.
Nie można się zgodzić z zarzutem obrazyart. 4 kpk, ponieważ Sąd rozważył wszystkie okoliczności ujawnione w sprawie. Odniósł się również do uchybień w sposobie procedowania w sprawie z wnioskuM. F. (1)i ocenił je w kontekście twierdzeń skarżących o rzekomym odwecie i zemście.
Zarzut obrazyart.7 kpksprowadza się do oceny zeznań świadkaM. F. (2), o ile twierdził, że oskarżona działała kierując się negatywnymi uprzedzeniami wobec jego osoby. Jak to podniesiono wyżej Sąd I instancji okoliczność tę w sposób należyty ocenił i nie znalazł podstaw do przyjęcia po jej stronie takich motywów działania, co Sąd odwoławczy aprobuje.
Obaj skarżący kwestionują ustalenia Sądu Rejonowego co do braku zamiaru po stronie oskarżonej dotyczącego przekroczenia swoich uprawnień i niedopełnienia obowiązków, działając tym na szkodę interesu publicznego lub prywatnego.
Sąd Okręgowy w całości aprobuje stanowisko wyrażone w części motywacyjnej zaskarżonego wyroku, iż w działaniu oskarżonej nie można dopatrzeć się realizacji znamion przestępstwa zart. 231 § 1 kk.
Potrzeba ustalenia sytuacji faktycznej i prawnej przedmiotowego lokalu wynikła niewątpliwie z tego, iż decyzją Urzędu Miejskiego wJ.z dnia 12.11.1992r. udzielonoM. F. (2)pozwolenia na budowę inwestycji obejmującą budowę tymczasowego pawilonu „małej gastronomii” na okres do 21.12.1995r. Mogło to wzbudzić wątpliwości co do stanu faktycznego i prawnego lokalu. Zasadność podejmowanych przez oskarżoną działań w tym zakresie potwierdzona została przez Wojewódzkiego i Głównego Inspektora Sanitarnego. Z pism tych organów wprost wynika potrzeba dokonania takich ustaleń przez(...)przed podjęciem merytorycznej decyzji.
Zawieszenie postępowania nastąpiło na skutek wytycznych Wojewódzkiego Inspektora, zawartych w piśmie z dnia 27.11.2007r., który następnie utrzymał tę decyzję w mocy. Orzeczenie Wojewódzkiego Inspektora nie zostało zaskarżone przezM. F. (1)do Sądu Administracyjnego. Nie można się zgodzić z twierdzeniemM. F. (2), iż nie zaskarżył decyzji do Sądu Administracyjnego, ponieważ przed upływem terminu zostało ono faktycznie podjęte, gdyż zarządzono oględziny przedmiotowego lokalu. Nie było przeszkód do złożenia skargi na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 11.04.2008r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wK., zgodnie z pouczeniem.
Zasadnie Sąd Rejonowy nie dopatrzył się zamiaru realizacji znamion przestępstwa w działaniu oskarżonej, która podejmowała czynności w sprawie w przekonaniu, że są one zgodne z obowiązującymi przepisami prawa, a organy nadrzędne nie dopatrzyły się żadnych uchybień w jej działaniu. Ponadto realizowała ona wytyczne swoich przełożonych. Oskarżona konsultowała się z radcą prawnym i pracownikami co do zasadności podejmowanych czynności. Spotkanie zM. F. (2)i propozycja, by wycofał przedmiotowy wniosek i złożył nowy o wpis nowego zakładu – wbrew stanowisku skarżących - zmierzał do szybkiego i pozytywnego załatwienia sprawy. Nie można twierdzić, że oskarżona „wykonywała rozkazy z góry”, ale że stanowisko przełożonych utwierdziło ją w przekonaniu o prawidłowym procedowaniu w sprawie.
Nie jest zasadny zarzut, iż oskarżona odmawiała dokonania oględzin przedmiotowego lokalu. Oględziny zostały przeprowadzone w dniu 30.04.2008r. Oskarżona uznała jednak, że w pierwszym rzędzie należy ustalić stan prawny i budowlany lokalu przyul. (...). Wszystko to było powodem, dla którego ostateczna decyzja nie została przez oskarżoną wydana(v. wyjaśnienia oskarżonej k. 279).
W zebranym materiale dowodowym brak jest jednak podstaw do przyjęcia jakoby wynikało to z osobistych uprzedzeń oskarżonej w stosunku doM.iM. F. (2). Załączony przez oskarżyciela posiłkowego graficzny wykaz spraw prowadzonych przez(...)wJ.wcale nie przesądza o istnieniu osobistych uprzedzeń po stronie oskarżonej. Na temat poprzednich spraw odebrano wyjaśnienia od oskarżonej(k. 278).M. F. (2)zeznał m.in. że uczestniczył w innych sprawach rozpoznawanych przez(...)wJ.i miał zastrzeżenia do jednej kontroli, nie dotyczyło to jednak oskarżonej(k. 279).
Apelacja oskarżyciela posiłkowego zarzuca, że oskarżona bezpodstawnie powoływała się na rozporządzenia nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004r. Tymczasem należy zwrócić uwagę na to, że Główny Inspektor Sanitarny w piśmie z dnia 13.06.2008r. również przytoczył przepisy tego aktu prawnego( k. 8-15).
Nie można się zgodzić z zarzutem, jakoby Sąd Rejonowy dokonał jednostronnej oceny dowodów, na korzyść oskarżonej. Rozważono bowiem także okoliczności przemawiające na jej niekorzyść i należycie uzasadniono swoje stanowisko w tym przedmiocie.
Uwzględniono m.in. zeznania świadkaZ. J., wg którego(...)bezpodstawnie żądał informacji z nadzoru budowlanego odnośnie przedmiotowego budynku i dlatego odmawiał wydania takiej informacji. Tym niemniej na żądanie(...)wB.przesłał pismo datowane na 30.03.2009r. stwierdzające, iż po przeprowadzeniu kontroli obiekt nie znajduje się w takim stanie, aby wymagał interwencji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
Zakład główny przyul. (...)został wpisany do rejestru w dniu 23.07.2007r. w związku z czym Inspektorat wB.w tej części umorzył postępowanie. Kwestie związane z wpisem do rejestru zakładu przyul. (...)wyjaśniła świadekM. B.w zeznaniach z 12.10.2009r.(k. 121). Wynika z nich, że został on wpisany w dotychczasowym stanie bez uwzględnienia modernizacji i dodatkowych pomieszczeń, ponieważ inspektor budowlany nie wypowiedział się co do zmiany przeznaczenia lokalu.
Odnośnie zarzutu sformułowanego wpkt 2apelacji pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego należy stwierdzić, że również nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd rozpoznający sprawę nie był związany kwalifikacją prawną wskazaną w akcie oskarżenia oraz postanowieniu o umorzeniu postępowania. Nie mniej jednak nie był zobligowany do zajęcia stanowiska w przedmiocie ew. kwalifikacji prawnej wskazanej przez skarżącego tj.art.231 § 3 kko ile nie znajdował podstaw do jej przyjęcia. Nie można tym samym mówić o obrazieart. 424 § 1 pkt 2 kpk.
Nie można się zgodzić z argumentacją autora apelacji jakoby działanie oskarżonej wyczerpywało znamiona przestępstwa zart. 231 § 3 kk, tj. przestępstwa w formie nieumyślnej. Brak umyślności nie oznacza automatycznie możliwości przypisania oskarżonej winy nieumyślnej. Zgodnie zart. 9 § 2 kkczyn popełniony jest nieumyślnie, jeżeli sprawca nie mając zamiaru jego popełnienia, popełnia go jednak na skutek niezachowania ostrożności wymaganej w danych okolicznościach, mimo że możliwość popełnienia tego czynu przewidywał albo mógł przewidzieć. Oskarżonej nie można zarzucić braku ostrożności i możliwości przewidywania popełnienia przestępstwa. Błędy w interpretacji przepisów stosowanych przez nią powinny być przedmiotem rozpoznania przez sądy administracyjne. Opinia biegłegoA. G.wydana po zakończeniu postępowania wskazująca na uchybienia w procedowaniu nie może przesądzać o możliwości przypisania oskarżonej winy nieumyślnej. Z ustaleń Sądu Rejonowego wynika, że oskarżona była przekonana o prawidłowości stosowania przepisów, a organy nadrzędne utwierdzały ją w tym przekonaniu, akceptując podejmowane w sprawie decyzje w całości.
Zasadnie natomiast zarzucono obrazęart. 632 pkt 1 kpk, ponieważ Sąd nieprawidłowo zasądził od oskarżyciela posiłkowego kwotę 300 złotych tytułem zryczałtowanej równowartości kosztów postępowania w sytuacji, gdy kwota ta została uiszczona przy wnoszeniu subsydiarnego aktu oskarżenia. Sad przyznał, że doszło to tego błędu omyłkowo. Należało w związku z tym zmienić wyrok w tej części.

Z uwagi na powyższe Sąd Okręgowy na podstawieart. 437 § 1 kpkorzekł jak w wyroku.
O opłacie za postępowanie odwoławcze orzeczono na podstawieart. 13 ust. 2 ustawy o opłatach w sprawach karnych(Dz. U. z 1983r, poz. 223 ze zm.).

SSO Aleksandra Babilon-Domagała SSO Bogna Kuczyńska SSO Lidia Rogala