Sąd Okręgowy w Rzeszowie
VI Wydział Gospodarczy
Sygnatura akt: VI Gz 131/14
Data wyroku: 2014-06-10 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, DECISION, REASON
Sędziowie: Barbara Frankowska, Andrzej Borucki, Anna Harmata
Podstawa prawna: art. 503 kpc

Sygn. akt VI Gz 131/14

POSTANOWIENIE

Dnia 10 czerwca 2014 r.
Sąd Okręgowy w Rzeszowie VI Wydział Gospodarczy w składzie następującym:
Przewodniczący: SSO Andrzej Borucki
Sędziowie: SO Barbara Frankowska
SO Anna Harmata (spr.)
Protokolant: sekr. sądowy Joanna Stafska
po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2014 r. w Rzeszowie
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwa(...) Sp. z o.o.wŁ.
przeciwkoTowarzystwu (...) SAwW.
o zapłatę
na skutek zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Rejonowego
wR.V Wydziału Gospodarczego z dnia 7 kwietnia 2014 r., sygn. aktV GNc 5457/13
postanawia:
uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę przekazać do dalszego prowadzenia Sądowi Rejonowemu w Rzeszowie, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcia o kosztach postępowania zażaleniowego.

UZASADNIENIE
Pozwem wniesionym do Sądu Rejonowego w Łańcucie powód(...)Sp.z o.o. wŁ.wniósł o zasądzenie od pozwanegoTowarzystwa (...) SAwW.kwoty 41 810,00 złz ustawowymi odsetkami i kosztami procesu.
Postanowieniem z dnia 30 września 2013r. Sąd Rejonowy w Łańcucie uznał się niewłaściwym i sprawę przekazał Sądowi Rejonowemu – Sądowi Gospodarczemu w Rzeszowie (k- 42).
Dnia 13 lutego 2014r. Referendarz Sądowi w Sądzie RejonowymwR.wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym (k- 54), którego odpis wraz z odpisem pozwu został doręczony pozwanemu w dniu13 marca 2013r, stąd termin do wniesienia sprzeciwu upływał w dniu 27 marca 2013r.
W dacie tej pozwany nadał na poczcie sprzeciw, kierując go do Sądu Rejonowego w Łańcucie. W dniu 1 kwietnia 2013r. Sąd Rejonowy w Łańcucie sprzeciw ten za pismem przesłał Sądowi Rejonowemu w Rzeszowie, jak wskazał - jako mylnie przesłany do tut. Sądu.
Postanowieniem z dnia 7 kwietnia 2014r. Sąd Rejonowy w Rzeszowie odrzucił sprzeciw pozwanego, w uzasadnieniu wskazując, iż skoro pozwany otrzymał odpis nakazu w dniu 13 marca 2013r. nadał go w dniu 27 marca 2012r. do Sądu Rejonowego w Łańcucie, a Sąd ten przesłał przedmiotowy sprzeciw Sądowi Rejonowemu w Rzeszowie w dniu 1.04.2014r. to sprzeciw ten należało uznać za spóźniony i jako taki odrzucić na zasadzieart. 504 i 503 kpc.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył pozwany, wnosząco uchylenie zaskarżonego postanowienia, zaskarżonemu orzeczeniu zarzucając naruszenie przepisów prawa procesowego:

1
art. 503 par. 1 kpcpoprzez błędne jego zastosowanie skutkujące uznaniem, że Sąd Rejonowy w Łańcucie nie był sądem właściwym do wniesienia sprzeciwu od nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym,

2
art. 504 par. 1 kpcpoprzez jego błędne zastosowanie skutkujące uznaniem, że sprzeciw został wniesiony przez pozwanego po upływie terminu.

W uzasadnieniu dla niniejszego pozwany przytoczył treśćart. 503 par. 1 kpcwskazując, iż sprzeciw został skierowany w terminie do właściwego Sądu.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Zażalenie pozwanego jest uzasadnione.
Podstawą rozstrzygnięcia Sądu Rejonowego było przyjęcie, iż sprzeciw został skierowany do Sądu niewłaściwego, stąd w konsekwencji przyjmując datę nadania go dopiero przez Sąd Rejonowy w Łańcucie do Sądu Rejonowegow Rzeszowie, Sąd ten uznał, iż sprzeciw został nadany po terminie.
Stosownie do treściart. 503 par 1 kpcpismo zawierające sprzeciw wnosi się do sądu, który wydał nakaz zapłaty, a w przypadku nakazu wydanego przez referendarza sądowego – do sądu, przed którym wytoczono powództwo.
W rozpatrywanej sprawie niewątpliwie nakaz zapłaty wydał referendarz sądowy stąd tez zgodnie z treścią w/w normy sprzeciw winien był zostać wniesiony do sądu, przed którym wytoczono powództwo. Pozwany wskazał, iż powództwo wytoczono przed Sądem Rejonowym w Łańcucie i brak podstaw dla odmowy mu racji skoro pozew istotnie został wniesiony do Sądu Rejonowego w Łańcucie.
Powyższa norma nie jest jednoznaczna i precyzyjna wobec sytuacji, gdy powództwo zostało wniesione do sądu niewłaściwego, a sąd ten przekazał sprawę sądowi właściwemu (art. 200 par. 1 kpc), w którym to referendarz wydał nakaz zapłaty. Przepisykodeksu postępowania cywilnegonie dają jasnych wskazówek ku temu, który sąd jest w takiej sytuacji „sądem, przed którym wytoczono powództwo”, sformułowanie „wytoczenie powództwa” używa się bowiem również wobec wytoczenia powództwa przed sądem niewłaściwym (por. orzeczenie SN z dnia 8 sierpnia 1968r. I CR 121/68).
Wobec rozbieżności pomiędzy wykładnią literalną, a celowościową omawianej normy i sformułowania jej w sposób niejednoznaczny brak podstaw dla wykluczenia zasadności stanowiska pozwanego i przyjęcia, iż sprzeciw skierowany do Sądu, do którego wniesiono pozew (wŁ.) został wniesiony do Sądu niewłaściwego.
Stąd też orzeczono jak w sentencji na mocyart. 386 § 1 kpcw zw. zart. 397 § 2 kpc.

ZARZĄDZENIE

1
(...)

2
(...)