Sąd Okręgowy w Ostrołęce
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III U 942/14
Data wyroku: 2014-12-17 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Bożena Beata Bielska
Słowa kluczowe: Emerytura
Podstawa prawna: art 184 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z FUS

Sygn. akt:III U 942/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 17 grudnia 2014r.
Sąd Okręgowy w Ostrołęce III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący:

SSO Bożena Beata Bielska

Protokolant:

sekretarz sądowy Ewelina Asztemborska

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 grudnia 2014r. wO.
sprawy z odwołaniaK. M.
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wP.
oprawo do emerytury
na skutek odwołaniaK. M.
od decyzjiZakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wP.
z dnia30.10.2014r.znak(...)

orzeka:
oddala odwołanie.

UZASADNIENIE
K. M.wniósł odwołanie od decyzji(...) OddziałuwP.z dnia 30.10.2014r., którą to decyzją odmówiono mu prawa do emerytury wskazując, że na dzień 1.01.1999r. nie udowodnił wymaganego 15-letniego okresu pracy w szczególnych warunkach. Odwołujący domagał się zaliczenia do pracy w szczególnych warunkach okresu zatrudnienia wZakładach (...)wO.od 19.01.1978r. do 31.03.1993r. wskazując, że pracował wówczas jako szlifierz.
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie. Podniósł, żeK. M.nie spełnia warunków do przyznania wcześniejszej emerytury, gdyż pomimo osiągnięcia wymaganego wieku emerytalnego 60 lat i legitymowania się na dzień 1.01.1999r. ponad 25-letnim ogólnym stażem pracy, nie posiada wymaganego 15-letniego okresu pracy w szczególnych warunkach. Organ rentowy wskazał, że do pracy w szczególnych warunkach nie zaliczył okresu zatrudnienia wZakładach (...)wO.19.01.1978r. do 31.03.1993r., ponieważ w świadectwie pracy w szczególnych warunkach podano stanowisko pracy szlifierz, podczas gdy w ogólnym świadectwie pracy wskazano stanowiska: ślusarz narzędziowy, szlifierz-ślusarz, szlifierz-grawer, szlifierz-ślusarz-grawer, operator kokilarki.
OstatecznieK. M.domagał się też zaliczenia do pracy w szczególnych warunkach okresu zatrudnienia wZakładach (...)wP.od 01.08.1973r. do 18.01.1978r.
Sąd ustalił i zważył, co następuje:
W dniu 09.09.2014r.K. M.złożył do ZUS wniosek o ustalenie prawa do emerytury. Po rozpoznaniu tego wniosku organ rentowy decyzją z dnia 24.09.2014r. odmówił mu prawa do emerytury wskazując, że nie udowodnił 15-letniego stażu pracy w szczególnych warunkach.
W dniu 16.10.2014r.K. M.złożył do ZUS wniosek o ponowne rozpoznanie uprawnień do emerytury, składając dodatkowe dokumenty z okresu zatrudnienia wZakładach (...)wO.. Po jego rozpoznaniu organ rentowy w dniu 30.10.2014r. wydał zaskarżoną decyzję, w której odmówił mu prawa do emerytury wskazując, że odwołujący na dzień 1.01.1999r. nie udowodnił wymaganego 15-letniego okresu pracy w szczególnych warunkach. Jednocześnie wskazano, że do pracy w szczególnych warunkach nie zaliczono okresu pracy wZakładach (...)wO.od 19.01.1978r. do 31.03.1993r.
W ocenie Sądu odwołanie od decyzji z dnia 30.10.2014r. nie jest zasadne.
Ponieważ odwołującyurodził się w dniu (...), podstawą ubiegania się przez niego o prawo do emerytury jestart. 184 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychw zw. z§ 4 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.
Zgodnie z tymi przepisami prawo do emerytury przysługuje ubezpieczonemu urodzonemu po 01.01.1949r., jeżeli:
- osiągnął wiek emerytalny wynoszący 60 lat dla mężczyzn,
- nie przystąpił do otwartego funduszu emerytalnego lub złożył wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w OFE, za pośrednictwem ZUS na dochody budżetu państwa,
- w dniu wejścia w życie przepisów ustawy emerytalnej, tj. 01.01.1999r., udowodnił okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 25 dla mężczyzn i okres zatrudnienia w szczególnych warunkach co najmniej 15 lat.
Z akt ZUS wynika, żeK. M.osiągnął wymagany wiek 60 lat oraz na dzień 01.01.1999r. udokumentował wymagany ogólny staż pracy i nie jest członkiem OFE.
Przedmiotem sporu było natomiast ustalenie, czy posiada on wymagany okres 15 lat pracy w szczególnych warunkach.
Zgodnie z treścią§2 ust. 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterzeokresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy. Z ust. 2 tego przepisu wynika natomiast, że okresy pracy w szczególnych warunkach stwierdza zakład pracy, na podstawie posiadanej dokumentacji, w świadectwie wykonywania pracy w szczególnych warunkach, wystawionym według wzoru stanowiącego załącznik do przepisów wydanych na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia lub w świadectwie pracy.
Odwołujący ostatecznie domagał się zaliczenia do pracy w szczególnych warunkach okresów zatrudnienia wZakładach (...)wP.od 01.08.1973r. do 18.01.1978r. i wZakładach (...)wO.od 19.01.1978r. do 31.03.1993r.
Na okoliczność tego zatrudnieniaK. M.złożył ogólne świadectwo pracy, wystawione w dniu 31.03.1993r. i stwierdzające, iż był zatrudniony w(...)wP.od 01.08.1973r. do 18.01.1978r. i w(...)wO.od 19.01.1978r. do 31.03.1993r. na stanowiskach: ślusarz narzędziowy, szlifierz-ślusarz, szlifierz-grawer i operator kokilarki (k. 8a.e.).
Złożył też świadectwo pracy w szczególnych warunkach, wystawione w dniu 29.08.2014r. przez(...) Sp. z o.o.wW.i wskazujące, iż był zatrudniony w(...)wW.Zakład Produkcyjny wO.w okresie od 01.08.1973r. do 31.03.1993r. i w tym okresie od 19.01.1978r. do 31.03.1991r. stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał pracę: szlifowanie lub ostrzenie wyrobów i narzędzi metalowych oraz polerowanie mechaniczne wg Wykazu A Dział III poz. 78 Rozporządzenia Rady Ministrów z 07.02.1983r. – na stanowisku szlifierz, krajacz metali tarczą ścierną, wymienionym w Wykazie A dział III poz. 78 pkt 5 wykazu, stanowiącego załącznik Nr 1 do Zarządzenia Nr 17 Ministra Górnictwa i Energetyki z dnia 12.08.1983r. w sprawie określenia stanowisk pracy w resorcie górnictwa i energetyki, na których wykonywane są prace w szczególnych warunkach (k. 9a.e.).
Powyższe świadectwo pracy w szczególnych warunkach zostało wystawione tylko za okres od 19.01.1978r. a odwołujący nie przedłożył świadectwa pracy w szczególnych warunkach za okres od 01.08.1973r. do 18.01.1978r.
W ocenie Sądu sam fakt wystawienia odwołującemu świadectwa pracy w szczególnych warunkach za sporny okres od 19.01.1978r. do 31.03.1991r. nie przesądza o konieczności zaliczenia tego okresu.
Wskazać trzeba, że przyznanie świadczenia emerytalnego na podstawieart.184w zw. zart. 32 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychw zw. z § 2 i 4 Rozporządzenia RM z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze przez organ rentowy następuje na podstawie świadectwa pracy potwierdzającego wykonywanie zatrudnienia w warunkach szczególnych, które jednak jak każdy dokument nieurzędowy w rozumieniuart. 244 § 1 i 2 kpcpodlega kontroli zarówno co do prawidłowości wskazanych w nim faktów, jak i co do prawidłowości wskazanej podstawy prawnej, gdyż podmiot wydający to świadectwo nie jest organem państwowym ani organem wykonującym zadania z zakresu administracji państwowej (wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 10.09.2013r., III AUa 310/13, LEX nr 1378578).
Dla oceny, czy pracownik pracował w szczególnych warunkach, nie ma zaś istotnego znaczenia nazwa zajmowanego przez niego stanowiska, tylko rodzaj powierzonej mu pracy - rzeczywiście wykonywanych zadań pracowniczych.
Oceniając zasadność żądania w tym zakresie Sąd miał na uwadze treść akt osobowychK. M., w których znajdują się umowy o pracę i angaże, wskazujące na zajmowane stanowiska i rodzaj wykonywanej pracy a w zakresie zatrudnienia w(...)wO.także zeznania świadkówB. K.iM. Z..
Z akt osobowychK. M., nadesłanych za okres od 01.08.1973r. do 31.03.1993r. wynika, iż odwołujący był zatrudniony w(...)wP.:
- od 01.08.1973r. do 26.10.1973r. – na stanowisku ślusarza narzędziowego na wydziale TN,
- od 27.10.1973r. do 16.10.1975r. – odbywał zasadniczą służbę wojskową, a do pracy powrócił od 29.10.1975r.
- od 29.10.1975r. do 18.01.1978r. – na stanowisku ślusarza narzędziowego na wydziale TN.
Odwołujący w(...)wO.był zatrudniony:
- od 19.01.1978r. do 31.01.1981r. – na stanowisku szlifierza narzędziowego,
- od 01.02.1982r. do 31.03.1988r. – na stanowisku szlifierz-ślusarz,
- od 01.04.1988r. do 27.06.1989r. na stanowisku szlifierz-ślusarz-grawer maszynowy,
- od 28.06.1989r. do 19.08.1989r. – odwołujący miał udzielony urlop bezpłatny,
- od 20.08.1989r. do 22.06.1990r. – był zatrudniony na stanowisku szlifierz-ślusarz-grawer,
- od 23.06.1990r. do 06.07.1990r. – odwołujący miał udzielony urlop bezpłatny,
- od 07.07.1990r. do 30.06.1991r. – był zatrudniony na stanowisku szlifierz-ślusarz-grawer (tj. szlifierz-grawer),
-od 01.07.1991r. do 12.07.1991r. – odwołujący miał udzielony urlop bezpłatny,
- od 13.07.1991r. do 17.11.1991r. – był zatrudniony na stanowisku szlifierz-ślusarz-grawer (tj. szlifierz-grawer),
-od 18.11.1991r. do 19.11.1991r. – odwołujący miał udzielony urlop bezpłatny,
- od 20.11.1991r. do 30.11.1992r. – był zatrudniony na stanowisku szlifierz-ślusarz-grawer (tj. szlifierz-grawer)
- 01.12.1992r. do – 31.03.1993r. – był zatrudniony na stanowisku kokilarz (operator kokilarki) - angaż z dnia 01.12.1992r. (operator kokilarki)
Z w/w dokumentacji wynika, żeK. M.4-krotnie korzystał z urlopu bezpłatnego. Odwołujący wprawdzie początkowo twierdził, że nie miał urlopów bezpłatnych, lecz po okazaniu wniosków urlopowych z jego akt osobowych przyznał, iż składał takie wnioski. Na każdym z tych wniosków jest adnotacja o wyrażeniu zgody na wykorzystanie urlopu bezpłatnego, dlatego należy uznać, iż miał je udzielane. Okresy urlopów bezpłatnych łącznie stanowią 49 dni, tj. 1 miesiąc i 19 dni. Podlegają one odliczeniu od ogólnego stażu pracy, bowiem w okresach urlopów bezpłatnych zawieszeniu ulegają prawa i obowiązki stron stosunku pracy, dlatego okresów urlopów bezpłatnych nie wlicza się też do stażu pracy w szczególnych warunkach.
W ocenie Sądu do pracy w szczególnych warunkach nie można zaliczyć okresu zatrudnienia w(...)wP.od 01.08.1973r. do 18.01.1978r. Za ten okres odwołujący nie złożył świadectwa pracy w szczególnych warunkach. Orzekając co do tego okresu Sąd dopuścił dowód z zeznańK. M.w charakterze strony i z dokumentacji zawartej w jego aktach osobowych.
Odwołujący zeznał, iż w(...)wP.został zatrudniony jako ślusarz narzędziowy w dziale narzędziowni i pracował tam do chwili powołania do odbywania zasadniczej służby wojskowej, tj. do 26.10.1973r. Odwołujący pytany o czynności wykonywane przed wojskiem zeznał, iż w narzędziowni przed wojskiem nie wykonywał czynności szlifowania a jego czynności polegały na tym, że rozbierał metalowe formy do wytwarzania detali, tj. rozkręcał je i oddawał do szlifowania. Odwołujący zeznał też, że po zakończeniu służby wojskowej powrócił do pracy w narzędziowni na to samo stanowisko a po pewnym czasie został przeniesiony na inne stanowisko, tj. stanowisko szlifierza i wówczas pracował na narzędziowni i ostrzył formy - szlifował je na szlifierce płaskiej i na ostrzałkach.
Sąd dał wiaręK. M.co do rodzaju wykonywanych przez niego czynności w okresie przed odbywaniem zasadniczej służby wojskowej, gdyż jest to zgodne z danymi wynikającymi z jego akt osobowych. Z umowy o pracę i angaży wynika bowiem, że od początku zatrudnienia do 26.10.1973r. pracował na stanowisku ślusarza narzędziowego na wydziale TN. Z samych zeznań odwołującego wynika więc, że w okresie od 01.08.1973r. do 26.10.1973r. nie wykonywał on pracy szlifierza. Z akt osobowych wynika, iż odwołujący odbywał zasadniczą służbę wojskową w okresie od 27.10.1973r. do 16.10.1975r. a do pracy powrócił od 29.10.1975r. Sąd dał wiarę odwołującemu także co do tego, iż po powrocie z wojska został zatrudniony na tym samym stanowisku, tj. ślusarza narzędziowego. Świadczy bowiem o tym treść umowy o pracę zawartej od 29.10.1975r. oraz arkusz przyjęcia do pracy. Sąd nie dał natomiast wiary odwołującemu co do tego, iż następnie został przeniesiony na stanowisko szlifierza i w pełnym wymiarze czasu wykonywał czynności szlifowania. Przeczy temu treść dokumentów zawartych w jego aktach osobowych. We wszystkich dokumentach, począwszy od 29.10.1975r. wskazano bowiem stanowisko ślusarza narzędziowego a nie szlifierza a to oznacza, że nie mógł on wykonywać w pełnym wymiarze czasu czynności szlifowania. Także więc okresu od 29.10.1975r. do 18.01.1978r. nie można zaliczyć do pracy w szczególnych warunkach na stanowisku szlifierza, przy czym sam odwołujący przyznał, iż przez część tego okresu nie pracował jako szlifierz a nie potrafił podać dokładnej daty przeniesienia ze stanowiska ślusarza na stanowisko szlifierza.
Zauważyć też trzeba, że prawo do wcześniejszej emerytury stanowi odstępstwo od zasady powszechnego wieku emerytalnego i w związku z tym nie można poprzestać tylko na jego uprawdopodobnieniu, lecz musi zostać udowodnione, a temu służą dokumenty. Dlatego w tej kategorii spraw podkreśla się, że same zeznania świadków czy wnioskodawcy, gdy nie znajdują potwierdzenia w dokumentach pracowniczych nie stanowią miarodajnego dowodu pracy w szczególnych warunkach (wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 12.11.2013r., III AUa 220/13, LEX nr 1394155, wyrok Sądu Apelacyjnego w Lodzi z dnia 16.10.2013r. III AUa 211/13, LEX nr 1386117).
Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, iż okresu zatrudnienia w(...)wP.od 01.08.1973r. do 18.01.1978r. (łącznie ze służbą wojskową) nie można zaliczyć do pracy w szczególnych warunkach. W tym okresie odwołujący zajmował stanowisko ślusarza narzędziowego, a nie szlifierza.
Orzekając co do okresu zatrudnienia w(...)wO.od 19.01.1978r. do 31.03.1993r. Sąd dopuścił dowód z zeznań świadkówB. K.iM. Z., zeznańK. M.w charakterze strony i z dokumentacji zawartej w jego aktach osobowych.
Wskazać trzeba, że decydującą rolę w analizie charakteru pracy odwołującego, z punktu widzenia uprawnień emerytalnych, ma możliwość jej zakwalifikowania pod którąś z pozycji wymienionych w wykazie A, stanowiącym załącznik do w/w Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983r. (por. wyroki Sądu Najwyższego z 20 października 2005r., I UK 41/05, OSNP 2006 nr 19-20, poz. 306; z dnia 23 listopada 2004r., I UK 15/04, OSNP 2005 Nr 11, poz. 161). Rozporządzenie wymienia enumeratywnie rodzaje wykonywanych prac, które uznawane są za pracę w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.
W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się, że dla oceny, czy pracownik pracował w szczególnych warunkach nie ma istotnego znaczenia nazwa zajmowanego przez niego stanowiska, tylko rodzaj powierzonej mu pracy. Praca w szczególnych warunkach to praca wykonywana stale (codziennie) i w pełnym wymiarze czasu pracy (przez 8 godzin dziennie, jeżeli pracownika obowiązuje taki wymiar czasu pracy) w warunkach pozwalających na uznanie jej za jeden z rodzajów pracy wymienionych w wykazie stanowiącym załącznik do w/w Rozporządzenia (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 22 stycznia 2008r., I UK 210/07, OSNP 2009 r., nr 5-6, poz. 75 i wyrok Sądu Najwyższego z dnia 24 marca 2009 r., I PK 194/08, LEX nr 528152).
Jak już wskazano wyżej, z akt osobowych odwołującego wynika, że w latach 1978-1993 czterokrotnie korzystał z urlopu bezpłatnego, który łącznie wynosił 49 dni, tj. 1 miesiąc i 19 dni a okresy te nie mogą być wliczone do stażu pracy w szczególnych warunkach. Są to okresy: od 28.06.1989r. do 19.08.1989r., od 23.06.1990r. do 06.07.1990r., od 01.07.1991r. do 12.07.1991r. i od 18.11.1991r. do 19.11.1991r.
W ocenie Sądu do pracy w szczególnych warunkach jako pracę na stanowisku szlifierza można zaliczyć jedynie okresy od 19.01.1978r. do 31.01.1981r. i od 01.02.1982r. do 31.03.1988r. Z treści wykazu A Działu III, poz. 78 stanowiącego załącznik Nr 1 doRozporządzenia Rady Ministrów z 7.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterzewynika, że prace polegające na szlifowaniu wyrobów metalowych i polerowaniu mechanicznym są pracami w szczególnych warunkach w rozumieniu tego Rozporządzenia. Również z treści wykazu A Działu III, poz. 78, pkt 5 Zarządzenia nr 17 Ministra Górnictwa i Energetyki z dnia 12.08.1983r. w sprawie określenia stanowisk pracy w resorcie górnictwa i energetyki, na których wykonywane są prace w szczególnych warunkach wynika, że praca polegająca na polerowaniu mechanicznym i szlifowaniu wyrobów metalowych jest pracą w szczególnych warunkach w rozumieniu tego Zarządzenia.
K. M.wywodził, że w(...)wO.został zatrudniony na stanowisku szlifierza. Z jego zeznań wynika, iż narzędziownie w(...)wP.i(...)wO.zajmowały się innymi czynnościami, gdyż w(...)wP.wykonywano matryce stempla a w(...)wO.robiono usługi dla odlewni. Z zeznań odwołującego oraz zeznań świadkówB. K.iM. Z.wynika, iż odwołujący od 19.01.1978r. został zatrudniony w narzędziowni, gdzie robiono usługi dla odlewni, wykonywano kokile, formy z żeliwa, narzędzia do tych form, ostrzono piły i wszystkie narzędzia jak np. frez. Z ich zeznań wynika też, iż do obowiązków odwołującego należało wówczas szlifowanie.B. K.zeznał, iż kokila to forma odlewnicza z żeliwa, wykonywano ją w narzędziowni, a następnie przekazywano na odlewnię, gdzie wlewano do niej aluminium i w ten sposób wykonywano detal. Z zeznań świadków i odwołującego wynika, że wykonywanie kokili polegało to na tym, iż kokila w stanie surowym jako klocek z żeliwa była szlifowana za pomocą szlifierki do płaszczyzn, aby miała kąty. Następnie przez frezerów była obrabiana w ten sposób, aby miała w sobie wyrobione miejsce, gdzie potem wlewane było aluminium, żeby zrobić detal. Z zeznańB. K.wynika, iż szlifierze obrabiali kostkę-klocek z żeliwa z zewnątrz i wykonywali narzędzia do jej obrabiania, np. narzędzia frezerskie jak frez i głowica, zaś ich wykonanie polegało na nadaniu odpowiedniego kształtu za pomocą szlifierek.
Zdaniem Sądu w/w czynności szlifowania w pełnym wymiarze czasu odwołujący wykonywał w okresie od 19.01.1978r. do 31.01.1981r. i od 01.02.1982r. do 31.03.1988r. Także z akt osobowych odwołującego wynika, iż od dnia 19.01.1978r. zawarł on umowę o pracę na stanowisku szlifierza narzędziowego. Co do okresu od 01.02.1982r. do 31.03.1988r. wskazać należy, iż w aktach osobowych znajduje się angaż z dnia 24.02.1982r. wskazujący stanowisko szlifierz-ślusarz, ale zdaniem Sądu nie świadczy to o zmianie rodzaju wykonywanych czynności, gdyż w angażu tym wskazano jednocześnie, że odwołujący będzie wykonywał pracę jak dotychczas, zmianie ulega zaś tylko stawka osobistego zaszeregowania. Nadto w kolejnym angażu - z dnia 26.09.1984r. - wskazano ponownie stanowisko szlifierza, a więc w w/w okresie nazwę stanowiska pracy odwołującego wskazywano wymiennie jako szlifierz i szlifierz-ślusarz, dlatego należy dać wiaręK. M.i świadkom zeznającym, iż odwołujący był szlifierzem.
Odmienna sytuacji dotyczy okresu od 01.04.1988r. do 27.06.1989r., od 20.08.1989r. do 22.06.1990r., od 07.07.1990r. do 30.06.1991r., od 13.07.1991r. do 17.11.1991r. i od 20.11.1991r. do 30.11.1992r. Z akt osobowychK. M.wynika bowiem, że w tym okresie był zatrudniony na stanowisku szlifierz-ślusarz-grawer maszynowy, a więc oprócz obowiązków szlifierza (wymiennie określanego jako szlifierza- ślusarza) wykonywał także obowiązki grawera. Odwołujący wprawdzie zeznał, iż czynności grawerowania wykonywał „po godzinach”, lecz nie można dać mu wiary w tym zakresie, podobnie jak zeznaniom świadkaM. Z., która zeznała, iż odwołujący przez cały okres zatrudnienia pracował jako szlifierz. Zdaniem Sądu czynności grawerowania począwszy od 01.04.1988r. stanowiły jeden z podstawowych obowiązków odwołującego, dlatego począwszy od 01.04.1988r. nie wykonywał on w pełnym wymiarze czasu czynności szlifowania. Świadczy o tym treść dokumentów zawartych w jego aktach osobowych. W aktach tych znajduje się wniosek o przeszeregowanie pracownika z dnia 01.01.1988r., w którym wskazano, iż proponuje się poszerzenie zakresu obowiązkówK. M.z uwagi na jego niepełne wykorzystanie. Wniosek ten jest podpisany przezZ. F., kierownika działu gospodarki narzędziowej. Zauważyć też trzeba, iż sam odwołujący przyznał, iżZ. F.był jego bezpośrednim przełożonym a on wykonywał czynności grawerowania i był jedyną osobą wykonującą tę czynność.K. M.zeznał, że grawerował numerki do szatni do szpitala i numery na kokilach, a grawerowanie odbywało się za pomocą specjalnego rylca.
Z treści Wykazu A Dział XIII, poz. 9 stanowiącego załącznik Nr 1 doRozporządzenia Rady Ministrów z 7.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterzewynika, że do prac w szczególnych warunkach zalicza się jedynie prace przy grawerowaniu szkła, a odwołujący nie wykonywał takiego grawerowania, dlatego w/w okresów nie można zaliczyć do pracy w szczególnych warunkach.
W ocenie Sądu do pracy w szczególnych warunkach nie można też zaliczyć okresu zatrudnieniaK. M.od 01.12.1992r. do 31.03.1993r. W tym okresie odwołujący był zatrudniony na stanowisku kokilarz (operator kokilarki), o czym świadczy angaż z dnia 01.12.1992r.K. M.przyznał, iż pracował na takim stanowisku. Także świadekB. K.zeznał, iż odwołujący obsługiwał kolikalarkę. Z ich zeznań wynika, że praca ta polegała na obsługiwaniu maszyny, w której do formy-kokil wlewano ciekłe aluminium i w ten sposób powstawał detal.
Zdaniem Sądu takich czynności nie można zaliczyć do pracy w szczególnych warunkach, gdyż nie są one wymienione w Wykazie stanowiącym załącznik doRozporządzenia Rady Ministrów z 7.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Zauważyć też trzeba, że wprawdzie pracodawca za okres od 01.12.1992r. do 31.03.1993r. wystawił mu świadectwo pracy w szczególnych warunkach, lecz wskazał w nim, że odwołujący także i w tym okresie wykonywał pracę szlifierza, a jest to sprzeczne z samymi zeznaniamiK. M., który przyznał, iż został przeniesiony na stanowisko operatora kokilarki.
Reasumując należy uznać, iż do pracy w szczególnych warunkach na stanowisku szlifierza można zaliczyć tylko okres zatrudnienia od 19.01.1978r. do 31.01.1981r. i od 01.02.1982r. do 31.03.1988r., tj. 10 lat 2 miesiące i 13 dni.K. M.nie wykazał więc wymaganego 15-letniego okresu pracy w szczególnych warunkach a wobec tego nie spełnia warunków wymaganych do uzyskania prawa do emerytury wskazanej wart. 184 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawieart. 47714§ 1 kpcoddalił jego odwołanie od decyzji ZUS z dnia 30.10.2014r.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji.