Sąd Okręgowy w Poznaniu
XVI Wydział Karny
Sygnatura akt: XVI K 258/13
Data wyroku: 2014-09-30 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Agnieszka Kędzierska

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 30 września 2014 r.
Sąd Okręgowy w Poznaniu w Wydziale XVI Karnym w składzie:
Przewodnicząca SSO Agnieszka Kędzierska
Protokolant po staż.M. T.
przy udziale Prokuratora Prok. Rej. Poznań – Grunwald w Poznaniu Wojciecha Różyckiego
po rozpoznaniu w dniach 13 sierpnia 2014r. i 29 września 2014 r. sprawy
D. B.(B.)
ur. (...)wB.
synaK.iA.zd.Ł.
P. M.(M.)
ur. (...)wO.
synaA.iB.zd.M.
K. S.(S.), zd.R.
ur. (...)wB.
córkiL.iJ.zd.D.
oskarżonych o to, że w dniu 9 listopada 2012r. wP.działając wspólnie i w porozumieniu wprowadzili w błąd przedstawicielafirmy (...).B., co do zamiaru zapłaty za zamówiony towar w postaci 120 ton blachy stalowej i doprowadzili w/wym. firmę do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 290.000 zł,
tj. o czyn zart. 286 § 1 kkw zw. zart.294 § 1 kk

1
oskarżonegoD. B.w ramach zarzucanego mu czynu uznaje za winnego tego że w okresie od 9 listopada 2012r. do stycznia 2013r. wP., działając wspólnie i w porozumieniu z nieustaloną osobą, wprowadzając w błądfirmę (...).B. S.z siedzibą wN. L.weW., co do zamiaru zapłaty za zamówiony towar w postaci 120 ton blachy stalowej doprowadził w/wym. firmę do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 290.000 zł, tj. przestępstwa zart. 286 § 1 kkw zw. zart.294 § 1 kki za to na podstawieart. 294 § 1 kkorazart. 33 § 2 i 3 kkwymierza mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności oraz grzywnę w ilości 300 (trzystu) stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki na 20 (dwadzieścia) zł,

2
na podstawieart. 69 § 1 kkiart. 70 § 1 pkt 2 kkwykonanie wymierzonejD. B.kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres 5 (pięciu) lat tytułem próby,

3
na podstawieart.46 § 1 kkorzeka środek karny w postaci obowiązku naprawienia przezD. B.szkody poprzez zapłacenie kwoty 174.000 (sto siedemdziesiąt cztery tysiące) zł na rzecz pokrzywdzonego -G. (...)z siedzibą wN. L.weW.,

4
na podstawieart.63 § 1 kkna poczet wymierzonejD. B.grzywny zalicza okres jego tymczasowego aresztowania w sprawie od dnia 10 lipca 2013r. do dnia 9 października 2013r., przyjmując jeden dzień pozbawienia wolności za równoważny grzywnie w ilości 2 stawek dziennych i uznając tym samym karę grzywny za wykonaną w ilości 184 (stu osiemdziesięciu czterech) stawek dziennych,

5
oskarżonychK. S.iP. M.w ramach zarzucanego im czynu uznaje za winnych tego że w dniu 21 stycznia 2013r. weW., działając wspólnie i w porozumieniu pomogli w ukryciu blachy stalowej wyłudzonej od firmyG. (...)przezD. B.oraz nieustaloną osobę, przy czym – na podstawie towarzyszących okoliczności powinni i mogli przypuszczać że rzecz ta została uzyskana za pomocą czynu zabronionego, tj. uznaje ich za winnych przestępstwa zart.292 § 1 kki za to na podstawieart. 292 § 1 kkwymierza im mu kary :K. S.– 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności,P. M.– 1 (jednego) roku pozbawienia wolności,

6
wykonanie wymierzonychK. S.iP. M.kar pozbawienia wolności warunkowo zawiesza :

-K. S.na podstawie art.art. 69 § 1 kkiart. 70 § 1 pkt 2 kkna okres 3 (trzech) lat tytułem próby,
-P. M.na podstawie art.art. 69 § 1 kkiart. 70 § 2 kkorazart. 73 § 2 kkna okres 5 (pięciu) lat tytułem próby, na który to czas na postawieart.73 § 2 kkoddaje go pod dozór kuratora sądowego, a nadto na podstawieart. 72 § 1 pkt 5 kkzobowiązuje go w okresie próby do powstrzymywania się od używania narkotyków,

7
na podstawieart. 627 kpk,art.626 § 1 kpk,art.633 kpkiart.624 § 1 kpkorazart.1, art.2 ust.1 pkt 4 i art.3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych(tj. Dz. U. z 1983r. Nr 49, poz.223) obciąża oskarżonegoD. B.częściowo kosztami postępowania, a mianowicie zasądza od niego na rzecz Skarbu Państwa opłatę w kwocie 1500 zł, zaś w pozostałym zakresie zwalnia tego oskarżonego, a oskarżonychK. S.iP. M.zwalnia w całości z kosztów postępowania,

8
na podstawieart. 29 ust. 2 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. – Prawo o adwokaturze(Dz. U. Nr 16 poz. 124 z późn. zm.) i§ 14 ust. 2 pkt 5, § 16, § 19 i § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz. U. Nr 163, poz. 1348) zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.A. F.kwotę 1.033,20zł (w tym 23 % VAT) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzęduP. M..

SSO Agnieszka Kędzierska

UZASADNIENIE
W niniejszej sprawie, wobec złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku wyłącznie przez obrońcę oskarżonegoP. M., Sąd ograniczył sporządzenie uzasadnienia wyroku do osoby tegoż oskarżonego
P. M., jest pasierbem kuzyna oskarżonejK. S.. W listopadzie 2012 roku, za pośrednictwem swojego kolegi, oskarżonyP. M.poznałD. B.. Niedługo potem,D. B.zaproponowałP. M., aby ten kupił na swoje nazwisko spółkę.P. M.miał za to otrzymywać co miesiąc 500 zł. OskarżonyM.zgodził się na propozycjęD. B.i z jednym z jego kolegów udał się doW., gdzie w kancelarii notarialnej, za środki finansowe należące doD. B., nabył udziały w spółce z(...)”. Po dokonaniu transakcji zakupu udziałów w spółce, kolegaD. B.zwrócił mu pieniądze, które nie zostały wykorzystane do nabycia udziałów współce (...). Świadkiem tego rozliczenia byłP. M..
K. S., pod koniec 2012 roku znalazła się w trudnej sytuacji finansowej, albowiem ze względu na liczne awantury wywoływane przez jej męża, wyprowadziła się z zajmowanego wspólnie z nim mieszkania i potrzebowała środków na wynajęcie mieszkania dla siebie i dzieci. Na prośbęD. B.zgodziła się zarejestrować na swoje nazwisko(...)”, za co otrzymywała odD. B.po 400 zł miesięcznie.
Zarównospółka (...)jak równieżspółka (...)faktycznie nie prowadziły działalności gospodarczej, wytwarzane były natomiast dokumenty, które miały taką działalność pozorować. Wszystkie dokumenty dotyczące działalności tych spółek, a także pieczątki, posiadałD. B.. Kilka razy zdarzyło się, żeD. B.potrzebował podpisuK. S.na dokumentach związanych zespółką (...). Wówczas oskarżonyB.spotykał się z oskarżonąS., a ona podpisywała stosowne dokumenty, na których umieszczano następnie pieczątkę firmową. Nadto, na polecenieD. B.dokonywała wpłaty na rachunki bankowe. OskarżonaK. S.wyrażała wobecD. B.wątpliwości, co do legalności swojego udziału w spółce, na co oskarżonyD. B.zapewniał ją, że cały proceder jest całkowicie legalny, gdyż w przeciwnym razie nie przekazywałby jej tak niskiego wynagrodzenia. Mimo wszystko,K. S.powątpiewając w legalność poczynańD. B.chciała zrezygnować z udziału w jego firmie. Wtedy jednakB.zaczął jej grozić, mówił że „ci wyżej” połamią nogi dzieciomS..
RównieżP. M.bał się oskarżonego. W okresie 2012/2013 zażywał narkotyki, miał ciągi.
W 2012 roku, z oskarżonymD. B.nawiązał kontakt mężczyzna o imieniu(...), używający pseudonimu(...). Wspomniany mężczyzna zaproponował oskarżonemuD. B.współpracę, która miała polegać na odbiorze przezD. B.stali przywożonej z zagranicy.D. B., za pomoc w odbiorze stali miał otrzymać ok. 30 % wartości przywożonego towaru. Zadaniem oskarżonego było podbicie pieczątkami dokumentów – listów przewozowych CMR – które mieli przy sobie kierowcy przywożący stal.(...)poleciłD. B., by w trakcie rozmów z kierowcami przedstawiał się jako przedstawiciel firmy zamawiającej transport stali. Oskarżony otrzymał także od(...)pieczątki austriackiejfirmy (...), a także dwa telefony komórkowe w systemie pre-paid, na kartę. Jeden z tych telefonów, według poleceń(...), miał służyć do kontaktówD. B.z(...), a drugi – do kontaktówD. B.z osobami zarządzającymi placem, na który miała zostać przywieziona stal.D. B., po wykorzystaniu tych telefonów miał usunąć z nich i przełamać karty SIM, natomiast aparaty telefoniczne miał zwrócić(...).
D. B.otrzymał od(...)pieniądze – początkowo 800 zł na paliwo. Następnie -przekazał mu pieniądze na opłacenie usług transportowych i dźwigowych związanych z rozładowaniem transportów i dalszym przewozem stali mniejszymi pojazdami (3200zł). jednocześie mężczyzna ten wskazał oskarżonemu dokładne dane niezbędne do dokonania przelewu bankowego, wskazał placówki bankowe, w których powinny zostać wykonane przelewy, ale także poprosiłD. B.o to, aby przelewu na rachunek podmiotu wykonującego usługi, dokonały inne niżB., osoby. Wreszcie – dał mu 18.000 zł jako zapłatę za udział procederze.
W dniu 9 listopada 2012 roku, do siedzibyspółki (...) sp. z o.o., będącej przedstawicielem włoskiejspółki (...).B. S.”, a prowadzącej działalność głównie w zakresie dostaw stali, wpłynęło zamówienie nr(...)-TC-12 pochodzące rzekomo od austriackiejfirmy (...), dotyczące dostawy blach stalowych w gatunku(...), w łącznej ilości 120 ton i wartości 69.000 euro. Zamówienie zostało złożone za pośrednictwem poczty elektronicznej, a miało być zrealizowane transportem pięciu ciężarówek. W treści zamówienia wskazano adres dostawy –P.,ul. (...). Ponadto, w zamówieniu określono termin płatności za zamówioną stal na 30 dni. Faktycznie zamówienie stali nie pochodziło z austriackiejfirmy (...), a zostało ono wysłane z Polski, w celu przejęcia transportów stali i dalszego nią bezprawnego dysponowania.
Pracownicyspółki (...).B.” zweryfikowalispółkę (...)i ustalili, że jest ona wypłacalna. W dniu 10 stycznia 2013 roku,spółka (...).B.” rozpoczęła wysyłkę zamówionego towaru pod wskazany adres dostawy. Łącznie skierowano do Polski 5 samochodów ciężarowych, z których każdy przewoził 24 tony stali. Transporty wysyłano 10 stycznia, 14 stycznia, 15 stycznia oraz 16 stycznia 2013 roku, kiedy to wyjechały do Polski dwa samochody, a przeprowadziły je polskiefirmy (...)oraz(...). W związku ze zleceniem transportu, wystawione zostały dokumenty – międzynarodowe listy przewozowe CMR. Cztery z nich dotyczyły przewozów dokonanych przezfirmę (...), a jeden – przewozu dokonanego przezfirmę PPHU (...). W treści listów przewozowych określono ładunek, dane zlecającego – „G.(...) S.A.S.”, wskazano dane odbiorcy –(...), a także adres dostawy –P.,ul. (...).
W międzyczasie, na początku 2013 roku, doK. S.prowadzącego działalność gospodarczą podfirmą (...)/D.K. S.” z siedzibąwP.przyul. (...), zgłosił się mężczyzna który przedstawił się jakoJ. T.- przedstawiciel austriackiejfirmy (...), zainteresowany rozładunkiem stali na terenie firmy K.S.. Mężczyzna podający się zaJ. T.nie wskazywał dlaczego chce dokonać przeładunku, aK. S.zgodził się na wykorzystanie swojego terenu do tego celu.
W dniu 21 stycznia 2013 roku, zP. G., prowadzącym działalność gospodarczą w zakresie organizacji transportów podfirmą (...), telefonicznie skontaktował się mężczyzna, podający się za przedstawiciela austriackiejfirmy (...). Podczas rozmowy telefonicznej, a później także za pośrednictwem poczty elektronicznej, P.G.przyjął zlecenie spedycyjne na transport ładunku w postaci arkuszy blachy o wadze 48 ton, z miejscem załadunku –P.,ul. (...)i miejscem wyładunku wR.. P.G.zlecił następnie wykonanie transportu stali dwóm firmom przewozowym.P. G.zlecił wykonanie usług transportu stali zP.doR.firmom (...)Z. M.oraz(...)M. R..M. R.prowadzi działalność gospodarczą w zakresie usług transportowych, podfirmą (...)z siedzibą wD.. W styczniu 2013 roku, do domuM. R.przyszedł mężczyzna w wieku ok. 30-40 lat, szczupły, wzrostu ok. 185 cm i zaproponowałM. R.wykonanie usług transportowych – transportu stali zP.doŚ.orazD.. Z treści przedłożonych przez tego mężczyznę dokumentów wynikało, iż miał on reprezentować(...) sp. z o.o.z siedzibą wK.. Mężczyzna twierdził, iż otrzymał on danefirmy (...).R.od znajomego. Ponieważ kontrahent płacił za całe zlecenie gotówką z góry,M. R.zgodził się wykonać zamawianą usługę.M. R.skierował do wykonania tej umowy samochody ciężarowe markiM.onumerach rejestracyjnych (...), którymi kierowali odpowiednioP. B.iM. J.. Ponadto, w wykonaniu umowy brał udział trzeci kierowcaM. R.P. B.. Za wykonane usługi,firma (...).R.otrzymała wynagrodzenie w kwocie 6.400 zł.
Firma (...)należąca doH. W.otrzymała zlecenie wykonania usługi transportu stali zW.doP., jako podwykonawca, od firmy spedycyjnej(...). Transporty stali odbywały się samochodami onumerach rejestracyjnych (...), gdzie kierowcą byłZ. K.;(...)(...), gdzie kierowcą byłT. P.oraz dwa transporty wykonano samochodem onumerze rejestracyjnym (...), który prowadziłJ. J..
J. J.udał się domiejscowości N.weW.i w dniu 10 stycznia 2013 roku dokonał załadunku blachy stalowej o wadze ok. 24 ton. Następnie udał się z towarem doP., naul. (...). Pierwszy transport stali dotarł naul. (...)w dniu 14 stycznia 2013 roku – na teren należący doK. S.przyjechał samochód ciężarowy onumerach rejestracyjnych (...). PracownikK. S.R. S., za pomocą posiadanego przez siebie sprzętu rozładował przywiezioną stal, na którą czekały dwa kolejne samochody – onumerach rejestracyjnych (...), należące dofirmy (...).R.. PracownicyK. S.załadowali stal na wskazane dwa samochody. Następnie, kierujący samochodem onr rej. (...)P. B.udał się z transportem stali do miejscowościŚ., gdzie transportowana przez niego stal została rozładowana i załadowana na mniejszy samochód o czeskich numerach rejestracyjnych. NatomiastM. J., kierujący ciągnikiem siodłowym onr rej. (...), po załadowaniu stalą, skierował się doD., gdzie naul. (...)pozostawił załadowane wP.blachy stalowe.
Podczas rozładunku pierwszego z transportów, na miejsce rozładunku, samochodem markiT.o numerach rejestracyjnych rozpoczynających się od liter(...), z charakterystyczną(...)naklejoną na drzwiach od strony kierowcy, przyjechał oskarżonyD. B.wraz z wraz z młodym mężczyzną w wieku ok. 20 lat.D. B., podawał się za przedstawicielafirmy (...).K. S.zauważył, iżD. B.przyjechał na miejsce rozładunku samochodem osobowym na(...)numerach rejestracyjnych.D. B.podpisał i podbił pieczątkąfirmy (...)dokumenty – karty pracy, które potwierdzały rozładunek i załadunek stali przez firmę K.S..
W dniu 16 stycznia 2013 roku, na teren przyul. (...)wP.podjechał samochód ciężarowy onr rejestracyjnym (...). Samochodem tym kierował pracownikfirmy (...)Z. K., który odbył kurs zmiejscowości N.weW.doP.z siedmioma pakietami stali.Z. K., zgodnie z treścią dokumentów przewozowych, przywiózł stal naulicę (...). Przywieziona tym samochodem stal została załadowana przez pracownikaK. S.–R. S.na samochód onr rejestracyjnym (...). Po przyjeździe na miejsce, w dniu 16 stycznia 2013 roku,Z. K.otrzymał potwierdzenie zdania transportu – oczekujący na transport mężczyzna, oskarżonyD. B., podbił pieczątką austriackiejfirmy (...)i podpisał druk CMR.
W dniu 16 stycznia 2013 roku, wmiejscowości N.,J. J., pracownikfirmy (...)ponownie przyjął towar w postaci blachy stalowej i z dokumentami CMR udał się doP., naul. (...). Po drodze,J. J.spotkał swojego kolegęT. P., kierującego pojazdem onr rej. (...), który również przewoził blachę zW.doP., a któremu przy rozładunku stali wP.nie podbito druku CMR.J. J.zabrał zatem druk CMR swojego kolegi i udał się z nim doP.. Po przyjeździe doP., w dniu 17 stycznia 2013 roku,J. J.zastał na miejscu tych samych dwóch operatorów dźwigów, co przy pierwszym rozładunku. Oprócz nich, na miejscu nie było żadnej innej osoby. Operatorzy dźwigu odmówili potwierdzenia na druku CMR zdania transportowanej stali. WówczasJ. J.nawiązał kontakt telefoniczny z osobą, która miała być odbiorcą towaru. Osoba ta zadzwoniła doJ. J.z telefonu o numerze(...)i powiedziała, ze sama przebywa wK., a osoba odpowiedzialna za podpisywanie i stemplowanie CMR jest po wypadku w szpitalu. Po tej rozmowie,J. J.zadzwonił do swojego przełożonego,który polecił mu dokonanie rozładowania towaru i zrobienie zdjęć, celem dokumentowania zdania stali. Następnie, pracownicyK. S.dokonali przeładunku stali z samochodu onr rejestracyjnym (...)na samochód ciężarowy o nieustalonych numerach rejestracyjnych.
W dniu 17 stycznia 2013 rokuD. B. (1)udał się doP., naul. (...), w towarzystwie oskarżonegoP. M..D. B.prowadził samochód osobowy markiT., z(...)umieszczoną na przednich drzwiach.
KiedyD. B.iP. M.dojechali na miejsce,D. B.stwierdził, że plac na który mieli przyjechać, może być pod obserwacją policji., dlatego oskarżeni nie wysiedli z pojazdu. OskarżonyD. B., z posiadanego przez siebie telefonu, skontaktował się z osobą, do której zwracał się „szefie” i ustalał przebieg dalszych działań. Ponadto, oskarżonyD. B.rozmawiał przez telefon z osobą znajdującą się na placu rozładunkowym. Ostatecznie,D. B.iP. M.nie wjechali na plac przyul. (...), nie wysiedli z samochodu i nie uczestniczyli w procedurze rozładunku stali i kwitowania jej odbioru.P. M., domyślał się, żeD. B.miał na terenieP.odebrać ładunek stali. Ponadto, słysząc rozmowy telefoniczneD. B., wykonywane przez niego podczas przejazdu doP., a także wykonując polecenieD. B.dotyczące połamania karty SIM z telefonu wykorzystywanego przezD. B., oskarżonyP. M.zorientował się, iż „nie jest to legalny interes”.
Ostatnie załadunki blachy na zlecenie(...), do których doszło przy udziale pracownikaK. S.–R. Ł. (1), miały miejsce w dniu 21 stycznia 2013 roku. Załadowano wówczas blachę, która została przeleżała naul. (...)przez dni wolne od pracy – 19 i 20 stycznia 2013 roku. Załadunków dokonano na(...)nr rej.(...), kierowany przezM. J. (2), a należący dofirmy (...), na samochód marki(...)nr rej. (...), kierowany przezM. M. (2), a należący doZ. M. (2)oraz na samochód ciężarowy markiM., kierowany przezP. B. (2), a należący dofirmy (...).M. J.iM. M.przewieźli załadowaną na ich pojazdy stal doR., do siedzibyfirmy (...)przyul. (...), natomiastP. B.wywiózł załadowane na jego pojazd blachy stalowe doD..
K. S., otrzymał odD. B.kwotę 1.160 zł w gotówce tytułem zaliczki, płatną przy wykonywaniu kolejnych zleceń. Pozostałą część należnego mu wynagrodzeniaK. S.otrzymał przelewem, w dniu 21 stycznia 2013 roku – o czym będzie mowa w dalszej części uzasadnienia. W tym dniu,K. S.miał rozładować kolejny transport stali sprowadzony przezD. B., jednakże nie chciał tego uczynić, ponieważ nie otrzymał całości wynagrodzenia za wykonaną usługę. Przez zwłokęK. S., kierowcafirmy (...)M. M. (2), który miał zabrać blachy stalowe doR., czekał około trzech godzin na załadunek towaru.
Potwierdzenie odbioru w postaci pieczątkifirmy (...)i nieczytelnego podpisu widniało na listach przewozowych CMR dotyczących przewozów z dnia 10 i 14 stycznia 2013 roku. Listy przewozowe dotyczące pozostałych trzech transportów nie zostały podpisane przez osobę upoważnioną do reprezentacji odbiorcy. Na drukach CMR podpisał się i przystawił pieczątkifirmy (...)oskarżonyD. B..
Ponieważ mężczyzna o imieniu(...)prosiłD. B.o to, aby przelewu wynagrodzenia za wykonanie usług związanych z odbiorem i przeładunkiem stali nie wykonywał osobiście oskarżony,D. B.polecił oskarżonemuP. M.dokonanie wpłat bankowych, a oskarżonejK. S.- by dopilnowała, czyP. M.we właściwy sposób zleci dokonanie przelewu.D. B.przekazał takżeK. S.kopertę z zawartością 3.200 zł w gotówce, które to pieniądze miały zostać przeznaczone na opłacenie usług wykonywanych przezK. S.oraz P.G..
K. S.iP. M.udali się w dniu 21 stycznia 2013 roku do siedziby oddziałuBanku (...) S.A.przyul. (...)weW.. W siedzibieBanku (...).M.podał pracownicy Banku swój dowód osobisty, natomiastK. S.nadzorowała wykonywane przezP. M.czynności, rozmawiała z pracownicą Banku, pilnowała przekazanych przezD. B.pieniędzy. OstatecznieP. M.podpisał dowód wpłaty, z którego wynikało że we własnym imieniu wpłacił na rachunek bankowy o numerze(...)należący dofirmy (...)kwotę 1.600 zł, tytułem „za zlecenie”.
Następnie, na polecenieD. B.,K. S.iP. M.udali się do OddziałuBanku (...)weW.w celu dokonania kolejnej wpłaty. Gotówką dysponowałaK. S.(dał jej jąB.), ona też prowadziła także rozmowy z zatrudnioną w(...) Banku (...) S.A.kasjerkąA. M. (1).P. M.podał kasjerce swoje dane osobowe, jako wpłacającego pieniądze w kwocie 1.599 zł narachunek o numerze (...)prowadzony dla(...). W tytule wpłaty oskarżony wskazał „usługi”.
Oskarżeni poruszali się samochodem kierowanym przezD. B., który czekał na nich gdy dokonywali wpłat nie wchodząc do banków. Kiedy po dokonaniu wpłaty oskarżeni wsiedli do samochodu, iP. M.zapytał o cośD. B.- ten zrobił się agresywny, krzyczał naM., groził że „obije mu ryj”. Później, na profiluP. M.na portalu „facebook”,D. B.napisał słowa „nie zając, nie zając” co zostało odebrane przezP. M.jako groźba.
Ostatecznie, po uzyskaniu przelewu,K. S.zgodził się na załadowanie blachą samochodu kierowanego przezM. M. (2)zfirmy (...).
W dniu 17 stycznia 2013 roku, doB. H. (1), pracownikafirmy (...)z siedzibą wR.zadzwonił mężczyzna podający się za przedstawiciela austriackiejfirmy (...), posługujący się numerem(...). Mężczyzna ten pytał o możliwość rozładowania i przechowania przez dwa dni stali na tereniefirmy (...). Po upływie tego czasu, mężczyzna miał podesłać mniejsze samochody, aby rozwieść stal do swoich odbiorców. Następnie, w dniu 21 stycznia 2013 roku doB. H.zadzwonił ten sam mężczyzna i zapytał, czy może dostarczyć dwa transporty stali tygodniowo.
W dniach 21 i 22 stycznia 2013 roku, na terenfirmy (...)przyjechały łącznie dwie ciężarówki z ładunkiem stali, które zostały rozładowane przez pracownikafirmy (...)K. Z. (1). W dniu 22 stycznia 2013 roku, nieznanyB. H.mężczyzna poinformowałB. H., że następnego dnia przyśle kolejny transport po stal wcześniej rozładowaną. Jednakże, w dniu 23 stycznia 2013 roku, ten sam rozmówca, korzystając z numeru(...)poinformowałB. H., iż nastąpi opóźnienie w odbiorze stali. Ostatecznie do kolejnego odbioru stali z terenufirmy (...)nie doszło. Arkusze blachy stalowej o grubości 3 mm i wymiarach 3000mmx1500mm w ilości 223 sztuk oraz arkusze blachy stalowej o grubości 6mm i wymiarach 3000mmx1500mm w ilości 110 sztuk zostały w dniu 24 stycznia 2013 roku wydane funkcjonariuszom policji.(...)zabezpieczona na terenie należącym dofirmy (...), o wartości 27.510,30 euro (116.000 zł) została przekazana przedstawicielowifirmy (...) sp. z o.o.
W dniu 23 stycznia 2013 roku, przedstawicielefirmy (...).B.” zwrócili się do pracownikówfirmy (...) sp. z o.o.z prośbą o zweryfikowanie, czy wysłany przez włoską firmę towar dotarł na miejsce. W szczególności, w korespondencji mailowej, przedstawiciele firmy włoskiej wskazali, iż przy rozładunku towaru miał być obecny „panK., który nie mówił po angielsku”, korzystający z telefonu o numerze(...)W rozmowie z przedstawicielemfirmy (...)A. B. (1),K. S.potwierdził fakt swojego uczestnictwa w rozładunku towaru.
P. M.urodził się (...)Jest bezdzietnym kawalerem, nie ma nikogo na utrzymaniu, nie jest nigdzie zatrudniony, nie posiada majątku.
Oskarżony był karany:
- wyrokiem Sądu Rejonowego w Oławie z dnia 31 stycznia 2014 roku, wydanym w sprawie II. K. 1143/13, za ciąg przestępstw zart.286 § 1 kki zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 286 § 1 kk, popełnionych w dniach 18 kwietnia 2013 roku, 3 czerwca 2013 roku, 4 czerwca 2013 roku, 3 stycznia 2013 roku, na karę 1 roku pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono na okres próby wynoszący 3 lata,
- wyrokiem Sądu Rejonowego w Oławie z dnia 25 czerwca 2014 roku, wydanym w sprawie II. K. 287/14, za przestępstwo zart. 286 § 1 kk, na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono na okres próby wynoszący 3 lata.
OskarżonyP. M.w toku niniejszego postępowania został poddany jednorazowemu badaniu sądowo-psychiatrycznemu. W wyniku przeprowadzonego badania, nie stwierdzonouP. M.objawów choroby psychicznej, ani upośledzenia umysłowego. Badanie wykazało(...)W konsekwencji, nie było podstaw do kwestionowania poczytalności oskarżonegoP. M.w odniesieniu do zarzucanego mu czynu.P. M.od 4 listopada 2013 roku przebywa wOśrodku (...)i(...)U.Stowarzyszenia (...)wG.. Terapia oskarżonego przynosi oczekiwane efekty, podejmowane dotychczas oddziaływania wobec oskarżonego przynoszą skuteczne rezultaty.P. M.został oceniony jako aktywny w terapii, wywiązujący się ze swoich obowiązków, karny i posłuszny wobec zasad terapii. Po siedmiu miesiącach terapiiP. M.cechował się nie posiadanym uprzednio poziomem wglądu i rozumienia własnych zachowań. Oskarżony wykazuje motywację do dalszej psychoterapii i zmiany jakościowej trybu życia.
W toku niniejszego postępowaniaP. M.został zatrzymany przez funkcjonariuszy policji w dniu 10 lipca 2013 roku. Postanowieniem Prokuratora ProkuraturyP.iJ.wP.z dnia 11 lipca 2013 roku, zastosowano wobecP. M.środek zapobiegawczy w postaci dozoru policji.
W niniejszym postępowaniu, w dniu 10 lipca 2013 roku funkcjonariusze policji zatrzymaliD. B.. Postanowieniem Sądu Rejonowego Poznań – Grunwald i Jeżyce w Poznaniu z dnia 12 lipca 2013 roku w sprawie III. Kp. 302/13,D. B.został tymczasowo aresztowany na okres 3 miesięcy. Postanowieniem z dnia 9 października 2013 roku, wydanym w sprawie XVI. Kp. 669/13, Sąd Okręgowy w Poznaniu zmienił środek zapobiegawczy stosowany wobecD. B.na poręczenie majątkowe w kwocie 30.000 zł.
K. S.została zatrzymana przez policję w dniu 10 lipca 2013 roku. Postanowieniem Prokuratora ProkuraturyP.iJ.wP.z dnia 10 lipca 2013 roku, zastosowano wobec oskarżonej środek zapobiegawczy w postaci dozoru policji.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie:
- częściowo wyjaśnień oskarżonychD. B.(k. 868 – 869 oraz k. 374 – 375, 384 – 385, 534 – 536 w zw. z k. 868),K. S.(k. 869 – 870 oraz k. 313 – 314, 352 – 359 (odpis k. 734 – 740), 674 w zw. z k. 869),P. M.(k. 870 – 871 oraz k. 370 – 371, 669 w zw. z k. 871 i k. 920 - 921),
- zeznań świadków ujawnionych na k. 920:A. B. (2)(k. 3-5, 60 – 62, 64, 258, 729),S. P. (1)(k. 7-8, 10 – 11),A. A. (2)(k. 12 – 13, 758),K. S.(k. 14 – 15, 200, 755),B. H. (1)(k. 32 – 33, 262 – 263, 730 – 731),M. R. (2)(k. 93 – 94, 269, 271),H. W. (1)(k. 106, 127),Z. K. (3)(k. 107, 283),J. J. (2)(k. 109 – 111, 129 – 130, 267),R. S. (1)(k. 122 – 123, 196),R. Ł. (1)(k. 125),P. B. (1)(k. 132),E. C. (1)(k. 136),Z. M. (2)(k. 141),M. K.(k. 156 – 157),K. Ł.(k. 158 – 159),M. M. (2)(k. 154 – 155, 278),M. J. (4)(k. 167 – 168),M. J. (1)(k. 205),P. G.(k. 217),T. P. (1)(k. 264 – 265),M. S.(k. 246- 249, 722 – 724),A. M. (1)(k. 253 – 255, 726 – 728),P. B. (2)(k. 276),K. Z. (1)(k. 290 – 291).
- dokumentów ujawnionych na k. 920: protokołu przyjęcia ustnego zawiadomienia o przestępstwie (k. 3 – 5), potwierdzenia przelewu (k. 16), protokołu zatrzymania rzeczy (k. 17 – 20, 36 - 38), dokumentów dot. zleceń usług dlafirmy (...)(k. 21, 23, 26, 29), sprawdzeń w(...)(k. 22, 24, 25, 27, 28, 30), zlecenia spedycyjnego (k. 31), protokołu oględzin (k. 34 – 35, 179 – 182, 186 – 188, 398 - 404), protokołu oddania rzeczy na przechowanie (k. 39), zdjęć z oględzin (k. 40), notatek urzędowych (k. 41, 48 – 49, 112 – 113, 116, 117, 220, 289, 394, 405 - 406), wydruku korespondencji mailowej wraz z załącznikami (k. 64 – 91),faktury VAT nr (...)(k. 95), dokumentów WZ (k. 96), wydruków z tachografów (k. 97 – 104), zlecenia nr(...)(k. 160), treści rozmowy prowadzonej za pośrednictwem komunikatora (k. 161 – 162), dokumentu WZ z dnia 21 stycznia 2013 roku (k. 163), bilingu dla telefonu o numerze(...)(k. 164), pisma z dnia 25 stycznia 2013 roku wraz z płytą DVD (k. 169 – 170), pisma z dnia 31 stycznia 2013 roku wraz z płytą DVD i zdjęciami (k. 183 – 185, 189), tablic poglądowych (k. 190 – 195), protokołów okazania (k. 196 – 199, 200 – 202, 231 – 236, 269 – 272, 278, 283 - 288), zlecenia transportowego (k. 218), pisma z dnia 31 maja 2013 roku (k. 244), potwierdzenia wpłaty gotówkowej (k. 250), pisma z(...) Banku (...)z dnia 14 czerwca 2013 roku (k. 251), pokwitowania z dnia 3 czerwca 2013 roku (k. 260), protokołu zatrzymania osoby (k. 315, 323 – 326, 335 - 336), protokołu przeszukania (k. 337 – 340), informacji z KRS dot.(...) sp. z o.o.(k. 409 – 422), informacji z KRS dot.(...) sp. z o.o.(k. 465 – 476), informacji z KRS dot.(...) sp. z o.o.(k. 477 – 492), informacji o karalnościP. M.(k. 546, 778 - 779 ), zaświadczeniaStowarzyszenia (...)(k. 667), kopii wyroku Sądu Rejonowego w Oławie z dnia 31 stycznia 2014 roku w sprawie II. K. 1146/13 (k. 788 – 789, 905 - 906), opiniiStowarzyszenia (...)(k. 828), tabeli średnich kursów walut (k. 864 – 865), kopii wyroku Sądu Rejonowego w Oławie z dnia 25 czerwca 2014 roku w sprawie II. K. 287/14 (k. 900), załącznika nr 1,
- opinii biegłych psychiatrów (k. 893 – 895 w zw. z k.920).
Częściowo wiarygodne okazały się wyjaśnienia złożone w sprawie przez oskarżonegoD. B.. W ocenie Sądu, nie ma wątpliwości, iżD. B., na prośbę znanego mu mężczyzny, zaangażował się w odebranie ładunków stali pochodzących z włoskiejfirmy (...).B. S.”. Ta okoliczność wynika z wyjaśnieńK. S.orazP. M., ale także – z zeznań osób, które identyfikowałyD. B.jako właściciela charakterystycznego samochodu markiT.z umieszczoną na boku pojazdu(...)–K. S.,R. S.. Biorąc pod uwagę zeznania składane przezR. S., nie było także podstaw do kwestionowania wyjaśnień oskarżonego, z których wynikało, iż otrzymał on i korzystał z pieczęci firmowychspółki (...). Omawiani świadkowie wskazywali na wykorzystywanie tych pieczęci przez „przedstawiciela firmy austriackiej” korzystającego z charakterystycznego samochodu z umieszczoną z boku dużą(...)
Z wypowiedzi oskarżonego, jako częściowo wiarygodne Sąd uznał te, w których oskarżony wskazywał, iż znał osobę, która prosiła go o udział we wskazanym wyżej procederze. Nielogiczne byłoby bowiem, aby oskarżony nie znał swojego „wspólnika” z imienia i nazwiska, a jednocześnie spotykał się z nim, prowadził rozmowy - w tym telefoniczne – oraz wykonywał jego polecenia.D. B.musiał dysponować wiedzą dotyczącą choćby szczątkowych danych osobowych tego mężczyzny, co najmniej po to, aby ułatwić sobie kontakt z nim i jego identyfikację. Ponadto, w ocenie Sądu,D. B.znał szersze dane osobowe współpracującego z nim mężczyzny, nie tylko pseudonim, a jedynie nie ujawnił tych danych w toczącym się postępowaniu. Sąd zwraca uwagę na to, iż pomiędzy oskarżonym, a nieustalonym jego wspólnikiem, doszło do porozumienia co do wynagrodzenia oskarżonego za udział w przestępstwie. Tym samym, oskarżonemu trudno byłoby wyegzekwować swoje wynagrodzenie od osoby, której praktycznie nie znał. Odmienne twierdzenia oskarżonego zmierzając jedynie do osłonięcia współsprawcy i uchronienie go od odpowiedzialności karnej.
Jako wiarygodne, Sąd uznał wyjaśnieniaD. B., w których wskazywał on na to, że od współpracującego z nim mężczyzny otrzymał pieniądze na opłacenie usług związanychz popełnieniem przestępstwa. Logiczne jest bowiem, iż to osoba, która jest głównym organizatorem przestępstwa ponosi związane z nim koszty. Nie było także podstaw do kwestionowania wyjaśnień oskarżonego, w których wskazywał on na działania podejmowane w celu zakonspirowania popełnianego przestępstwa, takie jak wykorzystywanie konkretnych telefonów tylko do kontaktów między sprawcami, czy niszczenie kart telefonicznych. Niewątpliwie bowiem, opisywane przez oskarżonego działania mogły utrudnić ujawnienie przestępstwa i wykrycie jego sprawców. Wersja przedstawiona przezD. B., w której omawia on przyjęte przez sprawców metody konspirowania, pozostaje zatem logiczna – podjęte działania miały uniemożliwić ponoszenie odpowiedzialności karnej przez osoby zaangażowane w proceder.
Wyjaśnienia oskarżonego dotyczące wpłat, jakie na rachunki bankowe podmiotów wykonujących usługi transportowe, mieli dokonać oskarżeniK. S.iP. M., okazały się zmienne. Początkowo,D. B.przeczył, jakoby prosił pozostałych oskarżonych o dokonanie wpłat. W późniejszych wyjaśnieniach, oskarżony zmienił prezentowaną przez siebie wersjęi przyznał, że prosiłK. S.iP. M.o dokonanie wpłat – prosił, abyK. S.„przypilnowała”P. M., albowiem w ocenieD. B.oskarżonyM.był „nierozgarnięty”. Wyjaśnienia oskarżonego, dotyczące udziałuK. S.iP. M.w opłacaniu usług transportowych związanych z zamówieniem stali, potwierdzili natomiast sami oskarżeni. W szczególności,K. S., niezależnie odD. B.przyznała, iż miała ona „pilnować”P. M.. W konsekwencji, Sąd uznał późniejszą wersję przedstawioną przez oskarżonegoB.za wiarygodną.
Równie zmienne okazały się wyjaśnieniaD. B.dotyczące faktycznego prowadzenia działalności przez spółki rejestrowane naK. S.iP. M.. Początkowo oskarżony wyjaśniał, iżspółki (...)prowadziły działalność, jednak w późniejszych przesłuchaniach oskarżony konsekwentnie wskazywał na to, iż podmioty te faktycznie nie prowadziły działalności gospodarczej. W tej części, jego relacja pozostawała spójna z wyjaśnieniamiK. S.iP. M., nie było zatem powodów do kwestionowania wiarygodności późniejszej wersji przedstawionej w omawianym zakresie przezD. B..
Wiarygodne w znacznej części okazały się wyjaśnienia złożone w sprawie przez oskarżonąK. S.. Oskarżona, podobnie jakP. M., opisała relacje łączące poszczególnych oskarżonych.K. S.przyznała, iż na prośbę oskarżonegoD. B., wspólnie zP. M.dokonywała dwóch wpłat pieniędzy uprzednio otrzymanych odD. B.na podane przez niego rachunki bankowe. W tej części, relacja oskarżonej pozostawała zgodna ze stwierdzeniami obu oskarżonych, ale także z dokumentacją bankową dotyczącą konkretnych przelewów wykonywanych przezP. M..
Oskarżona, podobnie jak oskarżonyD. B.w części swoich wyjaśnień, wskazywała także na to, iż działalnośćfirmy (...)była jedynie „wirtualna”, a kilka dokumentów do podpisania w imieniu tego podmiotu przekazał jejD. B.. Podkreślić należy na podobieństwo wyjaśnień dwóch osób firmujących takie spółki – K.S.iP. M.. Oboje oskarżeni wskazali jako inspiratora zarejestrowaniaspółki (...), oboje przyznali, iż otrzymywali wynagrodzenie za „posiadanie” spółki w podobnej wysokości, oboje stwierdzali, żeD. B.podejmował faktycznie wszelkie działania związane z nabytymi „wirtualnymi” spółkami. Jako wiarygodne należało także uznać wyjaśnieniaK. S.złożone podczas drugiego jej przesłuchania, gdzie oskarżona przyznała, że podpisywała okazywane jej dokumenty CMR, które zostały zabezpieczone podczas przeszukania dokonanego w mieszkaniuD. B.. Wyjaśnienia oskarżonej dotyczące tych dokumentów są zgodne z wyjaśnieniami dotyczącymi okazjonalnego podpisywania dokumentówspółki (...)na polecenieD. B..
Wiarygodne okazały się także wyjaśnienia oskarżonej, w której wskazywała ona na groźby i agresywne zachowania, kierowane pod swoim adresem przezD. B.. W tej części relacja oskarżonej korespondowała z wyjaśnieniamiP. M..
Nie można natomiast za wiarygodne uznać stwierdzeńK. S., iż według zapewnieńD. B., działalność spółki zarejestrowanej na oskarżoną miała być legalna. Ta wersja zaprezentowana przez oskarżoną jest nielogiczna, przeczy zdrowemu rozsądkowi.Z wyjaśnień oskarżonej wynika bowiem, iż nie miała ona dostępu do dokumentacji, nie znała dokładnej działalności „swojej” spółki, miała jedynie czasami podpisywać dokumenty dostarczane jej przezD. B.. Na marginesie, Sąd zwraca uwagę, iżK. S.biuro własnej firmy nazywała „wirtualnym”. Świadczy to najlepiej o świadomości fikcyjnego charakteru działalności spółki należącej do oskarżonej.
Częściowo wiarygodne okazały się wyjaśnienia składane w sprawie przez oskarżonegoP. M.. Bezsporne, potwierdzone wyjaśnieniamiD. B.iK. S., okazały się wyjaśnienia oskarżonego dotyczące uprzedniej znajomościP. M.z pozostałymi oskarżonymi. Nie było powodów do kwestionowania prawdziwości wyjaśnień oskarżonego, odnośnie okoliczności założenia i faktycznego braku prowadzenia działalności przez podmiot(...) sp. z o.o.W tej bowiem części, wyjaśnieniaP. M.potwierdził ostatecznieD. B., a na takie same okoliczności związane z zakładaniem i „wirtualnym” prowadzeniem działalności gospodarczej – otrzymywaniem wynagrodzenia, przetrzymywaniem dokumentów spółki przezD. B.- wskazywała takżeK. S..
Wiarygodne, potwierdzone zeznaniami świadkówK. S.iR. S.ale także wyjaśnieniamiD. B., okazały się wyjaśnieniaP. M., w których wskazywał on na korzystanie przez oskarżonegoB.z samochodu markiT.z charakterystyczną(...)” na bokach karoserii. Na podstawie tych zeznań, możliwe było ustalenie, iżD. B.zjawiał się na miejscach przeładunku blach stalowych wP.przyul. (...)i dokonywał czynności związanych z podpisywaniem i pieczętowaniem dokumentów przewozowych. Sąd nie miał także wątpliwości, iż oskarżony w prawdziwy sposób opisywał fakt własnego pobytu na wskazanym wyżej miejscu. OskarżonyM.z kontekstu rozmów prowadzonych wówczas przezD. B.wywnioskował bowiem, iż przewożonym towarem jest ładunek stali, co znalazło potwierdzenie w innych dowodach, przede wszystkim w dokumentach przewozowych i fakturach VAT.
Jako wiarygodne, potwierdzone dokumentacją bankową i wyjaśnieniamiK. S.oraz ostatecznie takżeD. B., okazały się wyjaśnieniaP. M., w których przyznawał on, iż na prośbęD. B.i wspólnie zK. S.dokonywał dwóch operacji bankowych na rachunki podane mu uprzednio przezD. B..
Nie było także podstaw do kwestionowania wyjaśnień oskarżonego, z których wynikało, że był on zastraszany przezD. B.– w tej części relacja oskarżonego znalazła odzwierciedlenie w wyjaśnieniachK. S..
Jako wiarygodne Sąd ocenił wyjaśnieniaP. M., w których stwierdzał on, że przyjechał doP.zD. B.jedynie raz. Co prawda z relacji świadkaR. S. (1)wynika, iż także przy rozładunku pierwszego transportu, na placu przyul. (...)wP.obecny byłD. B., kierujący charakterystycznym samochodem, a wraz z nim był młodszy mężczyzna, jednakże na podstawie tak lakonicznych zeznań świadka nie można z pewnością uznać, że osobą towarzyszącą wówczasD. B.byłP. M.. Nadto, należy podkreślić, iż w realiach niniejszej sprawy, oskarżonyD. B.działał w ramach większej grupy osób, przy czym oskarżony nie chciał ujawniać dokładnego składu osobowego grupy organom ścigania. W ramach wspomnianej grupy,D. B.mógł zatem korzystać z pomocy innych, niżP. M., osób.
Nie było podstaw do kwestionowania zeznań złożonych w sprawie przezA. B.– dyrektoraspółki (...) sp. z o.o., przedstawiciela włoskiejspółki (...).B.”. Omawiany świadek, na podstawie przedłożonych dokumentów, opisał w jaki sposób doszło do złożenia zamówienia we włoskiejspółce (...).B.” przez rzekomego przedstawiciela austriackiejspółki (...). Świadek opisał także sposób przewozu zamówionego współce (...).B.” towaru do Polski, a także wskazał na posiadane przez siebie informacje dotyczące dalszego losu zamówionych towarów. RelacjaA. B.okazała się logiczna, ale także korespondowała z zebranymi w sprawie materiałami dowodowymi w postaci dokumentów dotyczących realizacji zamówienia i transportu zakupionej stali do Polski. Nadto, zeznania tego świadka pośrednio korespondowały z zeznaniami takich osób jak:M. R.,P. B.,M. J.,S. P.czyA. A., którzy w swoich relacjach odnosili się do poszczególnych etapów realizacji zamówienia dotyczącego zakupu i transportu stali. Ponadto, wypowiedziA. B.dotyczyły spraw związanych z jego codziennymi obowiązkami. Tym samym, zeznaniaA. B.należało ocenić jako spontaniczne i szczere.
Jako zgodne ze zgromadzonymi dokumentami dotyczącymi usług spedycyjnych, a także wzajemnie spójne, należało uznać zeznania świadkówS. P. (1)iA. A. (2)– pracownikówspółki (...) S.A.Oboje omawiani świadkowie przyznali, że doszło do próby złożenia na tereniespółki (...) S.A., mającej siedzibę wP.przyul. (...), a korzystających z miejsc przeładunkowych przyul. (...), transportów stali, jednak ostatecznie,A. A.zabroniła, aby dokonano rozładowania stali, która nie została zamówiona przez(...) S.A.Wobec zgodności zeznań obojga świadków, a także ich częściowej zgodności z innymi dowodami, Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania wiarygodności zeznań wskazanych wyżej osób. Zeznania wymienionych osób miały niewielkie znaczenie dla ustaleń faktycznych, wskazywały jednak na to, że transporty stali wyłudzonej przez oskarżonegoD. B.kierowane były naulicę (...)wP..
Nie było podstaw do kwestionowania zeznań świadkaK. S., który opisał okoliczności związane z rozładowywaniem przez jego firmę transportów stali w styczniu 2013 roku, na terenie przyulicy (...)wP.. Zeznania omawianego świadka znalazły pełne odzwierciedlenie w ujawnionych w sprawie dokumentach dotyczących poszczególnych transportów. Relacja świadka pozostawała zgodna z tymi dokumentami w takich szczegółach, jak numery rejestracyjne pojazdów, które przywoziły i zabierały przeładowywane ładunki stali. Co istotne,K. S.wskazał na formę płatności za wykonane usługi, podając, że otrzymał wynagrodzenie wpłacone przezP. M.. W tym zakresie, zeznania świadka korespondowały z wyjaśnieniamiP. M.,K. S., ale także z odpowiednią dokumentacją bankową. Omawiany świadek przyznał także, iż na teren jego firmy przyjechał mężczyzna, podający się za przedstawiciela firmy austriackiej, poruszający się samochodem zarejestrowanym w województwie(...). Świadek rozpoznał także wizerunekD. B., jako osoby, która reprezentowała podmiot austriacki. ZeznaniaK. S.w omawianym zakresie potwierdzone zostały zarówno wyjaśnieniamiD. B., który przyznał, iż przyjeżdżał doP., wyjaśnieniamiP. M., który również potwierdzał przyjazd z oskarżonymB.doP., ale także zeznaniamiR. S., który opisywał samochód, jakim poruszał sięD. B.i wskazywał na tablice rejestracyjne z województwa(...). RelacjaK. S.okazała się zatem konsekwentna i spójna z innymi uzyskanymi w sprawie dokumentami, a przez to w pełni wiarygodna.
Relacja świadkówB. H. (1)orazK. Z. (1)dotycząca transportów stali składowanych na tereniefirmy (...)wR.znalazła potwierdzenie w ujawnionej dokumentacji – w szczególności, w protokole oględzin przeprowadzonych na ternie tejże firmy. Nadto, relacje świadków potwierdzali kierowcy, którzy prowadzili samochody skierowane doR.–Z. M.,M. M.. Tym samym, zeznaniaB. H.iK. Z.należało uznać za w pełni wiarygodne.
Jako wiarygodne Sąd uznał zeznania świadków, których firmy zostały wykorzystane przez oskarżonych przy planowaniu i realizowaniu przestępstwa –M. R. (2),P. B. (1),M. J. (1),P. B. (2).Wskazani świadkowie to właściciel i pracownicyfirmy (...), która została wynajęta do przewozu stali zP.doŚ.iD.. Zeznania tych świadków pozostają wzajemnie spójne, a także odpowiadają treści zebranych w sprawie dokumentów, w postaci umów, faktur, czy danych z tachografów. Nie ma zatem żadnych powodów do kwestionowania ich prawdziwości.
Przesłuchany w sprawie w charakterze świadka właścicielfirmy (...)H. W. (1)opisał okoliczności, w jakich jego firma uzyskała zlecenie na wykonanie usług dotyczących transportu stali zW.doP., a także wskazał na kierowców i samochody wykorzystane przy transporcie. Świadek opisał także kłopoty związane z uzyskaniem przez kierowców poświadczeń wykonania transportów. RelacjaH. W.w omawianym zakresie koresponduje zarówno z zeznaniami świadkówZ. K.,J. J., ale także z zebranymi dokumentami dotyczącymi wykonania usług transportowych przez(...). Sąd uznał ją zatem za w pełni wiarygodną.
ŚwiadkowieZ. K. (1),T. P. (1)iJ. J., zatrudnieni wfirmie (...)jako kierowcy, opisali w jaki sposób wykonywali zlecenia polegające na transporcie stali zW.doP.. Ich relacje, wzajemnie spójne, pozostawały także zgodne z treścią dokumentacji, ale również – z zeznaniamiH. W.. Bardziej szczegółowe zeznaniaJ. J.wynikały z faktu, iż świadek ten odbył dwa kursy i miał problemy z uzyskaniem potwierdzenia zdania towaru. Podkreślenia wymaga, iż relacjeT. P.iJ. J., dotyczące przekazywania dokumentów CMR w drodze do Polski, były wzajemnie spójne. W konsekwencji, relacje obu mężczyzn, jako wzajemnie zgodne, potwierdzone innymi dowodami oraz logiczne należało uznać jako prawdziwe.
Przesłuchany w sprawie świadekE. C. (1)zaprzeczył, jakoby wykonywał usługi transportowe polegające na przewozie stali zP.doR.. Zeznania tego świadka okazały się sprzeczne z treścią dokumentu CMR (k. 15), a zatem nie zostały uznane za wiarygodne. Ponieważ jednak świadek zeznał, że sprawami transportowymi w jego firmie zajmował się zięć, Sąd uznał, żeE. C. (1)mógł nie wiedzieć o zrealizowaniu przez jego firmę jednego transportu stali zW.doP.. W konsekwencji jednak, zeznaniaE. C.nie miały znaczenia dla ustaleń faktycznych, albowiem w kontekście firmy świadka ustalenia oparte zostały na treści ujawnionego dokumentu.
Ograniczone znaczenie dla ustaleń faktycznych miały zeznaniaZ. M. (2).Z jego relacji wynikało jedynie, iż w dniu 21 stycznia 2013 roku, jego firma transportowa przyjęła zlecenie dotyczące transportu stali zP., doR.. Ponieważ jednak świadekZ. M.jest właścicielem firmy, a szereg czynności związanych z konkretnymi zleceniami wykonywali jego pracownicy, uzasadnione było to, iż nie pamiętał on szczegółów związanych z transportem stali doR..
Podobnie niewielkie znaczenie dla ustaleń faktycznych miały zeznania złożone przez świadkówM. S.orazA. M. (1), które będąc pracownikamibanków (...) S.A.oraz(...) Banku (...) S.A.opisały procedury bankowe związane z wpłatami pieniędzy przez klientów. Ze względu na upływ czasu, ale także ze względu na ilość podobnych zdarzeń, świadkowie nie pamiętali okoliczności transakcji, jaką wykonali oskarżeniK. S.iP. M.w dniu 21 marca 2013 roku. W ocenie Sądu jest oczywiste, iż osoba, która dziennie obsługuje kilkadziesiąt operacji finansowych klientów banku, nie pamięta szczegółów jednej z nich. Zeznania dotyczące procedur bankowych, okazały się natomiast wzajemnie spójne i zgodne z zasadami doświadczenia życiowego.
Jako wiarygodne Sąd uznał zeznania świadkaR. S. (1).Omawiany świadek był pracownikiemK. S., zajmował się rozładowywaniem transportów stali na placu wP.przyul. (...). Świadek opisał okoliczności związane z rozładunkiem transportu, a także wskazał, że na miejsce rozładunku przyjechało dwóch mężczyzn, korzystających z charakterystycznego samochodu osobowego, na rejestracjach z powiatu(...)w woj.(...)i z(...)” naklejoną na drzwi kierowcy. W podobny sposób samochód, jakim poruszał sięD. B.opisywali świadkowieK. S.,R. Ł., oskarżonyP. M., nadto do korzystania z takiego pojazdu przyznawał sięD. B.. W konsekwencji, zeznaniaR. S.okazały się istotne dla ustaleń faktycznych, albowiem na ich podstawie możliwe było powiązanieD. B.iP. M.z miejscem rozładunku stali przywożonej zW.doP.. Co istotne,R. S.rozpoznał wizerunekD. B., jako osoby, który przyjechał naul. (...)wP., jako rzekomy przedstawicielfirmy (...).
ZeznaniaR. S.dotyczące odmowy podpisania druku CMR podczas jednego z rozładunków, znalazły pełne potwierdzenie w relacji kierowcy –J. J.. Z kolei, stwierdzenie świadka , iż jeden z transportów stali był rozładowywany przezR. Ł.potwierdził sam zainteresowany.
W konsekwencji, Sąd uznał zeznaniaR. S.za w pełni wiarygodne. Świadek ten, był osobą obiektywną, a podany przez niego opis zdarzeń pozostawał logiczny, wewnętrznie spójny i znajdował odzwierciedlenie w innych zebranych dowodach, w tym w dokumentach potwierdzających wykonywanie przez firmę K.S.usług rozładunku i załadunku blach stalowych.
ŚwiadekR. Ł. (1)potwierdził, iż jako pracownik firmy K.S.brał udział w rozładunku i załadunku blach stalowych przywiezionych zW.. Także ten świadek, podobnie jakR. S., ale takżeK. S.i oskarżeniD. B.iP. M.opisywali charakterystyczny pojazd, jakim poruszał się oskarżonyD. B.i jakim przyjechał naul. (...)wP.. Z kolei stwierdzenia świadka, iż załadowany przez niego transport stali skierowany został doR.potwierdził świadekB. H., ale także – wynika to z treści protokołu zatrzymania rzeczy. Konkludując, zeznaniaR. Ł., jako wewnętrznie spójne i zgodne z innymi dowodami uzyskanymi w sprawie, należało uznać za wiarygodne.
Nie było podstaw do kwestionowania wiarygodności zeznań świadkaM. M. (2). Omawiany świadek, kierowca zatrudniony wfirmie (...)miał przewieźć blachy stalowe przetransportowane uprzednio zW.doP., doR..M. M.był świadkiem jakK. S.zwlekał z wykonywaniem usług załadunkowych, uzależniając je od uzyskania zapłaty. Opisywane zachowanieK. S.jest zachowaniem typowym w takiej sytuacji, zgodnym z zasadami doświadczenia życiowego. Nadto, relacjaM. M., dotycząca ostatecznego załadowania towaru, pośrednio koresponduje z dowodami dotyczącymi przelewu, jaki w dniu 21 stycznia 2013 roku wykonał na rzeczK. S.P. M.przy udzialeK. S.. Z kolei data, w jakiejM. M.przebywał na placu przyul. (...)pokrywa się z zeznaniamiK. S., zgodnie z którymi ostatni załadunek stali miał miejsce w dniu 21 stycznia 2013 roku. Nie ma także wątpliwości, iż zarówno zgromadzona w sprawie dokumentacja, ale także zeznania świadkaB. H., potwierdzają fakt skierowania transportu stali doR., na terenfirmy (...). W konsekwencji, w relacjiM. M., Sąd nie dopatrzył się jakichkolwiek elementów, które podważałyby jej wiarygodność. Zeznania obiektywnego, nie powiązanego ze stronami świadka, były logiczne, spójne i korespondowały z wieloma innymi dowodami zebranymi w niniejszym postępowaniu.
Przydatne dla ustaleń faktycznych w stopniu ograniczonym, okazały się zeznania świadkaP. G.. Świadek potwierdził, iż w dniu 21 stycznia 2013 roku przyjął zlecenie spedycji blach stalowych zP.doR., wskazał także na sposób w jaki otrzymał zapłatę za usługę oraz podał dane firmy, której zlecił transport –(...)zR.. Zeznania P.G.okazały się wiarygodne, potwierdzone zgromadzoną w sprawie dokumentacją spedycyjną, a także bankową. P.G.nie był jednak bezpośrednim świadkiem załadunku towaru wP., nie miał także wiedzy odnośnie działań poszczególnych oskarżonych, nie miał z nimi żadnego kontaktu. Dlatego też, jego wiarygodne zeznania miały jedynie pomocnicze znaczenie dla ustaleń faktycznych i weryfikacji innych zebranych dowodów.
Ograniczone znaczenie dla ustaleń faktycznych miały zeznania świadkówM. K.orazK. Ł.. Omawiani świadkowie potwierdzili, iż w dniu 21 stycznia 2013 roku, prowadzone przez nich firmy transportowe przyjęły zlecenie transportu blachy stalowej zP.doR.. Świadkowie nie znali jednak szczegółowych okoliczności związanych z rzeczonym transportem. Ich zeznania, dotyczące transportu stali doR., pośrednio potwierdziłB. H., pracownikfirmy (...). Zeznania omawianych świadków okazały się zatem wiarygodne, jednak z racji na małą szczegółowość nie wniosły one istotnych elementów do ustaleń faktycznych w sprawie.
Również niewielkie znaczenie dla rozstrzygnięcia miały zeznania świadkaM. J. (4)(urodz. (...)- k. 167 – 168), kierowcy, który wykonywał usługę transportową – przewoził blachy stalowe - pomiędzyP., aR.. Zeznania świadka korespondowały z zebranymi dokumentami, nie odnosiły się jednak w żaden sposób do treści stawianych oskarżonym zarzutów. Na podstawie relacjiM. J.możliwe było jedynie ustalenie tego, co działo się z transportem stali po przywiezieniu jej doP..
Zeznania świadków:M. J. (4)(urodz. (...)- k. 137 – 138),M. R. (3),B. M.,A. G.,A. M. (2),M. B.,P. K.,nie dotyczyły zdarzeń związanych z czynem zarzucanym oskarżonym i jako takie okazały się nieprzydatne dla ustaleń faktycznych i rozstrzygnięcia.
ŚwiadekE. B.,żona oskarżonegoD. B.skorzystała z prawa do odmowy składania zeznań.
Za w pełni przydatne Sąd uznał zgromadzone w sprawie i powołane wyżej dowody zdokumentówurzędowych. Zostały one sporządzone w wymaganej formie, przez uprawnione do tego podmioty, w granicach ich kompetencji. Ich autentyczności oraz prawdziwości treści w nich zawartych nie kwestionowała żadna ze stron, a i Sąd przez wzgląd na wyżej podane cechy tychże dokumentów nie uznał za konieczne czynienia tego z urzędu. Sąd nie znalazł także powodów do kwestionowania dokumentów prywatnych, w szczególności potwierdzających zawieranie umów cywilno-prawnych. Okoliczności związane z zawieraniem tychże umów potwierdzali bowiem przesłuchani w sprawie świadkowie, a zatem ujawnione w sprawie dokumenty dotyczyły zdarzeń mających miejsce w rzeczywistości.
Ponieważ w toku postępowania ujawniły się wątpliwości co do stanu zdrowia psychicznego oskarżonegoP. M., przeprowadzono dowód z opiniibiegłychpsychiatrów. Celem dowodu było ustalenie jaki jest stan zdrowia psychicznego oskarżonego i czy może brać on udziałw procesie. Powołani w sprawie biegli opisali przebieg badania oskarżonego i przedstawili stanowcze wnioski, które zostały w sposób czytelny i jasny uzasadnione. W ocenie Sądu, przedłożone opinie były efektem rzetelnej pracy kompetentnych biegłych. W konsekwencji, opinie okazały się przydatne dla postępowania, pozwoliły bowiem jednoznacznie stwierdzić, żeP. M.może brać udział w postępowaniu w charakterze oskarżonego i może być przeciwko niemu wymierzona kara. Nadto, opinia wskazywała na takie uwarunkowania oskarżonego, które miały ostatecznie wpływ na wymiar orzeczonej kary, w szczególności – uzależnienie od środków psychoaktywnych.
Sąd zważył co następuje :
D. B.,P. M.iK. S.zostali oskarżeni o to, że w dniu 9 listopada 2012r. wP.działając wspólnie i w porozumieniu wprowadzili w błąd przedstawicielafirmy (...).B., co do zamiaru zapłaty za zamówiony towar w postaci 120 ton blachy stalowej i doprowadzili w/wym. firmę do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 290.000 zł, tj. o czyn zart. 286 § 1 kkw zw. zart.294 § 1 kk.
Na wstępie, Sąd przytoczy poglądy orzecznictwa dotyczące warunków koniecznych dla przypisania sprawcy przestępstwa zart. 286 §1 kk. Sąd Apelacyjny w Warszawie w wyroku w sprawie II AKa 286/13 z dnia 2 października 2013 roku, stwierdził bowiem, że „elementy przedmiotowe oszustwa muszą mieścić się w świadomości sprawcy i muszą być objęte jego wolą. Sprawca nie tylko musi chcieć uzyskać korzyść majątkową, lecz musi także chcieć w tym celu użyć określonego sposobu działania lub zaniechania”. Z kolei Sąd Apelacyjny w Gdańsku, w uzasadnieniu wyroku wydanego w dniu 10 stycznia 2013 roku w sprawie II AKa 439/12 stwierdził, iż „przypisując sprawcy popełnienie przestępstwa określonego wart. 286 § 1 k.k.należy wykazać, że obejmował on swoją świadomością i zamiarem bezpośrednim (kierunkowym) nie tylko to, że wprowadza w błąd inną osobę (względnie wyzyskuje błąd), ale także i to że doprowadza ją w ten sposób do niekorzystnego rozporządzenia mieniem i jednocześnie chce wypełnienia tych znamion”.
W ocenie Sądu, oskarżonyP. M., swoim zachowaniem nie wypełnił znamion przestępstwa zart. 286 § 1 kk. Przede wszystkim, z wyjaśnień wszystkich oskarżonych nie wynika, abyP. M.w jakikolwiek sposób kontaktował się z przedstawicielamispółki (...).B. S.”, prowadził negocjacje, czy kierował korespondencję. Tym samym, oskarżony nie mógł w jakikolwiek sposób wprowadzić pracowników tejże firmy w błąd co do zamiaru zapłaty za zamówioną stal. OskarżonyP. M.nie uczestniczył także aktywnie w procederze potwierdzania przyjęcia towaru, rzekomo przez austriackąfirmę (...). W tym bowiem zakresie aktywną rolę odgrywał oskarżonyD. B., który dysponował stosowną pieczątką i w imieniu podmiotu austriackiego podpisywał dwa druki CMR, kwitując odbiór zamówionej stali. W ocenie Sądu, nie można uznać że wypełnianiem znamion przestępstwa oszustwa był jedynie wspólny przejazdP. M.zD. B.doP..P. M.był wówczas bowiem jedynie biernym uczestnikiem tego przejazdu, a ponieważ ze względu na obawę dekonspiracji,D. B.nie podjął jakichkowliek działań zmierzających do odbioru transportu stali, nie można nawet przyjąć, iżP. M.był świadkiem jakichkolwiek działańD. B.polegających na kwitowaniu odbioru transportu stali, czy wydawaniu dyspozycji co do dalszego jej przeznaczenia. Oskarżony nie prowadził także rozmów z podmiotami, które w związku z transportem stali do Polski wykonywały określone usługi dla rzekomych przedstawicieli austriackiejfirmy (...). Rola oskarżonegoP. M.w omawianym procederze sprowadzała się wyłącznie do udziału w czynnościach związanych z wpłacaniem wynagrodzeń dla przedsiębiorców, którzy wykonywali dla osób zaangażowanych w przestępstwo usługi transportowe, czy przeładunkowe. Nie ma zatem możliwości przypisaniaP. M.działania podjętego w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i doprowadzenia innego podmiotu do niekorzystnego rozporządzenia mieniem. Oskarżony nie znał bowiem planuP. M.,a także żaden sposób nie realizował jego elementów.
Nie ma wątpliwości, iż oskarżonyP. M., wspólnie zK. S., w dniu 21 stycznia 2013 roku, dokonał dwóch wpłat na rachunki firm K.S.i P.G.. Wpłaty te dotyczyły usług faktycznie wykonywanych przez tych przedsiębiorców, a podkreślenia wymaga, że wykonane na rzecz osób organizujących przestępstwo usługi – rozładunek stali, jej następczy załadunek i wywiezienie z placu przyul. (...)wP.- umożliwiły zabranie wyłudzonego towaru z miejsca wskazywanego w listach przewozowych, jako miejsce docelowe transportu stali do Polski. Innymi słowy, dzięki wykonaniu legalnych usług, możliwym stało się zabranie transportów stali z miejsca, które było wskazane w listach przewozowych, a zatem łatwe do weryfikacji przez pokrzywdzonego, czy policję i umieszczenie transportów w innych miejscach, nieznanych pracownikom pokrzywdzonej włoskiej spółki.
Nie ma także wątpliwości, iż działanieP. M.nastąpiło po zakończeniu całego cyklu transportów stali zW.doP.i po wykonaniu usług przez legalnie działających przedsiębiorców, przypadkowo zaangażowanych przez osoby koordynujące proceder sprowadzania stali doP..
Oceniając postępowanieP. M., w żaden sposób nie można przyjąć, iż oskarżony w jakikolwiek sposób obejmował świadomością i zamiarem bezpośrednim fakt wprowadzeniaw błąd włoskiejfirmy (...).B. S.” oraz fakt doprowadzenia tego podmiotu do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, albowiem oskarżony nie wiedział o szczegółach planuD. B.i osobyz nim współpracującej, a jedynie z treści rozmów prowadzonych przez oskarżonegoD. B.i osoby nazywanej przez niego „szefem”,P. M.domyślił się, iż jest świadkiem działań nielegalnych.
Zachowania, których dopuścił sięP. M., nie spełniają wymogów, dla uznania ich za działanie „wspólnie i w porozumieniu” zD. B.i podjęte w celu wprowadzenia w błąd przedstawicielifirmy (...).B. S.”. Zgodnie z poglądem Sądu Apelacyjnego w Lublinie, zawartym w wyroku z dnia 15 czerwca 2000 roku, wydanym w sprawie II AKa 70/00, „Współsprawstwo polega na tym, że dwie lub więcej osób, działając w porozumieniu, realizuje czyn zabroniony, przy czym owo porozumienie musi nastąpić przed lub w trakcie tej realizacji, jego forma jest dowolna, a istotę wyczerpuje uzgodnienie popełnienia wspólnie przestępstwa.(...) Do przyjęcia współsprawstwa nie jest konieczne "własnoręczne" realizowanie znamion czynu zabronionego (np. "bicia", "zabierania"), gdyż decyduje wspólne popełnienie przestępstwa według uzgodnionego podziału ról (wyrok SN z 19 czerwca 1978 r., OSNKW 1978, poz. 110). Współsprawcą zatem jest ten, którego zachowanie dopełniło zachowanie innych uczestników postępowania w stopniu, który zgodnie z porozumieniem i podziałem ról współdecydował o popełnieniu przestępstwa”. Sąd orzekający w niniejszej sprawie pogląd ten całkowicie podziela, jednocześnie wskazuje, iż w realiach przedmiotowej sprawy nie doszło do jakiegokolwiek porozumienia, czy podziału ról pomiędzyD. B., aK. S.iP. M.odnośnie wypełniania znamion przestępstwa zart. 286 § 1 kk. Porozumienie pomiędzy oskarżonymi dotyczyło natomiast działań następczych, które nie były ukierunkowane na wprowadzenie w błąd pokrzywdzonej spółki, czy też na wyzyskanie błędu, ale – służyły do przewiezienia wyłudzonego towaru z miejsca jego pierwotnego złożenia, a co za tym idzie, miały na celu co najmniej utrudnienie odnalezienia wyłudzonego odspółki (...).B. S.” towaru – jego ukrycie.
W konsekwencji, Sąd Okręgowy w Poznaniu stanął na stanowisku, iż nie można przypisać wypełniania znamion przestępstwa oszustwa osobie, która nie zna mechanizmu wprowadzaniaw błąd podmiotu pokrzywdzonego i w żaden sposób w nim nie uczestniczy.
Możliwe i konieczne stało się natomiast przypisanieP. M.popełnienia przestępstwa określonego wart. 292 § 1 kk. Zgodnie ze wskazanym przepisem, podlega karze ten, kto rzecz, o której na podstawie towarzyszących okoliczności powinien i może przypuszczać, że została uzyskana za pomocą czynu zabronionego, nabywa lub pomaga do jej zbycia albo tę rzecz przyjmuje lub pomaga do jej ukrycia. Przestępstwo zart. 292 § 1 kkzostanie popełnione wówczas, gdy sprawca zrealizuje choćby jedno ze znamion czasownikowych określonych w tym przepisie.Analizie, w kontekścieart. 292 § 1 kk, należy zatem poddać zachowanieP. M., polegające na tym, iż dokonał on wspólnie zK. S.dwóch wpłat środków finansowych na rachunki podmiotów gospodarczych, które – nieświadome przestępnego pochodzenia blachy stalowej – wykonały usługi polegające na rozładowaniu i załadowaniu stali oraz jej dalszego rozwiezienia.
Nie ma wątpliwości, iż działania oskarżonychP. M.iK. S., zostały podjęte zarówno po wyłudzeniu blach stalowych od włoskiego kontrahenta przezD. B.i współdziałajacą z nim nieustaloną osobę. Dokonanie zapłaty za usługi spowodowało, że przedsiębiorcy –K. S.iP. G.– nie dochodzili w jakikolwiek sposób swoich roszczeń od rzekomego zleceniodawcy, austriackiejfirmy (...), albowiem ich roszczenia o zapłatę wynagrodzenia zostały zaspokojone. Bezsporne jest, że gdyby nie doszło do zapłaty wynagrodzeń, a obaj przedsiębiorcy zwróciliby się do podmiotu austriackiego o zapłatę, szybko okazałoby się, żefirma (...)nie dokonywała jakichkolwiek zamówień dotyczących rozładunku, załadunku i przewozu blach stalowych, albowiem w ogóle takiego towaru nie kupowała od kontrahenta włoskiego. Wówczas, istniało duże prawdopodobieństwo zawiadomienia przezK. S.i P.G.organów ścigania o możliwości popełnienia przestępstwa oszustwa przez osoby zlecające wykonanie wymienionych wyżej usług. Nie ma także wątpliwości, iż wpłata dokonana na rzeczK. S.spowodowała, iż zgodził się on wykonać usługę polegającą na załadowaniu blach stalowych, a w konsekwencji możliwym stał się ich transport doR.. Tym samym, oskarżeni dosłownie pomogli w ukryciu przedmiotów pochodzących z przestępstwa, albowiem dzięki ich działaniom możliwe stało się wywiezienie blach stalowych z miejsca ich pierwotnego składowania, na placu przyul. (...)wP., który to adres widniał na zamówieni stali, drukach CMR i na którym to miejscu blachy stalowe mogły zostać niezwykle łatwo zidentyfikowane przez pokrzywdzoną oraz organy ścigania.
Tymczasem, działania podjęte przezK. S.iP. M.pozwoliły na uniknięcie sytuacji, w której wykorzystane przezD. B.podmioty domagałyby się zapłaty,a w konsekwencji informowały o wykonanych usługach zarówno podmiot austriacki, ale także organy ścigania. Nie ma przy tym wątpliwości, iż przedsiębiorcy – zleceniobiorcy, wskazywaliby na miejsca, do których zawiezione zostały wyłudzone blachy stali, wskazywaliby na okoliczności rozładunku stali, czy na osoby, które zlecały wykonanie usług, czy podpisywały druki CMR.W konsekwencji, zachowanieP. M.orazK. S.pomogło w ukryciu wyłudzonych blach stalowych. Podmioty wykonujące usługi na zlecenieD. B., po uzyskaniu wynagrodzeń, uznały umowę, zawartą rzekomo zfirmą (...), za zrealizowaną, a sprawę płatności za zamkniętą.
W wyroku Sądu Najwyższego z dnia 6 grudnia 2012 roku, wydanym w sprawie V KK 401/12 stwierdzono, iż „typ podstawowy paserstwa nieumyślnego różni się od występku zart. 291 k.k.(paserstwo umyślne) stroną podmiotową, która charakteryzuje się istnieniem nieumyślności w odniesieniu do znamienia pochodzenia rzeczy z czynu zabronionego. Sprawca tego przestępstwa nie zdaje bowiem sobie sprawy, chociaż mógł i powinien przypuszczać na podstawie towarzyszących okoliczności, że nabywa lub pomaga do zbycia albo przyjmuje lub pomaga do ukrycia rzeczy, która pochodzi z czynu zabronionego”.
Analizując okoliczności faktyczne sprawy, Sąd stwierdza, że oskarżeniK. S.iP. M.nie wiedzieli, iż dokonują zapłaty za usługi, zmierzające do ukrycia rzeczy pochodzącejz czynu zabronionego.D. B.nie informował bowiem oskarżonych o planach związanychz wyłudzeniem stali od kontrahenta włoskiego, oskarżeni nie mieli zatem pewnej wiedzy w tej kwestii.
Oskarżeni mogli i powinni natomiast przypuszczać, że pomagają do ukrycia rzeczy, pochodzące z czynu zabronionego. W przypadkuK. S.wynikało to z faktu, iż na prośbęD. B.została ona faktycznym właścicielem nie prowadzącej realnej działalności gospodarczejspółki (...) sp. z o.o., a sama wyrażała wobecD. B.wątpliwości co do zgodności z prawem innych jego działań. Ponadto, była przez niego straszona, przy czym powoływał się on na inne osoby, które gotowe byłyby zrobić jej krzywdę. WątpliwościK. S.co do samego zdarzenia z 21 stycznia winno także wzbudzić to, żeD. B.nie chciał osobiście zapłacić podmiotom wskazanym oskarżonym i wolał przekazać gotówkę aby toP. M.w imieniu własnym dokonał wpłaty, niż samodzielnie w tym celu udać się do Banku. W normalnych okolicznościach tak bowiem zachowałaby się osoba, która ma do zapłaty jakąkolwiek należność. Trudno racjonalnie wyjaśnić takie postępowanieD. B..
OdnośnieP. M., obok argumentów tożsamych z tymi, które dotyczyłyK. S.– uprzedniego prowadzenia przez tego oskarżonego fikcyjnej działalności dlaP. M., jego działań, co do którychP. M.podejrzewał iż są nielegalne, nieracjonalnego zachowaniaD. B.– należy dodać, iżP. M.powinien kojarzyć więcej faktów związanych ze stalą. Przyznał on, że podczas podróży zD. B.doP., zorientował się, iż transakcjaD. B.może być nielegalna. Wynikało to co najmniej z faktu, iż oskarżeni nie wjechali na plac przeładunkowy ze względu na możliwą interwencję policji. Na podstawie takich okoliczności, a nadto, ze względu na zbieżność czasową pomiędzy opisanym wyjazdem oskarżonych doP., a prośbą o dokonanie wpłat w bankach,P. M.mógł i powinien przypuszczać, że dokonywane przez niego wpłaty, i to – tytułem transportu mają na celu przewiezienie rzeczy pochodzących z przestępstwa.
Nadto,P. M.działał wspólnie i w porozumieniu zK. S.. Oboje oskarżeni wspólnie wypełnili znamiona przestępstwa, albowiem ściśle ze sobą współpracowali przy dokonywaniu wpłat na rzecz przedsiębiorców. podawali dane do wpłat, dysponowali gotówką. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Sąd dokonał zmiany opisu czynu oraz kwalifikacji prawnej przestępstwa przypisanegoP. M., a w konsekwencji, także iK. S., przyjmując, że wypełnili oni znamiona czynu zart. 292 §1 kk(punkt 5 wyroku). Jako czas, w którym oskarżeni działali, Sąd przyjął dzień dokonania przez oskarżonych wpłat na rachunki usługodawców – 21 stycznia 2013 roku, a jako miejsce popełnienia czynu – miastoW., jako siedzibę obu oddziałów banków, w których oskarżeni dokonywali wpłat. Sąd uznał więc oskarżonych za winnych przypisanego działania, w miejsce zarzucanego – zart.286 § 1 kk. Sąd uznał iż nie stanowi to wyjścia poza ramy aktu oskarżenia. Wprawdzie przestępstwo zarzucane miało być dokonane w dniu 9 listopada 2012r., jednak – na co wskazuje opis czynu przypisanegoD. B.– czas popełnienia oszustwa to okres od 9 listopada 2013r. do stycznia 2013r. (od złożenia zamówienia u pokrzywdzonego, poprzez oczekiwanie na dostarczenie blachy stalowej, aż po rozporządzenie przez pokrzywdzonego mieniem, wysłanie go do Polski kilkoma transportami i jego dostarczenie na miejsce). Podjęte przezP. M.iK. S.w dniu 21 stycznia 2013r. działanie polegające na zapłacie firmom transportowym to pomoc ukryciu tak wyłudzonego przezD. B.i nieustaloną osobę mienia.
Odnośnie kary Sąd zważył co następuje :
Biorąc pod uwagę fakt, iż wniosek o uzasadnienie wyroku złożył wyłącznie obrońcaP. M., Sąd ograniczy się do uzasadnienia rozstrzygnięcia o karze wydanego wyłączniew stosunku do tego oskarżonego.
Wymierzając oskarżonemuP. M.karę za przypisany mu czyn, Sąd kierował się wytycznymi wymiaru kary określonymi wart. 53 § 1 i 2 kk. Sąd uwzględnił stopień winyi społecznej szkodliwości czynu, biorąc pod uwagę cele wychowawcze i zapobiegawcze kary,a nadto – mając na uwadze kształtowanie świadomości prawnej społeczeństwa. Sąd miał na uwadze także motywację i sposób działania sprawcy, rodzaj i rozmiar ujemnych następstw przestępstwa, właściwości i warunki osobiste oskarżonej, sposób życia przed popełnieniem przestępstwa i zachowanie się po jego popełnieniu. W szczególności jednak, Sąd miał na względzie fakt, iż w chwili popełnienia przestępstw przypisanych oskarżonemu był on osobą młodocianą, co wobec treściart. 54 § 1 kknakazywało Sądowi położyć szczególny nacisk na wychowawczą rolę orzeczonej kary.
Do okoliczności obciążającychP. M.należy zaliczyć jego karalność - wyrokami Sądu Rejonowego w Oławie w sprawach: II. K. 1143/13 oraz II. K. 287/14, za przestępstwo zart. 286 § 1 kk. Sąd dostrzega, iż do powyższych skazań doszło już po popełnieniu przez niego przestępstwa przypisanego mu w niniejszym postępowaniu, a nadto – że część czynów przypisanych oskarżonemu, została również popełniona po dniu 21 stycznia 2013 roku. Jednakże z samego faktu skazywaniaP. M.za inne przestępstwa, należy wyprowadzić wniosek, iż czyn, za który oskarżony został skazany w niniejszym postępowaniu, nie był jedynym naruszeniem norm prawnych przezP. M.i to w stosunkowo krótkim okresie. Zarazem jednak - były to czyny skierowane przeciwko dobrom zbliżonym rodzajowo, przeciwko mieniu.
Do okoliczności łagodzących Sąd zaliczył młody wiek oskarżonego oraz wynikający z tego brak doświadczenia i niedojrzałość życiowąP. M.. Sąd dostrzega, iż oskarżony znalazł się w trudnej sytuacji życiowej, a w związku z uzależnieniem od narkotyków nie był w stanie ukończyć edukacji w warunkach szkoły ponadpodstawowej. W konsekwencji, oskarżony nie był w stanie znaleźć stałego źródła utrzymania. Obecnie, oskarżony podjął pozytywne działania zmierzające do poprawy swojego postępowania i zmiany trybu życia i od 4 listopada 2013 roku przebywa wOśrodku (...)wG..
Ponadto, okolicznością łagodzącą jest w ocenie Sądu niewielki ładunek społecznej szkodliwości czynu przypisanegoP. M.. Oskarżony swoim zachowaniem nie godził bowiem w najcenniejsze dobra prawne chronione wkodeksie karnym, nie zachowywał się agresywnie, nie stanowił zagrożenia dla innych osób, czy rzeczy. Wpływ na złagodzenie kary miała także postawaP. M.w toku niniejszego postępowania, w którym w miarę swoich możliwości opisał przebieg zdarzeń, w których uczestniczył. Taka postawa niewątpliwie zasługuje na uwagę, w kontekście wymiaru kary.
Nie ma także wątpliwości, iżP. M.nie był osobą wiodącą w wykonywaniu czynu objętego zarzutami w niniejszej sprawie. Oskarżony nie był ani pomysłodawcą przestępstwa, ani osobą, która wydawała polecenia innym uczestnikom, był natomiast jedynie wykonawcą poleceńD. B.i to w relatywnie wąskim zakresie. Bezsporne jest także, iżP. M.wykonywał przy popełnieniu przestępstwa polecenia osoby, której się obawiał – wynika to jednoznacznie z wyjaśnień oskarżonego popartych stwierdzeniamiK. S..
W konsekwencji, wobec nieznacznej przewagi okoliczności łagodzących nad obciążającymi, Sąd uznał, że kara 1 roku pozbawienia wolności (punkt 5 wyroku), będzie adekwatna dla stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu przypisanegoP. M.. Wymierzona kara powinna skutkować tym, iż dla oskarżonego stanowić będzie jednoznaczne ostrzeżenie o tym, że należy przestrzegać obowiązującego porządku prawnego, a organy wymiaru sprawiedliwości będą zdecydowanie reagować nawet na najmniejsze uchybienia prawu. Wymierzona kara powinna oddziaływać wychowawczo na młodocianego sprawcę, jakim jestP. M..
Ponieważ orzeczona kara nie przekroczyła dwóch lat pozbawienia wolności, należało rozważyć, czy w stosunku doP. M.nie należy skorzystać z dobrodziejstwa instytucji warunkowego zawieszenia wykonania kary. Zgodnie bowiem zart. 69 §1 kk, Sąd może warunkowo zawiesić wykonanie kary pozbawienia wolności nie przekraczającej 2 lat, jeżeli jest to wystarczające dla osiągnięcia wobec sprawcy celów kary, a w szczególności zapobieżenia powrotowi do przestępstwa. Nadto, zgodnie z§ 2cytowanego przepisu, zawieszając wykonanie kary, sąd bierze pod uwagę przede wszystkim postawę sprawcy, jego właściwości i warunki osobiste, dotychczasowy sposób życia oraz zachowanie po popełnieniu przestępstwa.
Decydując się na zawieszenie wykonania orzeczonej kary, Sąd miał na uwadze to, iżP. M.jest sprawcą młodocianym, osobą niedojrzałą i niedoświadczoną życiowo. W ocenie Sądu, kierowanie takiej osoby do zakładu karnego mogłoby doprowadzić do jego demoralizacji i w znacznym stopniu utrudniłoby start w dorosłe życie.
Biorąc pod uwagę sytuację życiową oskarżonego, jego pobyt wOśrodku (...), restrykcyjne działania wymiaru sprawiedliwości polegające na orzeczeniu wobec oskarżonego bezwzględnej kary pozbawienia wolności byłyby działaniami cechującymi się swoistą nadgorliwością i oderwaniem od oceny warunków osobistych sprawcy. W szczególności wskazać należy, iżP. M.odbywa terapię leczenia uzależnienia narkotykowego wOśrodku (...)wG., a terapia przynosi oczekiwane efekty. UmieszczanieP. M.w warunkach izolacji penitencjarnej, mogłoby zatem zahamować pozytywne procesy, jakich doświadcza oskarżony i uniemożliwić mu efektywne wyjście z uzależnienia.
W ocenie Sądu, proces wychowawczy oskarżonego cały czas trwa i zostałby on mocno zagrożony skierowaniem oskarżonego do odbycia bezwzględnej kary pozbawienia wolności. Z kolei orzeczenie kary z warunkowym zawieszeniem jej wykonania może jedynie wzmocnić wskazany wyżej proces. Sąd jest przekonany, iżP. M.jest osobą świadomą swojej sytuacji karnoprawnej – jakiekolwiek naruszenie przez niego obowiązującego porządku prawnego może spowodować zarządzenie wykonania kary 1 roku pozbawienia wolności. Tym samym, warunkowe zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności powinno wyjątkowo mocno wpływać na oskarżonego, wzmacniać proces wychowania i kształtowania jego osobowości tak, aby nigdy więcej nie popełnił on czynu zabronionego.
Określając okres próby na maksymalnym możliwy czas - 5 lat (punkt 6 wyroku) - Sąd miał na względzie prewencyjne i wychowawcze oddziaływanie wyroku na oskarżonego – takie orzeczenie winno stanowić gwarancję tego, że oskarżony nie zdecyduje się na ponowne popełnienie przestępstwa. W ocenie Sądu, orzeczenie pięcioletniego okresu próby powinno dać oskarżonemu wystarczająco dużo czasu na to, aby zrozumiał nieopłacalność popełniania przestępstw i – jako osoba faktycznie karana, aczkolwiek pozostająca na wolności – odczuł negatywne skutki związane z orzeczeniem wobec niego kary. Ponadto, okres próby stanowić będzie wystarczająco długi czas na to, aby zweryfikować, czy pozytywna prognoza kryminologiczna w stosunku do oskarżonego była trafna. Tak długi okres próby wpisuje się w postulat wychowawczej roli kary orzekanej wobec młodocianych sprawców przestępstw. Na rozmiar orzeczonego okresu próby wpływ miało także i to, że oskarżony był już wcześniej karany za przestępstwa. Rozstrzygnięcie o oddaniu oskarżonego pod dozór kuratora wynika wprost z treściart. 73 § 2 kk– punkt 6 wyroku.
Ponadto, chcąc wzmocnić proces wychodzeniaP. M.z uzależnienia narkotykowego, a także dostrzegając, że korzystanie przez oskarżonego z narkotyków wpływało na niego wyjątkowo negatywnie i było czynnikiem wpływającym na popełnianie przez niego przestępstw, Sąd działając na podstawieart. 72 § 1 pkt 5 kk, zobowiązał oskarżonego, w okresie próby do powstrzymywania się od używania narkotyków – punkt 6 wyroku.
Biorąc pod uwagę młody wiek oskarżonego, fakt, iż nie uzyskuje on dochodów, przebywa obecnie wOśrodku (...), Sąd uznał, że zasadnym będzie zwolnienieP. M.z obowiązku ponoszenia kosztów postępowania – na podstawie przepisów powołanych w punkcie7 wyroku.
Ponieważ w niniejszej sprawie, oskarżonyP. M.korzystał z pomocy obrońcy z urzędu, zasadnym stało się zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz adw.A. F.zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, która nie została opłacona choćby w części, uwzględniając ilość terminów rozpraw w sprawie, a także należny obrońcy podatek VAT – punkt 8 wyroku.
SSO Agnieszka Kędzierska