Sąd Apelacyjny w Katowicach
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKzw 913/14
Data wyroku: 2014-11-26 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Jolanta Śpiechowicz
Słowa kluczowe: Przerwa W Odbywaniu Kary Pozbawienia Wolności
Podstawa prawna: art. 150 kkw

Sygn. akt II AKzw 913/14

POSTANOWIENIE
Dnia 26 listopada 2014 roku
Sąd Apelacyjny w Katowicach Wydział II Karny w składzie:
Przewodniczący:SSA  Jolanta Śpiechowicz
Protokolant:   Elżbieta Szewczyk-Kwiecińska
przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Krzysztofa Błacha
po rozpoznaniu w sprawieK. F.(F.)
skazanego za przestępstwo zart. 286 §1 k.k.,310 § 2 k.k., 270§ 1k.k. i in.
zażalenia wniesionego przez obrońcę skazanego
na postanowienie Sądu Okręgowego w Katowicach
z dnia 14 maja 2014 roku, sygn. akt VIII Kow 870/14
w przedmiocie odmowy udzielenia przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności
na podstawieart. 437 § 1 k.p.k.,art. 618 § 1 pkt 9 k.p.k.,art. 624 § 1 k.p.k.w zw. zart. 1 § 2 k.k.w.

p o s t a n a w i a

1
utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie,

2
przyznać biegłym sądowym z zakresu psychiatriiW. F.kwotę 206,06 zł (dwieście sześć złotych i sześć groszy) iM. Ś.kwotę 231,11 zł (dwieście trzydzieści jeden złotych jedenaście groszy) tytułem wynagrodzenia za studiowanie akt sprawy, przeprowadzenie badania sądowo – psychiatrycznego oraz wydanie pisemnej opinii dot.K. F.,

3
zwolnić skazanego od ponoszenia wydatków postępowania odwoławczego i obciążyć nimi Skarb Państwa.

UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 14 maja 2014 roku, sygn. akt VIII Kow 870/14, Sąd Okręgowy w Katowicach odmówił udzielenia skazanemuK. F.przerwy w odbywaniu orzeczonych mu kar pozbawienia wolności stwierdzając brak ku temu podstaw.
Powyższe postanowienie zaskarżył obrońca skazanego zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia i mający wpływ na jego treść, przez uznanie, że stan zdrowia skazanego nie uzasadnia udzielenia mu przerwy w karze i że choroby skazanego mogą być leczone w warunkach pobytu w Zakładzie Karny, czy też w Areszcie Śledczym, mimo że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nakazywał ustalenia odmienne.
Wskazując na powyższe obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia i udzielenie skazanemu przerwy w odbywaniu kary we wnioskowanym wymiarze, celem poddania się specjalistycznemu leczeniu, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Wobec treści zarzutów obrońcy Sąd Apelacyjny, postanowieniem z dnia 8 lipca 2014 r. dopuścił dowód z opinii dwóch biegłych lekarzy psychiatrów na okoliczność:

-

czy skazanyK. F.cierpi na chorobę psychiczną uniemożliwiającą wykonanie kary (art. 150 § 1 k.k.w.),

czy może być leczony w warunkach oddziału psychiatrycznego przy Areszcie Śledczym,

czy jego dalszy pobyt w zakładzie karnym może zagrażać jego życiu lub spowodować dla jego zdrowia poważne niebezpieczeństwo (art. 150 § 2 k.k.w.)

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Kodeks karny wykonawczywyraźnie stanowi, iż udzielenie przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności jest możliwe w wypadku choroby psychicznej lub innej ciężkiej choroby skazanego uniemożliwiającej mu odbywanie orzeczonej kary –art. 153 § 1w zw. zart. 150 § 1 k.k.w., przy czym za ciężką chorobę uznaje się taki stan skazanego, w którym odbywanie kary w zakładzie karnym może zagrażać życiu lub spowodować dla jego zdrowia poważne niebezpieczeństwo –art. 150 §2 k.k.w.
Tymczasem z akt sprawy, a w szczególności opinii sądowo – psychiatrycznej z dnia 11.09.2014 r. wydanej w ramach postępowania odwoławczego wynika, iż u skazanegoK. F.stwierdzono zaburzenia osobowości oraz zaburzenia depresyjne o złożonej etiologii (reaktywne na podłożu organicznym) z okresowymi dekompensacjami psychotycznymi. Co istotne, zdaniem biegłych, wymienione zaburzenia nie stanowią choroby psychicznej uniemożliwiającej wykonanie kary jak to określaart. 150 § 1 k.k.w.Zgodnie z wnioskami opinii, skazany może być leczony w warunkach oddziału psychiatrycznego przy Areszcie Śledczym. Nie ma podstaw do stwierdzenia, że dalszy pobytK. F.w zakładzie karnym zagraża jego życiu lub może spowodować dla jego zdrowia poważne niebezpieczeństwo (art. 150 § 2 k.k.w.nie ma zastosowania), pod warunkiem zapewnienia skazanemu możliwości korzystania z porad psychiatrycznych i psychologicznych.
Podkreślenia wymaga, iż zasadą jest, że leczenie skazanych należy do podmiotów leczniczych przeznaczonych dla osób pozbawionych wolności. Dobrze rozwinięta sieć szpitali, ambulatoriów i aptek funkcjonujących w zakładach karnych jest w stanie zapewnić osadzonym w szerokim zakresie podstawową i specjalistyczną opiekę zdrowotną. Dopiero gdy nie mogą one zapewnić osadzonym odpowiedniego leczenia, może być ono prowadzone w pozawięziennym podmiocie leczniczym. Sytuacja taka jednak w obecnym stanie zdrowia skazanego nie zachodzi.
Dlatego też, przy uwzględnieniu wskazanych okoliczności, stanowisko Sądu Okręgowego o braku podstaw do udzielenia skazanemu przerwy w odbywaniu kar pozbawienia wolności należało w pełni zaaprobować, natomiast wniesione przez obrońcę skazanego zażalenie nie mogło odnieść pożądanych skutków, albowiem nie przedstawiono w nim żadnych okoliczności, które mogłyby doprowadzić do zmiany decyzji w tym przedmiocie. Natomiast do administracji aresztu śledczego, w którym skazany przebywa, będzie należało zapewnienie skazanemu odpowiednich porad psychiatrycznych i psychologicznych.
BiegliW. F.iM. Ś.wnieśli o przyznanie wynagrodzenia za studiowanie akt sprawy, przeprowadzenie badania oraz wydanie opinii sądowo psychiatrycznej dot. skazanegoK. F.odpowiednio w kwocie 206,06 zł i 231,11 zł. Sąd przyznał biegłym żądane kwoty, mając na uwadze, iż mieszczą się one w granicach określonych w Rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 24 kwietnia 2013 r. w sprawie określenia stawek wynagrodzenia biegłych, taryf zryczałtowanych oraz sposobu dokumentowania wydatków niezbędnych dla wydania opinii w postępowaniu karnym.
Z tych względów Sąd Apelacyjny orzekł jak wyżej.
Z:
- o treści postanowienia zawiadomić skazanego i obrońcę.
- akta zwrócić.
K., 26 listopada 2014 roku.