Sąd Okręgowy w Tarnowie
IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IV U 1859/13
Data wyroku: 2014-08-25 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Dariusz Płaczek
Słowa kluczowe: Dodatki Do Emerytur I Rent
Podstawa prawna: art. 75 ust. 1 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2009 r. nr 153, poz. 1227 ze zm.)

Sygn. akt IV U 1859/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 25 sierpnia 2014 roku
Sąd Okręgowy w Tarnowie – Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący: SSO Dariusz Płaczek
Protokolant: st. sekr. sądowy Patrycja Czarnik
po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2014 roku w Tarnowie na rozprawie
sprawy z odwołaniaT. B.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT.
z dnia 7 listopada 2013 roku nr(...)
w sprawieT. B.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT.
o dodatek pielęgnacyjny

1
oddala odwołanie;

2
przyznaje od Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Tarnowie na rzecz radcy prawnegoM. K.– Kancelaria Radcy Prawnego wT.kwotę 147,60 zł brutto tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej ubezpieczonejT. B.z urzędu.

Sygn. akt IV U 1859/13

UZASADNIENIE

wyroku Sądu Okręgowego w Tarnowie

z dnia 25 sierpnia 2014 r.
Decyzją z dnia 07.11.2013 r., nr(...), Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT., na podstawieart. 13 ust. 5 i art. 75 ust. 1 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227 ze zm.), odmówiłT. B.przyznania prawa do dodatku pielęgnacyjnego, ponieważ ubezpieczona nie ukończyła 75 lat życia, a Komisja Lekarska ZUS w orzeczeniu z dnia 31.10.2013 r. stwierdziła, że wnioskodawczyni nie jest niezdolna do samodzielnej egzystencji.
Odwołanie od tej decyzji wniosłaT. B., domagając się jej zmiany i przyznania prawa do dodatku pielęgnacyjnego. W uzasadnieniu odwołująca podniosła, że zaskarżona decyzja jest dla niej krzywdząca, ponieważ istniejące schorzenia i pogarszający się stan zdrowia czynią ją osobą niezdolną do samodzielnej egzystencji.
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Bezsporne w niniejszej sprawie było, że odwołującaT. B.,urodzona (...), ma wykształcenie wyże i pracowała jako nauczyciel- bibliotekarz. Od 01.12.2003 r. ubezpieczona jest uprawniona do emerytury. W dniu 05.09.2013 r. wystąpiła zaś do organu rentowego z wnioskiem o przyznanie jej prawa do dodatku pielęgnacyjnego.
W orzeczeniu z dnia 09.10.2013 r. lekarz orzecznik ZUS uznał, że wnioskodawczyni nie jest niezdolna do samodzielnej egzystencji. Na skutek sprzeciwu, sprawa skierowana została do komisji lekarskiej ZUS, która w orzeczeniu z dnia 31.10.2013 r. podtrzymała stanowisko wyrażone przez lekarza orzecznika. Na tej podstawie, decyzją z dnia 07.11.2013 r. ZUS Oddział wT.odmówiłT. B.przyznania prawa do dodatku pielęgnacyjnego, ponieważ ubezpieczona nie ukończyła 75 lat życia, a komisja lekarska ZUS w orzeczeniu z dnia 31.10.2013 r. stwierdziła, że wnioskodawczyni nie jest niezdolna do samodzielnej egzystencji.
(okoliczności bezsporne)
Sąd ustalił ponadto następujący stan faktyczny sprawy:
U odwołującej zdiagnozowano:

-

przewlekłą chorobę niedokrwienną serca w wywiadzie,

nadciśnienie tętnicze,

astmę oskrzelową w wywiadzie,

nadczynność tarczycy w wywiadzie,

zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa z wielopoziomową dyskopatią,

zaburzenia nerwicowe w wywiadzie,

zaniki korowe móżdżku,

przebyte załamanie kości przedramienia lewego.

Odwołująca nie jest osobą niezdolną do samodzielnej egzystencji.
Ubezpieczona porusza się sprawnie, bez podparcia. Ma zachowaną sprawność kończyn, także w zakresie ruchów precyzyjnych, prawidłową zborność ruchów i zachowane odruchy głębokie. Nieznaczne ograniczenia ruchowe dłoni lewej i kręgosłupa nie zaburzająw istotnym stopniu jej ogólnej sprawności ruchowej. Ciśnienie tętnicze jest dobrze kontrolowane farmakologicznie. Układ krążenia i oddechowy są wydolne. Opiniowana może samodzielnie poruszać się, zarówno w obrębie własnego mieszkania, jak i poza nim. Jest w stanie przygotować sobie posiłek, skompletować garderobę, zabezpieczyć potrzeby fizjologiczne i zadbać o higienę. Ogólna sprawność badanej jest dobra, co daje jej możliwość samodzielnego funkcjonowania, ewentualnie z okresową pomocą innych osób.
dowód:

-

opinia sądowo- lekarska z dnia 06.05.2014 r.- k. 10-13,

Sąd podzielił wnioski wynikające z opinii biegłych kardiologa, neurologai specjalisty z zakresu chorób wewnętrznych, ponieważ opinia ta sporządzona zostaław sposób rzetelny, po osobistym przebadaniu ubezpieczonej oraz bardzo szczegółoweji wszechstronnej analizie dokumentacji zgromadzonej w aktach rentowych, przy czym biegli legitymowali się fachową wiedzą oraz odpowiednim doświadczeniem zawodowym. W ocenie Sądu, dokonana przez biegłych diagnoza schorzeń występującychu wnioskodawczyni jest prawidłowa, zaś wnioski wynikające z opinii korespondują ze zgromadzoną dokumentacją medyczną oraz bazują na wynikach przeprowadzonego badania, co czyni opinię wewnętrznie spójną, logiczną i kompletną. Opinia w sposób jednoznaczny i przejrzysty obrazuje stan zdrowia odwołującej i w oparciu o aktualne wskazania wiedzy medycznej kategorycznie rozstrzygają kwestię wpływu stwierdzonych u niej schorzeń na zdolność do samodzielnej egzystencji. Z tych też powodów, Sądw pełni podzielił wnioski wynikające z opinii sądowo- lekarskiej z dnia 06.05.2014 r.
W dniu 18.08.2014 r. pełnomocnik przedłożył co prawda zastrzeżenia ubezpieczonej do opinii sądowo - lekarskiej z dnia 06.05.2014 r. (pismo odręcznie sporządzone), jednak jest to tylko kserokopia pisma odwołującej, która nie została przez nią własnoręcznie podpisana i na piśmie tym nie podpisał się również pełnomocnik odwołującej. Nie jest to zatem pismo procesowe w rozumieniu przepisówkodeksu postępowania cywilnego(art. 126 § 1 k.p.c.) z uwagi na brak podpisu strony albo jej pełnomocnika. Uznać więc należało, że żadna ze stron nie wniosła zastrzeżeń do wydanej w sprawie opinii. Na rozprawie w dniu 25.08.2014 r. pełnomocnik podtrzymał jedynie wniosek zawarty w sporządzonym przez siebie piśmie procesowym z dnia 07.08.2014 r. (data prezentaty: 18.08.2014 r.) o dopuszczenie w sprawie dowodu z ustnej opinii uzupełniającej biegłych sądowych.
Mając na uwadze, że okoliczności sporne zostały w sprawie dostatecznie wyjaśnione, Sąd wniosek ten oddalił uznając, że nie wniosłoby to niczego nowego do postępowania, zmierzając jedynie do jego przewłoki. Wydana w sprawie opinia wyjaśnia wszystkie kwestie sporne w sposób pełny, powołując się na rzeczowe, konkretne i przekonujące argumenty.W tym miejscu należy jedynie zauważyć, iż w orzecznictwie ugruntowane jest stanowisko, że potrzeba powołania innego (kolejnego) biegłego (biegłych) powinna wynikać z okoliczności sprawy, a nie z samego niezadowolenia strony z dotychczas złożonej (złożonych) opinii. Jeżeli więc opinia biegłych jest przekonująca i zupełna dla sądu, który swoje stanowiskow tym względzie uzasadnił, to fakt, iż opinia taka jest niepełna dla stron procesowych, nie jest przesłanką dopuszczenia w sprawie kolejnej opinii (por. wyrok SN z dnia 06.05.2009 r.,II CSK 642/08,Legalis, postanowienie SN z dnia 06.06.2012 r., I UK 113/12,L.).Z uwagi na to, że okoliczności sporne zostały w sprawie dostatecznie wyjaśnione w oparciuo wydaną opinię chirurga ortopedy- traumatologa, neurologa, kardiologa i specjalisty chorób wewnętrznych, Sąd pominął dowód z opinii biegłego pulmonologa.
Uwzględniając powyższe, na podstawie opinii biegłych kardiologa, neurologai specjalisty z zakresu chorób wewnętrznych z dnia 06.05.2014 r., ocenionej pozytywnie, zgodnie z kryteriami zgodności z zasadami logiki i wiedzy powszechnej, poziomu wiedzy biegłych, a także sposobu motywowania oraz stopnia stanowczości wyrażonych w niej wniosków, Sąd oparł swoje rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie.
Pozostałe okoliczności sprawy Sąd uznał za bezsporne, gdyż nie były w żaden sposób kwestionowane przez strony, zaś dokumenty przedstawione na ich stwierdzenie nie budziły wątpliwości Sądu co do ich autentyczności.
Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Istotą sporu w niniejszej sprawie było ustalenie, czy odwołującaT. B.ze względu na stan zdrowia jest niezdolna do samodzielnej egzystencji i na jaki okres oraz kiedy powstała u niej niezdolność do samodzielnej egzystencji.
Stosownie do brzmieniaart. 75 ust. 1 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturachi rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227 ze zm.), dodatek pielęgnacyjny przysługuje ubezpieczonemu, który łącznie spełnia następujące warunki:

-

jest uprawniony do emerytury lub renty,

został uznany za całkowicie niezdolnego do pracy oraz do samodzielnej egzystencji lub ukończył 75 lat życia, chyba że przebywa w domu pomocy społecznej, zakładzie opiekuńczo- leczniczym lub zakładzie pielęgnacyjno- opiekuńczym (z wyjątkiem sytuacji przebywania poza placówką przez okres dłuższy niż 2 tygodnie w miesiącu).

Równocześnie w myśl art. 13 ust 5 powołanej ustawy, niezdolność do samodzielnej egzystencji orzeka się w przypadku stwierdzenia naruszenia sprawności organizmu w stopniu powodującym konieczność stałej lub długotrwałej opieki i pomocy innej osobyw zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych.
Jak wynika z wydanej w niniejszej sprawie opinii biegłych kardiologa, neurologai specjalisty z zakresu chorób wewnętrznych, odwołująca, pomimo rozpoznanych u niej schorzeń w postaci przewlekłej choroby niedokrwiennej serca w wywiadzie, nadciśnienia tętniczego, astmy oskrzelowej w wywiadzie, nadczynności tarczycy w wywiadzie, zmian zwyrodnieniowych kręgosłupa z wielopoziomowa dyskopatią, zaburzeń nerwicowychw wywiadzie, zaników korowych móżdżku oraz przebytego załamania kości przedramienia lewego, nie jest niezdolna do samodzielnej egzystencji.
Skoro więc zaskarżona przez odwołującą decyzja ZUS Oddział wT.z dnia07.11.2013 r. była zasadna, jej odwołanie od tej decyzji należało oddalić, przyjmując jako podstawę prawną takiego rozstrzygnięcia powołane wyżej przepisy ustawy z dnia17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z FUS orazart. 47714§ 1 k.p.c.(punkt 1 wyroku).
Sąd przyznał od Skarbu Państwa- Sądu Okręgowego w Tarnowie na rzecz pełnomocnika odwołującej z urzędu (radcy prawnego) kwotę 147,60 zł brutto tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej ubezpieczonej z urzędu- zgodniez§ 15w związku z§ 11 ust. 2 i § 2 ust. 1 i 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionegoz urzędu(Dz. U. z 2013 r. poz. 490). Kwota ta uwzględnia stawkę podatku od towarówi usług.