Sąd Okręgowy w Koszalinie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 75/14
Data wyroku: 2014-10-29 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Marta Piotrowska, Tomasz Krzemianowski, Ewa Rakowiec
Słowa kluczowe: Ustawa O Przeciwdziałaniu Narkomanii
Podstawa prawna: art. 55 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, art. 11§2 kk, art. 12 kk, art. 65§1 kk
Teza: uznano za winnego i wymierzono karę

Sygn. akt II K 75/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 29 października 2014 roku
Sąd Okręgowy w Koszalinie II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSO Tomasz Krzemianowski (spr.)
Ławnicy: Marta Piotrowska, Ewa Rakowiec
Protokolant:  sekr. sąd. Paulina Ferenc
przy udziale prokuratora Prokuratury Okręgowej w Koszalinie Beaty Szefler
po rozpoznaniu w dniu 29 października 2014 r.
sprawyA. S.,synaM.iE.z domuK.,urodzonego dnia (...)wP.,
oskarżonego o to, że:
w okresie od wiosny 2008 r. do 21 marca 2010 r. w Holandii i Polsce, działając w wykonaniu
z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, którą kierował wspólnie zK. S.–ps. (...)iG. B.–ps. (...)i w skład której wchodziły inne ustalone i nieustalone osoby, za pośrednictwemJ. H.–ps. (...)iŁ. M.–ps. (...)oraz innych ustalonych i nieustalonych osób, dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia, a następnie dostawy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej znacznej ilości substancji psychotropowych i środków odurzających w postaci amfetaminy w łącznej ilości nie mniejszej niż 17.9 kg co stanowi nie mniej niż 17.900 jednorazowych porcji o wadze 1 grama, kokainy w łącznej ilości nie mniejszej niż 5,929 kg, marihuany w łącznej ilości nie mniejszej niż 72,827 kg oraz 200.000 sztuk tabletek „extasy”, celem wprowadzenia jej do obrotu i dalszej sprzedaży innym, nieustalonym dotychczas osobom, a mianowicie:

-

w okresie od wiosny 2008 r. do 14 lipca 2009 r. za pośrednictwemJ. H.–ps. (...)dokonał co najmniej dziesięciokrotnego wewnątrzwspólnotowego przewozu środków odurzających w postaci marihuanyw łącznej ilości 37,2 kg uzyskanej w Holandii m. in. od osób ops. (...), ops. (...), ops. (...), o imieniuF.orazJ., każdorazowo uzyskując wymieniony środek w ilościach po 4-6 kg, przewozu środka odurzającego w postaci kokainy w ilości nie mniej niż 1,3 kg, każdorazowo uzyskując po około 0,5-0,8 kg wymienionego środka, przewozu substancji psychotropowej w postaci amfetaminyw łącznej ilości 4,5 kg, każdorazowo nabywając tą substancję w ilości 0,5-4 kg, przewozu substancji psychotropowych w postaci tabletek „extasy” w ilości 200.000 sztuk, przewożąc każdorazowo od 30.000 - 70.000 sztuk,

w dniu 14 lipca 2009 r., za pośrednictwemJ. H.–ps. (...)dokonał wewnątrzwspólnotowego przewozu środków odurzających w postaci amfetaminy w ilości 5.906,3 g netto, uzyskanej od nieustalonej osoby w Holandii, celem wprowadzenia jej do obrotu i sprzedaży innym nieustalonym osobom, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na zatrzymanie kuriera przez funkcjonariuszy policji,

w okresie od sierpnia 2009 r. do stycznia 2010 r. za pośrednictwemŁ. M.dokonał co najmniej dziesięciokrotnego wewnątrzwspólnotowego przewozu środków odurzających w postaci marihuany w łącznej ilości 30 kg uzyskanej w Holandii od osoby o imieniu(...), każdorazowo uzyskując wymieniony środek w ilościach po 2-5 kg oraz czterokrotnego przewozu środka odurzającego w postaci kokainy w ilości nie mniej niż 4 kg, każdorazowo uzyskując po około 0,5 kg wymienionego środka,

w dniu 19 stycznia 2010 r. w Holandii, za pośrednictwemŁ. M.dokonał wewnątrzwspólnotowego przewozu środków odurzających w postaci marihuany w łącznej ilości 5.627,85 g brutto oraz kokainy w ilości 629,89 g brutto, uzyskanej od osoby o imieniu(...), celem wprowadzenia jej do obrotu i sprzedaży innym nieustalonym osobom, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na zatrzymanie wymienionego przez funkcjonariuszy policji,

tj. o przestępstwo zart. 55 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179, poz. 1485 z późn. zmianami) i art. 56 ust. 1 i 3 cyt. ustawy orazart. 13 § 1 kkw zw. zart. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 12 kki w zw. zart. 65 § 1 kk,

1
uznaje oskarżonegoA. S.za winnego tego, że w okresie od wiosny 2008 roku do 21 marca 2010 roku w Holandii i na terenie Rzeczypospolitej Polskiej,wN.,R.,Ś., działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z ustalonymi osobami, w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, którą w okresie od wiosny 2008 roku do lipca 2009 roku kierował wspólnie z ustaloną osobą, a następnie w niej działał do 21 marca 2010 roku, w skład której wchodziły ustalone osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na wewnątrzwspólnotowym nabywaniu środków odurzających i substancji psychotropowych oraz obrocie środkami odurzającymi i substancjami psychotropowymi przez ich dalszą dystrybucję na terenie Rzeczpospolitej Polskiej, dokonał osobiście lub też za pośrednictwem ustalonych osób zakupu,a następnie wewnątrzwspólnotowego nabycia z terytorium Holandii (R.,E.,T., okoliceH.) znacznej ilości substancji psychotropowych i środków odurzających w postaci amfetaminy w łącznej ilości 7,906 kg, kokainy w łącznej ilości 2,598 kg, marihuany w łącznej ilości 30 kg oraz 155.000 sztuk tabletek „extasy”,a mianowicie:

-

w okresie od wiosny 2008 roku do 14 lipca 2009 roku za pośrednictwem ustalonej osoby dokonał siedmiokrotnego wewnątrzwspólnotowego nabycia środków odurzających w postaci marihuany w łącznej ilości 30 kg, każdorazowo uzyskując wymieniony środek w ilościach od 3 do 6 kg, wewnątrzwspólnotowego nabycia środka odurzającego w postaci kokainy w ilości 100 gram, dwukrotnego wewnątrzwspólnotowego nabycia substancji psychotropowej w postaci amfetaminy w łącznej ilości 2 kg, każdorazowo w ilości 1 kg, pięciokrotnego wewnątrzwspólnotowego nabycia substancji psychotropowych w postaci tabletek „extasy” w ilości 155.000 sztuk, każdorazowo w ilości od 15.000 - 50.000 sztuk,

w dniu 14 lipca 2009 roku za pośrednictwem ustalonej osoby dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia substancji psychotropowej w postaci amfetaminy w ilości 5,906 kg, przy czym kurier został zatrzymany na terenie Rzeczypospolitej Polskiej przez funkcjonariuszy policji,

w okresie od sierpnia 2009 roku do stycznia 2010 roku za pośrednictwem ustalonej osoby dokonał czterokrotnego wewnątrzwspólnotowego nabycia środka odurzającego w postaci kokainy w ilości 2 kg, każdorazowo uzyskując po około 0,5 kg wymienionego środka,

w dniu 19 stycznia 2010 roku za pośrednictwem ustalonej osoby dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia środka odurzającego w postaci kokainy w ilości 498,5 grama, przy czym kurier został zatrzymany na terenie Rzeczypospolitej Polskiej przez funkcjonariuszy policji,

a następnie uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami środków odurzającychi substancji psychotropowych, pozyskanymi w wyżej opisany sposób, sprzedając je nieustalonym osobom, przy czym z uczestnictwa w wewnątrzwspólnotowym nabywaniu środków odurzających i substancji psychotropowych oraz obrocie tymi środkamii substancjami uczynił sobie stałe źródło dochodu, tj. przestępstwa zart. 55 ust. 3 i art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. z 2012 roku poz. 124 – tekst jednolity) w brzmieniu sprzed zmiany wprowadzonej ustawą z dnia 1 kwietnia 2011 r. (Dz. U. z 2011 roku, Nr 117, poz. 678) w zw. zart. 4§1 kkprzy zast.art. 11 § 2 kkw zw. zart. 12 kki w zw. zart. 65 § 1 kki za to na podstawie art.art. 55 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiiart. 33 § 1 i 3 kkprzy zast.art. 11 § 3 kki w zw. zart. 65 § 1 kkskazuje go na karę 5 (pięciu) latpozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 350 (trzystu pięćdziesięciu) stawek dziennych, ustalając wartość jednej stawki na 30 zł (trzydzieści złotych);

2
na podstawieart. 45§1 kkorzeka wobec oskarżonegoA. S.przepadek na rzecz Skarbu Państwa równowartości korzyści majątkowej osiągniętej z przypisanego mu przestępstwa w kwocie 387.282,50 zł (trzysta osiemdziesiąt siedem tysięcy dwieście osiemdziesiąt dwa złote pięćdziesiąt groszy);

3
na podstawieart. 63§1 kkna poczet wymierzonej oskarżonemu kary pozbawienia wolności zalicza okres jego rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 21 marca 2012 roku do dnia 08 sierpnia 2014 roku;

4
zwalnia oskarżonego od obowiązku uiszczenia na rzecz Skarbu Państwa kosztów postępowania, w tym opłaty.

II K 75/14

UZASADNIENIE
Wiosną 2008 rokuA. S.spotkał się zK. S., pseudonim(...), zamieszkałym w miejscowościD.podN.. Mężczyźni poznali się już wcześniej w podkoszalińskiej dyskotece Odyseja.K. S.wpadł na pomysł nielegalnego sprowadzania narkotyków z terenu Holandii do Polski w celu ich sprzedaży. W tym czasieK. S.odbywał karę pozbawienia wolności w zakładzie karnym, a na wolności przebywał jedynie krótkoterminowo korzystając z przepustek w odbywaniu kary. Z tego też powodu potrzebował osoby, która w czasie jego pobytu w izolacji będzie zajmować się tym przedsięwzięciem. Zaproponował więc w nim udziałA. S.jako osobie zaufanej. Obaj mieli wyłożyć pieniądze na zakup narkotyków w Holandii, a następnie po ich dostarczeniu do Polski zająć się ich zbytem. Dochody uzyskane ze sprzedaży narkotyków miały być pomiędzy nich dzielone.A. S.zgodził się wziąć udział w tym procederze i początkowo wyłożył na ten cel 40.000zł. NatomiastK. S.przekazał na zakup narkotyków 10.000zł.
(dowód:wyjaśnienia i zeznaniaK. S.- k.1185-1188, 177-182, 183-187, 188-193, 194-196, 197-199, 200-204, 112-114, 161-162, 279-284, 877)

K. S.zwerbował takżeJ. H.pseudonim(...), mieszkańcaN.przydzielając mu rolę kuriera, a także magazyniera.J. H.miał za zadanie przywozić zakupione w Holandii narkotyki korzystając z samochodu osobowego. Za każdy kurs miał otrzymać wynagrodzenie w kwocie 2.000zł. Następnie przywiezione do Polski narkotyki miał przechowywać, aż do czasu ich odbioru przezK. S.lubA. S..K. S.poznałA. S.zJ. H..
(dowód:wyjaśnienia i zeznaniaK. S.- k.1185-1188, 177-182, 183-187, 188-193, 194-196, 197-199, 200-204, 112-114, 161-162, 279-284, 877 iJ. H.- k.501-504, 75-80, 81-83, 84-85, 110-111, 126-126verte, 295-302)
Narkotyki na terenie Holandii miał pozyskać znajomyK. S.M. K.pseudonim(...).K. S.poznał go kilka lat temu w czasie pracy w Holandii.M. K.przez dłuższy czas mieszkał na terenie Holandii i posiadał liczne kontakty. Mężczyźni porozumieli się co do dostaw narkotyków.K. S.przekazałJ. H.kontakt doM. K.. Po ustaleniu wszystkich istotnych szczegółówK. S.wrócił do zakładu karnego, zaśJ. H.pojechał razem zA. S.po narkotyki.A. S.miał za zadanie prowadzić rozmowy zM. K., oraz zapłacić za narkotyki, zaśJ. H.miał przywieźć narkotyki do Polski.
Na pierwszy wyjazd do Holandii po narkotyki udali sięA. S.,J. H.i przebywający akurat w PolsceM. K.. Samochodem(...)należącym doA. S.udali się doR.. Tam za pośrednictwemM. K.doszło do spotkania ze znanym mu osobiście mężczyzną o pseudonimie(...). Ten dostarczył im 50.000 sztuk tabletek extasy, za które zapłaciłA. S., płacąc 30 eurocentów za sztukę. Narkotyki przywiózł do PolskiJ. H.i ukrył je na terenie swojej posesji.A. S.wrócił później do kraju.J. H.wydawał tabletki extasyA. S.iK. S.na ich żądanie, w pakietach liczących tysiące sztuk.H.niejednokrotnie zawoził tabletki extasyA. S.w umówione miejsce, doR..K. S.iS.sprzedawali tabletki extasy w tysiącach sztuk, w różnych cenach: 1,70zł-1,80zł; 2zł oraz po 40 eurocentów za sztukę(wyjaśnieniaK. S.- k.184- cena 1,70zł; k.191-192- cena- 1,70zł-1,80zł; k.179- ceny 2zł i 40 eurocentów). Pieniądze pochodzące ze sprzedaży narkotykówK. S.iA. S.postanowili przeznaczyć na zakup kolejnych partii narkotyków.
(dowód:wyjaśnienia i zeznaniaK. S.- k.1185-1188, 177-182, 183-187, 188-193, 194-196, 197-199, 200-204, 112-114, 161-162, 279-284, 877;J. H.- k.501-504, 75-80, 81-83, 84-85, 110-111, 126-126verte, 295-302 iM. K.- k.1099-1102, 115-118, 125, 257-258, k.314, 723-725, 726-728, 729-730, 1030)
Jeszcze przed sprzedażą wszystkich tabletek „extasy”A. S.po uzgodnieniu zK. S.postanowił ponownie udać się do Holandii, tym razem po marihuanę. Pojechał tam zJ. H.. Mężczyźni po przybyciu doR.spotkali się zM. K., który pośredniczył w zakupie narkotyków, oraz udostępnił im garaż do bezpiecznego zapakowania i ukrycia narkotyków w samochodzie. Kupili 4kg marihuany od mężczyzny o pseudonimie(...), za którą zapłaciłS.płacąc 2.900 euro za 1kg. Transakcja miała miejsce w okolicachH.. Narkotyki przewiózł do Polski samochodem marki VW PassatJ. H.a następnie ukrył je w szopie.H.podzielił zakupioną marihuanę na pakiety po 0,5kg każdy korzystając z wagi jaką otrzymał odS.. Potem wydawał jąK. S.iA. S.marihuanę w żądanych przez nich ilościach, zaś oni sprzedawali ją swoim odbiorcom, w różnych cenach, w przedziale od 14zł do 16zł za 1 gram marihuany (wyjaśnieniaK. S.- k.184 i k.191-192).
(dowód:wyjaśnienia i zeznaniaK. S.- k.1185-1188, 177-182, 183-187, 188-193, 194-196, 197-199, 200-204, 112-114, 161-162, 279-284, 877;J. H.- k.501-504, 75-80, 81-83, 84-85, 110-111, 126-126verte, 295-302 iM. K.- k.1099-1102, 115-118, 125, 257-258, k.314, 723-725, 726-728, 729-730, 1030)
Po przywozie tabletek „extasy” i marihuanyA. S.postanowił sprowadzić także kokainę, aby następnie rozprowadzić ją na terenie Polski. Przedstawił ten pomysłK. S., który go zaakceptował.A. S.ponownie udał się więc wraz zJ. H.do Holandii, gdzie za pośrednictwemM. K.nabył od mężczyzny o pseudonimie(...)100 gramów kokainy płacąc 26 euro za 1 gram(wyjaśnieniaK. S.- k.186). Podobnie jak wcześniej kokainę przewiózł do PolskiJ. H.

(dowód:wyjaśnienia i zeznaniaK. S.- k.1185-1188, 177-182, 183-187, 188-193, 194-196, 197-199, 200-204, 112-114, 161-162, 279-284, 877;J. H.- k.501-504, 75-80, 81-83, 84-85, 110-111, 126-126verte, 295-302 iM. K.- k.1099-1102, 115-118, 125, 257-258, k. 314, 723-725, 726-728, 729-730, 1030)
Na początku 2009r. oskarżonyA. S.iK. S.uzgodnili, że będą sprowadzać z Holandii amfetaminę. W celu zakupu amfetaminy pojechał do HolandiiJ. H., który wR.kupił od(...)4kg amfetaminy, płacąc 1.200 euro za 1kg. Ponownie w transakcji pośredniczyłM. K.. Z uwagi na złą jakość towaru, która spowodowała, że otrzymana substancja nie nadawała się do sprzedaży,J. H.po uzgodnieniu zK. S., całą zakupioną partię narkotyku wyrzucił.K. S.skontaktował się zM. K.i ustalił z nim, że w ramach rekompensaty będzie on przekazywał bezpłatnie partie amfetaminy przy okazji zakupów innych narkotyków.J. H.otrzymał dwukrotnie takie partie amfetaminy, po 1kg za każdym razem.K. S.iA. S.sprzedawali amfetaminę w cenie 8-9zł za 1 gram (wyjaśnieniaK. S.- k.191-192).
(dowód:wyjaśnienia i zeznaniaK. S.- k.1185-1188, 177-182, 183-187, 188-193, 194-196, 197-199, 200-204, 112-114, 161-162, 279-284, 877;J. H.- k.501-504, 75-80, 81-83, 84-85, 110-111, 126-126verte, 295-302 iM. K.- k.1099-1102, 115-118, 125, 257-258, k.314, 723-725, 726-728, 729-730, 1030)

J. H.w okresie od wiosny 2008r. do 14 lipca 2009r. wielokrotnie jeszcze jeździł do Holandii po zamówione przezK. S.iS.narkotyki. Przy czym w tych wyjazdach oskarżonyS.już mu nie towarzyszył. Oprócz opisanych powyżej wyjazdów i transakcji, pojechał jeszcze czterokrotnie po tabletki extasy, sześciokrotnie po marihuanę i raz po amfetaminę, z którą został w dniu 14 lipca 2009r. zatrzymany.
Tabletki extasy kupował od(...). Dwukrotnie kupił po 35.000 sztuk tych tabletek, raz 15.000 sztuk i ostatni raz przywiózł do Polski partię 20.000 sztuk tabletek extasy(k.75-80). Łącznie przewiózł 155.000 sztuk tabletek extasy, uwzględniając pierwszą partię 50.000 sztuk, po którą pojechał razem zS..
W przypadku marihuany,J. H.kupował narkotyki od różnych osób, wskazanych mu przezK. S.. Raz kupił 4,3kg marihuany od mężczyzny nazywanego(...), płacąc 2.900 euro za 1kg. Do transakcji doszło wmiejscowości T.(wyjaśnieniaH.- k.78verte). Również jeden raz zakupił marihuanę od mężczyzny o imieniuJ.w ilości 3kg, płacąc 3.200 euro za 1kg (wyjaśnieniaH.- k.78verte). Natomiast czterokrotnieJ. H.kupował marihuanę od mężczyzny o imieniuF., płacąc 2.700 euro za 1kg. Do tych transakcji dochodziło wE.. TrzykrotnieH.nabył odF.po 5-6kg marihuany i raz kupił 4kg tego środka odurzającego (wyjaśnieniaJ. H.- k.77verte).
(dowód:wyjaśnienia i zeznaniaK. S.- k.1185-1188, 177-182, 183-187, 188-193, 194-196, 197-199, 200-204, 112-114, 161-162, 279-284, 877 iJ. H.- k.501-504, 75-80, 81-83, 84-85, 110-111, 126-126verte, 295-302)
W dniu 14 lipca 2009 rokuJ. H.został zatrzymany przez funkcjonariuszy Policji przewożąc kolejną partię narkotyków z Holandii do Polski dlaA. S.iK. S.. Do zatrzymania doszło na terenie Polski około 10 km zaK.w okolicy zjazdu naS.. W trakcie przeszukania samochodu marki(...)nr rej. (...), którym podróżował zabezpieczono ukrytą w specjalnych schowkach amfetaminę w ilości 5,906 kg. Amfetaminę tęJ. H.zakupił uprzednio w Holandii od mężczyzny o pseudonimie(...)za cenę 1200 euro za 1 kg.
(dowód:wyjaśnienia i zeznaniaK. S.- k.1185-1188, 177-182, 183-187, 188-193, 194-196, 197-199, 200-204, 112-114, 161-162, 279-284, 877 iJ. H.- k.501-504, 75-80, 81-83, 84-85, 110-111, 126-126verte, 295-302; protokół przeszukania wraz ze spisem i opisem rzeczy, dotyczącyJ. H.- k.695-696; opinia chemiczna nr H-V-C-5480-503/09/AK- k.699-700)
Z uwagi na zatrzymanieJ. H.K. S.już w sierpniu 2009 roku za pośrednictwemM. G.pseudonim(...)zwerbował jako kolejnego kurieraŁ. M.pseudonim(...). W tym samym czasieK. S.zaczął także współpracować w zakresie handlu narkotykami ze swoim znajomymG. B.pseudonim(...). Już wcześniej odsprzedawał mu część narkotyków przywożonych przezJ. H., lecz wówczas traktował go tylko jako odbiorcę. Wraz z pozyskaniem nowego kuriera zaczął wspólnie z nim planować i przeprowadzać transakcje obrotu narkotykami.K. S.poinformowałA. S.o fakcie pozyskania nowego kuriera a także wspólnika. Nie poznał ich jednak ze sobą.A. S.nadal współpracował zK. S., finansując wspólnie z nim zakup kokainy przywożonej z Holandii przezŁ. M., a następnie rozprowadzając ją na terenie Polski. Nie wyjeżdżał już jednak osobiście po narkotyki razem z kurierem. Kontrolę nadŁ. M. (1)sprawowałK. S.orazG. B..K. S.część transakcji narkotykowych przeprowadzał wyłącznie w porozumieniu zG. B., nie informując o nichA. S.. Jednocześnie dbał o to, aby z transakcji, w którychA. S.cały czas miał zaangażowane swoje środki finansowe, otrzymywał należną mu część zysku.
(
    dowód:wyjaśnienia i zeznaniaK. S.- k.1185-1188, 177-182, 183-187, 188-193, 194-196, 197-199, 200-204, 112-114, 161-162, 279-284, 877;Ł. M.- k.504-505, 163-171, 172-176, 216-219, 222-223, 247-248, 265, 309-310;M. G.- k.1189, 161-162;G. B.- k.1103-1105, 135-144, 145-147, 148-150, 151-155, 279)

Ł. M.jeździł do Holandii po narkotyki samochodem markiM.. KażdorazowoK. S.bądź teżG. B.ustalali szczegóły transakcji, zaśŁ. M.wykonywał ich polecenia. Z Holandii przywoził marihuanę oraz kokainę. Narkotyki były kupowane od mężczyzny o imieniu(...). Zakupy kokainy były finansowane z pieniędzyG. B., oraz ze wspólnych pieniędzyK. S.iA. S., którymi dysponowałK. S.. Po zbyciu narkotyku pieniądze trafiały doK. S., który dzielił je pomiędzy trzech mężczyzn, przy czymK. S.połowę zysku przekazywałG. B. (1)zaś drugą połową dzielił się zA. S..

Ł. M.w okresie od sierpnia 2009r. do stycznia 2010r. czterokrotnie przewiózł z Holandii do Polski kokainę, za każdym razem o wadze 0,5kg. Następnie była rozprowadzana w Polsce przezA. S.orazK. S.iB.. Mężczyźni ustalili jako minimalną cenę sprzedaży 31 euro za 1 gram kokainy(wyjaśnieniaK. S.- k.189) i taka kwota za 1 gram sprzedanego narkotyku trafiała do wspólnej puli, którą dysponowałK. S.. Pieniądze pochodzące ze sprzedaży kokainyK. S.dzielił na trzy części, przy czymB.otrzymywał połowę zysku a drugą połowę środków finansowychK. S.dzielił pomiędzy siebie iS..
Ł. M.przywoził również z Holandii marihuanę.A. S.w żaden sposób nie uczestniczył w jej zakupie ani też w jej dystrybucji.
(
    dowód:wyjaśnienia i zeznaniaK. S.- k.1185-1188, 177-182, 183-187, 188-193, 194-196, 197-199, 200-204, 112-114, 161-162, 279-284, 877;Ł. M.- k.504-505, 163-171, 172-176, 216-219, 222-223, 247-248, 265, 309-310;G. B.- k.1103-1105, 135-144, 145-147, 148-150, 151-155, 279)
W dniu 19 stycznia 2010 roku w czasie przewozu kolejnej partii narkotyków z Holandii, już na terenie Polski,Ł. M.został zatrzymany przez funkcjonariuszy Policji. W czasie przeszukania zabezpieczono w samochodzieM.nr rej. (...)marihuanę w ilości 4.044,80 gram netto, oraz kokainę w ilości 498,51 gram netto. Narkotyki zostały w Holandii zakupione podobnie jak wcześniej odM..
(
    dowód:wyjaśnienia i zeznaniaŁ. M.- k.504-505, 163-171, 172-176, 216-219, 222-223, 247-248, 265, 309-310 iG. B.- k.1103-1105, 135-144, 145-147, 148-150, 151-155, 279; protokół przeszukania samochodu markiM.- k.671-673; protokół oględzin rzeczy- k.674; materiał poglądowy z oględzin samochodu- k.675-679; notatka dotycząca zabezpieczonych narkotyków- k.680; opinia chemiczna nr H-V-C-5480-83/10/AK-k.683-684)
A. S.został zatrzymany w dniu 21 marca 2010 roku o godz. 00.20 wŚ., w samochodzie, w pobliżu swojego miejsca zamieszkania.
(dowód: protokół zatrzymania, k. 1181 akt sprawy II K 50/11)
Na mocy prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Koszalinie z dnia 03.09.2012r w sprawie II K 50/11, utrzymanego w mocy wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 18.06.2014r w sprawie II AKa 29/14,A. S.został m.in. skazany na karę 2 lat pozbawienia wolności za przestępstwo polegające na tym, że w okresie od wiosny 2008r do 21 marca 2010r wŚ.,N.i innych miejscowościach brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej w skład której wchodziły ustalone osoby, tj.K. S.,J. H.,M. K.,G. B.orazŁ. M., przy czym w okresie od wiosny 2008r do lipca 2009r grupą tą kierował wspólnie z ustaloną osobą, tj. zK. S., zaś zorganizowana grupa przestępcza miała na celu popełnienie przestępstw polegających na wewnątrzwspólnotowym nabywaniu środków odurzających i substancji psychotropowych oraz obrocie środkami odurzającymi i substancjami psychotropowymi przez ich dalszą dystrybucję na terenie RP, tj. czynu zart. 258§3 kk.
(dowód: wyrok SO w Koszalinie w sprawie II K 50/11, k. 357-365, wyrok SA w Szczecinie w sprawie II AKa 29/14, k. 4.380 akt II K 50/11)
Przed przystąpieniem do oceny materiału dowodowego sprawy należy poczynić konieczne zastrzeżenia, wynikające z treści poprzednich rozstrzygnięć wydanych w sprawie. Otóż niniejszy wyrok został wydany w wyniku ponownego rozpoznania sprawy, na skutek treści wyroku Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 18.06.2014r w sprawie II AKa 87/14, wydanego w wyniku rozpoznania środków odwoławczych wniesionych od poprzedniego wyroku skazującego Sądu Okregowego w Koszalinie z dnia 9.01.2014 pod sygnaturą II K 43/13. W uzasadnieniu tego wyroku znalazły się konkretne wskazania i zalecenia Sądu Apelacyjnego, które determinowały zakres rozpoznania sprawy w tym postępowaniu. Rzutowały one jednocześnie na ocenę materiału dowodowego sprawy. Otóż należy zwrócić uwagę, iż Sąd Apelacyjny uznał, iż Sąd pierwszej instancji poprzednio rozpoznający sprawę bezbłędnie ustalił stan faktyczny, wywodząc logiczne wnioski z właściwie przeprowadzonej oceny wszystkich dowodów zebranych w sprawie. W szczególności za niebudzące wątpliwości zostały uznane ustalenia Sądu zarówno co do wspólnego uczestnictwa oskarżonego z innymi ustalonymi osobami w procederze nabywania i obrotu narkotykami, jak i ilości zakupionych narkotyków, ich ceny oraz ilości transakcji. Sąd Apelacyjny uznał także za trafne ustalenia dotyczące uznania ilości nabywanych narkotyków za znaczną, działania w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i uczynienia sobie z tego procederu stałego źródła dochodu. Jedyną i wyłączną przyczyną uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania była potrzeba uwzględnienia nie istniejącego w chwili poprzedniego wyrokowania przez Sąd I instancji, wyroku Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 18 czerwca 2014r w sprawie II AKa 29/14, utrzymującego w mocy pierwszy z wydanych w sprawie wyrok Sądu Okręgowego w Koszalinie z dnia 3 września 2012r pod sygnaturą II K 50/11, skazujący oskarżonegoS.za udział i kierownictwo w zorganizowanej grupie przestępczej, obejmującej proceder nabywania i obrotu narkotykami, zarzucony mu w niniejszej sprawie, w której to uczestniczyły te same osoby, które współdziałały z nim w tym przestępstwie. Przesądzenie zatem przez Sąd Apelacyjny zasadniczych w tej sprawie okoliczności pozwalało na ograniczone, zresztą za pełną akceptacją stron, przeprowadzenie postępowania dowodowego, a ponadto zwalniało Sąd od konieczności szczegółowej oceny dowodów w pisemnym uzasadnieniu.
Zatem ogólnie już tylko należy zaznaczyć, iż Sąd po ujawnieniu materiału dowodowego zebranego w tej sprawie w pełni podzielił ustalenia faktyczne Sądu poprzednio rozpoznającego sprawę i przyjął je za własne. W pełni także podzielił dokonaną przez ten Sąd ocenę materiału dowodowego sprawy. Z jednym wyjątkiem, a mianowicie dotyczącym popełnienia przez oskarżonego zarzucanego mu czynu w ramach zorganizowanej grupy przestępczej. W tym zakresie Sąd oparł się na treści wskazanego wyżej prawomocnego już wyroku Sądu Okręgowego w Koszalinie w sprawie II K 50/11, wspartego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Szczecinie w sprawie II AKa 29/14, podzielając zaprezentowaną tam ocenę materiału dowodowego. Skrótowo rzecz ujmując dokonana przez Sąd w niniejszym postępowaniu ocena dowodów przedstawiała się następująco.
OskarżonyA. S.częściowo przyznał się do winy. Przed Sądem, podczas pierwszego rozpoznania sprawy w postępowaniu II K 50/11 złożył wyjaśnienia, w których opisał okoliczności swojego udziału w procederze nabywania narkotyków i obrotu nimi (k.317-320). Oskarżony przyznał, że wszedł w porozumienie zeS., ale nie dotyczyło ono handlu narkotykami. Pożyczał mu tylko pieniądze z zyskiem, początkowo nie wiedząc, że były one angażowane w biznes narkotykowy. Jednocześnie przyznał, iż kilka razy na prośbęK. S.jeździł po narkotyki do Holandii zJ. H.. PonieważK. S.miał ograniczone zaufanie doH., więc to jemu powierzył kwestię płacenia za narkotyki. Następnie jego rola polegała tylko na ich przewiezieniu pod wskazany adres do odbiorcy. Nie uczestniczył w obrocie nimi.
Wyjaśnieniom oskarżonego, w których kwestionował świadomość wszystkich okoliczności procederu oraz własne zaangażowanie, ograniczając swoją rolę do wykonania rzekomo drugorzędnych, ściśle zleconych mu czynności technicznych, Sąd nie dał wiary. Były one nielogiczne i sprzeczne z zeznaniami pozostałych uczestników procederu objętego zarzutem. Wyjaśnienia oskarżonego były nieudolną próbą wytłumaczenia obciążających go okoliczności, wynikających ze spójnych relacjiK. S.,J. H.iM. K.. Po pierwsze, nielogiczne było, aby oskarżony nie interesował się i nie wiedział w jakie przedsięwzięcie angażowane są jego środki finansowe i to powierzane osobie przebywającej w zakładzie karnym, która zapewniała mu zysk na poziomie 30% pożyczonej sumy. Jego rzekome przekonanie o legalności interesu kłóciło się z opisywanym przez niego dalszym trwaniem i udziałem w procederze, gdyK. S.powiedział mu już, że „głęboko siedzi w handlu narkotykami”. Po drugie, nielogiczne było, iż oskarżony bez zaangażowania ze swojej strony, jedynie na prośbęK. S., zgodził się jeździć do Holandii po narkotyki. Jeżeli zestawi się podane przez niego zasadnicze okoliczności jego udziału w przedsięwzięciu, to widać między nimi funkcjonalny związek, szczegółowo, spójnie i logicznie, w odróżnieniu od wyjaśnień oskarżonego, opisany w wyjaśnieniach i zeznaniachK. S.,J. H.iM. K.. Ich zeznania zostały poddane szczegółowej ocenie przez Sąd poprzednio rozpoznający sprawę. Sąd rozpoznający sprawę ponownie w pełni ocenę tę podzielił i wprost odwołuje się do argumentów przedstawionych w pisemnym uzasadnieniu poprzedniego wyroku, zwłaszcza, że zostały one uznane za trafne także przez sąd odwoławczy. W tym miejscu podkreślić należy, że wskazane osoby, w sposób zupełnie niezależny od siebie, konsekwentny i zgodny przedstawiły okoliczności, z których jednoznacznie wynikał udział oskarżonegoS.w opisanym w stanie faktycznym procederze. Nie ukrywali przy tym i nie pomniejszali swojej roli w przestępstwie. Ujawnili wszystkie istotne, także ich obciążające okoliczności. Opisując swój udział nie mieli żadnych powodów, ani interesu w tym, aby przy okazji, na marginesie swojej sprawy, ewentualnie fałszywie pomawiać oskarżonegoS.. W szczególności nie byli z nim w konflikcie. Wyjaśnienia oskarżonego złożone pod koniec pierwszego przewodu sądowego w dużej mierze wpisywały się w te relacje, bo oskarżony zarówno potwierdził angażowanie swoich środków finansowych w przedsięwzięcie realizowane przezK. S.jak i wyjazdy do Holandii po narkotyki. Kwestionował swoją świadomość pewnych okoliczności, ale jak wskazano w sposób nielogiczny i zupełnie nieprzekonujący w zestawieniu ze spójnymi relacjamiK. S.,H.iK..
Nie było też żadnych wątpliwości, co do udziału oskarżonego w drugim „kokainowym” okresie procederu, opisywanym przezK. S.,G. B.iŁ. M.. To prawda, żeG. B.iŁ. M.nie wymieniali oskarżonego jako osoby zaangażowanej w ten proceder, ale dlatego, że jak zgodnie oświadczali nie mieli z nim kontaktu. Od początku wskazywał na toK. S., tłumacząc, iż nie doszło do zapoznaniaB., ani teżM.zS., gdyż jedynie poinformował oskarżonego o nowym kurierze oraz o fakcie współpracy z nowym wspólnikiem, nie wskazując go nawet z imienia i nazwiska.K. S.podał, iż część transakcji narkotykowych przeprowadzał wyłącznie w porozumieniu zB., nie informując o nichS.. Dbał jednak o to, abyS.otrzymywał należną mu cześć zysku z transakcji, w które zaangażował swoje środki finansowe, a które związane były z zakupem narkotyków w Holandii, zaznaczając, że oskarżony w drugim okresie nie uczestniczył w nabywaniu w Holandii marihuany. Przy okazji zauważyć należy, że ograniczenie w relacjiK. S.roliS.w tym okresie świadczyło o jego wiarygodności, obiektywizmie i wiernym przedstawianiu okoliczności bez chęci fałszywego pomawiania kogokolwiek. To samo trzeba powiedzieć o zeznaniachŁ. M.iG. B., które korespondowały z relacjąK. S.. Ten ostatni podawał przy tym konsekwentnie, że zakupy kokainy były finansowane z pieniędzyB.oraz ze wspólnych pieniędzy jego iS., którymi dysponował. Po sprowadzeniu narkotyków były one następnie rozprowadzane przezS.oraz dwóch pozostałych. Według kategorycznych i jednoznacznych zeznańK. S.pieniądze ze zbytu kokainy trafiały do niego, a on dzielił je pomiędzy trzech mężczyzn, przy czym połowę zysku przekazywałB., zaś drugą połowę dzielił pomiędzy siebie iA. S.. Oskarżony otrzymywał w ten sposób ¼ zysku ze wspólnej transakcji.
Reasumując, Sąd dał wiarę konsekwentnym, logicznym i spójnym wyjaśnieniom oraz zeznaniomK. S.,J. H.,M. K., a takżeG. B.iŁ. M..
Co się zaś tyczy świadkaM. G., to podał, że to on skontaktowałŁ. M.zK. S., wskazując go jako osobę, która może przewozić narkotyki z Holandii. Brak było podstaw do kwestionowania zeznań tego świadka, skoro w pełni korespondowały z relacjamiK. S.,Ł. M.iG. B..
W zakresie rodzaju i ilości narkotyków kupowanych w Holandii w pierwszym okresie, Sąd co do zasady oparł się na wyjaśnieniach i zeznaniachJ. H.(k.75-80). Szczegółowo opisał on poszczególne transakcje, wskazując miejsca, w których do nich dochodziło i osoby, od których poszczególne partie narkotyków były kupowane. Podawał również kwoty jakie płacił za narkotyki. W ocenie Sądu JarosławH.był najbardziej wiarygodnym źródłem wiedzy o ilości narkotyków kupowanych przezK. S.iS., ponieważ był obecny przy poszczególnych transakcjach, przejmował od sprzedającego narkotyki, a kiedy jeździł sam płacił za partię narkotyków i co szczególnie istotne po przywiezieniu narkotyków do Polski przechowywał je, ważył i przepakowywał. Wyjątkiem był zakup kokainy przezS.oraz ustalenie dotyczące ilości pierwszej partii marihuany. Jeżeli chodzi o kokainę, to należało przyjąć za Sądem poprzednio rozpoznającym sprawę wersję najkorzystniejszą dla oskarżonego, a mianowicie, żeA. S.kupił 100 gramów kokainy, tak jak podawał toM. K., który był obecny przy przekazywaniu kokainyS.przezM.(k.1101, 1030verte, 117) . Cenę zakupu natomiast tego narkotyku Sąd ustalił w oparciu o wyjaśnieniaK. S.(k.186). Zasadniczo Sąd oparł ustalenia dotyczące poszczególnych partii marihuany kupionych w Holandii na relacjachJ. H.(k.75-80), w których podawał on ilości oraz cenę zakupu poszczególnych partii towaru. Inaczej było w przypadku pierwszego zakupu marihuany, ponieważ w toku pierwszego rozpoznania sprawy Sąd przyjął, że kupiono 4kg marihuany (vide: str.11 uzasadnienia wyroku w sprawie IIK 50/11- k.371 akt IIK 43/13), w oparciu o wyjaśnieniaK. S.(k.179). Z uwagi na fakt, że wyrok w sprawie IIK 50/11 został zaskarżony na niekorzyśćA. S.tylko co do kary, Sąd rozpoznający ponownie sprawę uznał, że nie może dokonywać ustaleń mniej korzystnych, a takie wynikały z zeznańJ. H., który twierdził, że pierwsza partia marihuany ważyła 6kg (k.76verte). Sąd dokonał ustaleń dotyczących ilości kupionych w Holandii tabletek extasy oraz przywiezionej przezJ. H.amfetaminy, na podstawie wyjaśnień i zeznań tego świadka (k.75-80). Precyzyjnie opisał on poszczególne transakcje dotyczące extasy, a odnośnie amfetaminy zwrócił uwagę, że dwukrotnie przywiózł po 1kg tej substancji, jako rekompensatę za wcześniej przekazaną mu partię tego narkotyku, którą ze względu na złą jej jakość wyrzucił (k.78-78verte). Informację tę potwierdziłK. S..
Ceny sprzedaży poszczególnych rodzajów narkotyków Sąd ustalił w oparciu o wyjaśnienia i zeznaniaK. S., który zajmował się sprzedażą kupionych w Holandii narkotyków.
Rodzaj i ilości narkotyków kupowanych w Holandii w II okresie procederu trwającym od sierpnia 2009r. do 19 stycznia 2010r., Sąd ustalił w oparciu o wyjaśnienia i zeznaniaG. B.orazŁ. M.. W Holandii w/w mężczyźni kupowali kokainę i marihuanę od osoby znanej jakoM., co potwierdziłK. S.. Gdy chodzi o kokainę, to jej zakup finansował obokK. S.iB.oskarżonyS., a następnie po sprowadzeniu jej do Polski uczestniczył w obrocie tym narkotykiem. Powyższe ustalenie wynikało z niebudzących wątpliwości konsekwentnych wyjaśnień i zeznańK. S..M.iB.opisali szczegółowo poszczególne wyjazdy do Holandii i przeprowadzane tam transakcje, których przedmiotem były narkotyki. Z ich zgodnych relacji wynikało, że czterokrotnie kupili kokainę, po 0,5kg za każdym razem, łącznie 2kg, którą przewiózłM.. Kupili również piątą partię kokainy, z którąŁ. M.został zatrzymany w dniu 19 stycznia 2010r.B.iM.kupowali również w Holandii marihuanę, ale jak już wspomniano środek ten był kupowany tylko dlaG. B..
Cenę sprzedaży kokainy kupionej w okresie od sierpnia 2009r. do 19 stycznia 2010r. Sąd ustalił na podstawie wyjaśnieńK. S.(k.189), który wskazał cenę 31 euro za 1g kokainy jako ustaloną pomiędzy nim aS.kwotę, która musiała trafiać do wspólnej puli ze sprzedaży przez nich obu tego narkotyku.
W toku postępowania uzyskano opinie chemiczne dotyczące środków i substancji zabezpieczonych odJ. H., zatrzymanego w dniu 14 lipca 2009r.-opinia nr (...)(k.699-700) oraz odŁ. M., zatrzymanego w dniu 19 stycznia 2010r.-opinia nr (...)(k.683-684) sporządzone przez Sekcję Chemii Laboratorium Kryminalistycznego Komendy Wojewódzkiej Policji weW.. Przedmiotowe opinie są jasne i zupełne a zawarte w nich wywody logiczne. Zostały one sporządzone zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie wymogami. Dlatego też Sąd uznał, że zasługują na uwzględnienie zarówno co do treści jak i zawartych w nich wniosków. Zwłaszcza że strony postępowania wspomnianych opinii nie kwestionowały.
Brak było też podstaw do kwestionowania pozostałych dowodów z dokumentów, w tym w szczególności: tablic poglądowych ze spisem imion i nazwisk- k.663-666, 693-694, 802-808, 834-846, 858-859, 979-987; protokołów przeszukania samochoduM., k.671-673, protokołu oględzin rzeczy- k.674; materiału poglądowego z oględzin samochodu- k.675-679; notatki dotyczącej zabezpieczonych narkotyków- k.680; protokołu przeszukania wraz ze spisem i opisem rzeczy, dotyczącegoJ. H.- k.695-696; tabeli archiwalnych kursów walut- k.1044-1055; danych o karalności- k. 1.472, kwestionariusza wywiadu środowiskowego- k.875-876, opinii o osadzonym oraz informacji o pobytach i orzeczeniach - k.880-881, 1062-1063, 1056-1057, 1203, k.1058-1059, 1204-1205, k. 1476-1481.
Odrębny wątek wymagający ustosunkowania się wiązał się z ustaleniem popełnienia przypisanego oskarżonemu czynu w ramach zorganizowanej grupy przestępczej. W tym zakresie Sąd, ponownie rozpoznając sprawę, także miał ułatwione zadanie. Jak już wyżej wspomniano dysponował bowiem prawomocnym wyrokiem skazującym oskarżonegoS.za udział w takiej grupie, co więcej wspartym orzeczeniem Sądu Apelacyjnego. Jak wynikało z treści obu orzeczeń oraz ich pisemnych uzasadnień obejmowały one skazanie na karę 2 lat pozbawienia wolności za przestępstwo polegające na tym, że oskarżonyS.w okresie od wiosny 2008r do 21 marca 2010r wŚ.,N.i innych miejscowościach brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, w skład której wchodziły ustalone osoby, tj.K. S.,J. H.,M. K.,G. B.orazŁ. M., przy czym w okresie od wiosny 2008r do lipca 2009r grupą tą kierował wspólnie z ustaloną osobą, tj. zK. S., zaś zorganizowana grupa przestępcza miała na celu popełnienie przestępstw polegających na wewnątrzwspólnotowym nabywaniu środków odurzających i substancji psychotropowych oraz obrocie środkami odurzającymi i substancjami psychotropowymi przez ich dalszą dystrybucję na terenie RP, tj. czynu zart. 258§3 kk. Chodziło przy tym o nabycie i obrót narkotykami, objęte niniejszym postępowaniem. Formalnie Sąd nie był związany treścią tych orzeczeń, ale musiałyby zaistnieć zupełnie nadzwyczajne okoliczności, w szczególności nowe i nieznane dotychczas dowody, aby przyjąć w niniejszej sprawie odmienne ustalenia odnośnie działalności grupy, niż te, które wynikały z prawomocnego już wyroku Sądu Okręgowego w Koszalinie w sprawie II K 50/11. Niezależnie od tego Sąd pragnie podkreślić, że po przeanalizowaniu treści tego orzeczenia oraz utrzymującego go w mocy wyroku Sądu Apelacyjnego w Szczecinie, a także dowodów zebranych w niniejszym postępowaniu, Sąd nie miał żadnych wątpliwości, że opis czynu oskarżonego powinien być uzupełniony o jego działanie w ramach zorganizowanej grupy przestępczej oraz kierowanie nia w pierwszym okresie procederu, tj. od wiosny 2008r do lipca 2009r. Sąd w tym zakresie w pełni podzielił argumentację Sądu Okręgowego w Koszalinie w sprawie II K 50/11 oraz Sądu Apelacyjnego w Szczecinie w sprawie II AKa 29/14. Została one szczegółowo przedstawiona w pisemnych uzasadnieniach obu orzeczeń i wobec tego ich powtarzanie jest zbędne. W tym zakresie wystarczające jest odesłanie do treści tych orzeczeń z uwagą, że Sąd przedstawioną tam argumentację w pełni podziela i uznaje za własną. Dla potrzeb niniejszego uzasadnienia Sąd przedstawi już tylko ogólnie najważniejsze i zasadnicze wnioski.
Otóż zdaniem Sądu ustalenie o działaniu oskarżonego w ramach zorganizowanej grupy przestępczej i kierowaniu nią w podanym przedziale czasu, wynikało w pełnym zakresie z wyjaśnień i zeznań wskazywanych już wyżej osób, współdziałających z oskarżonym, tj.K. S.,J. H.,M. K.,G. B.iŁ. M.. W sposób zgodny i wzajemnie uzupełniający się przedstawili on takie mechanizmy swojej przestępczej działalności, które przesądzały, iż wykraczała ona poza ramy zwykłego współsprawstwa. Wskazać tu należy w szczególności na wysoki stopień zorganizowania, w miarę stały jej skład, ścisły podział ról i zadań, w tym z wyraźnymi rolami wiodącymi oskarżonego,K. S., a w drugim okresie działalnościB., przy jednoczesnych typowo usługowych i podporządkowanych rolach innych (kurierzy, magazynierzy, pośrednicy), realizujących polecenia i zadania nakreślone przez tych pierwszych. Do tego ukierunkowanie na popełnianie określonych przestępstw, ich powtarzalność, zbliżająca działalność oskarżonego do działalności gospodarczej zapewniającej mu stałe źródło dochodu.
Gdy chodzi o skonkretyzowanie roli oskarżonegoA. S., to nie ulega wątpliwości iż był on wraz zK. S.założycielem grupy, a następnie osobą, która razem z nim nią kierowała w pierwszym okresie tj. od wiosny 2008r do lipca 2009 roku.A. S.zaakceptował pomysł przestępczej działalności nakreślony przezK. S., a potem aktywnie realizował jego założenia. Wspólnie podejmowali decyzje w zakresie uzyskania źródeł narkotyków, wyboru ich rodzaju, finansowania przyszłych transakcji. To oni byli też pierwszymi ich odbiorcami, a następnie dysponentami.K. S.werbował kurierów i wydawał im polecenia i wskazania dotyczące transakcji zakupu narkotyków za granicą i ich przywożenia, magazynowania i rozdzielania w Polsce. NatomiastS.współfinansował przestępczy proceder, a także kierował nim w czasie, gdyK. S.przebywając w zakładzie karnym miał ograniczone w tym zakresie możliwości. Wówczas to oskarżony zapewniał nadzór nad kurierem oraz dbał o prawidłowy przebieg transakcji. To wreszcie oskarżonyS.iK. S.uzyskiwali jako stojący na czele struktury największe zyski z przestępstwa, opłacając inne zaangażowane w nie osoby. Kierownicza rola oskarżonego była wyraźnie zarysowana w pierwszym okresie działania grupy, tj. w czasie gdy kurierem byłJ. H.. Po zatrzymaniu kuriera z uwagi przede wszystkim na brak bezpośredniego kontaktu z kolejnym kurierem, oraz włączenie się do grupy takżeG. B., oskarżonyA. S.nie kierował już grupą, lecz niewątpliwie nadal w niej uczestniczył, finansując zaopatrzenie grupy w narkotyki oraz nimi obracając.
Struktura grupy była wyraźnie ukształtowana i odpowiadał jej też podział zadań przypisanych każdemu z jej członków, czy to w sposób wyraźny, czy też w sposób dorozumiany. Na czele grupy stali pierwotnieK. S.i oskarżonyA. S., a w późniejszym czasieK. S.wspólnie zG. B.. Przewozem narkotyków i ich magazynowaniem w Polsce zajmowali sięJ. H.iŁ. M., zaś bezpośrednim pozyskiwaniem dostawców na terenie Holandii głównieM. K.. Osoby zajmujące się w grupie rozprowadzeniem hurtowych ilości narkotyków, czyliK. S.,A. S., jak teżG. B.sprzedawali towar pośród swoich odbiorców (dilerów), którzy w przypadkuA. S.nie zostali ustaleni. Pozyskiwanie dostawców narkotyków za granicą odbywało się za pośrednictwem rezydującej tam osoby, następnie przewóz ich do Polski przez ustalonych kurierów, magazynowanie ich w ustalonych miejscach do czasu odbioru przez osoby rozprowadzające narkotyki w ilościach hurtowych, a następnie odbiór tychże narkotyków przez określone osoby i ich rozprowadzanie osobom zajmującym się sprzedażą detaliczną. Należy też wskazać na podział zysków występujący w grupie. Więzi strukturalne grupy wyrażały się w tym, iż to osoby kierujące grupą na określonych warunkach finansowały wspólnie zakup kolejnych partii narkotyków, a następnie osiągniętym zyskiem dzielili się pozostawiając też „wspólną pulę” na kolejne zakupy. Inne osoby w grupie, np. kurierzy nigdy nie partycypowali w zyskach z handlu narkotykami, a jedynie otrzymywali wynagrodzenie w stałej wysokości kilku tysięcy złotych za każdy wykonany kurs za granicę.
W świetle powyższych rozważań nie ulega wątpliwości, iż oskarżonyA. S.działał w zorganizowanej grupie przestępczej z ww. osobami i podejmował w jej ramach zachowania objęte niniejszym postępowaniem, tj. związane z przemytem i nielegalnym obrotem narkotykami. Oskarżony bowiem uświadamiał sobie podstawowe więzi organizacyjne i role tych osób, o których działalności w grupie wiedział. Powyżej przedstawiona organizacja grupy w konsekwencji umożliwiła, iż jej członkowie mieli zapewnione warunki do dokonywania przestępstw związanych z przemytem i wprowadzaniem do obrotu znacznych ilości narkotyków i to przed długi okres czasu.
Podkreślić należy, iż aby przypisać sprawcy udział w zorganizowanej grupie przestępczej wystarczy, aby sprawca ten miał świadomość istnienia grupy i akceptował cele jej działania, a bez znaczenia jest okoliczność, czy sprawca miał wiedzę o wszystkich członkach i mechanizmach działania grupy.
Nie ulega także wątpliwości, że oskarżony choć już nie pełnił roli kierowniczej, to nadal działał w grupie, także w drugim okresie działalności, tj. do marca 2010r,w okresie kiedy kurierem byłŁ. M., a grupą wraz zK. S.kierował jego nowy i dodatkowy wspólnikG. B.. Rola i pozycja oskarżonegoS.została na jego rzecz ograniczona, ale nie łączyło się to z opuszczeniem przez niego grupy. Choć jak wynikało z zeznańK. S.,A. S.nie miał wiedzy o wszystkich transakcjach, któreK. S.organizował zB.,to jednak został poinformowany o nowym kurierze i nadal finansował oraz pobierał zyski związane z zakupem narkotyków z Holandii. W drugim okresie obowiązywały te same reguły „zagospodarowania” zysku z handlu narkotykami – czysty zysk dzielili zB.na pół, w tymK. S.swoją połowę dzielił jeszcze zA. S.. Ważne były także w tym zakresie zeznaniaG. B.. Omawiając działalność, jaką prowadził z K.S.świadek przedstawił tożsamy mechanizm jak ten istniejący w relacjiK. S.iS., łącznie z udziałem w charakterze kurieraŁ. M., który zastąpiłJ. H..
Powtórzyć należy za Sądem Apelacyjnym w Szczecinie wydającym wyrok w sprawie II AKa 29/14, że przez zorganizowaną grupę przestępczą należy rozumieć co najmniej trzy osoby, które łączy wspólny cel popełniania przestępstw. Od współsprawstwa różni grupę istnienie podstawowej wewnętrznej struktury organizacyjnej, chociażby o niskim stopniu zorganizowania. Progiem karalnego zorganizowania grupy przestępczej będzie więc istnienie między jej członkami chociażby niewysokiego, ale widocznego stopnia powiązań organizacyjnych i hierarchicznych. W orzecznictwie przyjmuje się przy tym, iż przejawem tego rodzaju powiazań jest istnienie wyodrębnionego ośrodka decyzyjnego (przywództwa), skoordynowany sposób działania, w miarę stabilny podział zadań i funkcji wewnątrz grupy, pewna trwałość, planowanie przestępstw, zabezpieczenie potrzeb grupy, gromadzenie narzędzi popełniania przestępstw, wyszukiwanie miejsc dla przechowywania łupu, rozprowadzanie go, podział ról, powiązania socjologiczno-psychologiczne między członkami. Te wszystkie cechy nosiła grupa założona i kierowana przezK. S.iA. S., a następnie kierowana przezK. S.iG. B., w której nadal uczestniczyłA. S.. Należy przy tym podkreślić, że nie wszyscy członkowie zorganizowanej grupy przestępczej muszą być bezwzględnie podporządkowani kierownictwu grupy, a jej członkami mogą być także sprawcy, którzy mają świadomość istnienia zorganizowanej grupy przestępczej, akceptują jej cele i swoją w niej rolę, lecz niekoniecznie stoją na pozycji podległej wobec kierownictwa grupy. Rola takich sprawców może być bowiem na tyle istotna dla grupy przestępczej, że akceptują pozycję takiego członka, nawet pewną jego autonomię, gdyż jest niezbędny dla działalności przestępczej grupy. Chociaż zorganizowanie grupy polega na w miarę stałym jej składzie, to też nie wszyscy członkowie grupy muszą uczestniczyć w popełnianiu każdego z zaplanowanych przestępstw.
W oparciu o dokonaną wyżej ocenę materiału dowodowego sprawy Sąd uznał oskarżonegoA. S.za winnego popełnienia zarzucanego mu oskarżeniem czynu. W jego opisie dokonał jednak określonych modyfikacji, zgadzając się z zastrzeżeniami do treści zarzutu poczynionymi przez Sąd poprzednio rozpoznający sprawę. Ponadto uzupełnił okoliczności popełnienia przestępstwa o działanie oskarżonego w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, połączone z jej kierowaniem we wskazanym okresie.
Wprowadzone zmiany w szczególności dotyczyły ilości nabywanych narkotyków, a także rodzaju nabywanych narkotyków w drugim okresie działalności. Ponieważ zmiany zostały dokonane na korzyść oskarżonego, a w tym zakresie poprzedni wyrok nie był skarżony, należało je uwzględnić także w wydanym obecnie rozstrzygnięciu. W tym miejscu powtórzyć należy zatem za Sądem poprzednio rozpoznającym sprawę, że w okresie kiedy kurierem byłJ. H.wewnątrzwspólnotowe nabyciemarihuanymiało miejsce siedmiokrotnie, a nie dziesięciokrotne jak przyjęto w zarzucie i w pierwszym wydanym w sprawie wyroku. Za pierwszym razem kupiono 4kg marihuany od(...). Następnie zostało kupione 4,3kg marihuany od mężczyzny nazywanego(...)i 3kg od mężczyzny o imieniuJ.. Ponadto czterokrotnie marihuana była kupowana od mężczyzny o imieniuF.- trzy razy było to 5-6kg marihuany (dla dalszych wyliczeń ilości środka odurzającego Sąd przyjął z korzyścią dla oskarżonego 5kg w jednej partii) i raz 4kg. Łącznie podane ilości dają 30,3 kg marihuany. Wobec treści wyroku wydanego w sprawie IIK 50/11 i z uwagi na fakt, że wyrok na niekorzyść oskarżonego został zaskarżony tylko co do kary, Sąd przyjął w treści rozstrzygnięcia, że wewnątrzwspólnotowe nabycie objęło łącznie 30kg marihuany. W zakresieamfetaminySąd ustalił, że doszło do dwukrotnego wewnątrzwspólnotowego nabycia partii po 1kg każda, co daje łącznie 2kg amfetaminy oraz jednokrotnego w ilości 5,906kg netto tej substancji, z którąJ. H.został zatrzymany w dniu 14 lipca 2009r., już po przekroczeniu granicy Polski. Daje to łącznie 7,906kg amfetaminy. Sąd przyjął, że w okresie kiedy kurierem byłH.miało miejsce jednokrotne wewnątrzwspólnotowe nabycie kokainy w ilości 100g. Natomiast pięciokrotnie doszło do wewnątrzwspólnotowego nabycia tabletekextasy, w łącznej ilości 155.000 sztuk. Sąd ustalił, że za pierwszym razem zostało kupionych 50.000 sztuk tabletek extasy, a następnie dwukrotnie zostały nabyte partie w ilości 35.000 sztuk każda (łącznie 70.000) oraz partia 15.000 sztuk i jedna w ilości 20.000 sztuk tabletek extasy.
Sąd przyjął, tak jak poprzednio, że w okresie kiedy kurierem byłŁ. M., oskarżonyA. S.brał udział w wewnątrzwspólnotowym nabyciu jedynie przewożonej przez tego kurierakokainy,czterokrotnie w ilości po 0,5kg (łącznie 2kg kokainy) i raz 498,5g (z którą w dniu 19.01.2010r.Ł. M.został zatrzymany już po przekroczeniu granicy Polski) a nie 629,89g jak przyjął oskarżyciel publiczny, uznając, że należy w czynie przypisanym wskazać wagę netto a nie brutto tego narkotyku. Wobec powyższego Sąd przyjął, żeA. S., przez cały okres wskazany w rozstrzygnięciu, brał udział w wewnątrzwspólnotowym nabyciu łącznie 2,598kg kokainy.
W ocenie Sądu zebrany w sprawie materiał dowodowy nie dawał podstaw do uznania, żeA. S., w okresie kiedy kurierem byłM., brał udział w wewnątrzwspólnotowym nabyciu marihuany i dlatego Sąd wyeliminował z opisu czynu przypisanego oskarżonemu te zachowania, podobnie jak to czyniły sądy poprzednio orzekające w sprawie.
Ponadto Sąd skonkretyzował miejsca działania na terenie Rzeczypospolitej Polskiej wskazującN.(miejsce magazynowania narkotyków przezJ. H.),R.(miejsce przekazywania narkotyków przezJ. H.A. S.),Ś., oraz na terenie Holandii wskazującR.,E.,T., okoliceH.(jako miejsca nabywania narkotyków różnego rodzaju).
Dla większej przejrzystości opisu czynu Sąd wyeliminował pseudonimy osób, od których były kupowane narkotyki, które i tak nic nie wnosiły do sprawy (wobec nieustalenia ich danych osobowych), nie mówiąc już o tym, że były bez znaczenia dla znamion czynu.
Zachowanie oskarżonego polegało na wewnątrzwspólnotowym nabyciu znacznej ilości substancji psychotropowych i środków odurzających, a następnie uczestnictwie w obrocie nimi.
Zgodnie z treścią art. 4 ust. 33 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii „wewnątrzwspólnotowe nabycie”, to przemieszczenie środków odurzających lub substancji psychotropowych z terytorium państwa członkowskiego UE na terytorium RP. Bez wątpienia wypełniało to znamię będące udziałem oskarżonego przemieszczenie (przewóz) narkotyków z Holandii na terytorium RP.
Mając na uwadze zakres sprzedaży tak pozyskanych narkotyków, stanowiła ona wprowadzenie do obrotu w rozumieniu art. 4 ust. 34 i art. 56 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii.
Zasadne było ustalenie, że poszczególne zachowania oskarżonego składały się na czyn ciągły zart. 12kk. Dzieliły je krótkie odstępy czasowe i stanowiły one realizację z góry zaplanowanego i skonstruowanego wspólnie zK. S.przedsięwzięcia – procederu, następnie sukcesywnie w czasie realizowanego. Można więc było przyjąć, iż oskarżony działał w tym zakresie ze z góry powziętym, ogólnym zamiarem.
Objęte działaniem oskarżonego ilości narkotyków w sposób oczywisty były znaczne w rozumieniu przepisów ustawy. W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, iż „znaczna ilość" środków odurzających lub substancji psychotropowych w rozumieniuustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniito taka, która wystarcza do jednorazowego odurzenia się co najmniej kilkudziesięciu osób uzależnionych. Uwzględniając łączne ilości: marihuany- 30kg, amfetaminy- 7,906kg, kokainy- 2,598kg, tabletek extasy- 155.000 sztuk, oraz to, że pojedyncze porcje liczone są w ilościach 0,5-1 gram czy pojedynczych sztukach tabletek, stwierdzić należy, że były to ilości zdecydowanie spełniające to kryterium.
Sąd podzielił także stanowisko sądów poprzednio rozpoznających sprawę, zgodnie z którym oskarżony uczynił sobie z przestępstwa stałe źródło dochodu. W rozumieniuart.65§1kkdziałalność przestępcza nie musi być ani jedynym ani nawet głównym źródłem dochodów sprawcy. Istotne jest aby pozyskiwanie środków z działalności przestępczej było wielokrotne i wynikało z pewnej regularności, powtarzalności przestępczych zachowań będących źródłem dochodów. Bez wątpienia taka sytuacja zaistniała w wypadku oskarżonego, który popełnił przypisane mu przestępstwo w ramach czynu ciągłego, na przestrzeni niemal dwóch lat, zapewniając sobie systematyczne, regularne i znaczne dochody pieniężne ze sprzedaży narkotyków.
W odróżnieniu od Sądu poprzednio rozpoznającego sprawę, Sąd z przyczyn wskazanych wyżej przyjął, iż oskarżony przypisanego mu czynu dopuścił się nie tylko wspólnie i w porozumieniu z ustalonymi osobami, ale też w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, w której brał udział od wiosny 2008 roku do 21 marca 2010r i którą wspólnie z ustaloną osobą (K. S.) kierował od wiosny 2008 roku do lipca 2009 roku, w skład której wchodziły ustalone osoby (J. H., M.K., a w drugim okresieG. B.iŁ. M.), mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na wewnątrzwspólnotowym nabywaniu środków odurzających i substancji psychotropowych oraz obrocie środkami odurzającymi i substancjami psychotropowymi przez ich dalszą dystrybucję na terenie Rzeczpospolitej Polskiej.
W świetle wszystkich tych okoliczności zasadne było zakwalifikowanie czynu przypisanego oskarżonemu jako przestępstwa zart. 55 ust. 3 i art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. z 2012 roku poz. 124 – tekst jednolity) w brzmieniu sprzed zmiany wprowadzonej ustawą z dnia 1 kwietnia 2011 r. (Dz. U. z 2011 roku, Nr 117, poz. 678) w zw. zart. 4§1 kkprzy zast.art. 11 § 2 kkw zw. zart. 12 kki w zw. zart. 65 § 1 kk. Zastosowanieart. 4§1 kkwynikało z tego, iż analiza stanu prawnego z okresu orzekania w niniejszej sprawie oraz z okresu popełniania przez oskarżonego przypisanego mu czynu doprowadziła do wniosku, iżustawa z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. z 2012 roku poz. 124 – tekst jednolity) w jej brzmieniu sprzed zmiany wprowadzonej ustawą z dnia 1 kwietnia 2011 roku (Dz. U. z 2011 roku, Nr 117, poz. 678) była dla niego korzystniejsza. Wynikło to z faktu, iż wspomniana nowela zaostrzyła odpowiedzialność karną za przestępstwa narkotykowe przez podwyższenie górnych i dolnych granic ustawowego zagrożenia.
Za przypisany oskarżonemuS.czyn Sąd na podstawie art.art. 55 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiiart. 33 § 1 i 3 kkprzy zast.art. 11 § 3 kki w zw. zart. 65 § 1 kkskazał go na karę 5 (pięciu) lat pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 350 (trzystu pięćdziesięciu) stawek dziennych, ustalając wartość jednej stawki na 30 (trzydzieści) złotych.
Stopień winy oskarżonego i społecznej szkodliwości przypisanego mu czynu był bardzo znaczny. Sąd uwzględnił tutaj, iż przestępstwo przybrało postać długotrwałego, zorganizowanego procederu, obejmującego duże ilości narkotyków i to różnego rodzaju od tzw. miękkich po twarde, przysparzając oskarżonemu stałe źródło pokaźnych dochodów. W świetle tych okoliczności stopień natężenia złej woli oskarżonego był bardzo duży, a jego przestępstwo w poważnym stopniu godziło w dobra społeczne jakim jest zdrowie publiczne w aspekcie zapobiegania i zwalczania wysoce szkodliwego zjawiska narkomanii. Musiało się to przełożyć na wymiar kary, która nie mogła być niska.
Sąd mając na uwadze te okoliczności nie podzielił jednak w zakresie kary wniosku prokuratora. Zdaniem Sądu był on zbyt surowy i wykraczał poza potrzebę wychowawczego i zapobiegawczego oddziaływania kary. Należało uwzględnić, że oskarżony do czasu tej sprawy nie był karany za podobne rodzajowo czy inne poważne przestępstwa. Nigdy wcześniej nie odbywał kary pozbawienia wolności. W warunkach aresztu stosowanego do sprawy przebywał już ponad 4 lata, a to dawało możliwość zweryfikowania jego zachowania, a w szczególności jaki wpływ na nie miał proces, który przecież także spełnia pewną rolę wychowawczą. Zachowanie oskarżonego zostało ocenione przez pracowników aresztu jako pozytywnie. Nie stwierdzono negatywnych zdarzeń z jego udziałem czy tendencji w zachowaniu. Oskarżony dostosowuje się do obowiązujących zasad, wobec przełożonych i współosadzonych funkcjonuje poprawnie. Był wielokrotnie nagradzany regulaminowo. W toku procesu częściowo przyznał się do winy, ale co ważne w końcu złożył wyjaśnienia, w których de facto potwierdził najważniejsze okoliczności zarzutu. Nie czynił żadnych trudności w prowadzeniu ostatniego procesu, przyczyniając się do wydania wyroku na pierwszym terminie rozprawy. To wszystko zaś oznacza, że nie jest on osobą wysoce zdemoralizowaną i rokuje pozytywnie na przyszłość. Z pewnością już uświadomił sobie jak dalece negatywny wpływ na jego życie wywarł popełniony czyn, przebywając od ponad 4 lat w warunkach izolacji. Jednostkowa kara 5 lat, bo trzeba pamiętać, że w związku z zarzutami aktu oskarżenia zapadł wcześniej wobec oskarżonego wyrok skazujący go na kary w sumie 4 lat pozbawienia wolności, z pewnością nie jest karą łagodną i w ocenie Sądu wystarczy w świetle tych okoliczności do tego, aby skutecznie oddziaływać na niego wychowawczo i zapobiegawczo. W poprzednim wyroku sąd skazał oskarżonego za ten sam czyn na karę 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, ale jak zaznaczył w uzasadnieniu uwzględnił przy tym eliminację z opisu działanie w ramach zorganizowanej grupy. Sąd zaś ponownie rozpoznając sprawę opis czynu o tę okoliczność obciążającą uzupełnił, co skutkowało podwyższeniem kary. Jednak w rozsądnych granicach, bo okoliczności tej nie należało przeceniać. Pamiętać bowiem należy, iż została ona w zasadniczym zakresie już wcześniej uwzględniona, przy okazji odrębnego skazania oskarżonego za przestępstwo kierowania zorganizowaną grupą przestępczą i udziału w niej.
Kara grzywny została przewidziana w sankcji art. 55 ust. 3 ustawy łącznie z karą pozbawienia wolności, zatem jej orzeczenie było obligatoryjne. Oskarżony w końcowym wystąpieniu apelował do Sądu, aby obniżyć wymiar poprzednio orzeczonej kary grzywny, bowiem aktualnie od ponad 4 lat przebywa w zakładzie karnym, nie ma majątku i źródła dochodów, a ponadto będzie musiał uiścić równowartość korzyści majątkowej osiągniętej z przestępstwa. Sąd argumenty te uwzględnił. Pozostawił na niezmienionym poziomie w porównaniu do poprzedniego wyroku ilość stawek dziennych, uznając, iż wymiar ten jest adekwatny do stopnia winy oskarżonego i społecznej szkodliwości jego czynu, a przede wszystkim rozmiaru odniesionej korzyści. Natomiast uwzględniając sytuacje materialną oskarżonego urealnił spłatę tej kary, obniżając wysokość jednej stawki do 30zł. Miał przy tym także na uwadze potencjalne możliwości zarobkowe oskarżonego.
Na podstawieart. 45§1 kkSąd orzekł wobec oskarżonego obligatoryjny przepadek na rzecz Skarbu Państwa równowartości korzyści majątkowej osiągniętej z przypisanego mu przestępstwa w kwocie 387.282,50 zł. W zakresie ustalenia wartości korzyści majątkowej Sąd w pełni przyjął za własne przekonująco uzasadnione ustalenia Sądu poprzednio orzekającego. Zatem stwierdzić należy, że w zakresie narkotyków sprowadzonych z Holandii, w okresie kiedy kurierem byłJ. H., Sąd uwzględnił, że dzielił on korzyść majątkową zK. S.po połowie, a w przypadku kokainy przywożonej z Holandii przezŁ. M., dzielił on tą korzyść zK. S.iG. B., przy czymA. S.przypadała ¼ z ustalonej kwoty korzyści. Poza zakresem obliczeń były narkotyki zatrzymane przez policję przy kurierach. Ustalając korzyść majątkową w odniesieniu do amfetaminy Sąd pomnożył 2,906kg przez kwotę 8zł, tj. najniższą ceną sprzedaży 1 grama tej substancji wynikającą z wyjaśnieńK. S.(k.191-192), co dało kwotę 23.248zł. Następnie kwotę tą Sąd podzielił na pół, przyjmując, że oskarżony dzielił tą korzyść zK. S., co ostatecznie dało kwotę 11.624zł. Określając korzyść majątkową w odniesieniu do marihuany Sąd pomnożył 30kg przez kwotę 14zł, tj. najniższą ceną sprzedaży 1 grama tego środka wynikającą z wyjaśnieńK. S.(k.184, k.191-192), co dało kwotę 420.000zł. Następnie kwotę tą Sąd podzielił na pół, przyjmując, że oskarżony dzielił tą korzyść zK. S., co ostatecznie dało kwotę 210.000zł. Ustalając korzyść majątkową w odniesieniu do tabletek extasy Sąd pomnożył 155.000 sztuk przez 0,40euro, tj. najniższą cenę sprzedaży 1 tabletki wynikającą z wyjaśnieńK. S.(k.179,184,191-192). Po przeliczeniu tej wartości po najniższym kursie euro, w okresie od wiosny 2008r. do 14 lipca 2009r, kiedy transakcje dotyczące tabletek extasy miały miejsce, który wynosił 3,2026zł za 1 euro (vide: tabela kursów NBP z 31.07.2008r.), dawało to kwotę 1,28zł za 1 tabletkę. Łącznie kwota korzyści wyniosła 198.400zł. Następnie kwotę tą Sąd podzielił na pół, przyjmując, że oskarżony dzielił tą korzyść zK. S., co ostatecznie dało kwotę 99.200zł. W zakresie 100g kokainy nabytej w okresie kiedy kurierem byłH.Sąd ustalił wartość korzyści majątkowej w ten sposób, że pomnożył wspomnianą ilość przez 26 euro za 1 gram, tj. cenę zakupu tego narkotyku w Holandii, ponieważ nie zdołano ustalić ceny sprzedaży kokainy w tym okresie (vide: wyjaśnieniaK. S.- k.186). Najniższy kurs euro, w okresie od wiosny 2008r. do 14 lipca 2009r. kiedy ta transakcja miała miejsce wynosił 3,2026zł za 1 euro (vide: tabela kursów NBP z 31.07.2008r.). Zatem 1g kokainy kosztował wówczas 83,27zł a 100g- 8.327zł. Następnie kwotę 8.327zł Sąd podzielił na pół, przyjmując, że oskarżony dzielił tą korzyść zK. S., co ostatecznie dało kwotę 4.163,50zł. Natomiast w odniesieniu do kokainy nabytej w okresie kiedy kurierem byłŁ. M.Sąd ustalił wartość korzyści majątkowej w ten sposób, że pomnożył 2kg przez 31 euro za 1 gram, tj. najniższą cenę sprzedaży tego narkotyku wynikającą z wyjaśnieńK. S.(k.189). Najniższy kurs euro, w okresie od sierpnia 2009r. do 19 stycznia 2010r. kiedy transakcje dotyczące tej kokainy miały miejsce wynosił 4,019zł za 1 euro (vide: tabela kursów NBP z 19.01.2010r.). Zatem za 1g kokainy sprawcy otrzymywali wówczas 124,59zł, co oznacza, że za 2kg ich korzyść majątkowa wyniosła- 249.180zł. Kwotę tą Sąd podzielił na cztery, ponieważ jak wynika z poczynionych w sprawie ustaleń, w zakresie tej kokainy, oskarżony dzielił tą korzyść zK. S.iG. B., przy czymA. S.przypadała jedynie ¼ jej część, co ostatecznie dało kwotę 62.295zł.
Suma ustalonych powyżej kwot korzyści majątkowych dotyczących poszczególnych rodzajów narkotyków wyniosła 387.282,50zł (11.624zł+210.000zł+99.200zł+4.163,50zł+62.295zł).
Na podstawieart. 63§1 kkna poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności Sąd zaliczył oskarżonemuA. S.okres rzeczywistego pozbawienia go wolności od dnia 21 marca 2012 roku do 08 sierpnia 2014 r, uwzględniając dane z informacji o odbywanych w okresie aresztowania karach pozbawienia wolności (k.1.477).
Uwzględniając sytuację materialną oskarżonego oraz rozmiar orzeczonej grzywny i środka karnego przepadku korzyści, Sąd uznał za uzasadnione zwolnienie go od kosztów sądowych, w tym od opłaty (art. 624§1 kpk).