Sąd Okręgowy w Kielcach
IX Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IX Ka 58/14
Data wyroku: 2014-03-04 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Andrzej Ślusarczyk

Sygn. akt IX Ka 58/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 4 marca 2014 roku

Sąd Okręgowy w Kielcach, IX Wydział Karny Odwoławczy w składzie:

Przewodniczący:  SSO Andrzej Ślusarczyk
Protokolant:  sekr. sądowy Anna Misztal

przy udziale oskarżyciela publicznego ---------------
po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2014 r.
sprawyZ. K.
obwinionego o wykroczenie z art. 86 § 1 kw
na skutek apelacji wniesionej przez obwinionego
od wyroku Sądu Rejonowego w Końskich
z dnia 7 listopada 2013r. sygn. akt II W 935/13

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;

II
zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 80 (osiemdziesiąt) złotych tytułem kosztów postępowania za II instancję.

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 7 listopada 2013 r Sąd Rejonowy w Końskich uznał obwinionegoZ. K.za winnego tego, że w dniu 14 sierpnia 2013 około godziny 17:30 w pobliżu miejscowościR., na skrzyżowaniu drogi krajowej(...)z drogą krajową(...)gmR.pow(...)woj.(...)kierując samochodem markiF.onr rej (...)w ruchu drogowym najechał na tył pojazdu poprzedzającego markiV. (...)onr rej (...)NM kierowanego przezM. S. (1), który w tym czasie wykonywał manewr zatrzymania w związku ze znakiem B-20 STOP , czym spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym tj wykroczenia zart. 86 par. 1kw.Za czyn ten na podstawie wymienionego przepisu w zw zart. 24 par. 1 i 3kw skazał obwinionego na karę grzywny w wysokości 250 zł. Na zasadzieart. 627 kpkw zw zart. 119 kpwzasądził od niego na rzecz Skarbu państwa 130 zł tytułem kosztów postępowania.

Apelację od wyroku wywiódł obwiniony. Nie sformułował w niej konkretnych zarzutów. Z jej treści wynikało natomiast, że kwestionował ustalenia faktyczne. Twierdził bowiem, że próbowano wymusić na nim kolizję drogową i aby jej uniknąć zmuszony był do odbicia w lewą stronę w wyniku czego doszło do zarysowania pojazdu.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Apelacja nie zasługiwała na uwzględnienie. Sąd I instancji dokonał prawidłowej oceny zebranych w sprawie dowodów. Zeznania przesłuchanych w sprawie świadkówM. S.-kierowcy samochodu Golf oraz pasażeraB. S.które zostały uznane przez sąd I instancji za wiarygodne jednoznacznie przeczą wersji przedstawionej przez obwinionego. Brak jest uzasadnionych powodów dla , których należałoby ocenić je inaczej jak Sąd Rejonowy. Zeznania te są ze sobą zbieżne i konsekwentne jak słusznie zauważył sąd. Obwiniony w złożonej apelacji nie przedstawił konkretnych argumentów, pozwalających na podważenie oceny dowodów dokonanej przez sąd I instancji. Wersja o rzekomym „wrobieniu” obwinionego w kolizję drogową nie znajduje uzasadnienie nie tylko w ich zeznaniach ale nie znajduje przy tym racjonalnego uzasadnienia w samych zasadach doświadczenia życiowego oraz regułach prawidłowego rozumowania. Z wyjaśnień, które obwiniony złożył na rozprawie mimo iż do winy się nie przyznał i że stanowią one linię obrony wynika , że potwierdził, iż potrącił lusterkiemV.i że miał on białą rysę widoczną na lakierze. Słusznie sąd zwrócił uwagę na to, że nie są one w zupełności odmienne od zeznań świadków podróżujących w samochodzieV.i ze różnica dotyczy jedynie sposobu ustawienia tego samochodu na jezdni. Wyjaśnienia w tej części zasadnie zostały uznane za niewiarygodne. Obwiniony mimo iż twierdził o bezpodstawnej próbie obciążenia go odpowiedzialnością za zaistniałą kolizję nie potrafił w sposób racjonalny przekonywający wytłumaczyć sytuacji, w której winę za kolizję ponosiłby kierowca golfa. Z wyjaśnień złożonych na rozprawie nie wynika z kolei tak jak z apelacji, aby został zmuszony przez kierowcę golfa do ucieczki samochodem w lewą stronę. Rację ma sąd I instancji twierdząc, przy tym, że sama logika sytuacji , której obwiniony de facto nie potrafił w sposób przekonywający wytłumaczyć przeczy przedstawionej przez niego wersji. Wyjaśnienia obwinionego słusznie zostały uznane przez sąd za przyjętą linię obrony, która sama w sobie nie jest wersją udaną.
Mając powyższe na uwadze zaskarżony wyrok na zasadzieart. 437 par. 1 kpkw zw zart. 109kpsw należało utrzymać w mocy, zaś kosztami postępowania odwoławczego w wysokości 80 zł obciążyć obwinionego.

(SSO Andrzej Ślusarczyk)