Sąd Rejonowy w Środzie Śląskiej
VII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Wołowie
Sygnatura akt: VII K 569/13
Data wyroku: 2014-05-27 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Tomasz Paprocki
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Bezpieczeństwu W Komunikacji
Podstawa prawna: art. 177 § 1 kk

Sygnatura aktVII K 569/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 27 maja 2014 roku
Sąd Rejonowy w Środzie Śląskiej VII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Wołowie w składzie:
Przewodniczący SSR Tomasz Paprocki
Protokolant  Monika Nowak
po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2014 roku i 27 maja 2014 roku
sprawy
J. T., synaJ.iA.z domuS.,urodzonego (...)wB.
oskarżonego o to, że
w dniu 29 kwietnia 2013r. na skrzyżowaniu drógG.–B.–B.–W.kierując samochodem osobowym m-kiV. (...)onr rej. (...)nieumyślnie naruszył przepisy w ruchu drogowym w ten sposób, że jadąc odB.w kierunkuB.nie ustąpił pierwszeństwa przejazdu poruszającemu się prawidłowo kierującemu samochodem osobowym m-kiP. (...)onr rej. (...)K. G., w wyniku czego doprowadził do zderzenia obu pojazdów, przy czym w następstwie wypadku obrażenia ciała odnieśli kierujący pojazdemP. (...)K. G.w postaci wieloodłamowego, zmiażdżeniowego złamania nasady bliższej kości łokciowej lewej, rany głowy – czoła i powieki oka lewego, stłuczenia kolana prawego, stopy lewej, klatki piersiowej po lewej skutkujących naruszeniem czynności narządów ciała na czas powyżej dni siedmiu (art. 157 § 1 kk) oraz pasażerA. W.w postaci złamania miednicy, złamania prawego przedramienia, stłuczenia głowy skutkujących naruszeniem czynności narządów ciała na czas powyżej dni siedmiu (art. 157 § 1 kk),
tj. o czyn zart. 177 § 1 kk

******************

I
uznaje oskarżonego  
J. T.
            za winnego popełnienia czynu opisanego w części wstępnej wyroku, stanowiącego przestępstwo zart. 177 § 1 kki za to na podstawie tego przepisu wymierza mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności;

II
na podstawieart. 69 § 1 i 2 kkiart. 70 § 1 pkt 1 kkwarunkowo zawiesza oskarżonemu wykonanie wymierzonej kary pozbawienia wolności na okres 2 lat próby;

III
na podstawieart. 627 kpkzasądza od oskarżonegoJ. T.na rzecz oskarżyciela posiłkowegoK. G.kwotę 420 zł tytułem zwrotu poniesionych kosztów związanych z ustanowieniem pełnomocnika z wyboru;

IV
na podstawieart. 627 kpkzasądza od oskarżonegoJ. T.na rzecz oskarżyciela posiłkowegoA. W.kwotę 720 zł tytułem zwrotu poniesionych kosztów związanych z ustanowieniem pełnomocnika z wyboru;

V
na podstawieart. 627 kpkiart. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnychzasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe, w tym opłatę 120 zł.

Sygn. aktVII K 569/13

UZASADNIENIE
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 29 kwietnia 2013 r.J. T.kierował samochodem markiV. (...)onr rej. (...)i jechał drogą w kierunkuW., jadąc od miejscowościB.i dojeżdżał do skrzyżowania z drogą relacjiB.–G..
Do tego samego skrzyżowania z przeciwnego kierunku zbliżał się pojazd markiP. (...)onr rej. (...), którym kierowałK. G., a jako pasażer jechał nimA. W..
GdyJ. T.zbliżał się do skrzyżowania, w tym samym czasie na skrzyżowaniu tym zatrzymał się jadący w tym samym kierunku i wykonujący manewr skrętu w lewo w kierunkuB.samochód ciężarowy, którego kierowca miał włączony lewy kierunkowskaz i ustępował pierwszeństwa przejazdu nadjeżdżającemu z przeciwka pojazdowiP. (...).
J. T.jechał z nadmierną prędkością i nieprawidłowo obserwował drogę, w wyniku czego za późno zauważył przygotowujący się do skrętu w lewo samochód ciężarowy. Rozpoczął hamowanie, jednak nie mogąc uniknąć zderzenia z samochodem ciężarowym, zjechał na lewy pas dla przeciwnego kierunku ruchu, gdzie zderzył się czołowo z prawidłowo nadjeżdżającym pojazdemP. (...).
Dowód:
- protokół oględzin miejsca wypadku i plan, k. 2-3, 4,
- materiał poglądowy, k. 5-12,
- protokoły oględzin pojazdów, k. 13-14, 15-16,
- zeznaniaA. W., k. 58-59,
- zeznaniaK. G., k. 78-79,
- wyjaśnieniaJ. T., k. 106, 168,
- opinia biegłego, k. 114-119.
W wyniku wypadkuK. G.doznał obrażeń ciała w postaci wieloodłamowego zmiażdżeniowego złamania nasady bliższej kości łokciowej lewej, rany głowy – czoła i powieki oka lewego, stłuczenia kolana prawego, stopy lewej i klatki piersiowej po stronie lewej, skutkujących naruszeniem czynności narządów ciała na czas powyżej siedmiu dni.
A. W.w wyniku wypadku doznał obrażeń ciała w postaci złamania miednicy, złamania prawego przedramienia i stłuczenia głowy, skutkujących naruszeniem czynności narządów ciała na czas powyżej siedmiu dni.
Dowód:
- opinie sądowo – lekarskie, k. 73, 74.

Sąd zważył:
W świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wina, sprawstwo i okoliczności popełnienia przez oskarżonego zarzuconego mu czynu nie budziły wątpliwości sądu.
Ustalając stan faktyczny sąd oparł się na dowodach w postaci wyjaśnień oskarżonego, zeznań świadków oraz dowodach z dokumentów, a także dowodzie z opinii biegłego.
Wszystkie zebrane w sprawie dowody, łącznie z wyjaśnieniami przyznającego się do sprawstwa i winy oskarżonego, jednoznacznie wskazywały na to, że oskarżony nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym, w wyniku czego doszło do zderzenia się opisanych w ustaleniach faktycznych pojazdów.
Oskarżony, zbliżając się do skrzyżowania, nieprawidłowo obserwował pole jazdy i jechał z nadmierną prędkością. Nie zauważył w porę samochodu ciężarowego, co skutkowało podjęciem przez niego manewru obronnego w postaci zjechania na lewy pas jezdni przeznaczony dla pojazdów jadących z przeciwka i wymuszeniem pierwszeństwa przejazdu, a w konsekwencji zderzeniem z prawidłowo nadjeżdżającym pojazdemP..
W tym stanie rzeczy sąd dał wiarę wszystkim zebranym w sprawie dowodom, jako jasnym, logicznym i wzajemnie się uzupełniającym.
Oskarżony swoim zachowaniem wypełnił znamiona przestępstwa zart. 177 § 1 kk, zgodnie z którym kto, naruszając, chociażby nieumyślnie, zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym, powoduje nieumyślnie wypadek, w którym inna osoba odniosła obrażenia ciała określone wart. 157 § 1 kkpodlega karze pozbawienia wolności do lat 3.
Oskarżony nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym, bowiem nie obserwował prawidłowo drogi, jechał z nadmierną prędkością, doprowadzając tym samym do zderzenia.
Obrażenia obu pokrzywdzonych naruszyły czynności narządów ich ciała na czas przekraczający siedem dni, co wynika z treści opinii sądowo – lekarskich przytoczonych w ustaleniach faktycznych.
Wymierzając karę sąd miał na uwadze dyspozycje zart. 53 kki uznał, że właściwą reakcją na czyn oskarżonego będzie wymierzenie kary 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 2 lat próby.
Sąd wziął pod uwagę fakt, że oskarżony nie był dotychczas karany, choć nie traktował tej okoliczności jako łagodzącej.
Oskarżony, choć nie naruszył zasad bezpieczeństwa w ruchu w sposób poważny, to konsekwencje tego naruszenia nosiły już takie znamiona. Pokrzywdzeni doznali bowiem złamań, które w istotny sposób naruszyły czynności narządów ciała. W tym stanie rzeczy sąd uznał, że kara pozbawienia wolności jest karą właściwą w świetle odniesionych przez pokrzywdzonych obrażeń.
Jednocześnie sąd uznał, że warunki osobiste oskarżonego, wyrażona skrucha i zrozumienie wagi swojego czynu, przyznanie się do jego popełnienia i prezentowana w toku procesu postawa skłaniają do warunkowego zawieszenia kary na okres 2 lat próby. W stosunku do oskarżonego zaistniała pozytywna prognoza kryminologiczna i zdaniem sądu można przypuszczać, że pomimo warunkowego zawieszenia wykonania kary, nie popełni on podobnego przestępstwa w przyszłości. Tak wymierzona kara może zatem spełnić swoje cele.
Sąd nie uwzględnił wniosków o orzeczenie wobec oskarżonego obowiązku naprawienia szkody na podstawieart. 46 kk, bowiem jak wynika z wyjaśnień oskarżonego posiadał on ubezpieczenie OC i pokrzywdzonym zostały już wypłacone odszkodowania. W tym stanie rzeczy uznać należało, że pokrzywdzeni roszczeń w tym zakresie, jeśli nie zostały one zaspokojone w pełnym zakresie, mogą dochodzić od ubezpieczyciela oskarżonego. Sąd karny, nie dysponując pełnymi danymi w zakresie wysokości wypłaconych pokrzywdzonym odszkodowań, nie mógł właściwie odszkodowań miarkować. Istniało bowiem niebezpieczeństwo zasądzenia kwot, które łącznie z przyznanymi już odszkodowaniami, przekraczałyby wartość rzeczywistej szkody. Prowadzenie zaś rozbudowanego postępowania dowodowego w powyższym zakresie oraz dokładna analiza skutków odniesionych przez pokrzywdzonych obrażeń i poniesionych z tym kosztów, prowadziłyby do niezasadnego przedłużenia postępowania karnego.
Na mocyart. 627 kpkzasądzono od oskarżonego kwoty 420 zł i 720 zł na rzecz oskarżycieli posiłkowych tytułem zwrotu kosztów ustanowienia pełnomocników z wyboru. Kwoty te zostały zasądzone w oparciu o przepisy Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (...)
Oskarżony pracuje i uzyskuje stałe dochody, w związku z czym obciążono go kosztami sądowymi.