Sąd Okręgowy w Ostrołęce
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III U 709/14
Data wyroku: 2014-11-07 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Teresa Suchcicka
Słowa kluczowe: Emerytura Wcześniejsza
Podstawa prawna: art. 184 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych

Sygn. akt:III U 709/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 07 listopada 2014 r.
Sąd Okręgowy w Ostrołęce III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący:

SSO Teresa Suchcicka

Protokolant:

starszy sekretarz sądowy Małgorzata Laskowska

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu07 listopada 2014 r. wO.
sprawy z odwołaniaJ. B.
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wP.
o prawo do emerytury
na skutek odwołaniaJ. B.
od decyzjiZakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wP.
z dnia30 czerwca 2014r.znak(...)

orzeka:

1
zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznajeJ. B.prawo do emerytury począwszy od 11 czerwca 2014r.;

2
stwierdza brak odpowiedzialności organu rentowego za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji.

UZASADNIENIE
J. B.wniósł odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 30.06.2014r., którą tą decyzją Zakład odmówił mu prawa do emerytury.
Odwołujący nie zgadzał się z niezaliczeniem mu przez organ rentowy okresów pracy od 1.08.1989r. do 31.12.1998r. jako pracy w warunkach szczególnych. ZdaniemJ. B.w spornym okresie wykonywał prace w szczególnym charakterze.
Wodpowiedzi na odwołanie ZUSwniósł o jego oddalenie. W uzasadnieniu swojego stanowiska organ rentowy podkreślił, że odwołujący nie spełnił wszystkich wymaganych prawem warunków nabycia uprawnień emerytalnych gdyż na dzień 1.01.1999r. nie zgromadził okresu 15 lat pracy w warunkach szczególnych lub w szczególnym charakterze, a jedynie 12 lat, 2 miesiące i 25 dni. W związku z powyższym zaskarżona decyzja jest zdaniem ZUS prawidłowa.

Sąd Okręgowy w Ostrołęce Sąd pracy i Ubezpieczeń Społecznych ustalił i zważył co następuje:
OdwołanieJ. B.jest zasadne i podlega uwzględnieniu.
Zgodnie zart. 24 ust 1 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychubezpieczonym urodzonym po dniu 30.09.1953r. przysługuje emerytura w wieku emerytalnym wynoszącym co najmniej 67 lat.
Art. 184 w/w ustawy w związku z§4 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterzeubezpieczonemu przysługuję prawo do emerytury jeżeli spełnił łącznie następujące warunki:

1
osiągnął wymagany wiek emerytalny wynoszący w przypadku mężczyzn 60 lat,

2
nie przystąpił do Otwartego Funduszu Emerytalnego lub złożył wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w OFE za pośrednictwem ZUS na dochody budżetu państwa,

3
w dniu wejścia w życie ustawy (tj. 1.01.1999r.) udowodnił okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 25 lat w przypadku mężczyzn w tym także 15 letni okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wykonywanych stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku.

Zakład Ubezpieczeń Społecznych po analizie wnioskuJ. B.z dnia 4.06.2014r. i złożonej przez ubezpieczonego dokumentacji uznał, że na dzień 1.01.1999r. zgromadził on okres 25 lat ogólnego stażu pracy.
ZUS uznał także, że odwołujący udokumentował 12 lat, 2 miesiące i 25 dni okresów pracy w warunkach szczególnych zamiast wymaganych 15 lat pracy.
Organ rentowy nie uwzględnił okresów pracyJ. B.od 1.08.1989r. do 31.12.1998r. z tytułu zatrudnienia w(...)wP.ponieważ w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach zostały wykazane okresy pracy na dwóch różnych stanowiskach, określonych w zarządzeniu resortowym w obrębie dwóch różnych działów ( dział VIII i IX).
J. B.nie zgadzał się z niezaliczeniem w/w okresu pracy gdyż stali i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał pracę jako mechanik samochodowy, natomiast dodatkowo tylko wykonywał pracę kierowcy pogotowia technicznego.
Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego, przed Sądem ubezpieczeń możliwe jest wykazywanie okoliczności, od których zależy nabycie uprawnień o emerytury wszelkimi dowodami (wyrok SN z dnia 06.09.1995r., II URN 23/95, OSNP 1996/5/77, wyrok SN z dnia 02.02.1996r., II URN 3/95, OSNP 1996/16/239) dlatego też Sąd dopuścił dowód z przesłuchania zawnioskowanych przez odwołującego się świadków.
ŚwiadekT. D.zeznał, że pracował razem z odwołującym w(...)wP.na warsztacie. Świadek pracował od 1970r. do 2007r. do czasu przejścia na emeryturę. Świadek był mechanikiem na warsztacie, a na końcu został brygadzistą. PanB.pracował na warsztacie w charakterze i mechanika, i kierowcy pogotowia. Przez 8 godzin pracował na warsztacie jako mechanik, to była praca w kanale. Jak była konieczność, to jechał w trasę, co robił to godzinach. Jeździł po zepsute samochody poza godzinami pracy. Wtedy było bardzo dużo pracy na warsztacie, było ok. 100 szt. samochodów ciężarowych i autobusów. W ostatnim okresie było o wiele mniej napraw. Mechaników na zmianie było nieraz 15 i mniej w okresach urlopów. Pracy było bardzo dużo. PanB.naprawiał autobusy i samochody ciężarowe. Naprawa taboru samochodowego przeważnie była w kanale na hali. Na jednej hali było 3 kanały i jedno stanowisko bezkanałowe, a na drugiej też były 3 kanały. Odwołujący się w zależności od potrzeb pracował na kanale, na którym była potrzeba. Jako mechanik pracował co najmniej 8 godzin dziennie. Odwołujący był mechanikiem na pewno 8 godzin dziennie i pracował w kanale. To była praca z etyliną, olejem napędowym i w warunkach szkodliwych.
ŚwiadekS. K.zeznał, że pracował z odwołującym w(...)wP., świadek od 01.04.1977r. i do chwili obecnej pracuje jako mechanik samochodowy, spawacz. Odwołujący przyjął się w połowie kwietnia, 2 tygodnie po świadku, później był na zwolnieniu lekarskim, potem znowu pracował do czasu przejścia na rentę ze 4-5 lat temu. Świadek zeznał, że odwołujący się pracował jako mechanik, przy naprawach, przy ogumieniu, później jako kierowca pogotowia technicznego. Na cały etat pracował jako mechanik, a kierowcą pogotowia technicznego był po godzinach. Jego głównym zajęciem była praca mechanika na kanale przez 8 godzin dziennie, a dodatkowo, po godzinach -wykonywał obowiązki kierowcy pogotowia. Wyjeżdżał w trasę do awarii i naprawiał na miejscu, a jak nie można było naprawić, to było holowanie. Jako mechanik pracował na hali w kanale przy naprawie. Naprawiał hamulce, sprzęgła. Jako mechanik pracował 8 godzin dziennie. Kierowcą pogotowia był w godzinach nadliczbowych, może sporadycznie się zdarzyło, że musiał wyjechać w trakcie pracy. Na stanie były dwa pogotowia i dla niego to były dodatkowe obowiązki. Pracy dla mechaników było dużo. Było ponad 100 samochodów ciężarowych i autobusów. Jeżeli był mechanikiem, to miał dużo pracy. Kiedyś pracowało po dwóch mechaników na kanale przy autobusie.
Zeznania świadków pokrywają się z wyjaśnieniami odwołującego oraz jego zeznaniami złożonymi w charakterze strony.J. B.twierdził, że w pełnym wymiarze czasu pracy w spornym okresie byłem mechanikiem, dodatkowo pracował po godzinach jako kierowca pogotowia technicznego. W godzinach jego pracy jako mechanika był inny kierowca pogotowia technicznego na etat. Odwołujący się miał inne specjalistyczne uprawnienia, które zdobył w 1978r.Pracował w(...)wP.od 1977r. do 2008r. - cały czas na jednym stanowisku: mechanik stacji obsługi. Później zdobył prawo jazdy na autobus i samochód ciężarowy, po godzinach dorabiał jako kierowca autobusu lub pogotowia technicznego. W pełnym wymiarze czasu pracy pracował jako mechanik stacji obsługi. Ta praca polegała na naprawieniu kół, naprawieniu silników - naprawiał autobusy i samochody ciężarowe. To była praca w kanale monterskim na terenie stacji obsługi. Jako kierowca pracował dodatkowo. Po godzinach był też kierowcą pogotowia technicznego. Odwołujący się podkreślał, że w pełnym wymiarze czasu pracy pracował w kanałach remontowych przy naprawie pojazdów mechanicznych. Najpierw przez 8 miesięcy jeździł samochodem ciężarowym. Od 1.03.1978r. do końca, do odejścia na rentę do 31.12.2008r. pracował w kanale remontowym. Wtedy w kanale pracował 8 godzin dziennie, a czasami i dłużej 8-10 godzin. Kierowcą był tylko w nadgodzinach.
Zdaniem Sądu w/w zeznania w całości zasługują na wiarę, gdyż są one spójne, logiczne, wzajemnie się potwierdzają i uzupełniają oraz korelują z dokumentacją zawartą w aktach osobowych odwołującego. Świadkowie pracowali z odwołującym w tym samym zakładzie, mają pełną orientację, jakie czynności wykonywał odwołujący się.
Z akt osobowychJ. B.wynika, że miał on stanowiska kierowcy pojazdów ciężarowych, mechanika napraw pojazdów samochodowych i kierowcy pogotowia technicznego.
W ocenie Sądu biorąc pod uwagę treść danych zawartych w aktach osobowych odwołującego, jego zeznania i zeznania świadków należy uznać, że w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał on pracę w kanałach remontowych przy naprawie pojazdów mechanicznych.
Sąd w oparciu o przytoczone dowody uznał, że praca odwołującego w okresie 1.08.1989r. do 31.12.1998r. z tytułu zatrudnienia w(...)wP.tj. przez okres 9 lat i 5 miesięcy odpowiadała pracy wykonywanej w kanałach remontowych przy naprawie pojazdów mechanicznych lub szynowych zgodnie zDziałem XIV pkt. 16 Wykazu Astanowiącego załącznik doRozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterzei zaliczył ten okres do pracy odwołującego w warunkach szczególnych w łącznym wymiarze 21 lat, 7 miesięcy i 25 dni.
Ze względu na powyższe Sąd uznał, żeJ. B.spełnił wszystkie warunki nabycia uprawnień emerytalnych w obniżonym wieku i na mocyart. 47714§2 k.p.c.zmienił zaskarżoną decyzję i przyznał mu prawo do emerytury od dnia 11 czerwca 2014r. tj. z chwilą osiągnięcia wieku emerytalnego 60 lat.
Stosownie do treści art.118 ust.1 a ustawy o emeryturach i rentach z FUS – Sąd, orzekając o prawie do emerytury, ma obowiązek stwierdzenia, czy organ rentowy ponosi lub nie ponosi odpowiedzialności za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji i przyznanie tego prawa na etapie postępowania administracyjnego. Sąd uznał, że w przedmiotowej sprawie ZUS nie ponosi takiej odpowiedzialności. Odwołujący na etapie postępowania przed organem rentowym nie zdołał przedstawić wymaganych dokumentów potwierdzających wykonywanie pracy w warunkach szczególnych i dopiero przeprowadzenie szerszego postępowania dowodowego przed Sądem umożliwiło stwierdzenie, że w spornym okresie odwołujący pracował w szczególnych warunkach. Ustalenie poczynione przez Sąd w oparciu o poszerzony materiał dowodowy pozwoliły ustalić rzeczywisty charakter pracy odwołującego i wydanie rozstrzygnięcia w tej sprawie. Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w punkcie 2 wyroku.