Sąd Okręgowy w Bydgoszczy
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 729/14
Data wyroku: 2014-11-14 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Danuta Flinik-sprawozdawca, Danuta Lesiewska, Roger Michalczyk
Słowa kluczowe: Rozbój
Podstawa prawna: art. 437§1kpk

Sygn. aktIV Ka 729/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 14 listopada 2014 r.
Sąd Okręgowy w Bydgoszczy IV Wydział Karny Odwoławczyw składzie:
Przewodniczący SSO Danuta Flinik - sprawozdawca
Sędziowie SO Danuta Lesiewska
SO Roger Michalczyk
Protokolant sekr. sądowy Dominika Marcinkowska
przy udziale Jerzego Koźmińskiego Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Bydgoszczy
po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2014 r.
sprawyK. F.s.Z.iW.ur. (...)
oskarżonego zart. 280§1 k.k.w zw. zart. 64§1 k.k.
iA. K.s.J.iM.ur. (...)
oskarżonego zart. 280§1 k.k.
na skutek apelacji wniesionych przez obrońców oskarżonych
od wyroku Sądu Rejonowego w Bydgoszczy
z dnia 4 czerwca 2014 r. sygn. akt III K 689/13
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok, uznając apelacje za oczywiście bezzasadne; zwalnia oskarżonych od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze i jego wydatkami obciąża Skarb Państwa.

UZASADNIENIE
K. F.iA. K.oskarżeni zostali o to, że w dniu 20 czerwca 2013r. wB.przyul. (...)na terenie budowy, działając wspólnie i w porozumieniu oraz z dwoma nieustalonymi mężczyznami, posiadając przy sobie kije drewniane, grożąc przemocą, po uprzednim uderzeniu pięścią w brzuchR. S. (1)i jego przewróceniu na ziemię, zabrali w celu przywłaszczenia dwie skrzynki z zawartością elektronarzędzi marki(...)łącznej wartości 5.000 złotych na szkodęZakładu (...), przy czymK. F.czynu tego dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa określonych wart.65§1 kkalbowiem był uprzednio karany wyrokiem Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 4 marca 2005r. za czyn zart.279§1 kkna karę 1 roku pozbawienia wolności, którą odbywał w okresie od 14 listopada 2007r. do 2 lipca 2008r. tj. o czyn zart.280§1 kkwobecA. K.i czynu zart.280§1 kkw zw. zart.64§1 kkwobecK. F..
Na mocy wyroku z dnia 4 czerwca 2014r. oskarżeniK. F.iA. K.uznani zostali za winnych tego, że w dniu 20 czerwca 2013r. w godzinach wieczornych, wB.przyul. (...), na terenie budowy, działając wspólnie i w porozumieniu oraz z dwoma nieustalonymi mężczyznami, zagroziliR. S. (1), który pilnował budowy, pobiciem kijami, a następnie uderzając go pięścią w brzuch, zabrali w celu przywłaszczenia pilnowane przez niego elektronarzędzia : dwie skrzynki z urządzeniami(...)o bliżej nieustalonej wartości około 5.000 złotych należącymi doG. G., przy czymK. F.czynu tego dopuścił się przed upływem 5 lat od odbycia w okresie od 14 listopada 2007r. do 2 lipca 2008r. części kary pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 4 marca 2005r. III K 1248/04, za czyn zart.279§1 kk, tj., uznanoK. F.za winnego popełnienia przestępstwa zart.280§1 kkw zw. zart.64§1 kki za to na podstawieart.280§1 kkwymierzono mu karę 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, aA. K.za winnego popełnienia przestępstwa zart.280§1 kki za to na podstawieart.280§1 kkwymierzono mu karę 3 lat pozbawienia wolności.
Zasądzono odA. K.iK. F.solidarnie na rzecz pokrzywdzonegoR. S. (1)2.000 złotych wraz z odsetkami w wysokości ustawowej od dnia 4 stycznia 2014r. do dnia zapłaty tytułem zadośćuczynienia za krzywdę wyrządzonąR. S. (1)czynem z punktu 1, a w pozostałym zakresie oddalono powództwo wytoczone na rzecz pokrzywdzonego.
Zwolniono oskarżonych z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w sprawie i obciążono nimi Skarb Państwa.
Powyższy wyrok w całości zaskarżyli obrońcy oskarżonych.
O b r o ń c aoskarżonegoA. K.zarzucił obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia, to jest :

-

art.2§1 i §2 kpk,art.7 kpk,art.4 kpkiart.410 kpkpoprzez błędną, powierzchowną oraz jednostronną ocenę zebranych dowodów wyłącznie na niekorzyść oskarżonegoA. K., w szczególności zeznań pokrzywdzonegoR. S. (1)i brak obiektywizmu przy ocenie poszczególnych dowodów, przez co w wyroku uwzględnione zostały wyłącznie dowody przemawiające na niekorzyść oskarżonegoA. K.z jednoczesnym pominięciem dowodów przemawiających na jego korzyść;

art.366§1 kpkw zw. zart.170§1 pkt 2, 3 i 5 kpkpoprzez bezpodstawne oddalenie wniosków dowodowych obrony zmierzających do wykazania braku udziału oskarżonegoA. K.w inkryminowanym zdarzeniu, wniosku o przeprowadzenie w sprawie dowodu z badań poligraficznych z udziałem oskarżonegoA. K., co stanowi także naruszenieart.192a§1 i 2 kpkoraz o zwrócenie się przez Sąd do operatora o wskazanie naziemnej stacji logowania, z którą połączył się telefon oskarżonego przebywającego w domu w czasie tego zdarzenia;

brak dostatecznej inicjatywy dowodowej w dążeniu do przesłuchania funkcjonariuszy, którzy dokonali przesłuchania pokrzywdzonego w dniu 29 października 2013r. co było konieczne przy uwzględnieniu wskazanych przez obronę oraz powziętych przez Sąd Rejonowy wątpliwości co do prawidłowości przeprowadzenia tej czynności procesowej i zaprotokołowania zeznań pokrzywdzonego i ewentualnych sugestii, a także zaniechania przeprowadzenia dowodu z opinii biegłych psychiatrów na okoliczność zdolności zapamiętywania i odtwarzania faktów przez pokrzywdzonego, który przy każdym zeznaniu prezentował odmienną wersję zdarzenia, w tym także podczas jednego przesłuchania na rozprawie, popadając w wewnętrzne sprzeczności w tym zakresie.

Obrońca oskarżonegoA. K.zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę wydanego orzeczenia, który mógł mieć wpływ na jego treść, a polegający na błędnym przyjęciu, że oskarżonyA. K.w dniu 20 czerwca 2013r. w godzinach wieczornych wB.przyul. (...)na terenie budowy wspólnie i w porozumieniu zK. F.i dwoma innymi nieustalonymi mężczyznami dokonał rozboju na osobieR. S. (1), podczas gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy wskazuje, że w tym czasie oskarżonyA. K.przebywał wraz z konkubiną w jej mieszkaniu.
Reasumując, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.
O b r o ń c aoskarżonegoK. F.również zarzucił :

-

obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść wyroku tj.art.7 kpkw zw. zart.410 kpkpoprzez dowolną, a nie swobodną ocenę wyjaśnień złożonych przez oskarżonychK. F.iA. K.zeznań pokrzywdzonegoR. S. (1)oraz zeznań świadków :J. G.,T. J.,T. M.,W. F.,M. K.,N. K.,B. N.,R. S. (2)orazT. U.;

obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść wyroku tj.art.6 kpkw zw. zart.2§2 kpkw zw. zart.167 kpkw zw. zart.170§1 pkt 3 kpkpoprzez oddalenie wniosku dowodowego o ustalenie miejsca położenia telefonu komórkowego należącego do oskarżonegoK. F.w dniu 20 czerwca 2013r;

obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść wyroku tj.art.6 kpkw zw. zart.2§2 kpkw zw. zart.167 kpkw zw. zart.170§1 pkt 2 kpkpoprzez oddalenie wniosku dowodowego o poddanie oskarżonegoK. F.badaniu poligraficznemu;

obrazę przepisów postępowania tj.art.424§1 pkt 1 kpkpoprzez ogólne wskazanie dowodów, na których oparto podstawę faktyczną wyroku, co uniemożliwia określenie, na jakich konkretnie dowodach poczynione zostały ustalenia faktyczne.

Skarżący nadto wniósł o przesłuchanie w charakterze świadka :

-

W. F.zam.B.ul. (...).(...)/II/19 na okoliczność otrzymania kwoty 500 zł (w zamian za „milczenie”) odB. D., będącego sprawcą czynu, którego popełnienie zarzuca się oskarżonemuK. F.;

M. S. (1)zam.B.ul. (...), na okoliczność przekazaniaW. F.pieniędzy w kwocie 500 zł pochodzących odB. D.(w zamian za „milczenie”), który jest sprawcą czynu zarzucanego oskarżonemuK. F.;

przeprowadzenie dowodu z badań poligraficznych na osobie oskarżonegoK. F.;

zwrócenia się do operatora sieci komórkowej o udostępnienie informacji, na podstawie których możliwe będzie ustalenie miejsca położenia telefonu komórkowego, należącego do oskarżonegoK. F.w dniu 20 czerwca 2013r.

Reasumując, obrońca oskarżonegoK. F.wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonegoK. F.od popełnienia zarzucanego mu czynu ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd Rejonowy w Bydgoszczy.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje :
Obie apelacje są oczywiście bezzasadne.
Sąd Rejonowy dokonał prawidłowych ustaleń w oparciu o całokształty zgromadzonego materiału dowodowego w sprawie. Poddał go wnikliwej, wszechstronnej i racjonalnej ocenie. Nie ma racji skarżący, że jest to ocena dowolna, a nie swobodna.
Odnosząc się do zarzutu naruszenia przepisów postępowania, w szczególnościart.7 kpk, należy stwierdzić, że przekonanie Sądu o wiarygodności jednych dowodów i niewiarygodności innych pozostaje pod ochroną prawa procesowego wówczas gdy jest poprzedzone ujawnieniem całokształtu okoliczności sprawy (art.410 kpk) i to w sposób podyktowany obowiązkiem dochodzenia prawdy (art.2 kpk), stanowi wynik rozważenia wszystkich okoliczności przemawiających zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonych (art.4 kpk), a nadto jest uzasadnione zgodnie z dyrektywamiart.424 kpk. W ramach realizacji zasady zawartej wart.7 kpkSąd ma prawo uznać za wiarygodne wyjaśnienia oskarżonego lub zeznania świadka co do niektórych przedstawionych przez niego okoliczności i nie dać wiary zeznaniom tego świadka czy wyjaśnieniom oskarżonego co do innych okoliczności, oczywiście pod warunkiem, że swoje stanowisko w tej kwestii w sposób racjonalny i przekonywujący uzasadni, tak jak ma to miejsce w niniejszej sprawie.
Słusznie Sąd I instancji oddalił wnioski dowodowe o przeprowadzenie dowodu z badań poligraficznych z udziałem oskarżonych oraz o zwrócenie się do operatora celem wskazania naziemnej stacji logowania, z którą miał się połączyć telefon oskarżonegoA. K.w czasie zdarzenia. Sąd Okręgowy również te powtórzone w apelacjach wnioski oddalił, jako nieprzydatne dla merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy (k.548). Zauważyć należy, że przepisart.192a§2 kpkdopuszcza możliwość powołania biegłego, który podczas badania zastosuje wobec osoby poligraf. Nadal obowiązuje przepisart.171§4 pkt 2 i §7 kpk. Powołanie dowodu z opinii biegłego, który w trakcie badań zastosuje wobec osoby badanej środek techniczny kontrolujący nieświadome reakcje jej organizmu jest możliwy tylko za zgodą badanego i dla ograniczenia liczby osób podejrzanych lub dla ustalenia wartości dowodowej, ujawnionych śladów, a zatem wchodzi w rachubę tylko w fazie in rem (komentarzKpkT. G.,Z.).
Dowód z miejsca logowania telefonu oskarżonego nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, gdyż nie daje odpowiedzi na pytanie czy w tym miejscu przebywał oskarżony , czy to on rozmawiał z tego aparatu i jakiej treści była rozmowa.
Sąd Odwoławczy również oddalił wnioski dowodowe oskarżonegoA. K.i jego obrońcy albowiem okoliczności, które mają tą drogą być udowodnione, nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy i w oczywisty sposób zmierzają do przedłużenia postępowania (k.602v, k.594; 596).
Sąd Odwoławczy na podstawieart.452§2 kpkpostanowił uzupełnić przewód sądowy poprzez przesłuchanie wnioskowanych przez obrońcę oskarżonegoK. F.świadków w osobie jego matkiW. F.iM. S. (1), konkubiny czy też byłej konkubiny, matki dziecka niejakiegoB. D., wskazywanego przez matkę oskarżonego jako sprawcę czynu przypisanego oskarżonym.
Ponadto dopuszczono dowód z zeznań świadkaP. S., dziewczyny oskarżonegoK. F.na okoliczność zdarzenia.
Zeznania zarówno matki oskarżonego, jak i jego dziewczyny są niewiarygodne ze względu na ich treść jak i w świetle doświadczenia życiowego.
ŚwiadekW. F.składając zeznania 12 sierpnia 2013r. (k.102) i 18 marca 2014r. (k.297) nie wspomniała oB. D., przekazywanych od niego przez świadkaM. S. (1)pieniądzach. Dopiero na rozprawie odwoławczej pojawiła się nowa wersja o jego rzekomym sprawstwie (k.548-549). Podane tłumaczenie, że świadek mając tyle informacji „czekała, aż sprawy się potoczą…”, że myślała, iż „… zapadnie sprawiedliwy wyrok” w żaden sposób nie może zostać uznane za prawdziwe w świetle zasad doświadczenia życiowego i postawy świadka w trakcie procesu, kiedy podkreślała, że „syn tego nie zrobił”. Niewiarygodne też jawią się zeznania tego świadka na okoliczność czasu i tematu rozmowy z dziewczyną synaP. S.. Mając na uwadze, że oskarżonyK. F.iA. K.przebywali w areszcie odpowiednio od miesiąca czerwca i października 2013r., niewiarygodna jest informacja, że o tak istotne sprawy świadekW. F.pytała dziewczynę syna po upływie blisko roku czasu. Oceniając wiarygodność tych świadków należy też wskazać na sprzeczność. Matka oskarżonego zeznała, żeP. S.widziała, iż rozboju dokonałB. D.z dwoma kolegami, kiedy z synemD.przebywała na terenie byłego stadionu(...). Świadek ta natomiast zeznała, że zajście obserwowała z przystanku autobusowego linii numer 80 i była bez dziecka. Absolutnie niewiarygodne jest wyjaśnienie, że swoją „wiedzą” na temat zdarzenia nie podzieliła się nie tylko z organami ścigania, Sądem I instancji ale nawet z matką tymczasowo aresztowanego chłopaka. Znamiennym jest, że mimo, iż świadek rzekomo boi się sprawcy rozboju, to 7 listopada 2014r. postanowiła swoją wiedzą podzielić się z Sądem Odwoławczym (k.601-603).
Zeznania świadkaM. S. (1)Sąd Okręgowy uznał za wiarygodne, chociaż odczuwalny był swego rodzaju lęk świadka i niechęć do składania spontanicznych zeznań (k.549v).
Reasumując, Sąd Okręgowy odwołuje się do ustaleń poczynionych przez Sąd I instancji zaprezentowanych w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. Wnioski w nim przedstawione wynikają z ustaleń dokonanych przy respektowaniu reguł rzetelnego i sprawiedliwego procesu. Podkreślić należy, że zeznania pokrzywdzonegoR. S. (1)były konsekwentne, z cechami naturalności i typowej dla ludzkiej pamięci niedoskonałości, ale racjonalnie wytłumaczonej. Zawierają istotne cechy wspólne i stałe, znajdujące potwierdzenie w pozostałym materiale dowodowym. Świadek wskazał liczbę sprawców i jakie czynności podjęli podczas wspólnie przeprowadzonego napadu, czym się charakteryzowali (wzrost, tatuaże, wypowiadane słowa), co zabrali (dwie czerwone skrzynki z narzędziami). Nawet podczas okazania zdjęć (k.17) stwierdził, że oskarżonyK. F.jest grubszy na twarzy, co znalazło potwierdzenie w bezpośrednim kontakcie Sądu Odwoławczego na sali rozpraw. Zauważyć też należy, że również oskarżonyA. K.posiada tatuaże (k.144, 262v).
Mając powyższe na uwadze, Sąd Okręgowy obie apelacje uznał za oczywiście bezzasadne, a zaskarżony wyrok jako całkowicie słuszny tak co do winy jak i wymierzonych oskarżonym kar, utrzymał w mocy.
Orzeczenie o kosztach za postępowanie odwoławcze oparto naart.624§1 kpk.