Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie
X Wydział Karny
Sygnatura akt: X K 1199/12
Data wyroku: 2014-03-20 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Piotr Maksymowicz
Słowa kluczowe: Przestępstwa - Rodzaje, Rozbój, Dowody, Kara, Wyjaśnienia Oskarżonego, Wymiar Kary
Podstawa prawna: art. 280 § 1 kk, art. 64 § 1 kk, art. 119 § 1 kw

Sygn. akt X K 1199 / 12

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 20 marca 2014r.
Sąd Rejonowy dla Warszawy Śródmieścia w Warszawie Wydział X Karny w składzie:
Przewodniczący: SSR Piotr Maksymowicz
Protokolant: Kamila Krawczyk
przy udzialeIwony Lewczyk – prokuratoraProkuratury Rejonowej Warszawa Śródmieście-Północ
po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2013r., dnia 28 maja 2013r. oraz dnia 13 marca 2014r. wW.na rozprawie sprawy:

1
R. P.s.J.iG.z domuP.ur. dnia (...)wB.

2
D. S. (1)s.T.iB.z domuŻ.ur. dnia (...)wW.

oskarżonych o to, że:

1
w dniu 16 października 2012r. wW.działając wspólnie i w porozumieniu dokonali kradzieży na szkodęB. O.w ten sposób, że używając przemocy w po­staci przytrzymania i przyduszania ręką za gardło doprowadzili w/w pokrzywdzonego do stanu bezbronności, a następnie zabrali w celu przywłaszczenia telefon komórkowy mar­kiN. (...)o wartości 1800 zł, czym działali na szkodę pokrzywdzonego, przy czym zarzucanego czynu dopuścili się przed upływem 5 lat od odbycia kary pozbawienia wolności w wymiarze co najmniej 6 miesięcy orzeczonej za umyślne przestępstwo po­dobne,to jest o czyn zart. 280 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk;

a nadtoD. S. (1)oskarżonego o to, że:

2
w dniu 6 października 2012r. wW.w przejściu podziemnym pod skrzyżowaniemAl. (...)zul. (...)działając wspólnie i w porozumieniu z nieustalonym mężczyzną dokonali zaboru celem przywłaszczenia prototypu torby z tworzywa sztucz­nego koloru białego, dziesięciu piw o pojemności 0,51marki K.o łącznej war­tości strat 320 zł na szkodęD. K., przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się przed upływem 5 lat od odbycia kary pozbawienia wolności w wymiarze co najmniej 6 miesięcy orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne,to jest o czyn zart. 278 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk

orzeka

1
oskarżonychR. P.iD. S. (1)w ramach czynu zarzuconego im w punkcie 1. (pierwszym) uznaje za winnych tego, że dnia 16 paździer­nika 2012r. wW.naPl. (...)działając wspólnie i w porozumieniu dokonali rozboju na osobieB. O.w ten sposób, że stosując przemoc w postaci przytrzymywania, przyciskania do ściany i podduszania dokonali zaboru w celu przyw­łaszczenia telefonu komórkowegomarki N. (...)o wartości 1.800,00 zł, gdzie:D. S. (1)przytrzymywał pokrzywdzonego, przyciskał go do ściany i pod­duszał przyciskając ramieniem szyję, aR. P.przeszukiwał pokrzywdzonego i zabrał mu aparat telefoniczny, przy czym obaj oskarżeni czynu tego dokonali w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności będąc uprzednio skaza­nymi za umyślne przestępstwo podobne, co stanowi występek zart. 280 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk, za który na podstawie powołanych przepisów skazuje każdego z nich, zaś na podstawieart. 280 § 1 kkwymierza:

a
oskarżonemuR. P.karę 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy poz­bawienia wolności,

b
oskarżonemuD. S. (1)karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności;

2
na podstawieart. 63 § 1 kkna poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zalicza os­karżonemuR. P.okres rzeczywistego pozbawienia wolności w pos­taci zatrzymania od dnia 30 października 2012r. do dnia 1 listopada 2012r. oraz tymczaso­wego aresztowania od dnia 30 marca 2013r. do dnia 29 kwietnia 2013r. przyjmując, że je­den dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się jednemu dniowi kary pozbawie­nia wolności;

3
na podstawieart. 63 § 1 kkna poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zalicza os­karżonemuD. S. (1)okres rzeczywistego pozbawienia wol­ności w postaci tymczasowego aresztowania od dnia 17 października 2012r. do dnia 11 marca 2013r. przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się jednemu dniowi kary pozbawienia wolności;

4
oskarżonegoD. S. (1)w ramach czynu zarzuconego mu w punkcie 2. (drugim) uznaje za winnego tego, że w dniu 6 października 2012r. wW.w przejściu podziemnym pod skrzyżowaniemAl. (...)zul. (...)działając wspólnie i w porozumieniu z nieustalonym mężczyzną dokonał zaboru w celu przywłasz­czenia torby z tworzywa sztucznego koloru białego oraz dziesięciu piwmarki K.o łącznej wartości 90,00 zł na szkodęD. K.i na podstawieart. 4 § 1 kkw zw. z art. 2 pkt 4 Ustawy z dnia 27 września 2013r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2013r., poz. 1247)przyjmuje, że czyn ten stanowił wykroczenie określone wart. 119 § 1 kw, za które na podstawie powołanego przepisu skazuje go i wymierza karę 20 (dwudziestu) dni aresztu;

5
na podstawie art. 82 § 3 kpsw na poczet orzeczonej aresztu zalicza oskarżonemuD. S. (1)okres zatrzymania dnia 7 października 2012r. i dnia 8 paź­dziernika 2012r. przyjmując, że jest on równoważny 2 (dwóm) dniom kary aresztu;

6
dowód rzeczowy w postaci płyty CD opisanej pod pozycją 1. (pierwszą) na wykazie do­wodów rzeczowych Nr Drz Sip 8007/12 stanowiącym kartę 85. (osiemdziesiątą piątą) akt nakazuje pozostawić w aktach sprawy;

7
na podstawieart. 624 § 1 kpkzwalnia obu oskarżonych od ponoszenia kosztów sądowych w całości, wydatkami obciążając Skarb Państwa;

8
przyznaje od Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego dla Warszawy Śródmieścia w Warsza ­wie na rzecz adwokataR. K.kwotę 1.239,84 (jeden tysiąc dwieście trzy­dzieści dziewięć 84/100) złotych tytułem zwrotu nie opłaconych kosztów pomocy praw­nej udzielonej oskarżonemuR. P.z urzędu, w tym kwotę 231,84 (dwieście trzydzieści jeden 84/100) złotych tytułem podatku od towarów i usług;

9
przyznaje od Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego dla Warszawy Śródmieścia w Warsza ­wie na rzecz adwokataA. I.kwotę 1.608,84 (jeden tysiąc sześćset osiem 84/100) złotych tytułem zwrotu nie opłaconych kosztów pomocy prawnej udzielonej os­karżonemuD. S. (1)z urzędu, w tym kwotę 300,84 (trzysta 84/100) złotych tytułem podatku od towarów i usług.

Sygn. akt X K 1199 /12

UZASADNIENIE
D. S. (1)iR. P.zostali oskarżeni o to, że:

1
w dniu 16 października 2012r. wW.działając wspólnie i w porozumieniu do­konali kradzieży na szkodęB. O.w ten sposób, że używając prze­mocy w postaci przytrzymania i przyduszania ręką za gardło doprowadzili w/w pok­rzywdzonego do stanu bezbronności, a następnie zabrali w celu przywłaszczenia telefon komórkowymarki N. (...)o wartości 1.800 złotych, czym działali na szkodę pokrzywdzonego, przy czym zarzucanego czynu dopuścili się przed upływem 5 lat od odbycia kary pozbawienia wolności w wymiarze co najmniej 6 miesięcy orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne,to jest o czyn zart. 280 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk.

NadtoD. S. (1)został oskarżony o to, że:

2
w dniu 6 października 2012r. wW.w przejściu podziemnym pod skrzyżowaniemAl. (...)zul. (...)działając wspólnie i w porozumieniu z nieustalonym mężczyzną dokonali zaboru w celu przywłaszczenia prototypu torby z tworzywa sztucz­nego koloru białego, dziesięciu piw o pojemności 0,5 lmarki K.o łącznej wartości strat 320 złotych na szkodęD. K., przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się przed upływem 5 lat od odbycia kary pozbawienia wolności w wy­miarze co najmniej 6 miesięcy orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne,to jest o czyn zart. 278 § 1 kk. w zw. zart. 64 § 1 kk.

Na podstawie całokształtu materiału dowodowego Sąd ustalił, co następuje:

odnośnie czynu opisanego w punkcie 1. aktu oskarżenia

Dnia 16 października 2012r. około godziny 18:00B. O.wyszedł ze swo­jego mieszkania przyul. (...)wW.. Zamierzał udać się do babci zamieszkującej przyul. (...). Z uwagi na fakt, iż dzień wcześniej babcia obchodziła imieniny pok­rzywdzony zaplanował, że po drodze wCentrum Handlowego (...)kupi prezent dla solenizantki.
Około godziny 19:00B. O.wysiał z tramwaju na przystanku przy Dworcu(...)i pieszo udał się do wspomnianej galerii handlowej. Gdy szedł przez teren Dwor ­ca(...)w kierunkuCentrum Handlowego (...)spotkał trzech znajomych –M.[chodzi oM. M. (2)],R. P.oraz mężczyznę o pseudo­nimieK.[to jestR. J.]. Znajomi zawołaliB. O.do siebie i po przywitaniu poczęstowali go wódką.
Po około 20 minutach wspólnego siedzenia na ławce i spożywania alkoholu z uwagi na znaczne pogorszenie warunków atmosferycznych (ulewny deszcz) mężczyźni postanowili udać się na Dworzec(...). W tym momencie od grupy oddalił sięM., tłumacząc to potrzebą skorzystania z toalety. Pozostali, to jestB. O.,R. P.orazK.zgodnie z ustaleniami przemieścili się przejściem podziemnym od DworcaW.(...)na Dworzec(...).
Na peronie Dworca(...)do trzech mężczyzn dołączył znajomyR. P., którym – jak się później okazało – byłD. S. (1). Mężczyźni postano­wili wyjść naPl. (...)przez wschodni pawilon Dworca(...).D. S. (1)przechodząc przez halę dworca trzymał w dłoni butelkę z piwem. Został z tego powodu upomniany przez funkcjonariuszy Policji – nie był jednak legitymowany. W tym cza­sieK.oddalił się od grupy mężczyzn.
Po chwili przez pawilon dworca wyszedłB. O., gdyż chciał zapalić pa­pierosa. W czasie, gdyB. O.palił papierosa podeszli do niegoD. S. (1)iR. P..D. S. (1)przyparłB. O.do ściany budynku, natomiastR. P.zażądał od obezwładnionego mężczyzny pieniędzy. Z uwagi na to, iżD. S. (1)silnie ucisnął swoim łokciem szyjęB. O.nie mógł on nic powiedzieć. W tym czasieR. P.zaczął przeszukiwać kieszenieB. O.. Jako, że pokrzywdzony pieniądze miał włożone do wewnętrznej kieszeni kurtki,R. P.nie odnalazł ich. Natomiast w lewej kieszeni spodni przeszukiwa­nego mężczyznyR. P.znalazł telefon komórkowymarki N. (...)o wartości 1.800,00 zł, z którym oddalił się w kierunku Dworca(...). Chwilę później w tę samą stronę uciekłD. S. (1).
B. O.udał się na Komisariat Policji mieszczący się na Dworcu(...)celem poinformowania o dokonanym na nim rozboju. Z uwagi na fakt, iż mężczyzna był po spożyciu alkoholu, dostał wezwanie do stawiennictwa w dniu następnym.
Powyższych ustaleń Sąd Rejonowy dokonał na podstawie:częściowo wyjaśnień oskarżonychD. S. ­. (1)(k. 34, 44, 106v-107, 198, 320-321, 385-386) iR. P.(k. 116, 120, 387-388); zeznańB. O.(k. 5-5v, 324-326, 418-420), zeznań świadkaM. J.(k. 421-422) oraz innych dowodów z akt sprawy.

odnośnie czynu opisanego w punkcie 2. aktu oskarżenia

Dnia 6 października 2012r.D. K.przyjechał doW.na spotkanie ze znajomymi z liceum. Około godziny 23:00 mężczyzna szedł przez park od stacjiM.(...)do stacji(...).D. K.posiadał prototyp torby zaprojektowanej przez jego brata na konkurs organizowany wAkademii (...), której koszt wykonania wyniósł około 70 złotych. Idąc parkiemD. K.posta­nowił poszukać osób chętnych do prezentacji projektowanych przez siebie koszulek. Podszedł do dwóch mężczyzn siedzących na ławce w parku. Jeden z mężczyzn – jak się później oka­załoD. S. (1)– ubrany był w czarny sweter oraz niebieskie spodnie. Drugi wyglądał na około 24 lata, był dobrze zbudowany, łysy, ubrany w białą bluzę z symbolemF.C. Bar­celonaoraz ciemne spodnie.
D. K.zapytał mężczyzn czy byliby chętni prezentować zaprojektowane przez niego koszulki. Mężczyźni zgodzili się, ale w zamian zażądali trzech piw.D. K.przystał na propozycję mężczyzn i w celu zakupu piw udał się z nimi do przejścia podziemnego mieszczącego się pod skrzyżowaniemAl. (...)zul. (...). W mieszczącym się tam sklepie monopolowymD. K.kupił dziesięć puszek piwamarki K.za około 20 złotych. Ekspedientka zapakowała piwa do torby folio­wej, którą postawiła na ladzie.D. S. (1)zabrał torbę z lady i wszyscy mężczyźni opuścili sklep. Przedsklepem (...)zwrócił się doD. S. (1)o zwrot części piw przypominając, że w zamian za pomoc w promocji koszulek mieli dostać tylko trzy.D. S. (1)otworzył torbę i powiedział doD. K., że może z niej wyjąć dwa piwa.D. K.wyjął z reklamówki dwie puszki i schował je do swojej torby. Następnie oskarżony z towarzyszącym mu mężczyzną zaczęli odchodzić odD. K.w stronę wyjścia z przejścia podziemnego. Pokrzywdzony udał się za nimi nalegając na zwrot zakupionych piw. Mężczyźni nie reagowali na te żądania. W pewnym momencieD. K.złapałD. S. (1)za ramię, aby ten się zatrzymał i oddał mu zabrane piwa. WtedyD. S. (1)chwycił go za płaszcz na wysokości klatki piersiowej i powiedział, aby ten go nie denerwował, po czym kolejny raz usiłował oddalić się od pokrzywdzonego. W momencie, w którymD. K.ponownie upomniał się o zwrot piw,D. S. (1)podszedł do niego, złapał go ręką za szczękę i przyparł do ściany. Wtedy pokrzywdzony upuścił torbę z ramienia na ziemię. W tym momencieD. S. (1)zabrał torbę i z drugim mężczyzną w szybkim tempie opuścił przejście podziemne. Pokrzywdzony poprosił o pomoc ochroniarza a następnie powiadomił o zdarzeniu Policję.
Na miejsce zdarzenia przybył patrol Policji. Policjanci wraz z pokrzywdzonym udali się w penetrację terenu. W okolicach schodów zejściowych do stacjiM.(...)funkcjo­nariusze dostrzegli mężczyznę odpowiadającego rysopisowi jednego ze sprawców. Pokrzyw ­dzony potwierdził, iż jest to mężczyzna, który dokonał zaboru jego torby i piwa. W związku z przekazanymi przez pokrzywdzonego informacjami mężczyzna został zatrzymany. Po wy­legitymowaniu ustalono, że nazywa się onD. S. (1). Zatrzymanego przewieziono do(...)wW., gdzie poddano go badaniu na zawartość alkoholu w wydychanym po­wietrzu z wynikami: 1,42 mg/1 oraz 1,32 mg/1. Penetracja terenu za drugim sprawcą dała wynik negatywny. Wątek współsprawcy kradzieży dokonanej na szkodęD. K. ­.wyłączono do osobnego postępowania.
Powyższych ustaleń Sąd Rejonowy dokonał na podstawie:częściowo wyjaśnień oskarżonegoD. S. ­. (1)(k. 82, 320-321, 385-386); zeznań świadkówD. K.(k. 66-67v, 322-323),J. R. ­.(k. 63v-64) iB. K.(k. 389-390); protokołu oględzin (k. 78), protokołu zatrzymania (k. 49), protokołu badania stanu trzeźwości (k. 55-56) oraz innych dowodów z akt sprawy.
D. S. (1)przesłuchany w toku śledztwa nie przyznał się do dokonania zarzuco­nego mu rozboju (k. 34). Wyjaśnił, iż w dniu 16 października 2012r. od około godziny 13:00 był na parkingu przed Dworcem Centralnym, gdzie zarabiał pilnując samochodów. Tego dnia padał duży deszcz. Dlatego był cały mokry i około godziny 22:00 pojechał do domu. Następ­nego dnia (około godziny 12:00) do domu przyszli funkcjonariusze Policji, którzy zatrzymali go tłumacząc, iż jest podejrzany o dokonanie rozboju.D. S. (1)dodał, iż w dniu 16 października 2012r. widział mężczyznę opseudonimie (...)orazR.na parkingu przy Dworcu(...), ale nigdzie z nimi tego dnia nie chodził. Stwierdził, iż nie znaB. O.i nie wie dlaczego został pomówiony o rozbój, skoro tego dnia już o 22:30 był w domu.
Podczas przesłuchania w toku posiedzenia w przedmiocie tymczasowego aresztowania (k. 44)D. S. (1)ponownie nie przyznał się do zarzucanego mu czynu. Wskazał, że dnia 16 października 2012r. był na parkingu przed Dworcem Centralnym, gdzie dorabiał pil­nując samochodów. O godzinie 21:30 spotkał kolegę i koleżankę, z którymi wypił dwa piwa. Później spotkał dwóch kolegów: jeden z mężczyzn posługiwał siępseudonimem (...); drugi z nich miał na imięR.. Chwilę z nimi postał, poczęstował ich piwem – następnie oni poszli, a on wsiadł do autobusu i pojechał w swoją stronę. Około godziny 12:00 następnego dnia przyszli do niego funkcjonariusze Policji i zatrzymali pod zarzutem rozboju.
D. S. (1)nie przyznał się także do dokonania kradzieży na szkodęD. K. ­.(k. 82). Wyjaśnił, iż dnia 6 października 2012r. około godziny 23:00 z mężczyzną opseudonimie (...)siedział na ławce pomiędzy pawilonami dworca PKPW.(...)W pewnej chwili podszedł do nich nieznany im mężczyzna w wieku około 25 lat. Mężczyzna zaprosił ich na piwo. W tym celu wszyscy udali się do sklepu w podziemiach, w którym oskarżony kupił sobie dwa piwa. Po wyjściu ze sklepu stracił z oczuŁ.i nowo poznanego młodego mężczyznę – później już ich nie widział. Sam udał się natomiast na ławkę w celu spożycia zakupionych piw. Po około 20 minutach podeszli do niego funkcjo­nariusze Policji wraz wcześniej poznanym młodym mężczyzną.D. S. (1)stwierdził, iż młody mężczyzna w towarzystwie policjantów wskazał na niego palcem mówiąc do funkcjonariuszyon tam był. Następnie funkcjonariusze Policji dokonali jego zatrzymania pod zarzutem kradzieży torby oraz dziesięciu piw.D. S. (1)dodał, iż w momencie kiedy młody mężczyzna przyszedł zaprosić jego orazŁ.na piwo, miał on przy sobie torbę koloru białego z paskiem; w momencie, w którym podszedł w towarzystwie funkcjonariuszy Policji już tej torby nie posiadał.
W czasie czynności okazania (czynność ta miała związek z zarzutem rozboju)D. S. (1)(k. 106v-107) rozpoznał jednego z mężczyzn. Wskazał, iż mężczyzna ma na imięR., ale nie zna jego nazwiska. Wyjaśnił, iżR.poznał pod Dworcem(...)i wraz z nim i innymi mężczyznami dnia 16 października 2012 roku spożywał alkohol. Początkowo pili przy schodach prowadzących z parkingu do przejścia podziemnego. Następnie przenieśli się na pętle autobusową przy Dworcu(...), a później do budynku Dworca PKPW.Ś.. W pewnym momencie z budynku dworca wyszedł on, rozpoznany przez niegoR.oraz spożywający z nimi alkohol pokrzywdzony. Wtedy on przyparł pokrzywdzo­nego do ściany, aR.przeszukał jego kieszenie, z których wyjął telefon komórkowy. W tym momencie on puścił pokrzywdzonego i poszedł na pętlę autobusową. Podczas rozpoznaniaD. S. (1)podkreślił, iż widział jakR.przeszukiwał kieszenie spodni pokrzyw­dzonego, z których wyjął telefon komórkowy.
Przesłuchany po raz kolejny w toku postępowania przygotowawczegoD. S. (1)przyznał się do popełnienia obu zarzucanych mu czynów (k. 198) i skorzystał z prawa do odmowy składania wyjaśnień.
Na rozprawie (k. 320-321)D. S. (1)przyznał się jedynie do dokonania kradzieży, twierdząc, iż nie dokonał rozboju, gdyż nie ukradł oskarżonemu telefonu ani pieniędzy. Wy­jaśnił, iż był na miejscu zdarzenia, ale nie pamięta co się tam stało – był pod wpływem al­koholu.D. S. (1)potwierdził, iż dokonał kradzieży torby i piwa. Odnośnie rozboju wyjaśnił, iż w pierwszych wyjaśnieniach nie przyznał się do jego dokonania, ponieważ nie pamiętał takiego zdarzenia. Podczas drugich wyjaśnień przyznał się do popełnienia zarzuca­nego mu czynu, gdyż funkcjonariusz Policji doradził mu, że tak będzie dla niego lepiej. Stwierdził, iż podpisał wyjaśnienia, które były już napisane. Odnośnie kradzieży torby podał, iż tego dnia siedział z kolegą na ławce w parku międzyM.C.i Dworcem(...). Spożywali razem piwo. W pewnym momencie podszedł do nich pokrzywdzony, którego on poczęstował piwem. Następnie pokrzywdzony powiedział, żeodstawi[to jest od­da] mu piwo i w tym celu udali się do sklepu w podziemiach Dworca(...). W sklepie zarówno on, jak i pokrzywdzony dokonali zakupu piw. Oskarżony stwierdził, iż nie pamięta aby zabrał pokrzywdzonemu torbę; pamięta tylko, że zabrał piwo. Następnie sam udał się na ławkę, gdzie pił to piwo. Wtedy podeszli do niego funkcjonariusze Policji z pokrzywdzonym.
Podczas kolejnego przesłuchania w toku postępowania rozpoznawczegoD. S. (1)ponownie przyznał się do dokonania kradzieży; nie przyznał się do dokonania rozboju (k. 385-386). Oskarżony stwierdził, iż nie ma nic do dodania ponad złożone wcześniej wyjaśnie­nia.
OskarżonyR. P.przesłuchany w toku postępowania przygotowawczego nie przyznał się do zarzucanego mu czynu (k. 116). Wyjaśnił, iż w dniu meczu Polska-Anglia w godzinach popołudniowych spożywał alkohol na pętli autobusowej przed Centrum(...). Razem z nim był wtedyR.oraz dwóch mężczyzn noszących imięM.. W pewnym momencie podszedł do nich pokrzywdzony, który był znajomymM.. Pokrzywdzony przywitał się z nimi, a następnie wspólnie spożywali alkohol. Kiedy skończył się alkohol dokonali między sobą zbiórki pieniędzy na zakup kolejnych butelek. Po uzbiera­niu pieniędzy pokrzywdzony poszedł do sklepu aby kupić 2 lub 3 butelki wódki. Z uwagi na dużą liczbę funkcjonariuszy Policji następnie przeszlipod wieżyczki[to jest do pawilonów] Dworca(...), gdzie wypili jedną butelkę wódki. Wtedy powiedzieli do pokrzywdzonego, aby wyjął drugą butelkę wódki. Pokrzywdzony tłumaczył, że wódki już nie ma, ponieważ wszystko wypili w trakcie przejścia między dworcami. Następnie pokrzyw­dzony opuścił pawilon dworca.R. P.wyjaśnił, że wyszedł wtedy za pokrzywdzo­nym, złapał go za kurtkę i przycisnął do ściany, a następnie zażądał zwrotu pieniędzy, które wcześniej zostały mu przekazane na zakup wódki. Wtedy na miejscu zdarzenia pojawił sięD. S. (1), którego on zna podpseudonimem (...).R. P.stwierdził, iż nie wie skąd na miejscu zdarzenia wziął się współoskarżony, gdyż wcześniej razem z nimi nie pił.D. S. (1)podszedł, złapał pokrzywdzonego za kurtkę w okolicach barku i zapytał co się dzieje. Wtedy oskarżony złapałD. S. (1)za rękę i powiedział do niego, żeto nie jego sprawa i żeby się nie wtrącał. Następnie powiedział do pokrzywdzonego, że albo ten odda mu zabrane pieniądze albo sam sobie je weźmie. Trzymając pokrzywdzonego jedną ręką za kurtkę, drugą rękę wsadził mu do kieszeni, z której wyjął trzy pięciozłotowe monety. Oskarżony wyjaśnił, że pieniądze te zabrał i poszedł w stronęCentrum Handlowego (...). Przy Dworcu(...)ponownie spotkałR.i jednego zM., z którymi ponownie spożywał alkohol. Po pewnym podeszli do nich policjanci i chcieli wylegitymować – ponieważ mężczyźni nie mieli dokumentów funkcjonariusze zaprowadzili ich na komisariat, gdzie dokonali sprawdzenia danych, ale też przeszukania.R. P.stwierdził, iż w momencie przeszukania nie znaleziono u niego skradzionego pokrzywdzonemu telefonu komórkowegoN.L..
Podczas kolejnego przesłuchaniaR. P.nie przyznał się do zarzucanego mu czynu (k. 120). Wyjaśnił, iż w całości podtrzymuje wcześniej złożone wyjaśnienia. Stwierdził, iżprzyznaje się do zdarzenia, jednak nie do kradzieży telefonu. Wyjaśnił, iż pokrzywdzonemu wyjął z kieszeni pieniądze, które pochodziły ze zrzutki na alkohol. Stwierdził, iż nie miał świadomości, że jest to napad – chciał tylko odzyskać swoje pieniądze.
Na rozprawie (k. 387-388)R. P.nie przyznał się do kradzieży telefonu ko­mórkowego. Wyjaśnił, iż zdarzenie z pokrzywdzonym miało miejsce, ale on zabrał mu swoje pieniądze, a nie telefon komórkowy. Stwierdził, iż ze współoskarżonym znają się z widzenia, gdyż on też przebywa na parkingu samochodowym przy Dworcu(...). Wyjaśnił, iż po zabraniu pokrzywdzonemu pieniędzy oddalił się szybkim krokiem dosklepu (...). Dodał, iż oskarżonyD. S. (1)pojawił się w momencie, w którym on złapał pokrzyw­dzonego za ubranie i trzymał przy ścianie. Oskarżony wyjaśnił, że podczas przesłuchania Prokurator tłumaczyła mu, że rozbojem jest tak samo zabór pieniędzy, jak i telefonu. Oskar ­żony nie pamiętał wysokościzrzutkina alkohol. Wyjaśnił, że nie zgadzała mu się liczba bu­telek. Pokłócił się z pokrzywdzonym, gdyż zdenerwowało go tłumaczenieB. O. ­., iż alkohol został wypity po drodze. Wskazał, że współoskarżony pojawił się znie­nacka i złapał pokrzywdzonego za kurtkę; widząc, żeR. P.trzyma pokrzywdzo­nego mógł przypuszczać, że będzie awantura. Oskarżony zaprzeczył byD. S. (1)przyciskał pokrzywdzonego do ściany lub żądał od niego pieniędzy. Przyznał, że z lewej kie­szeni spodni zabrał pokrzywdzonemu 3 monety 5-złotowe.
Sąd Rejonowy zważył, co następuje:
W świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego, a zwłaszcza konsekwentnych, logicznych i spójnych zeznań pokrzywdzonych, jak również częściowo korelujących z nimi wyjaśnień oskarżonych stan faktyczny sprawy nie budził wątpliwości i uprawniał do przypi­sania obu oskarżonym dokonania przestępstwa rozboju, a oskarżonemuD. S. (1)­mu nadto wykroczenia z art. 119 § 1 kw.

odnośnie czynu opisanego w punkcie 1. aktu oskarżenia

Sąd uznał za wiarygodne wyjaśnienia oskarżonegoD. S. (1)w zakresie, w jakim potwierdził, że dnia 16 października 2012r. był on obecny na miejscu zdarzenia. Wy­jaśnienia w tym zakresie korespondują z zeznaniami pokrzywdzonegoB. O. ­.oraz wyjaśnieniami oskarżonegoR. P.. Za wiarygodne Sąd uznał też wyjaśnieniaD. S. (1)w tych fragmentach, w których opisał on udział swój orazR. P.w dokonanym rozboju. Zdaniem Sądu chronologia zdarzeń oraz podział ról oskarżonych przedstawiona w wyjaśnieniachD. S. (1), tj. obezwładnienie przez niegoB. O.(poprzez przyciśnięcie go ręką za gardło do ściany), przeszukanie kieszeni pokrzywdzonego przez oskarżonegoR. P., a następnie zabranie telefonu komórkowego przezR. P.zasługują na obdarzenie ich przymiotem wiarygodności. Wyjaśnienia oskarżonego w tym zakresie korelują z opisem zda­rzenia przedstawionym przezB. O.. Zaakcentować też trzeba, iżD. S. (1)podczas okazania stanowczo rozpoznałR. P.podając, iż w mo­mencie, w którym on przytrzymywał pokrzywdzonego za szyję,R. P.przeszuki­wał kieszenieB. O., z jednej z nich wyjął telefon komórkowy, a następnie dokonał jego zaboru. Na rozprawie oskarżony starał się zniwelować znaczenie swoich wyjaś­nień wskazując, że przygotowali je policjanci jeszcze przed przesłuchaniem. Tłumaczenie to nie zasługiwało na wiarę – należało je ocenić jako wysoce naiwną próbę uchronienia siebie oraz współoskarżonego przed odpowiedzialnością karną. Wskazać trzeba, iż podczas prze­prowadzania okazania (dnia 31 października 2012r. – k. 106-107)D. S. (1)był już tymczasowo aresztowany. Zatem nie sposób nawet przyjąć, że – hipotetycznie – policjanci od złożenia wyjaśnień obciążających drugiego zatrzymanego uzależniali dalsze czynności w as­pekcie wniosku o zastosowanie izolacyjnego środka zapobiegawczego.
Sąd dostrzegł, że początkowoD. S. (1)kwestionował swoją obecność na miejscu zdarzenia. Twierdził, że z parkingu przy Dworcu(...)poszedł na przystanek autobu­sowy i pojechał do domu. Jednak wyjaśnienia te traktować należało wyłącznie jako odzwier­ciedlenie przyjętej wówczas linii obrony. Depozycje w tej części pozostają w sprzeczności zarówno z zeznaniami pokrzywdzonego, jak i wyjaśnieniamiR. P.. Finalnie zresztą oskarżonyD. S. (1)przyznał, iż był obecny na miejscu zdarzenia, natomiast zakwestionował swój udział w rozboju. To wyjaśnienie także należało rozpatrywać jako przy­jętą linię obrony. W świetle przekonujących zeznańB. O.trudno było so­bie wyobrazić sytuację, w której podszedł on do pokrzywdzonego, z którym wcześniej spoży­wał alkohol i bez żadnego powodu / celu złapał go ręką za szyję i docisnął do ściany budynku dworca.D. S. (1)w żadnym stopniu nie protestował w momencie, w którymR. P.przeszukiwał kieszenie pokrzywdzonego, a wręcz przeciwnie przytrzymywał pok­rzywdzonego w pozycji uniemożliwiającej obronę.
WyjaśnieniaR. P.w niewielkiej części zasługiwały na wiarę. Oskarżony ten nigdy nie kwestionował kontaktu z pokrzywdzonym oraz swojej obecności na miejscu zdarzenia. Kwestią sporną między wyjaśnieniamiR. P.i zeznaniamiB. O.pozostawał przedmiot kradzieży, jak też sposób, w jaki do niej doszło (w tym udział drugiego z oskarżonych). Pełną oraz bezpośrednią wiedzę o całym zdarzeniu posiadają trzy osoby: dwóch oskarżonych oraz pokrzywdzonyB. O.. ZarównoB. O., jak iD. S. (1)wskazali jako przedmiot kradzieży telefon komór­kowy. Opozycyjne stanowisko przedstawiłR. P.twierdząc, iż z kieszeni oskarżo­nego wyjął, a następnie zabrał jedynie trzy pięciozłotowe monety. Sąd nie wyklucza, że męż­czyźni mogli wcześniej zrobić składkę na alkohol, jak też, że mogło dojść do nieporozumienia na tle rozliczeń. Jednak zarównoB. O., jak iD. S. (1)wskazali, żeR. P.wyjął z kieszeni telefon. Trudno przyjąć, żeB. O.usiłował za­wyżyć szkodę, jeżeli jednocześnie obiektywnie przyznał, żeR. P. (2)nie znalazł pie­niędzy ukrytych w wewnętrznej kieszeni kurtki. Co więcej pokrzywdzony przekonująco po­dał, że gdyby zabrano mu tylko 15 złotych, nie robiłby z tego powoduaferyi nie zgłaszałby zajścia na Policji. Nawet hipotetycznie przyjmując, że pokrzywdzony jako ofiara rozboju mógł mieć interes w powiększeniu doznanej przez siebie szkody majątkowej, o tyle nie spo­sób doszukać się takiego interesu uD. S. (1).D. S. (1)wielokrotnie słu­chany w niniejszym postępowaniu ani razu nie wspomniał, iżR. P.wyciągnął z kieszeni pokrzywdzonego jakiekolwiek pieniądze. Wskazał za to stanowczo, iżwidział jakR.przeszukiwał kieszenie pokrzywdzonego i wyjął z nich telefon komórkowy(k. 107). Zda­niem Sądu nie sposób przyjąć, iż oskarżonyD. S. (1)konfabulując przedstawił wersję korespondującą z pokrzywdzonym, działając tym samym na swoją niekorzyść.D. S. ­. (1)z tego fragmentu wyjaśnień starał sie wycofać przypisując, że ich autorem byli polic­janci – wyżej już wskazano dlaczego twierdzenia te nie zasługiwały na wiarę.R. P. ­.wskazywał, że pojawienie sięD. S. (1)na zewnątrz pawilonu dworca było dla niego zaskoczeniem. Wskazał, że współoskarżony wcześniej nie pił z nimi alkoholu. Nie było to prawdą, gdyż pokrzywdzony napotkanieD. S. (1)umiejscowił już na trzecim peronie Dworca PKP(...), gdy obecny był przy tym m. in.R. P. ­.Pokrzywdzony zeznał o charakterystycznym szczególe, jakim było zwrócenie uwagiD. S. (1)przez policjantów, że nie wolno spożywać alkoholu w miejscu publicz­nym. Nie ma żadnego racjonalnego powodu, dla którego pokrzywdzony miałby zeznawać nieprawdę w tym aspekcie.
Sąd podjął próbę weryfikacji wyjaśnieńR. P., iż po zdarzeniu z udziałemB. O.kontrolowany był przez policjantów pełniących służbę w rejonie Dworca Centralnego. Oskarżony wyjaśnił, iż podczas kontroli nie ujawniono przy nim skra­dzionego telefonu komórkowego. Na tę okoliczność Sąd pozyskał kopie notatników służbo­wych funkcjonariuszy Policji (k. 433 i n). Notatniki te potwierdzają, że policjanci pomiędzy godz. 0:45 i godz. 1:10 dnia 17 października 2012r. legitymowaliR. J.,R. P.iM. M. (2)w związku z popełnieniem wykroczenia z art. 43 ust. 1 Ustawy o wychowaniu w trzeźwości…. Notatniki nie zawierają natomiast wzmianki o dop­rowadzeniu legitymowanych do Komisariatu(...)i ich przeszukaniu. Tym­czasem, gdyby rzeczywiście mężczyźni zostali przeszukani lub skontrolowani pod kątem le­galności posiadanych telefonów komórkowych, wpisy o tym znalazłyby się w notatnikach służbowych (choćby z powodu wykazania się policjantów przeprowadzeniem większej liczby czynności podczas służby patrolowej). Skoro tych wpisów nie było – należało przyjąć, że po­licjanci nie przeszukiwali legitymowanych. Odrębnie należało zauważyć, że do rozboju na osobie pokrzywdzonego doszło przed godziną 21:00 dnia 16 października 2012r. Interwencja policjantów miała miejsce ponad 3 godziny później. Zatem nawet brak skradzionego telefonu przyR. P.nie mógłby stanowić automatycznie dowodu na jego niewinność, gdyż przez tak długi czas oskarżony mógłby się aparatu wyzbyć, np. sprzedać go paserowi.
Za wiarygodne Sąd uznał zeznania pokrzywdzonegoB. O.. Świadek rzeczowo i jasno zrelacjonował szczegóły przebiegu zdarzenia z jego udziałem. Zeznania te tworzą logiczną całość i dają precyzyjny obraz sytuacji zaistniałej w pobliżu budynku Dworca(...). Zeznania pokrzywdzonegoB. O.w połączeniu z krytycznie ocenianymi wyjaśnieniami oskarżonych pozwoliły na przyporządkowanie każ­demu ze sprawców jego roli w zdarzeniu. W zeznaniach świadkaB. O.Sąd nie dopatrzył się jakiejkolwiek złośliwości lub uprzedzenia w stosunku do oskarżonych. Podkreślić trzeba, iż dnia 16 października 2012r. pokrzywdzony wspólnie z oskarżonymi spo­żywał alkohol. Oskarżeni są znajomymi kolegów pokrzywdzonego. Wcześniej nie było w tym gronie nieporozumień. Nie ma zatem powodów by przypuszczać, iż pokrzywdzony pomówił oskarżonych o niepopełnione przestępstwo. Przeciwnie – należy zaakcentować, iżB. O.przyznał, żeD. S. (1)po zdarzeniu wyglądał na zaskoczonego jego prze­biegiem i miał stwierdzić, żeto nie tak miało być.
Sąd nie tracił z pola widzenia, iż pokrzywdzony podczas okazania nie rozpoznałR. P.jako sprawcy obecnego na miejscu zdarzenia. Nie podważało to prawdomów­nościB. O., gdyż okoliczność ta nie była sporna w postępowaniu.R. P.przyznał, że miał kontakt z pokrzywdzonym. Pokrzywdzony natomiast przekonu­jąco objaśnił, iż nie był pewny rozpoznania i dlatego podał, iż nie rozpoznaje żadnego z oka­zywanych mu czterech mężczyzn. Taka postawaB. O.świadczyć mogła wyłącznie korzystnie o wiarygodności jego relacji – była dowodem, że odpowiedzialnie pod­chodził on do składania zeznań.
Oskarżeni i ich obrońcy starali się zdyskredytować wiarygodność pokrzywdzonego wska­zując, iż podczas zdarzenia był on nietrzeźwy. Rzeczywiście ok. godz. 21:15 badania stanu trzeźwościB. O.wskazywały stężenie 0,68 i 0,60 mg alkoholu na 1 dm3wydychanego powietrza (k. 1, 2). Pokrzywdzony był nietrzeźwy i nie było możliwe jego przesłuchanie – dlatego zawiadomienie przyjęto od niego dzień później w godzinach wczesno popołudniowych. Zarazem bez uciekania się do pomocy biegłego należało uznać, że stan nie­trzeźwości pokrzywdzonego w czasie zdarzenia nie był taki, by mógł zaburzać jego zdolność do postrzegania, zapamiętywania, a później – odtwarzania postrzeżeń. Obrona oceniała jako mało wiarygodną relację, iż pokrzywdzony jechał do babci na imieniny / urodziny, a mimo to zatrzymał się z kolegami by pić z nimi wódkę.B. O.w tym aspekcie przeko­nująco wskazał, że ma młodych i dość nowoczesnych dziadków – z dziadkiem sam często spożywa alkohol. Nadto pokrzywdzony nie wywodzi się ze środowiska, w którym takie za­chowanie (to jestprzystanekz kolegami w drodze do babci) należałoby zdecydowanie wyk­luczać.
Marginalne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy miały zeznania złożone przezR. J.(k. 421-422). Świadek poza potwierdzeniem i opisaniem okoliczności wspól­nego spożywania alkoholu z oskarżonymi i pokrzywdzonym nie posiadał wiedzy na temat do­konanego rozboju.R. J.zeznał, iż nie widział żadnego zdarzenia na zewnątrz pawilonów Dworca PKP(...), gdyż pił alkohol w środkuwieżyczek. Tym samym jego zeznania nie mogły stanowić podstawy ani do potwierdzenia, ani do zaprzeczenia sprawstwa oskarżonych.
Nie przyniosły rezultatu próby przesłuchania pozostałych mężczyzn, którzy dnia 16 paź­dziernika 2012r. spożywali alkohol razem z oskarżonymi i pokrzywdzonym. Na podstawie wpisów w notatnikach policjantów ustalono (k. 433 i n.), że funkcjonariusze dnia 17 paździer­nika 2012r. krótko po północy wylegitymowaliR. J.,R. P.orazM. M. (2). Nie powiodły się próby wezwaniaM. M. (2), gdyż nie przebywał on pod ustalonym adresem. Nie udało się ustalić miejsca jego pobytu korzystając z pomocy m. in. ZUS i NFZ. Odnośnie kolejnego z mężczyzn (M. K.) dyspo­nowano wyłącznie jego numerem telefonu podanym przez pokrzywdzonego (nie są znane inne dane osobowe pozwalające na przeprowadzenie dodatkowych poszukiwań). Tylko raz udało się nawiązać z nim kontakt telefoniczny, ale mimo deklaracji nie stawił się na roz­prawie. W późniejszym okresie telefon już nie odpowiadał.
Z uwagi na fakt, iż w toku postępowania ujawniono wątpliwości odnośnie poczytalności obu oskarżonych dopuszczono dowód z opinii biegłych lekarzy psychiatrów.
Po przeprowadzonym badaniuD. S. (1)biegli orzekli, iż nie stwierdzają u niego objawów choroby psychicznej ani upośledzenia umysłowego; rozpoznają uzależnie­nie mieszane. Ten stan psychiczny nie znosił, ani nie ograniczał zdolności rozpoznania zna­czenia zarzucanych czynów lub zdolności pokierowania swoim postępowaniem. Poczytalność oskarżonegoD. S. (1)nie budzi wątpliwości, a aktualny stan psychiczny pozwala na jego udział w postępowaniu procesowym (k. 164-167).
Po przeprowadzonym badaniuR. P.biegli wskazali, iż rozpoznają u nie­go zaburzenia osobowości i uzależnienie od alkoholu oraz od amfetaminy. Stan psychiczny w czasie zarzucanego mu czynu nie znosił, ani nie ograniczał zdolności rozpoznania zna­czenia zarzucanego mu czynu oraz zdolności pokierowania swoim postępowaniem. Poczytal ­nośćR. P.w czasie czynu i w czasie postępowania karnego nie budzi wąt­pliwości, a jego stan zdrowia pozwala na udział w czynnościach procesowych (k. 140-142).
W ocenie Sądu omówione opinie są wartościowym dowodem w sprawie. Są pełne, jasne, logiczne i należycie uzasadnione. Sąd nie dostrzegł potrzeby ich uzupełnienia. Spostrzeżenia biegłych nie były kwestionowane przez strony. O ile nawet oskarżonyD. S. (1)do­magał się dołączenia do akt kopii dokumentacji zM. Z. O. o. N. ­.(k. 334 i n.), to nie kwestionował wniosków opinii. Należy zauważyć, że biegli psychiatrzy w sprawozdaniu odnotowali, iż oskarżony uczęszczał do szkoły specjalnej oraz przebywał w ośrodku szkolno-wychowawczym, to jest okoliczności mogące mieć wpływ na wnioskowanie o poczytalności oskarżonego.
Przebieg czynności zatrzymania, przeszukania i oględzin został prawidłowo udokumento­wany w odpowiednich protokołach. Sposób przeprowadzenia czynności okazania spełniał wymogi określone wRozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 czerwca 2003r. w sprawie warunków technicznych przeprowadzenia okazania(Dz. U. Nr 104, poz. 981).
Analiza zgromadzonego materiału dowodowego dała podstawę do uznania, iżD. S. (1)iR. P.dopuścili się przestępstwa rozboju. Bezspornym jest, że w dniu 16 października 2012r. wW.naPl. (...)działając wspólnie i w porozumieniu dokonali rozboju na osobieB. O.w ten sposób, że stosując przemoc w postaci przytrzymywania, przyciskania do ściany i podduszania dokonali zaboru w celu przywłaszczenia telefonu komórkowegomarki N. (...)o wartości 1.800,00 złotych, gdzie:D. S. (1)przytrzymywał pokrzywdzonego, przyciskał go do ściany i podduszał przyciskając ramieniem szyję, aR. P.przeszukiwał pokrzywdzonego i zabrał mu aparat telefoniczny.
W porównaniu z zarzutem zawartym w akcie oskarżenia Sąd uznał, że oskarżeni dopuści­li się rozboju używając przemocy. Prokurator sposób działania sprawców opisał jako użycie przemocy skutkujące doprowadzeniem do stanu bezbronności. W piśmiennictwie i judyka­turze wskazuje się, że istota doprowadzenia do stanu bezbronności tkwi w podjęciu przez sprawcę takich działań wobec ofiary, które nie będąc ani użyciem przemocy, ani groźbą jej natychmiastowego użycia, skutecznie pozbawiają ją możliwości podjęcia obrony przeciwko zawładnięciu rzeczą (postanowienie SN z dnia 13.11.2003r., II KK 66/03, Lex nr 83775). Stan bezbronności może być wynikiem konkretnego układu okoliczności faktycznych, na przykład wielości napastników, których sama obecność i posiadane przez nich niebezpieczne narzędzia sprawiają, że ofiara pozbawiona jest fizycznych i psychicznych możliwości przeciwdziałania zaborowi rzeczy, lub też że możliwość takiego przeciwdziałania jest znacznie ograniczona (por. wyrok SN z dnia 14.06.1989r., V KRN 99/89, OSNKW 1989/7-12/48). Zarazem jednak doprowadzenie do stanu bezbronności w rozumieniuart. 280 § 1 kkin finemusi być nas­tępstwem zachowanianie będącegoużyciem przemocy (por. wyrok SN z dnia 12.05.1994r., II KRN 59/94, Wokanda 1994/11/12). Innymi słowy konstrukcyjnie wykluczona jest możli­wość dokonania rozboju na dwa sposoby, to jest poprzez doprowadzenie ofiary do stanu bez­bronności i na skutek zastosowania wobec niej przemocy. Dlatego Sąd opierając się na ma­teriale dowodowym przyjął, że oskarżeni działali używając przemocy polegającej na przyt­rzymywania, przyciskania do ściany i podduszaniu.
Stanowiąca jeden ze sposobów popełnienia przestępstwa zart. 280 § 1 kkprzemoc wobec osoby nie musi charakteryzować się użyciem siły fizycznej o natężeniu stwarzającym nie­bezpieczeństwo dla życia lub zdrowia pokrzywdzonego.Przyciskanie pokrzywdzonego,ściskanie za szyję, kopanie, czyprzytrzymywaniejest przemocą wobec osoby w rozumieniuart. 280 § 1 kk(postanowienie SN z dnia 17.03.2009r., II KK 43/09, Lex nr 507950).
Oskarżonym przypisano, że działali wspólnie i w porozumieniu ze sobą. Za konstytu­tywne elementy współsprawstwa uznaje sięwspólne wykonanie czynu zabronionego(element przedmiotowy) orazporozumienie(element podmiotowy).Ustawa nie wprowadza żadnych dodatkowych warunków dotyczących formy porozumienia, gdyż może ono dojść do skutku w każdej formie, nawet w sposób dorozumiany. Ważny jest jednak zamiar współ­działania z drugą osobą w wykonywaniu czynu zabronionego. Współdziałający muszą mieć świadomość wspólnego wykonywania czynu zabronionego. Nie jest przy tym konieczne, by każdy z oskarżonych osobiście podejmował zachowania stanowiące znamiona czynu zabro­nionego. Wedle przyjmowanego w piśmiennictwie i orzecznictwie poglądu jurydyczna istota współsprawstwa zasadza się na stworzeniu podstaw do przypisania każdemu ze współ­sprawców całości popełnionego wspólnie przez kilka osób przestępstwa, a więc także tego, co zostało realizowane przez innych współdziałających, przy czym każdy ze współsprawców ponosi odpowiedzialność tak, jak gdyby sam wykonał czyn zabroniony (zrealizował jego zna­miona w całości własnoręcznie), niezależnie od odpowiedzialności pozostałych współdziała­jących (por. wyrok SA w Krakowie z dnia 15.01.2003 r., II AKa 353/02, Prok. i Pr. 2003/9/18; wyrok SA w Lublinie z dnia 15.06.2000r., II AKa 70/00, Prok. i Pr. 2001/5/24). Warunkiem odpowiedzialności za współsprawstwo jest wykazanie, iż współdziałających łączyło porozu­mienie obejmujące wspólne wykonanie czynu zabronionego w oparciu o przyjęty podział ról, oraz że każdy z uczestników porozumienia obejmował świadomością realizację całości zna­mion określonego czynu zabronionego (por. wyrok SN z dnia 5.03.2002r., II KKN 77/00, Lex nr 51808).
W rozpoznawanej sprawie zostały spełnione wszystkie warunki by przyjąć współspraw­stwo oskarżonych ze sobą. Jeżeli nawet nie ma bezpośrednich dowodów na to, iż porozumie­nie pomiędzyD. S. (1)aR. P.zawiązało się wcześniej, to jest zanim wyszli oni z pawilonu dworca do pokrzywdzonego, to na pewno istniało już w chwili, gdy obaj oskarżeni otoczyliB. O.:D. S. (1)go przytrzymywał, zaśR. P.przeszukiwał. Pokrzywdzony zeznał, że już po zdarzeniuD. S. (1)wyglądał na zaskoczonego tym co się stało i miał powiedzieć, żeto nie miało tak wyjść. Jed ­nak w żadnym momencie działaniaR. P.nie zdystansował się od jego za­chowania.D. S. (1)z uwagi na wzajemne ustawienie mężczyzn musiał słyszeć, żeR. P.żądał od pokrzywdzonego wydania pieniędzy – w tym czasie cały czas sil­nie przytrzymywałB. O.uniemożliwiając mu obronę i tym samym umoż­liwiał współsprawcy przeszukiwanie kieszeni ofiary i zabranie jej telefonu. W rezultacie na­leżało uznać, iż zachowania obu oskarżonych dopełniały ustawowe znamiona rozboju.
Zarówno w przypadkuD. S. (1), jak iR. P.Prokurator w kwalifikacji prawnej czynu powołałart. 64 § 1 kk.
OskarżonyD. S. (1)wyrokiem Sądu Rejonowego dla m. st. Warszawy z dnia 13 grudnia 2007r. (sygn. akt IV K 1800/06) został skazany m. in. za popełnienie czynu zart. 280 § 1 kkw zb. zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 280 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkna karę 2 lat pozbawienia wolności, którą objęto karę łączną 2 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności. Na jej poczet zaliczono okres tymczasowego aresztowania od dnia 9 sierpnia 2005r. do dnia 4 ma­ja 2006r.D. S. (1)odbył karę łączną pozbawienia wolności w okresie od dnia 11 września 2009r. do dnia 17 marca 2011r. (k. 184-186).
R. P.wyrokiem Sądu Rejonowego w Braniewie z dnia 19 maja 2008r. (sygn. akt II K 697/07) został skazany za czyn zart. 280 § 1 kkna karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawie­nia wolności. Kara ta została objęta wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Braniewie z dnia 30 stycznia 2009r. (sygn. akt II K 691/08) – wymierzono karę łączną 4 lat pozbawienia wol­ności. Na jej poczet zaliczono okresy od dnia 4 sierpnia 2006r. do dnia 4 grudnia 2006r. i od dnia 10 kwietnia 2008r. do dnia 21 maja 2008r. Skazany następnie odbywał karę łączną poz­bawienia wolności od dnia 4 czerwca 2008r. do dnia 24 grudnia 2011r. (k. 187-188).
Oznacza to, że obaj oskarżeni czynu przypisanego im w punkcie 1. wyroku dopuścili się przed upływem 5 lat od odbycia co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności orze­czonej za umyślne przestępstwo podobne.
Dokonane ustalenia faktyczne i ich ocena prawna upoważniały, a zarazem obligowały Sąd do wymierzenia oskarżonym kary. Wymierzone oskarżonym:



R. P.kara 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności,

D. S. (1)kara 3 lat pozbawieni wolności

pozostają adekwatne do stopnia winy sprawców, stopnia społecznej szkodliwości czynu, jak również uwzględniają cele zapobiegawcze i wychowawcze. Sąd uprawniony był do wymie­rzenia oskarżonym kar od 2 lat pozbawienia wolności do 15 lat pozbawienia wolności. Wobec faktu, że okoliczności obciążające miały w sprawie zdecydowaną przewagę nad łagodzącymi kary w przywołanym wymiarze nie mogą być odbierane jako rażącą surowe, gdyż zostały ukształtowane w dolnych granicach zagrożenia ustawowego. Jako okoliczność łagodzącą na­leżało uznać praktycznie tylko fakt częściowego przyznania się oskarżonych do winy (w zak­resie obecności i udziału w zdarzeniu). W kategoriach okoliczności obciążających Sąd przede wszystkim rozpatrywał, że oskarżeni byli wcześniej karani.R. P.był karany do­tychczas 5-ma wyrokami za łącznie co najmniej 13 przestępstw, w tym trzykrotnie za rozboje (k. 296-297).D. S. (1)był karany trzema wyrokami za łącznie 5 przestępstw, w tym dwukrotnie za rozboje (k. 131-132). O ile bezspornie obaj oskarżeni są osobami wysoce zde­moralizowanymi, to w przypadkuR. P.stopień demoralizacji jest znacząco wyższy. Znalazło to odzwierciedlenie w karze surowszej o 6 miesięcy w porównaniu z karą wymierzoną współoskarżonemu. Uprzednia karalność obu oskarżonych skutkowała przypi­saniem im czynu w warunkach powrotu do przestępstwa, co także rzutować musiało na su­rowość kary. Identyczne znaczenie miało działanie sprawców wspólnie i w porozumieniu, jak też wartość zabranego pokrzywdzonemu mienia.
Kary w orzeczonych rozmiarach będą dla obydwu oskarżonych odpowiednią przestrogą. Zapobiegną też powstaniu przekonania o pobłażliwości wymiaru sprawiedliwości oraz o bez­karności sprawców tego rodzaju przestępstw, zarówno w świadomości ich samych, jak też wśród społeczeństwa.
Stosownie do dyspozycjiart. 63 § 1 kkna poczet orzeczonych kar pozbawienia wolności zaliczono obu oskarżonym okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie w postaci tymczasowego aresztowania:D. S. (1)od dnia 17 października 2012r. do dnia 11 marca 2013r.;R. P.od dnia 30 marca 2013r. do dnia 29 kwietnia 2013r. oraz okres zatrzymania od dnia 30 października 2012r. do dnia 1 listopada 2012r. (punkty 2. i 3. wyroku).

odnośnie czynu opisanego w punkcie 2. aktu oskarżenia

Jako wiarygodne oceniono wyjaśnieniaD. S. (1)w zakresie, w którym opisał on przebieg zdarzenia z dnia 6 października 2012r. aż do chwili wejścia z pokrzywdzonymD. K.do sklepu monopolowego w przejściu podziemnym Dworca Centralnego, czyli w zakresie: spożywania alkoholu z mężczyzną opseudonimie (...)na ławce w parku pomiędzyM. C.i Dworcem(...), momentu i sposobu spotkania zD. K., a następnie udania się z nim do sklepu monopolowego w celu zakupu piwa. W tej części były one spójne, logiczne i konsekwentne w całym postępowaniu oraz korespondowały z zeznaniami pokrzywdzonego i zapisem nagra­nia z monitoringu z przejścia podziemnego przy Dworcu(...).
Dalsza część wyjaśnień oskarżonegoD. S. (1)opisującego zdarzenie z dnia 6 października 2012r. nie mogła – bez komentarza – stanowić podstawy ustaleń faktycznych, gdyż oskarżony rozbieżnie przedstawiał jego przebieg. W początkowych wyjaśnieniach zło­żonych w postępowaniu przygotowawczymD. S. (1)stwierdził, iż po wyjściu ze sklepu monopolowegoD. K.dobrowolnie dał mu jedno piwo, z którym on udał się prosto na ławkę, natomiast pokrzywdzonego iŁ.stracił wtedy z oczu. Taka wersja zdarzeń nie mogła zostać uznana przez Sąd za wiarygodną: moment opuszczenia przez mężczyzn sklepu monopolowego zarejestrowany został na nagraniu z monitoringu. Z pro­tokołu oględzin płyty z nagraniem jasno wynika, iż po opuszczeniu sklepu pokrzywdzony próbował zatrzymaćD. S. (1)i jego kolegę, a następnie między mężczyznami wywiązała się szarpanina. Już z tego powodu przytoczone wyjaśnienia oskarżonego należało rozpatrywać wyłącznie w kategoriach przyjętej przez niego linii obrony.
Bardziej przekonywająco oskarżonyD. S. (1)wyjaśniał w toku postępowania przed Sądem. Wówczas przyznał się do kradzieży puszek z piwem, zakwestionował jednak kradzież torby pokrzywdzonego. W opinii Sądu kwestionowanie zaboru torby nakierowane było wyłącznie na umniejszenie roli oskarżonego z zdarzeniu. Bezspornym pozostaje fakt, iż w momencie, w którymD. K.podszedł w parku doD. S. (1)i nieustalonego współsprawcy, miał przy sobie torbę. Potwierdzają to takD. S. (1), jak i pokrzywdzony.D. K.bezpośrednio po zdarzeniu o zajściu zawiadomił Po­licję i z policjantami udał się na penetrację terenu. Wtedy pokrzywdzony torby już nie posia­dał. Nie budzi wątpliwości to, że kradzieży torby dokonał właśnieD. S. (1). Po przyjeździe funkcjonariuszy PolicjiD. K.dokładnie opisał mężczyzn pozna­nych w parku. I tak wskazał, iż pierwszy z nich (jak się później okazałoD. S. (1)) był w wieku około 30 lat, o ciemnym kolorze krótko obciętych włosów, ubrany w czarny sweter oraz niebieskie spodnie. Drugi z mężczyzn wyglądał na około 24 lata, był dobrze zbudowany, łysy, ubrany w białą bluzę koloru białego z symbolem(...)ciemne spodnie. Pokrzywdzony wskazał, iż kradzieży torby i siatki z puszkami dokonał mężczyzna w swetrze, co odpowiada ubiorowiD. S. (1)w dniu zdarzenia. Także podczas okazaniaD. K.bez wahania rozpoznałD. S. (1)jako mężczyznę, który doko­nał kradzieży torby i piwa. O ile rzeczywiście w chwili zatrzymaniaD. S. (1)nie miał on przy sobie torby zabranej pokrzywdzonemu, ale udział w zdarzeniu miał też drugi, dotychczas nieustalony mężczyzna opseudonimie (...). Nie będzie zatem dowolny wniosek, iż oskarżonyD. S. (1)pomiędzy chwilą wyjścia z przejścia podziemnego, a momen­tem zatrzymania prototyp torby oraz reklamówkę zawierającą piwo oddał współsprawcy lub też – jak oskarżony miał oświadczyć bezpośrednio po zatrzymaniuJ. R.– wyrzucił ją po wyjściu z podziemi.
Sąd jako wiarygodne ocenił zeznaniaD. K.. Pokrzywdzony klarownie opisał zdarzenie z dnia 6 października 2012r.D. K.zrelacjonował zdarzenie (mimo dość dynamicznego przebiegu) zgodnie z jego chronologią, logicznie i rzeczowo, zachowując związek przyczynowo-skutkowy oraz przyporządkowując poszczególne zacho­wania konkretnym napastnikom. Przebieg zdarzenia przedstawiony przez pokrzywdzonego od momentu wejścia z oskarżonymi do sklepu monopolowego pokrywa się z utrwalonym na płycie DVD zapisem z monitoringu przejścia podziemnego przy Dworcu(...). Zapis ten nie utrwalił wprawdzie samego momentu kradzieży torby i reklamówki z piwem, ani nie obejmuje dźwięku, to jednak widać na nim, iżD. S. (1)wraz z zakupionymi piwami chciał oddalić się od pokrzywdzonego, a w momencie, w którymD. K.pod­szedł do niego, między mężczyznami wywiązała się szarpanina. Taka wersja zdarzeń odpo­wiada zeznaniom pokrzywdzonego.
Wątpliwości budziła tylko wartość torby określona przezD. K.. Pok ­rzywdzony kwotę tę podał jako orientacyjną cenę, za jaką mogły być sprzedawane projekto­wane przez jego brata torby. Nie zarzucając świadkowi chęci zawyżenia wartości szkody na­leżało uznać, że zaproponowany przez niego szacunek nie był miarodajny. Skradziona torba była prototypem, który nie został jeszcze wprowadzony do sprzedaży. Dlatego finalnie – jak zresztą zeznałD. K.na rozprawie – jej wartość należało utożsamić z kosztem jej wytworzenia. Była to kwota 70,00 złotych zapłacona krawcowi za uszycie torby. Iden ­tyczną wartość podał brat pokrzywdzonegoB. K..
J. R.w sposób dokładny opisała interwencję podjętą dnia 6 października 2012r. na skutek zawiadomieniaD. K., sposób penetracji terenu w celu wykrycia sprawców kradzieży oraz moment zatrzymaniaD. S. (1). W zeznaniach złożo­nych dzień po interwencjiJ. R.wskazała, iż w trakcie rozpytania po zatrzymaniuD. S. (1)przyznał się do kradzieży reklamówki z piwami i torby zaprojektowanej przez brata pokrzywdzonego. Oskarżony przyznał wtedy, że torbę wyrzucił w trakcie ucieczki w parku przy(...). Zeznania tego świadka nie budzą wątpliwości.
Po dokonaniu analizy materiału dowodowego Sąd – w ramach czynu zarzuconego os­karżonemuD. S. (1)w punkcie 2. aktu oskarżenia – uznał go za winnego te­go, że dnia 6 października 2012r. wW.w przejściu podziemnym pod skrzyżowaniemAl. (...)zul. (...)działając wspólnie i w porozumieniu z nieustalonym męż­czyzną dokonał zaboru w celu przywłaszczenia torby z tworzywa sztucznego koloru białego oraz dziesięciu piwmarki K.o łącznej wartości 90,00 złotych na szkodęD. K., to jest występku zart. 119 § 1 kodeksu wykroczeń, za który na podstawie tego przepisu wymierzył oskarżonemu karę 20 dni aresztu. Modyfikacja opisu czynu i kwalifikacji prawnej była wynikiem ustalenie, iż wartość przedmiotu zaboru wynosiła 90,00 złotych, a nie jak przyjął prokurator 320,00 złotych. Zatem – już w chwili zdarzenia – zachowanie to stano­wiło wykroczenie. A nawet gdyby postępowanie dowodowe nie dało podstaw do zmiany wartości zabranego mienia, to w związku ze zmianą przepisów prawa, dokonanych Ustawą z dnia 27 września 2013r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2013r., poz. 1247), a ściślej art. 2 pkt 4 w/w ustawy zastąpiono stałą wartość graniczną pomiędzy przestępstwem i wykroczeniem (250,00 zł) wartością zmienną, wynoszącą 1/4 najniższego miesięcznego wynagrodzenia. Wynagrodzenie to wynosi obecnie 1.680,00 zł – wartość graniczna rozdzielająca przestępstwo kradzieży od wykroczenia wynosi 420,00 zł. Uprzednia karalnośćD. S. (1)(o czym była już mowa), sposób jego działania (w tym działanie wspólnie i w porozumieniu z inną osobą), stan nietrzeźwości os­karżonego skutkowały wymierzeniem mu kary najsurowszego rodzaju i to jako kary bez­względnej (punkt 4. wyroku).
Stosownie do dyspozycji art. 82 § 3 kpsw na poczet orzeczonej kary aresztu zaliczono oskarżonemuD. S. (1)okres zatrzymania dnia 7 października 2012r. i dnia 8 października 2012r. przyjmując, że jest on równoważny 2 dniom kary aresztu (punkt 5. wy­roku).
Dowód rzeczowy w postaci płyty CD opisanej pod pozycją 1. na wykazie dowodów rzeczowych Nr Drz Sip 8007/12 na karcie 85. akt Sąd nakazał pozostawić w aktach sprawy (punkt 6. wyroku).
Bazując na treściart. 624 § 1 kpkSąd zwolnił obu oskarżonych od ponoszenia kosztów sądowych, wydatkami obciążając Skarb Państwa. W związku z orzeczeniem wobec nich bez­względnych kar pozbawienia wolności Sąd uznał za właściwe uwolnienie ich od obowiązku ponoszenia tych kosztów.
O wynagrodzeniu za pomoc prawną udzieloną przez obrońców ustanowionych z urzędu Sąd orzekł na podstawieart. 29 ust. 1 Ustawy z dnia 26 maja 1982r. Prawo o adwokaturze(tekst jednolity: Dz. U. z 2002r. Nr 123, poz. 1058 ze zm.) w zw. z§ 14 ust. 2 pkt 3, § 16 i § 2 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(tekst jednolity: Dz. U. z 2013r., poz. 461). Kwota przyznana adw.A. I.obejmuje także wynagrodzenie za obronę w postępowaniu przygotowawczym, w którym obrońca podejmował szereg czynności (§ 14 ust. 1 pkt 2 Roz ­porządzenia).
Mając powyższe na uwadze Sąd Rejonowy orzekł jak w sentencji.
*  *  *