Sąd Okręgowy w Lublinie
XI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: XI Ka 714/14
Data wyroku: 2014-08-05 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: w Tamara Pawlak
Słowa kluczowe: Postępowanie Odwoławcze, Wykroczenie
Podstawa prawna: art. 437 § 2 kpk w zw. z art. 109 § 2 kpw

Sygn. akt XI Ka 714/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 5 sierpnia 2014r.
Sąd Okręgowy w Lublinie XI Wydział Karny Odwoławczy w składzie:

Sędzia SA w SO Tamara Pawlak

Protokolant: sekr. sąd. Daniel Dobosz
po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 2014r.
sprawyP. P.
obwinionego z art. 86 § 1 kw
na skutek apelacji wniesionej przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowegoR. Z.
od wyroku Sądu Rejonowego w Białej Podlaskiej
z dnia 30 kwietnia 2014r. sygn. akt VII W 357/13
uchyla zaskarżony wyrok i sprawęP. P.przekazuje Sądowi Rejonowemu w Białej Podlaskiej do ponownego rozpoznania.
XI Ka 714/14

UZASADNIENIE

P. P.
obwiniony był o to, że: w dniu 28 stycznia 2013 roku o godzinie 10:20 w miejscowościM.pow.(...)na skrzyżowaniuulic (...)z(...), kierując samochodem osobowym markiB. (...)onumerze rejestracyjnym (...), spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym w ten sposób, że nie zachował szczególnej ostrożności i wykonując manewr skrętu zulicy (...)wulicę (...)nie zachował bezpiecznej odległości od pojazdu markiA. (...)onumerze rejestracyjnym (...)kierowanym przezR. Z.doprowadzając do zderzenia z tym pojazdem, tj. o wykroczenie z art. 86 § 1 k.w.
Wyrokiem z dnia 30 kwietnia 2014 roku Sąd Rejonowy w Białej Podlaskiej obwinionegoP. P.uniewinnił od popełnienia zarzuconego mu czynu, zaś poniesionymi wydatkami obciążył Skarb Państwa.
Od powyższego wyroku apelację wniósłpełnomocnik oskarżyciela posiłkowegozarzucając:

1
obrazę prawa procesowego, a mianowicie przepisuart. 8 kodeksu postępowania w sprawach o wykroczeniaw związku zart. 7 kodeksu postępowania karnego, przez naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów, poprzez nieuzasadnione przyjęcie, że ,,w świetle zgromadzonych w sprawie dowodów nie było możliwe bezsporne przypisanie obwinionemuP. P.zarzucanego mu wykroczenia”;

2
obrazę prawa procesowego, poprzez zastosowanieart. 8 kodeksu postępowania w sprawach o wykroczeniaw związku zart. 5 § 2 kodeksu postępowania karnego

i wnosząc o:
- zmianę wyroku Sądu I Instancji poprzez uznanie winnym obwinionegoP. P.dokonania zarzucanego mu wykroczenia i skazania go na karę grzywny w wysokości 500 zł;
- zasądzenie (przyznanie) na rzecz oskarżyciela posiłkowego kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego (wynagrodzenia pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego) za II instancję, według norm obowiązujących;
ewentualnie o:
- uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I Instancji.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja jest zasadna w zakresie zgłoszonych zarzutów i alternatywnego wniosku odwoławczego o tyle, o ile wynika z nich, iż dokonana przez sąd I instancji ocena dowodów nie uwzględnia wymogówart. 7 k.p.k.(poprzez odesłanie zart. 8 k.p.s.w.) a także o ile skarżący kwestionuje przyjęcie przesłanek zart. 5 § 2 k.p.k.(poprzezart. 8 k.p.s.w.).
Analiza okoliczności i dowodów w sprawie prowadzi do wniosku, iż Sąd Rejonowy uchybił wymogomart. 7 k.p.k., z którego wynika, iż sąd winien kształtować swe przekonanie na podstawiewszystkichprzeprowadzonych dowodów, ocenionych swobodnie z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego. Również uzasadnienie wyroku nie odpowiada wymogomart. 424 § 1 k.p.k.(poprzezart. 82 § 1 k.p.s.w.) zgodnie z którym sąd winien wskazać, jakiefaktyuznał za udowodnione a jakie nie udowodnione na jakich w tej mierze oparł się dowodach i dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych.
Z uzasadnienie wyroku wynika, iż sąd uznał za wiarygodne zarówno zeznania świadkaR. Z.jak wyjaśnienia obwinionegoP. P.i na tej podstawie ustalił stan faktyczny (k.85 verte) mimo, iż różnią się one od siebie diametralnie a każdy z nich przedstawia odmienny przebieg zdarzenia drogowego będącego przedmiotem osądu.
Stanowisko to nie wytrzymuje krytyki: sąd nie dokonał de facto analizy istotnych w sprawie dowodów, uchylił się od rzeczowej, rzetelnej ich oceny powołując się na przepisart. 5 § 2 k.p.k., który w żadnej mierze nie może mieć zastosowania w sytuacji procesowej w niniejszej sprawie, w której skompletowany został obszerny i wyczerpujący materiał dowodowy.
Już te uchybienia skutkują stwierdzeniem, iż wyrok uniewinniający- jako conajmniej przedwczesny- nie może się stać, toteż Sąd Okręgowy uchylił go a sprawę obwinionego przekazał sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Rejonowy ponownie przeprowadzi postępowanie dowodowe: przesłucha obwinionego ( o ile nie skorzysta on z prawa do odmowy wyjaśnień), świadków, dokona analizy i oceny ich zeznań zgodnie z wymogamiart. 7 k.p.k., w powiązaniu z dowodami nieosobowymi i na tej podstawie ustali nie budzący zastrzeżeń stan faktyczny; uzasadnienie wyroku (o ile zostanie sporządzone) winno odpowiadać wymogomart. 424 § 1 k.p.k.
Końcowo, odnosząc się do zasadniczego wniosku odwoławczego stwierdzić należy, iż nie mógł on zostać uwzględniony z oczywistych powodów: merytorycznych (przedwczesność) ale przede wszystkim proceduralnych –art. 454 § 1 k.p.k.(poprzezart. 109 § 2 k.p.s.w.) stanowi przecież, iż sąd odwoławczy nie może skazać oskarżonego, który został uniewinniony w pierwszej instancji.
Z tych względów Sąd Okręgowy orzekł, jak na wstępie.