Sąd Okręgowy w Rzeszowie
VI Wydział Gospodarczy
Sygnatura akt: VI Ga 86/14
Data wyroku: 2014-05-22 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Andrzej Borucki, Beata Hass – Kloc, Anna Walus – Rząsa
Słowa kluczowe: Najem
Podstawa prawna: 659 kc

Sygn. akt VI Ga 86/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 22 maja 2014 r.
Sąd Okręgowy w Rzeszowie VI Wydział Gospodarczy
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSO Andrzej Borucki (spr.)
Sędziowie: SO Anna Walus – Rząsa
SO Beata Hass – Kloc
Protokolant: st. sekr. sądowy Magdalena Kamuda
po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2014 r. w Rzeszowie
na rozprawie
sprawy z powództwa:P.H. (...) Spółki z o.o.wJ.
przeciwko :K. C.
o zapłatę
na skutek apelacji pozwanego od wyroku Sądu Rejonowego w KrośnieV Wydziału Gospodarczego z dnia 20 grudnia 2013 r., sygn. akt V GC 209/13

I
oddala apelację,

II
zasądza od pozwanegoK. C.na rzecz powodaP.H. (...) Spółki z o.o.wJ.kwotę 1.800 zł ( jedne tysiąc osiemset złotych) tytułem kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym.

Sygn. alt VI Ga 86/14

UZASADNIENIE
wyroku z dnia 22 maja 2014 r.
PowódP.H. (...) Spółka z o.o.wJ.domagał się zasądzenia od pozwanegoK. C.prowadzącego działalność gospodarczą pod firmąF.wG.kwoty 69.458,77 zł z ustawowymi odsetkami od dat i kwot szczegółowo wskazanych w pozwie oraz kosztów postępowania.
Uzasadniając pozew powód podał, że strony wiązała umowa najmu na podstawie której wynajął pozwanemu lokal użytkowy mieszczący sięwC.wJ.. Na podstawie zapisów umowy powód zobowiązany był do uiszczania czynszu, opłat eksploatacyjnych, opłat za energię elektryczną, cieplną, klimatyzację, wywóz śmieci i usługi dozoru. Faktury z wyliczonymi należnościami były doręczane pozwanemu, który nie zapłacił w całości 12 faktur załączonych do pozwu.
Sąd Rejonowy w Krośnie na podstawie twierdzeń powodai przedłożonych przez niego dowodów nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 22 marca 2013 r. nakazał pozwanemu zapłatę kwot dochodzonych pozwem. Pozwany od tego nakazu wniósł sprzeciw zarzucając w pierwszej kolejności przedawnienie roszczeń, brak legitymacji czynnej po stronie powoda oraz zarzut potrącenia (twierdząc że przysługuje mu wierzytelność w stosunku do powoda w łącznej kwocie 78.519,25 zł) i brak podstaw do obciążenia go należnością w kwocie 1.346,61 zł z tytułu czynszu najmu za miesiąc lipiec 2010 r. Pozwany podniósł, że w miesiącu lipcu nie zajmował już lokalu oraz, że umowa została wcześniej rozwiązana. Reasumując pozwany wniósł o oddalenie powództwa w całości i zasądzenia od powoda na jego rzecz kosztów postępowania.
Powód ustosunkowując się do twierdzeń pozwanego zawartychw sprzeciwie, w piśmie procesowym z 17 lipca 2013 r. podtrzymał żądanie pozwu. Odnosząc się do zarzutów dotyczących braku legitymacji czynnej wyjaśnił, że(...) S.A.wypowiedziała umowę powierniczego przelewu wierzytelności, w związku z czym legitymowanym czynnie do złożenia pozwu był właśnie powód. Również bezzasadny w jego ocenie jest zarzut przedawnienia roszczeń, a to wobec faktu, że powód w dniu 7 maja2012 r. wystąpił z wnioskiem o zawezwanie do próby ugodowej przeciwko pozwanemu i czynność ta przerwała bieg przedawnienia. Wbrew stanowisku pozwanego dochodzona pozwem należność w kwocie 1.346,61 zł dotyczy opłat za energię elektryczną i wspólnych opłat za miesiąc czerwiec 2010 r., a nie należności czynszowych za miesiąc lipiec. Pozwany zobowiązany był również wobec postanowień umowy do ponoszenia kosztów związanych z kosztami budowy stacji trafo i ponoszenia nakładów adaptacyjnych na przedmiotowy lokal.
Sąd Rejonowy w Krośnie w trakcie postępowania ustalił, że strony sporu w dniu 8 sierpnia 2007 r. zawarły umowę najmu lokalu użytkowego mieszczącego się w budynkuC.przy
  ul.(...)wJ.. Umowa szczegółowo określała warunki najmu, w tym również wysokość miesięcznego czynszu za 1 metr kwadratowy powierzchnii czynsz ten miał być płatny do 10 dnia każdego miesiąca przelewem na konto bankowe powoda. W umowie przewidziano również obowiązek płacenia przez pozwanego opłaty marketingowej, która była wyliczona w wysokości 2,50 zł netto za każdy metr kwadratowy wynajmowanej powierzchni, a także opłat eksploatacyjnych za zużytą energię elektryczną, energię cieplną, usługi dozorui wywóz śmieci. Najemca zobowiązany był również wykonać na własny koszt prace związane z adaptacją lokalu, w tym witrynę z roletą i ścianki działowe. Powód wystawił pozwanemu faktury, które następnie zostały mu doręczone. Pismem z 24 lutego 2012 r. pozwany został wezwany do zapłaty kwoty dochodzonej pozwem, a w dniu 7 maja 2012 r, powód wystąpił do Sądu Rejonowego w Gorlicach z wnioskiem o zawezwanie do próby ugodowej przeciwko pozwanemu. Uprzednio, bo w dniu 10 sierpnia 2011 r. powód zawarł umowę powierniczego przelewu wierzytelności z(...) SAwT.dotyczącą należności dochodzonych pozwem, która jednak została wypowiedziana za pismem z dnia 26 października 2012 r.
Na podstawie tak ustalonego stanu faktycznego Sąd Rejonowy wyrokiem z dnia 20 grudnia 2013 r. zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 69.458,77 zł z ustawowymi odsetkami od dat i kwot zgodnie z żądaniem pozwu (pkt I), oraz kwotę 7.090 zł tytułem kosztów postępowania (pkt II).
Uzasadniając wyrok, Sąd stwierdził, iż nie budziło wątpliwości, iż strony zawarły umowę najmu w rozumieniuart. 659 kca także umowę, na podstawie której powód wykonywał czynności marketingowe związane z promocją Galerii w rozumieniuart. 750 kc.Wbrew stanowisku pozwanego, powód w trakcie postępowania wykazał legitymację czynną do dochodzenia należności oraz to, że jego roszczenie nie uległo przedawnieniu z uwagi na dokonanie czynności polegającej na wystąpieniu z wnioskiem o zawezwanie do próby ugodowej przeciwko pozwanemu. Zdaniem Sądu Rejonowego zarzut potrącenia podniesiony przez pozwanego nie jest zasadny, albowiem zgodnie z zawartą przez strony umową wszelkie koszty adaptacji miał ponosić najemca i nie przysługiwał mu zwrot kosztów poczynionych w związku z nakładami w lokalu. Z powyższych względów Sąd oddalił wnioski pozwanego na okoliczność wykazania wysokości poniesionych nakładów. Postępowanie dowodowe wykazało również i to, że kwota 1.346,61 zł dotyczy opłat za energię elektryczną i opłat wspólnych za miesiąc czerwiec 2010 r., nie zaś czynszui opłat marketingowych za miesiąc lipiec 2010 r., jak twierdził pozwany. Jako podstawę prawną orzeczenia zawartego w punkcie I Sąd wskazałart. 659 kc, natomiast kosztów postępowaniaart. 98 § 1 i 3 kpc, w związku z art., 99kpc.
Apelację od tego wyroku wniósł pozwany, zarzucając:

1
naruszenie przepisuart. 233 § 1 kpc, w związku zart. 498 kcpolegające na dowolnej ocenie materiału dowodowego sprawy, prowadzącej do błędnych ustaleń faktycznych wskutek uznania przez Sąd za nietrafny zarzut potrącenia złożony przez pozwanego powodowi w zakresie wartości poczynionych nakładów za najmowany od powoda lokal, pomimo, że powód nie negował takich czynności dokonanych przez pozwanego w chwili ich złożenia, a podważył ją dopiero na etapie postępowania sądowego,

2
naruszenie przepisuart. 118 kcpoprzez pominięcie zarzutu przedawnienia roszczenia w zakresie kwoty 45.447,56 zł, która jest sumą zaległych faktur VAT, których termin płatności przypadał na dzień przed 14 marca 2010 r., tj. 3 lata przez złożenie pozwu, zgodnie z wyszczególnieniemw sprzeciwie,

3
naruszenie przepisuart. 227 kpcpoprzez jego niezastosowanie w zakresie pominięcia dowodów wskazanych przez pozwanego w sprzeciwie,a mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy w tymw szczególności pisma(...) SAproducenta odzieży marki(...)z informacją o upadłości likwidacyjnej firmy, pismo pozwanego z dnia21 września 2009 r., faktur VAT, oświadczeń o potrąceniach wierzytelności,

4
naruszenie przepisuart. 258 kpcpoprzez jego niezastosowanie w zakresie pominięcia przez Sąd wniosku o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z przesłuchania świadków wskazanych przez pozwanego w treści sprzeciwu,

5
naruszenie przepisuart. 278 § 1 kpcpoprzez jego niezastosowaniew zakresie pominięcia przez Sąd wniosku o dopuszczenie opinii biegłego z zakresu wyceny wartości nakładów poczynionych przez pozwanego na lokal powoda oraz ich amortyzacji biorąc pod uwagę pięcioletni okres trwania stosunku najmu według umowy z dnia 8 sierpnia 2007 r.

Wskazując na powyższe podstawy zaskarżenia pozwany wniósł o zmianę wyroku i oddalenie powództwa w całości zgodnie z żądaniem zawartymw sprzeciwie od nakazu zapłaty, ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu celem uzupełnienia postępowania dowodowego, które dotychczas nie zostało przeprowadzone.W uzasadnieniu apelacji pozwany ponowił dotychczas podnoszone zarzutyw sprzeciwie od nakazu zapłaty i wskazywał na konieczność uzupełnienia postępowania dowodowego w zakresie dotychczas przez niego wnioskowanych.
Sąd Okręgowy rozpoznając przedmiotową apelację nie znalazł podstaw do jej uwzględnienia.
Zarzutem najdalej idącym, podnoszonym w sprzeciwie od nakazu zapłaty był zarzut przedawnienia roszczenia powoda, jak twierdził pozwany w zakresie kwoty 45.447,56 zł, przy czym liczył on termin przedawnienia 3 lata wstecz przed wytoczeniem przedmiotowego powództwa. Z przedłożonego przez powoda dowodu w postaci wniosku o zawezwanie do próby ugodowej skierowanego przeciwko pozwanemu i obejmującego roszczenie dochodzone także niniejszym pozwem wynika, że czynności tej dokonał w dniu 7 maja2012 r., co oznacza, że w tym dniu nastąpiła przerwa biegu przedawnienia, który zaczął biec na nowo. Termin przedawnienia roszczeń z tytułu należności czynszowych wynosi 3 lata, natomiast faktury, na podstawie których powód domaga się zasądzenia należności stały się wymagalne za okres od 9 maja2009 r. do 11 lipca 2010 r. Oznacza to, że na skutek przerwy biegu przedawnienia od dnia 8 maja 2012 r. termin ten zaczął biec na nowo, a zatemw dniu nadania pozwu w urzędzie pocztowym, co miało miejsce 14 marca2013 r. (k. 77) roszczenia powoda nie były przedawnione.
Zgodnie z orzecznictwem przerwę biegu przedawnienia wywołuje już samo wezwanie do próby ugodowej. W świetle treściart. 123 § 1 pkt 1 k.c.nieistotna jest skuteczność przedsięwziętych czynności; przedawnienie przerwane w wyniku zainicjowania określonych czynności nie biegnie do chwili zakończenia postępowania. Dla przerwania biegu przedawnienia istotne jest jednak podjęcie czynności w odpowiedniej formie, tożsamość stron i roszczenia. (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 19 grudnia 2013 r., II CSK 226/13, LEX nr 1422112; wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 6 czerwca 2013 r., I ACa 122/13, LEX nr 1416330; wyrok Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 10 września 2009 r., I ACa 550/09, LEX nr 756654).
Zgodzić się więc należy z ustaleniami Sądu Rejonowego w tym zakresie, podobnie, jak z ustaleniami dotyczącymi obowiązków stron przyjętych przez nie same w umowie najmu zawartej w dniu 8 sierpnia 2007 r. Sąd Rejonowyw uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, w sposób szczegółowy przedstawił poszczególne zapisy (paragrafy umowy), z których obowiązki te wynikają, co oznacza, że obecnie - w ocenie Sądu Okręgowego - nie ma potrzeby powtarzania tych kwestii. Sąd II instancji z powyższych względów przyjmuje ustalenia Sądu Rejonowego za własne, stwierdzając ostatecznie, że wyrok wydany na podstawie tychże ustaleń jest prawidłowy.
Wbrew zarzutom apelacji, Sąd Rejonowy działał w granicach wyznaczonych treściąart. 233 § 1 kpc. W świetle obowiązków przyjętych przez strony, w tym zwłaszcza pozwanego w zakresie dotyczącym płatności należności czynszowych oraz pozostałych nakładów związanych z adaptacją lokalu (także partycypowaniem w kosztach stacji trafo) brak było podstaw do uwzględniania dowodów wnioskowanych przez pozwanego, na podstawie których chciał wykazać wysokość poniesionych przez siebie kosztów.
Należy podkreślić, że przepisart. 233 k.p.c.daje sądowi możliwość oceny i mocy dowodów według własnego przekonania. Ocena dowodów może być zaś skutecznie podważona tylko wtedy gdy, brak jest logiki w wiązaniu wniosków z zebranymi dowodami, lub gdy wnioskowanie sądu wykracza poza schematy logiki formalnej, albo wbrew zasadom doświadczenia życiowego, nie uwzględnia jednoznacznych praktycznych związków przyczynowo-skutkowych(wyrok SN z 27.09.2002, II CKN 817/00, LEX nr 56906; wyrok SN z dnia 14.12.2001 r, V CKN 561/00).Sąd Okręgowy nie dopatrzył się powyższych uchybień przez Sąd Rejonowy w toku postępowania pierwszoinstancyjnego
Reasumując apelację pozwanego oddalono jako bezzasadną na podstawieart. 385 kpc.
O kosztach postępowania apelacyjnego orzeczono stosownie do jego wyniku na podstawieart. 98 § 1 i 3 kpcorazart. 108 § 1 kpc.