Sąd Okręgowy w Ostrołęce
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 227/14
Data wyroku: 2014-08-14 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Łaszczych, Artur Bobiński, Jerzy Pałka
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Zdrowiu
Podstawa prawna: art. 158§1 kk

Sygn. akt II Ka 227/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 14 sierpnia 2014 r.
Sąd Okręgowy w Ostrołęce II Wydział Karny
w składzie:
Przewodniczący SSO. Anna Łaszczych (spr.)
Sędziowie SSO. Jerzy Pałka
SSO. Artur Bobiński
Protokolant Marlena Achcińska
przy udziale Prokuratora Okręg. Tomasza Mierzejewskiego

po rozpoznaniu w dniu 14 sierpnia 2014 r.
sprawyA. P.,S. P.iK. D.
oskarżonych zart. 158 § 1 kk
na skutek apelacji, wniesionej przez obrońcę oskarżonych
od wyroku Sądu Rejonowego w Ostrołęce
z dnia 10 marca 2014 r. sygn. akt. II K 213/13

o r z e k a :

I
utrzymuje zaskarżony wyrok w mocy, uznając apelację za oczywiście

bezzasadną
II. zasądza od każdego z oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa koszty
procesu za postępowanie odwoławcze w kwocie po 200 złotych, w tym opłatę w kwocie po 180 złotych
Sygn. akt II Ka 227/14

UZASADNIENIE
A. P.,S. P.,K. D.oskarżeni zostali o to, że: w dniu12 października 2012 roku w rejonie miejscowościN.gminaO., w kompleksie leśnym działając wspólnie i w porozumieniu dokonali pobiciaS. W.w ten sposób, żeA.iS. P.uderzali go pięściami oraz kopali po głowie i po całym ciele, aK. D.zachęcała słownie w/wymienionych współsprawców do zadawania pokrzywdzonemu uderzeń, w wyniku czego doznał obrażeń ciała w postaci rany tłuczonej lewego łuku brwiowego, rany tłuczonej małżowiny usznej prawej, przez co został narażony na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo skutku określonego wart. 156§1 pkt.2lub wart. 157§1 k.k.
to jest o czyn zart. 158§1 k.k.
Sąd Rejonowy w Ostrołęcewyrokiem z dnia 10 marca 2014 roku oskarżonychA. P.,S. P.iK. D.uznał za winnych popełnienia zarzucanego czynu i za to na podstawieart. 158§1 kkskazał ich, a na podstawieart. 158§1 kkw zw. zart. 58§3 kkwymierzył każdemu z nich karę 10 (dziesięciu) miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne na rzecz Urzędu GminyO.w wymiarze po 30 (trzydzieści) godzin w stosunku miesięcznym; zasądził od oskarżonychA. P.,S. P.iK. D.na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w wysokości po 216,13 złotych , w tym opłatę w wysokości po 180 złotych.
Apelację od wyroku złożył obrońca oskarżonychA. P.,S. P.iK. D., zaskarżając wyrok w całości i na zasadzieart. 427§1 i 2, art. 438 pkt 2 i 3 kpkzarzucając wyrokowi:
1. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku i mający wpływ na jego treść , polegający na:
-błędnym ustaleniu, iż oskarżeni wzięli udział w pobiciuS. W., w sytuacji gdy brak ku takiemu ustaleniu podstaw faktycznych i prawnych,
-błędnym, bo oderwanym od dowodów i stwierdzonych okoliczności ustaleniu przebiegu zajścia,
-błędnym przyjęciu, iż zeznania pokrzywdzonego i jego żonyA. W.–wewnętrznie sprzeczne i nie korespondujące z innymi dowodami stanowią wiarygodne i podstawowe źródło ustaleń Sądu, przy jednoznacznym zdyskwalifikowaniu konsekwentnych i kompatybilnych wyjaśnień oskarżonych oraz przedstawionego przez nich tzw. alibi,
-błędnym ustaleniu, że oskarżeni posłużyli się w zdarzeniu samochodemD.garażowanym na ich posesji;
2.obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść wyroku, a mianowicie:
-art. 7 i art. 424§1 kpkw zw. zart. 4 kpkpoprzez dokonanie dowolnej oceny materiału dowodowego, selektywnego i pejoratywnego podejścia do dowodów, pomijającego te aspekty, które zdecydowanie przeczą przyjętej tezie o winie oskarżonych i ustaleniom w tym względzie przyjętym przez Sąd.
Na zasadzieart. 427§1 i 2 kpkiart. 437§1 i 2 kpkobrońca oskarżonych wniósł w konkluzji apelacji o:
1. zmianę wyroku i uniewinnienie wszystkich trojga oskarżonych od popełnienia zarzucanego im czynu, ewentualnie
2. uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Apelacja obrońcy oskarżonychA. P.,S. P.iK. D.jest oczywiście bezzasadna i nie została uwzględniona.
Nietrafny jest podnoszony w apelacji przez obrońcę oskarżonych zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych przez Sąd za podstawę wyroku, mający wpływ na jego treść. Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku, nie może się sprowadzać do samej tylko odmiennej oceny materiału dowodowego, lecz powinien polegać na wykazaniu, jakich uchybień w świetle wiedzy i doświadczenia życiowego dopuścił się sąd w dokonanej przez siebie ocenie materiału dowodowego (wyrok SN z dnia 22.I.1975r., I KR 197/74). Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę wyroku, jest tylko wówczas słuszny, gdy zasadność ocen i wniosków, wyprowadzonych przez sąd orzekający z okoliczności ujawnionych w toku przewodu sądowego, nie odpowiada prawidłowości logicznego rozumowania. Zarzut ten nie może jednak sprowadzać się do samej polemiki z ustaleniami sądu, wyrażonymi w uzasadnieniu wyroku, lecz do wykazania, jakich mianowicie konkretnych uchybień w zakresie zasad logicznego rozumowania dopuścił się sąd w ocenie zebranego materiału dowodowego. Możliwość zaś przeciwstawienia ustaleniom sądu orzekającego odmiennego poglądu nie może prowadzić do wniosku o dokonaniu przez sąd błędu w ustaleniach faktycznych (wyrok SN z dnia 20.II.1975r., II KR 335/74).
Apelacja obrońcy oskarżonych sprowadza się w zasadzie do polemiki z ustaleniami Sądu Rejonowego i odmiennej, wybiórczej oceny materiału dowodowego zebranego w sprawie. Obrońca nie wykazał w apelacji, jakich to uchybień w świetle wiedzy i doświadczenia życiowego dopuścił się Sąd w dokonanej przez siebie ocenie materiału dowodowego. Sąd Rejonowy poczynił w sprawie prawidłowe ustalenia faktyczne, które znajdują pełne potwierdzenie w przeprowadzonych dowodach. Podkreślić należy, że Sąd dokładnie przeprowadził postępowanie dowodowe w niniejszej sprawie. Z dowodów tych wynika w sposób nie budzący żadnych wątpliwości, że sprawcami pobicia w dniu 12 października 2013 r. w lesie w miejscowościN.pokrzywdzonegoS. W.byli oskarżeniA.iS. P., którzy uderzali go pięściami po głowie oraz kopali po głowie i po całym ciele, zaś oskarżonaK. D.zachęcała ich słownie do zadawania uderzeń. Zajście poprzedziła kłótniaK. D.i małżonkówW.na tle sposobu zbierania grzybów przezA. W.. Oskarżona wezwała po tej kłótni do lasu braci. Po pobiciu pokrzywdzony został zabrany karetką pogotowia do szpitala, gdzie stwierdzono u niego obrażenia ciała w postaci rany tłuczonej lewego łuku brwiowego i rany tłuczonej prawej małżowiny usznej, które to obrażenia skutkowały naruszeniem czynności ciała na okres do siedmiu dni.S. W.w czasie zajścia stracił na pewien czas przytomność, a po nim był obolały, krwawił.
Najistotniejszymi dowodami w sprawie są zeznania pokrzywdzonegoS. W.iA. W.. Świadkowie ci konsekwentnie opisywali zdarzenie, w czasie którego został pobity pokrzywdzony, rolę poszczególnych sprawców, jak również rozpoznali ich bez żadnych wątpliwości w czasie okazania osób. Nieprawdą jest, jak twierdzi obrońca w apelacji, że świadekA. W.wskazała podczas okazania wizerunku osób jako sprawcówJ. P.iM. K.. Z protokołu okazania na k. 31-32 wynika, że spośród okazanych jej wizerunków osób jako podobni w pewien sposób do jednego ze sprawców są mężczyźni oznaczeni nr 2 i 4, ale bardziej ten z nr 2 niż 4. Nr 2 to byłJ. P., a nr 4M. K.. Także pokrzywdzony, jak wynika z protokołów okazania wskazał tylko osoby podobne do sprawców (k.25-26, 28-29). Podnieść należy, że część zdjęć jest kiepskiej jakości. ŚwiadkowieS. W.iA. W.bez żadnych wątpliwości rozpoznali jako sprawców zdarzenia wszystkich oskarżonych podczas okazania osób, jak wynika z protokołów okazania na k.43-46, 47-49, 51-52, 53-55, 135-137, 138-140, który to fakt został całkowicie pominięty w apelacji przez obrońcę. Obrońca oskarżonych stwierdza, że każdy z oskarżonych przedstawił Sądowi wiarygodne alibi, ale w przeciwieństwie do Sądu nie analizuje tego alibi. Sąd natomiast dokładnie przeanalizował wyjaśnienia oskarżonych w tym zakresie w powiązaniu z zeznaniami świadkówS. Ż.,B. L.i innymi dowodami i okazało się, że oskarżeni tego alibi na czas zajścia nie mają. Żaden dowód nie został także wskazany przez obrońcę na poparcie tezy oskarżonych o bliskich powiązaniach małżonkówW.zM. J.iE. Ż., z którymi to osobami oskarżeni pozostają w konflikcie i co miało zadecydować o obciążeniu przez pokrzywdzonych odpowiedzialnością za zajście rodzinęP..
Dowolne i nie znajdujące potwierdzenia w zeznaniach świadków, na których powołuje się w apelacji obrońca oskarżonych jest twierdzenie, że oskarżonyS. P.niedługo po zajściu był widziany przez pokrzywdzonego i jego żonę, i powinien być przez nich rozpoznany. Faktem jest, że oskarżony przejeżdżał rowerem, kiedy była już policja, a pokrzywdzony czekał na karetkę pogotowia. Przy radiowozie zatrzymał sięM. M. (1), aS. P.pojechał do sklepu. ŚwiadekT. B.stwierdził, że nie wie, czy pokrzywdzony widział w tym momencie oskarżonego, zaś świadekM. M. (1), iż nie wie, czyW.widzieli twarze przejeżdżających( k. 133 v). Z zeznań świadkaS. Ż.wynika, żeS. P.nie zatrzymywał się, tylkoM.został przy policji (k.231 v). Obrońca oskarżonych pomija w apelacji zupełnie fakt, że pokrzywdzony po zajściu był zdenerwowany, obolały, zakrwawiony, oczekiwał na karetkę i trudno wymagać, aby przyglądał się uważnie przejeżdżającym obok osobom. Prawidłowe są także ustalenia Sądu co do tego, w jaki sposób oskarżeni braciaP.dotarli na miejsce zdarzenia.
Chybiony jest podnoszony w apelacji przez obrońcę oskarżonych zarzut obrazy przepisów postępowania, a mianowicieart. 4, art. 7 i art. 424§1 kpk. Sąd Rejonowy rozpoznając sprawę nie naruszył zasady obiektywizmu określonej wart. 4 kpk. Sąd bowiem badał i uwzględniał okoliczności przemawiające zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonych. Ocena dowodów dokonana przez Sąd pierwszej instancji jest swobodna, ale z pewnością nie jest dowolna, jak twierdzi obrońca. Ocena ta przeprowadzona została z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego. Ocena dowodów dokonana przez Sąd w pełni zatem odpowiada wymogom określonym wart. 7 kpk. Sąd Rejonowy należycie uzasadnił, którym dowodom i dlaczego dał wiarę, a które i z jakich powodów uznał za niewiarygodne. Obrońca nie przedstawił w apelacji żadnych przekonywających argumentów, które skutecznie podważyłby stanowisko Sądu Rejonowego. Obrońca ogranicza się do odmiennej oceny materiału dowodowego i eksponuje w apelacji dowody korzystne dla oskarżonych, a pomija zupełnie te z nich, które nie potwierdzają wersji oskarżonych i są dla nich niekorzystne. Nietrafny jest zarzut obrazyart. 424§1 kpk. Z uzasadnienia wyroku wynika jednoznacznie, które fakty Sąd Rejonowy uznał za udowodnione lub nie udowodnione, na jakich w tej mierze oparł się dowodach i dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych. Uzasadnienie wyroku sporządzone przez Sąd jest szczegółowe i pozwala na pełna kontrolę zapadłego w sprawie rozstrzygnięcia.
Z tych względów z mocyart. 437§1 kpkSąd Okręgowy orzekł jak w wyroku.
O kosztach procesu za postępowanie odwoławcze i opłatach orzeczono na zasadzieart. 636§1 i 2 kpkiart. 8 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnychz późniejszymi zmianami.