Sąd Okręgowy w Tarnobrzegu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 203/14
Data wyroku: 2014-09-24 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Zdzisław Błasiak, Robert Pelewicz, Adam Bąk
Podstawa prawna: art.437 kpk, 286§1 kk, 297§1 kk, 271§3 kk
Teza: Sąd jest odpowiedzialny za poprawną redakcję wyroku i dokładne określenie, na czym czyn oskarżonej polegał, z uwzględnieniem wszystkich znamion przestępstwa w części dyspozytywnej orzeczenia. Zgodnie z powszechnie przyjętą linią orzeczniczą tożsamość czynu zarzuconego w akcie oskarżenia i przypisanego w wyroku jest zachowana, gdy po zmianie opisu czynu niezmienny jest podmiot czynu, przedmiot ochrony prawnej (identyczność dobra prawnego będącego przedmiotem zamachu), a w razie innych ustaleń co do miejsca i czasu czynu, także tożsamość pokrzywdzonego; tożsamość czynu zostanie zachowana jeżeli wszystkie elementy tego nowego opisu mieszczą się w ramach tego samego zdarzenia historycznego.

Sygn. akt II Ka 203/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 24 września 2014 roku
Sąd Okręgowy w Tarnobrzegu, II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: Prezes SO Robert Pelewicz (spraw.)
Sędziowie: SSO Adam Bąk
SSO Zdzisław Błasiak
Protokolant: st. sekr. sąd. Marta Czachurska
przy udziale prokuratora Roberta Religi z Prokuratury Okręgowej w Tarnobrzegu
po rozpoznaniu w dniu 24 września 2014 roku
sprawyB. W.
oskarżonej zart. 286§1 kkiart. 297§1 kkiart. 271§3 kkw zw. zart. 11§2 kk
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonej od wyroku Sądu Rejonowego w Stalowej Woli z dnia 23.04.2014r. w sprawie sygn. akt II K 683/13

I
utrzymuje w mocyzaskarżony wyrok, uznając apelację obrońcy oskarżonej za oczywiście bezzasadną;

II
zwalniaoskarżonąB. W.od zapłaty kosztów postępowania odwoławczego, a poniesionymi w tym zakresie wydatkamiobciążaSkarb Państwa.

Sygn. akt II Ka 203/14

UZASADNIENIE

wyroku Sądu Okręgowego w Tarnobrzegu, z dnia 24 września 2014 r.
B. W.oskarżona o to , że:

1
w dniu 04 czerwca 2009 r. wS.iT., woj.(...)działając wspólnie i w porozumieniu zK. U.iA. C., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniemBank (...) S.Az/s wK.w ten sposób, że wykonując wskazówkiA. C.co do sposobu działania wprowadziła w błąd personelBanku (...) S.Az/s wK.Oddział wS.co do okoliczności mających istotne znaczenie dla udzielenia kredytu wystawiając stwierdzające nieprawdę zaświadczenie o zatrudnieniuK. U.na czas nieokreślony oraz o wysokości osiąganych przez nią dochodów z tytułu zatrudnienia wAkademii (...)wT., które to zaświadczenieK. U.następnie przedłożyła w tymże Banku, w wyniku czego zawarła umowę o kredyt gotówkowy w kwocie 27.518,18 zł., na szkodę(...) S.Az/s wK.

tj. o przestępstwo zart. 286 § 1 kkiart. 297 § 1 kkiart. 271 § 3 kkw zw. zart. 11 § 2 kk

2
w dniu 04 czerwca 2009 r. wS., woj.(...)działając wspólnie i w porozumieniu zK. U.iA. C., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniemBank (...) S.Az/s weW.w ten sposób, że wykonując wskazówkiA. C.co do sposobu działania wprowadziła w błąd personelBanku (...) S.Az/s weW.Oddział wS.co do okoliczności mających istotne znaczenie dla udzielenia kredytu poprzez potwierdzenie w rozmowie telefonicznej z przedstawicielem powyższego Banku podanych uprzednio przezK. U.nieprawdziwych okoliczności dotyczących zatrudnienia jej na czas nieokreślony i wysokości uzyskiwanych przez nią dochodów, w wyniku czegoK. U.zawarła umowę o kredyt gotówkowy w kwocie 9.966,70 zł., na szkodęBanku (...) S.Az/s weW.

tj. o przestępstwo zart. 286 § 1 kkiart. 297 § 1 kkzw. zart. 11 § 2 kk

Sąd Rejonowy w Stalowej Woli wyrokiem II K 683/13 wydanym w dniu 23 kwietnia 2014r.:

I
uznał oskarżonąB. W.za winną tego, że w dniu 04 czerwca 2009 r. wS.iT., woj.(...)działając wspólnie i w porozumieniu zK. U.iA. C., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem(...) Bank S.AwG.w ten sposób, że wykonując wskazówkiA. C.co do sposobu działania wprowadziła w błąd personel pośredniczącego w zawarciu umowy(...) Banku (...) S.Az/s wK.Oddział wS.co do okoliczności mających istotne znaczenie dla udzielenia kredytu wystawiając stwierdzające nieprawdę zaświadczenie o zatrudnieniuK. U.na czas nieokreślony oraz o wysokości osiąganych przez nią dochodów z tytułu zatrudnienia wAkademii (...)wT., które to zaświadczenieK. U.następnie przedłożyła w tymże Banku, w wyniku czego zawarła umowę o kredyt gotówkowy w kwocie 27.518,18 zł., na szkodę(...) Bank S.AwG., tj. za winną dokonania przestępstwa zart. 286 § 1 kkiart. 297 § 1 kkiart. 271 § 3 kkw zw. zart. 11 § 2 kk- i za to na mocyart. 286 § 1 kkw zw. zart. 11 § 3 kkskazuje ją na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

II
na podstawieart. 69 § 1 i 2 kkiart. 70 § 1 pkt 1 kkwykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił oskarżonejB. W.na okres próby w wymiarze lat dwóch;

III
uniewinnił oskarżonąB. W.od dokonania czynu zarzucanego jej w punkcie II aktu oskarżenia i w tym zakresie kosztami sądowymi obciążył Skarb Państwa;

IV
zwolnił oskarżonąB. W.od zapłaty kosztów sądowych na rzecz Skarbu Państwa i obciążył Skarb Państwa wydatkami wyłożonymi w toku postępowania karnego.

Od powyższego wyroku apelację wniósł obrońca oskarżonejB. W., który zaskarżył wyrok Sądu I instancji w punkcie I i II na korzyść oskarżonej.
Obrońca oskarżonej wyrokowi temu zarzucił na podstawieart. 427  2 kpk. iart. 438 pkt 2 kpkmającą wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia obrazę prawa procesowego a mianowicie:

-

art. 14 kpki w następstwieart. 439   1 pkt 9 kpkw zw. zart. 17  1 pkt 9 kpkprzez skazanieB. W.za czyn nieobjęty aktem oskarżenia, a tym samym naruszenie zasady skargowości, co stanowi bezwzględną przesłankę odwoławczą;

art. 5  2 kpkpolegający na tłumaczeniu wszelkich wątpliwości i sprzeczności na niekorzyść oskarżonejB. W., poprzez uznanie zeznań świadkaA. C., która była jednym z głównych sprawców zarzucanychB. W.czynów, w zakresie jakim zaprzecza, abyB. W.cokolwiek miała wspólnego z dokonaniem przestępstwa i cokolwiek na ten temat wiedziała, za niewiarygodne, i w konsekwencji bezpodstawne odrzucenie przez Sąd korzystnej dla oskarżonej wersji zdarzeń;

art. 4 kpkiart. 7 kpk, poprzez błędną, dokonaną zdecydowanie i wyraźnie na niekorzyść oskarżonejB. W.oraz dowolną ocenę materiału dowodowego poprzez oparcie ustaleń przez Sąd tylko na zeznaniach jednego świadka, a mianowicieK. U., a w następstwie powyższego bezpodstawne nie danie wiary wszelkim zeznaniom innych świadków zaprzeczających treści zeznań wyżej wymienionego świadka;

art. 366 kpkw zw. zart. 172 kpkpolegającą na uchybieniu obowiązkowi zbadania i wyjaśnienia wszelkich istotnych okoliczności zaistniałych w sprawie, poprzez nieprzeprowadzenie konfrontacji w celu wyjaśnienia sprzeczności w zeznaniach przesłuchiwanych świadków, a mianowicie:

-

K. U.iA. C., w celu wyjaśnienia czyB. W.uczestniczyła w rozmowie zK. U.iA. C., podczas której miało dojść do ustaleń w przedmiocie wystawienia przezB. W.nieprawidłowego zaświadczenia o zarobkachK. U.;

K. U.iG. C., na okoliczność ustalenia czyB. W.w dniu 4 czerwca 2009 r. wykonała połączenie telefoniczne doK. U.w celu uzyskania informacji dotyczących zaciągniętego kredytu.

-

obrazęart. 366 kpkw zw. zart. 167 kpkw zw. zart. 424  1 pkt 1 kpk, polegającą na niewyjaśnieniu wszystkich istotnych okoliczności sprawy, poprzez nie przesłuchanie w sprawie świadkaM. Ś., pracującej jako kosmetyczka i upoważnionej do odbioru telefonów w firmie oskarżonej, a na którą wskazywała zarówno w swoich wyjaśnieniach oskarżona, jak też w swoich zeznaniachK. U., a co do której zachodzi domniemanie, iż w dniu 4 czerwca 2009 r. potwierdziła w rozmowie telefonicznej z przedstawicielemBanku (...) S.A.z/s weW.nieprawdziwe okoliczności dotyczące zatrudnieniaK. U., jak też mogła wykonać połączenie telefoniczne doK. U.w celu uzyskania informacji dotyczących zaciągniętego kredytu na okoliczność których zeznajeG. C..

Mając powyższe zarzuty na uwadze, na podstawieart. 427  1 kpkiart. 437   1 i 2 kpk, obrońca oskarżonej wniósł o:

1
zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonejB. W.od zarzucanego jej w pkt I aktu oskarżenia czynu,

ewentualnie

2
uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Stalowej Woli, Wydział II Karny.

Sąd Okręgowy w Tarnobrzegu stwierdził, co następuje:
Apelacja wywiedziona przez obrońcę oskarżonejB. W.nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie rozważań stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie Sąd I instancji przeprowadził postępowanie dowodowe w sposób wyczerpujący, dokładny i prawidłowy. Ocena całokształtu materiału dowodowego również dokonana została wnikliwie i kompleksowo, nie zawiera luk natury faktycznej lub logicznej oraz oparta została konsekwentnie na przesłankachart. 7 kpk, kształtujących procesową zasadę swobodnej sędziowskiej oceny dowodów.
Uzasadnienie orzeczenia Sądu Rejonowego w Stalowej Woli spełniło wymogiart. 424 § 1 i § 2 kpk. Sąd ten przekonująco wykazał, na podstawie których dowodów i w oparciu o jakie kryteria ich oceny uznał oskarżonąB. W.z winną popełnienia przestępstw zart. 286 § 1 kkiart. 297 § 1 kkiart. 271 § 3 kkw zw. zart. 11 § 2 kki należycie uzasadnił wymiar kary orzeczonej za te przestępstwa.
Należy podzielić w pełni zarówno zasadność dokonanych ustaleń faktycznych, jak też trafność i logikę oceny materiału dowodowego w postępowaniu pierwszoinstancyjnym. Z tych względów nie mogły odnieść oczekiwanego przez skarżącego skutku zarzuty w zakresie władnych wpłynąć na treść orzeczenia błędów popełnionych przy rekonstrukcji stanu faktycznego, a utożsamianych z naruszeniem przepisów kształtujących procesowe zasady obiektywizmu (art.4 kpk),in dubio pro reo(art.5 kpk) i swobodnej oceny dowodów (art.7 kpk), a także z naruszeniem przepisówart. 366 kpkw zw. zart. 172 kpk. Sąd Okręgowy w Tarnobrzegu nie dopatrzył się również naruszeniaart. 14 kpki w następstwieart. 439 § 1 pkt 9 kpkw zw. zart. 17 § 1 pkt 9 kpk.
Wobec głęboko analitycznego uzasadnienia zaskarżonego wyroku, które sporządził Sąd I instancji (k.87-91v), nie zachodzi konieczność szczegółowego powtarzania zawartych tam argumentów. Należy jedynie zasygnalizować, że Sądmeritioparł się na całości materiału dowodowego, a nie jak sugeruje obrońca oskarżonej, na zeznaniach tylko jednego świadkaK. U.. Należy podkreślić, że w sprawie tej zeznawała takżeA. C.iG. C..
A. C., tak jakK. U., była osobą współoskarżoną w tej sprawie i dobrowolnie poddała się karze, przyznając się do zarzucanych jej czynów. OskarżonaB. W.nie przyznała się natomiast do winy, przedstawiając własną wersję wydarzeń, odmienną od wersji jej koleżanek. Nieprzyznanie się oskarżonejB. W.do winy spowodowało częściową zmianę zeznańA. C., która wyraźnie starała się wycofać z zeznań obciążających jej koleżankęB. W.. Z tego też powodu w sprawie powstały pewne nieścisłości. Należy jednak stwierdzić, że postawaA. C., polegająca na zaprzeczaniu udziałowiB. W.w całym procederze jest zrozumiała, jeśli weźmie się pod uwagę fakt, że oskarżona dokonała zarzucanego jej czynu po to, aby pomóc właśnieA. C.. Sama nie miała z tego żadnych korzyści.
Zeznania świadkaA. C.zostały zweryfikowane przez zeznania jej ówczesnego narzeczonegoG. C., który słyszał treść rozmów swojej przyszłej żony iK. U.oraz rozmowę telefonicznąK. U.zB. W..G. C.podaje, że „gdy wracali zeS.doT., to z rozmowyA.zK.dowiedział się, że dzwoniła doK. W., bo chciała się dowiedzieć, czyK.uzyskała kredyt” (k.73v). Zeznania świadkaG. C., podważyły wiarygodność jego żony. PonadtoA. C.w trakcie konfrontacji zG. C.nie zaprzeczała zeznaniom swojego męża.G. C.jest dla Sądu świadkiem wiarygodnym i obiektywnym, gdyż jest to osoba, która bezpośrednio nie jest zaangażowana w tą sprawę karną. Ponadto nielogicznym by było, gdyby składał nieprawdziwe zeznania, które podważałyby wiarygodność jego żony i demaskowały jej mijanie się z prawdą.
ZeznaniaG. C.potwierdziły wiarygodnośćK. U..K. U.cały czas konsekwentnie przedstawiała jedną wersję zdarzenia, z której wynikało, żeB. W.była świadoma, iż wprowadza w błąd personel pośredniczącego w zawarciu(...) banku (...) S.A.z/s wK.Oddział wS.co do okoliczności mających istotne znaczenie dla udzielenia kredytu, wystawiając stwierdzające nieprawdę zaświadczenie o zatrudnieniuK. U.na czas nieokreślony oraz o wysokości osiąganych przez nią dochodów z tytułu zatrudnienia.K. U.nie miała żadnych oporów, aby przedstawić sprawę tak, jak ona rzeczywiście wyglądała. ZB. W.już nie łączyły ją stosunki koleżeńskie i nie miała powodów, aby ukrywać rzeczywisty udział swojej byłej pracodawczyni w sprawie.
Ponadto znamienny jest fakt, że do celów weryfikacyjnych podano na fałszywym zaświadczeniu dwa numery telefonu doB. W.– stacjonarny do biura i jej osobisty numer komórkowy. Trudno uwierzyć, że numer osobisty zostałby podany, gdybyK. U.nie miała pewności, żeB. W.potwierdzi prawdziwość wystawionego przez nią zaświadczenia.B. W.musiała zatem wiedzieć o planach swoich koleżanek i swoim działaniem ułatwiła im ich realizację.
Reasumując, w ocenie Sądu Okręgowego w Tarnobrzegu przy rozpoznawaniu niniejszej sprawy Sąd Rejonowy nie dopuścił się naruszeniaart. 4 i 7 kpk. Sąd I instancji w uzasadnieniu wyroku omówił wszystkie zebrane w sprawie dowody i wyciągnął z nich prawidłowe i logiczne wnioski. W obliczu całości materiału dowodowego Sądmeritisłusznie nie miał wątpliwości, których nie byłby w stanie usunąć (art. 5 kpk).
Wbrew twierdzeniom obrońcy oskarżonej nie doszło do naruszeniaart. 366 kpkw zw. zart. 172 kpk, ponieważ Sąd nie był zobligowany do przeprowadzenia konfrontacji pomiędzyK. U.aA. C.iG. C.. Przepisart. 172 kpkco prawda stwarza możliwość przeprowadzenia takiej konfrontacji, ale nie jest ona obligatoryjna. Powoływanie natomiast kolejnych świadków, którzy zdaniem Sądu nie wnieśliby nic nowego do sprawy, tylko przedłużyłoby tok postępowania.
Końcowo należy stwierdzić, iż Sąd Okręgowy w Tarnobrzegu nie dopatrzył się również naruszenia art.art. 14 kpki w następstwieart. 439 § 1 pkt 9 kpkw zw. zart. 17 § 1 pkt 9 kpk. Sąd Rejonowy prawidłowo doprecyzował zarzut z aktu oskarżenia, co było jego obowiązkiem. Zmianie nie uległ natomiast zakres przedmiotowo – podmiotowy, dlatego też należy uznać, że do naruszenia procedury nie doszło.
Sąd jest odpowiedzialny za poprawną redakcję wyroku i dokładne określenie, na czym czyn oskarżonej polegał, z uwzględnieniem wszystkich znamion przestępstwa w części dyspozytywnej orzeczenia. Zgodnie z powszechnie przyjętą linią orzeczniczą tożsamość czynu zarzuconego w akcie oskarżenia i przypisanego w wyroku jest zachowana, gdy po zmianie opisu czynu niezmienny jest podmiot czynu, przedmiot ochrony prawnej (identyczność dobra prawnego będącego przedmiotem zamachu), a w razie innych ustaleń co do miejsca i czasu czynu, także tożsamość pokrzywdzonego; tożsamość czynu zostanie zachowana jeżeli wszystkie elementy tego nowego opisu mieszczą się w ramach tego samego zdarzenia historycznego (SA w Krakowie II AKa 251/12, KZS 2013, nr 5, poz. 47, wcześniej: SN II KK 304/06, R-OSNKW 2006, poz. 2403, SN WK 27/05, LEX nr 293665, SN III KK 306/05, OSNKW 2006, nr 7-8, poz. 69). I taką właśnie sytuację mamy w przedmiotowej sprawie.
Nie zachodziły w sprawie okoliczności opisane wart.439§1 kpkiart.440 kpk, a skutkujące uchyleniem zaskarżonego wyroku niezależnie od granic zaskarżenia, podniesionych zarzutów oraz wpływu uchybienia na treść orzeczenia.
Wobec całokształtu przedstawionych wyżej rozważań apelacja obrońcy oskarżonej nie mogła skutkować jakąkolwiek zmianą zaskarżonego wyroku w postępowaniu odwoławczym, a tym bardziej uniewinnieniem oskarżonejB. W.. Z tej racji, że apelacja ograniczała się zaledwie do przedstawienia odmiennych poglądów co do oceny materiału dowodowego uznana została ona za bezzasadną w stopniu oczywistym. Znalazło to swój wyraz w punkcie I wyroku. Utrzymując w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie Sąd Odwoławczy działał w oparciu oart.437§1 kpk,art.456 kpkiart.457§2 kpk.
Zwalniając oskarżonąB. W.w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, przy jednoczesnym obciążeniu Skarbu Państwa wydatkami wyłożonymi w postępowaniu odwoławczym, Sąd odwoławczy działał w oparciu o przepisyart.624§1 kpkw zw. zart.634 kpk. Za rozstrzygnięciem tej treści przemawia uznanie, że uiszczenie przez oskarżoną tych kosztów sądowych byłoby dla niej i jej rodziny zbyt uciążliwe ze względu na sytuację osobistą i majątkową.