Sąd Okręgowy w Łodzi
III Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: III Ca 677/14
Data wyroku: 2014-10-22 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Słowa kluczowe: Kary Umowne
Podstawa prawna: art. 483 k.c., 471 k.c.

Sygn. akt III Ca 677/14

UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 20 lutego 2014 roku Sąd Rejonowy w Zgierzu w sprawie o sygn. akt I C 2329/13 z powództwaWojewódzkiego Szpitala (...)wZ.przeciwko(...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnościąz siedzibą weW.o zapłatę kwoty 33.500 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 8 lutego 2013 roku do dnia zapłaty:

1
zasądził od strony pozwanej na rzecz powoda kwotę 3.000 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 13 lutego 2013 roku do dnia zapłaty oraz kwotę 216 zł tytułem zwrotu kosztów procesu;

2
oddalił powództwo w pozostałym zakresie;

3
zasądził odWojewódzkiego Szpitala (...)wZ.na rzecz(...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąz siedzibą weW.kwotę 2.396,40 zł tytułem zwrotu kosztów procesu;

4
zasądził od pozwanego(...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąz siedzibą weW.na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Zgierzu kwotę 134 zł tytułem nieuiszczonej opłaty sądowej;

5
nie obciążyłWojewódzkiego Szpitala (...)wZ.kosztami sądowymi w sprawie.

Apelację od powyższego wyroku wniósł powódWojewódzki Szpital (...)wZ., zaskarżając rozstrzygnięcie w części, tj. w zakresie punktów 2 i 3. Wyrokowi skarżący zarzucił błędne ustalenie stanu faktycznego sprawy i przyjęcie, że tylko w przypadkach wskazanych przez Sąd Rejonowy pozwany nienależycie wykonał obowiązki umowne i kara umowna należy się powodowi, podczas gdy powód wykazał, że kara umowna należy mu się we wszystkich przypadkach wskazanych w pozwie. W konkluzji skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uwzględnienie powództwa w całości, tj. zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda obok zasądzonej skarżonym wyrokiem kwoty 3.000 zł z odsetkami od dnia 13 lutego 2013 roku, dodatkowo pozostałą kwotę 30.500 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 8 lutego 2013 roku do dnia zapłaty lub jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Nadto skarżący wniósł o zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego, według norm przepisanych za obie instancje.
W odpowiedzi na apelację powoda strona pozwana wniosła o oddalenie apelacji w całości oraz o zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego za obie instancje według norm przepisanych
Sąd Okręgowy w Łodzi zważył, co następuje.
Apelacja jako niezasadna podlegała oddaleniu.
Zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane w wyniku prawidłowo ustalonego stanu faktycznego, które to ustalenia Sąd Okręgowy podziela i przyjmuje za własne, jak również w następstwie bezbłędnie zastosowanych przepisów prawa materialnego.
Skarżący w swojej apelacji podniósł jedynie zarzut błędnego ustalenia przez Sąd Rejonowy stanu faktycznego i przyjęcia, iż tylko w nielicznych spośród wymienionych w pozwie 42 przypadków naruszeń umowy przez pracowników pozwanej Spółki pozwany nienależycie wykonał obowiązki umowne i w związku z tym kara umowna należy się powodowi jedynie w sześciu przypadkach naruszeń umowy, podczas gdy powód - w swojej ocenie - wykazał, że kara umowna należy mu się we wszystkich wskazanych w pozwie przypadkach. Zarzut powyższy należało uznać za chybiony.
Przypomnieć należy, iż w myśl przepisuart. 233 § 1 k.p.c., którego naruszenie – jak wynika z treści apelacji, mimo wyraźnego braku dosłownego przytoczenia wskazanego przepisu w zarzutach – skarżący zarzuca Sądowi pierwszej instancji, Sąd ocenia wiarygodność i moc dowodów według własnego przekonania, na podstawie wszechstronnego rozważenia zebranego materiału. Ocena dowodów polega na ich zbadaniu i podjęciu decyzji, czy została wykazana prawdziwość faktów, z których strony wywodzą skutki prawne. Celem Sądu jest tu dokonanie określonych ustaleń faktycznych, pozytywnych bądź negatywnych i ostateczne ustalenie stanu faktycznego stanowiącego podstawę rozstrzygnięcia.
Ocena wiarygodności mocy dowodów przeprowadzonych w danej sprawie wyraża istotę sądzenia w części obejmującej ustalenie faktów, ponieważ obejmuje rozstrzygnięcie o przeciwnych twierdzeniach stron na podstawie własnego przekonania sędziego powziętego w wyniku bezpośredniego zetknięcia ze świadkami, stronami, dokumentami i innymi środkami dowodowymi. Powinna odpowiadać regułom logicznego rozumowania wyrażającym formalne schematy powiązań między podstawami wnioskowania i wnioskami oraz uwzględniać zasady doświadczenia życiowego wyznaczające granice dopuszczalnych wniosków i stopień prawdopodobieństwa ich występowania w danej sytuacji.
Jeżeli z określonego materiału dowodowego Sąd wyprowadza wnioski logicznie poprawne i zgodne z doświadczeniem życiowym, to ocena Sądu nie narusza reguł swobodnej oceny dowodów (art. 233 § 1 k.p.c.) i musi się ostać choćby w równym stopniu, na podstawie tego materiału dowodowego, dawały się wysnuć wnioski odmienne. Tylko w przypadku, gdy brak jest logiki w wiązaniu wniosków z zebranymi dowodami, lub gdy wnioskowanie Sądu wykracza poza schematy logiki formalnej albo, wbrew zasadom doświadczenia życiowego, nie uwzględnia jednoznacznych praktycznych związków przyczynowo-skutkowych to przeprowadzona przez Sąd ocena dowodów może być skutecznie podważona.
W kontekście powyższych uwag należy stwierdzić, iż wbrew twierdzeniom apelującego w rozpoznawanej sprawie Sąd Rejonowy dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych w oparciu o cały zgromadzony materiał dowodowy i nie naruszył dyspozycjiart. 233 § 1 k.p.c.Przeprowadzona przez tenże Sąd ocena materiału dowodowego jest w całości logiczna i zgodna z zasadami doświadczenia życiowego, zaś wszelkie podniesione w tym zakresie zarzuty stanowią w istocie jedynie niczym nieuzasadnioną polemikę z prawidłowymi i nieobarczonymi jakimkolwiek błędem ustaleniami Sądu pierwszej instancji.
Należy zauważyć, iż strona powodowa jako podstawę faktyczną dochodzonego roszczenia z tytułu kary umownej wskazała 42 przypadki naruszeń umowy z dnia 6 października 2009 roku, przedmiotem której było kompleksowe utrzymanie czystości w budynkach i na terenie powodowego Szpitala. Na powodzie zatem, w myślart. 6 k.c.spoczywał ciężar wykazania nie tylko wysokości dochodzonej z tytułu kary umownej kwoty, ale przede wszystkim udowodnienia, że każdy z wymienionych w pozwie przypadków naruszenia powołanej wyżej umowy rzeczywiście miał miejsce. W ocenie Sądu odwoławczego Sąd Rejonowy trafnie ocenił, że strona powodowa swoje roszczenie zdołała udowodnić w nieznacznej jedynie części.
Zgodzić się należy ze stanowiskiem Sądu Rejonowego, iż za wiarygodne dowody na okoliczność naruszeń umowy z dnia 6 października 2009 roku można było uznać niewątpliwie pisemnie sformułowane skargi lekarzy i pielęgniarek oddziałowych (np. k. 72 i k. 77), notatki urzędowe Pielęgniarki Oddziałowej Oddziału Neurologii (k. 74), konkretne pisma, w tym w szczególności pismo zatytułowane „uwagi dotyczące firmy sprzątającej Impel” z dnia 17 lutego 2011 roku (k.78), jak również pismo Oddziałowej(...)z dnia 10 lutego 2012 roku (k. 8), a także zeznania przesłuchanych w niniejszej sprawie świadków, w tym zwłaszcza zeznaniaJ. M.,B. P.,E. P.orazD. Z.będących pielęgniarkami zatrudnionych w powodowej placówce. Wszystkie wymienione wyżej dowody, tak w postaci dokumentów prywatnych, jak i w postaci zeznań świadków, w sposób szczegółowy i wyczerpujący wskazały na konkretne mające miejsce w powodowym Szpitalu naruszenia umowy z dnia 6 października 2009 roku, przy czym na podstawie powołanych wyżej dowodów możliwe było ustalenie dokładnie charakteru spostrzeżonych nieprawidłowości, a także czasu i miejsca, w których doszło do ich powstania. Istotne jest również to, że dowody te wskazują na konkretne naruszenia umowy, a nie zaś opisują je w sposób ogólnikowy. W przeciwieństwie zaś do powołanych wyżej dowodów, w protokołach z odpraw Przełożonej(...)z Pielęgniarkami oddziałowymi nie wskazano na konkretne uchybienia, jak również nie podano czasu, w jakim doszło do ich powstania oraz osoby, która się ich dopuściła, a jedynie w sposób ogólnikowy i skrótowy podano, jakie były zgłaszane uwagi wobec pracowników pozwanej Spółki. Protokoły te zatem, jak słusznie stwierdził Sąd pierwszej instancji, nie mogą stanowić wystarczającego dowodu na okoliczności powoływane w pozwie przez stronę powodową, bowiem w sposób zbyt ogólny i nieprecyzyjny wskazywały na uchybienia w wykonywanych czynnościach przez pracowników strony pozwanej. Powołane wyżej protokoły nie zawierały w szczególności informacji, czy wady związane z wykonywaniem usługi były usunięte i czy miała miejsce sytuacja z § 9 pkt 2 umowy stwarzająca podstawę do dochodzenia przez zamawiającego od przyjmującego zamówienie kary umownej przewidzianej we wskazanym paragrafie. Na uwagę zasługuje fakt, iż jak wynika z poczynionych ustaleń, obie strony były zgodne co do faktu, że na skutek zgłaszanych przez personel powoda uwag nastąpiła poprawa jakości świadczonych usług oraz, że pozwana firma w związku ze zgłaszanymi zastrzeżeniami podejmowała kroki w celu usunięcia występujących nieprawidłowości.
Znamienne jest również to, że, jak słusznie podkreślił Sąd pierwszej instancji, na okoliczność uchybień pracowników pozwanego przy wykonywaniu umowy, wymienionych w dziesięciu spośród 42 punktów w uzasadnieniu pozwu, apelujący zgłosił – poza wskazanymi powyżej protokołami z odpraw – dowód z zeznań jednego tylko świadkaM. O., która jest Przełożoną(...). Świadek ten nie potwierdził jednakże zapisów zawartych w przedmiotowych protokołach poza jednym tylko uchybieniem dotyczącym obsługi dużego wózka. Jak jednak trafnie zauważył Sąd Rejonowy, uchybienie to sprowadzało się do tego, iż wózek był obsługiwany przez dwie osoby, w sytuacji gdy strona powodowa domagała się powołania do jego obsługi również trzeciej osoby, do czego jednakże pozwana nie była zobowiązana. Wskazany wyżej świadek nie potwierdził natomiast w swoich zeznaniach takich spośród przytoczonych w pozwie uchybień, jak brak poprawnego sprzątnięcia łazienki, wystawianie śmieci z brudownika i przechowywanie ich za drzwiami na klatce schodowej na Oddziale Wewnętrznym i Gastroenterologii, brak worków na odpady, jak również zła ich jakość, złe wyniki wymazów czystości na Oddziale Intensywnej(...), trudność z transportem baku stałej obsady pracowników na Oddziale Psychiatrii Męskiej, nieprzestrzeganie godzin odbioru odpadów, dopuszczanie do pracy pracownika nie przeszkolonego na Oddziale Psychiatrii Żeńskiej, brak czyszczenia siatek zabezpieczających okna wS., brak nadzoru i doczyszczenia Oddziału Kardiologicznego, czy wreszcie brak nadzoru i ciągłe rotacje pracowników Firmy na Oddziale Kardiologii.
W konsekwencji za w pełni trafną należało uznać ocenę Sądu Rejonowego, iż w świetle przepisówart. 483 k.c.iart. 471 k.c.oraz w związku z treścią zawartej umowy, powód zdołał udowodnić swoje żądanie w zakresie tych tylko uchybień, na które sporządzone zostały notatki służbowe oraz konkretne skargi do przełożonych potwierdzone na rozprawie przez zeznania świadków. W pozostałym natomiast zakresie roszczenie powoda nie zostało udowodnione i podlegać musiało oddaleniu.
Mając na uwadze powyższe, a także fakt, że w postępowaniu apelacyjnym nie ujawniono okoliczności, które Sąd drugiej instancji winien wziąć pod uwagę z urzędu, apelacja podlegała oddaleniu w oparciu oart. 385 k.p.c.
O kosztach postępowania apelacyjnego Sąd orzekł zgodnie z wyrażoną wart. 98 § 1 i § 3 k.p.c.zasadą odpowiedzialności za wynik sporu zasądzając od powodaWojewódzkiego Szpitala (...)wZ.na rzecz pozwanej(...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąz siedzibą weW.kwotę 1.200 zł. Na kwotę tę złożyło się jedynie wynagrodzenie pełnomocnika strony pozwanej w postępowaniu odwoławczym ustalone w oparciu o§ 12 ust. 1 pkt 1w zw. z§ 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu(Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).