Sąd Okręgowy w Siedlcach
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 29/14
Data wyroku: 2014-02-28 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Krystyna Święcicka, Karol Troć, Dariusz Półtorak
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Bezpieczeństwu W Komunikacji
Podstawa prawna: Art. 437 §2 kpk
Teza: bezpodstawne uznanie przez Sąd I instancji, że istnieją przesłanki do warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności, uchylenie przez Sąd Najwyższy w drodze kasacji wyroku, który był podstawą do skazania za czyn z art. 244 kk

Sygn. akt II Ka 29/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 28 lutego 2014 r.

Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący:

SSO Krystyna Święcicka

Sędziowie:

SSO Karol Troć
SSO Dariusz Półtorak (spr.)

Protokolant:

sekr. sądowy Agnieszka Wierzbicka

przy udziale prokuratora Andrzeja Michalczuka
po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2014 r.
sprawyJ. W.
oskarżonego o przestępstwo zart. 244 kk
na skutek apelacji, wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim
z dnia 21 listopada 2013 r. sygn. akt II K 1173/13
wyrok uchyla i sprawęJ. W.przekazuje Sądowi Rejonowemu w Mińsku Mazowieckim do ponownego rozpoznania.

II Ka 29/14

UZASADNIENIE
J. W.oskarżony był o to, że

I
w dniu 1 lipca 2012 roku w miejscowościS., powiat(...), województwo(...), kierował w ruchu lądowym samochodem m-kiR. (...)onr rej. (...), czym nie zastosował się do orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w Staszowie sygn. akt II K 635/11 z dnia 30 listopada 2011 roku zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 2 lat,tj. o czyn zart. 244 kk;

II
w dniu 27 lipca 2013 roku w miejscowościD., gminaH., powiat(...), województwo(...), będąc uprzednio skazany za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości, kierował samochodem osobowym m-kiF. (...)onr rej. (...), znajdując się w stanie nietrzeźwości 1,30 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, czym nie zastosował się do orzeczonego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Staszowie sygn. akt II K 635/11 z dnia 30 listopada 2011 roku zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 2 lat, orzeczonego w związku ze skazaniem za przestępstwo,

    tj. o czyn zart. 178 a § 4 kk.

Wyrokiem z 21 listopada 2013 r. Sąd Rejonowy w Mińsku Mazowieckim:

I
oskarżonegoJ. W.uznał za winnego dokonania zarzucanego mu czynu z punktu I aktu oskarżenia, wyczerpującego dyspozycjęart. 244 k. k.i za ten czyn na podstawieart. 244 k.k.skazał go na karę 5 (pięciu) miesięcy pozbawienia wolności;

II
oskarżonegoJ. W.uznał za winnego tego, że w dniu 27 lipca 2013 roku w miejscowościD., gminaH., powiat(...), województwo(...), będąc uprzednio skazany za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości, kierował w ruchu lądowym samochodem osobowym m-kiF. (...)onr rej. (...), znajdując się w stanie nietrzeźwości 1,30 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, czym nie zastosował się do orzeczonego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Staszowie sygn. akt II K 635/11 z dnia 30 listopada 2011 roku zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 2 lat, orzeczonego w związku ze skazaniem za przestępstwo, tj. czynu wyczerpującego dyspozycjęart. 178 a § 4 k.k.i za ten czyn na podstawieart. 178 a § 4 k.k.skazał go na karę 7 (siedmiu) miesięcy pozbawienia wolności;

III
na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.orzekł wobec oskarżonegoJ. W.karę łączną 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności;

IV
na podstawieart. 69 § 1, 2 i 4 k.k.w zw. zart. 70 § 1 pkt 1 k.k.wykonanie orzeczonej oskarżonemuJ. W.kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił tytułem próby na 5 (pięć) lat;

V
na podstawieart. 42 § 2 k.k.iart. 43 § 1 k.k.orzekł wobec oskarżonegoJ. W.zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 (trzech) lat;

VI
zwolnił oskarżonegoJ. W.od uiszczenia opłaty i zwrotu wydatków postępowania, przejmując te ostatnie na rachunek Skarbu Państwa.

Apelacjęod tego wyroku wniósł Prokurator Rejonowy w Mińsku Mazowieckim zaskarżając go w części dotyczącej orzeczenia o karze na niekorzyść oskarżonegoJ. W.zarzucając:

I
niesłuszne zastosowanie wobec oskarżonegoJ. W.środka probacyjnego w postaci warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary łącznej 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności, podczas gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy oraz ustalone na jego podstawie okoliczności sprawy, a w szczególności postawa oskarżonego, jego właściwości i warunki osobiste, dotychczasowy sposób życia, a także wzgląd na cele zapobiegawcze i wychowawcze w zakresie prewencji szczególnej i ogólnej przemawiają za orzeczeniem wobecJ. W.kary pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania;

II
obrazę przepisów postępowania karnego mającą wpływ na treść

orzeczenia, a mianowicieart. 624 § 1 kpkpoprzez niezasadne przyjęcie przy wydawaniu rozstrzygnięcia kończącego przedmiotowe postępowanie, iż istnieją podstawy do uznania, że uiszczenie kosztów sądowych byłoby dla oskarżonego zbyt uciążliwe.

Podnosząc powyższe zarzuty prokurator wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez:

I
uchylenie orzeczenia w zakresie warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary łącznej 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności;

II
zasądzenie od oskarżonegoJ. W.kosztów postępowania w całości.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zaskarżony wyrok podlega uchyleniu i to niezależnie od zarzutów podniesionych w apelacji wniesionej przez oskarżyciela publicznego.
Na taką, a nie inną treść orzeczenia Sądu Odwoławczego decydujący wpływ miały okoliczności, które zaszły już po wydaniu wyroku przez Sąd I instancji. Tak więc w dniu 29 stycznia 2014 r. zapadł wyrok w Sądzie Najwyższym, mocą którego uchylony został wyrok Sądu Rejonowego w Staszowie z dnia 30 listopada 2011 r., sygn. akt II K 635/11, mocą któregoJ. W.został skazany za popełnienie występku zart. 178 § 1 kki sprawę przekazał do ponownego rozpoznania, tym samym na chwilę orzekania przez Sąd Okręgowy odnośnie apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku zapadłego w Sądzie Rejonowym nie istniało orzeczenie, które stanowiło podstawę skazania za czyn z pkt I-ego (przestępstwo zart. 244 kkpolegające na złamaniu zakazu prowadzenia pojazdów) oraz miało decydujący wpływ na kwalifikację czynu z pkt II-ego, jako występku zart. 178 a § 4 kk. Niezależnie od tych okoliczności stwierdzić należy, iż Sąd Rejonowy dopuścił się innych uchybień, które musiały skutkować wydaniem wyroku o charakterze kasatoryjnym.
Tak więc w żadnym razie nie można podzielić przekonania Sądu I instancji, iż oskarżonyJ. W.zasługuje na zastosowanie wobec niego instytucji warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności. W tym względzie zgodzić się należy z zarzutami zawartymi w apelacji prokuratora, iż takiemu orzeczeniu sprzeciwia się dotychczasowy sposób życia oskarżonego, jego postawa, właściwości i warunki osobiste. Jak wynika z danych o karalnościJ. W.był wielokrotnie karany (karta karna zawiera aż 15 wpisów – k. 165-166), głównie za przestępstwa przeciwko mieniu. Przy czym czynu z pkt I-ego aktu oskarżenia oskarżony miał się dopuścić po upływie niewiele więcej niż miesiąca czasu od wydania nieprawomocnego wyroku, którym orzeczona została wobec niego kara 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności (wyrok Sądu Rejonowego w Busku – Zdroju z 21 maja 2012 r.). Natomiast czyn z pkt II-ego popełniony został po upływie zaledwie kilku miesięcy od skazań, które zapadły wobec oskarżonego wR.. Świadczy to o wyjątkowej demoralizacji oskarżonego i jego rażącym lekceważeniu wszelkich norm, nakazów i zakazów prawnych, dlatego wyciąganie w tej sytuacji pozytywnej prognozy, co do przestrzegania przez oskarżonego w przyszłości porządku prawnego jest całkowicie nieuzasadnione.
Ponadto stwierdzić należy, iż w czasie rozpoznania przedmiotowej sprawy Sąd dopuścił się uchybień o charakterze proceduralnym. I tak w akcie oskarżenia zawarty był wniosek o wezwanie i bezpośrednie przesłuchanie na rozprawie 2 świadków –M. P.orazS. S.. Tymczasem w zarządzeniu o wyznaczeniu rozprawy (k. 159) nakazano wezwać świadków z pkt 1 i 5, co w efekcie skutkowało wezwaniemM. P.oraz świadkaG. W., którego zeznania w akcie oskarżenia wnioskowane były przez prokuratora do ujawnienia w trybieart. 333 § 2 kpk. Na rozprawie w dniu 21 listopada 2013 r. Sąd zeznania świadkaS. S., tak jak i inne dowody ujawnił w trybieart. 394 § 1 i 2 kpk, nie podejmując próby wezwania świadka na termin rozprawy pomimo, że taki wniosek zawarty był w akcie oskarżenia. Uchybienie jest to tym bardziej istotne, iż oskarżony na etapie postępowania przygotowawczego (k. 74-75) kwestionował swoje sprawstwo w zakresie czynu z pkt I-ego, który miał polegać na kierowaniu – wbrew orzeczonemu zakazowi – samochodem należącym właśnie do świadkaS. S.. Nie można natomiast ocenić z całkowitą pewnością, jakie stanowisko w zakresie tego czynu prezentował oskarżony na rozprawie, skoro stwierdził on, że „…do popełnienia zarzucanego mi czynu przyznaję się…”, odmawiając w dalszym zakresie wyjaśnień, w sytuacji gdy stawiane mu były dwa zarzuty.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy, Sąd I instancji w całości przeprowadzi przewód sądowy, uzupełniając go o aktualne dane o karalności oskarżonego, ewentualnie akta Sądu Rejonowego w Staszowie, których dotyczył wyrok Sądu Najwyższego z 29 stycznia 2014 r. w celu ustalenia, czy w czasie ponownego rozpoznania niniejszej sprawy zapadło już w tym sądzie prawomocne orzeczenie w zakresie czynu zarzucanego oskarżonemu zart. 178 a § 1 kk. Rozważy następnie Sąd Rejonowy, jakie konsekwencje w zakresie odpowiedzialności karnej – w zakresie winy (co do czynu z pkt I-ego) oraz odnośnie kwalifikacji prawnej (co do czynu z pkt II-ego) powoduje przywoływany już wyrok Sądu Najwyższego z 29 stycznia 2014 r. Celowym wydaje się również ustalenie, kiedy oskarżony powziął informację o wyroku zapadłym wobec niego w Sądzie Rejonowym w Staszowie z dnia 30 listopada 2011 r. oraz o treści tego wyroku.
Mając powyższe na względzie, na podstawieart. 437 § 2 kpk, Sąd Okręgowy orzekł jak w wyroku.