Sąd Okręgowy w Zamościu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 347/14
Data wyroku: 2014-05-30 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Urszula Zwolak
Słowa kluczowe: Przedawnienie Karalności
Podstawa prawna: art.92§1 k.w.

Sygn. akt II Ka 347/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 30 maja 2014 r.
Sąd Okręgowy w Zamościu II Wydział Karny w składzie :
Przewodniczący: SSO Urszula Zwolak
Protokolant: st.sekr.sąd. Krystyna Duras
po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2014 roku
sprawyA. M.
obwinionego z art.92§1 kw
na skutek apelacji, wniesionej przez obrońcę obwinionego
od wyroku Sądu Rejonowego w Tomaszowie Lubelskim
z dnia 20 stycznia 2014 r.     sygn. akt II W 705/13

I
na podstawieart.104§1 pkt 7 kpww związku zart.5§1 pkt 4 kpww zw. zart.45§1kw uchyla zaskarżony wyrok i postępowanie w sprawie umarza ;

II
wydatkami postępowania za obie instancje obciąża Skarb Państwa.

/-/ Na oryginale właściwy podpis.
Sygn. akt IIKa 347/14

UZASADNIENIE
Uzasadnienie faktyczne:
Wyrokiem z dnia 20 stycznia 2014 roku Sąd Rejonowy w Tomaszowie Lubelskim, w sprawie IIW 705/13 uznał obwinionegoA. M.winnym tego, że:
w dniu 23 kwietnia 2012 roku o godz. 850w miejscowościB.kierując samochodem osobowym m-kiF.onr rej. (...)nie zastosował się do znaku P-4 linia podwójna ciągła
tj. wykroczenia wyczerpującego dyspozycję art. 92 § 1 k.w. i za to na podstawie art. 92 § 1 k.w. wymierzył mu karę grzywny w kwocie 350 złotych;
na podstawieart. 118 § 1 k.p.w.obciążył obwinionego kosztami postępowania w sprawie w kwocie 324 złote.
Apelację w tej sprawie wniósł obrońca obwinionego.
Na zasadzieart. 103 § 2 i 4 k.p.w.zaskarżył wyrok w całości na korzyść obwinionego, zaś na podstawieart. 109 § 2 k.p.w.w zw. zart. 427 § 1 i 2 k.p.k.iart. 438 pkt 2, 3 i 4 k.p.k.wyrokowi temu zarzucił:
- rażącą obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść orzeczenia, a w szczególnościart. 4 k.p.w.w zw. zart. 79 § 1 i 3 k.p.w.przez nieuwzględnienie wniosku obrońcy o zarządzenie przerwy lub odroczenie rozprawy mimo wykazanych ważnych ku temu powodów wskutek czego prawo do obrony obwinionego zostało poważnie ograniczone, a wręcz unicestwione.
Podnosząc ten zarzut, na podstawieart. 109 § 2 k.p.w.w zw. zart. 437 § 1 k.p.k.skarżący wnosił o:
- uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji.
Uzasadnienie prawne:
Sąd Okręgowy zważył co, następuje:
Sprawa została skierowana do rozpoznania na posiedzeniu na podstawieart. 104 § 1 k.p.w.w związku ze stwierdzeniem wystąpienia formalnej przesłanki stanowiącej podstawę umorzenia postępowania niezależnie od granic zaskarżenia.
Zarzucany obwinionego czyn miał mieć miejsce w dniu 23 kwietnia 2012 roku i od tego czasu do dnia rozpoznania sprawy w postępowaniu odwoławczym minęło 2 lata. Zgodnie z treścią art. 45 § 1 k.w. karalność wykroczenia ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynął rok, a jeżeli w tym okresie wszczęto postępowanie, karalność wykroczenia ustaje z upływem 2 lat od daty popełnienia czynu. Porównanie dat popełnienia czynu i rozpoznania apelacji w niniejszej sprawie wskazuje, iż dwa lata od popełnienia czynu minęło wraz z dniem 23 kwietnia 2014 roku. W sprawie nie zaszły okoliczności przewidziane w § 2 art. 45 k.w., wobec tego nieodwołalnie nastąpiło przedawnienie karalności wykroczenia zarzuconego obwinionemuA. M..
Przedawnienie karalności wykroczenia jest zgodnie z treściąart. 5 § 1 pkt 4 k.p.w.przeszkodą w jego prowadzeniu, której zaistnienie prowadzić musi do umorzenia postępowania z przyczyn procesowych.
Analiza dowodów zgromadzonych w aktach sprawy oraz treści zarzutu podniesionego w apelacji nie daje podstaw do merytorycznego rozstrzygania co do winy obwinionego i wydania orzeczenia innego niż umorzenie postępowania z przyczyn proceduralnych. Sąd Okręgowy w tym zakresie akceptuje postanowienie Sądu Najwyższego (z dnia 2 lipca 2002 roku IVKKN 264/99, opubl. LEX nr 54407):
Postępowanie należy umorzyć w sytuacji, gdy nastąpiło przedawnienie karalności, ale tylko wtedy, gdy nie ma od razu podstaw do uniewinnienia oskarżonego z braku czynu lub braku znamion czynu jako wykroczenia albo braku winy. Umorzenie z racji przedawnienia wchodzi też zawsze w rachubę, gdyby kwestie istnienia czynu, jego znamion i odpowiedzialności wymagały dalszego dowodzenia, gdyż postępowaniu w tej materii stoi już na przeszkodzie przedawnienie karalności.
Ponieważ w sprawie zaistniała negatywna przesłanka procesowa, uwzględniana z urzędu i niezależnie od granic zaskarżenia, zbędnym jest odnoszenie się do podniesionego w apelacji zarzutu, bowiem:
Przedawnienie karalności wykroczeń stanowi zresztą tzw. bezwzględny powód odwoławczy ujęty wart. 104 § 1 pkt 7 k.p.s.w., który musi być brany pod uwagę poza zakresem zaskarżenia oraz niezależnie od podniesionych zarzutów.(wyrok SN z dnia 4 września 2013 r., IIIKK 300/13, opubl. Prok. i Pr.-wkł. 2013/11/18).
Skoro nastąpiło w sprawie przedawnienie karalności wykroczenia, Sąd wyrokiem wydanym na posiedzeniu na podstawieart. 104 § 1 pkt 7 k.p.w.w związku zart. 5 § 1 pkt 4 k.p.k.w zw. zart. 45 § 1k.w. uchylił zaskarżony wyrok i postępowanie w sprawie umorzył.
O kosztach postępowania za obie instancje orzeczono na podstawieart. 118 § 2 k.p.k..
/-/ Na oryginale właściwy podpis.