Sąd Apelacyjny w Rzeszowie
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUa 249/14
Data wyroku: 2014-09-03 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, SENTENCE, REASON
Sędziowie: Marta Pańczyk-Kujawska, Mirosław Szwagierczak, Bogumiła Burda
Słowa kluczowe: Emerytura Wcześniejsza
Podstawa prawna: art. 184 ustawy z 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z FUS (t.j. Dz. U. z 2013 r. zpo. 1440).
Teza: świadectwo pracy w szczególnych warunkach jest dokumentem prywatnym i jako takie podlega ocenie jak każdy inny dowód przedstawiony dla uzasadnienia konkretnego żądania.

Sygn. akt

III AUa 249/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia3 września 2014 r.
Sąd Apelacyjny w Rzeszowie, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący:

SSA Mirosław Szwagierczak

Sędziowie:

SSA Bogumiła Burda (spr.)
SSA Marta Pańczyk-Kujawska

Protokolant

st.sekr.sądowy Anna Budzińska

po rozpoznaniu w dniu3 września 2014 r.
na rozprawie
sprawy z wnioskuW. S.
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wR.
o emeryturę
na skutek apelacji wnioskodawcy
od wyrokuSądu Okręgowego w Rzeszowie
z dnia27 stycznia 2014 r.sygn. aktIV U 868/13

o d d a l a apelację.

Sygn. Akt III AUa 249/14

UZASADNIENIE
Decyzją z 2 kwietnia 2013r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR.odmówiłW. S.ustalenia prawa do emerytury w obniżonym wieku emerytalnym z tytułu pracy w szczególnych warunkach, przewidzianej wart. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(tekst jednolity Dz. U z 2013r. poz. 1440) w związku zrozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. Nr 8, poz. 43 ze zmianami).
W uzasadnieniu decyzji Zakład podał, że wnioskodawca nie spełnia wszystkich warunków, od których spełnienia prawo do świadczenia jest uzależnione, gdyż nie udowodnił 15 lat zatrudnienia w szczególnych warunkach.
W. S.odwołanie od powyższej decyzji skierował do Sądu Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Rzeszowie.
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR.w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Sąd Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Rzeszowie po rozpoznaniu sprawy wyrokiem z 27 stycznia 2014r. oddalił odwołanie.
Sąd I instancji ustalił, żeW. S.urodzony (...)wystąpił do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wR.o ustalenie prawa do emerytury. Na dzień 1 stycznia 1999r. udowodnił 25 lat 3 miesiące i 14 dni okresów składkowych i nieskładkowych. Do wniosku dołączył świadectwo pracy w szczególnych warunkach wykonywanej przy wytwarzaniu, przesyłaniu energii elektrycznej oraz przy montażu, remoncie i eksploatacji urządzeń elektroenergetycznych na stanowisku elektromontera instalacji elektrycznych i przemysłowych.
Na podstawie zeznań świadków oraz opinii biegłego sądowego specjalisty do spraw organizacji i zarządzania przemysłem Sąd ustalił też, że wnioskodawca od 11 września 1975r. do 27 października 1994r. zatrudniony był wPrzedsiębiorstwie Budownictwa (...)wR.i pracował jako elektryk samochodowy przy naprawie sprzętu budowlanego napędzanego silnikami spalinowymi.
Przy takich ustaleniach Sąd Okręgowy uznał, że skarżący nie pracował we wskazanych okresie w warunkach szczególnych i tym samym brak jest podstaw do przyznania mu prawa do emerytury.
W podstawie prawnej rozstrzygnięcia obok przepisów prawa materialnego Sąd powołałart. 47714§ 1 kpc.
Apelację od wyroku Sądu Okręgowego skierował do Sądu ApelacyjnegoW. S..
Podniósł że w spornym okresie pracował w charakterze elektromechanika samochodowego, w pełnym wymiarze czasu pracy, na warsztacie, na hali, bądź w kanale, a także na budowach prowadzonych w województwie(...).

Sąd Apelacyjny zważył co następuje:
ApelacjaW. S.jest pozbawiona podstaw tak faktycznych jak i prawnych i podlega oddaleniu.
Spór w sprawie toczy się o ustalenie prawa do emerytury w obniżonym wieku emerytalnym, z tytułu pracy w szczególnych warunkach. Tak określone świadczenie, ze względu na jego wyjątkowy charakter, wymaga wykazania przez ubezpieczonego w sposób nie budzący wątpliwości pracy w szczególnych warunkach, wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, przez okres co najmniej 15 lat.
Podstawowym dowodem potwierdzającym wykonywanie pracy w szczególnych warunkach jest stosowne i w prawidłowy sposób sporządzone świadectwo pracy.
Przypomnienia tylko wymaga, że świadectwo takie winno wskazywać na pracę wymienioną w wykazach stanowiących załączniki do rozporządzenia z dnia 7 lutego 1983r., przy czym musi to być praca faktycznie na takim stanowisku wykonywana.
Wnioskodawca podejmując starania o emeryturę powołał się na świadectwo pracy sporządzone przez byłego pracodawcę tj.(...) S.A.wR.stwierdzające, żeW. S.od 11 września 1975r. do 27 października 1994r. stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał prace przy wytwarzaniu, przesyłaniu energii elektrycznej oraz przy montażu, remoncie i eksploatacji urządzeń elektroenergetycznych, na stanowisku montera instalacji przemysłowych, która to praca wymieniona jest w Wykazie A Dział II poz.1 pkt 5 załącznika do zarządzenia Nr 9 Ministra Budownictwa i PMB z dnia 1 sierpnia 1983r. w sprawie wykazu stanowisk pracy w zakładach pracy nadzorowanych przez MBiPMB, na których wykonywane są prace w szczególnych warunkach, uprawniające do wcześniejszego przejścia na emeryturę.
Równocześnie w kwestionariuszu dotyczącym okresów składkowych i nieskładkowych podał, że w okresie tym zatrudniony był na stanowisku elektryka.
Organ rentowy dokonując oceny przedstawionego świadectwa uznał, że jest ono niewystarczające dla uwzględnienia wykazywanego nim okresu jako pracy w szczególnych warunkach, przede wszystkim z uwagi na brak możliwości ustalenia na jego podstawie stanowiska i rzeczywistego charakteru pracy wnioskodawcy.
Stanowisko organu rentowego zostało poddane ocenie przez Sąd I instancji.
Sąd ten dążąc do wszechstronnego wyjaśnienia spornej w sprawie kwestii zatrudnienia skarżącego w szczególnych warunkach, przeprowadził obszerne postępowanie dowodowe poprzez przeprowadzenie dowodu z zeznań świadków oraz wnioskodawcy, zasięgnął opinii biegłego sądowego – specjalisty do spraw organizacji i zarządzania przemysłem, a także zapoznał się z dokumentacją pracowniczą przedstawioną przez byłego pracodawcęW. S..
Dokonując następnie oceny dowodów nie naruszył zasady swobodnej oceny dowodów wynikającej zart. 233 § 1 kpci nie była to w żadnym razie ocena dowolna.
W ocenie Sądu Apelacyjnego – mając na uwadze wyniki postępowania dowodowego – należy zaakceptować ustalenia Sądu I instancji, że zebrany w sprawie materiał dowodowy nie wskazuje na to, by skarżący w spornym okresie, pracując na stanowisku elektryka – elektromechanika samochodowego wykonywał prace wymienione w wykazie A Dział II rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. tj. prace przy wytwarzaniu i przesyłaniu energii elektrycznej i cieplnej oraz przy montażu, remoncie i eksploatacji urządzeń elektroenergetycznych i cieplnych.
To zaś oznacza, żeW. S.nie wykazał żadnego okresu zatrudnienia w szczególnych warunkach.
Zeznania słuchanych w tej sprawie świadków oraz wnioskodawcy jednoznacznie świadczą o tym, że w okresie zatrudnienia wPrzedsiębiorstwie (...)na stanowiskach takich jak ślusarz remontowy, elektryk samochodowy, elektromechanik samochodowy i elektromechanik pojazdów samochodowych zajmował się bieżącą obsługą, przeglądami i naprawą w zakresie utrzymania sprawności instalacji elektrycznej ciężkiego i średniego sprzętu budowlanego i środków transportowych. Podobnie charakter i rodzaj wykonywanych przez wnioskodawcę czynności w ramach obowiązków pracowniczych określił biegły sądowy, który na żądanie Sądu I instancji wydawał w przedmiotowej sprawie opinię.
Sąd Apelacyjny zauważa, że w okolicznościach rozpoznawanej sprawy wręcz nie zachodziła potrzeba zasięgania opinii biegłego, a to z tego względu, że już tylko na podstawie zeznań samego wnioskodawcy i świadków możliwe było ustalenie, że praca wnioskodawcy przy naprawie sprzętu budowlanego i środków transportu nie miała nic wspólnego z pracą, o której mowa w Wykazie A Dział II rozporządzenia z dnia 7 lutego 1983r.
Oceny takiej nie zmienia fakt przedstawienia przez wnioskodawcę świadectwa pracy w szczególnych warunkach.
Przypomnienia wymaga, że świadectwo pracy jest dokumentem prywatnym, podlegającym ocenie jak każdy inny dowód przedstawiany dla uzasadnienia konkretnego żądania.
Przeprowadzone w przedmiotowej sprawie postępowanie dowodowe wykazało, że zakład pracyW. S.wystawił błędne, nie odpowiadające stanowi faktycznemu świadectwo pracy, stąd też pozbawione jest ono wiarygodności i mocy dowodowej, a jako takie nie może stanowić podstawowych dla sprawy ustaleń.
W świetle powyższych rozważań Sąd Apelacyjny w pełni podzielił ocenę faktyczną i prawną sprawy dokonaną przez Sąd I instancji i w konsekwencji wyrok tego Sądu oddalający odwołanie wnioskodawcy od decyzji organu rentowego odmawiającej ustalenia prawa do emerytury w obniżonym wieku emerytalnym uznał za trafny i odpowiadający prawu.
Z tych też względów orzeczono jak w sentencji stosownie doart. 385 kpc.

ZARZĄDZENIE
(...)
(...)