Sąd Okręgowy w Kielcach
IX Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IX Ka 787/14
Data wyroku: 2014-09-11 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Wojciech Arczyński, Grzegorz Iwoła, Krzysztof Sajtyna

Sygn. akt IX Ka 787/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 11 września 2014 roku
Sąd Okręgowy w Kielcach IX Wydział Karny-Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący: SSO Krzysztof Sajtyna (spr.)
Sędziowie: SSO Wojciech Arczyński
SSR del. Grzegorz Iwoła
Protokolant: st.sekr.sądowy Anna Niebudek
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Kielcach Andrzeja Kędziory
po rozpoznaniu w dniu 11 września 2014 roku
sprawyD. M.
oskarżonego o przestępstwa zart.191 § 1 k.k.i inne
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Końskich
z dnia 20 grudnia 2013 roku sygn. akt II K 369/13

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok, uznając apelację za oczywiście bezzasadną;

II
zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

Sygn. akt IX Ka 787/14

UZASADNIENIE
D. M.został oskarżony o to, że w dniu 28 kwietna 2013 roku wS., gminaF., pow.(...), woj.(...), zmuszał małżonkówM.iP. M.do opuszczenia pasa gruntów będącego ich własnością, na którym zamierzał przeprowadzić drogę wjazdową stosując wobec nich groźby bezprawne poprzez wymachiwanie w ich kierunku trzymanym w ręce kołkiem oraz słowne grożenie zabójstwemP. M.i stosując przemoc wobecM. M. (2)polegająca na odepchnięciu jej i drapaniu spowodował u niej obrażenia ciaław postaci licznych linijnych zadrapań w obrębie dekoltu, skutkujące rozstrojem zdrowia i naruszeniem funkcji organów ciała na okres poniżej dni siedmiu,
tj. o przestępstwo zart. 191 § 1 kkiart. 157 § 2 kkw zw. z art. .11§ 2 kk.
Sąd Rejonowy w Końskich wyrokiem z dnia 20 grudnia 2013 roku orzekł:

I
oskarżonegoD. M.w ramach czynu zarzucanego mu aktem oskarżenia uznał za winnego tego, że w dniu 28 kwietnia 2013 roku wS., gminaF., pow.(...), woj.(...), stosując przemoc wobecM. M. (2)polegającą na jej odepchnięciu i drapaniu i groźbę bezprawną wobecP. M.polegającą na wymachiwaniu w jego kierunku trzymanym w ręce kołkiem oraz grożenie zabójstwem zmuszał ich do opuszczenia pasa gruntów będącego ich własnością, na którym zamierzał przeprowadzić drogę wjazdową, czym spowodował uM. M. (2)obrażenia ciała w postaci licznych linijnych zadrapań w obrębie dekoltu, skutkującego rozstrojem zdrowia i naruszeniem funkcji organów ciała na okres poniżej dni siedmiu tj. czynu stanowiącego występek zart. 191 § 1 kkiart. 157 § 2 kkw zw. zart. 11 § 2 kki za to na podstawie powołanych przepisów, przyjmując za podstawie wymiaru karyart. 191 § 1 kkw zw. zart. 11 § 3 kkwymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności;

II
na podstawieart. 69 § 1 i 2 kkiart. 70 § 1 kkwarunkowo zawiesił oskarżonemuD. M.wykonanie orzeczonej wobec niego kary pozbawienia wolności i ustalił okres próby na 2 lata;

III
na podstawieart. 71 § 1 kkw zw. zart. 33 § 1 i 3 kkorzekł wobec oskarżonegoD. M.karę grzywny w wysokości 50 stawek dziennych, przy ustaleniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 20,00 zł;

IV
na podstawieart. 627 kpkzasądził od oskarżonegoD. M.na rzecz Skarbu Państwa kwotę 356,00 zł tytułem kosztów sądowych.

Apelację w sprawie wywiódł obrońca oskarżonego, który zaskarżył wyrokw całości zarzucając:

1
obrazę przepisów postępowania, a w szczególnościart. 4 kpkiart. 7 kpkprzez zastosowanie odmiennych kryteriów oceny wiarygodności osobowych źródeł dowodowych i odmienną ocenę wpływu pokrewieństwa na wiarygodność;

2
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku przez przyjęcie, że oskarżony, a nie pokrzywdzeni, był stroną atakującą, że odpychał i podrapałM. M. (2)oraz groziłP. M.- a zatem, że dopuścił się popełnienia zarzucanych mu czynów.

W oparciu o przedstawione zarzuty wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku przez uniewinnienie oskarżonego, ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyrokui przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja jest bezzasadna w stopniu oczywistym.
Zarzuty podniesione w apelacji nie zasługują na uwzględnienie i stanowiąde factowyraz polemiki z ocena dokonana przez Sąd I instancji.
Chybiony jest w szczególności zarzut obrazy przepisów postępowaniaart. 4 k.p.k.iart. 7 k.p.k.Całkowicie nietrafny jest argument jakoby sądmeritizastosował odmienne kryteria oceny wiarygodności źródeł osobowych i wpływu na tę ocenę- stopnia pokrewieństwa. Prawdą jest, że Sąd Rejonowy dał wiarę pokrzywdzonym i świadkom z ich rodziny, a odmówił wiarygodności oskarżonemu i jego bratu, ale nie z uwagi na stosowanie nieobiektywnych kategorii ocen, lecz z uwagi na szereg, słusznie podniesionych okoliczności,o których mowa na str. 3-4 uzasadnienia, których Sąd Odwoławczy nie będzie ponownie przytaczał, a których autor apelacji nie chciał dostrzec.
Nie można również zgodzić się z apelującym, jakoby to tylko pokrzywdzeni, jako osoby wywodzące swoje prawa do nieruchomości mogli mieć pretensje do drugiej strony. Po pierwsze zgłaszanie pretensji do czegoś nie musi przybierać znamion czynu zabronionego i reakcją na to może być przestępcze zachowanie drugiej strony, tak jak było w tym przypadku- zachowanie oskarżonego, a po drugie w niniejszej sprawie to obie strony rościły sobie określone prawo i niewykluczone były agresywne zachowania z obu stron konfliktu.
W sytuacji, gdy oskarżony ostentacyjnie manifestował swoje prawo do drogi, wątpliwe są rozważania o tym, że oskarżony musiałby starać się być niezauważonym w czasie wykonywania prac. Podobnie jak rozważaniao niewykonywaniu prac hałaśliwych w niedzielę i święta. Idąc droga rozumowania autora apelacji należałoby w ogóle wykluczyć możliwość popełnienia czynu zabronionego w takie dni w warunkach wiejskich, bo sprzeciwia się temu nauka kościoła i tradycja.
Wreszcie odnosząc się do rozważań obrońcy oskarżonego o wizycie pokrzywdzonej w szpitalu, jakoby miało to wskazywać wyłącznie na chęć niezasadnego wzmocnienia rangi zarzutu, to należy stwierdzić, że o ilew warunkach wiejskich w niedzielę i święta, w ograniczonym stopniu, ale wykonuje się prace hałaśliwe i dochodzi do różnych patologicznych zdarzeń, to do wyjątków należy, aby czynna byłaPrzychodnia (...)z lekarzem rodzinnym, a praktycznie wszystkie tego rodzaju obrażenia powstające w nagły sposób są zaopatrywane przez pogotowie lub w szpitalnych izbach przyjęć.
W konsekwencji nie jest zasadny zarzut błędu w ustaleniach faktycznych, albowiem skarżący nie wykazał ocenie sądua quojakichkolwiek konkretnych uchybień zasadom logicznego rozumowania lub wskazaniom wiedzyi doświadczenia życiowego.
Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy na podstawieart. 456 k.p.k.w zw. zart. 437 § 1 k.p.k.iart. 636 § 1 k.p.k.orzekł jak w dyspozytywnej części wyroku.
SSO Wojciech Arczyński SSO Krzysztof Sajtyna SSR (del.) Grzegorz Iwoła
AM