Sąd Okręgowy w Siedlcach
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Kz 226/14
Data wyroku: 2014-08-27 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Grażyna Jaszczuk, Teresa Zawiślak, Dariusz Półtorak
Słowa kluczowe: Przestępstwa Karnoskarbowe
Podstawa prawna: art. 107 §1 kks i in.

Sygn. akt II Kz 226/14

POSTANOWIENIE

Dnia 27 sierpnia 2014 r.
Sąd Okręgowy w Siedlcach w II Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący- Sędzia SO Grażyna Jaszczuk /spr./
Sędziowie:  SO Dariusz Półtorak
SO Teresa Zawiślak
Protokolant: st. sekr. sąd. Agata Polkowska
przy udziale prokuratora Anny Olech - Maciąg
po rozpoznaniu w sprawieE. P.
oskarżonej o przestępstwo skarbowe zart. 107 § 1 k.k.s.w zw. zart. 9 § 1 k.k.s.
zażalenia obrońcy oskarżonej
na postanowienie Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 16 lipca 2014 r.
w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania karnego
na podstawieart. 113 § 1 k.k.s.w zw. zart. 437 § 1 k.p.k.

postanawia

zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy.

UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 16 lipca 2014 r., sygn. akt VII K 447/13, Sąd Rejonowy w Siedlcach, na podstawieart. 22 § 1 k.p.k., nie uwzględnił wniosku obrońców oskarżonej o zawieszenie postępowania i zwrócenie się do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym w trybieart. 3 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym.
Zażalenie na przedstawione wyżej postanowienie wniósł obrońcaE. P., zaskarżając je w całości i zarzucając mu obrazę przepisów prawa procesowego, która miała wpływ na treść orzeczenia, tj.art. 22 § 1 k.p.k.poprzez niezasadne nie zawieszenie postępowania i przyjęcie, że odpowiedzialność karna oskarżonej nie zależy od rozstrzygnięcia skierowanych przez sądy powszechne i Naczelny Sąd Administracyjny pytań prawnych dotyczących oceny kwestii konstytucyjności wprowadzenia przepisówustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, w sytuacji gdyart. 107 k.k.s.jest przepisem o charakterze blankietowym, a zatem dla ustalenia hipotezy statuowanej nim normy prawnej niezbędne jest odwołaniedo przepisów tejże ustawy.
W następstwie tak sformułowanego zarzutu odwołujący się wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zawieszenie postępowania karnego toczącego się przed Sądem Rejonowym w Siedlcach VII Wydział Karny (sygn. akt VII K 447/13).

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie nie jest zasadne i jako takie na uwzględnienie nie zasługuje.
W pierwszej kolejności podkreślić należy, że w myślart. 8 § 1 k.p.k.sąd karny rozstrzyga samodzielnie zagadnienia faktyczne i prawne, a zatem również kwestię konieczności zawieszenia postępowania w sprawie. Zaakcentować również należy, że Sąd Odwoławczy w zupełności podziela zapatrywanie wyrażone wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 8 stycznia 2014 r., IV KK 183/13, LEX nr 1409532, zgodnie z którym sygnalizowane przez żalącego się naruszenie wynikającego z dyrektywy 98/34/WE obowiązku notyfikacji przepisów technicznych ma charakter naruszenia trybu ustawodawczego, którego konstytucyjność może być badana wyłączniew postępowaniu przed Trybunałem Konstytucyjnym. Podkreślić jednakże trzeba, że zaznaczana przez Sąd Najwyższy konieczność zawieszenia postępowania w sprawie w takiej sytuacji występuje jedynie w razie powzięcia przez sąd w konkretnym postępowaniu przekonania o wystąpieniu wskazanej wyżej wadliwości trybu ustawodawczego i podjęcia, będącej następstwem tego przekonania, decyzji o wystąpieniu ze stosownym wnioskiem do Trybunału Konstytucyjnego bądź decyzji o konieczności oczekiwania na rozstrzygnięcie Trybunału Konstytucyjnego. Z powyższego wynika w sposób niewątpliwy, że w razie braku wątpliwości w zakresie obowiązywania przepisów prawnych powiązanych z dyrektywą 98/34/WE sąd nie jest zobligowany do zawieszenia postępowania w oparciu o przepisart. 22 k.p.k.Lektura uzasadnia zaskarżonego postanowienia wskazuje, że Sąd Rejonowy nie powziął jakichkolwiek wątpliwości w zakresie mocy wiążącej przepisów ustawy z dnia z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2009 r., Nr 201, poz. 1540 z późn. zm.), w efekcie czego słusznie stwierdził, iż brak podstaw dla uwzględnienia wniosków obrońców oskarżonej.
Z tych wszystkich względów Sąd Okręgowy, na podstawieart. 113 § 1 k.k.s.w zw. zart. 437 § 1 k.p.k., postanowił jak w części dyspozytywnej.