Sąd Okręgowy w Kielcach
IX Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IX Ka 527/14
Data wyroku: 2014-07-03 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Bogna Kuczyńska, Ewa Opozda-Kałka, Adam Zarzycki
Teza: wyrok częściowo zmieniony (osk. zwolniony częściowo od ponoszenia kosztów sądowych)

Sygn. akt IX Ka 527/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 3 lipca 2014 roku
Sąd Okręgowy w Kielcach IX Wydział Karny-Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący: SSO Adam Zarzycki
Sędziowie: SSO Ewa Opozda-Kałka
SSO Bogna Kuczyńska (spr.)
Protokolant: st.sekr.sądowy Dorota Ziółkowska
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w KielcachA. K. (1)
po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2014 roku
sprawyK. B. (1)
oskarżonego o przestępstwo zart. 158 § 1 k.k.,art. 190 § 1 k.k.
A. S. (1)
oskarżonego o przestępstwo zart. 158 § 1 k.k.
na skutek apelacji wniesionych przez obrońców oskarżonych
od wyroku Sądu Rejonowego w Starachowicach
z dnia 28 stycznia 2014 roku sygn. akt II K 946/13

I
zmienia zaskarżony wyrok co do oskarżonegoK. B. (1)w ten sposób, że zwalnia tego oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych należnych za I instancję oraz prostuje oczywistą omyłkę pisarską w ten sposób, że w miejsce daty urodzeniaK. B. (1)„10.03.1995” wpisuje „01.03.1995”;

II
w pozostałym zakresie co doK. B. (1)i w całości co doA. S. (1)zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

III
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokataM. S.kwotę 516,60 (pięćset szesnaście 60/100) złotych tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu oskarżonegoK. B. (1)w postępowaniu odwoławczym;

IV
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokatM. K. (1)kwotę 516,60 (pięćset szesnaście 60/100) złotych tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu oskarżonegoA. S. (1)w postępowaniu odwoławczym;

V
zwalnia oskarżonychK. B. (1)iA. S. (1)od kosztów sądowych należnych za II instancję.

Sygn. IX Ka 527/14

UZASADNIENIE
K. B. (1),A. S. (1),T. M.iJ. M. (1)zostali oskarżeni o to, że:

I
w dniu 11 sierpnia 2013 r. wS.przy ul.(...)działając wspólnie i w porozumieniu ze sobą dokonali pobiciaK. K. (1), w ten sposób, że uderzając go pięściami po całym ciele i kolanami w tułów oraz kopiąc nogami w różne części ciała spowodowali u pokrzywdzonego obrażenia ciała w postaci stłuczenia kolana lewego, sińców obu ramion oraz przejściowych wylewów krwawych skóry owłosionej głowy w okolicy ciemieniowej lewej, przy czym z uwagi na siłę i umiejscowienie zadawanych obrażeń, co naraziłoK. K. (1)na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia skutku określonego wart. 156 § 1 kkiart. 157 § 1 kk, j. o przestępstwo zart. 158 § 1 kk,

nadtoK. B. (1)został oskarżony o to, że:

II
w dniu 11 sierpnia 2013 r. wS.przyul. (...), wypowiadając się doA.K., groził popełnieniem przestępstwa na szkodę jej mężaK. K. (1), przy czym groźba ta biorąc pod uwagę okoliczności w jakich został wypowiedziana wzbudziła w zagrożonym obawę, że zostanie spełniona, tj. o przestępstwo zart. 190 § 1 kk,

nadtoT. M.został oskarżony o to, że:

III
w dniu 11 sierpnia 2013 r. wS., przy ul.(...), wypowiadając się doA.K., groził popełnieniem przestępstwa na szkodę jej mężaK. K. (1), przy czym groźba ta biorąc pod uwagę okoliczności w jakich została wypowiedziana, wzbudziła w zagrożonym obawę, że zostanie spełniona, tj. o przestępstwo zart. 190 § 1 kk.

Wyrokiem z 28 stycznia 2014r. Sąd Rejonowy w Starachowicach
I. w ramach czynu zarzucanego w akcie oskarżenia w pkt. I uznałK. B. (1),A. S. (1),T. M.iJ. M. (1)za winnych tego, że w dniu 11 sierpnia 2013 r. wS., działając wspólnie i w porozumieniu ze sobą wzięli udział w pobiciuK. K. (1)w ten sposób, że szarpali go i przytrzymywali oraz zadawali ciosy rękami i kolanami po głowie i tułowiu, powodując u niego stłuczenie kolana lewego, sińców obu ramion oraz przejściowych wylewów krwawych skóry owłosionej głowy okolicy ciemieniowej, narażając go tym samym na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia skutku określonego wart. 157 § 1 kk, to jest uznałK. B. (1),A. S. (1),T. M.iJ. M. (1)za winnych popełnienia przestępstwa zart. 158 § 1 kki za ten czyn na podstawieart. 158 § 1 kkprzy zastosowaniuart. 58 § 3 kkw zw. zart. 34 § 1i2kkiart. 35 § 1 kkwymierzył każdemu z nich karę 4 miesiące ograniczenia wolności ustalając obowiązek wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne wskazywanej przez Sąd na 20 godzin w stosunku miesięcznym,
II. w ramach czynu zarzucanego w pkt. II aktu oskarżenia, uznałK. B. (1)za winnego tego, że w dniu 11 sierpnia 2013 r. wS.groziłA.K.popełnieniem przestępstwa pobicia na szkodę jej męża, która to groźba wzbudziła w pokrzywdzonej uzasadnioną obawę, że będzie spełniona, to jest przestępstwa zart. 190 § 1 kki za ten czyn na podstawieart. 190 § 1 kkw zw. zart. 34 § 1i 2 kkiart. 35 § 1 kkwymierzył mu karę 2 miesiące ograniczenia wolności, ustalając obowiązek wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne wskazanej przez Sąd na 20 godzin w stosunku miesięcznym,

III
w ramach czynu zarzucanego w pkt. III aktu oskarżenia uznałT. M.za winnego tego, że w dniu 11 sierpnia 2013 r. wS.groziłA.K.popełnieniem przestępstwa przeciwko zdrowiu i życiu na szkodę jej męża, która to groźba wzbudziła w pokrzywdzonej uzasadnioną obawę, że będzie spełniona, to jest przestępstwa zart. 190 § 1 kki za ten czyn na podstawieart. 190 § 1 kkw zw. zart. 34 § 1i 2 kkiart. 35 § 1 kkwymierzył mu karę 2 miesiące ograniczenia wolności, ustalając obowiązek wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne wskazane przez Sąd na 20 godzin w stosunku miesięcznym,

IV
na podstawieart. 85 kkiart. 86 § 1 i 3 kk, biorąc za podstawę kary z osobna wymierzone za zbiegające się przestępstwa w pkt. I i II wyroku orzekł wobecK. B. (1)karę 5 miesięcy ograniczenia wolności, ustalając obowiązek wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne wskazanej przez Sąd na 20 godzin w stosunku miesięcznym,

V
na podstawieart. 85 kkiart. 86 § 1i 3 kkbiorąc za podstawę kary z osobna wymierzone za zbiegające się przestępstwa z pkt. I i III wyroku orzekł wobecT. M.łączną karę 5 miesięcy ograniczenia wolności, ustalając obowiązek wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne

2
wskazanej przez Sąd na 20 godzin w stosunku miesięcznym,

VI
na podstawieart.63 § 1 kkzaliczył na poczet orzeczonych kar ograniczenia wolności okresy rzeczywistego pozbawienia wolności w tej sprawie:K. B. (1)od dnia 11.08.2013 r. do dnia 13.08.2013 r.,A. S. (1)od dnia 11.08.2013 r. do dnia 13.08.2013 r.,J. M. (1)od dnia 13.08.2013 r. do dnia 14.08.2013 r. iT. M.od dnia 13.08.2013 r. do dnia 14.08.2013 r. przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności w tej sprawie odpowiada dwóm dniom orzeczonych kar ograniczenia wolności w każdym przypadku,

VII
zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw.M. S.kwotę 974,16 zł tytułem wynagrodzenia za obronęK. B. (1)wykonywaną z urzędu, w tym kwotę 182,16 zł podatku VAT.

VIII
zasądził do Skarbu Państwa na rzecz adw.M. K. (1)kwotę 974,16 zł tytułem wynagrodzenia za obronęA. S. (1)wykonywaną z urzędu, w tym kwotę 182,16 zł podatku VAT,

IX
zasądził odK. B. (1)na rzecz Skarbu Państwa kwotę 1321,61 zł tytułem kosztów sądowych, w tym kwotę 120 zł opłaty,

X
zasądził odA. S. (1)na rzecz Skarbu Państwa kwotę 1246,66 zł tytułem kosztów sądowych, w tym 120 zł opłaty,

XI
zasądził odJ. M. (1)na rzecz Skarbu Państwa kwotę 272,50 zł tytułem kosztów sądowych, w tym kwota 120 zł opłaty,

XII
zasądził odT. M.na rzecz Skarbu Państwa kwotę 347,45 zł tytułem kosztów sądowych, w tym kwotę 120 zł opłaty.

Apelacje od powyższego wyroku wywiedli obrońcy oskarżonychK. B. (1)iA. S. (1).
Obrońca oskarżonegoK. B. (1)zaskarżył wyrok w całości na korzyść tego oskarżonego i na podstawieart. 438 pkt 2i3kpkzarzucił:

1
w części dotyczącej skazania za czyn z pkt I sentencji wyroku – błąd w ustaleniach stanu faktycznego przyjętego za podstawę wydania zaskarżonego orzeczenia mający istotny wpływ na treść wydanego wyroku, tj. przyjęcie przez Sąd, że oskarżonyK. B. (1)brał udział w pobiciuK. K. (1), podczas, gdy materiał dowodowy zebrany w postępowaniu, a to wyjaśnienia oskarżonego w połączeniu z brakiem stanowczych zeznań świadków, co do jego rzekomego uczestnictwa w zajściu nie pozwalają na dokonanie tego typu konstatacji,

2
na wypadek nie podzielenia przez Sąd zarzutu 1) zarzucił ponadto – w części dotyczącej skazania za czyn z punktu I sentencji wyroku – błąd w ustaleniach stanu faktycznego

3
przyjętego za podstawę wydania zaskarżonego wyroku mający istotny wpływ na jego treść – polegający na przyjęciu, iż obrażenia opisane w omawianym punkcie wyroku powstały u oskarżonego podczas zajścia z dnia 11 sierpnia 2013 r., podczas gdy z zeznań świadków wynikało, iż pokrzywdzony znajdując się w stanie nietrzeźwości doznał owych obrażeń w dniu poprzedzającym zdarzenie,

3
na wypadek nie podzielenia przez Sąd zarzutu 1) zarzucił ponadto w części dotyczącej skazania za czyn z pkt I sentencji wyroku – błąd w ustaleniach stanu faktycznego przyjętego za podstawę wydania zaskarżonego orzeczenia mający istotny wpływ na treść wydanego wyroku, polegający na przyjęciu, iż działania przypisane oskarżonym w ramach omawianego punktu orzeczenia narażały pokrzywdzonego na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia skutku określonego wart. 157 § 1 kk, podczas, gdy zarówno z rozmiarów obrażeń doznanych prze pokrzywdzonego, jak też treści opinii biegłego, a częściowo nawet z samych ustaleń dokonanych przez Sąd wynika, iż pokrzywdzony nie był bezpośrednio narażony na takie niebezpieczeństwo,

4
w części dotyczącej pkt II wyroku – błąd w ustaleniach stanu faktycznego przyjętego za podstawę wydania zaskarżonego orzeczenia mający istotny wpływ na treść wydanego wyroku, tj. przyjęcie przez Sąd, że oskarżonyK. B. (1)dopuścił się opisanych w orzeczeniu gróźb względemA.K., podczas, gdy brak jest dowodów na poparcie takiego twierdzenia, w szczególności zaś, iż zeznania pokrzywdzonej nie mogą być w tym zakresie dostatecznymi skoro nie była ona w stanie rozpoznać oskarżonego, nie znała go wcześniej w dostatecznym zakresie, a w wyniku zajścia z dnia 11 sierpnia 2013 r. wskazywała też – obok oskarżonegoK. B. (1)– na czynny udział innej osoby, która niewątpliwie w zdarzeniu tym uczestniczyć nie mogła, co świadczy o tym, iż dokonywane przez nią wskazania były przypadkowe,

5
w zakresie punktu IX sentencji wyroku zarzucił obrazę przepisów postępowania tj.art. 627 kpkpolegającą na przyjęciu, iż oskarżony posiada możliwości do pokrycia kosztów w sprawie, podczas, gdy zarówno z uwagi na wiek, brak zatrudnienia, realizowanie obowiązku szkolnego oraz rodzaj orzeczonej względem niego kary oskarżony nie posiada żadnych możliwości do pokrycia tego typu kosztów.

W konkluzji obrońca oskarżonegoK. B. (1)wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanych mu czynów. Obrońca złożył również alternatywne wnioski o odstąpienie od obciążania oskarżonego kosztami procesu ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
4
Obrońca oskarżonegoA. S. (1)zaskarżyła wyrok w całości co do tego oskarżonego i zarzuciła:

1
mającą wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia obrazę przepisów postępowania tj.art. 5 kpk,art. 7 kpkw zw. zart. 410 kpk, poprzez dokonanie oceny dowodów w sposób dowolny, bez rozważenia wszystkich istotnych okoliczności sprawy, szczególnie tych przemawiających na korzyść oskarżonego tj. uznanie za wiarygodne zeznań pokrzywdzonego i świadkówA. K.orazM. K., pomimo istniejących pomiędzy nimi sprzeczności oraz poprzez niedostateczne uwzględnienie wniosków płynących z opinii biegłego w przedmiocie obrażeń powstałych na ciele pokrzywdzonego pomimo, że pozostają one w sprzeczności z treścią zeznań pokrzywdzonego odnośnie mechanizmu powstania u niego obrażeń ciała, przy jednoczesnej odmowie przymiotu wiarygodności spójnym, logicznym i konsekwentnym wyjaśnieniomA. S.oraz współoskarżonych w sprawie, w zakresie w jakim zaprzeczyli oni dokonaniu przez oskarżonego zarzucanego mu czynu

a w konsekwencji

2
błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, żeA. S. (1)popełnił czyn zarzucany mu aktem oskarżenia podczas, gdy analiza dowodów zgromadzonych w sprawie na taki pogląd nie pozwala.

Podnosząc tak sformułowane zarzuty obrońcaA. S. (1)wnosiła o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienieA. S. (1)od zarzucanego mu czynu ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja obrońcy oskarżonegoK. B. (1)jest zasadna tylko w części dotyczącej kosztów sądowych, natomiast apelacja obrońcy oskarżonegoA. S. (1)w całości nie zasługuje na uwzględnienie.
Co do czynu przypisanego oskarżonym w punkcie I wyroku.
Ponieważ obie apelacje kwestionują ustalenia faktyczne co do czynu popełnionego wspólnie i w porozumieniu zostaną łącznie omówione.
Nie jest zasadny zarzut apelacji obrońcy oskarżonegoK. B. (1)co do udziału tego oskarżonego w przedmiotowym zajściu. Skarżący swoje stanowisko argumentował wyjaśnieniami oskarżonego w połączeniu z brakiem stanowczych zeznań świadków. Stwierdzić trzeba, żeA. K. (3), która rozpoznała oskarżonego nie miała co do tego żadnych wątpliwości. Nie jest prawdą, że - jak twierdzi obrońca - swych spostrzeżeńA. K. (3)dokonała w ciągu kilku chwil, w trakcie których wyglądała przez okno z kuchni mieszkania. Żona pokrzywdzonego miała
5
możliwość obserwowania sprawców nie tylko wtedy, gdy patrzyła na nich z okien mieszkania, ale przede wszystkim wtedy, gdy wyszła przed blok, stała niedaleko zajścia i krzyczała do napastników, aby zostawili jej męża. Ten fragment zdarzenia został pominięty w apelacji. Nie bez znaczenia jest także, że już po zdarzeniu oskarżonyB.podszedł doA.K., groził jej mężowi nawiązując do wcześniejszego pobicia, a świadek rozpoznała go wówczas jako jednego z napastników. Stawiając ten zarzut skarżący pominął treść wyjaśnień pozostałych oskarżonych a sprzecznych z relacjąB., którzy twierdzili, że pod blokK.poszli razem zK. B. (1). Słusznie zatem Sąd Rejonowy uznał wyjaśnienia tego oskarżonego za całkowicie niewiarygodne i odmówił wiary zeznaniomD. P.jako sprzecznym z wszystkimi pozostałymi dowodami. Nie jest prawdziwe twierdzenie apelacji obrońcy oskarżonego, że nikt postronny nie dostrzegł tego zdarzenia. Nie dowodzi tego fakt, że żadna z takich osób nie została powołana na świadka w sprawie. Opisując zdarzenieA. K. (3)wskazała na udział innych osób „ tenM.co wyciągnąłK.z mieszkania, mówił, aby go zaciągnąć za blok i tam bić a nie tu przy dzieciach, gdyż w tym miejscu zrobiło się kilku gapowiczów, także były małe dzieci. Jakaś kobieta krzyknęła, że dzwoni na policję i jacyś mężczyźni podbiegli i chcieli rozdzielić napastników od męża. Ja nie znam tych osób” (k.11). Nadto na rozprawieA. K. (3)wprost stwierdziła: „prosiłam policjantów, aby ustalili świadków na placu, ale najpierw zajęli się ściganiem przestępców” (k. 167).
Sąd Rejonowy odniósł się do zeznańP. P., które trafnie uznał za niewiarygodne. Twierdzenia tego świadka były odosobnione. Co do ewentualnych wcześniejszych obrażeń pokrzywdzonego zwrócić należy uwagę na sprzeczności w wyjaśnieniachJ. M. (1)(k. 84) iA. S. (1)(k. 56). Zresztą lekarz badający pokrzywdzonego 13.08.2013 r. nie stwierdził obrażeń opisanych przezJ. M..M. K. (3), o której mowa w apelacji obrońcy oskarżonegoA. S.została przesłuchana kilka miesięcy po zdarzeniu. Tłumaczy to różnice w jej zeznaniach nie tylko z relacjąA.K.ale i większości oskarżonych. Reasumując – ustalenia faktyczne co do przebiegu zdarzenia są wynikiem prawidłowej oceny dowodów, zgodnie z wymogamiart. 7 kpk.
Nie budzi wątpliwości ustalenie, że bijąc pokrzywdzonego oskarżeni narazili go na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia skutku określonego wart. 157 §1 kk. Wywodząc, że biegły stwierdził, że nie doszło do narażenia pokrzywdzonego nawet na wystąpienie skutków opisanych wart. 157 § 1 kkobrońca oskarżonego pominął treść tej opinii. Jak wprost stwierdził biegłyT. G., jego wnioski co do narażenia na bezpośrednie niebezpieczeństwo dotyczyły charakteru i rodzaju stwierdzonych urazów, natomiast nie odnoszą się do sposobu działania sprawców. Tego rodzaju opinia jest nieprzydatna w sprawie. Sąd Rejonowy słusznie wziął pod uwagę sposób działania sprawców.K. K.był bity rękami po głowie, trudno więc przyjąć, aby
6
nie był narażony na doznanie takich obrażeń, jak wart. 157 § 1 kk. Odnosząc się do sposobu działania napastników biegły nie uwzględnił treści dowodów w sprawie, w tym zeznańA.K., która opisała przebieg zdarzenia: „ jeden go pochylił do przodu, to byłM.ubrany na szaro, przytrzymał go a pozostali z kolana kopali go w brzuch lub w głowę. Oni tak go mieszali, przepychali (…). W kółku dalej otoczony jest mąż i w dalszym ciągu jest szarpany rękami przez napastników. Oni go popychali”. (k.10-11). Wnioski biegłego nie przeczą ustaleniom Sądu co do sposobu działania oskarżonych.
Sąd Okręgowy w całości podzielił stanowisko Sądu Rejonowego co do winy i kwalifikacji prawnej przypisanego oskarżonym czynu zart. 158 § 1 kk. Apelacje nie wykazały, aby ustalenia dokonane przez Sąd Rejonowy były sprzeczne z wynikami postępowania dowodowego
Wymierzonych oskarżonymK. B.iA. S.kar ograniczenia wolności nie można uznać za rażąco surowe, są one odpowiednie do zawinienia oskarżonych i szkodliwości społecznej ich czynu.
Co do czynu zart. 190 § 1 kkprzypisanegoK. B.w pkt II wyroku.
A. K. (3)już w pierwszych swoich zeznaniach – złożonych w dniu zdarzenia – opisała zachowanieK. B.i groźby z jego strony pod adresem jej męża. Z uwagi na wcześniejszy udziałK. B.w pobiciuK. K.zrozumiałym jest, że pokrzywdzony nie zbagatelizował tej groźby, zeznał, że obawia się ich spełnienia.M. K. (3), która, jak wyżej zauważono, została pierwszy raz przesłuchana kilka miesięcy po zdarzeniu zeznała: „tamtego dniaA.mówiła, że ktoś jej groził” (k. 201). Wprawdzie zeznania te są dość ogólnikowe, ale potwierdzają relacjęA.K.. Odnosząc się do argumentów apelacji obrońcy oskarżonegoK. B.przypomnieć trzeba zeznaniaA.K., która twierdziła, żeK. B.znalazł się z powrotem na miejscu zdarzenia już po interwencji policji. ZeznaniaA.K.były spójne i konsekwentne i słusznie na ich podstawie Sąd Rejonowy dokonał ustaleń faktycznych. Nie budzi również wątpliwości ocena prawna zachowania oskarżonego. Kara ograniczenia wolności orzeczona za to przestępstwo jest dostosowana do stopnia winyK. B.i szkodliwości społecznej jego czynu. Za rażąco surową nie można uznać kary łącznej ograniczenia wolności orzeczonej z uwzględnieniem powiązania czasowego obu czynów i tożsamości pokrzywdzonych.
Zasadna jest apelacja obrońcy oskarżonegoK. B., gdy kwestionuje orzeczenie o kosztach sądowych. Jak ustalił Sąd Rejonowy oskarżony ma 18 lat, uczy się w szkole zawodowej, pozostaje na utrzymaniu rodziców. Nadto zwrócić należy uwagę, że sąd kierował się sytuacją materialną tego oskarżonego wyznaczając mu obrońcę z urzędu.
Powyższe okoliczności przemawiają za zwolnieniemK. B.od ponoszenia kosztów sądowych
7
na podstawieart. 624 § 1 kpk, a w konsekwencji za zmianą w całości rozstrzygnięcia z pkt IX wyroku.
Mając na uwadze powyższe rozważania na podstawieart. 437 § 1i 2 kpkSąd Okręgowy orzekł jak w wyroku.
Wynagrodzenia na rzecz obrońców z urzędu za II instancję orzeczono na podstawieart. 29 ust 1 ustawy z 26.05.1982 r. Prawo o adwokaturze(tj. Dz. U. z 2009 r. nr 148 poz.1188) oraz § 14 ust 2 pkt 4 w zw. z § 2 ust 3 rozp. Min. Spr. z 28.09.2002 r. (Dz. U. z 2012 r. poz.461).
Mając na uwadze sytuację materialną obu oskarżonych na podstawieart. 624 § 1 kpkw zw. zart. 634 kpkSąd Okręgowy zwolnił ich od ponoszenia kosztów sądowych za II instancję.
(SSO E. Opozda – Kałka) (SSO A. Zarzycki) (SSO B. Kuczyńska)