Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 223/14
Data wyroku: 2014-08-29 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Klara Łukaszewska, Tomasz Skowron, Andrzej Tekieli
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Mieniu
Podstawa prawna: art. 2781kk

Sygn. akt VI Ka 223/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 29 sierpnia 2014 r.
Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący – Sędzia  SO Andrzej Tekieli  (spr.)
Sędziowie   SO Klara Łukaszewska
SO Tomasz Skowron
Protokolant  Jolanta Kopeć
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Jeleniej Górze Zbigniewa Jaworskiego
po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2014r.
sprawyM. O.
oskarżonego zart. 278 § 1 kk
z powodu apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze
z dnia 26 lutego 2014 r. sygn. akt II K 505/13
uchyla zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoM. O.i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Jeleniej Górze do ponownego rozpoznania.
Sygn. akt VI Ka 223/14

UZASADNIENIE
M. O.oskarżony został o to, że w okresie od 28 lutego 2013r. wK.przyul. (...), woj.(...), dokonał zaboru w celu przywłaszczenia dwóch akumulatorówmarki C. (...)(...)(...), znajdujących się w zaparkowanym samochodzie marki(...)onumerze rejestracyjnym (...), powodując straty o wartości 1300 złotych, na szkodęJ. K., to jest o czyn zart. 278 §1 k.k..
Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze wyrokiem z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie o sygn. IIK 505/13:
uznał oskarżonegoM. O.za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w części wstępnej wyroku, przyjmując, iż wartość akumulatorów stanowiła kwotę 980 złotych tj. występku zart. 278 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 278 § 1 k.k.w zw.art. 58 § 3 k.k.wymierzył mu karę roku ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 (trzydziestu) godzin w stosunku miesięcznym;
na podstawieart. 63 §1 k.k.na poczet orzeczonej kary ograniczenia wolności zaliczył oskarżonemuM. O.okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie w dniu 1 marca 2013 roku uznając go za równoważny 2 (dwóm) dniom kary ograniczenia wolności;
na podstawieart. 46 § 1 k.k.orzekł wobec oskarżonegoM. O.obowiązek naprawienia szkody w całości poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonegoJ. K.kwoty 980 (dziewięciuset osiemdziesięciu) złotych;
na podstawieart. 624 §1 k.p.k.w zw. zart. 17 ust. 1 ustawy o opłatach w sprawach karnychzwolnił oskarżonegoM. O.od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, w tym opłaty.
Apelację od powyższego wyroku złożył obrońca oskarżonego, który zarzucił:
naruszenie przepisów postępowania, a w szczególnościart. 4, 5 i 7 kpkpoprzez całkowicie dowolną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wyrażającą się przede wszystkim niewłaściwą oceną wiarygodności zeznań świadków złożonych w toku postępowania karnego, a także nieuwzględniem wszystkich okoliczności przemawiających na korzyść oskarżonego,
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia i mający wpływ na jego treść, polegający na nieznajdującym oparcia w zgromadzonym materiale dowodowym przyjęciu, iż oskarżonyM. O.dopuścił się popełnienia zarzucanego mu czynu, w ten sposób, iż dokonał on zaboru akumulatorów z samochodu ciężarowego marki(...)onr rej. (...), a następnie zbył je w punkcie skupu złomu wK.podczas, gdy prawidłowa, bezstronna i zarazem zgodna z zasadami doświadczenia życiowego analiza zebranego w sprawie materiału dowodowego nie pozwalała na przypisanie oskarżonemu sprawstwa w zakresie wskazanego występku.
Ewentualnie, w przypadku nie uwzględnienia powyższych zarzutów wyrokowi temu zarzucił:
rażącą niewspółmierność kary orzeczonej wobec oskarżonegoM. O.za czyn opisany w części dyspozytywnej wyroku, wyrażającą się orzeczeniem kary ograniczenia wolności w wymiarze nieadekwatnym do stopnia winy i szkodliwości społecznej czynu oraz nieuwzględniającym dyrektyw wymiaru kary w zakresie prewencji indywidualnej i ogólnej.
Stawiając powyższe zarzuty, na podstawieart. 427 kpkw zw. zart. 437 kpk, obrońca oskarżonego wniósł o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Jeleniej Górze, ewentualnie wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego.
W przypadku zaś nie uwzględnienia zarzutów apelacji zawartych w punkcie 1 i 2 wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku, poprzez obniżenie wymiaru kary orzeczonej wobec oskarżonego, za przypisany występek, do wysokości nie wyższej niż 10 miesięcy ograniczenia wolności.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Apelacja nie była pozbawiona racji co skutkowało uchyleniem zaskarżonego wyroku i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.
Nie ulega wątpliwości dla Sądu Okręgowego, że jedynym bezpośrednim dowodem potwierdzającym sprawstwo oskarżonegoM. O.odnośnie popełnienia przypisanego mu czynu są jego wyjaśnienia z postępowania przygotowawczego w których werbalnie przyznawał się do jego popełnienia i – niekonsekwentnie – przedstawiał jego okoliczności. Pozostałe dowody, w tym zeznania świadkówD. S.,P. Ś. (1), pokrzywdzonegoJ. K.potwierdzają jedynie fakt kradzieży dwóch akumulatorów z samochodu(...)oraz fakt sprzedaży akumulatorów ( nie jest pewne jednak czy tych pochodzących z tej kradzieży ) przez oskarżonego w punkcie skupu złomu. Dokładna analiza tych dowodów uzasadnia konstatację, iż słusznie skarżący obrońca w kontekście ich oceny przez Sąd I instancji zarzuca naruszenieart. 7 k.p.k., w szczególności jej dowolność i sprzeczność z zasadami doświadczenia życiowego. Będąc przesłuchany po raz pierwszy oskarżonyM. O.przyznał się do kradzieży akumulatorów które od samochodu nie musiał odkręcać bo „trochę poruszał kablami i klemy zeszły z akumulatorów”. Następnie – jak twierdził dalej oskarżony podczas tego przesłuchania – skradzione akumulatory wraz zP. Ś. (1)zawiózł do punktu skupu złomuD. S.wK.i tam je sprzedał ( k.18 ). Tymczasem z zeznańD. S.wynika że przywiezione przez oskarżonego akumulatory były „stare i zniszczone” ( k.20 ), co potwierdzają wykonane przez policję zdjęcia ( k.7 -8 ), na których pokrzywdzonyJ. K.bynajmniej jednoznacznie nie rozpoznał swoich akumulatorów ( k. 48 ). Po uzyskaniu tego materiału dowodowego oskarżony zmienił swoje wyjaśnienia, podtrzymując je co do faktu kradzieży akumulatorów, twierdząc jednakże że schował je po kradzieży w opuszczonej stacji kolejowej, nie wywoził do punktu skupu złomu, z miejsca ukrycia zaś ktoś mu je zabrał ( k.23 – 24 ). Te zmienione wyjaśnienia oskarżonego są nieracjonalne ( wszak najistotniejszą okolicznością jest sama kradzież której oskarżony nie zaprzeczał ) i sprawiają wrażenie dostosowywania ich treści do zmieniającego się pozostałego materiału dowodowego. Na rozprawie zaś oskarżony już całkowicie zmienił wyjaśnienia zaprzeczając kradzieży i twierdząc że funkcjonariusze policji wywierali na niego presję co do przyznania ( k.47 ). Zauważyć należy że z zeznań kolegi oskarżonego świadkaP. Ś. (2)wynika że od oskarżonego „ciężko się czegokolwiek dowiedzieć bo on cały czas kłamie, znamy się od przedszkola, on taki jest, już przywykłem do tego” ( k.9 ).
Sąd I instancji wydając wyrok skazujący władny był oczywiście dać wiarę wyjaśnieniom oskarżonego z postępowania przygotowawczego, jednakże lakoniczna argumentacja za dokonaniem takiej oceny zawarta w uzasadnieniu wyroku nie przekonuje, zwłaszcza w kontekście skłonności oskarżonego do kłamstwa o której mówił wyżej wymieniony świadek. Wątpliwości co do tej oceny wynikają jednak przede wszystkim z zeznań pokrzywdzonegoJ. K., który stwierdził jednoznacznie, że każdy z akumulatorów ważył po ok.50 kg i sam oskarżony nie dałby rady ich zdjąć i zabrać, przy tym na śniegu przy samochodzie były ślady dwóch osób ( k.48 ). Tych zeznań pokrzywdzonego Sąd I instancji w ogóle nie poddał ocenie.
W tym stanie rzeczy Sąd Okręgowy uchylił zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoM. O.i sprawę przekazał Sądowi Rejonowemu w Jeleniej Górze do ponownego rozpoznania.
Ponownie rozpoznając sprawę Sąd I instancji przeprowadzi postępowanie dowodowe w zakresie niezbędnym dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy i przeprowadzone dowody prawidłowo oceni mając na uwadze wszystkie istotne okoliczności, w tym te wynikające z zeznań pokrzywdzonegoJ. K.. Zasadne będzie rozważenie przesłuchania oskarżonegoM. O.w obecności biegłego psychologa celem ustalenia czy oskarżony nie przejawia cech kłamstwa patologicznego. Swoje ostateczne stanowisko Sąd i instancji zawrze w wydanym wyroku który prawidłowo uzasadni zgodnie z wymogamiart. 424 k.p.k.
AP