Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy w Warszawie
III Wydział Karny
Sygnatura akt: III K 573/11
Data wyroku: 2014-03-20 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Marzenna Ahvazi-Karwowska
Słowa kluczowe: Wyrok
Podstawa prawna: art. 226 § 1 kk, art. 222 § 1 kk
Teza: oskarżony został uznany za winnego popełnienia czynów z art. 222 § 1 kk i art. 226 § 1 kk na szkodę funkcjonariuszy Straży Miejskiej

Sygn. akt III K 573/11

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 20 marca 2014 r.
Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy w Warszawie III Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący: SSR Marzenna Ahvazi - Karwowska
Protokolant: Katarzyna Szczegot
w obecności Prokuratora Dariusza Tałałaj
po rozpoznaniu na rozprawie w dniach: 13.01.2014 r., 6.02.2014 r. i 20.03. 2014 r.
sprawy
M. K., s.K.iM.z d.M.,ur. (...)wW.
oskarżonego o to, że:

1
w dniu 12 czerwca 2011 roku wW.naruszył nietykalność cielesną funkcjonariusza Straży MiejskiejS. B.poprzez uderzenie go pięścią w oko podczas pełnienia przez niego obowiązków służbowych, tj. o czyn zart. 222 § 1 k.k.

2
w tym samym miejscu i czasie znieważył interweniujących funkcjonariuszy Straży MiejskiejS. B.iZ. O.słowami uznanymi powszechnie za obelżywe podczas pełnienia przez nich obowiązków służbowych, tj. o czyn zart. 226 § 1 k.k.

orzeka:

I
oskarżonegoM. K.uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu wpkt 1i za to, na podstawieart. 222 § 1 k.k.skazuje go i wymierza mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności;

II
oskarżonegoM. K.uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt 2, przy czym ustala, iż oskarżony znieważył funkcjonariuszy Straży Miejskiej -S. B.iZ. O.podczas i w związku z pełnieniem przez nich obowiązków służbowych i za to, na podstawieart. 226 § 1 k.k.skazuje go i wymierza mu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności;

III
na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.wymierzone oskarżonemuM. K.kary pozbawienia wolności łączy i jako karę łączną wymierza mu karę 11 (jedenastu) miesięcy pozbawienia wolności;

IV
na podstawieart. 46 § 2 k.k.zobowiązuje oskarżonegoM. K.do zapłaty na rzecz pokrzywdzonegoS. B.kwoty 500,00 (pięciuset) złotych, tytułem nawiązki;

V
na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej wobec oskarżonegoM. K.kary pozbawienia wolności zalicza okres jego zatrzymania w sprawie w dniach 12.06.2011 r. – 13.06.2011 r. przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się jednemu dniowi kary pozbawienia wolności;

VI
na podstawieart. 627 k.p.k.zasądza od oskarżonegoM. K.kwotę 180,00 (stu osiemdziesięciu) zł tytułem opłaty oraz kwotę 164,95 (stu sześćdziesięciu czterech złotych i dziewięćdziesięciu pięciu groszy), tytułem pozostałych kosztów sądowych.

UZASADNIENIE
Na podstawie całokształtu ujawnionego materiału dowodowego, Sąd ustalił wskazany niżej stan faktyczny:

W dniu 12 czerwca 2011 r. umundurowani funkcjonariusze Straży MiejskiejS. B.orazZ. O., pełnili służbę w patrolu zmotoryzowanym na terenie dzielnicyW.wW..
Około godz. 2.30, w trakcie patrolowania pętliW.O.przyal. (...), zauważyli leżącego na ławce na przystanku tramwajowym mężczyznę, którym okazał się byćM. K.. Funkcjonariusze Straży Miejskiej podeszli do śpiącego mężczyzny i próbowali go obudzić. W pobliżu przystanku znajdowała się latarnia miejska.
Po wybudzeniuM. K.wstał, spojrzał na funkcjonariuszy i skierował wobec nich słowa powszechnie uznane za obelżywe, po czym uderzyłS. B.pięścią w lewe oko. Na skutek uderzeniaS. B.dostał krwotoku z nosa oraz zasinienia nad powieką. NastępnieM. K.zaczął wypowiadać wobec interweniujących funkcjonariuszy wulgaryzmy. Drugi z funkcjonariuszy Straży Miejskiej,Z. O., obezwładnił napastnika, przewracając go na ziemię, po czym założył mu kajdanki.
Na miejsce zdarzenia przyjechał patrol Policji, któremuM. K.został przekazany, oraz karetka pogotowia, która zabrałaS. B.do Szpitalnego Oddziału Ratunkowego, gdzie następnie został opatrzony.

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie: częściowo wyjaśnień oskarżonegoM. K.(k. 17, k.113-114), zeznań świadkaS. B.(k. 114 – 115, k. 3 - 4), zeznań świadkaZ. O.(k. 115 – 116), a także dokumentów w postaci:
- karty informacyjnej izby przyjęć, k. 6
- protokołu oględzin osób, k. 7 – 8
- protokołu zatrzymania osoby, k. 9
- odpisu wyroku SR dla m.st. Warszawy IV 967/06
- odpisu wyroku SR dla m.st. Warszawy III K 87/09, k. 96 - 97
- odpisu wyroku SR dla m.st. Warszawy III K 246/10, k. 99 – 100
- odpisu postanowienia, k. 101
- odpisu wyroku SR dla m.st. Warszawy III K 611/09, k. 102 – 105
- karty karnej, k. 130-131
- wywiadu środowiskowego k. 132-133,
które to wobec braku przeciwdowodów, Sąd ocenił jako odpowiadające prawdzie.

M. K.,urodził się (...)wW., jest kawalerem, ma trójkę dzieci – bliźnięta w wieku 5 lat oraz syna w wieku 3 lat, wykształcenie podstawowe, bez zawodu, utrzymuje się z prac dorywczych jako pracownik fizyczny na budowie, m.in. jako dekarz i osiąga z tego tytułu dochody w wysokości od 1 500 do 3 500 tysięcy złotych miesięcznie. Nie leczył się psychiatrycznie ani odwykowo. Był karany za kradzież mniejszej wagi, rozbój, naruszenie nietykalności i znieważenie funkcjonariusza publicznego oraz posiadanie środków odurzających.
(częściowo wyjaśnienia oskarżonegoM. K., k. 17 – 18, k. 113 – 114, wywiad środowiskowy, k. 132 – 133, karta karna, k. 130-131).

Sąd zważył, co następuje:

OskarżonyM. K.w toku postępowania przyznał się do popełnienia zarzuconych mu czynów.
Podczas przesłuchania w postępowaniu przygotowawczym oskarżony złożył wyjaśnienia, w których wskazał, że w dniu 12 czerwca 2012 r. spożył dużą ilość alkoholu po czym zasnął na ławce na pętli(...)O.. Wyjaśnił, że ocknął się dopiero na izbie wytrzeźwień i nie pamięta, co się działo w tym czasie. Wskazał, że mogło być tak, że naruszył nietykalność cielesną i znieważył Strażników Miejskich. Mógł tak zareagować myśląc, że ktoś chce go okraść. Oskarżony wskazał, że żałuje tego, co zrobił(wyjaśnienia oskarżonego, k. 17 - 18).
Podczas przesłuchania w postępowaniu sądowym oskarżony podtrzymał swoje dotychczasowe wyjaśnienia(wyjaśnienia oskarżonego, k. 113 – 114).
Oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów. Wyjaśnienia oskarżonego z uwagi na to, że korespondują z pozostałym materiałem zgromadzonym w sprawie, mimo ich ogólnikowego charakteru zasługują na wiarygodność.
W szczególności korespondują one z zeznaniami świadkaS. B., które Sąd ocenił jako wiarygodne. Wskazany wyżej świadek był bezpośrednim uczestnikiem zdarzenia. Relacje jego są spójne, rzeczowe oraz korespondują z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie, w szczególności z zeznaniami świadkaZ. O.. Co prawda świadekS. B.przesłuchany na etapie postępowania sądowego nie pamiętał wszystkich okoliczności zdarzenia, jednakże powyższe jest uzasadnione znacznym upływem czasu (półtora roku) od okoliczności, na temat których miał zeznawać. Świadek, po odczytaniu zeznań złożonych na etapie postępowania przygotowawczego, potwierdził swoje wcześniejsze deputacje.
Sąd ocenił jako wiarygodne również zeznania świadkaZ. O.. Wskazany wyżej świadek także był bezpośrednim uczestnikiem zdarzenia. Relacje tego świadka są spójne, rzeczowe oraz korespondują z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie, w szczególności z zeznaniami świadkaS. B..
Podkreślić należy, że oceniając jako wiarygodne zeznania świadkówS. B.orazZ. O.Sąd miał na uwadze okoliczność, iż pochodzą one od przypadkowych funkcjonariuszy Straży Miejskiej, którzy podejmując interwencję nie znali oskarżonego. Powyższe pozwala uznać, że w sposób obiektywny zrelacjonowali przebieg zdarzenia. Wskazani wyżej świadkowie, wykonujący zawód funkcjonariusza publicznego, obdarzony zaufaniem społecznym, nie mieli żadnego interesu w bezpodstawnym obciążaniu oskarżonego, zarówno w postępowaniu przygotowawczym, jak i obecnie, w szczególności, iż działanie takie pociągałoby za sobą ryzyko poniesienia przez nich surowych konsekwencji zarówno służbowych, jak i prawnych.
Wskazać również należy, że zeznania pokrzywdzonych znajdują potwierdzenie w załączonej do akt sprawy dokumentacji procesowej w postaci protokołu zatrzymania oskarżonego oraz karty informacyjnej izby przyjęć. Przy ocenie wiarygodności dowodowej wskazanych wyżej świadków Sąd wziął pod uwagę również ich notatniki służbowe, w których został opisany skrótowo przebieg zdarzenia z dnia 12 czerwca 2011 r., odpowiadający treści ich zeznań (k.85-92).
Wątpliwości Sądu nie budzi również autentyczność oraz wartość dowodowa dokumentów w postaci protokołów czynności przedsiębranych w ramach prowadzonego postępowania, dokumentacji medycznej dotyczącej pokrzywdzonego, albowiem zostały one sporządzone przez kompetentne osoby lub organy w ramach przypisanych prawem kompetencji, a ich treść, czy autentyczność, nie były kwestionowane również przez strony postępowania.

Sąd dokonał następującej oceny prawnej czynów oskarżonego:

Mając na uwadze powyższe, w świetle ujawnionego w sprawie materiału dowodowego stwierdzić należy, że wina oskarżonegoM. K.nie budzi żadnych wątpliwości i została udowodniona w całości. Wynika to jednoznacznie z materiału dowodowego w postaci zeznań świadkówS. B.,Z. O.oraz zebranej w sprawie dokumentacji procesowej. Całokształt materiału dowodowego sprawy układa się w logiczną całość, co wykazano powyżej.
Zgodnie z dyspozycjąart. 222 § 1 k.k.karze podlega ten, kto narusza nietykalność cielesną funkcjonariusza publicznego lub osoby do pomocy mu przybranej, podczas lub w związku z pełnieniem obowiązków służbowych.
Z kolei wart. 226 § 1 k.k.ustawodawca penalizuje zachowanie, polegające na znieważaniu funkcjonariusza publicznego lub osoby do pomocy mu przybranej, podczas i w związku z pełnieniem obowiązków służbowych. Znieważenie w większości tego typu przestępstw sprowadza się do używania wobec wskazanych w powyższym artykule osób, słów powszechnie uznanych za obelżywe.
Powyższe wskazuje jednoznacznie na zasadność stawianych oskarżonemu zarzutów popełnienia w dniu 12 czerwca 2012 r. czynów zart. 222 § 1 k.k.na szkodęS. B.oraz zart. 226 § 1 k.k.na szkodęS. B.iZ. O..
M. K.wypełnił znamiona zarzuconego mu czynu zart. 222 § 1 k.k., poprzez uderzenie pięścią w oko funkcjonariusza Straży MiejskiejS. B..
Bez znaczenia pozostaje tu kwestia siły, z jaką oskarżony zadał cios. Dla zaistnienia przestępstwa zart. 222 § 1 k.k.wystarczy bowiem dowolne naruszenie nietykalności cielesnej funkcjonariusza, bez względu na to, czy będzie to uderzenie, kopniak, szarpanie za mundur, czy inne podobne działania sprawcy. Wystarczy zatem, że sprawca w dowolny, zawiniony i bezprawny sposób wejdzie w kontakt z ciałem funkcjonariusza.
Jednocześnie bezsprzecznym w świetle okoliczności sprawy niniejszej jest fakt, że oskarżony wiedział, że swoje agresywne zachowanie kieruje przeciwko funkcjonariuszom Straży Miejskiej, którzy są funkcjonariuszami publicznymi w rozumieniuart. 115 § 13 k.k.Jak wynika z ustalonego stanu faktycznego interweniujący funkcjonariusze mieli na sobie mundury, a oskarżony przed atakiem nawiązał z nimi kontakt wzrokowy. Podkreślić należy, że mimo pory nocnej miejsce zdarzenia, tj. przystanek autobusowy było oświetlone latarnią, co zapewniało dobre warunki widoczności.
Ponadto w dniu 12.06.2012 r. oskarżony wypełnił znamiona czynu zart. 226 § 1 k.k., kiedy w czasie interwencji funkcjonariuszy Straży Miejskiej, znieważał ich, podczas wykonywania przez w/w czynności służbowych, które to czynności należą do obowiązków funkcjonariuszy i pozostają w ich kompetencji, stosownie do właściwych przepisów. Działanie oskarżonego pozostawało w ścisłym w związku z podejmowanymi przez strażników czynnościami. Przestępstwo zart. 226 § 1 k.k.skierowane jest przeciwko godności osobistej funkcjonariusza i w tym wypadku przybrało ono formę szeregu wypowiedzi, mających charakter obraźliwych epitetów, zmierzających do wyrażenia pogardy i lekceważenia wobec funkcjonariuszy, a także zamanifestowania swego niezadowolenia z podjętych przez nich czynności. Jednocześnie nie ulega wątpliwości, że słowa wypowiadane przez oskarżonego pod adresem pokrzywdzonych należą do słów powszechnie uznawanych za obelżywe.
Bezspornym jest także, iż oskarżony używał wobec funkcjonariuszy słów powszechnie uznawanych za obelżywe w związku z podjętą przez nich interwencją.
W ocenie Sądu wszystkie istotne okoliczności sprawy pozwalają na przyjęcie, iżM. K.działał umyślnie i w zamiarze bezpośrednim, kiedy uderzył pięścią w oko jednego z pokrzywdzonych, a także gdy używał wobec funkcjonariuszy słów obelżywych. Jako osoba dorosła i w pełni poczytalna winien on mieć bowiem pełną świadomość bezprawności i naganności swojego zachowania.
Mając na uwadze całokształt omówionych powyżej okoliczności, Sąd odpowiednio zmienił opis czynu, zarzuconego oskarżonemui w punkcie II wyroku uznałM. K.za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt 2 aktu oskarżenia przy czym ustalił, iż oskarżony znieważył funkcjonariuszy Straży Miejskiej -S. B.iZ. O.podczas i w związku z pełnieniem przez nich obowiązków służbowych.
Podkreślić należy, że powyższa zmiana nie spowodowała wyjścia poza granice oskarżenia, albowiem Sąd poruszał się tu w ramach jednego zdarzenia historycznego, jakie miało miejsce w nocy z 12 na 13 czerwca 2011 r. przy udziale oskarżonego, a jej istota sprowadzała się do uzupełnienia opisu czynu o ustawowe znamiona, zgodnie z ustalonym stanem faktycznym.
Przy wymiarze kary Sąd kierował się kryteriami wymienionymi wart. 53 § 1 i 2 k.k., a więc swoim uznaniem, granicami przewidzianymi przez ustawę i uznał, iż wyważonymi, sprawiedliwymi a zarazem adekwatnymi do stopnia społecznej szkodliwości czynów oskarżonegoM. K.będą wymierzone mu kary jednostkowe - w pkt I wyroku kara 10 miesięcy pozbawienia wolności za czyn zart. 222 § 1 k.k., w pkt 2 wyroku kara 3 miesięcy pozbawienia wolności za czyn zart. 226 § 1 k.k.oraz orzeczona w pkt III wyroku, na podstawieart. 85 kkiart. 86 § 1 k.k.kara łączna 11 miesięcy pozbawienia wolności.
W ocenie Sądu tak orzeczone kary jednostkowe oraz kara łączna pozbawienia wolności w wymiarze 11 miesięcy, spełni cele zapobiegawcze i wychowawcze, jakie ma osiągnąć w stosunku do oskarżonego oraz zaspokoi potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.
W świetle dokonanej analizy Sąd doszedł do przekonania, iż stopień społecznej szkodliwości czynów przypisanych oskarżonemu jest dość znaczny. Zadecydowałyo tym w szczególności rodzaj naruszonych przez sprawcę prawnie chronionych dóbr (nietykalność cielesna i godność osobista funkcjonariusza publicznego, a także powaga i prawidłowa działalność instytucji państwowej jaką jest Straż Miejska) oraz okoliczności popełnienia zarzuconych mu czynów, w szczególności błahy powód towarzyszący agresywnemu zachowaniu oskarżonego. Przy wymiarze kary Sąd wziął również pod uwagę uprzednią karalność oskarżonego, w tym również za czyny tego samego rodzaju, które są przedmiotem niniejszego postępowania.
Podkreślić również wypada, iż badając warunki osobiste i sposób życia oskarżonego Sąd doszedł do przekonania, że w stosunku doM. K.nie zachodzą przesłanki do zastosowania dobrodziejstwa instytucji warunkowego zawieszenia orzeczonej kary, przewidziane wart. 69 kk. Zgodniez§ 1powołanego przepisu, Sąd może bowiem warunkowo zawiesić wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności nie przekraczającej 2 lat, kary ograniczenia wolności lub grzywny orzeczonej jako kara samoistna, jeżeli jest to wystarczające dla osiągnięcia wobec sprawcy celów kary, a w szczególności zapobieżenia powrotowi do przestępstwa. Z kolei§ 2tego przepisu stanowi, że zawieszając wykonanie kary, Sąd bierze pod uwagę przede wszystkim postawę sprawcy, jego właściwości i warunki osobiste, dotychczasowy sposób życia oraz zachowanie się po popełnieniu przestępstwa.
TymczasemM. K.jest osobą uprzednio wielokrotnie karaną(k.130-131) m.in. dwukrotnie za przestępstwa tożsame z tymi, które są przedmiotem rozpoznania Sądu w sprawie niniejszej.
W ocenie Sądu całokształt przytoczonych wyżej okoliczności dowodzi, że dotychczas stosowane wobecM. K.kary nie przyniosły zamierzonego rezultatu. Tym samym nie może być mowy o pozytywnej prognozie kryminologicznej w odniesieniu doM. K.. Postawa oskarżonego nie pozwala na zastosowanie środka probacyjnego. Sąd doszedł do przekonania, iż kara pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania nie spełniłaby w odniesieniu do oskarżonego swoich celów, a w szczególności nie zapobiegłaby jego powrotowi do przestępstwa, jeżeli celu tego nie osiągnęły wcześniej stosowane kary łagodniejszego rodzaju oraz kara pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania i to pomimo zarządzenia jej wykonania (w sprawie o sygn. IV 979/06 S. R. dla m. st. Warszawy w Warszawie).
W punkcie IV wyroku, na podstawieart. 46 § 2 k.k.oskarżonyM. K.zobowiązany został do zapłaty na rzecz pokrzywdzonegoS. B.kwoty 500,00 zł tytułem nawiązki. Przy ustalaniu wysokości nawiązki Sąd miał na uwadze z jednej strony ustawowe granice wymierzania tego środka wskazane wart. 48 k.k.z drugiej strony okoliczności niniejszej sprawy. W szczególności Sąd wziął pod uwagę, fakt, że agresywne zachowanie oskarżonego skutkowało znacznymi obrażeniami ciała funkcjonariusza w postaci spuchniętej powieki oka i krwotoku z nosa. Sąd wziął również pod uwagę, że obrażenia te powstały w czasie wykonywania przez funkcjonariusza obowiązków służbowych.
W punkcie V wyroku Sąd, na podstawieart. 63 § 1 k.k., na poczet orzeczonej wobec oskarżonegoM. K.kary pozbawienia wolności zaliczył okres rzeczywistego pozbawienia wolności w postaci zatrzymania w okresie od dnia 12 czerwca 2011 r. do 13 czerwca 2011 r.
O opłatach i kosztach postępowania Sąd orzekł w myślart. 627 § 1 k.p.k., mając na uwadze aktualną sytuację majątkową oskarżonego, który osiąga co prawda w niewielkiej wysokości, ale regularnie dochody oraz możliwości zarobkowe oskarżonego, który jest osoba młodą i zdrową i brak jest po jego stronie przeciwwskazań do podejmowania działań zarobkowych.