Sąd Okręgowy w Kielcach
IX Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IX Ka 189/14
Data wyroku: 2014-04-08 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Ewa Opozda-Kałka, Andrzej Ślusarczyk, Krzysztof Sajtyna

Sygn. akt IX Ka 189/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 8 kwietnia 2014 roku
Sąd Okręgowy w Kielcach IX Wydział Karny-Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący: SSO Ewa Opozda-Kałka (spr.)
Sędziowie: SSO Krzysztof Sajtyna
SSO Andrzej Ślusarczyk

Protokolant: st.sekr.sądowy Anna Niebudek

przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Kielcach Jerzego Kraski
po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2014 roku
sprawyM. K. (1)
oskarżonego o przestępstwo zart. 244 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Końskich
z dnia 25 października 2013 roku sygn. akt II K 307/13

I
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że wymierzoną oskarżonemu karę łagodzi do 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności;

II
w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

III
zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 80 (osiemdziesiąt) złotych tytułem kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, w tym 60 (sześćdziesiąt) złotych tytułem opłaty za obie instancje.

Sygn. akt. IX Ka 189/14

UZASADNIENIE
M. K. (1)został oskarżony o to, że w dniu 4 marca 2013r.w miejscowościK., woj.(...), będąc uprzednio skazanym prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Końskich z dnia 23 maja 2006r. sygn. akt VI K 267/06za umyślne przestępstwo podobne, wciągu pięciu lat od odbycia kary pozbawienia wolności w wymiarze co najmniej sześciu miesięcy, którą to karę odbywał w okresie od dnia 25 stycznia 2008r. do dnia 25 września 2008r., kierował samochodem markiM.onr rej. (...)nie stosując się do orzeczonego w dniu 22 grudnia 2006r. przez Sąd Rejonowyw Końskich wyrokiem sygn. akt VI K 831/06 zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 6 lat, tj. od dnia 10 kwietnia 2007r. do dnia 10 kwietnia 2013r.,tj. o przestępstwo zart. 244 kkw zw. zart. 64 § 1 kk.
Sąd Rejonowy w Końskich, wyrokiem z dnia 25 października 2013 roku w sprawie sygn. IIK 307/13 orzekł, co następuje:
I oskarżonegoM. K. (1)uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu aktem oskarżenia, stanowiącego występek zart. 244 kkw zw. zart. 64 1 kki za to na podstawieart. 244 kkwymierzył mu karę 8 miesięcy pozbawienia wolności;
II na podstawieart. 627 kpkzasądził od oskarżonegoM. K. (1)na rzecz Skarbu Państwa kwotę 626,00 zł tytułem kosztów sądowych.
Apelację od powyższego wyroku wywiódł obrońca oskarżonegoM. K. (1), który zaskarżył powyższy wyrok w części orzeczenia o karze, zarzucając niewspółmierność (surowość), wyrażająca się w zaniechaniu zawieszenia wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności.
W konkluzji skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez warunkowe zawieszenie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności, ewentualnieo uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Złożona apelacja okazała się skuteczna i w konsekwencji doprowadziła do zmiany zaskarżonego wyroku w sposób określony w wyroku Sądu odwoławczego.
Ustalenia Sądu I instancji co do winy i kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemuM. K. (1)są prawidłowe, czego nie kwestionuje żadna ze stron.
Odnosząc się do obrazyart. 438 pkt 4 kpkna wstępie przypomnieć trzeba, że zgodnie z wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 14.09.2005 II AKa 165/05 KZS 2005/10/32 zmiana kary w instancji odwoławczej może nastąpić tylko wówczas, gdy wedle własnej oceny sądu odwoławczego, kara orzeczona przez Sąd I instancji nie daje się akceptować z powodu różnicy miedzy nią, a karą sprawiedliwą, różnicy o randze zasadniczej, rażącej, wręcz „bijącej w oczy, a więc nie różnicy niewielkiej, nieznaczącej”. W ocenie Sądu Okręgowego taka sytuacja w niniejszej sprawie ma właśnie miejsce. O ile bowiem zgodzić należy się z Sądem Rejonowym, że orzeczenie o warunkowym zawieszeniu kary pozbawienia wolności w realiach niniejszej sprawy byłoby nieuzasadnione, o tyle nie ma racji tenże Sąd podnosząc, że karą adekwatną do popełnionego przez oskarżonegoM. K. (1)czynu jest kara 6 miesięcy pozbawienia wolności. Słusznie wprawdzie zaznaczył Sąd Rejonowy, że zarówno stopień społecznej szkodliwości czynu, jak i stopień winy oskarżonego są znaczne, albowiem oskarżony swoim zachowaniem naruszył jednoz podstawowych dóbr prawnych chronionych przez przepisy ustawy karnej, a mianowicie prawidłowe funkcjonowanie wymiaru sprawiedliwości, o randze którego świadczy miejsce tego przestępstwa w części szczególnejkodeksu karnegooraz rodzaj i wymiar kary za nie przewidziane (kara pozbawienia wolności do lat 3), zaś w sprawie niniejszej brak jakichkolwiek okoliczności ograniczających poczytalność oskarżonegoK.. Prawidłowo Sąd ten podkreślił także w tym miejscu dotychczasową wielokrotną karalnośćM. K. (1), w tym trzykrotnie za taki sam rodzaj występku karnego jak w niniejszym postępowaniu. Niemniej jednak, w ocenie Sądu Okręgowego, Sąd I instancji choć zauważył okoliczności łagodzące, a mianowicie przyznanie się do winy i wyrażenie skruchy, to jednakże nie nadał im właściwego znaczenia, a pamiętać przecież trzeba, że takie okoliczności zawsze powinny być w sposób odpowiedni uwzględnione przy wymiarze kary. (zob. m.in. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 12 listopada 1973r. w sprawie I KR 204/73).W tej więc sytuacji Sąd Okręgowy złagodził wymierzoną oskarżonemuM. K. (2)karę do 3 miesięcy pozbawienia wolności, uznając, że kara w takim wymiarze będzie adekwatna do popełnionego przez oskarżonego czynu. Podkreślić bowiem należy jeszcze raz, że choć oskarżonyM. K. (1)był dotychczas karany,a stopień winy i społecznej szkodliwości jest znaczny, to jednakże przyznał się ondo popełnienia zarzuconego mu czynu i wyraził skruchę.
Odnośnie z kolei kwestionowanego przez skarżącego orzeczenia o warunkowym zawieszeniu kary pozbawienia wolności podnieść trzeba, jak już wyżej wspomniano, że istotnie rację ma Sąd I instancji podkreślając, że w okolicznościach niniejszej sprawy instytucja ta nie powinna być zastosowana. Brak bowiem wobec oskarżonegoM. K. (1)pozytywnej prognozy kryminologicznej, niezbędnej przy orzeczeniu o warunkowym zawieszeniu kary pozbawienia wolności.M. K. (1)był już wielokrotnie karany, w tym za przestępstwo zart. 244 kk. Zatem popełnienie przez niego ponownie przestępstwa kwalifikowanego z tego samego artykułukodeksu karnego, tj. zart. 244 kkświadczy jedynie o tym, że jest on sprawcą niepoprawnym, lekceważącym obowiązujący porządek prawny, co w konsekwencji nie pozwala na przyjęcie w stosunku do niego pozytywnej prognozy kryminologicznej. Skoro bowiem poprzednio orzeczona wobec niego kara pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania nie odniosła zamierzonego celu wychowawczego i zapobiegawczego, to celu tego tym bardziej nie odniesie warunkowe zawieszenie aktualnie orzeczonej kary pozbawienia wolności. Podkreślić należy w tym miejscu, że zupełnie nieprzekonywująco brzmią twierdzenia obrońcy oskarżonego, że oskarżony choć wiedział, że zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych obejmuje 6 lat, to jednakże działał w błędnym przekonaniu, iż owe 6 lat już upłynęło. Gdyby bowiem oskarżony faktycznie przywiązywał wagę do istniejącego porządku prawnego, to do takiej jak twierdzi skarżący „pomyłki” z pewnością by nie doszło.
Mając zatem powyższe na uwadze na podstawieart. 437 § 1 i 2 kpkorzeczono, jakw wyroku.
Nadto w oparciu oart. 634 kpkw zw. zart. 627 kpkSąd Okręgowy zasądził od oskarżonegoM. K. (1)na rzecz Skarbu Państwa kwotę 80 złotych tytułem kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, w tym 60 złotych tytułem opłaty za obie instancje, uznając, że z uwagi na jego sytuację majątkową i osobistą, a mianowicie to, że pracuje i otrzymuje wynagrodzenie w wysokości 2000 złotych, ich uiszczenie nie będzie dla niego nadmiernie uciążliwe.

SSO Krzysztof Sajtyna SSO Ewa Opozda – Kałka  SSO Andrzej Ślusarczyk